Thread Rating:
  • 24 Vote(s) - 2.88 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Romance Office Romance - లేడీ బాస్ తో, ప్రేమాయణం - Part - 7

Showing only the posts of timepass4fun: 13 of 206 posts. Show all posts
#1
Heart 

*** Every character and every situation in this story is fictional *** 

*** Trying to keep the language and situations closer to normal life ***

*** This is not a hardcore direct to bed kind of story ***
------------------------------------------------------------------------------------------------------
లేడీ బాసతో ప్రయాణం, ప్రేమాయణం - Part - 1


"సరే స్వేత, మరి భవ్యకి చెప్పావా"


"హా చెప్పాను, పరలేదు కుదరనప్పుడు ఎం చేస్తాం ఎవరం అయినా అంది. మీ ఇద్దరు వెళ్ళండి ప్లీజ్ నా కోసం ప్లాన్ పోస్టుపోన్ చేసుకోవద్దు"

"నువ్వు లేకుండా మేము ఇద్దరం వెళ్లి ఎం చేస్తాం ఇంక ఫన్ ఎం ఉంటుంది చెప్పు"

"అర్రే.. నీకు అన్ని తెలిసి కూడా ఆలా అంటావు ఏంటి, ఇదేదో మన కోసం ప్లాన్ చేసింది కాదు కదా, భవ్య మైండ్ కొంచం డైవర్ట్ అవుతది. అర్ధం చేస్కో"

"ఓకే, భవ్యతో మాట్లాడతాను ఆమె ఓకే అంటే సరే. లేదంటే ఊరికే కలిసి విషెస్ చెప్పి కుదిరితే ఎక్కడైనా బయట లంచ్ చేస్తాం"

"ఓయ్.. మెంటలా నీకు, అది రాను అనే అంటది. ఏదోకటి చెప్పి తీసుకువెళ్ళు, దాన్ని ఆలా చూడలేకపోతున్నాను నేను. ఏమి షేర్ చేసుకోదు సైలెంటుగా ఉంటది, ఆలా అని ఇంతక ముందులా ఉండదు. కొంచం ఈ రెండు రోజులు అయినా హ్యాపీగా టైం స్పెండ్ చేయించు. వీలు అయితే అసలు ఏమైందో అడుగు"

"వామ్మో.. నా వల్ల కాదు, నువ్వు అడగటం ఒక రకం నేను ఎలా అడుగుతాను అవన్నీ. అసలు నేను ఒప్పుకున్నదే ఎదో మీకు తోడుగా వద్దాం అని అంతే"

"పిచ్చి పిచ్చిగా మాట్లాడకు. అది నీకు కూడా ఫ్రెండ్ ఏ కదరా. ఎందుకు అంత భయపడి ఛస్తావ్"

"ఏమోనే, నువ్వు ఉన్నపుడు casual గా మాట్లాడం జోక్స్ వేయటం వరకు ఓకే కానీ. మేము ఇద్దరమే ఉన్నప్పుడు భయంగా ఉంటది, కొంచం లిమిట్స్ లోనే ఉంటాను ఎందుకో తెలీదు. ఆమె ఎంతైనా మన లీడ్ కదా అందుకేనేమో"

"ఏడ్చవ్, ఏదోకటి చెప్తావ్. సరే దాన్ని అయితే ముందు బయటకి తీసుకు వెళ్ళు"

"సరే నేను కాల్ చేస్తాలే భవ్యకి" అని కాల్ కట్ చేశాను.

నా పేరు రాహుల్. నేను, స్వేత, భవ్య ఒక కార్పొరేట్ కంపెనీలో ఒకే టీంలో జాబ్ చేస్తున్నం. నేను కంపెనీలో జాయిన్ అయ్యి 2 ఇయర్స్ అవుతుంది. అప్పటికే 3 ఇయర్స్ ముందు నుండే స్వేత, భవ్య అదే ప్రాజెక్ట్ లో పని చేస్తున్నారు. 

స్వేత నా ఏజ్ గ్రూప్ కావటం outgoing మైండ్ సెట్ అవడంతో ఈజీగా ఫ్రెండ్స్ అయిపోయాం. నిజం చెప్పాలంటే హీరోయిన్ లకి ఏ మాత్రం తీసిపోదు స్వేత అందం. ఫెయిర్ కలర్ కానీ, ఫిగర్ కానీ, పేస్ లో కల కానీ మా ఆఫీస్ లో అంతకు మించిన అందమైన అమ్మాయి లేదు అనే చెప్పాలి. అంతకంటే భయంకరం అయిన రిచ్, అసలు ఆ జాబ్ చేయాల్సిన అవసరం ఏంటో నాకు అర్ధం అయ్యేది కాదు. నాకు నా లెవెల్ అమ్మాయిలకి సైట్ కొట్టాలి అంటేనే ఎదో తెలీని ఇంఫిరియారిటీ అదే అసలు మన రేంజ్ ఏ కాదు అని తెలిసాక స్వేతపైన ఎప్పడు అలాంటి ఫీలింగ్ ఏ రాలేదు. అందుకేనేమో పెద్ద ప్రాబ్లెమ్ లేకుండా ఈజీగా ఫ్రెండ్ జోన్ అయిపోయా.

భవ్య ఎక్స్పీరియన్స్ లో మాకంటే 3 ఇయర్స్ సీనియర్, ఏజ్ లో కూడా ఇంచుమించు అంతే. ఒక పాప కూడా వుంది. అందం అయినదే, కానీ మారీడ్ అని తెలిసిపోయేలా ఉండేది  తన డ్రెస్సింగ్. చూడటానికి హీరోయిన్ జ్యోతికల ఉంటుంది. ఎప్పుడు చుడిదార్లో వచ్చేది ఆఫీస్ కి, జీన్స్ కూడా ట్రై చేసినట్లు గుర్తు లేదు. కానీ చలాకి తనంలో స్వేతకి ఏ మాత్రం తీసిపోదు. ఎంత పెద్ద ప్రాబ్లెమ్ అయిన చాలా ఈజీగా హేండిల్ చేసేది. 

మా టీంలో మేము ముగ్గురమే. భవ్య పేరుకి మా ఇద్దరికీ బాస్ ఏ అయిన, స్వేత భవ్య ఇద్దరు చాల ఇయర్స్ గా అదే ప్రాజెక్ట్ అవ్వడంతో, ఇద్దరు మంచి ఫ్రెండ్స్ అయిపోయారు. స్వేత భవ్యని ఎప్పుడు మాడం అని పిలవటం కానీ ఓవర్ రెస్పెక్ట్ ఇవ్వటం కానీ చూడలేదు. ఆఫీసులో ఉన్నప్పుడే ఇంక కనీసం పేరు పెట్టి పిలిచేది, బయటకి వెళ్లినప్పుడు మరీ కాలేజీ ఫ్రెండ్ ని పిలిచినట్లు బేబీ, ఓయ్, ఒసేయి అంటూ మాట్లాడేది. నాకు ఫస్ట్ లో కొత్తగా ఉండేది కానీ తరువాత అలవాటు అయిపోయింది. ఎప్పుడైనా వర్క్ విష్యంలో ఎంత గొడవ అయిన. బయటకి వచ్చాక మామూలుగానే వుండే వాళ్ళు. ఆడవాళ్లు ఆలా ఉండటం చాల తక్కువ. దాన్ని బట్టి వాళ్ళు ఎంత క్లోజ్ అయ్యారు అర్ధం చేస్కోవచ్చు.

నాకు ఫస్ట్ లో చాలా కొత్తగా ఉండేది ఇదేంట్రా ఇద్దరు ఆడవాళ్లే ఉన్న ప్రాజెక్ట్ లో పడేసారు అనుకునే వాడిని. ఆ తరువాత అలవాటు అయిపోయింది. మా చుట్టుపక్కల ఉన్న టీమ్స్ లో అందరి మగవారి కళ్ళు స్వేత పైనే ఉండేవి. చాలా చలాకి కూడా ఉండటం వల్ల ఒకొక్కసారి ఓవర్ attention కూడా చూపెట్టే వాళ్ళు. మేము ఎప్పుడైనా లంచ్ కి కానీ బయటకి కానీ వెళ్లి వస్తుంటే నన్ను చూసి కుళ్ళుకునే వాళ్ళు. ఒకళ్ళు ఇద్దరు బయటకి అన్నారు కూడా, నువ్వు చాలా లక్కీ బ్రో అని. అక్కడ అంత సీన్ లేదురా బాబు నాకు అని చెప్పాలి అని పిచ్చేది.

అంత చలాకిగా వుండే మేము ముగ్గురం ఒక రెండు నెలలుగా ఆలా లేము. ఎందుకో తెలీదు సడన్ గా భవ్య చాలా సైలెంట్ మూడీగా అయిపొయింది. ఇంతక ముందు వుండే చలాకి తనం లేదు. స్వేత ఎంత చీర్ అప్ చేయాలనీ ట్రై చేసిన యూస్ లేదు. ఏమైందో ఎప్పుడు మాతో షేర్ చేసుకోలేదు. ఒకొక్క రోజు సడన్ గ ఆఫీస్ నుండి వెళ్లిపోయేది. ప్రాజెక్ట్ లో ఎం అవుతుందో ఎప్పుడు అప్ టు డేట్ వుండే ఆమె కనీసం మేము ఇద్దరం ఎం చేస్తున్నామో కూడా పటిచుకునేది కాదు. ఎప్పుడు మా మీద సీరియస్ అవ్వని భవ్య ఒకసారి స్వేత మీద చిరాకు పడటం చూస్తేనే అర్ధం అయింది ఎదో పర్సనల్ ప్రాబ్లెమ్ వుంది అని. కానీ నాకు అయితే ఏమైందో అడిగే ధైర్యం కానీ చనువు కానీ లేవు. 

అందుకే భవ్య బర్త్ డేకి బయటకి తీసుకు వెళ్దాం అని ప్లాన్ చేసింది స్వేత. మొదట భవ్య రాను కుదరదు అంది. భవ్య వాల్ల ఆయన కూడా సిటీలో లేరు, పాపని వల్ల అమ్మ గారి ఇంటికి పంపింది అని తెలిసి ఇంక పట్టు పట్టింది స్వేత, వెళ్లి తీరాల్సిందే అని. చేసేది లేక స్వేత గోల భరించ లేక ఒప్పుకుంది భవ్య. సిటీ అవుట్ స్కిర్ట్స్ లో స్వేతకి ఒక ఫార్మ్ హౌస్ వుంది. పది పదిహేను ఎకరాల మామిడి తోట, అందులోనే ఫార్మ్ హౌస్ అక్కడికి ఔటింగ్ ప్లాన్ చేసింది. ఇప్పటికి కొన్నిసార్లు వెళ్లారు అంట వాళ్ళు ఇద్దరు వీకెండ్స్. నేను టీంలోకి వచ్చాక ఎప్పుడు కుదరలేదు. ఇప్పుడు ఎలా ఆయన అసలు భవ్య లైఫ్ లో ఏమవుతుందో తెలుసుకోవాలి తనని డైవర్ట్ చేయాలి అని మళ్ళీ స్వేత ప్లాన్ చేసింది. స్వేతకి మ్యాచ్స్ చూస్తున్నారు అని తెలిసిన విషయమే. కానీ అనుకోకుండా మేము ప్లాన్ చేసిన రోజే ఎదో పెళ్లి చూపులు ఆరెంజ్ చేయటంతో లాస్ట్ మినిట్లో డ్రాప్ అయింది.

ఇప్పుడు నేను భవ్యకి కాల్ చేసి ఆమెని ఒప్పించాలి. మాములుగా అయితే కాల్ చేయటానికి అంత వెనకాడే వాడిని కాదు. కానీ వంటరిగా రమ్మనాలి అంటే దైర్యం చాలట్లేదు. ఎందుకంటే నేను వేసిన ఎదవ వేషాలు అలాంటివి. 

ఒక సంవత్సరం క్రితం జరిగింది ఇది. ఆఫీస్ అంత స్వేత స్వేత అని కలవరిస్తుంటే నిజంగానే దాని మీద ఇంటరెస్ట్ పోయింది నాకు. అంతే కాక మేము కూడా బాగా క్లోజ్ అయిపోవటంతో ఒరేయ్, ఏరా, బె వరకు వెళ్ళిపోయింది స్వేత పలకరింపు. ఇంక ఫీలింగ్స్ ఎక్కడ వస్తాయి. ఫ్రెండ్ లా తప్ప కనీసం స్వేతని అమ్మాయిల కూడా చూడటం మానేసిన రోజులవి. ఇంక ఆఫీస్ అంత కరువు ప్రదేశమే సరైన అమ్మాయిలు కూడా వుండేవాళ్ళు కాదు.  ఒక రోజు స్వేత సడన్ గా లీవ్ పెట్టింది. స్వేతకి అది చాలా అలవాటే, మూడ్ బాగాలేకపోతే సిక్ లీవ్ పెట్టి netflix చూస్తూ పడుకోవటం, లాంగ్ డ్రైవ్ కి పోవటం ఇవ్వని మాకు తెలిసినవే. ఆ రోజు పెద్దగా వర్క్ కూడా లేకపోవటంతో భవ్యని ఏమైనా వర్క్ ఉంటే చెప్పమన్నాను. 

"నా దగ్గర ఏమి లేదురా, ఈ రోజు ఈవెనింగ్ మీటింగ్ తర్వాత అర్ధం అవుతుంది మనం దేనిమీద వర్క్ చేయాలి అని" అంది. అప్పుడప్పుడు అలా ఫ్లోలో రా అనటం అలవాటు అయిపొయింది భవ్యకి కూడా. 
"మరీ నేను ఇంక రూంకి వెళ్తున్న అయితే" అన్నాను ఏమంటదో చూద్దాం అని. 
"ఆ వెళ్ళు రా అయితే ఈ మంత్ సాలరీ అక్కర్లేదు అనమాట" అంది నన్ను ఆట పట్టిస్తూ. 
"నేను మిమ్మల్నే అప్పు అడుగుతా సాలరీ పడకపోతే" అన్నాను నవ్వుతు. 
"నన్ను ఎందుకు రా మీ స్వేత వుందిగా దాన్ని అడుగు ఇస్తది" అంది కొంచం కొంటెగా. "ఓయ్.. ఏంటి అండి మీరు కూడా" అన్నాను షాక్ అవుతా. 
"సరదాకి అన్నాను లే". 
"సరదా అయితే పరలేదు మాడం మీరు కూడా అలాగే అనుకుంటున్నారు ఏమో పొరపాటున అని భయపడ్డ" అన్నాను.
"అదేం లేదు లే. సరే అంత బోర్ కొడితే కెఫెటేరియాకి పోదాం పా" అంది.
"నాకు కొంచం షాపింగ్ ఉంది అండి నేను వెళ్ళిపోతాను ఇంకొంచం సేపు ఉండి" అన్నాను. 
"అవునా అలా అయితే నేను కూడా వస్తా కదా పద ఇప్పుడే వెళ్దాం, నేను ఇంటికి కూడా టైంకి వెళ్లిపోవచ్చు" అంది. 
"మీ ఇష్టం మాడం"
"నువ్వు ముందు బయటకి వెళ్లేప్పుడు మాడం అనటం ఆపు"
"హహ.. సరే అండి"
"అండి కూడా వద్దు, అవన్నీ ఆఫీస్ వరకే బయట భవ్య అనే పిలువు"
నేను నవ్వి తల ఊపాను.

మాములుగా అయితే ఎప్పుడు బయటకి వెళ్లినా స్వేత కారులోనే వెళ్తాము. ఈరోజు స్వేత లేకపోవటంతో భవ్యని ఎలా షాపింగ్ మాలకి తీసుకువెళ్లాలో తెలీలేదు.

"క్యాబ్ బుక్ చేయమంటావా" అన్నాను. కొంచం చనువు తీసుకుందాం అని అనింపించింది మరీ అంత ఫార్మల్ గా ఉండాలి అనిపించలేదు.
"ఎందుకు క్యాబ్, నువ్వు ఎలా వచ్చావ్ ఆఫీసుకి?"
"నాకు కార్ లేదు నేను బైక్ పైన వస్తా"
"నేను కూడా కార్ లోనే పుట్టి పెరగలేదు బాబు, మీ స్వేతలాగా పోయి బైక్ తీసుకురా" అంది నవ్వుతు.
"అదిగో మళ్ళీ" అన్నాను చిరు కోపంగా
"హాహా.. జస్ట్ ఫర్ ఫన్ బైక్ తీసుకురా" అంది.
నేను నవ్వుకుంటూ వెళ్లి బైక్ తెచ్చాను. మాలకి వెళ్ళేదారిలో ఎదో ఇలాగె సరదాగా మాట్లాడుకుంటూ వున్నాం. మాలకి వెళ్ళగానే తాను టాప్స్ తీసుకోవాలి అంది. నేను షూస్ తీసుకోవాలి.

"సరే నువ్వు షూస్ తీస్కో ఫస్ట్ తర్వాత నేను టాప్స్ కోసం షాపింగ్ వెళ్తాను" అంది.
"పరలేదు నేను వెయిట్ చేస్తాను నువ్వు వెళ్లిరా" అన్నాను.
"వెళ్లిరా ఏంటి నువ్వు రాకూడదా ఏంటి"
"అలా అని కాదు లేడీస్ సెక్షన్ కదా"
"అబ్బా చ్చ.. మూసుకొనిరా నిన్ను ఎవరు ఆపారులే కానీ"
ఒక్కసారి ఎదో తెలీని చిరునవ్వు వచ్చింది, అంత క్లోజ్ గా మాట్లాడుతుంటే కొత్తగా ఉంది కానీ బాగుంది. సరే అని లేడీస్ సెక్షన్ కి వెళ్ళాం. టాప్స్ అంది కానీ అక్కడికి వెళ్ళాక కొన్ని డ్రెస్సెస్ చూస్ చేసుకుని, ట్రయిల్ రూమ్ వైపు పిలిచింది 

"ఇక్కడే ఉండు ఎటు పారిపోకు ఎలా ఉన్నాయో చెప్పాలి" అంది. నన్ను చూడమంటది ఏంటి అని అనుకుంటూనే చుట్టు అక్కడక్కడ ఉన్న అమ్మాయిలని చూస్తూ అక్కడే ఉన్న. వర్కింగ్ డే, అది కూడా ఇంక ఈవెనింగ్ టైం కూడా అవ్వకపోవటం వల్లనేమో పెద్దగా జనం లేరు. లేడీస్ ట్రయిల్ రూమ్స్ అయితే కాలిగా వున్నాయి. అందుకే నేను అక్కడే వెయిట్ చేస్తున్న, నన్ను ఎవరు ఏమి అనలేదు.

కొంచం సేపటికి బయటకి వచ్చిన భవ్యని చూస్తే అప్పుడు తగిలింది చిన్నపాటి షాక్. యెల్లో కలర్ స్లీవ్ లెస్ సల్వార్ క్రాప టాప్ లో, మాచింగ్ పటియాలా లెగ్గిన్స్ వేసుకుని, బొడ్డు కనిపించి కనిపించకుండా, కొద్దిగా నడుము కనపడుతూ అప్సరసలా ఉంది. ఎద పైన చున్నీ కూడా లేకపోవటంతో తన ఎత్తులు క్లియర్ గా కనపడుతున్నాయి. టైట్ స్లీవ్ లెస్ టాప్ అవ్వటం వల్లనేమో కొద్దిగా క్లీవేజ్ కనిపించి కనిపించకుండా కవ్విస్తుంది. ఫెయిర్ కలర్ జబ్బలు చూస్తే ఏ మగాడికైనా గొంతు తడి ఆరిపోవాల్సిందే. తాను కావాలని చేసిందో ఎదో యధాలాపంగా చేసిందో తెలీదు కానీ, చేతులు రెండు పైకి లేపి హెయిర్ సరి చేసుకుంటుంటే అప్పుడు కనిపించిన మృదువు అయిన సంకలు చూస్తే గుండె ఒక్క క్షణం లయ తప్పింది. 
"ఎరా ఎలా ఉంది" అంది, అలా జుట్టు సరి చేసుకుంటూనే
నేను ఇంక షాక్ నుండి బయటకే రాలేదు, అలాగే ఆమె అందాన్ని ఆస్వాదిస్తూ ఉంది పోయా.
"ఓయ్ రాహుల్ ఎలా ఉంది డ్రెస్" అంది కొంచం గట్టిగ. అప్పుడు కానీ ఈ లోకంలోకి రాలేదు నేను.
"అకేషన్ ఏంటి అన్నాను" ఏదోకటి కవర్ చేయటానికి.
"నెక్స్ట్ మంత్ కజిన్ మ్యారేజ్ ఉందిరా, సంగీత్ కి వేసుకుందాం అని. ఎలా ఉంటది అంటావు" అంది వెనకకి తిరుగుతూ. మొత్తం ఆల్మోస్ట్ బేర్ బ్యాక్ చూపిస్తూ " టైట్ అయింది అంటావా బాగానే వుందా చూడటానికి" అని అడిగింది.
నాకు ఎం చెప్పాలో అర్ధం కాలేదు, ఆ ఫెయిర్ బ్యాక్ చూస్తుంటే ఏసీలోనే చమటలు పడుతున్నాయి.
"బ.. బాగానే ఉంది, ఇంక ఏమైనా ట్రై చేయొచ్చు కదా" అన్నాను అతి కష్టం మీద.
"అనుకున్నాను.. అంత లుక్ రాలేదు కదా" అని ఇంకో డ్రెస్ చేంజ్ చేయటానికి వెళ్ళింది.
నా గుండె వేగం నాకు తెలుస్తుంది. ఎప్పుడు అందరు స్వేత స్వేత అంటుంటే పక్కనే ఉన్న ఇంత అందాన్ని ఎలా మిస్ అయ్యాను అనిపించింది.  ఆమెకు పెళ్లి అయింది కదా అని ఆలోచన వచ్చిన, నేను మాత్రం ఎం చేశాను చూడటం వరకే కదా అని నాకు నేనే ఆన్సర్ చేసుకున్నాను. 
నా మైండ్ లో మొత్తం రివైన్డ్ చేసుకుంటున్నాను అందాన్ని అంతటిని గుర్తు చేస్కుంటూ. నేను అలా డే డ్రీంలో ఉండగా మళ్ళీ ట్రయిల్ రూమ్ లో నుండి బయటకి వచ్చింది భవ్య. ఈ సారి ఇంక కొంచం రెచ్చగొట్టే విధంగా ఉంది డ్రెస్. గ్రే కలర్ స్లీవ్ లెస్ టాప్ అండ్ లెహంగా అది. ఇంతక ముందులా బొడ్డు నడుము అందాలు దాచట్లేదు కూడా ఈ డ్రెస్. బొడ్డుకు కొద్దిగా పైకే ఆగి పోయిన టాప్ లో తన నడుము చూస్తుంటే కాళ్లలో వణుకు వస్తుంది. ఈ సారి టాప్ కట్ కూడా ఇంకొంచం లోతుగా ఉంది తన ఎద అందాలని బట్టబయలు చేస్తూ. 
"ఎరా ఓకే నా ఇది" అంది కొంచం పక్కకి తిరిగి నిలబడుతూ తన లెహంగా డిజైన్ చూపెడుతూ. లెహంగా పైన చున్నీ వెనక నుండి తన చేతుల మీద ఉంచుకుంది కొంచం స్టైలిష్ గా. అలా పక్కకి తిరిగి ఉండటంతో తన ఎడమ వైపు చన్ను రౌండ్ షేప్ క్లియర్ గా కనపడుతుంది. లో కట్ వల్ల క్లియర్ గా కనపడుతున్న ఆ సొంపైన మెడ చూస్తుంటే అలాగే వెళ్లి ఆ మెడ అంతటిని ముద్దలతో ముంచేయాలి అని ఉంది. నా ప్యాంటులో అలికిడి మొదలు అయింది. కొద్దిగా కవర్ చేసుకునేల నిలబడుతూ, నా కామంలో నుండి తేరుకుని "కొద్దిగా వెనక్కి తిరుగు" అన్నాను ఎదో డ్రెస్ ని చూడాలి అన్నట్లుగా. 
"ఎరా బాలేదా ఇది కూడా" అని అడిగింది కొంచం డల్ గా పేస్ పెడుతూ "అనుకున్నాను నాకేం సెట్ అవ్వవు అని, అయిన మ్యారేజ్ అయ్యి పిల్లలు పుట్టేసాక అని  వదిలేసుకోవాల్సిందే " అంది.
"ఏయ్ అలా ఎం కాదు వెనక డిజైన్ చూద్దాం అని అంతే" అన్నాను 
"అవునా" అని వెనకకి తిరిగింది. అనుకున్నట్లు గానే వెనక నుండి ఆ బేర్ బ్యాక్ నడుము చూసి గట్టిగ పాటేసుకోవాలనేంత పిచ్చి ఎక్కిపోయింది. నాకు ఇంక అస్సలు కంట్రోల్ అయ్యేలా లేదు ఆ హీట్ లో ఒకటి వెళ్లి భవ్య ని వాటేసుకొనైనా వాటేసుకోవాలి, లేదా ప్యాంటులో ఇబ్బంది రేపుతున్నవాడినైనా శాంతిపచేయాలి. ఏ అనర్దాలు జరగక ముందే అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోవాలి అని ఫిక్స్ అయ్యా. ఈ లెహంగానే బాగున్నా. తన అందాన్ని అలా నేను ఒక్కడినే చూడాలి అనే ఆలోచనో ఏమో తెలీదు నేను ఆ లెహంగాలో ఆమె ఎప్పటికి ఎవరికీ అంత అందంగా సెక్సీగా కనపడకూడదు అని ఫిక్స్ అయ్యా. 

