22-12-2022, 12:11 AM
డాన్ శీను {completed}Completed
Showing only the posts of Pallaki: 156 of 479 posts. Show all posts
22-12-2022, 12:12 AM
22-12-2022, 12:13 AM
22-12-2022, 12:19 AM
(21-12-2022, 11:43 PM)Prasad@143 Wrote: మీ రచనలు అంటే నాకు చాలా ఇష్టం అండి మీ నెక్స్ట్ update కోసం ఎదురుచూస్తున్న
.ప్రసాద్@143 గారు
ధన్యవాదాలు
Next update త్వరలోనే ఇస్తాను
మీరు రాసిన కధ నేను ఇంకా చదవలేదు, వీలు కుదిరితే ఖచ్చితంగా మీ కధని చదివి నా అభిప్రాయాన్ని తెలియజేస్తాను
కొత్త ఉద్యోగంలో చేరానన్నారు
అంతా బాగానే ఉందని, బాగా ఉండాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
23-12-2022, 12:21 AM
గంటన్నర ప్రయాణం తరవాత ఏలూరులో ఆగింది బండి, పెద్దగా ఏం మాట్లాడుకోలేదు.. ఇద్దరు టిఫిన్ చేసాక శీను ఒక దమ్ము లాగి మళ్ళీ ప్రయాణం మొదలు పెట్టారు. మూడు వందల యాభై కిలోమీటర్ల మౌన ప్రయాణం తరవాత ఎయిర్పోర్ట్ కి వెళ్లి ఇద్దరు నిలుచున్నారు. అనుకున్నదానికంటే ముందే రావడం వల్ల ఒక గంట వెయిట్ చెయ్యాల్సి వచ్చింది.
శీను : నీ చెల్లెలి పేరేంటి
కనిక : దీపాలి
శీను : అదేంటి పండగ పేరు పెట్టారు
కనిక : (నవ్వుకుని పైకి మాత్రం కోపంగా చూసి) అది దీపావళి.. అంది
శీను : ఇంకా ఎంతసేపు, అందరూ వస్తున్నారు నీ చెల్లెలు తప్ప
కనిక : ఫ్లైట్ ల్యాండ్ అయ్యిందని అనౌన్స్ మెంట్ అయ్యింది, వచ్చేస్తుంది.
ఇంతలో వెనక నుంచి కనిక రెండు కళ్ళు ముయగానే కనిక నవ్వుతూ దీపాలి అని నవ్వి తన చేతులు పట్టుకుని తీసి తన వైపు తిరిగి గట్టిగా కౌగిలించుకుంది.
కనిక : థాంక్స్ రా
దీపాలి : అక్కా..
కనిక : పదా ముందు రూం తీసుకుని ఫ్రెష్ అవుదాం
దీపాలి : లేదు ఐయామ్ ఓకే.. చూడు షార్ట్ వేసుకుని వచ్చేసాను, డైరెక్ట్ గా ఇంటికే వెళదాం.. డ్రైవర్ లగ్గేజ్ తెచ్చేయి అని ముందుకు నడిచింది.
కనిక సారీ.. నేను తెస్తాను పదండి అని శీనుని చూసింది.. శీను పట్టించుకోకుండా ముందుకు వెళ్లి దీపాలిని దాటుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.. అది చూసిన దీపాలి వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి కనిక లగ్గేజ్ పట్టుకురావడం చూసి పరిగెత్తి లగ్గేజ్ అందుకుంది.
దీపాలి : వాడికి ఎంత పొగరు
కనిక : నా పెళ్లి తనతోనే జరుగుతుంది
దీపాలి : అయితే డబ్బులు తీసుకోట్లా.. అవును వీడితో కలిసి వచ్చావేంటి
కనిక : మనకంటే పెద్ద వాళ్ళని వాడు వీడు అనకూడదు
దీపాలి : అబ్బో.. ఏంటి విషయం.. ఇంతకీ ఏం చేస్తాడేంటి అతగాడు
కనిక : అడిగితే క్రైమ్ చేస్తానని చెప్పాడు
దీపాలి : ఏంటి....???
కనిక : భయపడకు మంచోడే, పరిస్థితులు అనుకూలించలేదు అంతే.. తన తమ్ముడే చూస్తేనే భయం వేస్తుంది నాకు
దీపాలి : ఏంటి మళ్ళీ వీడికి ఒక తోక కూడా ఉందా
ఈరోజు రెండు రోజులు జరిగిన విషయాలు అన్ని చెపుతూ నడుచుకుంటూ కార్ దెగ్గరికి వెళ్లేసరికి శీను కార్ స్టార్ట్ చేసి రెడీగా పెట్టాడు.. ఇద్దరు ఎక్కి కూర్చున్నారు. సగం దూరంగా వెళ్ళాక ధాభాలో భోజనం చేసి దీపాలిని కొంచెం సేపు పడుకొమ్మని చెప్పి ముందుకు వచ్చి శీను పక్కన కూర్చుంది.
పొద్దున్నలాగే ఇద్దరు ఏం మాట్లాడుకోలేదు సాయంత్రానికి సరిగ్గా హైవే నుంచి ఊళ్ళోకి దిగి ఒక రెండు కిలోమీటర్లు వచ్చారో లేదో.. ఇటికల బట్టి దెగ్గర రోడ్డుకి రాళ్లు అడ్డంగా పెట్టారు అది చూడగానే శీనుకి అర్ధం అయ్యింది ఎవడో సెటప్ చేసాడని. శీను కారు ఆపగానే అప్పుడే నిద్రలోకి జారుకుంటున్న కనిక లేచింది.
శీను చుట్టూ చూసాడు కనిక ఏమైంది అని అడిగేలోపే ఒక రాయి వచ్చి సరిగ్గా కనిక కూర్చున్న వైపు అద్దం మీద పడింది.. దెబ్బకి దీపాలి లేచింది.. ఆ వెంటనే రాళ్లు వరసపెట్టి కారు చుట్టూ పడ్డాయి అద్దాలు అన్నీ పగిలిపోయాయి.. కనిక భయంతో శీనుని కౌగిలించుకుంది.. దీపాలి వెనక వంగి కూర్చుంది భయంగా.. శీను కూడా కనిక మీద రాళ్లు పడకుండా చేతులు అడ్డం పెట్టాడు.. ఒక రాయి తన తెల్లని వీపు మీదె పట్టుకున్నాడు కూడా.. రెండు నిమిషాల వరకు ఆపకుండా రాళ్లు విసిరిన తరువాత ఒక్కసారిగా అంతా నిశబ్దం అయ్యింది.. ఆ వెంటనే నలుగురు కత్తులు, రాడ్లు పట్టుకుని కారుని చుట్టుముట్టారు.
శీను వెంటనే తన డోరుని గట్టిగా నెట్టాడు ఇద్దరు పక్కకి జరగగానే దిగి కనిక వైపుకి పరిగెత్తి ఒకడి మెడ పట్టుకుని పక్కకి లాగి ఇంకొకడు కత్తి పట్టుకున్న చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని కనిక వైపు ఉన్న డోర్ వాడి చేతితోనే తెరిచాడు. వెనక ఉన్న దీపాలి కూడా కారు దిగి కనిక చెయ్యి అందుకుని పరిగెత్తింది.
అది చూసి ఇటుకల వెనక దాక్కున్న మిగతావాళ్ళు కూడా లేచి కనిక వెనక పడ్డారు, శీనుకి వాళ్ళని చూడగానే అర్ధమయ్యింది బీహార్ వాళ్ళని వెంటనే పట్టుకున్న ఆ చేతిని కార్ లోకి నెట్టి డోర్ ని ఒక్క తన్ను తన్నాడు వాడి చెయ్యి విరిగిపోయింది. వెంటనే ఇంకొకడిని కూడా మట్టి కరిపించి కనిక వెనకాల పరిగెడుతున్న వాళ్ళ వెనక పరిగెత్తాడు.
ఇటు దీపాలి కనికని వెళ్ళమని చెప్పి ఆగిపోయి పక్కనే ఉన్న ఇటుకల దెగ్గరికి వెళ్లి పగిలిన ఇటుకలని వాళ్ళ మీదకి విసిరింది.. బీహార్ కొడుకులు ఆగుతారా ముందు కనికని వెంబడించడం ఆపి దీపాలి విసురుతున్న రాళ్ళని తప్పించుకుంటూ నవ్వుతూ దీపాలి ముందు నిలుచుని దీపాలి తెరుకునే లోపే పొట్టలో పొడవడానికి కత్తి పైకి లేపాడు.. దీపాలి భయంతో గట్టిగా కళ్ళు మూసుకుంది కానీ కత్తి తన కడుపులోకి దిగక పోయేసరికి కళ్ళు తెరిచింది.
తెరిచిన దీపాలి కళ్ళు శీను ఇటుకతో వాడి తల పగల గొట్టడం చూసేసాయి, ఇద్దరు వెనక్కి తిరిగి శీనుని కొట్టేలోపే ఒకడి నడ్డిని తన మోకాలుతో గుద్ది కింద పడేసాడు ఇంకొకడి కడుపులో గుద్దగానే వాడు అరుస్తూ నోరు తేరిచ్చాడు వెంటనే ఇందాక ఇటుకతో ఒకడి తల పగల గొట్టినప్పుడు చిన్న ముక్క ఒకటి చేతిలోనే ఉంది అది వాడి నోట్లో కొట్టి దవడ కింద ఒక్కటి గుద్దాడు అంతే వాడు రక్తం కక్కుతూ కింద పడుతుంటే దీపాలి చూస్తూ ఉండిపోయింది.
శీను వెంటనే ఆగకుండా పరిగెత్తాడు, చీర వల్ల కనిక వేగంగా పరిగెత్తలేకపోతుంది తన వెనకాల ముగ్గురు కత్తులతో వెంబడిస్తుంటే వెనక చూస్తూ ముందుకు పరిగెత్తుతుంది.. శీను వేగంగా పరిగెడుతూ కింద పడ్డ రాయి తీసుకుని వెనకాల ఉన్న వాడి తలకి గురి చూసి కొట్టాడు.. వాడు కిందపడ్డ క్షణంలోనే వాడి తల మీద నుంచే తొక్కుతూ ముందుకు పరిగెత్తి ఇంకొకడిని మెడ పట్టుకుని కింద ఉన్న పూట్ రాయికేసి కొట్టాడు.. దెబ్బకి వాడి తల దానికి కొట్టుకుని దొల్లుకుంటూ మట్టిలో పడ్డాడు.
చివరగా ఉన్న వాడు కనికని అందుకోబోతుండగా వెంటనే గన్ తీసి వాడి కాలి మీద కాల్చబోయాడు కానీ బుల్లెట్ ఎవరైనా చూస్తే డాన్ శీను విజయవాడలో ఉన్నాడని అందరికి తెలిసిపోతుందని వెంటనే గన్ లోపల పెట్టేసి ఇంకా వేగంగా పరిగెత్తాడు.. సరిగ్గా కనికని అందుకోబోతున్నాడనగా వాడి పక్కన చేరుకొని చెయ్యితో గట్టిగా పక్కకి తోసాడు వాడు స్థంబానికి కొట్టుకుని అక్కడికక్కడే పడిపోయాడు.
కనికకి అప్పటికే ఆయాసం పెరిగిపోతుంది, ఎందుకు పరిగెడుతుందో కూడా తనకి అర్ధంకావట్లేదు విపరీతంగా రోప్పుతుంది ఎదురుగా ఇటికలు పేర్చి ఉన్నా కూడా కనిక ఆగకుండా పరిగెడుతూనే ఉంది.. శీనుకి కనిక పరిస్థితి అర్ధం అయ్యింది.. వేగంగా పరిగెత్తి కనికని దాటుకుని వెళ్లి ఎదురు నిలబడ్డాడు.. కనిక శీనుని గట్టిగా గుద్దుకుని ఆగిపోయింది.
కనిక మొహం పట్టుకున్నాడు కానీ తను కంట్రోల్లో లేదు కనికకి ఎదురుగా ఉన్నది శీను అని తెలిసిందో ఏమో గట్టిగా వాటేసుకుంది. శీను వెంటనే కనికని రెండు చేతుల మీద ఎత్తుకుని కారు వరకు తీసుకొచ్చాడు, దీపాలి వెంటనే తన బ్యాగ్ లోనుంచి వాటర్ బాటిల్ తీసి కనిక తల మీద పోసి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చమని సైగ చేస్తూ గుండె మీద నిమురుతుంటే పావుగంటకి కనిక చిన్నగా శాంతించింది.. అక్కడ నుంచి ఇంటికి బైలుదేరారు కనిక సెట్ అయ్యి దీపాలి ఒళ్ళో పడుకుని ఉంది. దారిలో షాప్ కనిపించగానే, దీపాలి బావా ఇక్కడ ఆపు వాటర్ బాటిల్ కొందాం అంది.. దెబ్బకి ఇటు కనిక అటు శీను హడలిపోయి దీపాలి వంక చూసారు.
శీను ఏం మాట్లాడకుండా నేను తీసుకొస్తాను అని వెళ్ళాడు
కనిక : ఏంటే బావా అని పిలిచావు
దీపాలి : అవును, నాకు నచ్చాడు.. ఇందాక గమనించాను నిన్ను ఎలా అయినా కాపాడుకోగలను అన్న కాంఫిడెన్స్ తన కళ్ళలో కనిపించింది.. భలే కాపాడాడు నిన్ను నన్ను.. అంతకంటే మగాడు ఎక్కడ దొరుకుతాడు అక్కా.. ఇందాక నిన్ను ఎత్తుకొచ్చేప్పుడు చూసాను తనలో కంగారు. పైకి మాత్రం ఏదో రాయిలా ఉన్నాడు కానీ లోపల నీ గురించి బెంగ ఉంది. నన్ను నమ్ము..
కనిక : నాకు ఆల్రెడీ చావు రాసి పెట్టి ఉంది కదే..
దీపాలి : వస్తున్నాడు తరవాత మాట్లాడుకుందాం
శీను వాటర్ బాటిల్ అందించి ఇక ఎక్కడా ఆపకుండా కనిక నీళ్లు తగినంత సేపు చిన్నగా పోనిచ్చి తను తాగి సీటుకి ఆనుకోగానే వేగం పెంచి నేరుగా ఇంటికి పోనిచ్చాడు. కారు దిగాక ఏం ఆలోచించకుండానే కనిక దెగ్గరికి వెళ్లి ఓకేనా అని అడిగాడు.. కనిక నవ్వేసరికి అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయాడు.
జగ్గు : అయిపోయాయా తిరుగుళ్ళు
శీను : హ్మ్..
జగ్గు : (అన్నయ్య మొహం చూడగానే కనిపెట్టేసాడు) ఎవరు ?
శీను : తెలీదు
జగ్గు : ఉన్నారా పోయారా
శీను : తెలీదు, పది మంది వచ్చారు
జగ్గు : ఎవరిమీదకి
శీను : తన మీదకే
జగ్గు : తనా.. తనంటే
శీను : ఏంట్రా... తనంటే కనిక.. ఆ అమ్మాయే..
జగ్గు : అది ఆంటీ..
శీను : నా కంటే ఆరు నెలలు చిన్నది.. నీకంటే రెండున్నరేళ్లు పెద్దది అంతే
జగ్గు : ఓహో... వయసు కూడా తెలుసుకున్నవన్నమాట
శీను : మరి వెళ్ళిపోదాం పదా, ఈరోజే.. ఈరాత్రికే పదా పోదాం..
జగ్గు : పెళ్లి రేపే అంట.. ఇప్పుడు హ్యాండ్ ఇస్తే బాబాయి మీద పడతారు
శీను : నేను పడుకుంటున్నా
జగ్గు : పో.. బొజ్జో..
ఇంతలో దీపాలి బావా అంటూ లోపలికి వచ్చింది
జగ్గు : అబ్బో అప్పుడే వరసలు కూడా కలిపేసుకున్నారేంట్రా మీరు
శీను ఏం మాట్లాడకుండా దుప్పటి ముసుగేసి పడుకున్నాడు.
దీపాలి : ఏవండీ అక్కకి మెడిసిన్ కావాలి, కొంచెం తోడుగా వస్తారా
జగ్గు : పదండి.. తప్పుతుందా అని మొహం మీద కొట్టుకుంటూ బాబాయి నీకుందిరా అని తిట్టుకుంటూ బైటికి నడిచాడు.
ఇద్దరు వెళ్లి మెడిసిన్ తెచ్చారు, దీపాలి కార్ దిగుతూ థాంక్స్ అండి మీ పేరు ?
జగ్గు : జగదీష్
దీపాలి : థాంక్స్ జగదీష్ గారు.. నైస్ టు మీట్ యు
జగ్గు : ఈ ఇంట్లో అదీ ఒక అమ్మాయి దెగ్గర ఇంత రెస్పెక్ట్.. ఊహించనేలేదు
దీపాలి : నేను ముందు కొంచెం అలానే ప్రవర్తించాను అందుకు మీ అన్నయ్యకి సారీ చెప్పాలి, కానీ మీ అన్నయ్య ఏం కొట్టాడండి ఒక్కొక్కడిని పిచ్చ కొట్టుడు కొట్టాడు.. అబ్బా ఆ స్టైల్ ఆ రన్నింగ్.. వేరే లెవెల్ అంతే.. నేనైతే ఫ్యాన్ అయిపోయాను.
అంతే జగ్గు బుట్టలో పడిపోయాడు..
జగ్గు : ఓహ్.. అవును.. పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి ఒకణ్ణి తోసాడా
దీపాలి : అవును.. చూసినట్టే చెప్పారే
జగ్గు : అంతా మన ట్రైనింగే..
దీపాలి : ఓహ్.. మీకు కూడా ఫైటింగ్ వచ్చా
జగ్గు : నాకు ఫైటింగ్ వచ్చా.. మా అన్నకి నేర్పిందే నేనూ
దీపాలి : జగదీష్ గారు ప్లీజ్ నాక్కూడా ఫైటింగ్ నేర్పిస్తారా.. మొత్తం కాదు కొంచెం డిఫెన్స్ కోసం
జగ్గు : అయితే నాకు ఇంగ్లీష్ నేర్పిస్తారా
దీపాలి : డీల్.. డీల్.. థాంక్ యు అని నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది.
