06-02-2023, 08:03 PM
Incest கிரஹப் பிரவேஷம்
Showing only the posts of monor: 587 of 877 posts. Show all posts
06-02-2023, 08:03 PM
09-02-2023, 08:25 AM
அதனாலே எழுந்து அவுங்க இடுப்புலேருந்து சேலைய உருவப் பாக்குறேன்.
அங்க ஒரு ஊக்கு குத்தி இருக்காங்க. சேலை உருவ வரமாட்டேங்கிது.
அத்தை டக்குன்னு அவுங்க கையை வச்சு ஊக்கை கழட்டி எங்கயோ எறிஞ்சிட்டு சேலைய மொத்தமா உருவி தரைக்கு தள்ளிட்டு, பாவாடை நாடாவை உருவி கால் வழியே தள்ளிவிட்டு, என் தலையப் பிடிச்சு ஒரு அமுக்கு அவுங்க அமுக்க, நான் அவுங்க புண்டையிலே சரிஞ்சேன்.
கரு கருன்னு நெறைய முடியோட அவுங்க புண்டை கொஞ்சம் உப்பிப்போய் செவந்த தொடைக்களுக்கு நடுவே கம்பீரமா இருக்க என் நாக்கால அவுங்க புண்டை பிளவை நக்கிக்கிட்டு கையால அவுங்களோட புண்டைப் பருப்பை வருடுறேன்.
‘மாப்ளே. அப்பிடித்தான் மாப்ளே.. நிறுத்தாதீங்க..விளையாடுங்க.. உங்க கல்யாணப் பரிசு..ம்ம்ம்ம். ஆங்ங்.. கல்யாணப்பரிசா என்னையே குடுக்குறேன். எடுத்துக்குங்க.. விடாதீங்க.. ஆங்ங்…’ன்னு சுகத்துல ஏதேதோ பிணாத்துறாங்க.
‘அத்தை உங்க புண்டை ரொம்ப நல்லா இருக்கு அத்தை.. இந்த வயசுலேயும் இவ்வளவு எடுப்பா நச்சுன்னு இருக்குது அத்தை. எனக்கு இன்னிக்கு ஒண்ணும் வேணாம். ஒங்க புண்டையை நக்கிக்கிட்டே இருந்தாலே போதும்.. ரொம்ப சுவையை வாசமா வித்தியாசமா இருக்குது அத்தை’ன்னு நான் சொல்றேன்.
ம்ம்ம்ம். தேங்க்ஸ் மாப்ளே. ரொம்ப நாளா சுகமே காணாத எனக்கு சுகம் காட்டுறதுக்கு.. எனக்கு இப்பிடியே செத்துறலாம்போல இருக்கு மாப்ளே..’ ங்கிறாங்க.
கீழே ஒண்ணும்போடாம மேலே மட்டும் சாரி ப்ளவ்ஸோட என் அத்தை அவுங்களோட புண்டைய எனக்கு சப்பக்குடுத்துட்டு இப்பிடி பேசுறது எனக்கு ரொம்ப புடிக்குது. இன்னும் நாக்கை கொஞ்சம் ஆழமாவிட்டு துழாவுறேன். அவுங்க குண்டியைத் தூக்கி தூக்கி என் முகத்துல புண்டையால தேய்க்கிறாங்க.
என் கை விரல் அவுங்க பருப்பை சீண்டிவிட்டு வேடிக்கை பாக்குது. பல்லாலே செல்லமா ரெண்டு புண்டைச் சுவற்றையும் கடிக்கிறேன்.
அத்தை ‘ஆஆஆ… மாப்ளே திரும்ப கடிங்க.. நல்லாருக்கு.. பல்லுப்படாம கடிங்க’ன்னு சொல்ல திரும்ப திரும்ப கடிக்கிறேன்.
அவுங்க புண்டையிலேருந்து அமுதம் ஊறிவருது. கடிச்சும் நக்கியும் அவுங்க அமுதத்தை நக்கி நக்கி எடுக்கிறேன்.
அத்தை அவுங்க கையாலேயே அவுங்க சாரி ப்ளவ்ஸைக் கழட்டி கடாசிட்டு உள்ளாடையையும் கழட்டி அவுங்க கையாலேயே அவுங்க முலையப் பிசையிறாங்க.
நான் புண்டைய சப்புறதுல மும்முரமா இருக்கிறேன், அவுங்க கையால என்னோட ஒரு கையைப் பிடிச்சி தூக்கி அவுங்கமுலையிலே ஒண்ணுமேலே வச்சு அழுத்துறாங்க.
நான் கைக்கு அடங்காம பெருசா இருக்குற முலைய ஒரு கையால பிசைஞ்சிக்கிட்டே புண்டையை ந்க்குறேன். அப்புறம் புண்டையவிட்டுட்டு அவுங்கமேலே படர்ந்து கொஞ்சம் மேலே ஏறி வந்து முலைகளிலே வாயை வச்சு கடிக்கிறேன். நல்லா செவந்த முலைகள். நல்லா பெரிசா காம்பைச் சுத்தி கரு வட்டம் அவுங்க முலைக்கு இன்னும் அழகைக்கூட்டுது.
ரெண்டுகையாலயும் ஒரு முலைய முழுசாப் புடிக்கமுடியலை. அவ்ளோ பெருசு. அப்படியே ரெண்டு முலையையும் புடிச்சி அமுக்கி கருவட்டத்தோட சேத்து ஒரு முலைய என் வாய்க்குள்ள விட்டு திணிச்சு நக்கி மெதுவாக் கடிக்கிறேன்.
அவுங்க நெஞ்சு தானாத்தூக்கிக் குடுக்குது. ரெண்டு முலையையும் மாறி மாறி கடிச்சு குதப்பி விளையாடுறேன். அத்தை என்னோட ஒரு கையப் பிடிச்சு கீழே கொண்டுபோய் புண்டையிலே விட்டுட்டு வர்றாங்க.
என்னோட நடுவிரலாலே அவுங்க கூதிக்குள்ள விட்டு விட்டு எடுக்கிறேன். நல்லா நனைஞ்சு போய் குத்துக்கு ரெடியா இருக்குறமாதிரி இருக்குது. ஒரு கையிலே புண்டையைக் கொடைஞ்சுக்கிட்டு இன்னொரு கையிலே ஒரு முலையப் பெசைஞ்சிகிட்டு அவுங்க உதட்டுலே என் உதட்டை இணைக்கிறேன்.
அவுங்க அப்புடியே வெறிபுடிச்சமாதிரி கடிச்சு சப்புறாங்க. விட்டா என் உதட்டுல ரத்தம் வந்திடும்போல இருக்கு. இவ்வளவு ஆசையை எப்பிடித்தான் கட்டுப்படுத்திக்கிட்டு இருந்தாங்களோ தெரியலை.
‘மாப்ளே. செய்ங்க..’ன்னு அத்தை என் காதுல முணுமுணுக்குறாங்க. ‘என்ன அத்தை’ன்னு திரும்ப கேக்க ‘ப்ளீஸ் மாப்ளே. வெளையாடாதீங்க.. செய்ங்க.. எனக்கு உடம்பெல்லாம் என்னமோ மாதிரி ஆகுது. பிரியா வேற முழிச்சுக்குவா. செய்ங்க.. ப்ளீஸ்”ங்கிறாங்க.
‘என்ன செய்யச் சொல்றீங்க..’ன்னு நான் கேக்குறேன்..
‘ஐயோ மாப்ளே உங்களுக்கு விளையாட வேற நேரம் கெடைக்கலையா. திணிங்க மாப்ளே.. ம்ம்ம்.. விடுங்க.. உள்ளவிடுங்க.. உங்களோட ..உங்களோட சாமானை என் சாமானுக்குள்ள விடுங்க மாப்ளே.. தாங்கலை.. எனக்கு வந்திரும்போல இருக்கு.. ப்ளீஸ்’ன்னு கிட்டத்தட்ட அவுங்க கெஞ்ச ,……நான் அவுங்கமேல படுத்தபடியே என் விரலைப் புண்டையிலேருந்து எடுத்து சுன்னியை அவுங்க புண்டையிலே வச்சு என் குண்டியை முன்னும் பின்னும் ஆட்டி முலையைக் கடிச்சபடி விளையாடுறேன்.. ‘மாப்ளே. ஐய்யோ.. உள்ள போகலே.. மேலே வச்சு தேக்கிறீங்க.. ‘ன்னு சொல்றாங்க.
எனக்கு உள்ள போகலைங்கிறதே தெரியலை.. புண்டைமேலே பருப்பு மேலேயும் இல்ல கீழேயும் போய்ட்டு போய்ட்டு வருது. ஆனா, உள்ள போகமாட்டேங்கிது. நானும் என் கையை வச்சு திணிக்கப் பாக்குறேன்.. சரியா பொசிஷன் பண்ணத்தெரியலை.
அத்தை காலை நல்லா விரிச்சு அவுங்க கையால என் சுன்னியப்பிடிச்சு அவுங்க புண்டை ஓட்டைக்கிட்ட வச்சு சுத்தி சுத்தி தேக்கிறாங்க. எனக்கு ரொம்ப சுகமா இருக்கு.
சரியா புண்டை நுழைவாய்க்கிட்டே வச்சு மெதுவா அமுக்குறாங்க.
நானும் குண்டியால ஒரு சிறு அழுத்தம் குடுக்குறேன்.
அதுவரைக்கும் நான் அனுபவிச்சது எல்லாம் சும்மாங்கிறமாதிரி அவ்வளவு சுகமா இருக்கு உள்ள போக போக. ‘மாப்ளே முழுசும் வெளியே உருவிடாமே மெதுவா பாதி உருவி திரும்ப விடுங்க. இன்னும் முழுசா உள்ள போகலை’ ங்கிறாங்க.
மெதுவா உருவுறேன்.. டபக்குன்னு முழுச் சுன்னியும் வெளியிலே வருது. திரும்ப உள்ள விடப்பாத்தா அதே மாதிரி போகலை.
அத்தை திரும்ப கையால பிடிச்சு உள்ளே விடுறாங்க. மெதுவா உள்ள போகுது. பாதிக்கப்புரம் திரும்பவும் அதுக்குமேலே உள்ளபோகாம அடம்பிடிக்க அத்தை அவுங்க குண்டியை தரையிலேருந்து ஒரு தூக்கு தூக்கி என் சுன்னியிலே அவுங்க புண்டையாலே ஒரு அழுத்தம் குடுக்க,…… லாவகமா என் தடிச் சுன்னி முழுசுமா உள்ள போகுது.
அந்த வயசுலேயும் அவுங்க புண்டை ரொம்ப டைட்டா இருந்ததுல என் சுன்னி தோல் கொஞ்சம் உரியப்பட ஒரு விதமான வலியோட சுகமா இருந்தது.
அப்படியே லேசா என் சுன்னியை உள்ளே விட்டு பாதி உருவி திரும்பவிட்டு அப்புறம் முழுசும் உருவி திரும்பவிட எந்தப் பிரச்சனையுமில்லாம அழகா உள்ளபோகுது. என் கையும் வாயும் அத்தையோட முலைய அமுக்கியும் கடிச்சும் விளையாடுறதுல அத்தையோட காம்பு வெரைச்சு நிக்குது. பாதி முலையை என் வாய்க்குள்ள விட்டு குதப்பி கடிச்சி விளையாடிக்கிட்டே என் சுன்னியை என் அத்தையோட புண்டைக்குள்ள விட்டு விட்டு எடுக்குறேன்.
அத்தையோட நகத்தோட இருக்குற கைவிரல்கள் என் குண்டியை வருடி கொஞ்சம் அமுக்கிவிட்டு ஒக்குற வேகத்துக்கு ஈடு குடுக்குது.
என் உடம்பெல்லாம் பரவசம். அத்தையும் அவுங்க குண்டியைத் தூக்கி தூக்கிக் குடுத்து ஒரு ரிதமா ரெண்டு பேரும் சரியான டைமிங்கோட ஓத்துக்கிட்டு இருக்கோம்.
கழுத்தைக் கடிச்சு உதட்டைக் கடிச்சு முலைகளைக் கடிச்சு விளையாடிக்கிட்டே குத்துறேன். ‘அத்தை.. பிடிச்சிருக்கா?’ன்னு கேக்குறேன்.
‘ஐய்யோ மாப்ளே.. நான் சொர்கத்துக்கேப் போய்ட்டேன்.. கொஞ்சம் வேக வேகமா செய்யுங்க. எனக்கு வரதுமாதிரி இருக்கு.உங்களுக்கும் வந்துரும்னு நெனக்கிறேன் .ம்ம்ம்..வேகமா இன்னும் வேகமா’ன்னு அவுங்க சொல்ல சொல்ல என் தண்டு வேகவேகமா அடிக்க அடிக்க எனக்கு உடம்பெல்லாம் சுகம் பரவிக்கெடக்க என் சுன்னியிலே தண்ணி ஊறி வர ‘அத்தை.. அத்தை.. எனக்கு வருது.. எனக்கு வருது’ன்னு நான் சொல்ல அவுங்க ‘எனக்கும்தான்.. நிறுத்தாதீங்க. ஒங்க தண்ணிய எனக்குள்ள பாச்சுங்க.. ம்ம்” ன்னு சொல்றாங்க.
என் உடம்பின் மூலை முடுக்கெல்லாம் சுகம் அனுபவிக்க என் சுன்னி துடிச்சு துடிச்சு விந்துவை என் அத்தையின் புண்டைக்குள் துப்ப என் அத்தையின் புண்டைச் சுவர்கள் என் சுன்னியோடு சேர்த்து துடித்து துடித்து இறுக்கி இறுக்கி சுகம் காண ரெண்டுபேரும் ஒரே நேரத்தில் சரியான டைமிங்கில் உச்சமடைகிறோம்.
இன்னும் என் அத்தையின் புண்டைத் துடிப்பு அடங்கவில்லை.
என் சுன்னி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக துடிப்பு அடங்க என் அத்தை புண்டையும் துடிப்படங்கி என் சுன்னி மெதுவாக உங்கம்மா புண்டையிலிருந்து வெளியே வருது.
உங்கம்மா என் உதடு கன்னம் காது மூக்குன்னு எல்லா இடத்துலயும் முத்தத்தால நனைக்கிறாங்க. நான் அவுங்க மார்புக்கு மத்தியிலே முகம் பதிக்கிறேன்.
காலை 8 மணி என் வீட்டு வாசலிலே என் அம்மா நான் நடுவிலே நிக்க நீ வலப்புறமும் மாமியார் இடப்புறமும் இருக்க ஆரத்தி எடுக்குறாங்க.
உள்ள போனதும் என் அம்மாவும் அத்தையும் ஏதோ தனியாப் போய் பேசிக்கிறாங்க. அப்புறம் என் அம்மா யாருக்கோ தொலைபேசியிலே பேசறாங்க. கொஞ்ச நேரத்துக்கெல்லாம் ஒரு ஜோஷ்யர் வந்தார்.
அங்க ஒரு ஊக்கு குத்தி இருக்காங்க. சேலை உருவ வரமாட்டேங்கிது.
அத்தை டக்குன்னு அவுங்க கையை வச்சு ஊக்கை கழட்டி எங்கயோ எறிஞ்சிட்டு சேலைய மொத்தமா உருவி தரைக்கு தள்ளிட்டு, பாவாடை நாடாவை உருவி கால் வழியே தள்ளிவிட்டு, என் தலையப் பிடிச்சு ஒரு அமுக்கு அவுங்க அமுக்க, நான் அவுங்க புண்டையிலே சரிஞ்சேன்.
கரு கருன்னு நெறைய முடியோட அவுங்க புண்டை கொஞ்சம் உப்பிப்போய் செவந்த தொடைக்களுக்கு நடுவே கம்பீரமா இருக்க என் நாக்கால அவுங்க புண்டை பிளவை நக்கிக்கிட்டு கையால அவுங்களோட புண்டைப் பருப்பை வருடுறேன்.
‘மாப்ளே. அப்பிடித்தான் மாப்ளே.. நிறுத்தாதீங்க..விளையாடுங்க.. உங்க கல்யாணப் பரிசு..ம்ம்ம்ம். ஆங்ங்.. கல்யாணப்பரிசா என்னையே குடுக்குறேன். எடுத்துக்குங்க.. விடாதீங்க.. ஆங்ங்…’ன்னு சுகத்துல ஏதேதோ பிணாத்துறாங்க.
‘அத்தை உங்க புண்டை ரொம்ப நல்லா இருக்கு அத்தை.. இந்த வயசுலேயும் இவ்வளவு எடுப்பா நச்சுன்னு இருக்குது அத்தை. எனக்கு இன்னிக்கு ஒண்ணும் வேணாம். ஒங்க புண்டையை நக்கிக்கிட்டே இருந்தாலே போதும்.. ரொம்ப சுவையை வாசமா வித்தியாசமா இருக்குது அத்தை’ன்னு நான் சொல்றேன்.
ம்ம்ம்ம். தேங்க்ஸ் மாப்ளே. ரொம்ப நாளா சுகமே காணாத எனக்கு சுகம் காட்டுறதுக்கு.. எனக்கு இப்பிடியே செத்துறலாம்போல இருக்கு மாப்ளே..’ ங்கிறாங்க.
கீழே ஒண்ணும்போடாம மேலே மட்டும் சாரி ப்ளவ்ஸோட என் அத்தை அவுங்களோட புண்டைய எனக்கு சப்பக்குடுத்துட்டு இப்பிடி பேசுறது எனக்கு ரொம்ப புடிக்குது. இன்னும் நாக்கை கொஞ்சம் ஆழமாவிட்டு துழாவுறேன். அவுங்க குண்டியைத் தூக்கி தூக்கி என் முகத்துல புண்டையால தேய்க்கிறாங்க.
என் கை விரல் அவுங்க பருப்பை சீண்டிவிட்டு வேடிக்கை பாக்குது. பல்லாலே செல்லமா ரெண்டு புண்டைச் சுவற்றையும் கடிக்கிறேன்.
அத்தை ‘ஆஆஆ… மாப்ளே திரும்ப கடிங்க.. நல்லாருக்கு.. பல்லுப்படாம கடிங்க’ன்னு சொல்ல திரும்ப திரும்ப கடிக்கிறேன்.
அவுங்க புண்டையிலேருந்து அமுதம் ஊறிவருது. கடிச்சும் நக்கியும் அவுங்க அமுதத்தை நக்கி நக்கி எடுக்கிறேன்.
அத்தை அவுங்க கையாலேயே அவுங்க சாரி ப்ளவ்ஸைக் கழட்டி கடாசிட்டு உள்ளாடையையும் கழட்டி அவுங்க கையாலேயே அவுங்க முலையப் பிசையிறாங்க.
நான் புண்டைய சப்புறதுல மும்முரமா இருக்கிறேன், அவுங்க கையால என்னோட ஒரு கையைப் பிடிச்சி தூக்கி அவுங்கமுலையிலே ஒண்ணுமேலே வச்சு அழுத்துறாங்க.
நான் கைக்கு அடங்காம பெருசா இருக்குற முலைய ஒரு கையால பிசைஞ்சிக்கிட்டே புண்டையை ந்க்குறேன். அப்புறம் புண்டையவிட்டுட்டு அவுங்கமேலே படர்ந்து கொஞ்சம் மேலே ஏறி வந்து முலைகளிலே வாயை வச்சு கடிக்கிறேன். நல்லா செவந்த முலைகள். நல்லா பெரிசா காம்பைச் சுத்தி கரு வட்டம் அவுங்க முலைக்கு இன்னும் அழகைக்கூட்டுது.
ரெண்டுகையாலயும் ஒரு முலைய முழுசாப் புடிக்கமுடியலை. அவ்ளோ பெருசு. அப்படியே ரெண்டு முலையையும் புடிச்சி அமுக்கி கருவட்டத்தோட சேத்து ஒரு முலைய என் வாய்க்குள்ள விட்டு திணிச்சு நக்கி மெதுவாக் கடிக்கிறேன்.
அவுங்க நெஞ்சு தானாத்தூக்கிக் குடுக்குது. ரெண்டு முலையையும் மாறி மாறி கடிச்சு குதப்பி விளையாடுறேன். அத்தை என்னோட ஒரு கையப் பிடிச்சு கீழே கொண்டுபோய் புண்டையிலே விட்டுட்டு வர்றாங்க.
என்னோட நடுவிரலாலே அவுங்க கூதிக்குள்ள விட்டு விட்டு எடுக்கிறேன். நல்லா நனைஞ்சு போய் குத்துக்கு ரெடியா இருக்குறமாதிரி இருக்குது. ஒரு கையிலே புண்டையைக் கொடைஞ்சுக்கிட்டு இன்னொரு கையிலே ஒரு முலையப் பெசைஞ்சிகிட்டு அவுங்க உதட்டுலே என் உதட்டை இணைக்கிறேன்.
அவுங்க அப்புடியே வெறிபுடிச்சமாதிரி கடிச்சு சப்புறாங்க. விட்டா என் உதட்டுல ரத்தம் வந்திடும்போல இருக்கு. இவ்வளவு ஆசையை எப்பிடித்தான் கட்டுப்படுத்திக்கிட்டு இருந்தாங்களோ தெரியலை.
‘மாப்ளே. செய்ங்க..’ன்னு அத்தை என் காதுல முணுமுணுக்குறாங்க. ‘என்ன அத்தை’ன்னு திரும்ப கேக்க ‘ப்ளீஸ் மாப்ளே. வெளையாடாதீங்க.. செய்ங்க.. எனக்கு உடம்பெல்லாம் என்னமோ மாதிரி ஆகுது. பிரியா வேற முழிச்சுக்குவா. செய்ங்க.. ப்ளீஸ்”ங்கிறாங்க.
‘என்ன செய்யச் சொல்றீங்க..’ன்னு நான் கேக்குறேன்..
‘ஐயோ மாப்ளே உங்களுக்கு விளையாட வேற நேரம் கெடைக்கலையா. திணிங்க மாப்ளே.. ம்ம்ம்.. விடுங்க.. உள்ளவிடுங்க.. உங்களோட ..உங்களோட சாமானை என் சாமானுக்குள்ள விடுங்க மாப்ளே.. தாங்கலை.. எனக்கு வந்திரும்போல இருக்கு.. ப்ளீஸ்’ன்னு கிட்டத்தட்ட அவுங்க கெஞ்ச ,……நான் அவுங்கமேல படுத்தபடியே என் விரலைப் புண்டையிலேருந்து எடுத்து சுன்னியை அவுங்க புண்டையிலே வச்சு என் குண்டியை முன்னும் பின்னும் ஆட்டி முலையைக் கடிச்சபடி விளையாடுறேன்.. ‘மாப்ளே. ஐய்யோ.. உள்ள போகலே.. மேலே வச்சு தேக்கிறீங்க.. ‘ன்னு சொல்றாங்க.
எனக்கு உள்ள போகலைங்கிறதே தெரியலை.. புண்டைமேலே பருப்பு மேலேயும் இல்ல கீழேயும் போய்ட்டு போய்ட்டு வருது. ஆனா, உள்ள போகமாட்டேங்கிது. நானும் என் கையை வச்சு திணிக்கப் பாக்குறேன்.. சரியா பொசிஷன் பண்ணத்தெரியலை.
அத்தை காலை நல்லா விரிச்சு அவுங்க கையால என் சுன்னியப்பிடிச்சு அவுங்க புண்டை ஓட்டைக்கிட்ட வச்சு சுத்தி சுத்தி தேக்கிறாங்க. எனக்கு ரொம்ப சுகமா இருக்கு.
சரியா புண்டை நுழைவாய்க்கிட்டே வச்சு மெதுவா அமுக்குறாங்க.
நானும் குண்டியால ஒரு சிறு அழுத்தம் குடுக்குறேன்.
