[Madhavi96]

కథలో కింద add చేసిన ఫోటో కర్టసీ 
Opendoor గారిది

[Madhavi96]

కథని అభినందించిన మిత్రులందరికీ ధన్యవాదాలు..

రాజు777 గారు మీకు ప్రత్యేక ధన్యవాదాలు
వీడియోలు చాలా బాగున్నాయి
కథకి సరిగ్గా అతికినట్టుగా ఉన్నాయి

[Madhavi96]

మిత్రులందరికీ ఉగాది శుభాకాంక్షలు

[Madhavi96]

ఉదయం 6 గంటలకు అలారం వస్తే పాలవాడు వచ్చే టైం అయిందని లేచి బట్టలు కట్టుకుని బయటకి వచ్చేసాను. 
వీడు మళ్ళీ మొదటికి వచ్చాడు ఏం చెయ్యాలో ఏంటో ..అని మదన పడుతూ డైలీ రొటీన్ లో పడిపోయాను...

ఆఫీస్ లో పనుందంటూ టిఫిన్ చెయ్యకుండానే చరణ్ వెళ్లి పోయాడు.

మధ్యాహ్నం పూట కాసేపు నిద్రపోయాను నేను
సాయంత్రం పూట ఏమీ తోచక బిల్డింగ్ పైకి వేళ్లాను.
పైన సగం స్థలంలో గెస్ట్ బెడ్ రూం ఉండి మిగతా స్థలం ఖాళీగా ఉంటుంది. నేను చరణ్ విషయమే ఆలోచిస్తూ అటూ ఇటూ తిరుగుతున్నాను. ఇంతలో పక్కింట్లో ఏదో కలకలం వినిపించింది. 

ఆ ఇంట్లో జ్యోతి ఆంటీ , ఆమె కొడుకు రమేష్, కూతురు శ్రావణి ఉంటారు. పిల్లలు చిన్నగా ఉన్నప్పుడే ఆంటీ వాళ్ళ హస్బెండ్ ప్రభుత్వ ఉద్యోగిగా ఉంది చనిపోవడంతో ఆ కుటుంబ బాధ్యత జ్యోతి ఆంటీ మీదనే పడింది. వచ్చే పెన్షన్ తో పిల్లల్ని చదివించుకుంది. కొడుకు పెద్దవాడైన ఇంటి గురించి ఏమీ పట్టించుకోడు. అమ్మాయి పెళ్ళి చేసి కాస్త బరువు తగ్గించుకుందామని నాలుగేళ్లుగా ప్రయత్నాలు చేస్తుంది. కానీ ఏమాత్రం కట్నం ఇచ్చుకునే స్థితిలో ఆమె లేకపోవడం వల్ల శ్రావణికి పెళ్లి కాలేదు. కొడుకు బలాదూర్ గా తిరగడం, కూతురికి పెళ్లి కాకపోవడంతో ఆమె దిగాలు పడిపోయి ఆరోగ్యం కూడా క్షీనించ సాగింది. శ్రావణి అప్పుడప్పుడు ఇంటికి వచ్చినపుడు నాతో ఈ విషయాలను పంచుకొనేది. శ్రావణి తో నాకు మంచి స్నేహం ఉంది. నేనెప్పుడైన ఒక్కదాన్నే బయటకు వెళ్ళాల్సి వస్తె శ్రావణినే తోడుగా తీసుకెళ్లేదాన్ని. 



  ఈ వేళ వాళ్ళింట్లో ఏదో కలకలం రేగడం పై నుంచి గమనించిన నేను వెంటనే వాళ్ళింట్లోకి వెళ్ళాను. 
శ్రావణి ఉరి వేసుకుని ఆత్మహత్యా ప్రయత్నం చేస్తుంటే గమనించిన జ్యోతి ఆంటీ కేకలు వేయటంతో బయట వాళ్ళు వచ్చి శ్రావణి ని కాపాడారట. తరువాత ఇంటినిండా జనం పొగయ్యారు. కొందరు శ్రావణినీ మందలిస్తూ ఉంటే ఇంకొందరు సానుభూతి గా మాట్లాడుతున్నారు. కొందరు అక్కడ లేని రమేష్ ను తిడుతున్నారు. శ్రావణి ఏడుస్తూ కూర్చుంది. ఆంటీ కూడా పిల్లల్ని, తన దురదృష్టాన్ని కలిపి తిడుతూ ఏడుస్తుంది. 

నేను వెళ్లి శ్రావణి పక్కన కూర్చుని ఓదార్చాను. కాసేపటికి అందరూ వెళ్ళిపోయారు. 


నేను ఆంటీకి చెప్పి శ్రావణిని నాతో మా ఇంటికి తీసుకొచ్చాను. బిల్డింగ్ పైన ఖాళీ స్థలంలో కూర్చుని మాట్లాడుకుంటున్నాం. ఆ రోజు జరిగిన పెళ్లి చూపులు కూడా కట్నం కారణంగా ఫెయిల్ అవడంతో శ్రావణి ఆత్మహత్యకి ప్రయత్నం చేసినట్టు చెప్పింది. తనకు ఇక మీదట పెళ్లి కావడం కష్టం అనీ చనిపోయి అమ్మకి బాధ తగ్గిద్దామని ప్రయత్నం చేశానని చెప్పుకొచ్చింది. 

నేను అలా ఆశలు వదిలేయవద్దని మంచి రోజులు ఎప్పుడు ఎలా వస్తాయో మనం చెప్పలేమని మా సంగతే ఉదాహరణగా తీసుకొమ్మని నచ్చ చెప్పాను.

మేం అలా మాట్లాడుతుండగానే చరణ్ ఇంకా మా ఆయన కూడా కలిసి కార్ లో ఇంటికి వచ్చారు. 
వాళ్లను చూడగానే నాకొక మెరుపు లాంటి ఆలోచన వచ్చింది.

శ్రావణీ... ఒకటి అడుగుతా చెప్తావా అడిగాను. 

  అడుగక్కా...
మా చరణ్ మీద నీ అభిప్రాయం ఏంటి...
  అంటే...
ఎలాంటి వాడు అని...

  చాలా మంచి వాడు... ఎందుకలా అడుగుతున్నావు. తిరిగి అడిగింది..

నేను సమాధానం చెప్పకుండా...
వాన్ని పెళ్ళి చేసుకుంటావా?
    నా పరిస్తితి నీకు ఆటగా ఉందా అక్కా...
   
లేదు శ్రావణీ నిజంగానే అడుగుతున్నాను .. చెప్పు చేసుకుంటావా...

    నాకు ఇష్టమా లేదా అనేది ప్రశ్నే కాదు అక్కా... నేను ఎవరినైనా ఇష్టంగానే చేసుకుంటా.. నాకు పెళ్ళయితే అమ్మకు కాస్త మనశ్శాంతి .. అందుకోసం ఎవరినైనా చేసుకుంటా... కాబట్టి నువ్వు అడగాల్సింది నన్ను కాదు. చరణ్ ను... అయినా చరణ్ లాంటోడు నన్నెందుకు చేసుకుంటాడు చెప్పు...
సెంటిమెంట్ డైలాగులు దెంగకే.. ఇష్టమా కాదా చెప్పు...  

నా మాటలకు శ్రావణి ఆశ్చర్యంగా చూసి...
   నిజంగానే అడుగుతున్నా అక్కా... చరణ్ నన్నెందుకు చేసుకుంటాడు... అయినా చరణ్ పెళ్లే చేసుకోను అని అంటున్నాడని చెప్పావ్ గా నాతో.. అనుమానంగా అడిగింది.

    ఇప్పటికీ వాడు పెళ్ళి చేసుకోను అనే అంటున్నాడు... అయితే ఇందాకే నాకో ఐడియా వచ్చింది.. నువ్వు ఒప్పుకుంటే రేపే వాడికి, నీకు పెళ్ళి జరిగేలా నేను చేస్తా.. నీకు ఒకే నా అది చెప్పు చాలు...

శ్రావణి కన్ఫ్యూసింగ్ గా నన్ను చూస్తూ..
    నువ్వు చెప్పేది... నాకొక్క ముక్క కూడా అర్థం కావడం లేదక్కా.. అయితే... చరణ్ ని పెళ్లి చేసుకోడానికి నాకే అభ్యంతరం లేదు... అంది.

ఓహ్ ... చాలా థాంక్స్ శ్రావణీ... అంటూ శ్రావణి బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టుకొని..
  మా ఆయనా , చరణ్ వచ్చారు. వాళ్ళని ఒకసారి పలకరించి వస్తా...ఇప్పుడే వస్తా ఇక్కడే ఉండు... ఆహా.. ఇక్కదొద్దు... ఆ గదిలో ఉండు ... నీతో చాలా మాట్లాడాల్సి ఉంది.. అంటూ గెస్ట్ బెడ్ రూమ్ వైపు చూపిస్తూ హుషారుగా కిందికి వెళ్ళాను...

నేను కిందికి వెళ్ళే సరికి వాళ్ళు ఫ్రెష్ అవుతున్నారు.
నేను కిచెన్ లోకి వెళ్ళి కాఫీ తయారు చేసి తీసుకొని వచ్చాను. అప్పటికే వచ్చి వాళ్ళు ఏదో ఆఫీస్ వ్యవహారం ఫైల్స్ చూస్తూ డిస్కస్ చేసుకుంటున్నారు. నేను ఇద్దరికీ కాఫీ ఇచ్చి పలకరించాను... నన్ను పలకరించి కాఫీ తాగుతూ మళ్ళీ ఫైల్స్ లో పడి పోయారు. 
నేను వాళ్లను చూస్తూ కాఫీ తాగుతూ కూర్చున్నాను. 
కాసేపటికి మా ఆయన నా వైపు చూసి మాకు ఇంకో రెండు, మూడు గంటల సమయం పట్టొచ్చు .. నీకు ఏదైనా పని ఉంటే చూసుకో... మనం తర్వాత మాట్లాడుకుందాం అన్నాడు.. 

పర్లేదండి... నేను ఊరికే కూర్చున్నా... మీరు నా గురించి ఇబ్బంది ఏమీ పడకండి... నాక్కూడా పని ఉంది.. అంటూ లేచి ఖాళీ కప్పులు తీసుకొని కిచెన్ లోకి వెళ్ళాను...
వాళ్ళు మళ్ళీ తమ పనిలో పడిపోయారు.
నేను కాసేపు ఉండి మెల్లగా మళ్ళీ బిల్డింగ్ పైకి వెళ్ళాను.

నేను వెళ్లేసరికి చూస్తున్న టీవీ ని ఆఫ్ చేసింది శ్రావణి.

తన పక్కనే మంచం మీద కూర్చుని శ్రావణీ.... అన్నాను తటపటాయిస్తూ... 
    చెప్పక్కా...
నీకు, చరణ్ కి పెళ్ళి అయితే అన్ని సమస్యలు తీరిపోతాయి... కానీ అది అంత ఈసీ కాదు.. అన్నాను 
ఏం మాట్లాడాలో తెలియక కాబోలు శ్రావణి మౌనంగా ఉండి పోయింది. 

నేను చెప్పినట్టు చేస్తావా... అడిగాను 
    చెప్పక్కా.. ఏం చేయాలి...
  చెప్పాక నన్ను తిట్టొద్దు మరి... నీకు ఇష్టమైతేనే చెయ్.. నచ్చకుంటే ఇక్కడితో వదిలేయ్... మన ఫ్రెండ్ షిప్ మాత్రం చెడి పోవద్దు... అలా అని నాకు మాటివ్వు... అంటూ చెయ్యి చాపాను...
శ్రావణి ఆశ్చర్యంగా నన్ను చూస్తూనే చేతిలో చెయ్యి వేసి 

    నువు అడిగినట్టే మాటిస్తున్నా అని చెప్తూనే 
    ఇందాక చావుకే సిద్ధమయ్యాను... అంత కన్నా పెద్దది నువేమన్న చేయమనవు కదా... అంది నవ్వుతూ..
   మళ్ళీ తనే.. 
    చెప్పు ఏం చేయమంటావ్... అని అడిగింది..
 నేను తన చెయ్యిని నా చేత్తో పట్టుకుని నా ఆలోచన చెప్పాను... ముందు షాక్ అయింది... తరువాత నేను నచ్చ చెబితే భారమంతా నీదే అని చెప్తూ ఒప్పుకుంది.

