தீபா மற்றும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு பாலூட்டும் கதை
Adultery தீபாவின் முலைப்பால்
Showing only the posts of New man: 121 of 255 posts. Show all posts
![[Image: lactation-fantasy-m-2505.jpg]](https://i.ibb.co/bHrDT3t/lactation-fantasy-m-2505.jpg)
11-09-2022, 11:12 PM
(11-09-2022, 08:08 PM)sagotharan Wrote: கதை ஆசிரியர் சமூகத்திற்கு பெரிய கருத்து சொல்ல காத்திருக்கார் என்பது தலைப்பிலேயே தெரிகிறது.
நன்றி நண்பா
12-09-2022, 02:45 AM
மதியம் தீபா சலிப்பாக இருந்தாள். சமீர் ஆபீஸ் கிளம்பியதில் இருந்து அவளுக்கு வேற எந்த வேலையும் எதுவும் இல்லை. மதியம் அவள் தூங்கவே இல்லை. துகுன் (தீபாவின் மகன்) தூங்கிய பிறகு, அவள் சில நேரங்களில் டிவி பார்ப்பாள், சில சமயங்களில் இசையைக் கேட்பாள். எதுவுமே சரியில்லை என்று நினைக்கும் போது, பலவித மர்மம் நிறைந்த புத்தங்களை படிப்பாள் . துகுன் அவர்களின் ஒரே மகன். அவருக்கு ஒரு வயதுதான் ஆகிறது. தீபாவின் வயது 24. திருமணமாகி கிட்டத்தட்ட நான்கு வருடங்கள் ஆகிறது. சமீர் கார்ப்பரேட் துறையில் பணிபுரிகிறார். கொல்கத்தாவுக்கு மாற்றப்பட்ட பிறகு, சமீர் ஒரு பழைய ஒரு மாடி வீட்டை வாங்கினார். சில அலங்காரங்களுடன் வீடு இன்னும் அழகாக்கப்பட்டுள்ளது.
தீபா பார்பதற்கு மிகவும் அழகு இருப்பதால். ஒரு குழந்தைக்கு தாய் என்று யார் சொல்வார்கள்? மாறாக அவளைப் பார்க்கும் அனைவரும் அவளை கல்லூரி மாணவி என்று சொல்வார்கள். அழகான முகம். உடல் மெலிந்த, கவர்ச்சியான, மெல்லிய இடுப்பு மற்றும் பெரிய கழுதை. அவளுடைய மார்பகங்கள் ஏற்கனவே பெரியதாகவும் நிமிர்ந்தும் இருக்கும். குழந்தை பிறந்த பிறகு அவை பெரிதாகிவிட்டன. தீபாவின் மார்பில் பால் அதிகம். துக்குன்னால் அனைத்து பாலையும் குடிக்க முடியாது அதனால். துகுன் பால் குடித்த சிறிது நேரத்தில், அவளது மார்பகங்கள் மீண்டும் பால் நிறைந்திருக்கும். அப்போது அவள் மார்பு அதிகமாக வலிக்கும். அவள் தன் மார்பகத்தை அழுத்தி பாலை வெளியேற்ற முயற்சி செய்வாள். ஆனால் அதிலிருந்து மிகக் குறைவான பால்தான் வெளியேறும். அவளுடைய வலி அப்படியே இருந்தது.
ஒரு நாள் மதியம் தீபா அமைதியாக அமர்ந்திருந்தாள். துக்குன் அப்படியே தூங்கினான். வானம் மேகமூட்டத்துடன் காணப்பட்டது. சில நாட்களாக இப்படித்தான் வானிலை நிலவி கொண்டிருந்தது. திடீரென்று வானம் மேகங்களால் மூடப்பட்டது. மேலும் மின்னலுடன் மழை பெய்தது . இதனால் பலத்த புயல் வீசியது. சிறிது நேரத்தில் இரண்டு மூன்று இடி சத்தம் பலமாக கேட்டது. தீபா திடுக்கிட்டாள். அப்போது சாரல் மழை பெய்தது. துக்கன் எழுந்தான். சத்தமாக அழ ஆரம்பித்தான். தீபா அவனை தன் கைகளில் எடுத்து அவனை தாலாட்டி அவனின் அழுகையை நிறுத்த ஆரம்பித்தாள்.
இதற்கிடையில், மின்னல் பலமாக மின்னியது, தீபாவே திடுக்கிட ஆரம்பித்தாள். அந்த விஷயத்தில் துக்குன் பயப்படுவான் என்று சொல்லத் தேவையில்லை. அவன் இன்னும் சத்தமாக அழ ஆரம்பித்தான். தீபா அவனை தன் கைகளில் எடுத்து பாட்டு பாடி தாலாட்ட ஆரம்பித்தாள்.
தீபா ஜன்னலுக்கு வெளியே அந்த பயங்கரமான மழையை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அப்போது அவர்கள் வீட்டு வராண்டாவில் நனைந்தபடி ஒரு ஆண் நிற்பதைக் கண்டாள். கூர்ந்து கவனித்ததில் அவர் ஒரு வயதானவர் என்பதை உணர்ந்தாள். மனிதன் மிகவும் மெலிந்தவன். அவர் கிழிந்த துணியை அணிந்துள்ளார். அது மிகவும் அழுக்கு மற்றும் விகாரமானது. அவர் ஒரு பிச்சைக்காரன் என்று தீபாவுக்கு தோன்ற வெகுநேரம் ஆகவில்லை. அந்த மனிதர் ஏற்கனவே மழையில் முற்றிலும் நனைந்திருந்தார். அவன் நடுங்கி படி ஏதையோ முணுமுணுத்துக் கொண்டிருந்தான். ஒருவேளை அவர் பயந்த படி கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்திருக்கலாம் என்று நினைத்தால்.
இதற்கிடையில், இயற்கையின் சூழ்நிலை அவரை படிப்படியாக உருவாக்கி கொண்டு வருகிறது. மேலும் இடியுடன் கூடிய மழை மற்றும் இடைவிடாத மழை பெய்து வருகிறது. துக்குனின் அழுகையின் சத்தம் தீபாவை மேலும் பயத்தில் மூழ்கடித்தது.
தீபா பலமுறை ஜன்னல் வழியாகத் தங்கள் வராண்டாவில் நின்றிருந்த முதியவரைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அங்கே நிற்பதால் அவருக்கு பெரிய பலன் கிடைக்கவில்லை. மழையில் நனைந்தபடி இருந்தான். குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தான். அவனைப் பார்த்த தீபா இந்த முறை மிகவும் பரிதாபப்பட்டாள். அவரது பெற்றோர் இருவரும் சமூக சேவகர்கள். ஏழைகள் மற்றும் ஆதரவற்ற மக்களை நேசிப்பது மற்றும் சேவை செய்வது எப்படி என்பதை அவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டாள். ஆதரவற்ற பிச்சைக்காரனை இன்று தன் வீட்டுத் திண்ணையில் நிற்பதைப் பார்த்த அவளால் அவனுக்கு எப்படி உதவுவது என்று புரியவில்லை.
தீபாவின் தொடர் தாலாட்டு பாடல்கள் துக்குனை கொஞ்சம் அமைதியாக்கிவிட்டது. இந்த குளிரில் கொஞ்ச நேரமாவது வீட்டுக்குள் கூப்பிட்டால் மழையில் நனைய வேண்டியதில்லை என்று தீபா முடிவு செய்தாள்.
ஆனால் அவளால் அவனை அழைக்க முடியவில்லை. எப்படியிருந்தாலும், அவர் ஒரு அந்நியர். இந்த நேரத்தில் வீட்டில் ஆண்கள் இல்லை. அவளும் ஒரு வயது துகுனும் மட்டுமே. மறுபுறம், குளிரில் நடுங்கும் ஒல்லியான பிச்சைக்காரனைப் பார்த்ததும் அவளால் மனதை அடக்க முடியவில்லை. அவள் மனதில் ஒரு குற்ற உணர்வு வேலை செய்து கொண்டிருந்தது. அவள் விரும்பினால், இந்த பெரிய வீட்டில் சிறிது காலம் தங்கலாம், அதனால் அவனுடைய தற்போதைய பிரச்சனைகள் நீங்கும். உண்மையைச் சொல்வதானால், அவள் ஒரு பெரிய இக்கட்டான நிலைக்குப் பின் சென்றாள்.
ஆனால் சிறிது நேரம் கழித்து அவள் முடிவு செய்தாள். இந்தச் சூழ்நிலையில் அவனுக்கு உதவி செய்யாவிட்டால், தன்னை மிகவும் சுயநலவாதியாக அடையாளப்படுத்திவிடலாம் என்று நினைத்தாள். மேலும் அது ஒரு பயங்கரமான பாவமாக இருக்கும். துக்குன் மீண்டும் உறங்கினான். அவள் மெதுவாக துக்குனை படுக்கையில் கிடத்தினாள். பின் ஜன்னல் வழியாக முன்னே ஊர்ந்து சென்றாள். சில கணங்கள் அந்த முதியவரையே உற்றுப் பார்த்தாள்.
தீபா பார்பதற்கு மிகவும் அழகு இருப்பதால். ஒரு குழந்தைக்கு தாய் என்று யார் சொல்வார்கள்? மாறாக அவளைப் பார்க்கும் அனைவரும் அவளை கல்லூரி மாணவி என்று சொல்வார்கள். அழகான முகம். உடல் மெலிந்த, கவர்ச்சியான, மெல்லிய இடுப்பு மற்றும் பெரிய கழுதை. அவளுடைய மார்பகங்கள் ஏற்கனவே பெரியதாகவும் நிமிர்ந்தும் இருக்கும். குழந்தை பிறந்த பிறகு அவை பெரிதாகிவிட்டன. தீபாவின் மார்பில் பால் அதிகம். துக்குன்னால் அனைத்து பாலையும் குடிக்க முடியாது அதனால். துகுன் பால் குடித்த சிறிது நேரத்தில், அவளது மார்பகங்கள் மீண்டும் பால் நிறைந்திருக்கும். அப்போது அவள் மார்பு அதிகமாக வலிக்கும். அவள் தன் மார்பகத்தை அழுத்தி பாலை வெளியேற்ற முயற்சி செய்வாள். ஆனால் அதிலிருந்து மிகக் குறைவான பால்தான் வெளியேறும். அவளுடைய வலி அப்படியே இருந்தது.
ஒரு நாள் மதியம் தீபா அமைதியாக அமர்ந்திருந்தாள். துக்குன் அப்படியே தூங்கினான். வானம் மேகமூட்டத்துடன் காணப்பட்டது. சில நாட்களாக இப்படித்தான் வானிலை நிலவி கொண்டிருந்தது. திடீரென்று வானம் மேகங்களால் மூடப்பட்டது. மேலும் மின்னலுடன் மழை பெய்தது . இதனால் பலத்த புயல் வீசியது. சிறிது நேரத்தில் இரண்டு மூன்று இடி சத்தம் பலமாக கேட்டது. தீபா திடுக்கிட்டாள். அப்போது சாரல் மழை பெய்தது. துக்கன் எழுந்தான். சத்தமாக அழ ஆரம்பித்தான். தீபா அவனை தன் கைகளில் எடுத்து அவனை தாலாட்டி அவனின் அழுகையை நிறுத்த ஆரம்பித்தாள்.
