[siva92]

அவள் ரூமை விட்டு சென்றதும் நான் கட்டிலில் சாய்ந்தேன்.. அவள் சென்ற பின்னரும் கூட அவளது வாசனைகள் அங்கேயே சுழன்று கொண்டிருந்தது..
திருட்டுத்தனமாமான உறவுகளும் உணர்வுகளும் கூடல்களும் கூட ஒரு வகையில் சுகமானது தான் என்பதனை நான் உணர்ந்து கொண்டேன்..

லீனா அவ்வளவு அழகாக இருந்தும் எனக்கு அவள் மீது ஒரு ஈர்ப்பு வராமல் இருக்க முழுக் காரணமும் இவள் தான்.. ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு விதமாக அழகாகவும் கவர்ச்சியாகவும் இருந்தாள்.. கவர்ச்சி என்ற சொல்லுக்கு மிகவும் பொருத்தமானவள்.. தித்திப்பானவள்.. அன்பானவள்.. பொறுமை மிக்கவள்.. பல ஆண்களின் கனவு தேவதைகளின் தோற்றம் கொண்டவள்.. அவளை மட்டும் எப்படியாவது எனது மனைவி ஆக்கிக் கொண்டால் எனது வாழ்வு முழுமையடைந்து விடும் என்று தோன்றியது..

இருந்தாலும் நான் ரொம்பவே குழம்பிப் போய் இருந்தேன்.. அண்ணனையும் லீனாவையும் சேர்த்து வைக்காவிட்டால் அபர்ணா ஒரு போதும் எனக்கு கிடைக்கவே மாட்டாள்.. ஆனால், லீனாவோ இன்னொரு பெண்ணின் வாழ்க்கையில் தான் விளையாட மாட்டேன் என்றும் தனக்கென்று ஏதாவது ஒரு நல்லது நடக்கும் வரை தனியாகவே வாழ்ந்து விடுவேன் என்றும் கூறுகின்றாள்.. அண்ணனோ என்ன செய்வதன்றே தெரியாமல் குழம்பிப் போய் இருக்கின்றான்..

இதற்கெல்லாம் நான் தான் ஏதாவது ஒரு முடிவினை எடுத்தாக வேண்டும்..

என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்தேன்.. அண்ணா வந்ததும் அவனுடன் பேசி கலந்தாலோசித்து நல்ல முடிவு ஒன்றினை எடுக்கலாம் என்று தோன்றியது..

இரவு சாப்பாடு முடிந்ததும் அண்ணனுக்கு சைகை காட்டி விட்டு நான் மொட்டை மாடிக்கு சென்றேன்..

அவன் சற்று நேரத்தில் மேலே வந்ததும் பின்னால் யாராவது வருகிறார்களா என்று பார்த்து விட்டு மெல்ல கேட்டான்..

"லீனா என்ன சொன்னா...?"

"அவ சொல்றது ஒண்ணே ஒண்ணு தான்.. அவளுக்கு இன்னொரு பொண்ணோட வாழ்க்கைய நாசமாக்க விருப்பம் இல்ல.. அவளுக்கு நடந்த மாதிரி வேற யாருக்கும் நடக்க கூடாதுன்னு சொல்றா.. தனியாவே இருந்துடுறேன்னு சொல்றா.."

"அவ அப்புடி சொன்னாலும் அவ உள் மனசுல என்ன இருக்குன்னு என்னால மட்டும் தான் புரிஞ்சிக்க முடியும் சிவா.. அவ பாவம்.. எல்லாமே என்னால தான்.. அவ லைப் இப்படி ஆனதுக்கு முழு காரணமும் நான் தான்.. அவள எப்புடி அப்படியே விட்டுற முடியும் சொல்லு..? அவள அப்படியே விட்டுட்டு நான் மட்டும் சந்தோசமா வாழ்ந்தா அவளோடதும் அவ குடும்பத்தோடதும் சாபம் என்ன சும்மா விடுமா சொல்லு..?"

"சரி.. நீ என்ன முடிவு பண்ணி இருக்க அதுக்கு...?"

"சிவா.. உங்க அண்ணிக்கு எல்லா விஷயமும் தெரியும்.. அவகிட்ட நா எல்லாமே சொல்லிட்டேன்.. அவ புரிஞ்சிப்பா.."

"என்ன புரிஞ்சிப்பா...?"

"நல்லதோ கேட்டதோ.. நா என்ன முடிவு எடுத்தாலும் அவ புரிஞ்சிப்பா.."

"அப்போ பேசாம அண்ணிக்கிட்ட பேசி கன்வின்ஸ் பண்ணி அவங்கள டைவர்ஸ் பண்ணிட்டு லீனாவையே கல்யாணம் பண்ணிக்கோ.."

"எனக்கு இது பத்தி அவகிட்ட பேச தைரியம் இல்ல சிவா.. அதே நேரம் அவ பாவம்.. அவளுக்காக இவளையோ.. இவளுக்காக அவளையோ இழக்க நா விரும்பல.. ஆனா.. லீனாக்கு நா செஞ்ச தப்புக்கு அவளுக்கு நா ஏதாச்சும் நல்லது பண்ணியே ஆகணும்.."

"உன்னோட நெலம எனக்கு புரியுதுண்ணா.. இதுக்கு ஒரே ஒரு வழி இருக்கு.. பண்ணலாமா...?"

"என்ன...?"

"பேசாம இந்த விஷயத்த நம்ம அப்பா அம்மாகிட்ட சொல்லிடலாம்.."

"சொன்னா...?"

"அவங்க ஏதாச்சும் ஒண்ணு பண்ணுவாங்க.."

"சொன்னா அவங்க என்ன பத்தி என்ன நெனப்பாங்க சொல்லு.."

"அதெல்லாம் பாத்தா வேலைக்கு ஆகாதுண்ணா.. இல்லன்னா.. லீனாவ மறந்துரு.. அவள எங்கயாச்சும் கொண்டு போய் விட்டுடு.. அவ கூட எந்த சம்பந்தமும் இல்லாம அண்ணி கூட வாழு.. ஆனாலும், இந்த விஷயம் ஏதாச்சும் ஒரு வகைல அவங்களுக்கு தெரியத்தான் போகுது.."

"லீனா பாவம் டா.. அவங்க அப்பா அம்மாவாச்சும் அவள ஏத்துக்கிட்டா எனக்கு போதும்.."

"அவங்க அப்பா அம்மாகிட்ட பேசி பாக்கலாமா...?"

"அதெல்லாம் பேசி பாத்துட்டேன்.. பேசி எந்த யூஸும் இல்ல.. அவங்களுக்கு அவங்க கௌரவம் தான் பெருசு.."

"அப்போ பெத்த பொண்ணு என்ன ஆனாலும் பரவால்லயாமா...?"

"அவங்க அவ மேல செம்ம கோவத்துல இருக்காங்க.. நா பேசுனப்போ அவங்க என்கிட்ட சொன்ன விஷயம்.. உனக்கு அவ மேல அக்கற இருந்தா உன் பொண்டாட்டிய டைவர்ஸ் பண்ணிட்டு நீயே அவள கல்யாணம் பண்ணிக்கோன்னு தான்.."

"ஹ்ம்ம்.. சோ.. நாம அப்பா அம்மாகிட்ட சொல்லலாம்.."

"சொன்னா எவ்ளோ பெரிய பிராப்ளம் ஆகும் தெரியும் ல.."

பிராப்ளம் வரும் தான்.. ஆனாலும் எல்லாத்துக்கும் ஒரு முடிவும் வரும்.. சோ.. எது வந்தாலும் ஃபேஸ் பண்ணிக்கலாம்.. உன் கூட நானும் இருக்கேன்.. பயப்படாத.."

"வேணாம் டா.. நா கொஞ்சம் யோசிக்கணும்.. யோசிச்சிட்டு சொல்றேன்.. அது வரைக்கும் கொஞ்சம் பொறுமையா இரு.."

"சரி.. எதுவா இருந்தாலும் சீக்கிரமா ஒரு முடிவு எடு.."

"ஹ்ம்ம்.."

அவனிடம் பேசி எந்த பயனும் இல்லை என்று எனக்கு தோன்றியது.. அவன் சென்றதும் நானும் ரூமுக்குள் சென்றேன்..

மனது மிகவும் குழப்பமாக இருந்தது.. இரவு 12 மணியாகியும் தூக்கம் வரவில்லை..
எழுந்து ஹாலுக்குச் சென்றேன்.. அவள் அங்கு இல்லை.. இன்னும் ஹாலுக்கு வராமல் என்ன செய்கிறாள்..? ஒரு வேளை ரூமிலேயே தூங்கி விட்டாளா என்று யோசித்துக் கொண்டு நான் சோபாவில் அமர்ந்து கண்களை மூடிக்கொண்டு சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தேன்.. லேசாக தூக்கம் வர ஆரம்பித்தது.. லேசானா தூக்கத்தில் நான் இருக்க சற்று நேரத்தில் எனது மடி லேசாக கனப்பது போலிருந்தது.. கண்களைத் திறந்து பார்த்தேன்.. அவள் தான்.. எனது மடியினில் வந்து அமர்ந்து எனது நெஞ்சினில் தலை வைத்து சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தாள்..

"ஓய்.. என்ன இது..?"

"நீ தூங்குறன்னு நெனச்சேன்.."

"நா உனக்காக தான் வெயிட்டிங்.. லேசா தூக்கம் வந்திருச்சி.."

"ஹ்ம்ம்.. அப்போ தூங்கு.."

"நீ என்ன பண்ண இவ்ளோ நேரம்...?"

"உங்க அண்ணா கூட பேசிட்டு இருந்தேன்.."

"என்ன சொல்றான்...?"

"இன்னக்கி நடந்த எல்லாமே சொன்னாரு.. அப்புறம்.. கூடிய சீக்கிரமே லீனா லைப் ல ஏதாச்சும் ஒரு நல்ல முடிவு வரும்ன்னு சொன்னாரு.."

"ஹ்ம்ம்.. தூங்கிட்டானா...?"

"இல்ல.. பேசி முடிஞ்சதும் நா எழும்பி வந்துட்டேன்.. தூங்கல இன்னும்.."