అమ్మాయి వెళ్ళిపోయాక గాని జగ్గు ఈలోకంలోకి రాలేదు, ఛ ఏంటి అలా పడిపోయాను.. అన్నయ్యని పొగిడింది.. నా వీక్నెస్ మీద కొట్టింది సర్లే మనదేం పోయింది.. మనకీ నాలుగు ఇంగ్లీష్ ముక్కలు వస్తే పడుంటాయి అనుకోని రెండు చేతులు వెనక పెట్టుకుని ఏం తెలీనట్టు రూంలోకి వెళ్లి గేమ్స్ ఆడుకుంటూ కూర్చున్నాడు.
శీను రాత్రికెప్పుడో జగ్గు లేపితే కానీ లేవలేదు..
శీను : ఏంట్రా
జగ్గు : వస్తే తిందాం
శీను : ఆకలిగా లేదు, నువ్వు తినుపో
జగ్గు : ఏమైంది
శీను : చాలా రోజుల తరవాత పరిగెత్తాను కదా కొంచెం ఒంట్లో తిప్పుతుంది, నువ్వెళ్లు నేనలా దమ్ము కొట్టి వస్తా
జగ్గు : డైరెక్టుగా ఆంటీ దెగ్గరికి వెళ్ళొస్తా అని చెప్పొచ్చుగా
శీను : నీ బొంద.. మూసుకుని పొయ్యి మెక్కు.. అనవసరంగా ఏదేదో ఊహించుకుంటున్నావు..
జగ్గు : ఆ వెళుతున్నాలే.. నిజాలు మాట్లాడితే అంత కోపం దేనికి
శీను : నీ.. వస్తున్నా అక్కడే ఉండ్రా.. అనేసరికి జగ్గు పరిగెత్తాడు.
శీను లేచి నవ్వుతూ బ్యాగ్ తీసేసరికి బీడీ కట్ట కనిపించలేదు, ప్యాంటులో ఎక్కడ చూసినా కనిపించకపోయేసరికి లెక్కేసుకుంటే అయిపోయాయని తేలింది.. వద్దద్దు అనుకుంటూనే చిన్నగా నడక మెట్ల వైపు వేసాడు.. మీదకి వెళ్లి పైనున్న కనికని చూడటం మొదలు పెట్టాడు.
ఇటు కింద మన జగ్గుకి మాత్రం ఏ డోకా లేదు, పని మనిషి కొసరి కొసరి వడ్డీస్తుంటే జగ్గు కుమ్ముతున్నాడు కానీ అక్కడ కూర్చుని చూస్తున్న దీపాలికి అది నచ్చలేదు.
కనిక : రండి అంది శీనుని చూసి
తెల్లటి బ్లౌజ్, మాచింగ్ చీర.. బంగారపు అంచు.. వెనక్కి తిరిగి ఉన్నప్పుడు కనిపించే ఆ తెల్లని వీపు.. చల్ల గాలికి అలల ఎగురుతూ రేగుతున్న జుట్టు.. చూస్తూ ఉన్న శీనుకి కనిక మాటలు వినిపించగానే తేరుకుని వెళ్లి నిన్నటి లాగే గోడకి ఆనుకుని కూర్చున్నాడు.
కనిక : కాపాడినందుకు థాంక్స్
శీను : ఎటాక్ చేసింది ఎవరు
కనిక : తెలీదు కానీ ఎందుకు చేసారో తెలుసు
శీను : ముందే పోతే ఆస్తి ట్రస్ట్ కి వెళుతుంది.. అందుకేనా
కనిక : నోటి నుంచి ఎప్పుడూ.. పోతావు, చస్తావు ఇవి తప్ప మంచి మాటలు రావా
శీను నవ్వాడు
కనిక : ఇదే మొదటి సారి నిన్ను నవ్వుతూ చూడటం
శీను : ఇంకా
కనిక : చెప్పు.. రేపు పెళ్లి ఎల్లుండి సంతకాలు.. నీ పని అయిపోయినట్టే.. ఆ తరవాత మనం కలిసే అవకాశం లేదు.. చివరిగా నేను చనిపోయాక నన్ను చూడ్డానికి వస్తావా
శీను : తెలీదు.. రావాలా
కనిక : నేను పోయాక నువ్వు వస్తే ఏంటి రాకపోతే ఏంటి.. నాకు తెలుస్తుందా అని నవ్వింది.
శీను : నిన్ను ఒకటి అడగనా
కనిక : ఏంటి
శీను : ఆ రోజు పాట పాడుతూ డాన్స్ చేసావ్ కదా, అదేం పాట ?
కనిక సిగ్గుపడి తల దించుకుంది.. శీను నేను వెళతాను అని లేచాడు.. కనిక కూడా లేచి చిన్నగా పాడటం మొదలు పెట్టింది.. శీను ఆగిపోయాడు.. కనిక అటువైపు తిరిగి
పూచేనే ఓ రోజా పువ్వు.. తెచ్చివ్వు నాకోసం
పుట్టింది నీ మీద లవ్వు.. ముద్దివ్వు నా కోసం
నా కనులే వేయి కనులయి వెతికేను నీ కోసం
నీతోడై నన్ను కలుపుకో.. ఉంచుకో.. నాతో ఆడుకో.. (అని పాడుతూ చిన్నగా ధైర్యం తెచ్చుకుని పాటకి అనుగుణంగా కదులుతూ అటు ఇటు తిరుగుతూ ఆడుతుంది)
(పాట వేరైనా లిరిక్స్ మార్చేసి తన మనసులో ఉన్న బాధ, తపన వెళ్ళగక్కింది పాట రూపంలో)
నా మదిలో నిట్టూర్పు.. కావాలి ఓదార్పు.. ఉంటావా నా కోసం
మది తరుమూతుంది నీ వైపు.. నాతో నా చేయంది నిలబడవా నా కోసం
నీలో నన్ను కలుపుకొ.. చలి కాచుకో.. వెచ్చగా దాచుకో
నా మది వణికే నీ మత్తులో.. నీ స్పర్శలో.. నీ తలపులో (అని శీను కళ్ళలోకి చూసింది నడుము ఊపుతూ చిన్నగా శీను ముందుకు వచ్చి నిలుచుంది)
దాచలేని ప్రేమే శిక్ష అనిపిస్తు, ఆపలేకున్నాను ఈ విరహం
కైపేక్కిన ప్రేమతో అడుగుతున్నా అయిపోవా నా సొంతం
నీ మీదె ఆశతో (అని ఆపేసి కంటి నుంచి కారుతున్న కన్నీటిని పట్టించుకోకుండా)
నా కోసం నిన్ను గతాన్ని మరిచి తోడై నా దిగులు పోగొట్టు
అని శీను చెయ్యి పట్టుకుని తన ఇంకా దెగ్గరికి వెళ్లి శీను పెదాలకి తన పెదాలని జోడించి అలా ఉండిపోయింది.. శీను మాత్రం ఆశ్చర్యంగా కళ్ళు పెద్దవి చేసి, కనిక మూసిన కళ్ళలో నుంచి ఆగకుండా కారుతున్న కన్నీళ్ళని చూస్తూ అలా ఉండిపోయాడు.
ఒక్క ముద్దుతో కనిక గుండె ఆగిపోయింది, కింద పడిపోతుంటే పట్టుకున్నాడు చూస్తే శ్వాస తీసుకుంటున్నట్టు అనిపించలేదు కదిలించాడు కానీ కదలలేదు.. వెంటనే ఎత్తుకుని బైట ఉన్న మనుషులకి చెప్పి కారు తీయమని వెనకాల కనికని ఒళ్ళో పెట్టుకుని కూర్చున్నాడు.. కారు హాస్పిటల్ వైపు బైలుదేరింది.
శీను : నీ చెల్లెలి పేరేంటి
కనిక : దీపాలి
శీను : అదేంటి పండగ పేరు పెట్టారు
కనిక : (నవ్వుకుని పైకి మాత్రం కోపంగా చూసి) అది దీపావళి.. అంది
శీను : ఇంకా ఎంతసేపు, అందరూ వస్తున్నారు నీ చెల్లెలు తప్ప
కనిక : ఫ్లైట్ ల్యాండ్ అయ్యిందని అనౌన్స్ మెంట్ అయ్యింది, వచ్చేస్తుంది.
ఇంతలో వెనక నుంచి కనిక రెండు కళ్ళు ముయగానే కనిక నవ్వుతూ దీపాలి అని నవ్వి తన చేతులు పట్టుకుని తీసి తన వైపు తిరిగి గట్టిగా కౌగిలించుకుంది.
కనిక : థాంక్స్ రా
దీపాలి : అక్కా..
కనిక : పదా ముందు రూం తీసుకుని ఫ్రెష్ అవుదాం
దీపాలి : లేదు ఐయామ్ ఓకే.. చూడు షార్ట్ వేసుకుని వచ్చేసాను, డైరెక్ట్ గా ఇంటికే వెళదాం.. డ్రైవర్ లగ్గేజ్ తెచ్చేయి అని ముందుకు నడిచింది.
కనిక సారీ.. నేను తెస్తాను పదండి అని శీనుని చూసింది.. శీను పట్టించుకోకుండా ముందుకు వెళ్లి దీపాలిని దాటుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.. అది చూసిన దీపాలి వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి కనిక లగ్గేజ్ పట్టుకురావడం చూసి పరిగెత్తి లగ్గేజ్ అందుకుంది.
దీపాలి : వాడికి ఎంత పొగరు
కనిక : నా పెళ్లి తనతోనే జరుగుతుంది
దీపాలి : అయితే డబ్బులు తీసుకోట్లా.. అవును వీడితో కలిసి వచ్చావేంటి
కనిక : మనకంటే పెద్ద వాళ్ళని వాడు వీడు అనకూడదు
దీపాలి : అబ్బో.. ఏంటి విషయం.. ఇంతకీ ఏం చేస్తాడేంటి అతగాడు
కనిక : అడిగితే క్రైమ్ చేస్తానని చెప్పాడు
దీపాలి : ఏంటి....???
కనిక : భయపడకు మంచోడే, పరిస్థితులు అనుకూలించలేదు అంతే.. తన తమ్ముడే చూస్తేనే భయం వేస్తుంది నాకు
దీపాలి : ఏంటి మళ్ళీ వీడికి ఒక తోక కూడా ఉందా
ఈరోజు రెండు రోజులు జరిగిన విషయాలు అన్ని చెపుతూ నడుచుకుంటూ కార్ దెగ్గరికి వెళ్లేసరికి శీను కార్ స్టార్ట్ చేసి రెడీగా పెట్టాడు.. ఇద్దరు ఎక్కి కూర్చున్నారు. సగం దూరంగా వెళ్ళాక ధాభాలో భోజనం చేసి దీపాలిని కొంచెం సేపు పడుకొమ్మని చెప్పి ముందుకు వచ్చి శీను పక్కన కూర్చుంది.
పొద్దున్నలాగే ఇద్దరు ఏం మాట్లాడుకోలేదు సాయంత్రానికి సరిగ్గా హైవే నుంచి ఊళ్ళోకి దిగి ఒక రెండు కిలోమీటర్లు వచ్చారో లేదో.. ఇటికల బట్టి దెగ్గర రోడ్డుకి రాళ్లు అడ్డంగా పెట్టారు అది చూడగానే శీనుకి అర్ధం అయ్యింది ఎవడో సెటప్ చేసాడని. శీను కారు ఆపగానే అప్పుడే నిద్రలోకి జారుకుంటున్న కనిక లేచింది.
శీను చుట్టూ చూసాడు కనిక ఏమైంది అని అడిగేలోపే ఒక రాయి వచ్చి సరిగ్గా కనిక కూర్చున్న వైపు అద్దం మీద పడింది.. దెబ్బకి దీపాలి లేచింది.. ఆ వెంటనే రాళ్లు వరసపెట్టి కారు చుట్టూ పడ్డాయి అద్దాలు అన్నీ పగిలిపోయాయి.. కనిక భయంతో శీనుని కౌగిలించుకుంది.. దీపాలి వెనక వంగి కూర్చుంది భయంగా.. శీను కూడా కనిక మీద రాళ్లు పడకుండా చేతులు అడ్డం పెట్టాడు.. ఒక రాయి తన తెల్లని వీపు మీదె పట్టుకున్నాడు కూడా.. రెండు నిమిషాల వరకు ఆపకుండా రాళ్లు విసిరిన తరువాత ఒక్కసారిగా అంతా నిశబ్దం అయ్యింది.. ఆ వెంటనే నలుగురు కత్తులు, రాడ్లు పట్టుకుని కారుని చుట్టుముట్టారు.
శీను వెంటనే తన డోరుని గట్టిగా నెట్టాడు ఇద్దరు పక్కకి జరగగానే దిగి కనిక వైపుకి పరిగెత్తి ఒకడి మెడ పట్టుకుని పక్కకి లాగి ఇంకొకడు కత్తి పట్టుకున్న చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని కనిక వైపు ఉన్న డోర్ వాడి చేతితోనే తెరిచాడు. వెనక ఉన్న దీపాలి కూడా కారు దిగి కనిక చెయ్యి అందుకుని పరిగెత్తింది.
అది చూసి ఇటుకల వెనక దాక్కున్న మిగతావాళ్ళు కూడా లేచి కనిక వెనక పడ్డారు, శీనుకి వాళ్ళని చూడగానే అర్ధమయ్యింది బీహార్ వాళ్ళని వెంటనే పట్టుకున్న ఆ చేతిని కార్ లోకి నెట్టి డోర్ ని ఒక్క తన్ను తన్నాడు వాడి చెయ్యి విరిగిపోయింది. వెంటనే ఇంకొకడిని కూడా మట్టి కరిపించి కనిక వెనకాల పరిగెడుతున్న వాళ్ళ వెనక పరిగెత్తాడు.
ఇటు దీపాలి కనికని వెళ్ళమని చెప్పి ఆగిపోయి పక్కనే ఉన్న ఇటుకల దెగ్గరికి వెళ్లి పగిలిన ఇటుకలని వాళ్ళ మీదకి విసిరింది.. బీహార్ కొడుకులు ఆగుతారా ముందు కనికని వెంబడించడం ఆపి దీపాలి విసురుతున్న రాళ్ళని తప్పించుకుంటూ నవ్వుతూ దీపాలి ముందు నిలుచుని దీపాలి తెరుకునే లోపే పొట్టలో పొడవడానికి కత్తి పైకి లేపాడు.. దీపాలి భయంతో గట్టిగా కళ్ళు మూసుకుంది కానీ కత్తి తన కడుపులోకి దిగక పోయేసరికి కళ్ళు తెరిచింది.
తెరిచిన దీపాలి కళ్ళు శీను ఇటుకతో వాడి తల పగల గొట్టడం చూసేసాయి, ఇద్దరు వెనక్కి తిరిగి శీనుని కొట్టేలోపే ఒకడి నడ్డిని తన మోకాలుతో గుద్ది కింద పడేసాడు ఇంకొకడి కడుపులో గుద్దగానే వాడు అరుస్తూ నోరు తేరిచ్చాడు వెంటనే ఇందాక ఇటుకతో ఒకడి తల పగల గొట్టినప్పుడు చిన్న ముక్క ఒకటి చేతిలోనే ఉంది అది వాడి నోట్లో కొట్టి దవడ కింద ఒక్కటి గుద్దాడు అంతే వాడు రక్తం కక్కుతూ కింద పడుతుంటే దీపాలి చూస్తూ ఉండిపోయింది.
శీను వెంటనే ఆగకుండా పరిగెత్తాడు, చీర వల్ల కనిక వేగంగా పరిగెత్తలేకపోతుంది తన వెనకాల ముగ్గురు కత్తులతో వెంబడిస్తుంటే వెనక చూస్తూ ముందుకు పరిగెత్తుతుంది.. శీను వేగంగా పరిగెడుతూ కింద పడ్డ రాయి తీసుకుని వెనకాల ఉన్న వాడి తలకి గురి చూసి కొట్టాడు.. వాడు కిందపడ్డ క్షణంలోనే వాడి తల మీద నుంచే తొక్కుతూ ముందుకు పరిగెత్తి ఇంకొకడిని మెడ పట్టుకుని కింద ఉన్న పూట్ రాయికేసి కొట్టాడు.. దెబ్బకి వాడి తల దానికి కొట్టుకుని దొల్లుకుంటూ మట్టిలో పడ్డాడు.
చివరగా ఉన్న వాడు కనికని అందుకోబోతుండగా వెంటనే గన్ తీసి వాడి కాలి మీద కాల్చబోయాడు కానీ బుల్లెట్ ఎవరైనా చూస్తే డాన్ శీను విజయవాడలో ఉన్నాడని అందరికి తెలిసిపోతుందని వెంటనే గన్ లోపల పెట్టేసి ఇంకా వేగంగా పరిగెత్తాడు.. సరిగ్గా కనికని అందుకోబోతున్నాడనగా వాడి పక్కన చేరుకొని చెయ్యితో గట్టిగా పక్కకి తోసాడు వాడు స్థంబానికి కొట్టుకుని అక్కడికక్కడే పడిపోయాడు.
కనికకి అప్పటికే ఆయాసం పెరిగిపోతుంది, ఎందుకు పరిగెడుతుందో కూడా తనకి అర్ధంకావట్లేదు విపరీతంగా రోప్పుతుంది ఎదురుగా ఇటికలు పేర్చి ఉన్నా కూడా కనిక ఆగకుండా పరిగెడుతూనే ఉంది.. శీనుకి కనిక పరిస్థితి అర్ధం అయ్యింది.. వేగంగా పరిగెత్తి కనికని దాటుకుని వెళ్లి ఎదురు నిలబడ్డాడు.. కనిక శీనుని గట్టిగా గుద్దుకుని ఆగిపోయింది.
