Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
புது கதை னு சொல்ல மாட்டேன்.
Oru ஆங்கில கதை படித்தேன் புடிச்சு இருந்துது அதை இங்கே தமிழ் ல translate பண்ற...
(This post was last modified: 24-12-2022, 03:36 PM by
Vinothvk. Edited 1 time in total.)
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
என் பெயர் மோகன் மற்றும் நான் இந்தியாவில் வசிக்கிறேன்.
என் தாய்க்கு பதினாறு வயதிலும் அப்பாவுக்கு 27 வயதிலும் இருக்கும் போது நான் என் பெற்றோருக்கு ஒரே பிள்ளையாக பிறந்தேன். அபாயகரமான இரசாயன தொழிற்சாலையில் ஷிப்டுகளில் வேலை பார்த்து வந்தார். வருமானம் போதுமானதாக இல்லாததால், நாங்கள் ஒரு சிறிய ஸ்டுடியோ குடியிருப்பில் வசித்து வந்தோம், அது ஒரு அறை சமையலறை என்று அழைக்கப்படுகிறது, அங்கு உங்களுக்கு ஒரு வாழ்க்கை அறை உள்ளது, சமையலறை மற்றும் கழிப்பறை படுக்கையறை இல்லை.
என் அம்மா சுஜாதா என் அப்பாவுக்கு பதினைந்து வயதிலேயே திருமணம் செய்து வைத்ததால், நான் பிறந்த அடுத்த வருடமே என்னைக் கவனிக்க அவள் படிப்பை நிறுத்த வேண்டியிருந்தது. ஆனால் அவள் மேற்கொண்டு படிக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தாள், அதனால் 3 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவள் கல்லூரியில் சேர்க்கை பெற்று மூன்றே ஆண்டுகளில் பட்டப்படிப்பை முடித்தாள்.
நானும் அவளைப் போலவே படிப்பாளியாக இருந்தேன், பள்ளியில் சிறந்து விளங்க எப்போதும் கடினமாக முயற்சி செய்தேன். என் அம்மா வீட்டில் எனக்கு கல்வி கற்பிப்பதில் ஒரு பெரிய வேலை செய்தார், அவர் அடிக்கடி என்னுடன் மணிக்கணக்கில் உட்கார்ந்து கவிதைகள், கணித அட்டவணைகள், எழுத்துப்பிழைகள் போன்றவற்றைப் படிக்க வைத்தார் என்பது எனக்கு நினைவிருக்கிறது...
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
அவளின் தொடர் கண்காணிப்பு என்னை எப்போதும் கோபப்படுத்தியது. ஆனால் இதற்கெல்லாம் பலன் கிடைத்தது என்ஜினியரிங் கல்லூரிக்கு அனுமதி கிடைத்ததும். அந்த நாட்களில் கணினிகள் கேள்விப்படாததால் நான் இயந்திரப் பொறியியலைத் தேர்ந்தெடுத்தேன், இல்லையெனில் நான் கணினி அறிவியலை விரும்புவேன்.
இப்போது என் வீட்டில் ஒன்று சொல்கிறேன். நான் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, நாங்கள் ஒரு ஸ்டுடியோ குடியிருப்பில் வசித்து வந்தோம், என் பெற்றோருக்கு எந்த தனியுரிமையும் இல்லை. எனக்கு 7-8 வயது வரை நாங்கள் அனைவரும் அறையில் தூங்கினோம். என் பெற்றோரின் படுக்கையில் இருந்து தொலைவில் செங்குத்தாக வைக்கப்பட்ட வேறு படுக்கை எனக்கு இருந்தது.
நான் வளர வளர என் பெற்றோர் சமையலறையில் தூங்க ஆரம்பித்தனர். இரவில் அவர்கள் இருவரும் உறங்கும் சமையலறையில் என் அம்மா மெத்தையை வைப்பார். என் அப்பா ஒரு நாள் ஷிப்ட் செய்யும் போது இது நடக்கும். என்னுடைய பதினாறு அல்லது பதினேழு வயதில் இதெல்லாம் மாறியதாக ஞாபகம்.
என் தந்தை விடுமுறையில் இருந்தாலும் கூட என் பெற்றோர் ஒன்றாக தூங்குவதை நான் கவனித்தேன். என்ன விஷயம் என்று யோசித்தேன். என் பெற்றோர் விவாகரத்து செய்வார்கள் என்று நான் பயந்தேன். என் தந்தை வேறு ஒரு பெண்ணை அழைத்துச் செல்வார் என்று நான் சந்தேகித்தேன். நல்லவேளையாக அப்படி எதுவும் நடக்கவில்லை. இதற்கிடையில், என் அம்மா ஒரு பள்ளி ஆசிரியராக வேலைக்குச் சேர்ந்தார், விரைவில் பள்ளியில் பிரபலமானார்.
ஆனால் வீட்டில் விஷயங்கள் சீராக நடக்கவில்லை, ஏனென்றால் என் தந்தை ஒவ்வொரு நாளும் மிகவும் சோர்வாக வெளிர் முகத்துடன் வீட்டிற்கு வருவதை நான் கவனித்தேன். ஒருமுறை நான் அவரைப் பரிசோதிக்கச் சொன்னேன், ஆனால்
ஆனால் அவர் புறக்கணித்தார்.