அதுவரைக்கும் நான் அனுபவிச்சது எல்லாம் சும்மாங்கிறமாதிரி அவ்வளவு சுகமா இருக்கு உள்ள போக போக. ‘மாப்ளே முழுசும் வெளியே உருவிடாமே மெதுவா பாதி உருவி திரும்ப விடுங்க. இன்னும் முழுசா உள்ள போகலை’ ங்கிறாங்க.
மெதுவா உருவுறேன்.. டபக்குன்னு முழுச் சுன்னியும் வெளியிலே வருது. திரும்ப உள்ள விடப்பாத்தா அதே மாதிரி போகலை.
அத்தை திரும்ப கையால பிடிச்சு உள்ளே விடுறாங்க. மெதுவா உள்ள போகுது. பாதிக்கப்புரம் திரும்பவும் அதுக்குமேலே உள்ளபோகாம அடம்பிடிக்க அத்தை அவுங்க குண்டியை தரையிலேருந்து ஒரு தூக்கு தூக்கி என் சுன்னியிலே அவுங்க புண்டையாலே ஒரு அழுத்தம் குடுக்க,…… லாவகமா என் தடிச் சுன்னி முழுசுமா உள்ள போகுது.
அந்த வயசுலேயும் அவுங்க புண்டை ரொம்ப டைட்டா இருந்ததுல என் சுன்னி தோல் கொஞ்சம் உரியப்பட ஒரு விதமான வலியோட சுகமா இருந்தது.
அப்படியே லேசா என் சுன்னியை உள்ளே விட்டு பாதி உருவி திரும்பவிட்டு அப்புறம் முழுசும் உருவி திரும்பவிட எந்தப் பிரச்சனையுமில்லாம அழகா உள்ளபோகுது. என் கையும் வாயும் அத்தையோட முலைய அமுக்கியும் கடிச்சும் விளையாடுறதுல அத்தையோட காம்பு வெரைச்சு நிக்குது. பாதி முலையை என் வாய்க்குள்ள விட்டு குதப்பி கடிச்சி விளையாடிக்கிட்டே என் சுன்னியை என் அத்தையோட புண்டைக்குள்ள விட்டு விட்டு எடுக்குறேன்.
அத்தையோட நகத்தோட இருக்குற கைவிரல்கள் என் குண்டியை வருடி கொஞ்சம் அமுக்கிவிட்டு ஒக்குற வேகத்துக்கு ஈடு குடுக்குது.
என் உடம்பெல்லாம் பரவசம். அத்தையும் அவுங்க குண்டியைத் தூக்கி தூக்கிக் குடுத்து ஒரு ரிதமா ரெண்டு பேரும் சரியான டைமிங்கோட ஓத்துக்கிட்டு இருக்கோம்.
கழுத்தைக் கடிச்சு உதட்டைக் கடிச்சு முலைகளைக் கடிச்சு விளையாடிக்கிட்டே குத்துறேன். ‘அத்தை.. பிடிச்சிருக்கா?’ன்னு கேக்குறேன்.
‘ஐய்யோ மாப்ளே.. நான் சொர்கத்துக்கேப் போய்ட்டேன்.. கொஞ்சம் வேக வேகமா செய்யுங்க. எனக்கு வரதுமாதிரி இருக்கு.உங்களுக்கும் வந்துரும்னு நெனக்கிறேன் .ம்ம்ம்..வேகமா இன்னும் வேகமா’ன்னு அவுங்க சொல்ல சொல்ல என் தண்டு வேகவேகமா அடிக்க அடிக்க எனக்கு உடம்பெல்லாம் சுகம் பரவிக்கெடக்க என் சுன்னியிலே தண்ணி ஊறி வர ‘அத்தை.. அத்தை.. எனக்கு வருது.. எனக்கு வருது’ன்னு நான் சொல்ல அவுங்க ‘எனக்கும்தான்.. நிறுத்தாதீங்க. ஒங்க தண்ணிய எனக்குள்ள பாச்சுங்க.. ம்ம்” ன்னு சொல்றாங்க.
என் உடம்பின் மூலை முடுக்கெல்லாம் சுகம் அனுபவிக்க என் சுன்னி துடிச்சு துடிச்சு விந்துவை என் அத்தையின் புண்டைக்குள் துப்ப என் அத்தையின் புண்டைச் சுவர்கள் என் சுன்னியோடு சேர்த்து துடித்து துடித்து இறுக்கி இறுக்கி சுகம் காண ரெண்டுபேரும் ஒரே நேரத்தில் சரியான டைமிங்கில் உச்சமடைகிறோம்.
இன்னும் என் அத்தையின் புண்டைத் துடிப்பு அடங்கவில்லை.
என் சுன்னி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக துடிப்பு அடங்க என் அத்தை புண்டையும் துடிப்படங்கி என் சுன்னி மெதுவாக உங்கம்மா புண்டையிலிருந்து வெளியே வருது.
உங்கம்மா என் உதடு கன்னம் காது மூக்குன்னு எல்லா இடத்துலயும் முத்தத்தால நனைக்கிறாங்க. நான் அவுங்க மார்புக்கு மத்தியிலே முகம் பதிக்கிறேன்.
காலை 8 மணி என் வீட்டு வாசலிலே என் அம்மா நான் நடுவிலே நிக்க நீ வலப்புறமும் மாமியார் இடப்புறமும் இருக்க ஆரத்தி எடுக்குறாங்க.
உள்ள போனதும் என் அம்மாவும் அத்தையும் ஏதோ தனியாப் போய் பேசிக்கிறாங்க. அப்புறம் என் அம்மா யாருக்கோ தொலைபேசியிலே பேசறாங்க. கொஞ்ச நேரத்துக்கெல்லாம் ஒரு ஜோஷ்யர் வந்தார்.
16-02-2023, 08:39 PM
என் அம்மா அவர்கிட்ட ‘ஒரு நல்ல நாளா சாந்தி முகூர்த்ததுக்குப் பாருங்க. நேத்து சாந்தி முகூர்த்தம் நடக்கலையாம். இந்தா இருக்கு என் பையன் ஜாதகம்’ன்னு அவர்கிட்ட சொல்ல அவர் ஒரு தேதியைக் குறிச்சு கொடுத்து, இன்னைக்கு நல்ல நாள் அன்னைக்கு உங்க மகனுக்கும் மருமகளுக்கும் முதலிரவு நடத்துனா நல்லா இருக்கும்னு சொல்லி காசை வாங்கிட்டு கெளம்புறார்.
“,…..”
ஹரி:- “ஏய்,……பிரியா?”
பிரியா:- “என்னங்க,….”
ஹரி:- “இந்த கனவு பத்தி என்ன நினைக்கிறே. ?”
பிரியா:- “நீங்க சொன்னதைக் கேட்டு என்னவோ தெரியலே, ரொம்ப உணர்ச்சி வசப்பட்டுடேன். எனக்கு அஞ்சாறு தடவை பீய்ச்சி அடிச்சிடுச்சு. அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு. என் அம்மாவும் நீங்களும் நடந்துகிட்ட உங்க கனவை கேக்கிறப்போ என்னவோ கிக்கா இருக்குங்க.”
ஹரி:- “என்னை ஒன்னும் தப்பா எடுத்துக்கலையே?”
பிரியா:- “ம்ஹும்,….. இல்ல. இது கனவுதானே. நீங்களா போய் என் அம்மாகிட்டே தப்பா நடந்துக்கலையே. கனவுல கூட என் அம்மாவுக்கு ஹெல்ப்பாதான் இருந்துருக்கீங்க. இதுக்கு போய் நான் ஏன் உங்களை தப்பா நினைக்கணும். ஆனா, நான் ஒன்னு கேப்பேன். அதுக்கு நீங்க மறைக்காம உண்மையைச் சொல்லணும்.”
ஹரி:- “என்ன?”
பிரியா:- “ கனவை சொல்றப்போ, உங்க சுன்னி அவ்ளோ டெம்பர் ஆகுது. செக்ஸ்ல ஆசைப்பட்டு, இது கிடைக்குமான்னு நினைச்சு ரொம்ப நாளா ஏங்கிப்
போய் கிடக்கிறது,….. திடீர்ன்னு கிடைச்சா, இப்படிதான் சுன்னி டெம்பராகும்னு கேல்விப்பட்டிருக்கேன். உங்க சுன்னி டெம்பராகி உருட்டுக் கட்டை மாதிரி
என் கைக்குள்ள துள்ளறதிலேர்ந்தே என் அம்மா மேலே உங்களுக்கு ஒரு ஆசை இருக்குன்றது தெரியுது. உண்மையைச் சொல்லுங்க,……. எங்க அம்மா மேலே உங்களுக்கு அப்படிப்பட்ட ஆசை இருக்கா?” என்று ஹரியின் மார்பு ரோமங்களை அலைந்து கொண்டே அவன் மார்புக் காம்பை தடவி விட்டபடி கேட்டாள்.
“எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல பிரியா. உங்க அம்மாவை பாக்கும் போது, அவங்களை நினைக்கும் போதும் என்னவோ சந்தோஷமா இருக்கு. இது தப்புன்னு மனசுக்கு தெரியுது. ஆனா, நினைக்காம இருக்க முடியல. எந்த விஷயத்தை அடிக்கடி நினைக்கிறோமோ, அதுதான் கனவா வரும்னு கேள்விப்பட்டிருக்கேன். நீ ஒன்னும் தப்பா நினைக்கலையே?”
“ம்ஹும்,… இல்லீங்க. எங்க அம்மா உங்க நினைப்புக்கு வராத மாதிரி இருங்களேன்.”
“எப்படி இருக்க முடியும் பிரியா? ரெண்டு பேரும் ஒரே கம்பெனியிலே வேலை செயியிறோம். அடிக்கடி பாத்துக்கறோம். வேறொருத்தரா இருந்தா கூட பரவாயில்லே, பாக்கறதையோ, பேசறதையோ அவாய்ட் பண்ணலாம். ஆனா, உங்க அம்மா என் சொந்த மாமியாராச்சே? எப்படி அவங்க நினைப்பு வராத மாதிரி இருக்கிறது? அதுமில்லாம அவங்க எனக்கு ஹச் ஆர். அடிக்கடி பாக்க வேண்டி இருக்கு. தினம் தினம் பாத்து அவங்களோட ஸ்ட்ரக்சர், ஸ்டைல், நளினமான பேச்சு, கவர்ச்சியான உடம்பு இதெல்லாம் எனக்குள்ளே பதிஞ்சு போச்சு. மறக்கவும் முடியலே. என்ன பண்றதுன்னு தெரியலே. பைத்தியம் புடிச்ச மாதிரி இருக்கேன்.”
“அப்ப என்னை காதலிக்கறது பொய்யா?”
“ஐய்யோ,…அப்படி இல்ல பிரியா. உன்னை நான் உண்மையாலுமே காதலிக்கறேன். ஆனா, என்னவோ ஒரு சக்தி என்னை உங்க அம்மா கூட காந்தம் போல ஒட்ட வைக்குது.”
“எங்க அம்மா காந்தம்னா, அவங்களை விட்டு விலகி, அவங்களை மறக்கற மாதிரி, வேர ஏதாவது ஒரு கம்பெனிக்கோ, இல்ல, உங்க கம்பெனியோட வேற ப்ராஞ்சுக்கு ட்ரான்ஸ்பர் வாங்கிட்டு போய்டுங்களேன். இல்லன்னா நாமளே வேற ஊருக்கு வீட்டை மாத்திகிட்டு போய்டலாம்.”
“எதுவும் சர்ப்ப்பட்டு வராது பிரியா. இப்பதான் ப்ரொமோஷன் கிடைச்சிருக்கு. வேலையும் பழக்கமாகி இருக்கு. இப்ப ட்ரான்ஸ்பர் வாங்கறதும், வேற ஊருக்கு வீட்டை மாத்திகிட்டு போறதும் கஷ்டம். ”
“ம்,…. இன்னொன்னு வேணும்னா பண்ணலாம்.”
“என்ன?”
“உங்களை டிஸ்டர்ப் செய்யிற எங்கம்மாவை உங்க கூட சுதந்திரமா உங்க ஆசை தீர்றமாதிரி ஒரு நாள் முழுக்க பழக விட்டா, உங்களுக்கு என் அம்மா மேலே இருக்கிற அந்த ஆசை தீந்து அவங்களை மறக்க ஒரு சான்ஸ் இருக்குதானே?”
“ம்,,…ஆசை தீர பழகுறதுன்னா?”
“அதாங்க. டேட் ஃபிக்ஸிங்க். ஒரு நாள் மட்டும் என் அம்மாவுக்கு நீங்கதான் புருஷன். அப்படி ட்ரை பண்ணலாமா?”
“பண்ணலாம்தான். ஆனா, நான் போய் எப்படி ட்ரை பண்றது? அத்தை ஏதாவது தப்பா எடுத்துகிட்டாங்கன்னா?”
“ நீங்க ஒன்னும் ட்ரை பண்ண வேணாம். இந்த விஷயத்தை நானே எங்க அம்மாவிடம் பக்குவமா எடுத்துச் சொல்லி என்ன பண்றதுன்னு கேட்டுப் பார்க்கிறேன். அவங்க சரின்னா உங்களுக்கு ஓகேவா?”
“ம்,….”
பேசிக்கொண்டே என் மீது வளைந்த்து படுத்தவள், “இதுதானே மாமியாரை போட துடிக்கிற சுன்னின்னு சொல்லி, ஹரி சுன்னி முனைக்கு முத்தம் கொடுத்து வாய்க்குள் நுழைத்துக் கொண்டாள்.
“என்னங்க,….எனக்கு இப்ப ஒரு ஆசை வந்திருக்கு. உங்க கிட்டே சொல்லவா?!!”
“ம்,…சொல்லு,….”
“சொன்னா தப்பா நினைக்க மாட்டீங்களே,…?!!”
“ம்ஹும்,….”
“எங்க அம்மா உங்களுக்கு உறுதியா கிடைப்பாங்களான்னு சொல்ல முடியாது. அப்படியே கிடைச்சாலும், உடனே அந்த விஷயத்துக்கு ஒத்துக்க மாட்டாங்க. அதனால, நம்ம ஃபர்ஸ்ட் நைட் அன்னைக்கு என்னை நீங்க உங்க மாமியாரா நினைச்சுகிட்டு செஞ்சு உங்க ஆசையை தீத்துக்கோங்களேன்.”
“ச்சீய்,….மாமியாரை நினைச்சுகிட்டு, பொண்ணை ஓக்கிறது அசிங்கமா இருக்கு. விடு பிரியா. நடக்கறது நடக்கட்டும். இதை வச்சு நான் பொம்பிளைப் பொறுக்கின்னு நினைச்சிடாதே. இருந்தாலும் உங்க அம்மா மேலே எனக்கு ஒரு சபலம் இருக்குன்றதை உனக்கு உண்மையான புருஷனா இருக்கிற நான் உன் கிட்டே சொல்லித்தானே ஆகணும்.”
“சரிங்க,…..இப்படி ஒரு ஆசையை மனசுக்குள்ளே வச்சுகிட்டு புளுங்கிகிட்டு இருக்காம, ஓப்பனா என் கிட்டே சொன்னீங்க பாருங்க. அதுவே எனக்கு சந்தோஷமா இருக்குங்க. நீங்க கவலைப் படாதீங்க. எங்க அம்மாகிட்டே நான் பேசிப் பார்க்கிறேன்.”
இது நடந்து ஒரு நாள் கழித்து,……
பிரியாவுக்கும் என் மனைவி லதாவுக்கும் நடந்த உரையாடலைப் பற்றி என் மனைவி சொல்வாள்.
பிரியா ஸ்கூல் போய் விட்டு அது முடிந்ததும் எங்கள் வீட்டுக்கு வந்தாள்.
“வா பிரியா,…. நல்லா இருக்கியா, ஹரி நல்லா இருக்காரா?”
“ம்,…அவர் நல்லா இருக்கார்ம்மா. ஆனா, கொஞ்ச நாளா ஏதோ பித்து பிடிச்சவர் போல இருக்கார். என்ன பண்றதுன்னு தெரியலை.”
“பித்து பிடிச்சவர் மாதிரி இருக்கார்ன்னா,…என்ன பண்றார்,….உன் கிட்டே ஏதாவது தப்பா நடந்துகிட்டாரா? வீட்ல ஏதாவது பிரச்சினையா? சரி,…. காஃபியா,… டீயா”
“காஃபிம்மா”
கேட்டுக்கொண்டே சமையலறைக்கு காபி போடப் போனேன்.
நான் காபி போட்டு எடுத்து வந்து பிரியவுக்கு ஒரு கப்பைக் கொடுத்துவிட்டு நான் ஒரு கப்பை எடுத்துக் கொண்டு சோபாவில் உட்கார்ந்தேன்.
“ம்,…. போறப்போ என்னவோ கேட்டேனே?” காபியை உதட்டில் வைத்து உறிஞ்சியபடியே கேட்டேன்.
“அதான்,,….உன் கிட்டே ஏதாவது தப்பா நடந்துகிட்டாரா? வீட்ல ஏதாவது பிரச்சினையா?ன்னு கேட்டீங்க.”
“ம்,….”
“அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லம்மா. ஆனா, அவர் மனசுல ஏதோ ஒரு ஆசை வந்திருக்கு. அதை மறக்க முடியாம ரொம்ப கஷ்டப்படுறார். பாக்கவே பாவமா இருக்கு. இதுக்கு நீங்கதான் ஒரு வழி சொல்லணும்.”
“நான் வழி சொல்றதா? என்ன பிரச்சினைன்னு தெரியாம நான் எப்படிடீ வழி சொல்றது?”
“அது வந்து,….!!!.”
“சொல்லு என்ன,…?!!!”
“இல்லம்மா அது வந்து,….!!!.” என்று பிரியா சொல்லத் தயங்க, அவள் எதை சொல்ல வருகிறாள் என்பது எனக்கு புரிந்து போனது.
“எதுன்னாலும் பரவாயில்லே. தாரளாமா சொல்லு. நாம ரெண்டு பேரும், அம்மா, பொண்ணு மாதிரியா பழகறோம்? ஒரு ஃப்ரண்ட் மாதிரிதானே பழகறோம். கூச்சப்படாம சொல்லு. மனசுக்குள்ளே வச்சிகிட்டு இருந்தா அது பெரிய நோய் ஆய்டும்.”
“அப்பா,…. எங்கே?!!”
“அவர் அவரோட ஃப்ரண்டை ஏதோ விஷயமா பாத்துட்டு வர்றேன்னு பல்லாவரம் வரைக்கும் போய் இருக்கார். வர லேட்டாகும்.’
“அது வந்து,…. கொஞ்சம் பெர்சனலா,… கொஞ்சம் உரிமை எடுத்துகிட்டு சொல்ற மாதிரி இருக்கு. ஆனா, சொல்லாமலும் இருக்க முடியலே.”
“ஏதாவது பொம்பளை விஷயமா?”
“இல்ல,…”
“அவர் வேற யாரையாவது சின்ன வீடா வச்சுகிட்டு இருக்காரா?”
“ஐய்யோ!!!,…அதெல்லாம் இல்லைம்மா. ஒருத்தர் மேலே ரொம்ப ஆசை வச்சிட்டு உருகறார், மருகறார். மறக்க முடியாம தவிக்கிறார். “
“யாரு,…அவர் வேலை செய்யிற கம்பெனியிலே யாரையாச்சும் செட் பண்ணப் பாக்கிறாரா? சொல்லு. உங்க அப்பாவுக்கு தெரிஞ்ச ரவுடி கும்பலே இருக்கு. கையை காலை உடைச்சு வீட்ல உக்கார வச்சிடலாம்.”
“இது அந்த மாதிரி என் வாழ்க்கையை பாதிக்கற மாதிரி விஷயம் இல்லேம்மா. ஆனா, அவர் நினைப்பு தப்பு. சமுதாயத்துல அதை யாரும் ஒத்துக்க மாட்டாங்க. வெளியிலே தெரிஞ்சா அசிங்கம்.”
“நீ என்ன சொல்ல வர்றேன்னு எனக்கு புரியலை. எதுன்னாலும் ஸ்ட்ரெயிட்டா மேட்டருக்கு வா.”
மனதை திடப்படுத்தியவளாக, “சரிம்மா,… நானும் ஸ்ட்ரெயிட்டா மேட்டருக்கு வந்திடறேன். ஆனா, அதை கேட்டுட்டு, அவரையோ என்னையோ தப்பா
நினைக்கக் கூடாது. பிரச்சினையும் பண்ணக் கூடாது. பிடிக்கலைன்னா, பிடிக்கலைன்னு சொன்னா போதும். அப்புறம், அவராச்சு, நாங்களாச்சு. சீக்கிரமே அவர் மெண்டல் ஆய்டுவார். அப்புறம் என் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும்னு நீயே முடிவு செஞ்சுக்க.”
“ என்னடி ஏதேதோ சொல்றே. பளிச்சுன்னு சொல்லேன்டி.”
“ உங்க மருமகன், அதான் என்னோட புருஷன், உங்களுக்கும் ஒரு நாள் புருஷனா இருக்க ஆசைபடறார்.”
பிரியா சொன்னதைக் கேட்டதும், அதிர்ச்சி அடைந்தவளாக முகத்தில் உணர்ச்சிகளைக் காட்டி, “என்னடி சொல்றே,… இது எங்கேயாவது நடக்குமா? நான் கூட வேற ஏதோ, என்னவோன்னு நினைச்சேன். இது அசிங்கம் இல்லையாடி. யாராவது மாமியார் கூட செக்ஸ் வச்சுவாங்களா? உன் புருஷனுக்கு ஏன்டி இப்படி புத்தி போகுது? என்ன ஆச்சு அவருக்கு? நல்லாதானே இருந்தார்? நீ சொல்றதை கேக்கிறப்போ நான் அவரோட மாமியார்ன்ற முறையிலே கம்பெனியிலே அவர் கிட்டே கொஞ்சம் குளோசா பழகறது தப்போன்னு தோணுது. ம்,…. நீயும் விவஸ்தை கெட்டு, என் புருஷன் இப்படி ஆசை வச்சிருக்கார்ன்னு என் கிட்டேயே சொல்ல வந்துட்டே. இந்த பேச்சை இதோட நிறுத்திக்க. வேற விஷயம் ஏதாவது இருந்தா பேசு. இந்த விஷயம் உன் அப்பாவுக்கு தெரிஞ்சா கொன்னே போட்டுடுவார்.”
“சரி,,… நான் வர்றேன்.” என்று சொல்லி பிரியா எழுந்து வேகமாக அவள் வீட்டுக்கு கிளம்பினாள்.
இப்போ கதையை நான் சொல்கிறேன்.
நேற்று எங்கள் வீட்டுக்கு வந்த பிரியா அவள் அம்மாவிடம் பேசியதை நீங்கள் மேலே படித்திருப்பீர்கள்.
“,…..”
ஹரி:- “ஏய்,……பிரியா?”
பிரியா:- “என்னங்க,….”
ஹரி:- “இந்த கனவு பத்தி என்ன நினைக்கிறே. ?”
பிரியா:- “நீங்க சொன்னதைக் கேட்டு என்னவோ தெரியலே, ரொம்ப உணர்ச்சி வசப்பட்டுடேன். எனக்கு அஞ்சாறு தடவை பீய்ச்சி அடிச்சிடுச்சு. அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு. என் அம்மாவும் நீங்களும் நடந்துகிட்ட உங்க கனவை கேக்கிறப்போ என்னவோ கிக்கா இருக்குங்க.”
ஹரி:- “என்னை ஒன்னும் தப்பா எடுத்துக்கலையே?”
