[Pallaki]

అక్షిత ఇంటి తలుపు కొట్టాను

అక్షిత : ఎవరు

చిన్నా : ఆ నీ మొగుడ్ని

వెంటనే తలుపులు తెరుచుకున్నాయి.

అక్షిత : నువ్వెంట్రా ఇక్కడా

చిన్నా : అడ్డు తప్పుకో.. అని పక్కకి నెట్టేసి వెళ్లి హాల్లో కింద గోడకి ఆనుకుని కూర్చున్నాను

అక్షితతో పాటు తన ఫ్రెండ్స్ గ్యాంగ్ కూడా వచ్చి నా చుట్టూ కూర్చున్నారు.

అక్షిత : ఏమైందిరా

చిన్నా : మనం పెళ్లి చేసుకుందామే.. ఆగలేకపోతున్నాను

అక్షిత ఫ్రెండ్స్ నవ్వులు

అక్షిత : ఉండండే.. మీరంతా పోండి ఇక్కడ నుంచి.. అని అందరినీ తరిమేసి చిన్నా పక్కన కూర్చుంది.

అక్షిత ఒళ్ళో తల పెట్టుకుని పడుకున్నాను.

అక్షిత : ఏమైంది

చిన్నా : మన విషయం చెప్పాను

అక్షిత : ఏమన్నారు

చిన్నా : వద్దన్నారు

అక్షిత : ఊహించిందే.. ఇప్పుడేం చేస్తావ్

చిన్నా : అంతా అయిపోయింది, వచ్చేసాను

అక్షిత : వచ్చేసానంటే

చిన్నా : ఆస్తి కావాలా అమ్మాయి కావాలో తెల్చుకోమన్నారు, ఇంట్లో నుంచి వచ్చేసాను.

అక్షిత : నమ్మొచ్చా.. ఇదంతా

చిన్నా : నాకు అయోమయంగానే ఉందే.. మేము కావాలా అమ్మాయి కావాలా అంటే ఆలోచించేవాడినేమో, కాని ఆస్తి కావాలా అమ్మాయి కావాలా అనడిగేసరికి ఇంకేం ఆలోచించలేదు.. ఇప్పుడు నా దెగ్గర ఎవ్వరు లేరు ఆస్తి లేదు అంతస్తూ లేదు.. ఒక మామూలు వ్యక్తిగా అడుగుతున్నా.. నన్ను పెళ్లి చేసుకుంటావా

అక్షిత : ఇప్పుడైనా రెడీనే.. పద వెళదాం

చిన్నా : రేపు చేసుకుందాంలే.. ముందు కొన్ని పనులున్నాయి వెళ్లి చేసుకుని వస్తా అని లేచాను.

అక్షిత : ఇదంతా నిజమేగా.. లేదా నన్ను వదిలించుకోడానికి ఏమైనా ప్లానా.. అలాంటిదేమైనా ఉంటే సూటిగా చెప్పు నాకే బాధ లేదు.. హ్యాపీగా విడిపోదాం.

చిన్నా : నీ అయ్యా.. రేయి ఎవరన్నా కొన్ని పిచ్చి మిరపకాయలుంటే అందుకోండి దీని గుద్దలో పోసి పచ్చడి నూరి పెడతాను

అక్షిత : ఎలా తిడతావ్ రా అలా, భలే ఉంటుంది నువ్వు తిడుతుంటే ఉమ్మా ఉమ్మా..అని ముద్దు పెట్టుకుంది.

చిన్నా : నిజంగానే కావాల్సినవన్ని ఒకేసారి నీ గుద్దలో పోసి రోకలిబండ దూర్చి గట్టిగా దంచాలనుందే

అక్షిత : అదే మంట మీద నిన్నేక్కి దెంగుతాను దెబ్బకి దెబ్బ సరిపోద్ది.

లెగు వెళ్ళాలి.. అని చిన్నా లేచి అక్కడ స్కూటీ ఉంటే తీసుకుని బైటికి వెళ్ళిపోయాడు అక్షిత మౌనంగా ఆలోచిస్తూ కూర్చుంది. ఫ్రెండ్స్ అంతా రెడీ అయ్యి బైటికి వచ్చారు.

ఏంటే ఇంకా రెడీ అవ్వలేదా, ఇవ్వాళ సినిమాకి వెళదాం అనుకున్నాంగా

అక్షిత : తలనొప్పిగా ఉందే.. మీరేళ్లిరండి, నేను పడుకుంటా అని వాళ్ళని ఇంకేం మాట్లాడే అవకాశం ఇవ్వకుండా లోపలికెళ్లి మంచం మీద వాలింది.







లావణ్య ఆఫీస్ లోపలికి వెళ్లి నా పేరుని వాడుకుని డోర్ తీసి మే ఐ కమిన్ మేడం అన్నాను

లావణ్య : (తల ఎత్తి) ఎవరు.. రేయి నువ్వెంట్రా ఇక్కడా అని లేచి నిలబడింది.

చిన్నా : మాట్లాడాలి, ఫ్రీగా ఉంటే అలా బైటికి వెళదాం

లావణ్య : ఫ్రీయే.. ఒక్క ఐదు నిమిషాలు వస్తున్నాను.

ఇద్దరం కలిసి బైటికి పార్క్ కి వెళ్లి కూర్చున్నాం. ఇంట్లో జరిగింది మొత్తం తనకి చెప్పాను అంతా మౌనంగా వినింది.

లావణ్య : ఇప్పుడేం చేద్దాం అనుకుంటున్నావ్

చిన్నా : చేసేది ఏముంది, నువ్వేదైనా పనిప్పిస్తే ప్రస్తుతానికి నీ కింద జాబ్ చేసుకుంటాను.

లావణ్య : ఇలాంటి టైములో కూడా జోకులేసే ఆ గుండె బతకాలి బాబు బతకాలి పది మందిని నవ్విస్తది..

చిన్నా : నేను సీరియస్ గా అడుగుతున్నా

లావణ్య : సరే లంచం కావలి, నేను కూడా సీరియస్

చిన్నా : చెప్పు

లావణ్య : ముద్దు కావాలి ఒక ముద్దు పెట్టు బుగ్గ మీద అని నవ్వింది.

నవ్వుతూ తల మీద చిన్నగా మొట్టాను.. లావణ్య నవ్వుతూ నన్ను వాటేసుకుని.. నీకేంట్రా వంద కంపెనీలు నీ చేతిలో పెట్టి ప్రశాంతంగా నిద్రపోయేంత పేరు సంపాదించుకున్నావ్, అయినా సరే నువ్వు నా కంపెనీ లోనే పనిచెయ్యాలి అప్పుడే కదా నాకు కూడా కొంచెం పేరు.. అని నవ్వింది.. థాంక్స్ అని తను అడిగినట్టే ముద్దు పెట్టాను.

లావణ్య : (నవ్వుతూ) రేయి ఊరికే అన్నాను, అక్షితకి తెలిసిందంటే నన్ను లేపేస్తుంది.

చిన్నా : ఏదో థాంక్స్ గివింగ్ అనుకో పదా వెళదాం.

థియేటర్ లో షోకి ఇంకా టైం ఉంది కదా అని అక్షిత ఫ్రెండ్స్ పక్కనే ఉన్న పార్క్ లోకి వెళ్లి కూర్చుని పీచు మిటాయి తింటుంటే వీళ్ళ కళ్ళకి చిన్నా మరియు లావణ్య ఇద్దరు కనిపించారు, చిన్నా లావణ్యకి ముద్దు పెట్టడం కూడా చూసారు.. అంతే ఏదేదో ఊహించుకోవడం మొదలు పెట్టారు. అందరూ కోపంతో ఊగిపోయి బైటికి వెళ్లిపోయారు.

అక్షిత పడుకున్న గంటలోపే తన ఫ్రెండ్స్ నుంచి ఫోన్ రావడంతో నిద్రలోనే ఫోన్ ఎత్తింది.

అక్షిత : ఏంటే..

నీకు మేము చెప్తూనే ఉన్నాం, ఆ బలిసిన బ్యాడ్కోలు మనల్ని మోసం చేస్తూనే ఉంటారని, చెప్తే విన్నావా నువ్వు

అక్షిత : ఏమైందే

నీ చిరంజీవి ఇక్కడ లావణ్యతో ఇకఇకలు పకపకలు, వాడు లావణ్యకి ముద్దు కూడా పెట్టాడు.

అక్షిత : ఎక్కడ పెట్టాడు

ఆ.. బుగ్గ మీద పెట్టాడు.. ఏం మూతులు కూడా నాక్కోవాలా

అక్షిత : పిచ్చిదానా.. లావణ్య కూడా మన పార్టీనే.. తనని జాబ్ అడగడానికి వెళ్ళాడు, ఇద్దరు బెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ కదా.. హెల్ప్ చెయ్యగానే మనోడు థాంక్స్ చెప్పుంటాడు అంతకి మించి ఇంకేం లేదు.. నువ్వు కంగారు పడకు వాడు నన్ను వదిలి ఎక్కడికి పోడు.. కోట్ల ఆస్తిని వదులుకుని నాకోసం వచ్చినోడు ఇంకో అమ్మాయి కోసం నాకు ద్రోహం చేస్తాడా...

తప్పు జరిగిపోయిందే..

అక్షిత : (వెంటనే లేచి కూర్చుని)  ఏమైంది.. మీరేమైనా చేసారా

కార్ బ్రేకులు కట్ చేసాం

అక్షిత : ఏం కాదు.. వాళ్ళు తప్పుగా అనుకోరు.. అర్ధం చేసుకుంటారు.. మీరు వెళ్లి ముందు చెప్పండి వాళ్ళని కార్ ఎక్కనివ్వకండి..

ఆల్రెడీ వాళ్ళు వెళ్లిపోయారే..

అక్షిత వెంటనే కాల్ కట్ చేసి చిన్నాకి చేసింది, స్విచ్ ఆఫ్ రావడంతో వెంటనే లావణ్యకి ఫోన్ చేసింది.

లారీని ఓవర్ టేక్ చేస్తున్న లావణ్య డాష్ బోర్డు మీద అక్షిత పేరు చూడగానే నవ్వుకుంది.

