[Pallaki]

నచ్చితే LIKE, RATE & COMMENT

[Pallaki]

<3.8>

సాధన మాట్లాడేలోపే విక్కీ, విశాల్ ఇద్దరు సాధన నడుముని ఇరువైపులా చుట్టేసారు. ఇద్దరు కలిసి సాధనని మంచం మీదకి నెట్టేస్తుంటే సాధనకి ఆశ్చర్యంతో కళ్ళు పెద్దవి అవడం, చేతిలో ఉన్న బ్యాగు కింద పడిపోవడం. ఆ వెంటనే సాధన మంచం మీద ఎగిరి పడటం అన్ని అల్ట్రా స్లో మోషన్లో జరిగిపోయాయి. సాధన తేరుకునేలోపే ఇద్దరు చొక్కాలు చించేసుకుని సాధన పైకి దూకారు.


సాధన గింజుకుంటుంటే విక్కీ మీద పడిపోయి మొహం మీద అందిన చోట ముద్దు పెడుతూనే కింద ప్యాంటు విప్పుతూనే సాధన లేవకుండా తొడ మీద ఒక కాలు వేసి నొక్కి పెట్టాడు. సాధన విశాల్ వంక చూసింది, ఆ తెల్లని మొహంలో కళ్ళు ఇంకా ఎర్రగా తడిచిపోయే ఉన్నాయి. విశాల్ ని చూస్తే వాడూ అంతే.. ముందే ప్యాంటు, డ్రాయరు అన్నీ విప్పేసి సాధనకి ఇంకో వైపు చూసాడు. సాధన మొహంలో ఆశ్చర్యం, భయం ఏమి లేవు.. విశాల్ చేస్తున్న పనికి, వాడు తీసుకున్న నిర్ణయానికి ప్రేమ చూపించాలో, భక్తితో కొలుచుకోవాలో అర్ధం కాలేదు. కలుసుకున్న ఇద్దరి కళ్ళు ఇంకా విడిపోలేదు. ప్రేమగా పెదవులపై ముద్దు పెడితే, అంతే ప్రేమగా ముద్దు పెట్టుకుంటూ ఏడ్చేసింది.

విశాల్ వైపు తిరిగి చెయ్యి కిందకి చాచి మొడ్డని చేతిలోకి తీసుకుంటూనే అరికాలితో వెనక వీపు మీద ముద్దులు పెడుతున్న విక్కీని దూరం జరిపింది. విక్కీ వెంటనే పక్కకి జరిగిపోయాడు.

సాధన విశాల్ ని మీద ఎక్కించుకుని గట్టిగా వాటేసుకుంటూ ఇద్దరు ముద్దులు పెట్టుకుంటూ కళ్ళు మూసుకుంది సాధన. వందల ముద్దుల తరువాత విశాల్ మొడ్డని పూరెమ్మల మధ్యలోకి నెట్టింది. విశాల్ సాధన మీద పడుకుని దెంగుతుంటే ఎప్పటికో గానీ విక్కీ గుర్తుకురాలేదు, విక్కీ వంక చూసింది. విక్కీ ఇంకో వైపుకి తిరిగి పడుకున్నాడు. వాడిని కదిలించలేదు.

తెల్లారి ఐదింటికి మెలుకువ వచ్చింది విక్కీకి కళ్ళు తెరిచి తల లేపితే నవ్వుతూ మాట్లాడుకుంటున్న సాధన, విశాల్ ఇద్దరు విక్కీ వైపు చూసారు.

విశాల్ : ఏంట్రా పడుకున్నావ్ అని నవ్వాడు

విక్కీ నవ్వాడు అంతే

సాధన : వెళ్లి టిఫిన్ ఏమైనా తీసుకురాపో అని విశాల్ మెడ మీద ముద్దు పెడితే లేచాడు. అప్పటికే కార్యం జరుపుకుని స్నానం చేసి వచ్చిన విశాల్ బట్టలు వేసుకుని టిఫిన్ తీసుకురావడానికి వెళ్ళాడు. మెయిన్ డోర్ వేసిన చప్పుడు వినగానే విక్కీ పక్కకి జరిగింది సాధన. విక్కీ మొహం అందుకుని అంతా ముద్దులు పెడుతుంటే ఆపాడు.

విక్కీ : చాలు

సాధన : ఎలా రా ఆపుకున్నావ్, అంత నిగ్రహంగా.. కనీసం నా ఒంటి మీద చెయ్యి కూడా వెయ్యలేదు  ?

విక్కీ : ఏమో నిద్రొచ్చేసింది అని నవ్వాడు

విక్కీ అబద్ధాలు విన్న సాధనకి నవ్వొచ్చింది. దుప్పటి పక్కకి లాగేసి విక్కీ మొడ్డ మీద తన తొడ వేసి గట్టిగా వాటేసుకుంది. తన ముచ్చికలతో విక్కీ భుజం మీద రాస్తుంటే మళ్ళీ కళ్ళు మూసుకున్నాడు విక్కీ.. సాధన  ఇంకేం చెయ్యలేక విక్కీని వదిలేసింది.

సాధన : పోనీ చీకనా అని మొడ్డని గుప్పిట పట్టి అడిగితే విక్కీ నోటి నుంచి సమాధానం రాలేదు. మొడ్డని వదిలేసి లేచింది. ఏమో.. విక్కీ ఏం ఆలోచిస్తాడో ఎవ్వరికి అర్ధం కాదు.. బట్టల కోసం అరమరలో వెతుకుతుంటే విక్కీ కూడా లేచి బట్టలు వేసుకున్నాడు.

సాధన టీషర్టు, లెగ్గిన్ వేసుకుని మంచం మీద కూర్చుంటే, విక్కీ కూడా షార్ట్ వేసుకుని వచ్చి కూర్చున్నాడు.

####
     ####

పదిహేను రోజులు గడిచాయి.. విక్కీ, విశాల్,  సాధనా.. ఎన్ని సార్లు త్రిసంగా ఆట మొదలుపెట్టినా చివరికి అది విశాల్, సాధన మధ్యలోనే ముగిసేది. విక్కీ పైపైన ముద్దులు పెట్టి పక్కకి వచ్చేసేవాడు. సాధనకి కూడా విక్కీ గురించి తనకేం తెలీదని తనకి చాలా త్వరగానే అర్ధమయ్యింది. రోజులో చాలా ఎక్కువసేపు ఒంటరిగా కూర్చోవడానికే ప్రయత్నించేవాడు విక్కీ

ఇక వనిత విషయానికి వస్తే కంపెనీ గురించి మాట్లాడటానికి మొదటిసారి ఫోన్ చేసినప్పుడే అన్నయ్యా అని నోరారా పిలిచింది. అప్పటి నుంచి ఇప్పటి వరకు ఒక్కసారి కూడా ట్రైన్లో ముద్దు పెట్టడం గురించి ఏమి మాట్లాడలేదు, ఒక చెల్లెలి లానే ప్రవర్తించింది. విక్కీకి ఏ పని కావాలంటే ఆ పని కాదనకుండా చేసి పెడుతుంది. రెండు మూడు సార్లు స్వప్నికని కలిసొచ్చింది కూడా

####
      ####

ఒంటరిగా చెవిలో ఇయర్ ఫోన్స్ పెట్టుకుని కూర్చున్న విక్కీని చూస్తుంది సాధన. విశాల్ అది చూసి సాధన పక్కన కూర్చున్నాడు. సాధన విశాల్ వైపు చూసింది ప్రశ్నార్ధకరంగా

విశాల్ : ఏంటి అని బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టాడు

సాధన : ఎంతసేపు కూర్చుంటాడు అలా ఒంటరిగా

విశాల్  : ఎంత సేపైనా కూర్చుంటాడు, అయినా ఇప్పుడు చెవిలో సప్పు గాడు ఉన్నాడులే 

సాధన : స్వప్నికా..?

విశాల్ : హ్మ్మ్.. అది గంటల తరబడి వాగుతూనే ఉంటుంది, వీడు గంటల తరబడి వింటూనే ఉంటాడు. పాటలు బాగా పడుతుంది సప్పు.. పాడించుకుంటాడు.

సాధన : అన్నిటి మీదా తన పేరు వినోద్ అనే ఉంది, నువ్వు మీ తమ్ముడి పేరు వినోద్ అనే చెప్పావ్.. మరి నాకేమో విక్కీలానే పరిచయం.

విశాల్ : అది మా తాతయ్య వాళ్ళు పెట్టిన పేరు.. వినోద్ అని.. మా అమ్మకి మాత్రం వికాస్ అని అనుకుంది. నాన్న కూడా అమ్మ మాట లెక్కచేయ్యలేదు.. అమ్మ కూడా పంతంతో వాడిని విక్కీ అని పిలిచేది, నాన్నకి అది నచ్చక వాడికి బలవంతంగా వినోద్ అని అన్నిచోట్లా రాయించేసాడు. మా అమ్మ చనిపోయాక.. పూర్తిగా విక్కీ అని పిలిపించుకున్నాడు అందరితో.. చాలా ఇష్టం మా అమ్మకి వాడంటే.. ఎవరైనా వాడిని ఏమైనా అంటే అస్సలు ఊరుకునేది కాదు, మాట పడటం అంటే అస్సలు ఇష్టం ఉండదు.. అదే వచ్చింది వీడికి కూడా

సాధన : మీ అమ్మ పేరేంటి

విశాల్ : స్వప్నిక

సాధన ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అందుకేనా మీరిద్దరూ స్వప్నికని అంత ప్రేమగా చూసుకుంటారు, స్వప్నిక చాలా సార్లు చెప్పింది నాకు.. విక్కీ చిన్నప్పటి నుంచి బాగా చూసుకునేవాడని.. చాలా కధలు చెప్పింది.

విశాల్ : అవును.. తన పేరే కాదు, మొహంలో చాలా దెగ్గరి పోలికలు ఉంటాయి.. మా మావయ్య సప్పుగాడు పుట్టిన ఇరవైరెండు రోజులకే తన చెల్లెలు కనిపించిందట మోహంలో వెంటనే స్వప్నిక అని నామకారణం చేసేసాడు.

ఇంతలో విక్కీ వచ్చేసరికి ఇద్దరు మాట్లాడటం ఆపేసారు.

విక్కీ : మా సార్ కూతురి పెళ్లి.. అందరం వెళదాం

సాధన : అలాగే.. ఎక్కడా

విక్కీ : హైదరాబాద్

సాధన : అయితే ఒకేసారి ఇంటికి కూడా వెళదాం, మా అమ్మని కలవలేదు మీరు ఇప్పటి వరకు.. అని విశాల్ వంక చూసింది.. అలాగేనన్నాడు

వారంలో ముగ్గురు కలిసి హైదరాబాద్ వెళ్లారు. సాధనతో పాటు తన అమ్మని కలవడానికి వెళ్లిన వాళ్లకి అర్ధమైంది, అది సాధన వాళ్ళ పెద్దమ్మ కూతురు, తన అక్క శ్రావణి వాళ్ళ ఇల్లు అని. పలకరించడానికి ఎదురు వచ్చిన శ్రావణిని చూడగానే పొరబోయింది విశాల్ కి, ఒక్కసారే ఆపుకోలేక గట్టిగా నవ్వాడు.

విశాల్ అంతలా ఎందుకు నవ్వాడో శ్రావణికి, సాధనకి, విశాల్ కి మాత్రమే తెలుసు. మిగతావాళ్ళు అర్ధంకాకుండా చూస్తుంటే విశాల్ డొక్కలో పొడిచింది సాధన.

సాధన, విశాల్ వైపు చూసి ఇబ్బందిగా నవ్వి లోపలికి వెళ్ళిపోయింది, అందరూ ఇంట్లోకి వెళుతుంటే సాధనా, విశాల్ చివరన నడుస్తున్నారు.

సాధన : నీకు మా అక్క తెలుసా

విశాల్ : తెలుసా.. గట్టిగా నవ్వాడు.. మా తమ్ముడి ఖాతాలు నాకు తెలవకుండా ఎలా ఉంటాయి, బాగా తెలుసు.. వీళ్లిద్దరు కలిసి ఎన్ని కతలు నడిపారో కూడా తెలుసు.. విక్కీ గాడు అందరికంటే ఎక్కువ దెంగింది ఈ అమ్మాయినే.. అని నవ్వాడు.. సాధన కోపంగా చూస్తూ వీపు వెనక గిచ్చింది.. ఉన్నదే కదే చెప్పిందీ..

అందరూ లోపలికి వెళ్లి కూర్చున్నారు.

విశాల్ అందరినీ పరిచయం చేసుకుని సాధన వైపు చూసి మీ అమ్మ ఎక్కడా, వచ్చింది ఆమె కోసమే కదా అంటే పిలుచుకొస్తాను అని పైకి వెళ్ళింది. వచ్చినప్పటి నుంచి శ్రావణి విక్కీకి చేస్తున్న సేవలు గమనించి తమ్ముడి వంక నవ్వుకోలుగా చూస్తే మెల్లగా పక్కకి వచ్చాడు.

విశాల్ : ఏ ఇంటికి వెళితే ఆ ఇంట్లో ఒక ఆడది నీకు పెళ్ళాంలా సేవలు చెయ్యడానికి రెడీగా ఉంటదిరా.. పెట్టి పుట్టావ్

విక్కీ : ఆత్రం ఆపుకోరా గూట్లే.. అని కాలు తొక్కాడు

విక్కీ ఫోను చూస్తూనే విశాల్ తో మాట్లాడుతున్నాడు, ఇద్దరు మాట్లాడుకుంటుంటే మాటలు వినపడి తల తిప్పి చూసాడు విశాల్. సాధన వాళ్ళ అమ్మతో కలిసి వచ్చింది. విశాల్ వెంటనే లేచి నమస్కారం చేసాడు. విక్కీ కూడా నమస్కారం చెపుదామని లేచి నిలబడి ఫోను జేబులో పెట్టుకుని తల ఎత్తి సాధన అమ్మని చూసి.. నువ్వా అని ఒక్క అరుపు అరిచి సోఫాలో ఎగిరి పడ్డాడు. సాధన వాళ్ళ అమ్మ మొహం అంతా చెమటలు పట్టేసాయి.. చూస్తున్న వాళ్లెవ్వరికి అర్ధంకాకపోయినా.. శ్రావణి మాత్రం ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంది, వీళ్లిద్దరికీ ఎలా పరిచయం అని ఆలోచిస్తుంది. సాధనకి మాత్రం ఏదో తేడా కొట్టింది, కచ్చితంగా అమ్మ ఏదో రకంగా విక్కీని కలిసింది, ఇద్దరి మధ్యా ఏదో జరగకూడనిది జరిగే ఉంటుంది అనుకుంది. సాధన వాళ్ళ అమ్మ కంగారు చూసి విక్కీ తల అడ్డంగా ఊపాడు. సాధన కూడా విషయం ఏంటో తరవాత కనుక్కుందాం అని వెంటనే మాట్లాడుతూ..

సాధన : అమ్మా.. తను విక్కీ.. విశాల్ తమ్ముడు.. విక్కీ.. అనగానే ఇంద్ర సినిమాలో చిరంజీవి లాగ నమస్కారం పెట్టాడు, సాధన వాళ్ళ అమ్మ ప్రకాష్ రాజ్ పొజిషన్లో బతిమిలాడుతున్నట్టు దణ్ణం పెడితే చేతులు పట్టుకున్నాడు.. వెనక ఇంద్ర వీణ బీజీయం మాత్రం విశాల్ ఒక్కడికే వినపడుతుంది. నవ్వుకుంటున్నాడు లోపలే

శ్రావణి : మీ ఇద్దరికీ పరిచయం ఉందా

విక్కీ వెంటనే నీ పెళ్ళిలో పరిచయం, పెళ్లి పనులు చేస్తున్నప్పుడు కొంచెం ఇద్దరం బండి మీద తిరగాల్సి వచ్చింది అప్పుడు పరిచయం అన్నాడు. అలాగ అని అందరూ సల్లబడటం వినపడింది మిగతా వాళ్ళ నుంచి, తల తిప్పి సాధన వైపు చూస్తే నమ్మినట్టు లేదు, వెంటనే ఫోన్ వస్తుందంటూ బైటికి వెళ్ళిపోయాడు. బైటికి వెళుతున్న విక్కీ వంక తీక్షణంగా చూస్తున్న తన అమ్మని చూసి కదిలించింది సాధన.

పెళ్లి అన్నాక కొంచెం ఎంక్వయిరీలు చేస్తారు కాబట్టి ఇంతకముందు జరిగిన స్కాం గురించి లేవనెత్తారు ఎవరో చుట్టాలవాళ్ళు, శ్రావణి కోపంగా లేచినా ఓపికగా జరిగింది చెప్పింది. శ్రావణి, విక్కీ స్నేహం గురించి ఎలాగో తెలుసు, దానికి తోడు అందరికీ శ్రావణి నచ్చజెప్పడంతో సాధన వాళ్ళ అమ్మ పెళ్ళికి ఒప్పుకుంది. అందరూ కూల్ డ్రింక్స్ తాగుతూ మాట్లాడుకుంటుంటే సాధన వాళ్ళ అమ్మ పని మీద అటు ఇటు తిరుగుతూ చిన్నగా బైటికి జారుకుంది.

ఇదంతా ముందే చూసిన సాధన కూడా వెంటనే లేవలేదు, అందరితో నవ్వుతూ మాట్లాడుతూనే చిన్నగా బైటికి వచ్చింది. విక్కీ, తన అమ్మా ఇద్దరు కనిపించలేదు. మెట్లు ఎక్కి చూసింది.. పైన చిన్నగా తొంగి చూస్తే ఇద్దరు పొట్లాడుకుంటూ కనిపించారు.. తన అమ్మ చేతిలో కొబ్బరిపుల్లల చీపిరి ఉంది, విక్కీ మాట్లాడుతూ చేతులు రుద్ధుకుంటున్నాడు.. అంటే కోటింగ్ అయిపోయిందన్నమాట. నాన్న పోయిన దెగ్గరి నుంచి మౌనంగా, ఎవ్వరి గురించి పట్టించుకోకుండా ఉన్న అమ్మ మాత్రమే పరిచయమైన సాధనకి ఇలా చూసేసరికి కొంచెం బాగా అనిపించింది, నిజమే ఈ విక్కీ ఎవరినైనా ఇట్టే మార్చేయగలడు అనుకుంది మనసులో..  ఉన్నట్టుండి సాధన భుజం మీద చెయ్యి పడేసరికి ఉలిక్కిపడి చూసింది, వెనక శ్రావణి..

శ్రావణి : నాకు డౌటే అంది విక్కీని, సాధన వాళ్ళ అమ్మని చూసి

సాధన : ఏంటక్కా.. అని ఏమి తెలీనట్టు అడిగింది

శ్రావణి : నటించకే.. ఇందాక నిన్ను, విక్కీని చూసాను.. మీరిద్దరూ చాలా క్లోజ్ గా ఉన్నారు.. విక్కీ గురించి కొంచెం తెలిసినా చాలు, మ్యాటర్ అర్ధమైపోతుంది.. వాడి గురించి నాకు చెపుతున్నావా.. నీకు వాడికి మధ్యలో ఏమైనా జరిగిందా ?

సాధన : నాకు వాడి అన్నకి మధ్యలో జరిగింది.

శ్రావణి : ఓహ్.. అయితే విక్కీ ఇక నీ జోలికి రాడులే

సాధన : అంత కచ్చితంగా ఎలా చెపుతున్నావ్

శ్రావణి : వాడంతేలే

సాధన : మరి మీరిద్దరూ.. అని ఆపేసింది

శ్రావణికి అర్ధమయ్యి నవ్వింది, మాది వేరే మ్యాటర్ లే.. అది చెప్పినా నీకు అర్ధం కాదు. ముందు వాళ్ళ సంగతి చూడు అని వెళ్ళిపోయింది. సాధన తన అమ్మ వైపు ఒకసారి చూసి తను కూడా కిందకి వచ్చేసింది. కాసేపటికి సాధన అమ్మ ఇంట్లోకి వచ్చేసినా విక్కీ రాలేదు. బైటికెళ్లి చూస్తే ఏటో వెళ్లాడని చెప్పారు. రాత్రి భోజనాలప్పుడు వచ్చి మౌనంగా అన్నం తినేసి మేడ మీద ఓ మూల కూర్చున్నాడు. విశాల్ దెగ్గరికి వచ్చి కూర్చున్నాడు.