பிரியா:- “ம்ஹும்,….. இல்ல. இது கனவுதானே. நீங்களா போய் என் அம்மாகிட்டே தப்பா நடந்துக்கலையே. கனவுல கூட என் அம்மாவுக்கு ஹெல்ப்பாதான் இருந்துருக்கீங்க. இதுக்கு போய் நான் ஏன் உங்களை தப்பா நினைக்கணும். ஆனா, நான் ஒன்னு கேப்பேன். அதுக்கு நீங்க மறைக்காம உண்மையைச் சொல்லணும்.”
ஹரி:- “என்ன?”
பிரியா:- “ கனவை சொல்றப்போ, உங்க சுன்னி அவ்ளோ டெம்பர் ஆகுது. செக்ஸ்ல ஆசைப்பட்டு, இது கிடைக்குமான்னு நினைச்சு ரொம்ப நாளா ஏங்கிப்
போய் கிடக்கிறது,….. திடீர்ன்னு கிடைச்சா, இப்படிதான் சுன்னி டெம்பராகும்னு கேல்விப்பட்டிருக்கேன். உங்க சுன்னி டெம்பராகி உருட்டுக் கட்டை மாதிரி
என் கைக்குள்ள துள்ளறதிலேர்ந்தே என் அம்மா மேலே உங்களுக்கு ஒரு ஆசை இருக்குன்றது தெரியுது. உண்மையைச் சொல்லுங்க,……. எங்க அம்மா மேலே உங்களுக்கு அப்படிப்பட்ட ஆசை இருக்கா?” என்று ஹரியின் மார்பு ரோமங்களை அலைந்து கொண்டே அவன் மார்புக் காம்பை தடவி விட்டபடி கேட்டாள்.
“எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல பிரியா. உங்க அம்மாவை பாக்கும் போது, அவங்களை நினைக்கும் போதும் என்னவோ சந்தோஷமா இருக்கு. இது தப்புன்னு மனசுக்கு தெரியுது. ஆனா, நினைக்காம இருக்க முடியல. எந்த விஷயத்தை அடிக்கடி நினைக்கிறோமோ, அதுதான் கனவா வரும்னு கேள்விப்பட்டிருக்கேன். நீ ஒன்னும் தப்பா நினைக்கலையே?”
“ம்ஹும்,… இல்லீங்க. எங்க அம்மா உங்க நினைப்புக்கு வராத மாதிரி இருங்களேன்.”
“எப்படி இருக்க முடியும் பிரியா? ரெண்டு பேரும் ஒரே கம்பெனியிலே வேலை செயியிறோம். அடிக்கடி பாத்துக்கறோம். வேறொருத்தரா இருந்தா கூட பரவாயில்லே, பாக்கறதையோ, பேசறதையோ அவாய்ட் பண்ணலாம். ஆனா, உங்க அம்மா என் சொந்த மாமியாராச்சே? எப்படி அவங்க நினைப்பு வராத மாதிரி இருக்கிறது? அதுமில்லாம அவங்க எனக்கு ஹச் ஆர். அடிக்கடி பாக்க வேண்டி இருக்கு. தினம் தினம் பாத்து அவங்களோட ஸ்ட்ரக்சர், ஸ்டைல், நளினமான பேச்சு, கவர்ச்சியான உடம்பு இதெல்லாம் எனக்குள்ளே பதிஞ்சு போச்சு. மறக்கவும் முடியலே. என்ன பண்றதுன்னு தெரியலே. பைத்தியம் புடிச்ச மாதிரி இருக்கேன்.”
“அப்ப என்னை காதலிக்கறது பொய்யா?”
“ஐய்யோ,…அப்படி இல்ல பிரியா. உன்னை நான் உண்மையாலுமே காதலிக்கறேன். ஆனா, என்னவோ ஒரு சக்தி என்னை உங்க அம்மா கூட காந்தம் போல ஒட்ட வைக்குது.”
“எங்க அம்மா காந்தம்னா, அவங்களை விட்டு விலகி, அவங்களை மறக்கற மாதிரி, வேர ஏதாவது ஒரு கம்பெனிக்கோ, இல்ல, உங்க கம்பெனியோட வேற ப்ராஞ்சுக்கு ட்ரான்ஸ்பர் வாங்கிட்டு போய்டுங்களேன். இல்லன்னா நாமளே வேற ஊருக்கு வீட்டை மாத்திகிட்டு போய்டலாம்.”
“எதுவும் சர்ப்ப்பட்டு வராது பிரியா. இப்பதான் ப்ரொமோஷன் கிடைச்சிருக்கு. வேலையும் பழக்கமாகி இருக்கு. இப்ப ட்ரான்ஸ்பர் வாங்கறதும், வேற ஊருக்கு வீட்டை மாத்திகிட்டு போறதும் கஷ்டம். ”
“ம்,…. இன்னொன்னு வேணும்னா பண்ணலாம்.”
“என்ன?”
“உங்களை டிஸ்டர்ப் செய்யிற எங்கம்மாவை உங்க கூட சுதந்திரமா உங்க ஆசை தீர்றமாதிரி ஒரு நாள் முழுக்க பழக விட்டா, உங்களுக்கு என் அம்மா மேலே இருக்கிற அந்த ஆசை தீந்து அவங்களை மறக்க ஒரு சான்ஸ் இருக்குதானே?”
“ம்,,…ஆசை தீர பழகுறதுன்னா?”
“அதாங்க. டேட் ஃபிக்ஸிங்க். ஒரு நாள் மட்டும் என் அம்மாவுக்கு நீங்கதான் புருஷன். அப்படி ட்ரை பண்ணலாமா?”
“பண்ணலாம்தான். ஆனா, நான் போய் எப்படி ட்ரை பண்றது? அத்தை ஏதாவது தப்பா எடுத்துகிட்டாங்கன்னா?”
“ நீங்க ஒன்னும் ட்ரை பண்ண வேணாம். இந்த விஷயத்தை நானே எங்க அம்மாவிடம் பக்குவமா எடுத்துச் சொல்லி என்ன பண்றதுன்னு கேட்டுப் பார்க்கிறேன். அவங்க சரின்னா உங்களுக்கு ஓகேவா?”
“ம்,….”
பேசிக்கொண்டே என் மீது வளைந்த்து படுத்தவள், “இதுதானே மாமியாரை போட துடிக்கிற சுன்னின்னு சொல்லி, ஹரி சுன்னி முனைக்கு முத்தம் கொடுத்து வாய்க்குள் நுழைத்துக் கொண்டாள்.
“என்னங்க,….எனக்கு இப்ப ஒரு ஆசை வந்திருக்கு. உங்க கிட்டே சொல்லவா?!!”
“ம்,…சொல்லு,….”
“சொன்னா தப்பா நினைக்க மாட்டீங்களே,…?!!”
“ம்ஹும்,….”
“எங்க அம்மா உங்களுக்கு உறுதியா கிடைப்பாங்களான்னு சொல்ல முடியாது. அப்படியே கிடைச்சாலும், உடனே அந்த விஷயத்துக்கு ஒத்துக்க மாட்டாங்க. அதனால, நம்ம ஃபர்ஸ்ட் நைட் அன்னைக்கு என்னை நீங்க உங்க மாமியாரா நினைச்சுகிட்டு செஞ்சு உங்க ஆசையை தீத்துக்கோங்களேன்.”
“ச்சீய்,….மாமியாரை நினைச்சுகிட்டு, பொண்ணை ஓக்கிறது அசிங்கமா இருக்கு. விடு பிரியா. நடக்கறது நடக்கட்டும். இதை வச்சு நான் பொம்பிளைப் பொறுக்கின்னு நினைச்சிடாதே. இருந்தாலும் உங்க அம்மா மேலே எனக்கு ஒரு சபலம் இருக்குன்றதை உனக்கு உண்மையான புருஷனா இருக்கிற நான் உன் கிட்டே சொல்லித்தானே ஆகணும்.”
“சரிங்க,…..இப்படி ஒரு ஆசையை மனசுக்குள்ளே வச்சுகிட்டு புளுங்கிகிட்டு இருக்காம, ஓப்பனா என் கிட்டே சொன்னீங்க பாருங்க. அதுவே எனக்கு சந்தோஷமா இருக்குங்க. நீங்க கவலைப் படாதீங்க. எங்க அம்மாகிட்டே நான் பேசிப் பார்க்கிறேன்.”
இது நடந்து ஒரு நாள் கழித்து,……
பிரியாவுக்கும் என் மனைவி லதாவுக்கும் நடந்த உரையாடலைப் பற்றி என் மனைவி சொல்வாள்.
பிரியா ஸ்கூல் போய் விட்டு அது முடிந்ததும் எங்கள் வீட்டுக்கு வந்தாள்.
“வா பிரியா,…. நல்லா இருக்கியா, ஹரி நல்லா இருக்காரா?”
“ம்,…அவர் நல்லா இருக்கார்ம்மா. ஆனா, கொஞ்ச நாளா ஏதோ பித்து பிடிச்சவர் போல இருக்கார். என்ன பண்றதுன்னு தெரியலை.”
“பித்து பிடிச்சவர் மாதிரி இருக்கார்ன்னா,…என்ன பண்றார்,….உன் கிட்டே ஏதாவது தப்பா நடந்துகிட்டாரா? வீட்ல ஏதாவது பிரச்சினையா? சரி,…. காஃபியா,… டீயா”
“காஃபிம்மா”
கேட்டுக்கொண்டே சமையலறைக்கு காபி போடப் போனேன்.
நான் காபி போட்டு எடுத்து வந்து பிரியவுக்கு ஒரு கப்பைக் கொடுத்துவிட்டு நான் ஒரு கப்பை எடுத்துக் கொண்டு சோபாவில் உட்கார்ந்தேன்.
“ம்,…. போறப்போ என்னவோ கேட்டேனே?” காபியை உதட்டில் வைத்து உறிஞ்சியபடியே கேட்டேன்.
“அதான்,,….உன் கிட்டே ஏதாவது தப்பா நடந்துகிட்டாரா? வீட்ல ஏதாவது பிரச்சினையா?ன்னு கேட்டீங்க.”
“ம்,….”
“அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லம்மா. ஆனா, அவர் மனசுல ஏதோ ஒரு ஆசை வந்திருக்கு. அதை மறக்க முடியாம ரொம்ப கஷ்டப்படுறார். பாக்கவே பாவமா இருக்கு. இதுக்கு நீங்கதான் ஒரு வழி சொல்லணும்.”
“நான் வழி சொல்றதா? என்ன பிரச்சினைன்னு தெரியாம நான் எப்படிடீ வழி சொல்றது?”
“அது வந்து,….!!!.”
“சொல்லு என்ன,…?!!!”
“இல்லம்மா அது வந்து,….!!!.” என்று பிரியா சொல்லத் தயங்க, அவள் எதை சொல்ல வருகிறாள் என்பது எனக்கு புரிந்து போனது.
“எதுன்னாலும் பரவாயில்லே. தாரளாமா சொல்லு. நாம ரெண்டு பேரும், அம்மா, பொண்ணு மாதிரியா பழகறோம்? ஒரு ஃப்ரண்ட் மாதிரிதானே பழகறோம். கூச்சப்படாம சொல்லு. மனசுக்குள்ளே வச்சிகிட்டு இருந்தா அது பெரிய நோய் ஆய்டும்.”
“அப்பா,…. எங்கே?!!”
“அவர் அவரோட ஃப்ரண்டை ஏதோ விஷயமா பாத்துட்டு வர்றேன்னு பல்லாவரம் வரைக்கும் போய் இருக்கார். வர லேட்டாகும்.’
“அது வந்து,…. கொஞ்சம் பெர்சனலா,… கொஞ்சம் உரிமை எடுத்துகிட்டு சொல்ற மாதிரி இருக்கு. ஆனா, சொல்லாமலும் இருக்க முடியலே.”
“ஏதாவது பொம்பளை விஷயமா?”
“இல்ல,…”
“அவர் வேற யாரையாவது சின்ன வீடா வச்சுகிட்டு இருக்காரா?”
“ஐய்யோ!!!,…அதெல்லாம் இல்லைம்மா. ஒருத்தர் மேலே ரொம்ப ஆசை வச்சிட்டு உருகறார், மருகறார். மறக்க முடியாம தவிக்கிறார். “
“யாரு,…அவர் வேலை செய்யிற கம்பெனியிலே யாரையாச்சும் செட் பண்ணப் பாக்கிறாரா? சொல்லு. உங்க அப்பாவுக்கு தெரிஞ்ச ரவுடி கும்பலே இருக்கு. கையை காலை உடைச்சு வீட்ல உக்கார வச்சிடலாம்.”
“இது அந்த மாதிரி என் வாழ்க்கையை பாதிக்கற மாதிரி விஷயம் இல்லேம்மா. ஆனா, அவர் நினைப்பு தப்பு. சமுதாயத்துல அதை யாரும் ஒத்துக்க மாட்டாங்க. வெளியிலே தெரிஞ்சா அசிங்கம்.”
“நீ என்ன சொல்ல வர்றேன்னு எனக்கு புரியலை. எதுன்னாலும் ஸ்ட்ரெயிட்டா மேட்டருக்கு வா.”
மனதை திடப்படுத்தியவளாக, “சரிம்மா,… நானும் ஸ்ட்ரெயிட்டா மேட்டருக்கு வந்திடறேன். ஆனா, அதை கேட்டுட்டு, அவரையோ என்னையோ தப்பா
நினைக்கக் கூடாது. பிரச்சினையும் பண்ணக் கூடாது. பிடிக்கலைன்னா, பிடிக்கலைன்னு சொன்னா போதும். அப்புறம், அவராச்சு, நாங்களாச்சு. சீக்கிரமே அவர் மெண்டல் ஆய்டுவார். அப்புறம் என் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும்னு நீயே முடிவு செஞ்சுக்க.”
“ என்னடி ஏதேதோ சொல்றே. பளிச்சுன்னு சொல்லேன்டி.”
“ உங்க மருமகன், அதான் என்னோட புருஷன், உங்களுக்கும் ஒரு நாள் புருஷனா இருக்க ஆசைபடறார்.”
பிரியா சொன்னதைக் கேட்டதும், அதிர்ச்சி அடைந்தவளாக முகத்தில் உணர்ச்சிகளைக் காட்டி, “என்னடி சொல்றே,… இது எங்கேயாவது நடக்குமா? நான் கூட வேற ஏதோ, என்னவோன்னு நினைச்சேன். இது அசிங்கம் இல்லையாடி. யாராவது மாமியார் கூட செக்ஸ் வச்சுவாங்களா? உன் புருஷனுக்கு ஏன்டி இப்படி புத்தி போகுது? என்ன ஆச்சு அவருக்கு? நல்லாதானே இருந்தார்? நீ சொல்றதை கேக்கிறப்போ நான் அவரோட மாமியார்ன்ற முறையிலே கம்பெனியிலே அவர் கிட்டே கொஞ்சம் குளோசா பழகறது தப்போன்னு தோணுது. ம்,…. நீயும் விவஸ்தை கெட்டு, என் புருஷன் இப்படி ஆசை வச்சிருக்கார்ன்னு என் கிட்டேயே சொல்ல வந்துட்டே. இந்த பேச்சை இதோட நிறுத்திக்க. வேற விஷயம் ஏதாவது இருந்தா பேசு. இந்த விஷயம் உன் அப்பாவுக்கு தெரிஞ்சா கொன்னே போட்டுடுவார்.”
“சரி,,… நான் வர்றேன்.” என்று சொல்லி பிரியா எழுந்து வேகமாக அவள் வீட்டுக்கு கிளம்பினாள்.
இப்போ கதையை நான் சொல்கிறேன்.
நேற்று எங்கள் வீட்டுக்கு வந்த பிரியா அவள் அம்மாவிடம் பேசியதை நீங்கள் மேலே படித்திருப்பீர்கள்.
16-02-2023, 08:41 PM
காலை 7 மணிக்கு நான் வாக்கிங்க் போய் இருந்த போது பிரியா போன் பண்ணினாள்.
“என்ன பிரியா சொல்லும்மா?”
“இனி உங்க கூட நான் டூ. இனி இங்கே நீங்க வர வேண்டாம். நானும் அங்கே வர மாட்டேன்.”
“ஐய்யயோ!!! என்ன ஆச்சுடி செல்லம்?. ஏன் இந்த கோவம்?!!!”
“ம்,…. அப்படிதான். ஒரு ஹெல்ப்புன்னு வந்து கேட்டா உங்க பொண்டாட்டி என்னவோ அப்படி பேசறாங்க. என்ன பண்ணுவீங்களோ, ஏது பண்ணுவீங்களோ எனக்கு தெரியாது. நான் கேட்டதுக்கு அவங்க சரின்னு சொன்னாதான் இனி நமக்குள்ள உறவு தொடரும். இல்லேன்னா கட் தான்”
“சரிமா என் செல்லக் குட்டி. உங்க அம்மாகிட்டே நான் பக்குவமா எடுத்து சொல்றேன். நீ ஒன்னும் கோவப்படாதே.”
“ம்,…சரி,… பாக்கலாம்” என்று சொல்லி போனை வைத்து விட்டாள்.
நான் வீட்டுக்கு வந்து என் மனைவியிடம் நடந்த விஷயத்தைக் கேட்க, அவள் நடந்ததை சொன்னாள்.
“நீ பேசற மாதிரி பேசி. சரின்னு ஒத்துகிட்டு இருக்கலாமில்ல. இப்ப பாரு அவ முரண்டு பிடிக்கறா.”
“உங்க மகதானே அப்படிதான் இருப்பா. பிரியா கேட்டதுக்கு உடனே சரின்னு சொல்லக் கூடாதுங்க. நான் என்னவோ அடுத்த ஆம்பிளைக்கு,…. அதாங்க நம்ம மாப்பிள்ளைக்காக ஏங்கிகிட்டு இருக்கேன்றது மாதிரி ஆய்டும். கொஞ்சம் பிகு பண்ணிட்டு சரின்னு சொல்லலாம்னு இருந்தேன். அதுக்குள்ள கோவம் வந்து அவளே படக்குன்னு எந்திரிச்சு போய்ட்டா. சரின்னு நானும் விட்டுட்டேன்.”
“சரி,…. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல ஹரி கிட்டே இருந்து உனக்கு போன் வரும். பேசிட்டு, பிரியாவை கூப்பிட்டு பேசிடு. இல்லேன்னா அவளை இங்கே வரச் சொல்லி பேசிடு,…என்ன?”
“சரிங்க,….”
சொன்ன மாதிரியே, ஹரியிடம் இருந்து போன் வந்த்து. “அத்தை அவளுக்கு தெரியாமதான் பேசறேன். எனக்காக பரிஞ்சு பேசத்தான் நேத்து அவ வந்திருக்கா. அவ கிட்டே அதுவும் இதுவும் பேசி துரத்தி விட்டுட்டீங்களே. இப்ப என்ன செய்யறது?’
“என் பொண்ணை பத்தி எனக்கு தெரியும் ஹரி. நான் அப்புறமா அவ கிட்டே பேசுற விதத்துல பேசிக்கறேன். பிரியாவை உங்க மாமாவுக்கு கூட்டிக் கொடுக்க உங்களுக்கு சம்மதம் தானே?”
“முழு சம்மதம் அத்தே. நீங்க அவளை எப்படியாவது சமாதானப்படுத்துங்க.”
“சரிங்க மாப்ளே. அதை நான் பாத்துக்கறேன்.” என்ரு என் மனைவி சொல்லி போனை வைத்தாள்.
என் மனைவி லதா சொல்கிறாள்.
அடுத்த நாள் பிரியாவை போனில் அழைத்தேன்.
“பிரியா,…”
“ம்,….”
“பிரியாதானே பேசறது?”
“ நான் உங்க கூட பேச மாட்டேன். உங்க கூட ‘க்கா’.”
“என்னடா செல்லம். அம்மாவைப் பத்தி தப்பா புரிஞ்சுகிட்டியா? உனக்காக எனக்கு ஓகேதான் செல்லம். ஆனா, அப்பாகிட்டே இதுக்கு சம்மதம் வாங்கணும் இல்லையா? அதான் அப்படி சொன்னேன்.”
“அப்பாகிட்டே பேசினீங்களாம்மா?”
“ம்,….ஆனா, அவர் போடற கண்டிஷனுக்கு நீயும், உன் புருஷனும் ஒத்து வருவீங்களான்னு தெரியல.”
“அவர் கண்டிஷன் கிடக்கட்டும். நீங்க என்ன சொல்றீங்க. நேத்து பூரா ‘அத்தை என்ன சொன்னாங்க,….அத்தை என்ன சொன்னாங்க’ன்னு என் கிட்டே ஒரே தொல்லை.”
“எனக்கு சம்மதம்தான். ஆனா,,…”
“ஆனா,…என்னம்மா?”
“உங்க அப்பா போடற கண்டிஷனை உங்களால நிறைவேத்த முடியாது.”
பிரியாவுக்கு நான் சொல்ல வருவது என்ன என்று புரிந்தாலும், அவளும் புரியாதது போல பிகு காட்டினாள்.
“அப்படி என்னம்மா கண்டிஷன் போடறார்?.”
“ச்சீய்!!!,….அதை சொல்லவே நாக்கு கூசுதுடி. இப்படிப்பட்ட ஆசை வச்சிருக்கிற ஒருத்தரை என் புருஷன்னு சொல்றதுக்கே எனக்கு வெக்கமா இருக்கு.”
“அப்படி என்னம்மா கேட்டுட்டார்?”
“அது அசிங்கம், கேவலம்.”
“பரவாயில்லே சொல்லு,…”
‘அது வந்து,….”
“சொல்லும்மா,….”
‘அவர் பொண்டாட்டியை ஹரி ஷேர் பண்ணிக்கற மாதிரி, ஹரி பொண்டாட்டியை அவரோட ஷேர் பண்ணிக்கறதா இருந்தா ஓகேவாம். ஆனா, இதுக்கு யாராவது ஒத்துக்குவாங்களா? மகளையே மனைவியாக்கிக்க ஆசைப்படறாரே, இவரை எல்லாம் என்ன செய்யணும்? கேவலமான கண்டிஷனா இருக்கு இல்லே?!!”
“என்ன கேவலமான கண்டிஷன்? அப்படி என்னம்மா கேட்டுட்டார். என் புருஷன் ஆசையும் தப்புதான். உன் புருஷன் ஆசையும் தப்புதான். இருந்தாலும், ரெண்டு பேரையுமே நாம காதலிச்சு கல்யானம் பண்ணிகிட்டோம். அதனால ஹரி மேல இருக்கிற காதல்னால அப்பாவோட ஆசைக்கு நான் சம்மதம் சொல்றேன். ஹரி கிட்டே இதை பத்தி பேசிட்டு சொல்றேன். என் மேலே இருக்கிற காதலுக்கும், உங்க மேலே இருக்கிற ஆசைக்கு நிச்சயம் மாட்டேன்னு சொல்ல மாட்டார். சரியான ஜொள் பார்ட்டி” என்று சொல்லி சிரித்தாள்.
“சரி,…. ஹரியோட சம்மதத்தை நாளைக்கு நேர்ல வந்து சொல்லச் சொல்லு.’
“சரிம்மா,…. வச்சிட்ட்டா,….உம்மாஆஆ” என்று பிரியா போனிலேயே எனக்கு முத்தம் கொடுத்தாள்.
நானும் பிரியாவும் பேசிக்கொண்டதை என் கணவரிடமும் சொன்னேன்.
இனி கதையை என் கணவர் சொல்வார்.
அடுத்த நாள் பிரியாவும், ஹரியும் எங்கள் வீட்டுக்கு வந்திருந்தனர். அவர்களுக்காக மட்டன், சிக்கன் என்று செய்து தடல்புடலாக விருந்து பரிமாறினாள் என் மனைவி.
விருந்து சாப்பிட்ட பிறகு நாலு பேரும் போர்ட்டிகோவில் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தோம், அப்போது ஹரி பேச ஆரம்பித்தார்.