లావణ్య : నీ కాబోయే భార్య, నా శత్రువు ఫోన్ చేస్తున్నారండి

చిన్నా : ( నవ్వుతూ) ఆ లారీని ఓవర్ టేక్ అయినా చెయ్యి లేదా వాడినన్నా పోనివ్వు.. టు వే రోడ్డులో ఎదురుగా ఎవరైనా వస్తే ప్రాబ్లెమ్ అవుద్ది.. అంటూ  డాష్ బోర్డు మీద నొక్కాడు.. హలో అక్షిత.. చెప్పు

అక్షిత : చిన్నా మీరు వెళుతున్న కార్ బ్రేక్స్ పనిచెయ్యట్లేదు వెంటనే కార్ సైడ్ తీసుకోండి

ఆ మాట వినగానే ఇద్దరు షాక్ అయిపోయారు, ఎదురుగా ఇంకో లారీ రావడంతో బ్రేక్ నొక్కినా పడకపోయేసరికి లావణ్యకి ఏం చెయ్యాలో అర్ధం కాలేదు.. ఇంకో సెకండ్ లో ఆక్సిడెంట్ అవుతుందనగా చిన్నా స్టీరింగ్ పట్టుకుని వెంటనే తన వైపు లాగాడు.. కారు రెండు లారీల మధ్యలో ఇరుక్కుని ఆగిపోయింది. లావణ్య వైపు మాత్రం లారీ గట్టిగా గుద్దడంతో ఎలా వచ్చిందో చిన్న ముక్క ఒకటి లావణ్య గొంతులో గుచ్చుకుపోయింది.

అక్షితకి ఫోన్లో ఇద్దరి అరుపులు వెంటనే పెద్ద సౌండుతో పాటు కాల్ కట్ అవ్వడంతో విషయం అర్ధమయ్యి ఏడుస్తూనే బైటికి పరిగెత్తింది.

[Pallaki]

bagundhi kani story maarchi napudu vere names use cheyyandi. eppudu same names antha bagundadhu. old stories marchi potharu

కొన్ని కధలు అలానే రాస్తున్నాను
కానీ కొన్ని కధలు కేవలం
చిన్నా & అక్షిత లని మాత్రమే దృష్టిలో పెట్టుకుని రాస్తున్నాను

Thankyou very much
Suresh గారు ❤️

[Pallaki]

Thankyou ALL
అందరికి ధన్యవాదాలు మిత్రులారా

[Pallaki]

అక్షిత కనుక్కుని హాస్పిటల్ కి వెళ్లేసరికి అక్కడ చిన్నా బైట నిలుచొని ఉన్నాడు, తను సేఫ్ గా ఉండేసరికి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి వాటేసుకుని ఏడ్చేసింది. అస్సలు ఏం జరిగిందీ చెప్పింది. చిన్నా బాధపడ్డా ఎవ్వరిని ఏమి అనలేకపోయాడు.

అక్షిత : లావణ్య ఎలా ఉంది

ఇంతలోనే అక్షిత ఫ్రెండ్స్ అంతా వచ్చారు.

చిన్నా : (అందరినీ చూస్తూ) స్పృహ లేదు, గొంతులో ఏదో ఇరుక్కుపోయింది. డాక్టర్స్ కంఫర్మ్ గా కూడా చెప్పలేదు అని కళ్ళు తుడుచుకున్నాడు.

చిరంజీవి తప్పైపోయింది, వాళ్ళ అమ్మ నాన్నకి క్షమాపణలు చెపుతాం ఏదో ఆలోచన లేకుండా చేసేసాం.

చిన్నా : మీరు ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపోండి, నేను చూసుకుంటాను. అక్షిత నువ్వు కూడా వెళ్ళు

అక్షిత : లేదు నేను నీతోనే ఉంటాను అని తన ఫ్రెండ్స్ ని అక్కడ నుంచి బలవంతంగా పంపించేసింది.

లావణ్య వాళ్ళ పేరెంట్స్ రాత్రంతా ఏడుస్తూనే ఉన్నారు, తెల్లతెల్లారి ఎప్పుడో మూడు గంటలకి అలా లావణ్యకి స్పృహ వచ్చిందని చెపితే డాక్టర్ చెక్ చేసి బైటికి వచ్చి వెళ్లి చూడమన్నాడు. నేను డాక్టర్ దెగ్గరికి వెళ్లాను.

చిన్నా : అంతా ఓకే కదండి

డాక్టర్ : యా అల్ ఇస్ ఫైన్ తన ప్రాణానికే ప్రమాదం లేదు కానీ తను ఇక మాట్లాడలేదు.

చిన్నా : ఇలా ఎన్ని రోజులు సర్

డాక్టర్ : జీవితాంతం.. ఫరెవర్.. షి లాస్ట్ హర్ వొకల్స్.. ఇంకో టు డేస్ అబ్సర్వేషన్ లో ఉంచాక అప్పుడు మిగతా ఫంక్షనింగ్ చూద్దాం అని చెప్పేసి వెళ్ళిపోయాడు. అక్షిత మా మాటలు విని ఏడ్చేసింది.

చిన్నా : అక్షితా.. ఊరుకో

అక్షిత : తనని చూద్దాం

చిన్నా : వాళ్ళని బైటికి రాని.. చూద్దాం

లావణ్య పేరెంట్స్ బైటికి వచ్చాక అక్షితని లోపలికి పంపించి లావణ్య వాళ్ళ నాన్నతో మాట్లాడాను, లావణ్య వాళ్ళ అమ్మ ఆయనని ఇంటికి పంపించేసి తను ఉండిపోయింది. నేను లోపలికి వెళ్లేసరికి అక్షిత లావణ్య చేతులు పట్టుకొని ఏడుస్తూ జరిగింది మొత్తం చెపుతుంది.. లావణ్య ఏమి అనలేదు తల తిప్పకుండా అక్షిత చెయ్యి పట్టుకుని ఒకసారి తట్టి ఎదురుగా ఉన్న నన్ను చూసింది.

రెండు నెలలు లావణ్య ఇంటి నుంచి బైటికి రాలేదు, లావణ్య అథారిటీతో వాళ్ళ నాన్న సాయంతో తన కంపెనీ మొత్తం నేనే చూసుకున్నాను. అక్షిత కూడా జాబ్ లో జాయిన్ అయ్యింది.. ఒక రోజు తెల్లారే ఆఫీస్ లో ఉండగా లావణ్య నుంచి మెసేజ్ వచ్చింది. ఐయామ్ కమింగ్ అని.. సంతోషించాను.. అక్షితకి చెప్పి స్టాఫ్ అందరితో కలిసి ప్లాన్ చేసి తనకి గ్రాండ్ గా వెల్కమ్ చెప్పాము.

లావణ్య పూర్తిగా కోలుకున్న కొన్ని రోజులకి తనే దెగ్గరుండి మా పెళ్లి జరిపించింది, పెళ్ళిలో కలిసిన అక్షిత ఫ్రెండ్స్ లావణ్య కాళ్ళ మీద పడి క్షమాపణ చెప్పారు. లావణ్య ఏం మాట్లాడలేదు అలా అని వాళ్ళని క్షమించనూలేదు.. లావణ్య తలుచుకునుంటే వాళ్ళ ఫ్యూచర్ ని నాశనం చేసి ఉండేది కానీ తను వదిలేసింది. మా పెళ్ళికి అమ్మా నాన్నా అక్కా ఎవ్వరు రాలేదు. కొంచెం బాధగా అనిపించింది..అయినా ఇంత పట్టుదల ఎందుకు అనిపించింది.. ఇద్దరం కొత్త ఇంట్లోకి అడుగు పెట్టాం, చిన్న ఇంట్లో చిన్న చిన్న సౌకర్యాలతో అంతులేనంత సుఖ సంతోషాలతో బాగానే సాగుతుంది మా సంసారం.

చిన్నా అక్షితల పెళ్లి జరిగిన ఇరవై రోజుల తరవాత వరల్డ్ టూర్ నుంచి తిరిగొచ్చిన హారిక జరిగింది తెలిసి తన అమ్మా నాన్నలని ఇద్దరిని తిట్టింది.

హారిక : ఏం చేసారొ మీకు అర్ధమవుతుందా.. వాడిని ఇంట్లో నుంచి పంపించేస్తే వాడు మీ మాట వింటాడునుకున్నారా.. ఆస్తి కావాలా అమ్మాయి కావాలా అంటే ఈ వయసులో అమ్మాయే కావాలంటాడు, డబ్బులు సంపాదించడం వాడికి చేతకాదా.. ప్లాన్ మొత్తం నాశనం చేసారు మీరు పోండి పొయ్యి వాళ్ళని ఇంటికి పిలుచుకురండి.

సూర్య : పిలుచుకొస్తే

హారిక : ముందు పిలుచుకు రండి

కవిత : చెప్పవే

హారిక : ఏదో ఒకటి చేసి దాన్ని వదిలిద్దాం, వీలైతే చంపేద్దాం

ఏంటి చంపేస్తారా, అస్సలు మీరు మనుషులేనా నా అక్షితని చంపుతారా అంటే మీరే చంపేశారా అని అక్కని కొట్టబోయాను కానీ కనీసం వాళ్ళని ముట్టుకోలేకపోయాను. ముగ్గురు కలిసి మా ఇంటికి వెళ్లారు. అమ్మ నాతో ప్రేమగా మాట్లాడి మమ్మల్ని ఒప్పించే ప్రయత్నం చేస్తుంది. కానీ నేను ఒప్పుకోలేదని నాకు తెలుసు కాబట్టి మౌనంగా ఉండిపోయాను.

చిన్నా : అమ్మా మీరు మమ్మల్ని ఒప్పుకుంటారని నాకు తెలుసు, నేనంటే మీకు ఎంత ఇష్టమో నాకు తెలీదా.. కానీ కొన్ని రోజులు నాకు ఇలానే ఉండాలనుంది అప్పటివరకు నన్ను ఇలానే ఉండనివ్వండి.

ముగ్గురు ఇంకేం మాట్లాడకుండా వెళ్లిపోయారు, అక్షిత అస్సలు మధ్యలో జోక్యం చేసుకోలేదు. సంవత్సర కాలంపు ప్రేమానురాగాలలో అక్షిత బంగారపు బొమ్మ లాంటి ఆడపిల్లకి జన్మనిచ్చింది. అక్షిత మరియు చిన్నా చంటిదాని ప్రేమలో ఆ సంతోషంలో పడిపోయి మేము ఇంటి గురించి మా వాళ్ళ గురించి పట్టించుకోలేదు, చెప్పాలంటే మర్చిపోయాను అంతలా నా లోకంలో నేను మునిగిపోయాను. పాపకి అక్షిత అమ్మ పేరు లలిత అని పెడదాం అని అడిగింది.. తల మీద మొట్టాను మళ్ళీ అడగాలా అని.. ఇద్దరం దాన్ని చిన్నూ అని పిలుచుకుంటున్నాం. కొత్త జీవితం మా ఇద్దరికీ కొన్ని పాఠాలు నేర్పుతూనే జీవితానికి కావాల్సినన్ని సంతోషాలని ఇస్తుంది. పాప మొదట పాలు తాగిన రోజే నేను కూడా పోటీగా తాగాను, అక్షిత నన్ను తిడుతూనే నా కోరిక నెరవేర్చింది.  మా పాపకి మేమిద్దరమే స్నానం చేపించుకున్నాం పాపని నేను చూసుకుంటానంటే నేను చూసుకుంటానని పొట్లాడుకునేవాళ్ళం అక్షిత ఫ్రెండ్స్ లో ఎవరికి కాళీ దొరికితే వాళ్ళు వచ్చి ఆడించేవాళ్ళు ప్రతీ ఆదివారం నేను అక్షిత తన ఫ్రెండ్స్ మధ్యాహ్నం భోజనాలు చేస్తే సాయంత్రం లావణ్య వచ్చి రాత్రి వరకు ఉండి వెళ్ళేది. అక్షిత లావణ్యలిద్దరు మంచి స్నేహితులు అయ్యారు.

