Incest மார்கழியும், மார்பழகி அம்மாவும்!

[Vimala1976]

முன்னுரை:
என்னை நீங்கள் அறிந்ததே. இதற்க்கு முன் எனது கதையான 'அம்மாவுக்கு ஆறுதல்' மூலம் எனக்கும் உங்களை பரிச்சயம். இது எனது புதிய ஒரு கதைக்கான முயற்சி. மிக நீண்ட தொடர்கதையெல்லாம் கிடையாது. மாறுபட்ட கதைக்களமும் இல்ல. சொல்ல வந்ததை வித்யாசமான முறையில் சுவாரஸ்யமாக தர முயற்சித்திருக்கிறேன், அவ்வளவே. உங்களது ஆதரவு தொடர கதையும் தொடரும். கதைக்குச் செல்லலாம் வாருங்கள்.
 
மார்கழியும், மார்பழகி அம்மாவும் 

"என்னங்க... என்னங்க!" அந்த நாற்பது வயதுடைய இல்லத்தரசி தன்னுடைய கணவன் இளங்கோவை சமயலறையில் இருந்தபடியே அழைத்துக்கொண்டிருந்தாள். அவளது அழைப்புக்கு இளங்கோவிடமிருந்து எந்தப் பதிலும் இல்லை. மீண்டும்,

"என்னங்க... இருக்கீங்களா? நான் கேட்டது காதில விழுகுதா இல்லையா?"

"ம்ம்ம்..." டைனிங் டேபிளில் பேப்பர் படித்துக்கொண்டிருந்த இளங்கோவிடமிருந்து வந்த பதில்.

"பேப்பர் படிச்சா காது கேட்காதா என்ன! என்னன்னாவது கேட்கலாமில்ல?"

"என்ன...? எதுக்கு இப்ப காலங்காத்தால காத்திக்கிட்டு இருக்க!"

"உங்ககிட்ட எத்தன வட்டி சொல்லிட்டு இருக்கேன். அந்த மெயின் பாத்ரூம் டோர கொஞ்சம் சரி பண்ணலாமில்ல. லாக் ஒடஞ்சி ஒரு வாரமாகுது" கோபம் கோபமாக கணவனிடம் சொல்லி கத்திக் கொண்டிருந்தாள்.

"அதான் நம்ம ரூம்ல பாத்ரூம் இருக்கே அங்க குளிக்க வேண்டியதுதான? அப்படி என்ன தலபோற அவசரம்" கணவனிடமிருந்து வந்த வழக்கமான பதில்

"மார்கழி மாசம். அஞ்சு மணிக்கெல்லாம் எழுந்து கோவிலுக்கு போவேன். நம்ம பாத்ரூம்ல ஹீட்டர் இல்ல. ரொம்ப நாளா ஹீட்டர் மாட்டச் சொல்றேன். அதுக்கும் வழியக் காணோம்" பொருமிக்கொண்டிருந்தாள் அந்த அழகிய இல்லத்தரசி உமா. அவள் பொருமலுக்கு

"அதான், உன்னோட அருமைப் புள்ள வீட்டுல தான இருக்கான். ஒரே ஒரு லாக்குத்தான போச்சி. அவனை வாங்கிட்டு வந்து மாட்ச் சொல்ல வேண்டியதுதான. அப்படி என்னத்த வெட்டி முறிக்குறான் தொர வீட்டுல" எல்லாவற்றிற்கும் இளங்கோவிடம் பதில் இருந்தது. வெறும் பதில் மட்டும்தான். உமாவுக்கு அதற்க்கு மேலும் அவரிடம் கேட்பது வீண் என்று தோன்றியது. மகன் செல்வன் (எ) செல்வா கல்லூரிகளுக்கு இடையிலான கால்பந்து போட்டில்யில் கலந்துகொண்டு இன்று காலை தான் திருச்சியிலிருந்து வந்திருக்கிறான். அதுமட்டுமல்ல அவனிடம் எப்படிக் கேட்பது. உமாவுக்கு மகனிடம் முகம் கொடுத்துப் பேசவே மிகவும் தயக்கமாக இருந்தது.

ஒரு தாய்க்கு பெற்ற மகனிடம் முகம் கொடுத்துப் பேச முடியாத அளவுக்கு அப்படி என்ன நடந்தது!?

ஒருவாரத்திற்கு முன்பு, அன்று அதிகாலையில் எழுந்த உமா வழக்கம் போல டவலை எடுத்துக்கொண்டு பத்ரூமுக்குள் நுழைந்து கதவை அவசரமாகத் தாழிட முயல, அந்த டோரின் பிளாஸ்டிக் லாக் பட்டென தெறித்து உடைந்து விட்டது. லேசாக தொக்கிக் கொண்டிருந்த கொண்டிக்குள் எப்படியோ கொஞ்சம் சமாளித்து உடைந்த கைப்பிடியில்லாத குச்சியை இழுத்து சரி செய்ய முயன்றாள். ஆனாலும் அது உள்ளே நுழையாமல் அந்தக் கொண்டியை தொட்டுக்கொண்டு மட்டுமே இருந்தது. வெளியே இருந்து யாரவது தள்ளினாள் கதவு படாரென திறந்து விடக்கூடிய நிலையில்தான் இருந்தது. வேறு வழியில்லை, காலை ஐந்து பதினைத்துக்கெல்லாம் யாரும் எழுந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. 5 நிமிடத்தில் வேகமாக தண்ணீரை ஊற்றிக் கொண்டு வெளியே வந்து விடலாம் என்று எண்ணியவள் அணிந்திருந்த புடவையை வேகமாக அவிழ்த்து வீசி விட்டு, கொஞ்சமே கொஞ்சமாக தொக்கிக் கொண்டிருந்த கொண்டியின் மேல் முழு நம்பிக்கை வைத்து பாவாடையையும் ஜாக்கெட்டையும் கூட உதிர்த்துவிட்டு பிறந்தமேனியாக நின்று குளிக்கத் தொடங்கினாள். 