இதற்கிடையில், மின்னல் பலமாக மின்னியது, தீபாவே திடுக்கிட ஆரம்பித்தாள். அந்த விஷயத்தில் துக்குன் பயப்படுவான் என்று சொல்லத் தேவையில்லை. அவன் இன்னும் சத்தமாக அழ ஆரம்பித்தான். தீபா அவனை தன் கைகளில் எடுத்து பாட்டு பாடி தாலாட்ட ஆரம்பித்தாள்.
தீபா ஜன்னலுக்கு வெளியே அந்த பயங்கரமான மழையை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அப்போது அவர்கள் வீட்டு வராண்டாவில் நனைந்தபடி ஒரு ஆண் நிற்பதைக் கண்டாள். கூர்ந்து கவனித்ததில் அவர் ஒரு வயதானவர் என்பதை உணர்ந்தாள். மனிதன் மிகவும் மெலிந்தவன். அவர் கிழிந்த துணியை அணிந்துள்ளார். அது மிகவும் அழுக்கு மற்றும் விகாரமானது. அவர் ஒரு பிச்சைக்காரன் என்று தீபாவுக்கு தோன்ற வெகுநேரம் ஆகவில்லை. அந்த மனிதர் ஏற்கனவே மழையில் முற்றிலும் நனைந்திருந்தார். அவன் நடுங்கி படி ஏதையோ முணுமுணுத்துக் கொண்டிருந்தான். ஒருவேளை அவர் பயந்த படி கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்திருக்கலாம் என்று நினைத்தால்.
இதற்கிடையில், இயற்கையின் சூழ்நிலை அவரை படிப்படியாக உருவாக்கி கொண்டு வருகிறது. மேலும் இடியுடன் கூடிய மழை மற்றும் இடைவிடாத மழை பெய்து வருகிறது. துக்குனின் அழுகையின் சத்தம் தீபாவை மேலும் பயத்தில் மூழ்கடித்தது.
தீபா பலமுறை ஜன்னல் வழியாகத் தங்கள் வராண்டாவில் நின்றிருந்த முதியவரைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அங்கே நிற்பதால் அவருக்கு பெரிய பலன் கிடைக்கவில்லை. மழையில் நனைந்தபடி இருந்தான். குளிரில் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தான். அவனைப் பார்த்த தீபா இந்த முறை மிகவும் பரிதாபப்பட்டாள். அவரது பெற்றோர் இருவரும் சமூக சேவகர்கள். ஏழைகள் மற்றும் ஆதரவற்ற மக்களை நேசிப்பது மற்றும் சேவை செய்வது எப்படி என்பதை அவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டாள். ஆதரவற்ற பிச்சைக்காரனை இன்று தன் வீட்டுத் திண்ணையில் நிற்பதைப் பார்த்த அவளால் அவனுக்கு எப்படி உதவுவது என்று புரியவில்லை.
தீபாவின் தொடர் தாலாட்டு பாடல்கள் துக்குனை கொஞ்சம் அமைதியாக்கிவிட்டது. இந்த குளிரில் கொஞ்ச நேரமாவது வீட்டுக்குள் கூப்பிட்டால் மழையில் நனைய வேண்டியதில்லை என்று தீபா முடிவு செய்தாள்.
ஆனால் அவளால் அவனை அழைக்க முடியவில்லை. எப்படியிருந்தாலும், அவர் ஒரு அந்நியர். இந்த நேரத்தில் வீட்டில் ஆண்கள் இல்லை. அவளும் ஒரு வயது துகுனும் மட்டுமே. மறுபுறம், குளிரில் நடுங்கும் ஒல்லியான பிச்சைக்காரனைப் பார்த்ததும் அவளால் மனதை அடக்க முடியவில்லை. அவள் மனதில் ஒரு குற்ற உணர்வு வேலை செய்து கொண்டிருந்தது. அவள் விரும்பினால், இந்த பெரிய வீட்டில் சிறிது காலம் தங்கலாம், அதனால் அவனுடைய தற்போதைய பிரச்சனைகள் நீங்கும். உண்மையைச் சொல்வதானால், அவள் ஒரு பெரிய இக்கட்டான நிலைக்குப் பின் சென்றாள்.
ஆனால் சிறிது நேரம் கழித்து அவள் முடிவு செய்தாள். இந்தச் சூழ்நிலையில் அவனுக்கு உதவி செய்யாவிட்டால், தன்னை மிகவும் சுயநலவாதியாக அடையாளப்படுத்திவிடலாம் என்று நினைத்தாள். மேலும் அது ஒரு பயங்கரமான பாவமாக இருக்கும். துக்குன் மீண்டும் உறங்கினான். அவள் மெதுவாக துக்குனை படுக்கையில் கிடத்தினாள். பின் ஜன்னல் வழியாக முன்னே ஊர்ந்து சென்றாள். சில கணங்கள் அந்த முதியவரையே உற்றுப் பார்த்தாள்.
பிறகு மெதுவாக, “ஐயா...!
அவன் கேட்டதாகத் தெரியவில்லை. அதனால் இம்முறை தீபா சற்று சத்தமாக, "ஐயா... கேட்கிறீங்களா?"
இம்முறை தலையைத் திருப்பிப் பார்த்தான். ஒரு அழகான பெண் தன்னை அழைப்பதைக் கண்டான். அவர் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டார்.
தீபா அவனிடம், "நீங்கள் நனைகிறீர்கள்" என்றாள்.
“என்ன செய்வேன் மேடம், எங்களைப் போன்ற ஆதரவற்றவர்கள் இப்படித்தான் கஷ்டப்பட வேண்டும், அதுதான் கடவுளின் விருப்பம்” என்று இரக்கக் குரலில் சொன்னார்.
"அப்படிச் சொல்லாதே ஐயா. நீ உள்ளே வா. நான் கதவைத் திறக்கிறேன்."
"அது சரி ஆகாது மேடம். என்னால உள்ளே போக முடியாது. என்னைப் போன்ற அற்பமான ஒரு பிச்சைக்காரன் உங்களைப் போன்ற பணக்காரப் பெண்ணின் வீட்டிற்குள் எப்படி நுழைவான்?"
"மக்கள் அவர்களின் தேவைகளுக்கு உதவ வேண்டும். அது மக்களின் மதமாக இருக்க வேண்டும். நீங்கள் உள்ளே வாருங்கள்." தீபா தன் அறைக் கதவைத் திறந்தாள்.
இவ்வளவு நேரம் தண்ணீரில் நனைந்தவர் உண்மையில் சோர்வாக இருந்தார். சில கணங்கள் தீபாவின் கண்களை உற்றுப் பார்த்தான்.
அவன் கேட்டதாகத் தெரியவில்லை. அதனால் இம்முறை தீபா சற்று சத்தமாக, "ஐயா... கேட்கிறீங்களா?"
இம்முறை தலையைத் திருப்பிப் பார்த்தான். ஒரு அழகான பெண் தன்னை அழைப்பதைக் கண்டான். அவர் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டார்.
தீபா அவனிடம், "நீங்கள் நனைகிறீர்கள்" என்றாள்.
“என்ன செய்வேன் மேடம், எங்களைப் போன்ற ஆதரவற்றவர்கள் இப்படித்தான் கஷ்டப்பட வேண்டும், அதுதான் கடவுளின் விருப்பம்” என்று இரக்கக் குரலில் சொன்னார்.
"அப்படிச் சொல்லாதே ஐயா. நீ உள்ளே வா. நான் கதவைத் திறக்கிறேன்."
"அது சரி ஆகாது மேடம். என்னால உள்ளே போக முடியாது. என்னைப் போன்ற அற்பமான ஒரு பிச்சைக்காரன் உங்களைப் போன்ற பணக்காரப் பெண்ணின் வீட்டிற்குள் எப்படி நுழைவான்?"
"மக்கள் அவர்களின் தேவைகளுக்கு உதவ வேண்டும். அது மக்களின் மதமாக இருக்க வேண்டும். நீங்கள் உள்ளே வாருங்கள்." தீபா தன் அறைக் கதவைத் திறந்தாள்.
இவ்வளவு நேரம் தண்ணீரில் நனைந்தவர் உண்மையில் சோர்வாக இருந்தார். சில கணங்கள் தீபாவின் கண்களை உற்றுப் பார்த்தான்.
அந்த மனிதனின் தயக்கம் இன்னும் குறையாமல் இருப்பதைக் கண்ட தீபா, "என்ன நடந்தது ஐயா.. !" என்று மெதுவாகக் கேட்டுக் கொண்டாள்.
பிறகு கொஞ்சம் நகர்ந்து அறைக்குள் நுழைய இடம் கொடுத்தான். சற்றுத் தயங்கியவன் இறுதியாக அறைக்குள் நுழைந்தான். தீபாவின் வீடு நன்றாக அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்களின் வீடு ஒரு மாடி ஆனால் நான்கு பெரிய அறைகள் உள்ளன. இந்த அறை அடிப்படையில் சாப்பாட்டு போன்ற நிறைய பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒரு படுக்கை மற்றும் பல பெரிய சோஃபாக்கள் உள்ளன. அந்த மனிதர் ஆச்சரியத்துடன் அறையைச் சுற்றிப் பார்த்தார்.
இந்த முறை தீபா அவனை நன்றாக பார்த்தாள். அவருக்கு குறைந்தபட்சம் 65
வயது இருக்கும், மிகவும் ஒல்லியாக இருக்கும். முகம் முழுவதும் தோல் சுருக்கம். ஒரு கணம் அந்த அறையைப் பார்த்தவன், இம்முறை தீபாவின் மீது கவனம் செலுத்தினான். தீபா ஸ்லீவ்லெஸ், நூடுல் ஸ்ட்ராப் நைட்டி அணிந்திருந்தாள். தீபாவின் பெரிய மார்பகங்களில் ஆழமான பிளவு தெரிகிறது. அந்த மனிதனின் பார்வை அதில்தான் இருந்தது.
அதை தீபா கவனிக்கவில்லை. பளிங்கு தரையில் மனிதனின் மேலங்கியில் இருந்து நீர் சொட்டிக்கொண்டிருந்தது. தீபா அவனைப் பார்த்து, "ஆமாம்! நீ நனைந்திருக்கிறாய்" என்றாள்.
அதற்கு அந்த மனிதர், "ஆமாம், அதனால்தான் நான் உள்ளே வர விரும்பவில்லை. உங்கள் சுத்தமான வீடு எனக்காக அழுக்காகிறது."
"இல்லை. நான் அப்படி நினைக்கவில்லை. கொஞ்ச நேரம் இப்படியே இருந்தால் உடம்பு குளிர்ச்சியடையும் என்று நினைக்கிறேன்."
"ஒண்ணுமில்ல மேடம். நமக்கு அந்த பழக்கம் இருக்கு."
தீபா சில கணங்கள் யோசித்தாள். பிறகு அந்த மனிதனிடம், "கேளுங்க. நீ பாத்ரூம் போய் இப்போதைக்கு இந்த ஈரத்துணிகளை கழட்டிடு. நான் உனக்கு வேற டிரஸ் தருகிறேன்" என்றாள்
பிறகு கொஞ்சம் நகர்ந்து அறைக்குள் நுழைய இடம் கொடுத்தான். சற்றுத் தயங்கியவன் இறுதியாக அறைக்குள் நுழைந்தான். தீபாவின் வீடு நன்றாக அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்களின் வீடு ஒரு மாடி ஆனால் நான்கு பெரிய அறைகள் உள்ளன. இந்த அறை அடிப்படையில் சாப்பாட்டு போன்ற நிறைய பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒரு படுக்கை மற்றும் பல பெரிய சோஃபாக்கள் உள்ளன. அந்த மனிதர் ஆச்சரியத்துடன் அறையைச் சுற்றிப் பார்த்தார்.