మొదటి నడక నా చేతుల మీద నుంచి అక్షిత వరకు వేసిన మొదటి అడుగు చూసి ఎంతో ఆనందించాం.. మొదట అమ్మా అని కాకుండా అక్కి అని చిన్నూ పలకడం చూసి ఎంత నవ్వుకున్నామో మాకే తెలుసు. చిన్నూకి జ్వరం వచ్చిన రోజు నేను అక్షిత ఎంత దిగులు పడ్డామో నాకింకా గుర్తే, మేము అన్నం తింటుంటే మా ఇద్దరి వెనకాల చేరి అక్షిత మెడ నా మెడ పట్టుకుని తన దెగ్గరికి లాక్కుని బుగ్గలకి ఆనించుకుంటే తెగ సంబర పడ్డాము.. ఎన్నో ఎన్నెన్నో సంతోషాలు అక్షిత మోహంలో నవ్వు లేని రోజు లేదు అంత బాగా ఒకరినొకరం ప్రేమించుకున్నాం.. ఒకరినొకరం అర్ధం చేసుకున్నాం అంతలా ఒకరినొకరం గౌరవించుకున్నాం.. అక్షిత అయితే ఇంకొకళ్ళు వద్దులే మనకి చిన్నూ సరిపోదు అని అక్షిత అంది కానీ నేను ఒప్పుకోలేదు ఈ ప్రిన్సెస్ ని చూసుకోవడానికి ఒక బానిస కావాలి కదా అని నేను నా అక్క హారికకి చేసిన సేవలు త్యాగాలు మా కధలు వివరిస్తుంటే చిన్నూ అవి కథలలా తన అమ్మకి పోటీగా ఊ కొడుతూ వింటూ నిద్రపోయేది, చిన్నూ కాలేజ్ మొదలయ్యాక ఇంకొకడిని దించుదాం అని చెప్పాను. చూస్తుండగానే పాపకి నాలుగున్నర ఏళ్ళు పట్టాయి అయినా అక్షిత పాలు మానలేదు. తన అందం కంటే పాపకి ఐదేళ్ళ వరకు పాలు పడితే ఏ రోగాలు ఇమ్మ్యూనిటి డెఫిషియన్సి రాకుండా ఉంటాయని ఎంత మంది చెప్పినా వినలేదు. ఈ విషయం తన అమ్మ గారు చిన్నప్పుడే చెప్పిందట. వాళ్ళ అమ్మ మాటలని వేద వాక్కులా ఇన్ని సంవత్సరాలు గుర్తు పెట్టుకుందంటే వాళ్ళ అమ్మని ఎంత ప్రేమించి ఉంటుంది తనంటే ఎంత గౌరవం.. నేను కూడా అమ్మని దూరంగా పెట్టి చేసేది ఏముంది వాళ్ళ దెగ్గరికి వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను దానికి అక్షిత సంతోషించింది.

ఇంకో పక్క సూర్యకి పంతం పట్టుకుంది, తన మాట కాదన్నందుకు తనని లెక్కచేయ్యనందుకు కొడుకు మీద కోపం పెంచుకున్నాడు. ఈ ఐదేళ్లలో కూతురు హారికతో కలిసి అక్షితని చంపే ప్లాన్ కూడా వేసాడు కానీ చిన్నా ఎప్పుడు పక్కనే ఉండటంతో రెండు సార్లు అక్షిత తప్పించుకుంది. కానీ ఇన్ని సంవత్సరాలు సూర్య సంపాదించక పోగా చిన్నా సంపాదించిన వాటితో పాటు ఉన్న ఆస్తులు కూడా హరించుకుపోతుంటే ఏం చెయ్యాలో అర్ధంకాలేదు ఇటు హారిక వాళ్ళ ఆయన ఆస్తి కూడా కరిగిపోతుంది. అందరూ మాట్లాడుకుని ఇంట్లో సమావేశం అయ్యారు.

కవిత : ఇప్పుడేం చేద్దాం

హారిక వాళ్ళ ఆయన : చేసేదేం లేదు అన్ని మూసేసి కూర్చోడమే ఇంక

హారిక : ఇప్పుడు గనక చిన్నా గాడు రాకపోతే మనం అడుక్కుతినాలి

సూర్య : అంటే వాడు లేకపోతే మేమేం పీకలేమా

కవిత : ఇన్నేళ్లు ఏం పీకావ్.. నువ్వు నోరు ముయ్యి.. హారిక నువ్వు చెప్పు

హారిక : వాడిని బతిమిలాడో బుజ్జగించో ఏదో ఒకటి చేసి ఇప్పుడున్న మన ఆస్తులు మొత్తం కలిపి వాడి చేతులో పెట్టండి.. వాడు అయితేనే మనల్ని గట్టెక్కించగలడు.. ఆ తరువాత వాడి పెళ్ళాన్ని చంపేసి ఇంకో పెళ్లి చేద్దాం.. అప్పుడు మళ్ళీ కట్నం వస్తుందిగా అప్పుడు చూద్దాం ఈలోగా మన ఫైనాన్స్ మానేజ్ చేసుకుంటే చాలు, ముందు పదండి వాడిని తీసుకొద్దాం.

సూర్య : వాడికి మాత్రమే ఎలా సాధ్యం అవుతుంది సంపాదించడం, మా వల్ల ఎందుకు కావట్లేదు.

హారిక : ఎందుకు అవ్వట్లేదంటే వాడు కష్టపడతాడు, వాడు సమర్ధుడు అంతే..

తెల్లారే అంతా కట్ట కట్టుకుని చిన్నా ఇంటికి పొయ్యారు వాడిని ఒప్పించి అక్షితని గట్టిగా అడిగేసరికి అక్షిత చిన్నా ఎలా అంటే అలా అని చెప్పింది.. చిన్నా కూడా ఒప్పుకుని ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు. లోపల ఎంత విషం దాచుకున్నా దాన్ని ప్రేమ రూపంలో చూపిస్తూ అందరూ కలిసి టూర్ కి వెళ్లారు, చాలా ఆనందంగా గడిపారు తిరిగి వచ్చాక చిన్నాకి పని అప్పగించి ఇక ప్లాన్ చెయ్యడం మొదలు పెట్టారు.

నాకొక చెయ్యి దురద ఉంది లాస్ లో ఉన్న వాటిని ప్రాఫిట్ గా మార్చడం అంటే తెగ సరదా నాకు.. చాలా కష్టమైనది కానీ ఛాలెంజింగ్గా ఉంటుంది, ఎప్పుడైతే తిరిగి నా కంపెనీలు నా చేతికి వచ్చాయో ఆ పని మీద పడిపోయాను. అక్షిత కూడా అర్ధం చేసుకుంది అయినా దానికి ఇప్పుడు సెక్స్ యావ కంటే చిన్నూతో ఆడుకోవడానికే ఎక్కువగా ఇష్టపడుతుంది.

అక్షితకి అవసరం లేకపోయినా మా అక్క అక్షిత ప్రెగ్నెంట్ అని తెలిసి తనే దెగ్గరుండి ఒక డ్రైవర్ ని పెట్టింది, వాడి పేరు భైరవ చాలా అమాయకుడు అక్షితని తన సొంత అక్కలా చూసుకునేవాడు. అక్షిత కూడా వాడికి చాలా సాయం చేసింది వాడు ప్రేమించిన అమ్మాయి అనసూయని కలపడానికి వాడు ఎదగడానికి చాలా డబ్బు సాయం చేసింది. పోనీలే ఈ టైములో చిన్నూని అక్షిత ఎత్తుకొకుండా భైరవ ఉన్నాడు అని సంతోషపడ్డాను.

చూస్తుండగానే నాలుగు నెలలు గాడిచాయి ఇప్పుడు నాకోసం అక్షిత నుంచి ఫోన్లు రావట్లేదు డైరెక్టుగా మా ప్రిన్సెస్ నుంచే వస్తున్నాయి. రమ్మని అడగదు ఆర్డర్ వేస్తుంది. ఒకరోజు అందరూ ఫామ్ హౌస్ కి వెళదాం అనుకున్నారు, నేను ఆఫీస్ కి వెళ్లి అటు నుంచి ఆటే వస్తానని చెప్పి వెళ్ళిపోయాను, అక్షిత అక్కడికి వెళ్ళాక చిన్నూ గడ్డి మీద ఆడుకుంటుంటే అక్షిత వీడియో కాల్ చేసి చూపిస్తుంది. చుట్టూ లైట్లు డెకొరేషన్లతో పండగ వాతావరణం తలపిస్తుంది అక్కడ.

చిన్నూ వీడియో కాల్లోకి వచ్చి.. నాన్న ఎప్పులు వస్తున్నావ్

చిన్నా : (నవ్వుతూ - చిన్నూకి డ పలకదు)  ఇప్పులే వస్తున్నానే బంగారు.. గంటలో నీ ముందుంటా ఓకేనా

చిన్నూ ఫోన్ అక్షితకి ఇచ్చేసి యే.. నాన్న గంతలో వచ్చాడు గంతలో వచ్చాడు అని అరుస్తూ పరిగెత్తడం నాకు వినిపిస్తుంది. ఇద్దరం నవ్వుకున్నాం.

అక్షిత : త్వరగా వచ్చేయి.. ఇక్కడ నువ్వు లేక బోర్ కొడుతుంది

చిన్నా : వచ్చేస్తున్నా.. ఉమ్మా అని పెట్టేసి బైలుదేరాను..

జరిగిందంతా తలుచుకున్న నాకు ఛ.. ఇవన్నీ నాకు తెలిసినవే.. ఈ రోజే అక్షిత పోయింది కాదు చంపేశారు మా వాళ్ళే అస్సలు ఎలా చంపారో ఏం జరిగిందో నాకు తెలియాలి నేను చూడాలి అని ఫామ్ హౌస్ ని తలుచుకోగానే నా ముందు ప్రత్యక్షమయ్యింది గోడలోనుంచే పరిగెత్తాను.

నేను ఇంకా ఆఫీస్ నుంచి బైలుదేరలేదు ఇక్కడ అక్షిత చిన్నూని ఎత్తుకుని అటు ఇటు తిరుగుతుంది, నాన్న వచ్చాడు నాన్న వచ్చాడు అని అరుస్తుంటే అక్షిత వచ్చాడు కాదే వస్తున్నాడు అనాలి అని నవ్వుతూ చెపుతుంది. ఇంతలో చిన్నూ అక్షితని బావి చూపించమని అడగడంతో అటు వెళ్ళింది.