வழக்கமாக 6 மணிக்குமேல் தான் எழுந்திருக்கும் பழக்கம் கொண்ட செல்வா, அன்று தான் திருச்சியில் நடக்கும் கால்பந்துத் போட்டிக்கு செல்வதால், 6.15க்கு சென்னையிலிருந்து புறப்படும்  ட்ரெயினுக்காக வேகவேகமாக எழுந்து தன்னுடைய துணிமணிகள் மற்றும் தேவையானவைகளை அவசரமாக ஒரு ட்ராவல் பேக்கில் எடுத்துவைத்தான். அங்கிருந்த ஒரு டவலை எடுத்துக் கொண்டு பாத்ரூம் நோக்கி ஓடினான். பாத்ரூமில், அப்போதுதான் தண்ணீரை உடலின் மேல் ஊற்றுவதை நிறுத்தியிருந்த உமா, சோப்பை கையில் எடுத்தாள். செல்வா குளிக்கும் அவசரத்தில் பாத்ரூம் கதவை படாரென வேகமாகத் திறக்க அங்கே அவனது அம்மா.

[mahesht75]

good start bro

[omprakash_71]

Very Nice Start Bro

[Joshua]

Bro good start please go ahead slowly

[guruge2]

Super nanba. முக்கியமான nerathil kathayai ஸ்டாப் பண்ணிட்டீங்க, pls update pannuenga brother

[Terrorraj]

எனக்கு பிடித்த கதைகளின் முக்கியமானது அம்மாவுக்கு ஆறுதல் கதையாகும் அதை எழுதிய உங்களுக்கு பாராட்டுக்கள்
அதேபோல் இந்த கதையும் வெற்றி அடைய என்னுடைய வாழ்த்துக்கள்

[Muthukdt]

அருமையான கதையை படைத்த எழுத்தாளர் நீங்கள் உங்களுடைய இந்த முயற்சிக்கு நன்றி நண்பா

[thandavp]

வாவ் சூப்பர் ஆரம்பம்..அம்மாவுக்கும் மகனுக்கும் ஏற்கெனவே கண்ணாமூச்சி விளையாட்டு ஆரம்பித்து விட்டது

[vatsayana2.0]

நிர்வாணம் புது புது அர்த்தங்களை தரும். அம்மாவைக் அம்மணமா பார்த்த மகனுக்கு சப்த நாடிகளும் அடங்கி இருக்கும். அதே வேளையில் தன் கணவனுக்கு தவிர வேறு யாருக்கும் காட்டாத உடம்பை மகன் பார்த்து விட்டான் என அம்மாவும் அந்த நிர்வாணா தருணத்தையே நினைத்துக்கொண்டு இருப்பார்கள். இனி இவர்களால் இயல்பான அம்மா மகன் போல இருக்க முடியாது.

[Kokko Munivar 2.0]

இந்தக் கதை வெற்றியடைய என் வாழ்த்துக்கள்... 

[raj47770]

Nice thudakam

[Vimala1976]

செல்வா பாடாரென்று கதவைத் திறக்க அங்கே,

பாத்ரூமில் அவனது அம்மா உமா முழு நிர்வாணமாக, பிறந்த மேனியாய் முதுகைக் காட்டியபடி நின்றுகொண்டிருந்தாள். பாத்ரூம் கதவு படாரென திறக்கும் சத்தம் கேட்டு உமா சட்டெனத் திரும்பிப் பார்க்க அங்கே பாத்ரூம் வாசலில் அவள் பெற்ற மகன் வெறும் ஷார்ட்ஸ் மட்டுமே அணிந்து, தனது அழகான கட்டுடலைக் காட்டிக் கொண்டு தோளில் ஒரு துண்டோடு நின்றுகொண்டிருந்தான். அவர்கள் இருவருக்குமே அதிர்ச்சி. உமாவுக்கோ அந்த அவசரத்தில் என்ன செய்கிறோம் என்று தெரியாமல் தனது மகனை நோக்கித் திரும்பியவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்தபடி அப்படியே சிலையாக நின்றுவிட்டாள். செல்வா தனது அம்மாவை பிறந்தமேனியாக மேலும் கீழுமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அவன் கண்ட காட்சி... அப்படியே கொஞ்சமும் சரியாத அம்மாவின் முலைகளையும், தளதளவென்றிருந்த பளிங்கு போன்ற வயிற்றையும், கொஞ்சமே கொஞ்சமாக முளைத்திருந்த முடிகளோடு அவளது உப்பிய பெண்ணுறுப்பையும், நடிகை ரம்பாவுக்குப் போட்டியாக புஷ்டியாக இருந்த இரு தொடைகளையும், வாழைத்தண்டுக் கால்களையும் செல்வாவின் கண்களுக்கு விருந்தாக்கிக் கொண்டிருந்தன. ஒரு சில நொடிகளில் மட்டுமே நடந்து விட்டிருந்த இந்த நிகழ்வுகளால் ஆடிப் போயிருந்த செல்வாவோ, அம்மாவின் தேவதை போன்ற அழகை கண்களாலேயே பருகியபடி எச்சில் விழுங்கி நின்றுகொண்டிருந்தான். தனது மகன் பார்க்கும் பார்வையில், சட்டென என்ன நடக்கிறதென்ற சுய நினைவுக்கு வந்த உமா, ஒரு கையால் தனது பெருத்து விம்மிக் கொண்டிருந்த முலைகளையும், மற்றொரு கையைக் கொண்டு தனது பெண்ணுறுப்பையும் மூட முயற்சித்து தோற்றுக்கொண்டிருந்தாள்.

"செல்வா.... டேய் செல்வா..." கத்தவும் முடியாமல் மெல்லவும் முடியாமல் கீச்சுக் குரலில் மகனை அழைக்க, அப்போதுதான் அம்மாவின் அழகிய கண்களையே ஏரிட்டுப் பார்த்தவன் அதில் தெரிந்த பெரும் அதிர்ச்சியில் சுய நினைவுக்கு வந்தான்.