            నా ఆలోచన ఏంటంటే...
                చరణ్ ను మాయ జేసి
                   ఈ రాత్రికే శ్రావణితో వాడు పడుకునేలా  
                           చెయ్యాలి... 
                           తెల్లవారగానే red handed గా పట్టుకొని బెదిరించి పెళ్ళి చేయాలి..
                           
    నేను వేసిన ప్లాన్ సక్సెస్ కావాలని ఆ దేవుణ్ణి కోరుకుంటూ... శ్రావణిని అదే గదిలో ఉంచి కిందికి వచ్చాను. మా వాళ్ళ డిస్కషన్ ఇంకా పూర్తి కాలేదు.
     ముందుగా మా గదిలోకి వెళ్ళి బెడ్ మీద స్థిమితంగా కూర్చుని ఒక పది నిమిషాల పాటు ఎలా ఎలా చెయ్యాలా అని మనసులో అనుకున్నాను 
    
నేను ముందుగా శ్రావణి వాళ్ళ అమ్మకి ఫోన్ చేసి శ్రావణి ఈ రాత్రికి తన దగ్గరే ఉంటుందని చెప్పేశాను.
తరువాత కిచెన్ లోకి వెళ్ళి వంట పూర్తి చేసి స్నానం చేసాను. ఒక నైటి మాత్రం వేసుకొని బయటకు వచ్చాను. మా వాళ్ళ పని అయినట్టుంది. చరణ్ వాడి గదిలోకి వెళ్ళాడేమో హాల్ లో ఆయన ఒక్కడే ఉన్నాడు. ఆయన్ని స్నానానికి వెళ్ళమని చెప్పి 
చరణ్ ని కూడా స్నానం చేసి రమ్మని రమ్మని హాల్ లోంచి కేకేసాను.      
     వాళ్ళు వచ్చాక ముగ్గురమూ భోంచేసాము. తింటున్నంతసేపు చరణ్ నాకేసి దొంగ చూపులు చూస్తూనే ఉన్నాడు. నేను అది గమనించి మా వారు చూడకుండా కన్ను గీటాను. ఇద్దరమూ ఒకర్ని ఒకరం అదోలా చూసుకుంటూనే భోజనం ముగించాము.
     
తర్వాత చరణ్ తన గదికి నేను మా వారు మా గదికి వెళ్ళాం. టైం చూస్తే 9 కావస్తుంది. లోపలికి వెళ్లగానే మా ఆయన నన్ను వెనక నుండి కౌగిలించుకుని మెడ మీద అంతా ముద్దులు పెడుతుంటే ఇప్పుడు వద్దండీ...కాస్త పని ఉంది... ప్లీజ్ కాసేపు ఆగండి అంటూ తప్పించుకుని బయటకు వచ్చాను. కిచెన్ సర్దేసి వాటర్ బాటిల్ తీసుకొని చరణ్ గదిలోకి వెళ్ళాను. బెడ్ మీద పడుకుని ఉన్న చరణ్ కి వంగి వాటర్ బాటిల్ అందిస్తుంటే నైటి లో నుండి బ్రా లేక పోవడం వల్లనేమో నా సళ్ళు ముచికలతో సహా వాడికి దర్శనం ఇచ్చాయి. ఒక చేత్తో బాటిల్ అందుకుంటూనే మరో చేత్తో ఒక రొమ్ముని పట్టుకుని గట్టిగా పిసికాడు..
ఆహ్... స్స్స్స్ ... అంటూ మూలిగి అంతలోనే తేరుకుని 

  కొంటె పిల్లోడా.. అలాగేనా పిసికేది .. అంటూ ముద్దుగా కసురుకుని 
ఏంటి అవి కావాలని ఉందా అని అడిగాను..  
అవునని తలూపాడు..
నేను వంగి చరణ్ ను ముద్దు పెట్టుకుని 
  మీ అన్నయ్య తో ఒక షో వేసుకొని ఆయన పడుకున్నాక మేడ మీద గెస్ట్ రూమ్ కి వస్తా... అప్పుడు ఇస్తా.. ఓకే నా... అన్నాను 
  సరేనని తలూపాడు.
  నేను ముందే వెళ్ళి పడుకుంటాను... నువు పదకొండు తర్వాత మాత్రమే పైకి రా... ముందే వచ్చేయకు... అంతే కాదు లైట్ గట్రా ఏమీ వేయకు...మీ అన్నయ్య ఒక వేళ పైకి వచ్చినా అనుమానం రాకూడదు... డైరెక్ట్ గా లోపలికి వచ్చేసి బెడ్ ఎక్కు... తరువాత నా మీద... సరేనా... అని చెప్పి బయటకు వచ్చాను..
కిచెన్ లోకి వెళ్ళి ఒక ప్లేట్ లో భోజనం తీసుకొని పైకెళ్ళాను.
శ్రావణి ఏమీ మాట్లాడకుండా తింటుంది. నాకు తెలుసు దాని మనసులో వేల ఆలోచనలు తిరుగుతున్నాయని. నేను అడిగింది మామూలు విషయం కాదుగా మరి. కానీ ఏం చేస్తాం వేయి అబద్ధాలు ఆడి అయినా ఒక పెళ్లి చేయమన్నారు. నేను ఆడే అబద్ధాల వల్ల ఒక పెళ్ళి జరిగి రెండు జీవితాలు బాగుపడతాయి. రెండు మాత్రమే కాదు వాళ్ళ వెనక ఇంకా చాలా జీవితాలకు మనశ్శాంతి దొరుకుతుంది. పాపం ఏదైనా తగిలితే నాకే తగలని అనుకుని.. శ్రావణికి ఏం చెయ్యాలో చెప్పాను. 
శ్రావణీ ... చరణ్ గదికి వచ్చేసరికి ఈ గదిలో బెడ్ లైట్ మాత్రమే ఉంచు.... నువు ఈ డ్రస్ తీసేసి కేవలం ఒక నైటి మాత్రమే వేసుకొని ఉండు... నిండా కప్పుకొని పడుకో.. కానీ కాళ్ళు బయటకు కనబడాలి... వాడు దుప్పట్లో దూరి వాడు నిన్ను చెయ్య బోతుంటే కొద్దిగా మాత్రమే వద్దన్నట్టు ప్రతిఘటించు... అలాగని పూర్తిగా తోసెయ్యకు... వాడు నిన్ను చెయ్యాలి... దొరికి పోవాలి... చేస్తున్నంత సేపు వీలైనంత వరకు మాట్లాడకు... పని అవ్వగానే... ఇదిగో ఈ బాటిల్ నీళ్ళు అందివ్వు... అందులో స్లీపింగ్ పిల్స్ వేశా... అది తాగి ఇక్కడే పడుకుంటాడు... నేను పొద్దున్నే... వచ్చి మిగతా నాటకం పూర్తి చేస్తా.. సరేనా... అని చెప్తుంటే
    అవునక్కా... నేను ఈ గదిలో ఉన్నట్టు చరణ్ కి ఎలా తెలుస్తుంది... అసలు ఈ గదికి ఎందుకు వస్తాడు... అని అడిగింది.
నాకోసం వస్తాడు అని చెప్పలేనుగా... అందుకని నా దగ్గర ఒక మంత్రించిన విభూది ఉందిలే... మీ బావగారికి మూడ్ లేనప్పుడు అది నీళ్లలో కలిపి తాగిస్తే ఆ రాత్రంతా ఆడదాని పొందు కోసం ఆరాట పడతాడు... ఇప్పుడు ఆ విభూతి కలిపిన నీళ్లను చరణ్ గదిలో పెడతాను... వాడికి పడుకునే ముందు నీళ్ళు తాగే అలవాటు ఉంది... ఒక సారి అది తాగాడా... ఇక అంతే గదిలో ఉండలేడు ... మా గది కి గడియ ఉంటుంది... నిద్ర రానప్పుడల్లా పైకి వచ్చే అలవాటులో కచ్చితంగా వాడు పైకే వస్తాడు... నిన్ను బెడ్ మీద చూస్తే ఇక అంతే... అంటూ ఎప్పటికప్పుడు అబద్ధం ఆడేశాను. వెయ్యి లో ఇది ఒకటి.
నువ్వు ఇంకో పని కూడా చెయ్యాలి... ఒక అరగంట తర్వాత నేను నీకు మిస్ కాల్ ఇస్తాను... నువు కిందికి వెళ్ళి మెయిన్ డోర్ తీసుకొని బయటకు వెళ్ళి డోర్ కొట్టు... మా ఆయన వస్తాడు... బావ గారు అన్ని విషయాలు రేపు చెప్తా, ఈ ఒక్క రాత్రి మీ ఇంట్లో పడుకుంటా అని అడుగు ఆయన వద్దనడు సరాసరి పైకి వచ్చేయి... రేపు నువ్వు ఈ గదిలో ఎందుకున్నావ్ అని చరణ్ అడిగితే, చెప్పడానికి పనికి వస్తుంది... అని చెప్పి కిందికి వెళ్ళిపోయా...
ముందు చరణ్ గది దగ్గరికి వెళ్ళి చప్పుడు కాకుండా వాడి గదికి బయట నుండి గొళ్ళెం పెట్టాను... శ్రావణి తలుపు తడితే చరణ్ గానీ వెళ్ళాడంటే ప్లాన్ మొత్తం ఫెయిల్ అవుతుందని అలా చేశా... 

రూమ్ లో మా ఆయన అన్నీ విప్పుకుని నా మీద ఎక్కడానికి రెడీ గా ఉన్నాడు. గదిలోకెళ్లి తలుపు బోల్ట్ పెట్టీ నైటి విప్పి పడేసి ఆయన మీద పడ్డాను..
అమ్మాయి గారు జోరు మీదున్నారు ఏంటి సంగతి అన్నాడు.. 
నా మొగుడు నాకోసం చాలా సేపట్నుండి ఎదురు చూస్తున్నాడని జాలేసి... అంటూ ఆయన మొడ్డని తీసుకుని నోట్లో కుక్కుకొని చీక సాగాను... మొడ్డ చీకితే మా ఆయనకి తొందరగా అయిపోతుందని నాకు తెలుసు... అందుకే అలా చేశా...
 ఒక అయిదు నిమిషాలు చీకి ఆయన మీద ఎక్కి నేను పై నుండి దెంగడం మొదలు పెట్టాను... నా దాడికి ఆయన తట్టుకోలేక పోతున్నాడు. నా సళ్ళని కసా పిసా నలుపుతున్నాడు. అలా ఒక పది నిమిషాలు నేను పైనుండి ఊగి... ఇక మా వారు దగ్గరి కొచ్చారు అన్న విషయం గమనించి నేను దిగి ఆయన్ని ఎక్కించుకున్నాను... ఆరోజు అలా నేను ఎదురు దాడి చేస్తానని ఆయన ఊహించి ఉండడు... బాగా ఉద్రేక పడి పోయాడు... అందుకే నన్ను ఎక్కి ఎక్కగానే. తన మొడ్డని నా పూకులో అడుగంటా దిగేస్తూ... మోటుగా దెంగుడు మొదలెట్టాడు... నేను కూడా ఏమీ తగ్గకుండా కింది నుంచి ఎదురొత్తులు ఇస్తుంటే మరింత ఉద్రేకానికి గురై ఒక అయిదు నిమిషాల్లోనే కార్చేసుకుని నా మీద వాలి పోయాడు.
 