కనిక మొహం పట్టుకున్నాడు కానీ తను కంట్రోల్లో లేదు కనికకి ఎదురుగా ఉన్నది శీను అని తెలిసిందో ఏమో గట్టిగా వాటేసుకుంది. శీను వెంటనే కనికని రెండు చేతుల మీద ఎత్తుకుని కారు వరకు తీసుకొచ్చాడు, దీపాలి వెంటనే తన బ్యాగ్ లోనుంచి వాటర్ బాటిల్ తీసి కనిక తల మీద పోసి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చమని సైగ చేస్తూ గుండె మీద నిమురుతుంటే పావుగంటకి కనిక చిన్నగా శాంతించింది.. అక్కడ నుంచి ఇంటికి బైలుదేరారు కనిక సెట్ అయ్యి దీపాలి ఒళ్ళో పడుకుని ఉంది. దారిలో షాప్ కనిపించగానే, దీపాలి బావా ఇక్కడ ఆపు వాటర్ బాటిల్ కొందాం అంది.. దెబ్బకి ఇటు కనిక అటు శీను హడలిపోయి దీపాలి వంక చూసారు.
శీను ఏం మాట్లాడకుండా నేను తీసుకొస్తాను అని వెళ్ళాడు
కనిక : ఏంటే బావా అని పిలిచావు
దీపాలి : అవును, నాకు నచ్చాడు.. ఇందాక గమనించాను నిన్ను ఎలా అయినా కాపాడుకోగలను అన్న కాంఫిడెన్స్ తన కళ్ళలో కనిపించింది.. భలే కాపాడాడు నిన్ను నన్ను.. అంతకంటే మగాడు ఎక్కడ దొరుకుతాడు అక్కా.. ఇందాక నిన్ను ఎత్తుకొచ్చేప్పుడు చూసాను తనలో కంగారు. పైకి మాత్రం ఏదో రాయిలా ఉన్నాడు కానీ లోపల నీ గురించి బెంగ ఉంది. నన్ను నమ్ము..
కనిక : నాకు ఆల్రెడీ చావు రాసి పెట్టి ఉంది కదే..
దీపాలి : వస్తున్నాడు తరవాత మాట్లాడుకుందాం
శీను వాటర్ బాటిల్ అందించి ఇక ఎక్కడా ఆపకుండా కనిక నీళ్లు తగినంత సేపు చిన్నగా పోనిచ్చి తను తాగి సీటుకి ఆనుకోగానే వేగం పెంచి నేరుగా ఇంటికి పోనిచ్చాడు. కారు దిగాక ఏం ఆలోచించకుండానే కనిక దెగ్గరికి వెళ్లి ఓకేనా అని అడిగాడు.. కనిక నవ్వేసరికి అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయాడు.
జగ్గు : అయిపోయాయా తిరుగుళ్ళు
శీను : హ్మ్..
జగ్గు : (అన్నయ్య మొహం చూడగానే కనిపెట్టేసాడు) ఎవరు ?
శీను : తెలీదు
జగ్గు : ఉన్నారా పోయారా
శీను : తెలీదు, పది మంది వచ్చారు
జగ్గు : ఎవరిమీదకి
శీను : తన మీదకే
జగ్గు : తనా.. తనంటే
శీను : ఏంట్రా... తనంటే కనిక.. ఆ అమ్మాయే..
జగ్గు : అది ఆంటీ..
శీను : నా కంటే ఆరు నెలలు చిన్నది.. నీకంటే రెండున్నరేళ్లు పెద్దది అంతే
జగ్గు : ఓహో... వయసు కూడా తెలుసుకున్నవన్నమాట
శీను : మరి వెళ్ళిపోదాం పదా, ఈరోజే.. ఈరాత్రికే పదా పోదాం..
జగ్గు : పెళ్లి రేపే అంట.. ఇప్పుడు హ్యాండ్ ఇస్తే బాబాయి మీద పడతారు
శీను : నేను పడుకుంటున్నా
జగ్గు : పో.. బొజ్జో..
ఇంతలో దీపాలి బావా అంటూ లోపలికి వచ్చింది
జగ్గు : అబ్బో అప్పుడే వరసలు కూడా కలిపేసుకున్నారేంట్రా మీరు
శీను ఏం మాట్లాడకుండా దుప్పటి ముసుగేసి పడుకున్నాడు.
దీపాలి : ఏవండీ అక్కకి మెడిసిన్ కావాలి, కొంచెం తోడుగా వస్తారా
జగ్గు : పదండి.. తప్పుతుందా అని మొహం మీద కొట్టుకుంటూ బాబాయి నీకుందిరా అని తిట్టుకుంటూ బైటికి నడిచాడు.
ఇద్దరు వెళ్లి మెడిసిన్ తెచ్చారు, దీపాలి కార్ దిగుతూ థాంక్స్ అండి మీ పేరు ?
జగ్గు : జగదీష్
దీపాలి : థాంక్స్ జగదీష్ గారు.. నైస్ టు మీట్ యు
జగ్గు : ఈ ఇంట్లో అదీ ఒక అమ్మాయి దెగ్గర ఇంత రెస్పెక్ట్.. ఊహించనేలేదు
దీపాలి : నేను ముందు కొంచెం అలానే ప్రవర్తించాను అందుకు మీ అన్నయ్యకి సారీ చెప్పాలి, కానీ మీ అన్నయ్య ఏం కొట్టాడండి ఒక్కొక్కడిని పిచ్చ కొట్టుడు కొట్టాడు.. అబ్బా ఆ స్టైల్ ఆ రన్నింగ్.. వేరే లెవెల్ అంతే.. నేనైతే ఫ్యాన్ అయిపోయాను.
అంతే జగ్గు బుట్టలో పడిపోయాడు..
జగ్గు : ఓహ్.. అవును.. పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి ఒకణ్ణి తోసాడా
దీపాలి : అవును.. చూసినట్టే చెప్పారే
జగ్గు : అంతా మన ట్రైనింగే..
దీపాలి : ఓహ్.. మీకు కూడా ఫైటింగ్ వచ్చా
జగ్గు : నాకు ఫైటింగ్ వచ్చా.. మా అన్నకి నేర్పిందే నేనూ
దీపాలి : జగదీష్ గారు ప్లీజ్ నాక్కూడా ఫైటింగ్ నేర్పిస్తారా.. మొత్తం కాదు కొంచెం డిఫెన్స్ కోసం
జగ్గు : అయితే నాకు ఇంగ్లీష్ నేర్పిస్తారా
దీపాలి : డీల్.. డీల్.. థాంక్ యు అని నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది.
అమ్మాయి వెళ్ళిపోయాక గాని జగ్గు ఈలోకంలోకి రాలేదు, ఛ ఏంటి అలా పడిపోయాను.. అన్నయ్యని పొగిడింది.. నా వీక్నెస్ మీద కొట్టింది సర్లే మనదేం పోయింది.. మనకీ నాలుగు ఇంగ్లీష్ ముక్కలు వస్తే పడుంటాయి అనుకోని రెండు చేతులు వెనక పెట్టుకుని ఏం తెలీనట్టు రూంలోకి వెళ్లి గేమ్స్ ఆడుకుంటూ కూర్చున్నాడు.
శీను రాత్రికెప్పుడో జగ్గు లేపితే కానీ లేవలేదు..
శీను : ఏంట్రా
జగ్గు : వస్తే తిందాం
శీను : ఆకలిగా లేదు, నువ్వు తినుపో
జగ్గు : ఏమైంది
శీను : చాలా రోజుల తరవాత పరిగెత్తాను కదా కొంచెం ఒంట్లో తిప్పుతుంది, నువ్వెళ్లు నేనలా దమ్ము కొట్టి వస్తా
జగ్గు : డైరెక్టుగా ఆంటీ దెగ్గరికి వెళ్ళొస్తా అని చెప్పొచ్చుగా
శీను : నీ బొంద.. మూసుకుని పొయ్యి మెక్కు.. అనవసరంగా ఏదేదో ఊహించుకుంటున్నావు..
జగ్గు : ఆ వెళుతున్నాలే.. నిజాలు మాట్లాడితే అంత కోపం దేనికి
శీను : నీ.. వస్తున్నా అక్కడే ఉండ్రా.. అనేసరికి జగ్గు పరిగెత్తాడు.
శీను లేచి నవ్వుతూ బ్యాగ్ తీసేసరికి బీడీ కట్ట కనిపించలేదు, ప్యాంటులో ఎక్కడ చూసినా కనిపించకపోయేసరికి లెక్కేసుకుంటే అయిపోయాయని తేలింది.. వద్దద్దు అనుకుంటూనే చిన్నగా నడక మెట్ల వైపు వేసాడు.. మీదకి వెళ్లి పైనున్న కనికని చూడటం మొదలు పెట్టాడు.
ఇటు కింద మన జగ్గుకి మాత్రం ఏ డోకా లేదు, పని మనిషి కొసరి కొసరి వడ్డీస్తుంటే జగ్గు కుమ్ముతున్నాడు కానీ అక్కడ కూర్చుని చూస్తున్న దీపాలికి అది నచ్చలేదు.
కనిక : రండి అంది శీనుని చూసి
తెల్లటి బ్లౌజ్, మాచింగ్ చీర.. బంగారపు అంచు.. వెనక్కి తిరిగి ఉన్నప్పుడు కనిపించే ఆ తెల్లని వీపు.. చల్ల గాలికి అలల ఎగురుతూ రేగుతున్న జుట్టు.. చూస్తూ ఉన్న శీనుకి కనిక మాటలు వినిపించగానే తేరుకుని వెళ్లి నిన్నటి లాగే గోడకి ఆనుకుని కూర్చున్నాడు.
కనిక : కాపాడినందుకు థాంక్స్
శీను : ఎటాక్ చేసింది ఎవరు
కనిక : తెలీదు కానీ ఎందుకు చేసారో తెలుసు
శీను : ముందే పోతే ఆస్తి ట్రస్ట్ కి వెళుతుంది.. అందుకేనా
కనిక : నోటి నుంచి ఎప్పుడూ.. పోతావు, చస్తావు ఇవి తప్ప మంచి మాటలు రావా
శీను నవ్వాడు
కనిక : ఇదే మొదటి సారి నిన్ను నవ్వుతూ చూడటం
శీను : ఇంకా
కనిక : చెప్పు.. రేపు పెళ్లి ఎల్లుండి సంతకాలు.. నీ పని అయిపోయినట్టే.. ఆ తరవాత మనం కలిసే అవకాశం లేదు.. చివరిగా నేను చనిపోయాక నన్ను చూడ్డానికి వస్తావా
శీను : తెలీదు.. రావాలా
కనిక : నేను పోయాక నువ్వు వస్తే ఏంటి రాకపోతే ఏంటి.. నాకు తెలుస్తుందా అని నవ్వింది.
శీను : నిన్ను ఒకటి అడగనా
కనిక : ఏంటి
శీను : ఆ రోజు పాట పాడుతూ డాన్స్ చేసావ్ కదా, అదేం పాట ?
కనిక సిగ్గుపడి తల దించుకుంది.. శీను నేను వెళతాను అని లేచాడు.. కనిక కూడా లేచి చిన్నగా పాడటం మొదలు పెట్టింది.. శీను ఆగిపోయాడు.. కనిక అటువైపు తిరిగి
పూచేనే ఓ రోజా పువ్వు.. తెచ్చివ్వు నాకోసం
పుట్టింది నీ మీద లవ్వు.. ముద్దివ్వు నా కోసం
నా కనులే వేయి కనులయి వెతికేను నీ కోసం
నీతోడై నన్ను కలుపుకో.. ఉంచుకో.. నాతో ఆడుకో.. (అని పాడుతూ చిన్నగా ధైర్యం తెచ్చుకుని పాటకి అనుగుణంగా కదులుతూ అటు ఇటు తిరుగుతూ ఆడుతుంది)
(పాట వేరైనా లిరిక్స్ మార్చేసి తన మనసులో ఉన్న బాధ, తపన వెళ్ళగక్కింది పాట రూపంలో)
నా మదిలో నిట్టూర్పు.. కావాలి ఓదార్పు.. ఉంటావా నా కోసం
మది తరుమూతుంది నీ వైపు.. నాతో నా చేయంది నిలబడవా నా కోసం
నీలో నన్ను కలుపుకొ.. చలి కాచుకో.. వెచ్చగా దాచుకో
నా మది వణికే నీ మత్తులో.. నీ స్పర్శలో.. నీ తలపులో (అని శీను కళ్ళలోకి చూసింది నడుము ఊపుతూ చిన్నగా శీను ముందుకు వచ్చి నిలుచుంది)
దాచలేని ప్రేమే శిక్ష అనిపిస్తు, ఆపలేకున్నాను ఈ విరహం
కైపేక్కిన ప్రేమతో అడుగుతున్నా అయిపోవా నా సొంతం
నీ మీదె ఆశతో (అని ఆపేసి కంటి నుంచి కారుతున్న కన్నీటిని పట్టించుకోకుండా)
నా కోసం నిన్ను గతాన్ని మరిచి తోడై నా దిగులు పోగొట్టు
అని శీను చెయ్యి పట్టుకుని తన ఇంకా దెగ్గరికి వెళ్లి శీను పెదాలకి తన పెదాలని జోడించి అలా ఉండిపోయింది.. శీను మాత్రం ఆశ్చర్యంగా కళ్ళు పెద్దవి చేసి, కనిక మూసిన కళ్ళలో నుంచి ఆగకుండా కారుతున్న కన్నీళ్ళని చూస్తూ అలా ఉండిపోయాడు.
ఒక్క ముద్దుతో కనిక గుండె ఆగిపోయింది, కింద పడిపోతుంటే పట్టుకున్నాడు చూస్తే శ్వాస తీసుకుంటున్నట్టు అనిపించలేదు కదిలించాడు కానీ కదలలేదు.. వెంటనే ఎత్తుకుని బైట ఉన్న మనుషులకి చెప్పి కారు తీయమని వెనకాల కనికని ఒళ్ళో పెట్టుకుని కూర్చున్నాడు.. కారు హాస్పిటల్ వైపు బైలుదేరింది.
24-12-2022, 11:26 PM
హాస్పిటల్లో గంటన్నరసేపు వేచిచూసిన తరవాత డాక్టర్ వచ్చి మరేం పరవాలేదు ఇప్పటికైతే ఓకే కాని రోజులు దెగ్గర పడ్డాయని కనికకి ఎక్కువ సమయం లేదని చెప్పాడు.
శీనుకి డాక్టర్స్ తో మాట్లాడే అవకాశం రాలేదు, అంతా తన కుటుంబ సభ్యులే చూసుకున్నారు వాళ్ళ హడావిడీ.. కనిక ముందు వాళ్ళు చేసే ఓవర్ యాక్షన్ చూసి జగ్గు నవ్వగానే శీనుకి కూడా నవ్వొచ్చి నవ్వాడు.. స్ట్రెచర్ మీద పడుకుని శీనునే చూస్తున్నందువల్ల తనకి నవ్వొచ్చి నవ్వింది, అక్కడ పక్కనే ఉన్న దీపాలి కూడా నవ్వింది.
అందరూ సాయంత్రం లోగా పెళ్లి అయిపోవాలని పట్టు పట్టారు, ఇంటికి వచ్చాక కనికని రెస్ట్ తీసుకొమ్మని చెప్పి అంతా స్వయంగా పెళ్లి పనులు చేస్తుంటే ఒక పక్క ఆనంద పడుతూనే ఇంకో పక్క డబ్బు మీద ఉన్నంత ప్రేమ తన మీద కూడా కొంచెం ఉండుంటే ఎంత బాగుండు అనుకుంది. దీపాలి అమ్మ కూడా దీపాలిని అందరి పిల్లల కంటే ఎక్కువగా బాగా చూసుకొమ్మని పదే పదే చెప్పింది అయినా దీపాలి అవన్నీ పట్టించుకోలేదు, తన అక్కతో ప్రేమగా గడిపింది తన అవసరం ఎంత వరకు ఉందో అంత దెగ్గరగా, కనికని ఇబ్బంది పడకుండా జాగ్రత్తగా చూసుకుంది.
మధ్యానానికి రింగులు తోడిగించి ఎంగేజ్మెంట్ జరిపించి సాయంత్రానికి అందరి సమక్షంలో ప్రెస్, ఫ్రెండ్స్ అండ్ ఫ్యామిలీస్ మధ్యన కనికకి శీనుకి పెళ్లి జరిపించారు. ఎంత హడావిడి చేసినా ఎంత గోలగా ఉన్నా కనిక మాత్రం శీనుని గమనిస్తూనే ఉంది. తాళి కట్టే ముందు శీను చెయ్యి వణకడం దిక్కులు చూడటం.. ఒక్కసారి కూడా కనిక కళ్ళలోకి చూడకపోవటం అన్నీ..
పెళ్లి తతంగం అయిపోయాక అందరినీ త్వరగానే పంపించేశారు. కనిక తన రూంలో చాలా సేపు వంటరిగా కూర్చుంది. దీపాలి మాట్లాడదామని వెళ్లినా తనని కూడా పంపించేసింది. రాత్రి ఏమి తినలేదు అస్సలు బైటికే రాలేదు.. అందరూ పడుకున్నాక శీను ఇక ఆగలేక మెట్లు ఎక్కి పైకి వెళ్ళాడు కానీ పైన కనిక లేకపోవడంతో కిందకి వస్తుంటే జగ్గు కనిపించాడు.
జగ్గు : ఏంటి
శీను : ఊరికే గాలి కోసం వచ్చాను
జగ్గు : ఇవ్వాళ గాలి రాలేదా
శీను ఏం మాట్లాడకుండా కిందకి వెళ్లి పడుకున్నాడు.. చల్లగాలి వీస్తుంటే జగ్గు కొంతసేపు పైనే కూర్చుని గేమ్స్ ఆడుకుంటుంటే కొంతసేపటికి కనిక వచ్చింది. జగ్గుని చూసి కొంచెం భయపడింది.
జగ్గు : ఏంటి గాలి కోసం వచ్చావా
కనిక : అవును
జగ్గు : గాలి లేదు అని చెయ్యి ఊపాడు
కనిక : నేను వెళుతున్నా అని వేగంగా పారిపోయింది.
అటు శీను ఇటు కనిక ఈ రాత్రి ఇద్దరు పడుకోలేదు, మేలుకునే ఉన్నారు కానీ ఇద్దరు ఒక నిర్ణయానికి వచ్చినట్టు మొహం పెట్టి కళ్ళు మూసుకున్నారు. జగ్గుకి కూడా నిద్రపట్టలేదు.. అన్న గురించే ఆలోచిస్తూ కూర్చున్నాడు.