"బాగానే ఉంది భవ్య కానీ ఇందాక యెల్లో కలర్ డ్రెస్ ఏ బాగుంది సింపుల్ గా లేటెస్ట్ గా" అన్నాను.
"అవునా" అంది కొంచం ఆలోచిస్తూ నా వైపు తిరిగి. నేను మాత్రం భవ్య ఎద పైన నుండి కళ్ళు తిప్పటానికి చాలా కష్టపడుతున్న. "నిజమేలే గెస్ట్ గా వెళ్లే మనం సింపుల్ గానే కదా వెళ్ళాలి, సరే అదే తీసుకుందాం" అంది.
"సరే నువ్వు డ్రెస్ చేంజ్ చేస్కుని బిల్లింగ్ దగ్గర ఉంటావా నేను ఇప్పుడే వస్తా" అన్నాను.
"ఎక్కడికి రా". "ఇప్పుడే వస్తాగా" అంటూ చక చక అక్కడ నుండి జారుకున్న. అలాగే వాష్ రూంలో ఒక బాత్రూమ్ లోకి దూరి. ప్యాంటులో ఇబ్బంది పెడ్తున్న వాడిని విడుదుల చేసా.
 అలా విడుదుల అవ్వగానే లేచిన నా అంగాన్ని తడుముతూ ఒక్కసారి కళ్ళు మూసుకోగానే భవ్య అందం నా కళ్ళలోకి వచ్చింది. తన సొంపైన మెడ, ఊపిరికి జత కలుస్తూ ఎగిరి పడుతున్న ఎద, ఓంపైన నడుము, జున్ను ముక్కలాంటి జేబ్బలు, తెల్లటి పాల మీగడలా ఉన్న వీపు గుర్తుకొస్తుంటేనే నాకు తెలీకుండానే క్లైమాక్స్ అయిపోయేలా ఉంది. బయట ఎదో అలికిడికి ఒక్కసారిగా ఈ లోకంలోకి వచ్చా. నేను ఎక్కడున్నా గుర్తు చేస్కుంటూ, బ్రీత్ కంట్రోల్ చేస్కుంటూ రైజ్ లో ఉన్న నా అంగాన్ని కంట్రోల్ లోకి తెచ్చా. అలాగే పని కనిచేసి లేడీస్ షాపింగ్ సెక్షన్ వైపు వెళ్తుంటే బయటే వెయిట్ చేస్తుంది భవ్య. 
"ఎక్కడి వెళ్ళావ్ రా" అంది కొంచం అసహనంగా.
"బిల్లింగ్ అయిపోయిందా అప్పుడే" అన్నాను.
"జనం లేరు కదా బిల్లింగ్ ఎంత సేపు పడతది, అయిన ఎక్కడికి వెళ్లిపోయావ్"
"నేను వాష్ రూమ్ కి వెళ్ళాను, ఈ మాల్ లో ఏది ఎక్కడ ఉందొ తెలీదు కదా అందుకే టైం పటింది"
"అవునా, నిజమేనా" అంది ఎదో అనుమానంగా
"అయ్యో దీన్లో నిజమేనా ఏముంది" అన్నాను 
"ఎం లేదులే" అంది కొంచం కొంటెగా నవ్వుతో.
నాకు కొద్దిగా ఆశ్చర్యం వేసింది నేను వాష్ రూమ్ లోకి వెళ్లి దీన్ని ఇమాజిన్ చేసుకున్నాను కదా. అది ఏమైనా రిలీఫ్ చేసుకున్నాను అంకుంటుందా అయిన అంత పచ్చిగా ఆలోచిస్తోందా అని.
"ఏంటో చెప్పు కంగారు పెట్టాకే బాబు" ఈ సారి కలిపించుకున్న చనువు కాదు అది కంగారులో వచ్చేసిన చనువు.
అలా అనటంతో ఒక్క సరిగా పగలపడి నవ్వేసింది. "ఎందుకు రా అంత కంగారు ఎవరో అమ్మాయి వెనక వెళ్ళావ్ కదా నిజం చెప్పు. దొరికేసావ్ కదా, ఎక్కడ ఉంది చూపి బాగుందా ఫిగర్" అంటూ నా చేయి పట్టుకుని ముందుకు లాగింది. నాకు కొంచం రిలీఫ్ వచ్చింది నేను అనుకున్నది తాను అనుకున్నది ఒక్కటి కాదు అని తెలిసాక.

"ఏ అదేం లేదులే భవ్య రా వెళ్దాం ఇంక చాలా షాపింగ్ ఉంది" అన్నాను నేను రివర్స్ లో తన చేయి పట్టుకుని సరదాగా లాగుతూ.

"నేను చూడాలి ఇప్పుడు ఆ అమ్మాయిని అంతే " అంది మొండిగా "నన్ను వదిలేసి పెరిగితెంత సూపర్ ఫిగర్ ఎలా ఉంటదో చూడాలి నేను ఇప్పుడు" నవ్వుతు.

"నీ ఓవర్ ఏక్షన్ చాల్లే రా వెళ్దాం" అన్నాను అలాగే చేయి పట్టుకు లాగుతూ. అలాగే నా చేతిలో చేయి ఉంది అని గమనిక లేకుండా నాతో వాస్తు సరదాగా ఆటపాటిస్తుంది.

"అంతేలేరా నాకు ఎందుకు చూపెడతావు, కనీసం మీ స్వేత కంటే సూపర్ ఉందొ లేదో చెప్పు" అంది స్వేత గురించి తెస్తూ మళ్ళీ.

నేను మాత్రం నా చేతిలో తన చేతిని ఎంజాయ్ చేస్తూ ముందుకి వెళ్తున్న. తాను ఈ లోకం మరిచిపోయి నన్ను సరదా పట్టించే పనిలోనే ఉంది. 
"ఎరా అంతేనా చూపెట్టవా" అంటూ నా చేయి లాగుతూ నన్ను ఆపింది.

తన వైపు చూసాను, మా కళ్ళు కలిసాయి "ఎక్కడ రా ఆ అమ్మాయి" అంది, అలాగే కొంటెగా చూస్తూ కన్ను కొట్టింది. అంతే మళ్ళీ ఎదో అలజడి ఈ సారి ప్యాంటులో కాదు గుండెలో. ఒక ఆడది అలా చేయి పట్టుకుని సరదాగా మాట్లాడుతూ కన్ను కొడితే ఆ మాత్రం అలజడి పుట్టదా. ఎదో తెలీని ఒకరకం అయిన ఆలోచన నన్ను కళ్ళు తిప్పుకునేలా చేసింది. తన కాళ్ళ నుండి నా కళ్ళు వేరు చేసి నా చేతిని తన చేతి నుండి విడిపించుకోవాలని ప్రయత్నించాను. కానీ తాను గట్టిగ పట్టుకుంది ఉంది ఇంక తాను అదే సరదాలో ఉంది.

నేను కొంచం నెమ్మదిగా "చేయి వదులు" అన్నాను.

తనకి సరిగా వినపడక "ఏంటి" అంది

నేను ఈ సారి కొంచం తడపడుతూ "చె చేయి వదులు" అన్నాను గుటకలు మింగుతూ చుట్టూ చూస్తూ. అప్పుడు కానీ భవ్య ఈ లోకంలోకి రాలేదు. నా చేయి వదిలి కళ్ళు దించుకుంది. మళ్ళీ నా కళ్ళలోకి చూడాలంటే ఎదో తడపాటు సిగ్గు. తల పూర్తిగా వంచుకుని ముందుకి కదిలింది. తనతో పాటె ముందుకు కదిలాను.
"ఇ ఇంకా ఏముంది షాపింగ్" అంది తన గొంతులో తత్తర వినపడుతుంది.
"పరలేదు టైం అయితే వెళ్ళిపోదాం, నేను వీకెండ్ వస్తాను"
"అలా ఎం లేదు షూస్ అన్నావ్ కదా పద వెళ్దాం" అంది

అక్కడ నేను ఒక పెయిర్ షూస్ తీసుకున్నాను ఈ లోపు భవ్య తాను తీసుకున్న డ్రెస్ మీదకి మాచింగ్ సాండల్స్ కోసం సెర్చ్ స్టార్ట్ చేసింది. లేడీస్ షాపింగ్ అంటే అంతే కొబోలు అనుకున్నాను. ఎన్ని ట్రై చేసిన తనకి ఏ పెయిర్ నచ్చట్లేదు. ఇంకా నేను అక్కడే పక్కన ఉన్న సోఫాలో కూర్చున్నాను. అప్పుడు భవ్య ఒక పెయిర్ పట్టుకొచ్చి "ఏయ్ ఇవి చాలా నచ్చాయి ఏమంటావ్" అంది. తాను మళ్ళీ మాములు టోన్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.

"బాగుంటే తీస్కోవచ్చు కదా, ఈ టైంకి ఆఫీస్ లో ఉన్న రూంకి వెళ్లిపోయేవాడిని" అన్నాను కొంచం సరదాగా అలాగే అసహనంగా. 
"ఓవర్ ఏక్షన్ చేయకు, రేపటి నుండి చూడు నీకు డబల్ వర్క్ ఇచ్చి నైట్ అంత కూర్చోబెడతాను"
"అమ్మ తల్లి నువ్వు అంత పని చేయకు నీకొక దండం" అన్నాను. 
అంతే ఒక్క సరిగా పగలపడి నవ్వింది "అలా రా దార్లోకి, ఇప్పుడు చెప్పు ఎలా ఉన్నాయో"
"వేసుకుంటే కదా చెప్తాను అలా ఎలా తెలుస్తది"
"అలా అన్నావ్ బాగుంది" అంటూ నా పక్కన కూర్చుని కొద్దిగా నా వైపుకి తిరిగి తన చేతిలో ఉన్న పెయిర్ ట్రై చేయటానికి ముందుకి వంగింది. అలా ఒక్కసారిగా వంగడంతో తన బుజం మీద ఉన్న చున్నీ కొద్దిగా తప్పి కుడి వైపు బ్రా స్ట్రాప్ కనపడింది. నేను ఎలాగోలా కొద్దిగా తేరుకుని కళ్ళు తిప్పుదాం అని ట్రై చేసేలోపు తన ఎడమ సన్ను నా కళ్ళలో పడింది. లూస్ చుడిదార్ అవటం వల్ల తన ఎడమ చన్ను బ్రాతో సహా షేప్ మొత్తం క్లియర్ గా కనపడుతుంది. తప్పు  తల తిప్పాలి అని నా మైండ్ చెప్తున్నా నా కొంటె మనసు మాట వినలేదు తల తిప్ప నివ్వలేదు. 

అలాగే నేను ఆ మైకంలో ఉండగానే భవ్య నా వైపు పైకి చూసి "ఎరా ఎలా... " అని ఆగిపోయింది. తనకి క్లియర్ గా దొరికిపోయ, మా కళ్ళు కలిసాయి. గుండె వేగం పెరిగిపోయింది. తాను కూడా సడన్ మూమెంట్ ఏమి ఇవ్వలేదు అలాగే నా కళ్ళల్లోకే చూస్తే నిదానంగా లూస్ గా  ఉన్న చుడిదార్ తన ఎదకి చేత్తో హత్తుకుంటూ ఒక చిరు నవ్వు నవ్వి చున్నీ సరిచేసుకుంది. నేను ఎం చేయాలో తేలిక అలాగా భవ్య కళ్ళలోకి చూస్తూనే ఒక చిన్ని నవ్వు నవ్వాను.

అలా కళ్ళలోకి చూస్తూనే కొంచం మెల్లిగా మెత్తటి స్వరంతో "ఎరా ఎలా వున్నాయి" అంది.
నాకు ఒక్క క్షణం వేటి గురించి అడుగుతుందో అర్ధం కాలేదు. "ఏంటవి" అన్నాను కంగారుగా.
"ఇంక వేటి గురించి అడుగుతాను చెప్పులు రా" అంది 
నేను కొంచం చెప్పుల వైపు చూసి మళ్ళీ భవ్య కళ్ళలోకి చూస్తూ "కొంచం టైట్ అవ్వలేదా" అన్నాను
భవ్య తన కొంటె నవ్వును ఆపుకుంటూ "ఏంటి టైట్ అయ్యేది" అంది డబల్ మీనింగ్ లో.
"చె చెప్పులు భవ్య" అన్నాను కొద్దిగా నవ్వుతు.
"కొన్ని టైట్ గానే వేసుకోవాలి అప్పుడే లుక్ వస్తుంది, చూసే వాళ్ళకి కూడా చూడటానికి బాగుంటాయి" అంది ఈ సారి కనిపించేలా నవ్వుతు.
"ఏంటి చెప్పులే కదా" అన్నాను కొంచం కొంటెగా.
"చెప్పులే మరీ ఏమనుకున్నావు"
"నేను ఎం అనుకోలేదు"
"సరే తమరికి నచ్చాయి కదా చూడటానికి, ఇంక వెళ్దామా" అంది 
"అలా ఎలా తెలుస్తాయి నచ్చాయో లేదో సరిగ్గా చూడకుండా" అన్నాను కొంచం తెగించి.
"ఆ ఏంటి" అంది కొంచం కళ్ళు పెద్దవి చేస్తూ కానీ సీరియస్ అవ్వలేదు ఒక విధం అయిన నవ్వుతో కూడిన ఆశ్చర్యంలో ఉంది. ఇంక లాగితే అసలుకె మోసం వచిద్ది అని డౌట్ వచ్చింది.
"ఏంటి ఏంటి.. కొద్దిగా అలా నడిస్తే కదా బాగున్నాయో లేదో సెట్ అయ్యాయో లేదో తెలుస్తుంది" అన్నాను కవర్ చేస్తూ. 
నవ్వుతో సోఫాలో నుండి లేచి నాలుగు అడుగులు వేసి నడుస్తూ తాను కూడా చూసుకుంటుంది చెప్పులు. "కంఫర్ట్ వుందా" అన్నాను
"హా కంఫర్ట్ గానే వున్నాయి రా, తీసుకుందాం"
"సరే అయితే, వెళ్దామా"  అని బిల్లింగ్ వైపు కదిలాం
Like Reply
Do not mention / post any under age /rape content. If found Please use REPORT button.
#2

Andariki chala dhanyavadalu. Tharuvathi update kudirnantha thvaraga ivvataniki prayathnisthanu. Ee katha nachuthundi anukoka nenu tharuvathi bagala mida alochana cheyaledu.

Miku na writing paravaledu anipisthe ee krindi story ni kuda okasari chusi abhiprayam telupa galaru

https://xossipy.com/thread-51829.html
[+] 2 users Like timepass4fun's post
Like Reply
#3

తన సాండల్స్ కి కూడా నేనే బిల్ పే చేశాను తాను వద్దు అంటున్న.
"అదేంట్రా నువ్వు ఎందుకు ఇచ్చావ్, నేను ఇస్తాను కదా"
"ఏమైంది ఇప్పుడు" అన్నాను
"నీ సాలరీ ఎంత నా సాలరీ ఎంత, నువ్వు నాకు ఖర్చుపెట్టడం ఏంటి. కొంచం మనీ జాగ్రత్త చేసుకో" అంది సీరియస్ గా. "స్వేతతో బయటకి వెళ్ళినప్పుడు కూడా నువ్వు ఖర్చుపెట్టేయకు దానికోసం, నీది నువ్వు చుస్కో. దానికేం పిచ్చ రిచ్ అది ఎప్పుడు షాపింగ్, ట్రిప్స్ అంటూవుంటది. మనం మన లిమిట్స్ లో ఉండాలి" అని జాగ్రత్త చెప్పింది. 
నేను సైలెంట్ గా తల ఊపాను సరే అన్నట్లుగా. చాలా కొత్తగా ఉంది అలా కేరింగ్ గా జాగ్రత్తలు చెప్తుంటే.

"సరే కేఫ్ కి వెళ్దాం, నా ట్రీట్" అంది భవ్య
"ఎందుకు ఇప్పుడు, నీకు టైం అవ్వట్లేదా"
"నీకు ఇంటరెస్ట్ లేకపోతే చెప్పు అంతే కానీ బయటకి వచ్చినప్పుడు కూడా టైం అవుతుంది ఇంటికి వెళ్ళావా అంటావ్ ఏంటి సరదాగా ఉండనివ్వకుండా" అంటూ కొంచం అలక మొకం పెట్టి ముందుకు సాగింది.
"ఓయ్.. ఏంటి అలిగావా ఇప్పుడు ఆగు. ఓయ్.. చిన్న పిల్లలా చేయకు ఆగు" అంటూ తన ఎడమ చేయి వేలు అందుకుని ఆపటానికి అనట్లుగా కొద్దిగా లాగాను.
భవ్య విడిపిచుకుని అలాగే ముందుకు సాగింది. "ఆగమన్నానా" అంటూ ఈ సారి చేయి పట్టుకుని ఇంకొంచెం గట్టిగా లాగాను. కంట్రోల్ తప్పి ఒక్కసారిగా నా పైన పడబోయింది, ఎలాగో బాలన్స్ చేసుకుని నా కౌగిలికి అందెంత దగ్గరగా నిలబడింది.
"కాఫీకి వెళ్దాం పద"
"నాకేం అక్కర్లేదు నన్ను ఇంటి దగ్గర డ్రాప్ చేసేయి" అంది కనీసం నా కళ్ళల్లోకి కూడా చూడకుండా కోపంగా.
"చేసింది చాలు ఫుడ్ కోర్ట్ లో కేఫ్ వుంది వెళ్దాం పద"
"చేయి వదులు నేను ఇంక ఇంటికి వెళ్తాను" అంది నా కళ్ళల్లోకి చూసి
నేను అలాగే కళ్ళల్లోకి చూస్తూ "వదలను ఎం చేస్తావ్" అన్నాను. భవ్యని అంత దగ్గరగా చూస్తుంటే ఎక్కడ ఉన్నామో కూడా మర్చిపోయి ఎదో తెలియని టెంప్టింగ్ వచ్చేస్తుంది. 
"అరుస్తాను చేయి వదలకపోతే"
"నువ్వు అరిస్తే నేను.." ముద్దు పెట్టేస్తాను అని నాలుక చివరి వరకు వచ్చి కూడా అతికష్టం మీద ఆగిపోయాను.
"ఆ ఆ అరిస్తే ఎం చేస్తావ్ ఎం చేస్తావంట" నేను ఎం అనబోయి ఆగనో తెలిసే కూడా అలా ఎం చేస్తావ్ అని కావ్విస్తుంటే, తన మెడ వెనక చేయి వేసి నాలోకి లాగి పెదాలు అందుకుని కౌగిలిలో నలిపేయాలి అనేంత కసి రేగింది. అలా చేయకుండా ఉండటానికి నన్ను నేను ఎంత కంట్రోల్ చేసుకున్నానో నాకే తెలీదు. కానీ కింద ప్యాంటులో గురుడు చిన్న టెంట్ వేసాడు. ఇంకా మా కళ్ళు విడిపోలేదు.
మెల్లిగా ఊపిరి వదులుతు చిన్నగా "చాలు ఇంక కాఫీకి వెళ్దామా" అన్నాను.
అలాగే కళ్ళలోకి చూస్తూనే "ఉ" అని తల ఊపి చేతిలో చేయి అలానే ఉంచి నాతో కదిలింది.
భవ్య చేయి పట్టుకుని నడుస్తుంటే తన భుజం నా భుజానికి తాకుతుంటే ఎదో తెలియని ఫీలింగ్. ఒక లవర్ తో కలిసి షాపింగ్ మాల్ అంత తిరుగుతున్న ఫీలింగ్ వస్తుంది. అప్పుడు అప్పుడు మా కళ్ళు కలిసి ఇది నిజమేనా అని ప్రశ్నించుకుంటున్నట్లు ఉంది మా పరిస్థితి.
అలాగే నిదానంగా కాఫీ షాప్ కి చేరి కాఫీ ఆర్డర్ తీసుకుని ఒక టేబుల్ దగ్గరకు చేరాం. తను నా పక్కన చేరింది నా భుజానికి భుజం ఆనిస్తూ.