இந்த முறை தீபா அவனை நன்றாக பார்த்தாள். அவருக்கு குறைந்தபட்சம் 65
வயது இருக்கும், மிகவும் ஒல்லியாக இருக்கும். முகம் முழுவதும் தோல் சுருக்கம். ஒரு கணம் அந்த அறையைப் பார்த்தவன், இம்முறை தீபாவின் மீது கவனம் செலுத்தினான். தீபா ஸ்லீவ்லெஸ், நூடுல் ஸ்ட்ராப் நைட்டி அணிந்திருந்தாள். தீபாவின் பெரிய மார்பகங்களில் ஆழமான பிளவு தெரிகிறது. அந்த மனிதனின் பார்வை அதில்தான் இருந்தது.
அதை தீபா கவனிக்கவில்லை. பளிங்கு தரையில் மனிதனின் மேலங்கியில் இருந்து நீர் சொட்டிக்கொண்டிருந்தது. தீபா அவனைப் பார்த்து, "ஆமாம்! நீ நனைந்திருக்கிறாய்" என்றாள்.
அதற்கு அந்த மனிதர், "ஆமாம், அதனால்தான் நான் உள்ளே வர விரும்பவில்லை. உங்கள் சுத்தமான வீடு எனக்காக அழுக்காகிறது."
"இல்லை. நான் அப்படி நினைக்கவில்லை. கொஞ்ச நேரம் இப்படியே இருந்தால் உடம்பு குளிர்ச்சியடையும் என்று நினைக்கிறேன்."
"ஒண்ணுமில்ல மேடம். நமக்கு அந்த பழக்கம் இருக்கு."
தீபா சில கணங்கள் யோசித்தாள். பிறகு அந்த மனிதனிடம், "கேளுங்க. நீ பாத்ரூம் போய் இப்போதைக்கு இந்த ஈரத்துணிகளை கழட்டிடு. நான் உனக்கு வேற டிரஸ் தருகிறேன்" என்றாள்
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
12-09-2022, 03:25 AM
அந்த மனிதன் கட்ட குரலில் அமைதியாக, "மேடம், நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்? அது என்னால் செய்ய முடியாது."
தயவு செய்து இந்த ஈரமான ஆடைகளை கழற்றிவிடுங்கள் என்று நான் சொல்கிறேன்.
“எனது பெற்றோர் சமூக சேவகர்கள். ஏழைகளை எப்படி நேசிக்க வேண்டும் என்பது எங்களுக்குத் தெரியும்" என்று ஆதிகாரமான தொனியில் தீபா கூறினார்.
தீபா அந்த மனிதனிடம் சமீர் என்ற பயன்படுத்தப்படாத லுங்கியை கொடுத்தார். "எடுங்க! அங்கே ஒரு பாத்ரூம் இருக்கிறது. அங்கே போய் மாற்றுங்கள்."
இம்முறை தீபாவின் கட்டளையை அந்த மனிதனால் மீற முடியவில்லை. தீபா ஒரு டவலையும் லுங்கியையும் கொடுத்தாள். அந்த ஆள் பாத்ரூம் போன பிறகு ஷவர் சத்தம் கேட்டது. சிறிது நேரம் கழித்து, அந்த நபர் வெளியே வந்தார்.
அம் மனிதனின் மேல் உடல் தோல் மிகவும் செதில்களாகவும் சுருக்கமாகவும் இருந்தது. உடல் முழுவதும் முடி, தலையில் சில முடிகள் மற்றும் பெரிய தாடி வெள்ளையாகிவிட்டது. ஈர உடைகளை கையோடு கொண்டு வந்தான். அறையின் ஒரு மூலையில் அவர்களை விட்டுச் சென்றான்.
"நீங்க கவலைப்படாதீங்க.. புது டிரஸ் தருகிறேன்" என்றாள் தீபா.
அந்த நபர் ஆச்சரியத்துடன் தீபாவின் கண்களைப் பார்த்தார். அதே போல் குளிரில் நடுங்குகிறது. அவனது நிலைமையை பார்த்த தீபா, "ஐயோ.. குளிரில் நீ ரொம்ப கஷ்டப்படுகிறாய் என்று பார்க்கிறேன். இரு! நான் உனக்கு காபி போடுகிறேன். நீ இங்கயே உட்காரு" என்று அனுதாபமான குரலில் சொன்னாள் தீபா.
தீபா அவனுக்கு ஒரு பிளாஸ்டிக் நாற்காலியைக் கொடுத்தாள்.
அப்போது தீபா காபி போட சமையல் அறைக்கு சென்றாள்.
சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு தீபா ஒரு தட்டில் காபி மற்றும் சிற்றுண்டிகளுடன் அறைக்குள் நுழைந்தாள்.
அந்த மனிதர் கட்டிலில் படுத்திருந்த துக்குனைக் காட்டி, "ஆஹா.. உங்கள் மகன் மிகவும் அழகாக இருக்கிறான்" என்றார்.
தீபா சிரித்துக்கொண்டே, "நன்றி.. நீ இவற்றை சாப்பிடு" என்றாள்.
அதற்கு அவர், "இதற்குத் தேவை இல்லை, நீங்கள் ஏற்கனவே நிறைய நல்லது செய்திருக்கிறீர்கள்."
"இதனால் எந்தப் பயனும் இல்லை. இது என் கடமை. எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். தொடங்குங்கள்."
காபியும் ஸ்நாக்ஸும் முடிந்ததும் தீபாவிடம் அந்த ஆள், "மேடம் நீங்க செய்ததற்கு நன்றி. உலகத்தில் இன்னும் நல்லவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதை என்னால் பார்க்க முடிகிறது" என்றான்.
பேசும்போது தீபாவின் ஆழமான மார்பு பிளவையே பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான் அந்த மனிதன். தீபா இந்த முறை கவனித்தாள். சற்று வெட்கத்துடன் பார்த்தாள். உண்மையில், அத்தகைய கவர்ச்சியான நைட்டியை வெளியாட்கள் முன் அணியக்கூடாது. ஆனால் அந்த மனிதனை உள்ளே அழைக்கும் முன் அவள் அவ்வளவாக கவனிக்கவில்லை. அவள் கைகளால் மார்பகங்களை மறைக்க முயன்றாள்.
மறுபுறம், வெளியில் புயலும் மழையும் நிற்கும் அறிகுறியே இல்லை. அந்த மனிதர், "ஆ! என்ன ஒரு பேரழிவு!"
"ஆம். வானிலை ஆய்வாளர்கள், நிச்சயமாக, முன்னரே கணித்திருந்தனர்."
சிறிது நேரத்தில் அந்த மனிதன் சற்று அமைதியற்றான். "நான் இந்த முறை போறேன். உன்னை ரொம்ப கஷ்டப்படுத்திட்டேன்."
"என்ன! இந்தப் பேரழிவில் எங்கே போவீர்கள்? புயல் நிற்கும் வரை காத்திருங்கள்."
அந்த மனிதர் அமைதியைக் கலைத்து, "உங்கள் வீட்டில் வேறு யார் இருக்கிறார்கள்?"
"நான், என் கணவர் மற்றும் என் மகன். நாங்கள் மூவர்."
"சும்மா? வேறு யாரும் இல்லையா?"
"இல்லை. உண்மையில் இந்த வீட்டை நாங்கள் புதிதாக வாங்கினோம். என் கணவரின் பணியிடம் இந்த நகரத்தில் உள்ளது. அதனால்தான் அவர் இந்த வீட்டை
இங்கே வாங்கினார். எப்படியிருந்தாலும், உங்களிடம் யார் இருக்கிறார்கள்?" தீபா அவனிடம் கேட்டாள்.
மனிதன் சிரித்தான். "நானா? இந்த உலகில் எனக்கு யாரும் இல்லை, நான் தனியாக இருக்கிறேன், இப்போது இறக்க காத்திருக்கிறேன்."
"ஏன் அப்படிச் சொல்கிறாய்? எப்பொழுதும் தனியாகத்தானே இருந்தாய்?"
"இல்லை. நான் வேறு மாநிலத்தில் குடியிருந்தேன். நான் எனது கடன்களை எல்லாம் விற்று வேலைக்காக இந்த மாநிலத்திற்கு வந்தேன். எனக்கு ஒரு மனைவியும் இன்னொரு மகனும் இருந்தனர். அப்படித்தான் எங்கள் நாள் சென்றது. பிறகு ஒரு நாள் என் மகன் சாலை விபத்தில் இறந்தார். . ரெண்டு பேரும் தங்கியிருந்தோம்.அப்புறம் என் மனைவி ஒரு பத்தாண்டுக்கு முன்னாடி டைபாய்டுல இறந்துட்டாங்க.. இப்போ தனியா இருக்கேன்.. இந்த ஊருக்கு ஒரு பக்கத்துல ஒரு குடிசையில இருக்கேன்.. "நிஜமாவே அதைக்
கேட்டு ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு.."
தீபா பார்த்தாள் . அவன் கண்களில் கண்ணீர்.அவள் மிகவும் வருந்தினாள்.அந்த மனிதன் பிளாஸ்டிக் நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தான்.அப்போது தீபா சோபாவில் அமர்ந்திருந்தாள்.
இருவருக்கும் ஒரு அடி தூரம்.அவனை ஆறுதல்படுத்த தீபா அவன் முழங்காலில் கையை வைத்தாள்.அவன் பார்த்தான். தீபாவின் கண்களுக்குள்.பின் அழுதுகொண்டிருந்த குரலில், "இன்று என் மனதின் வலியைப் பகிர்ந்துகொள்வதை முதலில் பார்த்தேன். நீங்கள் எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறீர்களோ, அவ்வளவு அழகாக உங்கள் மனம் இருக்கிறது."
தீபா இந்த முறை வெட்கப்பட்டாள். "நான் அழகாக இருக்கிறேன் என்று யார் சொன்னது? நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்கள்."
"இல்லை, சத்தியமாக, மேடம்.
நீங்கள் மிகவும் அழகாக இருக்கிறீர்கள். உங்களைப் போன்ற ஒரு மனைவியைப் பெற்ற உங்கள் கணவர் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலி."
"அப்படியா? என் கணவர் நான் அழகாக இருப்பதாகச் சொன்னதில்லை!"
"நிச்சயமாக நீங்கள் அழகாக இருக்கிறீர்கள், நான் சொல்ல வேண்டும்!" அந்த மனிதன் தீபாவின் மார்பகங்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்
தயவு செய்து இந்த ஈரமான ஆடைகளை கழற்றிவிடுங்கள் என்று நான் சொல்கிறேன்.
“எனது பெற்றோர் சமூக சேவகர்கள். ஏழைகளை எப்படி நேசிக்க வேண்டும் என்பது எங்களுக்குத் தெரியும்" என்று ஆதிகாரமான தொனியில் தீபா கூறினார்.
தீபா அந்த மனிதனிடம் சமீர் என்ற பயன்படுத்தப்படாத லுங்கியை கொடுத்தார். "எடுங்க! அங்கே ஒரு பாத்ரூம் இருக்கிறது. அங்கே போய் மாற்றுங்கள்."
இம்முறை தீபாவின் கட்டளையை அந்த மனிதனால் மீற முடியவில்லை. தீபா ஒரு டவலையும் லுங்கியையும் கொடுத்தாள். அந்த ஆள் பாத்ரூம் போன பிறகு ஷவர் சத்தம் கேட்டது. சிறிது நேரம் கழித்து, அந்த நபர் வெளியே வந்தார்.