కవిత : చిన్నూ.. ముందు పాయసం తిందువురా అని అక్షిత చేతిలోనుంచి పాపని లోపలికి తీసుకెళతూ హారికని చూసింది. హారిక నడుచుకుంటూ వెళ్లి అక్షిత పక్కన నిలుచుంది.

అక్షిత : ఈ బావి ఎప్పటిది వదినా.. ఎంత లోతు ఉందొ ఒక్కసారైనా ఇందులో ఈదాలి

హారిక : నీకు స్విమ్మింగ్ వచ్చా

అక్షిత : హా.. మీ తమ్ముడికి స్విమ్మింగ్ నేర్పించింది నేనే.. గజ ఈతగాళ్ళతో కూడా పోటీ పడి మరి ఈదగలను.. స్టేట్ తరపున ఆడాను కూడా

హారిక : వావ్ చాలా గ్రేట్

ఇద్దరు బావిలో నీళ్ళని చూస్తూ మాట్లాడుకుంటుంటే భైరవ చిన్నగా వెనకాలే ఐరన్ రాడ్ ఒకటి పట్టుకుని వెళ్లడం గమనించి వాడిని ఆపుదామని పరిగెత్తాను కానీ నేను జరిగేది చూడ్డానికి తప్ప ఇంకెందుకు పనికిరానని అర్ధమయ్యి ఏడుస్తూ చూస్తున్నాను.

[Pallaki]

Super update bro but konchem long expect chesam bro

Thankyou next update మీరు కోరుకున్నట్టు గానే పెద్దది ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తాను.

Nice update

Thankyou

Manchi emotion lo apaaru mi update kosam eduru chustaam

Thankyou

oh my god flash back intha la kaaiga undhe , super update

Thankyou


కొంచెం కథ నచ్చితే మర్చిపోకుండా
ఆ లైకు కామెంటు రేటు మీద తలా ఒక గుద్దు గుద్ది పోండి.. మర్చిపోకండే.. (అదో సంతృప్తి )


ఏదో ఇందులో ఉన్న రచయితల్లో ఒక చివరన ఉన్న వాడిగా నా బాధ నాది..

మర్చిపోకుండా ఆ మూడు బఠన్ల మీద గుద్ది పోండి (హహ)

[Pallaki]

THANKYOU ALL

[Pallaki]

అక్షిత వెనకాల ఎవరో ఉన్నారని తిరిగేలోపే భైరవ రాడ్ తో గట్టిగా తల మీద కొట్టాడు, ఒక్కసారిగా తల పట్టుకుంది.. కళ్ళు బైర్లు కమ్ముతుంటే పక్కనే ఉన్న హారిక చెయ్యి పట్టుకుంది. హారిక వెంటనే చెయ్యి వదిలించుకుని వెనక్కి తోసేసింది అక్షితకి ఆలోచించే సమయం కూడా ఇవ్వలేదు భైరవ వెంటనే అక్షిత మీద పడిపోయి హారికని చూసాడు.

హారిక : త్వరగా అవ్వగొట్టి పని చూడు.. దీనికి ఈదడం వచ్చు బావిలో వేసేటప్పుడు ఏదైనా రాయి కట్టు అని చెప్పి లోపలికి వెళ్ళిపోయింది.

హారిక లోపలికి వెళుతుంటే చిన్నూ బైటికి వచ్చింది తన అమ్మ కోసం, అది చూసి ఎత్తుకుంది.

హారిక : అమ్మ లోపలే ఉందిరా బైట లేదు పద వెళదాం అని లోపలికి వెళ్లి తన అమ్మని చూసింది ఈ పిల్లని ఏం చేద్దాం అని.. కానీ కవిత ఒప్పుకోలేదు.

బైట రక్తం కారుతున్న అక్షితని బావి దెగ్గరే పడుకోబెట్టి తనివి తీరా బలవంతంగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు భైరవ. అక్షితకి ఏం జరుగుతుందో తెలుస్తుంది కాని తనకి స్పర్శ లేదు ఏ నొప్పి తెలియడం లేదు. భైరవ వెంటనే అక్షిత చీరని పైకి ఎత్తి ఒకసారి చూసి మళ్ళీ కడుపుతో ఉన్న అక్షిత పొట్ట మీద ముద్దు పెట్టుకుని డ్రాయర్ పక్కకి జరిపి తనలోకి దోపి కామంతో ఊగుతుంటే అక్షిత తల బావి గోడకి కొట్టుకుని ఇంకా రక్తం కారుతుంది. అక్షితకి ఏం జరుగుతుందో తెలుస్తున్నా కూడా నిస్సహాయంగా పడిపోయింది భైరవ వాడి కామం తీర్చుకుని కార్చే సమయానికి బైటకి తీసాడు రెండు నిమిషాలకి గాని వాడి కామం దిగలేదు. వెంటనే పైట అన్ని సర్ది అక్షిత మొహం కూడా చూడకుండా లేచి వెళ్లి ఒక బండరాయి తీసుకుని అక్షిత పొట్ట మీద పెట్టి తన చీర కొంగుతోనే కట్టేసి ఎత్తి బావిలోకి తోసాడు.

నాకు కళ్ళు తిరుగుతున్నట్టు అయ్యింది వెంటనే అక్షితతో పాటు బావిలో దూకేసాను.. నీళ్లలో అంతా రక్తం అక్షిత కాళ్లు కొట్టుకోవడం లేదు నోటి నుంచి బుడగలు మాత్రం వస్తున్నాయి ముట్టుకోబోయాను, సరిగ్గా అప్పుడే తల తిరిగినట్టు అయ్యింది ఇందాక నేను బావిలో పడకముందు దృశ్యాలు నా ఫ్రెండ్ ఇంటికి వెళ్లిన దృశ్యాలు చిన్నుతో బైటికి వెళ్లిన దృశ్యాలు మా ఇద్దరి నవ్వులు అక్షిత నేను కలిసి ఉన్న దృశ్యాలు అన్ని రివర్స్ లో వెనక్కి వెళుతుంటే నాకు ఒక గొంతు వినపడింది అది అక్షితది.

"చివరికి నేను అన్నది.. నేను నమ్మిందే నిజమయ్యింది చూసావా.. నువ్వు చెప్తే వినలేదు, ఇప్పుడు చూడు నీ వల్ల నా జీవితమే కాదు నా బిడ్డ జీవితం కూడా చిందరవందర అయ్యింది.. నేను అమ్మ లేకుండా ఎంత నరకం అనుభవించానో ఇప్పుడు ఆ జీవితం నా బిడ్డ కూడా అనుభవించాలి" అని మాటలు ఆగిపోయాయి.. అంతే కళ్ళు తెరిచి చూసాను చుట్టూ జనాలు అందరూ అక్షింతలు వేస్తున్నారు. చుట్టు పక్కన బంధువులు నా బట్టలు కూడా పెళ్లి బట్టలు నా చేతిలో తాళి ఎదురుగా లావణ్య కూర్చుని ఉంది తన ఒళ్ళో చిన్నూ. లేవబోయాను కానీ లావణ్య నా చెయ్యి పట్టుకుంది కోపంగా తన కళ్ళు ఎర్రగా ఉన్నాయి నాకు మాత్రమే వినిపించిందో లేక అందరికి వినిపించిందో తెలీదు "కట్టు" అన్న అక్షిత మాటలు వినగానే లావణ్య మెడలో మూడు ముళ్ళు వేసేసాను.

కొంతసేపు అస్సలు ఏమి అర్ధం కాలేదు చిన్నూ నా ఒళ్ళోకి వచ్చింది నన్ను లావణ్యని బిక్కు బిక్కుమంటూ చూస్తుంటే నాకు లలిత గారు అక్షితని తన చిన్నతనంలో వదిలేసినప్పుడు అక్షిత కూడా ఇలాగే ఫీల్ అయ్యుంటుంది అనిపించింది నాకు ఏడుపు ఆగలేదు.. చిన్నూని ఎత్తుకుని అలానే బైటికి పరిగెత్తాను నన్ను చూసి నా ఫ్రెండ్ సుధీర్ కూడా వచ్చాడు.

చిన్నా : రేయి కార్ తీయి

సుధీర్ : ఏంట్రా

చిన్నా : ముందు చెప్పింది చెయ్యి అనగానే సుధీర్ తన కార్ తీసాడు, వెంటనే ఎక్కి కూర్చుని పోనివ్వమన్నాడు.

సుధీర్ ముందు పోనిస్తునే ఏమైంది సడన్ గా  అని అడిగాడు

చిన్నా : నేను మీ ఇంటికి వచ్చాను గుర్తుందా

సుధీర్ : అవును నాలుగు రోజుల క్రితం వచ్చావ్, ఫామ్ హౌస్ కి వెళ్తా అని వెళ్లిపోయావ్.. సిద్ధాంతి గారు వచ్చారు అని నీకు ఫోన్ చేస్తే వద్దు అవసరం లేదన్నావ్.

చిన్నా : తరవాత ఏం జరిగింది

సుధీర్ : ఏంటి

చిన్నా : తరవాత నుంచి నీకేం తెలుసో మొత్తం నాకు తెలియాలి

సుధీర్ : ఆ తెల్లారి నువ్వు నన్ను కలవలేదు, తరవాత రోజు వచ్చావు ఇద్దరం కలిసి లావణ్య వాళ్ళింటికి వెళ్ళాం, నువ్వు పెళ్లి ప్రపోసల్ పెడితే తను ఒప్పుకుంది.. ఈ రోజు పెళ్లి అయిపోయింది అంతే

ఇంతలో లావణ్య దెగ్గర నుంచి ఫోన్ వస్తే ఎత్తాను.

చిన్నా : నీతో మాట్లాడాలి ముందు ఇంటికిరా అని పెట్టేసాను.. సుధీర్ నన్ను ఇంటి దెగ్గర దించు అని చిన్నూని చూసాను నన్ను భయంగా చూస్తుంది. నేరుగా ఇంటికి వెళ్లి సుధీర్ ని పంపించేసి మా రూంలోకి వెళ్లి అక్షిత ఫోటో ఉన్న గది తెరిచాను.

చిన్నూ : నాన్నా అమ్మ వచ్చింది కదా మళ్ళీ కొత్త అమ్మ ఎందుకు మనకి

చిన్నా : తను కొత్త అమ్మ అని నీకు ఎవరు చెప్పారు

చిన్నూ : అత్తయ్య చెప్పింది, అమ్మ వెళ్ళిపోయి తనని పంపించిందని.. కానీ అమ్మ వచ్చేసింది కదా

చిన్నా : అమ్మ వచ్చిందా

చిన్నూ : అవును నువ్వు చూడలేదా.. అమ్మే నాకు లావణ్య ఆంటీని అమ్మ అని పిలవమని చెప్పింది

చిన్నా : చిన్నూ.. అమ్మని ఎప్పుడు చూసావు ఎక్కడ చూసావుఅని ఏడుస్తూనే చిన్నూని అడిగేసాను.