ఎదో మొబైల్ లో జోక్స్ చూపిస్తూ అలాగే దగ్గరగా ఉండి పోయింది. మధ్యమధ్యలో మా కళ్ళు కలిసినప్పుడు ప్రతి సారి ఎదో తెలియని చిరు నవ్వు ఒక చిన్నపాటి మౌనం. ఆఫీస్ కబుర్లు గోస్సిప్స్ తో తెలీకుండానే చాలా టైం స్పెండ్ చేసాం. ఎవరు అయినా మమ్మల్ని చూస్తే భార్యభర్తలు లేదా లవర్స్ అనుకుంటారేమో కానీ కచ్చితంగా జస్ట్ ఫ్రెండ్స్ అని అయితే అనుకోరు.

ఒక్కక్షణం అనిపించింది నిజంగా తనకి కూడా ఇదే ఫీలింగ్ ఉంటే ఎందుకు టైం వేస్ట్ చేసుకోవటం oyoకి వెళ్దామా అని అడిగితే ఎం అంటున్నదా అని.
"భవ్య"అన్నాను చాలా నిదానంగా మా కన్వర్షషన్ బ్రేక్ చేస్తూ.
"ఆ చెప్పు" అంది
పెళ్లి అయిన ఆడదాన్ని అలా డైరెక్ట్ గా Oyoకి వెళ్దామా అని అడగాలి అంటే ఎదో తెలియని సంస్కారం అడ్డు వచ్చింది. ఎం మాట్లాడకుండా మిన్న కుండి పోయాను తన కళ్ళలోకే చూస్తూ.
"ఏంటో చెప్పవోయ్ పరలేదు నోటి దాక వచ్చింది కదా"
"మరి మనం ఇంకా టైం స్పెండ్ చేద్దాం ఎప్పుడు అయినా చాలా బాగుంది ఈరోజు నీతో" అన్నాను తెగించేసి.
"ఓకే.. అందులో ఏముంది ఈ సారి మళ్ళీ ఏదైనా ప్లాన్ చేద్దాం స్వేత కూడా ఉన్నప్పుడు" అంది కొంచెం కొంటెగా నవ్వుతూ. నా మొహం మాడిపోయింది ఎదో నవ్వాలి కదా అన్నట్లుగా నవ్వుతూ తల ఉపాను సరే అన్నట్లుగా.
"ఏంటి సార్ గారి ఫేస్ మాడిపోయింది, ఎం స్వేత ఉంటే ఈరోజు అంత బాగోదా" అంది పెదాలు బిగిచ్చి నవ్వు ఆపుకుంటూ.
నేను అలాగే డల్ గా ఫేస్ పెట్టి "అలా ఎం లేదు లే, అలాగే ప్లాన్ చేద్దాం" అన్నాను.
"సరే నీ ఇష్టం అయితే నీ లవర్ లేకుండానే ప్లాన్ చేద్దాం లే" అంది నన్ను ఊడికిస్తూ.
"ఓయ్ అదిగో మళ్ళీ.. అదే వద్దు అనేది"అన్నాను కొంచం కోపంగా. పగలపడి నవ్వేసింది. ఆ నవ్వు చూస్తూ అలాగే ఉన్నాను.
నా కళ్ళలోకే చూస్తూ "ఏంటి అలా చూస్తున్నావ్"
"ఎదో కొత్తగా ఉన్నావ్"
"కొత్తగా అంటే"
"కొత్తగా అంటే కొత్తగానే"
"అంటే అదే ఎలా"
"చాలా అందంగా" అన్నాను మనస్ఫూర్తిగా నవ్వుతూ.  తను సిగ్గు పడి ఒక్కక్షణం తల దించుకుని మళ్ళీ నా కళ్ళలోకి చూస్తూ కొన్ని క్షణాలు అలాగే ఉండి పోయింది.
ఇప్పటికి మా పెదాలు దూరంగా ఎలా ఉండ గలుగుతున్నాయో నాకు అర్ధం కాలేదు. చుట్టూ పరిసరాల వల్ల ఆ ఒక్క అడుగు వేయలేకపోతున్నాము ఏమో. 
తన కళ్ళలో సిగ్గు ఎదో తెలియని తుత్తరా బిడియం చాలా కొత్తగా ఉండి నన్ను ఇంకా కళ్ళు తిప్పనివ్వట్లేదు. క్షణక్షణం నిశబ్దం కూడా ఒక యుగంలా గడుస్తుంది. కానీ మా ఇద్దరికీ మా ఇద్దరి మధ్య ఎం జరుగుతుందో చాలా స్పష్టంగా తెలుసు.
తన ఊపిరి కూడా వేగం పెరిగిపోయింది, నేను కొద్దిగా ధైర్యం చేసి కొద్దిగా తన వైపు ఒరిగాను పెదాల కోసం అన్నట్లు. భవ్య చట్టుక్కున తల దించేసుకుంది. నేను కూడా వెనకంజ వేసాను స్పృహలోకి వస్తూ.
తను అలాగే గడమైన ఊపిరితో చాలా నిధనంగా "వెళ్దామా ఇంకా" అంది.
"సరే" అన్నాను తలదించుకుంటూ చాలా కంగారుగా.
"ఇంకెప్పుడు అయినా మళ్ళీ ఇలాగే ఔటింగ్ కి వద్దాం లే" అంది నాకు నా కంగారు నుండి కొంచం ఊరటనిస్తూ.
నాకు తెలీకుండానే నా మోహంలో చిరు నవ్వు వచ్చేసింది తల ఉపాను సిగ్గు పడుతూ. తను కూడా అదే సిగ్గుతో అక్కడ నుండి పైకి లేచింది. ఇంక ఇద్దరం బయటకి కదిలాం.
నేను క్యాబ్ లో వెళ్ళిపోతాను నీకు దూరం అవుతుంది అంటే వద్దు అని చెప్పి నేనే డ్రాప్ చేయటానికి బైక్ ఎక్కించుకున్నాను. మా ప్రయాణం అంతా నిశ్శబ్దం. కానీ నాకు తెలుసు నేను పడుతున్న తుత్తరా సిగ్గు బిడియం తనకి ఉన్నాయి అని. అలా ఎం మాట్లాడుకోకుండానే తన ఇంటికి చేరాం.
తను బైక్ దిగి "జాగ్రత్తగా వెళ్ళు రూంకి, వెళ్ళాక మెసేజీ చేయి" అంది చాలా కేరింగ్ గా. సరే అన్నట్లు తల ఉపాను. తను చాలా చిన్న వాయిస్ లో చెప్పలేక చెప్తునట్లు చెప్తూ "bye" అంది. నేను మళ్ళీ తల ఉపాను ఎం మాట్లాడకుండా కొంచం బిక్క మొకం పెట్టి.
తను కూడా చిన్నగా అడుగులో అడుగు వేస్కుంటూ అపార్ట్మెంట్ గేట్ వైపు కదిలింది. నేను ఎందుకు పిలిచానో నాకే తెలీదు "భవ్య" అన్నాను. తను ఆ పిలుపు కోసం ఎదురు చూస్తున్నట్లుగా చటుక్కున వెనక్కి నా వైపు చూసి ఏంటి అన్నట్లు సైగ చేసింది. నేను ఎం చెప్పాలో తెలియక ఎం లేదు అన్నట్లుగా తల అడ్డంగా ఉపాను. తను నా వైపు చక చక అడుగులు వేసి నా దగ్గరికి వచ్చి "ఏంటి" అంది సన్నగా నవ్వుతూ. నేను మరో సారి తల అడ్డంగా ఉపాను.
తను అటు ఇటు చుట్టూ చూసి నా తల పై చేయి వేసి నా జుట్టులో వెళ్ళు పోనిచ్చి నిమురుతూ "రేపు కలుద్దాం ఆఫీస్లో.. బాయ్" అని సిగ్గుతో ఒక నవ్వు నవ్వి వెనక్కి తిరిగి చక చక నడుచుకుంటూ లోపాలకి వెళ్ళిపోయింది. అంతే నేను కూడా అదే సిగ్గుతో మొహంలో అదొక రకం అయిన వెలుగుతో బైక్ కదిలించాను. రూంకి ఎలా చేరానో కూడా తెలీదు దారి పొడుగునా ఆ సాయంత్రం మా మధ్య జరిగిన సంఘటనలు గుర్తు చేసుకుంటూ నాలో నేను నవ్వు కుంటూ సిగ్గు పడుతూ మొత్తానికి రూంకి చేరాను.
రూంలో నా స్నేహితులు "ఎరా లేట్ అయింది" అనే ప్రశ్నలకి ఎదో దొంగ సాకులు చెప్పి నా గదిలోకి జెరాను.
అలా కొద్దిగా ఫ్రెష్ అయ్యి నైట్ షార్ట్ లోకి చేంజ్ అయ్యి అలా పరుపు మీద బోర్లా వాలిపోగానే మనసంతా భవ్య ఆలోచనలే. ఒక చిరునవ్వు నవ్వుకుంటూ తన నవ్వు తన కురులు తన పరువాలు తన వంపులు తన సొగసు తలుచుకుంటుంటే నాకు తెలీకుండానే నా మగతనం నాకు పరుపుకి మధ్య గట్టి పడి నలుగుతూ ఎదో తెలియని కామ ప్రేరణ చేస్తుంది. అప్పుడు వచ్చింది ఒక ఆలోచన ఇలా నాకు పరుపుకి మధ్య భవ్య పైన నా మగతనం వత్తిడి తగిలితే అప్పుడు భవ్య మొహంలో వచ్చే రియాక్షన్ ని ఉహించుకుంటేనే నాకు తెలీకుండనే నా నడుములో కదలిక మొదలయ్యి ఎదో తెలీని ఎప్పుడు పొందనంత సుఖం కలిగింది. నాలో రక్త ప్రవాహం పెరిగిపోయింది. అలా మధ్య మధ్యలో కంట్రోల్ చేసుకుంటూ ఆ కామ ప్రేరణని అనుభవిస్తూ ఎప్పుడు నిద్రలోకి జారుకున్నానో నాకే తెలియలేదు.
Like Reply
#4

ప్రస్తుతం:


చాలా ధైర్యం కూడ బెట్టుకోవాల్సి వచ్చింది భవ్యకి కాల్ చేయాలి అంటే. మొత్తానికి డైల్ కొట్టగానే గుండె వేగం పెరిగి పోయింది ఎం అంటుందో అని.

"ఆ చెప్పు రాహుల్"

"భ.. భవ్య, స్వేత కాల్ చేసింది అంట కదా నీకు" నా స్వరంలో వణుకు నాకే అర్ధం అవుతుంది.

"హ చేసింది. తనకి రావటానికి కుదరదు అంది. ఇంకెప్పుడు అయినా ప్లాన్ చేద్దాం అన్నాను"

"ఓకే"

"సరే ఉంటాను" అంటూ కాల్ కట్ చేయబోయేలోగా నేను అందుకుని.

"భవ్య త్రీ డేస్ వీకెండ్ కదా, నీకు ఓకే అయితే మన ఇద్దరం వెళ్దామా" అని అనేశానే కానీ ఆ సెంటెన్స్ కంప్లీట్ చేసేలోపు నాకు చెమటలు పట్టేసాయి.

"ఏంటీ" అంది గద్దిస్తూ. నా కాళ్లలో చిన్న పాటి వణుకు పుట్టింది, గొంతు తడి ఆరిపోయింది. నేను ఇంకా మాట్లాడక ముందు తానే "నాకు కుదరదు ఇంకో సారి ఎప్పుడైనా చూద్దాం" అని కాల్ కట్ చేసేసింది.

నా మనసుకి ఎక్కడో తగిలింది అంతలా హార్ష్ గా కాల్ కట్ చేసే సరికి. ఇంక నేను ఆలా ఉండిపోయా చేతిలో ఫోన్ పట్టుకుని ఇంస్టాలో ఎదో స్క్రోల్ చేయాలి అని స్క్రోల్ చేస్తున్నానే కానీ ఎం చూడట్లేదు. నా ఆలోచనలంతా ఒకప్పుడు ఎంతో క్లోజ్ గా ఉండే నేను భవ్య ఇప్పుడు కనీసం కాల్ కూడా సరిగ్గా మాట్లాడ లేని సిట్యువేషన్ కి కారణం పూర్తిగా కారణం నేనే నా అని ఆలోచిస్తూ.

------

ఈలోగా స్వేత కాల్. అబ్బా ఇది చంపేస్తుంది అనుకుంటూ కాల్ లిఫ్ట్ చేసా.

"అరేయ్ నాకు చాలా కంగారుగా ఉంది రా" అంది. నాకు ఒక్క క్షణం దేని గురించో అర్ధం కాలేదు. నేను భవ్య ని ఒపించావా అని సతాయించటానికి కాల్ చేసింది అనుకున్నాను.

"ఏయ్ దేని గురించి, ఎందుకు కంగారు"

"ఇంట్లో నాకు చాలా ప్రెషర్ ఉంది, రేపు నాకు పెళ్లి చూపుల్లో వాడు నచ్చిన నచ్చక పోయిన సంబంధం లేకుండా ఫిక్స్ చేసేసేలా ఉన్నారు రా ఈ మ్యాచ్. వాళ్లే ఫిక్స్ అయిపోయారు సూపర్ మ్యాచ్ అది ఇది అని. నాకేం అర్ధం కావట్లేదు"

"ఎందుకు అప్పుడే కంగారు, నువ్వు కలిసి మాట్లాడతావ్ కదా రేపు. ఏమో మీ పేరెంట్స్ ఏ కరెక్ట్ అయితే మంచిదే కదా"

"ఏమోరా ఎదో చాలా చాలా కంగారుగా ప్రెషర్ గా ఉంది. ఏదోకటి చెప్పి రేపు పెళ్లి చూపులు పోస్టుపోన్ చేసేయనా"

"ప్చ్.. పిచ్చి పిచ్చి పనులు చేయకు. ఎన్నాళ్ళు అని పోస్టుపోన్ చేస్తావ్. అసలు చూడకుండా కలిసి మాట్లాకుండా నీకు ఎలా అర్ధం అవుతది అతను ఎలాంటి వాడో"

"నాకు నా మ్యారేజ్ ఇలా వద్దు రా బాబు అంటుంటే. నువ్వు కూడా మా అమ్మబాబుల మాట్లాడతావ్ ఏంటీ. ఇలా ఎదో ప్రొఫైల్ చూసి మ్యాచ్ ఫిక్స్ చేస్తే సరిపోద్దా. పెళ్ళికి ముందు బేసిక్ అండర్స్టాండింగ్ కూడా లేకుండా ఎలా ఒక్కడితో లైఫ్ షేర్ చేసుకోవాలి"

"అరేంజ్డ్ మ్యారేజ్మ ఇష్టం లేకపోతే మరి లవ్ చేయొచ్చు కదా నీకు నచ్చినవాడు తగిలినప్పుడు"

"నాకు ప్రొపొసె చేసిన ప్రతి ఎదవ నా ఫిగర్ ని చూసి, నా వెనకాల ఉన్న కాష్ ని చూసి ప్రొపొసె చేసిన వాళ్లే తప్పా నన్ను నన్నుగా చూసి ఎవడు ప్రొపొసె చేయలేదు. నన్నునన్నుగా యాక్సప్ట్ చేసే వాడు కావాలి నాకు.. నా ఫీలింగ్స్ నా క్యారెక్టర్ తెలిసి ఉండాలి."

ఆ ఒక్క క్షణం నాకు తెలీని ఎదో చిరాకు వచ్చింది, నాలో ఫ్రస్ట్రేషన్ కట్టలు తెంచుకుంది.
 
"నీ యమ్మ, మీ డబ్బులు ఉన్నోళ్ల గోల ఏందో నాకు ఎప్పటికీ అర్ధం కాదే. నీకు వచ్చిన సంబంధాల్లో కొంతమంది బాలీవుడ్ హీరోస్ లెక్క ఉన్నారు తెలుసా, అయినా నీ బాధ ఏంటో నాకు అర్ధం కాదు. నువ్వు ఏంటో నీకేం కావాలో కనీసం నీకు అయినా క్లారిటీ వుందా అసలు. నువ్వు నీ పేరెంట్స్ ని ఎంత టార్చర్ చేస్తున్నావో అర్ధం అవుతుందా. వాళ్ళు ఇంక మంచోళ్ళు కాబట్టి నువ్వు ఎం చెప్పిన ఇంకో మ్యాచ్ ఇంకో మ్యాచ్ అంటూ తెస్తూనే ఉన్నారు. 

నువ్వు నా పోసిషన్ లో ఉండాల్సింది తెలిసేది, చాలి చాలని జీతం ఇంటి నిండా అప్పులు అసలు పెళ్లే అవ్వుద్దో లేదో తెలీదు. రేపు ఏ అప్పలమ్మ వస్తే దాన్నే చేసుకోవాలి, ఎం చేస్తాం చేసుకున్నాక దాన్నే లవ్ చేయాలి. ఫీలింగ్స్, క్యారెక్టర్ తొక్క అంట. అర్రే ఒక్క ఛాన్స్ ఇచ్చి చూస్తే కదా తెలిసేది" అని చాలా సీరియస్ అయిపోయాను. 

"స్వేత లైఫ్ లో అన్ని మనకు నచ్చినవే కావాలి మనకి నచ్చినట్లే కావాలి అంటే దొబ్బదు. అలా అని నిన్ను ఏమి నీకు ఇష్టం లేకుండా మ్యారేజ్ చేసుకుని ఏడుస్తూ బతకమనట్లేదు. ముందు నీకేం కావాలో క్లారిటీ తెచ్చుకో, కావాలి అంటే కొద్దిగా టైం ఇవ్వమని ఇంట్లో చెప్పు. నువ్వు రెడీగా ఉన్నప్పుడు నీకు నచ్చిన వాడినే పెళ్లి చేస్కో. అంతే కానీ ఇలా పోస్టుపోన్ చేస్తూ వంకలు చెప్తూ నిన్ను నువ్వు మోసం చేసుకోవటమే కాకుండా ఇంట్లో వాళ్ళని కూడా మోసం చేయకు" అన్నాను ఎదో కొద్దిగా బుజ్జగిస్తూ అర్ధం అయ్యేలా చెప్పటానికి ట్రై చేస్తూ.

అటు నుండి నిశబ్దం. నాకే చాలా జాలి వేసింది. భవ్య మీద కోపం అనవసరంగా ఇక్కడ చుపించానా అని బాధేసింది  "ఉన్నావా, ఓయ్ స్వేత, నేను నీకోసమే చెప్తున్నా. నువ్వు చేసేది కరెక్ట్ కాదు. I am sorry ఎదో కొద్దిగా.. " అని కంప్లీట్ చేయక ముందే.

"అవును అందరు నా మంచి కోసమే చెప్తారు, కానీ నన్ను ఎవరు అర్ధం చేసుకోరు" తన కంఠంలో ఏడుపు స్పష్టంగా వినిపిస్తుంది. ఎం మాట్లాడాలో తెలియక సైలెంట్ గా ఉన్నాను. తాను అలాగే ఏడుస్తుంది.

"ఏయ్ I  am sorry నిన్ను ఏడ్పించాలి హర్ట్ చేయాలి అని కాదు. నీకు ఉన్నది ఉన్నట్లు చెప్పాను. కొంచం కూల్ గా తీస్కో ఏదైనా ప్రెషర్ తిస్కోకు. కానీ నీ పేరెంట్స్ తో చాలా జెన్యూన్ గా ఉన్నది ఉన్నట్లుగా చెప్పు"

అటు వైపు నుండి సైలెన్స్, తన స్వరంలో ఏడుపు కూడా తగ్గింది. "ఇంక కాల్ చేయనులే  నీకు, సారీ సర్ మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెట్టాను ఈ టైములో " అంది ఉక్రోషంతో.

నాకు నవ్వు వచ్చింది తన చిన్న పిల్ల లాంటి మాటలు వింటే, తెలీకుండానే నవ్వేసాను.
"నీకు నవ్వు వస్తుంది కదురా నన్ను చూస్తుంటే.. నీకు నిజంగానే ఆ అప్పలమ్మే రావాలి అప్పుడు నిన్ను చూసి నేను కూడా నవ్వుతా బాగా"

"ఏయ్.. ఊరుకోవే బాబు శాపాలు పెడతావేంటే. సరే అవన్నీ తర్వాత నువ్వు కూల్ గా వుండు నాకు ఎప్పుడైనా కాల్ చేయి పరలేదు. పోనీ నేను ఏమైనా చెప్పగలను అంటే చెప్పమంటే నీ పేరెంట్స్ తో మాట్లాడటానికి కూడా ట్రై చేస్తా. Ofcourse మీ బాబుకి కాలి నువ్వు ఎవడ్రా నాకు చెప్పటానికి అని నన్ను తంతే మటుకు నీ మీదే కేసు పెడతా"

"సిగ్గు లేదు రా నీకు" అంటూ నవ్వేసింది, నాకు కూడా కొంచం రిలీఫ్ గా అనిపించింది తాను నవ్వేసరికి. "కొంచం సేపు ఏదోకటి మాట్లాడురా " అంది చాలా గోముగా. 

"ఎం మాట్లాడాలి"

"ఏదోకటి చెప్పు నీ కుళ్ళు జోకులు"

"ఓయ్.. నవ్వుకునేంత సేపు నవ్వుకుని ఇప్పుడు కుళ్ళు జోకులు అంటావా"

"హహ.. హ్మ్.. ఎలా రా అన్ని ప్రోబ్లెంస్ పెట్టుకుని ఎప్పుడు కూల్ గా ఉండటానికి ట్రై చేస్తావ్"

"ఏమో అలా కుదిరేస్తది నాకు" అలా ఎంత సేపు మాట్లాడుకున్నామో ఎం సొల్లు మాట్లాడుకున్నామో తెలీలేదు. అలా మాటల్లో ఉండగానే భవ్య నుండి కాల్ వస్తుంది. 

"ఏయ్ స్వేత కాల్ వస్తుందే" అనేలోగ భవ్య కాల్ కట్ అయిపొయింది. 

"ఎవర్రా"

"భవ్య"

"ఆంటీ ఆ" అప్పుడు అప్పుడు అలా మేము ఇద్దరమే ఉన్నప్పుడు భవ్యనీ ఆంటీ అంటూ ఉంటది సరదాగా. "ఇంతకీ ఎం అంది రేపు ఫార్మ్ కి వెళ్దాం అంటే"

"ఎం అనలేదు, కుదరక పోవచ్చు అంది. మరి ఇప్పుడు ఎందుకు కాల్ చేస్తుందో మరి" 

"అది అలాగే అంటది ఫస్ట్. ఏదోకటి చెప్పు, మనది ఒక గోల దానిది ఒక గోల. మనకి బాగా దిష్టి కొట్టేసిందిరా" అంది నవ్వుతు "సరే నువ్వు మాట్లాడు నాకు నిద్రవస్తుంది.. బాయ్" అని కాల్ కట్ చేయబోయింది.