ஒரு நாள் தவிர்க்க முடியாதது நடந்தது, நள்ளிரவில் எங்களுக்கு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது, என் தந்தை சுயநினைவை இழந்து மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளார். என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் நானும் கண்ணீர் விட்டு அழுதேன் அம்மா.
என் அம்மா என்னைக் கட்டிப்பிடித்து, நான் அவளுக்கு ஆறுதல் கூற முயன்றேன், ஆனால் அவள் அழுகையை நிறுத்தவில்லை. நள்ளிரவில் போக்குவரத்து வசதி இல்லை. அதனால் மறுநாள் அதிகாலையில் அவரைப் பார்க்கச் சென்றோம். நாம் அறிந்தது போல் அவர் ஒரு வெளிர் நிழலாகவே இருந்தார். நாங்கள் இருவரும் என் தந்தையை கட்டிப்பிடித்தோம், அவருக்கு ஏதோ தவறு இருப்பதாக எங்களுக்குத் தெரியும், ஆனால் நாங்கள் என்ன சொல்லப் போகிறோம்.
ஒரு இளம் மருத்துவர் என் தந்தையை பரிசோதித்து, இரத்த அறிக்கைகள் முதலியவற்றைப் படித்துவிட்டு.. என் அம்மா அப்பா அருகில் இருக்கும்போது என்னை அறைக்கு வெளியே அழைத்தார்.
"இங்கே பாருங்கள், இந்த அறிக்கை. உங்கள் தந்தையின் உடலில் அபாயகரமான இரசாயனங்கள் தொடர்ந்து வெளிப்படுவதால் விஷம் கலந்திருக்கிறது என்று என்று கூறுகிறது." அதை அறிந்து பயந்தேன்.
"நீங்க முன்னாடியே வந்திருந்தா எங்களால் ஏதாவது செய்திருக்க முடியும், ஆனால் இப்போது தாமதமாகிவிட்டது, அவரது உள்ளுறுப்புகள் மற்றும் நரம்பு மண்டலத்தில் ஏற்பட்ட சேதம் மீள முடியாதது, சில அதிசயங்களால் மட்டுமே அவரை இப்போது காப்பாற்ற முடியும்." இது எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. என்னால் என் காலில் நிற்க முடியவில்லை.
இப்போது தாமதமாகிவிட்டது, அவரது உள்ளுறுப்புகள் மற்றும் நரம்பு மண்டலத்தில் ஏற்பட்ட சேதம் மீள முடியாதது, சில அதிசயங்களால் மட்டுமே அவரை இப்போது காப்பாற்ற முடியும்." இது எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. என்னால் என் காலில் நிற்க முடியவில்லை.
"அதிகபட்சம் நீங்கள் முதலாளியிடம் இழப்பீடு கேட்கலாம், உங்களுக்கு ஆதரவாக ஒரு வலுவான அறிக்கையை நான் தருவேன் என்று உறுதியளிக்கிறேன்."
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
அந்த நேரத்தில் யாரோ என் கால்களில் இருந்து உயிரைப் பறித்ததாக உணர்ந்தேன், ஆனால் நான் என்னைக் கூட்டிக்கொண்டு என் தந்தையைப் பார்க்க அறைக்குச் சென்றேன்.
“டாக்டர் என்ன சொன்னார்?” என்று அப்பா கேட்டார்.
"உங்கள் இரத்த அறிக்கைகளில் சில சிக்கல்கள் உள்ளன, ஆனால் நீங்கள் நன்றாக இருக்க வேண்டும்."
என் தந்தைக்கு எப்படியோ தெரியும் அவர் வீட்டிற்கு செல்லவில்லை என்று அவர் என்னை அருகில் வரச் சொன்னார்
"பாருங்க மோகன், என் நேரம் வந்துவிட்டது என்று எனக்குத் தெரியும். மரணம் வருவதை என்னால் உணர முடிகிறது. ஆனால் நான் அதைப் பற்றிக் கவலைப்படவில்லை. உன்னைப் பற்றியும் உன் அம்மாவைப் பற்றியும் நான் கவலைப்படுகிறேன்." என் கன்னங்களில் கண்ணீர் வழிந்தது. என் அம்மாவும் அழுது கொண்டிருந்தாள்.
"எனக்கு உங்களிடமிருந்து இரண்டு வாக்குறுதிகள் வேண்டும்."
"சொல்லுங்க அப்பா நான் என்ன செய்யணும்?" என்று கேட்டேன்.
"உன் படிப்ப நல்லபடியா முடிக்கனும், என் மரணத்தால் திசைதிருப்ப வேண்டாம்."
"மற்றொன்று என்ன?" நான் கேட்டேன்.
"நீங்கள் உங்கள் தாயை கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன், அவளை ஒருபோதும் தனியாக விட்டுவிடாதீர்கள்."
"நீங்கள் கேட்காவிட்டாலும் நான் அதை செய்திருப்பேன்"
நான் அவருக்கு உறுதியளித்தேன்.
அடுத்த சில நாட்கள் அவர் மருத்துவமனையில் இருந்தார். அவர் மிகவும் வேதனையான மரணம் அடைந்தார். நாங்கள் அழிந்து போனோம். இவ்வளவு சின்ன வயதில் இப்படி நடக்கும் என்று நாங்கள் எதிர்பார்க்கவே இல்லை என அம்மா அதிர்ச்சி அடைந்தார்.