విక్కీ : నిద్ర రావట్లేదా

విశాల్ : నువ్వు ఆంటీలని ఎప్పటి నుంచి తగులుకోవడం మొదలుపెట్టావ్ రా

విక్కీ : ఒరేయి బాబు, నాకు ఆమెకి మధ్యలో ఏం లేదురా నాయనా

విశాల్ : నేను నమ్మను, ఆమెని చూసావా

ఇంతలో సాధన వాళ్ళ అమ్మ పైకి వచ్చింది, ఇద్దరు ఆమె వైపు చూసారు. బాబు నిన్ను సాధన పిలుస్తుంది.

విశాల్ అలాగే నండి అంటూనే విక్కీ వంక ఒక నవ్వు విసిరి వెళ్ళిపోయాడు. విశాల్ వెళ్ళిపోగానే వచ్చి పక్కన కూర్చుంది.

విక్కీ : చెప్పండి మేడం

ఎక్కడ పడుకుంటున్నావ్

విక్కీ : చల్లగా ఉంది, ఎక్కడో ఎందుకు.. ఇక్కడే..

పక్కలు పంపిస్తాను అని లేచింది

విక్కీ : ఓయి, నీ పేరేంటి

పేరు తెలీకుండానే పూకు దెంగావు కదరా.. అని నవ్వి వెళ్ళిపోయింది. కాసేపటికి శ్రావణి వచ్చి పక్క వేస్తుంటే వంగుతున్నప్పుడు పెద్దగా అవుతున్న పిర్రలు, తన నడుము మీద పడుతున్న మడతలు చూస్తున్నాడు. చీర కొంగు నడుములో దొపుకుంది శ్రావణి. పక్క వేసి విక్కీ వైపు వచ్చి నిలబడింది.

విక్కీ : ఏంటి.. నీది కూడా అదే ప్రశ్నా ?

శ్రావణి : చెప్తావా లేదా

విక్కీ : నీ పెళ్లి రోజు నీకు కావాల్సిన వస్తువులు ఏవో నీ రూములో పెట్టమన్నారు, అప్పుడు ఆ రూములో ఈమె అటు తిరిగి ఏదో పని చేసుకుంటుంది, నువ్వేమో అనుకుని వెనక నుంచి వాటేసుకున్నాను.. నీ మీద నా మీద అనుమానం రాకుండా తప్పు నా మీద వేసుకున్నానులే.. ఆమెకి నా మీద కోపం. నేనంటే ఇష్టం లేదు.

శ్రావణి : అంతేనా అని ఊపిరి పీల్చుకుంది, మళ్ళీ వెంటనే ఇదంతా నిజమేనా అన్న అనుమానం వచ్చి, అంతేనా అని అనుమానంగా అడిగింది.

విక్కీ : అంతే.. ఇంకేం ఉంటుందె.. నీ సాంబార్

శ్రావణి : సరే సరే.. పడుకో

విక్కీ : మీ అయనకి చేసే సేవలు ఏవో ఈ రాత్రి ఇక్కడ చెయ్యవే

శ్రావణి : హ్మ్మ్.. చుసాడంటే గుండె ఆగి పోతాడు.. నాకు పిల్లలు, వాళ్ళ గొడవ సరిపోద్ది. కావాలంటే మా పిన్నిని పంపించనా అని నవ్వింది.

విక్కీ : ఆవును.. ఆమె పేరేంటి

శ్రావణి : విజయ

విక్కీ : ఓహ్.. సరే.. మంచినీళ్లు పంపించు

శ్రావణి : మా పిన్నితోనా

నడుము మీద గిచ్చాడు.. నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది

పడుకుంటే ఆ రోజు శ్రావణి పెళ్లి రోజు గుర్తుకువచ్చింది. పెళ్లి కూతురిని మండపానికి తీసుకెళ్లే టైం అయింది, ఇల్లంతా హడావిడి. అప్పటికే శ్రావణి తన రూము నుంచి బైటికి వచ్చేసిందని తెలియక నేను రూములోకి వెళ్లాను. తలుపు తీసే ఉంది, లోపల శ్రావణి అప్పుడే స్నానం చేసి వచ్చిందేమో బట్టలు మార్చుకుంటుంది, ఇది స్నానం చేసింది కదా అనుకున్నాను. వెంటనే తలుపు పెట్టేసాను. వెనక వీపు చూడగానే మొడ్డ ఆగలేదు, అందులోనూ ఇంకో రెండు గంటల్లో నా పేరు మీద ఉన్న దీని రిజిస్ట్రేషన్ వేరే వాడి చేతుల్లోకి మారిపోతుంది. అప్పటికి డౌట్ వస్తూనే ఉంది, లంగాని వీపు కిందకి కట్టినా వీపు చాలా విశాలంగా ఉంది. మంచం మీద ఒక కాలు పెట్టి వంగి తుడుచుకుంటుంది, ఆగలేక వెంటనే నా బట్టలు విప్పేసి వెళ్లి వెనక నుంచి వాటేసుకున్నాను. మొడ్డని వెనక నుంచి గుచ్చేసా.. లంగా అడ్డుగా ఉంది. ఇద్దరం మంచం మీద పడ్డాము.

కెవ్వుమన్న అరుపు.. మొహం చూస్తే అది శ్రావణి కాదు, వాళ్ళ పిన్ని.. తన చేతిలోని లంగా కిందకి జారింది. దాదాపు పదిమంది వరకు బైట ఏమైంది ఏమైంది అని తలుపు కొడుతున్నారు. ఆమె నన్ను ఒకసారి చూసింది.. ఆమె మొహం నిండా చెమటలు, వాటితో పాటే స్నానం చేసి వచ్చింది కదా ఒక్కో చుక్కా మెడ మీద నుంచి కొన్ని భుజం మీదకి, మరికొన్ని రొమ్ముల మధ్యకి కారుతున్నాయి. ఆమె ఇంకా మంచం మీదే ఉంది, నా చేతులు ఆమె నడుము చుట్టూ ఉన్నాయి, ఇద్దరం పడటం వల్ల లంగా ఇంకొంచెం కిందకి జారి ఆమె కుడి రొమ్ము బైటికి వచ్చేసింది, తెల్లని రొమ్ము మీద నల్లని ముచ్చిక. నాకు తెలీకుండానే నా చేతులు ఆమెని చుట్టేసాయి.

బైట ఎవరో పెద్దగా తలుపు కొట్టేసరికి ఉలిక్కిపడి ఇద్దరం తలుపు వైపు చూసాం. అందరూ పిలుస్తుంటే నన్ను తోసి లేచింది. నేనూ లేచి నిలబడ్డాను.

ఏమైందే..

విజయ : బల్లి పడింది, నేను మళ్ళీ స్నానం చేసొస్తాను. మండపం పక్కనే కదా.. మీరు పదండి

ఆమె వాళ్ళతో మాట్లాడుతుంటే ఆమె కాళ్ళు వణుకుతున్నాయి, ఒక చేతిలో లంగాని తన రొమ్ముల దెగ్గర చాలా గట్టిగా పట్టుకుంది, ఆమె కాళ్ళ దెగ్గర కూర్చుని పిక్క మీద చెయ్యి వేసాను. ఉలిక్కిపడి నన్ను చూసింది. వెంటనే దూరం పారిపోతుంటే రెండు కాళ్ళని గట్టిగా పట్టుకున్నాను. కింద పడింది. ముద్దులు పెడుతూ పైకి వచ్చేసి తొడల దెగ్గర లంగా లేపుతుంటే ఆమె వెనక్కి దేకుతుంది, నేనూ ముందుకు వెళుతు తొడల మీద ముద్దులు పెడుతూ తన మీదేక్కి పడుకున్నాను. నా మొడ్డ ఆమె తొడలకి నొక్కుకుంది. నా కళ్ళలోకే చూస్తుంటే వెంటనే మెడ మీద ముద్దులు పెడుతూ లంగా లాగేసి సళ్ళని పిసుకుతుంటే ఆమె చెయ్యి నా జుట్టుని పట్టుకుంది. నన్ను చాలా గట్టిగా వాటేసుకుంది. తన తొడ మీద చెయ్యేసి పక్కకి జరిపి మొడ్డని తన పూద్వారం వద్ద పెడితె తడి తగిలింది, లేచి చూసాను.. అప్పటికే కారిపోయింది, ఆమె వైపు చూస్తే తల తిప్పేసింది. కూర్చునే ఆమె రెండు తొడలు పట్టి నా మొడ్డ మీదకి లాగాను, తన మీదకి వంగి దూర్చి దెంగుతుంటే రెండు రొమ్ములు విచ్చలవిడిగా ఊగుతున్నాయి, రెండు చేతులు వాటి మీద వేసి దెంగుతుంటే విజయకి చాలనట్టు నా పిర్ర మీద చెయ్యేసి నొక్కు తుంది..

విక్కీ ఆ రోజు గుర్తు చేసుకుంటుంటే విజయ వాటర్ బాటిల్ తో పైకి వచ్చింది. ఆలోచిస్తున్న విక్కీని చూస్తూ మామూలుగా చూసింది, వాడి ప్యాంటులో ఉబ్బిన మొడ్డ ఆకారం చూసి విజయకి కూడా ఆరోజు జరిగింది గుర్తుకు వచ్చింది. పడుకున్న విక్కీ పక్కన కూర్చుంటూనే బాటిల్ గట్టిగా కొడితే విక్కీ ఆలోచనల నుంచి బైటికి వచ్చి విజయని చూసాడు.

నైటీలో ఉంది విజయ.. అప్పటికి ఇప్పటికి జబ్బలు ఇంకా బలంగా ఉన్నాయి, కొంచెం లావు ఎక్కింది. తొడ మీద చెయ్యి వేస్తే విసిరి కొట్టింది. మళ్ళీ వేసాడు.. వెంటనే రుద్దాడు. ఏం మాట్లాడకుండా కూర్చుంది విజయ.

విక్కీ : ఆ రోజు ఎందుకు నన్ను పట్టించలేదు

విజయ : అప్పటికే మొగుడు చచ్చి మూడేళ్లు, ఎవరు చూసినా ఎవరికీ తెలిసినా నీతో పాటు నా గురించి కూడా చెడ్డగా ఆలోచిస్తారు. ఆ రోజు నువ్వు నా మీద పడటమే వేరు.. మంచం మీద పడగానే నీ చేతులతో నా నడుముని చుట్టేశావ్ ( విక్కీ చెయ్యి విజయ నైటీ మీద నుంచే దిమ్మెని నొక్కుతుంది) నీ బాణం నా పువ్వుని గుచ్చింది, ఆ క్షణంలో ఆ భంగిమలో ఎవరున్నా లొంగిపోయేదాన్ని, నీకు లొంగాను.. ( విక్కీ విజయ చేతిని తన ప్యాంటు జిప్పు మీద వేస్తే ఒకసారి నొక్కి వదిలింది.. విక్కీ చెయ్యి అప్పటికే విజయ నైటీలో తొడల మధ్య దూరింది)

విక్కీ : కానీ బాగా సుఖపడ్డావ్.. కదా అని పూకు మీద చెయ్యి పెట్టాడు.. విజయ కూడా కళ్ళు మూసుకుని విక్కీ మొడ్డని నలుపుతూ అవును అంది. అబ్బో పెద్ద అడివే ఉంది ఇక్కడా అని బొటన వేలితో రాస్తుంటే హ్మ్న్.. అని మూలిగింది విజయ.

విజయ : ఆ రోజు ఎనిమిది సార్లు దెంగావ్, నీ వల్ల నేను పెళ్లి కూడా చూడలేకపోయాను.

విక్కీ లేచి విజయ చెయ్యి పట్టుకుని లేపి మెట్ల వరకు నడిపించాడు. ఎవరైనా వస్తారేమో చూడు అని కింద కూర్చుని నైటీలో దూరి రెండు తొడలు గట్టిగా పట్టుకుని పిసుకుతూ ఎడం చేసి పూకు నాకుతుంటే పరవశించిపోయింది విజయ.. కాళ్ళు వణుకుతున్నా పెదవులు బిగపట్టి సుఖాన్ని ఎంజాయి చేస్తుంది.


ఐదు నిమిషాల్లో పని ముగించి పైకి లేచాడు విక్కీ.. విజయ కూడా విక్కీ ప్యాంటు జిప్పు విప్పి మొడ్డని బైటికి తీసింది.. మోకాళ్ళ మీద కూర్చుంటే నీకు నచ్చదుగా అన్నాడు.

విజయ : అప్పుడు ఇష్టం లేదు, ఇప్పుడు ఇష్టమే అంటే విక్కీ తన గడ్డం పట్టుకుని పైకి లేపి ముద్దు పెట్టుకుని చేత్తో చెయ్యి చాలు అన్నాడు.

చల్ల గాలికి విక్కీ మాటలు చెపుతుంటే విజయ మెల్లగా తన చేతుల్లో ఉన్న మొడ్డని మాటలు వింటూ నలుపుతుంది. ఇద్దరు పక్క బిల్డింగుల మీద నుంచి ఎవరైనా ఉన్నారా అని మాటి మాటికీ చూస్తూనే ఉన్నారు. అప్పుడప్పుడు విజయ కిందకి వంగి మొడ్డకి ఇష్టంగా ముద్దులు పెడుతూ కొడుతుంది.

విక్కీ : మీ అమ్మాయి వస్తుంది

విజయ వెంటనే అడ్డం నిలబడితే విక్కీ ప్యాంటు సర్దుకున్నాడు. సాధన పైకి వచ్చి ఇద్దరి వంకా పిచ్చి చూపులు చూస్తుంది.

[Pallaki]

Thankyou all

[Pallaki]

Thankyou all.

[Pallaki]

Thankyou all..

[Pallaki]

<3.9>

సాధన మీ ఇద్దరికీ ఎలా పరిచయం అని సీరియస్ గా అడిగింది. విజయ కొంచెం ఇబ్బంది పడితే విక్కీ పెళ్ళిలో పరిచయం, శ్రావణి చెప్పే ఉంటుందిగా అన్నాడు. అవును అంది సాధన.

సరే.. నేనెళ్ళి పడుకుంటా అని జారుకుంది విజయ.

విజయ వెళ్ళిపోగానే సాధన పిర్ర మీద గట్టిగా చరిచాడు. బాగా బలిసింది నీకు.. ఎందుకవన్నీ నీకు

సాధన : అంటే.. అని కోపంగా చూసింది

విక్కీ : ఏం లేదు లేవే.. అనుమానపడి మీ అమ్మని ఇబ్బంది పెట్టకు

సాధన : పడుకో ఇంకా

విక్కీ : పడుకుంటాలే కానీ రేపు మీ అమ్మ పంతులు గారిని పిలిచి ముహూర్తం పెట్టిస్తానంది. ఒకసారి విశాల్ గాడిని రమ్మను అని తనతో పాటే కిందకి నడిచి ఒక కుర్చీతో పాటు తాడు కావాలి అని అడిగాడు

సాధన : తాడు దేనికి

విక్కీ : వాడు నన్ను కొట్టకుండా, నువ్వు పిలువు నేను పైన ఉంటాను.

కాసేపటికి పైకి వచ్చారు సాధనా మరియు విశాల్. కుర్చీ చూపిస్తే కూర్చుని చెప్పు ఏదో మాట్లాడాలన్నావంట అని నవ్వాడు.

విక్కీ : చెప్తా.. సాధన.. ఈ తాడు కట్టు

విశాల్ : దేనికి అని నిలబడ్డాడు

విక్కీ : నన్ను నమ్ముతావా లేదా.. పక్కనే నీ పెళ్ళాం కూడా ఉందిగా, ఏదైనా తేడా జరిగితే కట్లు విప్పుతుంది. అని చెపితే సరే అన్నాడు.. లేచి విశాల్ ని కుర్చీకి కట్టి ఎదురు కూర్చున్నాడు.

విశాల్ : ఇప్పుడు చెప్పు

విక్కీ : మన వసుంధర లేదూ

విశాల్ : ఏ వసుంధర ?

విక్కీ : అదే.. వసుమా

విశాల్ : హా..

విక్కీ : అంటే నీకు చాలా అబద్ధాలు చెప్పాను, వసుంధర మన డబ్బులు తీసుకుని పారిపోలేదు

విశాల్ : నువ్వు వసుమా దెగ్గరికి వెళ్లిన నాలుగు రోజులకే నాకు ఫోన్ చేసింది, నాకంతా చెప్పింది, ఆ రోజు నుంచి రోజూ మాట్లాడుతూనే ఉన్నాను. నీ మీద నాకు కోపం రాలేదు, ఇంకా ఇష్టం పెరిగింది.. అందుకే నీకు నాలో సగం అయిన సాధనని నీకూ ఇచ్చాను. నీతో పంచుకోవడానికి నా దెగ్గర ఉన్న అత్యంత విలువైనది సాధన మాత్రమే, ఇంతకంటే విలువైనది నా దెగ్గర లేదు అని ప్రేమగా సాధన వైపు చూస్తే సాధన ప్రేమగా పక్కకి చేరి ముద్దు పెడుతూ కట్లు విప్పేసింది. సాధనని ప్రేమగా వాటేసుకునే తమ్ముడిని కూడా దెగ్గరికి రమ్మని విక్కీని కూడా కౌగిలించుకున్నాడు.

సాధన ప్రేమగా విక్కీ బుగ్గ మీద ముద్దు పెడితే, విశాల్ కూడా పెట్టబోయాడు కానీ విక్కీ చెయ్యి అడ్డం పెట్టేసరికి సాధన గట్టిగా నవ్వింది.

విక్కీ : సారీ సార్.. ఓన్లీ ఆడవాళ్లు మాత్రమే అల్లోడ్

తమ్ముడి చెంప మీద కొట్టి ఎప్పుడు వస్తుంది అని అడిగాడు

విక్కీ : రేపు.. దొంగది కనీసం నాకు చెప్పలేదు.. రానీ చెప్తా దాని సంగతి

విశాల్ : మీరిద్దరూ ఏం మారినట్టు లేరు అని నవ్వాడు

సాధన : ఎందుకు

విశాల్ : రేపు చూడు తెలుస్తుంది, కార్ ఉందా.. మనం కూడా ఎయిర్పోర్ట్ కి వెళదాం

సాధన : శ్రావణి అక్క వాళ్ళది ఉందిగా

విశాల్ : చూసావా మా తమ్ముడు వల్ల ఎన్ని ఉపయోగాలున్నాయో అని నవ్వితే ఇద్దరు విశాల్ నడుము మీద గిచ్చారు.

చాలా సేపు మాట్లాడుకున్నాక సాధన, అందరూ పడుకున్నారు, మనం ముగ్గురం ఇక్కడే పడుకుందాం అని పక్క మీదకి వెళ్లి పడుకుంటే విశాల్ పక్కన చేరాడు కానీ విక్కీ రాలేదు. విక్కీ ఒకసారి ఇటు రా అనగానే దెగ్గరికి వచ్చాడు విక్కీ.. వెంటనే చెయ్యి పట్టుకుని లాగి పడేసి మీద ఎక్కింది. ఏరా ఏంటి ఓవర్ యాక్షన్ చేస్తున్నావ్.. మూసుకుని పడుండు.. ఏదో పెద్దొడిని అనుకుంటున్నావేమో.. ఇక నుంచి మన ఇంటికి నేనే పెద్దదాన్ని అర్ధమైందా అని మోకాలితో మొడ్డ మీద నొక్కితే నవ్వుతూ తల ఊపాడు.