నేను వెంటనే ఫోన్ అందుకుని శ్రావణికి మిస్ కాల్ ఇచ్చాను.

మా ఆయాసం తీరనే లేదు బయట తలుపు చప్పుడైంది. ఏమండీ ఎవరో తలుపు కొడుతున్నారు చూడండి అన్నాను. ఆయన గబగబా లుంగీ ఒకటి కట్టుకుని, t shirt వేసుకుంటూనే బయటకు వెళ్ళాడు. 

కాసేపటికి మళ్ళీ లోపలికి వచ్చి 
మన పక్కింటి అమ్మాయి శ్రావణి అంజూ... ఎందుకో ఏంటో ఈ ఒక్క రాత్రి మనింట్లో పడుకుంటాను అంటూ వచ్చింది... ముఖం లో చాలా బాధ కనబడింది... నేను సరే అని పైకి వెళ్ళమన్నాను అని చెప్తూ పక్కన వచ్చి కూర్చున్నాడు. నేను ఏమీ వినపడనట్టు కళ్ళు మూసుకుని ఉండడంతో 
అరె ..అప్పుడే నిద్ర పోయావా అంటూ పక్కన వచ్చి పడుకున్నాడు.

ప్లాన్ లో మొదటి భాగం సక్సెస్ అయిందని నాలో నేనే నవ్వుకుంటూ... ఇక మీదట ఏ విధంగా చక్రం తిప్పాలా అని ఆలోచిస్తున్నాను.

ఒక గంట తర్వాత చూస్తే ఆయన నిద్ర పోయారు.. మెల్లిగా లేచి నైటి వేసుకుని వెళ్ళి చప్పుడు కాకుండా చరణ్ గదికి బయట నుండి పెట్టిన గొళ్ళెం తీసి వచ్చి మళ్ళీ పడుకుండి పోయాను...
చాలా సేపు ఆలోచిస్తూ పడుకున్న నాకు ఎప్పుడు నిద్ర పట్టిందో తెలియదు...

పొద్దున ఆరింటికి అలారం రావడంతో మెలకువ వచ్చింది. తలుపు తీసుకుని బయటకు వచ్చే సరికి చరణ్ కనబడ్డాడు...  
మొహం వాడిపోయి ఉంది.. నేను బయటకు రాగానే వదినా అంటూ పట్టుకుని ఏడవ సాగాడు...
ఏమైంది చరణ్.. ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్... అడిగాను... అంతా అనుకున్నట్టే జరిగిందని సంతోషిస్తూ...
నువు రాత్రి పైకి వస్తా అన్నావుగా... ఎందుకు రాలేదు ... అన్నాడు 
మీ అన్నయ్య మళ్ళీ లేవకుండా ఉండాలని పాల గ్లాసులో స్లీపింగ్ పిల్ వేసి ఇచ్చాను రా.. అయితే గ్లాసులు మారినట్టున్నాయి... నేనే మొద్దు నిద్ర పోయాను... సారీ రా... అయినా ఇంత దానికే ఏడుస్తార ఎవరైనా... అన్నాను నంగనాచిలా ఆ వెయ్యిలోని ఇంకో అబద్ధం ఆడుతూ...

నువు రానందుకు కాదొదినా... ఒక సారి పైకి వెళ్దాం రా... అంటూ వాడు పైకి దారి తీస్తే, వాడి వెనకాలే నేను కూడా వెళ్ళాను...
అప్పటికే మసక పోయి అంతటా వెలుగు పరుచుకుంటుంది. సరాసరి పైన ఉన్న గెస్ట్ బెడ్ రూమ్ లోకి తీసుకు పోయి చూడు అన్నాడు.. అక్కడ శ్రావణి నేను ముందే చెప్పినట్టు ఒంటి మీద నూలు పోగు లేకుండా పడుకుని ఉంది. నేను వెళ్లి గబగబ బెడ్ షీట్ తన మీద కప్పి వాణ్ణి బయటకు లాక్కొచ్చి 
ఈ అమ్మాయి ఇక్కడుందేంటి రా... ఆ అవతారం ఏంటి... అన్నాను ఏమీ తెలియనట్టు..
ఆమె ఇక్కడెందుకుందో నాక్కూడా తెలియదు వదినా... కానీ నువ్వనుకుని వచ్చాను... అంటూ మధ్యలోనే ఆపేశాడు...
నేను లేనని వెళ్ళిపోవాలి కదా... . అక్కడ దాన్ని చూసి

దుప్పటి కప్పి ఉండే వదినా... నువ్వే అనుకుని నా బట్టలు విప్పేసి దుప్పట్లో దూరాను... ఆమె ఉందని నాకు తెలియదు... దుప్పట్లో దూరగానే పెదాల్ని అందుకున్నాను... నిజానికి ఆమె వదిలించుకునే ప్రయత్నం చేసింది.. కానీ నేను నువ్వే అనుకుని ఆ పెదాల్ని వదల లేదు... అంతకు ముందు రోజు రాత్రి నువు నాకు చేసినట్టే నేను నీకు చేద్దామని అనుకున్నాను... అందుకే పెదాల్ని వదలకుండానే నైటి పైకి లేపి నా మొడ్డను పూకులో పెట్టాను... ఆమె గింజుకుంది... కానీ నాకు ఇంకా ఉత్సాహం వచ్చి ఆ పెదాలని వదలకుండా... అలాగే ఉంచి దెంగాను... క్రమంగా పెనుగులాట తగ్గింది... కాసేపటికి సహకరించింది కూడా... నేను కార్చుకుని నీళ్ళు తాగి పడుకున్నా... ఇందాక మెలకువ వచ్చి చూస్తే అక్కడ నీకు బదులు ఈమె ఉంది... ఏమైందో అర్థం కాక కిందికి వస్తె నువు అక్కడున్నావ్... ...

లోపలనుండి శ్రావణి ఏడుపు వినిపిస్తే ఇద్దరం లోపలికి వెళ్ళాం... చిరిగిన నైటి వేసుకుని ఏడుస్తుంది...
నేను వెళ్లి దాని పక్కన కూర్చుని...

. రాత్రి మా ఇంట్లో గొడవ జరిగితే ... అక్కడ ఉండలేక నీ దగ్గర పడుకుందాం అని వచ్చాను..బావ గారు తలుపు తీసారు... నీ గురించి అడిగితే పడుకున్నావని చెప్పాడు... ఈ ఒక్క రాత్రి మీ ఇంట్లో పడుకుంటాను అని అడిగితే సరే పైకి వెళ్ళి పడుకో అంటే ఇక్కడొచ్చి పడుకున్నాను... అని ఏడుస్తూ చెప్పింది. 

నేను వీపు మీద రాస్తూ ఓదారుస్తూ... తర్వాత ఏమైంది అని అడిగా...
మధ్య రాత్రి నేను నిద్ర లో ఉండగా ఈయన వచ్చి, నా మీద పడి... ఇక చెప్పలేను అన్నట్టుగా మళ్ళీ ఏడవడం ప్రారంభించింది...

  అరిచి ఉండవచ్చు కదే... అన్నాను...
  ముందు ఆయన అరిచే అవకాశం ఇవ్వలేదు... అరవకుండా నోటిని మూసేసి అతని దాన్ని నా దాంట్లో పెట్టాడు...
  
  ఏరా మొత్తం అంత సేపూ నోరు మూసే ఉంచావా అని కోపంగా అడిగాను...
  లేదోదినా... కాసేపే... నసిగాడు.
  
  తరువాతైనా నువు అరవొద్దా అడిగాను శ్రావణిని 
అప్పటికే అతను నన్ను సగం చేశాడు... పైగా అతను మీకు ఎంత కావలసిన వాడో నాకు తెలుసు... ఆయనకు ఎందుకు ఈ పాడు బుద్ధి పుట్టిందో అని బాధ పడుతుండగానే ఆయన నన్ను మొత్తం ఆక్రమించుకున్నాడు... ఇంకా అరిచి లాభం లేదని శరీరం ఆయనకి అప్పగించేసాను... అంటూ ఏడవడం మళ్ళీ మొదలు పెట్టింది.


  ఊరుకో శ్రావణీ ... మా అమ్మవి కదూ ... ఊరుకో ఏడవకు అంటూ ఓదారుస్తూ...
  ఇప్పుడేం చేద్దాం చెప్పు... వాడి మీద కేసు పెడదామా... చెప్పు... వాడు నా మరిదైనా సరే నేను నీ పక్కనే ఉంటాను... అన్నాను 
  చరణ్ గాడు షాక్ అయ్యి చూస్తున్నాడు
  వద్దక్కా... నా జీవితమే ఇంత అనుకుంటాను... అయినా ఆయన్ని జైలుకి పంపితే నాకు జరిగింది మాసి పోతుందా... పైగా మీ అందరినీ బాధ పెట్టడం నాకు ఇష్టం లేదు.. అంతా నా ఖర్మ... అంటూ మళ్ళీ ఏడుస్తుంది.
  వామ్మో ఇది బాగానే యాక్ట్ చేస్తుంది అని నాలో నేనే అనుకున్నాను....
  
  
[b]
అయితే శ్రావణీ ఒకటి చెప్తాను... నేను చెప్పింది వింటారా మీరు... ... ఏంటన్నట్టు ఇద్దరూ నా వైపు చూసారు..
  
  ఎందుకు జరిగిందో ఎలా జరిగిందో... కానీ నీకు అన్యాయం జరిగింది... మనం కాలాన్ని వెనక్కి తిప్పి దాన్ని సరి చేయలేం... కానీ జరిగిన దాన్ని మనకు అనుకూలంగా మార్చుకోగలం...
  ఇప్పుడు ఇక్కడ జరిగిన విషయం ఎవ్వరికీ తెలియక ముందే మీరిద్దరూ పెళ్లి చేసుకోండి.. ...[/b]
[b]
  వదినా ... అదీ ... అంటూ చరణ్ ఏదో చెప్పబోతుంటే...
  
  నువ్వు ఇంకేం మాట్లాడకు... చేసిందంతా చేసి... మళ్ళీ వదినా అంటూ సన్నాయి నొక్కులు నొక్కావంటే తాట తీస్తా అంటూ 
  నువు చెప్పు శ్రావణీ... వాణ్ణి పెళ్లి చేసుకుంటావా
  నీ ఇష్టం అక్కా నువ్వెలా చెప్తే అలా... అంది శ్రావణి..
  
  సరే ... ఈ రోజే మీ పెళ్ళి... అన్నాను 
  కానీ వదినా ... అమ్మా నాన్న.. అంటుంటే మధ్యలో ఆపి
  రాత్రి జరిగినప్పుడు వాళ్లు ఉన్నారా... అని అడిగే సరికి మూసుకున్నాడు.[/b]
[b]
  నేను చెప్పేది జాగ్రత్తగా విను చరణ్... ఇప్పుడు నువ్వు మీ అన్నయ్య లెవ్వక ముందే శ్రావణిని తీసుకొని మా ఫ్రెండ్ వాళ్ల గెస్ట్ హౌస్ కి వెళ్ళు... గెస్ట్ హౌస్ పక్కన ఉన్న గుళ్ళో నేను అన్ని ఏర్పాట్లు చేసి నీకు ఫోన్ చేస్తాను. మీరిద్దరూ గుళ్ళో పెళ్లి చేసుకుని సాయంత్రం ఇంటికి రండి... ఆ పాటికి మీ అమ్మా, నాన్న వాళ్ళు ఇక్కడికి వస్తారు...
  కానీ వదినా వాళ్ళకి ఏమని చెప్పను....
  