"அம்மா... வந்து... சரிம்மா.. தெரியாம.. வந்து!" உளறிக்கொட்டினான். இதைச் சொல்லிக்கொண்டே திரும்பிச் செல்ல எத்தனிக்க. அம்மாவின் அழகும், அவளது வடிவான உடலும் அவன் மனதையும் உடலையும் எதோ செய்ய திரும்பிச் சென்றவன் அப்படியே நின்று மீண்டுமொருமுறை திரும்பிப் பார்க்க, உமா கைகளால் தனது அழகுப் பொக்கிஷங்களை மறைத்தபடி நின்றுகொண்டிருந்தாள். வாசலில் நின்று திரும்பித் தன்னை உற்றுப் பார்க்கும் மகனின் கண்களில் எதோ ஒன்றைக் கண்டு அதிர்ச்சியானாள். அவளது இதயமும் படபடவென்று அடித்துக்கொண்டிருந்தது. அடிவயிற்றில் சில்லென்றதொரு உணர்வு, அவளது பெண்ணுறுப்பிலும் ஏதோ குறுகுறுப்பானதொரு உணர்வு. மகன் அங்கிருந்து சென்றுவிட்டாலும் இன்னமும் பதட்டம் நீங்காமல் அங்கே சற்று நேரம் நின்றுகொண்டிருந்தவள், பிறகு சட்டென்று உணர்வுக்கு வந்தவளாக குளிப்பதை விட்டுவிட்டு அவசர அவசரமாக பாவாடை ஜாக்கெட்டை அணிந்துகொண்டு, சேலையை உடம்பைச் சுற்றிப் போர்த்திக்கொண்டு வேகவேகமாக வெளியே வந்துவிட்டாள். அன்று, அந்த நிலையில் அவளுக்கு கோயிலுக்கும் போக விருப்பமில்லை. அப்படியே தன்னுடைய அறைக்கு வந்தவள் கணவன் நன்றாகத் குறட்டை விட்டுத் தூங்கி கொண்டிருப்பதைக் கவனித்தவள் சற்று சலிப்பாக தன்னுடைய புடவையை அணிந்துகொண்டாள். மீண்டும் வந்து கணவனுக்கு அருகில் படுத்தவளுக்கு இப்போது உறக்கமும் பிடிக்கவில்லை. இதயத் துடிப்பு அதிகரிதது. அன்று அதிகாலையிலேயே அவளுக்கு உடல் உஷ்ணமாகி என்னென்னவோ செய்ய கணவனை எழுப்பலாம் என்று யோசித்தவள், பின்பு அந்த யோசனையையும் கைவிட்டாள். அவன் எழுந்தும் ஒன்றும் செய்யப் போவதில்லை என்ற சலிப்பு அவளுக்கு

அங்கே, பாத்ரூமில் இருந்து தன் அறைக்கு ஓடிச்சென்ற  செல்வாவுக்கோ மனது படபடவென்று அடித்துக் கொண்டிருந்தது. உடல் சூடாகி, மீண்டும் மீண்டும் பாத்ரூமில் கண்ட அம்மாவின் நிர்வாணக் கோலம் மனக்கண்ணில் வந்து போனது. எவ்வளவோ முயன்றும் அவன் கற்பனையை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. "அம்மாதான் எவ்வளவு அழகு, எத்தனை கவர்ச்சி, அப்பப்பா இன்னமும் முன்புறம் தொங்காமல் எப்படி பெருத்து முட்டிக் கொண்டிருக்கிறது அம்மாவின் கொங்கைகள். அவளுக்கு நாற்பது வயதென்றால் யாரும் நம்ப மாட்டார்களே!" என்ற கூக்குரல் அவன் மனதையும் மீறி காதுகளில் ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தது. தன் அம்மாவைப் பற்றிய இப்படியொரு எண்ணம் இதற்க்கு முன்பு அவனுக்கு வந்ததே இல்லை. அம்மாவின் அழகான முகமும் பாந்தமான உடலும் எப்போதும் முகத்தில் குடிகொண்டிருக்கும் அன்பான புன்னகையும் மட்டுமே இதற்க்கு முன்பு அவன் அம்மாவைப் பற்றி நினைத்தால் தோன்றும் எண்ணங்கள். ஆனால் இப்போதோ அவளின் கவர்ச்சியான நிர்வாண உடலல்லவா நினைவுக்கு வந்து தொலைக்கிறது. அவன் தன்னையே நொந்து கொண்டபடி அப்படியே சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்தான். திடீரென்று ட்ரைனுக்கு செல்ல வேண்டுமே என்பது நினைவுக்கு வர. அவசர அவசரமாக பாத்ரூமை நோக்கி ஓடினான். அவசரமாகத் தண்ணீரை தலையில் ஊற்றிக் கொண்டான். 

உமாவுக்கோ அப்போதுதான் தான் பாத்ரூமில் ஹீட்டரை ஆஃப் செய்ய மறந்து நினைவுக்கு வர, தூக்கம் வராமல் படுத்திருந்தவள் சட்டென எழுந்து அவளும் பாத்ரூமுக்கு ஓடினாள். பாத்ரூமின் கதவைத் தள்ள இப்போது அவளது மகன் அங்கே தனது தண்டிற்கு சோப்புப் போட்டுத் தேய்த்துக்கொண்டிருக்க, நன்றாக முடிகள் மளிக்கப்பட்டு அழகாகத் தெரிந்து கொண்டிருந்த அவனது தண்டு விறைக்காத நிலையிலேயே ஐந்து அங்குலத்துக்கு மேல் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. அதனை அங்கே பார்த்தவளுக்கு மயக்கம் வராத குறைதான்...

"ஐயோ, ஐயோ...ஸ்ஸ்ஸ். சாரிடா செல்வா.. சாரி!" என்று சொல்லிவிட்டு அவனது முகத்தைக் கூடப் பார்க்கத் திராணி இல்லாமல் விடுவிடுவென்று தனது அறைக்குத் திரும்பி விட்டாள். இப்போது அம்மா மகன் இருவரும்க்குமே ஒரே நிலைமைதான் . அதே தர்ம சங்கடங்கள். மனது முழுக்க நிறைந்திருந்த மற்றவரின் நிர்வாணக் கோலங்கள். அவர்கள் மறக்க நினைத்தும் மீண்டும் மீண்டும் அவர்களது மூளையை நிறைத்துக் கொண்டிருந்தது.