సాధన విక్కీ పెదవులు అందుకుంటే విశాల్ మెల్లగా సాధన లెగిన్ కిందకి లాగి రెండు కాళ్ళ మధ్యలో దూరిపోయాడు.. ఎందుకైనా మంచిదని దుప్పటి కప్పేసింది సాధన. కాసేపటికి విశాల్ ని కూడా పైకి లాగి అన్నదమ్ముల ఇద్దరి చేతులని తన సళ్ళ మీద వేసుకుంది.. ఇద్దరు గట్టిగా పిండి చేస్తూనే చెరో బుగ్గ మీదా ముద్దు పెట్టారు. చెరో చేత్తో ఇద్దరి మొడ్డలని అందుకుంది సాధన. విక్కీ వైపు తిరిగి వాడి మొడ్డని పూకు మీద గుచ్చుకుంటూ వాడి పెదవులని అందుకుంది, వెనక విశాల్ తన మొడ్డను సాధన పిర్రల మధ్యలోకి తోస్తున్నాడు. ముగ్గురు వాటేసుకుని ఒకరినొకరు రుద్దుకుంటుంటే ఇదంతా మెట్ల మీద నుంచి మొహం నిండా ముచ్చెమటలతో చూస్తుంది శ్రావణి. తెరుకోవడానికే చాలాసేపు పట్టింది, ఒక్క క్షణం కూడా ఆగకుండా భయపడి ఇంట్లోకి పరిగెత్తింది. ఫ్రిడ్జ్ తెరిచి బాటిల్ నీళ్లు తాగితే కానీ కాళ్ళు వణకడం ఆగలేదు.

#####
    #####

మిట్ట మధ్యాహ్నం సాధన, విశాల్, విక్కీ ముగ్గురు ఎయిర్పోర్ట్ బైట ఎదురు చూస్తున్నారు.

విక్కీ అదిగో వస్తున్నారు అనగానే విశాల్ వసుంధరని చూసి చెయ్యి ఊపితే లగ్గేజీ వనితకి వదిలేసి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చింది వసుంధర. ఇద్దరు అమర ప్రేమికుల్లా కలుసుకుని కౌగిలించుకున్నారు. వనిత నవ్వుతూ విక్కీ పక్కన నిలుచుంది, అంతకముందు రన్నింగ్ ట్రైన్ ఎక్కి మరీ పెట్టిన ముద్దు గుర్తుకురాగానే సిగ్గుతో తల దించేసింది. విశాల్ ఏడవటం చూసి వసుంధర కూడా ఏడుస్తుంటే ఇంకా అయిపోలేదా మీ సీరియల్.. పోదమా అనగానే అందరూ కారు ఎక్కారు.

ఇంటికి వెళ్లి అందరూ రెడీ అయ్యి కూర్చున్నాక పంతులుని పిలిపించి విజయ చేతుల మీదుగా తాంబూలాలు అందుకుంది వసుంధర. అంతా అయిపోయాక తమకి కేటాయించిన రూములోకి వెళ్లి విక్కీని పిలిచింది వసుంధర. మంచం మీద పడుకుంటే విక్కీ మాములుగా కూర్చున్నాడు.

వసుంధర : ఎందుకురా ఒక్కడివే నవ్వుకుంటున్నావ్

విక్కీ : ఏం లేదు ఊరికే

వసుంధర : చెప్తావా లేదా

విక్కీ : తాంబూలాలు ఇచ్చే దానికి మొగుడు లేడు, తీసుకునే నీకు మొగుడు లేడు

వసుంధర : నువ్వున్నావ్ గా అందరికీ రంకుమొగుడులా.. ఆ అమ్మాయి పేరేంటి.. తేనెటీగలా నీ చుట్టే తిరుగుతుంది

విక్కీ : శ్రావణి

వసుంధర : ఏంటి నీకు ఆ అమ్మాయికి అని అడిగితే విక్కీ నవ్వాడు.. అస్సలు మనిషివేనా ఆ అమ్మాయికి ఇద్దరు పిల్లలు.. సిగ్గులేకుండా ఏంటా సరసాలు

విక్కీ : వీళ్లంతా మధ్యలో వచ్చారు మరి, అది నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్.. చిన్నప్పటి నుంచి

వసుంధర : ఓహో.. అయితే మాత్రం.. మరీ అంటిపెట్టుకుని తిరగాలా

విక్కీ : అంటే కాలక్రమేణా ఇద్దరి మధ్యా కార్యం కూడా జరిగిందిలే.. అయినా నీకేంటి బాధ.. జెలసిగా ఉందా

వసుంధర : నాకెందుకు జెలసి

విక్కీ : మరి మొగుడు ఇంకో దాన్ని గోకితే పెళ్ళానికి ఆ మాత్రం జెలసి ఉంటుందిగా

వసుంధర : ఆ.. నీకు తన్నులు తినే రోజులు దెగ్గరికి వచ్చాయి.. స్వప్నిక రానివ్వు చెప్తా నీ పని.. అది అయితే నీ తాట తీస్తుంది

విక్కీ : అది రాదుగా.. అని డాన్స్ వేసాడు

వసుంధర : ఎందుకు ?

విక్కీ : పేటెంట్స్ అండ్ రైట్స్ పని మీద లాక్ చేశానుగా

వసుంధర : ఇంత తెలివి.. నీ యబ్బ

విక్కీ : నీకోటి చెప్పాలి వసు.. అని ప్రేమగా పిలిస్తే ఆశ్చర్యపోయి చూసింది వసుంధర. నువ్వు మాతోటే ఉండిపొ.. నేను నిన్ను చూసుకుంటాను అని చెయ్యి పట్టుకుని దెగ్గరికి లాగాడు. విక్కీ జోక్ చేస్తున్నాడని బుర్రకి ఓ మూలన తెలుస్తున్నా ఒక్క క్షణం ఆగిపోయింది.

అంతలోనే నవ్వుతూ వెక్కిరించాడు విక్కీ.. తనకి చెప్పకుండా విశాల్ తో ఫోన్లో మాట్లాడి కలిసిపోయినందుకు వెంటనే వీపు మీద గట్టిగా చరిచాడు. ఈ పాటికి  సివంగిలా మీద పడి కరిచెయ్యాలి వసుంధర కానీ వెనక్కి జరిగి మంచం మీద కూర్చుంది. ఏమైందోనని దెగ్గరికి వెళ్లి వీపు చూస్తే లోజాకెట్లో వీపు మీద ఎర్రగా అచ్చులు పడ్డాయి. ఓహ్.. అనుకుని వీపు మీద చెయ్యి వేసి రుద్దుతుంటే విక్కీని వెనక్కి నెట్టేసి అక్కడి నుంచి లేచి బైటికి వెళ్ళిపోయింది.

###
 ###

ఐదుగురు కలిసి ఐదు రోజులు ఊరంతా తిరిగారు. విశాల్, వసుంధర ఒక జట్టు.. వనిత, విక్కీ, సాధన ఒక జట్టు అవ్వాల్సి వచ్చింది. అందరూ కలిసి స్వప్నికకి వీడియో కాల్ చేస్తే చాలా సంతోషపడింది. వీడియో కాల్ అయిపోయాక స్వప్నిక విక్కీకి మాములు కాల్ చేస్తే మాట్లాడుతున్నాడు, వసుంధర పక్కన కూర్చుని వింటుంది.

స్వప్నిక : అందరూ కలిస్తే ఎంత బాగుంది, అందరం ఒకే ఇంట్లో ఉంటే ఇంకెంత బాగుంటుందో కదా

విక్కీ : నువ్వు ఎక్కువ హోప్స్ పెట్టుకోకు

స్వప్నిక : ఎందుకు

విక్కీ : అది అంతే.. ఇంకా ఎన్ని  రోజులు అక్కడా

స్వప్నిక : ఏమో.. నెలన్నా పడుతుందేమో

విక్కీ : నీ ఎగ్జామ్స్

స్వప్నిక : అవన్నీ.. నేను చూసుకుంటాలే

విక్కీ : నువ్వు పాస్ అవ్వకపోతే జాబ్ పీకేస్తాను

స్వప్నిక : ఇది నా కంపెనీ.. నన్ను తీసే అధికారం ఎవరికుంది.. మీ తాతలు ముత్తాతలు దిగి రావలె

విక్కీ : నువ్వు కూడా మీ అక్కలాగే.. పాపం అది పిచ్చిది దానికి ఏం తెలీదు.. నువ్వు చూడు నన్ను వలలో వేసుకుని నా కంపెనీ కొట్టేసావ్.. షార్ట్ కట్లో ఎదగడం అంటే ఇదేనేమో... వెంటనే ఫోన్ కట్ అయ్యింది. వసుంధర వీపు మీద ఒక్కటి చరిస్తే దెబ్బ తట్టుకోలేక అల్లాడిపోయాడు.

వసుంధర : నీ మాటలకి, చేష్టలకి అడ్డు అదుపు లేదా అని తిడుతుంటే సాధన వచ్చింది. ఏమైంది అని అడిగితే వసుంధర చెప్పగా కోపంగా చూసింది సాధన

విక్కీ : ఊరికే అన్నాను

సాధన వెంటనే స్వప్నికకి ఫోన్ చేస్తే ఎత్తలేదు, ఇంకే ఫోన్ నుంచి చేసినా ఎత్తలేదు. వనితతో సహా అందరూ స్వప్నిక కోసం విక్కీని కోప్పడితే ఆఁహాఁ మీ బాండింగ్ తగలెయ్యా అని నవ్వుకున్నాడు. అదే టైంలో స్వప్నిక ఏడుస్తుందేమో అనిపించి ఆగిపోయినా.. అప్పుడప్పుడు చురకలు పడాలిలే ఫ్యూచర్లో పనికొస్తాయి అనుకున్నాడు.

తెల్లారి అందరూ రెడీ అయ్యి తన సార్ వైకుంఠపాణి కూతురు పెళ్లికి వెళ్లారు. మండపం లోపలికి వస్తున్న వీళ్ళని చూడగానే ఎదురు వెళ్లి మరీ రిసీవ్ చేసుకున్నాడు వైకుంఠపాణి. అందరూ లోపలికి వెళ్లి కుర్చీల్లో కూర్చుంటే తన భార్యని మిగతావాళ్ళని పరిచయం చెయ్యడానికి తీసుకొచ్చాడు.

వైకుంఠపాణి తన భార్యకి జరిగింది చెప్పాడనుకుంటా ఆమె విక్కీ చేతులు పట్టుకుంది ఆప్యాయతగా.. కాబోయే కూతురు అల్లుడు కూడా పీటల మీద నుంచి లేవబోతే వద్దని వారించారు. ఇంతలో వైకుంఠపాణి కొడుకు వచ్చాడు. అరె.. మీరా.. బ్రో బాగున్నారా.. ఆ రోజు మా మావయ్య అప్పుడు కలిసాం కదా అనగానే విశాల్ గుర్తుపట్టాడు, తను సంగీత మొగుడు.. విక్కీ వంక చూస్తే అప్పటికే విక్కీ చూపులు సంగీత ఎక్కడున్నాయా అని వెతకడం చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. మాట్లాడుతుండగానే సంగీత ఒంటి నిండా నగలతో తన అమ్మతో పాటు నవ్వుతూ వచ్చి విక్కీని విశాల్ ని చూసి ఆగిపోయింది.

పై నుంచి కింద వరకు మేకప్ అద్ధింది, ఒంటి నిండా నగలు. ఆఖరికి చెంప సవరాలు కూడా పెట్టింది. పెళ్లి కూతురుని కూడా అంత ముస్తాబు చెయ్యలేదు. చూసేవాళ్లకి కూడా ఏబ్బెట్టుగా అనిపించేలా ఉంది సంగీత వాలకం.

సంగీతని తన అమ్మని దూరం నుంచే చూసిన వైకుంఠపాణి మొహం మాడ్చేశాడు. సాధన కూడా విశాల్ ఫోన్లో సంగీత ఫోటో చూసింది కాబట్టి త్వరగానే గుర్తుపట్టింది, వెంటనే పక్కనే ఉన్న వసుంధరని వెనక్కి లాగింది, వనిత కూడా వెనక్కి వచ్చింది.. అత్తయ్యా.. విశాల్ ని వదిలేసింది కదా సంగీత.. స్వప్నిక వాళ్ళ అక్క తనే అంటే వసుంధర, వనిత ఇద్దరు చూసారు. ఇంకా వనితకి, వసుంధరకి అన్నదమ్ములు ఇద్దరు ప్రేమించారని, మధ్యలో చాలా జరిగాయని తెలీదు. సాధన అన్ని విషయాలు చెపుతుంటే వసుంధర, వనిత వింటున్నారు. వసుంధరకి సంగీత మొహం అస్సలు నచ్చలేదు. సంగీత కూడా దెగ్గరికి వచ్చి ఆగిపోయింది. అన్నదమ్ముల ఇద్దరి వంకా చూసి కళ్ళు కిందకి దించింది.

వైకుంఠపాణి కొడుకు వసుంధరని చూడగానే వెంటనే ఆమె ఆశీర్వాదం తీసుకున్నాడు, మేడం.. మీరు మా ఫంక్షన్లో.. నమ్మలేకపోతున్నాను. అని పొగుడుతుంటే సంగీత వసుంధరని చూసింది, ఆ వెనుకే ఇద్దరు అందంగా ఉన్న అమ్మాయిలు సాధనని, వనితని చూసింది. వనిత వైపు చూస్తే నల్లని లెహంగా మీద బూడిద రంగు జాకెట్టు, దానికి తగ్గట్టే మ్యాచ్చింగ్ చున్నీ.. చూడటానికి చాలా సింపుల్గా ఉన్నా ఆ చూపు, ఆటిట్యూడ్ చూసి కొంచెం ఈర్ష్య పడింది సంగీత. మాటి మాటికీ విక్కీ వైపు చూస్తుంటే విక్కీ లవర్ ఏమో అనుకుంది. ఇక పక్కనే పొడవుగా తెల్లగా అందరినీ కలుపుకుపోతూ అందరినీ డామినేట్ చేస్తూ ఎర్ర లెహంగా మీద ఎర్రని జాకెట్ దాని మీద చున్నీ కూడా ఎర్రదే, గోల్డ్ బోర్డర్లో ఉన్న సాధనని చూసి కుళ్ళుకుంది. పక్కన ఉన్నంతసేపు విశాల్ చెయ్యి తన చేతుల్లోనే ఉంది మరి.



సాధన విశాల్ వంక చూస్తే విశాల్ తన తమ్ముడిని చూడటం గమనించి విక్కీ వైపు చూసింది. విక్కీ చూపంతా సంగీత మీదే ఉంది, కింద నుంచి పై వరకు చూస్తున్నాడు. వాడి కళ్ళలో సంగీత మీద కోపము కనిపించలేదు, జాలి కనిపించింది. స్వప్నిక లాంటి అమ్మాయి అని అయినా కాకుండా రక్తం పంచుకుని పుట్టిన చెల్లిని అలా ఆస్తి కోసం పట్టించుకోకుండా వదిలేసిన సంగీత వైపు విక్కీ జాలిగా చూస్తుండేసరికి సాధనకి కోపం వచ్చేసింది, వెంటనే అందరూ చూస్తుండగానే విక్కీ చెయ్యి పట్టుకుని అక్కడి నుంచి దూరంగా లాక్కెళ్ళింది. సాధన కోపంగా విక్కీని తిడుతుంటే అందరూ చూస్తున్నారు.

సాధన : పిచ్చి పిచ్చి వేషాలు వేస్తే నరికి పోగులు పెడతాను. ఏంటి దానితో నీకు మళ్ళీ..

విక్కీ : ఏమైంది, నేనేమన్నాను ఇప్పుడు

సాధన : ఓవర్ యాక్షన్ చెయ్యకు.. నీకు అంత మంచితనం ఉంటే మడిచి మనసులోనే పెట్టుకో.. నాకు ఇష్టం లేని పనులు ఏమైనా చేశావంటే ఊరుకోను చెప్తున్నా అని కాలర్ పట్టుకునేసరికి, విక్కీ అలాగే అలాగే.. అన్నాడు.. కాలర్ వదిలేసింది సాధన.

విక్కీ : మొత్తానికి వదిన పోస్టు ఎక్కేసావ్

సాధన ముందు నవ్వింది, కానీ వెంటనే హెచ్చరించింది కూడా. అందరూ అది చూసిన తరువాత మాట్లాడుకుంటుంటే వసుంధర మా పెద్ద కోడలు, విశాల్ కి కాబోయే భార్య అప్పుడే ఇంటి పెత్తనం తీసుకుంది అని నవ్వేసరికి అందరూ నవ్వారు. వదినా మరిది ఇద్దరు వచ్చేసరికి మళ్ళీ అందరూ మాములుగా మాట్లాడుకుంటుంటే వసుంధర నోటినుంచి స్వప్నికా అన్న మాట విని అందరూ తల తిప్పి చూసారు. విక్కీ కూడా చూసాడు. చెల్లెలి పేరు వినగానే సంగీతతో పాటు వెనకే నిలబడి ఉన్న తల్లి కూడా చూసింది.

జీన్స్ మరియు టీషర్ట్ లో నడుచుకుంటూ వస్తుంటే అందరూ ఆశ్చర్యంగా, ఆనందంగా ఎదురు వెళ్లారు. అందరికంటే ముందు వసుంధరే కదిలేసరికి అంత పలుకుబడి, పేరు కలది కదిలేసారికి వెనకాలే వైకుంఠపాణితో పాటు తన కుటుంబం కూడా ముందుకు కదిలింది. అందరూ పెళ్ళికి వసుంధర వచ్చిన దాని గురించి మాట్లాడుకుంటుంటే, వసుంధర ఇంకొకరి కోసం లేచి వెళ్లడంతో అందరూ ఎవరా అమ్మాయి అని మాట్లాడుకుంటున్నారు. ఇదంతా వనిత గమనించి నవ్వుకుంది. స్వప్నికకి కూడా తనకి పట్టిన గతే పడుతుందేమో అన్న సందేహం వచ్చి నవ్వుకుంది.

ఇంటి కోడలిని ఇంకా పరిచయమె చెయ్యలేదు, ఇంత దర్పంగా ఇంత బాగా రెడీ అయ్యింది, వైకుంఠపని కొడుకు నుంచి రూపాయి దక్కకుండా చేసినా పెళ్లి చేస్తున్నాడు, దానికి కారణం ఆ వచ్చే వాళ్ళే అని తెలుసుకుంది, వాళ్ళ కంటికి బాగా ఆనాలని తన మావయ్యని చులకన చేసి ఆయనకున్న రిలేషన్ ఏదో తనే పెంచుకోవాలని అత్యాశ పడిన సంగీతకి విక్కీ మరియు విశాల్ రూపంలో పెద్ద షాకే తగిలింది, వీటన్నిటికీ మించి తన చెల్లెలు ఎవరో సరిగ్గా తెలియకపోయినా తన కోసం మావయ్య, అత్తయ్యతో పాటు మొగుడు కూడా వెళ్లేసరికి సంగీత మొహం మాడిపోయింది.

అందరూ స్వప్నిక చుట్టూ చేరి విక్కీ అన్న మాటలు పట్టించుకోవద్దని బతిమిలాడుతూ లోపలికి తీసుకొస్తుంటే ఎందుకు ఇంత ఓవర్ యాక్టింగ్ చేస్తున్నారు వీళ్లంతా, దీన్ని ఇంత బతిమిలాడుతున్నారు అస్సలు ఈ వసుంధర నిజంగా వసుంధరనేనా లేక నన్ను నా ఆస్తిని కొట్టేయడానికి అంతా కలిసి నాటకాలు ఆడుతున్నారా అనుకుంది సంగీత. అందరూ లోపలికి వచ్చాక ఎదురుగా నిలుచున్న తన అక్కని, అమ్మని చూసి ఆగిపోయింది స్వప్నిక. దెగ్గరికి వెళ్లి ఎలా ఉన్నారు మా అని పలకరిస్తే సంగీత పొగరుగా తల తిప్పుకుని వెళ్ళిపోయింది, వెనకే తల్లి కూడా వెళ్లిపోవడం చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు సంగీత మొగుడు.