(This post was last modified: 26-12-2022, 04:40 PM by
Vinothvk. Edited 1 time in total.)
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
கதை எப்படினு சொல்லுங்க...
Full update இப்போ வே ready ஆஹ translate panni இருக்கேன்.
வேணா னா thread அப்படியே delete panniduven
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
Poll ready one day time நாளைக்கு result பார்த்து தான் decision எடுப்பேன்
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
Poll top இருக்கு bro அதுல select பண்ணுங்க அதை base panni தான் update இருக்கு
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
என்னுடைய story தாயும் தா யுமான மகனும் கதை போல தான் இருக்கும் நண்பா
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
இல்லை நண்பா அது வேறு...
Athu college admission காக povaanga
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
Actually translator mooliyamaa மொழி மாற்றம் செய்கிறேன்...
சில இடங்களில் மட்டுமே சில விடையம் சேர்த்து சில விடையம் தவிர்த்து விடுகிறேன்
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
அந்த லிங்க் கிடைக்குமா நண்பா
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
ஒரு சில scene ஆஹ இதுல சேர்த்துகிரேன்... அந்த ஹிந்தி Story Name
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
Ok 90% voted for continue...
Next update tomorrow...
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
அப்பா இறந்த துக்க காலம் முடிந்ததும்.....
என் அம்மாவை வழக்கறிஞரிடம் அழைத்துச் சென்று இழப்பீடு கேட்டு வழக்கு தொடர்ந்தேன். அடுத்த நாள், நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு உயர் அதிகாரிகள் எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து நீதிமன்றத்திற்கு வெளியே சமரசம் செய்யுமாறு எங்களைக் கேட்டுக்கொண்டனர்.
என் அம்மா பேசும் மனநிலையில் இல்லை, அதனால் நான் அவர்களுடன் பேச வேண்டியிருந்தது. எங்கள் வழக்கறிஞருடன் கலந்தாலோசித்த பிறகு உங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறேன் என்று நான் அவர்களிடம் சொன்னேன், அதற்கு அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டனர். அடுத்த நாள் நான் எனது வழக்கறிஞரிடம் சென்றேன், ஆனால் அவர் தனது தந்தையைப் பார்க்க அவரது சொந்த ஊருக்கு அவசரமாகச் சென்றிருந்தார், ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகுதான் அவர் திரும்பி வருவார் என்று கூறினர் . அதனால் அந்த நிறுவனத்துடன் நானே பேச்சுவார்த்தை நடத்த முடிவு செய்தேன்.
நிறுவனத்திடம் நல்ல தொகையை பேரம் பேசி வழக்கை கைவிட்டேன். திடீரென்று நான் நிலைமைக்கு பொறுப்பானேன். என் அம்மாவும் என்னைப் பற்றி பெருமிதம் கொண்டார், நான் என் பதினெட்டு வயதில் ஒரு உண்மையான மனிதனாக உயர்ந்து நின்றது போல தோன்றியது .
என் அம்மா என்ன மிகவும் நேசித்தாள். அவள் எனக்காக எதையும் செய்வாள். நான் கடினமாகப் படித்து வெற்றிகரமான ஆணாக இருக்க வேண்டும் என்றும், பெண்களிடம் மரியாதையாக இருக்க வேண்டும் என்றும் அவள் எப்போதும் என்னிடம் கூறுவாள் . நான் அவளை ஒரு தாயாக மதிக்கிறேன், உண்மையில் நான் அவளை தெய்வமாக வணங்குகிறேன். உண்மையில் அவளின் கண்டிப்பு இருந்ததால் தான் நான் இன்று நல்ல மதிப்பெண் பெற்று நல்ல வேலையில் சேர்ந்தேன். இனி என் தாயை கவனிப்பது என் பொறுப்பு தான் என்று மனதில் ஆழமாக தீர்க்கமாக முடிவு செய்தேன்.
என் அம்மா அப்பா இறப்புக்கு பிறகு நீண்ட நாள் கழித்து மீண்டும் பள்ளியில் சேர்ந்தாள். நான்கு வருட என் கல்லூரி படிப்பின் போது கூட என் மேல் அக்கறை எடுத்து கவனிப்பார். தினமும் பள்ளிக்கூடம் சென்று விட்டு வந்து வீட்டில் வேலையும் செய்து கொண்டு இருந்தாள் எனக்காக தனி ஆளாக கஷ்ட படும் அம்மாவை பார்த்து அவளின் மீது இன்னும் அன்பு அதிஹம் ஆனது அதனால் எதிலும் கவனம் சிதறாமல், என் வேலையைச் செய்து, கல்லூரிப் படிப்பை முடித்துவிட்டு, அருகில் உள்ள ஒரு நகரத்தில் உள்ள ஒரு பொறியியல் நிறுவனத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்தேன்.......
எனக்கு வேளை கிடைத்தது நினைத்து என்ன விட அவளே அதீத மகிழ்ச்சியில் இருந்தார் ஆனால் எனக்கு தான் வேறு ஊரில் வேளை கிடைத்ததால் இவளை தனியே விட்டு செல்ல வேண்டுமே என்று வருத்தமாக இருந்ததது... காரணம் அந்த நிறுவனத்திற்கு செல்ல வேண்டும் என்றாள் பேருந்தில் தினமும் குறைந்தது 3 மணி நேரம் ஆகும். தூரம் விஷயம் இல்லை ஆனால் பேருந்து டைம் கு இருகாது அதான் காரணம்.