  దీన్ని ప్రేమించాను... మీరు ఒప్పుకోరేమో అని పెళ్ళి చేసుకున్నా అని చెప్పు.. అంటూనే వాడి ఫోన్ తీసుకొని
  నాన్నా నేను ఒక అమ్మాయిని ప్రేమించాను... మీరు ఒప్పుకుంటారో లేదోనని ఈ రోజు పెళ్ళి చేసుకుంటున్నాను... సారీ నాన్న అని చరణ్ వాళ్ళ నాన్న కి పనిలో పనిగా నా నెంబర్ కి కూడా వాట్సాప్ లో మెసేజ్ పెట్టీ ఫోన్ ను switch ఆఫ్ చేసాను. 
  చరణ్ ఆశ్చర్యంగా నన్నే చూస్తున్నాడు..
  శ్రావణిని బట్టలు కట్టుకోమని చెప్పి ఇద్దర్నీ రహస్యంగా బయటకు పంపించాను.


వాళ్ళు అలా వెళ్ళారో లేదో మా ఆయన నా దగ్గరికి పరుగెత్తుకొచ్చాడు. చరణ్ వాళ్ళ నాన్న ఫోన్ చేసాడట.మెసేజ్ సంగతి చెప్తుంటే నేను కూడా నా సెల్ చూపించాను అమాయకంగా నటిస్తూ...
చరణ్ కి మళ్ళీ మళ్ళీ కాల్ చేసాడు.. అది స్విచ్ ఆఫ్...[/b]
[b]
ఈయన అందరికీ ఫోన్ లు చేస్తున్నాడు.
నేను గుడి పంతులు గారికి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పాను. ఆయన 11.50 కి మంచి ముహూర్తం ఉందని చెప్పాడు. నేను request చేస్తే అన్ని వస్తువులు తానే స్వయంగా ఆరెంజ్ చేసి ముహూర్త సమయానికి గుళ్ళో పెళ్లి జరిపించాడు. 
మధ్యాహ్నం వరకల్లా చరణ్ వాళ్ళ పేరెంట్స్ హడావిడిగా ఇంటికి వచ్చారు.[/b]
[b]
ఈయన వాళ్ళు కలిసి వెతకడానికి వెళ్తుంటే వద్దని ఆపాను. వాడేమీ తప్పి పోలేదు కదా వెతకడానికి... పెళ్ళి చేసుకుంటున్న అన్నాడు... చేసుకొని వస్తాడేమో సాయంత్రం వరకు చూద్దాం అని సర్ది చెప్పాను.. ఇంకా ఎక్కువ సేపు ఉంటే ఏమౌతుందో అని శ్రావణి సెల్ కి ఫోన్ చేసి వాళ్ళని రమ్మన్నాను. చరణ్ సెల్ ను కూడా స్విచ్ ఆన్ చెయ్యమని చెప్పి దాంట్లోంచి వాళ్ళ ఇద్దరి ఫోటో ఒకటి పంపమని చెప్పాను. వాళ్ళు అది పంపగానే వాళ్ళు అరగంట లో వస్తారట అంటూ ఆ ఫోటో వాళ్ళకి చూపించాను. వాళ్ళు ఆ ఫోటో చూస్తుంటే 
  ఫరవాలేదు చరణ్ చక్కటి అమ్మాయినే చేసుకున్నాడు... అంటూ అమ్మాయి బాగుందనే విషయాన్ని వాళ్ళ మనసులోకి ఫీడింగ్ ఇచ్చాను...[/b]

[b] వాళ్ళు ఆ ఫోటో చూస్తుండగానే పక్కింటి పరిగెత్తి జ్యోతి ఆంటీకి విషయం చెప్పి తీసుకొచ్చి పరిచయం చేశాను.

ఈ లోగా చరణ్ శ్రావణి రావడంతో అందరూ తలో మాట అందుకునే సరికి వాళ్ళు బయటే నిలబడి బిత్తర చూపులు చూస్తుంటే జాలేసింది. 
ఒక్కసారిగా గట్టిగా అరిచి
ఇన్నాళ్లు మనమే అడిగాం కదా పెళ్ళి చేసుకొమ్మని..
ఇప్పుడు వాడికి నచ్చిన అమ్మాయిని చేసుకున్నాడు. మీకు చెప్పలేదని భేషజాలు మాని వాళ్ళని ఆశీర్వదించండి. అని గట్టిగా చెప్పి హారతి ఇచ్చి ఇద్దర్నీ లోపలికి తీసుకొచ్చాను.

కాసేపటికి అంతా సర్దుకున్నారు. జ్యోతి ఆంటీ ఆనందానికి హద్దులు లేవనే చెప్పాలి. చరణ్ వాళ్ళ పేరెంట్స్ కూడా కోడల్ని చూసి మురిసిపోయారు.

ఆ రాత్రి వాళ్ళకి శోభనం ఏర్పాట్లు...
గది అంతా సిద్ధం చేశాక శ్రావణిని లోపలికి పంపే రెండు నిముషాల ముందు నేను ఆ గదిలో అగరొత్తులు తీసుకొని వెళ్ళాను. చరణ్ బెడ్ మీద కూర్చుని ఉన్నాడు.
 ఆగరోత్తులు వెలిగించి అక్కడ పెట్టి వచ్చేప్పుడు.. చరణ్ దగ్గరగా వెళ్ళి [/b]
[b]
  చరణ్ ఒక్క మాట చెప్తా జాగ్రత్తగా గుర్తు పెట్టుకో... నువు రాత్రి చేసిన పనిని రేపటికల్లా శ్రావణి మర్చిపోతుంది. కానీ అంతకు ముందు రోజు రాత్రి మన ఇద్దరి మధ్యా జరిగింది తెలిస్తే ఈ జన్మలో నిన్ను క్షమించదు.. నీతో పాటు నన్ను కూడా ద్వేషిస్తుంది... కాబట్టి ఆ విషయం ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ దానికి తెలియనివ్వనని నాకు మాటివ్వు... అంటూ చేయి చాపాను. చరణ్ నా చేతిలో చేయి వేసాడు.[/b]
[b]
అక్కడ్నుంచి బయటకు వచ్చి
శ్రావణి దగ్గరకు వెళ్ళి మేం ఆడిన నాటకం ఎప్పటికీ ఎవరికీ చెప్పకూడదని మాట తీసుకొని దాన్ని చరణ్ గదిలోకి పంపించి హమ్మయ్య మొత్తానికి వెయ్యి కాదు గానీ చాలా అబద్ధాలు ఆడి చరణ్ గాడికి పెళ్ళి జరిపించాను అంటూ ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.[/b]
[b]
అంతలో ఇంకొకరి దగ్గర మాట తీసుకోవాలని గుర్తొచ్చి పరిగెత్తా[/b]
[b]
ఎవరి దగ్గరికా..[/b]
[b]
ఇంకెవరు మా ఆయన దగ్గరి కండి బాబు
ఒక నెల రోజుల్లోగా నన్ను నెల తప్పేలా చేస్తానని మాట తీసుకోవాలి[/b]
[b]
లేకపోతే చరణ్ దగ్గర నా పాతివ్రత్యానికి మాటొచ్చేయదూ....

ఏమంటారు..? 

[/b]

సమాప్తం

ధన్యవాదాలు

 

[Madhavi96]

పున్నమి రాత్రులు

కొత్త కథ 

త్వరలో....

[Madhavi96]

పున్నమి రాత్రులు

    గ్రహణం

చంద్ర లేఖ, నక్షత్ర
ఇద్దరు LKG నుండి క్లోజ్ ఫ్రెండ్స్. ఇప్పుడు మెడిసిన్ లో PG చేస్తున్నా వారిద్దరి ప్రెండ్షిప్ కంటిన్యూ అవుతూనే ఉంది. వారిద్దరిదీ వేరే లోకం. ఏది చేసినా, ఎక్కడికెళ్లినా ఇద్దరూ కలిసే...

  రేపు పెళ్ళయ్యాక ఏం చేస్తారే... అని ఎవరైనా అడిగితే...
  ఇద్దరం ఒకర్నే పెళ్ళి చేసుకుంటాం... నీకెందుకు.. అంటూ గట్టిగా జవాబిస్తారు
  ఎప్పుడైన అభిప్రాయ భేదాలు వచ్చినా అది ఒక్క పూటకే... పొద్దున వచ్చిన భేదం సాయంత్రానికల్లా ఎగిరిపోతుంది.
  వాళ్ళ తండ్రులు ఒకే ఆఫీసులో పని చేస్తారు. వాళ్ళు కూడా బెస్ట్ ఫ్రెండ్సే. ఉండేది వరంగల్ లో.. పక్క పక్కనే ఇళ్లు కట్టుకున్నారు. నక్షత్ర కి ఒక అన్న.. సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్. ఇక చంద్ర లేఖ వాళ్ళ పేరెంట్స్ కి తను ఒక్కతే కూతురు. పౌర్ణమి నాడు పుట్టిందని చంద్రలేఖ అని పేరు పెట్టారు.వాళ్ళు ఉండేది వేరే ఇళ్లలో అయినా ఒక ఇంటి వాళ్ళ లాగానే ఉంటారు.

మెడిసిన్ సీటు వచ్చినప్పటినుండి చంద్రలేఖ, నక్షత్ర ఇద్దరూ హైదరాబాద్ లో ఒక అపార్ట్మెంట్ లో రూమ్ అద్దెకి తీసుకొని ఉంటున్నారు. నాలుగేళ్ల MBBS పూర్తి చేసి, ఇప్పుడు ఇద్దరు చెరో స్పెషలైసేషన్ లో PG రెండో సంవత్సరం చదువుతున్నారు.

వాళ్ళ వయసులు ఎంతో మీకు నేను చెప్పనవసరం లేదనుకుంటా.
అయితే అంద చందాల విషయంలో ఇద్దరూ ఇద్దరే
ఒకరు మిస్ వరల్డ్ అయితే మరొకరు మిస్ యూనివర్స్ అందుకునే లెవెల్ అందం వాళ్ళది.
కాబట్టి వాళ్ల కొలతలు గట్రా నేను చెప్పనవసరం లేదు మీకు
నాకు తెలుసు మీరు ఊహించుకోగలరని.
మెడికల్ PG ఫ్రీ సీటు తెచ్చుకున్నారని చెప్పడం ద్వారా వాళ్ళ తెలివితేటలు కూడా మీకు తెలిసిపోతాయి కాబట్టి నేను ఆ విషయం కూడా మీకు విడమర్చి చెప్పనవసరం లేదు.

మరింకేం చెప్తావు అని విసుక్కుంటున్నారా? నేను చెప్పాల్సినవి మీరు ఊహించనివి చాలా ఉన్నాయి. కాస్త ఓపిక గా ఉంటే అన్నీ చెప్తాను. 

మన నాయికలు ఇద్దరు ఒక ట్రెక్కింగ్ క్లబ్ లో మెంబర్లు. అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా పది మంది కలిసి కొండలు గుట్టలు లోయలు అంటూ వెళ్ళిపోతూ ఉంటారు. వీళ్ళంతా మెడిసిన్ చదివే విద్యార్థులే... నలుగురు అమ్మాయిలు ఆరుగురు అబ్బాయిలు. ఈ సారి వాళ్ళు హిమాలయాలకు వెళ్ళారు. ఎవరెస్ట్ ఎక్కడానికి కాదండోయ్. అది వాల్ల సుదీర్ఘ లక్ష్యం. ఇప్పుడు మాత్రం ఒక చిన్న పర్వతాన్ని ఎక్కాలని వచ్చారు. మూడు రోజుల్లో ఆ పర్వతం ఎక్కి పైన ఒక రోజు గడిపి తిరిగి రావాలని వల్ల ప్లాన్...