“மாமா,…. பிரியா மேலே நீங்க ரொம்ப ஆசை வச்சிருக்கிறதா அத்தை சொன்னாங்க. அதே மாதிரி நானும் அத்தை மேலே ரொம்ப ஆசை வச்சிருக்கேன். இந்தாங்க உங்க மகளை உங்க கிட்டேயே கன்னி கழியாம கொடுக்கறேன். உங்க ஆசைப்படி இவளை என்ன வேணும்னாலும் பண்ணிக்கோங்க.” என்று சொல்லி பிரியாவை ஹரி என் பக்கம் தள்ள, பிரியா தலை குனிந்த படியே, என் மனைவியைப் பார்க்க, வாய்க்குள்ளே சிரித்தவள், “போடி,…. இன்னும் என்ன தயக்கம். அதான் உன் புருஷனே உன்னை உன் அப்பாவுக்கு கூட்டி கொடுத்துட்டான்லே. போய் அப்பாவை கட்டிப் பிடிச்சுக்கோடி.”
பிரியா அவர்கள் இருவரையும் பார்த்தபடியே தயக்கமாக என் அருகே வர, “அவதான் சின்னப் பொண்ணு தயங்கி தயங்கி நிக்கிறான்னா, நீங்களும் ஏன் பாத்துகிட்டு நிக்கறீங்க? கூப்பிட்டு அன்பா ஆசையா அணைச்சுக்கோங்க.”
“பிரியாவுக்கு இதுலே சம்மதம் இருக்கா இல்லையா தெரியலையே?” என்றேன் விளையாட்டாக.
“பிரியாவுக்கு இதுலே முழு சம்மதம்தாங்க,…”
ஹரியைப் பார்த்த நான், “என்னங்க ஹரி நீங்க என்ன சொல்றீங்க?”
“ஆமாம் மாமா,…. பிரியாவுக்கு இதுல முழு சம்மதம்தான். இனி அவ உங்களுக்குதான் எடுத்துக்கோங்க.”
“சரி,…. பிரியா,… நீ என்னம்மா சொல்றே?” நான் என் முன்னே தலை குனிந்து, வெக்கத்தில் முகம் சிவந்து நின்றிருந்த பிரியாவைப் பார்த்து கேட்க,…
“நான் என்னப்பா சொல்றது? அம்மாவும், அவரும் அவங்க ஆசைப்படி சேர்ந்து சந்தோஷமா இருக்கணும். சுருக்கமா சொல்லப் போனா, நாம எல்லோரும் சந்தோஷமா சேர்ந்து இருக்கணும். அதுதான் என் ஆசை. உங்க பெட்ல அம்மாவுக்கு பதிலா நான் படுத்துக்க எனக்கு சம்மதம்தான்ப்பா. என்னை ஏத்துக்கோங்கப்பா.” என்று சொன்ன என் மகளை வாரி அணைத்து அவள் முகம் எங்கும் முத்தம் கொடுக்க, என் மனைவியும், ஹரியும் எங்களை சிரித்தபடி பார்த்து, ஒருவருக்கொருவர் கையை குலுக்கிக் கொண்டு, “ஹரி,… ஒரு நல்ல நாள்லே உன் மாமாவுக்கும், பிரியாவுக்கும் ஃபர்ஸ்ட் நைட் வச்சு கொண்டாடணும்னு எனக்கு ஆசையா இருக்கு. நீங்க என்ன சொல்றீங்க?” என்று என் மனைவி தன் ஆசையை ஹரியிடம் வெளிப்படுத்த,….
“இன்னும் ரெண்டு நாள்லே பெங்களூர்ல ஒரு மீட்டிங்குக்காக போக வேண்டி இருக்கு. அங்கே தங்கறதுக்கு பெரிய குவார்ட்டர்ஸ் மாதிரிதான் ரூம் கொடுப்பாங்க. நமக்கு ரெண்டு குவாட்டர்ஸ் கேட்டிருக்கேன். அனேகமா கிடைச்சிடும். அங்க நாம அஞ்சு நாள் தங்கி பிரியாவோட ஃபர்ஸ்ட் நைட்டை கிரேண்டா செலிபரேட் செஞ்சுடலாம் அத்தே.”
“என்ன பிரியா சொல்றே?!!”
“ச்சீய்!!!,… போங்க. என்னவோ பண்ணுங்க. “ என்று சொல்லி விட்டு கிச்சனுக்குள் ஓடி விட்டாள்.
நாங்கள் நால்வரும் பெங்களூர் புறப்படத் தயார் ஆனோம்.
“என்ன பிரியா சொல்லும்மா?”
“இனி உங்க கூட நான் டூ. இனி இங்கே நீங்க வர வேண்டாம். நானும் அங்கே வர மாட்டேன்.”
“ஐய்யயோ!!! என்ன ஆச்சுடி செல்லம்?. ஏன் இந்த கோவம்?!!!”
“ம்,…. அப்படிதான். ஒரு ஹெல்ப்புன்னு வந்து கேட்டா உங்க பொண்டாட்டி என்னவோ அப்படி பேசறாங்க. என்ன பண்ணுவீங்களோ, ஏது பண்ணுவீங்களோ எனக்கு தெரியாது. நான் கேட்டதுக்கு அவங்க சரின்னு சொன்னாதான் இனி நமக்குள்ள உறவு தொடரும். இல்லேன்னா கட் தான்”
“சரிமா என் செல்லக் குட்டி. உங்க அம்மாகிட்டே நான் பக்குவமா எடுத்து சொல்றேன். நீ ஒன்னும் கோவப்படாதே.”
“ம்,…சரி,… பாக்கலாம்” என்று சொல்லி போனை வைத்து விட்டாள்.
நான் வீட்டுக்கு வந்து என் மனைவியிடம் நடந்த விஷயத்தைக் கேட்க, அவள் நடந்ததை சொன்னாள்.
“நீ பேசற மாதிரி பேசி. சரின்னு ஒத்துகிட்டு இருக்கலாமில்ல. இப்ப பாரு அவ முரண்டு பிடிக்கறா.”
“உங்க மகதானே அப்படிதான் இருப்பா. பிரியா கேட்டதுக்கு உடனே சரின்னு சொல்லக் கூடாதுங்க. நான் என்னவோ அடுத்த ஆம்பிளைக்கு,…. அதாங்க நம்ம மாப்பிள்ளைக்காக ஏங்கிகிட்டு இருக்கேன்றது மாதிரி ஆய்டும். கொஞ்சம் பிகு பண்ணிட்டு சரின்னு சொல்லலாம்னு இருந்தேன். அதுக்குள்ள கோவம் வந்து அவளே படக்குன்னு எந்திரிச்சு போய்ட்டா. சரின்னு நானும் விட்டுட்டேன்.”
“சரி,…. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல ஹரி கிட்டே இருந்து உனக்கு போன் வரும். பேசிட்டு, பிரியாவை கூப்பிட்டு பேசிடு. இல்லேன்னா அவளை இங்கே வரச் சொல்லி பேசிடு,…என்ன?”
“சரிங்க,….”
சொன்ன மாதிரியே, ஹரியிடம் இருந்து போன் வந்த்து. “அத்தை அவளுக்கு தெரியாமதான் பேசறேன். எனக்காக பரிஞ்சு பேசத்தான் நேத்து அவ வந்திருக்கா. அவ கிட்டே அதுவும் இதுவும் பேசி துரத்தி விட்டுட்டீங்களே. இப்ப என்ன செய்யறது?’
“என் பொண்ணை பத்தி எனக்கு தெரியும் ஹரி. நான் அப்புறமா அவ கிட்டே பேசுற விதத்துல பேசிக்கறேன். பிரியாவை உங்க மாமாவுக்கு கூட்டிக் கொடுக்க உங்களுக்கு சம்மதம் தானே?”
“முழு சம்மதம் அத்தே. நீங்க அவளை எப்படியாவது சமாதானப்படுத்துங்க.”
“சரிங்க மாப்ளே. அதை நான் பாத்துக்கறேன்.” என்ரு என் மனைவி சொல்லி போனை வைத்தாள்.
என் மனைவி லதா சொல்கிறாள்.
அடுத்த நாள் பிரியாவை போனில் அழைத்தேன்.
“பிரியா,…”
“ம்,….”
“பிரியாதானே பேசறது?”
“ நான் உங்க கூட பேச மாட்டேன். உங்க கூட ‘க்கா’.”
“என்னடா செல்லம். அம்மாவைப் பத்தி தப்பா புரிஞ்சுகிட்டியா? உனக்காக எனக்கு ஓகேதான் செல்லம். ஆனா, அப்பாகிட்டே இதுக்கு சம்மதம் வாங்கணும் இல்லையா? அதான் அப்படி சொன்னேன்.”
“அப்பாகிட்டே பேசினீங்களாம்மா?”
“ம்,….ஆனா, அவர் போடற கண்டிஷனுக்கு நீயும், உன் புருஷனும் ஒத்து வருவீங்களான்னு தெரியல.”
“அவர் கண்டிஷன் கிடக்கட்டும். நீங்க என்ன சொல்றீங்க. நேத்து பூரா ‘அத்தை என்ன சொன்னாங்க,….அத்தை என்ன சொன்னாங்க’ன்னு என் கிட்டே ஒரே தொல்லை.”
“எனக்கு சம்மதம்தான். ஆனா,,…”
“ஆனா,…என்னம்மா?”
“உங்க அப்பா போடற கண்டிஷனை உங்களால நிறைவேத்த முடியாது.”
பிரியாவுக்கு நான் சொல்ல வருவது என்ன என்று புரிந்தாலும், அவளும் புரியாதது போல பிகு காட்டினாள்.
“அப்படி என்னம்மா கண்டிஷன் போடறார்?.”
“ச்சீய்!!!,….அதை சொல்லவே நாக்கு கூசுதுடி. இப்படிப்பட்ட ஆசை வச்சிருக்கிற ஒருத்தரை என் புருஷன்னு சொல்றதுக்கே எனக்கு வெக்கமா இருக்கு.”
“அப்படி என்னம்மா கேட்டுட்டார்?”
“அது அசிங்கம், கேவலம்.”
“பரவாயில்லே சொல்லு,…”
‘அது வந்து,….”
“சொல்லும்மா,….”
‘அவர் பொண்டாட்டியை ஹரி ஷேர் பண்ணிக்கற மாதிரி, ஹரி பொண்டாட்டியை அவரோட ஷேர் பண்ணிக்கறதா இருந்தா ஓகேவாம். ஆனா, இதுக்கு யாராவது ஒத்துக்குவாங்களா? மகளையே மனைவியாக்கிக்க ஆசைப்படறாரே, இவரை எல்லாம் என்ன செய்யணும்? கேவலமான கண்டிஷனா இருக்கு இல்லே?!!”
“என்ன கேவலமான கண்டிஷன்? அப்படி என்னம்மா கேட்டுட்டார். என் புருஷன் ஆசையும் தப்புதான். உன் புருஷன் ஆசையும் தப்புதான். இருந்தாலும், ரெண்டு பேரையுமே நாம காதலிச்சு கல்யானம் பண்ணிகிட்டோம். அதனால ஹரி மேல இருக்கிற காதல்னால அப்பாவோட ஆசைக்கு நான் சம்மதம் சொல்றேன். ஹரி கிட்டே இதை பத்தி பேசிட்டு சொல்றேன். என் மேலே இருக்கிற காதலுக்கும், உங்க மேலே இருக்கிற ஆசைக்கு நிச்சயம் மாட்டேன்னு சொல்ல மாட்டார். சரியான ஜொள் பார்ட்டி” என்று சொல்லி சிரித்தாள்.
“சரி,…. ஹரியோட சம்மதத்தை நாளைக்கு நேர்ல வந்து சொல்லச் சொல்லு.’
“சரிம்மா,…. வச்சிட்ட்டா,….உம்மாஆஆ” என்று பிரியா போனிலேயே எனக்கு முத்தம் கொடுத்தாள்.
நானும் பிரியாவும் பேசிக்கொண்டதை என் கணவரிடமும் சொன்னேன்.
இனி கதையை என் கணவர் சொல்வார்.
அடுத்த நாள் பிரியாவும், ஹரியும் எங்கள் வீட்டுக்கு வந்திருந்தனர். அவர்களுக்காக மட்டன், சிக்கன் என்று செய்து தடல்புடலாக விருந்து பரிமாறினாள் என் மனைவி.
விருந்து சாப்பிட்ட பிறகு நாலு பேரும் போர்ட்டிகோவில் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தோம், அப்போது ஹரி பேச ஆரம்பித்தார்.
“மாமா,…. பிரியா மேலே நீங்க ரொம்ப ஆசை வச்சிருக்கிறதா அத்தை சொன்னாங்க. அதே மாதிரி நானும் அத்தை மேலே ரொம்ப ஆசை வச்சிருக்கேன். இந்தாங்க உங்க மகளை உங்க கிட்டேயே கன்னி கழியாம கொடுக்கறேன். உங்க ஆசைப்படி இவளை என்ன வேணும்னாலும் பண்ணிக்கோங்க.” என்று சொல்லி பிரியாவை ஹரி என் பக்கம் தள்ள, பிரியா தலை குனிந்த படியே, என் மனைவியைப் பார்க்க, வாய்க்குள்ளே சிரித்தவள், “போடி,…. இன்னும் என்ன தயக்கம். அதான் உன் புருஷனே உன்னை உன் அப்பாவுக்கு கூட்டி கொடுத்துட்டான்லே. போய் அப்பாவை கட்டிப் பிடிச்சுக்கோடி.”
பிரியா அவர்கள் இருவரையும் பார்த்தபடியே தயக்கமாக என் அருகே வர, “அவதான் சின்னப் பொண்ணு தயங்கி தயங்கி நிக்கிறான்னா, நீங்களும் ஏன் பாத்துகிட்டு நிக்கறீங்க? கூப்பிட்டு அன்பா ஆசையா அணைச்சுக்கோங்க.”
“பிரியாவுக்கு இதுலே சம்மதம் இருக்கா இல்லையா தெரியலையே?” என்றேன் விளையாட்டாக.
“பிரியாவுக்கு இதுலே முழு சம்மதம்தாங்க,…”
ஹரியைப் பார்த்த நான், “என்னங்க ஹரி நீங்க என்ன சொல்றீங்க?”
“ஆமாம் மாமா,…. பிரியாவுக்கு இதுல முழு சம்மதம்தான். இனி அவ உங்களுக்குதான் எடுத்துக்கோங்க.”
“சரி,…. பிரியா,… நீ என்னம்மா சொல்றே?” நான் என் முன்னே தலை குனிந்து, வெக்கத்தில் முகம் சிவந்து நின்றிருந்த பிரியாவைப் பார்த்து கேட்க,…
“நான் என்னப்பா சொல்றது? அம்மாவும், அவரும் அவங்க ஆசைப்படி சேர்ந்து சந்தோஷமா இருக்கணும். சுருக்கமா சொல்லப் போனா, நாம எல்லோரும் சந்தோஷமா சேர்ந்து இருக்கணும். அதுதான் என் ஆசை. உங்க பெட்ல அம்மாவுக்கு பதிலா நான் படுத்துக்க எனக்கு சம்மதம்தான்ப்பா. என்னை ஏத்துக்கோங்கப்பா.” என்று சொன்ன என் மகளை வாரி அணைத்து அவள் முகம் எங்கும் முத்தம் கொடுக்க, என் மனைவியும், ஹரியும் எங்களை சிரித்தபடி பார்த்து, ஒருவருக்கொருவர் கையை குலுக்கிக் கொண்டு, “ஹரி,… ஒரு நல்ல நாள்லே உன் மாமாவுக்கும், பிரியாவுக்கும் ஃபர்ஸ்ட் நைட் வச்சு கொண்டாடணும்னு எனக்கு ஆசையா இருக்கு. நீங்க என்ன சொல்றீங்க?” என்று என் மனைவி தன் ஆசையை ஹரியிடம் வெளிப்படுத்த,….
“இன்னும் ரெண்டு நாள்லே பெங்களூர்ல ஒரு மீட்டிங்குக்காக போக வேண்டி இருக்கு. அங்கே தங்கறதுக்கு பெரிய குவார்ட்டர்ஸ் மாதிரிதான் ரூம் கொடுப்பாங்க. நமக்கு ரெண்டு குவாட்டர்ஸ் கேட்டிருக்கேன். அனேகமா கிடைச்சிடும். அங்க நாம அஞ்சு நாள் தங்கி பிரியாவோட ஃபர்ஸ்ட் நைட்டை கிரேண்டா செலிபரேட் செஞ்சுடலாம் அத்தே.”
“என்ன பிரியா சொல்றே?!!”
“ச்சீய்!!!,… போங்க. என்னவோ பண்ணுங்க. “ என்று சொல்லி விட்டு கிச்சனுக்குள் ஓடி விட்டாள்.
நாங்கள் நால்வரும் பெங்களூர் புறப்படத் தயார் ஆனோம்.
16-02-2023, 08:42 PM
16-02-2023, 08:43 PM
16-02-2023, 08:43 PM
17-02-2023, 07:34 PM
18-02-2023, 05:12 PM
செங்கல்பட்டிலிருந்து இரவே புறப்பட்டு, காலை 7:00 மணிக்கு பெங்களூரை அடைந்தோம்..
ஒரு குவார்டர்ஸ் சிவாஜி நகரில் இருந்தது. இன்னொரு குவார்டர்ஸ் அசோக் நகரில் …. இருந்தது.
சிவாஜி நகரில் இருந்த குவார்டர்ஸில் என் மனைவியும், ஹரியும் தங்கிக்கொள்ளவும், அசோக் நகரில் இருந்த குவார்ட்டர்ஸில் நானும் பிரியாவும் தங்கிக்கொள்ளவும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது..
பெங்களூரு தட்ப வெப்பம் கொஞ்சம் குளிராகவே இருந்தது.
முதலில் பெங்களூர் சிவாஜி நகரில் இருந்த குவார்ட்டரஸுக்கு போனோம். அங்கே போனதும், அங்கே இருந்த கார் பார்கிங்கில் காரை நிறுத்தி விட்டு, அதிலிருந்த லக்கேஜ்களை எடுத்து வந்து குவார்ட்டர்ஸில் வைத்து விட்டு, ஒவ்வொருவராக குளித்து காலைக் கடன்களை முடித்து, நானும், ஹரியும் பட்டு வேஷ்டி, பட்டு சட்டைஅணிந்து கொள்ள ,… பிரியாவும், என் மனைவி லதாவும் மணப் பெண்களைப் போல அலங்காரம் செய்து பட்டுப் புடவை உடுத்தி வந்தனர்.
பெங்களூரை சுர்றிப் பார்ப்பதற்கு முன்பாக சொக்க நாதர் கோவிலுக்கு சென்று சாமி தரிசனம் செய்து வர திட்டமிட்டோம்.
திட்டமிட்டபடி காரில் ஏறி சொக்கநாத ஸ்வாமி கோவிலுக்கு சென்றோம்.
“என்ன திடீர்ன்னு கோவிலுக்கு?” என்று என் மனைவியிடம் கேட்டேன்.
“ பிரியா கல்யாணம் ஆகி ஒரு மாசம் ஆகுது. ஒரு நல்ல நாளா பாத்து தாலி பிரிச்சு கோக்கணும். அதான் கோவில்லே வச்சு அவளுக்கு தாலி பிரிச்சு கோக்கலாம்னு போறோம்.”
அரை மணி நேர கார் பயணத்தில் சொக்க நாத ஸ்வாமி கோவிலுக்கு சென்றோம்.
கோவிலுக்குள் நுழைந்து உள்ளே சென்று ஆகம விதி முறைப்படி கோவிலைச் சுற்றி வந்து, இருக்கும் தெய்வங்களை வணங்கி, மூலஸ்தரான சொக்க நாத ஸ்வாமியை வணங்கி, மூலஸ்தானத்திற்கு முன் சொக்க நாத ஸ்வாமியைப் பார்த்தபடி எல்லோரும் உட்கார்ந்தோம்.
புரோகிதர் எடுத்து வந்து கொடுத்த மல மாலைகளை நால்வரும் அணிந்து கொண்டோம்.
என் மனைவி ஒரு புது மஞ்சள் கயிற்றின் நடுவே புது மஞ்சள் துண்டு ஒன்றுக்கு மூன்று முடிச்சு போட்டு கட்டி, நுனியில் மூன்று முடிச்சு போட்டு அதை பிரியாவின் கழுத்தில் போட்டுவிட்டு, பிரியாவின் கழுத்தில் ஹரி கட்டி இருந்த தாலியை கழுத்து வழியாக எடுத்துப் பிரித்து, நான் வாங்கிகொடுத்த 10 பவுன் தாலிக் கொடியில் கருக மணி, தங்க காசு ஆகியவற்றை கோர்த்தாள்.
என் மனைவியும் அவல் கழுத்தில் புது மஞ்சள் துண்டு கட்டிய புது மஞ்சள் கயிறை மூன்று முடிச்சிட்டு தாலியாக போட்டுக்கொண்டு, அவள் தாலியையும் பிரித்து 10 பவுன் தாலிக்கொடியில் கருக மணி, தங்க காசு ஆகியவற்றை கோர்த்தாள்.
ரெண்டு தாலியையும் சாமிக்கு முன் வைத்து பூஜை செய்த பின், ‘மாங்கல்யம் தந்துனானே’ மந்திரம் ஒலிக்க ஹரி பிரியாவுக்கு கட்டி இருந்த தாலியை நான் எடுத்து பிரியா கழுத்தில் மாட்ட, நான் என் மனைவி லதாவுக்கு கட்டி இருந்த தாலியை எடுத்து ஹரி என் மனைவி கழுத்தில் மாட்டினார்.
என் மனைவியும், நானும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து அர்த்தத்துடன் சிரித்துக் கொண்டோம். புதிய உறவு சந்தோஷமாக அமைய கடவுளை மனதார வரம் கேட்டு வணங்கி, கோயிலை விட்டு கிளம்பினோம். என் மனைவியும் பிரியாவும் தாலிக்கொடிகளுக்கு மஞ்சள் குங்கும வைத்து, சாமி கும்பிட்டு எடுத்து சுருட்டி ஜாக்கெட்டுக்குள் தங்கள் முலைப் பள்ளத்துக்கு நடுவில் பக்தியுடன் பதுக்கி வைத்துக் கொண்டனர்.
கோயிலை விட்டு வெளியே வந்ததும், பக்கத்தில் இருந்த ஹோட்டல் ஐகானில் டிபன் சாப்பிட்டு விட்டு சிவாஜி நகர் குவார்ட்டர்ஸுக்கு வந்தோம்.
நான் என் மனைவியிடம், “உன்னோட ப்ளான்படி, பெங்களூருக்கு வந்துட்டோம். சாமியை கும்பிட்டுட்டு பிரியாவுக்கு தாலியையும் பிரிச்சு போட்டாச்சு. அப்புறம் என்ன பிளான்? இந்த அஞ்சு நாளும் உன்னோட பிளான்படிதான் நடந்துக்கலாம்னு இருக்கோம். நீதான் டீம் லீடர். என்ன சொல்றே.”
“சரிங்க,….. இன்னைக்கு நிறைஞ்ச பௌர்ணமி, இன்னைக்கு புதுசா ஒன்னு சேர்றவங்க, 8 மணிக்கு மேலே ஃபர்ஸ்ட் நைட் வச்சு உடலுறவு செஞ்சா, அந்த சுகம் ஏழேழு ஜென்மத்துக்கும் தொடர்ந்து வரும்னு சொல்வாங்க. இன்னைக்கு இப்படி அமையும்னுன் நானே எதிர்பாக்கலே. அதனால ஹரியை அசோக் நகர்ல பிரியாவோட ஃபர்ஸ்ட் நைட்டுக்காக அலங்காரம் பண்ண அங்கே அனுப்பி இருக்கேன்.