முதல் இரண்டு வருடம் நிறுவனம் அருகே ரூம் எடுத்து தங்கினேன். அம்மாவிடம் தினமும் பேசுவேன். வார இறுதி நாட்களில் ஒரு நாள் கூட வீட்டுக்கு செல்லாமல் இல்லை.
ஒவ்வொரு வாரமும் அவள் என்ன பார்க்கும் பொது வெளிநாட்டிற்கு சென்று வந்த பிள்ளை போல கட்டி அணைத்து வரவேற்பாள். இரண்டு மாதங்கள் கடந்து இருந்த நிலையில் ஒரு நாள் வீட்டிற்கு சென்றேன். எப்பவும் போல என்ன பார்த்தவள் கையில் இருந்த பேக் எல்லாம் பார்த்து விட்டு என்னபா டிரஸ் எல்லாம் எடுத்துட்டு வந்துட்ட துவைக்கலயா என்று வாங்க வர..
இல்லமா இனிமே என் செல்ல அம்மா கூட தான் இருக்க போறேன்...
புரியாமல் முறையுடன் சிரித்து கொண்டு பார்க்க ஹம் வாங்க என்று வெளிய கூட்டிட்டு போன அங்கே புதிதாக வாங்கிய பைக் ஒன்று நின்று கொண்டு இருக்க சந்தோஷம் ஆச்சரியம் இரண்டு கலந்து பார்த்தாள். ம்ம்ம் நம்ம பைக் தான் மா சாரி மா அப்பா பழைய பைக் சும்மா இருந்துது ல ஓடாம அத வித்துட்டேன். வந்த காசுடன் சேர்த்து கைல இருந்த காச போட்டு வாங்குன வா வந்து பாரு எப்படி இருக்கு நு இழுத்து சென்று காட்டினேன்.
பைக் நல்லா இருக்குடா என்று தடவி பார்த்தாள். ஒரு ரெய்டு போகலாமா என்றேன். வேனா பா எனக்கு எதுக்கு.. மச் வாங்க போகலாம் னு வலுக்கட்டாயமா ஏற்றினேன். ஏறினாள் அவளை வண்டியில் அந்த ஊரை ஒரு ரவுண்ட் கூட்டி சென்று காட்டினேன். மிகவும் சந்தோஷமா இருந்தாள்.
தினமும் ஆபீஸ் செல்லும் பொது அவளை பள்ளியில் இறக்கி விட்டு செல்வேன். வீட்டிற்கு செல்லும் போது கூட வந்து கூட்டி செல்வேன் தாமதம் ஆனால் ஆட்டோ பிடித்து செல்ல அறிவுறுத்துவேன். இப்படியே தினமும் அவளை அக்கறையுடன் பார்ப்பதாலும், பள்ளி சென்று வருவதாலும் அவள் அப்பாவின் நினைப்பில் இருந்தும், தனிமையின் இறுக்கத்தில் இருந்தும் வெளிய வந்தால்.
நாட்கள் சென்றது.... நாட்கள் மாதங்கள் ஆகியது...
என் அம்மா எப்போதும் பள்ளியில் சேலை தான் அணிவார், வீட்டில் நைட்டி மட்டுமே அணிவார். நான் எப்பொழுதும் அலுவலகத்திற்கு நேரமாக வரவேண்டும் என்பதால் அவசரமாக அவளை இறக்கிவிட்டு செல்வேன். ஆனால் ஒரு நாள் ஏதோ வேலைநிறுத்தம் காரணமாக என் அலுவலகம் மூடப்பட்டதால் நான் அவசரப்படாமல் அவளை இறக்கிவிட்டு சாலையோரக் கடைக்கு சென்று ஒரு டீ வாங்கி குடிக்கலாம் என்று பார்த்தேன்
அதிர்ஷ்டவசமாக, நான் ஒரு கடை பார்த்தேன் கடையில் ஒரு வயதான ஆண்ட்டி இருந்தாள் அருகில் செல்ல அங்கே ஒரு சில பள்ளிக்கூட மாணவர்கள் குழுவும் வந்திருந்தது. ஒருவன் சில கொச்சையான வார்த்தைகளைச் சொல்லி என்னை வெளியே தள்ள ஆரம்பித்தான். நான் அவரை ஒருபுறம் தள்ளிவிட்டு கேட்டேன்.
நான்: தம்பி , உங்களுக்கு என்ன பிரச்சனை?
பையன் 1 : என்னடா செய்யறது செஞ்சிட்டு ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி நடிக்கிற. அவனது ரீப்ளேயில் நான் அதிர்ச்சியடைந்தேன்.
நான்: தம்பி , உனக்கு என்னுடன் என்ன தான் பிரச்சனை. இதுக்கு முன்னாடி உன்ன பார்த்தா நியாபகம் இல்லையே என்றேன்.
2வது பையன்: நீ அவனுடைய காதல திருடிவிட்ட...
நான் : என்னது காதல அஹ திருடினேனா??.. புரியல பா என்ன சொல்றீங்க...