 రెండో రోజు మధ్యాహ్నం పూట ఒక చోట ఆగి భోజనం చేసి రెస్ట్ తీసుకుంటున్నారు.
చంద్రలేఖకి దూరంగా ఎక్కడో నీటి శబ్దం సన్నగా వినిపించింది. మిగతా వారికి చెప్తే వాళ్ళు తమకు కూడా వినిపిస్తుంది అని కన్ఫర్మ్ చేశారు. అక్కడికి వెళ్ళి వేద్దాం అని నక్షత్ర ప్రపోజ్ చేస్తే ఎవరూ ఇంట్రెస్ట్ చూపించలేదు. నక్షత్ర బతిమాలితే సాయంత్రం మళ్లీ వాళ్ళు బయలుదేరే సమయానికి తిరిగి వస్తామని చెప్పి చంద్రలేఖ నక్షత్ర తో వెళ్ళింది.... 

ఒక అరగంట పాటు నడిచిన తర్వాత అక్కడ ఒక ఎత్తైన జలపాతం కనిపించింది వాళ్ళకి. ఒక ఇరవై అడుగుల ఎత్తైన ప్రదేశం పై నుండి నీళ్లు కిందికి జారుతున్నాయి. అందుకే అంత దూరం వరకు నీటి శబ్దం వినిపిస్తుంది.
చంద్ర, నక్షత్ర లు ఇద్దరు నీళ్ళు కింద పడుతున్న ప్రదేశానికి వెళ్ళారు. అక్కడ అదొక చిన్న సరస్సులా ఉంది. అక్కడక్కడ చిన్న చిన్న బండలు వాటి మధ్య ప్రవహించే నీళ్ళు చుట్టూ ఎత్తైన వృక్షాలు.. చూడ్డానికి ఎంతో మనోహరంగా ఉంది. 

మన నాయికామణులు ఇద్దరూ కింది వైపు కు వెళ్ళు తమ బ్యాగులు కింద పడేసి ప్యాంటు షర్టు విప్పేసి, బ్రా, పాంటీ లను మాత్రం ఒంటి పై ఉంచుకొని, నీళ్లలో దిగి జలకాలు ఆడారు. 
ఒక అరగంట నీళ్లలో గడిపిన తర్వాత అక్కడే ఉన్న ఒక పెద్ద బండరాయి మీద పడుకొని ఆకాశం వైపు చూస్తూ మాట్లాడుకుంటున్నారు. కాసేపు మళ్ళీ నీళ్లలో దిగి ఆడుకున్నారు... అలా మరో అరగంట గడిచాక..

నక్షత్ర: ఒసేయ్ ఇక వెళ్దామా

చంద్రలేఖ: ఇంకాసేపు ఉందామె

నక్షత్ర: ఇప్పటికే సాయంత్రం అవుతుందే... మళ్ళీ చీకటి పడిపోతే పైకి వెళ్లలేం.. వాళ్ళు మనకోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటారు పదా... అంటూ నక్షత్ర గట్టు మీద కు వచ్చి బట్టలు వేసుకుంటుంటే... లేఖ నీళ్లలో నుండి రాకుండా నక్షత్ర మీదికి నీళ్ళు చల్లుతుంది.

నక్షత్ర: బట్టలు తడిసి పోతాయే దొంగ మొహం దానా... వద్దు... ఆపవే  

చంద్రలేఖ: మరైతే నీళ్లలోకి రా ఇంకాసేపు ఆడుకుందాం... అంటూ ఇంకా నీళ్ళు చల్లుతుంటే...

నక్షత్ర: నువ్వు ఇలా చేసావంటే నీ బట్టలు తీసి ఆ నీళ్లలో వేస్తా... అలాగే కొట్టుకు పోతాయి... ఇలా అర్ధనగ్నంగా అందరి దగ్గరి వెళ్ళాల్సి ఉంటుంది జాగ్రత్త...  

చంద్రలేఖ: ఏంటే బెదిరిస్తున్నావా అర్ధ నగ్నంగా ఎందుకు పూర్తి నగ్నంగా వస్తా కావాలంటే ఇవి కూడా పడెయ్యి...  
అంటూ చక చకా బ్రా, ప్యాంటీ లను విప్పి నక్షత్ర మీదికి విసిరింది. నీళ్లలో పడేసే ధైర్యం నక్షత్ర చేయదని లేఖకు తెలుసు. అయితే నక్షత్ర నీళ్లలో వేయకపోయినా తన ఫ్రెండ్ తిక్క కుదుర్చాలని అనుకుంది. తన డ్రెస్ మొత్తాన్ని తీసుకొని ఇద్దరి బ్యాగులు అందుకొని

నక్షత్ర: నగ్నంగా వస్తా అన్నావ్ గా రా చూద్దాం నేను వెళ్తున్నా... అంటూ వెనక్కి తిరిగి వేగంగా వెళ్తుంది.
ఇలా చేస్తుందని లేఖ ఊహించలేదు...
  ఒసేయ్ ఆగవే వస్తున్నా అంటూ నగ్నంగానే పైకి వచ్చి నక్షత్ర వైపు వస్తుంటే... నక్షత్ర పరుగు అందుకుంది. వెనక లేఖ పరుగెత్తుకొస్తుంది. కాసేపటికి నక్షత్ర దొరికింది కానీ బట్టలు అందకుండా పైకి ఎత్తి పట్టుకుని గిర గిరా తిప్పి అక్కడున్న కొన్ని పొదలకు అవతలగా విసిరేసింది.

 ఆ కొంటె పని చంద్ర లేఖ జీవితాన్ని అతలాకుతలం చేస్తుందని ఆ క్షణంలో నక్షత్ర కి తెలియదు..

చంద్రలేఖ: దొంగ లంజా... బట్టలు కట్టుకుని వచ్చి నీ పని చెప్తా ఆగు... అంటూ ఆ పొదల వెనకకి వెళ్ళింది. 
అక్కడ ఒక చెట్టు కింద ఒక సాధువు ఉన్నాడు.
నక్షత్ర విసిరిన బట్టలు సరిగ్గా ఆ సాధువు మీద పడ్డాయి. 
వాటిని అతని చేతుల్లోకి తీసుకొని అటు ఇటు చూస్తూ ఉండగా... ఒంటి మీద నూలు పోగు కూడా లేకుండా చంద్రలేఖ వచ్చింది. చంద్ర లేఖే తన మీద కు ఆ బట్టలు విసిరిందనుకొని కోపంగా...

  మూర్ఖురాలా కామంతో కళ్ళు మూసుకుపోయి, మమ్మల్నే లోబర్చు కోవాలని చూస్తావా... అంటూ తన కమండలంలోని నీళ్ళు తీసుకొని ఏవో మంత్రాలు జపించి 
  ఇక మీదట నిన్ను చూసిన ప్రతి మగాడు నిన్ను అనుభవించు గాక అని శపిస్తూ ఆ జలాన్ని చంద్ర లేఖ మీద చల్లాడు...

అక్కడ సాధువును చూసిన మరుక్షణమే చంద్రలేఖ సిగ్గుతో చేతుల్తో తన సళ్ళను కప్పుకుంటూ పూబిళ్ళ కనబడకూడదని కాళ్ళు దగ్గరకు చేసుకుంటూ కూర్చుండి పోయింది. ఈ లోపునే ఆ సాధువు శపిస్తూ మంత్రజలం చంద్రలేఖ మీద చల్లాడు.

చంద్ర లేఖ వెంబడే వచ్చిన నక్షత్ర కూడా అక్కడ సాధువును చూసి షాక్ అయింది. ఆమె తేరుకునే లోపునే సాధువు శపించేశాడు. 
అయితే ఇద్దరిలో ముందు తేరుకుంది నక్షత్రనే... 
పరుగున వెళ్ళి ఆ సాధువు కాళ్ళ మీద పడిపోయింది.
నక్షత్ర: స్వామీ మన్నించండి... మీ మీద ఆ బట్టలు విసిరేసింది తను కాదు, నేను... 
నేను కూడా కావాలని మీ మీదకు అలా విసరలేదు. మీరు ఇక్కడున్నట్టు మా ఇద్దరికీ తెలియదు. దాన్ని ఆట పట్టిస్తూ ఆ బట్టల్ని నేను విసిరేసాను. ఇందులో దాని తప్పేమీ లేదు... డాక్టరై రోజు వందల మందికి వైద్యం చేయాల్సిన పిల్ల... మీ శాపం వల్ల ఏమౌతుందో ఆలోచించండి... ఈనాటి సమాజంలో ఎన్ని అనర్థాలు జరుగుతాయో ఆలోచించండి.. మమ్మల్ని కనికరించి మీ శాపాన్ని వెనక్కి తీసుకోండి... అని ఏడుస్తూ బతిమాలింది.

కోపం తగ్గిన ఆ సాధువు దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తూ కూర్చుండి పోయాడు. 
బాలికా ... శపించిన తర్వాత శాపాన్ని వెనక్కి తీసుకునే శక్తి నాకు లేదు... అయితే కొన్ని మినహాయింపులు మాత్రం ఇవ్వగలను... దాని వల్ల శాపం యొక్క ప్రభావం తగ్గిపోతుంది... అని మరి కొన్ని నీళ్లను తీసి మంత్రించాడు... చంద్రలేఖ ను దగ్గరికి రమ్మని పిలిచి...
ఈ రోజు పౌర్ణమి... కనుక నేను నీకిచ్చిన శాపం పౌర్ణమి రోజు అదియును రాత్రి 9 ఘడియల తర్వాత నిన్ను మొదట చూసిన 20 ఏళ్ల పైబడిన మగవాడి విషయంలో మాత్రమే వర్తిస్తుంది. అతడు నిన్ను చూసినది మొదలు అర ఘడియ లోపు నిన్ను సమీపించి నిన్ను తన వశం చేసుకొంటాడు. అంతియే కాక ఆ మగవాడు నీతో సంభోగించిన తదుపరి మీరిద్దరు దుస్తులు ధరించిన మరుక్షణం మీ ఇద్దరి మధ్య జరిగిన సంభోగం విషయం మర్చిపోతాడు... మరొక్కటి ఒకే సమయంలో ఒకరి కన్నా ఎక్కువ మంది పురుషులు నిన్ను చూసిన సందర్భంలో కూడా నా శాపం వర్తించదు.
నక్షత్ర: స్వామీ ..ఒకవేళ గర్భం వస్తే ...
పౌర్ణమి నాడు నా శాపం కారణంగా జరిగే సంభోగం వల్ల గర్భం దాల్చదు... 

చంద్రలేఖ: జీవితాంతం ఈ శాపాన్ని భరించ వలసిందేనా స్వామీ అంటూ మొదటి సారి లేఖ నోరు విప్పి అడిగింది.

ఏదైనా పౌర్ణమి రోజు నువ్వు ఏ మగవాడి కంటా పడకుండా ఉంటే... ఆ రోజుతో నీకు ఈ శాపం నుండి విముక్తి కలుగుతుంది అంటూ శాప విమోచన మార్గాన్ని తెలియజేసి మంత్రజలాన్ని లేఖపై జల్లాడు.

చంద్ర లేఖ, నక్షత్ర ఇద్దరూ అతనికి దండం పెట్టారు.