వాళ్ళు స్వప్నికని పిలవకపోయినా గుర్తుపెట్టుకుని మరి మరదలని పిలిచాడు.. అంత దూరం నుంచి వచ్చింది కాబట్టి వెంటనే దెగ్గరికి వెళ్లి ఆప్యాయతగా పలకరించాడు. స్వప్నికా ఎలా ఉన్నావ్.. ఇప్పుడా వచ్చేది. ఎప్పుడు రమ్మన్నాను

స్వప్నిక : ఫ్లైట్ డిలే అయ్యింది బావ అని మాట్లాడుతూనే విక్కీ కోసం వెతికింది. వసుంధర నవ్వుతూ అక్కడ కుర్చీల్లో కూర్చున్నాడు వెళ్లి పొట్లాడుకోపొ అంటే అందరూ నవ్వారు. స్వప్నిక వెళ్లి విక్కీ పక్కన కూర్చుంది.

విక్కీ : నా ఫోన్ హ్యాక్ చేసావా

హీ.. అని నవ్వింది స్వప్నిక. నిన్న నువ్వు ఫోన్ పెట్టేసాక అంతా ఒకే దెగ్గర ఉన్నారు కదా కలవాలనిపించింది, రావాలనిపించింది. వనితకి ఫోన్ చేశాను ఫ్లైట్ టికెట్ వేసేసింది.

విక్కీ : అలా అడిగేయ్యొచ్చా, తప్పు కదా

స్వప్నిక : నువ్విలానే అంటవని కూడా చెప్పింది అత్తయ్య. నిన్ను అస్సలు పట్టించుకోవద్దని కూడా చెప్పింది.

విక్కీ : అత్తయ్యా.. మీరెప్పుడు అయ్యారే ఇంత క్లోజు

స్వప్నిక : ఆడోళ్ళం.. మాకు పెద్దగా పనులేముంటాయి బావా.. అందరం కాన్ఫరెన్స్ కాల్ పెట్టుకుని రోజూ గంటలు గంటలు మాట్లాడుకుంటాం.

విక్కీ : ఎవరెవరు

స్వప్నిక : నేనూ, సాధన అక్కా.. అత్తయ్యా.. అప్పుడప్పుడు వనిత కూడా జాయిన్ అవుతుంది.

విక్కీ : హ్మ్మ్.. ఇంకా ఏం చెప్పింది మీ అత్తయ్య

స్వప్నిక : ఎప్పటికైనా కలిసి ఉంటాము అని చెప్పింది. మనకంటే సొంతమైన వాళ్ళు తనకి ఎవరున్నారు చెప్పు.. ఇవన్నీ తనే అంది.. అది కూడా నిజమే కదా

విక్కీ : కలిసి ఉంటామా.. హ్హ్హ.. అవన్నీ జరిగే పనులు కాదులే.. అయినా ఆమెకి ఎవరు లేరని ఎవరన్నారు, వాళ్ళ అమ్మ ఇంకా బతికే ఉంది, ఆమె అన్నయ్య వాళ్ళ పిల్లలు అందరూ ఉన్నారు.

ఈ సారి ఇంకా గట్టిగా చరిచింది వెనక నుంచి వసుంధర. కెవ్వుకెవ్వున లేచి వీపు పట్టుకుని అల్లాడిపోయాడు. బావ వీపు రుద్దుతూనే నవ్వింది స్వప్నిక. వెంటనే వెనక ఉన్న వసుంధరని చూసి.. జోకు.. జోకు.. జోక్ చేసా.. ఇట్స్ ఏ జోక్ అని నవ్వుతూ వీపు గీరుకున్నాడు. విక్కీ లేచి స్వప్నికని తీసుకుని పక్కకి వెళితే మిగిలిన అందరూ నవ్వుతూ కూర్చున్నారు. గోడ చాటుకి వెళ్ళాక ఆగాడు విక్కీ

స్వప్నిక : బావా.. మనం అందరితో కలిసి ఉండమా

ఉహు అని తల ఊపాడు విక్కీ

స్వప్నిక విక్కీని వాటేసుకుని గుండె మీద తల పెడితే చుట్టూ చేతులు వేసి ఇంకా దెగ్గరికి లాక్కున్నాడు.

స్వప్నిక : మనం ఇద్దరమే ఒంటరిగా ఉండబోతున్నామా

విక్కీ : అది కూడా చెప్పలేను సప్పు కానీ..

స్వప్నిక : కానీ.. ఈ కంపెనీ మీదా డబ్బు మీదా నేను వ్యామోహం పెంచుకోకూడదు అంతేగా

విక్కీ : అంతే..

స్వప్నిక : నిన్న అందుకేనా అలా మాట్లాడావ్

విక్కీ : హ్మ్మ్.. జుట్టు బాగా పెరుగుతుందే నీది.. బాగుంది సిల్కీగా

స్వప్నిక : అవును.. కట్ చేద్దాం అనుకుంటున్నా

విక్కీ : ఎందుకు.. ఉందనీ.. జడ వేసుకో.. బాగుంటావ్

స్వప్నిక : నా మీద ఇంకా ఫీలింగ్స్ రావట్లేదా నీకు

విక్కీ : వస్తున్నాయిలే.. నువ్వు మాట్లాడకు

స్వప్నిక : ఇలా ఉంటే బాగుంది, ఇంకొంచెం గట్టిగా పట్టుకో

విక్కీ : ఇంటికెళ్లాక ఎంతసేపు కావాలంటే అంతసేపు వాటేసుకుందాం.. రెడీ అవ్వుపొ

స్వప్నిక : నేనేం తీసుకురాలేదు

విక్కీ : మీ అక్క ఉంది, అత్త ఉంది.. అత్తయ్యా అన్నావుగా.. అని సాగతీస్తే నవ్వింది స్వప్నిక

బావా మరదలు ఇద్దరూ వాటేసుకుని మాట్లాడుకుంటుంటే దూరం నుంచి చూస్తుంది సంగీత. సాధన కూడా ఇద్దరినీ చూసి నవ్వుకుంది. అందరితో పాటు కూర్చుంటే సంగీత గుర్తుకొచ్చింది. వెంటనే వసుంధరని చూసింది.

సాధన : అత్తయ్యా.. ఈ ఈ ఫంక్షన్లో అందరికంటే స్వప్నికే అందంగా ఉండాలి, పెళ్లి కూతురుతో సహా

వసుంధర : నా మైండ్లో కూడా అదే ఉంది, వనితా నువ్వు స్వప్నికని తీసుకుని మంచి డ్రెస్ తీసుకో, నేనూ సాధనా వెళ్లి మిగతా జ్యువలరీ తీసుకుంటాం.

[Pallaki]

Thankyou All

[Pallaki]

అప్డేట్ చాల బాగుంది yr):

Nice super update

Good update... Superb writing as usual...

Super update sir...emana raasara asalu

Excellent update bro

Superb update

❤️❤️❤️

[Pallaki]

Nice story, good updates, Takulsajal!!!

clp); clp);

bagundi

konta confusion ga undi

అప్డేట్ బాగుంది మిత్రమా.

Super fantastic update సాజల్ bro

Nice update

Simply Superb

Family drama ayya baboye

Nice update

EXECELLENT UPDATE

nice update

❤️❤️❤️

[Pallaki]

<4.0>

వసుంధర : నా మైండ్లో కూడా అదే ఉంది, వనితా నువ్వు స్వప్నికని తీసుకుని మంచి డ్రెస్ తీసుకో, నేనూ సాధనా వెళ్లి మిగతా జ్యువలరీ తీసుకుంటాం.

వనిత : టైం లేదు, వెళ్ళాలి

వసుంధర : ముందా ఫెవికల్ ప్రేమ పక్షులని విడతీయండి అని నవ్వితే సాధన వెళ్లి స్వప్నికని లాక్కొచ్చింది. వనిత స్వప్నిక ఇద్దరు వెళ్లిపోయారు, సాధన, వసుంధర ఇద్దరూ విశాల్ ని వెంటబెట్టుకుని వెళ్లారు. స్పీకర్లో పెళ్లి మంత్రాలు మొగుతూనే ఉన్నాయి, విక్కీ ఒక్కడే కూర్చోవడం చూసిన వైకుంఠపాణి దెగ్గరికి వచ్చి కూర్చున్నాడు.

వైకుంఠపాణి : ఆ అమ్మాయి స్వప్నిక..

విక్కీ : నా మరదలు, పెళ్లి చేసుకుందాం అనుకుంటున్నాను

వైకుంఠపాణి : అంటే ఈ సంగీత కూడా

విక్కీ : అంతే కదా

వైకుంఠపాణి : మీ గురించి కధలు కధలుగా చెప్పారు అమ్మా కూతుర్లు

విక్కీ : ఏమని

వైకుంఠపాణి : మోసగాళ్ళని, ఊరు వదిలి పారిపోయారని. ఏవేవో చెప్పారు.

విక్కీ : ఊరు వదిలి పోయింది నిజమేలే.. సరే ఇది చెప్పండి.. సంగీత బానే ఉందా

వైకుంఠపాణి : ఏం బాగు, నా మొహం.. ఇది ఎక్కువ రోజులు నిలబడదు అబ్బాయి

విక్కీ : అంటే..

వైకుంఠపాణి : మా వోడు దాని మోజులో పడి ముందు అది ఆడిచ్చినట్టు ఆడాడు. డబ్బులు, ఆస్తులు అన్ని దాని మీద పెట్టాడు. ఇప్పుడు అది వీడిని కుక్కలా ఆడిస్తుంది. చెల్లి పెళ్ళికి చీర కూడా కొనలేకపోయాడు, చాలా బాధపడ్డాడు, ఇప్పుడు ఆ అమ్మాయి అంటే అసహ్యం మొదలయింది వాడికి. వాడే వదిలేస్తాడు.

విక్కీ ఏం మాట్లాడలేదు, పిలుస్తున్నారు అనగానే వైకుంఠపాణి లేచి మండపం మీదకి వెళ్ళాడు.

నలభైఐదు నిమిషాలకి ఫోన్ చేసాడు విక్కీ పెళ్లి దెగ్గర పడిందని, ఎక్కడున్నారని అడిగితే పెళ్లి కూతురు రూములో అని ఐదు నిమిషాలు అంది వనిత. అన్నట్టుగానే అందంగా రెడీ చేసారు స్వప్నికని. తెల్ల రంగు బ్లౌజు, బ్లౌజు కింద నడుము చుట్టూ ముత్యాలు అమర్చారు. కింద తెల్లని లెహంగాలో బ్లాజుకి దానికి మధ్యన కనిపించి కనిపించని సన్నని నడుముని చున్నీతో కప్పేసింది. చేతికి గాజులు, ముక్కుకి పెద్ద రింగు, మెడలో సన్నని హారం, రెండు కనుబొమ్మల మధ్యన చిన్న చుక్క లాంటి బొట్టు, జుట్టుని మధ్య పాపడి తీసి వదిలేసారు. నడుస్తుంటే జుట్టు ఎగురుతుంది, నడుము అటు ఇటు కదులుతుంది. సిగ్గుపడుతూ జుట్టుని తన చెవి వెనక సర్ధగానే చెవికున్న బుట్ట కమ్మలు కనిపించాయి. ఎలా ఉన్నాను అని కుర్చీలో కూర్చున్న విక్కీ మొహానికి తన నడుముని ఇంకా దెగ్గరికి తీసుకొచ్చి అడిగితే తల ఎత్తి చూసాడు, చిన్న జాంపళ్ళు మీదగా స్వప్నిక కళ్ళలోకి చూసాడు. ఎలా ఉన్నా అని కళ్ళు ఎగరేసి అడిగితే బాగున్నావ్ అని తల ఊపుతూ నవ్వాడు.. ఇదంతా చూస్తూనే ఉంది సంగీత.

సంగీత : అమ్మా.. దాన్ని చూసావా.. ఎంత ఎత్తుకున్నారో

సంగీత అమ్మ : అదే అర్ధం కావట్లేదే.. ఆ విక్కీ గాడు మామూలోడు కాదు, నీ చెల్లిని తగులుకుని దానికి రావాల్సిన వాటా కోసం మన మీద కేసు వెయ్యకముందే మనం జాగ్రత్త పడాలి. లేదంటే వాడు అనుకున్నది చేసేస్తాడు, ఆ తరువాత మనం ఏడ్చి కూడా లాభం లేదు.

సంగీత ఊ కొట్టి అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోతూ మండపం దెగ్గరికి వెళుతుంటే సాధన ఒక్కటే ఫోన్లో మాట్లాడుతూ కనిపించేసరికి ఆగిపోయింది. సాధన కూడా సంగీతని చూసి ఫోన్ పెట్టేసింది.

సంగీత : నువ్వు విశాల్ పెళ్లి చేసుకున్నారా

సాధన : ఇంకా లేదు, చేసుకుంటాం త్వరలోనే

సంగీత : మీది ఏ ఊరు, ఎవరు మీ వాళ్ళు.

సాధన : వాళ్ళతో నీకేంటి నీకేంటి పని

సంగీత : ఇందాక చూసాను, ఆ విక్కీ గురించి నీకేం తెలుసో కానీ వాడితో జాగ్రత్తగా ఉండు అని నవ్వింది

సాధన : అలాగే

సంగీత ఏదో చెప్పబోతుంటే అప్పటికే చూసిన స్వప్నిక అక్కడికి వచ్చేసి అక్కా.. నిన్ను అత్తయ్య పిలుస్తుంది అని పంపించేసి తన అక్క వైపు తిరిగింది. సంగీత తన చెల్లిని చూడగానే అసూయతో రగిలిపోయింది. ఒంటి నిండా కప్పిన బంగారం తన చెల్లి అందంతో తూగలేదు. అన్నిటికిమించి, నిరాశ నిస్పృహలతో డబ్బు కోసం తన ముందు చెయ్యి చాచాల్సిన స్థితిలో ఉండాల్సిన స్వప్నిక తనని ఒక్క రూపాయి కూడా అడక్కపోగా దానికి బదులు చాలా ఆనందంగా, తనకంటే ఎక్కువ పోసిషన్లో ఉన్నట్టు అనిపించింది. అందరూ స్వప్నికని పొగడటం తనకి నచ్చలేదు.

అస్సలు డబ్బు మొత్తం తన గుప్పిట్లో పెట్టుకుని స్వప్నికకి రూపాయి కూడా దక్కకుండా చేస్తే తన మాట వింటుందని అనుకుంది, ఆ తరువాత స్వప్నిక విక్కీ చుట్టూ తిరగడం గమనించాక, పోనీలే దీనికి కట్నం ఇవ్వాల్సిన పనిలేదు అనుకుని ఊపిరి పీల్చుకుంది కానీ ఎక్కడ తనకి రావాల్సిన ఆస్తి కోసం కేసు పెడుతుందేమో అన్న ఆలోచన, ఆస్తి తన గుప్పిట్లో నుంచి జారిపోతుందేమోనని తెగ భయపడింది. లాయర్ ని కనుక్కుంటే ఆస్తి మొత్తం తన అమ్మకి చెందుతుందని చెప్పాడు, చెప్పులు అరిగేలా తిరిగి లంచాలు ఇచ్చి వీలైనంత త్వరగా తన అమ్మ పేరు మీదకి ఆస్తులు రాగానే అవన్నీ తన పేరు మీదకి మార్చుకుంది. ఎలాగో అమ్మ తన పక్కే ఉంటుంది కాబట్టి ఏ చింతా లేదు.

స్వప్నిక : ఏం కావాలి నీకు

సంగీత : నువ్వు ఆ విక్కీతో ఉండటం నాకు నచ్చలేదు

స్వప్నిక : నీకు నచ్చాల్సిన అవసరం లేదు

సంగీత : నీకు వాడి సంగతి తెలీదు, నీకు రావాల్సిన ఆస్తి కోసం నీతో నటిస్తున్నాడు, ఆస్తి వాడి చేతికి రాగానే నిన్ను కుక్కలా రాయితో కొట్టి తరుముతాడు

స్వప్నిక : నా దెగ్గర ఏ ఆస్తి లేదే.. ఉండాలంటే అస్సలు నువ్వు ఇవ్వాలి కదా.. ఓహో.. నేను కేసు పెడతానని నీ భయమా  అని నవ్వింది

అంతే సంగీత భయపడిందే జరిగింది వెంటనే భయాన్ని దాచేస్తూ నువ్వు కేసు పెట్టినా ఉపయోగం లేదులే అని నవ్వింది. టాపిక్ మారుస్తూ వాళ్లంతా ఎవరు, ఎందుకు నిన్ను చూడగానే అంత ఓవర్ యాక్షన్ చేస్తున్నారు, మా మావయ్య వాళ్ళకి కూడా తెలీదు మళ్ళీ.. అని అడిగింది.

స్వప్నిక : నీకు తెలీదేమో.. సమాజంలో ఓ ఆడదాన్ని గౌరవించాలంటే చాలా ఎత్తుకు ఎదగాలి, నేనింకా ఆ స్టేజుకి రాలేదనుకో

సంగీత : మరి

స్వప్నిక : అయినా ఇంతగా చూస్తున్నారంటే అయితే నా కుటుంబం అయ్యుండాలి, లేదంటే నా వెనకున్న వాడిని చూసి ఇస్తున్న గౌరవం అయ్యుండాలి

సంగీత : కుటుంబామా ?

స్వప్నిక : అవును.. వసుంధర ఎవరో కాదు, బావ వాళ్ళ అమ్మ గారు, వాళ్ళ నాన్న రెండో పెళ్లి చేసుకున్నాడు, అదంతా నీకు తెలుసు కదా

సంగీత : ఓహో అనాధ కుటుంబాలన్నీ ఒక దెగ్గర చేరాయా అని నవ్వింది

స్వప్నిక : నీకు అది కూడా లేదు

సంగీత : నీ వెనక ఉన్నది ఆ విక్కీ గాడే కదా

స్వప్నికని వనిత పిలిస్తే వస్తున్నా అని చెపుతూనే తన అక్క వంక తిరిగి అవును.. వాడే.. వికాస్ నారాణ్ చక్రవర్తి.. ఈ పేరు మర్చిపోకు అని వెళ్ళిపోయింది.

పెళ్ళిలో బాగా ఎంజాయి చేశారు. స్వప్నిక తన అక్క, అమ్మ గురించి అస్సలు పట్టించుకోలేదు.

###
   ###


సాయంత్రానికి అందరూ ఇంటికి బైలుదేరారు. బైట కొత్త bmw కారు వచ్చి ఉంది. వసుంధర వైపు చూస్తే నవ్వింది. అందరూ ఎక్కి కూర్చుంటే విశాల్ డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు.

సాధన : ఎక్కడికి వెళుతున్నాం.. విశాల్.. అటు కాదు

విశాల్ : మన ఇంటికి వెళుతున్నాం.

వసుంధర : ఇల్లు కొన్నాను సాధనా.. మీ ఇంట్లో ఉండటం బాగోదు.

సాధన : ఎప్పుడు జరిగింది ఇదంతా

వసుంధర : పెళ్ళిలో నాకు బోర్ కొట్టింది

అందరూ కొత్తింటికి వెళ్లి అక్కడ పాలు పొంగించి కాఫీ తాగుతుంటే స్వప్నిక, వనిత, సాధన ఇల్లు చూస్తున్నారు. విక్కీ మాత్రం వైకుంఠపాణితో సంగీత గురించి మాట్లాడింది ఆలోచిస్తుంటే వసుంధర కదిలించింది.

వసుంధర : ఏంటి సార్

విక్కీ : ఏం లేదు..

వసుంధర : మనం నిజంగానే కలిసి ఉండమా

విక్కీ : ఉంటాం..  