చిన్నూ : రాత్రి మన గరాజ్ లోకి వస్తుంది నాన్నా, నీకు నేను అమ్మని చూపిస్తాగా ఏడవకు అని తండ్రి బుగ్గలు తుడిచింది.

లావణ్య సరాసరి లోపలికి వచ్చింది.

లావణ్య : చిన్నా ఏం జరిగిందో ఏం అర్ధం కావట్లేదా

చిన్నా : ఆశ్చర్యంతో నిలుచున్నాను.. లావణ్య నువ్వు ఎలా మాట్లాడుతున్నావ్

లావణ్య : అక్షిత..

లేచి తన దెగ్గరికి వెళ్లాను లావణ్య నువ్వు అక్షితని చూసావా, చెప్పు లావణ్య.. చెప్పు

లావణ్య : తనతో మాట్లాడాను, నాకు గొంతు రావడానికి కూడా తనే కారణం కానీ ఇంతవరకు ఎవ్వరికి తెలియకుండా జాగ్రత్త పడ్డాను.

నువ్వు పాపని చూస్తూ ఉండు నేనిప్పుడే వస్తాను అని లేచి బైటికి పరిగెత్తాను. కిచెన్ లో ఉన్న కత్తిని తీసుకోచ్చి హాల్లో నిలుచుని కత్తి నా పీక మీద పెట్టుకున్నాను.. నువ్వు నన్ను చూస్తూనే ఉన్నావని నాకు తెలుసు అందరికి కనిపించి నన్ను దూరంగా పెడితే ఏంటి దాని అర్ధం నిన్ను నేను మోసం చేసానా.. ఎంత నరకం అనుభవిస్తున్నానో నీకేం తెలుసు.. నా ముందుకు వస్తావా లేక నన్నే నీ దెగ్గరికి రమ్మంటావా అని గొంతు మీద కత్తిని చిన్నగా జరిపాను.

చిన్నా గొంతు చిన్నగా కోసుకునేసరికి రక్తపు బొట్లు తన షర్ట్ మీద పడ్డాయి.. సరే అయితే నువ్వు అక్కడే ఉండు నేనే వస్తున్నాను అని పీక కోసుకోబోయ్యడు.. చిన్నా కాళ్ళని ఎవరో పట్టుకున్నారనిపించి తల దించి చూసాడు. అక్షిత ఏడుస్తూ చిన్నా కళ్ళలోకి చూసింది.. చిన్నా మోకాళ్ళ మీద పడిపోయాడు. ఇంతలోనే అక్షిత కోపంగా లేచి నిలుచుంది.. చిన్నా ముట్టుకోబోయాడు.. కానీ తన వల్ల కాలేదు.

అక్షిత : నాకు ఈ గతి పట్టించిన ఎవ్వరిని వదలను ముందు నా పగ తీర్చుకొనీ ఆ తరువాత నీతో మాట్లాడతాను.. ఎవ్వరిని వదిలిపెట్టను.. ఇప్పటికే మీ నాన్నా బావా చచ్చి చాలా సేపయ్యింది అక్కడ మండపంలో నీ అమ్మని అక్కని దాని పిల్లలని ఎవ్వరిని వదిలిపెట్టను అని పిచ్చి పిచ్చిగా నవ్వుతూ మాయం అయిపోయింది.. చిన్నా వెంటనే కార్ తీసి పెళ్లి మండపానికి పోనిచ్చాడు ఇదంతా చూసిన లావణ్య కూడా పాపతో పాటు తన కారులో మండపానికి బైలుదేరింది.

[Pallaki]

ఇవతల మండపంలో హారిక తన ఇద్దరు ఆడపిల్లలతో మాట్లాడుతుండగా కవిత కూడా ఐస్ క్రీం తింటూ వెళ్లి కుర్చీల్లో కూర్చుంది.

కవిత : హమ్మయ్యా.. అన్ని అనుకున్నట్టే జరుగుతున్నాయి

హారిక : మా ఆయన మీ ఆయన ఇద్దరు కనిపించట్లేదేంటి

కవిత : వాళ్ళేక్కడికి పోతారు మందుకెళ్ళుంటారు

హారిక : గమనించనే లేదు అందరూ వెళ్లిపోయారు మనమే ఉన్నది.. పేమెంట్లు అన్నీ అయిపోయాయా

కవిత : ఎప్పుడో.. పదండి ఇంటికి వెళదాం, చిన్నా లావణ్య ఇద్దరు ఎవ్వరికి చెప్పకుండా వెళ్లిపోయారు

హారిక : వాడికి కొన్ని రోజులు పడుతుందిలే వాడు ఉన్నట్టుండి పెళ్ళికి ఒప్పుకోవడమే నాకు ఇంకా నమ్మబుద్ది కావట్లేదు

కవిత : కూతురు కోసం ఒప్పుకోనుంటాడు

హారిక : ఉండు ఐస్ క్రీం తిని వెళదాం అని లేచింది.

ఉన్నట్టుండగా ఒకేసారి ఆరు వైపుల నున్న తలుపులు కిటికీలు అన్ని పెళ్ళున మూసుకుపోయాయి.. కిటికీ అద్దాలన్ని పగిలిపోయాయి ఇటు హారికకి అటు కవితకి జల్లు మంది. ఇద్దరు లేచి నిలబడ్డారు.. హారిక వెళ్లి తలుపులు తీయబోతే రాలేదు.

అవి రావు అన్న బేస్ వాయిస్ ఒకటి వినిపించింది కానీ ఎవ్వరు లేరు, కవిత కూడా హడలిపోయింది ఎందుకంటే ఆ గొంతు కవిత గుర్తుపట్టేసింది. ఏమి అర్ధం కాకపోయినా వెంటనే పిల్లల ఇద్దరి చేతులు పట్టుకుంది.

హారిక : ఎవరు..

నేనే అప్పుడే మర్చిపోయావా.. (అదే బేస్ వాయిస్)

హారిక చుట్టూ చూసింది కానీ ఎవ్వరు కనిపించలేదు.. భయపడి ఎవరు.. ఎవరు అని గట్టిగా అరిచింది

కవిత : అక్షితా...

పరవాలేదే ఇంకా ఒకరికి గుర్తున్నాను అని నవ్వింది గట్టిగా.. ఇంతవరకు ఎవ్వరికి మాటలు తప్ప ఏమి కనిపించలేదు. పెద్దవాళ్లు ఇద్దరు భయపడుతుంటే పిల్లలకి కూడా భయమేసింది. స్టేజి మీద నల్లని పొగలలో ముందు ఎర్రని కళ్ళతో అక్షిత ఒక కాలు మడుచుకుని ఇంకో కాలు చాపుకుని కూర్చుని ఉంది. పిల్లలిద్దరు అది చూసి ఏడుపు లంకించుకున్నారు. అక్షిత చెయ్యి లేపగానే పిల్లలు ఇద్దరు గాల్లోకి లేచారు. అక్కడే గాల్లో ఆపేసింది.. పిల్లలిద్దరు కేకలు.

ఇదంతా చూస్తున్న హారికకి వెన్నులో పుట్టింది వణుకు, వెంటనే తేరుకొని తన పిల్లలని చూసి అక్షిత కాళ్ళ మీద పడిపోయింది ఏడుస్తూ.. కవిత కూడా భయంతో చెమటలు పట్టాయి కానీ దెగ్గరికి వెళ్లే ప్రయత్నం చెయ్యలేదు. అది చూసి అక్షిత చెయ్యి ఊపగానే రెండు బాడీలు రక్తపు ముద్దలతో కవిత ఎదురుగా పడ్డాయి. కవిత మొగుడిని అల్లుడిని చూసి కేకలు కేకలుగా ఏడుస్తూ వాళ్ళ మీద పడిపోయింది అది చూసి అక్షిత గట్టి గట్టిగా నవ్వుతూ పిచ్చిది అయిపోయింది.

హారిక అటు పిల్లలని ఇటు తన మొగుడు తండ్రిని అందరినీ చూసి ఏం చెయ్యాలో తెలీక ఏడుస్తుంటే అక్షిత వెంటనే నవ్వడం ఆపి హారిక గొంతు పట్టుకుని గాల్లోకి లేపింది అది చూసిన కవిత పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి అక్షిత కాళ్ళ మీద పడిపోయింది తప్పైపోయింది కనికరించమంటూ.

అక్షిత : ఏంటి మీవేనా ప్రాణాలు నావి కావా

కవిత : అక్షిత.. అక్షిత..

అక్షిత : చెప్పు ఏం చెపుతావో నేను కూడా వింటాను

.............................................................

కార్ వేగంగా నడుపుతున్న చిన్నాకి ఫోన్ రాగానే ఎత్తాడు

చిన్నా : హలో

సర్ నేను CI ని మాట్లాడుతున్నాను, మీ ఫాదర్ కారుకి ఆక్సిడెంట్ అయ్యింది కానీ ఇక్కడ వాళ్ళు ఇద్దరు లేరు, కారు చిత్తు చిత్తు అయ్యింది బతికే అవకాశమే లేదు కానీ వాళ్ళ బాడీలు కూడా దొరకలేదు.

చిన్నా : నేను వస్తున్నాను అని ఏడుస్తూ ఫోన్ పెట్టేసి ఇంకా వేగంగా మండపం వైపు తొక్కాడు కారుని.

చిన్నా వెళ్లడం తలుపులు అన్ని మూసి ఉండడంతో కిటికీలో నుంచి లోపలికి దూకాడు. అక్షిత తప్ప అందరూ అటు వైపు చూసారు. కవిత పరిగెత్తింది.. చిన్నా చిన్నా వదిలేయ్యమని చెప్పు.. చూడు నాన్నని బావని చంపేసింది.. పిల్లలు అని ఏడవటం మొదలు పెట్టింది. పిల్లలు కూడా మావయ్యా మావయ్యా అని ఏడవటం మొదలు పెట్టారు.

అక్షిత చిన్నా వైపు చూసింది, చిన్నా ఏం మాట్లాడలేదు ఒకసారి తన నాన్న బావ వైపు చూసి మళ్ళీ అక్షితని అలా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. చిన్నగా నడుచుకుంటూ అక్షిత ముందుకు వెళ్లి నిల్చున్నాడు.