நான் அவளை இறுக்க அணைத்துக் கொண்டேன்.. அவளது தலையினை மேலே உயர்த்தி அவளது தேன் இதழ்களை கவ்வி அவளது தேன் பானத்தினை பருகினேன்.. எனது ஆண்மை வீரியம் கொள்ள ஆரம்பித்தது.. அதனை உணர்ந்த அவள் இடது கையினால் அதனைப் பற்றி பிசைய ஆரம்பிக்க.. எனது கையும் அவளது முலைகளை பிசைய ஆரம்பித்தது.. சற்று நேரத்தில் எனக்குள் வெறி ஏற.. அவளைத் தூக்கிக் கொண்டு எனது ரூமுக்குள் சென்றேன்.. அவளது நயிட்டியினையும் ப்ராவையும் உருவி விட்டு அவளை கட்டிலில் சாய்த்தேன்.. நான் லுங்கியினை கழட்டி கட்டிலில் போட்டு விட்டு அவளது பேன்டியினையும் கழட்டினேன்.. அவளது கால்களை விரித்து அதனுள் புகுந்து புண்டை என்னும் வீணையை நாக்கினால் மீட்ட ஆரம்பித்தேன்.. அவளும் நரம்புகள் என்னும் மெல்லிய நாண்களால் தூண்டப்பட்டு மெல்ல இனிமையான காம இசை எழுப்பினாள்.. அந்த இசையில் மயங்கி என்னை அறியாமலே வெறி கொண்டு இன்னும் வேகமாக மீட்ட ஆரம்பிக்க.. காம ரசம் கொண்டு என்னை அவள் உபசரித்தாள்.. பின்னர், நான் அவளது முலைகள் என்னும் மேளங்களை வாசிக்க ஆரம்பிக்க அவள் கூச்சத்தில் அசைந்து தாளங்கள் போட ஆரம்பித்தாள்.. பின்னர், அவள் எழுந்து எனது புல்லாங்குழலை அவளது வாயினுள் சொருகி சுகமான ஒரு ராகத்தினை வாசிக்க ஆரம்பித்தாள்.. அந்த ராகத்தில் நான் இன்புற்று லயித்திருந்தேன்...

வழமை போன்று அன்றைய நாளும் பல தடவைகள் அவளை நான் வாசித்தேன்.. அவளும் எனது வேகத்திற்கு எல்லாம் சலிக்காமல் ஈடு கொடுத்தாள்.. தேவையான அளவு தேன் ஆகாரங்களும் எனக்கு பரிமாறினாள்..

இவ்வாறு எனக்கும் அவளுக்கும் 'காதலும் காமமும்' என்ற தலைப்பின் கீழ் பல இசைக் கச்சேரிகள் தினமும் இரகசியமாக நடந்து கொண்டிருந்தன..

இவ்வாறே நாட்கள் மெல்ல நகர ஆரம்பித்தன..

எதுவுமே நடந்தபாடில்லை..
அண்ணனும் குழப்பத்திலும் பயத்திலும் இருந்தான்.. அவன் எல்லாமே அதுவாகவே நடக்கட்டும் என்று ஒரு எண்ணத்தில் இருந்தான்...
இதற்கெல்லாம் முற்றுப்புள்ளி வைக்க நான் பல நாட்களாக யோசனை செய்து செய்து.. இறுதியாக ஒரு முடிவினை எடுத்தேன்.. அதனை நான் அண்ணனிடமோ அபர்ணாவிடமோ சொல்லவில்லை.. இதனை நான் செய்யவில்லை என்றால் எங்களது வீட்டிற்கு தெரிய வரும் வரை எதுவுமே நடக்கப் போவதில்லை என்பது மட்டும் உறுதி.. நான் துணிந்தேன்..

(தொடரும்..)

[siva92]

ஒரு நாள் காலை நேரம்..
அம்மா கறி வாங்கிக் கொண்டு வருமாறு என்னிடம் சொல்ல.. பைக்கினை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே சென்றேன்.. ஒன்றிற்கு பத்து தடவைகள் நன்றாக யோசித்துவிட்டு, ஒரு பப்ளிக் டெலிபோன் பூத்தில் இருந்து அபர்ணாவின் அப்பாவிற்கு போன் செய்தேன்.. அவர் போனை எடுத்ததும் கொஞ்சம் குரலை மாத்தி பேசினேன்..

"ஹலோ.. அங்கிள்.."

"ஹலோ.. யாருப்பா...?"

"நா யாருங்குறது இருக்கட்டும்.. உங்ககிட்ட முக்கியமான ஒரு விஷயம் பேசணும்.."

"என்ன விஷயம் பேசணும்..? யார் நீங்க...?"

"உங்களுக்கு நா யாருன்னு சொன்னாலும் புரியாது அங்கிள்.. உங்களுக்கு என்ன தெரியாது.. எனக்கும் உங்கள தெரியாது.. ஆனா, இந்த விஷயத்த பத்தி உங்ககிட்ட சொல்லியே ஆகணும் னு தான் உங்க நம்பர தேடி கண்டுபிடிச்சு கால் பண்றேன்.."

"சரி.. சொல்லுங்க தம்பி.. என்ன விஷயம் என்கிட்ட பேசணும்...?"

"உங்க பொண்ணு அபர்ணாவ கட்டி இருக்குற மாப்பிள்ள நல்லவர் கிடையாது.. அவருக்கும் அவரோட முன்னாள் காதலி லீனான்னு ஒரு பொண்ணுக்கும் இன்னும் தொடர்பு இருக்கு.. அந்த தொடர்புனால இப்ப அந்த பொண்ணு டைவர்ஸ் ஆகி போய் இப்ப தனியா தான் இருக்கா.. இவரும் அவ கூட சேர்ந்து சுத்துறாரு.. சீக்கிரமே உங்க பொண்ண டைவர்ஸ் பண்ணிட்டு அந்த பொண்ண கல்யாணம் பண்ணிக்க போறாராம்.."

"என்ன தம்பி சொல்றீங்க...? ஐயோ கடவுளே.. நீங்க உண்மைய தான் சொல்றீங்களா..?"

"ஆமா அங்கிள்.. இந்த விஷயத்த கேள்விப்பட்டதுல இருந்து எனக்கு ரொம்ப கவலையா இருந்திச்சு.. அதனால தான் உங்களுக்கே போன் பண்ணி சொல்லிட்டேன்.. இது பொய் இல்ல.. வேணும்னா நீங்களே விசாரிச்சு பாத்து தெரிஞ்சிக்கோங்க.."

சொல்லி முடித்ததும் சட்டென போனை வைத்தேன்.. கறியினை வாங்கிக்கொண்டு வீடு வந்து சேர்ந்தேன்.. அபர்ணாவின் அப்பா அவளிடம் எதுவும் கேட்ட மாதிரி தெரியவில்லை.. அவள் கூலாக அம்மாவுடன் சேர்ந்து சமையல் வேலைகளில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்தாள்..

எனக்கு மனது சற்று குழப்பமடைய ஆரம்பித்தது.. அபர்ணாவின் அப்பா இதுவரை அவளிடம் போன் பண்ணிக் கூட எதுவும் கேட்கவில்லை.. ஒரு வேளை அவர் கூடிய சீக்கிரமே இங்கு வரக் கூடும்.. வந்தால் என்ன முடிவு எடுப்பார்...? ஒரு வேளை இதெல்லாம் உண்மை என்று தெரிந்தால் அபர்ணாவை கூட்டிக்கொண்டு சென்று விடுவாரா..? அது நடக்கும்.. அது எனக்கும் தெரியும்.. பெரிய பிரளையமே நடக்கும்.. அண்ணாவிடம் இருந்து அவர்கள் டைவர்ஸ் வாங்கி விடுவார்கள்.. அதன் பின்னர் ஒரு வகையாக பேசி அப்பா அம்மாவை சம்மதிக்க வைத்து அண்ணாவுக்கு லீனாவை கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுக்க வேண்டும்.. அதன் பிறகு அப்பா அம்மாவை வைத்து அபர்ணாவின் குடும்பத்துடன் பேசி அவளை எனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்க சம்மதிக்க வைக்க வேண்டும்.. இதெல்லாம் எதிர்பார்த்த படி நடக்குமா...? என்ன ஆகுமோ...? யாருக்கு தெரியும்.. எது நடந்தாலும் அதனை எதிர்கொள்ள நான் தயாராகவே இருந்தேன்.. அவளைப் பிரிவது கஷ்டம் தான்.. ஆனாலும், என்றாவது ஒரு நாள் இதெல்லாம் நடக்கத்தான் போகிறது.. ஆனால் நான் எதிர் பார்த்த படி அவள் சீக்கிரமே எனக்குக் கிடைத்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்..?

நேரம் வேகமாக உருண்டது..
மாலை நான்கு மணியளவில் எதிர் பார்த்த படியே ஒரு கார் உள்ளே வரும் சத்தம் கேட்டது.. கூடவே இன்னொரு காரும் உள்ளே வர நான் வெளியே வந்து பார்த்தேன்.. ஒரு காரில் அண்ணாவும் அப்பாவும் வந்திருந்தனர்.. அடுத்த காரில் அபர்ணாவின் அப்பா, அம்மா, அண்ணா மற்றும் அவளின் சித்தப்பா ஒருவருமாக நான்கு பேர் வந்து இறங்கினார்கள்..

[siva92]

weed emoticons

[siva92]

அண்ணியும் அம்மாவும் மிகவும் ஆச்சரியத்துடன் அவர்களை வரவேற்று உட்கார வைத்தனர்.. அவர்கள் யாரும் எங்கள் யாருடனும் முகம் பார்த்து ஒரு வார்த்தை கூட பேசிக்கொள்ளவில்லை.. அண்ணா எனது அருகில் வந்து நின்று கொண்டான்.. அவனின் முகம் பதற்றத்தில் வியர்திருந்தது.. உள்ளே மிகவும் படபடப்புடன் காணப்பட்டான்.. நான் அபர்ணாவைப் பார்த்தேன்.. அவளும் என்னைப் பார்த்து என்ன என்பது போல சாடையில் கேட்க.. நான் எல்லாமே முடிந்து விட்டது என்பது போல சைகை செய்தேன்.. அவளது முகம் சட்டென சுருங்கியது..

அப்பாவும் வந்து அமர்ந்ததும் அம்மாவைப் பார்த்தவாரு பேச்சினை ஆரம்பித்தார்..

"இவங்க எல்லாரும் எதுக்காக இங்க வந்திருக்காங்கன்னு உனக்கு தெரியுமா...?"

"இல்லங்க.. என்னாச்சி...?"

"எல்லாம் உன் பையன் பண்ணி இருக்குற காரியம் தான்.."

"என்னங்க சொல்றீங்க...? என்னாச்சி...?"

அப்பா நடந்த விடையங்களை விலாவாரியாக சொல்ல சொல்ல.. அம்மா மிகுந்த அதிர்ச்சியுடன் கண்ணீர் மல்க கேட்டுக் கொண்டு சிலை போல அமர்ந்திருந்தார்..

அப்பா தொடர்ந்தார்..
"இதுல முக்கியமான விஷயம் என்னன்னா.. இது எல்லாமே உன் மருமகளுக்கும் தெரியும்.."

"என்னங்க சொல்றீங்க..? என்னால இதையெல்லாம் நம்பவே முடியல.. இவன் அப்புடியெல்லாம் பண்ணி இருக்க மாட்டான்.."

"நம்பலன்னா நீ அவனையே கேளு.. இவ்ளோ நேரம் அவன வச்சி பேசி உண்மை எல்லாத்தையும் அவன் வாயாலையே எடுத்தாச்சி.."