ஏறக்குறைய ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு நடந்துவிட்ட இந்த சம்பவங்களினால், உமா இப்போது தனது ஆசை மகனின் முகத்தில் முழிப்பதற்க்கே சங்கடப் பட்டாள். இப்படியிருக்கும் நிலையில் அவனிடம் போய் எப்படிக் கேட்பது, 'பாத்ரூம் கைப்பிடி சரியில்ல அத மாத்தணும்' என்று. எதுவுமே புரியாத கணவனிடம் இதையெல்லாம் சொல்லவா முடியும். 

அன்று காலையில்தான் திருச்சில் இருந்து வந்திருந்தாலும் செல்வாவுக்கும் அதே நிலைமைதான். அம்மாவின் முகத்தில் முழிப்பதற்கே வெட்கமாக இருந்தது அவனுக்கு. இருக்காதே பின்னே, பாத்ரூமில் நிற்பது அம்மா என்று தெரிந்ததும் உடனே திரும்பி ஓடி இருக்க வேண்டாமா. எதோ 'பசித்தவன் பன்னு கடையைப் பார்த்த மாதிரி' காணாததைக் கண்டவன் போல் ஆவென்று வாய் பிளந்தல்லவா பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அதோடு விட்டிருந்தாலும் பரவாயில்லை, திரும்பிப் போனவன் அப்படியே போயிருக்க வேண்டும். காதலியைப் பிரிபவன் போல் திரும்பி மீண்டும் ஒரு பார்வை வேறு. அம்மா என்ன நினைப்பாள், கொஞ்சமாவது புத்தி வேண்டாமா உனக்கு?! இப்படிப் பலவாறு செல்வா அவனையே நொந்துகொண்டிருந்தான்.

செல்வா, எப்போதும் கல்லூரி கிளம்பும் முன் தன் தங்கை பூஜாவிடம் எதாவது வம்பிழுப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தான். அன்று அதுவும் கூட அவனுக்குத் தோன்றவில்லை. தங்கை கீதா(20) அவனுடைய கல்லூரியிலேயே மூன்றாமாண்டு வணிகவியல் படித்துக் கொண்டிருந்தாள். செல்வா (22) முதுகலை கணினி அறிவியல். வீட்டிலிருந்து இருவரும் சேர்ந்தே தான் கல்லூரிக்கு புறப்படுவார்கள். எப்போதும் கல்லூரிக்கு தங்கையை வண்டியிலேயே அழைத்துச் செல்வான். எப்போதாவது பூஜா சீக்கிரம் புறப்படவேண்டி இருந்தால் அப்பா அலுவலகம் கிளம்பும் பொது 8 மணிக்கெல்லாம் அவரோடு சென்றுவிடுவாள். கல்லூரியிலிருந்து திரும்பும்போது பெரும்பாலும் தோழிகளோடு பஸ்ஸிலேயே வந்துவிடுவாள். வீட்டில் அண்ணன் செல்வாவும் தங்கை பூஜாவும் எலியும் பூனையுமாக அடித்துக் கொண்டாலும் உள்ளுக்குள் இருவருமே மிகவும் பாசமானவர்கள். ஒருவரை ஒருவர் எப்போதும் விட்டுக்கொடுக்கவே மாட்டார்கள். பலமுறை ஏதாவது ஒரு காரணத்திற்க்காக அப்பா அவனைத் திட்டும்போதும், அவள் தன் அண்ணனுக்காக  வரிந்து கட்டிக் கொண்டு வருவாள். இளங்கோவுக்கு மகள் பூஜாவைக் கண்டாலே சற்று பயம்தான். கொஞ்சம் வாயாடி. அவளிடம் வார்த்தை போர் செய்ய அவருக்குமே முடியாது. 

அன்று செல்வா, என்றுமே இல்லாத திருநாளாக சீக்கிரமாகவே தயாராகி எட்டு மணிக்கெல்லாம் அவனது அறையில் இருந்து வெளியேற,

"டேய் என்னாடா, இன்னைக்கு சீக்கிரமாவே கிளம்பிட்டே! ஏதாவது ஃபிகரு உஷாராயிடுச்சா?" தங்கை தனது வழக்கமான அஸ்திரத்தை கையிலெடுக்க. என்றுமே சளைக்காமல் எதிர்வினையாற்றும் அவனும் அன்று எந்தவித சலனமும் காட்டாமல்

"இல்லடி புட்பால்-ல கப் வின் பண்ணதுக்கு பிரின்ஸ் இன்னைக்கு டீ பார்ட்டி தர்றார். அதான்" என்று சுருக்கமாக முடித்துக்கொண்டான் 

"டீ பார்ட்டி-ன்னா அது சாயங்காலம் தான. தொற காலைலயே போய் என்ன கிழிக்கப் போறீங்க" வழக்கமான பூஜாவின் நக்கல்

"என்னடி, கேள்வியா கேட்டுட்டு இருக்க.. ஃப்ரெண்ட்ஸோட போறேன் போதுமா"

"ஏண்டா கத உடுறே! உன்னோட ஃப்ரெண்ட்ஸ்ஸெல்லாம் என்னைக்குடா 8 மணிக்கெல்லாம் எழுந்திருச்சாங்க" பூஜா அண்ணனை கேள்வியால் துளைத்துக்கொண்டிருக்க, அங்கே அவரின் அறையிலிருந்து வெளியே வந்த இளங்கோ

"ஏய் புஜா, நீ ஏன் இதையெல்லாம் கேட்டுட்டு இருக்கே. அவன்தான் பொய் பொய்யா சொல்றான்னு தெரியுதில்ல. இன்னைக்குத்தான் திருச்சிய மேஞ்சிட்டு வந்திருக்கான். அடுத்து இப்ப சென்னைய மேய கிளம்பிட்டான். அவனுக்கென்ன பட்டத்து ராஜா" என்று இளங்கோ அவனை முறைத்தபடி கடுகடுக்க 