"ఏయ్ స్వేత" అన్నాను కాల్ కట్ చేసేలోపే, కానీ ఒక్క క్షణం నిశబ్దం.
 
"చెప్పు"

"ఎం లేదులే.. బాయ్"

"ఓయ్ ఏంటీ.. చెప్పు సరిగ్గా"

"నువ్వు ఓకే కదా. ఇందాక ఎదో కోపంలో అలా అనేసాను. మనసులో ఎం పెట్టుకోకు. ఎప్పుడు మనసు బాగోక పోయిన, ఏమైనా మాట్లాడాలి అన్నాకూడా కాల్ చేయి పరలేదు."

"హ్మ్.. అలా ఎం లేదు. నాకు చాలా మంది ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు కానీ ఎందుకో నీకే కాల్ చేయాలి అనిపిస్తది. నిన్ను ఇబ్బంది పెడుతున్నాను అనే ఫీలింగ్ కూడా రాదు నాకు. But it is not like I am taking you for granted కానీ ఏంటో తెలీదు"

"పరలేదు నాకు తెలుసు.  జాగ్రత్త" కొన్ని సెకన్ల పాటు నిశబ్దం. "ఓకే స్వేత.. బాయ్.. టేక్ కేర్"

"బాయ్ రా.. లవ్ యూ" అంది కాల్ కట్ చేస్తూ.

ఆ లవ్ యూ అనే మాట ఇంకొక అమ్మాయి అని ఉంటే నైట్ అంత నిద్ర కూడా ఉండేది కాదు. కానీ స్వేత అందరిలా కాదు బూతులు తిట్టేస్తది, అలాంటి మాటలు కూడా అనేస్తది ఎం ఆలోచించకుండా. అవన్నీ పటిచుకుంటే ఎప్పుడో పిచ్చోడిని అయిపోయే వాడిని, నేను కూడా ఒక నవ్వు నవ్వుకుని మంచి అమ్మాయి మంచి వాడు దొరికితే బాగుండు అనుకున్నాను. ఈలోగా భవ్య కాల్ గురించి గుర్తుకు వచ్చి రిటర్న్ కాల్ చేసా.
---
"రాహుల్"

"చెప్పు భవ్య" అన్నాను కొంచం అసహనంగా.

"ఎందుకు అంత చిరాకు. ఏమన్నాను అని"

"భవ్య నీకు నువ్వు ఎం చేసావో అన్నీ అర్ధం అవుతాయి, కానీ అది పక్కన వాళ్ళ తప్పులా చూపించాలి అని చూస్తావ్"

"సరే నువ్వు నేను చెప్పేది వినే మూడ్ లో లేవు లే.. బాయ్"

"మరి ఎందుకు కాల్ చేసావే.. నేను అడిగానా కాల్ చేయమని"

"ఎక్కువ మాట్లాడొద్దు చెప్తున్నా, రెస్పెక్ట్ ఇచ్చి మాట్లాడు"

"నీకేంటే రెస్పెక్ట్ ఇచ్చేది, ఇదేం ఆఫీస్ కాదు. ఎదో నీ మూడ్ బాగోట్లేదు సరదాగా బయటకి వెళ్తే అయినా మారతావు అని అది ఎదో ఆ పిచ్చిది ప్లాన్ చేసింది. నేను సరే అని కాల్ చేసా. ఎంత పొగరుగా కాల్ కట్ చేసావ్. నీకు ఇప్పుడు తెలీదులే మా వేల్యూ స్వేత పెళ్లి అయ్యి వెళ్లిపోయాక నేను కూడా రెసిగ్నషన్ చేసి పోతాను అప్పుడు తెలుస్తది"

"పో.. పోండి మిమ్మల్ని ఎవడు ఆపలేదుగా, ఎదో నీ కాళ్ళు పట్టుకుని ఆపినట్లు చెప్తున్నావ్. నువ్వు లేకుండా నాకు పని జరగదు అన్నట్లు చెప్తున్నావ్"

"ఇది నీ అసలు క్యారెక్టర్. జస్ట్ మా చేత పని చేయించుకోవడానికి, నువ్వు ఎంత percentage  అప్రైసల్ ఇచ్చిన మాట్లాకుండా చేయటానికి ఎదో మాతో ఫ్రెండ్లీగా ఆక్ట్ చేసావ్, అంతే తప్పా మమల్ని కనీసం తోటి కో వర్కర్స్ లాగా కూడా ఎప్పుడు చూడలేదు నువ్వు"

"పిచ్చి పిచ్చిగా మాట్లాడకు నా క్యారెక్టర్ గురించి. ఎం తెలుసురా, నీకు ఎం తెలుసు. కోపంలో ఉన్నావు అని అర్ధం అవుతుంది, అలా అని ఏది పడితే అది వాగితే పళ్ళు రాలతాయి ఎం అనుకున్నావో" అని అరిచేస్తుంది కాల్లోనే. "సారీ చెప్దామ్ అని కాల్ చేసా కదా అది నా తప్పేలే. అరేయ్ నేను నా ప్రోబ్లెంస్ లో ఉన్నానే కానీ నేను ఎప్పుడు మీతో ఫ్రెండ్షిప్ ఆక్ట్ చేయలేదురా. అలా అనద్దు ప్లీజ్. సారీ ఇందాక చాలా రూడ్ గా కాల్ చేసాను. ఇది చెప్దామ్ అనే కాల్ చేసాను. నాకు బాగానే అయిందిలే.. ఉంటాను".

"ఏయ్ స్వేత.. అది కాదు" తెలీకుండానే స్వేత అని వచ్చేసింది. "అదే భవ్య.. అలా కాదు నేను ఎదో వేరే కోపంలో ఉండి పొరపాటున అలా అనేసాను" అన్నాను కొంచం శాంతించి.

"మనసులో ఉంటేనే వస్తాయి అలాంటివి పొరపాటున రావు, బాగానే పెంచుకున్నావ్ కదా నా పైన"

"ఏయ్ అలా అనద్దు స్వే.." స్వేత అనబోయి ఆగిపోయి సరిచేసుకుని "భవ్య" అన్నాను.

"ఏంట్రా స్వేత స్వేత అని కలవరిస్తున్నావు అంతలా గుర్తొస్తుందా, మరి దానికి పెళ్లి చూపులు అంట లేట్ అయ్యేలోపే ఏదోకటి చేయి" అంది ఆటపట్టిస్తూ నవ్వుతు. అలా భవ్య నన్ను ఆటపట్టిస్తూ మాట్లాడి చాలా నెలలు అయ్యింది. "ఓయ్ రేపు ఏ టైంకి స్టార్ట్ అవుదాం" అంది అంతలోనే.

"ఏంటి వెళ్దామా ఫార్మ్ హౌస్ కి" అన్నాను ఆశ్చర్యంగా

"హ్మ్"

"అంత నీ ఇష్టమే.. నేను రేపు బిజీ నాకు నా గర్ల్ ఫ్రెండ్తో ప్లన్స్ ఉన్నాయి. నాకు కుదరదు"

"నీకు అంత సీన్ లేదులే కానీ వెదవ బెట్టు చేయకుండా సరిగ్గా చెప్పు" అని అంది నవ్వుతు

"హహ.. ఇలా ఉండొచ్చు కదా భవ్య, ఒకప్పుడులా ఉండలేం ఏమో నాకు తెలీదు. కనీసం ఇలా ఫ్రెండ్ లా అయినా ఉండొచ్చు కదా"

కొన్ని క్షణాల నిశబ్దం
"ఇంతక ముందు ఫ్రెండ్స్ కి అంటే ఎక్కువ వున్నాం మనం అంటున్నావా"

"నీకు తెలుసు భవ్య ఇంతక ముందు మనం ఎలా ఉన్నామో, అది నా తప్పే అది చెడగొట్టింది నేనే. కానీ i missed you as a friend "

"ప్రపంచంలో అర్ధం కానిది ఆడోళ్లు కాదు రా, మీ మగ వెదవలు.చనువు ఇస్తే మంచం మీద పడేసి మీద ఎక్కేదం అని చూస్తారు లేకపోతే ఇలా సెంటిమెంట్ డైలాగ్స్ చెప్పి కాళ్ళ బేరానికి వస్తారు"

"ఏయ్ మరీ అలా పచ్చిగా మాట్లాడకు"

"నేను అన్నదాన్లో ఎం తప్పు లేదు, మన మధ్య ఎం అయిందో మనకి తెలుసు దాని దాచి మాట్లాడాల్సిన అవసరం ఎం లేదు"

ఎం మాట్లాకుండా సైలెంట్ గా ఉండి పోయాను. 
"రేపు మార్నింగ్ 8ki పిక్ చేసుకుంటాను, స్టార్ట్ అయినాక అక్కడ ఫార్మ్ హౌస్ వాచ్ మాన్ కి కాల్ చేద్దాం" అంది

"బైక్ మీద వెళ్దాం కదా, నీ కార్ ఎందుకు"

"ఎందుకు బ్రేక్స్ వేసి ఎంజాయ్ చేయటానికా" 

"ఏయ్ ఎలా మాట్లాడ్తున్నావో తెలుస్తుందా నీకు"

"ఏడ్చవ్, నాకు బ్యాగ్ ఉంటుంది నీ బ్యాగ్ ఉంటుంది.. బైక్ మీద కుదరదు. 8ki రెడీగా వుండు.. బాయ్"

"సరే.. బాయ్"

"ఓయ్"

"చెప్పు"

"అక్కడకి పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనలతో రాకు, అక్కడ ఇద్దరమే వున్నాం కదా అని ఏమైనా పిచ్చి వేషాలు వేసావో.. కట్ చేసేస్తా"

నాకు భవ్య అలా కొంటెగా స్వీట్ వార్నింగ్ ఇస్తుంటే షార్ట్ లో గురుడు డాన్స్ స్టార్ట్ చేసాడు.
"ఎం కట్ చేస్తావ్"

"కచ్చితంగా నువ్వు అనుకున్నదే"

"అవ్వా.. వద్దే బాబు నాకు ముందు ముందు చాలా పని ఉంది దానితో"

"హహ.. అందుకే జాగ్రత్తగా వుండు" అని నవ్వుతు కాల్ కట్ చేసింది.

అలా రెండు పిచ్చ విచిత్రం అయినా కాల్స్ తరువాత నాకు తెలియకుండానే అలసట వచ్చేసింది. రేపు అనే దాని గురించి ఆలోచించే ఓపిక కూడా లేకుండా పడుకుండి పోయాను.

Like Reply
#5

దాదాపు సంవత్సరం క్రితం:


అలా భవ్యతో కొత్తగా రొమాన్స్ మొదలు అయ్యాక ఆఫీస్ కి వెళ్ళాలి అంటే ఎదో తెలియని  ఉత్సాహంగా ఉండేది. మార్నింగ్ భవ్యకి అంటే ముందే ఆఫీస్లో ఉండేవాడిని, తను వచ్చాక వర్క్ స్టార్ట్ అయ్యేలోపు ఇద్దరం సరదాగా కాఫీకి వెళ్లి మాట్లాడుకుంటూ, నవ్వుకుంటూ, టైం స్పెండ్ చేసే వాళ్ళం. మద్యమద్యలో నేను ఫ్లర్ట్ చేయటానికి ట్రై చేసేవాడిని, ఇంతక ముందు ఎప్పుడు అయినా అలవాటు ఉంటే ఏమైనా వర్కౌట్ అవుతది. మనకేమో అదే ఫస్ట్ టైం అది కూడా భవ్య ఏమి టీనేజ్ గర్ల్ కాదు కొద్దిగా పొగిడితే, ఫ్లర్ట్ చేస్తే పడి పోవటానికి. 

ఓసారి అలాగే "ఈ రోజు చాలా అందంగా ఉన్నావ్ భవ్య, రోజూ నైట్ అన్నానికి బోదులు అందం తింటావా" అన్నాను. అంత దరిద్రంగా ఉండేది నా ఫ్లర్టింగ్ నాకే నవ్వు వచేసేలా. 

తాను పగలపడి నవ్వేసింది కానీ కొంచం కొంటెగా ముందుకు జరిగి నా వైపుకి ఒరిగి "బాగానే ట్రై చేస్తున్నావురా పరలేదు ఇంప్రూవ్ అయ్యావ్" అని కొంచం గ్యాప్ ఇచ్చింది నా కళ్ళలోకి చూస్తూ తన పెదాలను అలా పైపైన నాలుకతో తడిచేస్తూ తన స్వరంలో కొద్దిగా గాఢత్వాన్ని పెంచి పదునైన చూపులతో నా కళ్ళను గుచేసాల చూస్తూ మత్తుగా "ఇంకొంచం.. హార్డ్ గా ట్రై చేయి, ఏమైనా ఛాన్స్ ఉంటుందేమో" అంది. అలాగే నా కళ్ళలోకి పోదునుగా చూస్తూనే చైర్లో వెనక్కి అనుకుని కూర్చుని లుక్స్ స్టే చేసింది. చిన్నగా కన్ను కొట్టి ఒక హాఫ్ సెక్సీ స్మైల్ ఇస్తూ నా వైపు అలానే చూస్తూ ఉంది.

భవ్యని అలా సెక్సీ స్మైల్, ఎక్స్ప్రెషన్తో చూస్తుంటే, నాకు ఆరిపోయిన గొంతు తడుపుకుందాం అన్నాకూడా గుటక పడట్లేదు, జీన్స్ ప్యాంట్లో ఉండి కూడా గురుడు నిజంగానే హార్డుగా ట్రై చేస్తున్నాడు కంట్రోల్ అవ్వటానికి. బాడీ అంత ఎదో తెలియని షివెర్, ఏసీలో ఉన్నా ముచ్చెమటలు పట్టేసాయి, గుండె వేగం పెరిగిపోయింది.

నేను కళ్ళు తిప్పుకుందాం అని ట్రై చేసినా తన పదునైన చూపుల వేటనుండి నా కళ్ళు బయట పడలేకపోతున్నాయి. అప్పుడు భవ్య ఇంతక ముందులాగే ముందుకు ఒరిగి అదే మత్తు అయినా స్వరంతో "నేను ఫ్లర్టింగ్ చేస్తే ఇలా ఉంటది, గాలి కూడా ఆడదు.. వెళ్దామా చాలా టైం అయింది వచ్చి" అంది. నేను పైకి లేచే స్థితిలో ఎలానో లేను ప్యాంట్లో వాడి వల్ల, కనీసం గొంతులో నుండి మాట రావటానికే చాలా కష్ట పడాల్సి వచ్చింది. అతి కష్టం మీద "భ..భ.. భవ్య నువ్వు వెళ్ళు నేను వస్తా కొంచం ఆగి" అన్నాను తడపడుతూ. భవ్య అటుఇటు చూసి నా చేయి పైన చేయి వేసి తడుముతూ కొంటెగా అమాయకమైన టోన్లో "ఏమైంది అమ్మ అలా ఉన్నావ్ అంతా ఓకేనా.. ఏమైంది ఇప్పుడు నాతో రావటానికి, లేచి రా వెళ్దాం. అసలే చాలా వర్క్ ఉంది" అంది నవ్వుతూ, నా పరిస్థితి అర్ధం అయ్యి కూడా నన్ను ఉడికిస్తూ. నేను ఒక్కసారిగా షాక్ కొట్టినట్లు నా చేయి వెనక్కి లాగేసాను "వామ్మో.. ఉఫ్.. భవ్య నువ్వు వెళ్ళు ఇక్కడ నుండి ప్లీజ్, నేను వస్తా" అన్నాను. తాను చిలిపి నవ్వు నవ్వి లేచి వెళ్ళబోతూ నా కాలు తొక్కింది, నేను ఉలిక్కి పడి కాళ్ళు రెండు వెనక్కి లాగేసాను "బాగా రిలాక్స్ అయ్యాక రా" అని నవ్వుతూ వెనక్కి తిరిగి వెళ్ళిపోయింది. తాను అలా వెళ్తునంత సేపు చుడిదార్ లో నుండి గుండ్రంగా లయ బద్దంగా కదులుతున్న తన పిరుదుల పైనే నా కళ్ళు అతుక్కు పోయాయి. వెనక నుండి తన ఫిగర్, షేప్ చూస్తుంటే అది ప్రస్తుతం నేను ఉన్న పరిస్థితిని ఇంకా కష్టం చేస్తుంది. "అరేయ్ వద్దు రా తల ఎటు వైపు అయినా తిప్పి ఏదోకటి ఆలోచించు, ఇది అసలే ఆఫీస్ ఇక్కడ ఇంకోవిధంగా రిలాక్స్ కూడా అవ్వలేము" అని అనుకుంటూ అలాగే కూర్చుండి పోయాను.

ఆ రోజు అంతా పిచ్చి ఎక్కిపోయింది, ఎక్కడైనా భవ్య ఒక్కటే దొరికితే బాగుండు కౌగిలిలో బిగించి, ముద్దులతో ముంచేయాలి అని ఉంది. కానీ అది ఆఫీస్ ఏమైనా తేడా వస్తే అంతే సంగతులు. ఎప్పటిలాగే స్వేత ఏదోకటి చెప్తూనే ఉంది. మేము అలా మాట్లాడుకుంటున్నప్పటికీ నా కళ్ళు భవ్య కోసమే వెతికేవి, తన అందాలనే ఆస్వాదించాలి అనే ట్రై చేసేవి. ఇంకా నా వల్ల అయ్యేలా లేదు అని ముందు అసలు ఆఫీస్ నుండి బయట పడాలి అని నిర్ణయించుకుని భవ్య దగ్గరకి వెళ్ళాను. 
"ఆ.. భవ్య"
"ఏంటి రాహుల్" అంది తన మాములు స్వరంలో.
"నేను ఇంకా ఈరోజుకి వెళ్తాను" అన్నాను ఎం రీసన్ చెప్పకుండా.
ఈలోపు పక్కనే ఉన్న స్వేత అందుకుని "ఓయ్ ఎక్కడికి అప్పుడే, అంత సీన్ లేదు కూర్చో వచ్చి" అంది
"ఏయ్ సరిగ్గా మాట్లాడు, అతను ఎందుకు వెళ్తా అంటున్నాడో తెలీకుండా అలా అనకూడదు" అని అంది భవ్య, స్వేత దగ్గర పెద్దరికం చూపిస్తూ. 
"కొంచం హెడేక్ గా ఉంది అండి, రేపు ఎర్లీగా వచ్చి కవర్ చేస్తాను నా వర్క్" అన్నాను. అందరిలో ఉన్నప్పుడు అలా రెస్పెక్ట్ ఇచ్చే మాట్లాడుకునేవాళ్ళం. 
"అయితే నాకు హెడేక్ గానే ఉంది భవ్య" అంది స్వేత నవ్వుతూ భవ్య ఏమంటుందో చూద్దాం అని.
"నువ్వు నోరు మూసుకుంటావా" అంది భవ్య స్వేతని గదమాయిస్తూ "సరే వెళ్ళు రాహుల్, టేక్ కేర్.. బాయ్ " అంది.
"థంక్యు మ్యామ్" అని చిన్న నవ్వు నవ్వి అక్కడ నుండి బయట పడ్డాను. 

ఎంత వేగంగా వెళ్లానో నాకే తెలియదు రూంకి చేరేసరికి ఇంకా ఎవరు ఆఫీస్ నుండి వచ్చినట్లు లేరు. నేను నా రూమ్ లోకి దూరి టవల్ చుట్టుకుని మొబైల్ పట్టుకుని బాత్రూమ్కి దూరాను. ఊరక అలా కూర్చుని మొబైల్ లో మెసేజెస్ చూస్తుంటే ఎందుకో భవ్య గుర్తుకు వచ్చింది. భవ్య వాట్సాప్ ఓపెన్ చేసి తన DP చూస్తుంటే ఉదయం జరిగింది గుర్తుకు వచ్చి నవ్వుకున్నాను. తన DP అలాగే చూస్తూ వుండే సరికి నాకు తెలీకుండానే నా అంగం బిగుతుగా అయ్యి నా మరో చేతిలో ఇమిడి పోయింది. DP లో తన నవ్వు చూస్తుంటే ఆ పెదాలను చూస్తూ ఒకరకమైన ఇమాజినేషన్ లోకి వెళ్ళాను. 

భవ్య మెడ వెనక చేయి వేసి నాలోకి లాగి తన పెదాలు నా పెదాలకు ఆనిచ్చి గండంగా ముద్దు ఆడుతూ. మరో చేత్తో తన పిరుదుల ఎత్తులను తడిమేస్తూ తన ఎద పరువాలని నా కౌగిట్లో బందించి ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తూ. అలాగే ముద్దుల యుద్ధంలో ఉండగానే ఒక్కొక్కటిగా తన అందాలను దాస్తున్న వస్త్రాలను వలుస్తుంటే. "రా.. రాహుల్.." అనే పిలుపు భవ్య నోటి నుండి వస్తేనా అబ్బా ఆ ఊహకే నా చేతి వేగం పెరిగిపోయింది. చేతిలో ఉన్న ఫోన్ పక్కన పడేసి కళ్ళు మూసుకుని ఆ ఊహలో లీనం అయిపోయా. అలా భవ్యని కంప్లీట్ వివస్త్రని చేసి తన అందాలని ఒక్కొక్కటిగా జుర్రుకుంటూ అలా మంచం మీద విసిరేసి నేను కూడా మొత్తం విప్పేసి భవ్య మీద పడుకుని తన పెదాలను జుర్రుకుంటూ నా ఛాతి కింద నలుగుతున్న తన సండ్లను నా చేతుల్లోకి తీస్కుని గట్టిగ నలుపుతున్నట్లు ఊహించుకుంటున్నాను. "హమ్మా" అనే సన్నటి మూలుగు బాత్రూమ్లో రీసౌండ్ వచ్చింది. ఆ ఊహనుండి ఇంకా బయటకు రాలేక పోతున్నాను. అలాగే భవ్య అందాన్ని అంతటిని నా కింద నలిపేస్తూ, ఒక చేతిని కిందకి పోనిచ్చి తొడలు దోరం చేస్తూ నా అంగాన్ని తన పూకు ప్రవేశంపై ఉంచి భవ్య భావ ప్రాప్తి పొందటాన్ని చూస్తూ కొద్దిగా ముందుకి జోర్చి ఆపగానే "రాహుల్ ఆపకురా రారా ప్లీజ్ లోపాలకి పెట్టు రా" అంటూ మీదకి లాక్కుంటున్నట్లు ఊహించుకుంటుంటే నా శరీరం మొత్తంలో ఉన్న రక్తం అంత నా చేతిలో ఉన్న అంగంలోకి ప్రవహిస్తున్న ఫీలింగ్ వస్తుంది. అదే ఊహ కంటిన్యూ చేస్తూ భవ్య ఆడతనాన్ని మొత్తాన్ని ఆక్రమించుకుని తన పై ఊగుతూ తనని "దెంగుతున్నట్లు" ఊహించుకుంటూ మెల్లిగా "భవ్య.. భవ్య..." అని కలవరిస్తూ క్లైమాక్స్ కి దగ్గర అయ్యాను. అలా భవ్యని దెంగుతుంటే తన ఎక్స్ప్రెషన్స్ ఎలా ఉంటాయా అనే ఊహ నా క్లైమాక్స్ ని ఇంకా దగ్గర చేసింది. "భవ్య భవ్య భవ్య అబ్బా.. అహ్హ్ ఆఅహ్" అంటూ కలవరిస్తూ అలా ఎప్పుడు లేనివిధంగా క్లైమాక్స్ కి చేరాను. కళ్ళు తెరిస్తే కానీ ఈ లోకంలోకి రాలేక పోయాను. యవ్వనం వచ్చినప్పటి నుండి చేస్తున్న పనే అయినా ఈరోజు ఎదో తెలియని, చాలా కొత్త సాటిస్ఫాక్షణ్. ఎప్పుడు హీరోయిన్స్, కాలేజీ ఫిగర్స్ ని ఇమాజిన్ చేసుకోవటమే కానీ ఇలా భవ్య గురించి ఇమాజిన్ చేసుకోవటం ఇదే ఫస్ట్ టైం. ఊపిరిని కంట్రోల్లోకి తెస్తూ క్లీన్ అయ్యి లేచి బయటకి వచ్చి మంచం మీద పడి నిద్రలోకి జారుకున్నాను. 