అక్షిత : ఏంటి అలా చూస్తున్నావ్.. వదిలేయ్యాలా వీళ్ళని.. చెప్పు.. చెప్పు చెప్పు చెప్పు అని ఏడుస్తూ అరిచింది గట్టిగా

చిన్నా మోకాళ్ళ మీద కూర్చుండిపోయి రెండు చేతులతో కళ్ళు మూసుకుని ఏడుస్తూ అక్కు... నన్ను కూడా నీతో పాటు తీసుకుపో.. నన్ను కూడా తీసుకుపో అని ఎక్కిళ్ళు పెడుతూ ఏడ్చేసాడు అది చూసి అక్షిత హారిక గొంతు వదిలేసి మాములుగా మారిపోయింది, హారిక పిల్లలు చిన్నగా కిందకి దిగిపోయారు.. పసి పిల్లలు ఇప్పటి వరకు భయపడినా అక్షితని మామూలుగా చూడగానే అంతా మర్చిపోయి అత్తయ్యా అని తన దెగ్గరికి పరిగెత్తారు.. అక్షితని వాటేసుకోబోతే దూరారు తప్ప పట్టుకోలేకపోయారు పిల్లల ప్రేమ చూసి ఒక చూపు హారిక వైపు విసిరింది అందులో చూసావా నీ పిల్లలకి ఎంత ప్రేమ పంచానో అన్న గర్వం ఉంది.. హారిక తల దించుకుంది.. చిన్నాని దాటుకుని కవిత వైపు వెళ్ళింది.

అక్షిత : అత్తయ్యా.. నాకు నువ్వంటే ఇష్టం లేదనొ లేక నన్ను బెదిరించి ఉంటెనో లేక ఇది మా పరిస్థితి మాకు డబ్బులు కావాలంటేనొ నేను నా బుజ్జి దాన్ని తీసుకుని మీ అందరికి దూరంగా వెళ్లిపోయే దాన్ని కదా.. ఎందుకు నన్ను చంపేశారు.. నీ కూతురుని రెండు నిముషాలు గొంతు పట్టుకుంటే విల విల లాడిపోయావు, ఏ.. నాది ప్రాణం కాదా.. ఎందుకు డబ్బు లేనోళ్లంటే అంత చులకన.. కనీసం నా బిడ్డని ముట్టుకోలేని పరిస్థితి నాది..  పాపం చిన్నూ నాకోసం ఎంత ఏడ్చింది ఎంత వెతుక్కుంది, నిద్రలో కూడా నన్నే కలవరిస్తుంది.. నాకు నా బిడ్డ కావలి.. నా బిడ్డకి నన్ను ఇవ్వగలవా.. అని ఏడ్చేసింది.. వదినా నువ్వు కూడానా.. నీకు నీ పిల్లలకి నీ తమ్ముడు బంగారం చేపించాడు ఆస్తులు ఇచ్చాడు ఒక్కసారి కూడా నేను మీ విషయాల్లో జోక్యం చేసుకోలేదు.. ఒక్క మాట కూడా నేను వాడిని అడగలేదు.. నేను మిమ్మల్ని నా కుటుంబం అనుకున్నాను.. నాకు ఒక కుటుంబం ఉంది.. నాకు ఏదైనా అయితే నన్ను చూసుకోడానికి ఇంత మంది ఉన్నారనుకున్నాను కానీ ఇలా నమ్మించి చంపేస్తారనుకోలేదు.. హారిక భయపడి చూస్తుంటే.. భయపడకు నేను నిన్ను ఏమి చెయ్యను.. నా బిడ్డ నేను లేక ఎంత తపించిపోతుందో చూస్తూనే నిన్ను నీ పిల్లలకి దూరం చెయ్యలేను.. నన్ను చంపినా నా బిడ్డని ముట్టుకోడానికి ఒప్పుకోలేదు మీరు అందుకు థాంక్స్ అత్తయ్యా.. అని కింద కూర్చుని భారంగా కోపంతో రోదిస్తుంటే మండపం మొత్తం అదిరింది.

ఇంతలో చిన్నూ గొంతు వినిపించేసరికి అక్షిత ఏడవటం ఆపి మాములుగా అయిపోయి అన్ని తలుపులు తెరిచింది. చిన్నూ నవ్వుతూ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి అక్షిత ముందు ఆగిపోయింది.. సారీ మమ్మి.. ముట్టుకోవద్దని చెప్పావు కదా మర్చిపోయాను.. లావణ్య అమ్మ కూడా వచ్చింది.. అదిగో అని చూపించింది.. లావణ్య కళ్ళ నిండా నీళ్లతో లోపలికి వచ్చి అక్షిత ముందు నిలుచుంది.. అక్షిత ముందుకు జరిగి లావణ్య కాళ్ళ దెగ్గర తన చేతులు పెట్టింది.

అక్షిత : థాంక్స్.. నా బిడ్డ కోసం నీ భవిష్యత్తుని అడిగాను.. వెంటనే ఒప్పుకున్నావు.. ఎన్ని జన్మలెత్తినా నీ ఋణం తీర్చుకోలేనిది.. అని చేతులెత్తి మొక్కింది.. లావణ్య బాధగా తన తల అక్షిత మీద పెట్టింది ఆ గాలిని తాకుతూ.. అక్షిత పాప వైపు చూసింది.. చిన్నూ..

చిన్ను : అమ్మా.. పద ఇంటికి వెళదాం నిన్ను నేను కట్టేయ్యాలి..

అక్షిత : (నవ్వుతూ కళ్ళు తుడుచుకుని) ఇలారా.. అదిగో అమ్మ అక్కడుంది.. ఇక నుంచి తనే నీకు అమ్మ

చిన్నూ : మరి నువ్వు ?

అక్షిత : నేను వెళుతున్నా.. చాలా పనులున్నాయి నాకు.. నువ్వు ఎలా ఉన్నావా.. నా మీద బెంగ పెట్టుకున్నావా..  అని నిన్ను చూసి పోదాం అని వచ్చాను.

చిన్నూ : నన్ను వదిలి వెళ్ళకు మా.. ప్లీజ్.. డాడీ అయితే నీకోసం రోజూ ఏడుస్తాడు.. రాత్రంతా నేను పడుకున్నానని అనుకుని నీ ఫోటో ముందు కూర్చుని ఏడుస్తూ ఎప్పుడో పడుకుంటాడు.. మమ్మల్ని వదిలి వెళ్లకమ్మా

అక్షిత : ఇవన్నీ నీకెలా తెలుసు.. దొంగ పడుకునట్టు నటించి నాన్నని మోసం చేస్తున్నావా అనగానే చిన్నూ.. హి హి హి.. అని నవ్వింది.. నేను వెళుతున్నాను నువ్వు అమ్మ దెగ్గరికి వెళ్ళు

చిన్నూ : మళ్ళీ ఎప్పుడు వస్తావు

అక్షిత : నువ్వు ఎప్పుడంటే అప్పుడే.. కళ్ళు మూసుకుని తలుచుకో నీ మైండ్ లోకి వచ్చేస్తాను.. అప్పుడు నువ్వు నన్ను ఎన్ని ప్రశ్నలు అడిగితే అన్నిటికి సమాధానం చెపుతాను సరేనా.. లావణ్య అమ్మని విసిగించకు.. సరేనా

చిన్నూ : ఒక్కసారి నిన్ను ముట్టుకోనా అమ్మా

అక్షిత : వద్దు తల్లి.. నాకు ఒంట్లో బాలేదు.. ఇక వెళ్ళు నేను కూడా వెళ్ళాలి..

చిన్నూ : నాకు ఏడుపొస్తుంది మా

అక్షిత : ఎందుకు తల్లీ.. చూడు నువ్వు ఏడుస్తే లావణ్య అమ్మ కూడా ఏడుస్తుంది.. వెళ్లి ఓదార్చు పో అని నవ్వుతూ పంపించేసింది.. పసిది పాపం ఏం అర్ధం కాకపోయినా అమ్మ మాట ఎప్పుడు కాదనదు కాబట్టి ఏం అర్ధం కాకపోయినా నవ్వుతూ లావణ్యని ఓదార్చడానికి వెళ్ళిపోయింది.

చిన్నూ  లావణ్య దెగ్గరికి వెళ్లి అమ్మా ఏడవకు నేనేం ఏడవట్లేదు చూడు అని నవ్వించే ప్రయత్నం చేస్తుంటే లావణ్య ఏడుస్తూ అక్షితని చూసింది. చిన్నూ కూడా వెనక్కి చూడడంతో అక్షిత టాటా అని చెయ్యి ఊపుతూ నవ్వుతుంటే..  త్వరగా రావాలి లేదంటే అని వేలు చూపించి చిన్నూ వార్నింగ్ ఇస్తుంటే అక్షిత వెళ్ళమని లావణ్యకి సైగ చేసింది. లావణ్య బైటికి వెళ్ళిపోయి చిన్నూని ఎత్తుకుని కారులో కూర్చుంది.

అక్షిత : (కోపంగా) ఏ డబ్బు కోసం అయితే ఇంకొకరి జీవితాన్ని నాశనం చేసారో ఆ డబ్బు మీకు ఎప్పటికి దక్కదు.. మీకు ఏ శిక్షా పడకపోవచ్చు కానీ జీవితాంతం మీరు మానసిక క్షోభ అనుభవించాల్సిందే అని నెమ్మదించింది.. హారిక ఏడుపులని కవిత ఏడుపుని అస్సలు పట్టించుకోలేదు.

చిన్నా : అందరితో మాట్లాడావు.. అందరికి కనిపించావు నన్ను ఒక్కణ్ణి మాత్రం అస్సలు పట్టించుకోవట్లేదు.. నేను నీకు అంత అన్యాయం చేసానా

అక్షిత : నన్ను ప్రేమించడమే నువ్వు చేసిన పెద్ద తప్పు.. నీ స్థాయి దాటేసి నా లాంటి దాని కోసం అన్ని వదిలేసి మరి వచ్చావ్ అయినా కూడా నేను చచ్చాను.. నా చిట్టి తల్లి.. నా చిన్నూ.. అని ఏడుపు ఆపుకుని చిన్నాతో ఏం మాట్లాడకుండా అక్కడ నుంచి మాయం అయిపోయింది.

కవిత,  హారిక ఇద్దరు చిన్నాని చూసి ఏడుస్తుంటే పట్టించుకోకుండా బైటికి వెళ్ళిపోయాడు, చిన్నూ కారులో నుంచే తన నాన్నని చూసి నాన్న ఐస్ క్రీం అని అరిచింది.. కళ్ళు తుడుచుకుని రమ్మన్నాడు చిన్నూ వెంటనే కారు దిగి తండ్రి దెగ్గరికి పరిగెత్తింది. ఎత్తుకుని తీసుకెళ్లి ఐస్ క్రీం కొనిచ్చి కార్ దెగ్గరికి తీసుకెళతూ చిన్నూ అన్నాడు

చిన్నూ : ఆ..

చిన్నా : నేను కూడా మమ్మీతో వెళ్ళనా

చిన్నూ : నన్ను కూడా తీసుకెళ్ళు నేను కూడా వస్తాను

చిన్నా : నువ్వు కూడా వచ్చేస్తే మరి లావణ్య అమ్మకి తోడుగా ఎవరుంటారు.. అక్కడ అమ్మకి పనులున్నాయి కదా ఒక్కటే పని చెయ్యాలి కదా పాపం, అదే నేనుంటే సాయంగా ఉంటాను కదా

చిన్నూ : ఏం వద్దు.. నువ్వుంటేనే ఇంకా లేట్ అవుతుంది.. ఎప్పుడు అమ్మని విసిగిస్తావ్

చిన్నా : అబ్బా ప్లీజ్ ప్లీజ్

చిన్నూ : పని అయిపోగానే అమ్మని తీసుకుని వచ్చేస్తావా

చిన్నా : అమ్మ వస్తానంటే వచ్చేస్తా లేకపోతే తనతోనే ఉంటా.. నీకు తోడుగా లావణ్య అమ్మ ఉంది కదా ఇంకేం భయం

చిన్నూ : అబ్బా..