నిజా నిజాలు గ్రహించకుండా కోపంతో నిన్ను అకారణంగా శపించినందుకు నాకు చాలా బాధగా ఉంది తల్లీ... ఇలారా... అంటూ లేఖ ను దగ్గరికి పిలిచి పక్కన ఉన్న ఒక మొక్క ఆకులను నాలుగు తీసుకొని నలిపి లేఖ అరిచేతులకు పూశాడు. 
నా వల్ల జరిగిన తప్పిదానికి ఇన్నాళ్లు నేను ఆర్జించిన తపో బలమంతా నీ చేతులకు అర్పిస్తున్నాను. ఇకనుండి వైద్యురాలిగా నువు ఎవరికి వైద్యం చేసినా ఎటువంటి వ్యాధి అయినా తప్పక నయమవుతుంది... సుఖీభవ అంటూ ఇద్దరిని ఆశీర్వదించి అడవిలోకి వెళ్ళిపోయాడు.

నక్షత్ర అక్కడే పడి ఉన్న బట్టలను లేఖకు అందించి వేసుకోమంది.








Rate..             comment...                 Like

[Madhavi96]

Madhavi garu story bagundhi kothaga intsrting ga undhi contiune chyndi

ధన్యవాదాలు rishithejabsj గారూ...
కథ మీకు మీకు నచ్చినందుకు సంతోషం
మీరిలాగే ఇక ముందు కూడా ప్రోత్సహిస్తారని ఆశిస్తున్నాను

[Madhavi96]

new story super Madhavi garu

please continue


NAKSHATRA






CHANDRA LEKHA

ధన్యవాదాలు రాజు గారూ..
మీ ఫొటోలు బాగున్నాయి
Please keep posting

[Madhavi96]

చంద్రలేఖ: జీవితాంతం ఈ శాపాన్ని భరించ వలసిందేనా స్వామీ అంటూ మొదటి సారి లేఖ నోరు విప్పి అడిగింది.

ఏదైనా పౌర్ణమి రోజు నువ్వు ఏ మగవాడి కంటా పడకుండా ఉంటే... ఆ రోజుతో నీకు ఈ శాపం నుండి విముక్తి కలుగుతుంది అంటూ శాప విమోచన మార్గాన్ని తెలియజేసి మంత్రజలాన్ని లేఖపై జల్లాడు.

నేను గనక చంద్రలేఖ స్థానం లో ఉంటే శాశ్వత శాపవిమోచనానికి అస్సలే ప్రయత్నించను.

హహహః 
అయితే అది మీకు శాపం కాదు వరం అంటారు
 
ధన్యవాదాలు [b]na_manasantaa_preme గారూ..[/b]

Please keep encouraging me

[Madhavi96]

Super excited 

Thriller 

ధన్యవాదాలు మోహన69 గారూ
Please keep encouraging me

[Madhavi96]

Sweet and short...nice ending

Thank you ఉదయ్ గారూ... Nam:);

మీకు నా కొత్త కథ కూడా నచ్చుతుందని ఆశిస్తున్నాను

[Madhavi96]

Nice story

Thank you Reddy Garu

[Madhavi96]

ఇంతకీ మన చంద్ర లేఖ బోణీ ఎవరితో ఉండొచ్చు?
ఆ రోజే పౌర్ణమి అని చెప్పాడుగా సాధువు!!
వీళ్లు ఉన్నది అడవిలో!
అక్కడ ఎవరు ఉంటారు?


ఆ సాధువే తిరిగి వచ్చి బోణీ చేస్తాడా?

శాపం ప్రకారం రాత్రి 9 అవ్వాలి కదా...
:)

ఈ రోజు రాత్రి 9 అయ్యేసరికి మీకు తెలుస్తుంది లెండి 

[Madhavi96]

పున్నమి రాత్రులు

మొదటి పున్నమి

సాధువు వెళ్ళిపోయాక నక్షత్ర ఇచ్చిన బట్టలు వేసుకొని అక్కడే కూలబడింది చంద్రలేఖ. తన కళ్లలో నుండి నీళ్లు కారుతున్నాయి..
సానుభూతిగా లేఖ భుజంపై చేయి వేసి పక్కనే కూర్చుంది నక్షత్ర.
నక్షత్ర: సారీ నే.. ఇలా జరుగుతుందనుకోలేదు... ... అంది బాధగా...
చంద్రలేఖ: ఎవరి కర్మకు ఎవరు బాధ్యులు చెప్పు..  

నక్షత్ర: అయినా నాకొక డౌటూ... ఆ సాధువు కి శపించేంత శక్తి ఉందా... అసలు నిజమైన సాధువేనా ... ఈ రోజుల్లో అసలు తపస్సులు చేసే మునులు ఉంటారంటావా... ఉన్నా శపించగలిగే మునులు ఎక్కడున్నారు... లేక ఎవడైనా వేషం వేసుకుని మన మీద ఫ్రాంక్ చేశాడేమో... అవును అంతే అయ్యుండొచ్చు... నువ్వేం బాధ పడకు ... పద వెళ్దాం... అంటూ విషయాన్ని తేలిక చేసే ప్రయత్నం చేసింది.

 చంద్రలేఖ: ఒక వేళ నిజమే అయితే...
 
నక్షత్ర: పౌర్ణమి రోజున మాత్రమే అన్నాడుగా పదా... అప్పుడు చూసుకుందాం..

చంద్రలేఖ: ఇవ్వాళే పౌర్ణమి

నక్షత్ర: అవును ఇవ్వాళ పౌర్ణమి అని చెప్పాడు కదా... అంటే ఈ రోజు నుండే ఆ శాపం పని చేస్తుందా... టెస్ట్ చేసి చూద్దామా...

 చంద్రలేఖ: ఏంటి టెస్టు చేసి చూస్తావా... నా బతుకు నీకు నవ్వులాట గా ఉంది కదే...

నక్షత్ర: చీ చీ అలా ఏం కాదే... శాపం నిజమో కాదో ఎలా తెలుస్తుంది మరి...

 చంద్రలేఖ: ఏమీ తెలియక్కర లేదు... అది నిజం కానీ కాకపోనీ... మనం మాత్రం ఈ రోజు ఎవరి కంటా పడకుండా ఉంటే చాలు... ఆయన చెప్పినట్టు శాప విమోచనం అయిపోతుంది. ఒక వేళ అతను చేసింది ఫ్రాంక్ అయినా కూడా ఈ నైట్ ఇక్కడెక్కడైనా ఉన్నందువల్ల పెద్దగా నష్టం ఏమీ ఉండదు... మహా అయితే మన టీం వాళ్ళు మనల్ని తిడుతారు అంతే ...

నక్షత్ర: అంతే అంటావా...

 చంద్రలేఖ: ఇంకో విషయం... ఆ శాపం నిజం కానీ కాకపోనీ.. ఇక్కడ జరిగింది మాత్రం మనం ఎవరికీ చెప్పొద్దు... ఎందుకు రాలేదు అంటే ఏదో ఒకటి చెప్పేద్దాం లే ...

సూర్యుడు అస్తమిస్తున్నాడు. చీకటి పడేలోగా ఇద్దరూ కలిసి చుట్టు పక్కల ఆ రాత్రికి పడుకునేందుకు అనువైన ప్రదేశాన్ని వెతికారు. జలపాతానికి దగ్గరలోనే ఒక పెద్ద మర్రి చెట్టు కనబడింది... విశాలమైన దాని కొమ్మల పైన ఎక్కి రాత్రికి పడుకోవచ్చని డిసైడ్ అయ్యారు. 
మళ్ళీ జలపాతం వద్దకు వచ్చి గట్టిన కూర్చున్నారు.
చుట్టు వెన్నెల పరుచుకుంటుంది. పండు వెన్నెల్లో ఎత్తిమీదునుండి జారుతున్న జలపాతం, ఆ నీళ్ల శబ్దం చూస్తుంటే ఎంతో రమణీయంగా ఉంది అక్కడి వాతావరణం. ఇద్దరూ చాలాసేపు అక్కడే కూర్చుని ఆ ప్రకృతి రమణీయతను చూస్తూ మైమరచి పోయారు.

చంద్రలేఖ: ఎంత అందంగా ఉందే... ఇక్కడ... ఆ నీళ్ళు, ఈ గాలి, వెన్నెల, ఇక్కడ ఈ ఒడ్డున నువ్వూ నేను... బ్యూటిఫుల్... ఇంతటి అందాన్ని ఎప్పుడూ చూడలేదు... ఎంత సేపు చూసినా తనివి తీరడం లేదు...

నక్షత్ర: లేఖా... ఇప్పుడు టైం ఎంతయిందో తెలుసా...

 చంద్రలేఖ: ఎంత...
 
నక్షత్ర: 8.30... ఇంకాసేపైతే 9 అవుతుంది

 చంద్రలేఖ: ఆ తర్వాత.. పది అవుతుంది.. అయితే ఏంటి 
 
నక్షత్ర: 9 తర్వాత ఇటు వైపుగా ఎవడైనా మగవాడు వస్తే...ఈ పండు వెన్నెల లో, ఈ అందమైన ప్రదేశంలో... ఈ ఆహ్లాదకరమైన ప్రకృతి లో... ఈ జలపాతపు హోరు సాక్షిగా.. నేను చూస్తుండగానే... ఈ రోజే నీకు శోభనం జరుగుతుంది... అంది నవ్వుతూ

 చంద్రలేఖ: దొంగ ముండా... నీకు నవ్వులాట గా ఉందే... 
 అంటూ కొట్టబోయింది లేఖ...
 ముందే ఊహించిన నక్షత్ర తప్పించుకుని లేచి పరిగెత్తింది. 
 లేఖ తన వెంట పడింది... 
 పరుగెత్తుతూ వచ్చిన లేఖ సరాసరి మర్రి చెట్టు మీదికి ఎక్కగా లేఖ కూడా తనని అనుసరించింది.
 ఇద్దరూ చెట్టెక్కి తమ బ్యాగ్ లలో నుండి వెంట తెచ్చుకున్న డ్రై ఫ్రూట్స్ తినేసి పడుకుందామని try చేస్తున్నారు. సమయం 9 దాటింది. చెరో కొమ్మపై పడుకున్న ఇద్దరికీ అదో లాంటి భయం పట్టుకుంది.

**************************
**************************

చంద్ర లేఖ, నక్షత్ర ఇద్దరూ వాటర్ ఫాల్ వైపు వెళ్ళాక వారి టీం మేట్స్ అక్కడే కాసేపు రెస్టు తీసుకున్నారు..
గంట లో వస్తాం అని వెళ్ళిన వాళ్ళు రెండు గంటలైనా రాక పోయే సరికి వాళ్ళకు ఏం చెయ్యాలో తెలియలేదు.
పైకి వెళ్ళాలా... లేక వాళ్ళు వచ్చే వరకు ఆగాలా అని డిస్కస్ చేశారు.
అక్కడే ఆగితే వాళ్ళు అనుకున్న ప్లాన్ ఫెయిల్ అవుతుంది.
వాళ్ళలో హరి అనే వాడికి వీళ్ళిద్దరూ కాలేజ్ నుండి ఫ్రెండ్స్... అందుకని 
హరి: మీరు పైకి వెళ్ళండి... నైట్ మీరు టెంట్ వేసిన చోట చెట్లకి మన తెల్ల జెండాలు కట్టండి... నేను వాళ్ళని వెతికి తీసుకొని అక్కడికి వస్తాను.. అని చెప్పాడు.

ఆ విధంగా డిసైడ్ అయ్యాక వాళ్ళంతా పైకి వెళ్లగా హరి నీటి శబ్దం వింటూ... నక్షత్ర వాళ్ళు వెళ్ళిన వైపుగా బయలు దేరాడు...

నక్షత్ర వాళ్ళు జలకాలాడిన ప్రదేశానికి హరి వచ్చిన సమయంలో వాళ్ళిద్దరూ సాధువు దగ్గర ఉన్నారు.
హరికి వాళ్ళు కనబడకపోవడంతో అలాగే ఆ జలపాతపు నీళ్ళ వెంబడి వెతుకుతూ కింది వైపుకు వెళ్ళాడు. ఒక గంటకు పైగా కిందికి చూస్తూ వెళ్ళి ఎక్కడా కనబడక పోయే సరికి మళ్ళీ వెనక్కి నీటి వెంబడే నడుస్తూ వచ్చాడు. చుట్టు పక్కల కూడా చూస్తూ, నక్షత్రా..., లేఖా... అంటూ గట్టిగా పిలుస్తూ పరిసర ప్రాంతాలు అన్నీ గాలిస్తూ వచ్చాడు. 