అలా టైం కానీ టైంలో పడుకుని ఎంత సేపు నిద్రపోయానో నాకే తెలీదు, అవునులే శరీరాన్ని అంతలా అలసట పెడితే అలాగే నిద్రపడుతుంది, ఫోన్ రింగ్ తో ఉలిక్కి పడి లేచాను. హాల్లో ఫ్రెండ్స్ సందడి వినపడుతుంది డిన్నర్ టైం కూడా అయినట్లు ఉంది. ఎవరా అని ఫోన్ చూసాను. భవ్య caller id చూసి ఒక్కసారిగా లేచి కూర్చున్నాను. 

"హలో భవ్య"
"ఎరా ఎలా ఉంది ఇప్పుడు, ఫీవర్ ఏమైనా వచ్చిందా, హెడేక్ ఇంకా అలాగే ఉందా, ఏమైనా టాబ్లెట్ వేస్కున్నావా" అంటూ ప్రెశ్నల వర్షం కురిపించింది.
ఏంటి ఇంత కంగారు పడుతుంది అని చూస్తే అప్పటికే రెండు మిస్డ్ కాల్స్ ఉన్నాయి తన నుండి. "చాలా మటుకు పరలేదు నిద్రపోయి ఇప్పుడే లేచా.. తగ్గిందిలే భవ్య" అన్నాను 
"కాల్స్ తీయక పోయే సరికి ఏమైందా అనుకున్నాను"  
"ఎందుకు అంత కంగారు మాములు హెడేక్ ఏ కదా"
"కంగారు ఎం లేదులే.. రేపు మార్నింగ్ కూడా ఇబ్బందిగా ఉంటే లీవ్ పెట్టేసేయి"
"అంతెం అవసర్లేదు"
"ఎరా వర్క్ ఏమైనా ఎక్కువ అవుతుందా.. నీ ఒక్కడి మీదనే బర్డెన్ పడకుండా ఉండటానికే ట్రై చేస్తున్నా. కానీ తెలుసుగా స్వేత ఫుల్ గా డెడికేటెడ్ గా ఉండదు. I am trying my best" అంది.
తాను అలా కేరింగ్ గా మాట్లాడుతుంటే ఎదో గిల్టీగా అనిపించింది "అయ్యో అలా ఎం లేదు మ్యామ్.. మీరు అంతగా ఆలోచించకండి" అన్నాను, నాకు తెలీకుండానే గౌరవమ్ వచ్చేసింది నా మాటల్లో. 
"సరే ఏమైనా తిని రెస్ట్ తీస్కో.. గుడ్ నైట్"
"గుడ్ నైట్ అండి"

అలా మంచం మీద వెల్లికిలా పడుకుని ఆలోచనలో పడ్డాను. ఇలా ఇంత మంచిగా కేరింగ్ గా ఉండే భవ్య గురించి కొన్ని గంటల క్రితం అంత చీప్ గా ఇమాజిన్ చేస్కుంటూ బాత్రూమ్లో నేను చేసిన పని తలుచుకుంటేనే ఎక్కడ లేని గిల్టీ ఫీలింగ్ పుట్టుకొచ్చేసింది. ఆడవాళ్లు అన్నాక అప్పుడప్పుడు ఈరోజు ఉదయంలాగా సరదాగా ఉడికిస్తూ అల్లరిచేస్తూ ఉంటారు. అంత మాత్రాన ఒక పెళ్లి అయిన ఆడదాన్ని అదీ కూడా ఒక మంచి మెంటార్ లాంటి ఆవిడని అలా ఇమాజిన్ చేసుకోవటం చాలా చాలా తప్పుగా అనిపించింది. ఇకనైనా మనసుని, నా మాటలని, చేతలని అదుపులో పెట్టుకోవాలి అనుకుంటూ అలా సూన్యంలోకి చూస్తూ ఉండి పోయాను. 
Like Reply
#6

(28-05-2023, 06:29 AM)vissu0321 Wrote:  Sir, ee story ni English lo chadivinattu gurthu, aa story paru gurthu ravatam ladu, may be vara story kavahhu

లేదు మిత్రమ, నేను ఏ వేరొక కథని ఇన్స్పిరేషన్ గా కూడా తీసుకోలేదు. ఏ ఇతర కథతో అయినా పోలిక ఉంటే అది కేవలం coincidence మాత్రమే.
Like Reply
#7

ముందుగా చెప్పినట్లే ఇంకొక భాగం వరకు కథ చాలా నిధనంగా సాగుతుంది. పాఠకులు ఇది మనసులో ఉంచుకోగలరు అని మనవి.
-----------------------------------------------------------------------

ప్రస్తుతం: 
 
మార్నింగ్ 6 కూడా కాలేదు ఫోన్ రింగ్ తో మెలుకువ వచ్చింది. అదేంటి 8 కి కదా వెళ్దాం అంది భవ్య అప్పుడే కాల్ చేస్తుంది అనుకున్నాను కాల్ ఎవరో కూడా చూడకుండా. చూస్తే కాల్ స్వేత, నాకేం అర్ధం కాలేదు ఇంత మార్నింగ్ ఎందుకు కాల్ చేస్తుంది కొంచం కంగారుగా కూడా అనిపించింది.

"హలో స్వేత.. ఏంటి ఏమైంది ఈ టైంలో కాల్ చేసావ్"
అటువైపు నుండి సైలెన్స్.
"హలో స్వేత.. హలో.. ఉన్నావా"
"లైన్ లో నే ఉన్నాలే.. సారీ నేను తరువాత కాల్ చేస్తాలే"
"ఏయ్ పారలేదు కానీ, ఏమైంది అసలు. అప్పుడే నిద్రలేచావా.. అసలు ఏంటో చెప్పు " ఎదో తెలీని కంగారు నాలో.
"కంగారు పడకు ఎం కాలేదు లే, అసలు నిద్రపోతే కదా నిద్ర లేవటానికి" అంది స్వేత. తన గొంతులో ఎదో sadness తెలుస్తూనే ఉంది.
"ఏమైంది చెప్పు అంతలా నిద్రపోకుండా ఎం ఆలోచిస్తున్నావు"
"నైట్ మమ్మీ డాడీతో మాట్లాడాను, ఇలా ఇప్పుడే వద్దు కొన్నాళ్ళు వెయిట్ చేస్తాను అని"
"ఏమన్నారు", అటు నుండి ఏడుపు తప్ప ఎం వినపడలేదు 
"స్వేత ఏమైందో చెప్పు, ఏడవకు ప్లీజ్"
"ఎం అవుతుంది పెద్ద గొడవ అయింది. almost ఫిక్స్ అనుకున్న మ్యాచ్ కదా, చాలా సీరియస్ అయ్యింది మమ్మీ. డాడీ ఏ బెటర్ కొంచం అర్ధం చేసుకున్నారు. చాలా దారుణంగా మాట్లాడింది మమ్మి" మళ్లీ ఏడుపు.
"స్వేత.. స్వేత ఏడవకు.. ప్లీజ్"
చాలా సైలెన్స్ తరువాత "నాకు నిన్ను కలవాలి అని ఉంది" అంది స్వేత.
ఎం అనాలో అర్ధం కాలేదు "ఎప్పుడు" అన్నాను.
"ఎప్పుడో కాదు ఇప్పుడే, నీతో కలిసి మాట్లాడాలి అని ఉంది" అంది స్వేత
ఇంత పొద్దునే కలిసి మాట్లాడాలి అంటుంది ఏంట్రా బాబు అనుకున్నాను మనసులో కొద్దిగా అసహనంగా అలా అని బయటపడితే ఇంకా ఏడ్చేసేలా ఉంది. "ఎం మాట్లాడాలి" అన్నాను అసహనం బయటకి వినిపించకుండా ఉండేలా ట్రై చేస్తూ.
"సారీ.. ఇప్పుడు ఎం వద్దులే ఎదో తేలిక అడిగేసాను, I am sorry bye"
"ఏయ్ ఎదవ ఫార్మాలిటీస్ కి పోకు చిరాకుగా, ఎక్కడికి రావాలో చెప్పు మీ ఇంటికి రాలేనుగా ఎప్పటి లాగా. మీ మమ్మీ నా గొంతు కొరికేస్తది కోపంలో"
అటు వైపు నుండి చిన్న నవ్వు "ఏడ్చవ్ లే నీ మీద ఎం కోపం ఉంటది నా మీదే పీకలదాకా ఉంది ఇప్పుడు. సరే మా పక్కన ఏరియాలో కాఫీ షాప్ ఉందిగా అక్కడికి రా ఇంత మార్నింగ్ ఆ ఒక్క ప్లేస్ ఏ ఓపెన్ ఉండేది" అనింది 
"సరే 15 mins లో స్టార్ట్ అవుతాను నువ్వుకూడా వచ్చేయి" అన్నాను.

ఎదో వస్తాను అని ఒప్పుకున్నానే కానీ మనసులో నన్ను నేను తిట్టుకుంటూనే రెడీ అయ్యాను. మరీ ఇంతలా friend zone కూడా అవ్వకూడదురా బాబు ఆడపిల్లలకి అనుకుంటూ.

ఆలా నిట్టూరుస్తూనే బయలు దేరాను. నేను రీచ్ అయిన 10 నిమిషాలకు స్వేత కూడా తన కారులో వచ్చింది. నైట్ వేర్ లో ఉంది, నైట్ వేస్కునే టైట్ లెగ్గిన్, టైట్ T shirt కూడా తన నడుము బొడ్డు కవర్ చేద్దామా వద్దా అన్నట్లు ఉంది. ఇంకా నయం కనీసం scarf అయినా ఉండటంతో పోనిలే అని ఊపిరి పీల్చుకున్నాను. నైట్ అంత నిద్ర లేక పోయిన ఏ మేకప్ లేకపోయినా చాలా అందంగా ఉంది అంటే ఎంత నేచరల్ బ్యూటీనో అర్ధం చేసుకోవచ్చు. నన్ను చూడగానే వచ్చి చట్టుక్కున కౌగిలించేసుకుంది. "చాలా థాంక్స్ అండ్ ఐ ఏం సో సారీ, నిన్ను చాలా ఇబ్బంది పెడుతున్నాను" అంది. "ఎం పారలేదులే" అంటున్నానే కానీ మగ బుద్ది ఎక్కడికి పోద్ది ఎంత ఫ్రెండ్ అయినా అంత గట్టిగా కౌగిలించేసుకుంటే తన పరువాల మెత్తతనం తన కురుల వాసనా మొతంగా తన స్పర్శ ఎదో తెలియని మత్తుల అనిపించింది. నన్ను నేను తమాయించుకుని కూర్చుని మాట్లాడదాం పద అన్నాను.

అది ఒక హై ఎండ్ కేఫ్ అండ్ రెస్టారంట్ నిజానికి స్వేత రమ్మనకపోతే అలాంటి కేఫ్ మొహం కూడా చూసే రేంజ్ కాదు నాది. ఇద్దరం ఒక దగ్గర కూర్చున్నాం తను నా పక్కనే సెటిల్ అయింది. "ఏదోకటి ఆర్డర్ ఇచ్చేయి" అనింది. ఆ menu చూస్తే ఒక్క ముక్క అర్ధం కాలేదు నాకు. "ఎం అర్ధం అవుతుంది ఇందులో నాకు నా బొంగు. ఎదో కెమిస్ట్రీ ఎక్సమ్ పేపర్ లా ఉంది, నువ్వే ఆర్డర్ చెప్పు తల్లీ" అన్నాను. తెగ నవ్వేసింది, ఎదో రెండు రకాల కాఫీ ఆర్డర్ చెప్పి వెయిటర్ ని పంపించేసింది. మరి 7 కూడా కాకపోవటం వాళ్లనేమో ఎవరు లేరు కేఫ్ లో పెద్దగా. లేదా అలాంటి ప్లేసెస్ లో నైట్ క్రౌడ్ తప్ప మార్నింగ్ ఎవరు ఉండరో తెలీలేదు నాకు. మేము కూడా ఎం మాట్లాడకుండా వుండే సరికి కిచెన్ లో సౌండ్స్ తప్ప కేఫ్ అంత చాలా సైలెంట్ గా ఉంది.

"ఏమైంది అసలు" అన్నాను.
"ఎం అవుతుంది, పెంట పెంట అయింది నువ్వు ఇచ్చిన ఐడియాతో"
"నేనేం చేశాను మధ్యలో"
"నువ్వేం చేయలేదులే ఎదో అలా అనేశాను, కానీ ఇదే మంచి పని ఇప్పుడు పోస్టుపోన్ చేసిన ఇలాగే మళ్లీ మళ్లీ అవుతూనే ఉంటుంది"
"ఏమన్నారు ఇంట్లో కొన్నాలు వెయిట్ చేస్తాను అంటే, అసలు చెప్పే విధంగా చెప్పావా"
"మా డాడీ ఓకే, కొంచం ముందు చెప్పొచ్చు కదా. మరీ ఇంత లేట్ గా చెప్తే నేను అవతలి వాళ్ళకి ఎం చెప్పుకోవాలి అని బాధపడ్డారు, కానీ మా మమ్మీనే"
"ఎం అన్నారు"
"ప్చ్" కళ్ల నుండి నీరు మొదలయింది "ఎం.. ఎదో అనిందిలే" తన నోట మాట కూడా రావట్లేదు.
"ఏయ్ ఇటు చూడు" అంటూ తన చేయి మీద చేయి వేసాను "వాళ్ళ ఫ్రస్ట్రేషన్ లో కూడా అర్ధం ఉంది కదా, అంతలా ఎం అని ఉంటారు తిట్టి ఉంటారు. దానికే ఇలా ఏడుస్తారా"
కొద్దిగా మౌనం తరువాత "తిట్టిన పరలేదు పడేదాన్ని, అసలు ఎలా మాట్లాడిందో తెలుసా. ఆడ పిల్లని నెత్తిన పెట్టుకుని తప్పు చేసాం చదువు అవ్వగానే ఏదొక USA సంబంధం చూసి పెళ్లి చేసి పంపించేస్తే అయిపోయేది అనవసరంగా ఫ్రీడమ్ ఇచ్చి తప్పు చేసాను. నన్ను చంపుకు తింటానికే పుట్టావు నువ్వు అంటూ నోటికి ఇష్టం వచ్చినట్లు మాట్లాడింది" ఏడుపులో తన చెప్పేది అర్ధం చేసుకోవటం కూడా చాలా కష్టంగా ఉంది. "తను ఆడదే కదా అసలు ఆలా అనొచ్చా అది సొంత కూతుర్ని పట్టుకుని" అంటూ ముందు టేబుల్ మీదకి వాలి పోయి మోకానికి చేతులు అడ్డం పెట్టుకుని ఏడ్చేస్తుంది. నాకు ఎం చేయాలో కుడా తెలీలేదు. కేఫ్ లో స్టాఫ్ తప్ప ఎవరు లేకపోవటం ఒకందుకు మంచిదే అయింది.

ఎం చేయాలో తెలీక తన భుజం మీద చేయి వేసాను "ఏడవకు ప్లీజ్ మనం కేఫ్ లో ఉన్నమే. ప్లీజ్ కంట్రోల్. I can understand"

తను కొంచం సముదయించుకుని లేచి కూర్చుంది కళ్ళు తుడుచుకుంటూ "i am sorry రా" అనేలోపు వెయిటర్ ఆర్డర్ తీసుకు వచ్చింది
"Is everything fine mam" అని అడిగింది నా వైపు ఒకలా అనుమానంగా చూస్తూ
"It's ok. everything is fine" అంది స్వేత. అలా నా వైపు ఒకలా చూస్తూనే అక్కడ నుండి వెళ్ళింది ఆ waitress.
" అదేంటే నన్ను అంత అనుమానంగా చూస్తది, నేనేదో నిన్ను కిడ్నాప్ చేసినట్లు. దీని యబ్బ మరీ అంత ఎదవలా కనిపిస్తన్నానా ఈ డ్రెస్ లో" అన్నాను ఆశ్చర్యంగా.
"అది డ్రెస్ లో ఉండదులే" అంది చిరు నవ్వు నవ్వుతూ
అర్ధం చేసుకోవటానికి ఒక క్షణం టైం పట్టింది నాకు "నీకు బాగా ఎక్కువ అయింది, నీకు ని మమ్మీనే కరెక్ట్" అనేశాను ఎదో అనుకోకుండా. తన మొహం మాడి పోయింది నేను అలా అనేసరికి.
"నేను సరదాగా అన్నాను ఎదో అలా వచ్చేసింది నువ్వు మళ్లీ ఏడవకు ప్లీజ్, అసలు ఇంకా ఏమన్నారో చెప్పు" అన్నాను
తను నా వైపు జరిగి నా చేయి పట్టుకుని భుజం పై వాలి పోయింది.

నాలో ఎదో తెలియని అసహనం తను అంత క్లోజ్ గా ఉండటం ఎందుకో నచ్చట్లేదు నాకు. నేను మనిషినే కదా మగాడినే కదా నాకు ఫీలింగ్స్ ఉంటాయి కదా ఎంత ఫ్రెండ్ అయితే మాత్రం అంత క్లోజ్ గా మూవ్ అయితే లేనిపోని ఫీలింగ్స్ వస్తాయి అనే ఆలోచన కూడా ఉండదా దీనికి అనుకున్నాను మనసులో. అలా అని ఇప్పుడు దాని గురించి మాట్లాడే టైం కూడా కాదు. సరే అని సర్ది చెప్పు కున్నాను.

"ఏమైంది" అన్నాను కామ్ గా.
"ఇంకా చాలా మాటలు అనిందిలే" కళ్ళల్లో నీళ్లు అలానే వున్నాయి.
"సరే వదిలేయి"
" వదిలేసేది కాదు రాహుల్ తను అన్నమాటలు, నన్ను వదిలిచుకోవాలి అన్నట్లు మాట్లాడింది"
"అలా ఎం కాదులే అంత ని ఆలోచన కోపంలో ఉన్నావ్"
"నా స్పీడ్ చూసి ఇన్నాళ్లు ఎక్కడ వేరే క్యాస్ట్ వాడిని లవ్ చేసి తీసుకువస్తానో అని భయపడింది అంట. ఇప్పుడు కనీసం అలా అయినా ఏమైనా ఉంటే చెప్పు నువ్వు ఈ కొంపలో నుండి పోతే చాలు నాకు అన్నది రా.. ఎవర్రా కన్న కూతురిని అలా అంటారు. నేను అంత పాపం ఎం చేసాను" అంటూ మళ్లీ ఏడవటం మొదలు పెట్టింది.
నాకు ఎం చెప్పాలో కూడా అర్ధం కాలేదు ఇంక ఎం చేయలేక తన భుజం చుట్టూ చేయి వేసి దగ్గరకి తీసుకున్నాను. తను నన్ను కౌగిలించుకుని ఏడ్చేస్తుంది. "ఊరుకో స్వేత, కోపంలో ఎదో అనేసారు అంత బాధ పడకు"
చాలా సేపు అలాగే ఉండి పోయింది, కొద్దిగా తెరుకొని "అంత బాధ పాడటం ఎందుకు అంట అసలు ఎవరు కనమన్నారు నన్ను"
"ప్చ్ పిచ్చిగా మాట్లాడకు కోపంలో ఉన్నప్పుడు" అన్నాను తన వైపు చూస్తూ. "Sorry" అంటూ తను ఇంకా గట్టిగా కౌగిలించేసుకుంది నన్ను. మాములుగా మేము ఉనంత క్లోజ్ గా వేరే టైం లో ఉండుంటే నా సిట్యుయేషన్ వేరు గా ఉండేది కానీ నేను ఇప్పుడు ఆ మూడ్ లో కూడా లేను.
"సరే ఏడవకు.."
అలాగే ఉండిపోయింది ఎం మాట్లాడకుండా
"కాఫీ చల్లగా అయిపోతాయి లే" అంటూ విడ తీసాను మా కౌగిలిని. తను కూడా కొద్దిగా తెరుకొని కాఫీ అందుకుంది.
"నా ప్రోబ్ల్మ్స్ అన్ని ని మీద డంప్ చేస్తున్న కదా" అంది నా వైపు చూసి 
ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వి "అదేం లేదు లే" అన్నాను "ఓయ్ ఒక మాట అడగనా మళ్లీ నా మీద సీరియస్ అవ్వకూడదు ఏడవకూడదు"