"அப்பா!? இப்ப நா உங்ககிட்ட ஏதாவது கேட்டேனா. தேவையில்லாத விஷயத்துல நீங்க எதுக்கு மூக்க நொளைக்குறீங்க. இது எனக்கும் அண்ணனுக்கும் நடுவுல நடக்குறது. பேசாம உங்க வேலைய மட்டும் பாத்துட்டு ஆஃபீஸுக்கு கிளபுர வழியாய் பாருங்க" மனுஷன் பூஜாவின் சொல்லுக்கு அப்படியே அடங்கிப்போனார். அவரும் அப்படியே டைனிங் டேபிளில் காலை உணவுக்காக அமர்ந்தார். சமயற்கட்டிலிருந்த வெளியே வந்த உமா தாய்ப்பாசத்தோடு  'என்னடா அவசரம் சாப்பிட்டுட்டு போகலாமில்ல' என்று சொல்ல நினைத்து மகனைப் பார்க்க அவளுக்கு ஒருவாரம் முன்பு பார்த்த நிர்வாணக் கோலமும் மகனின் கட்டுமஸ்தான உடலும் தான் நினைவுக்கு வந்தது. அவள் கேட்க வந்ததை அப்படியே நிறுத்திவிட்டு தலையைக் குனிந்து கொண்டே.

"ஏண்டி பூஜா நீயாவது சாப்பிட்டுப் போகலாமில்ல" என்று உமா மகனுக்கும் சேர்த்தே பரிந்துரைத்தாள்.

"இல்லம்மா, எனக்கும் காலேஜ்ல கொஞ்சம் ப்ராஜெக்ட் ஒர்க்கெல்லாம் ப்ரின்ட்அவுட்  எடுக்கணும். கேன்டீன்லயே சாப்பிட்டுப்பேன்" சொல்லிவிட்டு அம்மாவின் பதிலுக்குக் கூடக் காத்திருக்காமல் அண்ணனுடன் கிளம்பிவிட்டாள். போகும் வழியில்

"டேய் அண்ணா. நானும் அப்பருந்து பாத்திட்டே வர்றேன். இன்னைக்கு என்னடா ஆச்சு உனக்கு. உர்ருன்னே வர்றே. அதான் கப்பு வின் பண்ணீட்டீங்கல்ல. அப்புறமும் என்ன? நீங்க ஜெயிச்சதக் கூட எங்கிட்ட சொல்லணும்னு தோணல. அப்படி யாருண்ணா அது?"

"யாருன்னா?! எனக்குப் புரியல" ஒற்றை வரியில் செல்வாவிடமிருந்து பதில் வந்தது

"யாருன்னா!? வந்து... அந்தப் பொண்ணு யாருன்னு கேட்டேன். எங்கண்ணனோட மனசக் கெடுத்த அந்தப் பொண்ணு! யாருன்னு கேட்டேன்" அவள் குரலில் அப்படியொரு அதிகாரம்.

"ஏய் சீ. ஒளராத. அப்படியெல்லாம் யாரும் இல்லை. அப்படி ஏதாவது இருந்தா உன்கிட்ட சொல்லாமலா இருப்பேன்"

"அதான் இப்பக்கூட சொல்ல மாட்டெங்குறியே. உன்னப் பத்தி எனக்குத் தெரியாதா! இப்படியெல்லாம் உம்முன்னு இருந்து உன்னைப் பாத்ததே இல்ல. ஏதாவது கேட்டா, பதில் கூட ஒழுங்கா சொல்ல மாட்டேங்குறே. பொய் சொல்ற. இதுக்கெல்லாம் பின்ன என்ன அர்த்தம்" தங்கையின் ஏறக்குறைய சரியான கணிப்பில் அதிர்ந்தவன், சட்டென பிரேக் போட பூஜாவின் அழகிய இளம் முலைகள் அண்ணனின் முதுகில் முட்டி மோதியது. அவளுக்கும் குறுகுறுவென்றிருந்தது.

"அதான் சொல்றேன்ல்ல பூஜா, ஒன்னும் இல்லைன்னு. சும்மா அதையே கேட்டு நோண்டிட்டு இருக்காத" செல்வா சற்றுக் கோபமாகவே சொல்ல தங்கையும் இப்போது சோகமானாள். அண்ணனின் இந்த நடவடிக்கைகள் அவளுக்கும் ரொம்பப் புதிதாகவே இருந்தது. அவர்கள் இருவரும் ஒருவழியாக கல்லூரிக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள்.

அங்கே வீட்டில்  அம்மா உமாவோ....

தொடரும்...

<<மறக்காமல் உங்களது கருத்துக்களை பதிவிடுங்கள்>>

[omprakash_71]

Semma Interesting Update Nanba super

[Inlover]

Good start flow Nala iruku please regular ah continue panunga

[karthikhse12]

இப்போது உங்கள் கதை முழுவதும் படித்தேன் மிகவும் அருமையாக உள்ளது. உமா மனதில் இருக்கும் ஆசை சொல்லி அதை ஹீரோ நிறைவேற்றி இருவரும் சந்தோஷமாக கதையில் வரும் என்று நினைக்கிறேன்

[Kinglucifer]

ரொம்ப இயல்பா இருக்கு .
இந்த இயல்புதன்மையை தொடருங்கள்.
அதுதான் பலம்.
காலம் தாழ்த்தாமல் பதிவு போடுங்கள்.
அம்மாவும் மகனும் சந்தித்த தருணம் அருமை.
தங்கை இவர்களுக்கு உதவி செய்வாளோ!!!?? பார்க்கலாம்.
அம்மாவை பற்றி வர்ணனை சூப்பர்.