அம் மனிதனின் மேல் உடல் தோல் மிகவும் செதில்களாகவும் சுருக்கமாகவும் இருந்தது. உடல் முழுவதும் முடி, தலையில் சில முடிகள் மற்றும் பெரிய தாடி வெள்ளையாகிவிட்டது. ஈர உடைகளை கையோடு கொண்டு வந்தான். அறையின் ஒரு மூலையில் அவர்களை விட்டுச் சென்றான்.
"நீங்க கவலைப்படாதீங்க.. புது டிரஸ் தருகிறேன்" என்றாள் தீபா.
அந்த நபர் ஆச்சரியத்துடன் தீபாவின் கண்களைப் பார்த்தார். அதே போல் குளிரில் நடுங்குகிறது. அவனது நிலைமையை பார்த்த தீபா, "ஐயோ.. குளிரில் நீ ரொம்ப கஷ்டப்படுகிறாய் என்று பார்க்கிறேன். இரு! நான் உனக்கு காபி போடுகிறேன். நீ இங்கயே உட்காரு" என்று அனுதாபமான குரலில் சொன்னாள் தீபா.
தீபா அவனுக்கு ஒரு பிளாஸ்டிக் நாற்காலியைக் கொடுத்தாள்.
அப்போது தீபா காபி போட சமையல் அறைக்கு சென்றாள்.
சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு தீபா ஒரு தட்டில் காபி மற்றும் சிற்றுண்டிகளுடன் அறைக்குள் நுழைந்தாள்.
அந்த மனிதர் கட்டிலில் படுத்திருந்த துக்குனைக் காட்டி, "ஆஹா.. உங்கள் மகன் மிகவும் அழகாக இருக்கிறான்" என்றார்.
தீபா சிரித்துக்கொண்டே, "நன்றி.. நீ இவற்றை சாப்பிடு" என்றாள்.
அதற்கு அவர், "இதற்குத் தேவை இல்லை, நீங்கள் ஏற்கனவே நிறைய நல்லது செய்திருக்கிறீர்கள்."
"இதனால் எந்தப் பயனும் இல்லை. இது என் கடமை. எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். தொடங்குங்கள்."
காபியும் ஸ்நாக்ஸும் முடிந்ததும் தீபாவிடம் அந்த ஆள், "மேடம் நீங்க செய்ததற்கு நன்றி. உலகத்தில் இன்னும் நல்லவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதை என்னால் பார்க்க முடிகிறது" என்றான்.
பேசும்போது தீபாவின் ஆழமான மார்பு பிளவையே பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான் அந்த மனிதன். தீபா இந்த முறை கவனித்தாள். சற்று வெட்கத்துடன் பார்த்தாள். உண்மையில், அத்தகைய கவர்ச்சியான நைட்டியை வெளியாட்கள் முன் அணியக்கூடாது. ஆனால் அந்த மனிதனை உள்ளே அழைக்கும் முன் அவள் அவ்வளவாக கவனிக்கவில்லை. அவள் கைகளால் மார்பகங்களை மறைக்க முயன்றாள்.
மறுபுறம், வெளியில் புயலும் மழையும் நிற்கும் அறிகுறியே இல்லை. அந்த மனிதர், "ஆ! என்ன ஒரு பேரழிவு!"
"ஆம். வானிலை ஆய்வாளர்கள், நிச்சயமாக, முன்னரே கணித்திருந்தனர்."
சிறிது நேரத்தில் அந்த மனிதன் சற்று அமைதியற்றான். "நான் இந்த முறை போறேன். உன்னை ரொம்ப கஷ்டப்படுத்திட்டேன்."
"என்ன! இந்தப் பேரழிவில் எங்கே போவீர்கள்? புயல் நிற்கும் வரை காத்திருங்கள்."
அந்த மனிதர் அமைதியைக் கலைத்து, "உங்கள் வீட்டில் வேறு யார் இருக்கிறார்கள்?"
"நான், என் கணவர் மற்றும் என் மகன். நாங்கள் மூவர்."
"சும்மா? வேறு யாரும் இல்லையா?"
"இல்லை. உண்மையில் இந்த வீட்டை நாங்கள் புதிதாக வாங்கினோம். என் கணவரின் பணியிடம் இந்த நகரத்தில் உள்ளது. அதனால்தான் அவர் இந்த வீட்டை
இங்கே வாங்கினார். எப்படியிருந்தாலும், உங்களிடம் யார் இருக்கிறார்கள்?" தீபா அவனிடம் கேட்டாள்.
மனிதன் சிரித்தான். "நானா? இந்த உலகில் எனக்கு யாரும் இல்லை, நான் தனியாக இருக்கிறேன், இப்போது இறக்க காத்திருக்கிறேன்."
"ஏன் அப்படிச் சொல்கிறாய்? எப்பொழுதும் தனியாகத்தானே இருந்தாய்?"
"இல்லை. நான் வேறு மாநிலத்தில் குடியிருந்தேன். நான் எனது கடன்களை எல்லாம் விற்று வேலைக்காக இந்த மாநிலத்திற்கு வந்தேன். எனக்கு ஒரு மனைவியும் இன்னொரு மகனும் இருந்தனர். அப்படித்தான் எங்கள் நாள் சென்றது. பிறகு ஒரு நாள் என் மகன் சாலை விபத்தில் இறந்தார். . ரெண்டு பேரும் தங்கியிருந்தோம்.அப்புறம் என் மனைவி ஒரு பத்தாண்டுக்கு முன்னாடி டைபாய்டுல இறந்துட்டாங்க.. இப்போ தனியா இருக்கேன்.. இந்த ஊருக்கு ஒரு பக்கத்துல ஒரு குடிசையில இருக்கேன்.. "நிஜமாவே அதைக்
கேட்டு ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு.."
தீபா பார்த்தாள் . அவன் கண்களில் கண்ணீர்.அவள் மிகவும் வருந்தினாள்.அந்த மனிதன் பிளாஸ்டிக் நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தான்.அப்போது தீபா சோபாவில் அமர்ந்திருந்தாள்.
இருவருக்கும் ஒரு அடி தூரம்.அவனை ஆறுதல்படுத்த தீபா அவன் முழங்காலில் கையை வைத்தாள்.அவன் பார்த்தான். தீபாவின் கண்களுக்குள்.பின் அழுதுகொண்டிருந்த குரலில், "இன்று என் மனதின் வலியைப் பகிர்ந்துகொள்வதை முதலில் பார்த்தேன். நீங்கள் எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறீர்களோ, அவ்வளவு அழகாக உங்கள் மனம் இருக்கிறது."
தீபா இந்த முறை வெட்கப்பட்டாள். "நான் அழகாக இருக்கிறேன் என்று யார் சொன்னது? நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்கள்."
"இல்லை, சத்தியமாக, மேடம்.
நீங்கள் மிகவும் அழகாக இருக்கிறீர்கள். உங்களைப் போன்ற ஒரு மனைவியைப் பெற்ற உங்கள் கணவர் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலி."
"அப்படியா? என் கணவர் நான் அழகாக இருப்பதாகச் சொன்னதில்லை!"
"நிச்சயமாக நீங்கள் அழகாக இருக்கிறீர்கள், நான் சொல்ல வேண்டும்!" அந்த மனிதன் தீபாவின் மார்பகங்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்
12-09-2022, 03:28 AM
(12-09-2022, 03:03 AM)sagotharan Wrote: தீபா.. சமீபத்தில் எனது கதைகளில் சிலவற்றிற்கு நான் கதாநாயகியாக இந்தப்பெயரை தேர்வு செய்திருந்தேன்.
இந்த தீபா அப்பாவியாகவும், மிகுந்த இரக்க குணம் உள்ளவளாகவும் இருக்கிறாள்.
அடுத்து என்ன நடக்குமோ..
இன்னும் சூடான update கள் காத்திருக்கிறது
12-09-2022, 11:19 AM
(12-09-2022, 07:00 AM)AjitKumar Wrote: Are you translating the story from english?
No . Inspiration of this story
12-09-2022, 11:41 AM
அவனின் பாராட்டைக் கேட்ட தீபா மகிழ்ச்சி அடைந்தாள். அந்த ஆண் தன் மார்பகங்களையே பார்க்கிறான் என்பதை உணர்ந்து அவள் அவற்றை மறைக்க முயலவில்லை. “நன்றி” என்றாள். அவள் கை இன்னும் அவன் முழங்காலில் இருந்தது.
தீபா அவனிடம், "சரி. ஆனால் நீ சத்தியம் செய், இனி அழாதே" என்றாள்.
"யார் அழ வேண்டும், மேடம்? அழுகை வெளியே வருகிறது, என் வருத்தத்தை வேறு யாரிடம் பகிர்ந்து கொள்வது?"
“உன் எல்லா வலிகளையும் என்னுடன் பகிர்ந்து கொள்ளலாம், உனக்கு வேண்டுமானால் நான் உன் நண்பனாக இருக்கலாம்.
அந்த மனிதர் தீபாவை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். "சத்தியமா மேடம்? நீங்கள் என் நண்பனாக இருப்பீர்களா?"
"ம்ம்ம்... நான் சொன்னேனே!"
"உங்கள் இதயம் மிகவும் பெரியது." கண்ணீருடன் அந்த மனிதன் சொன்னான்.
இந்த நேரத்தில் தீபாவின் மகன் எழுந்து அழ ஆரம்பித்தான்.
"ஓ... அவருக்குப் பசிக்கிறது போலிருக்கிறது. .நீ மிகவும் பசியாக இருக்கிறாய் என்று எனக்குப் புரிகிறது!"
துகுன் தாய்ப்பாலைத் தவிர வேறு எதையும் சாப்பிடுவதில்லை. எனவே, இந்த நேரத்தில் அவனுக்கு பாலுட்ட வேண்டும் என்றால், இவர் அமைதியாக இருக்க மாட்டார். ஆனால் வெளியாளின் முன் தன் மார்பகங்களை வெளிப்படுத்தி அவள் எப்படி துகுனுக்கு தாய்ப்பால் கொடுக்க முடியும்? இவரை இங்கேயே விட்டுவிட்டு வேறு அறைக்கு சென்று துக்குன்னு ஊட்டுவது எரிச்சலாக இருக்கும். சிறிது நேரம் யோசித்த தீபா, துக்குனுக்கு இங்கேயே பாலூட்ட முடிவு செய்தாள், அதனால் அவள் மார்பில் முக்காடு போட்டாள்.
அந்த மனிதன் தீபாவின் மார்பகங்களை காமம் கொண்ட கண்களுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். தீபா அவன் கண்களை ஒரு கணம் பார்த்துவிட்டு தன் மார்பை முக்காடு போட்டு மூடிக்கொண்டாள். பிறகு சிரித்துக்கொண்டே, “துக்குன்னு ஒரு நிமிஷம் பசி தாங்காது” என்றாள்.
"நிச்சயமாக, குழந்தைகள் பசியுடன் இருந்தால் உடனடியாக உணவளிக்க வேண்டும்."
தீபா முக்காட்டை போர்த்தி, நைட்டியின் பட்டையை ஒரு பக்கமாக இறக்கி, ஒரு மார்பில் , துக்குனின் வாயில் முலைக்காம்பை வைத்தாள். அந்த நேரத்தில், துக்குனின் அழுகை நின்றது. தீபாவின் பாலை உள்ளே குடிக்க ஆரம்பித்தான்.அந்த மனிதன் மனதில் தீபாவின் பிரமாண்டமான மார்பகங்கள் திரைக்கு அடியில் எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பார்க்க முடிந்தது.