అలా అడిగే సరికే తన మొహం మళ్లీ వాడి పోయింది "నిన్నటిలాగా తిట్టొదు క్లాస్ పికొద్దు ప్లీజ్ "
నాకు నవ్వొచ్చేసింది తను అలా అమాయకంగా అనేసరికి "అదేం లేదు లే"
"అడుగు అయితే"
"అసలు ఎం కావాలి నీకు అరేంజ్డ్ మ్యారేజ్ ఇష్టం లేదా"
"చెప్తా విను. నాకు అలా అప్పటికి అప్పుడు ఎవరో ఒక మ్యాచ్ తీస్కు వస్తే వాళ్ళ ఆస్థి మా ఆస్థి కంపేర్ చేసి జాతకాలు చూసి పెళ్లి చేసేస్తే పని అయిపోతుంది అనుకునేలా నాకు వద్దు. ఇంక పైగా నెల క్రితం ఫిక్స్ అయిన మ్యారేజ్ కి i mean ఒక బిజినెస్ డీల్ కి, prewedding postwedding photoshoot అని ఎదో ఒకరికోసం ఒకరు పుట్టాం అన్నట్లు ఫొటోస్ కి pose ఇవ్వటం నా వళ్ళ కాదు. మ్యారేజ్ కి ముందు కనీసం పరిచయం ఉండాలి కదా. అసలు నేను ఎవరు తను ఎవరు మాకు తెలియాలి కదా. ఏమైనా అంటే మ్యారేజ్ తరువాత తెలుసుకోవచ్చు కదా అంటారు what the hell ఇంకా ఏంటి తెలుసుకునేది అప్పుడు నచ్చక పోతే exchange offer ఉంటుందా ఏంటి. అది అర్ధం చేసుకోరు ఏంటి"

తన క్లారిటీకి ఎం అనాలో అర్ధం కాలేదు "కరెక్టే నీకు ఎవరు అయినా అలా ఉంటే చెప్పొచ్చు కదా, మీ బావ ఎవరో వున్నారు అన్నావ్ అతను కాకపోతే మీ రెలెటివ్స్ లో లేకపోతే కాలేజీ ఫ్రెండ్స్ ఫ్యామిలీ ఫ్రెండ్స్ ఎవరొకల్లు నీకు నచ్చిన వాళ్ళు లేరా. ఎందుకు అంటున్నాను అంటే ఇంత క్లియర్ గా ఉన్నప్పుడు ఆ ఒక్క పర్సన్ దొరకరు అంటావా నీకు. నిజం చెప్పనా ఇప్పుడు లవ్ లో పడి లైఫ్ పార్టనర్ ని వెతుకునే ఏజ్ కాదు మనది. కొంచం అది కూడా అలోచించి మీ మమ్మీ డాడీలు చెప్పేది కూడా కొద్దిగా అర్ధం చేసుకో"
"ఏమోరా నాకు అయితే అసలు ఎం అర్ధం కావట్లేదు అందుకేగా టైం అడుగుతుంది"
ఇంతలో నాకు కాల్ వస్తుంది మాటల్లో పడి టైం చూసుకోలేదు భవ్య నుండి ఆ కాల్ "అబ్బా.. "
"ఏమైంది" అంది స్వేత
కాల్ లిఫ్ట్ చేసాను "ఆ భవ్య చెప్పు"
"ఏంటి సార్ చెప్పేది, నిద్ర లేచారా అసలు 8 కి వస్తాను అని చెప్పాను కదా"
"నేను రెడీ గానే వున్నా కానీ చిన్న పని మీద బయటకి వచ్చాను 9 కి స్టార్ట్ అవుదాం sorry" అన్నాను. ఎందుకో స్వేత తో ఉన్నాను అని చెప్పాలి అనిపించలేదు.
"సరే అయితే ప్లాన్ డ్రాప్ అయేట్లు అయితే చెప్పు పరలేదు"
" అబ్బా అదేం లేదు. రెడీగా ఉన్నట్లు ఉన్నావ్ నువ్వు డ్రాప్ అవ్వటానికి"
"అదేం లేదులే నాకు రిలీఫ్ కావాలి sharp 9 కి ఉంటాను ని రూమ్ దగ్గర" అని కాల్ కట్ చేసింది

"ఎవరు ఆంటీనా ఇంకా ని అప్పలమ్మ ఏమో అనుకున్నాను" అంది స్వేత నిన్న నేను అన్న మాటలు గుర్తు చేస్తూ ఉడికిస్తూ.
నవ్వు ఆపు కుంటూ "నీకు రావాలె ఏ అంకుల్ గాడో అప్పుడు ఉంటది నీకు"
ఇద్దరం అలా ఎదో సరదాగా అట పట్టిచుకున్నాము కొంచం సేపు 
తను ఒక్క క్షణం నా వైపు చూసి మౌనం గా ఉండి పోయింది
"ఏంటి" అన్నాను
"నిజంగా చాలా థాంక్స్ రా.. నువ్వు లేకపోతే ఈ రోజు ఏడుస్తూ వుండే దాన్ని రూమ్ లో పడి"
" it's ok"
"సరే స్టార్ట్ అవుదాం మళ్లీ అంటీ వచ్చేస్తుంది. నేను మాట్లాడతానులే ఇంట్లో నాకు తప్పదు ఈ two days"
"సరే ఎక్కువ ఆలోచించకు మమ్మీ డాడీ అరిచినా అర్ధం చేసుకో అర్ధం అయ్యేలా చెప్పటానికి ట్రై చేయి" అన్నాను
"సరే.. Love you రా నిజంగా నువ్వు లేకపోతే ఏమైపోయే దాన్నో.. నాకు నువ్వు ఉంటే చాలు love you so much" అంటూ గట్టిగా వాటేసుకుంది.

ఇంకా నాలో ఫ్రస్ట్రేషన్ ఆగలేదు "వదులు స్వేత" అని కొద్దిగా కాసురుకున్నాను.
ఆశ్చర్య పోయింది "ఏమైంది" అని అడిగింది కొంచం బిత్తర పోయి.
"ఏంటి ఏమయ్యేది closeness కూడా హద్దు ఉంటది"
"ఇప్పుడు ఎం చేసాను నేను"
" ఎం లేదు లే వదిలేయ్"
"కాదు చెప్పు ఏంటి ని ప్రాబ్లెమ్"
"నువ్వు అన్న మాటలు ఒక్క సారి స్లోగా rewind చేసుకో, నాకు నువ్వు ఉంటే చాలు love you అర్ధం అవుతుందా అసలు అలా అనొచ్చా లేదా అని. నీకు అది చాలా casual ఏమో, నేను చాలా మిడిల్ క్లాస్ నుండి వచ్చాను ని అంత పోష్ సోషల్ లైఫ్ స్టైల్ కాదు నాది. నాకు ఎలా ఉంటుంది love you, love you అంటే. అర్ధం లేకుండా అనేస్తావ్ నా ప్లేసులో వేరే వాడు ఉంటే casual గా తీసుకుంటాడా. ఏమో లే వదిలేయి"
తన మొహం వాడి పోయింది
"Sorry, ఫీల్ అవ్వకు వదిలేయి"
"నేను ఎందుకు ఫీల్ అవ్వాలి నేను ఎం తప్పు అనలేదు నాకు అనిపించిందే చెప్పాను"
"ప్చ్.. స్వేత"
"I love you" అంది చాలా సీరియస్ గా "i love you.. Love you, love you" నాకు ఎం అనాలో కూడా అర్ధం కాలేదు "నీకు love you అర్ధం తెలీక పోతే ఎవడు ఎం చేయలేడు" 
"నాకు తెలిసిన love you అర్ధం ఒక్కటే" అన్నాను 
స్వేత మౌనంగా వుండి పోయింది నా వైపు కూడా చూడకుండా.
"సరే వెళ్దాం ఇంకా" అన్నాను

ఎం మాట్లాడకుండా బిల్ పే చేసి అక్కడ నుండి లేచాము. తన కార్ దగ్గరకి వెళ్లే అంత సేపు మౌనం గానే వున్నాము. తను చాలా ఆలోచనలో ఉన్నట్లుగా అనిపించింది. కార్ పార్కింగులో నుండి తీసి రమన్నట్లుగా దగ్గరకి పిలిచింది window కిందకి దించుతూ. "ఏంటి" అన్నాను window దగ్గరకి వంగుతూ.

తను ఒక్కసారిగా నా వైపుకి బయటికి తల పెట్టి చట్టుక్కున బుగ్గన ముద్దు పెట్టేసింది "సారీ" అంది నా వైపు చూడకుండా తల తిప్పుకుని. నాకు ఎం అనాలో కూడా అర్ధం కాలేదు ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వి "సరే జాగ్రత్త.." మళ్లీ నిశ్శబ్దం "కాల్ చేయి ఏమైనా మాట్లాడాలి అంటే, ఊరికే టెన్షన్ అవ్వకు.. Bye" అన్నాను. తను అలాగే అన్నట్లు తల ఊపి కార్ ముందుకి కదిలించింది నా వైపు చూడకుండానే.

నాకు అసలు ఎం అవుతుందో ఎం క్లారిటీ లేదు, అలా ఊరికే love you అనేస్తే మనసు కుదుట పడొద్దా ఆ ఆలోచనలతోనే బైక్ తీసాను. ఇదే ఇంత కష్టంగా గడిచింది అనుకుంటే ఇప్పుడు భవ్య ని ఎలా పేస్ చేయాలి రా దేవుడా అనుకున్నాను మనసులో.
Like Reply
#8

మీ రెస్పాన్స్ అన్నిటికి చాలా చాలా ధన్యవాదాలు. ఈ స్టోరీ స్కోప్ చాలా ఎక్కువ అవ్వటంతో కొంచం నిదానంగా సాగె కథ కావటంతో ఇప్పటి వరకు బోర్ కొట్టి ఉండ వచ్చు. ఇక మీద ఎపిసోడ్స్ కొద్దిగా వేగం పెంచుకుంటాయి. కొద్దిగా టైం తీసుకున్న ఫ్లో మిస్ అవ్వకుండా రాయటానికి ట్రై చేస్తున్నాను.

ఈ లోగా మరొక సింగల్ పోస్ట్ స్టోరీతో రాయటానికి ట్రై చేయటం జరిగింది. కానీ అది కూడా సింగల్ పోస్ట్ స్టోరీలా ముగించటం కష్టం అవుతుంది. కానీ ఆ స్టోరీ చాలా ఫాస్ట్ గా సాగె ఎపిసోడ్స్ ఉంటాయి. వీలు అయితే, నా స్టోరీ టెల్లింగ్ నచ్చితే దయచేసి ఒక్కసారి ప్రయత్నించ గలరు.
[+] 5 users Like timepass4fun's post
Like Reply
#9

New story:

ఇద్దరు అత్తలు మధ్య మాయదారి అల్లుడు - 1

https://xossipy.com/thread-59412.html
[+] 2 users Like timepass4fun's post
Like Reply
#10

(20-12-2023, 10:18 AM)Viking45 Wrote:  Please daychesi atleast reply ayina ivvandi.. im a fan of your narration...

Next update is in progress. Koncham time paduthundi. Inka sensitivity kuda thaguthundi ikkada nundi. Naku koddiga please time ivandi.

Thank you and I am glad you liked my writing.
[+] 4 users Like timepass4fun's post
Like Reply
#11

గతం:

------

భవ్య మీద అప్పుడే ముదురుతున్న మొహాన్ని అదుపు చేసుకోవటానికి కష్ట పడుతున్న రోజులు అవి. చాలా వరకు దూరం పెట్టడం స్టార్ట్ చేశాను flirting లాంటి వెదవ వేషాలు కూడా లేవు. ఎందుకో ఒక్కసారిగా పెళ్లి అయ్యి నాకంటే వయసులో పెద్దదే కాకుండా నాకు guide లా వుండే భవ్యని ఆలా పిచ్చి పిచ్చిగా imagine చేసుకోవటం నాకు అస్సలు నచ్చలేదు. ఒకటి రెండు సార్లు అప్పటికి అడిగింది కూడా భవ్య ఏమైంది ఈ మధ్య కొంచం reserved గా వుంటున్నావ్ అని.

కానీ మగ బుద్ది కుక్క తోక రెండు వంకరే, ఎంతోసేపు తిన్నగా వుండవు కదా. ఎప్పుడైనా భవ్య jeans లో వస్తే కళ్ళు అస్సలు తిన్నగా ఉండేవి కావు, వద్దు అనుకుంటున్నా తన గుద్ద మీదకే పరుగులు తీసేవి. ఇంక ఏదైనా explain చేస్తూ దెగ్గరికి వస్తే అంతే సంగతులు గొంతు తడి ఆరిపొయేది, ఆ కురుల వాసనకి, తన నవ్వుకి. 

ఇవన్నీ చాలవన్నట్లు ఒకరోజు చీరలో వచ్చింది, blue colour సారీ మాచింగ్ blouse ఇంక almost sleeveless blouse. ఆ రోజు ఎందుకో నేనే ముందు వెళ్ళాను ఆఫీస్ కి తాను అలా ఎంటర్ అవుతుంటేనే ముచ్చెమటలు పట్టేసాయి. ఎక్కడ అంగుళం కూడా స్కిన్ షో చేయకుండా చాలా పద్దతిగా కట్టుకుంది చీర. తాను అలా వచ్చి పక్కన కూర్చునే వరకు అలా చూస్తూనే వున్నా. తను ఒకటి రెండు ఏవో questions అడిగి వర్క్ లోకి దిగిపోయింది. నేను ఇంక అలా దొంగ చూపులు చూస్తూనే వున్నా, తన జబ్బలు అంటే నాకు పిచ్చి, నాకు ఎడమ వైపు కూర్చుని ఉండటంతో నడుము కనిపించే ఛాన్స్ లేదు. ఒకొక్క నిమషం యుగంలా వుంది అని అంటే ఇదేనేమో. 
సడన్ గా నా వైపు చూసింది నేను అలా దొంగ చూపులు చూస్తుండగానే, నేను కూడా తల తిప్పలేదు ఎం పెద్ద తప్పు ఎం చెయ్యట్లేదుగా జస్ట్ చూస్తున్నాను అనే దైర్యం.
"ఏంటి" అంది భవ్య
"ఎం లేదు" తల వర్క్ వైపు తిప్పుతూ ఎదో నిర్లక్ష్యంగా సమాధానం ఇచ్చాను
"టాస్క్ స్టార్ట్ చేసావా అసలు" తన గొంతులో కొద్దిగా seriousness.
"ఈరోజు అయిపోతుందిలే "
"అయిపోతుందిలే నా, 2 డేస్ నుండి అదే చెప్తున్నావ్. ఏంటి సంగతి ఈ మధ్య వర్క్ ముందుకు నడవట్లేదు fast గా" అని గద్దించింది, వాయిస్ ని కంట్రోల్ లోనే ఉంచుకుంటూ. చుట్టూ ఉన్నవాళ్ళకి ఎదో దొబ్బులు పెడుతుంది అని అనుమానం రాకుండా ఉండటానికి, అలాంటి జాగ్రత్త భవ్యకి చాలా ఎక్కువ.
నేను ఎం మాట్లాడకుండా నా స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ ఉండి పోయాను. కొద్దిగా ఎదో చిన్న భయం మనసులో, ఎంత ఫ్రెండ్స్ లా వున్నా తను ఎంతైనా నా లీడ్ కదా.
"ఏంటి ఎం మాట్లాడవు" అంది calm గా వాయిస్ రైజ్ చేయకుండా అలాగే సీరియస్ గా చూస్తూ.
"ఈరోజు ఇచ్చేస్తాను మేడం" నా గొంతులో భయం నాకే వినపడింది.
"afternoon కి నాకు అయిపొయింది అని అప్డేట్ ఇవ్వాలి" అంది కళ్ళు పెద్దవి చేసి చూస్తూ, అలాగే స్టే చేస్తూ స్లో వాయిస్ లోనే గదమాయిస్తూ. 
"సరే అండి" అన్నాను, నా గొంతులో అది వణుకు. ఇంక పిచ్చి వేషాలు వేయకుండా పనిలో నిమగ్నం అయ్యాను, తల తిప్పి చూద్దాం అన్నాకూడా ధైర్యం చాల లేదు. స్వేత వచ్చి ఎదో కుల్లు జోక్స్ వేసినా కూడా నేను పట్టిచుకోకుండా నా పని నేను చూసుకున్నాను. 

అలా అలా గమనించకుండానే సాయంత్రం 4 అయిపొయింది. అప్పుడు కానీ నా టాస్క్ కంప్లీట్ అవ్వలేదు, అప్పటికే స్వేత ఆఫీస్ నుండి చెక్కేసింది. నేను భవ్య ఇంక కొద్ది మందే మిగిలాం, Friday కావటం వల్లనేమో.

ఉదయం గొంతులోని భయం, వణుకు ఇప్పటికి తగ్గలేదు, ఆ తడబాటు అలానే ఉంది "మే.. మేడం.. అయిపొయింది అండి నా టాస్క్" అన్నాను 

"సరే review కి పంపించి, మెయిల్ పెట్టేసేయి" అంది భవ్య స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ.

కంప్లీట్ చేశాను కదా గుడ్ అంటే ఏమైంది అని మనసులో అనిపించినా ఈరోజు మేడం గారు ఉన్న మూడ్ కి ఇదే ఎక్కువ అని నా పని కంప్లీట్ చేసి. స్టార్ట్ అవ్వటానికి రెడీ అవుతున్నాను.

"అయిపోయిందా ఈరోజుకి" అంది భవ్య చాల normal వాయిస్లో.

"ఇంకేమైనా ఉంటే చెప్పండి మేడం" అన్నాను, స్టార్ట్ అవుతున్నాను అని చెప్తే చంపేసిద్దేమో అని భయం వేసి.

"ఇంకేం లేదులే.. పో" అంది casual గా, నేను నా చైర్ లో నుండి లేచేలోపు "లీడ్ ఆఫీస్ లో ఉన్నపుడు టీంలో వాళ్ళు అలా ఆఫీస్ నుండి వెళ్ళిపోరు, కొంచం నేర్చుకోండి ఇద్దరు"  అంది స్క్రీన్ వైపు చూస్తూనే. 
ఈ రోజు మూడ్ అస్సలు బాలేనట్లు ఉంది. నాకు ఎందుకు వచ్చిన గొడవ అని సైలెంట్ గా కూర్చున్నాను. 

"పో ఇంక ఎందుకు కుర్చున్నావ్.. పో"

"ఎందుకు అండి ఈరోజు అలా మాట్లాడుతున్నారు నాతో, ఒక్కసారి ఎదో టాస్క్ లేట్ అయింది. సారీ మేడం, అలా రాష్ గా మాట్లాకండి మేడం ప్లీజ్" అన్నాను, నిజం చెప్పాలి అంటే నా కళ్ళ అంచుల్లో కనిళ్ళు ఉన్నాయి. తను ఇంకొక్క మాట అన్న కూడా ఏడ్చేసేలా ఉన్నాను.
"ఏయ్.. అలా ఎం కాదులే, ఫీల్ అవ్వకు i am sorry"
నా వైపు నుండి సైలెన్స్, కిందకి చూస్తూ తల ఊపాను. మార్నింగ్ ఏ పిచ్చి ఆలోచనలు మనసులోకి వస్తే ఇలాగె ఉంటుంది రోజు అంత అనుకుంటూ మనసులో నన్ను నేనే తిట్టుకున్నాను. 

"కాఫీకి వెళ్దామా, రీసెంట్ గా తమరు బాగా బిజీ అయిపోయారు కదా. మాతో కాఫీ కూడా రావట్లేదు అసలు" అంది భవ్య. నిజంగానే భవ్యతో కాఫీ ముచ్చట్లు కూడా బాగా తగిచ్చాను. అనవసరం అయిన ఆలోచనలు అలా అయిన కంట్రోల్లో ఉంటాయి ఏమో అని.
"మీ ఇష్టం అండి"
కొద్దిగా దగ్గరకి జరిగి నా చేయి పైన చేయి వేసి చాలా చిన్న వాయిస్ లో నన్ను బుజ్జగిస్తూ "ఇంక వదిలేయ్ రా.. ప్లీజ్" అటు ఇటు చూసి ఇంక కొద్దిగా ముందుకి జరుగుతూ వచ్చింది, కొద్దిగా నేను ముందుకు వంగితే తన పెదాలు అందేంత దగ్గరగా ఉంది భవ్య "సారీరా బంగారం.. ఎదో పొద్దున్న మూడ్ బాలేదు, నువ్వు కూడా టాస్క్ delay చేస్తుండే సరికి కొద్దిగా కోపం వచ్చింది. అయినా నేను ఎం అన్నాను చెప్పు, ఆ మాత్రం దానికే అంతలా ఫీల్ అయిపోవాలా"

భవ్య బంగారం అని పిలవటమే నాకు వినిపించిన లాస్ట్ పదం, నా చేయి మీద చేయి వేసి బంగారం అంటుంటే ప్యాంటులో గురుడు అలజడి స్టార్ట్ చేసాడు. ఇంక అక్కడే ఉంటే పెదాలు కలిపేయడం కాయం. కొద్దిగా తేరుకుని వెనక్కి జరిగా. అసలే ఆఫీస్ ఆయె ఏమైనా తేడా జరిగితే, అసలు భవ్యనే పెద్దగా కేక పెడితే, వామ్మో ఇంక అంతే సంగతులు. నేను ఎం సమాధానం ఇవ్వకుండా సైలెంట్ గా ఉండిపోయా అసలు తను ఎం చెప్తుందో సరిగ్గా వింటే కదా. 

"వెళ్దామా కాఫీకి" 
"సరే"
"అక్కడ కూడా ఇలా మూడ్ ఆఫ్ గా ఉండకు అసలే Friday"
"అదేం లేదులే వెళ్దాం" అన్నాను 

ఇద్దరం అలా ఇంక shutdown చేసేసి పక్కనే ఉన్న కాఫీ షాప్ కి స్టార్ట్ అయ్యాము. తను నేను కలిసి నడిచినంత సేపు ఇద్దరి మధ్య మౌనం, చీరలో తను అంత అందంగా ఉన్న నాలో ఎందుకో ఆ మూడ్ లేదు. గట్టిగా చుట్టిన చీరలో నుండి తన గుద్ద ఆకారం క్లియర్ గా కనిపిస్తున్నా తల తిప్పుకున్నానే కానీ కళ్ళతో అనుభవించాలి అని లేదు. తన నడుము కనపడదామా వద్ద అన్నట్లు నాతో దోబూచులు ఆడుతుంది. అలాగే లేనిపోని వెదవ వేషాలు వేయకూడదు లిమిట్స్ లో ఉండాలి అని ఫిక్స్ అవుతూ ఎప్పటికి అప్పుడు తల తిప్పేసుకుంటున్నాను.  తన కార్ ఉన్న కూడా పక్కనే కదా బైక్ తీసుకురామంది. భవ్య అలా సారీలో నా భుజం మీద చేయి వేసి నా బైక్ ఎక్కి కూర్చుంటే, అబ్బా ఇలాంటి భార్య వస్తే బాగుండు అనుకున్నాను మనసులో. 