వసుంధర : మరి ఎందుకు స్వప్నికతో అలా అన్నావ్

విక్కీ : మేముండము.. నేను స్వప్నికని తీసుకుని వెళ్ళిపోతాను

వసుంధర : ఏమైంది

విక్కీ : అయినా నీ విశాల్ నీతోనే ఉంటాడుగా, ఇంకేంటి నీకు బాధ

వసుంధర : అబ్బా.. అందరం కలిసి ఉందాం

విక్కీ : ఓ.. ఇప్పుడే కాదులే.. దానికి చాలా ఏళ్ళు పడుతుంది, ఒకసారి సాధనని పిలువు

వసుంధర : వదిన అంటే బాగుంటుందేమో

ఆ సరేలే.. వదినా.. వదిన గారూ అని అరుస్తూ లేచి సాధన దెగ్గరికి వెళ్ళాడు.

సాధన : ఎంట్రోయి.. పిలుపు మారింది

విక్కీ : సర్లే కానీ.. అందరూ కలిసి గుడికి వెళ్లి రండి

సాధన : టైం గానీ టైంలో గుడి ఏంటి

విక్కీ : మనసులో భక్తి ఉండాలే కానీ ఎప్పుడైనా వెళ్లొచ్చు.. వెళ్లి రండి. సప్పు గాడిని ఉండమను, ప్రాజెక్ట్ పని ఉంది

సాధన  గట్టిగా నవ్వింది

విక్కీ : ఏంటి అని నవ్వాడు

సాధన : మీరు ప్రాజెక్ట్ చేసుకోవడానికి ఒక రూము సరిపోదా అని నవ్వితే వెళ్లి సాధన నడుముని వాటేసుకున్నాడు. ఆ సరేలే.. కొంచెం ఆగు అందరినీ ఎక్జిబిషన్ కి తీసుకెళతాను అంటే బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టాడు. సప్పు గాడిని అందరం బాగా రెడీ చేసాం.. ఇవ్వాళ దాని గుహ ప్రవేశం అయిపోయ్యేలాగుందే అంటే విక్కీ అలా కాదు అని వెళ్ళిపోయాడు. సాధన ఆశ్చర్యపోయింది, నడుము మీద చేతులు వేసుకుని.. వీడేప్పటి నుంచి సిగ్గు పడటం నేర్చుకున్నాడు అనుకుంది మనసులో

సూర్యుడు కిందకి దిగుతూ వాతావరణం చల్లబడుతుంటే సాధన బైటికి వెళదాం అని ఒప్పించింది. అందరూ రెడీ అవుతుంటే స్వప్నిక కూడా రెడీ అయ్యి బైటికి వచ్చింది.

విక్కీ : నువ్వెక్కడికి

స్వప్నిక : బైటికి.. నువ్వు రావట్లేదా

విక్కీ :  ప్రాజెక్ట్ పని ఉంది, నువ్వు ఉండు

స్వప్నిక : అబ్బా.. వచ్చాక చేసుకోవచ్చులే

విక్కీ : వెళతావా

స్వప్నిక : హ్మ్మ్.. అని తల ఊపింది ముచ్చటగా

సాధన, స్వప్నిక తల మీద కొట్టి గుర్తుచేయ్యబోతే వద్దని సైగ చేసాడు. సరేనని వెళ్ళిపోయింది. అందరూ రెడీ అయ్యి బైటికి వెళుతుంటే ఒక్కడే కూర్చుని చూస్తున్నాడు. రావా అని అడిగితే రానని చెప్పాడు. బైట కారు శబ్దం విని వెళ్లిపోయారులే అని సోఫాలో కూర్చుని టీవీ పెడితే వనిత వచ్చి పక్కన కూర్చుంది.

విక్కీ : నువ్వు పోలేదా

వనిత : తల నొప్పిగా ఉంది

విక్కీ నవ్వుకున్నాడు, అది చుసిన వనిత తలని విక్కీ భుజం మీద పెడితే దూరంగా జరిగాడు.

విక్కీ : అన్ని తెలిసి చేసే తప్పుడు పనులని  మళ్ళీ సరిచేయ్యడానికి ఒక జీవితం సరిపోదు

వనిత : నువ్వు నాకు కావాలి, మొహంలో మొహం పెట్టి చూసింది

విక్కీ : కాళీగా ఉంటే అలానే అనిపిస్తుంది, ఒకసారి మొగుడుతి మంచం ఎక్కితే నా మొహం కూడా గుర్తుండదు, త్వరగా పెళ్లి చేసుకో

వనిత : ప్లీజ్ అన్నయ్యా..  నన్ను కాదనకు అని చెయ్యి పట్టుకుంటే లేచి నిలబడ్డాడు. ఎంత మందితో పడుకుని ఉంటావ్, వాళ్లలో నేను కూడా ఒకదాన్ని అనుకో అని వెనక నుంచి వాటేసుకుంది.

విక్కీ : వనితా.. నాకు నీ మీద ఫీలింగ్స్ లేవు, రావు కూడా.. చెల్లెలు అంటే చెల్లెలు అంతే

వనిత వెంటనే విక్కీ ముందుకు వచ్చి ఎందుకు రావో నేను చూస్తాను అని విక్కీని వాటేసుకుని పెదవులు అందుకుంది, విక్కీ ఒక చేతిని తన నడుము కింద వేసుకుని ఇంకో చేతిని తన చేతి వేళ్ళతో కలిపేసి గట్టిగా పట్టుకుంది. విక్కీ మొహంలో ఏ ఫీలింగు లేదు, ఇక వదిలేయ్యమని చేత్తో నెడుతుంటే వనిత మాట వినట్లేదు.

సరిగ్గా అప్పుడే ఆయాస పడుతూ లోపలికి వచ్చింది స్వప్నిక. విక్కీ ఉండమంటే ముందు అర్ధం కాలేదు, తరువాత అర్ధమయ్యేసరికి వెంటనే కారు ఆపమంది, ఇంటికి వెళతాను అంటే సాధన సరే అని బైట వదిలిపెట్టి తిరిగి వెళ్లిపోయారు, త్వరగా బావ ఒళ్ళో ఒదిగిపోదమని పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చిన స్వప్నికకి ఎదురుగా విక్కీ వనిత ముద్దు పెట్టుకోవడం చూసి ఆగిపోయింది, కళ్లెమ్మటి నీళ్లు కారిపోయాయి.

వనిత అడ్డుగా ఉన్నా.. తన జుట్టులో నుంచి ఎవరో ఆకారం కనిపించేసరికి చూసాడు విక్కీ.. ఎదురుగా స్వప్నికని ఏడుస్తూ చూసేసరికి సప్పు అన్నాడు. వనిత వెంటనే విక్కీని వదిలేసి వెనక్కి తిరిగి స్వప్నికని చూసి తల పట్టుకుంది. విక్కీ స్వప్నిక దెగ్గరికి వెళ్ళగానే చెంప మీద చెళ్ళుమని చరిచి బైటికి పారిపోయింది.

వనిత : నేను చెప్తాను, అని బైటికి వెళుతుంటే వనిత చెయ్యి పట్టుకున్నాడు.

విక్కీ : ఏం జరిగినా మౌనంగా ఉండు చాలు, సైలెన్స్.. ఇప్పుడైనా నా మాట విను అని బైటికి వెళ్ళాడు.

స్వప్నిక తన రూములో బట్టలు సర్దుకుంటూ కనిపించింది, వెళ్లి చెయ్యి పట్టుకుంటే విధిలించి కొట్టింది.

విక్కీ : సప్పు..

స్వప్నిక వెంటనే ఇయర్ ఫోన్స్ తీసి పెట్టుకుని సౌండు గట్టిగా పెట్టుకుంది. విక్కీ ఇంకేం చెయ్యలేక బైటికి వెళ్ళిపోయాడు. కాసేపటికి వనిత తల దించుకుని స్వప్నిక దెగ్గరికి వచ్చింది. స్వప్నిక వనితని చూడగానే చెయ్యి పట్టుకుని సారీ చెప్పింది.

స్వప్నిక : సారీ.. వాడంతే.. ఇందులో నీ తప్పు లేదని నాకు తెలుసు.. అమ్మాయిని చూస్తే అట్ట్రాక్ట్ చేస్తాడు. నెమలి రకం అని నవ్వింది, తెలుసుగా ఆడ నెమలిని ఆకర్శించడానికి మగ నెమలి పించం విప్పి విధిలిస్తుంది.. విక్కీ కూడా అలాంటివాడే

వనిత : అదీ..

స్వప్నిక : వద్దంటే కొత్త బట్టలు కొనింది అత్తయ్య.. ఇవి టాగ్స్ చింపి సర్దాలి, కొంచెం సాయం చెయ్యి.

వనిత : వెళ్ళిపోతున్నావా

స్వప్నిక : హా.. పెళ్లి అయిపోయిందిగా

వనిత : ఫ్లైట్స్...?

స్వప్నిక : నేను బుక్ చేశాను

వనితకి ఏం చెయ్యాలో అర్ధంకాలేదు, ఏడుపు వచ్చేసింది. కాళ్ళ మీదపడి క్షమాపణలు చెపుదామన్న ఆలోచనలో ఉండగానే.. స్వప్నిక బాత్రూంలోకి వెళ్ళిపోయింది.

షవర్ ఆన్ చేసి దాని కింద కూర్చుంటే కళ్ళు ఎర్రగా అవ్వడం మాత్రమే కనిపించింది ఎదురుగా ఉన్న అద్దంలో

వనిత చాలాసేపు కూర్చుంది, ఎంతకీ స్వప్నిక బైటికి రాకపోవడంతో లేచి తన రూములోకి వెళ్ళిపోయింది.


###
   ###

బైటికి వెళ్లిన వాళ్ళు రాత్రి ఎప్పుడో వచ్చారు, వాళ్ళు తినేసి ఇంట్లో ఉన్న వాళ్ళ కోసం పార్సెల్ తెస్తే వనిత పడుకుని ఉంది, లేపినా లేవలేదు. స్వప్నిక నాకు ఆకలిగా లేదంటూ పడుకుంటానని వెళ్ళింది. విక్కీ మాత్రం కడుపు నిండా తినేసి అందరూ పడుకోవడానికి వెళ్ళాక రూములోకి వెళ్ళాడు. ఒంటరిగా మోకాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చుంది స్వప్నిక. వెళ్లి ఎదురుగా కూర్చుంటే తల ఎత్తి చూసింది.

స్వప్నిక : నువ్వు చెప్పింది నిజమే బావా.. మన ఇద్దరికీ సెట్ అవ్వదు. నీ గురించి నువ్వు ముందే క్లారిటీ ఇచ్చేసావ్.. నేనే.. అలానే అంటాడులే అనుకున్నా.. ఇప్పుడు నాకూ ఓ క్లారిటీ వచ్చేసింది. మా అక్క అన్నది నిజమే.. నువ్వు పక్కన ఉన్నంతసేపు బాగుంటుంది, కానీ అది కొంత వరకే.. కళ్ళు తుడుచుకుంది స్వప్నిక.

ఇంతకముందు ఇవే మాటలు సాధన నోటి నుంచి కూడా విన్నాడు. కానీ ఏం చెప్పలేదు. వనిత గురించి నిజం చెపితే రేపు ఎప్పుడైనా అందరు కలిసి ఉంటే అప్పుడు ఎలా ఉంటుందా అనే ఆలోచిస్తున్నాడు ఇంకా

స్వప్నిక : నేను వెళుతున్నాను, ఇంకెప్పుడు నాకు ఫోన్ చెయ్యొద్దు.

విక్కీ : సప్పు..  

స్వప్నిక : ఉహుమ్.. నువ్వు మాట్లాడకు (ఏడ్చేసింది).. నీకు బైట నువ్వెంత మందితో పడుకున్నావో వాళ్లలో  నేను కూడా నీకు ఒకదాన్ని అంతే.. నాకు వాళ్లకి తేడా లేదు. అదే కొంచెం నొప్పిగా ఉంది.. ఇక్కడా అని వేలు తన గుండె మీద గుచ్చి చూపించింది.

చాలా తేలికగా తీసి పడేసావ్ నన్ను.. ఏ దారం లేని దాన్ని.. వేరే దారి లేదు, ఎలాగైనా పడి ఉంటుందిలే అన్న ధైర్యం.. కదా.. కొంచెం కూడా నేనంటే విలువ లేదు.. అని ఎక్కిళ్ళు పెట్టి ఏడుస్తుంటే చూస్తూ ఉన్నాడు విక్కీ

విక్కీ : రేపు ఫ్లైట్ ఎన్నింటికీ ?

స్వప్నిక కళ్ళు తుడుచుకుని ఆరింటికి అని చెపితే సరే అని మంచం మీద పడుకున్నాడు, స్వప్నిక అన్ని సర్దుకుని విక్కీ వంక చూస్తే ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నట్టు కనిపించాడు. మంచి మీద ఓ పక్కకి తిరిగి పడుకుంది.

తెల్లారి నాలుగింటికి అలారం మొగితే లేచింది, పక్కన చూస్తే విక్కీ కనిపించలేదు. హాల్లోకి వచ్చి చూస్తే సోఫాలో లాప్టాప్లో ఏదో పని చేస్తూ కనిపించాడు. త్వరగా రెడీ అయ్యి అన్ని చూసుకుంటుంది, హాల్లో లైట్ వెలగడంతో పాటు కొంచెం హడావిడికి సాధనతో పాటు వసుంధర కూడా లేచి బైటికి వచ్చింది. వనిత లేచిన్నా బైటికి రాలేకపోయింది.

సాధన చెయ్యి గీరుకుంటూ ఏంటి అని అడిగితే.. స్వప్నిక నవ్వుతూ వెళ్లొద్దా అనేసరికి వసుంధర.. అదేంటి అంది

స్వప్నిక : వెళ్లాలి అత్తయ్యా.. అక్కడ చాలా పనులున్నాయి, నా కాలేజీ కూడా..

వసుంధర : ఫ్లైట్ బుక్ చెయ్యలేదు కదా.. అయినా కానీ నువ్వు వెళ్తున్నప్పుడు నాకు చెప్పాలి కదా

స్వప్నిక : నిన్న బిజీగా ఉండి మర్చిపోయా

సాధన : ఉండు నేనూ వస్తాను అని లోపలికి వెళ్ళింది.

స్వప్నిక బ్యాగ్ తీసుకుని వచ్చేసరికి విశాల్, సాధన అందరూ ఉన్నారు..

స్వప్నిక : బావగారు వెళదామా అని నవ్వుతూ విక్కీని చూసింది

విక్కీ లేచి కార్ కీస్ తీసుకుంటే సాధన కూడా లేచింది. కానీ విక్కీ వద్దన్నాడు. వసుంధర కూడా ఆగిపోయింది.

విశాల్ : పోనీ నేను రానా అని లేచి అడిగితే విక్కీ మాట్లాడకుండా బైటికి వెళ్ళిపోయాడు.

స్వప్నిక : చిన్న బావకి నాతో ఒంటరిగా గడపాలని ఉందేమో అంటే అందరూ నవ్వారు

స్వప్నిక కారు ఎక్కి వెళ్లిపోయేవరకు ఉండి లోపలికి వచ్చేసారు, సోఫాలో దిగాలుగా కూర్చుని ఉంది వనిత. వసుంధర కూతురిని చూసి ఏంటే లేచావ్ పడుకుందాం పదా అంటే పలకలేదు. వసుంధర లోపలికి వెళ్ళిపోయింది, విశాల్ కూడా వెళ్ళిపోతే సాధన వెళ్లి వనిత పక్కన కూర్చుంది. వనిత వంక చూసి కదిలిస్తే ఏడ్చేసింది, వెంటనే లేచి పక్కన కూర్చుంటే జరిగింది మొత్తం చెప్పింది. అంతా విన్నాక ఆశ్చర్యపోయి ఏం మాట్లాడాలో అర్ధం కాలేదు సాధనకి.

సాధన : అంటే.. సప్పు అలిగి వెళ్ళిపోయిందా

అవునని తల ఊపింది వనిత.

వనిత : నాకేం చెయ్యాలో తోచడంలేదు

సాధన : ఏం చెయ్యొద్దు, విక్కీ ఏది చెపితే అది చెయ్యి

వనిత : అప్పుడు అన్నయ్య తప్పుడోడు అయిపోతాడు కదా

సాధన : ఏం కాదు, వాడు చేసిన రాచకార్యాల్లో ఇది కూడా కలిసిపోద్ది. నువ్వు మనసులో ఏం పెట్టుకోకు. వెళ్ళు పడుకోపొ అని వనితని పంపించి లోపలికి వెళ్ళింది.

విశాల్ : ఏంటి ఇద్దరు ఈ టైంలో ముచ్చట్లు

సాధన : ఏం లేదులే.. పడుకో అని సాధన కూడా మంచం ఎక్కింది. నిద్ర పట్టలేదు. విక్కీ దృష్టిలో అందరూ వేరే స్వప్నిక వేరే కదా మరి.

విక్కీ, స్వప్నిక బైలుదేరిన కారు ఎయిర్పోర్ట్ దెగ్గరికి వచ్చేసింది. కారు దిగి బ్యాగ్ తీసుకుంది స్వప్నిక.

స్వప్నిక : నీ నెంబర్ నేను బ్లాక్ చేసాను..

విక్కీ ఆవులిస్తూ చేత్తో థమ్సప్ సింబల్ చూపించాడు. మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా లోపలికి వెళ్ళిపోయింది స్వప్నిక. ఏడుస్తుందని విక్కీకి తెలుసు..

బైట కారు చప్పుడు అయ్యేసరికి సాధన వెంటనే లేచి బైటికి వచ్చింది, విక్కీ కార్ కీస్ పెట్టేసి తిరిగి సాధనని చూసాడు. ఏం మాట్లాడకుండా లోపలికి వెళ్ళిపోతే వెనకాలే వెళ్లి తలుపు దెగ్గర నిలుచుంది. లాప్టాప్లో సాఫ్ట్వేర్ ఓపెన్ చేసి ఏదో చెక్ చేసుకుని, ఎవరిదో ఫోటో చూస్తూ కూర్చున్నాడు. సరిగ్గా కనిపించకపోయినా కొంచెం మొహం స్వప్నికని పోలి ఉంది. తిరిగి తన రూములోకి వెళ్ళిపోయింది.

[Pallaki]

4.1

తెల్లారింది
అందరూ టిఫిన్ చేస్తున్నారు.
సాధన మధ్యమధ్యలో విక్కీని గమనిస్తుంది.

వసుంధర : మేము కూడా వెళ్తాంరా మరి అంది విశాల్ ని చూసి

విశాల్ : అప్పుడేనా

వసుంధర : మీరు కూడా అక్కడ ఆఫీసు పనులు చూసుకుని, రిసైన్ చేసి వచ్చెయ్యండి. చాలా పనులున్నాయి, జీవితం మొత్తం మార్చేశాడు కదా మన దొరవారు అని విక్కీని చూసి నవ్వింది. విశాల్ నవ్వినా విక్కీ.. విక్కీతో పాటు వనిత, సాధన నవ్వలేకపోయారు.

ప్రస్తుతానికి ఇదే మంచిదని సాధన వెంటనే అలాగే అత్తయ్యా.. మేము సాయంత్రం బైలుదేరతాం అంది. తిన్నాక అంతా సర్దుకుని వనిత విక్కీ రూములోకి వెళ్ళింది.

వనిత : సారీ

విక్కీ : ఆ.. ఇవన్నీ మాములే.. అప్పుడప్పుడు అవుతుంటాయి. నువ్వే ఆలోచనలు పెట్టుకోకు అని భుజం మీద చెయ్యేసి బైటికి నడిపించాడు.