அண்ணனை முறைத்துப் பார்த்து விட்டு அவனை வாய்க்கு வந்த வார்த்தைகளை எல்லாம் போட்டு திட்டித் தீர்த்தார் அம்மா.. அவன் குனிந்த தலை நிமிரவே இல்லை.. பின்னர் அபர்ணாவைப் பார்த்து..

"ஏன்மா...? நீயாச்சும் ஒரு சத்தம் என்கிட்ட சொல்லி இருக்கலாமே.. இவ்வளவு நடந்தும் எதுக்குமா நீ எதுவும் சொல்லாம மறச்சி வச்சிருந்த...?"

"இதையெல்லாம் சொல்லி உங்க யார் மனசையும் புண்படுத்த விரும்பல அத்த.. அது மட்டுமில்லாம.. அவரு அந்த பொண்ணு பத்தின எல்லா ப்ராப்ளத்தையும் சீக்கிரமே சால்வ் பண்றேன்னு சொன்னாரு.. அதனால எல்லாம் கூடிய சீக்கிரமே ஓகே ஆகும் ன்னு நினைச்சி உங்ககிட்ட சொல்லாம மறச்சிட்டேன்.." அவள் அழுதபடி கூறி முடித்தாள்..

எல்லாவற்றையும் தலை கவிழ்ந்து கவலை தோய்ந்த முகத்துடன் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அபர்ணாவின் அப்பா பேச ஆரம்பித்தார்..

"நீங்களே சொல்லுங்க சம்பந்தி.. இப்ப நாங்க என்ன பண்ணட்டும்..? என் பொண்ணோட நல்ல மனசுக்கு உங்க பையன் பண்ணி வச்சி இருக்குற வேலைய பாருங்க.."

"எங்கள மன்னிச்சிருங்க சம்பந்தி.. எங்க யாருக்குமே நீங்க சொல்ற வரைக்கும் இந்த விஷயம் எல்லாம் தெரியாது.. தெரிஞ்சிருந்தா இவ்ளோ நாளைக்கு ஏதாச்சும் பண்ணி இருந்திருப்போம்.." என்றார் அப்பா பாவமாக...

"இதுல நீங்களோ நானோ பண்றதுக்கு எதுவுமே இல்ல.. இது என் பொண்ணோட வாழ்க்க.. எங்களுக்கு எல்லாம் தெரிஞ்சி எங்க கண்ணு முன்னாடியே எங்க பொண்ணு வாழ்க்க சீரழிஞ்சு போக நாங்க விரும்பல..."

"என்ன சொல்றீங்க சம்பந்தி...?"

"இன்னும் என்ன சார் சம்மந்தி கம்பந்தின்னுகிட்டு.....? இனிமே உங்க உறவே வேணாம் எங்களுக்கு.. எங்க பொண்ண நாங்க அழைச்சிட்டு போறோம்.. நாளைக்கே டைவர்ஸ் நோட்டீஸ் அனுப்புறோம்.. சைன் பண்ணி குடுத்துட்டு உங்க பையன அந்த பொண்ணு கூடவே சேர்த்து வச்சி அழகு பாருங்க.." என்று ஆவேசமாக கத்தினார் அபர்ணாவின் சித்தப்பா..

"ஆம்பளைங்களுக்கு எந்த ப்ரோப்ளமும் இல்ல.. நினைக்கிற நேரத்துல இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிப்பாங்க.. டைவர்ஸ் குடுத்ததுக்கு அப்புறமா வாழாவெட்டியா இருக்குற என் பொண்ணுக்கு இனிமே யாரு வாழ்க்க தருவாங்க..? அவ வாழ்க்க இனிமே என்ன ஆகும்...?" என்று கூறி அழ ஆரம்பித்தார் அபர்ணாவின் அம்மா..

"இதுவே புள்ள குட்டின்னு ஆனதுக்கு அப்புறமா நடந்திருந்தா இன்னும் ப்ரோப்ளம் ஆகி இருக்கும்.. நல்ல வேள.. அப்புடி எதுவும் இல்ல.." என்றார் அபர்ணாவின் அண்ணா..

இப்படி ஆளாளுக்கு ஒன்று சொல்லி அண்ணனை அவர்கள் திட்டிக்கொண்டிருந்தனர்.. பேச வார்த்தைகள் இன்றி அண்ணன் செய்த தவறுக்காக நாங்கள் அனைவரும் கூனிக் குறுகிப் போய் தலை கவிழ்ந்து அமர்ந்திருந்தோம்.. அபர்ணா எதுவும் பேசவில்லை.. அழுதுகொண்டே இருந்தாள்..

அப்பா அம்மா எவ்வளவோ முயற்சி செய்தும் அவர்களது கோபம் அடங்கவில்லை.. அவர்களது முடிவிலும் எந்த மாற்றமும் இல்லை.. அபர்ணாவின் அண்ணாவும் சித்தப்பாவும் அவளை புறப்படுமாறு பல முறை வலியுறுத்திக் கூறிய போதும் அவள் எழுந்து செல்லாமல் அழுதுகொண்டே இருந்தாள்..

அம்மா எழுந்து சென்று அபர்ணாவை கட்டி அணைத்து அவளது தலையினை தடவி அவளை சமாதானப்படுத்தினார்..

"எங்க பையன் பண்ண தப்புக்கு நாங்க எல்லாரும் உங்ககிட்டயும் அபர்ணாகிட்டயும் மன்னிப்பு கேட்டுக்குறோம்.. எல்லாரும் எங்கள மன்னிச்சிடுங்க.. இவள மாதிரி ஒரு மருமகள் கிடைக்க நானும் இவரும் குடுத்து வச்சிருக்கணும்.. நா இவள மருமகளா பாக்கல.. என்னோட சொந்த பொண்ணு மாதிரித்தான் பாத்துக்கிட்டேன்.. அவளும் அப்புடி தான் என்கூட நடந்துகிட்டா.. இப்புடி திடீர்னு வந்து இவள கூட்டி போறேன்னு சொன்னா நாங்க என்னங்க பண்றது..? இந்த ப்ரோப்ளம் எல்லாத்தையும் பேசி தீர்த்துக்கலாம்.. தயவு செய்து எங்களுக்கு ஒரு சின்ன அவகாசம் தாங்க.. நாங்க எல்லாத்தையும் பாத்துக்குறோம்.. எல்லாமே சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையால நடந்திருச்சு.. ஆனாலும் தப்பு தப்பு தான்.. ஆனா.. எங்க பையன் இனிமே அந்த பொண்ணு கூட பேசவோ பழகவோ மாட்டான்.. அபர்ணா கூட சந்தோசமா இருப்பான்.. இனிமே எந்த பிரச்சனையும் வராம பாத்துக்குறோம்.. அதுக்கு நா பொறுப்பு.." கண்ணீர் மல்க கூறி முடித்தார் அம்மா...

யாருமே கன்வின்ஸ் ஆன மாதிரி தெரியவில்லை.. பலவாறாக பேசிப் பார்த்தும் எதுவுமே சரிவரவில்லை..

இறுதியாக அவர்கள் அனைவரும் எழுந்து வெளியே சென்று கொஞ்ச நேரம் கலந்தாலோசித்து விட்டு வந்து..

"இங்க பாருங்க.. உங்களுக்கு ஒரு பொண்ணு இருந்து அவளுக்கு இப்புடி ஒண்ணு நடந்தா நீங்கல்லாம் என்ன பண்ணுவீங்க....? கொஞ்சம் யோசிச்சு பாருங்க.. எங்களுக்கு எங்க பொண்ண இன்னும் இங்க விட்டு வச்சிருக்க பயமா இருக்கு.. நீங்க இவ்ளோ கேக்குறதனால கடைசியா ஒரு சந்தர்ப்பம் தாறோம்.. ஒரே ஒரு மாசம் தான்... நாங்க இப்ப இவள அழைச்சிட்டு போறோம்.. சீக்கிரமே அந்த பொண்ணு சம்பந்தமான எல்லா பிரச்சனையையும் முடிச்சிட்டு வந்து குல தெய்வம் முன்னால அவ கூட இனிமே எந்த தொடர்புமே வச்சிக்க மாட்டேன்னு சத்தியம் பண்ணிட்டு எங்க பொண்ண கூட்டி வாங்க.."
என்றார் அபர்ணாவின் அப்பா..

அம்மா அழுது கொண்டே இருந்தார்.. நானும் கவலையுடன் நின்று கொண்டிருக்க மிகுந்த சிரமப்பட்டு கண்ணீர் மல்க அபர்ணா விடை பெற்றாள்.. அவள் போகும் போது என்னைப் பார்த்த அந்த ஒரு பார்வை என் இதயத்தினைக் கிழித்தது போன்று இருந்தது.. அவள் செல்லும் வழியையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.. அவசரப்பட்டுவிட்டோமோ என்று தோன்றியது.. இருந்தாலும் இந்த ஒரு முடிவு இன்னொரு ஆரம்பத்திற்குத் தானே என்று என்னை நானே தேற்றிக் கொண்டேன்.. பாய்ந்து வந்த அழுகையை அடக்கினேன்.. கண்களை மெல்ல துடைத்துக் கொண்டு திரும்பினேன்..

அப்பா எதுவுமே பேசாமல் ஜடம் போல அமர்ந்திருந்தார்.. அம்மா அழுது வடித்துக் கொண்டிருந்தார்.. அண்ணா அப்படியே நிலத்தில் அமர்ந்துவிட்டான்.. கனத்த என் இதயத்தினை கஷ்டப்பட்டு அடக்கிக் கொண்டு அம்மாவையும் அப்பாவையும் கொஞ்சம் ஆறுதல் படுத்தினேன்..

அண்ணா இப்பொழுது பேச ஆரம்பித்தான்.. நடந்த முழு வரலாற்றையும் கூறி முடித்தான்.. செய்தது தப்பு என்றாலும் அவனது பக்கத்தில் இருக்கும் நியாயங்களையும் அவர்களுக்கு விளக்கினான்..

ஆனாலும், அப்பாவோ அம்மாவோ அவற்றினை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை..

பல மணி நேரமாக நடந்த விவாதங்களும் பேச்சுவார்த்தைகளும் கடைசியாக ஒரு முடிவுக்கு வந்தது..

"நீ ஆயிரம் சொன்னாலும் நீ பண்ணது தப்பு.. ரெண்டு பொண்ணுங்க உன்னால வாழாவெட்டியா நிக்கிறாங்க இப்ப.. உனக்கு ஒரு மாசம் தான் டைம்.. யாரு வேணும் னு நீயே முடிவு பண்ணிக்கோ.. ஒண்ணு.. அந்த பொண்ணுக்கு உன்னால என்ன பண்ண முடியுமோ அத பண்ணு.. இல்ல.. அவ தான் வேணும்னா அவளையே கல்யாணம் பண்ணிக்கோ.. ஆனா அதுக்கப்புறமா உனக்கு இந்த வீட்ல இடம் கிடையாது.. எங்கயாச்சும் போய் கல்யாணம் பண்ணி சந்தோசமா வாழு.. ஏன்னா.. அதுக்கப்புறமா நாங்க இந்த சொசைட்டிக்கு முகம் குடுக்கணும்.."
என்று கூறி விட்டு அப்பா காரினை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினார்.. அம்மாவும் கோபமாக உள்ளே சென்று விட்டார்..