తెల్లారి ఎవరో శీనుని లేపితే మెలుకువ వచ్చింది. చూస్తే కనిక వాళ్ళ బాబాయి.. తనతోపాటు హాల్లోకి వెళ్ళాడు. కనికతో పాటు అందరూ రెడీ అయ్యి ఉన్నారు, నలుగురు లాయర్లతో పాటు తహసీల్దారు ఇంకొంత మంది పెద్ద వాళ్ళ మధ్య ఆస్తి మొత్తం కనికకి అప్పజెపుతూ సంతకాలు చేసి చివరికి కనిక సంతకాలు, సాక్ష్యంగా శీను సంతకం ఇంకొంత మందివి తీసుకుని ఆస్తి కాయితాలు అన్నీ కనికకి అప్పచెప్పి అందరూ విందు భోజనాలు చేసి వెళ్లిపోయారు.. అంతా అయిపోయేవరకు సాయంత్రం అయ్యింది.. వాళ్ళు వెళ్ళిపోయిన గంటకే కనిక కుటుంబీకులు ఏర్పాటు చేసిన లాయరు వచ్చాడు.
కనిక ఒప్పుకుని లాయరుతో అంతా మాట్లాడి అన్ని డాకుమెంట్స్ చదివింది కానీ అందులో కనికకి మాట ఇచ్చినట్టు వంద కోట్లు తనకి వచ్చేలా ఏ అగ్రిమెంట్ లేకపోవడంతో ఆ విషయం ప్రస్తావించింది దానికి తన మావయ్య వాళ్ళు ముందు ఎవరి ఆస్తి వాళ్ళకి వస్తే తల ఇరవై కోట్లు ఇస్తామన్నారు అందుకు కనిక ఒప్పుకోకపోగా కొంత కోప్పడి నమ్మకమైన మాటలు మాట్లాడి చివరికి బలవంతంగా ఒప్పించారు.. కనిక సంతకం పెట్టే ముందు ఒకసారి శీను వంక చూసింది. శీను కనిక వంకే చూస్తున్నాడు కానీ ఏమి మాట్లాడలేదు ఒక్క క్షణం చూసి ఇక శీను తనకి ఏ సాయం చెయ్యడని కళ్ళు మూసుకుని సంతకం పెట్టేసింది ఆ వెంటనే శీను సంతకం కూడా అడిగారు.. శీను ఏం మాటాడకుండా సంతకం పెట్టేసి అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోయాడు.
కనిక ఏడుస్తూ అక్కడి నుంచి తన రూంకి వెళ్ళిపోయింది.. దీపాలి తన వెనక వెళుతుంటే వాళ్ళ అమ్మ పిలిచింది.
దీపాలి అమ్మ : పిచ్చిదానా.. ఆస్తి మన చేతికి వచ్చేసింది.. ఇక నువ్వు దానికి సేవలు చెయ్యడం ఆపు
దీపాలి ఒకసారి తన అమ్మని నీచంగా చూసి కనిక వెనకాల వెళ్ళిపోయింది. జగ్గు బైటికి వచ్చి కారు దెగ్గర నిలుచున్న తన అన్నయ్య దెగ్గరికి వెళ్లి నిలుచున్నాడు.
జగ్గు : ఇక వెళ్ళిపోదామా
శీను : హ్మ్మ్.. మన పని అయిపోయిందిగా ఇక సర్దు.. వెళ్ళిపోదాం
జగ్గు : వెళుతున్నా అని గట్టిగా అంటూ ఒకసారి తన అన్నయ్య మొహం వంక చూసాడు.
శీను : త్వరగా కానీ వెళ్ళిపోదాం.. అని ఫోన్ తీసాడు ఎవరికో ఫోన్ చెయ్యడానికి.
చీకటి పడింది.. కనిక శీను గురించి అడిగేసరికి దీపాలి వాళ్ళ రూంలోకి వచ్చి చూసేసరికి జగ్గు బ్యాగ్లో సర్దడం చూసి అడిగింది.
జగ్గు : వి ఆర్ గోయింగ్ మేడం.. బ్యాక్ టు అవర్ లైవ్స్.. కరెక్ట్ గానే మాట్లాడానా.. థాంక్స్ నాకు ఇంగ్లీష్ నేర్పించినందుకు
దీపాలి : అదేంటి వెళ్లిపోతున్నారా
జగ్గు : అవును.. మేము వచ్చిన పని కూడా అయిపోయింది కదా
దీపాలి : మరి బావా ?
జగ్గు : నాతోనే అన్నయ్యా.. అన్నయ్యతో పాటే నేనూ
దీపాలి వేగంగా పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి కనికకి విషయం చేరవేసింది. కనిక ఊ కొట్టి ఇంకొక వైపుకి తిరిగి పడుకుంది..
దీపాలి : ఏంటక్కా
కనిక : వెళ్ళిపోనివ్వు.. వాళ్ళ జీవితాలని ఎందుకు కదిలించడం.. అనవసరంగా.. అని ఆపేసింది.
దీపాలి : అది కాదు..
కనిక : కొంచెం సేపు పడుకుంటా.. వాళ్ళకి మనవాళ్ళు ఇచ్చేది కాకుండా ఇంకొంత నువ్వు ఇచ్చి పంపించు, నేను నీ అకౌంట్ కి మళ్ళీ ట్రాన్స్ఫర్ చేస్తాను.
దీపాలి : సరే అని ఒక నిట్టూర్పు విడిచి లేచి బైటికి వెళ్ళింది.
కనిక ఆలోచిస్తూ పడుకుంది.. ఏడుపు వచ్చేసరికి ఇటు వైపు తిరగగానే మెడలో ఉన్న తాళి ఎగిరి కళ్ళ ముందు పడింది. ఒకసారి దాన్ని గట్టిగా పట్టుకుని రూంలో ఉండబుద్ది కాక లేచి పైకి వెళ్ళింది.. అక్కడ గోడకి ఆనుకుని శీను కూర్చోవడం చూసి ఆగిపోయింది.
సాయంత్రం జగ్గుతో మాట్లాడినప్పటి నుంచి ఎప్పుడెప్పుడు కనిక పైకి వస్తుందా అని ఎదురుచూస్తూ కూర్చున్న శీనుకి కనిక కనిపించగానే లేచి నిలుచున్నాడు.
కనిక : వెళ్లిపోతున్నావటగా
శీను : హ్మ్మ్..
కనిక ఏమి మాట్లాడలేక అలానే నిలుచుండిపోయింది. శీను కూడా అంతే
కనిక : ఇంకొక పని చేసి పెడతావా
శీను : ఏంటి ?
కనిక చిన్నగా శీను ముందుకు వెళ్లి నాలుగు ఇంచుల దూరంలో నిలుచుని నేరుగా శీను కళ్ళలోకి చూస్తూ : నా అకౌంట్లో కొంత డబ్బుంది అది మొత్తం నీకే ఇస్తాను ఇదిగో నా తాళి ఇది కూడా తీసుకో ఇంకొంత బంగారం కూడా ఉంది.. ఇంకా సరిపోకపోతే ఇదిగో నా శరీరం నన్ను ఏమైనా చేసుకో అని కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.
శీనుకి కనిక నోటి నుంచి ఇంకొక్క మాట వచ్చినా తన కంట్లో నుంచి కన్నీటి చుక్క కారేదే.. కానీ కారనివ్వలేదు..
శీను : చెప్పు ఏం చెయ్యాలి
కనిక వెంటనే మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని, శీను కాళ్లు పట్టుకుని ఏడ్చేసింది.. నన్ను కూడా నీతో తీసుకుపో నాకు నీ ఒళ్ళో పడుకుని చచ్చిపోవాలనుంది.. నేను బ్రతికే ఈ కొన్ని రోజులు నన్ను నీతో ఉంచుకో ఆ తరవాత నన్ను ఎక్కడో అక్కడ పాతి పెట్టేయి.. ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్ అని గట్టిగా ఏడ్చేసింది.. శీను వంగి రెండు చేతులతో కనిక భుజం పట్టుకుని లేపి తన కళ్ళలోకి చూస్తూ కనిక కన్నీళ్లు తుడిచాడు.. వెంటనే గట్టిగా కనికని కౌగిలించుకున్నాడు.. కనిక వీపు మీద శీను కన్నీళ్లు పడ్డాయో ఏమో కనిక ఇంకా గట్టిగా శీనుని చుట్టేసింది.
శీను : నేను వెళ్ళాలి
కనిక శీనుని వదిలి ఏడుస్తూ చూసింది
శీను : ఏడవకు నీ కోసం నేను మళ్ళీ వస్తాను.. ఒక్క నాలుగు రోజులు అంతే.. నాకున్న ప్రతీ ఒక్క పరిచయాలని, నాకున్న పేరుని, నాకు సంబంధించిన ప్రతీ ఒక్కదాన్ని అన్నిటిని తెంచుకుని డాన్ శీనులో డాన్ తీసేసి నీ భర్తగా ఉట్టి శీనుగా వస్తాను.
ఆ పేరు వినగానే కనిక భయంతో మూడు అడుగులు వెనక్కి వేసింది.. శీను దెగ్గరికి వెళ్లి కనికని కౌగిలించుకుని తన భుజం మీద తల పెట్టుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
కనిక : ప్రపంచాన్ని, ఎన్నో దేశాల పుల్లసులని భయపెడుతున్న డాన్ శీను నువ్వేనా
శీను : కాదు.. నా పేరు శీను.. హస్బెండ్ ఆఫ్ కనిక అని మెడ మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.
కనిక : నువ్వెవ్వరైనా నాకు అనవసరం.. ఐ లవ్ యు..
శీను : లవ్ యు.. ఇక వెళ్ళనా
కనిక : మళ్ళీ కచ్చితంగా వస్తావుగా.. నన్ను మాయ చేసి వెళ్లట్లేదుగా
శీను : హహ లేదు.. కావాలంటే తాకట్టుగా నా తమ్ముణ్ణి నీకు తోడుగా పెట్టి వెళుతున్నాను సరేనా అని నవ్వాడు
కనిక : నాకు నీ తమ్ముడంటే భయం
శీను : వాడు నిన్ను భయపెట్టాడు కాబట్టి నీకా భయం.. నేను వెళ్లొచ్చాక నా తమ్ముడంటే భయమని చెప్పు చూద్దాం లేదు నువ్వు చెప్పవు.. వాడే నీ ధైర్యం అవుతాడు
కనిక : ఉమ్మ్.. అని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది..
శీను : ఇక వెళ్ళిరానా
కనిక : ఉమ్మ్... అని శీను కౌగిలి నుంచి విడిపడింది.
శీను : పని మీద బైటికి వెళుతున్నా ఎదురు వచ్చి ఒక ముద్దు ఇస్తే మంచి జరుగుతుందట.. చిన్నప్పుడు మా అమ్మ చెప్పింది అని నవ్వుతూ చూసాడు.. కనిక నాలుగు అడుగులు వెనక్కి వేసి కళ్ళు తుడుచుకుని నవ్వుతూ ముందుకు వచ్చి శీను మొహాన్ని తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుని జాగ్రత్తగా వెళ్ళిరా అని నుదిటి మీద ఆ వెంటనే బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టింది.. శీను కనిక గడ్డం పట్టుకుని ప్రేమగా పెదాల మీద ముద్దు పెట్టుకుందామని దెగ్గరికి వెళ్లి మళ్ళీ ఏమైనా అవుతుందేమో అని ఆగిపోయాడు.. కానీ కనిక చుప్ మని ముద్దు పెట్టి.. చూడు నాకేం కాలేదు.. అని చేతులు చాచింది.. అంతే అల్లుకుపోయాడు ఫెన్సింగ్ కి తీగలు అల్లుకున్నట్టు గట్టిగా గాలి కూడా దూరనంతగా మళ్ళీ మళ్ళీ దొరకనట్టుగా.. ఇక ఆ పెదాలైతే ఫెవికిక్ వేసినట్టు.. ఎంతగా అంటే కనిక పెదాలని వదిలేప్పుడు ఇద్దరి పెదాలకి అంటుకున్న మందపు ఎంగిలి తీగలే సాక్ష్యం. వస్తాను అని మరొక్కసారి బుగ్గని ముద్దాడి కిందకి వెళ్ళాడు.. కనిక అయితే ఎగిరి గంతేసింది.. సంతోషంతో పిచ్చిది అయిపోయింది.. తను చనిపోతుందన్న ధ్యాసే లేదు ఆ మొహంలో.. ఎప్పుడు తన నోటి నుంచి వచ్చే ఏడుపు గొట్టు పాటలు కాకుండా మొదటి సారి ఆనందంతో సరికొత్త సరిగమలతో ప్రేమ పాటలు పాడుతూ గాలికి తిరుగుతూ ఎంజాయ్ చేస్తుంది.
శీను కిందకి వెళ్ళగానే జగ్గు బ్యాగ్ తో రెడీగా ఉన్నాడు.. శీను రాగానే ఫోన్ జీన్స్ లో పెడుతూ లేచి బ్యాగ్ అందుకున్నాడు.
జగ్గు : వెళదామా
శీను : డబ్బులు ఇచ్చారా
జగ్గు : ఏంటా రెండు లక్షల కోసమా.. హహ.. ఊరుకో అన్నయ్యా.. పదా వెళదాం
శీను : వెళదాం కాదు వెళుతున్నాను
జగ్గు : ఏంటి.. అయినా ఒక్కడివి.. నేను లేకుండా ఎక్కడికి
శీను : మీ వదిన్ని కాపాడ్డానికి..
జగ్గు : వదినా.. అంటే అన్నయ్యా... నిజంగానా.. మొత్తానికి నా కోరిక నెరవేరుతుంది ఎస్ ఎస్.. ఎస్.
శీను : అవును.. ఇక నుంచి డాన్ శీను లేడు.. నువ్వన్నట్టుగానే అన్ని ఆపేస్తున్నాం.. మన బేస్ క్లోజ్ చేసేయి.. మొత్తం ఏరేజ్ చేసేయి.. ఎవ్వరికి చెప్పనవసరం లేదు.. మన దెగ్గరా ఇన్ కమింగ్ కట్ అయితే చాలు ఆటోమేటిక్ గా అందరికి అర్ధం అయిపోతుంది.. బాబాయిని కూడా కట్ చెయ్యి.. ఆయనే మనల్ని వెతుక్కుంటూ వస్తాడు అప్పుడు చెప్పొచ్చు.. మనం అన్ని పనులు ఆపేసామని..
జగ్గు : ఆయనకి తెలియదు కదా ఎలాగో మనం ఇంటర్నేషనల్ క్రిమినల్స్ అని
శీను : (నవ్వుతూ) తెలీదులే కానీ.. అన్ని పనులు ఆపేసాం అని చెప్పు ఆయన కూడా సంతోషిస్తాడు.. మళ్ళీ మనల్ని కలవకుండా తన లైఫ్ సెట్ చేసేయి..
జగ్గు : నేనిక్కడ ఉండి ఏం చెయ్యను
శీను : అదేంట్రా మీ వదిన ఒక్కటే ఉంటే ఇక్కడా.. నువ్వు ఆడుకోవడానికి ఇక్కడ చాలా మంది ఉన్నారు.. నువ్వేం చెయ్యాలో మళ్ళీ నీకు నేను చెప్పాలా.. ఫోన్లో గేమ్స్ ఆడింది చాల్లే ఇక..
జగ్గు : హహ
శీను : జగ్గు.. కనిక మన ఇద్దరికీ ఒక మంచి తోడు అవుతుంది, తనలో నాకు మన అమ్మే కనిపించింది అదే నన్ను తన వైపు చూసేలా చేసింది.. జాగ్రత్త
జగ్గు : నువ్వు ఎప్పుడైతే వదిన అన్నావో ఆ క్షణమే మన లెక్కలు మన జీవితాలు మారిపోయాయి.. నువ్వెళ్ళి నీ పని చూసుకో, ఇక్కడ విషయాలు నేను చూసుకుంటాను.. అలానే ఇంకోటి
శీను : ఏంటి
జగ్గు : కొంచెం పర్మిషన్ ఇస్తే ఆ దీపాలిని లైన్లో పెట్టుకుంటా
శీను : నన్ను కాదు పొయ్యి మీ వదిన్ని అడుక్కోపో
జగ్గు : చాలా భయపెట్టేసాను వదిన్ని.. ఛ అని తల కొట్టుకున్నాడు.
శీను : సరే బై.. వెళ్ళాలి.. పనులున్నాయి..
జగ్గు : బాయి.. బాయి.. దీపాలి.. కమింగ్ బేబీ.. అని బ్యాగ్ తీసి మంచం మీద విసిరేసాడు..
శీను పాలస్ నుంచి బైటికి వచ్చి నడుచుకుంటూ బైటికి వెళుతుంటే కనిక తన కనుచూపు మెరకు శీను కనిపించినంత సేపు చూసి.. చిన్నగా జల్లు పడుతుంటే కిందకి వెళ్ళిపోయింది..
వర్షంలో నడుచుకుంటూ రోడ్డు ఎక్కి ముందుకు వెళుతూ ఒక ఫోన్ చేసాడు.
డెన్ చుట్టు మనుషులు గన్స్ తో నిలబడి కాపలా కాస్తున్నారు.. లోపల ముంబై హోమ్ మినిస్టర్ మరియు సీయం ఇద్దరు చేతులు కట్టుకుని నిలుచున్నారు.. అందరూ ఎదురు చూసేది.. ముంబై డాన్ సికిందర్ గురించే
కారు సౌండ్ అవ్వడంతో అందరూ అలర్ట్ అయ్యారు.. అందరూ మెయిన్ డోర్ వైపు చూస్తుంటే ముందు నలుగురు AK-47 తో మధ్యలో సికిందర్ సూట్ లో గాగుల్స్ తీస్తూ లోపలికి వచ్చాడు తన వెనక ఇంకో పదిమంది వచ్చారు అందరి చేతుల్లో గన్స్ ఉన్నాయి.. వేగవంతమైన వాకింగ్ స్టైల్ తో వెళ్లి కూర్చున్నాడు.. సీయంకి హోమ్ మినిస్టర్ కి కుర్చీలు కూడా వెయ్యలేదు.. వాళ్ళు ఏదో బతిమిలాడుకుంటున్నారు కాని సికిందర్ వినడం లేదు.. ఇంతలో ఫోన్ రింగ్ అవ్వడంతో చూసాడు.. ఆశ్చర్యంగా లేచి నిలుచుని డాన్ శీను ఆనుకుని మాట్లాడుతున్న వాళ్ళని ఆపేసి అందరినీ బైటికి వెళ్లిపొమ్మన్నాడు..