அவர் அலங்காரத்துக்கான ஏற்பாடுகளைச் செஞ்சுட்டு இப்ப வந்துடுவார். அவர் வந்ததும், நாம எல்லோருமா சேர்ந்து பெங்களூர் சுத்தி பாத்துட்டு, லன்ச் வெளியே முடிச்சுகிட்டு, அப்புறமா ஏதாவது ஒரு நல்ல ஓட்டல்ல டின்னர் முடிச்சிட்டு, எல்லோரும் அசோக் நகர் குவார்டர்ஸுக்கு போறோம். அங்கே உங்க ரெண்டு பேரையும் சேத்து வச்சிட்டு, நானும் ஹரியும் இங்க வந்திடுவோம்.”
“ம்,…. சரி,….”
“அப்புறம்,…. நீங்க எந்த தடையும் இல்லாம, பயப்படம, கூச்சப் படாம, பிரியாவை இன்னைக்கு நைட் 3 மணிக்குள்ள காண்டம் போட்டுகிட்டு கன்னி
கழிச்சிடுங்க. ஏன்னா, அப்பதான் நல்ல நேரம் முடியுது. சரிங்களா?”
“சரிடி,…. நீயும், ஹரியோட நல்லா கூச்சம் விட்டு பழகு. நல்லா கம்பெனி கொடு. உனக்கு இன்னைக்கு ஃபர்ஸ்ட் நைட் இல்லேன்னாலும், ஹரிக்கு எப்படியோ தெரியலே. இருந்தாலும் ஃபர்ஸ்ட் நைட் மாதிரி எஞ்சாய்மென்ட் பண்ணுங்க. அதனால BEST OF LUCK இப்பவே சொல்லிக்கறேன்.” என்று சொல்லி அதையும், இதையும் பேசி சிரித்து, செக்ஸ் ஜோக் அடித்து மகிழ்ந்திருந்தோம்.
ஹரி வந்ததும், ட்ரெஸ் மாத்திக் கொண்டு ஒரே காரில் பெங்களூர் சுற்றிப் பார்க்க கிளம்பினோம்.
காரில் மாறி மாறி உட்கார்ந்து கொண்டோம். சங்கோஜம் இல்லாமல் ஒட்டியும் உரசியும் உட்கார்ந்து கொண்டு நான் பெங்களூர் பற்றி என் அனுபவங்களைச் சொல்லச் சொல்ல அதைக் கேட்டபடி, அந்த மிதமான வெப்ப நிலையில் காரில் பயணித்தோம்.
காரை ஓட்டிக்கொண்டே ஹரியிடம் கேட்டேன்.
“என்னங்க ஹரி,…. பெங்களூருக்கு இதுக்கு முன்னால வந்திருக்கீங்களா?”
“ம்,…. வந்திருக்கேன் மாமா. ரெண்டு அல்லது மூணு தடவை வந்திருக்கேன். ஆனா, சுத்திப் பாத்தது இல்ல. வேலை விஷயமா வருவேன். வேலை முடிந்ததும் உடனே கிளம்பி போய்டுவேன். நீங்க மாமா?!!”
“ நான் காலேஜ் படிக்கறப்போ வந்திருக்கேன். நான் வந்த காலத்தில் இந்த பெங்களூர் Garden city என அழைக்கப்பட்டதில் பொருத்தம் இருந்தது. ஆனால் வளர்ச்சி என்ற பெயரில் பெரும் அளவிலான மரங்களும் ஏரிகளும் கொஞ்சமும் மனசாட்சியின்றி கபளீகரம் செய்யப்பட்டு விட்டன. இன்று அந்தப் பெயர் இந்த நகரத்துக்கு சற்றும் பொருந்தாது.
பெங்களூருவின் மொத்த சாக்கடைகள் இன்று ஏரி என அழைக்கப்படுகின்றன. நகரம் செல்லும் போக்கைப் பார்த்தால் சென்னையின் வெள்ளம் விரைவில் இங்கு பார்சல் செய்யப்படும் வாய்ப்பு அதிகம்.
“ம்,…. காலம் மாற மாற ஊரும் மாறிப்போச்சு. இல்லையாப்பா” என்றாள் பிரியா.
“ம்,…..பாணி பூரியை முதன் முதலில் பெங்களூருவில் தான் நான் பார்த்தேன். இன்று நம்மூரில் கூட மூலை முடுக்கெல்லாம் பரவிவிட்டது. 1999-ம் ஆண்டு பெங்களூரு பிரிகேட் சாலை, கமெர்ஷியல் ஸ்ட்ரீட் போன்ற இடங்களை ஏதோ வெளிநாடு போல எண்ணிக்கொண்டு சுற்றி சுற்றி வருவேன். சும்மா ஜெகஜோதியா மின்னும்.
பெங்களூருவில் 80% உணவு விடுதிகளில் சுவைத்திருக்கிறேன். அதையே பிழைப்பாக வைத்திருந்தேன்.
“பெங்களூரைப் பத்தி சொல்லுங்களேன்.” என் மனைவி ஆசையாக்க் கேட்டாள்.
“ம்,…..சொல்றேன். திருமணத்திற்கு முன் நான் பெங்களூருவில் அதிக நேரம் செலவிட்டது பிரிட்டிஷ் நூலகத்தில்தான். அதுவும் அரசு மைய நூலகமும் மிகச் சிறந்த நூலகங்கள்.
15 வருடங்களுக்கு முன்னால் மாதம் 30,000/- ரூபாய் சம்பளம் கிடைத்தால் நான்தான் ராஜா . என் வாழ்க்கை முழுமை அடையும் எனப் பேசிக்கொண்டிருந்திருக்கிறேன். இன்று அதை நினைத்தால் சிரிப்பாக இருக்கிறது. கன்னடத்தை மிக மிக விரைவாக கற்றுக் கொண்டேன். பேச மட்டுமே முடியும். கன்னடத்தில் கவிதையும் பஞ்ச் டயலாக்கும் கூற முடியும். கேட்கிறவனுக்குதானே கஷ்டம்.” என்று நான் சொல்ல மூவரும் சிரித்தனர்.
நான் தங்கி இருந்த இடத்தில் மிகப் பழம்பெருமை வாய்ந்த உள்ள பஞ்சலிங்கேஸ்வரர் கோவில் 1100 வருடத்திற்கு முற்பட்ட சோழர்களால் கட்டப்பட்ட கோவில். ஆனால் இதன் பழமை, ஆர்வமுள்ளவர்களைத் தவிர அவ்வளவாக வெளியில் தெரியாது. பெருமைக்குரிய விஷயம்.
பெங்களூரு நகரம் போக்குவரத்து நெரிசலுக்கு மிகவும் பெயர் பெற்றது. இணையத்தைத் துருவினால் கணக்கிலடங்கா ஜோக்ஸ் கிடைக்கும். நான் வாழும் 20 வருடங்களில் குறைந்தது 5 வருடங்களை சாலையிலேயே கழித்திருப்பேன் என உறுதியாகக் கூறலாம். 20 கிமீ தொலைவில் உள்ள அலுவலகத்திற்கு சென்று சேர மூன்றரை மணி நேரம் ஆன கதை உண்டு. இந்த நேரத்தில் நான் சேலத்தையோ, மைசூரையோ கூட சென்றடைந்து விடலாம். காலையில் அலுவலகம் கிளம்பி நள்ளிரவு (மாலை) வீடு திரும்பும் முன் நான்கு முடிகள் நரைத்து விடும்.”
“மாமா சொல்றது சரிதான். வேலை விஷயமா வந்து ட்ராபிக்ல செமையா மாட்டி ஜிருக்கேன்.” என்றார் ஹரி.
“கி.பி 2000 ஆண்டுக்குப்பின் எந்த விதமான தமிழ் கன்னட பிரச்சினை வந்தாலும் (காவிரி நீர்ப் பங்கீடு, நடிகர் ராஜ்குமார் கடத்தல்) உடனடியாக தமிழ் சேனல்கள், பத்திரிகைகள், செய்தித்தாள்கள் துண்டிக்கப் படும். அது மிகவும் அவமானகரமாக உணர்ந்த சூழ்நிலை. உங்கள் மொழி து(த)ண்டிக்கப்பட்டால் என்ன ஆகும் என உணர்ந்த சூழ்நிலைகள் அதிகம். இப்போது தொழில் நுட்பம் வளர்ந்து DTH, இணைய வளர்ச்சி மூலம் இதைத் தவிர்த்து விட முடிகிறது. காரசாரமான தமிழ், ஆந்திர உணவுகளை ருசித்துப் பழகியவர்கள் கன்னட உணவுகளுக்குப் பழகுவது மிகக் கடினம். என்னதான் கன்னடர்கள் இனிப்பானவர்கள் என்றாலும் சாம்பார், ரசம் அனைத்திலுமா இனிப்பு சேர்ப்பது?. எனக்கு கன்னட உணவுகள் இப்போது பழகி விட்டது.
“சரிங்க. சமீபமா உங்கள் மனதை நெகிழவைத்த சம்பவம் எது?”
“எங்களுக்குக் கிடைத்த மிகச்சிறந்த கன்னட நண்பர்களைப் பற்றிப் புரியும் படியா சொள்றேன். இயல்பாகவே உதவிக்கரம் நீட்டுபவர்கள் தான்.கன்னடத்தில் ஹள்ளி என்றால் கிராமம் என்று அர்த்தம் (தமிழில் பள்ளி என முடியும் ஊர்களே ஹள்ளி என்று கன்னடத்தில் மாறுகின்றன! பா, ஹா ஆகிறது! பால், பாலு= ஹாலு. உதாரணமாக, ‘பவழம்’ என்று தமிழில் சொல்வதே ‘ப்ரவாளம்’ என்று ஸம்ஸ்கிருதத்திலும், இதையே தெலுங்கிலே சொல்லும்போது ‘பகடாலு’ என்றும், கன்னடத்தில் ‘ஹவள‘ என்றும் சொல்கிறார்கள்!) எங்கு சென்றாலும் நிறைய ஹள்ளி என்ற பெயர்களைக் காண முடியும். “
“அப்படியாப்பா,….!!!” என்ரு ஆச்சரியத்துடன் கேட்டாள் பிரியா.
“எல்லா இடங்களிலும் இன்றும் ஆலமரம், அதைச் சுற்றி அமைக்கப்பட்ட மேடை, அங்கே அயர்ந்து கொண்டிருக்கும் சிலர் என பழைய ஊர்ப்பஞ்சாயத்து செட்டப்பைப் பார்க்க முடியும். ஆனால் வேகமான நகர வளர்ச்சியில் நாட்டாமை பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர்கள் அனைவரும் ஐடி நிறுவனங்களில் Project Manager-களாக இருக்கிறார்கள்.
இந்தியக் கலாச்சாரப்படி பெங்களூரிலும் புதிதாக சாலை போட்டபின் இன்னொருபுறம் தோண்டிக்கொண்டே வருவார்கள். நானும் கலாச்சாரப்படி வேடிக்கை பார்த்து விட்டு கடந்து சென்று விடுவேன்.
நகரத்தில் கட்டுமானப் பணிகள் மிக வேகமாக நடக்கும். 100 மீட்டருக்கும் குறைவான நீளமுள்ள மேம்பாலத்தை 5 வருடங்களில் முடித்ததைக் கண்டு வியந்திருக்கிறேன்.”
“சரிங்க,…. நம்ம மதுரையை தூங்கா நகரம்னு சொல்றோம். நைட்ல பெங்களூரு எப்படி இருக்கும்?” என்று ஆர்வத்துடன் கேட்டாள் என் மனைவி.
“பெங்களூரு நகரத்தில் இரவு வாழ்க்கை என்பது எப்படியுள்ளது என சந்தர்ப்பவாசமாக ஒரே ஒரு நாள் பார்த்தேன். அது ஒரு புதிய உலகமாக இருக்கிறது. திறந்த வாகனங்களில் கைகளில் பாட்டில் ஏந்தி யுவன்களும் யுவதிகளும் கும்பலாகப் பறந்து திரிகிறார்கள். நிறைய நேபாள் மூஞ்சிகள்தான் தெரிந்தன. பெங்களூரு நகரத்தில் பெண்கள் மிகவும் அழகானவர்கள். நவீனமானவர்கள். ஒட்டு மொத்த இந்தியாவின் மாதிரியாக பெங்களூரு நகரத்தைப் பார்க்கலாம். தமிழில் பேசியதற்காக வம்பிழுத்த உள்ளூர் கன்னட குடிகார குழுவினருடன் நண்பர்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக அடிதடி சண்டை போட்டிருக்கிறேன். எனக்கும் சண்டைக்கும் சம்பந்தம் இல்லையெனினும் சூழ்நிலை காரணமாக களத்தில் இறங்க வேண்டியிருந்தது. அந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்த்து வைத்ததும் ஒரு கன்னட நண்பன்தான். முள்ளை முள்ளால் எடுத்து விட்டோம்.”
“ம்,…அப்பவே பிஸ்தாவா நீங்க” என்று கேட்டு என் மனைவி கிண்டல் செய்தாள்.
“கன்னடர்கள் சற்று சாதுவானவர்கள்தான். சில கன்னட அமைப்புகளும், பிழைப்பு அரசியல்வாதிகளும் காவேரி பிரச்சினையைத் தூண்டித் தங்கள் பையை நிரப்பிக் கொள்வார்கள். தன் ஒவ்வொரு பட வெளியீட்டின் போதும் ரஜினிகாந்த் இவர்களைப் புகழ்ந்து பேசி கொடுத்து சரிகட்டிக் கொள்வார். சத்யராஜ் போன்ற தமிழ் நடிகர்கள் தான் யாருக்காகவோ மன்னிப்பு எல்லாம் கேட்டு படம் வெளியிட வேண்டும்.
எனக்கு எதிர் வீட்டில் மலையாளி, பெங்காலிகள் வசித்தார்கள். அடுத்த வீட்டில் வசித்தது தெலுங்கரும் கன்னடரும். எங்களுக்குள் உணவு பரிமாற்றம் நடைபெறும். எனது தெரு இந்திய ஒருமைப்பாட்டுக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு.”
“கேக்கவே பெருமையா இருக்கு மாமா,…”
“பெங்களூருவில் பிறந்து வளர்ந்தவர்கள் குறைந்தது 5 மொழிகள் நன்கு தெரிந்தவர்களாக இருப்பார்கள். அதனால் புதிதாக வருபவர்களுக்கு மொழிப்பிரச்சினை இருக்காது. ஏதாவது வார்த்தையை தவறாக விட்டுவிட்டு தப்பித்து விடலாம் என்றும் எண்ண வேண்டாம்.”
“ஓகோ,….”
“பெங்களூரு நகரத்தில் கன்னட மக்கள் தொகை குறைவுதான். இந்தியாவின் அனைத்து கலாச்சார மக்களின் கலவையான பங்குதான் இதன் பெருமை என்றாலும் சமீப வருடங்களாக மிக மிக அதிக இந்தி நெடி வீசுகிறது. குச் குச் ஹோத்தா ஹேய். இங்குள்ள அனைத்து தென்னிந்திய மொழி நண்பர்களிடம் பேசியதில் யாருக்கும் திராவிடம் பற்றிய தெரிதலோ புரிதலோ அவ்வளவாக இல்லை. ஆக, திராவிடப் பருப்பை ஓசூர் தாண்டி வேக வைக்கமுடியாது.”
“ம்,…சரிதான்” என்று ஆமோதித்தார் ஹரி.
“ஐடி துறை பற்றி புரிதல் இல்லாத பலர் இன்போசிஸ் நிறுவனத்தை பஸ் நிறுவனம் என்றே நினைத்தார்கள். அரசு பேருந்துகளின் எண்ணிக்கையை விட ஐடி நிறுவனங்களின் பேருந்துகளின் எண்ணிக்கை அதிகம். இணையத்தில் நிறைய ஜோக்ஸ் துலாவிப் படிக்கலாம். ஒரு தெருமுனையில் நின்று மஞ்சு (மஞ்சுநாத்) என அழைத்தால் குறைந்தது 5-10 பேர் திரும்பிப் பார்ப்பார்கள். குடும்பத்திற்கொரு மஞ்சுநாத்தையாவது பெற்று வளர்க்கிறார்கள். இந்தப் பெயர் போன்று தேவய்யா, குமரப்பா என்ற பெயர்கள் அதிகம்.”
“ வெரி இன்டரஸ்டிங்பா,…” என்றால் பிரியா.
நீங்கள் விதிமுறைகளை மீறி கட்டிடம் கட்டி விட்டால் கவலையே தேவையில்லை. கர்நாடக அரசாங்கமே அக்ரமா சக்ரமா என்ற பெயரில் பணம் வாங்கிக் கொண்டு சரிசெய்யும். நீங்கள் எவ்வளவு தவறு செய்திருக்கிறீர்களோ அவ்வளவு துட்டு.
பெங்களூரு நகரத்தை வைத்து கர்நாடகாவை எடைபோடக் கூடாது. 48 கிமீ தொலைவில் உள்ள இராமநகரத்திற்குச் சென்றால் பேருந்துகளின் மேற்புறத்தில் மக்கள் தொங்கிக்கொண்டு செல்வதைப் பார்க்கலாம். வடக்கு கர்நாடகாவில் இன்றும் சாலையையே கழிப்பறையாகப் பயன்படுத்தும் நிலையில் தான் மக்கள் இருக்கிறார்கள்.
ஒரு குவார்டர்ஸ் சிவாஜி நகரில் இருந்தது. இன்னொரு குவார்டர்ஸ் அசோக் நகரில் …. இருந்தது.
சிவாஜி நகரில் இருந்த குவார்டர்ஸில் என் மனைவியும், ஹரியும் தங்கிக்கொள்ளவும், அசோக் நகரில் இருந்த குவார்ட்டர்ஸில் நானும் பிரியாவும் தங்கிக்கொள்ளவும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது..
பெங்களூரு தட்ப வெப்பம் கொஞ்சம் குளிராகவே இருந்தது.
முதலில் பெங்களூர் சிவாஜி நகரில் இருந்த குவார்ட்டரஸுக்கு போனோம். அங்கே போனதும், அங்கே இருந்த கார் பார்கிங்கில் காரை நிறுத்தி விட்டு, அதிலிருந்த லக்கேஜ்களை எடுத்து வந்து குவார்ட்டர்ஸில் வைத்து விட்டு, ஒவ்வொருவராக குளித்து காலைக் கடன்களை முடித்து, நானும், ஹரியும் பட்டு வேஷ்டி, பட்டு சட்டைஅணிந்து கொள்ள ,… பிரியாவும், என் மனைவி லதாவும் மணப் பெண்களைப் போல அலங்காரம் செய்து பட்டுப் புடவை உடுத்தி வந்தனர்.
பெங்களூரை சுர்றிப் பார்ப்பதற்கு முன்பாக சொக்க நாதர் கோவிலுக்கு சென்று சாமி தரிசனம் செய்து வர திட்டமிட்டோம்.
திட்டமிட்டபடி காரில் ஏறி சொக்கநாத ஸ்வாமி கோவிலுக்கு சென்றோம்.
“என்ன திடீர்ன்னு கோவிலுக்கு?” என்று என் மனைவியிடம் கேட்டேன்.
“ பிரியா கல்யாணம் ஆகி ஒரு மாசம் ஆகுது. ஒரு நல்ல நாளா பாத்து தாலி பிரிச்சு கோக்கணும். அதான் கோவில்லே வச்சு அவளுக்கு தாலி பிரிச்சு கோக்கலாம்னு போறோம்.”
அரை மணி நேர கார் பயணத்தில் சொக்க நாத ஸ்வாமி கோவிலுக்கு சென்றோம்.
கோவிலுக்குள் நுழைந்து உள்ளே சென்று ஆகம விதி முறைப்படி கோவிலைச் சுற்றி வந்து, இருக்கும் தெய்வங்களை வணங்கி, மூலஸ்தரான சொக்க நாத ஸ்வாமியை வணங்கி, மூலஸ்தானத்திற்கு முன் சொக்க நாத ஸ்வாமியைப் பார்த்தபடி எல்லோரும் உட்கார்ந்தோம்.
புரோகிதர் எடுத்து வந்து கொடுத்த மல மாலைகளை நால்வரும் அணிந்து கொண்டோம்.
என் மனைவி ஒரு புது மஞ்சள் கயிற்றின் நடுவே புது மஞ்சள் துண்டு ஒன்றுக்கு மூன்று முடிச்சு போட்டு கட்டி, நுனியில் மூன்று முடிச்சு போட்டு அதை பிரியாவின் கழுத்தில் போட்டுவிட்டு, பிரியாவின் கழுத்தில் ஹரி கட்டி இருந்த தாலியை கழுத்து வழியாக எடுத்துப் பிரித்து, நான் வாங்கிகொடுத்த 10 பவுன் தாலிக் கொடியில் கருக மணி, தங்க காசு ஆகியவற்றை கோர்த்தாள்.
என் மனைவியும் அவல் கழுத்தில் புது மஞ்சள் துண்டு கட்டிய புது மஞ்சள் கயிறை மூன்று முடிச்சிட்டு தாலியாக போட்டுக்கொண்டு, அவள் தாலியையும் பிரித்து 10 பவுன் தாலிக்கொடியில் கருக மணி, தங்க காசு ஆகியவற்றை கோர்த்தாள்.
ரெண்டு தாலியையும் சாமிக்கு முன் வைத்து பூஜை செய்த பின், ‘மாங்கல்யம் தந்துனானே’ மந்திரம் ஒலிக்க ஹரி பிரியாவுக்கு கட்டி இருந்த தாலியை நான் எடுத்து பிரியா கழுத்தில் மாட்ட, நான் என் மனைவி லதாவுக்கு கட்டி இருந்த தாலியை எடுத்து ஹரி என் மனைவி கழுத்தில் மாட்டினார்.
என் மனைவியும், நானும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து அர்த்தத்துடன் சிரித்துக் கொண்டோம். புதிய உறவு சந்தோஷமாக அமைய கடவுளை மனதார வரம் கேட்டு வணங்கி, கோயிலை விட்டு கிளம்பினோம். என் மனைவியும் பிரியாவும் தாலிக்கொடிகளுக்கு மஞ்சள் குங்கும வைத்து, சாமி கும்பிட்டு எடுத்து சுருட்டி ஜாக்கெட்டுக்குள் தங்கள் முலைப் பள்ளத்துக்கு நடுவில் பக்தியுடன் பதுக்கி வைத்துக் கொண்டனர்.
கோயிலை விட்டு வெளியே வந்ததும், பக்கத்தில் இருந்த ஹோட்டல் ஐகானில் டிபன் சாப்பிட்டு விட்டு சிவாஜி நகர் குவார்ட்டர்ஸுக்கு வந்தோம்.
நான் என் மனைவியிடம், “உன்னோட ப்ளான்படி, பெங்களூருக்கு வந்துட்டோம். சாமியை கும்பிட்டுட்டு பிரியாவுக்கு தாலியையும் பிரிச்சு போட்டாச்சு. அப்புறம் என்ன பிளான்? இந்த அஞ்சு நாளும் உன்னோட பிளான்படிதான் நடந்துக்கலாம்னு இருக்கோம். நீதான் டீம் லீடர். என்ன சொல்றே.”
“சரிங்க,….. இன்னைக்கு நிறைஞ்ச பௌர்ணமி, இன்னைக்கு புதுசா ஒன்னு சேர்றவங்க, 8 மணிக்கு மேலே ஃபர்ஸ்ட் நைட் வச்சு உடலுறவு செஞ்சா, அந்த சுகம் ஏழேழு ஜென்மத்துக்கும் தொடர்ந்து வரும்னு சொல்வாங்க. இன்னைக்கு இப்படி அமையும்னுன் நானே எதிர்பாக்கலே. அதனால ஹரியை அசோக் நகர்ல பிரியாவோட ஃபர்ஸ்ட் நைட்டுக்காக அலங்காரம் பண்ண அங்கே அனுப்பி இருக்கேன்.