"நீ ஒண்ணும் யோசிக்காத.. ஒழுங்கா யோசிச்சு ஒரு நல்ல முடிவா எடு.. எல்லாம் சரியாகும்.. டோன்ட் வர்ரி.."
நான் அண்ணனைத் தேற்றிவிட்டு ரூமுக்குள் சென்றேன்..

எல்லாம் என்னால்த் தான் என்ற போதும்.. இதெல்லாம் நடக்கும் என்று ஏற்கனவே தெரிந்திருந்தாலும்.. அவளது பிரிவினை என்னால் ஏற்றுக் கொள்ளவே முடியவில்லை.. உடம்பினைக் கிழித்து உயிரை மாத்திரம் உருவிக் கொண்டு சென்று விட்டிருந்தாள் அவள்.. அவள் மனது என்ன பாடு பட்டிருக்கும்... நினைக்கும் போதே இதயம் கனத்தது.. அழுகை அழுகையாக வந்தது.. பாத்ரூமுக்குள் புகுந்தேன்.. அழுகை அதுவாகவே என்னை ஆட்கொண்டது..

(தொடரும்..)

[siva92]

Thankyou Guys for 5L+ views, valuable comments and feedbacks..
Im very Thankful for ur response towards this story..

Love u all.. ❤️❤️

[siva92]

[siva92]

Thanks friends... ❤️❤️❤️

[siva92]

Sorry for the delay guys.. Im trying my best to give update as soon as possible.. Will try to give the update tonight.. Love u all.. ❤️❤️

[siva92]

வீட்டில் பெரும் புயல் ஒன்றே அடித்து ஓய்ந்திருந்தது.. அப்பாவும் அம்மாவும் மிகவும் நொந்து போய் இருந்தனர்.. அண்ணாவுடன் அவர்கள் ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை.. அவனும் யாருடனும் பேசவில்லை.. பேச வேண்டியதெல்லாம் பேசி முடித்தாயிற்று.. அவனுக்கு இனிமேல் என்ன செய்யப் போகின்றோம் என்னும் குழப்பம்.. ஆனால் எனக்கோ.. இனிமேல் என்ன நடந்தால் என்ன.. எப்படியாவது அண்ணாவும் லீனாவும் சேர வேண்டும்.. குடும்பத்தின் வரட்டுக் கௌரவத்தினால் சேர முடியாமல் போன அவர்களது காதல் ஒன்று சேர வேண்டும்.. அபர்ணா எனக்குக் கிடைக்க வேண்டும்.. என்கின்ற மனநிலை.. இருந்தாலும் அவள் போன பின்னர் எனக்கு அங்கு இருக்கவே பிடிக்கவில்லை.. மனது வலித்தது.. அவளது அருகாமையை வேண்டி நின்றது.. கவலையுடனும் அன்றைய பொழுதினைக் கழித்தேன்.. அவளது ஒற்றை மெசேஜிற்காக மனது துடியாய் துடித்துக் காத்துக் கொண்டிருந்தது ..

இரவானது..
யாரும் சாப்பிடவில்லை.. யாருக்கும் சாப்பிடத் தோணவும் இல்லை.. அம்மாவும் அப்பாவும் ஹாலில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.. நான் அண்ணனைக் கூட்டிக் கொண்டு மொட்டை மாடிக்குச் சென்று அவனைக் கொஞ்சம் ஆறுதல் படுத்தினேன்.. அவனது இறுதி முடிவு என்ன என்பது பற்றி அவனது உள் மனதினை அலசி ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தேன்..

அப்பொழுது அப்பா என்னை கீழே நின்றபடி பதற்றமாக அழைத்தார்..

"அம்மாக்கு லேசா தல சுத்துற மாதிரி இருக்காம்.. மூச்சு விடவும் கஷ்டப்படுறா... நீ வண்டிய எடு.. டாக்டர் கிட்ட போகலாம்.."

உடனடியாக நான் வண்டியை எடுத்தேன்.. அப்பா கை தாங்கலாக அம்மாவை அழைத்துக் கொண்டு வந்து காரில் ஏற்றினார்.. ஏற்கனவே நொந்து போய் இருந்ததனால் அண்ணாவை வீட்டில் இருக்குமாறு கூறிவிட்டு நாங்கள் கிளம்பினோம்.. டாக்டரிடம் சென்று செக்கப் செய்து பார்த்த போது அம்மாவுக்கு பிளட் பிரசர் அதிகரித்து இருந்தது.. அதற்குரிய மருந்து மாத்திரைகளை கொடுத்து அம்மா சற்று நல்ல நிலைமைக்கு திரும்பிய பின்னர் தான் மனது நிம்மதியாக இருந்தது.. ஆனாலும் அவரது உடம்பு ரொம்பவே வீக்காக இருந்ததனால் டாக்டர் அவருக்கு சேலைன் ஏற்றினார்.. அது முடியும் வரை நானும் அப்பாவும் காத்திருந்தோம்.. அண்ணா மீண்டும் மீண்டும் போன் பண்ணிக்கொண்டே இருந்தான்..
"அம்மாக்கு ஒண்ணும் இல்ல.. சேலைன் போட்டிருக்காங்க.. கொஞ்ச நேரத்துல வந்துடுவோம்" ன்னு சொல்லி அவனை சமாளித்து விட்டு அப்பாவை நோக்கினேன்..

"அப்பா.."

"ஹ்ம்ம்.."

"இப்ப என்ன பண்றது...?"

"தெரியலப்பா.."

"அம்மாக்கு அண்ணிய ரொம்ப பிடிக்கும்.. இல்ல....?"

"ஹ்ம்ம்.."

"அண்ணிய திரும்ப போய் கூட்டிட்டு வந்துரலாம் பா..."

"அதெப்புடி முடியும்..? அவ பேமிலி தான் எல்லாமே தெளிவா சொல்லிட்டு போய்ட்டாங்களே..."

"இருந்தாலும் நாம ஒரு தடவ அங்க போயி அவங்க கூட பேசி பாத்தா என்ன...?"

"நாம பேசி என்ன யூஸ்...? எல்லாம் உங்க அண்ணன் கைல தான் இருக்கு.."

"அந்த பொண்ணு லீனா கூட பாவம் ல...? இவனால அவ லைஃப்பும் நாசம்.."

"அத தான் நானும் யோசிக்கிறேன்.. அந்த பொண்ணுக்கு இவன் என்ன பதில் சொல்லப் போறான்...? அபர்ணாக்கு என்ன பதில் சொல்லப் போறான்...? எதுவுமே புரியல.."

"ரெண்டு பேருக்குமே பதில் சொல்லணும்.. ஆனா.. இவனால கூடுதலா பாதிக்கப் பட்டது என்னமோ அந்த பொண்ணு லீனா தான் பா.. இவனால இப்ப அவ குடும்பத்தையும் இழந்து.. கட்டுன புருஷனையும் இழந்து தனியா இருக்கா.."

"அதானே.. அந்த பொண்ணு இவ்ளோ நாளைக்கு எந்த ஒரு தப்பான முடிவும் எடுக்காம இருக்குறது பெரிய விஷயம்.."

"இவன நம்பித்தான் அவ இப்ப இருக்கா.. என்ன கேட்டா.. இவன் அந்த பொண்ணையே கல்யாணம் பண்ணிக்கறது தான் நல்லதுன்னு படுது..."

"அப்போ உங்க அண்ணியோட வாழ்க்க...?"

"அண்ணிக்கு வேற யாரையாவது பாத்து கல்யாணம் பண்ணி குடுக்கலாம் பா.. அவங்களுக்கு அவங்க பேமிலி இருக்காங்க.. லீனாக்கு யார் இருக்கா...?"
என்று பலவாறு பல கோணங்களில் பேசி அப்பாவுக்கு புரிய வைக்கவும் அவரின் மனதினை மாற்றவும் முயற்சி செய்தேன்..

"அவ அண்ணா காதலிச்ச பொண்ணுப்பா.. அவ கூட இருந்தா சந்தோசமா இருப்பான்.. இல்லன்னா மறுபடியும் அவ கூட பேச மாட்டான் னு என்ன நிச்சயம்...? மறுபடியும் பிரச்சன தான் வரும்.. அண்ணி கூட அவன புரிஞ்சிப்பாங்க.. ஆனா லீனா வாழ்க்கைய நினைச்சி பாருங்க.. அவ படுற கஷ்டங்களும் அவ குடும்ப சாபமும் இவன சும்மா விடுமா..?"

"உங்க அம்மா ஒரு நாளும் அத ஒத்துக்க மாட்டா..."

"அம்மாகிட்ட மெல்ல மெல்ல பேசி புரிய வைக்கலாம் பா.. நடந்தது நடந்திருச்சு.. ஏதாச்சும் ஒரு முடிவு எடுத்தே ஆகணும் ல.."

"ஹ்ம்ம்.. பாக்கலாம்.. ஆனாலும், நடந்த விஷயங்களுக்கெல்லாம் இந்த சொசைட்டிக்கும் நம்ம குடும்பங்களுக்கும் நா என்ன பதில் சொல்ல போறேன்னு தெரியலையே.."

"அவங்கள பத்தி யோசிக்காதீங்கப்பா.. அவங்க பத்தி யோசிச்சா நாம யாரும் நம்ம வாழ்க்கைய வாழ முடியாது.. நீங்க இந்த விஷயத்துல ஒழுங்கா யோசிச்சு சரியான ஒரு முடிவ எடுத்தா இந்த சொசைட்டியும் நம்ம குடும்பங்களும் உங்களுக்கு தலை வணங்கும்.."

அதன் பிறகு அவர் எதுவும் பேசவில்லை.. தனது அரைவாசி நரைத்திருந்த தாடியினை சொறிந்து கொண்டு யோசனையில் மூழ்கினார்..

அம்மாவுக்கு சேலைன் ஏற்றி முடிந்ததும் மூவரும் வீடு வந்து சேர்ந்தோம்.. அண்ணா ஓடி வந்து அம்மாவை கட்டி அணைத்து அழ ஆரம்பித்தான்.. அம்மாவும் சேர்ந்து அழ ஆரம்பித்தார்..

"இங்க பாருண்ணா.. அழுதது போதும்.. நீயும் அழுது அம்மாவ இன்னும் கஷ்டப்படுத்தாத.."
என்றேன்..