அந்த மனிதனின் வாழ் நாளில் இவ்வளவு அழகான, பெரிய, துடுக்கான மார்பகங்களை அவன் வாழ்நாளில் பார்த்ததே இல்லை. முலைக்காம்பு துக்குனின் வாய்க்குள் இருந்தாலும், சிறிது இடைவெளி யால் அவனால் கவனிக்க முடிந்தது. அந்த மனிதனுக்குப் பசி வந்தது.
அவன் அப்படி பார்ப்பதை பார்த்த தீபா ஏதோ யூகித்தாள். இவ்வளவு நேரம் தன் மறைப்பில் உள்ள மார்பகங்களையே அவன் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தபோது அவள் வெட்கப்பட்டாள்.
வேகமாக தன் மார்பகங்களை மூடினாள்.
“என்ன அப்படிப் பார்க்கிறாய்?” என்று சிரித்தபடி கேட்டாள் தீபா.
"நான் உங்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன் மேடம்."
"நான் இல்லை. நீங்கள் வேறு எதையோ பார்த்துக் கொண்டிருந்தீர்கள்."
"உங்களிடம் அனைத்தும் அழகு!"
"மறுபடியும் ஆரம்பிக்காதிங்க?"
"அழகாக இருப்பவர்களை அழகு என்று தானே அழைக்கப்பட வேண்டும்."
"அழகு என்றால் என்ன அர்த்தம்? ஒவ்வொன்றாக சொல்லுங்கள்."
"இல்லை. உனக்கு கோபம் வரலாம்."
"நாம் நண்பர்கள் என்று நான் சொல்லவில்லையா? நண்பர்கள் ஒரு நண்பரின் வார்த்தைகளை பொருட்படுத்த மாட்டார்கள்."
"மேடம், நீங்கள் சொல்லும் போது, நான் சொல்கிறேன், நீங்கள் இருவரும் மிகவும் அழகாக இருக்கிறீர்கள்."
இந்த 'இரண்டு' என்பதன் அர்த்தம் தீபாவிற்கு நன்றாகவே புரிந்தது. ஆனால் புரியாதது போல் நடித்தாள். அவள், "எந்த இருவரைப் பற்றி பேசுகிறீர்கள்? தெளிவாகச் சொல்லுங்கள்! ஏன் மறைமுகமாகப் பேசுகிறீர்கள்?"
"ஆமாம் ..... அதாவது உங்கள் மார்பகங்கள் தான் எவ்வளவு பெரிய மற்றும் செங்குத்தான, இறுக்கமான இருக்கிறது.
"உம்ம்.......கோபமா? இல்லை, நான் அப்படிக் கோபப்படவில்லை, ஏனென்றால், நான் உன்னை நண்பன் என்று அழைத்தேன். உன் நண்பர்களின் வார்த்தைகளை நீ பொருட்படுத்த வேண்டியதில்லை."
தீபா கவலைப்படாததைக் கண்டு அம்மனிதன் சமாதானம் அடைந்தான்.
தீபா இந்த நேரத்தில், "இது ஒரு பாராட்டு, என்னில் வேறு என்ன நல்லதைப் பார்க்கிறீர்கள்?"
"உன் மெல்லிய இடுப்பு, பளிங்கு போன்ற நீலமான கழுத்து , உன் தோலின் நிறம். சினிமா ஹீரோயின்கள் தோற்றுப் போகும் அளவுக்கு நீ அழகாக இருக்கிறாய்."
"முடிந்தது! இனி என்னால் பாராட்ட முடியாது." தீபா உரக்கச் சிரித்தாள்.
“ உங்கள் பேரு என்ன ?” என்று கேட்டாள் தீபா.
அம்மனிதன், "என் பெயர் பிர்ஜு, மேடம், மற்றும் உங்களுடையது?"
"என் பெயர் தீபா."
"அழகான பெயர்."
"மீண்டும் அதையே கூறக்கூடாது?" தீபா புன்னகையுடன் கூறினால்.
"
பால் குடித்துவிட்டு மீண்டும் தூங்கிவிட்டான் துக்குன். மேலும் மழை வெகுவாக குறைந்துள்ளது.
பிர்ஜு, "நான் போக வேண்டும் மேடம். இந்த முறை மழை கொஞ்சம் குறைந்துவிட்டது" என்கிறார்.
சொல்லப்போனால், பிர்ஜுவுடன் நேரம் செலவழிப்பதில் தீபா வருத்தப்படவில்லை. சமீர் காலையில் வேலைக்குச் செல்கிறான். எப்போதாவது மாலையில், எப்போதாவது இரவில் வீடு திரும்புவார். அந்த காதல் உணர்வு அவருக்கு இப்போது இல்லை. உண்மையில், அவர் பணம் சம்பாதிக்கும் இயந்திரமாக மாறிவிட்டார். பிர்ஜுவிடம் பேசி தீபா இன்று மிகவும் சிரித்தாள். இது அவள் மனதை மிகவும் சந்தோஷப்படுத்தியது.
அவள் வேகமாக, "ஏய் என்ன இவ்வளவு சீக்கிரம்? நீ என்கிட்ட எவ்வளவு நேரம் வேணும்னாலும் பேசு. நான் அந்த மாதிரி இல்லை" என்றாள்.
"இல்லை, உங்கள் கணவர் வந்தால் என்ன?" "அவர் மாலையில் வருகிறார், நிறைய நேரம் இருக்கிறது, அவர் வந்தால் நான் ஒரு புதிய நண்பரைக் கண்டுபிடித்தேன் என்று கூறுவேன்." தீபா சிரித்து சிரித்தாள். பிர்ஜுவும் சிரித்தாள்.
பிர்ஜு கூறுகிறார், "அப்படித்தான் நான் சொன்னேன். என் மனைவி இறந்த பிறகு, நான் முற்றிலும் தனியாக இருந்தேன். நீ என் நண்பனாகிவிட்டாய். ஆனால் என் மனைவியின் இடத்தை உன்னால் எடுக்க முடியாது."
"வாழ்க்கையில் நண்பனின் பங்கும் குறையாது!"
"ஆமாம். ஆனால் நண்பர்கள் மனைவி வேடங்களில் எல்லாம் நடிக்க முடியாது அல்லவா?" பிர்ஜு தீபாவின் முகத்தை ஆசையோடு தன் முகத்துடன் பார்த்தான்.
"ஆம். அவர்களால் முடியாது." தீபா ஒப்புக்கொண்டார்.
"அதனால்தான் நான் தனியாக இருக்கிறேன் என்று சொல்கிறேன். எனக்கு இனி வாழ விருப்பமில்லை.
மீண்டும் அந்த பேச்சுக்கள்?"
"அதனால் என்ன சொல்லுங்கள்? இவ்வுலகில் என் மீது கருணை காட்டுபவர் யார்? என் மனைவி போல் நான் இருக்கிறேன் என்று யார் சொல்வார்கள்?"
தீபாவிடம் இவ்வளவு நேரம் பேசிய பிறகு, தீபா மிகவும் மென்மையான மற்றும் கனிவான உள்ளம் கொண்ட பெண் என்பதை பிர்ஜு புரிந்து கொண்டார். தீபாவை பார்த்த முதல் பார்வையிலேயே பிர்ஜுவுக்கு பைத்தியம் பிடித்தது. தீபா மிகவும் கவர்ச்சியாகவும் அழகாகவும் இருந்தாள். பிர்ஜு தனது வாழ்நாளில் இவ்வளவு அழகான மற்றும் கவர்ச்சியான பெண்ணைப் பார்த்ததில்லை. அப்போது பிர்ஜு தொடர்ந்து பேசிக் கொண்டே தீபா மிகவும் அனுதாபமாக இருப்பதைக் கண்டு ஒரு திட்டம் தீட்டினார். அது முடியாத காரியம் என்றாலும் தீபாவுக்கு தூண்டில் கொடுப்பார் என்று நினைத்தார்.
தீபா போன்ற ஒரு கவர்ச்சியான பெண்ணை அவனால் அனுபவிக்க முடிந்தால், அது அவனுக்கு லாட்டரி அடித்ததற்கு சமம். அதனால் மெல்ல மெல்ல தீபாவை புகழ ஆரம்பித்தான்.
தீபா அவன் சொல்வதைக் கேட்டு மிகவும் மோசமாக உணர்ந்தாள். அவள் பிர்ஜுவு மீது பரிதாபமாக இருந்தாள். "உனக்கு என்ன வேண்டும் என்று தெளிவாக சொன்னால் மிகவும் நல்லது. நான் கொஞ்சம் முயற்சி செய்கிறேன்" என்றாள்.
"நான் ஒரு பெண்ணை மனைவியைப் போல நேசிக்க விரும்புகிறேன்."
தீபா, "சரி. அது சரி. அதில் நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் இருந்தால் என்னை உன் மனைவியாக நினைத்துக் கொள்ளலாம். நட்பிற்காக அதைச் செய்ய ஒப்புக்கொள்கிறேன். என்னிடம் பேசும் வரை நீ என்னைப் போலவே நினைப்பாய். உங்கள் மனைவி. இந்த நேரத்தில் நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறீர்களா?" தீபா அவனைப் பார்த்து சிரித்தாள்.
"உண்மையிலேயே நீங்க தானா தீபா மேடம்."
"உங்கள் மனைவியை 'மேடம்'னு கூப்பிடுவாங்க, என்னை மேடம்னு கூப்பிடுகிறீர்கள். இனிமே நான்தான் உன் மனைவி."
பிர்ஜுவின் கண்களில் நீர் வழிந்தது.
அதைப் பார்த்த தீபாவின் மனம் மிகவும் மென்மையாகிவிட்டது. "உன் மனைவியைப் பற்றி நீ மிகவும் வருத்தப்படுகிறாய் என்று எனக்குத் தெரியும். உங்கள் மனைவியின் இடத்தை என்னால் முழுமையாகப் பிடிக்க முடியாமல் போகலாம். ஆனால் உங்கள் மன அமைதிக்காக இதை என்னால் செய்ய முடியும்." பிர்ஜுவைக் கண்காணித்துக்கொண்டே சொல்கிறாள் தீபா.
பிர்ஜு, "நான் உன்னை செல்லமாக அழைக்கலாமா?" "நிச்சயமாக. மக்கள் அவருடைய மனைவியை 'அன்பே' என்று அழைக்கிறார்கள். இதில் என்ன ஆச்சரியம்
தீபா அவனிடம், "சரி. ஆனால் நீ சத்தியம் செய், இனி அழாதே" என்றாள்.
"யார் அழ வேண்டும், மேடம்? அழுகை வெளியே வருகிறது, என் வருத்தத்தை வேறு யாரிடம் பகிர்ந்து கொள்வது?"
“உன் எல்லா வலிகளையும் என்னுடன் பகிர்ந்து கொள்ளலாம், உனக்கு வேண்டுமானால் நான் உன் நண்பனாக இருக்கலாம்.
அந்த மனிதர் தீபாவை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். "சத்தியமா மேடம்? நீங்கள் என் நண்பனாக இருப்பீர்களா?"
"ம்ம்ம்... நான் சொன்னேனே!"
"உங்கள் இதயம் மிகவும் பெரியது." கண்ணீருடன் அந்த மனிதன் சொன்னான்.
இந்த நேரத்தில் தீபாவின் மகன் எழுந்து அழ ஆரம்பித்தான்.
"ஓ... அவருக்குப் பசிக்கிறது போலிருக்கிறது. .நீ மிகவும் பசியாக இருக்கிறாய் என்று எனக்குப் புரிகிறது!"