அவர் அலங்காரத்துக்கான ஏற்பாடுகளைச் செஞ்சுட்டு இப்ப வந்துடுவார். அவர் வந்ததும், நாம எல்லோருமா சேர்ந்து பெங்களூர் சுத்தி பாத்துட்டு, லன்ச் வெளியே முடிச்சுகிட்டு, அப்புறமா ஏதாவது ஒரு நல்ல ஓட்டல்ல டின்னர் முடிச்சிட்டு, எல்லோரும் அசோக் நகர் குவார்டர்ஸுக்கு போறோம். அங்கே உங்க ரெண்டு பேரையும் சேத்து வச்சிட்டு, நானும் ஹரியும் இங்க வந்திடுவோம்.”
“ம்,…. சரி,….”
“அப்புறம்,…. நீங்க எந்த தடையும் இல்லாம, பயப்படம, கூச்சப் படாம, பிரியாவை இன்னைக்கு நைட் 3 மணிக்குள்ள காண்டம் போட்டுகிட்டு கன்னி
கழிச்சிடுங்க. ஏன்னா, அப்பதான் நல்ல நேரம் முடியுது. சரிங்களா?”
“சரிடி,…. நீயும், ஹரியோட நல்லா கூச்சம் விட்டு பழகு. நல்லா கம்பெனி கொடு. உனக்கு இன்னைக்கு ஃபர்ஸ்ட் நைட் இல்லேன்னாலும், ஹரிக்கு எப்படியோ தெரியலே. இருந்தாலும் ஃபர்ஸ்ட் நைட் மாதிரி எஞ்சாய்மென்ட் பண்ணுங்க. அதனால BEST OF LUCK இப்பவே சொல்லிக்கறேன்.” என்று சொல்லி அதையும், இதையும் பேசி சிரித்து, செக்ஸ் ஜோக் அடித்து மகிழ்ந்திருந்தோம்.
ஹரி வந்ததும், ட்ரெஸ் மாத்திக் கொண்டு ஒரே காரில் பெங்களூர் சுற்றிப் பார்க்க கிளம்பினோம்.
காரில் மாறி மாறி உட்கார்ந்து கொண்டோம். சங்கோஜம் இல்லாமல் ஒட்டியும் உரசியும் உட்கார்ந்து கொண்டு நான் பெங்களூர் பற்றி என் அனுபவங்களைச் சொல்லச் சொல்ல அதைக் கேட்டபடி, அந்த மிதமான வெப்ப நிலையில் காரில் பயணித்தோம்.
காரை ஓட்டிக்கொண்டே ஹரியிடம் கேட்டேன்.
“என்னங்க ஹரி,…. பெங்களூருக்கு இதுக்கு முன்னால வந்திருக்கீங்களா?”
“ம்,…. வந்திருக்கேன் மாமா. ரெண்டு அல்லது மூணு தடவை வந்திருக்கேன். ஆனா, சுத்திப் பாத்தது இல்ல. வேலை விஷயமா வருவேன். வேலை முடிந்ததும் உடனே கிளம்பி போய்டுவேன். நீங்க மாமா?!!”
“ நான் காலேஜ் படிக்கறப்போ வந்திருக்கேன். நான் வந்த காலத்தில் இந்த பெங்களூர் Garden city என அழைக்கப்பட்டதில் பொருத்தம் இருந்தது. ஆனால் வளர்ச்சி என்ற பெயரில் பெரும் அளவிலான மரங்களும் ஏரிகளும் கொஞ்சமும் மனசாட்சியின்றி கபளீகரம் செய்யப்பட்டு விட்டன. இன்று அந்தப் பெயர் இந்த நகரத்துக்கு சற்றும் பொருந்தாது.
பெங்களூருவின் மொத்த சாக்கடைகள் இன்று ஏரி என அழைக்கப்படுகின்றன. நகரம் செல்லும் போக்கைப் பார்த்தால் சென்னையின் வெள்ளம் விரைவில் இங்கு பார்சல் செய்யப்படும் வாய்ப்பு அதிகம்.
“ம்,…. காலம் மாற மாற ஊரும் மாறிப்போச்சு. இல்லையாப்பா” என்றாள் பிரியா.
“ம்,…..பாணி பூரியை முதன் முதலில் பெங்களூருவில் தான் நான் பார்த்தேன். இன்று நம்மூரில் கூட மூலை முடுக்கெல்லாம் பரவிவிட்டது. 1999-ம் ஆண்டு பெங்களூரு பிரிகேட் சாலை, கமெர்ஷியல் ஸ்ட்ரீட் போன்ற இடங்களை ஏதோ வெளிநாடு போல எண்ணிக்கொண்டு சுற்றி சுற்றி வருவேன். சும்மா ஜெகஜோதியா மின்னும்.
பெங்களூருவில் 80% உணவு விடுதிகளில் சுவைத்திருக்கிறேன். அதையே பிழைப்பாக வைத்திருந்தேன்.
“பெங்களூரைப் பத்தி சொல்லுங்களேன்.” என் மனைவி ஆசையாக்க் கேட்டாள்.
“ம்,…..சொல்றேன். திருமணத்திற்கு முன் நான் பெங்களூருவில் அதிக நேரம் செலவிட்டது பிரிட்டிஷ் நூலகத்தில்தான். அதுவும் அரசு மைய நூலகமும் மிகச் சிறந்த நூலகங்கள்.
15 வருடங்களுக்கு முன்னால் மாதம் 30,000/- ரூபாய் சம்பளம் கிடைத்தால் நான்தான் ராஜா . என் வாழ்க்கை முழுமை அடையும் எனப் பேசிக்கொண்டிருந்திருக்கிறேன். இன்று அதை நினைத்தால் சிரிப்பாக இருக்கிறது. கன்னடத்தை மிக மிக விரைவாக கற்றுக் கொண்டேன். பேச மட்டுமே முடியும். கன்னடத்தில் கவிதையும் பஞ்ச் டயலாக்கும் கூற முடியும். கேட்கிறவனுக்குதானே கஷ்டம்.” என்று நான் சொல்ல மூவரும் சிரித்தனர்.
நான் தங்கி இருந்த இடத்தில் மிகப் பழம்பெருமை வாய்ந்த உள்ள பஞ்சலிங்கேஸ்வரர் கோவில் 1100 வருடத்திற்கு முற்பட்ட சோழர்களால் கட்டப்பட்ட கோவில். ஆனால் இதன் பழமை, ஆர்வமுள்ளவர்களைத் தவிர அவ்வளவாக வெளியில் தெரியாது. பெருமைக்குரிய விஷயம்.
பெங்களூரு நகரம் போக்குவரத்து நெரிசலுக்கு மிகவும் பெயர் பெற்றது. இணையத்தைத் துருவினால் கணக்கிலடங்கா ஜோக்ஸ் கிடைக்கும். நான் வாழும் 20 வருடங்களில் குறைந்தது 5 வருடங்களை சாலையிலேயே கழித்திருப்பேன் என உறுதியாகக் கூறலாம். 20 கிமீ தொலைவில் உள்ள அலுவலகத்திற்கு சென்று சேர மூன்றரை மணி நேரம் ஆன கதை உண்டு. இந்த நேரத்தில் நான் சேலத்தையோ, மைசூரையோ கூட சென்றடைந்து விடலாம். காலையில் அலுவலகம் கிளம்பி நள்ளிரவு (மாலை) வீடு திரும்பும் முன் நான்கு முடிகள் நரைத்து விடும்.”
“மாமா சொல்றது சரிதான். வேலை விஷயமா வந்து ட்ராபிக்ல செமையா மாட்டி ஜிருக்கேன்.” என்றார் ஹரி.
“கி.பி 2000 ஆண்டுக்குப்பின் எந்த விதமான தமிழ் கன்னட பிரச்சினை வந்தாலும் (காவிரி நீர்ப் பங்கீடு, நடிகர் ராஜ்குமார் கடத்தல்) உடனடியாக தமிழ் சேனல்கள், பத்திரிகைகள், செய்தித்தாள்கள் துண்டிக்கப் படும். அது மிகவும் அவமானகரமாக உணர்ந்த சூழ்நிலை. உங்கள் மொழி து(த)ண்டிக்கப்பட்டால் என்ன ஆகும் என உணர்ந்த சூழ்நிலைகள் அதிகம். இப்போது தொழில் நுட்பம் வளர்ந்து DTH, இணைய வளர்ச்சி மூலம் இதைத் தவிர்த்து விட முடிகிறது. காரசாரமான தமிழ், ஆந்திர உணவுகளை ருசித்துப் பழகியவர்கள் கன்னட உணவுகளுக்குப் பழகுவது மிகக் கடினம். என்னதான் கன்னடர்கள் இனிப்பானவர்கள் என்றாலும் சாம்பார், ரசம் அனைத்திலுமா இனிப்பு சேர்ப்பது?. எனக்கு கன்னட உணவுகள் இப்போது பழகி விட்டது.
“சரிங்க. சமீபமா உங்கள் மனதை நெகிழவைத்த சம்பவம் எது?”
“எங்களுக்குக் கிடைத்த மிகச்சிறந்த கன்னட நண்பர்களைப் பற்றிப் புரியும் படியா சொள்றேன். இயல்பாகவே உதவிக்கரம் நீட்டுபவர்கள் தான்.கன்னடத்தில் ஹள்ளி என்றால் கிராமம் என்று அர்த்தம் (தமிழில் பள்ளி என முடியும் ஊர்களே ஹள்ளி என்று கன்னடத்தில் மாறுகின்றன! பா, ஹா ஆகிறது! பால், பாலு= ஹாலு. உதாரணமாக, ‘பவழம்’ என்று தமிழில் சொல்வதே ‘ப்ரவாளம்’ என்று ஸம்ஸ்கிருதத்திலும், இதையே தெலுங்கிலே சொல்லும்போது ‘பகடாலு’ என்றும், கன்னடத்தில் ‘ஹவள‘ என்றும் சொல்கிறார்கள்!) எங்கு சென்றாலும் நிறைய ஹள்ளி என்ற பெயர்களைக் காண முடியும். “
“அப்படியாப்பா,….!!!” என்ரு ஆச்சரியத்துடன் கேட்டாள் பிரியா.
“எல்லா இடங்களிலும் இன்றும் ஆலமரம், அதைச் சுற்றி அமைக்கப்பட்ட மேடை, அங்கே அயர்ந்து கொண்டிருக்கும் சிலர் என பழைய ஊர்ப்பஞ்சாயத்து செட்டப்பைப் பார்க்க முடியும். ஆனால் வேகமான நகர வளர்ச்சியில் நாட்டாமை பரம்பரையைச் சேர்ந்தவர்கள் அனைவரும் ஐடி நிறுவனங்களில் Project Manager-களாக இருக்கிறார்கள்.
இந்தியக் கலாச்சாரப்படி பெங்களூரிலும் புதிதாக சாலை போட்டபின் இன்னொருபுறம் தோண்டிக்கொண்டே வருவார்கள். நானும் கலாச்சாரப்படி வேடிக்கை பார்த்து விட்டு கடந்து சென்று விடுவேன்.
நகரத்தில் கட்டுமானப் பணிகள் மிக வேகமாக நடக்கும். 100 மீட்டருக்கும் குறைவான நீளமுள்ள மேம்பாலத்தை 5 வருடங்களில் முடித்ததைக் கண்டு வியந்திருக்கிறேன்.”
“சரிங்க,…. நம்ம மதுரையை தூங்கா நகரம்னு சொல்றோம். நைட்ல பெங்களூரு எப்படி இருக்கும்?” என்று ஆர்வத்துடன் கேட்டாள் என் மனைவி.
“பெங்களூரு நகரத்தில் இரவு வாழ்க்கை என்பது எப்படியுள்ளது என சந்தர்ப்பவாசமாக ஒரே ஒரு நாள் பார்த்தேன். அது ஒரு புதிய உலகமாக இருக்கிறது. திறந்த வாகனங்களில் கைகளில் பாட்டில் ஏந்தி யுவன்களும் யுவதிகளும் கும்பலாகப் பறந்து திரிகிறார்கள். நிறைய நேபாள் மூஞ்சிகள்தான் தெரிந்தன. பெங்களூரு நகரத்தில் பெண்கள் மிகவும் அழகானவர்கள். நவீனமானவர்கள். ஒட்டு மொத்த இந்தியாவின் மாதிரியாக பெங்களூரு நகரத்தைப் பார்க்கலாம். தமிழில் பேசியதற்காக வம்பிழுத்த உள்ளூர் கன்னட குடிகார குழுவினருடன் நண்பர்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக அடிதடி சண்டை போட்டிருக்கிறேன். எனக்கும் சண்டைக்கும் சம்பந்தம் இல்லையெனினும் சூழ்நிலை காரணமாக களத்தில் இறங்க வேண்டியிருந்தது. அந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்த்து வைத்ததும் ஒரு கன்னட நண்பன்தான். முள்ளை முள்ளால் எடுத்து விட்டோம்.”
“ம்,…அப்பவே பிஸ்தாவா நீங்க” என்று கேட்டு என் மனைவி கிண்டல் செய்தாள்.
“கன்னடர்கள் சற்று சாதுவானவர்கள்தான். சில கன்னட அமைப்புகளும், பிழைப்பு அரசியல்வாதிகளும் காவேரி பிரச்சினையைத் தூண்டித் தங்கள் பையை நிரப்பிக் கொள்வார்கள். தன் ஒவ்வொரு பட வெளியீட்டின் போதும் ரஜினிகாந்த் இவர்களைப் புகழ்ந்து பேசி கொடுத்து சரிகட்டிக் கொள்வார். சத்யராஜ் போன்ற தமிழ் நடிகர்கள் தான் யாருக்காகவோ மன்னிப்பு எல்லாம் கேட்டு படம் வெளியிட வேண்டும்.
எனக்கு எதிர் வீட்டில் மலையாளி, பெங்காலிகள் வசித்தார்கள். அடுத்த வீட்டில் வசித்தது தெலுங்கரும் கன்னடரும். எங்களுக்குள் உணவு பரிமாற்றம் நடைபெறும். எனது தெரு இந்திய ஒருமைப்பாட்டுக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு.”
“கேக்கவே பெருமையா இருக்கு மாமா,…”
“பெங்களூருவில் பிறந்து வளர்ந்தவர்கள் குறைந்தது 5 மொழிகள் நன்கு தெரிந்தவர்களாக இருப்பார்கள். அதனால் புதிதாக வருபவர்களுக்கு மொழிப்பிரச்சினை இருக்காது. ஏதாவது வார்த்தையை தவறாக விட்டுவிட்டு தப்பித்து விடலாம் என்றும் எண்ண வேண்டாம்.”
“ஓகோ,….”
“பெங்களூரு நகரத்தில் கன்னட மக்கள் தொகை குறைவுதான். இந்தியாவின் அனைத்து கலாச்சார மக்களின் கலவையான பங்குதான் இதன் பெருமை என்றாலும் சமீப வருடங்களாக மிக மிக அதிக இந்தி நெடி வீசுகிறது. குச் குச் ஹோத்தா ஹேய். இங்குள்ள அனைத்து தென்னிந்திய மொழி நண்பர்களிடம் பேசியதில் யாருக்கும் திராவிடம் பற்றிய தெரிதலோ புரிதலோ அவ்வளவாக இல்லை. ஆக, திராவிடப் பருப்பை ஓசூர் தாண்டி வேக வைக்கமுடியாது.”
“ம்,…சரிதான்” என்று ஆமோதித்தார் ஹரி.
“ஐடி துறை பற்றி புரிதல் இல்லாத பலர் இன்போசிஸ் நிறுவனத்தை பஸ் நிறுவனம் என்றே நினைத்தார்கள். அரசு பேருந்துகளின் எண்ணிக்கையை விட ஐடி நிறுவனங்களின் பேருந்துகளின் எண்ணிக்கை அதிகம். இணையத்தில் நிறைய ஜோக்ஸ் துலாவிப் படிக்கலாம். ஒரு தெருமுனையில் நின்று மஞ்சு (மஞ்சுநாத்) என அழைத்தால் குறைந்தது 5-10 பேர் திரும்பிப் பார்ப்பார்கள். குடும்பத்திற்கொரு மஞ்சுநாத்தையாவது பெற்று வளர்க்கிறார்கள். இந்தப் பெயர் போன்று தேவய்யா, குமரப்பா என்ற பெயர்கள் அதிகம்.”
“ வெரி இன்டரஸ்டிங்பா,…” என்றால் பிரியா.
நீங்கள் விதிமுறைகளை மீறி கட்டிடம் கட்டி விட்டால் கவலையே தேவையில்லை. கர்நாடக அரசாங்கமே அக்ரமா சக்ரமா என்ற பெயரில் பணம் வாங்கிக் கொண்டு சரிசெய்யும். நீங்கள் எவ்வளவு தவறு செய்திருக்கிறீர்களோ அவ்வளவு துட்டு.
பெங்களூரு நகரத்தை வைத்து கர்நாடகாவை எடைபோடக் கூடாது. 48 கிமீ தொலைவில் உள்ள இராமநகரத்திற்குச் சென்றால் பேருந்துகளின் மேற்புறத்தில் மக்கள் தொங்கிக்கொண்டு செல்வதைப் பார்க்கலாம். வடக்கு கர்நாடகாவில் இன்றும் சாலையையே கழிப்பறையாகப் பயன்படுத்தும் நிலையில் தான் மக்கள் இருக்கிறார்கள்.
18-02-2023, 05:14 PM
நான் வாழ்ந்த பகுதிக்கு இப்போதுதான் காவிரி குடிநீர் கொடுக்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். வாரம் ஒருமுறை தான். 20 வருடக் காத்திருப்பு. எப்போதுமே டேங்கர்களில் வாங்கி நீர் நிரப்பிக் கொள்வோம்.
பெங்களூரு நகரத்தில் சிராய்ப்புகள் இல்லாத கார்களைப் பார்க்க முடியாது.
குஜராத்தில் பூகம்பம் வந்த சமயத்தில் பெங்களூருவிலும் ஒரு முறை பூகம்பத்தை உணர்ந்தேன். என் நண்பர்கள் அனைவரும் நம்பாமல் என்னைக் கேலி செய்தார்கள். மறுநாள் செய்தித்தாளில் 4.2 ரிக்டர் பதிவைப் படித்து விட்டு ஒத்துக் கொண்டார்கள்.
அடிக்கடி வீடு மாற்றுவதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. எனவே வேலை செய்யும் நிறுவனத்தை மாற்றியிருக்கிறேன். த்ரிஷா இல்லன்னா நயன்தாரா. பெங்களூரு நகரம் மட்டுமே அதற்கு மிகவும் ஏதுவானது என நம்புகிறேன்.
நகரம் முழுக்க பாலங்களில், பொது சுவர்களில் அழகான ஓவியங்கள் வரையப்பட்டிருக்கும். அதனால் பொது இடத்தில் உச்சா போக எண்ணுபவர்கள் பலமுறை யோசிக்க வேண்டும்.”
“பெங்களூர்ல ட்ரிங்க்ஸ் சீப்பா கிடைக்குமாமே?”
“ம்,……சிறப்பான சரக்குகளுக்கு பெயர் பெற்ற நகரம். ஆகவே, குடிமகன்களுக்கு சொர்க்கம் எனலாம். தொடக்க நிலை (Startup) நிறுவனங்களுக்கு பெயர் பெற்ற நகரம். மற்ற நகரங்களைக் காட்டிலும் கட்டமைப்பு மிகச் சிறப்பானது.
சென்னையுடன் ஒப்பிட்டால் காய்கறி, மது வகைகள், பள்ளிக்கல்விக் கட்டணம் ஆகியவை குறைவு. வீட்டு வாடகை கிட்டத்தட்ட ஒன்று போலத்தான். ஆனால் நகரின் மத்தியப்பகுதியில் வாடகை சற்று அதிகமாக இருக்கலாம்.
ஊழியர்கள் கையாளப்படும் விதம், மதிக்கப் படும் விதம், கொடுக்கப்படும் பணி சார்ந்த வசதிகள், சுதந்திரம் ஆகியவற்றில் சென்னைக்கும் பெங்களூருவிற்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருப்பதாக உணர்கிறேன். இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் சென்னையில் ஒரு நிறுவனத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்து அங்கு கண்ட சூழல், நிபந்தனைகளைப் பார்த்து விட்டு சேர்ந்த அன்று முதல் நாள் மாலையிலேயே வேலையை விட்டு விட்டு பெங்களூரு திரும்பிவிட்டேன். வாழ்வில் மறக்க முடியாத அனுபவம்.”
“ம்,….”
வடக்கு கர்நாடகாவைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு பெங்களூரு என்ற பெயரைக் கேட்டாலே கோபம் வரும். தன்னுடைய வரிப்பணம் முழுவதையும் அரசியல்வாதிகள் பெங்களூருக்கு வாரி இறைத்து ஊழல் செய்து விட்டு தங்களை உதாசீனப்படுத்துவதுவாக எண்ணுகிறார்கள். மஹாராஷ்ட்ரா எல்லையில் ஒரு முறை ஒரு விவசாயிகள் கூட்டம் எங்களைத் தாக்க வந்த சம்பவமும் உண்டு.
கன்னடத் திரைப்படங்களில் தல (இளையராஜா) இசையமைத்த பாடல்கள் இன்றும் என்றும் சூப்பர் ஹிட். அடித்துக் கொள்ள ஆளே இல்லை.”
“ம்,….”
“நேற்று வரை நீங்கள் பார்த்த டிரௌசர் பையன்கள் திடீரென 'அங்கிள், காலேஜ் போய்ட்டு வர்றேன்' என்பார்கள். இங்கு 10-ம் வகுப்புக்குப் பிறகு இங்கு PUC (Pre University College) கல்லூரி தான்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை கன்னடர்கள் எல்லோரையும் வயது வரம்பின்றி செல்லமாகவும், கோபமாக இருந்தாலும் 'மகா' (மகனே) என அழைத்துக் கொள்வது வழக்கம். அது நாட்டுப்புற வழக்கு.”
“அப்படியா,….”
“சமீபமாக பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கம் சார்பாக நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்கச் சென்றேன். ஒரு 20 பேர்களாவது வருவார்களா என நினைத்த எனக்கு சவுக்கடி. 500 பேருக்கும் மேல் குடும்பமாகவும், குறிப்பாக இளம் மாணவர்கள் பங்கேற்றது மனதுக்கு நிறைவாக இருந்தது. ஆகவே, பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கம் துடிப்போடு செயல்படுவதை உணரமுடிந்தது.
வேலையோ, தொழிலோ நன்கு உழைத்து முன்னேற வேண்டும் என்ற எண்ணம் உள்ளவர்களுக்கு வாய்ப்புகளை வாரி வழங்கும் நகரம். தேசிய ஒருமைப்பாட்டின் அடையாளம்.
இட்லிக்காகவாவது சென்னைக்கு தான் கொடி பிடிக்கனும். பெங்களூரில் அந்த தட்டு இட்லியை எல்லாம் நினைச்சா……
இட்லியை மாதிரி ஒரு நல்ல சுவையான ஒரு காலை சிற்றுண்டி உலகத்தில் எங்கேயாவது இருக்குதாப்பா என்று கூகுளிடம் கேட்டால், கண்டிப்பாக இல்லை என்ற பதிலை தான் கூகுள் கொடுக்கும், கொடுக்கனும். காலமே சுட சுட இட்லியும், குடல் கறியும் வைத்து சாப்பிட்டால்!!! அடடா!!!”