[GEETHA PRIYAN]

சூப்பரான கதை.படிக்க படிக்க சூடு. மகன் அம்மாவை நியூட்டாக பார்த்து விட்டான்.அம்மாவும் மகனை நியூட்டாக பார்த்து விட்டாள்.அவன் தண்டை கையில் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும் போது பார்த்திருக்கிறாள்.இது மட்டுமில்லாமல் கதையில் தங்கையும் இருக்கிறாள்.கதையை கற்பனை செய்து பார்த்தாலே யம்மா செம!

[mahesht75]

super update

[Vimala1976]

அங்கே வீட்டில் உமா,

கணவரும் பிள்ளைகளும் அலுவலகத்துக்கும் கல்லூரிக்கும்  சென்றுவிட அந்த வீடே வெறிச்சோடியது. இப்படி இருப்பது உமாவுக்கு ஒன்றும் புதிது கிடையாது என்றாலும் அன்று அவளுக்குமே அந்தத் தனிமை தேவையான ஒன்றாக இருந்தது. காலையில் சிறிது நேரம் வீட்டு வேலைகளைச் செய்துகொண்டிருந்தவள் ஒரு பதினோரு மணி வாக்கில் வேலைகளையெல்லாம் முடித்துவிட்டு ஆசுவாசமாக டீவியின் முன்னாள் அமர்ந்தாள். அவளுக்கு பாடல்கள் கேட்பதில் விருப்பம் அதிகம் என்பதால் மியூசிக் சேனல் ஒன்றை வைத்துவிட்டு சோஃபாவில் ஆயாசமாக அமர்ந்தாள். டீவியில் உன்னை நினைத்து படத்திலிருந்து "என்னை தாலாட்டும் சங்கீதம் நீயல்லவா" என்ற பாடல் ஓடிக்கொண்டிருக்க அதனை சோஃபாவின் பின்னிருக்கையில் ஒய்யாரமாக சாய்ந்தபடி அப்படியே கண்கள் மூடி கேட்டு ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள். டீவியில் அந்தப் பாடல் முடிந்து அடுத்த இரண்டு பாடல்கழும் மெலோடியாகவே இருக்கவே, மூடிய கண்களில் இருந்த கருவிழிகள் பாடலுக்கு ஏற்ப அழகாக அசைந்து ஆடிக்கொண்டிருந்தன. அந்த நேரம் ஒரு சிறிய கிட்டார் பீஜிஎம் கேட்கத்தொடங்கியது, அதனைத் தொடர்ந்து 

"காதல் என்னுள்ளே வந்த நேரம் அறியாமல்
நாட்கள் இப்படி ஓடுதே வாழ்வில்"

என்ற பாடல் 'நேரம்' படத்திலிருந்து ஓடத் தொடங்க, மூடியிருந்த உமாவின் கண்கள் சாடாரெனத் திறந்து கொண்டது. அந்தப் பாடல் அவளுக்கு ஒன்றும் பிடிக்கும் என்பதால் அல்ல... அவளுக்கு நிவின் பாலியை ரொம்பவே பிடிக்கும். நிவின் பாலி ஒன்றும் அழகாய் இருப்பதால் அல்ல, அவன் தோற்றத்தில் தனது மகன் செல்வாவை போன்றே இருப்பதனால். அந்த நேரம் அவளுக்கு, "இல்லை இல்லை, என் மகன் அந்த நிவின் பாலி-யை விடவும் மிகுந்த பேரழகன்" என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்க. எதனை மறக்க வேண்டும் என்று நினைத்தாளோ அவளுக்கு அதுவே மீண்டும் நினைவுக்கு வந்தது. தனது மகனின் நிர்வாண உடலும், அவனது அகன்று விரிந்த மார்பகங்களும், ஒட்டிய வயிறும்.. அதற்கும் கீழே அவன்.. நினைக்க நினைக்க அவளுக்கு அப்படியே உடல் சிலிர்த்துக்கொண்டது. அவளது உப்பிய மார்பகங்களில் கருஞ்சிவப்பு நிறத்தில் நீட்டிக் கொண்டிருந்த காம்புகள் மேலும் விறைத்து அவள் அணிந்திருந்த ஜாக்கெட்டை முட்டித் துளைக்க அங்கே உமாவுக்கோ  இன்பமானதொரு உணர்வு உடல் முழுவதும் பரவத் தொடங்கியது. உடல் உஷ்ணமாகி அவளது புடவைக்குள்ளே, தொடைகளுக்கு நடுவில் ஈரமானதொரு உணர்வு தோன்ற அந்த ஈரத்தில் அவள் உடலில் மின்சாரம் பாய்ந்தது; உமா துடித்தாள். அவளின் மார்பு அனிச்சையாக தானாகவே விம்மித் தணிய அப்படியே உடலை வில்லாக வளைத்து நெட்டித் தள்ளினாள். 

ஒரு சில வினாடிகளில் நடந்த இந்த இன்ப பெருக்கத்தால், உமா தன்னை மறந்த நிலையில் மெதுவாக தனது வலது கையை கொண்டு சென்று புடவைக்கு மேலே அவள் பெண்மை இருக்கும் இடத்தைத் தேடி அதனை அழுத்திப் பிடித்து பிசைந்து கொண்டாள். உணர்வுகள் கன்னா பின்னாவென்று அலைமோத இடுப்பை மேலும் கீழும் வளைத்தபடி அவள் தனது கைகளை வைத்து பெண்ணுறுப்பை மேலும் கீழுமாக தேய்க்கத் தொடங்கியிருந்தாள். என்ன செய்கிறோம் ஏது செய்கிறோம் என்ற நினைவு எதுமே இல்லாமல் தனது உடலின் வேட்கைகளுக்குக் கட்டுப்பட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அவளது புடவைக்கு மேலேயே இருந்த விரல்களும் கைகளும் அவளுக்குப் போதுமானதாக இருக்கவில்லை. 'எனக்கு வேணும், எனக்கு வேணும் அது எனக்கு வேணும். எதாவது செய்யி உமா' என்று உடல் அவளுக்கு தீர்க்கமான கட்டளையிட. அப்படியே எழுந்து    அருகில் இருந்த மகனின் அறைக்கு அவசரமாக ஓடினாள். அவன் படுத்துக்கொள்ளும் படுக்கையில் வேகமாக ஓடிச் சென்று படுக்கைக்கு குறுக்காக தொப்பென விழுந்தவள், அப்படியே புடவையை பரபரவென்று மேலே ஏற்றிக் கொண்டாள். அவளது கைகள் எந்தக் கட்டளைக்கும் காத்திருக்கவில்லை. வலது கை தானாகவே தொடைக்கு நடுவில் ஊர்ந்து சென்று அவளது பெண்மையைப் பற்றி பிசைந்து கொண்டிருக்க, இடது கையோ மெதுவாக வயிற்றில் ஊர்ந்தபடி சென்று வலது மார்பைக் பற்றியது. பற்றியதும் மெதுவாகப் பிசைந்துகொண்டே, ஒரு விரலை தனது பெண்மைக்குள் நுழைத்து வீணை வாசிப்பது போன்று  உள்ளும் வெளியுமாக இழுத்து அசைக்க, சட்டென  உடலில் தேனாகப் பாய்ந்த இன்பம் அலை அலையாக உடலெங்கும் பரவத் தொடங்கியது. இப்படியே ஐந்து நிமிடங்களுக்கு மேலாக கைவேலைகளைப் பண்ணிக்கொண்டிருக்க, இப்போது ஹாலில் இருந்த டிவியில் இருந்து,

