[Nagasawa]

என் பெயர் சந்திரா வயது 42, எனது கணவர் பெயர் சக்கரவர்த்தி. ஒரு மகள் இருக்கிறாள் அவள் பெயர் விந்தியா காலேஜ் 3 ஆம் ஆண்டு படிக்கிறாள். நாங்கள் நடுத்தர குடும்பத்தை சார்ந்தவர்கள் மிகவும் சந்தோசத்துடன் வாழ்ந்து வந்தோம். திடீர் என கணவர் நோய்வாய் பட்டு இறந்து விட்டார் கையில் இருந்த கொஞ்ச பணத்தை வைத்து அவர் காரியங்களை முடித்தோம். அவர் இருக்கும் வரை என் பெண் வெளியூர் சென்று படிக்க சிரமம் தெரியவில்லை ஆனால் இன்று எங்களுக்கு அது சிரமமாக இருந்தது மற்றும் இங்கு இருக்கையில் அவர் நினைவாகவே இருந்தது எங்களை மேலும் கவலை அடைய செய்தது  ஆகையால் சிலர் உதவியுடன் என் பெண் படிக்கும் ஊரிலேயே வாடகைக்கு ஒரு வீடு பார்த்து அங்கு குடி மாறினோம் அந்த வீடு நல்ல வசதியாகவும் ஊருக்கு சற்று தள்ளியும் இருந்தது என்மகள் படிக்கும் காலேஜ்க்கு ஒரு 1 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் இருந்தது அந்த வீட்டு ஓனரிடம் எங்கள் நிலைமையை எடுத்து கூறி வாடகை மட்டும் தருகிறோம் அட்வான்ஸ் கொடுக்க எங்களிடம் பணம் இல்லை என்று கூற அவரோ பெரிய மனதுடன் எங்களுக்கு அந்த வீட்டை வாடகைக்கு தந்தார் அவருக்கு என் அப்பா வயது இருக்கும் அவர் மிகவும் நல்லவர் என்று தெரிந்து கொண்டேன். அவர் ஒரு கண்டிஷன் மட்டும் போட்டார் மாதம் தவறாமல் வாடகை மட்டும் கொடுத்து விடுங்கள் தவறி மறந்து விடாதீர்கள் என்றார். நானும் அதற்கு சம்மதித்தேன். பக்கத்தில் வீடு ஏதும் இல்லை சற்று தொலைவில் அங்கு ஒன்றும் இங்கு ஒன்றுமாக இருந்தது சில மாத காலம் எங்கள் வாழ்கை சந்தோசமாக சென்றது. அங்கு இருந்த சிலரிடம் விசாரித்த போது வாடகை மட்டும் சரியாக கொடுத்து விடுங்கள் என்றார்களே தவிர வேறு ஏதும் சொல்லவில்லை கையில் இருந்த பணம் கொஞ்ச கொஞ்சமாகா  குறைய தொடங்கியது ஆதலால் 3 மாதமாக எங்களால் வாடகை கொடுக்க முடியவில்லை வீட்டு ஓனர் வந்து கேட்டு விட்டு சென்றார் எங்கள் நிலைமையை புரிந்து கொண்டு சீக்கிரம் கொடுக்க முயற்சி செய்யுங்கள் என்று எச்சரித்து விட்டு சென்றார்.

[Nagasawa]

Mother Charactor

[Nagasawa]

[Nagasawa]

மகள்

[Nagasawa]

ஒரு நாள் மாலை வேளையில் எங்கள் வீட்டு காம்பௌண்ட் கதவு திறக்கப்பட்டது.

எங்கள் வாழ்க்கையும் மாறி போனது.

[Nagasawa]

[Nagasawa]

கதவை திறந்து கொண்டு வாட்டசாட்டமாக ஒரு ஆள் உளளே வந்தான்
நான் நீங்கள் யார் கேட்டு கேள்வி இல்லாமல் உளளே வருகிர்கள் என்றேன் வெளியே போங்கள் என்றேன்
அவனோ நான் பேசுவதை சட்டை செய்யாமல் உளளே வந்து இருக்கையில் அமர்ந்தான். நான் சற்று கோபமாக யார் நீ வெளியே போ என்றேன். அவனோ என்னை பார்த்து சிரித்து விட்டு இது என்வீடு நான் அந்த பெரியவரின் மகன் என்று கூறினான்.
நான் சற்று பதட்டத்துடன் என்னை மன்னித்து விடுங்கள் யார் என்று தெரியாமல் பேசி விட்டேன் நான் உங்களை பார்த்தது இல்லையா அதனால் பேசி விட்டேன் என்னை மன்னியுங்கள் என்றேன்
அவன் அதையும் காதில் வாங்கவில்லை. சரி 3 மாதமாக வாடகை வரவில்லை அதான் வாங்கிகிட்டு போகலாம் என்று வந்தேன் சரி பணத்தை எடுங்கள் நான் போகிறேன். அய்யா மன்னிக்கவும் இப்போது என்னிடம் பணம் இல்லை என்று அப்பாவிடம் கூறி இருந்தேன் கொஞ்சம் பொறுத்து கொள்ளுங்கள் எப்படியும் கொடுத்து விடுவேன்
அது வெல்லாம் சரிவராது எனக்கு இப்ப பணம் வேண்டும். வீட்டில் எத்தனை பேர் இருக்குறீர்கள் என்றான் நானும் என் பொண்ணும் தான் அவள் காலேஜ் சென்று இருக்கிறாள் 1 மணி நேரத்தில் வந்துவிடுவாள் என்றேன்
யார் அந்த போட்டோவில் இருக்கிறாளே அவளா ஆம் என்றேன் சரி நீ ஒன்னு பண்ணு அட்வான்ஸ்இம் கொடுக்கல வாடகையும் கொடுக்கல அதனால உன் பொண்ணு வருவதற்குள் என்னுடன் செக்ஸ் வச்சி அத கழிச்சிக்க என்றான் எனக்கு ஒரு நொடி ஆடி போய்விட்டேன்
கோபத்துடன் யார்கிட்ட என்ன பேசுறீங்க வெளிய போங்க என்றேன் கோபமாக வெளிய போகவேண்டியது நான் இல்ல நீயும் உன் பொண்ணும்தான் இப்பவே என்றான் எல்லா பொருட்களையும் எடுத்து கொண்டு என்றான்
அவன் கோபமாக இல்லங்க கொஞ்சம் பொறுத்துங்க நான் பணம் தந்துவிடுகிறேன் இப்ப இத பேச நேரம் இல்ல நேரம் ஆகுது அப்புறம் உன் பொண்ணு முன்னாடி செய்ய வேண்டியதா இருக்கும் என்ன சொல்ற எனக்கு நெஞ்சமெல்லாம் படபடத்தது ஒன்றும் சொல்ல முடியாமல் அழுகை வேறு வந்தது
இவன் சொல்வதை பார்த்தால் இன்று இரவு என் பெண்ணை அழைத்து கொண்டு எங்கே போவது என்று மனக்குழப்பதிற்கு ஆளானேன் அவனோ என் அருகில் வந்து என்னோடு படுத்தால் நீ வாடகை தர வேண்டாம் என்றான்
என் முடிவு என்ன ..........

[Nagasawa]

[Nagasawa]

[Nagasawa]

[Nagasawa]

[Nagasawa]