2வது பையன் : ம்ம்ம் நடிக்காத டா நாயே நீ டெய்லி விட்டுட்டு போரியோ அவ தான் இவன் லவ்வர். டெய்லி அவள பாக்காம இருக்க மாட்டான். அவ ஷேப் அவ சைஸ் அவ செக்ஸி உடம்பு வளைவு நெளிவு, சூத்து, முலை எல்லாம் பார்த்து பையன் ஏங்கி இருந்தான் நீ நடுல வந்து எல்லாத்தையும் கெடுத்துட்ட சும்மா இருப்பானா என்றான்.
அவர்களின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு நான் அவர்களை நோக்கி “அவள் என் அம்மா டா நாயே . என்ன தைரியம் இருந்தா இப்படி பேசுவீங்க ? நான் உன்னைக் கொன்றுவிடுவேன். அவர்களுடைய வார்த்தை என் ரத்தத்தில் சுனாமியை உருவாக்கியது; நான் என் கோபத்தை இழக்க ஆரம்பித்தேன். என் அம்மாவைப் பற்றி இப்படிப் பேச அவர்களுக்கு எவ்வளவு தைரியம்? சிறிது நேரத்தில் நான் ஒரு கட்டைய எடுத்து அவர்களை அடிக்க ஆரம்பித்தேன். அவர்களும் என்னை எதிர்க்க ஆரம்பித்தனர். சிறிது நேரத்தில் போலீசார் எங்கள் அனைவரையும் கைது செய்தனர். அதிர்ஷ்டவசமாக, எஸ்ஐ இறந்த என் அப்பாவின் நண்பர் . அவர் என்னை விடுவித்தார், இதைப் பற்றி என் அம்மாவிடம் கூறுவேன் என்றார் நான் தான் அம்மாவுக்கு தெரிந்தால் மனவேதனை அடைவார் என்று கூற வேண்டாம் என கெஞ்சி கேட்க்க சரி என்றார்.
ஒரு வாரம் கடந்து இருத்த நிலையில் ஒரு நாள் அம்மா என்னிடம் கண்ணா என்னோட ஸ்கூல் பசங்க மூணு பேரு என்ன டியூஷன் எடுக்க சொல்றாங்க என்ன செய்யட்டும் என்றாள்.
எதுக்கும்மா அதான் ஸ்கூல் இருக்கே டவுட் நா அங்கேயே கேட்கலாமே..
இல்லப்பா அவங்க என் கிளாஸ் இல்ல பட் என்கிட்ட டியூஷன் எடுக்க சொல்லி கெஞ்சி கேட்டாங்க அதான் பா..
வேண்டாமே மா வேற டீச்சர் கிட்ட கேட்க சொல்லுங்க.
இல்லப்பா எக்ஸ்ட்ரா இன்கம் வரும் னு பார்த்தேன் டா அதான் என்று கூறினாள்.
மா உனக்கு எவ்ளோ வேணும் னு சொல்லு நான் சம்பாதிக்கிற காசு உன்னுடையது. நீயும் வேலைக்கு போற பத்தாதா.. உன் டீச்சர் வேலைய கூட விட சொல்லலாம் னு இருக்கேன் இப்போ போய் டியூஷன் லாம் வேணாம் மா என்றேன் தீர்க்கமாக...
அவளும் சரி என்றாள்.
இரண்டு நாள் கழித்து ஒரு நாள் மதியம் 3 மணிக்கு அம்மா கால் செய்தாள்.
என்னமா என்றேன் ஃபோன் இல்....
டேய் கண்ணா அந்த பசங்க வீட்டில இருந்து ஆட்கள் கூட்டி வந்து கேட்குறாங்க டா பசங்க படிப்பு பிளீஸ் னு கெஞ்சி கேட்கிறாங்க என்ன செய்ய...
சரி ஆனா ரெண்டு மணி நேரம் மட்டும் தான் 7 மணிக்குள்ள டியூஷன் முடித்திட னும் வேற யாரும் சேர்த்துக்க கூடாது என்றேன் அவளும் சரிப்பா சாயங்காலம் வந்து பிக் அப் பண்ணு பை என்றாள் நானும் சரி என்று வேளை பார்த்து விட்டு மாலை அம்மாவை வீட்டுக்கு கூட்டி சென்றேன்.
5 மணி அளவில் வீட்டின் காலிங் பெல் அடிக்க அம்மா கதவைத்திறக்க சென்றாள் நான் எனது ரூமில் இருந்தேன்..
அப்பா இறந்த பிறகு நானும் அம்மாவும் பழைய வீட்டை விற்று விட்டு வேறு ஒரு வீட்டில் வாடகைக்கு குடி இருக்க ஆரம்பித்தோம். அது கொஞ்சம் பெரிய வீடு வீட்டின் எதிரில் ஹவுஸ் ஓனர் இருந்தாங்க... இரண்டு பெட் ரூம் இருக்கும் வீடு பெரிய ஹால் ஒரு கிச்சன். அட்டாச்சுடு பாத்ரூம்.
சரி கதைக்கு வரலாம்.
நான் எனது ரூமில் இருக்கும் பொது ம்ம்ம் மிஸ் வீடு சூப்பர் என்று ஆண்கள் பேசும் சத்தம் கேட்டது. அவர்களின் குரல் சின்ன பசங்க மாதிரி இல்ல பெரிய பசங்க போல இருக்க வெளிய வந்தேன் அதிர்ந்தேன்.