துகுன் தாய்ப்பாலைத் தவிர வேறு எதையும் சாப்பிடுவதில்லை. எனவே, இந்த நேரத்தில் அவனுக்கு பாலுட்ட வேண்டும் என்றால், இவர் அமைதியாக இருக்க மாட்டார். ஆனால் வெளியாளின் முன் தன் மார்பகங்களை வெளிப்படுத்தி அவள் எப்படி துகுனுக்கு தாய்ப்பால் கொடுக்க முடியும்? இவரை இங்கேயே விட்டுவிட்டு வேறு அறைக்கு சென்று துக்குன்னு ஊட்டுவது எரிச்சலாக இருக்கும். சிறிது நேரம் யோசித்த தீபா, துக்குனுக்கு இங்கேயே பாலூட்ட முடிவு செய்தாள், அதனால் அவள் மார்பில் முக்காடு போட்டாள்.
அந்த மனிதன் தீபாவின் மார்பகங்களை காமம் கொண்ட கண்களுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். தீபா அவன் கண்களை ஒரு கணம் பார்த்துவிட்டு தன் மார்பை முக்காடு போட்டு மூடிக்கொண்டாள். பிறகு சிரித்துக்கொண்டே, “துக்குன்னு ஒரு நிமிஷம் பசி தாங்காது” என்றாள்.
"நிச்சயமாக, குழந்தைகள் பசியுடன் இருந்தால் உடனடியாக உணவளிக்க வேண்டும்."
தீபா முக்காட்டை போர்த்தி, நைட்டியின் பட்டையை ஒரு பக்கமாக இறக்கி, ஒரு மார்பில் , துக்குனின் வாயில் முலைக்காம்பை வைத்தாள். அந்த நேரத்தில், துக்குனின் அழுகை நின்றது. தீபாவின் பாலை உள்ளே குடிக்க ஆரம்பித்தான்.அந்த மனிதன் மனதில் தீபாவின் பிரமாண்டமான மார்பகங்கள் திரைக்கு அடியில் எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பார்க்க முடிந்தது.
அந்த மனிதனின் வாழ் நாளில் இவ்வளவு அழகான, பெரிய, துடுக்கான மார்பகங்களை அவன் வாழ்நாளில் பார்த்ததே இல்லை. முலைக்காம்பு துக்குனின் வாய்க்குள் இருந்தாலும், சிறிது இடைவெளி யால் அவனால் கவனிக்க முடிந்தது. அந்த மனிதனுக்குப் பசி வந்தது.
அவன் அப்படி பார்ப்பதை பார்த்த தீபா ஏதோ யூகித்தாள். இவ்வளவு நேரம் தன் மறைப்பில் உள்ள மார்பகங்களையே அவன் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தபோது அவள் வெட்கப்பட்டாள்.
வேகமாக தன் மார்பகங்களை மூடினாள்.
“என்ன அப்படிப் பார்க்கிறாய்?” என்று சிரித்தபடி கேட்டாள் தீபா.
"நான் உங்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன் மேடம்."
"நான் இல்லை. நீங்கள் வேறு எதையோ பார்த்துக் கொண்டிருந்தீர்கள்."
"உங்களிடம் அனைத்தும் அழகு!"
"மறுபடியும் ஆரம்பிக்காதிங்க?"
"அழகாக இருப்பவர்களை அழகு என்று தானே அழைக்கப்பட வேண்டும்."
"அழகு என்றால் என்ன அர்த்தம்? ஒவ்வொன்றாக சொல்லுங்கள்."
"இல்லை. உனக்கு கோபம் வரலாம்."
"நாம் நண்பர்கள் என்று நான் சொல்லவில்லையா? நண்பர்கள் ஒரு நண்பரின் வார்த்தைகளை பொருட்படுத்த மாட்டார்கள்."
"மேடம், நீங்கள் சொல்லும் போது, நான் சொல்கிறேன், நீங்கள் இருவரும் மிகவும் அழகாக இருக்கிறீர்கள்."
இந்த 'இரண்டு' என்பதன் அர்த்தம் தீபாவிற்கு நன்றாகவே புரிந்தது. ஆனால் புரியாதது போல் நடித்தாள். அவள், "எந்த இருவரைப் பற்றி பேசுகிறீர்கள்? தெளிவாகச் சொல்லுங்கள்! ஏன் மறைமுகமாகப் பேசுகிறீர்கள்?"
"ஆமாம் ..... அதாவது உங்கள் மார்பகங்கள் தான் எவ்வளவு பெரிய மற்றும் செங்குத்தான, இறுக்கமான இருக்கிறது.
"உம்ம்.......கோபமா? இல்லை, நான் அப்படிக் கோபப்படவில்லை, ஏனென்றால், நான் உன்னை நண்பன் என்று அழைத்தேன். உன் நண்பர்களின் வார்த்தைகளை நீ பொருட்படுத்த வேண்டியதில்லை."
தீபா கவலைப்படாததைக் கண்டு அம்மனிதன் சமாதானம் அடைந்தான்.
தீபா இந்த நேரத்தில், "இது ஒரு பாராட்டு, என்னில் வேறு என்ன நல்லதைப் பார்க்கிறீர்கள்?"
"உன் மெல்லிய இடுப்பு, பளிங்கு போன்ற நீலமான கழுத்து , உன் தோலின் நிறம். சினிமா ஹீரோயின்கள் தோற்றுப் போகும் அளவுக்கு நீ அழகாக இருக்கிறாய்."
"முடிந்தது! இனி என்னால் பாராட்ட முடியாது." தீபா உரக்கச் சிரித்தாள்.
“ உங்கள் பேரு என்ன ?” என்று கேட்டாள் தீபா.
அம்மனிதன், "என் பெயர் பிர்ஜு, மேடம், மற்றும் உங்களுடையது?"
"என் பெயர் தீபா."
"அழகான பெயர்."
"மீண்டும் அதையே கூறக்கூடாது?" தீபா புன்னகையுடன் கூறினால்.
"
பால் குடித்துவிட்டு மீண்டும் தூங்கிவிட்டான் துக்குன். மேலும் மழை வெகுவாக குறைந்துள்ளது.
பிர்ஜு, "நான் போக வேண்டும் மேடம். இந்த முறை மழை கொஞ்சம் குறைந்துவிட்டது" என்கிறார்.
சொல்லப்போனால், பிர்ஜுவுடன் நேரம் செலவழிப்பதில் தீபா வருத்தப்படவில்லை. சமீர் காலையில் வேலைக்குச் செல்கிறான். எப்போதாவது மாலையில், எப்போதாவது இரவில் வீடு திரும்புவார். அந்த காதல் உணர்வு அவருக்கு இப்போது இல்லை. உண்மையில், அவர் பணம் சம்பாதிக்கும் இயந்திரமாக மாறிவிட்டார். பிர்ஜுவிடம் பேசி தீபா இன்று மிகவும் சிரித்தாள். இது அவள் மனதை மிகவும் சந்தோஷப்படுத்தியது.
அவள் வேகமாக, "ஏய் என்ன இவ்வளவு சீக்கிரம்? நீ என்கிட்ட எவ்வளவு நேரம் வேணும்னாலும் பேசு. நான் அந்த மாதிரி இல்லை" என்றாள்.
"இல்லை, உங்கள் கணவர் வந்தால் என்ன?" "அவர் மாலையில் வருகிறார், நிறைய நேரம் இருக்கிறது, அவர் வந்தால் நான் ஒரு புதிய நண்பரைக் கண்டுபிடித்தேன் என்று கூறுவேன்." தீபா சிரித்து சிரித்தாள். பிர்ஜுவும் சிரித்தாள்.
பிர்ஜு கூறுகிறார், "அப்படித்தான் நான் சொன்னேன். என் மனைவி இறந்த பிறகு, நான் முற்றிலும் தனியாக இருந்தேன். நீ என் நண்பனாகிவிட்டாய். ஆனால் என் மனைவியின் இடத்தை உன்னால் எடுக்க முடியாது."
"வாழ்க்கையில் நண்பனின் பங்கும் குறையாது!"
"ஆமாம். ஆனால் நண்பர்கள் மனைவி வேடங்களில் எல்லாம் நடிக்க முடியாது அல்லவா?" பிர்ஜு தீபாவின் முகத்தை ஆசையோடு தன் முகத்துடன் பார்த்தான்.
"ஆம். அவர்களால் முடியாது." தீபா ஒப்புக்கொண்டார்.
"அதனால்தான் நான் தனியாக இருக்கிறேன் என்று சொல்கிறேன். எனக்கு இனி வாழ விருப்பமில்லை.
மீண்டும் அந்த பேச்சுக்கள்?"
"அதனால் என்ன சொல்லுங்கள்? இவ்வுலகில் என் மீது கருணை காட்டுபவர் யார்? என் மனைவி போல் நான் இருக்கிறேன் என்று யார் சொல்வார்கள்?"
தீபாவிடம் இவ்வளவு நேரம் பேசிய பிறகு, தீபா மிகவும் மென்மையான மற்றும் கனிவான உள்ளம் கொண்ட பெண் என்பதை பிர்ஜு புரிந்து கொண்டார். தீபாவை பார்த்த முதல் பார்வையிலேயே பிர்ஜுவுக்கு பைத்தியம் பிடித்தது. தீபா மிகவும் கவர்ச்சியாகவும் அழகாகவும் இருந்தாள். பிர்ஜு தனது வாழ்நாளில் இவ்வளவு அழகான மற்றும் கவர்ச்சியான பெண்ணைப் பார்த்ததில்லை. அப்போது பிர்ஜு தொடர்ந்து பேசிக் கொண்டே தீபா மிகவும் அனுதாபமாக இருப்பதைக் கண்டு ஒரு திட்டம் தீட்டினார். அது முடியாத காரியம் என்றாலும் தீபாவுக்கு தூண்டில் கொடுப்பார் என்று நினைத்தார்.
தீபா போன்ற ஒரு கவர்ச்சியான பெண்ணை அவனால் அனுபவிக்க முடிந்தால், அது அவனுக்கு லாட்டரி அடித்ததற்கு சமம். அதனால் மெல்ல மெல்ல தீபாவை புகழ ஆரம்பித்தான்.
தீபா அவன் சொல்வதைக் கேட்டு மிகவும் மோசமாக உணர்ந்தாள். அவள் பிர்ஜுவு மீது பரிதாபமாக இருந்தாள். "உனக்கு என்ன வேண்டும் என்று தெளிவாக சொன்னால் மிகவும் நல்லது. நான் கொஞ்சம் முயற்சி செய்கிறேன்" என்றாள்.
"நான் ஒரு பெண்ணை மனைவியைப் போல நேசிக்க விரும்புகிறேன்."
தீபா, "சரி. அது சரி. அதில் நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் இருந்தால் என்னை உன் மனைவியாக நினைத்துக் கொள்ளலாம். நட்பிற்காக அதைச் செய்ய ஒப்புக்கொள்கிறேன். என்னிடம் பேசும் வரை நீ என்னைப் போலவே நினைப்பாய். உங்கள் மனைவி. இந்த நேரத்தில் நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறீர்களா?" தீபா அவனைப் பார்த்து சிரித்தாள்.
"உண்மையிலேயே நீங்க தானா தீபா மேடம்."
"உங்கள் மனைவியை 'மேடம்'னு கூப்பிடுவாங்க, என்னை மேடம்னு கூப்பிடுகிறீர்கள். இனிமே நான்தான் உன் மனைவி."