"தொடத்தொட மலர்ந்ததென்ன பூவே
தொட்டவனை மறந்ததென்ன?"

வந்த இந்தப் பாடல் வரிகள் அவளை மேலும் இம்சிக்கத் தொடங்கியது. அப்படியே இடது கையை நீட்டி அருகிலிருந்த மகன் படுத்துக்கொள்ளும் தலையணைகளில் ஒன்றை எடுத்தவள், அதனை மார்புக்கு குறுக்காக வைத்து இறுக்கமாக அனைத்துக் கொண்டாள். முகத்தில் புரண்டுகொண்டிருந்த தலையணையின் ஓரங்களில் மகனின் கழுத்திலிருந்து வந்துகொண்டிருந்த ஆண்மை வாசம், அவளது நாசியின் வழியே உடலெங்கும் பரவியது. அப்படியே, அவள் உடலை மின்சாரம் தாக்கியது போன்றதொரு உணர்வு. உமா மகன் கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டே தனது உடலை வில்லாய் வளைத்து கைகளையே அம்பாக்கி ஓர் மாபெரும் உச்சத்திற்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தாள். அந்த நேரம் பார்த்து, அவளது செல்போன் மணியடிக்க அதனை பொருட்டாகவே மதிக்காமல் தனது இரண்டு விரல்களை பெண்ணுறுப்பில் வைத்து வேகமாகக் குத்திக்கொண்டே...

"ஹாங்....ஹஆஸ்ஸ்ஸ்...ஹாங்...ம்ம்மாஆ... ஆஆஆ.. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" என்றதொரு பெருங்க்கூச்சலோடு அவள் உச்சத்தை தொட அவளது பெண்மையிலிருந்து பாய்ந்து வந்த காமத் திரவங்கள் ஒரு அடிக்கும் மேல் பிச்சி அடித்தது. அப்படியே அத்தனையையும் தனது மகனின் படுக்கை மெத்தையின் மேல் அபிஷேகம் செய்து விட்டாள். படுக்கையில் ஒரு அடிக்கும் மேல் திட்டுத் திட்டாக ஈரம் பரவியிருந்தது. விரல்கள் இன்னும் அவளது பெண்மையிலேயே இருக்க, இபோது அவளது நுரையீரல்களோ காற்றுக்காக ஏங்க பந்தயத்தில் ஓடியதுபோல் மேல்மூச்சும் கீழ்மூச்சும் வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள். 

இப்போது அவளது செல்போன் மீண்டும் மணியடிக்கத் தொடங்கியிருந்தது. 'அய்யோ, இந்த நேரத்தில யாரு போன் பண்றது' என்று நினைத்துக்கொண்டே வேண்டா வெறுப்பாக கட்டிலை விட்டு எழுந்தாள். நீண்ட வருடங்கள் கழித்து கண்டதொரு காம உச்சத்தால் அவளது கால்கள் நடக்கமுடியாமல் தடுமாறியது. மெதுவாக நடந்து சென்று ஹாலில் இருந்த போனை எடுக்க, அந்தத் திரையில் ' செல்விக்கா காலிங்' என்று வந்து கொண்டிருந்தது. செல்வி வேறு யாருமில்லை, அவளது உடன் பிறந்த அக்கா. அவளை விட இரண்டு வயது மூத்தவள். உமா போனை அட்டென்ட் செய்ய 

"ஏண்டி செல்வி போனை எடுக்க இவ்வளவு நேரமா. என்னாச்சுடி" அந்தப் பக்கமிருந்து அக்காவின் பதட்டமான குரல் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது.

"இல்லக்கா சமையல்கட்டுல கொஞ்சம் வேலையாயிருந்தேன். அதான்" தயங்கித் தயங்கிப் பேசினாள். இன்னமும் அவளுக்கு உடல் தந்த இன்பத்தால் குரல் நடுங்கி கொண்டிருக்க மூச்சு வாங்கி கொண்டிருந்தாள்.

"என்னாச்சுடி உமா. ஏதாவது உடம்பு கிடம்பு சரியில்லையா? ஏன் மூச்சு வாங்குது"   

"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லக்கா. சொல்லுக்கா ஏதாவது அவசரமான விஷயமா ரெண்டு வாட்டிக்கும் மேல கூப்பிட்டுருக்கே" பதட்டத்தோடு கேட்டாள்.