9.30 సమయానికి హరి మళ్ళీ మన నాయికలు ఉన్న ప్రదేశానికి వచ్చాడు.
నక్షత్రా అనే పిలుపు వినబడగానే ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కి పడ్డారు. 
ఇలా హరి తమను వెతుక్కుంటూ వస్తాడని వాళ్ళు ఊహించలేదు.

చంద్రలేఖ: వీడొచ్చాడేంటే .....ఇప్పుడేం చేద్దాం...

నక్షత్ర: కామ్ గా పడుకో... అరిచి, అరిచి వాడే వెళ్ళిపోతాడు...

చంద్రలేఖ: పాపం ... మన కోసమే వచ్చాడు... కంగారు పడుతున్నాడు... పోనీ ఒక పని చేయవే... నువ్వెల్లి మనం సేఫ్ గానే ఉన్నాం... కంగారు పడొద్దని చెప్పి వస్తావా?

నక్షత్ర: నీ గురించి అడిగితే ఏం చెప్పను... దాక్కున్నావని చెప్పనా? లేక పూర్తిగా అదృశ్యమయ్యావని చెప్పనా? ఇప్పుడు వాడి ముందుకు వెళ్తే సవాలక్ష ప్రశ్నలు వేస్తాడు... అందుకని నువు పూకు మూసుకొని కూర్చో... లేదంటే వాడే నీ పూకు సీల్ ఓపెన్ చేస్తాడు...

 చంద్రలేఖ: చీ చీ ఏం మాట్లాడుతున్నావే... గబ్బు దానా..

నక్షత్ర: ఉన్న మాటే అన్నానే... ఇప్పుడు నువ్వు ఇలాగే మాట్లాడుతుంటే ఆ శాపం గనుక నిజమైతే.. వాడు వచ్చి నిన్ను చూస్తే జరిగేది అదే... 
నక్షత్ర చెప్తుంటే అది నిజమే అనుకుని నోటి మీద వేలేసుకుని లేఖ సైలెన్స్ అయిపోయింది.

ఇంతలో నక్షత్రా... లేఖా... అనే పిలుపులు వాళ్ళకి మరింత దగ్గరగా వినబడసాగాయి.

మరి కొన్ని క్షణాల్లోనే చేతిలో టార్చ్ లైట్ వీపుకు బ్యాగ్ తగిలించుకుని హరి కనబడ్డాడు.

ఉత్కంఠగా చెట్టు మీద నుండి హరిని చూస్తున్నారు లేఖా, నక్షత్రలు.

గట్టిగా పిలుస్తూనే హరి వాళ్ళు ఉన్న మర్రి చెట్టు కిందికి వచ్చి అన్ని వైపులా వెతుకుతున్నాడు.

ఊపిరి బిగబట్టి ఏమాత్రం కదలకుండా చెట్టు మీదనుండి హరిని గమనిస్తున్నారు వాళ్ళు.
లేఖ కైతే తన గుండె చప్పుడు బుల్లెట్ బండి శబ్దం లా వినపడుతుంది.
బీపీ ఏ రెండు వoదలకో చేరొచ్చు అనిపించింది ఆమెకి.

కాసేపు ఆ చెట్టు చుట్టు పక్కలా వెతికి హరి వెళ్ళిపోతుంటే హమ్మయ్యా అనుకున్నారు ఇద్దరూ...

ఇంతలో లేఖ పక్కన చెట్టు మీద ఏదో కదిలినట్టయింది. పరిశీలనగా చూడగా ఒక పాము బుస్ మంటూ బుసకొట్టింది. 

గట్టిగా కేక వేస్తూ... చెట్టు మీద నుండి కిందకు దూకింది లేఖ. 

ఆ కేక విని హరి వెనక్కి తిరిగి చూసాడు. టార్చ్ వేసి చూస్తే అక్కడ లేఖ ఉంది... 

హరి: ఓయ్ లేఖా... ఎంత సేపట్నుండి వెతుకుతున్నానో తెలుసా మీ గురించి.. అంటూ ఆమె వైపు కదలగానే... లేఖ కి ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు. హరి తనవైపు రావడం గమనించి అక్కడ ఉండకూడదు అనుకుంటూ...పరుగు అందుకుంది.

లేఖా ఆగు... అంటూ హరి తన వెనకే పరిగెత్తాడు.
కాసేపు ఏం జరుగుతుందో అర్థం కాలేదు నక్షత్రకి. ఒక నిమిషం తర్వాత జరిగింది అర్థం చేసుకొని తను కూడా చెట్టు దిగి హరి వెంట పరుగు తీసింది. 

ఆగకుండా పరుగెత్తుతూ వచ్చిన లేఖకు జలపాతం అడ్డుగా వచ్చింది... అయినను లెక్క చేయక నీళ్లలో దిగి ముందుకు వెళ్తుంటే కింద కాళ్ళకి ఒక రాయి తగిలి ముందున్న పెద్ద బండ రాయి మీద పడింది. 

జలపాతం దగ్గరకు రాగానే లేఖ నీళ్లలోకి వెళ్లడం చూసిన హరి తన బ్యాగ్ గట్టు మీద పడేసి తానూ నీళ్లలో దిగాడు. బండ రాయి మీద పడి తిరిగి లేవబోతున్న లేఖను చేరుకొని ఆమెకు సహాయం అందిద్దామని చేయి పట్టుకొన్నాడు. 

అంతే ఇద్దరి శరీరాల్లోకి ఏదో విద్యుత్ ప్రవహించినట్టుగా అయింది వాళ్ళకి. ఒకరికి ఒకరు అభిముఖంగా తిరగడంతోటే ఇద్దరి పెదాలు కలుసుకున్నాయి.

వాళ్ళ వెనకే పరుగెత్తుకొచ్చిన నక్షత్ర లేఖ అలా ముద్దు పెట్టుకోవడం చూసి గట్టు మీద నిలబడి ఆశ్చర్యపోయింది. 

ముద్దాడుతున్న లేఖకు కూడా ఆశ్చర్యంగానే అనిపిస్తుంది. తన ప్రమేయం ఏమీ లేకుండానే తన పెదాలు అతని పెదాలని పెనవేసుకోవడం తనకి తెలుస్తుంది. దూరం జరగాలి అని అనిపిస్తున్నా తన శరీరం అతనికి మరింత దగ్గరౌతున్నాయి. తన చేతులు హరి వెనగ్గా వెళ్లి అతన్ని బంధించి వేసాయి. హరి చేతులు కూడా లేఖ శరీరాన్ని తడుముతున్నాయి. ఒక చెయ్యి ఆమె వీపును నిమురుతుంటే, మరో చెయ్యి లేఖ పిర్రలని కసిగా నలుపుతుంది. 

ఒకరి నోట్లో మరొకరి నాలుక నాట్యం చేస్తున్నాయి.

ఒక అయిదు నిమిషాల తర్వాత వారి పెదాలు విడివడ్డాయి. వెంటనే హరి లేఖను తన రెండు చేతుల్లో ఎత్తుకుని నీళ్లలో నుండి బయటకు వచ్చాడు. 
ఒడ్డున నిలబడి ఉన్న నక్షత్ర వైపు కనీసం చూడనైన చూడకుండా వెళ్ళి కాస్త పచ్చిక బయలు ఉన్న ప్రదేశంలో లేఖను దింపాడు. లేఖకు మాత్రం నక్షత్ర ఉనికి తెలుస్తోంది. కానీ ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది.

లేఖను కిందికి దింపిన హరి మళ్ళీ వెనక్కి వచ్చి తన బ్యాగ్ తీసుకొని వెళ్ళాడు. ఈ సారి కూడా అతను నక్షత్రను గమనించనే లేదు. నక్షత్ర ఆశ్చర్యంగా అతన్ని చూస్తూ వెనకే వెళ్ళింది. హరి మళ్ళీ లేఖ దగ్గరికి వచ్చి బ్యాగ్ లో నుండి లావుపాటి దుప్పటి లాంటి దాన్ని తీసి కింద పరిచాడు. దాని మీద కూర్చుని లేఖను ఆహ్వానించాడు.
లేఖ వెళ్ళి అతని ఒళ్ళో కూర్చుంది.
హరి వెంటనే లేఖ టాప్ తీస్తుంటే ఆమె అతనికి సహకరించింది. పింక్ కలర్ బ్రా లోనుండి రెండు అర్థ చంద్రకారాలు ఆ చంద్రుడి వెన్నెల్లో మెరుస్తూ హరికి కన్నుల విందు చేసాయి.

హరి ఆమె సళ్ళకేసి తన మొహాన్ని రుద్దుతున్నాడు.
చంద్రలేఖ తమకంతో కళ్ళు మూసుకుంది.
మెల్లగా అతని చేతులు ఆమె వెనగ్గా వెళ్లి బ్రా హుక్స్ తప్పించేసాడు. ఇప్పుడు రెండు సళ్ళు పూర్ణ చంద్రుల్లాగా ఉన్నాయి. 

గుండ్రంగా మెరుస్తున్న వాటిని చూసి పైన ఆకాశం లోని చంద్రుడు కూడా అసూయ పడి ఉంటాడు అనిపించింది నక్షత్రకి.

హరి ఒక సన్నుని నోట్లోకి తీసుకుని చప్పరిస్తూ, మరో దాన్ని గట్టిగా నలుపుతున్నాడు. చంద్ర లేఖకి ఒక వైపు అతన్ని వారిద్దామని అనిపిస్తున్నా కూడా ఆమె చేతులు, కాళ్ళు ఆమెకి ఏమాత్రం సహకరించక పోగా అవి హరికి అనుకూలంగానే పని చేస్తున్నాయి. కొద్ది సేపు అలా హరి సళ్ళు చీకగానే పూర్తి బాడీ అతని వశం అయ్యింది. మరి కాసేపటికే మనసు కూడా అతని వశం అయినట్టుగా ఉంది. సన్నగా మూలుగుతుంది.

 చంద్రలేఖ నోటి వెంట తీయటి కూజితాలు వెలువడుతుంటే పక్కనే కాస్త దూరంలో ఉన్న నక్షత్రకీ ఏదో అవుతున్నట్టు అనిపించింది.
హరి తన సళ్ళనే పిసుకుతున్నట్టుగా ఊహిస్తూ ఆమె సళ్ళని ఆమే నలుపుకుంటుంది.

లేఖ సళ్ళని చీకుతూనే హరి ఆమెను వెనగ్గా పడుకోబెట్టాడు. అలాగే ఆమె మీదకు ఒరిగి ముఖమంతా ముద్దులు పెడుతున్నాడు. లేఖ హరి షర్ట్ తీసేసింది. దాంతో ఏ ఆచ్చాదన లేని వాళ్లిద్దరి ఛాతీలు ఒకదాన్నొకటి రాసుకుంటున్నాయి. ఆ రాపిడిలో లేఖ సళ్ళు నలుగుతూ ఇద్దరికీ అదోలాంటి మత్తును కలిగిస్తున్నాయి. 