பிர்ஜுவின் கண்களில் நீர் வழிந்தது.
அதைப் பார்த்த தீபாவின் மனம் மிகவும் மென்மையாகிவிட்டது. "உன் மனைவியைப் பற்றி நீ மிகவும் வருத்தப்படுகிறாய் என்று எனக்குத் தெரியும். உங்கள் மனைவியின் இடத்தை என்னால் முழுமையாகப் பிடிக்க முடியாமல் போகலாம். ஆனால் உங்கள் மன அமைதிக்காக இதை என்னால் செய்ய முடியும்." பிர்ஜுவைக் கண்காணித்துக்கொண்டே சொல்கிறாள் தீபா.
பிர்ஜு, "நான் உன்னை செல்லமாக அழைக்கலாமா?" "நிச்சயமாக. மக்கள் அவருடைய மனைவியை 'அன்பே' என்று அழைக்கிறார்கள். இதில் என்ன ஆச்சரியம்
12-09-2022, 12:40 PM
(12-09-2022, 12:05 PM)GEETHA PRIYAN Wrote: நண்பா இது ஆங்கிலத்தில் இருந்து ட்ரான்ஸ்லேட் செய்யப்பட்டது என்பது ஒவ்வொரு வரியிலும் தெரிகிறது.
மன்னிக்கவும் . இந்த கதையினை நான் நிருத்திவிடவா ?????
12-09-2022, 04:34 PM
பிர்ஜு இப்போது ஒரு படி முன்னேற விரும்பினான். அவர் கூறுகிறார், "கணவர்கள் இன்னும் நிறைய செய்கிறார்கள்! நான் அதை செய்யட்டுமா?"
பிர்ஜூவின் ஆசையை தீபா புரிந்து கொண்டாள். அவள் சொல்கிறாள், "ஆனால் இந்த நேரத்தில் நீங்கள் இன்னும் எனக்கு அதிகமாக வேண்டும்."
பிர்ஜுவின் தொண்டை சோகத்தால் நிறைந்தது. அவர் சொன்னார், "நீங்கள் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டீர்கள், மேடம். உலகில் இவ்வளவு தாராளமாக யாரும் இல்லை. எல்லோரும் அனுதாபம் காட்டுகிறார்கள். ஆனால் உண்மையான பாத்திரத்தை எடுக்க நேரம் வரும்போது, எல்லோரும் பின்வாங்குகிறார்கள்."
உண்மையில் இது பிர்ஜுவின் திட்டம். தீபாவை பிடிவாதமாக செய்ய நினைத்தான், தீபா அவனை எல்லாம் செய்யட்டும். தீபாவின் மென்மையான மனது குறித்து அவன் மேலும் மேலும் நம்பிக்கையுடன் இருந்தான்.
"ஆனா அது எப்படி சாத்தியம்? நான் ஒருவரின் மனைவி" என்கிறார் தீபா.
"இவ்வளவு தியாகத்தை யாரும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள் என்று எனக்குத் தெரியும். தியாகம் அவ்வளவு எளிதானது அல்ல. நான் எழுந்திருக்கிறேன். இப்போது நான் வீட்டிற்கு செல்ல வேண்டும்."
"உனக்கு ஏன் இவ்வளவு அவசரம்? இனி என்னிடம் பேச விருப்பமில்லையா? உன்னிடம் பேசுவது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது."
"இல்லை மேடம். நீங்கள் பணக்காரர்கள். உங்கள் நேரம் மதிப்புமிக்கது. மேலும் நாங்கள் அற்பமானவர்கள், ஏழைகள். எங்களைப் போன்ற பயனற்றவர்களுடன் பழகுவது உங்கள் பொன்னான நேரத்தை வீணடிப்பதாகும்."
"ஏன் இப்படிப் பேசுகிறாய்? என்னிடம் இவ்வளவு நேரம் பேச வேண்டும் என்ற எண்ணம் உண்டா?" என்று சொல்லிக்கொண்டே தீபா “ஆ” என்று அவள் மார்பில் கை வைத்தாள்.
"என்ன விஷயம் மேடம்? உங்களுக்கு பிரச்சனையா?"
சொல்லப்போனால் தீபாவின் மார்பகங்கள் அதிகளவு பால் சுரக்கும். அவளது மகன் துகுன் பால் முழுவதையும் ஒரே நேரத்தில் முடிக்க முடியாது. பால் அழுத்தத்தால் தீபாவின் மார்பகங்கள் எப்போதும் வலியுடன் இருக்கும். அவள் எப்போதாவது மார்பகங்களை பம்ப் செய்து பாலை வெளியேற்ற முயற்சிக்கிறாள். ஆனால் பால் சரியாக சுரக்காது.
அவள் பிர்ஜுவின் முகத்தைப் பார்க்கிறாள், ஆனால் அவளது வலிக்கு என்ன காரணம் என்று அவனிடம் சொல்ல முடியவில்லை. "ஆமாம்" என்றான்.
"என்ன விஷயம் மேடம்? சொல்லுங்க. நான் கொஞ்சம் உதவி செய்ய முயற்சி செய்யலாம்." பிர்ஜு உற்சாகமாக சொன்னான்.
ஆனால் இந்த பிரச்சனையை தீபா எப்படி பிர்ஜூவிடம் கூறுகிறார்? இருந்தாலும் அவர் ஒரு புதுமுகம், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தன் பிரச்சனைகளை வெளிப்படையாகப் பேச அவர் பெண் இல்லை.
தீபாவின் இடது மார்பில் இருந்து கொஞ்சம் பால் குடித்த துக்குன் தூங்கினான். இடது மார்பகத்தில் பால் அழுத்தம் சற்று குறைந்தாலும் வலது மார்பகம் பால் அழுத்தத்தால் துடித்து வீங்கி இருந்தது. தீபா தன் வலது மார்பகத்தில் உள்ளங்கையை வைத்து வலியில் முகத்தை சிதைத்தாள்.
அனுபவம் வாய்ந்த பிர்ஜுவுக்கு தீபா ஏன் இவ்வளவு வேதனையில் இருக்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது கடினம் அல்ல.
மேடம், உங்க பிரச்சனை எங்க இருக்குன்னு எனக்கு தெரியும். பாலூட்டும் தாய்மார்கள் அனைவருக்கும் இது பொதுவான பிரச்சனை. என் மனைவிக்கும் இதே பிரச்சனை இருந்தது" என்றான்.
தீபா வெட்கப்பட்டாள். அவள் பிர்ஜுவின் முகத்தைப் பார்த்து, "ஆமாம். ரொம்ப வலிக்குது" என்றாள்.
"குறிப்பாக மார்பில் பால் அதிகம் உள்ளவர்கள்." பிர்ஜு கூறினார்.
பிர்ஜுவின் வார்த்தைகளால் தீபா வெட்கப்பட்டாள்.
"அதிக பால் இருந்தால், அவற்றை பிழிந்து விடுங்கள்." பிர்ஜு அறிவுறுத்துகிறார்.
"முயற்சி செய்தேன். ஆனால் அனைத்தும் வெளியே வருவதில்லை."
"ஒரு வகையான மார்பக பம்ப் உள்ளது."
தீபா சிரித்தாள். "என்னிடம் உள்ளது. ஆனால் அது அப்படி வேலை செய்யாது."
"எனக்குத் தெரியும். என் மனைவிக்கும் இதே பிரச்சனை இருந்தது."
"அவளுக்கும் அதே வலி இருந்ததா?" தீபா ஆர்வத்துடன் கேட்கிறாள்.
"ஆமாம். ஆனால் அவள் பிரச்சனை தீர்ந்துவிட்டது."
பிர்ஜு தீபாவின் முகத்தை ஒருமுறை பார்த்தான். பிறகு, “யாராவது வாயால் உறிஞ்சினால், எல்லாப் பாலும் சரியாக வெளியேறும்” என்கிறார்.
ஆனால் என் மகனால் அவ்வளவு குடிக்க முடியாது.
"அந்தக் குழந்தை இன்னும் எவ்வளவு தான் குடிக்கும்? நான் அவனைப் பற்றி பேசவில்லை."
"பிறகு?"
"ஒருவர் அந்த பாலை குடித்தால், உங்கள் பால் அழுத்தம் குறையும்."
தீபா வெட்கத்தால் குலுங்கினாள்.
பிர்ஜு மீண்டும் கூறுகிறார், "நீங்கள் உங்கள் கணவரைக் கேட்கலாம்."
சமீர் தீபாவின் அழகான மார்பகங்களைப் பற்றி எப்போதும் அலட்சியமாக இருப்பார். தீபாவின் மார்பகங்களை உறிஞ்சி பால் குடிப்பார் என்று நினைத்துப் பார்க்க முடியாதது.
தீபாவின் மௌனத்தைக் கவனித்த பிர்ஜு, "எனக்கு புரியுது.. அவன் சம்மதிக்க மாட்டான், இல்லையா?"
தீபா சம்மதமாக தலையசைத்தாள். "அப்படியானால் அது ஒரு பெரிய பிரச்சனை. அவர் செய்யாவிட்டால்" வாயால் உறிஞ்சினால் பால் எல்லாம் வெளியேறாது. அந்த மார்பக குழாய்கள் அனைத்தும் செயலற்று போகும்."
உங்கள் மனைவியின் பிரச்சனையை எப்படி தீர்த்து வைத்தீர்கள் என்று தீபா கூறுகிறார்.
"நான் அவள் பால் குடித்தேன்."
பிர்ஜுவின் பதிலைக் கேட்டு தீபா மிகவும் வெட்கப்பட்டாள்.
"ஒவ்வொரு கணவனும் தன் மனைவியின் பிரச்சனைகளுக்கு துணை நிற்க வேண்டும்."
"அவர் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை." தீபா மெதுவாகச் சொன்னாள்.
தீபா மீண்டும் அவள் மார்பில் கையை வைத்து “ஆ” என்று வலிய ஒலி எழுப்பினாள்.
"உன்னைப் போன்ற ஒரு அழகான பெண்ணின் வலியைப் பார்த்து நான் மிகவும் வருத்தப்பட்டேன்."
"நான் என்ன செய்வேன்? உங்களைப் போல் கடமையான கணவர் எனக்கு இல்லை." தீபா வருத்தம் தொனியில் சொன்னாள்.
பிர்ஜு ஒரு வாய்ப்பைப் பெறலாம் என்று நினைத்தார்.
அவர் மெதுவாக, “நான் உங்களுக்கு உதவ முடியும் மேடம்” என்றார்.
தீபா ஆர்வ தொனியில் “எப்படி?” என்றாள்.
“நீ அனுமதித்தால் உன் தாய்ப்பாலை என்னால் குடிக்க முடியும்.எனது உடல் மிகவும் பலவீனமாகவும், நோய்வாய்ப்பட்டதாகவும் இருக்கிறது.உன்னைப் போன்ற அழகான பெண்ணின் பால் குடிப்பது எனக்கு ஊட்டத்தையும் வலிமையையும் தரும்.இப்படி எனக்கு உதவுவது உனக்குப் புண்ணியமாக இருக்கும்.நீ வலியிலிருந்து விடுபடுங்கள்." இப்படிச் சொல்லி, இந்த முறை தீபா அவன் மீது கோபமாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தான் பிர்ஜு.ஆனால் இல்லை, தீபாவின் முகத்தில்
அப்படியொரு வெளிப்பாடு இல்லை.அவனை சிறிது நேரம் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்த தீபா, “அது எப்படி சாத்தியம்..ஐயா? உங்களுக்கு வயதாகிவிட்டது. நான் உங்களை மரியாதையுடன் பார்க்கிறேன். என் கணவரைத் தவிர வேறு ஒருவருக்கு என் மார்பகங்களை உறிஞ்சுவதற்கு நான் எப்படி அனுமதிப்பது? அது சாத்தியமில்லை."