"அம்மா.. நீங்க என்ன சொன்னாலும் நா அத பண்றேன்.. நா பண்ண தப்புக்கு என்ன மன்னிச்சிருங்க.. இனிமே நா எந்த தப்பும் பண்ண மாட்டேன்.. தயவு செஞ்சு இதையெல்லாம் பத்தி யோசிச்சு உங்க உடம்ப கெடுத்துக்காதீங்கம்மா.." கண்களை துடைத்துக் கொண்டு கூறினான் அண்ணா..

அம்மா எதுவும் கூறாமல் நீண்ட ஒரு பெருமூச்சுடன் சோபாவில் சாய்ந்தார்..

சிறிது நேரத்தில் அப்பா சாப்பாட்டுத் தட்டுடன் அம்மா அருகில் வந்தார்.. இரவு எதுவும் சமைத்திருக்கவில்லை.. பகல் ஆக்கி மிஞ்சி இருந்த சோற்றையும் கறியையும் சூடாக்கி தட்டில் போட்டுக் கொண்டு வந்து பிசைந்து அம்மாவுக்கு ஊட்டி விட ஆரம்பித்தார்..

முதலில் வேண்டாம் என்றாலும் அப்பாவின் செல்லமான அதட்டலில் அம்மா சாப்பிட ஆரம்பித்தார்..

சாப்பிட்டு முடித்ததும் அம்மா இயலாத நிலைமையிலும் எங்களுக்கு ஏதாவது சாப்பிடுவதற்கு சமைக்க ஆயத்தம் ஆக.. அம்மாவை வற்புறுத்தி ஓய்வு எடுக்குமாறு கூறி விட்டு.. நான் வெளியே சென்று ஹோட்டலில் அப்பாவுக்கும் அண்ணாவுக்கும் எனக்கும் சேர்த்து சாப்பாடு எடுத்துக்கொண்டு வந்தேன்.. மூவரும் லேசாக சாப்பிட்டு விட்டு மெல்ல அவரவர் ரூம்களுக்குள் நுழைந்தோம்..

நேரம் 11 மணியினைத் தாண்டி விட்டது.. ஆனாலும், அபர்ணாவிடம் இருந்து எந்த ஒரு மெசேஜும் வந்திருக்கவில்லை.. ரொம்பவே கவலையாக இருந்தது.. வெளியே மழை லேசாக தூற ஆரம்பித்தது.. ஜன்னலினைத் திறந்து அந்த இரவு நேர மழையின் குளிர்ச்சியினை உள்வாங்கினேன்.. காதில் ஹெட்செட்டினை மாட்டினேன்.. பிளேலிஸ்டில் யுவனின் காதல் போதை மாத்திரைகளை ஏற்றி காதினால் பருக ஆரம்பித்தேன்..

மனது கனத்தது.. கண்ணீர் ததும்பியது.. அந்த இரவும், மழையும், அதன் குளிர்ச்சியும், போதை தரும் பாடல்களும் ஒரு நாள் மழை காலத்தில் எங்களுக்குள் நடந்த ஒரு கூடல் சம்பவத்தினை நினைவுக்குக் கொண்டு வந்தது..

[siva92]

ஒரு நாள் ஞாயிற்றுக் கிழமை...
எல்லோரும் வீட்டிலேயே இருந்தனர்.. பொதுவாக அண்ணா வீட்டில் இல்லாத சமயங்களில் நான் வீட்டில் இருந்தால்.. ஒரு வயசுப் பையன் வீட்டில் இருக்கும் பொழுது ஒரு வயசுப் பெண்ணையும் வீட்டில் விட்டுச் சென்றால், பார்ப்பவர்கள் தப்பாக நினைப்பார்கள் என்ற காரணத்தினால், எங்கு செல்வதென்றாலும் அம்மா அண்ணியையும் அழைத்துக் கொண்டு தான் செல்வார்..

ஆனால், அன்று அண்ணாவும் வீட்டிலே இருப்பதனால் அம்மாவும் அப்பாவும் மாத்திரம் சில உறவினர்களின் வீட்டிற்குச் சென்று வர முடிவெடுத்து கிளம்பினார்கள்.. நான் ரூமில் இருந்தேன்.. சற்று நேரத்தில் அண்ணாவும் பைக்கினை எடுத்துக்கொண்டு எங்கோ கிளம்பினான்.. அபர்ணா ஹாலில் அமர்ந்திருந்தாள்.. மெல்லிய பச்சை நிற சேலையில் மெழுகு பொம்மை போல அமந்திருந்தாள்..

"அண்ணா எங்க போறான்...?"

"தெரியல.. ஒரு வேள அந்த லீனாவ சந்திக்க போறாரோ என்னவோ...!"

"உன்கிட்ட எதுவும் சொல்லலையா...?"

"அதுக்கு நா அவர்கூட பேசுனா தானே.."

"ஹாஹா.."

"என்ன இளிப்பு...?"

"உனக்கு அதெல்லாம் கவலையே இல்லையா...?"

"நா எதுக்கு கவலப்படணும்...?"

"ஓய்.. அவன் உன்னோட புருஷன் டி.."

"அதெல்லாம் பழைய கத.. நா இப்போ வேற ஒருத்தர்கிட்ட என்னோட மனச பறிகொடுத்துட்டேன்..."

"ஓஹ்.. அது யாரு அந்த அன்லக்கி ஃபெல்லொவ்...?"

"ஓஹ்.. சாருக்கு இப்ப என்ன வெறுத்துப் போச்சோ..? என்ன கல்யாணம் பண்ணா அன்லக்கியா நீங்க...?"

"ஹாஹா.. சும்மா காமெடி பண்ணேன் லூஸு.. இந்த சாறில நீ எப்புடி இருக்க தெரியுமா...?"

"எப்டி இருக்கேன்...? சொல்லு.. சொல்லு.. சொல்லு.." கண்களை இரண்டு மூன்று தடவைகள் சிமிட்டிக் கொண்டு அழகாக குழந்தை போல கேட்டாள்..

"அதெல்லாம் என் கண் மூலமா பாத்தா தான் உனக்கு புரியும்.. நீ எவ்ளோ அழகுன்னு.."

"நீ சொல்டா.. எவ்ளோ அழகு...?"

"மெழுகு பொம்ம மாதிரி இருக்க.. "

"ஓஹ்.."

"ஹ்ம்ம்.. எனக்கு நீண்ட நாளா ஒரு ஆச இருக்கு.."

"என்ன ஆச..?"

"உன்ன லோ ஹிப் சாறில பாக்கணும் ன்னு ஆச.."

சொன்னதும் கலகலவென சிரிக்க ஆரம்பித்தாள்..

"எதுக்குடி சிரிக்குற...?"

"என்ன உடம்புல ஒரு ஒட்டு துணி இல்லாம எத்தனையோ தடவ பாத்திருக்க.. என்னோட உடம்புல உன்னோட கண்ணு படாத இடமும் இல்ல.. கை படாத இடமும் இல்ல.. இப்ப வந்து லோ ஹிப் சாறில பாக்கணும் ன்னு சொன்னா சிரிக்காம என்ன பண்ண சொல்ற...?"

"ஹாஹா.. உண்மதான்.. பட், நா நிறைய கதைகள்ல படிச்சிருக்கேன்.. லோ ஹிப் சாறில பொண்ணுங்க அப்படி இருப்பாங்க.. இப்படி இருப்பாங்க ன்னு.. அதனால தான்.. என்னோட தேவதையும் அப்படி சாறி கட்டுனா எப்புடி இருக்கான்னு பாக்கணும் ன்னு ஒரு ஆச..."

[siva92]

Hi...bro..இவங்கள போலவா அவங்க..?  Super....

She is an angel bro..

[siva92]

என்ன ஒரு சோகமான நிலைமை...பாவம் சிவா....அபர்ணாவும் தான்...      சகோ ..... இப்படியே  ரொம்ப சோகமாக
நகர்த்த வேண்டாம்... ப்ளீஸ்...

Its all in the life bro.. We can't do anything..

[siva92]

The mother character should die to bring a twist in the story or the brother character should know about the affair.  Repeated sex (the next update also predicted) has made the story very boring.

No worries bro.. U will be satisfied after reading the next part..

[siva92]

"நீ என்ன என்ன வேணா பண்ணிக்கோ.. எப்புடி வேணா ரசிச்சிக்கோ.. ஐ ஆம் டோட்டல்லி யுவர்ஸ் டா.. உனக்கு என்ன எப்புடியெல்லாம் பாக்கணும் ன்னு தோணுதோ.. நீயே அத மாதிரி சாறி கட்டி விடு..."

நான் அவளருகில் சென்று நின்றேன்.. அவளும் எழுந்தாள்.. அவளது இடுப்பில் கைகளை வைத்துப் இறுக்கி அழுத்தினேன்.. அவளை இழுத்து இன்னும் என்னுடன் சேர்த்துக் கொண்டு அவளது இடுப்பினை சாறியின் மேலால் அழுத்திப் பிசைந்தேன்.. அதுவரை சிரித்த படி இருந்த அவளது முகத்தில் திடீரென காமம் குடி கொண்டது.. எனது நெஞ்சில் சாய்ந்து கொண்டாள்.. நான் அவளது முகத்தினை இரு கைகளாலும் பிடித்து மேலே நிமிர்த்தினேன்.. அவளது ஈரமான ரோஸ் நிறத்து இதழ்களில் எனது இதழ்களைப் பொருத்தினேன்.. அவளது சுவையான இதழ்களை சுவைத்துக் கொண்டே அவளது சேலையை ஸ்கர்ட்டுடன் சேர்த்து கொஞ்சம் லூசாக்கி கீழே இறக்கினேன்.. அவளது பின்னழகுப் புட்டங்களின் பிளவுகள் ஆரம்பிக்கும் இடம் வரை நகர்த்தி கீழே இறக்கினேன்.. அதே போன்று முன்னால் அவளது தொப்புளுக்குக் கீழே கிட்டத்தட்ட இரண்டு இஞ்ச் அளவுக்கு கீழே இறக்கினேன்.. எனது கைகள் அவளது தொப்புள்ப் பகுதியில் உரச உரச அவளது கைகள் எனது தலையினை இறுக்கின.. எனது கீழ் உதட்டினை அவள் பற்கள் கொண்டு கடித்து இழுத்து சுவைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.. நான் அவளது பிளவுஸினை உட்புறமாக மடித்து அவளது முலைகள் வரை மேலே உயர்தினேன்.. பின்னர், ஆசை தீர அவளது இதழ்களை சுவைத்து விட்டு அவளை விடுவித்தேன்.. சற்று பின்னால் நகர்ந்து விலகினேன்.. வேகமாக அவளது முலைகள் இரண்டும் மேலும் கீழும் சென்று வர மூச்சு வாங்க நின்றுகொண்டிருந்தவள் கீழே குனிந்து சாறியினை நோட்டமிட்டு விட்டு.. அவளும் கொஞ்சம் சாறியினையும் பிளவுஸினையும் அட்ஜஸ்ட் செய்து விட்டு..

"எப்படி இருக்கேன்...?" என்றாள்..