అలా కాఫీ షాప్ చేరగానే బైక్ దిగుతుంటే తన కాలి శాండల్ జారిపోయింది, అలా కొద్దిగా వంగి శాండల్ సరిచేసుకుంటూ, కాలికి వేస్కుంటుంటే అప్పుడు దర్శనం ఇచ్చింది అప్పటివరకు దోబూచులు ఆడిన తన నడుము, నడుము మడత. ఈ సారి కళ్ళు తిప్పుదాం అన్నాకూడా నా వల్ల కాలేదు. తన తెల్లటి నడుము, కిర్రెక్కిన్చే ఆ నడుము మడత, కొద్దిగా జారుతూ చక్కటి ఆకారంలో జాకెట్ లో నుండి కనిపిస్తున్న తన ఎడమ కింద చన్ను  భాగం చూస్తే. అబ్భా ఒక్క రాత్రి అయినా చాలు రా బాబు భవ్యతో అనుకున్నాను. తనకి పెళ్లి అయింది మనకి సభ్యత సంస్కారం ఉండాలి అనే  విషయం కూడా నా ఆలోచనలో లేదు. తను అలా వంగి ఉన్నంత సేపు సిగ్గు లేకుండా అలానే చూస్తూ ఉండిపోయా. తన నాభి దర్శనం ఇస్తే బాగుండు అనుకుంటుంటే suddenగా పైకి లేచింది. అంతే నేను తన అందాలు కళ్ళు ఆర్పకుండా చూడటం అంత చూసేసింది. మా కళ్ళు కలిసాయి కళ్ళు తిప్పాలి అనిపించలేదు. 

ఒక్క క్షణం మౌనం తరువాత "ఓయ్.. చూసింది చాలు, బైక్ పార్క్ చేసి రా" అంది కొద్దిగా సిగ్గుని అదుముకుంటూ చిరునవ్వుతో.
నేను సైలెంట్ గా తల ఊపి బైక్ పార్క్ చేసి వచ్చాను. భవ్య అప్పటి వరకు వెయిట్ చేస్తూనే వుంది.
"లోపలికి వెళ్లి వెయిట్ చేయొచ్చు కదా ఇక్కడే ఉండక పోతే"
"నన్ను ఎవరు ఎత్తుకు పోరులే, తమరు పదండి ముందు" 
"లేడీస్ ఫస్ట్" అన్నాను చిన్నగా నవ్వుతు
తాను కింద పెదాలను పళ్లతో కొరుకుతూ, నవ్వుకుంటూ "మీ అబ్బాయిలు ఇదొక్కటి చెప్పి ఆడవాళ్ళ వెనకే నడుస్తూ అన్ని వెదవ వేషాలు వేస్తారు, నాకు తెలీదు అనుకోకు. పద ముందు నువ్వు" 
తాను సరదా మూడ్ లో వుండే సరికి నాకు కొంచం ధైర్యం వచ్చింది "వెదవ వేషాలు ఏంటి భవ్య, ఎం మాట్లాడుతున్నావ్. లేడీస్ కి అది మేము ఇచ్చే respect" అన్నాను, అదే కొంటె నవ్వుతో.

"ఏదోకటి చెప్తావ్ దొంగ మాటలు" అంటూ ఆలా కొంటెగా ఒక లుక్ ఇచ్చి ముందుకి కదిలింది. 
నేను ఒక అడుగు వెనకే నడుస్తున్నాను. ఎడమ చేతి వైపు ఉండటంతో భవ్య తెల్లటి నడుము, ఒక లయలో కదులుతూ నన్ను ఈ లోకంలో నుండి మైమరిచిపోయేలా చేస్తున్న నడుము మడత, తన మెడ, గుద్ద చూస్తే; దీని మొగుడు కదా లక్కీ ఫెలో, రోజు దెం*తున్నాడో  లేదో అనే ఆలోచన వచ్చింది. తప్పు రారేయ్ తప్పు అనుకుంటుంటే భవ్య ఆలా కొద్దిగా తల తిప్పి బ్యాక్ లుక్ ఇచ్చింది నేను ఎం చేస్తున్ననా అన్నట్లు, నేను తన అందాన్ని పిచ్చి పిచ్చిగా ఆస్వాదిస్తునాను అని అర్ధం అయినా ఒక్కమాట కూడా అనకుండా అలానే ముందుకు కదిలింది. అలా వెయిటర్ దగ్గరకి వెళ్లి ఇద్దరికి టేబుల్ అడిగింది. అతను ఒక మూలగా ఉన్న two seater sofa ఒకటి చూపించాడు అది తప్ప ఇంక పెద్దగా ఖాళీ కూడా లేవు. అదే బెటర్ అనిపించింది నాకు, చాలా ప్రైవేట్ గా వుంది. సరే అని అందులో settle అవబోతుంటే నేను ఒక్క క్షణం తనని అపి నా కుడి వైపు కూర్చోమనట్లుగా సైగ చేసాను. తన నడుము చూడొచ్చు అని నా ఆలోచన. 

"అంత లేదు జరుగు" అంటూ నా ఎడమ వైపు settle అయింది "అన్ని పాడు ఆలోచనలు, వెధవలా తాయారు అవుతున్నావ్ తెలుసా నువ్వు" అంది ఎదురుగా టేబుల్ మీద వున్నా నా చెయ్యిని కొడుతున్నట్లు తడుతూ.

"ఏంటి పాడు ఆలోచనలు, నీకు AC పడదు అని ఇటు కూర్చోమన్నాను. అస్సలు నీ గురించి కేర్ తీసుకోవటం కూడా తప్పేనా భవ్య" అన్నాను అమాయకంగా కొంటె నవ్వుతో.
"రేయ్.. నిన్ను" అంటూ వేలు చూపిస్తూ ఎదో చెప్పబోయేలోగా వెయిట్రెస్ వచ్చి ఆర్డర్ తీసుకుంది. తాను ఆర్డర్ తెచ్చేలోగా మేము మళ్ళీ ఏవో ఆఫీస్ ముచ్చట్లలలో మునిగి పోయాం. అలా వెయిట్రెస్ ఆర్డర్ తెచ్చే సమయానికి మా భుజాలు హత్తుకుని కూర్చుని వున్నాం. వెయిట్రెస్ కాఫీ టేబుల్ పైన పెట్టేంత సేపు ఎదో ముసి ముసిగా తనలో తాను నవ్వుకుంటుంది. మాకు ఎం అర్ధం కాలేదు తాను ఎందుకు నవ్వుకుంటుందో.

"what happened" అంది భవ్య చిన్న నవ్వుతో వెయిట్రెస్ తో.
"nothing mam" కానీ వెయిట్రెస్ మొహంలో చిరునవ్వు అలానే వుంది.
"చెప్పు మ్మా, పరలేదు మేము కూడా నవ్వుకుంటాం కదా" భవ్యకి బయట ఎలా ఉండాలో ఎలా మాట్లాడాలో చాలా బాగా తెలుసు. ఇట్టే మాట కలిపేయగలదు. 
"nothing mam, this corner booth is called love booth internally among our employees. ఇక్కడ ఎప్పుడు ఎవరొక యంగ్ couple ఏదోక పిచ్చి పనులు చేస్తూ ఉంటారు. అందుకే మాకు ఉండే ఏవో inside jokes గుర్తుకు వచ్చి నవ్వుతున్నాను"
"ఏంటంటా ఆ inside joke మాకు కూడా చెప్పొచ్చు కదా"
"ఇక్కడ కూర్చునే వాళ్ళని ఆర్డర్ supply చేసిన తరువాత, disturb చేయకుండా ఉండటానికి మళ్ళీ ఇటు వైపు రావాలా వద్దా అని అడగమంటారు mam. అది మీకు ఇలా చెప్పినా అర్ధం కాదు" అంది నా వైపు చూసి ఒక కొంటె చూపు చూస్తూ.
"అలా ఎం లేదు.. మేము జస్ట్.." అని భవ్య ఎదో చెప్పేలోపు నేను అందుకుని waitress తో "అయితే అస్సలు రాకు ఇటు వైపు మేము వెళ్లే వరకు" అన్నాను నేను కూడా అలాగే కొంటెగా చూస్తూ కన్ను కొడుతూ. నా రెస్పాన్స్ కి ఆ waitress కొద్దిగా షాక్ అయ్యి ఒక్కసారి పగలపడి నవ్వేసి "ok sir, we are not going to disturb you. enjoy your evening both of you" అంటూ అలా వెనక్కి అడుగు వేస్తూ మమల్ని చూస్తూ సిగ్గు పడుతూ అక్కడ నుండి ఒక చిన్నపాటి పరుగు తీసింది.

భవ్య అలాగే నోరు తెరిచి నా వైపు చూస్తూ ఉండి పోయింది.
"ఏంటి" అన్నాను మళ్ళీ ఏమైనా సీరియస్ అవుతుంది ఏమో అని భయం లేకపోలేదు
"అరేయ్ వెదవ, అది ఏమనుకుంటుందోరా, అలా చెప్పావ్ ఏంటి దానికి.. idiot"
"ఏమనుకుంటే మనకి ఎందుకు చెప్పు మనల్ని ప్రతిసారి anything else sir, anything else mam. అని disturb చేయకుండా ఉంటుంది కదా అని అలా చెప్పాను" అన్నాను ఎదో కవర్ చేయటానికి, ఇప్పుడే చల్ల పడుతున్న భవ్య మూడ్ ని మళ్ళీ హాట్ హాట్ గా చేయటం ఇష్టం లేక. 
"సోది వెదవ" అంటూ తను నా చెయ్యి మీద ఒక్కటి పీకింది. 
"అబ్బా.. ఎందుకె కొడతావ్" అన్నాను
"అంతలోనే madam అంటావు, అంతలోనే ఎవే అంటావ్ పెళ్ళాన్ని అన్నట్లు. అంత నీ ఇష్టమే"
పెళ్ళని అనే మాట బలేగా అనిపించింది నాకు "నాది ఏముంది madam, అంత మీ మూడ్ మీద depend అయి ఉంటుంది" అన్నాను కొద్దిగా దెప్పి పొడుస్తూ
"ఏయ్.. " అని నా చేతి మీద చెయ్యి వేస్తూ "సారీ చెప్పాను కదా బంగారం ఇంకా ఎందుకు అలా సోది డైలాగ్స్ వేస్తావు" అంది నా చేతి గట్టిగా పట్టుకుంటూ
"అదేం లేదులే" అన్నానే కానీ నా గుండె వేగం నాకు వినపడుతుంది. అలాగే ఒక్క రెండు క్షణాలు కళ్ళల్లో కళ్ళు పెట్టి చూసుకున్నాం. తనకి మా మధ్యన పుడుతున్న టెన్షన్ అర్ధం అయింది. 

"ఇంకా.. ఏంటి సంగతులు" అంటూ నా చెయ్యి పైన వేసిన తన చెయ్యి తీయబోయింది, నేను చటుక్కున తన చెయ్యి అందుకున్నాను. అలాగే ఉంచు ప్లీజ్ అన్నట్లుగా తన వైపు చూసాను. తను ఎం oppose చేయకుండా అలాగే నా చేతిలోనే చెయ్యి అలానే ఉంచింది. 
"నా దగ్గర ఏముంటాయి.. నువ్వే చెప్పాలి" అన్నాను
అలా ఏదోకటి conversation కలపాలి కదా అన్నట్లుగా ఏదోక మాటకి మాట జోడించుకుంటూ, చేతిలో  చేతిలో చేతిని అలాగే పట్టుకుని కొంచం సేపు కాఫీ తాగుతూ ఊసులు చెప్పుకున్నాం. మా ఇద్దరి కళ్ళని మాత్రం ఏమి దూరం చేయగలిగేలా లేవు. మా ఇద్దరి మధ్య టెన్షన్ అలానే ఉంది.

మళ్ళీ కొద్దిగా సైలెన్స్ తరువాత భవ్య తడి ఆరిపోతున్న గొంతు సరిచేసుకుంటూ తల కిందకి దించుకుని సిగ్గుని కవర్ చేయటానికి ట్రై చేస్తూ చాలా చిన్న వాయిస్ లో "చెయ్యి వాదులు" అంది.
నేను సడన్ గా చెయ్యి వదిలేసాను, కానీ తను నా చేతిలో నుండి చెయ్యి తీయలేదు ఇంక పైగా "వదలమనగానే అలా వదిలేస్తావా" అంది మళ్ళీ కళ్ళు కలుపుతూ.

వెయిట్రెస్ చెప్పింది నిజమే అక్కడ మమల్ని disturb చేసే వల్లే లేరు. కాఫీ షాప్ లో అంత మంది వున్నా మేము ఎవరికీ కనిపించని ప్లేస్ లో వున్నాం. ఎదో తెలియాని ధైర్యం నా మనసులో. "నువ్వు.. నువ్వు వదల లేకపోతున్నావు కదా" అనేసాను ధైర్యం చేసి. ఆ మాటకి నవ్వుతూ నా చెయ్యి మళ్ళీ గట్టిగా పట్టుకుంది.
మా కళ్ళు మాత్రం వీడలేదు, తనకి ఇంకా మా మధ్య టెన్షన్ ని దాటేయాలి అనే ఉంది అనుకుంటా మనసులో. మళ్ళీ మాట కలుపుతూ "పెళ్లి ఎప్పుడో తమరిది.. ఇంక పెళ్లి చేస్కోవా. ఇలాగె ఉండి పోతావా" అంది. నేను మాత్రం మౌనంగా తన కళ్ళల్లోకే చూస్తూ వున్నాను.
"ఏంటి ఎం మాట్లాడవు" అంది
నాకు అంత ధైర్యం ఎక్కడ నుండి వచ్చిందో తెలీదు, నా ఎడమ చేతిలో ఉన్న తన కుడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, నా కుడి చేతిని ఒక్కసారిగా తన మెడ వెనకకు పోనిచ్చి తన మొహాన్ని నాకు దెగ్గరగా లాగి తన పెదాలపై నా పెదాలు పెట్టేసాను. కానీ తను పెదాలు బిగించేసే సరికి నాకు ఇంక తన పెదాల తడి స్పర్శ ఇంక తెలియట్లేదు. కలిసి ఉన్న మా చేతుల పట్టు ఇంక పెరిగి పోయింది. తను ఒకావిదంగా నా చెయ్యి గట్టిగా నలిపేస్తోంది. 

తన నుండి ఎలాంటి ప్రతిఘటన లేదు, పెదాల బిగుతు మాత్రం వదలట్లేదు. ఎలాగైనా తన పెదాలు అందుకోవాలి అనే పట్టుదలతో తన మొహాన్ని ఇంకా దగ్గరకి లాక్కుంటూ తన పెదాలని ఆక్రమించటానికి చాలా తపన పడిపోతున్నాను. మా ఇద్దరి ఊపిరి, గుండె వేగం మాకు అర్ధం అవుతుంది "ఉమ్మ్.. ఉమ్మ్" అని భవ్య నుండి సన్నటి ములుగు. ఇంక తన వల్ల కాలేదో ఏమో, పెదాల బిగుతు వదులుతూ నా పెదాలకి తన పెదాలు జోడినిచ్చింది. అంతే తన పెదాల స్పర్శతో నాకు ఎదో తెలియని స్వర్గంలా అనిపించి. కేవలం మా భుజాలు, చేతులు, పెదాలు మాత్రమే కలియకలో వున్నాయి. కనీసం కౌగిలిలో కూడా లేము. తన పెదాలు ఒక్కొక్కటిగా మర్చి మర్చి చప్పరిస్తూ, ఊపిరి ఆడకున్న లెక్కచేయకుండా మా liplock ఫుల్ గా experience చేస్తున్నాను. తను కూడా ఎలాంటి ప్రతిఘటన లేకుండా ఫుల్ గా మా కిస్ లో involve అయిపొయింది. 

ఇంక ఆ హీట్ మా వల్ల కాలేదో ఏమో పైగా ఊపిరి కూడా సరిగ్గా అదాంట్లేదు ఆయె మా పెదాలు తెలీకుండానే వేరు పడ్డాయి. ఒకరి నుదురుకి నుదురు అనిన్నిచ్చి ఊపిరి కోసం సన్నగా రొప్పుతున్నాం. తను అలాగే మెల్లిగా దూరం జరిగింది. 
ఊపిరి కోసం అలానే కష్ట పడుతూ నా చేతిలోనే తన చేతిని విడిపించుకుంటూ "ఏంట్రా ఈ పని" అంది పెదాలని తుడుచుకుంటూ. తన ఊపిరి తాకిడికి నిండుగా చీర కప్పి వున్నా తన పరువాలు ఎగిరి పడటం క్లియర్ గా కనిపిస్తుంది. నా పరిస్థితి అలాగే ఉంది, ఊపిరి కోసం తపన పడుతూ ఇప్పుడు జరిగింది నిజామా కదా అని ఆలోచిస్తూ. తను కళ్ళు తిప్పటానికి ట్రై చేసినా నేను మాత్రం తననే చూస్తూ అలానే ఉండి పోయాను.

"ఇంక వెళ్దామా" అంది తన ఊపిరి అదిరిపాటును కంట్రోల్ చేసుకోటానికి ట్రై చేస్తూ.
నేను మాత్రం ఎం మాట్లాడకుండా తనని అలాగే చూస్తూ, కొద్దిగా తన వైపు తిరిగి, కొద్దిగా తన వైపుకి వరుగుతూ, నా పెదాలని ముందుకు తీసుకు వెళ్ళాను ఇంకోక్కసారి అన్నట్లు. 
భవ్య కొంచం కంగారుగా బిడియంగా వెనకకు వరిగింది నా కళ్ళల్లోకే చూస్తూ. ఒక్క క్షణం అలాగే ఉండి పోయాం కళ్ళల్లోకే చూసుకుంటూ.

"చ్చ ఏంటి ఇది, తనకి ఇష్టం లేనప్పుడు ఎందుకు ఇబ్బంది పెట్టడం" అనిపించింది నాకు, ఇంక చాలు అనుకుంటూ సరే ఇంక వెళ్దాం అన్నట్లుగా తల ఊపుతూ వెనకకి జరగబోయాను. 
ఏమైందో తెలీదు ఒక్కసారిగా నన్ను గట్టిగా కౌగిలించేసుకుని నా పెదాలకి తన పెదాలు కలిపేసి చాలా ఆవేశంగా నన్ను ముద్దాడుతూ, నా పెదాల పైన యుద్ధం ప్రారంభించింది భవ్య. అంతే నేను కూడా ఆలస్యం చేయకుండా తనని నా కౌగిలిలోకి లాక్కుని తన యుద్ధనికి లొంగిపోయాను. నా పెదాలు మార్చి మార్చి చప్పరిస్తూ, తన నాలుకని నా పెదాల మధ్యలోకి మెల్లిగా నెడుతూ అంతకంతకి నన్ను తన కౌగిటిలోకి లాకుంటూ తనలో నన్ను ఏకం చేసుకోవాలి అనంత రెచ్చిపోతుంది భవ్య. 

ఈసారి మా పెద్దలు మా నాలుకలే కాదు, మా శరీరాలు కూడా ఒక చిన్నపాటి యుద్ధంలో వున్నాయి. తన పరువాలు నా ఛాతికి హత్తుకు పోయి మాకు ఊపిరి ఆడక చెమటలు పట్టే స్థితిలో వున్నాం. తన పరువాల స్పర్శ మెత్తదనం వేడి  నా ఛాతికి తగులుతుంటే, అబ్బా అది వర్ణించటానికి కూడా వీలు లేకుండా ఉంది. తన చేతి వేళ్ళు నా జుట్టులోకి పోనిచ్చి అంతకంతికి నన్ను తనలోకి లాగుతూనే ఉంది. నా చేతులు తన జాకెట్ వెనక భాగాన్ని, వీపు పై భాగాన్ని తడుముతూ కొత్త అనుభూతిని పొందుతున్నాను. అసలు మేము ఒక పబ్లిక్ కాఫీ షాప్ లో వున్నాం అనే ఆలోచన సంకోచం కూడా మాలో ఏ మాత్రం లేదు.

నేను ఇంకొద్దిగా తెగించి నా కుడి చేతిని కిందకి జరుపుతూ భవ్య నడుము మీదకి పోనించి, గట్టిగా ఒక్క నొక్కు నొక్కాను. అంతే తనకి ఏమైందో తెలీదు "ఉమ్మ్.. ఉమ్మ్" అని ములుగుతు పెదాలని విడిపించుకుని, మా కౌగిలిని కూడా వేరు చేసింది. ఒక్కసారిగా చటుక్కున లేచి అటుఇటు ఎవరి కోసమో చూస్తున్నట్లు వెతికి "బిల్ ప్లీజ్" అంది. 
అప్పుడు కానీ నేను ఈ ప్రపంచంలోకి రాలేదు. అలా బిల్ చెప్పి కూర్చుని ఊపిరి కోసం అలసట పడుతూనే ముందు వైపు నలిగిన తన చీర సరి చేసుకుంటూ, హెయిర్ కూడా సరి చూసుకుని, పెదాలు తుడుచుకుని నార్మల్ పోసిషన్ కి రావటానికి ట్రై చేస్తూ నా వైపు చూసి "హెయిర్ సరిచేస్కో" అంది తల దించుకుంటూ. 
నేను ఎం మాట్లాకుండా కొద్దిగా జుట్టు సరి చేసుకున్నాను. ఈలోగా బిల్ తెచ్చిన వెయిట్రెస్ కి తన కార్డు ఇచ్చింది. వెయిట్రెస్ ఎం టిప్ అడగకుండానే బాగ్ లో నుండి ఒక 200 రూపీస్ నోట్ తీసి ఇచ్చింది. ఏంటి టిప్ 200 ఆ అన్నట్లు ఆ వెయిట్రెస్ కొద్దిగా షాక్ అయ్యింది. ఆ వెయిట్రెస్ ఏ కాదు నేను కూడా షాక్ అయ్యాను.

"I hope you had a good time mam, please visit us again" అంటూ వెయిట్రెస్ నా వైపు చూసి ఒక కొంటె నవ్వు నవ్వి మెల్లిగా వెనకకి కదిలింది.
భవ్య ఆ వెయిట్రెస్ కి "sure definitely, thank you" అంటూ నా వైపు చూసి "వెళ్దాం" అంది.