సికిందర్ : భాయ్.. సలాం వాలేకుం
శీను : వా అలేకుం స్ సలాం.. సికిందర్
సికిందర్ : భాయ్ మీరు చెప్పిన పని మీదె ఉన్నాను.. అడ్రస్ దొరికింది.. ముంబై అన్ని హాస్పిటల్స్ లో వెతికించాను.. మీరు పంపించిన శాంపిల్స్ తో ఒకరి హార్ట్ మ్యాచ్ అవుతుంది.. అమ్మాయిది.. కాళ్లు చేతులు పని చెయ్యవు.. బాడీ చచ్చుపడిపోయింది.. మీరు ఉ అంటే చాలు మా వాళ్ళు తనని లేపేసి మీకు గుండె పంపిస్తాను.
శీను : లేదు ఇక్కడ నుంచి నేను చూసుకుంటాను
సికిందర్ : భాయ్ మీరు ముంబై వస్తున్నారా.. మిమ్మల్ని ఒక్కసారి చూడొచ్చా.. నాకున్న ఒకే ఒక్క కోరిక భాయ్.. మిమ్మల్ని చూడాలి
శీను : సికిందర్ భాయ్ కి బతకాలని లేనట్టుంది
సికిందర్ : క్షమించండి.. ఇదంతా మీరు పెట్టిన భిక్ష
శీను : నేను రావట్లేదు.. నా మనిషి ఒకడు వస్తున్నాడు.. వాడికి ఏ ఇబ్బంది కలగకూడదు.. మూడు రోజులు ముంబైలో ఉంటాడు.. పని అయిపోయిన వెంటనే వెళ్ళిపోతాడు..
సికిందర్ : అలాగే భాయ్.. నేను చూసుకుంటాను.. మీరేం వర్రీ అవొద్దు..
శీను : సరే అయితే
సికిందర్ : ఖుదా హఫీజ్
శీను : ఖుదా హఫీజ్ అని ఫోన్ పెట్టేసి.. వర్షంలో తడుస్తూనే వెనక వస్తున్న ఆటోని ఆపి ఎక్కి అక్కడనుంచి నేరుగా ముంబై వరకు క్యాబ్ బుక్ చేసుకుని కారు ఎక్కి పడుకున్నాడు.
హలో హలో అరుణ్ హియర్
సర్పాల్ సింగ్ : అరుణ్ వినిపిస్తుంది
అరుణ్ : సర్ చాలా సంవత్సరాల తర్వాత డాన్ శీను గురించి చిన్న ఆచూకీ తెలిసింది సర్
సర్పాల్ సింగ్ : అలాగా.. ఎక్కడున్నాడో ఎలా తెలిసింది
అరుణ్ : సర్ సర్.. మరీ అంత దూరం వెళ్ళకండి.. ముంబైకి డాన్ శీను మనిషి ఒకడు ఏదో పని మీద వస్తున్నాడని తెలిసింది.. ఎలా వస్తున్నాడో ఎప్పుడు వస్తున్నాడో ఇంకా డీటెయిల్స్ ఏమి తెలీలేదు.. కానీ డాన్ శీనుకి సంబంధించిన చిన్న క్లూ అయినా దొరుకుతుందేమో అని మీకు ఇన్ఫర్మ్ చేస్తున్నాను.
సర్పాల్ సింగ్ : ఇక్కడ నుంచి నేను చూసుకుంటాను బై అని పెట్టేసి వెంటనే ఇండియా హై ఆఫీషియల్స్ తో పాటు ఫారెన్ మిలిటరీ వాళ్ళతో కూడా ఎమర్జెన్సీ మీటింగ్ ఆరెంజ్ చేసాడు.. రష్యా జపాన్ అమెరికాతో పాటు ఇంకో ఏడు దేశాలు మేము సాయం చేస్తాం అంటే మేము సాయం చేస్తాం అని కోరారు.. అందరూ మాట్లాడుకుని.. ఈ సారి డాన్ శీనుని ఎలా అయినా పట్టుకోవాలని.. అన్ని దేశాల నుంచి టాప్ ఏజెంట్స్ ని దించి ఒక సెపరేట్ బేస్ క్రియేట్ చేసి డాన్ శీనుని పట్టుకోవాలని ప్లాన్ రెడీ చెయ్యడానికి నిర్ణయించి సర్పాల్ సింగ్ ఆ పనిలో పడ్డాడు.
శీనుకి డాక్టర్స్ తో మాట్లాడే అవకాశం రాలేదు, అంతా తన కుటుంబ సభ్యులే చూసుకున్నారు వాళ్ళ హడావిడీ.. కనిక ముందు వాళ్ళు చేసే ఓవర్ యాక్షన్ చూసి జగ్గు నవ్వగానే శీనుకి కూడా నవ్వొచ్చి నవ్వాడు.. స్ట్రెచర్ మీద పడుకుని శీనునే చూస్తున్నందువల్ల తనకి నవ్వొచ్చి నవ్వింది, అక్కడ పక్కనే ఉన్న దీపాలి కూడా నవ్వింది.
అందరూ సాయంత్రం లోగా పెళ్లి అయిపోవాలని పట్టు పట్టారు, ఇంటికి వచ్చాక కనికని రెస్ట్ తీసుకొమ్మని చెప్పి అంతా స్వయంగా పెళ్లి పనులు చేస్తుంటే ఒక పక్క ఆనంద పడుతూనే ఇంకో పక్క డబ్బు మీద ఉన్నంత ప్రేమ తన మీద కూడా కొంచెం ఉండుంటే ఎంత బాగుండు అనుకుంది. దీపాలి అమ్మ కూడా దీపాలిని అందరి పిల్లల కంటే ఎక్కువగా బాగా చూసుకొమ్మని పదే పదే చెప్పింది అయినా దీపాలి అవన్నీ పట్టించుకోలేదు, తన అక్కతో ప్రేమగా గడిపింది తన అవసరం ఎంత వరకు ఉందో అంత దెగ్గరగా, కనికని ఇబ్బంది పడకుండా జాగ్రత్తగా చూసుకుంది.
మధ్యానానికి రింగులు తోడిగించి ఎంగేజ్మెంట్ జరిపించి సాయంత్రానికి అందరి సమక్షంలో ప్రెస్, ఫ్రెండ్స్ అండ్ ఫ్యామిలీస్ మధ్యన కనికకి శీనుకి పెళ్లి జరిపించారు. ఎంత హడావిడి చేసినా ఎంత గోలగా ఉన్నా కనిక మాత్రం శీనుని గమనిస్తూనే ఉంది. తాళి కట్టే ముందు శీను చెయ్యి వణకడం దిక్కులు చూడటం.. ఒక్కసారి కూడా కనిక కళ్ళలోకి చూడకపోవటం అన్నీ..
పెళ్లి తతంగం అయిపోయాక అందరినీ త్వరగానే పంపించేశారు. కనిక తన రూంలో చాలా సేపు వంటరిగా కూర్చుంది. దీపాలి మాట్లాడదామని వెళ్లినా తనని కూడా పంపించేసింది. రాత్రి ఏమి తినలేదు అస్సలు బైటికే రాలేదు.. అందరూ పడుకున్నాక శీను ఇక ఆగలేక మెట్లు ఎక్కి పైకి వెళ్ళాడు కానీ పైన కనిక లేకపోవడంతో కిందకి వస్తుంటే జగ్గు కనిపించాడు.
జగ్గు : ఏంటి
శీను : ఊరికే గాలి కోసం వచ్చాను
జగ్గు : ఇవ్వాళ గాలి రాలేదా
శీను ఏం మాట్లాడకుండా కిందకి వెళ్లి పడుకున్నాడు.. చల్లగాలి వీస్తుంటే జగ్గు కొంతసేపు పైనే కూర్చుని గేమ్స్ ఆడుకుంటుంటే కొంతసేపటికి కనిక వచ్చింది. జగ్గుని చూసి కొంచెం భయపడింది.
జగ్గు : ఏంటి గాలి కోసం వచ్చావా
కనిక : అవును
జగ్గు : గాలి లేదు అని చెయ్యి ఊపాడు
కనిక : నేను వెళుతున్నా అని వేగంగా పారిపోయింది.
అటు శీను ఇటు కనిక ఈ రాత్రి ఇద్దరు పడుకోలేదు, మేలుకునే ఉన్నారు కానీ ఇద్దరు ఒక నిర్ణయానికి వచ్చినట్టు మొహం పెట్టి కళ్ళు మూసుకున్నారు. జగ్గుకి కూడా నిద్రపట్టలేదు.. అన్న గురించే ఆలోచిస్తూ కూర్చున్నాడు.
తెల్లారి ఎవరో శీనుని లేపితే మెలుకువ వచ్చింది. చూస్తే కనిక వాళ్ళ బాబాయి.. తనతోపాటు హాల్లోకి వెళ్ళాడు. కనికతో పాటు అందరూ రెడీ అయ్యి ఉన్నారు, నలుగురు లాయర్లతో పాటు తహసీల్దారు ఇంకొంత మంది పెద్ద వాళ్ళ మధ్య ఆస్తి మొత్తం కనికకి అప్పజెపుతూ సంతకాలు చేసి చివరికి కనిక సంతకాలు, సాక్ష్యంగా శీను సంతకం ఇంకొంత మందివి తీసుకుని ఆస్తి కాయితాలు అన్నీ కనికకి అప్పచెప్పి అందరూ విందు భోజనాలు చేసి వెళ్లిపోయారు.. అంతా అయిపోయేవరకు సాయంత్రం అయ్యింది.. వాళ్ళు వెళ్ళిపోయిన గంటకే కనిక కుటుంబీకులు ఏర్పాటు చేసిన లాయరు వచ్చాడు.
కనిక ఒప్పుకుని లాయరుతో అంతా మాట్లాడి అన్ని డాకుమెంట్స్ చదివింది కానీ అందులో కనికకి మాట ఇచ్చినట్టు వంద కోట్లు తనకి వచ్చేలా ఏ అగ్రిమెంట్ లేకపోవడంతో ఆ విషయం ప్రస్తావించింది దానికి తన మావయ్య వాళ్ళు ముందు ఎవరి ఆస్తి వాళ్ళకి వస్తే తల ఇరవై కోట్లు ఇస్తామన్నారు అందుకు కనిక ఒప్పుకోకపోగా కొంత కోప్పడి నమ్మకమైన మాటలు మాట్లాడి చివరికి బలవంతంగా ఒప్పించారు.. కనిక సంతకం పెట్టే ముందు ఒకసారి శీను వంక చూసింది. శీను కనిక వంకే చూస్తున్నాడు కానీ ఏమి మాట్లాడలేదు ఒక్క క్షణం చూసి ఇక శీను తనకి ఏ సాయం చెయ్యడని కళ్ళు మూసుకుని సంతకం పెట్టేసింది ఆ వెంటనే శీను సంతకం కూడా అడిగారు.. శీను ఏం మాటాడకుండా సంతకం పెట్టేసి అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోయాడు.
కనిక ఏడుస్తూ అక్కడి నుంచి తన రూంకి వెళ్ళిపోయింది.. దీపాలి తన వెనక వెళుతుంటే వాళ్ళ అమ్మ పిలిచింది.
దీపాలి అమ్మ : పిచ్చిదానా.. ఆస్తి మన చేతికి వచ్చేసింది.. ఇక నువ్వు దానికి సేవలు చెయ్యడం ఆపు
దీపాలి ఒకసారి తన అమ్మని నీచంగా చూసి కనిక వెనకాల వెళ్ళిపోయింది. జగ్గు బైటికి వచ్చి కారు దెగ్గర నిలుచున్న తన అన్నయ్య దెగ్గరికి వెళ్లి నిలుచున్నాడు.
జగ్గు : ఇక వెళ్ళిపోదామా
శీను : హ్మ్మ్.. మన పని అయిపోయిందిగా ఇక సర్దు.. వెళ్ళిపోదాం
జగ్గు : వెళుతున్నా అని గట్టిగా అంటూ ఒకసారి తన అన్నయ్య మొహం వంక చూసాడు.
శీను : త్వరగా కానీ వెళ్ళిపోదాం.. అని ఫోన్ తీసాడు ఎవరికో ఫోన్ చెయ్యడానికి.
చీకటి పడింది.. కనిక శీను గురించి అడిగేసరికి దీపాలి వాళ్ళ రూంలోకి వచ్చి చూసేసరికి జగ్గు బ్యాగ్లో సర్దడం చూసి అడిగింది.
జగ్గు : వి ఆర్ గోయింగ్ మేడం.. బ్యాక్ టు అవర్ లైవ్స్.. కరెక్ట్ గానే మాట్లాడానా.. థాంక్స్ నాకు ఇంగ్లీష్ నేర్పించినందుకు
దీపాలి : అదేంటి వెళ్లిపోతున్నారా
జగ్గు : అవును.. మేము వచ్చిన పని కూడా అయిపోయింది కదా
దీపాలి : మరి బావా ?
జగ్గు : నాతోనే అన్నయ్యా.. అన్నయ్యతో పాటే నేనూ
దీపాలి వేగంగా పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి కనికకి విషయం చేరవేసింది. కనిక ఊ కొట్టి ఇంకొక వైపుకి తిరిగి పడుకుంది..
దీపాలి : ఏంటక్కా
కనిక : వెళ్ళిపోనివ్వు.. వాళ్ళ జీవితాలని ఎందుకు కదిలించడం.. అనవసరంగా.. అని ఆపేసింది.
దీపాలి : అది కాదు..
కనిక : కొంచెం సేపు పడుకుంటా.. వాళ్ళకి మనవాళ్ళు ఇచ్చేది కాకుండా ఇంకొంత నువ్వు ఇచ్చి పంపించు, నేను నీ అకౌంట్ కి మళ్ళీ ట్రాన్స్ఫర్ చేస్తాను.
దీపాలి : సరే అని ఒక నిట్టూర్పు విడిచి లేచి బైటికి వెళ్ళింది.
కనిక ఆలోచిస్తూ పడుకుంది.. ఏడుపు వచ్చేసరికి ఇటు వైపు తిరగగానే మెడలో ఉన్న తాళి ఎగిరి కళ్ళ ముందు పడింది. ఒకసారి దాన్ని గట్టిగా పట్టుకుని రూంలో ఉండబుద్ది కాక లేచి పైకి వెళ్ళింది.. అక్కడ గోడకి ఆనుకుని శీను కూర్చోవడం చూసి ఆగిపోయింది.
సాయంత్రం జగ్గుతో మాట్లాడినప్పటి నుంచి ఎప్పుడెప్పుడు కనిక పైకి వస్తుందా అని ఎదురుచూస్తూ కూర్చున్న శీనుకి కనిక కనిపించగానే లేచి నిలుచున్నాడు.
కనిక : వెళ్లిపోతున్నావటగా
శీను : హ్మ్మ్..
కనిక ఏమి మాట్లాడలేక అలానే నిలుచుండిపోయింది. శీను కూడా అంతే
కనిక : ఇంకొక పని చేసి పెడతావా
శీను : ఏంటి ?
కనిక చిన్నగా శీను ముందుకు వెళ్లి నాలుగు ఇంచుల దూరంలో నిలుచుని నేరుగా శీను కళ్ళలోకి చూస్తూ : నా అకౌంట్లో కొంత డబ్బుంది అది మొత్తం నీకే ఇస్తాను ఇదిగో నా తాళి ఇది కూడా తీసుకో ఇంకొంత బంగారం కూడా ఉంది.. ఇంకా సరిపోకపోతే ఇదిగో నా శరీరం నన్ను ఏమైనా చేసుకో అని కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.
శీనుకి కనిక నోటి నుంచి ఇంకొక్క మాట వచ్చినా తన కంట్లో నుంచి కన్నీటి చుక్క కారేదే.. కానీ కారనివ్వలేదు..
శీను : చెప్పు ఏం చెయ్యాలి
కనిక వెంటనే మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని, శీను కాళ్లు పట్టుకుని ఏడ్చేసింది.. నన్ను కూడా నీతో తీసుకుపో నాకు నీ ఒళ్ళో పడుకుని చచ్చిపోవాలనుంది.. నేను బ్రతికే ఈ కొన్ని రోజులు నన్ను నీతో ఉంచుకో ఆ తరవాత నన్ను ఎక్కడో అక్కడ పాతి పెట్టేయి.. ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్ అని గట్టిగా ఏడ్చేసింది.. శీను వంగి రెండు చేతులతో కనిక భుజం పట్టుకుని లేపి తన కళ్ళలోకి చూస్తూ కనిక కన్నీళ్లు తుడిచాడు.. వెంటనే గట్టిగా కనికని కౌగిలించుకున్నాడు.. కనిక వీపు మీద శీను కన్నీళ్లు పడ్డాయో ఏమో కనిక ఇంకా గట్టిగా శీనుని చుట్టేసింది.
శీను : నేను వెళ్ళాలి
కనిక శీనుని వదిలి ఏడుస్తూ చూసింది
శీను : ఏడవకు నీ కోసం నేను మళ్ళీ వస్తాను.. ఒక్క నాలుగు రోజులు అంతే.. నాకున్న ప్రతీ ఒక్క పరిచయాలని, నాకున్న పేరుని, నాకు సంబంధించిన ప్రతీ ఒక్కదాన్ని అన్నిటిని తెంచుకుని డాన్ శీనులో డాన్ తీసేసి నీ భర్తగా ఉట్టి శీనుగా వస్తాను.
ఆ పేరు వినగానే కనిక భయంతో మూడు అడుగులు వెనక్కి వేసింది.. శీను దెగ్గరికి వెళ్లి కనికని కౌగిలించుకుని తన భుజం మీద తల పెట్టుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
కనిక : ప్రపంచాన్ని, ఎన్నో దేశాల పుల్లసులని భయపెడుతున్న డాన్ శీను నువ్వేనా
శీను : కాదు.. నా పేరు శీను.. హస్బెండ్ ఆఫ్ కనిక అని మెడ మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.