“ நம்ம ஊர் இட்லியக்கு ஜொள் விட்ட்து போதும். பெங்களூர்ல இட்லி எப்படி இருக்கும்.” என் மனைவி சந்தேகமாக கேட்டாள்.
“இங்க எப்படின்னா,….. இட்லியையே குத்தி குதறி கொலபண்ணி அடுக்கி வைத்திருப்பார்கள் . கேட்டால் தட்டு இட்லியாமாம். சரி விடுங்க அந்த சோக கதையை.
பெங்களூரின் குறைகளை சொல்லி ஓட்டு கேட்பதை விட, சென்னை ஏன் சிறந்தது என்று கூறி கடந்து செல்லலாம்.
மேற்சொன்ன மாவட்ட மக்கள் எப்படிப்பார்த்தாலும் பெங்களூருக்கு தான் சப்போர்ட் பண்ணுவாங்க. அதனால முன் கூட்டியே ஒரு வாய்தா வாங்கி வச்சிப்போமேனு நினைச்சேன், வேற ஒன்னும் இல்லை.
சென்னை எப்பொழுதும் எல்லாருக்குமானது ஆனால் பெங்களூர் எல்லாருக்குமானது இல்லை, பெங்களூர் படித்தவர்களுக்கு மட்டும் சொந்தம். சரி,….. பன்னர்கட்டா தேசிய பூங்கா பக்கம் வந்துட்டோம். அதை சுத்தி பாத்துட்டு, அப்புறமா பெங்களூர் பத்தி சொல்றேன்.”
வெளியே என்ட் ரன்ஸ் டிக்கட் வாங்கிக் கொண்டு நால்வரும் உள்ளே சென்றோம். சஃபாரிக்கு புக் செய்தோம்.. சபாரியில் ஏறி உட்கார்ந்து அது புறப்பட, பன்னர்கட்டா தேசிய பூங்கா பத்தி சொல்ல ஆரம்பித்தேன்.
“எல்லாரும் கேளுங்க. பெங்களூருக்கு அருகிலுள்ள பன்னர்கட்டா தேசியப் பூங்கா உங்களுக்கு நாட்கள் மிச்சம் இல்லை என்றால் பார்க்க சிறந்த இடமாகும். இந்த சுற்றுலாத் தலம், அதன் வளாகத்தில் அமைந்துள்ள சிறிய மிருகக்காட்சிசாலையின் காரணமாக குடும்பம் மற்றும் சிறு குழந்தைகளுடன் கூடிய மக்களுக்கு சிறந்த இடமாக உள்ளது. இடத்திற்கு சிறந்த தொடர்பு பெங்களூருக்கு அருகில் 50 கிமீ தொலைவில் பார்க்க வேண்டிய இடங்களில் இது ஒரு சிறந்த இடமாக உள்ளது. சுரங்க நிறுவனங்களால் அச்சுறுத்தப்படும் கர்நாடகாவின் உள்ளூர் வனவிலங்குகளுக்கு பாதுகாப்பான சூழலை வழங்குவதற்காக தேசிய பூங்கா கட்டப்பட்டது. பூங்காவில் வழிகாட்டப்பட்ட சஃபாரிகளை நீங்கள் திறந்தவெளியில் விலங்குகளைப் பார்க்கலாம் அல்லது உங்கள் குடும்பத்துடன் சிறிய மிருகக்காட்சிசாலையில் உலா செல்லலாம். கெம்பேகவுடா BMTC பேருந்து நிலையத்திலிருந்து நேரடி பேருந்து உள்ளது, இது உங்களை நேரடியாக பன்னர்கட்டா தேசிய பூங்காவிற்கு அழைத்துச் செல்லும்.”
இப்படி பூங்காவைப் பற்றி சொல்லிக் கொண்டே வழியில் தெரிந்த வன விலங்குகளை அதன் இயற்கையான சூழலில் கண்டு கழித்தோம்.”
“இதுக்கு அப்புறமா எங்கேப்பா போறோம்?”
“பெங்களூர் பேலஸ் போலாமா,…”
“ம்,….” என்று பிரியா சொன்னதும், கார் பெங்களூர் பேலஸ் நோக்கி பயணித்தது.
பேலஸை நெருங்கியதும், அரண்மனை போல இருந்த ஒரு கட்டிட்த்தைக் காட்டி, இதுதான் பெங்களூர் அரண்மனை. இது, நகர வளாகத்திற்கு மிக அருகில் அமைந்துள்ள ஒரு சுற்றுலாத் தலமாகும். இந்த அரண்மனை இன்னர் பெங்களூரைச் சுற்றி அமைந்துள்ளது மற்றும் ஆண்டு முழுவதும் சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கு திறந்திருக்கும். இந்த சொத்து 19 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது மற்றும் டியூடர் மறுமலர்ச்சி பாணியைப் பின்பற்றியது . இந்த அரண்மனை அரச குடும்பத்தின் கல்விக்கான இடமாக இருந்தது. அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட உட்புறம் மற்றும் நிலப்பரப்பு முற்றங்கள் நீங்கள் பெங்களூருக்குச் செல்லும்போது உண்மையிலேயே பார்க்கக்கூடிய ஒரு காட்சியாகும். இது நகருக்கு அருகில் அமைந்துள்ளதால், பார்க்க வேண்டிய இடங்களில் இது பிரபலமானது பெங்களூரில் 50 கிமீ தொலைவில் எனக்கு அருகில். நீங்கள் பொது போக்குவரத்து மூலம் இலக்கை அடையலாம் மற்றும் அழகான அரண்மனையை வியந்து நேரத்தை செலவிடலாம். மெட்ரோவில் பயணித்து கப்பன் பார்க் மெட்ரோ நிலையத்தில் இறங்கி பெங்களூர் அரண்மனையை அடையலாம். பெங்களூரின் மையத்தில் உள்ள அரண்மனைப் பூங்காவில் பெங்களூர் அரண்மனை என்று அழைக்கப்படும் இந்த அரண்மனை அமைந்துள்ளது. சதாசிவ நகருக்கும் ஜயமஹாலுக்கும் இடையில் இது இருக்கிறது. 1862ம் ஆன்டு இங்கிலாந்திலுள்ள விண்ட்ஸர் கோட்டையைப் போன்றே உருவாக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் ரெவரெண்ட் காரட் என்பவரால் இது கட்ட ஆரம்பிக்கப்பட்டது. பின்னர் இது அப்போதைய ராஜாவான உடையார் வம்சத்தை சேர்ந்த சாமராஜ உடையாரால் 1884ம் ஆண்டு வாங்கப்பட்ட்து. 45,000 சதுர அடியில் அமைந்துள்ள இந்த அரண்மனையை கட்டி முடிக்க 82 வருடங்கள் ஆயின. இந்த அரண்மனையின் அழகு மிக பிரசித்தி வாய்ந்தது. அரண்மனை வாசல் வழியாக நுழையும்போதே இது உங்களை பிரமிக்க வைத்து விடும். வேறு எதைப்பற்றியுமே நினைக்க விடாமல் அதன் அழகு உங்களை மெய் மறக்க வைக்கும் இயல்புடையது. சமீபத்தில் இந்த அரண்மனையில் புதுப்பிப்பு வேலைகள் முடிந்துள்ளன.இந்த அரண்மனை உட்புறமானது ஐரோப்பிய ‘தூடர்’ (tudor) பாணி கட்டிடக்கலை முறைப்படி வேலைப்பாடுகளை கொண்டுள்ளது. ஆக்ஸ்ஃபோர்டு கேம்பிரிட்ஜ் போன்றவற்றில் இது போன்ற கட்டிடக்கலை பாணி அம்சங்கள் காணப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்த அரண்மனையின் கீழ் தளத்தில் உள்ள திறந்த வெளி முற்றத்தில் நீல நிற பீங்கான் ஓடு பதிக்கப்பட்டுள்ள கிரானைட் கல்லால் ஆன இருக்கைகள் அமைந்துள்ளன. இரவில் இந்த நீல நிற பீங்கான் இருக்கைகள் ஒளிர்வது போன்று தோற்றமளிக்கும் அழகு அற்புதமான ஒன்றாகும். மேல் தளத்தில் பிரம்மாண்டமான தர்பார் ஹால் காணப்படுகிறது. ராஜா தன் அவையினருடன் கலந்தாலோசித்த இடமாக இது அறியப்படுகிறது. அரண்மனையின் உட்புற சுவர்களில் கிரேக்க மற்றும் டச்சு ஓவியங்களும் புகழ் பெற்ற இந்திய ஓவியரான ராஜா ரவி வர்மாவின் ஓவியங்களும் காணப்படுகின்றன. இந்த தொன்மை வாய்ந்த ஓவியங்கள் அரண்மனையின் அழகை மேலும் மெருகூட்டுகின்றன.”
பெங்களூர் பேலஸை சுற்றிப் பார்த்து விட்டு அடுத்த இடத்தைப் பார்க்க காரி ஏறி உட்கார்ந்து, ஸ்டார்ட் செய்து, மெதுவாக ஊர்ந்து கொண்டே, “இப்ப நம்ம சென்னையையும் பெங்களூரையும் கம்பேர் பண்ணலாமா,…?”
“ம்,…. “ ஆர்வமாக கேட்டாள் பிரியா.
ஒரு 30 பேரை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். அதில் ஒரு 5 பேர் முதுகலை பட்டாதாரிகள் நுனி நாக்கில் ஆங்கிலம் பேசுபவர்கள் என் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். 4 பேர் கொத்தனார், 3 பேர் பெயிண்ட்டர், 2 பேர் பரோட்டா மாஸ்டர், 3 பேர் பாலிடெக்னிக் முடித்தவர்கள், 4 பேர் கலை மற்றும் அறிவியல் கற்றவர்கள், 3 பேர் மருத்துவர், 3 பேர் UPSC aspirants, 2 பேர் நோயாளிகள், 2 பேர் திரைத்துறையில் சாதிக்க விருப்பம் வைத்திருப்பவர் என்று வைத்துக் கொள்வோம்.
இதில் யாரை எல்லாம் பெங்களூர் மாநகராட்சி வரவேற்கும் யாரை எல்லாம் கழுத்தை பிடித்து வெளியே தள்ளும் என்று பட்டியலிட்டால்,
யார் எல்லாம்ப்பா சினிமா எடுத்து சாதிக்கனும்னு ஆசைப்பட்டது? தம்பி ரெண்டு பேரும் நடையை கட்டுங்கப்பா என்று வழியனுப்பி வைத்துவிடும் பெங்களூர்.
அடுத்து யாரு? ஓ… அந்த உடம்பு சரியில்லாம ட்ரீட்மெண்ட்க்கு வந்தவர்களா? வேலூர் சென்னைனு வேற எங்கேயாவது போங்கமா. ஏன்மா எங்க உசுரை வாங்குறீங்கனு போன மாத்திரத்தில் டிக்கெட் போட்டு சென்னைக்கே வழியனுப்பி வைக்கப்படுவோம்.
அந்த 3 UPSC aspirants -ம் வந்து வரிசையில நில்லுங்க. சாரி பாஸ், நீங்க கலெக்ட்டர் ஆகிட்டு வேணா பெங்களூர் பக்கம் வாங்க உங்களை வரவேற்கிறோம். சும்மா கோச்சிங்க் அது இது படிக்கிறேன் கிடிக்கிறேனு எல்லாம் எங்க ஊர் பக்கம் வராதீங்க. இந்த படிக்கிற கும்பலால் எங்களுக்கு வளர்ச்சி பெருசா இல்லை. நாங்க என்ன ஜெராக்ஸ் கடை வச்சி பிழைக்கிற கூட்டம்னு நினைச்சீங்களா? உங்களை எல்லாம் ஊருக்குள்ள சேர்த்துகிட்டோம்னா தண்ணி செலவு தான்ப்பா ஜாஸ்தி. போதா குறைக்கு ஜெராக்ஸ் கடை வைக்கிறேனு உங்களை பின் தொடர்ந்தே இன்னொரு கூட்டமும் வரும். இப்படியே போச்சுனா பெங்களூர் அழுக்காகிடுமா இல்லையா? போங்க தம்பி ஊரை காலி பண்ணுங்க என்று வழியனுப்பி வைத்துவிடும் இவர்களையும். அந்த மூன்று மருத்துவர்களில் பிசியோதெரபி இருந்தால் மட்டும் உள்ளே அனுப்பு இல்லனா அப்ளிகேஷனை வாங்கி வைத்துக் கொண்டு நாங்க கால் பண்ணுறோம்னு சொல்லி அனுப்புப்பா என்று சொல்லி கால் துண்டிக்கப்படும்.”
“சரி அந்த நான்கு கலை மற்றும் அறிவியல் படித்தவர்கள் நான்கு பேரில், அறிவியல் படித்த இருவரை நான் என் கம்பெனிக்கு வாங்கிக்கிறேன் என்று விப்ரோ முன் வரும். மீதி இருக்கும் கலை படித்த ரெண்டு பேரும் எப்படிப்பார்த்தாலும் திரும்பி சென்னைக்கு தான் வந்தாக வேண்டும். வெவரமான விப்ரோ….பாலிடெக்னிக் முடிச்ச பசங்கள பாதியிலையே அனுப்பிடுங்க, அந்த மூன்று பெயிண்ட் அடிக்கிற தம்பிகளும் இங்கேயே இருக்கட்டும் நம்மகிட்ட நிறைய ஐடி கம்பெனி இருக்கு பெயிண்ட் அடிக்க ஆள் தேவைப்படுகிறது. இன்னும் மூன்று பேரை கூட வர சொல்லுங்க பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று அந்த மூவரையும் இழுத்து பிடித்து வைத்துக் கொள்ளும்.
“பரோட்டா மாஸ்டர் தாமாகவே முன் வந்து, ஆள விடுங்கடா போதும் என் அண்ணன் மவன் சிங்கப்பூர்ல இருக்கான் நான் சிங்கப்பூர் போயே பரோட்டோ கடை போட்டு பிழைத்து கொள்கிறேன், பெங்களூர் மட்டும் வேண்டாம்டானு ஓடியே போய்விடுவார்.
கொத்தனார் அண்ணன்களில் ஒருவருக்கு பெங்களூரில் வேலை கிடைத்துவிடும். மீதி 2 அண்ணன்களும் திரும்பி வந்தாரை வாழ வைக்கும் சென்னைக்கு தான் படையெடுத்து ஆக வேண்டும்.
அந்த நுனி நாக்கு ஆங்கிலம் படித்த 5 பேரையும் மாலை மரியாதையுடன் சிகப்பு கம்பளம் விரித்து வரவேற்கும் எலக்ட்ரானிக் சிட்டி.
இப்ப கணக்கெடுத்து பாருங்க நாம அனுப்பி வைத்த 30 பேர்களில் எத்தனை பேரை பெங்களூர் தன்னிடமாக அரவணைத்துக் கொண்டது என்று? பாதிக்கு பாதி பதினைந்து நபர்களை கூட அந்த நகரம் தன்னிடம் ஏற்றுக் கொள்ளாது.
காரணம், அது தகுதியானவர்களை மட்டும் தன் அருகில் வைத்துக் கொள்ளும். ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தாலும், பெங்களூர் தகுதியை பார்த்து தான் மக்களை ஏற்றுக்கொள்ளுமே ஒழிய சென்னை போன்று, அட ட்ரெயின பிடிச்சி வந்து இறங்குங்கடா நான் பார்த்துக்கிறேன் என்று ஒருபோதும் சொல்லாது.
என்னடா பெரிய சினிமா? இந்தா இருக்கு சினிமா. நீ உட்கார்ந்து எழுதுடா மூன்று ரூபாய்க்கு நான் உனக்கு சோறு போடுறேன் என்று தட்டி கொடுக்கும்.
படிக்கிற புள்ளை மேல யார்ப்பா கை வச்சது? படிக்கிற புள்ளைங்கள டிஸ்ட்டர்ப் பண்ணுனீங்க… சென்னையே கோவப்படும். உட்கார்ந்து படிங்கடா அத்தனை வீட்டையும் ஸ்டடி ஹாலா மாற்றிக் கொடுக்கிறேன் என்று படிப்பின் தாகத்திற்கு தண்ணீர் கொடுக்கும்.
தம்பி பி.ஏ எல்லாம் நல்ல படிப்பு தான்பா. சென்னையில இல்லாத வேலையா, வா பார்த்துக்கலாம் என்று அவனையும் அணைத்துக் கொள்ளும்.
M.E முடித்தவனை ஏற்றுக் கொள்வது போல் B.A வரலாறு படித்தவனையும் பெங்களூர் ஏற்றுக் கொள்ளாது ஆனால் எனக்கு M.E, B.A எல்லாமே ஒரே கணக்கு தான்டா எல்லா நம்ம புள்ளைங்க தான், இழுத்து போடுறா உள்ள என்று ஆறுதல் கரம் நீட்டும். அது தான் சென்னை.
சென்னையில் அது மட்டுமா நல்லது இருக்கு? சென்னை பசங்க எல்லாம் தங்கம் தெரியும்ல?
நலிவடைந்தவனை பெங்களூர் ஏற்றுக் கொள்ளாது என்பது தான் உண்மை. கடல் எப்படி வேண்டாததை எல்லாம் வெளியே தள்ளி தன் வளர்ச்சிக்கு தனக்கு என்ன வேண்டுமோ அதை மட்டுமே தன்னுடன் வைத்துக் கொள்ளுமோ அப்படி தான் பெங்களூரும். அந்த மாநிலத்தின் வளர்ச்சிக்கு படித்தவர்கள் தான் தேவை என்பதால் அவர்களை மட்டும் தான் வரவேற்கும்.
ஆனால் சென்னை?
யார் வேண்டுமானாலும் வரட்டும், எல்லாம் நம்ம புள்ளைங்கடா…. நாம எல்லாம் ஒரு தாய் மக்கள்ப்பா என்று கட்டி அணைத்து நெற்றியில் முத்தமிடும்.
துலா தட்டில் சென்னையை வைத்து நிகர் செய்ய பெங்களூரை வைத்தால், ஐயோ பாவம்! பெங்களூர் அந்தரத்தில் தான் தொங்கிக் கொண்டு நிற்க வேண்டும்.
சென்னையில் மொத்தமே ரெண்டு ட்ரா பேக் தான்.
1. ஒன்று வெயில் (நல்ல வேளை எங்க ஏரியா மரமும் மரம் சார்ந்த இடமும் என்பதால் வெயில் கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரைக்கும் கண்ணில் படாது)
2. ரெண்டாவது பொடுகு தொல்லை. சென்னை மெட்ரோ தண்ணியில குளித்தால் கலர் கூடும் என்பது எவ்வளவு உண்மையோ அதே அளவுக்கு உண்மை அந்த தண்ணீரில் குளித்தால் பொடுகும் வரும் என்பது.
1. மின் கட்டணம் மிக அதிகம்
2. பேருந்து போக்குவரத்து கட்டணம் அதிகம்
3. மலிவான மின்சார ரயில் கிடையாது
4. வீட்டு வாடகை மிக அதிகம்
5. வீட்டு முன்பணம் அதை விட அதிகம். 10 மாத வாடகையை முன் பணமாக குடுக்க வேண்டும்
6. வீட்டு வேலைகள் செய்ய ஆள் வைத்தால் அவர்களுக்கும் சம்பளம் அதிகம்
7. பொதுவாக நீங்கள் உங்கள் சொந்த ஊர் செல்ல கட்டணம் அதிகம்
8. உணவகங்களில் உணவின் விலை அதிகம்
9. மீன் அல்லது கடல் வாழ் உயிரினங்கள் உணவு பிரியர் என்றால் அவ்வளவு தான். செலவு அதிகம்.
10. திரையரங்குகளின் கட்டணம் மிக அதிகம்
11. விமான நிலையம் செல்ல குடுவான்சேரியை தாண்டி வர வேண்டும். பயண நேரம் மற்றும் ஆகும் செலவை நீங்களே கணக்கிட்டு கொள்ளலாம்.
பெங்களூரு நகரத்தில் சிராய்ப்புகள் இல்லாத கார்களைப் பார்க்க முடியாது.
குஜராத்தில் பூகம்பம் வந்த சமயத்தில் பெங்களூருவிலும் ஒரு முறை பூகம்பத்தை உணர்ந்தேன். என் நண்பர்கள் அனைவரும் நம்பாமல் என்னைக் கேலி செய்தார்கள். மறுநாள் செய்தித்தாளில் 4.2 ரிக்டர் பதிவைப் படித்து விட்டு ஒத்துக் கொண்டார்கள்.
அடிக்கடி வீடு மாற்றுவதில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. எனவே வேலை செய்யும் நிறுவனத்தை மாற்றியிருக்கிறேன். த்ரிஷா இல்லன்னா நயன்தாரா. பெங்களூரு நகரம் மட்டுமே அதற்கு மிகவும் ஏதுவானது என நம்புகிறேன்.
நகரம் முழுக்க பாலங்களில், பொது சுவர்களில் அழகான ஓவியங்கள் வரையப்பட்டிருக்கும். அதனால் பொது இடத்தில் உச்சா போக எண்ணுபவர்கள் பலமுறை யோசிக்க வேண்டும்.”
“பெங்களூர்ல ட்ரிங்க்ஸ் சீப்பா கிடைக்குமாமே?”
“ம்,……சிறப்பான சரக்குகளுக்கு பெயர் பெற்ற நகரம். ஆகவே, குடிமகன்களுக்கு சொர்க்கம் எனலாம். தொடக்க நிலை (Startup) நிறுவனங்களுக்கு பெயர் பெற்ற நகரம். மற்ற நகரங்களைக் காட்டிலும் கட்டமைப்பு மிகச் சிறப்பானது.
சென்னையுடன் ஒப்பிட்டால் காய்கறி, மது வகைகள், பள்ளிக்கல்விக் கட்டணம் ஆகியவை குறைவு. வீட்டு வாடகை கிட்டத்தட்ட ஒன்று போலத்தான். ஆனால் நகரின் மத்தியப்பகுதியில் வாடகை சற்று அதிகமாக இருக்கலாம்.
ஊழியர்கள் கையாளப்படும் விதம், மதிக்கப் படும் விதம், கொடுக்கப்படும் பணி சார்ந்த வசதிகள், சுதந்திரம் ஆகியவற்றில் சென்னைக்கும் பெங்களூருவிற்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருப்பதாக உணர்கிறேன். இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் சென்னையில் ஒரு நிறுவனத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்து அங்கு கண்ட சூழல், நிபந்தனைகளைப் பார்த்து விட்டு சேர்ந்த அன்று முதல் நாள் மாலையிலேயே வேலையை விட்டு விட்டு பெங்களூரு திரும்பிவிட்டேன். வாழ்வில் மறக்க முடியாத அனுபவம்.”
“ம்,….”
வடக்கு கர்நாடகாவைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு பெங்களூரு என்ற பெயரைக் கேட்டாலே கோபம் வரும். தன்னுடைய வரிப்பணம் முழுவதையும் அரசியல்வாதிகள் பெங்களூருக்கு வாரி இறைத்து ஊழல் செய்து விட்டு தங்களை உதாசீனப்படுத்துவதுவாக எண்ணுகிறார்கள். மஹாராஷ்ட்ரா எல்லையில் ஒரு முறை ஒரு விவசாயிகள் கூட்டம் எங்களைத் தாக்க வந்த சம்பவமும் உண்டு.
கன்னடத் திரைப்படங்களில் தல (இளையராஜா) இசையமைத்த பாடல்கள் இன்றும் என்றும் சூப்பர் ஹிட். அடித்துக் கொள்ள ஆளே இல்லை.”
“ம்,….”