நான் மெய் மறந்து அவளது கவர்ச்சியான இடுப்பழகினையும் தொப்புள் அழகினையும் ரசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.. அவளது இடுப்புப் பகுதி வழமையை விட சற்று நீண்டிருந்தது போல இருந்தது.. ஒரு பக்கமாக இடுப்பினைச் சுற்றி இருக்கும் ஒளி ஊடுபுகும் அவளது சேலையின் உள்ளால் அவளது வெள்ளை மேனி பளிச்சென வெளியே தெரிந்தது.. அவளது தொப்புளின் இலேசானா பள்ளத்தாக்கில் அவளது சேலையும் சேர்ந்து உள்ளே சென்றிருந்தது.. அந்த சாறியின் நிறமும் அவளது மேனியின் நிறமும் சேர்ந்து இன்னும் இன்னும் கவர்ச்சியில் என்னைக் கவர்ந்தது...
அவள் கேட்டதற்கு பதில் கூட சொல்லாமல் அவற்றை நான் ரசித்துக் கொண்டிருந்தேன்..

"ஓய்.. உன்னத் தான்.. எப்புடி இருக்கேன்...?"

"அதெல்லாம் வார்த்தைகளால வர்ணிக்க எனக்கு தெரியலம்மா.. அப்புடி இருக்க நீ.."

என்றவாறு அவளுக்கு முன்னாள் முட்டி போட்டு அமர்ந்து அவளது சாறியினை கொஞ்சம் விலக்கி அவளது தொப்புளில் முகம் புதைத்தேன்..

"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..." என்றாள்..

எனது இரு கைகளும் அவளது இடுப்பினைப் பற்றி பிசைந்து கொண்டிருக்க எனது நாக்கு அவளது தொப்புளுக்குள் நுழைந்து துழாவ ஆரம்பித்தது.. அவள் இன்பத்தில் முனக ஆரம்பித்தாள்.. அவளது கைகள் எனது தலை முடியினை பிடித்து இறுக்க ஆரம்பித்தன.. அவளது சேலையின் தலைப்பு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வழுகி அவளது கையில் விழுந்தது.. அவளது தொப்புள் முழுவதும் சுவைத்து நக்கி அவளது வயிற்றுப் பகுதியையும் நக்க ஆரம்பித்தேன்.. திடீரென வெளியே ஒரு இரைச்சல் சத்தம்.. திரும்பிப் பார்த்தால் மழை சோவென பெய்ய ஆரம்பித்திருந்தது..

"மேல டிரஸ் எல்லாம் காயப் போட்டிருக்கேன் சிவா.. எல்லாம் நனஞ்சிருக்கும் ல.." என்றவாறு அவற்றை எடுக்க மேலே போக எத்தனித்தாள்..

"அதெல்லாம் ஆல்ரெடி நனஞ்சிருக்கும்.. இப்ப எடுத்து எந்த யூஸும் இல்ல.." என்று அவளைத் தடுத்தேன்..

எனக்கு உள்ளுக்குள் சந்தோசம் பொங்கி வழிந்தது.. சிரித்தேன்..

"என்ன சிரிக்கிற...?"

"மழை நிக்கிற வரைக்கும் அண்ணா வீட்டுக்கு வர மாட்டான் ல.."

"அவரு மழ விட்டாலும் வர மாட்டாரு.."

"யேன் அப்புடி...?"

"வீட்ல அம்மா இல்ல ல.. நீயும் ரூம் ல இருப்ப.. சோ என் முகத்த ஃபேஸ் பண்ண முடியாமத் தான் அவரு கிளம்பி வெளிய போய்ட்டாரு.. ஒரு வேள நா சண்ட ஏதும் போடுவேன் ன்னு நினைச்சிருப்பாரு.."

"ஓஹ்.. நா கூட நீ முன்னாடி சொன்ன மாதிரி லீனாவ சந்திக்க போய் இருப்பானோன்னு நினச்சேன்.."

"நா சும்மா காமெடி பண்ணேன்.. நீ வேணா பாரு.. அவரு அப்பா அம்மா வந்ததுக்கு அப்புறமா தான் வீட்டுக்கு வருவாரு.."

"ஹ்ம்ம்.."
என்றவாரு அண்ணாவுக்கும் அப்பாவுக்கும் போன் செய்து அவர்கள் இருக்கும் இடங்களை உறுதி செய்து கொண்டேன்.. பின்னர், வீட்டின் முன் கதவினை சாத்தி விட்டு வந்து சோபாவில் அமர்ந்தேன்.. அவளையும் பிடித்து இழுத்து மடியினில் அமர வைத்தேன்.. அவளது நீண்ட வயிற்றுப்பகுதி முழுவதும் எனது கைகளால் தடவிக் கொண்டே அவளது கழுத்து தாடை முழுவதும் நாக்கினால் ஒத்தடம் கொடுத்தேன்..
பின்னர், அவளை சோபாவில் படுக்க வைத்து அவளது பிளவுஸினையும் ப்ராவையும் கழட்டினேன்.. மழையின் குளிர்ச்சியில் விரைத்திருந்த அவளது முலைக் காம்புகள் இரண்டிணையும் நக்கி நக்கி கொலகொலவென்று ஆக்கினேன்.. கீழே அவளது சேலை அவளது முக்கோண வலையத்திற்கு ஒரு மில்லிமீட்டர் அளவுக்குத் தான் மேலே இருந்தது.. சேலையினுள் கையை நுழைத்ததும் அவளது ஈரலிப்பான புண்டையின் பிளவில் எனது நடு விரல் இலகுவாக நுழைந்தது..

மழையினால் வீடு முழுவதும் இருள் பரவ.. நானும் அவளும் அன்றைய தினம் அம்மா அப்பா வரும் வரையில் சோபாவிலேயே குளிர்ச்சியான கூடல் விழாக்கள் பலவற்றைக் கொண்டாடினோம்..

திடீரென ஹெட்செட்டில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்த பாடல் ஒரு செக்கன் நின்று மீண்டும் ஒலிக்க சுய நினைவுக்கு வந்தவனாக போனைப் பார்த்தேன்..
அபர்ணாவிடம் இருந்து ஒரு பெரிய மெசேஜ் வந்திருந்தது..

(தொடரும்..)

[siva92]

[siva92]

அவசர அவசரமாக அவளது மெசேஜினை ஓபன் செய்தேன்..

"ஹாய் டா.. ஐ ஆம் சோ சோர்ரி.. என் மெசேஜுக்காக நீ காத்துட்டு இருந்திருப்ப ன்னு எனக்கு தெரியும்..
எல்லாரும் கூடவே இருந்ததனால உன்கூட பேச முடியல.. நீ இருக்கன்னு நம்பிக்கைல தான் நா இங்க வந்தேன்.. நீ என்ன பண்ணுவியோ ஏது பண்ணுவியோ எனக்கு தெரியாது.. எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ.. அவ்வளவு சீக்கிரமா வந்து என்ன கூட்டிட்டு போ.. ஐ மிஸ் யூ சோ மச்.." என்று அனுப்பி இருந்தாள்..

"இதெல்லாம் நடக்கும் ன்னு தெரிஞ்ச விஷயம் தானே.. கவல படாத.. கூடிய சீக்கிரமே எல்லாம் ஓகே ஆகும்.. ஐ மிஸ் யூ டூ.. நா உன்ன பத்தி தான் நினைச்சி பீல் பண்ணிட்டு இருக்கேன் பா.."

"ஹ்ம்ம்.. என்ன பண்ற...?" அழுவது போல இமோஜி ஒன்றினையும் அனுப்பி இருந்தாள்..

"மழ பெய்யிது.. ஜன்னலோரமா உக்காந்து சோகமா யுவன் பாட்டு கேட்டுட்டு இருக்கேன்.. உங்க பேமிலி என்ன சொல்றாங்க...?"

"அவங்க உங்க அண்ணா மேல ரொம்பவே கோவமா இருக்காங்க.. எப்புடியும் இதெல்லாம் ஒரு மாசத்துல முடியுற விஷயம் இல்லன்னு அவங்க சொல்றாங்க.. டைவர்ஸ் பண்ற நோக்கம் தான் நிறையவே இருக்கு அவங்களுக்கு.."

"அது சரி.. ஆனா.. மறுபடி என்ன கல்யாணம் பண்றதுக்கு ஒத்துப்பாங்களா..?"

"தெரியல டா.. அது தான் எனக்கும் பயமா இருக்கு.. உங்க அம்மா அப்பா வந்து பேசுற விதத்துல தான் எல்லாமே இருக்கு.."

"ஹ்ம்ம்.. நா அவங்க கிட்ட மெல்ல மெல்ல பேசுறேன்.. நீ சாப்டியா...?"

"இன்னும் இல்லடா.. இங்க யாருக்கும் சாப்பிடற மூட் இல்ல.. எனக்கு செம்ம பசிக்குது.. ஆனா என்ன பண்றது..? அவங்க யாரும் சாப்பிடாம சம்பந்தப்பட்ட நா எப்புடி சாப்பிடறது...? கவலையா இருக்குற மாதிரி நடிக்க வேண்டி இருக்கு.."

"ஹாஹா.. சரி.. சரி.. கொஞ்ச நேரத்துல யாராச்சும் வந்து சாப்பிட கூப்பிடுவாங்க.. ஓவரா நடிக்காம இது தான் சாக்குன்னு போய் சாப்பிடு.."

"ஹ்ம்ம்.. நீ சாப்டியா...?"

"இங்க அம்மாக்கு கொஞ்சம் பிளட் பிரஷர் கூடி ஹாஸ்பிடல் கூட்டி போனோம்.. போயிட்டு வந்ததுக்கு அப்பறமா அம்மாக்கு அப்பா சாப்பாடு ஊட்டி விட்டாரு.. அதோட எங்களையும் சாப்பிட சொல்லி அம்மா ஃபோர்ஸ் பண்ணாங்க.. சோ.. நாங்களும் சாப்பிட்டோம்.."

"அய்யய்யோ.. அத்தைக்கு என்ன ஆச்சு..? இப்ப ஓகேவா அவங்க...?"

"அவங்க ஓகே தான்.. பயப்பட ஒண்ணும் இல்ல.. அவங்க உன்ன ரொம்ப மிஸ் பண்றாங்க.. அதனால தான் ரொம்ப யோசிச்சு கொஞ்சம் பிரஷர் கூடிருச்சு.. இப்ப நார்மலா இருக்காங்க.."

"ஓகே டா.. கொஞ்சம் இரு.. நா அத்த கூட பேசிட்டு உனக்கு மெசேஜ் பண்றேன்.."

"ஹ்ம்ம்.."