ఈ సారి హరి కాస్త కిందికి జరిగి లేఖ ప్యాంటు ను లాగేసాడు. నున్నటి బలమైన తొడలను చూస్తూనే వాటి పైన బడి ముద్దులు కురిపించాడు. లేఖకు ఆ చర్య ఎలాగో అనిపించి వెనక్కి తిరిగి పోయింది. 
పాపం చిన్న ప్యాంటీ ఆమె వెనకెత్తులను ఏమాత్రం దాచలేక పోవడంతో ఇసుక తిన్నెల మాదిరి నున్నగా మెరుస్తూ 90 శాతం నగ్నంగా హరికి కన్నుల విందు చేసాయి. హరి ఒక పిర్ర మీద చిన్నగా చుంబించడంతో హా అంటూ ఎగిరి పడింది లేఖ. అదేమీ పట్టించు కాకుండా హరి రెండు పిర్రల మీద ఇంచు కూడా వదలకుండా ముద్దులు పెడుతుంటే తట్టుకోలేక లేఖ ఒకటే మెలికలు తిరిగి పోతుంది. అదును చూసి రవి ప్యాంటీ ను కూడా లాగేసియడంతో లేఖ పూర్తిగా నగ్నంగా మారింది. ఆత్రంగా ఆమెను వెల్లకిలా తిప్పేశాడు హరి. 
చాలా చిన్న సైజు వెంట్రుకలతో ఇంచు మించు నున్నగా ఉన్న లేఖ పూకు హరికి నిలువుగా దొరికేసింది. సిగ్గుగా కళ్ళు మూసుకుంది లేఖ.
హరి తన బట్టలని కూడా పూర్తిగా తీసేసి లేఖను నిలువునా ఆక్రమించుకున్నాడు. ఒక చేత్తో సళ్ళను పిసుకుతూ, ముఖం పైన ముద్దులు పెడుతూ కింద తన మొత్తని లేఖ మొత్తకేసి అదుముతూ ఉన్నాడు.
లేఖకు తొడల మధ్య అతని నిగిడిన మగతనపు స్పర్శ తెలుస్తోంది. గట్టిగా అతని ఆయుధం తన ఆడతనపు పై భాగాన్ని పొడుస్తుంది.
పైనా కింద జరుగుతున్న ముప్పేట దాడికి తట్టుకోలేక లేఖ అతన్ని పెనవేసుకుంటూ కాళ్ళను విడదీసింది. అలా విడదీయడంతో అప్పటి వరకు పైభాగాన్ని మాత్రమే తాకుతున్న హరి ఆయుధం పూ పెదాలని కింది వరకు రాస్తూ వెళ్ళింది.
 ఆ మగతనపు స్పర్శ లేఖకు మరింత ఉద్రేకాన్ని కలిగించింది. హరిలో కూడా అలాంటి ఉద్రేకమే కలిగింది. 

కన్నార్పకుండా వాళ్ళనే చూస్తూ ఉన్న నక్షత్రకీ అదే ఉద్రేకం కలిగింది. తన ప్యాంటును, ప్యాంటీని కిందికి లాక్కొని తన పూకుని బలంగా రుద్దుకుంటుంది.

 హరి కాసేపు తన మొడ్డని కాసేపు లేఖ పూకు మీద పైకి కిందికి రాసి లోపల దిగేయడానికి ట్రై చేశాడు. కానీ అది లోపలికి వెళ్లకుండా జారిపోతుంది. ఇంక అలా కాదని పైకి లేచి ఆమె రెండు కాళ్ళని పైకి మడిచి పెట్టాడు. తను ఆమె రెండు కాళ్ళ మధ్యగా వెళ్ళి ఆమె మీదకు కాస్త ఒరిగాడు. మొడ్డను చేత్తో పట్టుకొని లేఖ చీలిక మీద ఉంచి గట్టిగా నెట్టాడు.
చంద్రలేఖ: అమ్మ్ ..మా ... అంటూ గట్టిగా అరిచింది లేఖ.

ఊహ తెలిసినప్పటి నుండి ఏ మగాడికి కనీసం చూపించకుండా దాచిపెట్టుకున్న 24 ఏళ్ళ బుజ్జి దాంట్లో కనికరం లేకుండా 7 అంగుళాలకు పైగా పొడవు రెండున్నర అంగుళాల వ్యాసంతో ఉక్కు కడ్డిలా నిగిడిన గూటాన్ని కసుక్కున తొయ్యడం తో చంద్రలేఖ తట్టుకోలేక పోయింది. కళ్ళలో నుండి నీళ్లు కారుతున్నాయి. అవేవీ పట్టని హరి ఆమె నోటిని తన నోటితో మూసేసి చిన్నగా నడుమును కదిలించ సాగాడు.

లేఖ కళ్లలోనుండి నీళ్ళు కారడం చూసిన నక్షత్రకి కూడా ఆ బాధ తెలిసిపోయింది. ఎంతయినా ఆడది కదా అందుకే ఆమెకు ఆ బాధ అర్థం అయింది. పైగా ప్రాణ స్నేహితురాలు. వెంటనే లేచి దగ్గరకు వెళ్దాం అనుకుని కదిలింది. అది చూసిన లేఖ వద్దని సైగ చేయడంతో ఆగి పోయింది. అక్కడే కూర్చుని వాళ్ళని చూస్తుంది.

లేఖ పెదాలని అలాగే ముడేసి ఉంచి తన నడుముని చిన్నగా కదిలిస్తుంటే క్రమ క్రమంగా బాధ తగ్గి హాయిగా అనిపిస్తుంది లేఖకి. తన రెండు చేతుల్ని హరి వెనగ్గా వేసి వీపంతా నిమురుతుంది. 

విషయం అర్థమైన హరి పెదాలని వదిలేసి సళ్ళని అందుకుని చీకుతున్నాడు. తన నడుము స్పీడ్ పెంచి గట్టిగా లేఖను దెంగుతున్నాడు.

చంద్రలేఖ: ఆహ్ ... హరీ... ఆహ్.. హా ... అంటూ మూలుగుతుంది లేఖ.

చంద్రలేఖ: ఇంకా ... ఇంకా... ఆహ్.. ఆ.. అలాగే... అలాగే చెయ్ హరీ .. ఆహ్ .. ఇంకా.. ఇంకా గట్టిగా... ఇంకా.. వేగంగా... మ్మ్... హా.. హరీ... అంటూ మూలుగులు కాస్తా అరుపులుగా మారాయి.

నక్షత్రకి కూడా తెలిసిపోయింది తన స్నేహితురాలు ఇప్పుడు బాధనుండి సుఖం లోకి వచ్చిందని. అందుకే హరి లేఖకు వేస్తున్న పోట్లకు అనుగుణంగా తన వేళ్ళను పూకులోకి తోసి కెలుక్కుంటోంది. హరి తననే దెంగుతున్నట్టుగా ఊహిస్తూ సన్నగా మూలుగుతుంది.

హరి కూడా లేఖ అరుస్తున్న అరుపులకు వెర్రెత్తి పోయి తన శక్తినంతా కూడదీసుకుని ఒక్కొక పోటు పొడుస్తుంటే లేఖ బాడీ అదిరిపోతుంది. రెండు సళ్ళని తన రెండు చేతులతో కసిగా నలుపుతూ... కాసేపు నెమ్మదిగా మొడ్డతో ఒక్కొక్క పోటు లేఖ పూకులో అడుగంటా దిగేట్టుగా పొడుస్తూ... మరి కాసేపు వేగంగా పైకీ కిందికీ కదులుతూ పూకంతా అదిరేలా దెంగుతున్నాడు... ఒక అరగంట పాటు హరి లేఖను ఆగకుండా దెంగునే ఉన్నాడు.  

హరి చేత దెంగించుకుంటున్న లేఖకి, చూస్తున్న నక్షత్రకి స్వర్గం అంటే ఎలా ఉంటుందో తెలిసిపోతుంది. 
లేఖ తన నడుమును పైకెత్తి హరికి ఎదురొత్తులు ఇస్తుంటే... నక్షత్ర తన పూకులో వేళ్ళను వేగంగా కదిలిస్తోంది.

 నిర్మానుష్యమైన ఆ అడవిలో ఆ వెన్నెల రాత్రి ముగ్గురూ మూలుగుతూ, అరుస్తూ అదో రకమైన తన్మయత్వంలో తేలిపోతున్నారు.

కాసేపటికే హరికి తెలిసిపోయింది తాను చివరికి వచ్చేశానని. దాంతో అతడు మరింత వేగంగా లేఖ పూకుని వాయిస్తున్నాడు. లేఖకు కూడా ఆ విషయం అర్థమయింది. తన రెండు కాళ్ళని దగ్గరికి చేర్చింది. దాంతో హరి మొడ్డ బాగా బిగుసుకుపోవడంతో గట్టిగా అరుస్తూ మరో నాలుగు పోట్లు పొడిచి కార్చేసుకున్నాడు. ఆ చివరి నాలుగు పోట్ల సమయంలోనే లేఖ కూడా కార్చేసుకుని హరిని గట్టిగా పట్టుకుని కౌగిట్లో బిగించింది.

నక్షత్రకు కూడా వాళ్ళను వాల్ల శరీరాల ఉద్రేకాలను చూస్తుంటే చివరకు వచ్చేసింది. పూకులో తన వేళ్ళను వేగంగా కదిలించి భులుక్కున కార్చేసుకుని అలాగే పచ్చిక మీద వెనక్కి వాలిపోయింది.

చంద్ర లేఖ, హరి ల తొలి సంగమాన్ని దగ్గరుండి కళ్ళారా చూస్తూ వాళ్ళతో పాటు తానూ కార్చుకుని పచ్చికలో పడుకున్న నక్షత్ర ఒక పది నిమిషాల తర్వాత లేచి పక్కకి చూసింది. అక్కడ లేఖ పైన హరి బోర్లా పడుకుని ఉన్నాడు. నిద్ర పోయినట్టుగా అనిపించాడు. లేఖ మాత్రం పైకి చూస్తూ ఏదో ఆలోచిస్తూ ఉంది. 

నక్షత్ర లేచి నిలబడి తన ప్యాంటీని, ప్యాంటును పైకి లాక్కుని బట్టలన్నీ సరి చేసుకుంది... దగ్గరగా వెళ్ళి లేఖకు ఆమె బట్టల్ని చూపించి వేసుకోమని సైగ చేసింది.

లేఖ మెల్లిగా హరిని తన మీదినుండి కిందికి జరిపింది. 
కిందికి జరిగిన హరి మేల్కొని చిన్నగా నవ్వాడు. లేఖ తను బట్టలు వేసుకుని , అతని బట్టలు అందుకొని వేసుకోమని ఇచ్చింది. అతను బట్టలు వేసుకునే సమయంలో చంద్రలేఖ, నక్షత్రంలు కలిసి అక్కడినుండి దూరంగా వెళ్ళి అతన్నే చూస్తున్నారు. 

బట్టలు వేసుకోవడం పూర్తయ్యాక చుట్టూ చూస్తుంటే హరికి అయోమయంగా అనిపించింది. అక్కడ పక్కనే తన బ్యాగ్ పడి ఉంది. దుప్పటి పరిచి ఉంది. తాను అక్కడెలా పడుకున్నాడో, ఎందుకు పడుకున్నాడో అర్థం కాలేదు. ఒళ్ళంతా అలిసిపోయినట్టుగా ఉంది. ఆలోచిస్తూ అలాగే వెనక్కి వాలి పడుకున్నాడు. 

కాసేపు దూరం నుంచి హరిని గమనిస్తున్న స్నేహితురాళ్ళు ఇద్దరూ హమ్మయ్య అంటూ.. ఊపిరి పీల్చుకొన్నారు. సాధువు చెప్పినట్టే హరికి ఏమీ గుర్తు లేదు... గుర్తుండి ఉంటే తిరిగి లేఖ కోసం చూసే వాడు కదా అనుకొంటూ... మర్రి చెట్టు వద్దకు వెళ్లి పడుకుండిపోయారు.



Rate.............. Comment.............. Like