కనిక : నువ్వెవ్వరైనా నాకు అనవసరం.. ఐ లవ్ యు..
శీను : లవ్ యు.. ఇక వెళ్ళనా
కనిక : మళ్ళీ కచ్చితంగా వస్తావుగా.. నన్ను మాయ చేసి వెళ్లట్లేదుగా
శీను : హహ లేదు.. కావాలంటే తాకట్టుగా నా తమ్ముణ్ణి నీకు తోడుగా పెట్టి వెళుతున్నాను సరేనా అని నవ్వాడు
కనిక : నాకు నీ తమ్ముడంటే భయం
శీను : వాడు నిన్ను భయపెట్టాడు కాబట్టి నీకా భయం.. నేను వెళ్లొచ్చాక నా తమ్ముడంటే భయమని చెప్పు చూద్దాం లేదు నువ్వు చెప్పవు.. వాడే నీ ధైర్యం అవుతాడు
కనిక : ఉమ్మ్.. అని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది..
శీను : ఇక వెళ్ళిరానా
కనిక : ఉమ్మ్... అని శీను కౌగిలి నుంచి విడిపడింది.
శీను : పని మీద బైటికి వెళుతున్నా ఎదురు వచ్చి ఒక ముద్దు ఇస్తే మంచి జరుగుతుందట.. చిన్నప్పుడు మా అమ్మ చెప్పింది అని నవ్వుతూ చూసాడు.. కనిక నాలుగు అడుగులు వెనక్కి వేసి కళ్ళు తుడుచుకుని నవ్వుతూ ముందుకు వచ్చి శీను మొహాన్ని తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుని జాగ్రత్తగా వెళ్ళిరా అని నుదిటి మీద ఆ వెంటనే బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టింది.. శీను కనిక గడ్డం పట్టుకుని ప్రేమగా పెదాల మీద ముద్దు పెట్టుకుందామని దెగ్గరికి వెళ్లి మళ్ళీ ఏమైనా అవుతుందేమో అని ఆగిపోయాడు.. కానీ కనిక చుప్ మని ముద్దు పెట్టి.. చూడు నాకేం కాలేదు.. అని చేతులు చాచింది.. అంతే అల్లుకుపోయాడు ఫెన్సింగ్ కి తీగలు అల్లుకున్నట్టు గట్టిగా గాలి కూడా దూరనంతగా మళ్ళీ మళ్ళీ దొరకనట్టుగా.. ఇక ఆ పెదాలైతే ఫెవికిక్ వేసినట్టు.. ఎంతగా అంటే కనిక పెదాలని వదిలేప్పుడు ఇద్దరి పెదాలకి అంటుకున్న మందపు ఎంగిలి తీగలే సాక్ష్యం. వస్తాను అని మరొక్కసారి బుగ్గని ముద్దాడి కిందకి వెళ్ళాడు.. కనిక అయితే ఎగిరి గంతేసింది.. సంతోషంతో పిచ్చిది అయిపోయింది.. తను చనిపోతుందన్న ధ్యాసే లేదు ఆ మొహంలో.. ఎప్పుడు తన నోటి నుంచి వచ్చే ఏడుపు గొట్టు పాటలు కాకుండా మొదటి సారి ఆనందంతో సరికొత్త సరిగమలతో ప్రేమ పాటలు పాడుతూ గాలికి తిరుగుతూ ఎంజాయ్ చేస్తుంది.
శీను కిందకి వెళ్ళగానే జగ్గు బ్యాగ్ తో రెడీగా ఉన్నాడు.. శీను రాగానే ఫోన్ జీన్స్ లో పెడుతూ లేచి బ్యాగ్ అందుకున్నాడు.
జగ్గు : వెళదామా
శీను : డబ్బులు ఇచ్చారా
జగ్గు : ఏంటా రెండు లక్షల కోసమా.. హహ.. ఊరుకో అన్నయ్యా.. పదా వెళదాం
శీను : వెళదాం కాదు వెళుతున్నాను
జగ్గు : ఏంటి.. అయినా ఒక్కడివి.. నేను లేకుండా ఎక్కడికి
శీను : మీ వదిన్ని కాపాడ్డానికి..
జగ్గు : వదినా.. అంటే అన్నయ్యా... నిజంగానా.. మొత్తానికి నా కోరిక నెరవేరుతుంది ఎస్ ఎస్.. ఎస్.
శీను : అవును.. ఇక నుంచి డాన్ శీను లేడు.. నువ్వన్నట్టుగానే అన్ని ఆపేస్తున్నాం.. మన బేస్ క్లోజ్ చేసేయి.. మొత్తం ఏరేజ్ చేసేయి.. ఎవ్వరికి చెప్పనవసరం లేదు.. మన దెగ్గరా ఇన్ కమింగ్ కట్ అయితే చాలు ఆటోమేటిక్ గా అందరికి అర్ధం అయిపోతుంది.. బాబాయిని కూడా కట్ చెయ్యి.. ఆయనే మనల్ని వెతుక్కుంటూ వస్తాడు అప్పుడు చెప్పొచ్చు.. మనం అన్ని పనులు ఆపేసామని..
జగ్గు : ఆయనకి తెలియదు కదా ఎలాగో మనం ఇంటర్నేషనల్ క్రిమినల్స్ అని
శీను : (నవ్వుతూ) తెలీదులే కానీ.. అన్ని పనులు ఆపేసాం అని చెప్పు ఆయన కూడా సంతోషిస్తాడు.. మళ్ళీ మనల్ని కలవకుండా తన లైఫ్ సెట్ చేసేయి..
జగ్గు : నేనిక్కడ ఉండి ఏం చెయ్యను
శీను : అదేంట్రా మీ వదిన ఒక్కటే ఉంటే ఇక్కడా.. నువ్వు ఆడుకోవడానికి ఇక్కడ చాలా మంది ఉన్నారు.. నువ్వేం చెయ్యాలో మళ్ళీ నీకు నేను చెప్పాలా.. ఫోన్లో గేమ్స్ ఆడింది చాల్లే ఇక..
జగ్గు : హహ
శీను : జగ్గు.. కనిక మన ఇద్దరికీ ఒక మంచి తోడు అవుతుంది, తనలో నాకు మన అమ్మే కనిపించింది అదే నన్ను తన వైపు చూసేలా చేసింది.. జాగ్రత్త
జగ్గు : నువ్వు ఎప్పుడైతే వదిన అన్నావో ఆ క్షణమే మన లెక్కలు మన జీవితాలు మారిపోయాయి.. నువ్వెళ్ళి నీ పని చూసుకో, ఇక్కడ విషయాలు నేను చూసుకుంటాను.. అలానే ఇంకోటి
శీను : ఏంటి
జగ్గు : కొంచెం పర్మిషన్ ఇస్తే ఆ దీపాలిని లైన్లో పెట్టుకుంటా
శీను : నన్ను కాదు పొయ్యి మీ వదిన్ని అడుక్కోపో
జగ్గు : చాలా భయపెట్టేసాను వదిన్ని.. ఛ అని తల కొట్టుకున్నాడు.
శీను : సరే బై.. వెళ్ళాలి.. పనులున్నాయి..
జగ్గు : బాయి.. బాయి.. దీపాలి.. కమింగ్ బేబీ.. అని బ్యాగ్ తీసి మంచం మీద విసిరేసాడు..
శీను పాలస్ నుంచి బైటికి వచ్చి నడుచుకుంటూ బైటికి వెళుతుంటే కనిక తన కనుచూపు మెరకు శీను కనిపించినంత సేపు చూసి.. చిన్నగా జల్లు పడుతుంటే కిందకి వెళ్ళిపోయింది..
వర్షంలో నడుచుకుంటూ రోడ్డు ఎక్కి ముందుకు వెళుతూ ఒక ఫోన్ చేసాడు.
లొకేషన్ : ముంబై
డెన్ చుట్టు మనుషులు గన్స్ తో నిలబడి కాపలా కాస్తున్నారు.. లోపల ముంబై హోమ్ మినిస్టర్ మరియు సీయం ఇద్దరు చేతులు కట్టుకుని నిలుచున్నారు.. అందరూ ఎదురు చూసేది.. ముంబై డాన్ సికిందర్ గురించే
కారు సౌండ్ అవ్వడంతో అందరూ అలర్ట్ అయ్యారు.. అందరూ మెయిన్ డోర్ వైపు చూస్తుంటే ముందు నలుగురు AK-47 తో మధ్యలో సికిందర్ సూట్ లో గాగుల్స్ తీస్తూ లోపలికి వచ్చాడు తన వెనక ఇంకో పదిమంది వచ్చారు అందరి చేతుల్లో గన్స్ ఉన్నాయి.. వేగవంతమైన వాకింగ్ స్టైల్ తో వెళ్లి కూర్చున్నాడు.. సీయంకి హోమ్ మినిస్టర్ కి కుర్చీలు కూడా వెయ్యలేదు.. వాళ్ళు ఏదో బతిమిలాడుకుంటున్నారు కాని సికిందర్ వినడం లేదు.. ఇంతలో ఫోన్ రింగ్ అవ్వడంతో చూసాడు.. ఆశ్చర్యంగా లేచి నిలుచుని డాన్ శీను ఆనుకుని మాట్లాడుతున్న వాళ్ళని ఆపేసి అందరినీ బైటికి వెళ్లిపొమ్మన్నాడు..
సికిందర్ : భాయ్.. సలాం వాలేకుం
శీను : వా అలేకుం స్ సలాం.. సికిందర్
సికిందర్ : భాయ్ మీరు చెప్పిన పని మీదె ఉన్నాను.. అడ్రస్ దొరికింది.. ముంబై అన్ని హాస్పిటల్స్ లో వెతికించాను.. మీరు పంపించిన శాంపిల్స్ తో ఒకరి హార్ట్ మ్యాచ్ అవుతుంది.. అమ్మాయిది.. కాళ్లు చేతులు పని చెయ్యవు.. బాడీ చచ్చుపడిపోయింది.. మీరు ఉ అంటే చాలు మా వాళ్ళు తనని లేపేసి మీకు గుండె పంపిస్తాను.
శీను : లేదు ఇక్కడ నుంచి నేను చూసుకుంటాను
సికిందర్ : భాయ్ మీరు ముంబై వస్తున్నారా.. మిమ్మల్ని ఒక్కసారి చూడొచ్చా.. నాకున్న ఒకే ఒక్క కోరిక భాయ్.. మిమ్మల్ని చూడాలి
శీను : సికిందర్ భాయ్ కి బతకాలని లేనట్టుంది
సికిందర్ : క్షమించండి.. ఇదంతా మీరు పెట్టిన భిక్ష
శీను : నేను రావట్లేదు.. నా మనిషి ఒకడు వస్తున్నాడు.. వాడికి ఏ ఇబ్బంది కలగకూడదు.. మూడు రోజులు ముంబైలో ఉంటాడు.. పని అయిపోయిన వెంటనే వెళ్ళిపోతాడు..
సికిందర్ : అలాగే భాయ్.. నేను చూసుకుంటాను.. మీరేం వర్రీ అవొద్దు..
శీను : సరే అయితే
సికిందర్ : ఖుదా హఫీజ్
శీను : ఖుదా హఫీజ్ అని ఫోన్ పెట్టేసి.. వర్షంలో తడుస్తూనే వెనక వస్తున్న ఆటోని ఆపి ఎక్కి అక్కడనుంచి నేరుగా ముంబై వరకు క్యాబ్ బుక్ చేసుకుని కారు ఎక్కి పడుకున్నాడు.
లొకేషన్ : మిలిటరీ బేస్
హలో హలో అరుణ్ హియర్
సర్పాల్ సింగ్ : అరుణ్ వినిపిస్తుంది
అరుణ్ : సర్ చాలా సంవత్సరాల తర్వాత డాన్ శీను గురించి చిన్న ఆచూకీ తెలిసింది సర్
సర్పాల్ సింగ్ : అలాగా.. ఎక్కడున్నాడో ఎలా తెలిసింది
అరుణ్ : సర్ సర్.. మరీ అంత దూరం వెళ్ళకండి.. ముంబైకి డాన్ శీను మనిషి ఒకడు ఏదో పని మీద వస్తున్నాడని తెలిసింది.. ఎలా వస్తున్నాడో ఎప్పుడు వస్తున్నాడో ఇంకా డీటెయిల్స్ ఏమి తెలీలేదు.. కానీ డాన్ శీనుకి సంబంధించిన చిన్న క్లూ అయినా దొరుకుతుందేమో అని మీకు ఇన్ఫర్మ్ చేస్తున్నాను.
సర్పాల్ సింగ్ : ఇక్కడ నుంచి నేను చూసుకుంటాను బై అని పెట్టేసి వెంటనే ఇండియా హై ఆఫీషియల్స్ తో పాటు ఫారెన్ మిలిటరీ వాళ్ళతో కూడా ఎమర్జెన్సీ మీటింగ్ ఆరెంజ్ చేసాడు.. రష్యా జపాన్ అమెరికాతో పాటు ఇంకో ఏడు దేశాలు మేము సాయం చేస్తాం అంటే మేము సాయం చేస్తాం అని కోరారు.. అందరూ మాట్లాడుకుని.. ఈ సారి డాన్ శీనుని ఎలా అయినా పట్టుకోవాలని.. అన్ని దేశాల నుంచి టాప్ ఏజెంట్స్ ని దించి ఒక సెపరేట్ బేస్ క్రియేట్ చేసి డాన్ శీనుని పట్టుకోవాలని ప్లాన్ రెడీ చెయ్యడానికి నిర్ణయించి సర్పాల్ సింగ్ ఆ పనిలో పడ్డాడు.
25-12-2022, 11:35 AM
పొద్దున్నే కనిక లేచి రాత్రి జరిగింది తలుచుకుని సిగ్గు పడి, పిచ్చ సంతోషంగా దొల్లుతూ శీనుని తలుచుకుని మళ్ళీ మంచం మీద పడిపోయి బెడ్ షీట్ మీద ఉన్న డిజైన్ కి అనుగుణంగా వేలుతో రాస్తూ శీను గురించి ఆలోచిస్తూ తెగ సంబరపడుతుంది. ఇదంతా గమనిస్తున్న దీపాలి కనిక దెగ్గరికి వెళ్లి తన పక్కనే బోళ్ళా పడుకుని ఏంటక్కా బాధ పడతావని అనుకుంటుంటే చాలా సంతోషంగా ఉన్నావు. ఆ జగదీష్ వెళ్లిపోయాడని నాకే చాలా బాధేసింది అలాంటిది నీ మెడలో తాళి కట్టినవాడు వెళ్ళిపోతే నువ్వేమో ఇలా ఆనంద పడుతున్నావ్
కనిక : ఏంటి.. జగదీష్ వెళ్ళిపోతే బాధ పడ్డావా
దీపాలి : అదీ..
కనిక : ఎప్పుడు జరిగింది ఇది నాకు తెలీకుండా.. ఆ..
దీపాలి : అంటే అదీ.. నేను తనకి ఇంగ్లీష్ నేర్పించాను.. తను నాకు ఫైటింగ్ నేర్పించాడు.. ఆ టచింగ్స్ లో కొంచెం.. పైగా స్మార్ట్ గా ఉన్నాడు.. అలా జరిగిపోయింది.. కానీ ఆ సచ్చినోడికి అన్న తప్ప వేరే ధ్యాస లేదు.. ఎంతసేపు.. అన్నా.. అన్నా.. అన్నయ్య.. ఈ ఒక్క ముక్క తప్పితే నోటి నుంచి ఇంకో మాట రాదు.
కనిక : హహహ్.. వాళ్ళు వెళ్ళిపోలేదు.. బాధ పడకు
దీపాలి : వెళ్లలేదా అని లేచి నిలబడింది.. తన కళ్ళలో మెరుపు కనిక గమనించి నవ్వుకుంది.
కనిక : వెళ్ళలేదు.. తన రూంలోనే ఉండుంటాడు వెళ్లి చూడుపో
జగ్గు : ఇక్కడే ఉన్నాను అని బైట నుంచి చెయ్యి ఊపాడు నవ్వుతూ..
కనిక జగ్గుని చూసి భయపడిపోయి వెంటనే తల దించుకుంది.. జగ్గు అది గమనించి లోపలికి వచ్చాడు. కనిక దెగ్గరికి వెళ్లి దీపాలి చెయ్యి పట్టుకుని పక్కకి జరిపి వెళ్లి కనిక పక్కన కూర్చున్నాడు.
జగ్గు : వదినా
జగ్గు వదినా అని పిలవగానే ఆశ్చర్యంగా తల ఎత్తింది. జగ్గు కనిక చెయ్యి పట్టుకున్నాడు.
జగ్గు : నీతో అలా ప్రవర్తించినందుకు నన్ను క్షమించు.. ఎప్పుడు అన్నయ్య ఒక అమ్మాయిని చూడటం గాని మాట్లాడటం గాని నేను చూడలేదు.. పుట్టినప్పటి నుంచి ఇప్పటి వరకు వాడి మీద కాలు వేసి పడుకుంటాను (కనిక, దీపాలి నవ్వుకున్నారు ) కలలో కూడా వాడు ఒక అమ్మాయిని తలుచుకోవడం నేను చూడలేదు కానీ నిన్ను చూడగానే అన్నయ్య మారిపోవడం గమనించాను, అదే నాకు భయమేసింది.. అన్నయ్య మా గురించి నీకు చెప్పాడని నాకు తెలుసు మేము క్రిమినల్స్ మి.. మళ్ళీ లేని పోనీ సమస్యలు వస్తాయని అనుకున్నాను దాని కంటే పెద్ద కారణం ఇంకోటి ఉంది.. నన్ను నా అన్నని నువ్వు విడతీస్తావేమో అన్న భయం.. అందుకే నీతో అలా ప్రవర్తించాను.
కనిక జగ్గు చేతి మీద తన చెయ్యి వేసింది
కనిక : లేదు జగదీష్.. మీ అన్నయ్యకి నువ్వంటే ఎంత ఇష్టమో తన కళ్ళలో నేను చూసాను.. ఎవ్వరితో పంచుకొని తన బాధలు నాతో పంచుకున్నప్పుడే నాకు అర్ధమయ్యింది.. శీను నన్ను ప్రేమిస్తున్నాడని.. ఇక మీ ఇద్దరి మధ్యలో నేను దూరతానని భయపడుతున్నావా.. హహ.. మర్చిపోయావా నేను ఇంకొన్ని రోజుల్లో చచ్చిపోతాను..