"ஆமாடி உமா. வந்து, அப்பாவுக்கு ரொம்ப உடம்புக்கு முடியல. இன்னைக்கோ நாளைக்கோன்னு இழுத்துக்கிட்டு இருக்குடி. அதான் கூப்பிட்டுச் சொல்லலாம்னு..." செல்வி சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே 

"ஐயோ... என்னாச்சிக்கா! என்ன திடீர்னு?" பதறினாள் 

"ஏண்டி நீ வேற பதர்றே. உனக்குத்தான் தெரியுமில்ல, அவரும் ரொம்ப நாளா படுத்த படுக்கையாயிருக்கார். வயசும் அவருக்கு என்னாகுது. 75க்கு மேல ஆகுது. குடி சிகரெட்டுன்னு அனுபவிச்ச ஒடம்பு. அதுக்கும் மேல தாங்காதுடி. நம்ம டாக்டர் வந்து பாத்துட்டு 2 நாளைக்கு மேல தாங்காதுன்னு சொல்லிட்டாரு. நீங்களும் பசங்கள கூட்டிட்டு வந்துருங்கடி. ரெண்டு நாளுங்கறது ஒரு நாளுல கூட முடிஞ்சிடும். சொல்லமுடியாது" செல்வி அக்கா சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதே.

"சரிக்கா இன்னைக்கே கிளம்பி வந்திடறோம்"

"இன்னைக்கே என்ன இன்னைக்கு. இப்பவே ஒரு மணி நேரத்துல ஒரு டாக்ஸியை புடிச்சாவது கிளம்புங்க. உனக்காக இங்க எல்லாரும் கத்துக்கிட்டு இருக்கோம். உங்க வீட்டுக்காரர் அவரு கிட்டயும் சொல்லீருடி. சரியா"

"சரிக்கா, ஆனா நீ என்னக்கா அப்பா சீரியஸா இருக்கிறத இவ்வளவு சாதாரணமா சொல்லுறே. எனக்காக எதுக்கு காத்திருக்கணும்" சந்தேகத்தை அக்காவிடம் கேட்டே விட்டாள்

"ஏண்டி அவரு ஆண்டு அனுபவிச்ச மனுஷன். வயசாயிடுச்சி. இதுக்கும் மேலே இருந்தா அவருக்கும், நம்ம அம்மாவுக்கும் தான்டீ ரொம்பக் கஷ்டம். போய்ச் சேரட்டுமே சந்தோஷமா. இப்ப என்ன? இது நம்ம வீட்டுல நடக்குற கல்யாணச் சாவுடி. அதனால அதைப்பத்தியெல்லாம் கவலைப்படாம சீக்கிரமா வந்து சேருங்க சரியா?. நானும் செல்வாவையும், பூஜாவையும் பாத்து வருஷக் கணக்குல ஆவுது. அவங்க ரெண்டு போரையும் மறக்காமக் கூட்டிட்டு வா. சரி நான் போனை வைக்கிறேன். நீங்க கெளம்புற வழியைப் பாருங்க. உமாவும் சரியென்று சொல்லிவிட்டு போனை துண்டித்தாள்.

அடுத்த கால் அவள் கணவனுக்குத்தான் செய்தாள். அக்கா சொல்லிய விஷயங்களை கணவனிடம் சொல்ல அவரோ. "என்னால லீவெல்லாம் போடா முடியாதுடீ. நீங்க வேணா கெளம்பிப் போயிட்டு வாங்க. அங்க போனதுக்கப்புறம் உங்க அப்பா ஒருவேளை போய்ச் சேந்தா எனக்குச் சொல்லு. நான் கெளம்பி வர்றேன். அந்தாளெல்லாம் இது வரைக்கும் இருந்ததே பெரிய விஷயம்-னு சந்தோஷப்படணும்" என்று ஏளனமாகச் சொல்ல அவளுக்கும் ஒன்றும் பெரிய ஆச்சரியமாக இருக்கவில்லை. அவரது பழி வாங்கலை இப்படி எதிலாவது காடுவாரென்று அவளுக்கும் நன்றாகத் தெரியும். ஏன் என்பதை பின்னால் பார்க்கலாம். 

கல்லூரிக்கும் போன் செய்து விஷயத்தை சொல்ல மகனும் மகளும் அடுத்த ஒரு மணி நேரத்தில் வீடு வந்து சேர்ந்தார்கள். அவர்கள் வந்தவுடன் செல்வா ஒரு தெரிந்தவரின் கேபுக்கு சொல்ல, அவரும் அடுத்த ஒன்றரை மணி நேரத்திற்கெல்லாம் ஒரு 'டோயோட்டா ஈட்டியோஸ்' காரை வீட்டிற்கு அனுப்பிவைத்து விட்டார். அவர்களும் ஒரு வாரத்திற்கு வேண்டிய  துணிகளையெல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு ஒரு மூன்றரை மணிவாக்கில் திருநெல்வேலிக்கு கிளம்பி விட்டார்கள். அப்போது செல்வா 

"சார் பின்னாடி டிக்கியை கொஞ்சம் ஓப்பன் பண்றீங்களா? லக்கேஜ்  நெறைய இருக்கு" அவர்கள் நீண்ட நாள் களித்து ஊருக்கு போவதால் அம்மாவும் பொண்ணும் மட்டுமே கிட்டத்தட்ட 4 டிராவல் பேக்குகளை  நிரப்பி இருந்தனர். அவனுடையது ஒன்று மொத்தம் ஐந்து.

"அது, சார் மதுரையில சொந்தக்காரங்க வீட்டுல அவுட்டோர்  ஏசி ஒன்னு கொடுக்கச் சொன்னாரு. அதுவே டிக்கி ஃபுல்லா இருக்குது சார். நீங்க வேணுன்னா பிரன்ட் சீட்டை கொஞ்சம் பின்னாடி தள்ளி முன்னாடியே வச்சிக்கோங்க. நீங்க மூணு பெரு தான பின்னாடி தாராளமா உக்காரலாம் சார்" அவர் சொன்னபடியே செல்வாவும் பிரன்ட் டோரை திறந்து லெஃகெகை நிரப்பிவிட்டு. மூவரும் பின்னால் அமர்ந்து கொள்ள கார் 
திருநெல்வேலிக்கு பயணிக்கத் தொடன்கியது.

(தொடரும்)

<<PS : கதை பற்றிய உங்களது மேலான கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்>>

[krish196]

Wow super