వనిత భుజం మీద చెయ్యేసి బైటికి తీసుకొస్తుంటే సాధాన చూసింది. నేను వదిలిపెడతానులే అని కార్ కీస్ తీసుకుని వసుంధరని వనితని తీసుకుని వెళ్ళాడు. విక్కీ వెళ్ళగానే వాడి రూములోకి వెళ్లి లాప్టాప్ ఓపెన్ చేసింది, ఫోటోలు అన్ని సెర్చ్ లో కొడితే వచ్చాయి, ఒక్కోటి చూస్తూ పొద్దున చూసిన ఫోటోని చూడగానే లేచి విశాల్ దెగ్గరికి వెళ్ళింది. విశాల్ ఒళ్ళో కూర్చుని ఫోటో చూపిస్తే అవును మా అమ్మా.. అన్నాడు.

స్వప్నిక : దాదాపు స్వప్నిక లాగే ఉంది

విశాల్ : అవును

ఇద్దరు ముచ్చట్లు పెట్టుకుంటూ కూర్చుంటే విక్కీ వచ్చాడు. సాధన లేచింది. విశాల్ స్నానానికి బాత్రూంలో దూరితే సాధన విక్కీ రూములోకి వెళ్ళింది. మంచం మీద పడుకుని తిరుగుతున్న ఫ్యాన్ చూస్తున్నాడు. వెళ్లి పక్కన కూర్చుంది. సాధనని గమనించలేదు. మంచం ఎక్కి మోకాళ్ళ మీద పడుకుని విక్కీ ప్యాంటు బట్టన్ తీసింది, తల తిప్పి చూసి చెయ్యి పెడుతుంటే జిప్ కుడా తీసి కిందకి లాగి మొడ్డని బైటికి తీసింది. తన బుగ్గకేసి నొక్కుకుంటూ ముద్దులు పెడుతుంటే కళ్ళు మూసుకున్నాడు. చాలా సేపు చీకింది, చివరికి మెల్లగా పంటి గాట్లు పెడుతుంటే మొడ్డ వేడెక్కడం తెలిసింది సాధన నాలికకి, విక్కీ పైన కూర్చుని మొడ్డని లోపలికి సర్దుకుంది.

స్నానం చేసి బైటికి వచ్చి టవల్ మీదే ఇల్లంతా తిరిగి చివరికి విక్కీ రూములోకి వచ్చేసరికి, సాధన విక్కీ మీద ఎగురుతుంది. విశాల్ ని చూసి నాటిగా నవ్వుతూ చూపుడు వేలితో పిలిస్తే మంచం ఎక్కాడు, విక్కీ మొడ్డ మీద ఎగురుతూనే విశాల్ టవల్ లాగేసి మొడ్డని నోట్లో పెట్టుకుని  చీకుతుంది.

విశాల్ సాధన గుద్దలో మొడ్డని నెడుతుంటే ఆపింది సాధన.

సాధన : నువ్వు ముందుకురా.. విక్కీ గాడు చూసుకుంటాడులే అక్కడా

విశాల్ : ఎప్పుడు వాడేనా

సాధన : నీకు ఎక్స్పీరియన్స్ తక్కువరా బుజ్జి, ఇంకొంచెం పోవాలి అని నవ్వింది.

####
    ###

సాయంత్రానికి మెలుకువ వచ్చి లేచింది సాధన. విశాల్ తన తొడ మీద పడుకుని ఉన్నాడు. విక్కీ కనిపించలేదు. విశాల్ ని లేపి రెడీ అయ్యి కూర్చుని ఫోన్ చేస్తే బైట ఉన్నాను, నాకు టైం పడుతుంది మీరు వెళ్ళండి అన్నాడు.

సాధన : సరే.. అమ్మ వస్తానంది మమ్మల్ని కలవడానికి, నువ్వొచ్చేవరకు ఇంట్లోనే ఉంటుంది, వచ్చాక కొంచెం ఇంటి దాకా డ్రాప్ చెయ్యమంటే సరే అన్నాడు.

విక్కీకి విజయ ఎందుకు వచ్చిందో తెలుసు వెంటనే శ్రావణికి ఫోన్ చేసాడు. ఆ తరువాత ఇంటికి వెళ్లి చూస్తే విజయ ఎదురుచూస్తూ ఉంది. విక్కీ లోపలికి వచ్చి కూర్చోగానే ఒళ్ళో కూర్చుంది.

విజయ : అదీ నీకోసమే వచ్చాను

విక్కీ : శ్రావణి నిన్ను తీసుకెళ్లాడానికి వస్తానంది

విజయ : తనకి నేను చెప్పలేదే

విక్కీ : ఏమో.. వదిన చెప్పిందేమో

విజయ లేచి పక్కన కూర్చుంది.

విజయ : అదీ.. నేను కూడా ఒంటరిదాన్నే.. సాధన పెళ్లి అయ్యాక నేను కూడా మీతో ఉండొచ్చా.. ఇది అడుగుదామనే వచ్చాను. ఒంటరిగా అనిపిస్తుంది.

విక్కీ : కాదనేవాళ్ళు ఎవ్వరు లేరు.. మీ ఇష్టం. వదినకి అన్నయ్యే స్వయంగా చెప్పాడు మిమ్మల్ని కూడా రమ్మని.

విజయ ఆనందపడుతుంటే ఈ లోగా శ్రావణి రానే వచ్చింది. మాట్లాడి ఇద్దరిని కలిసి పంపించేసాడు.

సరిగ్గా నలభై రోజుల తరువాత సాధన మరియు విశాల్ ఇద్దరు బెంగుళూరు చేరిపోయారు. వసుంధర తన కంపెనీని గుడ్ విల్ తో కలిపి చాలా మంచి ప్రాఫిట్ కి అమ్మేసింది, హార్డవేర్ విభాగం మాత్రమే తన దెగ్గర ఉంచుకుంది. విక్కీ కూడా బెంగుళూరు చేరిపోయాడు. వైకుంఠపాణి కూడా తన భార్యతో బెంగుళూరుకి మకాం మార్చేశాడు. స్వప్నిక మాత్రం రాలేదు, అడిగితే ఇంకా పరీక్షలు అయిపోలేదంది, సాధన మధ్యలో కల్పించుకుని అడిగేయ్యాలని అనుకున్నా అన్నీ పంచుకునే విక్కీ స్వప్నికతో జరిగిన గొడవ గురించి అస్సలు చెప్పలేదు, ఇటు స్వప్నిక కూడా అందరి ముందు ఏం జరగలేదన్నట్టు బాగా నటిస్తుంది. ఏం చెయ్యలేకపోయింది సాధన. వసుంధరతో పెళ్లికి ఏర్పాట్లు చెయ్యమంది. పెద్దగా వచ్చేవాళ్ళు ఎవ్వరు లేరు కాబట్టి మంచి ముహూర్తం ఎప్పుడుంటే అప్పుడే పెట్టేయ్యమంది.

పంతులుకి కబురు పెడితే పది రోజుల్లో మంచి ముహూర్తం ఉందన్నాడు. వసుంధర ఓకే చేసిన వెంటనే స్వప్నికకి ఫోన్ చేసింది సాధన. వీలైనంత త్వరగా రమ్మని చెపితే వేరే దారి లేక అలాగేనంది. రెండు రోజుల్లో స్వప్నిక కూడా దిగింది, ఎయిర్పోర్ట్ బైట విక్కీ కనిపించలేదు.. విశాల్ ఉన్నాడు.

ఇంటికి వచ్చాక బావ కోసం చాలా వెతికింది కానీ సాయంత్రం వరకు కనిపించనేలేదు. ఫారెన్ వెళ్ళిపోయాక బతిమిలాడుతాడేమో అనుకుంది, ఫోన్ చేశాడేమోనని రోజుకి రెండు సార్లు బావ నెంబర్ బ్లాక్ లిస్ట్ నుంచి తీసి చూసేది, కానీ ఈ నలభై రోజుల్లో ఒక్కసారి కూడా విక్కీ నుంచి ఫోన్ రాలేదు. అందుకే తన బావని చూడాలని అంత ఆత్రుతగా ఎదురు చూస్తుంది.

స్వప్నిక : అక్కా.. విక్కీ బావ ఎక్కడా

సాధన : కార్డ్స్ పంచడానికి వెళ్ళాడు, సాయంత్రానికి వచ్చేస్తాడు

స్వప్నిక : సాయంత్రమా.. సరేలే అని నీరసంగా రూంలోకి వెళ్ళిపోయి ఫ్రెష్ అవ్వడానికి బాత్రూంలో దూరింది.

సాయంత్రానికి విక్కీ ఇంట్లోకి వచ్చేసరికి సోఫాలో కూర్చుని టీవీ చూస్తుంది స్వప్నిక. విక్కీ కనిపించగానే లేచి నిలబడింది.

విక్కీ : ఎప్పుడొచ్చావ్

స్వప్నిక : పొద్దున్నే

సాధన : ఏరా కార్డ్స్ అందరికి పంచేసావా

విక్కీ : ఇంకొన్ని ఉన్నాయి, రేపు పంచుతాను అని చెపుతూనే లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు.

కాసేపాగి లోపలికి వెళ్ళింది స్వప్నిక, చూస్తే మంచం మీద నిద్రపోతున్నాడు. ఫోన్ మొగితే లేచాడు, వెంటనే వచ్చేసింది స్వప్నిక.

విక్కీ ఏంటి సార్.. అని ఫోన్ మాట్లాడుతూ బైటికి వచ్చి సోఫాలో కూర్చున్నాడు. విశాల్ కూడా బైటి నుంచి వచ్చి విక్కీ ఫోన్ మాట్లాడుతున్నది విని ఏంటి అని అడిగితే విక్కీ ఫోన్ పెట్టేసి స్వప్నిక వంక చూసాడు.

విక్కీ : మీ అక్క రేపు డివోర్స్ తీసుకుంటుందంట..

విశాల్ : మనకి అనవసరం అని లేచాడు

విక్కీ : ఇచ్చిన కట్నంతో పాటు ఆస్తిలో కూడా సగం వాటా రావాలని లేకపోతే కేసు పెడతానని బెదిరిస్తుందట

విశాల్ : అది పిచ్చిదా ఎర్రిదా.. ఇష్టం వచ్చినట్టు కేసులు పెడితే తీసుకోరు అని తెలీదా దానికి

విక్కీ : ఏమోలే.. ఆయన చెప్పాడు నేను మీకు చెప్పాను అంతే అని లేచి లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు.

రాత్రికి అందరూ భోజనాలు చేసాక వసుంధర తన రూములోకి, వనిత తన రూములోకి వెళ్లిపోయారు. విశాల్ కూడా లోపలికి వెళ్ళిపోతే సాధన ఇంట్లో పని చేసుకుంటుంది, వెళ్లి పక్కన నిలుచుని పని అందుకుంది స్వప్నిక.

సాధన : నేను చేస్తాలే నువ్వెళ్ళి పడుకో.. విక్కీ ఏడి

స్వప్నిక : బైట ఫోన్ మాట్లాడుతున్నాడు

సాధన : నువ్వెళ్ళి పడుకో అని పంపేసింది

స్వప్నిక వెళ్లి మంచం మీద పడుకుందనే కానీ ఎప్పుడెప్పుడు బావ లోపలికి వస్తాడా అని ఎదురు చూస్తూ ఉంది. ఎంతకీ రాలేదు. ఇంకో అరగంట ఆగి బైటికి వెళ్లి చూస్తే లైట్లు ఆపేసి ఉన్నాయి, మెయిన్ డోర్ కూడా మూసేసి ఉంది. గది నుంచి బైటికి వచ్చి చూస్తే వసుంధర రూము నుండి నుంచి మాటలు వినిపిస్తుంటే దెగ్గరికి వెళ్లి నిలుచుంది.

వసుంధర : రేయి వెళ్లి నీ రూములో పడుకో.. అది నా రగ్గు.. వదులు అని గట్టిగా లాక్కుంది

వెంటనే లేచి వీపు మీద ఒక్కటి చరిచాడు. అంతే ఎత్తున లేచింది వసుంధర కూడా ఇద్దరు కలబడుతుంటే వసుంధర విక్కీ మీద కాలు వేసి ఎక్కి అదిమిపట్టింది.

వసుంధర : ఇప్పుడేం చేస్తావ్ రా.. హా..

విక్కీ : ఆ.. గెలిచావ్ లే.. ఇంక లెగు

వసుంధర : పొయ్యి పడుకో పొ

విక్కీ హ్మ్మ్ అని లేచి బైటికి వస్తుంటే లోపలికి పరిగెత్తి మంచం ఎక్కి పడుకుంది స్వప్నిక. విక్కీ వెళ్లి మంచం మీద పడుకున్నాడు, స్వప్నిక అటు తిరిగి ఉండటంతో పిలిచాడు. దాని కోసమే ఎదురుచూస్తున్న స్వప్నిక వెంటనే ఇటు తిరిగింది. దెగ్గరికి రమ్మనగానే వెంటనే వాటేసుకుని గుండె మీద పడుకుంది.

విక్కీ : పోయినసారి అన్న పెళ్లి జరిగినప్పుడు నేనెవ్వరికి చెప్పలేదు, ఈసారి మా ఫ్రెండ్స్ కి చెప్పాను, మొత్తం ఊరంతా అంటించేసారు, ఎవరెవరు వస్తారో కూడా నాకు తెలీదు కానీ నువ్వు మాత్రం నన్ను అనుమానించకు

స్వప్నిక : నిజంగా సాధనే నీ దెగ్గరికి వచ్చిందా, నీ తప్పు లేదా

విక్కీ : నాకు కామం ఎక్కువే కానీ మరీ అంత కామంలో లేను, నాకు సెక్సే కావాలంటే చాలా మంది ఉన్నారు, అంతగా ఆగలేకపోతే నువ్వు లేవూ

స్వప్నిక : అవుననుకో.. అయినా.. సరేలే.. మరి ఎందుకు నాకు ఫోన్ చెయ్యలేదు

విక్కీ : నేనెవ్వరినీ బతిమిలాడను, ఆ రోజులు మా అమ్మ చనిపోయినప్పడే పోయాయి

స్వప్నిక : మరి మనం కూడా పెళ్లి చేసుకుందామా

విక్కీ : చేసుకుందాం.. ముందు వీళ్ళది అవ్వనీ.. మన కంపెనీ మొదలవ్వనీ..

స్వప్నిక : మా అక్క సంగతీ..?

విక్కీ : నన్నేమైనా చెయ్యమంటావా అని అడిగితే ఉహు అని విక్కీ ఛాతి మీద తల వాల్చి పడుకుంది, మనకే ఇంకా చాలా పనులున్నాయి అని విక్కీ మాట్లాడుతుంటే స్వప్నిక తన మీదకి ఎక్కి పడుకుంది. జొ కొడుతూ నిద్రపుచ్చాడు.

###
   ###

పెళ్లి అయిపోయాక పనులన్నీ చూసుకుంటూ హడావిడిగా పనివాడిలా తిరుగుతున్నాడు విక్కీ.. అమ్మాయిని అబ్బాయిని మండపం మీద కూర్చున్నారు, వచ్చిన వాళ్ళు ఒక్కొక్కరు గిఫ్ట్స్ ఇచ్చి ఫోటో దిగి వెళుతున్నారు, పనులన్నీ అవ్వగొట్టి రెడీ అయ్యి వచ్చాడు విక్కీ.. వచ్చి స్వప్నిక పక్కన కూర్చుందామని చూసి ఆగిపోయాడు.

స్వప్నిక : ఏమైంది రా కూర్చో

విక్కీ ఇంకా నిలబడి స్వప్నిక చుట్టూ కూర్చున్న వాళ్లని చూస్తున్నాడు

ఒక్కసారిగా మండపం అంతా దద్దరిల్లిపోయేలా పెద్ద నవ్వు.. అందరూ మండపం మీద ఉన్న పెళ్లి కొడుకునే చూస్తున్నారు. పక్కనే ఉన్న సాధన విశాల్ చెయ్యి పట్టుకుని ఆపుదామని ప్రయత్నించినా తన వల్ల కాలేదు, కుర్చీలో కూలబడి నవ్వలేక గుండె పట్టుకున్నాడు. అందరూ చూస్తుంటే వసుంధర వెంటనే మండపం ఎక్కి విశాల్ దెగ్గరికి వెళ్ళింది.

వసుంధర : రేయి ఏమైందా.. పిచ్చి పట్టిందేమో అనుకుంటారు

సాధన : ఏమైంది రా

విశాల్ : హా.. హమ్మా.. అటు చూడు అనగానే వసుంధర, సాధన ఇద్దరు విక్కీ వంక చూసారు.

విక్కీ స్వప్నిక పక్కన కుర్చీలో కూర్చుని దొంగ చూపులు చూస్తున్నాడు, చుట్టూ కుర్చీల్లో కూర్చున్న ఆడవాళ్లు, అందరి చూపు విక్కీ మీదే ఉంది. విక్కీ కోపంగా విశాల్ ని చూస్తుంటే  విశాల్ ఏం లేదు ఏం లేదు అని లేచి నిలబడ్డాడు.

వసుంధర : చెప్పరా

సాధన కూడా వాళ్ళని చూసి విశాల్ ని చూసింది.

విశాల్ : అక్కడ స్వప్నిక పక్కన కూర్చుంది కదా ఆ అమ్మాయి పేరు సోనీ

సాధన : హా.. అయితే.. అని అడిగి వెంటనే అర్ధమయ్యేసరికి తన మొహంలోకి నవ్వు వచ్చేసింది.

విశాల్ : స్వప్నిక వెనక కూర్చున్న అమ్మాయి పేరు రాధ, మనోడు ఇంటర్లో ఉన్నప్పుడు.. అని ఆపేసాడు.. ఆ చుట్టూ ఉన్న అందరి గురించి చెపుతుంటే అక్కడే కిక్కిరుమనకుండా కూర్చున్న విక్కీని చూసి నవ్వుకుంటున్నారు.

విక్కీకి అర్ధమవుతున్నా మౌనంగా బిగుసుకుపోయి కూర్చున్నాడు. స్టేజి మీద ఏం జరుగుతుందో అర్ధం అవ్వక స్వప్నిక కూడా పైకి వెళ్ళింది ఏమైంది అని అడిగితే వసుంధర నవ్వుతూ చెప్పేసింది.

సాధన టెన్షన్ పడింది, స్వప్నిక మళ్ళీ ఎక్కడ అలుగుతుందోనని.. కానీ స్వప్నిక కోపంగా విక్కీ దెగ్గరికి వెళ్లి నడుము మీద చేతులు వేసుకుని చూస్తుంది.

చీర మార్చుకోవడానికి వెళ్లిన శ్రావణి తిరిగి వచ్చేసరికి, మండపం మీద నవ్వుతున్న వాళ్ళని, విక్కీని, విక్కీ చుట్టు పక్కన ఉన్న వాళ్ళని, ఎదురుగా ఉన్న స్వప్నికని అందరినీ చూసి నవ్వుకుంది, విక్కీ దెగ్గరికి వెళ్ళింది. కాపాడవే అని దీనంగా వేడుకున్నాడు.

శ్రావణి : స్వప్నిక నిన్ను ఒకసారి అమ్మ రమ్మంది చీర మార్చుకుని వస్తే ఫోటోలు దిగుదాం, అందరూ అయిపోయారు. ఇక మనమే అని భుజం మీద చెయ్యి వేసేసరికి స్వప్నిక విక్కీ వంక కోపంగా చూసి వేలితో బెదిరిస్తూ వెళ్ళిపోయింది.

శ్రావణి అందరినీ చూసి, ఏంటే మీరు కూడా.. వాడిని రాగ్గింగ్ చేస్తున్నారా.. చూడండి పాపం బిడ్డ భయంతో వణికిపోతున్నాడు.

సోనీ : బిడ్డా..!

రాధ : అవును గజగజ వణికిపోతున్నాడు

రేఖ : మాతో ఆడుకున్నది మర్చిపోయాడా

దివ్య : వీడిని వదిలేదే లేదు అంది చేతిలో నాలుగేళ్ల కొడుకుతో

విక్కీ నవ్వుతూ చుట్టూ తల తిప్పి చూసాడు, అందరికంటే వెనక కూర్చుని విక్కీ కోసం చూస్తున్న సుప్రజ కనిపించింది, అబ్బో ఇంకా ఉన్నారు అనుకుంటూనే చెయ్యి ఎత్తి రమ్మని సైగ చేసాడు. సుప్రజ కూడా వచ్చి విక్కీ పక్కన కాళీగా ఉన్న స్వప్నిక కుర్చీలో కూర్చుంది.