அவளது மனதில் அண்ணா பற்றிய எந்த ஒரு தாக்கமும் இல்லை.. கவலையும் இல்லை.. அவனைப் பற்றி அவள் எதுவுமே கேட்கவும் இல்லை.. அவளைப் பொறுத்தவரை அவளுக்கும் அண்ணனுக்குமான சாப்டர் முடிந்து விட்டது.. பெயருக்கு தான் கணவன், மனைவி, டைவர்ஸ் எல்லாம்.. எப்பொழுதோ அவள் அவனை மனதில் இருந்து தூக்கி எறிந்து விட்டாள்.. இப்பொழுது அவளது மனதில் முழுவதுமாக நான் தான் இருந்தேன்.. உள்ளம் பூரித்தது..

[siva92]

அம்மாவுடன் பேசி முடித்து விட்டு எனக்கு மெசேஜ் பண்ண ஆரம்பித்தாள்..

"உன்ன இப்பவே பாக்கணும் போல இருக்கு டா.. எப்ப பாரு நீ என் பக்கத்துலயே இருப்ப.. இப்ப திடீர்னு இவ்வளவு பெரிய டிஸ்டன்ஸ்.. என்ன பண்றதுன்னே புரியல.."

"எனக்கும் அதே தான்.. நீ பக்கத்துல இல்லாம ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு.."

"ஹ்ம்ம்.. உன்கிட்ட ஒண்ணு சொல்லவா...? ஆனா நீ என்ன தப்பா நினைக்க கூடாது.."

"சொல்லு.. நா எதுக்கு உன்ன தப்பா நினைக்க போறேன்.."

"உன்ன மட்டும் இல்ல.. உன்னோட தொடுகைகள.. உன்னோட ஸ்வீட்டான நாக்க.. உன்னோட தம்பிய.. எல்லாமே ரொம்ப ரொம்ப ரொம்ப மிஸ் பண்றேன்.."

"ஓஹ்.. சரி.. இதுல நா தப்பா நினைக்க என்னடி இருக்கு...?"

"ஒரு வேள செக்ஸுக்காக தான் நா உன்ன மிஸ் பண்றேன்னு சொன்னேனோன்னு நீ நினச்சிடுவியோன்னு தான் அப்புடி சொன்னேன்.. ஆனா உண்மைல நீ பண்ற வேலைகள் அப்டி.. ஏதேதோ பண்ணிப் பண்ணி என்ன இப்டி ஏங்க வச்சிட்ட.. இப்டியெல்லாம் ஓப்பனா பேசவும் வச்சிட்ட.. உன்னால நா ரொம்பவே பேட் ஆயிட்டேன்.."

"ஹாஹா.."

"உண்மைய தான் சொல்றேன்.. நீ என்ன தொட முதல்ல.. ஒரு நாளும் நா இதுக்காக ஏங்குனது கிடையாது.. இப்போ டெய்லி இதுக்காகவே ஏங்குறேன்.."

"அதுக்கு தான் சொல்றது.. பழைய தகர டப்பா வண்டியா இருந்தாலும் சரியானவன் கை பட்டா நல்லா ஓடும் ன்னு.."

"ஹாஹா.. உனக்கு ஒண்ணு தெரியுமா...? எப்போடா நீ வருவ.. என்ன தொடுவ ன்னு பாத்துட்டே இருப்பேன்.. என்னோட எதிர்பார்ப்புகள் ஏக்கங்கள் எதுவுமே மிச்சம் வைக்காம ஏதாச்சும் பண்ணுவ.. யார் கண்ணு பட்டிச்சோ.. இப்ப நமக்குள்ள இவ்ளோ பெரிய டிஸ்டன்ஸ்.."

"உண்மைய சொல்லணும்னா எனக்கு என்ன விட உனக்கு தான் பிளசர் கூடுதலா கிடைக்கனும் ன்னு நெனப்பேன்.. அதனால தான் அப்புடி.. என்னால எவ்ளோ முடியுமோ.. அவ்ளோக்கு உன்ன சந்தோசப் படுத்துவேன்.. டில் மை லாஸ்ட் பிரத்..

"தேங்க்ஸ் டா.. பொறுக்கி.."

"ஹாஹா.. அம்மா என்ன சொன்னாங்க...?"

"அவங்க பாவம்.. என்ன பத்தி தான் ரொம்ப வொரி பண்றாங்க.. எது பத்தியும் யோசிக்காத.. கூடிய சீக்கிரமே நா உன்ன வீட்டுக்கு கூட்டி வந்துருவேன்னு சொன்னாங்க.. கூடிய சீக்கிரமே என்ன எங்க வீட்டுக்கு வந்து பாக்கிறேன்னும் சொன்னாங்க.."

இப்படியே அன்று இரவு முழுவதும் சாட்டிங் பண்ணிக்கொண்டே இருந்தோம்.. அவள் கூடவே இருந்ததை விட தூரமாக இருந்து மெசேஜில் பேசும் போது அவள் மீதான காதல் இன்னும் அதிகரித்தது.. அவளுக்கும் தான்.. பல நூறு தடவைகள் ஐ லவ் யு.. ஐ மிஸ் யு மெசேஜ்களை அனுப்பி இருந்தாள்..

காமத்தில் ஆரம்பித்த எங்கள் உறவு ஒரு கட்டத்தில் காதலாக மலர்ந்திருந்தாலும், அன்றைய தினம் எல்லாவற்றையும் விட அவள் மீதான காதல் உயர்ந்து நின்றதனை நான் நன்றாகவே உணர்ந்தேன்..

[siva92]

இப்படியே நாட்களும் நகர்ந்தன.. புதிதாய் காதலிக்க ஆரம்பித்தவர்கள் போல நாள் முழுவதும் சாட்டிங் பண்ணிக்கொண்டும் திருட்டுத்தனமாக போன் பேசிக்கொண்டும் காலத்தினை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தோம்.. அவள் மீதான காதல் எனக்கு நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தது..

ஒரு நாள் நான் ஏற்கனவே இன்டெர்வியூ அட்டண்ட் பண்ணி இருந்த ஒரு கம்பெனியில் இருந்து எனக்கு ஜாப் கால் லெட்டர் வந்திருந்தது.. எனது படிப்பிற்கு ஏத்த, எனக்குப் பிடித்த மாதிரியான, நல்ல சம்பளத்துடன் வேலை.. நானும் சந்தோசமாக வேலையில் சேர்ந்தேன்..
எனக்கு வேலை கிடைத்தது எனது அப்பா அம்மாவை விட அபர்ணாவுக்குத் தான் மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது.. வேலை நேரங்களில் பிஸியாக இருந்தாலும் நேரம் கிடைக்கும் நேரங்களில் எல்லாம் அவளுடன் சாட்டிங் பண்ணிக்கொண்டே இருப்பேன்.. அவளது காதல் மயக்கத்தில் இருந்த எனக்கு அங்கு என்னுடன் வேலை செய்யும் கவர்ச்சியான மேக்கப்புகளும் இறுக்கமான ஆடைகள் அணிந்த மாடர்ன் பெண்கள் கூட ஒரு பொருட்டாக இருக்கவில்லை..

இது இப்படி இருக்க.. ஒரு நாளைக்கு நான்கு ஐந்து தடவைகளாவது அம்மாவும் அபர்ணாவும் போனில் பேசிக் கொண்டனர்.. சீக்கிரமே ஏதாவது பண்ணி மறுபடியும் அபர்ணாவை வீட்டிற்கு கூட்டி வருமாறு அண்ணாவையும் அப்பாவையும் அம்மா நச்சரித்துக் கொண்டே இருந்தார்.. ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமை.. விடுமுறை நாள்.. அப்பா அண்ணாவிடம் லீனாவை வீட்டிற்கு அழைத்துக் கொண்டு வருமாறு கூறினார்.. அவள் வந்ததும் அப்பாவும் அம்மாவும் அவளுடன் மனம் விட்டுப் பேசினார்கள்.. அவளது அழகும் குணமும் பண்பும் இருவருக்கும் ரொம்பவே பிடித்துப் போனது.. அவளை அழைத்துக் கொண்டு சென்று அவளது குடும்பத்தவர்களை சந்தித்துப் பேசி அவர்களை சமாளித்து லீனாவை அவளது குடும்பத்தவர்களுடன் சேர்த்து வைக்கலாம் என முடிவெடுத்தனர்..

அதே போல.. பகல் சாப்பாட்டின் பின்னர் ஐந்து பேரும் லீனாவின் வீட்டிற்குக் கிளம்பினோம்..

அவளது வீட்டில், லீனாவுடன் சேர்த்து எங்கள் அனைவரையும் கண்டதும் அவளது குடும்பத்தார்கள் எல்லோரும் கோபமடைந்தனர்.. ஆனாலும், ஒரு மரியாதைக்காக உள்ளே வந்து அமருமாறு கூறினார்கள்..

நாங்கள் உள்ளே சென்று அமர்ந்தோம்.. லீனாவின் குடும்பத்தார்கள் யாரும் லீனாவைப் பார்த்து ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை.. அவள் அருகில் கூட யாரும் செல்லவில்லை.. ஒரு விருந்தாளியைப் போல் தான் அவள் அவளது சொந்த வீட்டில் அமர்ந்திருந்தாள்.. நான் அவர்கள் அவள் மேல் எவ்வளவு கோபத்தில் இருக்கிறார்கள் என்று புரிந்து கொண்டேன்.. வீடே அமைதியாக இருக்க அப்பா தான் ஒரு செருமலுடன் பேச்சினை ஆரம்பித்தார்..

"நாங்க இங்க எதுக்காக வந்திருக்கோம்னு உங்க எல்லாருக்கும் தெரிஞ்சிருக்கும்.. உங்க பொண்ணால நீங்க என்ன கஷ்டப்பட்டீங்களோ.. அவமானப் பட்டீங்களோ.. அதே மாதிரி எங்க பையனால நாங்களும் கஷ்டப்பட்டிருக்கோம்.. அவமானப் பட்டிருக்கோம்.. அவனோட லைஃபும் இப்ப டைவர்ஸ் லெவல்ல தான் இருக்கு.. சோ.. நாம தான் பேசி ஒரு முடிவுக்கு வந்து நம்ம ரெண்டு குடும்பங்கள்லையும் இருக்குற பிரச்சனைகள தீர்த்து வைக்கணும்.."

யாருமே எதுவும் பேசாமல் இருக்க.. அப்பா தொடர்ந்தார்..
"நா என்ன சொல்ல வாரேன்னா.. நம்ம புள்ளைங்க ஏதோ சின்னஞ்சிறிசுங்க.. தெரிஞ்சோ தெரியாமலோ இந்த தப்ப பண்ணிட்டாங்க.. ஏற்கனவே நொந்து போய் இருக்குற அவங்கள நாமளும் சேர்ந்து தண்டிக்குறது சரி இல்ல.. அவங்கள மன்னிச்சு அந்த தவற இன்னொரு தடவ செய்யாம இருக்கற மாதிரி நாம தான் ஏதாச்சும் பண்ணனும்.."

"இப்போ அதுக்கு என்ன பண்ணனும்னு சொல்றீங்க சார்...?" லீனாவின் அண்ணா திமிராக அப்பாவைப் பார்த்துக் கேட்டான்..