జగ్గు : లేదు నీకేం కాదు
కనిక : జగదీష్
జగ్గు : జగ్గు అని పిలువు వదినా.. ఇక చెప్పాను కదా నీకేం కాదని.. అన్నయ్య నీకు చెప్పలేదు కదా.. అన్నయ్య వెళ్ళింది నీ పని మీదే.. నీకు గుండెని తీసుకురావడానికి వెళ్ళాడు.. ఎలా ఏంటి అని అడక్కు.. నేను చెపుతున్నాను కదా వాడు ఒక్కసారి ఏదైనా పనిలోకి దిగాడంటే అనుకున్న టైంలో పూర్తిగా చేసి తీరతాడు.. నువ్వేం భయపడకు.. అన్నయ్యతో నీకు నచ్చినన్ని రోజులు కాదు నెలలు కాదు సంవత్సరాలు లైఫ్ లాంగ్ హ్యాపీగా ఉంటావు నాది గారంటీ.. కావాలంటే బెట్ వేసుకుందాం ఏమంటావ్
దీపాలి : ఏంటి బెట్
జగ్గు : ఆ.. నేను ఓడిపోను కానీ.. నాలుగు రోజుల్లో అన్నయ్య రాకపోతే నేను జీవితాంతం వదిన ఏదీ చెపితే అది చేస్తాను.. వదిన శివగామి అయితే నేను కట్టప్ప లాగ..
దీపాలి : మరి నాలుగు రోజుల్లో వస్తే
జగ్గు : వస్తే.. వస్తే..
కనిక నవ్వుతూ వస్తే అంది.. జగ్గు వెంటనే దీపాలి పక్కన నిలుచొని భుజం మీద చెయ్యి వేసి దెగ్గరికి లాక్కుని.. వదినా నువ్వు ఓడిపోతే నాకు దీన్నిచ్చి పెళ్లి చెయ్యాలి.. ఏమంటావ్
దీపాలి : పోరా నేను చేసుకోను.. అనగానే జగ్గు నీరసపడిపోయాడు.. కనిక నవ్వుకుంది.. అది చూసి దీపాలి కూడా గట్టిగా నవ్వి.. సరే పో.. పండగ చేస్కో అంది.. జగ్గు సంతోషంతో యే యే.. అని ఎగిరి దీపాలిని ఎత్తుకుని గిరగిరా తిప్పి మంచం మీద విసిరేసాడు.. దీపాలి అమ్మా.. అనగా కనిక అది చూసి గట్టిగా నవ్వింది..
దీపాలి : మోరటోడా
జగ్గు : సరే రెడీ అవ్వండి.. అలా బైటికి వెళదాం
కనిక : ఎక్కడికి జగ్గు
జగ్గు : ఇంట్లో ఏం చేస్తాం వదినా.. అలా బైటికి వెళదాం.. పేరుకే పెళ్లి అయ్యింది కానీ.. మీ అస్సలు పెళ్లి నిన్న రాత్రి జరిగింది.. పార్టీ ఇవ్వాలి కదా వదినా.. నాకు ఈ ఊరు చూపించండి
దీపాలి : పదక్కా వెళదాం.. ఇంట్లో ఆ సోంబేరి మొహాలని ఎంతసేపు చూస్తాం
కనిక నవ్వుతూ సరే అని లేచింది. ముగ్గురు రెడీ అయ్యి బైటికోచ్చి కారు తీస్తుంటే కనిక కుటుంబంలోని మావయ్య బాబాయిలు చూస్తూ ఉన్నారు.
వీళ్లింకా పోలేదా..
ఉండనీ.. మన ప్లాన్ ప్రకారం.. మన ఇంటి గుట్టు బైటికి రాకూడదంటే వీళ్ళు బైటికి వెళ్లకపోవడమే మంచిది, అనయ్యతో మాట్లాడాను ప్లాన్ చేస్తా అన్నాడు.
శీను ముంబై చేరడానికే ఒక రోజు సమయం గడిచిపోయింది, ఆరోజంతా రెస్ట్ తీసుకుని తెల్లారి రెడీ అయ్యి కొత్త సిం కొత్త ఫోన్ ఒకటి తీసుకుని సికిందర్ కి ఫోన్ కలిపాడు.
సికిందర్ : హలో
శీను : సికిందర్ భాయ్
సికిందర్ : హా.. బోలో
శీను : భాయ్.. డాన్ శీను మనిషిని
సికిందర్ : ఎక్కడున్నావ్
శీను : ఇప్పుడే ముంబైలో అడుగు పెట్టాను
సికిందర్ : నా మనుషులు వస్తారు.. నిన్ను పికప్ చేసుకుంటారు
శీను : లేదు భాయ్.. డాన్ శీను ఎవ్వరిని కలవద్దని చెప్పారు.. నేను వెళ్లేముందు మిమ్మల్ని తప్పకుండా కలుస్తాను మీకోసం డాన్ గిఫ్ట్ పంపించాడు అది ఇచ్చే వెళతాను
సికిందర్ : డాన్ శీను గారు నాకు గిఫ్ట్ పంపించారా.. నిజమా
శీను : నిజమే భాయ్.. మీరు ఊహించనిది.. ఇవ్వాల్టి నుంచి మూడు రోజుల్లో మిమల్ని కలుస్తాను.. మీ మనుషులని ఇద్దరిని పంపించండి నాకు ఫుల్ డీటెయిల్స్ కావాలి టైం చాలా తక్కువగా ఉంది.
సికిందర్ : వస్తున్నారు
శీను : థాంక్స్ భాయ్..
సికిందర్ : నై నై.. సబ్ కుచ్ డాన్ కేలియే.. ఖుదా హఫీజ్ అని పెట్టేసి ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు డాన్ తనకోసం ఏం పంపించి ఉంటాడా అని..
శీను బంద్రా వచ్చి హోటల్లో భోజనం చేసిన ఐదు నిమిషాల్లో ఇద్దరు వచ్చి శీనుకి ఫోన్ చేశారు.. వాళ్ళని కలుసుకుని కారులో వెళుతునే కావాల్సిన వివరాలు కనుక్కున్నాడు.
తన పేరు వింధ్య
వయసు 28
ఆరేళ్ల కూతురు, పేరు వల్లి
దారిలో వెళుతూనే తను రాసుకున్న డైరీ చదివాడు
భర్త సురేష్, డబ్బంటే పిచ్చి.. అమ్మా నాన్న లేని వింధ్యని తన ఆస్తి కోసం ప్రేమించి లేపుకేళ్ళి పెళ్లి చేసుకున్నాడు. ఏడాదికి కూతురు పుట్టింది కానీ వింధ్యకి మాత్రం కాళ్లు చేతులు శరీరం అన్ని చచ్చు పడిపోయాయి. కేవలం మాట్లాడడం తప్ప ఇంకేమి చెయ్యలేదు.. ప్రతీ నెలా హాస్పిటల్ కి తీసుకెళ్ళాల్సిందే.. ప్రతీ వారం డాక్టర్ చెకప్ ఇంట్లో జరగాల్సిందే.. ఆస్తి వచ్చిన కొత్తల్లో కొన్ని రోజులు బాగానే ఉండేవాడు కానీ రాను రాను తన అసలు బైట పడటం వింధ్య గమనించింది.. తన ముందే రెండో పెళ్లి చేసుకున్నాడు.
ఆ తరవాత మొదటి భార్య హాస్పిటల్ అదనపు ఖర్చులు పెట్టడం ఇష్టం లేక ఇప్పటికి రెండు సార్లు హత్యా ప్రయత్నం చేసాడు. ఒకసారి విధి కాపాడితే రెండో సారి కూతురు కాపాడుకుంది.. అప్పటి నుంచి కూతురు వల్లి చదువు మానేసింది తన గురించి ఆలోచించడం మానేసి అమ్మ బాగోగులు చూసుకుంటూ ప్రతీ క్షణం కంటికి రెప్పలా కాపాడుకుంటూ వస్తుంది. ఇప్పుడు తనని ఒప్పించి గుండె తీసుకోవాలో లేదా ఏం ఆలోచించకుండా చంపేసి తీసుకోవాలో అర్ధం కాలేదు.
ఇంతక ముందు శీను అయితే ఈ పాటికి ఒక్క ఫోన్ కాల్ తో వింధ్యని లేపేసి తనకి కావాల్సింది తాను తీసుకునేవాడు కానీ ఏ క్షణాన కనికని కలిసాడో డాన్ శీను అప్పుడే చచ్చిపోయాడు. ఈ విషయం శీనుకి ఇప్పుడు కాదు కనికని చూసిన మొదటి క్షణంలోనే తెలిసిపోయింది తన నడక తన చూపులు తన మాటలు ప్రతీ ఒక్కటి తన అమ్మని గుర్తు చేసాయి అందుకే డాన్ శీను మళ్ళీ ఉత్త శీను అయిపోయాడు.
ఇప్పుడు శీను ఆ ఇంటికి ఎందుకు వెళుతున్నాడో కూడా తనకి తెలీదు.. సురేష్ తన కూతురు వల్లిని తట్టుకోలేక వింధ్యకి ఒక కేర్ టేకర్ కోసం చూస్తున్నాడు.. ఇప్పుడు శీను కేర్ టేకర్ గానే ఆ ఇంటికి వెళుతున్నాడు. ఆలోచిస్తుండగానే కారు వింధ్య ఇంటి ముందు ఆగింది. కారు దిగి వాళ్ళని వెళ్లిపొమ్మని ఆ పెద్ద ఇంటిని చూస్తూ గేట్ తీసుకుని లోపలికి వెళ్ళాడు.
సెక్యూరిటీ ఆపగానే ఇన్విటేషన్ చూపించి సెక్యూరిటీని దాటుకుని వెళుతు గార్డెన్ లో వీల్ చైర్లో అటు వైపు తిరిగి ఉన్న వింధ్యని తన ఎదురుగా టేబుల్ మీద టేప్ రికార్డర్ పెట్టి డాన్స్ వేస్తున్న చిన్న పాపని చూస్తూ ఉండగా ఒకతను వచ్చి ఎవరు కావాలి అని అడగ్గా తను వచ్చిన విషయం చెప్పాడు. ఒక్క నిమిషం అంటూ లోపలికి వెళ్లి మళ్ళీ బైటికొచ్చి ఆఫీస్ రూంలో కూర్చోండి సార్ వస్తున్నారు అని మళ్ళీ మొక్కలకి నీళ్లు పట్టే పనిలో పడిపోయాడు.
శీను డోర్ తీసుకుని ఆఫీస్ రూంలో కూచున్నాడు కానీ మనసంతా వింధ్య మీదె ఉంది అదే ఆలోచిస్తుండగా సురేష్ లోపలికి వచ్చి కూర్చున్నాడు.
సురేష్ : జాబ్ గురించి తెలిసే ఉంటుందనుకుంటున్నాను, ఎప్పుడు తన పక్కనే ఉండాలి తన అన్ని బాగోగులు చూసుకోవాలి ఏ అవసరం వచ్చినా చూడాలి ముందుగా అమ్మాయినే పెట్టాలని అనుకున్నాను కానీ తనని అప్పుడప్పుడు బైటికి తీసుకెళ్లాలి హాస్పిటల్ కి తీసుకెళ్లాలి అందుకే నువ్వు.. ఓకే నా అన్ని పనులు చెయ్యాల్సి వస్తుంది.. అప్పుడప్పుడు బాత్రూంకి కూడా తీసుకెళ్లాల్సి వస్తుంది మరి..
శీను : అన్ని తెలుసండి ఇంతక ముందు ఒక ముసలావిడకి కేర్ టేకర్ గా పని చేసాను
సురేష్ : ఓకే అయితే.. ఇవ్వాళే జాయిన్ అవ్వు నచ్చితే పనిలో పెట్టుకుంటాను.. రాము.. రాము.. పెద్దమ్మ గారిని చూసుకోవడానికి మనిషిని పెట్టాను తనే ఇక నుంచి యాదమ్మని చిన్నమ్మ గారికి సాయంగా ఉండమని చెప్పు
రాము : అలాగే సర్.. అన్నా రండి మేడం గారి రూం చూపిస్తాను అని బైటికి నడిచాడు. నీ పేరెంటన్నా
సీను : వెంకట్
రాము : ఎక్కడ నుంచి వచ్చారు
శీను : హైదరాబాద్.. పని కోసం ఇక్కడికి వచ్చాను
రాము : పని కోసం అక్కడ నుంచి ఇక్కడి దాకా వచ్చావా
శీను : ఇక్కడ డబ్బులు ఎక్కువిస్తారు కదా
రాము : అవునులే..
శీను రాము వెనకాలే వెళుతు ఇంటిని గమనించాడు, చాలా పెద్ద ఇల్లు సురేష్ చిన్న భార్య కనిపించింది.. ఒంటి నిండా నగలతో మేకప్ తో వింధ్య ఆస్తి మొత్తం తనదే అన్నట్టు అనుభవిస్తుందని అర్ధమయ్యింది.. అక్కడా అదే ఇక్కడా అదే.. అంతా ఆస్తి కోసమే.. పక్కనోడి సొమ్ము కొట్టేయ్యడమంటే ఎంత సరదానో జనాలకి దాని కోసం ఏమైనా చేస్తారు ఎంతకైనా తెగిస్తారు.. అయినా ఇన్ని రోజులు నేను చేసింది అదే కదా.. డబ్బు కోసం మనుషులని చంపేవాడిని.. ఆలోచిస్తూనే రాము వెళ్లిన రూం దెగ్గర ఆగిపోయాడు.
రాము వల్లిని చూస్తూ : అమ్మాయి గారు అమ్మ గారిని చూసుకోవడానికి మనిషి వచ్చాడు బైటే ఉన్నాడు
వింధ్య : లోపలికి రమ్మను
రాము బైటికి వచ్చి శీనుని లోపలికి వెళ్ళమన్నాడు.. శీను లోపలికి వెళుతునే రూం అంతా గమనించి చూసాడు.. పాప తన అమ్మతో మాట్లాడుతూ వాళ్ళ అమ్మ తల దువ్వుతుంది.. ముందుకు నడుస్తూ ఉంటే పాప తల తిప్పి చూసింది.. చిన్నగా నవ్వాడు.. వెనకున్న వింధ్య మొహం ఇంకా కానరాలేదు.
వల్లి : నువ్వేనా
శీను : నవ్వుతూ నేనే అన్నాడు
వెనకాల ఉన్న వింధ్య నన్ను చుడనివ్వు అనగానే పాప అడ్డం జరిగింది, వింధ్య మొహం చూసిన శీనుకి ఒక్క క్షణం కళ్ళు తిరిగినట్టు అయ్యింది.. అచ్చు తన తల్లి పోలికలతో ఉన్న వింధ్యని చూడగానే వేగంగా వెళ్లి తన వీల్ చైర్ ముందు మోకాళ్ళ మీద కుప్ప కూలిపోయాడు.
వల్లి భయపడింది.. వింధ్య కొంత కంగారు పడినా ఏమైంది అని అడిగింది అమాయకంగా..
శీను ఏడుస్తూనే : ఎవరు నువ్వు అన్నాడు ప్రేమగా తన చెంప పట్టుకుని...
కనిక : ఏంటి.. జగదీష్ వెళ్ళిపోతే బాధ పడ్డావా
దీపాలి : అదీ..
కనిక : ఎప్పుడు జరిగింది ఇది నాకు తెలీకుండా.. ఆ..
దీపాలి : అంటే అదీ.. నేను తనకి ఇంగ్లీష్ నేర్పించాను.. తను నాకు ఫైటింగ్ నేర్పించాడు.. ఆ టచింగ్స్ లో కొంచెం.. పైగా స్మార్ట్ గా ఉన్నాడు.. అలా జరిగిపోయింది.. కానీ ఆ సచ్చినోడికి అన్న తప్ప వేరే ధ్యాస లేదు.. ఎంతసేపు.. అన్నా.. అన్నా.. అన్నయ్య.. ఈ ఒక్క ముక్క తప్పితే నోటి నుంచి ఇంకో మాట రాదు.
కనిక : హహహ్.. వాళ్ళు వెళ్ళిపోలేదు.. బాధ పడకు
దీపాలి : వెళ్లలేదా అని లేచి నిలబడింది.. తన కళ్ళలో మెరుపు కనిక గమనించి నవ్వుకుంది.
కనిక : వెళ్ళలేదు.. తన రూంలోనే ఉండుంటాడు వెళ్లి చూడుపో
జగ్గు : ఇక్కడే ఉన్నాను అని బైట నుంచి చెయ్యి ఊపాడు నవ్వుతూ..
కనిక జగ్గుని చూసి భయపడిపోయి వెంటనే తల దించుకుంది.. జగ్గు అది గమనించి లోపలికి వచ్చాడు. కనిక దెగ్గరికి వెళ్లి దీపాలి చెయ్యి పట్టుకుని పక్కకి జరిపి వెళ్లి కనిక పక్కన కూర్చున్నాడు.
జగ్గు : వదినా
జగ్గు వదినా అని పిలవగానే ఆశ్చర్యంగా తల ఎత్తింది. జగ్గు కనిక చెయ్యి పట్టుకున్నాడు.
జగ్గు : నీతో అలా ప్రవర్తించినందుకు నన్ను క్షమించు.. ఎప్పుడు అన్నయ్య ఒక అమ్మాయిని చూడటం గాని మాట్లాడటం గాని నేను చూడలేదు.. పుట్టినప్పటి నుంచి ఇప్పటి వరకు వాడి మీద కాలు వేసి పడుకుంటాను (కనిక, దీపాలి నవ్వుకున్నారు ) కలలో కూడా వాడు ఒక అమ్మాయిని తలుచుకోవడం నేను చూడలేదు కానీ నిన్ను చూడగానే అన్నయ్య మారిపోవడం గమనించాను, అదే నాకు భయమేసింది.. అన్నయ్య మా గురించి నీకు చెప్పాడని నాకు తెలుసు మేము క్రిమినల్స్ మి.. మళ్ళీ లేని పోనీ సమస్యలు వస్తాయని అనుకున్నాను దాని కంటే పెద్ద కారణం ఇంకోటి ఉంది.. నన్ను నా అన్నని నువ్వు విడతీస్తావేమో అన్న భయం.. అందుకే నీతో అలా ప్రవర్తించాను.