“நேற்று வரை நீங்கள் பார்த்த டிரௌசர் பையன்கள் திடீரென 'அங்கிள், காலேஜ் போய்ட்டு வர்றேன்' என்பார்கள். இங்கு 10-ம் வகுப்புக்குப் பிறகு இங்கு PUC (Pre University College) கல்லூரி தான்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை கன்னடர்கள் எல்லோரையும் வயது வரம்பின்றி செல்லமாகவும், கோபமாக இருந்தாலும் 'மகா' (மகனே) என அழைத்துக் கொள்வது வழக்கம். அது நாட்டுப்புற வழக்கு.”
“அப்படியா,….”
“சமீபமாக பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கம் சார்பாக நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்கச் சென்றேன். ஒரு 20 பேர்களாவது வருவார்களா என நினைத்த எனக்கு சவுக்கடி. 500 பேருக்கும் மேல் குடும்பமாகவும், குறிப்பாக இளம் மாணவர்கள் பங்கேற்றது மனதுக்கு நிறைவாக இருந்தது. ஆகவே, பெங்களூரு தமிழ்ச் சங்கம் துடிப்போடு செயல்படுவதை உணரமுடிந்தது.
வேலையோ, தொழிலோ நன்கு உழைத்து முன்னேற வேண்டும் என்ற எண்ணம் உள்ளவர்களுக்கு வாய்ப்புகளை வாரி வழங்கும் நகரம். தேசிய ஒருமைப்பாட்டின் அடையாளம்.
இட்லிக்காகவாவது சென்னைக்கு தான் கொடி பிடிக்கனும். பெங்களூரில் அந்த தட்டு இட்லியை எல்லாம் நினைச்சா……
இட்லியை மாதிரி ஒரு நல்ல சுவையான ஒரு காலை சிற்றுண்டி உலகத்தில் எங்கேயாவது இருக்குதாப்பா என்று கூகுளிடம் கேட்டால், கண்டிப்பாக இல்லை என்ற பதிலை தான் கூகுள் கொடுக்கும், கொடுக்கனும். காலமே சுட சுட இட்லியும், குடல் கறியும் வைத்து சாப்பிட்டால்!!! அடடா!!!”
“ நம்ம ஊர் இட்லியக்கு ஜொள் விட்ட்து போதும். பெங்களூர்ல இட்லி எப்படி இருக்கும்.” என் மனைவி சந்தேகமாக கேட்டாள்.
“இங்க எப்படின்னா,….. இட்லியையே குத்தி குதறி கொலபண்ணி அடுக்கி வைத்திருப்பார்கள் . கேட்டால் தட்டு இட்லியாமாம். சரி விடுங்க அந்த சோக கதையை.
பெங்களூரின் குறைகளை சொல்லி ஓட்டு கேட்பதை விட, சென்னை ஏன் சிறந்தது என்று கூறி கடந்து செல்லலாம்.
மேற்சொன்ன மாவட்ட மக்கள் எப்படிப்பார்த்தாலும் பெங்களூருக்கு தான் சப்போர்ட் பண்ணுவாங்க. அதனால முன் கூட்டியே ஒரு வாய்தா வாங்கி வச்சிப்போமேனு நினைச்சேன், வேற ஒன்னும் இல்லை.
சென்னை எப்பொழுதும் எல்லாருக்குமானது ஆனால் பெங்களூர் எல்லாருக்குமானது இல்லை, பெங்களூர் படித்தவர்களுக்கு மட்டும் சொந்தம். சரி,….. பன்னர்கட்டா தேசிய பூங்கா பக்கம் வந்துட்டோம். அதை சுத்தி பாத்துட்டு, அப்புறமா பெங்களூர் பத்தி சொல்றேன்.”
வெளியே என்ட் ரன்ஸ் டிக்கட் வாங்கிக் கொண்டு நால்வரும் உள்ளே சென்றோம். சஃபாரிக்கு புக் செய்தோம்.. சபாரியில் ஏறி உட்கார்ந்து அது புறப்பட, பன்னர்கட்டா தேசிய பூங்கா பத்தி சொல்ல ஆரம்பித்தேன்.
“எல்லாரும் கேளுங்க. பெங்களூருக்கு அருகிலுள்ள பன்னர்கட்டா தேசியப் பூங்கா உங்களுக்கு நாட்கள் மிச்சம் இல்லை என்றால் பார்க்க சிறந்த இடமாகும். இந்த சுற்றுலாத் தலம், அதன் வளாகத்தில் அமைந்துள்ள சிறிய மிருகக்காட்சிசாலையின் காரணமாக குடும்பம் மற்றும் சிறு குழந்தைகளுடன் கூடிய மக்களுக்கு சிறந்த இடமாக உள்ளது. இடத்திற்கு சிறந்த தொடர்பு பெங்களூருக்கு அருகில் 50 கிமீ தொலைவில் பார்க்க வேண்டிய இடங்களில் இது ஒரு சிறந்த இடமாக உள்ளது. சுரங்க நிறுவனங்களால் அச்சுறுத்தப்படும் கர்நாடகாவின் உள்ளூர் வனவிலங்குகளுக்கு பாதுகாப்பான சூழலை வழங்குவதற்காக தேசிய பூங்கா கட்டப்பட்டது. பூங்காவில் வழிகாட்டப்பட்ட சஃபாரிகளை நீங்கள் திறந்தவெளியில் விலங்குகளைப் பார்க்கலாம் அல்லது உங்கள் குடும்பத்துடன் சிறிய மிருகக்காட்சிசாலையில் உலா செல்லலாம். கெம்பேகவுடா BMTC பேருந்து நிலையத்திலிருந்து நேரடி பேருந்து உள்ளது, இது உங்களை நேரடியாக பன்னர்கட்டா தேசிய பூங்காவிற்கு அழைத்துச் செல்லும்.”
இப்படி பூங்காவைப் பற்றி சொல்லிக் கொண்டே வழியில் தெரிந்த வன விலங்குகளை அதன் இயற்கையான சூழலில் கண்டு கழித்தோம்.”
“இதுக்கு அப்புறமா எங்கேப்பா போறோம்?”
“பெங்களூர் பேலஸ் போலாமா,…”
“ம்,….” என்று பிரியா சொன்னதும், கார் பெங்களூர் பேலஸ் நோக்கி பயணித்தது.
பேலஸை நெருங்கியதும், அரண்மனை போல இருந்த ஒரு கட்டிட்த்தைக் காட்டி, இதுதான் பெங்களூர் அரண்மனை. இது, நகர வளாகத்திற்கு மிக அருகில் அமைந்துள்ள ஒரு சுற்றுலாத் தலமாகும். இந்த அரண்மனை இன்னர் பெங்களூரைச் சுற்றி அமைந்துள்ளது மற்றும் ஆண்டு முழுவதும் சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கு திறந்திருக்கும். இந்த சொத்து 19 ஆம் நூற்றாண்டில் கட்டப்பட்டது மற்றும் டியூடர் மறுமலர்ச்சி பாணியைப் பின்பற்றியது . இந்த அரண்மனை அரச குடும்பத்தின் கல்விக்கான இடமாக இருந்தது. அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட உட்புறம் மற்றும் நிலப்பரப்பு முற்றங்கள் நீங்கள் பெங்களூருக்குச் செல்லும்போது உண்மையிலேயே பார்க்கக்கூடிய ஒரு காட்சியாகும். இது நகருக்கு அருகில் அமைந்துள்ளதால், பார்க்க வேண்டிய இடங்களில் இது பிரபலமானது பெங்களூரில் 50 கிமீ தொலைவில் எனக்கு அருகில். நீங்கள் பொது போக்குவரத்து மூலம் இலக்கை அடையலாம் மற்றும் அழகான அரண்மனையை வியந்து நேரத்தை செலவிடலாம். மெட்ரோவில் பயணித்து கப்பன் பார்க் மெட்ரோ நிலையத்தில் இறங்கி பெங்களூர் அரண்மனையை அடையலாம். பெங்களூரின் மையத்தில் உள்ள அரண்மனைப் பூங்காவில் பெங்களூர் அரண்மனை என்று அழைக்கப்படும் இந்த அரண்மனை அமைந்துள்ளது. சதாசிவ நகருக்கும் ஜயமஹாலுக்கும் இடையில் இது இருக்கிறது. 1862ம் ஆன்டு இங்கிலாந்திலுள்ள விண்ட்ஸர் கோட்டையைப் போன்றே உருவாக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் ரெவரெண்ட் காரட் என்பவரால் இது கட்ட ஆரம்பிக்கப்பட்டது. பின்னர் இது அப்போதைய ராஜாவான உடையார் வம்சத்தை சேர்ந்த சாமராஜ உடையாரால் 1884ம் ஆண்டு வாங்கப்பட்ட்து. 45,000 சதுர அடியில் அமைந்துள்ள இந்த அரண்மனையை கட்டி முடிக்க 82 வருடங்கள் ஆயின. இந்த அரண்மனையின் அழகு மிக பிரசித்தி வாய்ந்தது. அரண்மனை வாசல் வழியாக நுழையும்போதே இது உங்களை பிரமிக்க வைத்து விடும். வேறு எதைப்பற்றியுமே நினைக்க விடாமல் அதன் அழகு உங்களை மெய் மறக்க வைக்கும் இயல்புடையது. சமீபத்தில் இந்த அரண்மனையில் புதுப்பிப்பு வேலைகள் முடிந்துள்ளன.இந்த அரண்மனை உட்புறமானது ஐரோப்பிய ‘தூடர்’ (tudor) பாணி கட்டிடக்கலை முறைப்படி வேலைப்பாடுகளை கொண்டுள்ளது. ஆக்ஸ்ஃபோர்டு கேம்பிரிட்ஜ் போன்றவற்றில் இது போன்ற கட்டிடக்கலை பாணி அம்சங்கள் காணப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்த அரண்மனையின் கீழ் தளத்தில் உள்ள திறந்த வெளி முற்றத்தில் நீல நிற பீங்கான் ஓடு பதிக்கப்பட்டுள்ள கிரானைட் கல்லால் ஆன இருக்கைகள் அமைந்துள்ளன. இரவில் இந்த நீல நிற பீங்கான் இருக்கைகள் ஒளிர்வது போன்று தோற்றமளிக்கும் அழகு அற்புதமான ஒன்றாகும். மேல் தளத்தில் பிரம்மாண்டமான தர்பார் ஹால் காணப்படுகிறது. ராஜா தன் அவையினருடன் கலந்தாலோசித்த இடமாக இது அறியப்படுகிறது. அரண்மனையின் உட்புற சுவர்களில் கிரேக்க மற்றும் டச்சு ஓவியங்களும் புகழ் பெற்ற இந்திய ஓவியரான ராஜா ரவி வர்மாவின் ஓவியங்களும் காணப்படுகின்றன. இந்த தொன்மை வாய்ந்த ஓவியங்கள் அரண்மனையின் அழகை மேலும் மெருகூட்டுகின்றன.”
பெங்களூர் பேலஸை சுற்றிப் பார்த்து விட்டு அடுத்த இடத்தைப் பார்க்க காரி ஏறி உட்கார்ந்து, ஸ்டார்ட் செய்து, மெதுவாக ஊர்ந்து கொண்டே, “இப்ப நம்ம சென்னையையும் பெங்களூரையும் கம்பேர் பண்ணலாமா,…?”
“ம்,…. “ ஆர்வமாக கேட்டாள் பிரியா.
ஒரு 30 பேரை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். அதில் ஒரு 5 பேர் முதுகலை பட்டாதாரிகள் நுனி நாக்கில் ஆங்கிலம் பேசுபவர்கள் என் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். 4 பேர் கொத்தனார், 3 பேர் பெயிண்ட்டர், 2 பேர் பரோட்டா மாஸ்டர், 3 பேர் பாலிடெக்னிக் முடித்தவர்கள், 4 பேர் கலை மற்றும் அறிவியல் கற்றவர்கள், 3 பேர் மருத்துவர், 3 பேர் UPSC aspirants, 2 பேர் நோயாளிகள், 2 பேர் திரைத்துறையில் சாதிக்க விருப்பம் வைத்திருப்பவர் என்று வைத்துக் கொள்வோம்.
இதில் யாரை எல்லாம் பெங்களூர் மாநகராட்சி வரவேற்கும் யாரை எல்லாம் கழுத்தை பிடித்து வெளியே தள்ளும் என்று பட்டியலிட்டால்,
யார் எல்லாம்ப்பா சினிமா எடுத்து சாதிக்கனும்னு ஆசைப்பட்டது? தம்பி ரெண்டு பேரும் நடையை கட்டுங்கப்பா என்று வழியனுப்பி வைத்துவிடும் பெங்களூர்.
அடுத்து யாரு? ஓ… அந்த உடம்பு சரியில்லாம ட்ரீட்மெண்ட்க்கு வந்தவர்களா? வேலூர் சென்னைனு வேற எங்கேயாவது போங்கமா. ஏன்மா எங்க உசுரை வாங்குறீங்கனு போன மாத்திரத்தில் டிக்கெட் போட்டு சென்னைக்கே வழியனுப்பி வைக்கப்படுவோம்.
அந்த 3 UPSC aspirants -ம் வந்து வரிசையில நில்லுங்க. சாரி பாஸ், நீங்க கலெக்ட்டர் ஆகிட்டு வேணா பெங்களூர் பக்கம் வாங்க உங்களை வரவேற்கிறோம். சும்மா கோச்சிங்க் அது இது படிக்கிறேன் கிடிக்கிறேனு எல்லாம் எங்க ஊர் பக்கம் வராதீங்க. இந்த படிக்கிற கும்பலால் எங்களுக்கு வளர்ச்சி பெருசா இல்லை. நாங்க என்ன ஜெராக்ஸ் கடை வச்சி பிழைக்கிற கூட்டம்னு நினைச்சீங்களா? உங்களை எல்லாம் ஊருக்குள்ள சேர்த்துகிட்டோம்னா தண்ணி செலவு தான்ப்பா ஜாஸ்தி. போதா குறைக்கு ஜெராக்ஸ் கடை வைக்கிறேனு உங்களை பின் தொடர்ந்தே இன்னொரு கூட்டமும் வரும். இப்படியே போச்சுனா பெங்களூர் அழுக்காகிடுமா இல்லையா? போங்க தம்பி ஊரை காலி பண்ணுங்க என்று வழியனுப்பி வைத்துவிடும் இவர்களையும். அந்த மூன்று மருத்துவர்களில் பிசியோதெரபி இருந்தால் மட்டும் உள்ளே அனுப்பு இல்லனா அப்ளிகேஷனை வாங்கி வைத்துக் கொண்டு நாங்க கால் பண்ணுறோம்னு சொல்லி அனுப்புப்பா என்று சொல்லி கால் துண்டிக்கப்படும்.”
“சரி அந்த நான்கு கலை மற்றும் அறிவியல் படித்தவர்கள் நான்கு பேரில், அறிவியல் படித்த இருவரை நான் என் கம்பெனிக்கு வாங்கிக்கிறேன் என்று விப்ரோ முன் வரும். மீதி இருக்கும் கலை படித்த ரெண்டு பேரும் எப்படிப்பார்த்தாலும் திரும்பி சென்னைக்கு தான் வந்தாக வேண்டும். வெவரமான விப்ரோ….பாலிடெக்னிக் முடிச்ச பசங்கள பாதியிலையே அனுப்பிடுங்க, அந்த மூன்று பெயிண்ட் அடிக்கிற தம்பிகளும் இங்கேயே இருக்கட்டும் நம்மகிட்ட நிறைய ஐடி கம்பெனி இருக்கு பெயிண்ட் அடிக்க ஆள் தேவைப்படுகிறது. இன்னும் மூன்று பேரை கூட வர சொல்லுங்க பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று அந்த மூவரையும் இழுத்து பிடித்து வைத்துக் கொள்ளும்.
“பரோட்டா மாஸ்டர் தாமாகவே முன் வந்து, ஆள விடுங்கடா போதும் என் அண்ணன் மவன் சிங்கப்பூர்ல இருக்கான் நான் சிங்கப்பூர் போயே பரோட்டோ கடை போட்டு பிழைத்து கொள்கிறேன், பெங்களூர் மட்டும் வேண்டாம்டானு ஓடியே போய்விடுவார்.
கொத்தனார் அண்ணன்களில் ஒருவருக்கு பெங்களூரில் வேலை கிடைத்துவிடும். மீதி 2 அண்ணன்களும் திரும்பி வந்தாரை வாழ வைக்கும் சென்னைக்கு தான் படையெடுத்து ஆக வேண்டும்.
அந்த நுனி நாக்கு ஆங்கிலம் படித்த 5 பேரையும் மாலை மரியாதையுடன் சிகப்பு கம்பளம் விரித்து வரவேற்கும் எலக்ட்ரானிக் சிட்டி.
இப்ப கணக்கெடுத்து பாருங்க நாம அனுப்பி வைத்த 30 பேர்களில் எத்தனை பேரை பெங்களூர் தன்னிடமாக அரவணைத்துக் கொண்டது என்று? பாதிக்கு பாதி பதினைந்து நபர்களை கூட அந்த நகரம் தன்னிடம் ஏற்றுக் கொள்ளாது.
காரணம், அது தகுதியானவர்களை மட்டும் தன் அருகில் வைத்துக் கொள்ளும். ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தாலும், பெங்களூர் தகுதியை பார்த்து தான் மக்களை ஏற்றுக்கொள்ளுமே ஒழிய சென்னை போன்று, அட ட்ரெயின பிடிச்சி வந்து இறங்குங்கடா நான் பார்த்துக்கிறேன் என்று ஒருபோதும் சொல்லாது.
என்னடா பெரிய சினிமா? இந்தா இருக்கு சினிமா. நீ உட்கார்ந்து எழுதுடா மூன்று ரூபாய்க்கு நான் உனக்கு சோறு போடுறேன் என்று தட்டி கொடுக்கும்.
படிக்கிற புள்ளை மேல யார்ப்பா கை வச்சது? படிக்கிற புள்ளைங்கள டிஸ்ட்டர்ப் பண்ணுனீங்க… சென்னையே கோவப்படும். உட்கார்ந்து படிங்கடா அத்தனை வீட்டையும் ஸ்டடி ஹாலா மாற்றிக் கொடுக்கிறேன் என்று படிப்பின் தாகத்திற்கு தண்ணீர் கொடுக்கும்.
தம்பி பி.ஏ எல்லாம் நல்ல படிப்பு தான்பா. சென்னையில இல்லாத வேலையா, வா பார்த்துக்கலாம் என்று அவனையும் அணைத்துக் கொள்ளும்.
M.E முடித்தவனை ஏற்றுக் கொள்வது போல் B.A வரலாறு படித்தவனையும் பெங்களூர் ஏற்றுக் கொள்ளாது ஆனால் எனக்கு M.E, B.A எல்லாமே ஒரே கணக்கு தான்டா எல்லா நம்ம புள்ளைங்க தான், இழுத்து போடுறா உள்ள என்று ஆறுதல் கரம் நீட்டும். அது தான் சென்னை.
சென்னையில் அது மட்டுமா நல்லது இருக்கு? சென்னை பசங்க எல்லாம் தங்கம் தெரியும்ல?
நலிவடைந்தவனை பெங்களூர் ஏற்றுக் கொள்ளாது என்பது தான் உண்மை. கடல் எப்படி வேண்டாததை எல்லாம் வெளியே தள்ளி தன் வளர்ச்சிக்கு தனக்கு என்ன வேண்டுமோ அதை மட்டுமே தன்னுடன் வைத்துக் கொள்ளுமோ அப்படி தான் பெங்களூரும். அந்த மாநிலத்தின் வளர்ச்சிக்கு படித்தவர்கள் தான் தேவை என்பதால் அவர்களை மட்டும் தான் வரவேற்கும்.
ஆனால் சென்னை?
யார் வேண்டுமானாலும் வரட்டும், எல்லாம் நம்ம புள்ளைங்கடா…. நாம எல்லாம் ஒரு தாய் மக்கள்ப்பா என்று கட்டி அணைத்து நெற்றியில் முத்தமிடும்.
துலா தட்டில் சென்னையை வைத்து நிகர் செய்ய பெங்களூரை வைத்தால், ஐயோ பாவம்! பெங்களூர் அந்தரத்தில் தான் தொங்கிக் கொண்டு நிற்க வேண்டும்.
சென்னையில் மொத்தமே ரெண்டு ட்ரா பேக் தான்.
1. ஒன்று வெயில் (நல்ல வேளை எங்க ஏரியா மரமும் மரம் சார்ந்த இடமும் என்பதால் வெயில் கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரைக்கும் கண்ணில் படாது)
2. ரெண்டாவது பொடுகு தொல்லை. சென்னை மெட்ரோ தண்ணியில குளித்தால் கலர் கூடும் என்பது எவ்வளவு உண்மையோ அதே அளவுக்கு உண்மை அந்த தண்ணீரில் குளித்தால் பொடுகும் வரும் என்பது.
1. மின் கட்டணம் மிக அதிகம்
2. பேருந்து போக்குவரத்து கட்டணம் அதிகம்
3. மலிவான மின்சார ரயில் கிடையாது
4. வீட்டு வாடகை மிக அதிகம்
5. வீட்டு முன்பணம் அதை விட அதிகம். 10 மாத வாடகையை முன் பணமாக குடுக்க வேண்டும்
6. வீட்டு வேலைகள் செய்ய ஆள் வைத்தால் அவர்களுக்கும் சம்பளம் அதிகம்
7. பொதுவாக நீங்கள் உங்கள் சொந்த ஊர் செல்ல கட்டணம் அதிகம்
8. உணவகங்களில் உணவின் விலை அதிகம்
9. மீன் அல்லது கடல் வாழ் உயிரினங்கள் உணவு பிரியர் என்றால் அவ்வளவு தான். செலவு அதிகம்.
10. திரையரங்குகளின் கட்டணம் மிக அதிகம்
11. விமான நிலையம் செல்ல குடுவான்சேரியை தாண்டி வர வேண்டும். பயண நேரம் மற்றும் ஆகும் செலவை நீங்களே கணக்கிட்டு கொள்ளலாம்.
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 2 Guest(s)

![[Image: 0-4.jpg]](https://i.ibb.co/Rh3Fp9q/0-4.jpg)
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
![[Image: 0-5.jpg]](https://i.ibb.co/NmqdTJZ/0-5.jpg)
![[Image: FB-IMG-1675386374447.jpg]](https://i.ibb.co/Cb44GP3/FB-IMG-1675386374447.jpg)
![[Image: FB-IMG-1675517527680.jpg]](https://i.ibb.co/XWhvmDQ/FB-IMG-1675517527680.jpg)
![[Image: FB-IMG-1674471990626.jpg]](https://i.ibb.co/zGB1BxF/FB-IMG-1674471990626.jpg)
![[Image: FB-IMG-1672374796349.jpg]](https://i.ibb.co/DLkqCPh/FB-IMG-1672374796349.jpg)
![[Image: 642-1000.jpg]](https://i.ibb.co/k3cnCxv/642-1000.jpg)
![[Image: 700-1000.jpg]](https://i.ibb.co/YQJMgZ0/700-1000.jpg)
![[Image: 608-1000.jpg]](https://i.ibb.co/QPQ5DM1/608-1000.jpg)
![[Image: 638-1000.jpg]](https://i.ibb.co/QH7Sv8M/638-1000.jpg)
![[Image: 709-1000.jpg]](https://i.ibb.co/z4xrNY4/709-1000.jpg)
![[Image: 670-1000.jpg]](https://i.ibb.co/7XHgy2V/670-1000.jpg)
![[Image: madhurima-2.jpg]](https://i.ibb.co/JxkgwkD/madhurima-2.jpg)
![[Image: FB-IMG-1675871033840.jpg]](https://i.ibb.co/GkcGTKc/FB-IMG-1675871033840.jpg)
![[Image: FB-IMG-1676125256533.jpg]](https://i.ibb.co/f2DHf9Z/FB-IMG-1676125256533.jpg)