[siva92]

அப்பா அவனைப் பார்த்து.. "கோவப்படாதீங்க தம்பி.. பாக்கப் போனா எல்லாரும் தவறு செய்யக்கூடியவங்க தான்.. உங்க தங்கச்சியும் என் மகனும் ஒருத்தர ஒருத்தர் விரும்பி இருக்காங்க.. ஆனா, அது தெரிஞ்சதுக்கு அப்புறமா நீங்க அவக்கு வேற ஒரு பையன பாத்து கல்யாணம் பண்ணி குடுத்தீங்க.. ஆனாலும், லவ் பண்ணுன மனசு இல்லையா...? கல்யாணம் ஆனா மட்டும் உடனே காதல நிறுத்தி வைக்க முடியுமா என்ன...? ஒருத்தர ஒருத்தர் மறக்க முடியாம ஏதோ ஒரு ஆறுதலுக்காக ரெண்டு பேருமே சாட்டிங் பண்ணிக்கிட்டாங்க.. பேசிக்கிட்டாங்க.. அத தவிர அவங்க வேற ஏதும் தப்பு பண்ணல.. ஆனாலும், அதனால ரெண்டு பேர் லைஃப்லையும் இப்ப பிரச்சன.. உங்க பொண்ணு வாழ்க்கைல ஏதும் நல்லது நடக்காம என் பையன் வாழ்க்கைலயும் நல்லது நடக்காது.. எங்க பையனுக்காக நாங்க பேச வந்திருக்கோம்.. அதே மாதிரி நீங்களும் உங்க பெண்ணுக்காக உங்க மாப்புள்ளைக்கிட்ட திரும்பவும் பேசி இருண்டு போன அவ வாழ்க்கைல ஒளி ஏத்தி வைங்க.. புண்ணியமா போகும்.." என்று ரொம்ப பவ்வியமாக கேட்டார்..

"எங்கள எந்த முகத்த வச்சிக்கிட்டு சார் போய் மாப்புளைக்கிட்ட பேச சொல்றீங்க...? நாங்க உண்மைய மறச்சி தான் அவருக்கு இவள கல்யாணம் பண்ணி குடுத்தோம்.. ஆனாலும் இவ லவ்வு அது இதுன்னு எல்லாத்தையும் அவர்கிட்ட சொல்லிட்டா.. அதுமட்டுமில்லாம எல்லாம் தெரிஞ்சும் அவரு இனிமே பேச வேணாம்னு சொல்லியும் கூட கேக்காம உங்க பையன் கூட தொடர்ந்து பேசி இருக்கா.. எவ்வளவோ பொறுத்துப் பொறுத்துப் பாத்த அந்த நல்ல மனுஷன் கடைசில பொறுமைய இழந்து இவள வெளிய அனுப்பிட்டாரு.. என்ன நடந்ததுன்னு
அவரு வீட்டுக்கு கூட சொல்லல.. ஆனாலும், எப்படியோ தெரிஞ்சிக்கிட்டு அவங்க குடும்பத்து ஆளுங்க எல்லாரும் எங்கள அடிக்காத குறையா வந்து சண்ட போட்டுட்டு போறாங்க.. நாங்க எல்லாரும் இன்னும் அவங்க குடும்பத்துகிட்டயும் இந்த ஊர் மக்கள் கிட்டயும் தல குனிஞ்சு வாழ்ந்துட்டு இருக்கோம்.. இப்ப எந்த முகத்த வச்சு நாங்க போய் அவங்ககிட்ட பேசுறது சொல்லுங்க.." என்றார் லீனாவின் அப்பா..

"நடந்தது நடந்து போச்சி.. அதுக்கு இவ்ளோ பெரிய தண்டனையா..? ஊர் உலகத்து பயந்து உங்க சொந்த பொண்ண வெளிய அனுப்பிட்டீங்க.. அவ என்ன ஆனா ஏது ஆனா ன்னு கூட நீங்க பாக்கல.. இதனால அவ ஏதும் தப்பான முடிவு எடுத்திருந்தா உங்களுக்கெல்லாம் ஓகேயா...? உங்க கடவுள் உங்கள மன்னிப்பாரா...? என் மகன் தான் அவள ரூம் எடுத்து தங்க வச்சி.. ஒரு வேலயும் ட்ரை பண்ணி எடுத்து கொடுத்திருக்கான்.. இல்லன்னா உங்க பொண்ணு இந்நேரம் உயிரோட இருந்திருப்பாவோ என்னவோ...? தயவு செய்து ஊருக்காக யோசிக்காம உங்க பெண்ணுக்காகவும் கொஞ்சம் யோசிங்க.." என்றார் அப்பா..

"நாங்க எங்க பொண்ண வெளிய அனுப்புனதே ரெண்டு பேருமே பண்ண தப்ப உணரணும் ன்னு தான்.. எங்க பொண்ணு வாழ்க்க நாசமா போன மாதிரி உங்க பையன் வாழ்க்கையும் நாசமா போகணும் ன்னு தான்.. இவள நாங்க வீட்லயே வச்சி இருந்திருந்தா உங்க பையன் அவரு பொண்டாட்டி கூட சந்தோசமா இருந்திருப்பாரு.. நாங்க மட்டும் வாழாவெட்டியான எங்க பொண்ண வச்சுகிக்கிட்டு ஒவ்வொரு நாளும் கவலப்பட்டுகிட்டே வாழனும் ல...?" மிகக் கடுமையாக லீனாவின் அப்பாவின் வாயிலிருந்து வார்த்தைகள் வந்து விழுந்தன..

எல்லோரும் ஒரு நிமிடம் தடுமாறிப் போனோம்.. எனக்கு கோபம் தலைக்கேறியது.. ஆனாலும், அப்பா பொறுமையாக பேசிக்கொண்டு இருப்பதானால் எதுவும் பேசாமல் பொறுமையாக இருந்தேன்..

"சரி.. இப்ப நீங்க எதிர்பார்த்த மாதிரியே எல்லாமே நடந்திருச்சி.. இப்ப உங்களுக்கு சந்தோசம் தானே.. இனிமே என்ன பண்ணலாம் ன்னு நினைக்குறீங்க...?" என்று கொஞ்சம் சமாளித்தார் அப்பா..

"இனிமே என்ன பண்ண..? இனிமே இவள யாரு கல்யாணம் பண்ணிப்பாங்க சொல்லுங்க...? இவளப் பத்தி ஊர்ல என்ன பேசிக்கிறாங்க ன்னு உங்களுக்கு தெரியுமா...? கல்யாணம் பண்ண முதல்ல ஒரு லவ் இருந்திச்சாம்.. கல்யாணம் ஆனதுக்கு அப்புறமாவும் அத கண்டினியு பண்ணாளாம்.. அதோட மாப்புள்ள அவள வீட்ட விட்டு துரத்தி விட்டாராம்.. அதுக்கப்புறமா அந்த பொண்ணு அவ லவ்வர் கூடவே தனியா ரூம் எடுத்து தங்கி இருக்காளாம்.. இப்புடி தான் பேசிக்கிறாங்க.. எங்க பொண்ணுக்கு டைவர்ஸ் ஆக போகுது.. உங்க பையனுக்கும் டைவர்ஸ் ஆக போகுது.. டைவர்ஸ் ஆனதும் இவங்கள எங்கயாச்சும் கூட்டிப் போய் சேத்து வச்சிடுங்க.. ஏன்னா.. இனிமே யார கல்யாணம் பண்ணி குடுத்தாலும் அவங்க இதையே தான் பண்ணப்போறாங்க.. எங்க பொண்ணு இனிமேல் எங்களுக்கு தேவயே இல்ல.. தயவு செஞ்சி எல்லாரும் இங்கருந்து கிளம்புங்க..." என்று பிடியே கொடுக்காமல் பேசினார் லீனாவின் அப்பா..

"இங்க பாருங்க.. உங்க பொண்ண நீங்க மறுடியும் உங்க வீட்ல ஏத்துக்கணும்.. ஒரு நல்ல பையனா பாத்து அவருக்கு எல்லா உண்மையையும் சொல்லி புரிய வச்சு நாங்களே இவளுக்கு மறுபடியும் கல்யாணம் பண்ணி வைக்குறோம்.. எங்க பையன் இனிமே உங்க பொண்ணு கூட பேச மாட்டான்.. ரெண்டு பேருக்கு இடையிலும் எந்த தொடர்புமே இனிமே இருக்காது.. தயவு செஞ்சு உங்க பொண்ண நீங்க ஏத்துக்கோங்க.. ப்ளீஸ்.." என்றார் அப்பா..

"இவ்ளோ பேசுறீங்களே.. இந்த மாதிரி அரிப்பெடுத்து சுத்துற ஒரு பொண்ணுக்கு உங்க ரெண்டாவது பையன நீங்க கல்யாணம் பண்ணிக் குடுப்பீங்களா...?" லீனாவின் அண்ணா சீறினான்..

அதனைக் கேட்டதும் லீனா தலை குனிந்து குலுங்கிக் குலுங்கி அழ ஆரம்பித்தாள்.. அவள் இவ்வளவு நேரமும் பொத்திப் பொத்தி வைத்திருந்த அழுகை அவளையும் மீறி வெடித்தது.. பாவம் அவள்.. எனக்கு என்ன செய்வதென்றே புரியவில்லை.. அப்பா லீனாவை கவலையுடன் பார்த்தார்..

"உங்க பொண்ணையே நீங்க இப்புடியெல்லாம் சொல்லி காயப்படுத்தக்கூடாது.. பாவம்.. எப்புடி அழுறா பாருங்க.. நீங்களே இவ்ளோ சொன்னதுக்கு அப்புறமா இனி நாங்க இங்க இருந்து பேசி எதுவும் ஆகப்போறது இல்ல.. ஒரு கார்டியனா இருந்து நானே உங்க பொண்ணுக்கு நல்ல ஒரு வாழ்க்கையை அமைச்சி கொடுக்குறேன்.. அந்த நேரம் சொல்லி அனுப்புறேன்.. மனசிருந்தா வாங்க.."
என்றவாறு அப்பா எழுந்தார்.. நாங்களும் எழுந்தோம்.. அம்மா லீனாவை எழுப்பி அணைத்துக் கொண்டு அப்பாவுக்குப் பின்னால் காரை நோக்கி நடக்க நானும் அண்ணனும் பின் தொடர்ந்தோம்..

[siva92]

இது ஒரு காம வலைத்தளம்.. ஆனாலும், இங்கு காமத்தினை விட கதைக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் வாசகர்கள் தான் நிறையப் பேர் இருக்கிறார்கள்..

ஆகையினால்,
காமப் பகுதிகளைத் தவிர்த்து கதையினை சீக்கிரமாக எழுதி முடித்து விடலாம் என யோசிக்கிறேன்..

உங்கள் கருத்து....??