కనిక జగ్గు చేతి మీద తన చెయ్యి వేసింది
కనిక : లేదు జగదీష్.. మీ అన్నయ్యకి నువ్వంటే ఎంత ఇష్టమో తన కళ్ళలో నేను చూసాను.. ఎవ్వరితో పంచుకొని తన బాధలు నాతో పంచుకున్నప్పుడే నాకు అర్ధమయ్యింది.. శీను నన్ను ప్రేమిస్తున్నాడని.. ఇక మీ ఇద్దరి మధ్యలో నేను దూరతానని భయపడుతున్నావా.. హహ.. మర్చిపోయావా నేను ఇంకొన్ని రోజుల్లో చచ్చిపోతాను..
జగ్గు : లేదు నీకేం కాదు
కనిక : జగదీష్
జగ్గు : జగ్గు అని పిలువు వదినా.. ఇక చెప్పాను కదా నీకేం కాదని.. అన్నయ్య నీకు చెప్పలేదు కదా.. అన్నయ్య వెళ్ళింది నీ పని మీదే.. నీకు గుండెని తీసుకురావడానికి వెళ్ళాడు.. ఎలా ఏంటి అని అడక్కు.. నేను చెపుతున్నాను కదా వాడు ఒక్కసారి ఏదైనా పనిలోకి దిగాడంటే అనుకున్న టైంలో పూర్తిగా చేసి తీరతాడు.. నువ్వేం భయపడకు.. అన్నయ్యతో నీకు నచ్చినన్ని రోజులు కాదు నెలలు కాదు సంవత్సరాలు లైఫ్ లాంగ్ హ్యాపీగా ఉంటావు నాది గారంటీ.. కావాలంటే బెట్ వేసుకుందాం ఏమంటావ్
దీపాలి : ఏంటి బెట్
జగ్గు : ఆ.. నేను ఓడిపోను కానీ.. నాలుగు రోజుల్లో అన్నయ్య రాకపోతే నేను జీవితాంతం వదిన ఏదీ చెపితే అది చేస్తాను.. వదిన శివగామి అయితే నేను కట్టప్ప లాగ..
దీపాలి : మరి నాలుగు రోజుల్లో వస్తే
జగ్గు : వస్తే.. వస్తే..
కనిక నవ్వుతూ వస్తే అంది.. జగ్గు వెంటనే దీపాలి పక్కన నిలుచొని భుజం మీద చెయ్యి వేసి దెగ్గరికి లాక్కుని.. వదినా నువ్వు ఓడిపోతే నాకు దీన్నిచ్చి పెళ్లి చెయ్యాలి.. ఏమంటావ్
దీపాలి : పోరా నేను చేసుకోను.. అనగానే జగ్గు నీరసపడిపోయాడు.. కనిక నవ్వుకుంది.. అది చూసి దీపాలి కూడా గట్టిగా నవ్వి.. సరే పో.. పండగ చేస్కో అంది.. జగ్గు సంతోషంతో యే యే.. అని ఎగిరి దీపాలిని ఎత్తుకుని గిరగిరా తిప్పి మంచం మీద విసిరేసాడు.. దీపాలి అమ్మా.. అనగా కనిక అది చూసి గట్టిగా నవ్వింది..
దీపాలి : మోరటోడా
జగ్గు : సరే రెడీ అవ్వండి.. అలా బైటికి వెళదాం
కనిక : ఎక్కడికి జగ్గు
జగ్గు : ఇంట్లో ఏం చేస్తాం వదినా.. అలా బైటికి వెళదాం.. పేరుకే పెళ్లి అయ్యింది కానీ.. మీ అస్సలు పెళ్లి నిన్న రాత్రి జరిగింది.. పార్టీ ఇవ్వాలి కదా వదినా.. నాకు ఈ ఊరు చూపించండి
దీపాలి : పదక్కా వెళదాం.. ఇంట్లో ఆ సోంబేరి మొహాలని ఎంతసేపు చూస్తాం
కనిక నవ్వుతూ సరే అని లేచింది. ముగ్గురు రెడీ అయ్యి బైటికోచ్చి కారు తీస్తుంటే కనిక కుటుంబంలోని మావయ్య బాబాయిలు చూస్తూ ఉన్నారు.
వీళ్లింకా పోలేదా..
ఉండనీ.. మన ప్లాన్ ప్రకారం.. మన ఇంటి గుట్టు బైటికి రాకూడదంటే వీళ్ళు బైటికి వెళ్లకపోవడమే మంచిది, అనయ్యతో మాట్లాడాను ప్లాన్ చేస్తా అన్నాడు.
~{ (<•>) }~
శీను ముంబై చేరడానికే ఒక రోజు సమయం గడిచిపోయింది, ఆరోజంతా రెస్ట్ తీసుకుని తెల్లారి రెడీ అయ్యి కొత్త సిం కొత్త ఫోన్ ఒకటి తీసుకుని సికిందర్ కి ఫోన్ కలిపాడు.
సికిందర్ : హలో
శీను : సికిందర్ భాయ్
సికిందర్ : హా.. బోలో
శీను : భాయ్.. డాన్ శీను మనిషిని
సికిందర్ : ఎక్కడున్నావ్
శీను : ఇప్పుడే ముంబైలో అడుగు పెట్టాను
సికిందర్ : నా మనుషులు వస్తారు.. నిన్ను పికప్ చేసుకుంటారు
శీను : లేదు భాయ్.. డాన్ శీను ఎవ్వరిని కలవద్దని చెప్పారు.. నేను వెళ్లేముందు మిమ్మల్ని తప్పకుండా కలుస్తాను మీకోసం డాన్ గిఫ్ట్ పంపించాడు అది ఇచ్చే వెళతాను
సికిందర్ : డాన్ శీను గారు నాకు గిఫ్ట్ పంపించారా.. నిజమా
శీను : నిజమే భాయ్.. మీరు ఊహించనిది.. ఇవ్వాల్టి నుంచి మూడు రోజుల్లో మిమల్ని కలుస్తాను.. మీ మనుషులని ఇద్దరిని పంపించండి నాకు ఫుల్ డీటెయిల్స్ కావాలి టైం చాలా తక్కువగా ఉంది.
సికిందర్ : వస్తున్నారు
శీను : థాంక్స్ భాయ్..
సికిందర్ : నై నై.. సబ్ కుచ్ డాన్ కేలియే.. ఖుదా హఫీజ్ అని పెట్టేసి ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు డాన్ తనకోసం ఏం పంపించి ఉంటాడా అని..
శీను బంద్రా వచ్చి హోటల్లో భోజనం చేసిన ఐదు నిమిషాల్లో ఇద్దరు వచ్చి శీనుకి ఫోన్ చేశారు.. వాళ్ళని కలుసుకుని కారులో వెళుతునే కావాల్సిన వివరాలు కనుక్కున్నాడు.
తన పేరు వింధ్య
వయసు 28
ఆరేళ్ల కూతురు, పేరు వల్లి
దారిలో వెళుతూనే తను రాసుకున్న డైరీ చదివాడు
భర్త సురేష్, డబ్బంటే పిచ్చి.. అమ్మా నాన్న లేని వింధ్యని తన ఆస్తి కోసం ప్రేమించి లేపుకేళ్ళి పెళ్లి చేసుకున్నాడు. ఏడాదికి కూతురు పుట్టింది కానీ వింధ్యకి మాత్రం కాళ్లు చేతులు శరీరం అన్ని చచ్చు పడిపోయాయి. కేవలం మాట్లాడడం తప్ప ఇంకేమి చెయ్యలేదు.. ప్రతీ నెలా హాస్పిటల్ కి తీసుకెళ్ళాల్సిందే.. ప్రతీ వారం డాక్టర్ చెకప్ ఇంట్లో జరగాల్సిందే.. ఆస్తి వచ్చిన కొత్తల్లో కొన్ని రోజులు బాగానే ఉండేవాడు కానీ రాను రాను తన అసలు బైట పడటం వింధ్య గమనించింది.. తన ముందే రెండో పెళ్లి చేసుకున్నాడు.
ఆ తరవాత మొదటి భార్య హాస్పిటల్ అదనపు ఖర్చులు పెట్టడం ఇష్టం లేక ఇప్పటికి రెండు సార్లు హత్యా ప్రయత్నం చేసాడు. ఒకసారి విధి కాపాడితే రెండో సారి కూతురు కాపాడుకుంది.. అప్పటి నుంచి కూతురు వల్లి చదువు మానేసింది తన గురించి ఆలోచించడం మానేసి అమ్మ బాగోగులు చూసుకుంటూ ప్రతీ క్షణం కంటికి రెప్పలా కాపాడుకుంటూ వస్తుంది. ఇప్పుడు తనని ఒప్పించి గుండె తీసుకోవాలో లేదా ఏం ఆలోచించకుండా చంపేసి తీసుకోవాలో అర్ధం కాలేదు.
ఇంతక ముందు శీను అయితే ఈ పాటికి ఒక్క ఫోన్ కాల్ తో వింధ్యని లేపేసి తనకి కావాల్సింది తాను తీసుకునేవాడు కానీ ఏ క్షణాన కనికని కలిసాడో డాన్ శీను అప్పుడే చచ్చిపోయాడు. ఈ విషయం శీనుకి ఇప్పుడు కాదు కనికని చూసిన మొదటి క్షణంలోనే తెలిసిపోయింది తన నడక తన చూపులు తన మాటలు ప్రతీ ఒక్కటి తన అమ్మని గుర్తు చేసాయి అందుకే డాన్ శీను మళ్ళీ ఉత్త శీను అయిపోయాడు.
ఇప్పుడు శీను ఆ ఇంటికి ఎందుకు వెళుతున్నాడో కూడా తనకి తెలీదు.. సురేష్ తన కూతురు వల్లిని తట్టుకోలేక వింధ్యకి ఒక కేర్ టేకర్ కోసం చూస్తున్నాడు.. ఇప్పుడు శీను కేర్ టేకర్ గానే ఆ ఇంటికి వెళుతున్నాడు. ఆలోచిస్తుండగానే కారు వింధ్య ఇంటి ముందు ఆగింది. కారు దిగి వాళ్ళని వెళ్లిపొమ్మని ఆ పెద్ద ఇంటిని చూస్తూ గేట్ తీసుకుని లోపలికి వెళ్ళాడు.
సెక్యూరిటీ ఆపగానే ఇన్విటేషన్ చూపించి సెక్యూరిటీని దాటుకుని వెళుతు గార్డెన్ లో వీల్ చైర్లో అటు వైపు తిరిగి ఉన్న వింధ్యని తన ఎదురుగా టేబుల్ మీద టేప్ రికార్డర్ పెట్టి డాన్స్ వేస్తున్న చిన్న పాపని చూస్తూ ఉండగా ఒకతను వచ్చి ఎవరు కావాలి అని అడగ్గా తను వచ్చిన విషయం చెప్పాడు. ఒక్క నిమిషం అంటూ లోపలికి వెళ్లి మళ్ళీ బైటికొచ్చి ఆఫీస్ రూంలో కూర్చోండి సార్ వస్తున్నారు అని మళ్ళీ మొక్కలకి నీళ్లు పట్టే పనిలో పడిపోయాడు.
శీను డోర్ తీసుకుని ఆఫీస్ రూంలో కూచున్నాడు కానీ మనసంతా వింధ్య మీదె ఉంది అదే ఆలోచిస్తుండగా సురేష్ లోపలికి వచ్చి కూర్చున్నాడు.
సురేష్ : జాబ్ గురించి తెలిసే ఉంటుందనుకుంటున్నాను, ఎప్పుడు తన పక్కనే ఉండాలి తన అన్ని బాగోగులు చూసుకోవాలి ఏ అవసరం వచ్చినా చూడాలి ముందుగా అమ్మాయినే పెట్టాలని అనుకున్నాను కానీ తనని అప్పుడప్పుడు బైటికి తీసుకెళ్లాలి హాస్పిటల్ కి తీసుకెళ్లాలి అందుకే నువ్వు.. ఓకే నా అన్ని పనులు చెయ్యాల్సి వస్తుంది.. అప్పుడప్పుడు బాత్రూంకి కూడా తీసుకెళ్లాల్సి వస్తుంది మరి..
శీను : అన్ని తెలుసండి ఇంతక ముందు ఒక ముసలావిడకి కేర్ టేకర్ గా పని చేసాను
సురేష్ : ఓకే అయితే.. ఇవ్వాళే జాయిన్ అవ్వు నచ్చితే పనిలో పెట్టుకుంటాను.. రాము.. రాము.. పెద్దమ్మ గారిని చూసుకోవడానికి మనిషిని పెట్టాను తనే ఇక నుంచి యాదమ్మని చిన్నమ్మ గారికి సాయంగా ఉండమని చెప్పు
రాము : అలాగే సర్.. అన్నా రండి మేడం గారి రూం చూపిస్తాను అని బైటికి నడిచాడు. నీ పేరెంటన్నా
సీను : వెంకట్
రాము : ఎక్కడ నుంచి వచ్చారు
శీను : హైదరాబాద్.. పని కోసం ఇక్కడికి వచ్చాను
రాము : పని కోసం అక్కడ నుంచి ఇక్కడి దాకా వచ్చావా
శీను : ఇక్కడ డబ్బులు ఎక్కువిస్తారు కదా
రాము : అవునులే..
శీను రాము వెనకాలే వెళుతు ఇంటిని గమనించాడు, చాలా పెద్ద ఇల్లు సురేష్ చిన్న భార్య కనిపించింది.. ఒంటి నిండా నగలతో మేకప్ తో వింధ్య ఆస్తి మొత్తం తనదే అన్నట్టు అనుభవిస్తుందని అర్ధమయ్యింది.. అక్కడా అదే ఇక్కడా అదే.. అంతా ఆస్తి కోసమే.. పక్కనోడి సొమ్ము కొట్టేయ్యడమంటే ఎంత సరదానో జనాలకి దాని కోసం ఏమైనా చేస్తారు ఎంతకైనా తెగిస్తారు.. అయినా ఇన్ని రోజులు నేను చేసింది అదే కదా.. డబ్బు కోసం మనుషులని చంపేవాడిని.. ఆలోచిస్తూనే రాము వెళ్లిన రూం దెగ్గర ఆగిపోయాడు.
రాము వల్లిని చూస్తూ : అమ్మాయి గారు అమ్మ గారిని చూసుకోవడానికి మనిషి వచ్చాడు బైటే ఉన్నాడు
వింధ్య : లోపలికి రమ్మను
రాము బైటికి వచ్చి శీనుని లోపలికి వెళ్ళమన్నాడు.. శీను లోపలికి వెళుతునే రూం అంతా గమనించి చూసాడు.. పాప తన అమ్మతో మాట్లాడుతూ వాళ్ళ అమ్మ తల దువ్వుతుంది.. ముందుకు నడుస్తూ ఉంటే పాప తల తిప్పి చూసింది.. చిన్నగా నవ్వాడు.. వెనకున్న వింధ్య మొహం ఇంకా కానరాలేదు.
వల్లి : నువ్వేనా
శీను : నవ్వుతూ నేనే అన్నాడు
వెనకాల ఉన్న వింధ్య నన్ను చుడనివ్వు అనగానే పాప అడ్డం జరిగింది, వింధ్య మొహం చూసిన శీనుకి ఒక్క క్షణం కళ్ళు తిరిగినట్టు అయ్యింది.. అచ్చు తన తల్లి పోలికలతో ఉన్న వింధ్యని చూడగానే వేగంగా వెళ్లి తన వీల్ చైర్ ముందు మోకాళ్ళ మీద కుప్ప కూలిపోయాడు.
వల్లి భయపడింది.. వింధ్య కొంత కంగారు పడినా ఏమైంది అని అడిగింది అమాయకంగా..
శీను ఏడుస్తూనే : ఎవరు నువ్వు అన్నాడు ప్రేమగా తన చెంప పట్టుకుని...
25-12-2022, 11:01 PM
25-12-2022, 11:02 PM
25-12-2022, 11:03 PM
25-12-2022, 11:03 PM
25-12-2022, 11:04 PM
25-12-2022, 11:05 PM
(25-12-2022, 12:49 AM)Thorlove Wrote: అప్డేట్ మామూలుగా లేదు బ్రో....సూపర్ అంతే......ముంబై డాన్ సికిందర్ భాయ్ అనగానే మొగలిరేకులు సీరియల్ గుర్తొచ్చింది బ్రో........చూస్తుంటే శీను ని పట్టుకోవటానికి పెద్ద సెట్టింగే వేస్తున్నారు....చూద్దాం మరి శీను వాళ్ళకి ఎలా మస్కా కొడతాడో.....
అప్డేట్ కి ధన్యవాదాలు
Thankyou
హహ నేను కూడా దాన్నే దృష్టిలో పెట్టుకుని రాసాను బ్రో
25-12-2022, 11:06 PM
25-12-2022, 11:06 PM
25-12-2022, 11:07 PM
(25-12-2022, 01:22 AM)SS.REDDY Wrote:మా పాటకులను మీ కథలతో నవ్వించారు....ఏడిపించారు... ఎన్నో emotions కి గురి చేశారుReal life లో అనుభవించే బాధలు కష్టాలు...సుఖ దుఃఖాలు కొంత సమయం మరిపించారు.
డాన్ శీను officer's కి దొరుకుతాడా దొరకడ దొరికితేతరవాత హీరో పరిస్థితి ఏమిటి ప్రతి కథలో ప్రతి సినిమాలో అందరూ కోరుకున్నట్టే నేను కూడా హీరో ఎవరికి దొరక్కుండా ఈ కష్టం నుండి గట్టెక్కాలని కోరుకుంటున్నాను.
మంచి అప్డేట్ ఇచ్చినందుకు థాంక్యూ సో మచ్
Thankyou very much
25-12-2022, 11:08 PM
25-12-2022, 11:09 PM
25-12-2022, 11:09 PM
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 2 Guest(s)