చిన్నా : వీళ్లంటే నీకు పడదు కానీ లావణ్యని పుట్టినప్పటి నుంచి చూస్తున్నావ్ చిన్నప్పటి నుంచి ఆడుతున్నావ్ ఇంకేం భయం.. అమ్మా అని కుడా పిలుస్తున్నావ్

చిన్నూ : అవుననుకో కానీ ఎంతైనా నువ్వో ఆమ్మో.. ఇద్దరు లేకపోతే నాకు బాధగా ఉంటుంది కదా

చిన్నా : నీకేం చెప్పాను.. మన ఇన్స్పిరేషన్ ఎవరు

చిన్నూ : లలిత అమ్మమ్మ

చిన్నా : కదా.. మరి అమ్మమ్మ లాగా స్ట్రాంగ్ గా ఉండాలి.. ఉంటావా.. నాకు నీ మీద డౌటే

చిన్నూ : ఏం కాదు.. నేను అమ్మమ్మ కంటే స్ట్రాంగ్

చిన్నా : మరి లావణ్య అమ్మతో ఉంటావా

చిన్నూ : ఉంటాను

చిన్నా : ఎప్పుడు ఏడవనని.. లావణ్య అమ్మని బాగా చూసుకుంటానని నాకు ప్రామిస్ చెయ్యి

చిన్నూ : సరే ప్రామిస్.. ఇంకొక ఐస్ క్రీం హి హి..

చిన్నా : (ముద్దు పెడుతూ) అలాగే పదా.. అని ఇంకొకటి కొనిచ్చి కార్ దెగ్గరికి వెళుతుండగా చిన్నూని దించాను.

చిన్నూ : బై నాన్నా అని గట్టిగా వాటేసుకుంది.. నవ్వుతూ

చిన్నా : చిన్నూ నాతరపున లావణ్య అమ్మకి ఒక గిఫ్ట్ ఇస్తావా

చిన్నూ : ఏంటి నాన్నా

చిన్నూని గట్టిగా వాటేసుకుని రెండు బుగ్గల మీద ముద్దు పెట్టి వెంటనే నుదిటి మీద కూడా ముద్దు పెట్టి ఆ వెంటనే చిన్నూ పెదాల మీద కూడా ముద్దు పెట్టాడు..

చిన్నా : ఇదే ఇవ్వు..

చిన్నూ : ఆమ్మో.. నీ సంగతి.. నాకు అమ్మ కనిపించని.. ఎందుకు.. కళ్ళు మూసుకుంటే వస్తుందిగా అని కళ్ళు మూసుకుని మమ్మీ నాన్న చూడవే.. నువ్వు వెళ్ళగానే అల్లరి చేస్తున్నాడు.. నీ దెగ్గరికి పంపిస్తున్నా నువ్వే కంట్రోల్లో పెట్టాలి మరి అని కళ్ళు తెరిచి చిన్నాని చూసి హిహి.. అని నవ్వుతూ కార్ దెగ్గరికి పరిగెత్తింది నవ్వుతూ.. చివరిగా కార్ ఎక్కుతూ నవ్వి టాటా చెప్పేసి కార్ ఎక్కి కూర్చుని ఐస్ క్రీం తింటుంది.

లావణ్య : చిన్నూ.. నాన్న ఎక్కడా

చిన్నూ : నాన్న రాడు నువ్వు పోనీ

లావణ్య : అలాగా సరే.. అని నవ్వుతూ చిన్నూని ముద్దు పెట్టుకుని గేర్ ముందుకు మార్చింది.

కొంత దూరం వెళ్ళాక చిన్నూకి నాన్న చెప్పింది గుర్తొచ్చి వెంటనే లావణ్యని పిలిచింది.

చిన్నూ : అమ్మా కార్ ఆపు, ఈ ఐస్ క్రీంలో పడి నేనొకటి మర్చిపోయాను

లావణ్య పక్కకి ఆపి ఏంటో అది అని అడిగింది బాధని కనపడనివ్వకుండా చిన్నూని నవ్వించే ప్రయత్నం చెయ్యాలని.

చిన్నూ : ఇలా దెగ్గరికి రా.. నాన్న నీకు ఒకటి ఇవ్వమన్నారు

లావణ్య చిన్నూ దెగ్గరికి వచ్చి.. ఏం ఇవ్వమన్నారు అని అడిగింది. చిన్నూ వెంటనే లావణ్య మొహం తన రెండు బుజ్జి చేతులతో పట్టుకుని ఆ బుగ్గ మీద ఈ బుగ్గ ముద్దు పెడుతుంటే లావణ్య సిగ్గు పడింది.. అక్కడితో చిన్నూ ఆగలేదు తండ్రి ఎలా పెట్టాడో అంతే ప్రేమగా లావణ్య నుదిటి మీద ముద్దు పెట్టి కిందకి వచ్చి లావణ్య పెదాల మీద కూడా ముద్దు పెట్టి తనని చూసి నవ్వింది.. దానికి లావణ్య కూడా నవ్వింది.. చిన్నూ సరిగ్గా కూర్చునేసరికి లావణ్య కూడా కార్ ముందుకు పోనించింది.

లావణ్య : ఇంతకీ మీ డాడీ ఎక్కడికి వెళ్లారు, నీకు చెప్పలేదా

చిన్నూ : అమ్మ దెగ్గరికి (తాపీగా ఐస్ క్రీం నాకుతూ చెప్పింది)

లావణ్య ఒక్కసారిగా సడన్ బ్రేక్ వేసి మళ్ళీ కార్ సైడ్ తీసి ఆపింది.

లావణ్య : ఏంటి చిన్నూ

చిన్నూ : అవును అమ్మ దెగ్గరికి వెళతా అన్నాడు, వస్తే ఇద్దరు కలిసే వస్తారట లేకపోతే రారట

లావణ్య వెంటనే భయం భయంగా ఫోన్ తీసి చిన్నాకి కాల్ చేసింది స్విచ్ ఆఫ్ రావడంతో ఇంకా భయం పట్టుకుంది.

లావణ్య : చిన్నూ డాడీని ఎలా పంపించావ్ అలా అని అడుగుతూనే కార్ రివర్స్ చేసి తిరిగి మండపం వైపు వెళ్ళింది.

చిన్నూ : నన్ను చూసుకోవడానికి నువ్వు ఉన్నావు కానీ అమ్మకి తోడుగా అక్కడ ఎవ్వరు లేరట, అమ్మతో వెళ్తా అని ఏడుస్తూ అడిగాడు అందుకే ఒప్పుకున్నా.. నేను వాళ్ళ కోసం ఏడవనని ప్రామిస్ చేసాలె.. అని ఐస్ క్రీం అవ్వగొట్టే పనిలో పడింది.

లావణ్య  వేగంగా వెళ్లి కార్ దిగి మండపంలోకి వెళ్లి అక్కడే కుప్ప కూలిపోయి పడి ఉన్న హారికని కవితని అడిగింది వాళ్ళు బిక్క మొహం వేశారు.. వెంటనే బైటికి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చింది రోడ్డు మీద చిన్నా పర్సు ఇంకొంచెం దూరంలో తన ఫోన్ విసిరేసి ఉంది.

ఇంతలో లావణ్య అమ్మ ఫోన్ చేసింది

లావణ్య : నేనే వస్తున్నాను అని కొంత ఏడుస్తూనే చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసి ఆ రోడ్డు మొత్తం వెతికి నేరుగా తన ఇంటికి వెళ్ళింది. అప్పుడే ఫోన్ కి ఒక టైం మెసేజ్ వచ్చింది. చిన్నా నుంచి..

చిన్నా : లావణ్య.. అక్షిత లేకుండా ఇన్ని రోజులు నరకం అనుభవించాను.. ఎందుకు బతికున్నానంటే అది కేవలం చిన్నూ కోసమే.. తనకి ఇప్పుడు అక్షిత కంటే మంచి అమ్మ దొరికింది.. మన ఫ్రెండ్షిప్ కి గుర్తుగా నేను నీకు ఇస్తున్న నా విలువైన ఆస్తి.. నా ప్రాణం.. చిన్నూ        వీలైతే నన్ను క్షమించు.. ఒకసారి నా రూంలో ఉన్న అక్షిత ఫోటోని చూడు.

లావణ్యకి ఏడుపు ఆగలేదు కానీ ఇంతలోపే చిన్నూ లోపలికి రావడంతో కళ్ళు తుడుచుకుని మాట్లాడింది.

లావణ్య : చిన్నూ కొంతసేపు పడుకుందామా.. చాలా అలిసిపోయి ఉంటావు అని దెగ్గరికి తీసుకుని తన మీద పడుకో బెట్టుకుని జో కొట్టి చిన్నూని నిద్రబుచ్చింది.. లావణ్య కంట్లో నుంచి కన్నీరు కారుతూనే ఉన్నాయి. ఒకసారి తన మెడలో ఉన్న తాళి బొట్టుని పట్టుకుని గట్టిగా పిసికింది.

వారం గడిచింది.. లావణ్య జరిగినవన్ని అంగీకరించి తేరుకొని ఒక నిర్ణయానికి వచ్చింది కారణం లేకపోలేదు.. లావణ్య అమ్మా నాన్న ఒక సలహా ఇచ్చారు.. చిన్నా బతికున్నాడో లేదో తెలీదు తన బాడీ కూడా దొరకలేదు.. చిన్నూని పిల్లల ఆశ్రమంలో జాయిన్ చేసి ఇంకో పెళ్లి చేసుకొమ్మని సలహా ఇచ్చారు.

ఆ మాటలు మళ్ళీ నిద్రలో వినపడగానే లావణ్య ఉలిక్కి పడి లేచింది, పక్కనే ఉన్న చిన్నూని గట్టిగా వాటేసుకుని పడుకుని, ముద్దు పెట్టుకుని లేచి ఆలోచిస్తూ స్నానానికి వెళ్ళింది.. చిన్నూ ప్రతీ మాట ప్రతీ పనిలోనూ వెళ్లే ప్రతీ దారిలోనూ తన అమ్మా నాన్నని తలుచుకుంటుంది. ఇక ఇక్కడ ఉండకూడదని నిర్ణయించుకుని స్నానం చేస్తుంటే తలుపు తెరుచుకున్న శబ్దం విని అటు వైపు చూసింది.. చిన్నూ కళ్ళు నలుపుకుంటూ సిగ్గుగా లోపలికి బుజ్జి బుజ్జి అడుగులు వేస్తుంటే లావణ్య నగ్నంగానే వెళ్లి నవ్వుతూ చిన్నూని ఎత్తుకుని గీజర్ ఆన్ చేసి చిన్నూని కూడా ఆడిస్తూ కవ్విస్తూ స్నానం చేపించింది.