సోనీ : సార్.. ఈ మేడం కూడా మన లిస్టులో ఉందా అని అడిగితే అందరూ నవ్వారు

సుప్రజ : ఏంటండీ

రేఖా : అంటే.. మీరు కూడా విక్కీ తాలూకేనా అని అడిగితే సుప్రజకి అర్ధం అవ్వక అవును అంది

శ్రావణి : ఆపండే.. అని చెపుతూనే విక్కీ వంక చూసి వీళ్ళు నిన్ను వదిలేలా లేరురా.. స్వప్నికని వీళ్ళని నువ్వే మేనేజ్ చేసుకో

సోనీ : మేము కూడా విక్కీ తాలుకే.. మీరు ఎలాగో మేము కూడా అలాగే అని కన్ను కొట్టింది, అప్పటికి కానీ అర్ధంకాలేదు సుప్రజకి, వెంటనే తల దించేసింది.

రాధ : అయ్యో.. ఫీల్ అవ్వకండి, ఏదో సరదాకి.. ఇక్కడ మమ్మల్ని చూడండి ఎంత మందిమి ఉన్నామో.. అంతా ఒకటే బాపతి అని నవ్వింది.

అందరూ పలకరించుకుని, పరిచయం చేసుకుని నెంబర్లు కూడా మార్చుకున్నారు. విక్కీని ఆట పట్టిస్తుంటే బైటికి నవ్వుతున్నాడు. మనోడి ప్రతాపం అంతా ఒక్క అమ్మాయి ఉన్నప్పుడే, ఇదిగో ఇలా పది మంది ఒకేసారి పక్కన ఉంటే ఇలాగే అని రమ్య అనేసరికి అందరూ నవ్వుతున్నారు.

విక్కీ : సిగ్గు మొత్తం గాలికి వదిలేసారే

సోనీ : మా సిగ్గుతో ఇప్పుడు నీకేం పనిలే.. సిగ్గు పడే టైము మీది.. ఇంతకీ పెళ్లి ఎప్పుడు చేసుకుంటున్నారు సార్. పెళ్లి చేసుకునేది ఏమైనా ఉందా లేదా ఇంకా పొలాలు దున్నే పనిలోనే ఉన్నారా అనగానే అందరూ గట్టిగా నవ్వారు.

సుప్రజ : మంచి పిల్లాడు అని నవ్వుతూ మాట కలిపింది

రేఖ : అవునవును, ఎంత మంచివాడో ఇక్కడున్న ప్రతీఒక్కరికి తెలుసమ్మా.. మీకెప్పుడు పరిచయం ?

సుప్రజ : నేను కాలేజ్లో టీచర్ గా పని చేస్తున్నప్పుడు తన మరదలని తీసుకువెళ్ళడానికి వచ్చేవాడు

రేఖ : నేను ఇంజనీరింగ్ బ్యాచ్

సోనీ : నేను ఇంటర్ నుంచి

రమ్య : అబ్బో పెద్ద పరిచయమే అని నవ్వుతూ.. నేను జూనియర్ ని అంది

కుర్చీలన్నీ రౌండు తిరిగాయి, విక్కీ వెళ్లిపోతుంటే పదుల సంఖ్యలో చేతులు విక్కీని పట్టుకుని బలవంతంగా కూర్చోపెట్టేసాయి. శ్రావణి విక్కీ బాగోతం అంతా బైట పడుతుందని నవ్వుకుంటుంటే స్వప్నిక రెడీ అయ్యి వచ్చింది, వస్తూనే విక్కీని ఎలా ఉన్నానని సైగ చేస్తే అలా చూస్తూ తెలీకుండా నిలుచునేసరికి అందరూ తల తిప్పి స్వప్నికని చూసారు. సుప్రజ కూడా స్వప్నికని గుర్తుపట్టింది.

సుప్రజ : నువ్వు స్వప్నిక కదా..!

అవునని తల ఊపింది స్వప్నిక

సుప్రజ నేను.. చిన్నప్పుడు టీచర్ ని.. గుర్తుపట్టలేదా అని అడుగుతుండగానే స్వప్నికకి చిన్నప్పుడు విక్కీ తన టీచర్ ని ముద్దు పెట్టుకోవడం గుర్తుకువచ్చింది, ఆ రోజే కదా భయంతో జ్వరం వచ్చేస్తే ఎత్తుకుని హాస్పిటల్ కి తిప్పి ఆడించి పక్కనే ఉన్నాడు బావ.. అప్పటినుంచే కదా బావ రోగం పట్టుకుంది.. విక్కీ వంక చూస్తే నాకేం తెలీదు అన్నట్టు తల టీషర్టులో పెట్టుకున్నాడు.

సోనీతో పాటు ఇంకొంతమంది కూడా శ్రావణి వంక చూసారు, ఎవరు తనూ అని..

శ్రావణి : విక్కీ మరదలు.. త్వరలో పెళ్లి చేసుకోబోతున్నాడు అనగానే అందరూ లేచి నిలబడి ఒక్కసారిగా అవునా అని స్వప్నిక చుట్టూ చేరిపోయారు.

ఇంతలో స్టేజి మీద నుంచి సాధన పిలుపు విని అటు వెళ్ళాడు విక్కీ, సాధన విక్కీ చెవిలో ఏదో పని చెపితే బైటికి వెళ్ళిపోయాడు. ఇక్కడ అందరూ స్వప్నిక గురించి అడుగుతూ తన గురించి తెలుసుకుంటుంటే ఏంటి వీళ్లంతా అనుకుంది. మాట్లాడుతున్న ప్రతీ ఒక్కరు తన చేతిలో చెయ్యి వేసి మాట్లాడుతున్నారు, అందరూ ఎంతో దెగ్గరగా, ఏదో సొంత మనిషిలా మాట్లాడుతున్నారు. ఏ అవసరం వచ్చినా ఏ టైం అయినా మేమున్నాం అని భరోసా ఇస్తుంటే కొంత ఆశ్చర్యపోయింది.

పేరుకి చిన్నదే అయినా పెద్ద తరహాలో ఆలోచించే గుణం ఉంది స్వప్నికకి దానికి తోడుగా తెలివితేటలు కూడా ఉన్నాయి, ఇలాంటి రంకు వ్యవహారాల మీద ఒక రకమైన అభిప్రాయం  ఉంది స్వప్నికకి. మాములుగా ఒక రంకు వ్యవహారం ఎక్కడ బైట పడుతుందోనని భయపడేవాళ్ళని, ఎక్కడికక్కడ జాగ్రత్త పడేవాళ్ళని చూసింది కానీ ఇలాంటి వాళ్ళని చూడటం ఇదే మొదటిసారి. అందరూ ఏదో ఒకటి మాట్లాడుతున్నా స్వప్నిక ఏదో ఒకటి ఆలోచిస్తుండడం చూసి గుంపులో నుంచి బైటికి లాక్కొచ్చింది శ్రావణి.

శ్రావణి : వింతగా ఉందా అని అడిగితే అవునని తల ఊపింది, మీ బావ దెగ్గర ఉన్న ఒకే ఒక చెడ్డ అలవాటు ఏంటో చెప్పనా.. అంటే అది చెడ్డది కూడా కాదు కానీ వాడికి ఒక అమ్మాయిని ఎలా ప్రేమించాలో తెలీదు, ఎలా కృతజ్ఞత చూపించాలి, ఎలా స్నేహం చెయ్యాలి, ఎలా చుట్టరికం చెయ్యాలి.. ఇవేమి వాడికి చేతకావు, వాడికి వచ్చిందల్లా కోరి వచ్చిన ఆడదాన్ని కాదనకుండా దెగ్గరికి తీసుకుంటాడు. అదే ప్రాబ్లమ్.. అక్కడ సోనీ ఉంది చూసావా.. తను ఒక అనాధ.. వాళ్ళ అమ్మా నాన్న అప్పుల బాధ తట్టుకోలేక సూసైడ్ చేసుకుంటే ఏ దారిలో వెళ్లాలో తెలియక ఒంటరిదైపోతే దెగ్గరుండి ఆదుకున్నాడు. ఆ అమ్మాయి పాపం కృతజ్ఞత ఎలా చూపించాలో తెలియక తన సర్వస్వాన్ని అర్పిస్తున్నట్టుగా ఒంటిని అప్పగించేసింది, వీడు కాదనలేదు. అక్కడున్న ఒక్కొక్కళ్ళది ఒక్కో కధ.. అందులో ఏ ఒక్కరిని మీ బావ నాకు సెక్స్ కావాలి అని అడగలేదు, వాళ్ళు వచ్చినప్పుడు వీడు కాదనలేదు.. అంతే..

[Pallaki]

Sir update plz

Sorry for the delay 

[Pallaki]

Thankyou All ❤️

[Pallaki]

విశాల్ సాధన పెళ్లి తతంగం అవ్వగానే అదే రోజు రాత్రి అందరూ బయలుదేరారు. బెంగుళూరు బైలుదేరడానికి అంతా రెడీ అవుతుంటే విక్కీ గది వరకు వచ్చి స్వప్నికని పిలిచాడు.

స్వప్నిక : ఏంటి బావ

రా చెప్తాను అని చెయ్యి పట్టుకుని నడిపించుకువెళ్ళాడు, ఎదురుగా విక్కీ ఖాతాలని చూసి విక్కీ వంక కోపంగా చూసింది. అందులో ఉన్న వాళ్లందరిని నేను ప్రేమించాను, రేపు వాళ్లలో ఏ ఒక్కరికి సాయం కావాలన్నా నాకు వీలైనంత సాయం చేస్తాను. గత ఆరు ఏళ్లగా వాళ్లలో ఏ ఒక్కరితోనూ నేను కలవలేదు. ఇంకోటి.. నీకు మాటిచ్చిన తరువాత నాకు నేనుగా ఎవ్వరిని కలవలేదు. వాళ్ళందరిని నీకు పరిచయం చేస్తాను. నన్ను నమ్ము.. అని భుజం మీద చెయ్యి నొక్కి వేసి కళ్ళలోకి చూసాడు.

నువ్వు నాకు అన్నీ సప్పు.. ఎవ్వరితోనూ పంచుకోని విషయాలు కూడా నీతో పంచుకున్నాను, నా మనసులో నీ స్థానం ఏంటో నీకు బాగా తెలుసు. నన్ను అర్ధం చేసుకో చాలు. నా మీద కోపం వస్తే తిట్టు, కొట్టు.. అంతేకానీ  దూరం చేసి నన్ను బాధపెట్టొద్దు.

స్వప్నిక తన బావని హత్తుకుని ప్రేమగా పెడుతున్న ముద్దుని అక్కడున్న ప్రతీ ఒక్కరు చూసారు. అంత మంది ఆడవాళ్లలో ఎవ్వరి కళ్ళలో అసూయ లేదు, ఆనందం మాత్రమే ఉంది. విక్కీ జీవితం సంపూర్ణమయంగా ఒక అమ్మాయి తనతో జీవితాంతం తోడుగా ఉంటుందని తెలిసి మనస్ఫూర్తిగా సంతోషిస్తూ మనసులోనే దీవించేసారు.

విక్కీ స్వప్నికని వాళ్ళ దెగ్గరికి తీసుకువెళ్ళాడు.

సోనీ : తరువాత మీదేరా.. ఎప్పుడు పెళ్లి చేసుకోబోతున్నారు. నీ పెళ్లి చూడాలి

రమ్య : మమ్మల్ని పరిచయం చెయ్యి.. ఆల్రెడీ మేము చేసుకున్నాములే

విక్కీ : సప్పు.. తను సోనీ.. కాలేజీలో ఉన్నప్పుడు బెస్ట్ ఫ్రెండ్, తను రమ్య ఇంటర్లో ఒకే కాలేజీలో చదివాము, తను మీ టీచర్.. తెలుసుగా అని చెపుతుంటే డొక్కలో పొడిచింది స్వప్నిక.. అందరినీ పరిచయం చేసాక విక్కీ వాళ్ళతో మాట్లాడుతుంటే స్వప్నిక లోపలికి వెళ్ళిపోయింది. ఎవ్వరు లేకపోవడంతో అందరూ కలిసి విక్కీని లాక్కుని ఒక రూములోకి వెళ్ళిపోయి తలుపు గొళ్ళెం పెట్టేసారు.

విక్కీ : దణ్ణం పెడతా.. ప్లీజ్..

రేఖ : కాళ్ళు పట్టుకో అని నవ్వితే విక్కీ కింద పడుకుని నమస్కారం చేసాడు. గల్లా పట్టుకుని లేపింది సోనీ

రమ్య పైట తీసింది, పక్కనే ఉన్న రాధ రమ్య పాలిండ్లని నొక్కి ఏరా చెయ్యి వేస్తావా అని అడిగితే విక్కీ మొహం నిండా చెమటలు, అక్కడే ఉన్న రాధ వెంటనే జాకెట్ విప్పి రొమ్ములని బైటికి లాగి విక్కీ మొహానికేసి రుద్దింది. ఇంతలో బైట తలుపు కొట్టిన శబ్దం.. ఓయి, తలుపు తీయండి. అది శ్రావణి గొంతు అని తెలిసేసరికి తలుపులు తీశారు. చిన్న పిల్లాడిలా శ్రావణి కొంగు పట్టుకుంటే అందరినీ తిట్టి విక్కీని బైటికి లాక్కొచ్చేసింది.

శ్రావణి : అందరూ రెడీ అయ్యి ఉన్నారు, నువ్వు ఫ్రెష్ అవ్వుపొ.. నైట్ మొత్తం కారు నడపాలి కదా

వాసు : వాళ్ళు.. చీకటి పడింది కదా

శ్రావణి : మేమంతా గెట్ టు గెదర్ చేసుకుంటున్నాంలే.. మా ఆయన మావయ్య అందరూ తోడు ఉంటారు, రేపు వాళ్ళని జాగ్రత్తగా పంపించేసాక నీకు ఫోన్ చేస్తాను అంటే సరే అని లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు. శ్రావణి తిరిగి అందరి దెగ్గరికి వెళ్ళింది. ఏంటే మీరు..

సుప్రజ : ఊరికేలే.. ఏం చెయ్యలేదు గానీ..

సోనీ : మన పార్టీ..

శ్రావణి : వాళ్ళు వెళ్ళిపోనీ.. మనం మొదలెడదాం అని నవ్వి వెళ్ళిపోయింది.

విక్కీ బైటికి వచ్చేసరికి స్వప్నిక కూడా వచ్చేసింది.

విక్కీ : ఏంటంటా

స్వప్నిక : అత్తయ్య, బావ, అక్క, వనిత ఒక కారులో వస్తారు.

విక్కీ : ఆ వెనక కారు దేనికి

స్వప్నిక : నువ్వు నేను.. సాధన అక్క వాళ్ళ అమ్మ

విక్కీ : కాపురానికి పిల్లని పంపిస్తే సరిపోదా, తల్లి కూడా రావాలా అంటే డొక్కలో పొడిచింది స్వప్నిక. మీ అమ్మ వాళ్ళు ఎక్కడే డివోర్స్ తరువాత అస్సలు కనిపించలేదు.

స్వప్నిక : తెలీదు, డబ్బు అంతా పోగేసుకుని ఎటు వెళ్లిపోయారో.. అవి అయిపోతే కనిపిస్తారేమో అనుకుంటున్నా

విక్కీ : వెతికించినా

స్వప్నిక : వద్దు.. ఏదైనా సమస్య ఉంటే తనే వస్తుందిలే.. దానికి ఎలాగో సిగ్గు ఉండదు


#########
         ###########

పది రోజుల టూర్ తరువాత కంపెనీ పనులు మొదలు పెట్టేసారు. నలుగురు కోరియా వెళ్లి అక్కడ పర్మిషన్స్ తీసుకున్నారు. వనిత మరియు స్వప్నిక ముందు ఉండి నడిపిస్తుంటే వెనక సాధన మరియు విశాల్ అన్ని దెగ్గర ఉండి చూసుకుంటున్నారు. వసుంధర ఇండియా నుండే సలహాలు సూచనలు ఇస్తూ హార్డ్ వేర్ విభాగం చూసుకుంటూ తన సహకారం అందిస్తుంది.

విక్కీ తన టీచర్ వైకుంఠపాణిని అసిస్టెంటుగా పెట్టుకుని, లాప్టాప్ కి కావాల్సిన ఎక్సట్రా స్పెషఫికేషన్స్ ఆడ్ చెయ్యడం మొదలుపెట్టాడు. ఇంతవరకు ఏ లాప్టాపులో ఫింగర్ ప్రింట్ ఆప్షన్ ఇవ్వలేదు, విక్కీ అది పూర్తి చేసాడు. వాటితో పాటే రేటుకి తగ్గట్టుగా టచ్ స్క్రీన్స్ కూడా డిజైన్  చేసాడు. అన్నిటికంటే అతి ముఖ్యమైన ప్రత్యేకత ఏంటంటే వైఫై ఆన్లో ఉన్నప్పుడు తగినంత డేటాని స్టోర్ చేసుకుని నెట్వర్క్ అందుబాటులో లేనప్పుడు ఆ డేటాని వాడుకునేలా తన సాఫ్ట్వేర్ని సృష్టించాడు. ఇది ఎవ్వరికి తెలీకుండా ఎక్కడా లీక్ అవ్వకుండా జాగ్రత్త పడ్డాడు విక్కీ. పేటెంట్ తీసుకునేటప్పుడే పెద్ద కంపెనీలకి తెలిసిపోయింది కానీ వాళ్లకి ఇంకా ఈ వెసలుబాటు విక్కీ ఎలా తీసుకొచ్చాడో ఎవ్వరికి అర్ధంకాలేదు, ప్రతీ ఒక్కరు ఫస్ట్ కాపీ కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. దాన్ని బట్టి ప్రతీ కంపెనీ కాపీ కొట్టేసి నెక్స్ట్ జనరేషన్ కింద అమ్మేసుకోవచ్చని వాళ్ళ ఆలోచన.

పదిహేను నెలలు కష్టం తరువాత పేటెంట్ రైట్స్ వచ్చేసాయి. కుటుంబం అంతా పార్టీ చేసుకుంటుంది. అందులో వసుంధర, వనిత, విక్కీ, స్వప్నిక, విశాల్, సాధనతో పాటు సాధన వాళ్ళ అమ్మ విజయ కూడా ఉంది. పార్టీ ఇంట్లోనే జరుగుతున్నా విశాల్, విక్కీ మాత్రం ఇద్దరు పోటీ పడుతూ బీర్లు లేపుతున్నారు. నువ్వా నేనా అన్నట్టు తాగుతుంటే వసుంధర ఇక చాలని ఆపేసింది.

విశాల్ : వసుమా..

వసుంధర : ఇక చాలు, తిందాం పదండి అని చెప్పేసరికి అందరూ డైనింగ్ టేబుల్ దెగ్గరికి వెళ్లారు.

విక్కీ విజయని ఆపేసాడు. సాధన అది చూసి తను కూడా ఆగి గోడకి ఆనుకుని వింటుంది.

విజయ : ఏంట్రా

విక్కీ : ఏం కూతురిని కన్నావే.. నీయమ్మా.. దేవతే.. అని విజయ బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాడు

విజయ : ఎవరైనా చూస్తారు వదులు

విక్కీ : మా వదిన దేవతే.. దాన్ని కన్న నువ్వు కూడా దేవతే అని కాళ్ళ మీద పడి అలానే తూలుతూ కింద పడిపోయాడు.

సాధన : అమ్మా.. నువ్వెళ్ళి తిను అని మజ్జిగ గ్లాసుతో వచ్చేసరికి విజయ వెళ్ళిపోయింది.