அவர்கள் வேற யாரும் இல்லை அன்று அம்மாவை தரை குறைவாக பேசி என்னிடம் அடி வாங்கிய அதே மாணவர்கள் தான்.
(This post was last modified: 08-01-2023, 09:20 AM by
Vinothvk. Edited 1 time in total.)
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
நாளைக்கு பதிவு இருக்கு நண்பா..
Ocean எழுதிய.. சொன்னா கேட்கணும் சின்ன கதைய ஒரே நாள்ல படிக்க செய்தேன்..
So இணைக்கும் முடியல..
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
அந்த மாணவர்கள் பார்த்தேன் அதிர்ச்சி என் மனதில் உதித்தது..
நீங்கலாம் எப்படி இங்க கேட்டேன் நான்..
உனக்கு இவங்கள தெரியுமா பா என்றாள் அம்மா..
ஆம் பார்த்து இருக்கேன் மட்டும் சொன்னேன் அவர்களின் வக்கிர எண்ணம் பற்றி கூற வில்லை கூறினாள். தெரிந்தாள் நான் போலீஸ் ஸ்டேஷன் சென்றது தெரிந்து வருத்தம் அடைவார் என்று.
சரி சரி இவன் என்னோட பையன் மோகன். அண்ட் இவங்க மூணு பேரும் என் ஸ்கூல் பசங்க நெக்ஸ்ட் இயர் 12 போறாங்க பா இவன் ரமேஷ், இவன் சுரேஷ், இவன் கமல்... இதுல கமல் தான் என் அம்மாவை காதலிப்பதாக அன்று கூறி சண்டைக்கு வந்தான் ரமேஷ் அவனுக்கு சப்போர்ட் ஆஹ வந்தான்...
சரி இங்க உட்காருங்க னு சொல்லி அவர்கள் முன் அம்மா அமர்ந்து பாடம் எடுக்க ஆரம்பித்தாள். அவள் பார்க்காத நேரத்துல அவர்களில் இருவர் என்னை நக்கலாக பார்க்க என்னை என்ன செய்வாய் என்று பார்க்கலாம் என்பது போல இருந்ததது.
மா கொஞ்சம் வாயேன் கொஞ்சம் பேசணும்...
என்ன என்று புருவம் உயர்த்தி கேட்டாள்..
வா என்று முகத்தை அசைத்து சொன்னேன்.
சரி படிச்சுட்டு இருங்க வரேன் என்று அவள் எழ...
மிஸ் மிஸ் எனக்கு இந்த ப்ராப்ளம் புரியல சொல்லி தாங்க நாளைக்கு இது டெஸ்ட் னு சொன்னாங்க என்றான் ஒருவன்.
என்ன பார்த்து அப்புறம் பேசலாம் நீ போ என்றாள் அவர்களை பார்த்தேன் என்னை ஏளனமாக பார்த்தார்கள்.
சரி எப்படியும் நான் இங்கே இருப்பதால் எதுவும் நடக்க வாய்ப்பு இல்லை என்பதால் அமைதியாக இருந்தேன். அப்போ அம்மா பாத்ரூம் செல்ல இங்கே இவர்கள் பேசு ஆரம்பித்தனர்...
சுரேஷ் : மச்சி செம்ம கட்ட டா உன் ஆளு என்றான்.
ரமேஷ் : மச்சி ஆமா டா பின்னாடி எப்படி இருக்கு பாரு ஸ்ஸ்ஸ் ஆஹ குடுத்து வச்சவன் டா நீ உனக்கு எங்கொ மச்சம் இருக்கு டா என்றான்.
நான் : டேய் அவங்க என் அம்மா மரியாதையா பேசுங்க என்றேன் அப்போ அங்க வந்து.
கமல் : டேய் மகனே... என்று சொல்ல..
நான் : ஏய் என்ன சொன்னா... மகனா.
ரமேஷ் : ஆமா உன் அம்மாவ இவன் லவ் பண்றான் கல்யாணம் பண்ணா உனக்கு இவன் அப்பா தானே அதா என்று கூறி சிரிக்க உடன் சுரேஷ் சிரிக்க..
கமல் : சும்மா இருங்க டா... டேய் மோகன் நீ என்னதான் தலைகீழா நின்னாலும் என்ன தடுக்க முடியாது இனி உன் அம்மா எனக்கு தான் அவன் திமிராக பேச...
நான் : டேய்...
கமல் : இரு இரு நாங்க இங்க வர காரணமே உன் அம்மாவ நான் கரெக்ட் பன்ன தான் நீ தள்ளி இரு இல்லனா நடக்கிறது வேற புரியுதா என்றான் கூடிய அவல நா தள்ளிட்டு போறேன் பாரு.
எனக்கு கோவம் தலைக்கேற...
டப் னு சத்தம் அம்மா பாத்ரூம் கதவைச் சாத்தி கொண்டு வந்தாள். அமைதியாக இருக்க அவர்கள் நல்ல பிள்ளை போல பாடம் படிக்க எனக்கு அங்கே நிற்க பிடிக்காமல் அமைதியா இருந்தேன் இரண்டு மணி நேரம் சென்றது.