లావణ్య తన బట్టలు పిల్ల బట్టలు సర్దుతుంటే చిన్నూ హెల్ప్ చేసింది ఇదంతా గమనించిన తన తల్లి దండ్రులు అడిగారు.

లావణ్య అమ్మ : ఎక్కడికి ప్రయాణం

లావణ్య : నేను ఇక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోతున్నాను

లావణ్య అమ్మ : ఎక్కడికి

లావణ్య : ఆస్ట్రేలియా

లావణ్య నాన్న : మళ్ళీ ఎప్పుడు వచ్చేది

లావణ్య : ఇక రాను (సూటకేస్ జిప్ పెడుతూ చెప్పేసింది)

లావణ్య అమ్మ : ఏం మాట్లాడుతున్నావో.. ఏం చేస్తున్నావో అర్ధం అవుతుందా

లావణ్య : అన్ని సరిగ్గానే చేస్తున్నాను.. చిన్నూ భవిష్యత్తు కోసం వెళ్ళిపోతున్నాను.. మళ్ళీ వస్తానో రానో కూడా నాకు తెలీదు.. కంపెనీ ఎలానొ నాన్న పేరు మీదె ఉంది.. అమ్మేసి రిటైర్ అవ్వమను.. నా దెగ్గర కొంత డబ్బుంది అది నాకు నా బిడ్డకి సరిపోతుంది.

లావణ్య అమ్మ : అది నీ బిడ్డ కాదు

లావణ్య : అవును బిడ్డ కాదు.. నా ప్రాణం.. నేను వెళుతున్నాను.. ఎయిర్పోర్ట్ వరకు వస్తున్నారా

లావణ్య తండ్రి : సరే నువ్వనుకున్నట్టే చేద్దువు కానీ ఇంత తొందరగా ఎందుకు ఇంకొన్ని రోజులు ఆగి వెళ్ళు

లావణ్య : ఫ్లైట్ టైం అవుతుంది.. వెళ్ళాలి అని వాచ్ చూసుకుంటూ తల ఎత్తింది.

లావణ్య తమ మాట వినదని అర్ధమయ్యి తన తల్లి తండ్రులు ఇక తనకి నచ్చజెప్పలేక కార్ ఎక్కి కూర్చున్నారు.. ముందు చిన్నా వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళింది.. అంతా హాల్లోనే పిల్లలతో పాటు కూర్చుని ఉన్నారు.. ఇంకా ఎవరో ఉండేసరికి లావణ్య వాళ్ళతో మాట్లాడగా అప్పులోళ్ళు అని అర్ధమయ్యింది.. లావణ్య పట్టించుకోకుండా లోపలికి వెళ్లి చిన్నా రూం తెరిచి అక్షిత ఫోటో ఉన్న చిన్న రూం తెరిచింది అక్కడ ఒక ఫైల్ అందులో కొన్ని డాకుమెంట్స్ ఫిక్సడ్ డిపాజిట్స్ ఇంకొన్ని చెక్స్ సైన్ చేసినవి ఉన్నాయి.. వాటితో పాటు చిన్న లెటర్.. ఒక బాక్స్.. కొన్ని పేపర్స్ తన అమ్మ వాళ్ళకి కొన్ని చిన్నూకి.. వాటితో పాటు చిన్నా అక్షితల ఫోటో ఆల్బమ్ ని అన్నీ తీసుకుని బైటికి వచ్చి. అప్పులోళ్లతో మాట్లాడి చెక్స్ మీద అమౌంట్ రాసి వాళ్ళకి ఇచ్చి పంపించేసింది.. మిగతా కొన్ని డాకుమెంట్స్ చిన్నా అమ్మ వాళ్ళకి ఇచ్చేసి ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా బైటికి వచ్చేసింది. లావణ్య బైటికి వెళ్లిపోతుంటే గొంతు తెచ్చుకుని మాట్లాడింది

కవిత : చిన్నూ ఎక్కడా

లావణ్య : బైట ఉంది.. మీరు తనని చూడటం నాకు ఇష్టం లేదు.. ఇక్కడ నుంచి దూరంగా వెళ్లిపోతున్నాం అని చెప్పేసి మరో మాట మాట్లాడే అవకాశం ఇవ్వకుండా బైటికి వచ్చేసి కార్ ఎక్కి కూర్చుంది. కారు నేరుగా ఎయిర్పోర్ట్ వైపు వెళ్ళింది.

చివరిగా లావణ్య లోపలికి వెళుతుంటే అడిగింది..

లావణ్య అమ్మ : ఒకే ఒక్క ప్రశ్న.. నువ్వు చిరంజీవిని ఎప్పటి నుంచి ప్రేమిస్తున్నావ్

లావణ్య : నా పద్దెనిమిదవ ఏట మొదటి సారి పార్టీకి కలకత్తా వెళ్ళినప్పటి నుంచి.. అని చెపుతూ చిన్నా ఇచ్చిన బాక్స్ లో ఉన్న చైన్ చిన్నూ మెడలో వేసి కుర్చీ మీద నిల్చోబెట్టి అందులో ఉన్న పట్టీలు కాలికి పెట్టింది చిన్నూని చూసి నవ్వుతూ.. ఫ్లైట్ ఎక్కడానికి చిన్నూని ఎత్తుకుని ఒకసారి తన అమ్మా నాన్నల వైపు చూసి లోపలికి వెళ్ళిపోయింది.

చిన్నా చనిపోయిన మరుక్షణం..

అక్షిత జలపాతం పక్కన కొండ గట్టున కూర్చుని ఎదురు చూస్తుంది, చిన్నా ఆత్మ వెళ్లి తన పక్కన కూర్చుంది.

చిన్నా : నువ్వు వెళ్ళిపోయావు నిన్ను ఎక్కడ వెతకాలో ఏమో అని కంగారు పడ్డాను

అక్షిత : నువ్వొస్తావని నాకు తెలుసు అందుకే ఎదురు చూస్తూ ఉన్నాను అని చిన్నా చెయ్యి పట్టుకుని గాల్లోకి ఎగురుతూ రా నీకింకో కొత్త లోకం చూపిస్తాను అంది.

రెండు ఆత్మలు గాల్లో కలిసిపోయాయి

సమాప్తం 

❤️❤️❤️

❤️

[Pallaki]

కధ నచ్చిన వాళ్ళు ఉంటే

Like comment & Rate cheyyandi బంగారాలు

ధన్యవాదాలు

Thanks for the support & Love

❤️

[Pallaki]

Bro aa science fiction story kuda konchem chudadndi bro

Arjun aa?

[Pallaki]

హాయ్ బ్రో...మీరడగాల్సిన ప్రశ్న కాదిది...కాని అడిగారంటే మీకే ఏమూలో కాస్త వెలితిగా అనిపించుండొచ్చు, కదా...మామూలుగానే మీ స్టైల్లో మొదలెట్టారు, అంతా బాగానే నడిపించి అకశ్మాత్తుగా ఏమైందో తొందర తొందరగా ముగించేసారు. ముగింపు బానే ఉంది గాని, ఏదో వెలితి...

మరో కొత్త కథకు తొందర్లోనే శ్రీకారం చుడతారని ఆశిస్తూ...

Short stories short gaa untene manchidhani naa abhiprayam..

Ika gatha naalugu updates nunchi
Vaati kindha  rate cheyyamannadhi kudaa

Adhi just round figure ki dheggaragaa undhi kadhaa ani adigaanu

Anthe.. Chala kalam varaku reps pattinchukoledhu kaani ichinavariki thanks cheputhu vachaanu.. 5000 round figure kadhaa ani alaa pettanu anthe..

[Pallaki]

Story baagundi kaaani last lo fast gaaa close chesinattu anioinchindi. And lavanya tho life continue chesi unte bagundedi anioinchindi. Baby undi kada . Other else very nice story . Waiting for next story from you

Next డాన్ శీను రాద్ధం అనుకుంటున్నాను

[Pallaki]

చంపకుండ కథ  ముగించరు కదా

ఇది sad story  అని ముందే చెప్పాను నేను
నా తప్పు లేదు

[Pallaki]

Thanks guys
Love you ALL

[Pallaki]

మళ్ళీ ఇంకోసారి ఇంకో స్టోరీ క్లైమాక్స్ తో ఎడిపించేసారు......ఇది సాడ్ స్టోరీ అని ముందే చెప్పారు అనుకోండి....కానీ లాస్ట్ ఎపిసోడ్ చవుతుంటే చాలా ఎమోషనల్ గా ఫీల్ అయ్య......జస్ట్ ఇప్పుడే క్లైమాక్స్ చదివా....అందుకే లేట్ గా కామెంట్ పెట్టా.....కానీ ఇలాంటి ఎమోషనల్ సీన్స్ రాయటం లో మీరు వన్ ఆఫ్ ద బెస్ట్ బ్రో.......
ధన్యవాదాలు

And finally......
ఈ సైట్ లో నాకు తెలిసినంత వరకు 5000 రేటింగ్ పాయింట్స్ వచ్చిన మొట్టమొదటి రైటర్ మీరే.....
A big congrtas bro...... 

Thankyou very much bro
Thankyou

[Pallaki]

                                                      THANKS For ద 

5000

[Pallaki]

చాలా బాగా రాసారు
కానీ షార్ట్ స్టోరీ
Takulsajal గారు నాకు ఇంకా మీ కథలని చదవాలని ఉంది
ఈ సైట్ లోనే కాక ఇంకెక్కడైనా రాసుంటే చెప్పండి

Meeru oka great writer & narrator andi
Please keep going
Shemale kadha kudaa nenu edho anukunna
Kaani adhi kuda chala baga rasthunnaru
మంచి కధనం
Thankyou once again

ఇంకెక్కడా రాయలేదు
Thankyou very much for the appreciation ❤️

[Pallaki]

For the first time ee site lo nannu edipinchina story. Great one writer gaaru... Salute.

అయితే నా threads లో (రెండు కళ్ళు ) వదిన కధ చదవండి 
పాపం చాలా మందిని ఏడపించాను 

Thankyou ❤️

[Pallaki]

హతవిథీ.... అంటే ఇప్పుడు ఈ కథ అమ్మేతని పూర్తి చెయ్యలంటే ఏడవటానికి మెంటల్ గా ప్రిపేర్ అవ్వాలంటారా మష్టారు???

Kummun గారు ఎలా ఉన్నారు
అంతగా ఏడిపించదు
నార్మల్ గా ఉంటుంది అంతే 

[Pallaki]

Aa thread already chadivesa....kaani ee story baaga connect ayyindhi. FELT IT BRO.

Thankyou very much