సాధన విక్కీని లేపి మంచం మీద పడుకోబెట్టి మజ్జిగ తాపించి పడుకోబెట్టి వచ్చి చూస్తే డైనింగ్ టేబుల్ మీద విశాల్ తొంగున్నాడు. వనితకి, స్వప్నికకి అలివి కాకపొతుంటే సాధన వెళ్లి విశాల్ని భుజాన వేసుకుని లోపలికి తీసుకెళ్ళింది.

పొద్దున్నే మూడింటికి సాధనని ఒకడు పూకులో ఇంకోడు గుద్దలో దెంగుతుంటే కళ్ళు ఆర్పకుండా చూసింది స్వప్నిక.

తెల్లారే కళ్ళు తెరిచి చూస్తే విక్కీ తన రొమ్ము మీదా, విశాల్ తన తొడల మధ్యా తల పెట్టుకుని పడుకున్నారు. తలుపు తెరిచే ఉండటం చూడగానే చెమటలు పట్టేసాయి సాధనకి. వెంటనే లేచి బట్టలు వేసుకుని బైటికి వెళ్లి చూసింది. ఇంకా ఎవ్వరు లేవలేదు. అయినా ఆ రోజంతా భయం భయంగానే తల వంచుకుని తిరిగింది సాధన.

వసుంధర, విజయ మరియు వనిత అందరికి సాధన విక్కీ విశాల్ గురించి తెలిసిపోయింది, ముఖ్యంగా స్వప్నికకి.. కానీ అందరూ తెలీనట్టే ఉన్నారు. ఎవ్వరు బైట పడలేదు.

ఆ తెల్లారే విక్కీ నెట్లో భారతీయ విభాగాలతో కొరియన్ ఫోన్ల తయారీ అని చిన్న న్యూస్ ఒకటి పోస్ట్ చేసాడు. దేశం అంతా ట్రెండ్ అయ్యింది. లాంచ్ డేట్ వరకు ఎవ్వరికి మోడల్ ఫోటో కూడా బైటికి రాకుండా జాగ్రత్త పడ్డారు.

అందరూ ఫోన్ గురించి ఎదురు చూస్తుంటే విక్కీ మాత్రం వనితతో లాప్టాప్ లాంచ్ చేయించి షాక్ ఇచ్చాడు. దాని వల్ల పేరు బాగా పాకింది. ఆ తెల్లారే కొరియన్లో ఉన్న కంపెనీ కుడా ఇండియాకి సంబంధించిందేనని ఇంకో హాట్ న్యూస్ వదిలాడు అది కొంత నెగటివిటీ తచ్చిపెట్టినా ప్రచారం మాత్రం బాగా జరిగింది.

వసుంధర కంపెనీని పూర్తిగా మార్చేశారు. SAP సొల్యూషన్స్ కింద నాలుగు కంపెనీలు ఏర్పడ్డాయి. ఒకటి వసుంధర, ఒకటి స్వప్నిక చూసుకుంటున్నారు.

సాధన మరియు విశాల్ ఇంకో కంపెనీ చూసుకుంటూ SAP సొల్యూషన్స్ ఫైనాన్స్ విభాగం చూసుకుంటున్నారు. ఇక వనిత కూడా మిగిలిన కంపెనీ చూసుకుంటూనే విక్కీతో పాటు పనిచేస్తుంది.

ముందుగా అనుకున్నట్టుగానే విశాల్, సాధనకి 15% వాటా
వనితకి 15% వాటా
షేర్స్ అండ్ లైబిలిటీస్ అండ్ పబ్లిక్ ఫండ్ 15% వాటా
వైకుంఠపాణికి 5% వాటా
స్వప్నిక పేరు మీద 50% హోల్డింగ్స్ పెట్టేసాడు.

సాధన : విక్కీ.. అంతా ఆలోచించే చేస్తున్నావుగా

వసుంధర : యాభై శాతం వాటా స్వప్నిక పేరు మీద ఉంచటం నాకు నచ్చలేదు

వాసు వనిత వైపు చూసాడు

వనిత : నాకెలాంటి అభ్యంతరం లేదు అన్నయ్యా

విశాల్ : నాకు కూడా అన్నాడు నవ్వుతూ

సాధన : సప్పు వస్తుంది అనగానే అందరూ టాపిక్ మార్చేశారు.

ఆరు నెలలు గడిచాయి, ఇంట్లోనే మీటింగ్ జరుగుతుంది. విక్కీ మాట్లాడుతుంటే అందరూ వింటున్నారు.

విక్కీ : స్వప్నిక యాభై శాతం వాటా నుంచి ఐదు శాతం వైకుంఠపాణి గారికి ట్రాన్స్ఫర్ చెయ్యండి. ఇక నుంచి సాఫ్ట్వేర్ అప్డేట్స్ అన్ని తనే చూసుకుంటాడు

వైకుంఠపాణి మొహంలో ఆనందం కనిపించలేదు. ఏమైంది అని అడిగింది వసుంధర.

వైకుంఠపాణి : విక్కీ రేపటి నుంచి కంపెనీకి రాడట

అందరూ స్వప్నిక వైపు చూస్తే నాకేం తెలీదు అని చేతులు ఎత్తేసింది. అంతా విక్కీ వైపు చూసారు.

విక్కీ : నేను కొన్ని రోజులు వరల్డ్ టూర్ కి వెళ్ళొస్తాను

అందరూ ఏవేవో అడుగుతుంటే ఒక్కడినే వెళుతున్నాను అని చెప్పి లేచాడు. స్వప్నికకి ఎక్కడో అనుమానం విక్కో ఏదో చెయ్యబోతున్నాడని అందుకే రాత్రి విక్కీ పడుకున్నాక తన అరికాలి మధ్యలో చిన్న ట్రాకర్ ఒకటి ఇంజక్షన్ ద్వారా గుచ్చి వదిలింది.

అందరికి చెప్పేసి బైలుదేరాడు విక్కీ.. స్వప్నికకి కూడా ఏం చెప్పలేదు. పది రోజుల్లో వస్తానన్నవాడు రెండు నెలలు దాటినా రాలేదు. వసుంధర వెతికించినా లాభం లేకపోయింది. ఫోన్ లేదు, ఏ దేశంలో ఉన్నాడో తెలీదు అంతా కంగారు కంగారుగా ఉంది జీవితం. స్వప్నిక టెన్షన్ పడుతుందేమోనని ఓదారుస్తున్నారు కానీ స్వప్నికకి మాత్రమే తెలుసు విక్కీ ఎక్కడ ఉన్నాడో. ట్రాకర్ ద్వారా రోజూ చూస్తూనే ఉంది.

కాకినాడలో గత మూడు నెలలుగా అక్కడే ఉంటున్నాడు విక్కీ, ఎక్కడికి కదలలేదు. రెండు ఎకరాల కొలతల మధ్యనే ఉన్నాయి తన అడుగులు. ట్రాకర్ అదే చూపిస్తుంది. ఇక లాభం లేదని తనే స్వయంగా కారు తీసుకుని లొకేషన్ చూసుకుని బెంగుళూరు నుంచి బైలుదేరింది. కాకినాడ చేరుకొని లొకేషన్కి వెళ్లగా అక్కడ అంతా పొలాలు, చుట్టూ కంచె.. లోపలికి వెళ్ళింది విక్కీని వెతుక్కుంటూ.. దూరం నుంచి తన తోడబట్టిన అక్క సంగీతని చూసి ఆగిపోయింది.

మంచం మీద సంగీత కూర్చుని ఉంటే అన్నం తినిపిస్తున్నాడు విక్కీ

[Pallaki]

నచ్చితే Rate, Like & Comment

[Pallaki]

విక్కీని సంగీతని చూస్తూనే వెళ్ళింది స్వప్నిక. అన్నం తినిపించి మూతి తుడుస్తున్నాడు. అడుగుల శబ్దం విని స్వప్నిక వైపు చూసాడు. దెగ్గరికి రాగానే సంగీత కూడా చూసి భయపడిపోయింది, వెంటనే విక్కీ భుజం వెనుక చిన్న పిల్లలా దాక్కుంది. సంగీతని పెంకుల ఇంట్లోకి తీసుకెళ్లి పడుకోబెట్టి బైటికి వచ్చాడు. స్వప్నిక చెయ్యి పట్టుకుని నడుస్తుంటే విక్కీ కళ్ళలోకి చూస్తుంది.

విక్కీ : డివోర్స్ తరువాత మీ అక్క మీ అమ్మతో కలిసి బిజినెస్ పెట్టాలనుకున్నారు. ఒక్క దాంట్లో ఉండకుండా లాస్ రాగానే అది మూసేసి ఇంకోటి, అందులో లాస్ రాగానే ఇంకోటి మార్చారు. ఈ లోగా నీ ఫోటో పేపర్లో పడటం. కంపనీ ఓనర్ అని పేపర్లో చదవడం మీ అక్కని పిచ్చిదాన్ని చేసేసాయి. దేని కోసం అయితే నన్ను అన్నని మోసం చేసిందో, ఉన్న మొగుడిని వదిలేసిందో.. పేరు, పలుకుబడి, డబ్బు అవన్నీ నీ దెగ్గర ఉండటం చూసి తట్టుకోలేకపోయింది.

తన దృష్టిలో నువ్వొక మోసగత్తేవి. తనకి పట్టాల్సిన అదృష్టం తన నుంచి నువ్వు లాగేసుకున్నావని నీ మీద అసూయ ద్వేషాలతో రగిలిపోయింది. ఇదంతా చూడలేక, తన కూతురు ఇలా అవ్వడానికి తనే కారణం అని భావించి ఆ బాధతోనే మీ అమ్మ చనిపోయింది.

సంగీత ఒంటరితనంతో పాటు పిచ్చిది కూడా అయిపోయింది. నువ్వంటే అసూయ పడే దెగ్గర నుంచి నీ పేరు వింటే దడుచుకునే స్టేజికి వచ్చేసింది. తను వేసిన తప్పటడుగులు చివరికి తనని ఎక్కడికి తీసుకొచ్చాయో చూసుకుంటే తన మీద తనకే ద్వేషం.. పదిహేనుసార్లు సూసైడ్ అట్టెంప్ట్ చేసింది.

స్వప్నిక : ఇదంతా నాకు ఎందుకు చెప్పలేదు

విక్కీ : చెప్పలేదు..

స్వప్నిక : అమ్మ  ?

విక్కీ : మీ అమ్మని మున్సిపాలిటీ వాళ్ళే..

స్వప్నిక : నేను ఒకసారి తన దెగ్గరికి వెళ్ళనా

విక్కీ : చూసావుగా నిన్ను చూస్తేనే ఎలా ముడుచుకుపొయిందో, ఈ మూడు నెలల్లో చాలా మార్పు తీసుకొచ్చాను. ఇంతకముందు అయితే గోల చేసేది, అరిచేది. గోళ్ళతో రక్కెసేది.. డాక్టర్ ఇంకా చాలా టైమ్ పడుతుందని చెప్పారు. ఇక్కడ తనతో రోజు ఒక మొక్క నాటిస్తున్నాను, చిన్న పిల్లలకి ఎలా నేర్పిస్తామో అన్నీ మొదటి నుంచి నేర్పుకుంటూ వస్తున్నాను.

స్వప్నిక మెల్లగా తలుపు దెగ్గరికి వెళ్లి తొంగి చూసింది. సంగీత మంచం మీద పడుకుంటే వెళ్లి దెగ్గర కూర్చుంది.

కళ్ళు తెరవగానే ఎదురుగా స్వప్నికని చూసి భయపడి లేవబోతుంటే భుజం మీద చెయ్యి వేసింది. విక్కీ మధ్యలోకి రాబోతుంటే వద్దని ఆపేసింది. వెంటనే ఫోన్ తీసి తను ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు పాత ఫోటో ఆల్బమ్ అంత ఫోనులో ఫోటోలు తీసి దాచుకుంది. అవి ఓపెన్ చేసి బ్రైట్నెస్ పెంచి సంగీతకి చూపించి వీళ్ళు ఎవరో చెప్పు చూద్దాం అనేసరికి గోల చెయ్యడం ఆపి ఫోన్ వంక చూసింది.

స్వప్నిక : కూర్చో.. అని భుజం మీద చెయ్యి వేసి మంచం మీద కూర్చోపెట్టి పక్కనే కూర్చుంది. చిన్నప్పుడు అక్కా చెల్లెళ్ళ ఫోటో.. అక్కా.. ఇది నువ్వు ఇది నేను అని పక్కన ఫోటో చూపించింది.

సంగీత : వాళ్ళు ఏం చేస్తున్నారు

స్వప్నిక : అది మనం చిన్నప్పుడు ఆడుకునేవాళ్ళం కదా.. నువ్వు నాకోసం మట్టి వినాయకుడిని చేస్తున్నావ్.. మళ్ళీ ఇప్పుడు చేద్దామా ఇద్దరు కలిసి అంటే తల ఊపింది.

సంగీతతో కలిసి బైటికి వెళ్లి పక్కన పొలం దెగ్గర బంకమట్టి ఉంటే తీసుకొచ్చింది. స్వప్నిక వినాయకుడిని చేస్తుంటే సంగీత ఆనందంగా చూస్తుంది. విక్కీ కూడా వచ్చి కూర్చున్నాడు.

స్వప్నిక : బావ.. పెళ్లి చేసుకుందాం

విక్కీ : చేసుకుందాం

వారం రోజులు సంగీతకి అలవాటు అయ్యేదాకా స్వప్నిక కూడా అక్కడే ఉంది. అన్నం తినిపించుకుని, కధలు చెపుతూ నిద్రపుచ్చేది. బాగా అలవాటు అయ్యింది అనుకున్న తరువాత సంగీతని తీసుకుని బెంగుళూరు వెళ్లారు. స్వప్నిక అంతా వివరించి వాళ్ళ నిర్ణయం చెప్పింది. విశాల్ కరగలేదు.. స్వప్నిక చెప్పిన దానికి ఒప్పుకోలేదు. తనకి ఇష్టం లేదని మొహం మీదే చెప్పేసి వెళ్ళిపోయాడు. కడుపుతో ఉన్న సాధన ఏమి మాట్లాడలేదు, నచ్చినట్టు చేయమంది.

ఇరవై ముప్పై మంది సమక్షంలో విక్కీ స్వప్నికల పెళ్లి జరిగింది. తెల్లారే సంగీతతో కలిసి మళ్ళీ కాకినాడ కాపురం వచ్చేసారు. కంపెనీ భారం అంతా వసుంధర మీద పడింది. ఒకప్పుడులా మళ్ళీ బిజీ అయిపోయింది.

రెండున్నర ఏళ్ళు గడిచాయి. సాధన తన ఏడాది కొడుకుతో కాకినాడ వచ్చింది.

చెట్లకి నీళ్లు పడుతున్న సంగీత విశాల్ని, బిడ్డతో ఉన్న సాధనని చూడగానే ముందు జంకినా వెంటనే పలకరించి గేటు తీసింది. ఇద్దరు లోపలికి వెళుతుంటే విశాల్ చెయ్యి పట్టుకుంది సంగీత. సాధనకి తెలుసు సంగీత ఆరోగ్యం ఇప్పుడు బానే ఉందని, వాళ్ళని మాట్లాడుకొనీ అని వదిలేసి విక్కీ వాళ్ళ కోసం లోపలికి వెళ్లింది.

సంగీత : ఎలా ఉన్నావ్ బావ

విశాల్ : చూస్తున్నావుగా

సంగీత : నన్ను క్షమించు బావ.. అని కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటే కరిగిపోయాడు.. భుజం మీద చెయ్యి వేసి ఊరుకోమన్నాడు.

విశాల్ : ఈ చెట్లన్నీ నువ్వు పెట్టినవేనా

సంగీత కళ్ళు తుడుచుకుని అవును బావ అంది.

సంగీత : విక్కీ ఇచ్చిన ఈ జీవితం చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది. నాకు నీ కొడుకుని చూపించు అంటే రా అని చెయ్యి పట్టుకున్నాడు విశాల్.

వాళ్ళ మంచితనం చూసి తను వాళ్ళని బాధపెట్టిన సంఘటనలు గుర్తుకువచ్చాయి, ఏడుపు వచ్చినా అన్ని దిగమింగుకుని నవ్వుతూ విశాల్ తో లోపలికి వెళ్ళింది.

సాధన : ఇంకా ఎన్ని రోజులు ఇలా ఉంటారు, అక్కడ ఎన్ని బాధ్యతలు, ఎన్ని పనులు.. అత్తయ్య ఒక్కటే చూసుకోవాలంటే ఎంత ఇబ్బంది అని చెపుతుంటే మౌనంగా వింటున్నారు విక్కీ, స్వప్నిక

సంగీత : అవును సప్పు.. నేనిప్పుడు బానే ఉన్నాను. నాకోసం మీరు చేసింది చాలు, ఇక మీ జీవితాలు చూసుకోండి పిల్లల్ని కనండి అంటూ సాధన దెగ్గరికి వెళ్లి చెయ్యి చాపితే పిల్లోడిని చేతికిచ్చింది సాధన.

పిల్లోడిని ఆడిస్తూ స్వప్నిక దెగ్గరికి వెళ్ళింది.. సప్పు.. నాకిప్పుడు ఏ ఆశలు లేవు, ఏ కోరికలు లేవు. నేను ఇలా చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను. ఇక మీరు ఇది మీ జీవితాలని మొదలుపెట్టే సమయం. ఆలోచించొద్దు నాకే సమస్య వచ్చినా ఏ బాధ వచ్చినా మీ దెగ్గరికి వచ్చేస్తాను.. వెళ్ళండి, అని బాబుని విశాల్ కి ఇచ్చేసి విక్కీ, స్వప్నికల చేతులు పట్టుకుంది.

తరువాతి రోజున సాయంత్రం విశాల్ సాధనతో కలిసి విక్కీ, స్వప్నిక కూడా వెళ్లిపోతుంటే ఆనందంగా చెయ్యి ఊపి వాళ్ళని పంపించింది. విక్కీ సంగీత కోసం అన్ని ఏర్పాట్లు చేసాడు, పక్కన ఉండేవాళ్లకి అందరికి జాగ్రత్తలు చెప్పాడు. వాళ్లంతా సంగీతని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటామని మాటిచ్చారు.

కారు వెళ్ళిపోయాక గేటు పెట్టేసి లోపలికి నడుస్తుంటే ఏడుపు తన్నుకొచ్చింది. ఇన్ని రోజులు విక్కీ, స్వప్నికలతో ఎంతో సంతోషంగా గడిపింది. ఈ రాత్రి పడుకుని తెల్లారి లేస్తే పక్కన ఎవ్వరు లేరనే బాధ. ఏడుస్తూనే ఎదురుగా ఉన్న గులాబీ మొక్కని చూసి కళ్ళు తుడుచుకుంది.

గులాబీని తెంపి చూస్తుంటే మొహం మీదకి చిరునవ్వు వచ్చేసింది. కళ్ళ ముందు విక్కీ కనిపించాడు. చల్లగాలి ఒంటిని తాకుతూ తన చుట్టే తిరుగుతున్నట్టు అనిపించింది సంగీతకి. ఆ గాలి మనసుకి హాయిని, ప్రశాంతతని గుర్తుచేస్తుంటే విక్కీని తలుచుకుంటూనే గులాబీని తలలో పెట్టుకుంది.

ఆకాశంలోకి చూసి థాంక్స్ నాన్నా.. నువ్వు చేసిన మంచే నన్ను ఇప్పుడు ఇలా నిలబెట్టింది. నీలా బతుకుతాను అని కళ్ళు తుడుచుకుంది నవ్వుతూనే


ఆకాశంలో కనిపించే పెద్ద నక్షత్రం ఈ సారి పూర్తిగా మాయం అయిపోయింది.

సమాప్తం

❤️❤️❤️

❤️

[Pallaki]

Hiiiii