மூவரும் கிளம்ப கமல் என்ன திரும்பி ஒரு முறை பார்த்து விட்டு கிச்சன் செல்லும் அம்மாவை காம பார்வையுடன் பார்த்து விட்டு சென்றான்.
அம்மா மனம் வேதனை பட கூடாது என்று இருந்தாள் இவன் ஓவரா பண்றான் விட கூடாது என்று அம்மாவிடம் நாசுக்காக பேச முயற்சி செய்தேன்.
மா இனி அவங்க இங்க வர வேண்டாம்.. அவங்க நல்ல பசங்க இல்ல..
டேய் நல்ல பசங்க... இல்ல.. ஒரு டீச்சர் ஆஹ என்னோட வேலைய சொல்லி தர்றது தானே கண்ணா ம்ம் அம்மா பார்த்துக்கிறேன் நீ ஒன்னும் கொழப்பிக்காத என்றாள்..
இல்லமா நா சொல்றது உனக்கு புரியல...
சரி அவங்கள விடு நைட் டின்னர் என்ன சமைக்கட்டும் என்றாள்... நான் கடுப்பாக இருக்க... ஐயோ என் தங்கம் ஏன் இப்படி மூஞ்சிய உற் னு வச்சி இருக்கு என்று கன்னத்தை தடவி விட்டு கேக்க அவளது பாசம் என்னை கொஞ்சம் ஆறுதல் செய்ததது..
இரவு சாப்டுட்டு விட்டு tv பார்க்கும் பொது..
ஆமா அந்த பசங்க ஸ்கூல் படிக்கிற பசங்க உனக்கு எப்பிடி தெரியும்... என்றாள்.
அது அதுவந்து...
சொல்லு பா...
அம்மா அவங்க நல்ல பசங்க இல்ல அணைக்கு உங்கள ஸ்கூல் ல விடும் பொது உங்க ஸ்கூல் டீச்சர் ஒருத்தர ஒருத்தன் பைக் ல இறக்கி விட்டது பாத்து அவன் கிட்ட சண்ட போட்டாங்க அது மட்டும் இல்ல அதுல ஒருத்தன் அந்த டீச்சர் அஹ லவ் பண்றானாம் என்று கூற..
ஹம் அது தான விஷயம் ஒரு வேல அந்த டீச்சர் சின்ன வயசா இருக்கும் அதான் பசங்க லவ் கிவ் னு சொல்லி இருபாங்க வயசு பசங்க ல ஆர்வ கோளாறுல பன்னி இருபாங்க...
ஐயோ அம்மா அந்த டீச்சர் நீ தான் மா அவங்க உன்ன பத்தி தான் பேசுறாங்க அதுவும் அந்த கமல் உன்ன அசிங்கமா பாக்குறான் என்றேன்.
ஒரு சிறு அமைதி பின் நானே அவளிடம்..
மா அணைக்கு உன்ன அப்படி சொன்னது எனக்கு ஒரு மாதிரி ஆகிடுச்சு சண்டை போட்டு போலீஸ் வந்து கூட்டிட்டு போனாங்க அப்பா ஃபிரண்ட் அங்க இருந்தாரு அவர் தான் உண்மை என்னனு தெரிஞ்சி என்ன விட்டாரு என்று கூறினேன்..
அவள் கைகள் பிடித்து கொண்டு... அவன் உங்கள லவ் பண்றானாம் உங்கள என்கிட்ட இருந்து பிரிச்சுடுவானாம் என்கிட்டே சவால் விட்டான் அதுவும் இல்லமா.... னு கூறும் பொது....
இது எல்லா ஸ்கூல் ல நடக்கிறது தான் மோக... ஸ்கூல் ல 10 பசங்க படிக்க வந்தா இந்த மாதிரி ரெண்டு இதுக்கு தான வருது.. அம்மா நீங்க வேலைக்கு போக வேணா மா நான் இருக்கேன் ல நமக்கு நான் சப்பாத்திக்கிறது போதாதா....
அவளிடம் அமைதி...
எனக்கு பயமா இருக்கு மா இவளே தைரியமா அதுவும் என் கிட்ட வந்து பேசுறான் அவன் உனக்கு எதாவது ஆகும்னு பயமா இருக்கு..
மீண்டும் அமைதி..
அப்போ எனக்கு ஃபோன் வர எடுத்து கொண்டு வெளிய சென்று பேசி கொண்டு இருந்தேன் ஸ்டிரைக் வாபஸ் பெற பட நாளைக்கு வேலைக்கு வர சொல்லி இருந்தனர் சிறுது நேரம் பேசி விட்டு வீட்டுக்குள்ளே வந்தேன்...
அவள் முகம் வாடி இருந்தது, கண்கள் வீங்கி, அவள் மிகவும் அழுதாள் போலும். அவள் கண்ணீர் என்னையும் அழ வைத்தது, எங்கள் இருவரின் கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்தது. அவள் என்னை மிகவும் இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டு என் மார்பில் முகத்தைப் புதைத்தாள். உணர்ச்சியின் தீவிரத்தை உணர்ந்த நான் அவளை என் கைகளில் தூக்கி என் சோபாவில் இறக்கினேன். அவள் கண்ணீரை துடைத்து அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டேன்.