ఇద్దరం సైలెంట్ గా బయటకి కదిలాం. బయటకి నడిచినంత సేపు మా మధ్య మౌనం. బయటకి వచ్చాక "బైక్ తెచ్చుకో ఇక్కడే వుంటా" అంది భవ్య 
నేను అలాగే పార్కింగ్ కి వెళ్లి బైక్ తీసుకువచ్చి తన వైపు చూడకుండా "ఎక్కు" అన్నాను 
"నువ్వు వెళ్ళు, పక్కనెగా నేను నడుచుకుంటూ వెళ్లి కార్ తీసుకుంటాను"
"ఏయ్.. ఏంటి, సైలెంట్ గా బైక్ ఎక్కు ప్లీజ్. సీన్ చేయకు ఇక్కడ" అన్నాను కొంచం అసహనంగా 
"అదేం లేదు రా బాబు. నువ్వు పో నేను వెళ్తాను ఇక్కడ నుండి కొద్దిగా దూరం కూడా లేదు. నువ్వు వెళ్ళు ప్లీజ్"
"ఏయ్.. ఓకే కదా నువ్వు"
"నేను అంత ఓకే, నువ్వు వెళ్ళు ముందు. నేను వెళ్తాను అని చెప్తున్నాను కదా"
"సరే ఇంటికి వెళ్ళాక మెసేజ్ చెయ్యి" అంటూ బైక్ స్టార్ట్ చేసి అక్కడ నుండి బయలుదేరబోయాను.
"ఓయ్" అంది భవ్య ఆగమనట్లుగా
"ఏంటి"
"ఎం లేదు లే.. పో"
"చెప్పు సరిగ్గా ఏంటో"
"అరేయ్.." కొద్దిగా కంగారు తన గొంతులో "ఎవరికీ చెప్పకు రా మన మధ్య జరిగింది. ప్లీజ్.. ప్లీజ్.." తన కళ్ళల్లో సన్నటి చెమ్మ 
"ఏయ్ ఏంటి భవ్య.. ఎందుకు అంతలా.. ఏమైంది ఇప్పుడు" అంటూ బైక్ స్టాండ్ వేసి తన ఎదురు నిలుచున్నాను "నువ్వు ఎందుకు అంతలా ఇది అవుతున్నావ్.. అసలు ఏమైంది అని ఇప్పుడు. నువ్వు ఎక్కువ ఆలోచించకు ప్లీజ్"
"ఎవరికీ చెప్పావుగా" కళ్లల్లో నీళ్లు తన బుగ్గల మీదగా కిందకు జారాయి
నా గుండె బరువు ఎక్కింది "ఎవరికీ అయినా చెప్పే విషయాలా ఇలాంటివి.. నేను ఎవరికీ ఎం చెప్పాను. కంగారు పడకు.. ప్లీజ్ ఫీల్ అవ్వకు ఏడవకు"
కొద్దిగా ఊరట పడి, కళ్ళు తుడుచుకుంటూ "మీ అబ్బాయిలు ఇలాంటివి ఎదో గొప్పగా చెప్పుకుంటారు. అసలే పెళ్లి అయిన దాన్నిరా ఇలాంటివి ఎక్కడ అయిన తెలిస్తే నా జీవితం నా కెరీర్ అంత నాశనం అయిపోతాయి.. అందుకే ఎదో కంగారుగా ఉంది.. ప్లీజ్ ఎక్కడ ఎవరితో నాకు. కనీసం నీ ఫ్రెండ్స్ తో కూడా నాకు"
"నేను మరి అంత maturity లేని వాడిని కాదు భవ్య, నువ్వు కంగారు పడకు ఎవరికీ ఎం తెలీదు.. వెళ్లగలవా, డ్రాప్ చేయనా"
కొద్దిగా కుదురుకుంది భవ్య "అలా ఎం లేదులే, నేను వెళ్ళిపోతాను నువ్వు జాగ్రత్తగా వెళ్ళు.. బాయ్.."
నేను మాట్లాడకుండా సైలెంట్ గా బైక్ తీసి ఇంకొకసారి తన వైపు చూసాను, ఆ కంగారు నుండి తేరుకుందా లేదా అనే సందేహంతో. తను నా వైపు చూస్తూ calm గానే అనిపించింది. "బాయ్.. మెసేజ్ చెయ్యి వెళ్ళాక" అని, తను సరే అన్నట్లుగా తల ఉపాక ముందుకు కదిలాను. మనసంతా ఎదో ప్రపంచాన్ని గెలిచినంత సంబరం. కానీ ఎదో తెలీని ఆలోచన. నా ప్రయాణం అంత ఎదో తెలియని అయోమయంగా అనిపించింది. 
Like Reply
#12

అలా భవ్యకి నాకు మధ్య ఎం జరుగుతుందో అర్ధం కాకుండానే కొన్ని నెలలు గడిచాయి. ఈ టైంలో మేము ఇద్దరం కాఫీ షాపుకి మరో రెండు మూడు సార్లు వెళ్ళాము కూడా. కానీ భవ్య నన్ను ఎప్పుడు గీత దాటనిచ్చేది కాదు, ఎంత సేపు ముద్దులు హగ్గుల వరకే తప్ప నడుముపై కూడా చేయి వేయనిచ్చేది కాదు. ఇంకా ప్రైవేట్ పార్ట్శ్ సంగతి అయితే సరే సరి. తన పరువాలని చేతులతో అందుకోవాలని తపించేయి పోయేవాడిని. ఛాన్స్ రావాలె కానీ నోటితో జుర్రేసేవాడిని ఏమో, తన తొడల మధ్య దాగి ఉన్న రహస్యం అంతు చూసేవాడిని. కానీ ఒక్క అంగుళం కూడా ఎక్కువ చనువు ఇచ్చేది కాదు. తపించి పోయేవాడిని, లోలోపల రగిలి పోయేవాడిని, అక్కడే తనని వెల్లికిలా వెనకకు తోసి మీద ఎక్కేయాలి అనేంత కసి పుట్టేది. 


ఇంక తట్టుకోలేక నా వల్ల కాక ఒక రోజు కాఫీ షాపులోనే సిగ్గు విడిచి అడిగేసాను "ఏదైనా హోటల్ లో రూమ్ బుక్ చేయనా, ఒక రెండు గంటలు టైం స్పెండ్ చేయొచ్చు" అని. 
"ఎం ఆడది కొంచం చనువు ఇస్తే, దాన్ని నగ్నంగా మంచం మీద పడేసి మీద ఎక్కితే కానీ మగాళ్లకు satisfaction ఉండదా"
"అది కాదు భవ్య" 
"వద్దు ఇంక ఎం చెప్పొద్దూ, మనం ఇంక ఆ stage of relation లో లేము. అంతలా ఆపుకోలేను నాకు అదే కావాలి అంటే, అన్నీ ఇక్కడితో ఆపేద్దాం" అనింది.
అసలే కరువులో నుండి పడక పడక బయట పడ్డ ప్రాణం, అసలుకే మోసం వస్తుంది ఏమో అని మిన్నకుండి పోయాను. చేసేది ఎం లేక రూమ్ కి వెళ్ళాక నా ఊహల్లోనే స్వయం ప్రాప్తి పొందేవాడిని.

అసలు భవ్య మనసులో ఎం ఉందొ  అర్ధం అయ్యేది కాదు. నన్ను తన ఇష్ట పడుతుందా అంటే అప్పుడప్పుడు బంగారం కన్నా అని పిలుస్తూ నన్ను అంతకంతకీ మాయలో పడేయటమే తప్ప, ఎప్పుడు నువ్వు అంటే నాకు ఇష్టం అని చెప్పింది లేదు. పోనీ నన్ను తన కోరికలు తీర్చుకోవటానికి మాయ చేస్తుందేమో అనుకోవటానికి నన్ను కనీసం తనని పూర్తిగా ముట్టుకోనివ్వనే ముట్టుకోనివ్వదు, ఇంకెక్కడి కోరికలు తీరేది. 

అలా ఆ confusion లో బతికేస్తున్న రోజుల్లో మా ఆఫీస్ annual party రానే వచ్చింది. ఇంక స్వేత హడావిడికి అయితే అంతే లేదు. అసలే ఆంటీలతో నిండి పోయిన ఆ ఎడారి ప్రాంతంలో స్వేత అంటే మహా వృక్షమనే చెప్పాలి, ఈవెంట్ ఆర్గనైజింగ్ నుండి anchoring వరకు అన్నీ స్వేతనే, ఇంక మా ఇద్దర్ని ఎక్కడ పట్టించుకుంటుంది. 

"ఓయ్ వస్తున్నారుగా  పార్టీకి" అంటూ మా ఇద్దర్ని అప్పుడప్పుడు సతాయించేది స్వేత. ఒకసారి అలాగే పార్టీ ముందు రోజు సతాయిస్తుంటే "మేము వచ్చిన one day మొత్తం వేస్ట్ అవుతుంది, ఇంక పైగా నువ్వు బిజీ బిజీగా ఉంటావు, మా లాంటి చిన్న చిన్న వాళ్ళతో ఎక్కడ టైం స్పెండ్ చేస్తావు చెప్పు" అంటూ భవ్య దెప్పి పొడిచింది. 
నేను నవ్వుకుంటూ calm గా ఉండి పోయా.
"నువ్వు ఏమైనా నాకు మొగుడిని ఇచ్చిన అత్తవంటే అలా ముసలిదానిలా మాట్లాడతావు, మూసుకొని రా పార్టీకి overaction చేయకుండా. నువ్వు ఏంట్రా ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటూ సైలెంట్ గా ఉన్నావ్". 
"నేనేం చేసాను". 

"నాకు తెలుసు ఇద్దరు డుమ్మా కొడదాం అని చూస్తున్నారు, పోనీ మీ ఇద్దరు ఏమైనా లవర్స్ ఆ అలా డుమ్మా కొట్టి బయట ఎంజాయ్ చేస్తారులే అనుకోవటానికి. మహా అయితే ఎవరి రూంలో వాళ్ళు పడుకుని టీవీ చూస్తారు" అని చటుక్కున నోరు జారేసింది స్వేత.

"ఏయ్ పిచ్చిగా మాట్లాడకు, ఏంటి మనం ఎం చిన్నపిల్లలం కాదు" అంటూ కొద్దిగా గదమాయించింది భవ్య అటు ఇటు చూసి దగ్గర్లో ఎవరు లేరు అని confirm చేసుకుంటూ. 

"నువ్వు సీరియస్ అవ్వకు సరదాగా అన్నానులే" అంది స్వేత. అయినా భవ్య కళ్ళల్లో seriousness పోలేదు "తల్లి నీకో దణ్ణం నేనేం అనలేదు, అనవసరంగా సీరియస్ అవ్వకు. మిస్ అవ్వకుండా రావే ప్లీజ్, మార్నింగ్ గేమ్స్ ఉన్నాయి ఆఫ్టేర్నూన్ రైన్ డాన్స్. ఆ తరువాత పెద్ద ఫంక్షన్ కూడా కాదు. రోజు నువ్వు ఆఫీస్ నుండి ఇంటికి వెళ్లే టైంకి ఇంట్లో 
ఉండనే ఉంటావు నువ్వు. అరేయ్ నువ్వు కూడా రా ప్లీజ్" అని స్వేత ఆ టాపిక్ దాటేసి మళ్లీ పార్టీ గురించి సతాయించటం స్టార్ట్ చేసింది. 

"ఇప్పుడు నీ anchoring మేము చూడాల్సిందే అంటావు, భరించాల్సిందేనా మేము, మాకు తప్పదా ఇది" అంటూ అక్కడ వాతావరణం చల్ల బరచటానికి ట్రై చేసాను

"ఏడ్చావులే, నాకేం తక్కువ.. రేపు నా anchoring చూడు తెలుస్తుంది నీకే. మాములుగా రిహార్సల్ చేయలేదు, అల్లడిచేస్తా చూడు" అంటూ స్వేత వుడుకోవటం స్టార్ట్ చేసింది

"చచ్ఛంపో" అన్నాను 

అంతే ఒక్కసారిగా భవ్య ఫెళ్ళున నవ్వేసింది "హమ్మయ్య నవ్వావా తల్లి, నీకు ఎం అంటే ఎప్పుడు మెంటల్ వస్తుందో తెలీదు" అంటూ స్వేత కూడా కొద్దిగా రిలాక్స్ అయ్యి ఊపిరి పీల్చుకుంది

"ఏడ్చవ్ లే, ఇంతకీ ట్రాన్స్పోర్ట్ ఉందా.. లేదా నీ కార్ తీస్కెళ్ళమంటావా "
"రేపు మార్నింగ్ ముగ్గురం స్టార్ట్ అవుదాం, రెడీగా వుండండి" అంటూ స్వేత అక్కడ నుండి చెక్కేసింది.

అలా స్వేత వెళ్ళిపోయాక నాకు భవ్యకి మధ్య మౌనం. మేము ఇద్దరి మధ్య ఇంతక ముందులా ఎక్కువ మాటలు లేవు. మా చూపులే మాటలు చెప్పుకుంటున్నాయి. ఎప్పుడు అయినా షర్ట్ బాగుంటే భవ్య అలాగే చూపులతో సన్నటి నవ్వుతో షర్ట్ నచ్చింది అని చెప్పేది. నేను అంతే ఎప్పుడు అయినా భవ్య చాలా అందంగా కనిపించిన కొద్దిగా హాట్ గా ఉన్న ఎవరు చూడకుండా నవ్వుతూ కన్ను కొట్టే వాడిని. ఇంక ఇద్దరమే ఉంటే మా కొంటె చూపులతోనే ఒకరిని ఒకరం తినేసేలా చూసుకునే వాళ్ళం. 

"వెళ్దామా మరి రేపు" అంది భవ్య మా మౌనాన్ని విడదీస్తూ.

"నేను ఎం అనుకోలేదు అండి ఇంకా, మీరు వెళ్తున్నారా" అన్నాను

"వెళ్ళక పోతే వదిలేలా లేదుగా ఈ రాక్షసి, వెళ్తాను.. రా నువ్వు కూడా ఎం చేస్తావు రూమ్లో కూర్చుని"

"ఏమో నా girlfriend కాల్ చేస్తే బయటకి వెళ్ళాలి ఏమో అండి"

"నీ girlfriend రేపు పార్టీలో anchoring పనిలో బిజీగా ఉంటదిలే" అంటూ నవ్వుతూ కన్ను కొట్టింది

"అబ్బో.. నా గర్ల్ఫ్రెండ్ స్వేతకి అంటే చాలా అందంగా ఉంటుంది. నా girlfriend ఒప్పుకోవాలి కానీ ఇందాక స్వేత అన్నట్లు, పార్టీ డుమ్మా కొట్టి లాంగ్ డ్రైవ్కి తీసుకెళ్ళిపోయి"

భవ్య కొద్దిగా సిగ్గుతో నవ్వు ఆపుకుంటూ "అంత అందంగా వుంటుందా ఏంటి. తీసుకెళ్లి ఎం చేస్తావు ఏంటి"

"చాలా అందంగా ఉంటుంది, నేను నా గర్ల్ఫ్రెండ్ నా ఇష్టం అండి ఏమైనా చేసుకుంటాను తను ఒప్పుకోవాలే కాని"

"అదే ఎం చేస్తావో చెప్పు" భవ్య గొంతులో సన్నటి నిషా.

నేను కొద్దిగా భవ్య దగ్గరకు జరిగి తన వైపుకి వరిగి చిన్న గొంతుతో "నా బైక్ ట్యాంక్ పైన తనని రివర్స్ లో నా వైపు తిప్పి కూర్చోబెట్టుకుని బైక్ డ్రైవ్ చేస్తూ, తను నన్ను గట్టిగా వాటేసుకుని కూర్చుంటే, గట్టిగా అంటే ఆ బైక్ వేగంలో కూడా మా మధ్య గాలి దురలేనంత గట్టిగా వాటేసుకుని కూర్చుంటే, తన పెదాలని నా పెదాలతో ఆస్వాదిస్తూ, నా మొహానికి తాకుతున్న తన హెయిర్ స్మెల్ కి తన మెడ వంపు అంచులనుండి ఎదురుగ ఉన్న రోడ్ కనిపించి కనిపించకుండా దోబూచులాడుతుంటే, అంతకంతకు పెరుగుతున్న మా గుండెల వేగం ముద్దుల వేడి నాకు తెలియకుండానే స్లో అయిపోతున్న బైక్ స్పీడ్. అబ్భా.. ఇమాజినేషన్కె నాకు  పిచ్చి ఎక్కిపోతుంది నిజం అయితే ఎంత బాగున్నోకదా మేడం" అన్నాను భవ్య కళ్ళల్లోకే చూస్తూ 

భవ్య ఊపిరి ఎగిరి పడుతుంది, తన కళ్ళు ఎటు వైపు చూడాలో తెలియక తచ్చట్లు ఆడుతున్నాయి, తడి ఆరిపోయిన గొంతు తడి చేసుకోవటానికి అన్నట్లుగా గుటకలు వేస్తుంది "అబ్భా... ఈ.. ఈ ఇమాజినేషన్స్ కి ఎం తక్కువ ఉండదులే మీ మగాళ్ళకి" అంది భవ్య తడపడుతూ.

నేను నా టోన్ మార్చి "వెళ్దామా మరి లాంగ్ డ్రైవ్ కి" అన్నాను సూటిగా 

భవ్య సైడ్ నుండి కంప్లీట్ సైలెన్స్ ఎదో laptop స్క్రీన్ లోకి చూస్తున్నట్లు నటిస్తుంది

"ఓయ్ భవ్య.. నిన్నే.. ఎం మాట్లడవే"

"వెళ్దాం వెళ్దాం.. ముందు నన్ను ఇంటి దగ్గర డ్రాప్ చేయండి తమరు, నా కార్ లేదు ఈరోజు"

"ఛీ.. నీ.. రొమాంటిక్ సెన్స్ ఈ లేదే నీకు"

"overaction చేయకుండా బైక్ తీయి మనం ఆఫీస్ లో వున్నాం మర్చిపోకు" అంది భవ్య తన నార్మల్ టోన్లో.

ఇంకా లాగ కూడదు అన్నట్లు లాగౌట్ చేసేసి, బైక్ పైన భవ్యనీ తన ఇంటి దగ్గర డ్రాప్ చేసాను. తను బైక్ దిగుతూ "రేపు వెళ్దాం పార్టీకి, నాకు బోర్ కొడుతుంది నువ్వు లేకపోతే. రా నువ్వు కూడా ప్లీజ్ " అంది భవ్య.

"సరే"

"సరే బాయ్. జాగ్రత్తగా వెళ్ళు"

"సరే బాయ్" ఇద్దరం బాయ్ బాయ్ చెప్పుకుంటున్నామే కాని అక్కడ నుండి కదల లేదు.

"ఇంకా.. ఏంటి సంగతులు" అంది భవ్య కిందకి చూస్తూ.

"ఏముంటాయి నా దగ్గర.."

"సరే వెళ్ళు అయితే"

"నువ్వు వెళ్లొచ్చు కదా"

"సరే బాయ్" అంటూ చటుక్కున వెనక్కి తిరిగింది

"ఓయ్ " అని పిలిచి పిలవక ముందే ఆ పిలుపుకోసం వెయిట్ చేస్తున్నట్లు చక చక వెనక్కి వచ్చింది.

"ఏంటి.. ఓయ్ ఏంటి, ఎదో పెద్ద సొంత మనిషిని పిలిచినట్లు"

"సొంత మనిషి అంటే"

"నీకు తెలుసులే ఏంటో.. ఏంటి పిలిచావ్ చెప్పు"

"మీ ఆయన చూస్తాడు ఏమోలే వెళ్ళు"

భవ్య కళ్ళు పెద్దవి చేసి "ఎం చేద్దాం అని పిలిచావ్ రా వెదవ" అంటూ నా భుజం మీద ఒక్కటి చరిచింది

"కొట్టకే బాబు.. నేను ఎం అందుకు కాదు పిలిచింది. అయినా మీ ఆయన చూస్తే ఎం అనుకోడా నేను బైక్ పైన డ్రాప్ చేయటం చూస్తే"

"అవన్నీ మాట్లాడకు ప్లీజ్.. ఏంటో చెప్పు నేను వెళ్ళాలి"

"రేపు.."

"ఆ రేపు"

"మొన్న వేస్కున్నావ్ కదా, బ్లూ కలర్ చురీదార్ అది వేస్కోవా పార్టీకి"

"ఆహా నేను ఎం వేసుకోవాలో కూడా నువ్వే చెప్తావా.. నేను ఏమైనా నీ సొంత మనిషినా"

"అవునే నువ్వు నా పెళ్లానివే అందుకే నువ్వు ఎం వేసుకోవాలో కూడా నేనే చెప్తున్నాను"

"ఒరేయ్ ఎం వాగుతున్నావ్ రా.. అంటే నీకు తెలుసా సొంత మనిషి అంటే" అంటూ ఇంకొకటి చరిచింది నా భుజం పైన.

"కొట్టకే మెంటల్.. మాచింగ్ షర్ట్ వేసుకొస్తాను, నువ్వు ఆ చురీదార్ వేస్కోవా ప్లీజ్"

"ఎం అనుకుంటున్నావు నువ్వు, మనం ఏమైనా లవర్స్ అనుకున్నావా"

"అలా ఎం కాదు లే ప్లీజ్ ఆ డ్రెస్ లో సూపర్ ఉన్నవే"

"నేను వేసుకోను"

"బెట్టు చేయకే.. ప్లీజ్ బంగారం నా డార్లింగ్ కదు"

"హహహ.. మాయ చేసేస్తావ్ రా మాయలోడివి నువ్వు.. మన ఈ మాటలు వింటే ఎవరు ఆయన మనం లవర్స్ అనే అనుకుంటారు.. వెళ్ళు ఇక్కడ నుండి సిగ్గు లేకుండా నా ఇంటి ఎదురుగానే నాతో సరసం ఆడుతున్నావ్.. మా ఆయనని పిలవాలా పాడు పిల్లోడా"

"పిలువు తేల్చేద్దామ్.. ఇటు నుండి ఇటే నిన్ను నా రూమ్ కి తీసుకు వెళ్ళిపోతా"

"చాలా కోరికలు ఉన్నాయి సర్ కి.. సరే అలాగే నువ్వు చెప్పిన డ్రెస్ ఏ వేసుకొస్తా.. మన ఇద్దరం ఒకే కలర్ వేసుకొస్తే డౌట్ వస్తది, నేను స్వేతకి కూడా చెప్తాను.. "

"నువ్వు సూపర్"

"నువ్వు వెళ్ళు ముందు ఇక్కడ నుండి రేపు కలుద్దాం.. బాయ్ "

"బాయ్.. భవ్య" 'లవ్ యు' అని నోటి చివరి వరకు వచ్చింది కాని ఆపుకున్నాను. ఇక అక్కడ నుండి నా రూమ్ వైపు కదిలాను.

అలా రేపటి కోసం చాలా excitingగా ఎదురు చూస్తూ వున్నాం మేము ముగ్గురం. కానీ ఆ రేపటి రోజు పార్టీ అనేది మా జీవితాల మీద చాలా ఇంపాక్ట్ పడబోతోంది అని తెలీదు మాకు అప్పటికి.
Like Reply
#13

This story will have further updates.
I am not very certain about updates on my other stories.
This story will have closure.
[+] 3 users Like timepass4fun's post
Like Reply




Users browsing this thread: 1 Guest(s)