நான்: என்ன அம்மா? ஏன் நீ அழுற?
அம்மா: ஏன் அவங்களஅடிச்ச ? உனக்கு ஏதாவது ஆகி இருந்தா .....யாருக்காக நான் வாழ்வேன்? நான் வாழ ஒரே காரணம் நீதான் . நீ இல்லாமல் என்னால் வாழ முடியாது.
கன்னத்தில் முத்தமிட்டு என் மார்பில் முகத்தைப் புதைத்தாள்...
எனக்கு அவளின் அணைப்பு நிம்மதி குடுக்க..
நான்: அம்மா... அவங்க உங்களப் பற்றி மிகவும் கேவலமாகப் பேசினாங்க . நான் எப்படி சும்மா இருக்க முடியும் முடியும். அவர்கள் உங்களை தொந்தரவு செய்கிறார்களா?
அம்மா என் கண்களைப் பார்த்தாள், எங்கள் கண்கள் சந்திக்கின்றன....
அம்மா: உன் அம்மாவை உனக்குத் தெரியாதா. நீ அந்த மாதிரி செய்யலாமா? என்னைப் பற்றி என்ன சொன்னார்கள் னு நான் அறிய விரும்பல. அவங்க இனி இங்க வரமாட்டாங்க எனக்கு நீ தான் முக்கியம் உனக்கு தெரியாதா உன் அப்பாவ விட எனக்கு நீ தான் உசுரு அப்படி இருக்க ஏற்கனவே உன் அப்பாவ இழந்துவிட்டேன்.....என்னால் உன்னை இழக்க முடியாது. தயவு செய்து என்னை விட்டு போகாத.
நீ நிம்மதியா சந்தோஷமா இரு அப்ப தான நான் சந்தோஷமா இருக்க முடியும் னு சொல்லி மீண்டும் அழுதாள்.. முகத்தை என் மார்பில் புதைந்து கொண்டால் நான் அவளது கருத்த நீண்ட முடியை தடவி கொண்டு இருந்தேன்...
சரி சுஜா வா தூங்கலாம் என்றேன்..
ஆம் நானும் சிறு வயதில் இருந்தே சுஜா மா சுஜா மா என்று தா கூப்பிடுவேன் காரணம் அது தான் எங்கள் இருவருக்கும் ஆழமான நட்பிற்கு விதை போட்டது, அவளும் என்ன சில நேரம் செல்லம் கண்ணு டார்லிங் னு கூப்பிடுவார். என்னுடிய ஒவ்வொரு செயலும் கூர்ந்து கவனித்து நான் என்ன செய்வேன் என்று அறிந்து கொள்வார். அப்பா எங்கள் இருவரையும் சில நேரம் திட்டுவார் ஆனால் அதை அம்மா காதில் வாங்காமல் என் மகன் என் பேர சொல்ற உங்களுக்கென்ன என்று சண்டை கு செல்வார் அதனால் அப்பா அதை கடுகளவும் கூட கண்டு கொள்ள வில்லை. எங்கள் இருவர் உறவும் தாய் மகன் உறவுக்கு மேல் ஒரு ஆழமான நட்புடன் கலந்தது...
அப்பா வெளி ஊருக்கு சென்றாள் கூட நாளுக்கு ஒரு முறை தான் ஃபோன் செய்து பேசுவாள் ஆனால் நான் வேலைக்கு செல்லும் நாட்களில் தினமும் குறைந்தது 4 5 முறை ஃபோன் செய்வாள் டீச்சர் வேலைக்கு சென்றது முதல் தான் நேரம் கிடைக்காமல் போனது.
சுஜா வா இனி அழாத நாம போய் தூங்கலாம் பாரு என் சுஜா குட்டி கண்ணு எப்படி வீங்கி போய் இருக்கு நு கண்ணில் முத்தம் குடுக்க அவளும் செல்லமாக என் கன்னத்தை கில்லி விட்டு சரி செல்லம் நீ இருக்க எனக்கு என்ன கவலை அதான் என் ஹப்பி நீ இருக்கியே என்றாள்.
நானும் அவள் இரண்டு வெண்ணெய் போன்ற இருந்த கன்னங்கள் பிடித்து கில்லி சோ ஸ்வீட் செல்ல குட்டி னு சொல்லி விட்டு எழ...
மா நீங்க வேலைய விடுங்க நான் என் கம்பெனி இருக்கிற ஊர்ல ஒரு வீடு பார்த்து இருக்கேன் அங்கே போகலா அந்த வீட்டை விலைக்கு வாங்கலாம் என்றேன்.
ஆனால் அவர் தனது வேலையை விட்டுவிட்டு என்னுடன் வர மறுத்துவிட்டார். மீண்டும் நான் அவளுக்கும் வேறு ஊரில் வேலை கிடைக்கும் என்றும் நான் அங்கே அவளை ராணி போல பார்த்து கொள்கிறேன் என்றும் அவளை சமாதானப்படுத்தினேன். அவள் சற்று தயக்கத்துடன் ஓகே சொன்னால் .
Posts: 1,842
Threads: 14
Likes Received: 1,449 in 787 posts
Likes Given: 159
Joined: Jan 2020
Reputation:
10
Parvaalaye வெறும் 4 days ல 5k views...
Xossipy நண்பர்களுக்கு நன்றிகள் பல....