"ஆனால் அது உங்கள் வலியைக் குறைக்காது. அது தொடர்ந்து வலித்தால், அது மற்ற பிரச்சனைகளை ஏற்படுத்தும்."
தீபா எதுவும் பேசவில்லை. ஆனால் அவளது மார்பில் வலி மெல்ல மெல்ல அதிகரித்தது. மார்பில் கைகளை வைத்து முகத்தை சிதைத்து பலவிதமான வலி மிகுந்த வார்த்தைகளை உதிர்த்தாள்.
"மேடம், நான் உங்களுக்கு கண்டிப்பாக உதவுவேன். நீங்கள் உங்கள் கையை உங்கள் மார்பில் இருந்து நகர்த்தவும்."
பிர்ஜுவின் வார்த்தையில் தீபா மெதுவாக தன் கையை தன் மார்பில் இருந்து விலக்கினாள்.
பிர்ஜு மெதுவாக தீபாவின் மார்பகங்களை நோக்கி கையை நீட்டினான். இந்த முறை பிர்ஜு தன் மார்பகங்களைத் தொடுவார் என்பதை தீபா உணர்ந்தாள். ஆனால் அவள் உறுதியாக இருந்தாள். பிர்ஜு தன் உள்ளங்கையை தீபாவின் வலது மார்பில் வைத்தான். ஆம்! பால் அழுத்தத்தில் இது மிகவும் கடினமாகிவிட்டது. தீபாவைப் போன்ற அழகான, இளம் இல்லத்தரசியின் மார்பகங்களைத் தொட முடிந்ததை நினைத்து பிர்ஜூக்கு அளவில்லாத மகிழ்ச்சி.
தீபாவோ, தன் கணவனைத் தவிர வேறு ஆண் தன் மார்பகங்களைத் தொடுவது இதுவே முதல் முறை என்று நினைத்து நடுங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.
பிர்ஜு தனது இரு கரடுமுரடான கைகளையும் மெதுவாக தீபாவின் அழகான மார்பில் தேய்க்க ஆரம்பித்தான். தீபா கண்களை மூடினாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து பிர்ஜு, "உங்கள் மகன் முற்றிலும் தூங்கிவிட்டான். அவனை படுக்க வைக்கவும்."
தீபா கண்களைத் திறந்து பிர்ஜுவைப் பார்த்தாள். அறிமுகமில்லாத தெருப் பிச்சைக்காரனை தன் மார்பைத் தொட எப்படி அனுமதிப்பது என்று அவளே வியந்தாள். ஆனால், பிர்ஜுவின் கட்டளைக்கு இடையறாது பணிந்தாள். தீபா எழுந்து மெதுவாக துக்குனை கட்டிலில் கிடத்தினாள். பிறகு மீண்டும் வந்து பிர்ஜுவின் முன் சோபாவில் அமர்ந்தாள். பிர்ஜுவின் முகத்தில் மகிழ்ச்சி தெரிந்தது. "மேடம் நீங்க ரொம்ப நல்லவர்." சிரித்துக்கொண்டே மீண்டும் தீபாவின் மார்பில் கை வைத்தான் பிர்ஜு. தீபாவின் இடது மார்பகம் கொஞ்சம் மென்மையாக இருக்கிறது, ஏனென்றால், சிறிது நேரத்திற்கு முன்பு, துக்குன் அங்கிருந்து பால் குடித்தார்.
ஆனால் பால் அழுத்தத்தில் வலது மார்பகம் மிகவும் கடினமாகிவிட்டது. பிர்ஜு தீபாவின் இரண்டு மார்பகங்களையும் தன் இரு கைகளால் வருடினான். தீபா "ஆஆ" என்று கத்தினாள்.
"உங்களுக்குப் பிடிக்குமா மேடம்?" பிர்ஜு கேட்கிறார்.
தீபா அமைதியாக இருந்தாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து தீபாவின் மார்பகங்களை லேசாக அழுத்த ஆரம்பித்தான் பிர்ஜு. "ஓ. அழகான மார்பகங்கள் மேடம்!
தீபா பிர்ஜுவை நோக்கி கண்களைத் திறந்து மீண்டும் கண்களை மூடினாள்.
தீபாவிடம் இருந்து எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லாததைக் கண்டு பிர்ஜுவின் தைரியம் மேலும் அதிகரித்தது. சிறிது நேரம் கழித்து, "உங்கள் அழகான மார்பகங்களை முழுசாக பார்க்க முடியவில்லை எனக்கு , தயவுசெய்து அவற்றை அரை நிர்வாணமாக காட்டுங்கள் மேடம்" என்றார்.
தீபா கண்களைத் திறந்து, பிர்ஜுவைப் பார்த்து, “நீயே திற” என்றாள்.
"நீங்கள் அனுமதித்தால் பிரச்சனை இல்லை." சொல்லிக்கொண்டே தீபாவின் நைட்டி பட்டைகளை பிர்ஜு இரண்டு கைகளிலும் பிடித்து கீழே இறக்க ஆரம்பித்தான். சிறிது நேரம் கழித்து, பிர்ஜுவின் பசியின் கண்களுக்கு அவளது இரண்டு மார்பகங்களும் முழுமையாக வெளிப்பட்டன. பிர்ஜு தனது வாழ்நாளில் இவ்வளவு அழகான முலைகளை பார்த்ததில்லை. ஓ! பெரிய மற்றும் செங்குத்தாக இருந்தது.
இரண்டு பரந்த மார்பின் நடுவில் திராட்சையை ஒத்த இரண்டு நிமிர்ந்த முலைக்காம்புகள் உள்ளன. பிர்ஜு தனது காமக் கண்களால் தீபாவின் மார்பகங்களைப் பார்க்கும் விதத்தைப் பார்த்து தீபா வெட்கப்படுகிறாள். "ஏய். என்ன அப்படிப் பார்க்கிறாய்? உன் வாழ்நாளில் ஒரு பெண்ணின் முலையை பார்த்ததில்லையா?"
"நான் பல முறை பார்த்திருக்கிறேன், மேடம். ஆனால் உங்களைப் போன்ற அழகான, கவர்ச்சியான மார்பகங்களை நான் பார்த்ததில்லை."
"நீங்கள் மீண்டும் புகழ ஆரம்பித்தீர்கள்."
"போய் இல்லை மேடம். நான் உண்மையைச் சொல்கிறேன்." பிர்ஜு இன்னும் தீபாவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
பிர்ஜு மீண்டும் தீபாவின் மார்பகங்களை கசக்க ஆரம்பித்தான். இம்முறை முன்பை விட அதிகமாக அழுத்திக்கொண்டிருந்தான். பிர்ஜு தன் மார்பில் இன்பம் அடைவதை தீபா உணர்ந்தாள். இதை உணர்ந்து அமைதியாக இருந்தாள். நேர்மையாக, அவள் மிகவும் மோசமாக உணரவில்லை.
சிறிது நேரம் கழித்து, பிர்ஜு மிகவும் பலமாக அழுத்த ஆரம்பித்தான். தீபா மிகுந்த வேதனையில் இருந்தாள். அவள், “ஆஹா! அவற்றை மெதுவாக அழுத்துங்கள்! ”
“பெரிய மார்பகங்கள், உங்கள் மேடம். அத்தகைய மார்பகங்களை மெதுவாக அழுத்துவது சாத்தியமில்லை. அழுத்தி கரைத்துவிடலாம் என்று தோன்றுகிறது” என்றான்.
"ஹ ஹ! தயவு செய்து... அவற்றை மெதுவாக அழுத்தவும்."
பிர்ஜுவின் மசாஜ் காரணமாக தீபாவின் இடது மார்பகம் வலியை உணரவில்லை. ஆனால் வலது மார்பகத்தில் பால் அழுத்தம் இருந்ததால் அதிக வலி ஏற்பட்டது. தீபா பிர்ஜுவின் கையை ஒரு கையால் பிடிக்க முயன்றாள். தீபாவின் வலது மார்பகத்தை அழுத்தியது.
பிர்ஜு மீண்டும் மீண்டும் தீபாவின் முலைகளையை பாராட்டி ஆவலுடன் அழுத்திக் கொண்டிருந்தான். தீபா ஒரே நேரத்தில் ஆறுதலையும் வலியையும் உணர்ந்தாள். சில சமயம் பிர்ஜூ தீபாவின் முலைக்காம்புகளை இரு கைகளின் விரல்களால் பிடித்து வெளியே இழுத்து ரேடியோ குமிழ் போல் திருப்பிக் கொண்டிருந்தான்.
தீபா "ஆஆ...மெதுவாக...!" தீபா தற்போது மேலாடையின்றி உள்ளார்.
நெடுநேரம் மார்பகங்களை அழுத்தி முறுக்கியதன் பலனாக தீபாவின் மார்பில் இருந்து பால் வெளியேறி பிர்ஜூவின் கையில் தேய்க்க ஆரம்பித்தது. தீபா பிர்ஜுவின் கண்களை அவ்வப்போது பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். இருவரும் கண்கலங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.
சமீர் இப்போதெல்லாம் மிகவும் பிஸியாக இருக்கிறார். வீடு திரும்பிய அவர், சாப்பிட்டுவிட்டு களைப்பில் சீக்கிரம் தூங்குவார். அவர்களுக்கிடையேயான உறவின் அதிர்வெண் முன்பை விட மிகவும் குறைந்துள்ளது. அந்த வகையில் தீபா பாலுறவு உண்ணாவிரதம் இருப்பவர். இன்று பிர்ஜு போன்ற அற்பமான தெருப் பிச்சைக்காரனின் கைகளில் தன் மார்பகங்களைத் தழுவியதால் அவள் மேலும் மேலும் உற்சாகமடைந்து வருகிறாள்.
அவள் ஒருமுறை, "என்ன நடந்தது? உறிஞ்ச மாட்டீர்களா? என் பால் குடித்து என் மார்பகங்களை ஒளிரச் செய்ய மாட்டீர்களா?"
பிர்ஜு மகிழ்ச்சியுடன், "கண்டிப்பாக மேடம். உங்கள் வலியை குறைக்கிறேன் என்று உறுதியளித்தேன். நான் என் வார்த்தையை மீறமாட்டேன். உண்மையில் நீங்கள் அனுமதித்தால் நான் முன்னேறுவேன்."
"அனுமதி இல்லாம இத்தனை நாளா இதையெல்லாம் செய்ய விடுவேன்?" பிர்ஜு தாமதிக்கவில்லை. தீபாவின் வலது பூப் பக்கம் தன் முகத்தை சாய்த்தான். துர்நாற்றம் வீசிய வாயில் முலைக்காம்பை எடுத்து பற்களால் லேசாக கடித்தார். "ஆ" என்றாள் தீபா.
பிர்ஜூவின் ஆசையை தீபா புரிந்து கொண்டாள். அவள் சொல்கிறாள், "ஆனால் இந்த நேரத்தில் நீங்கள் இன்னும் எனக்கு அதிகமாக வேண்டும்."
பிர்ஜுவின் தொண்டை சோகத்தால் நிறைந்தது. அவர் சொன்னார், "நீங்கள் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டீர்கள், மேடம். உலகில் இவ்வளவு தாராளமாக யாரும் இல்லை. எல்லோரும் அனுதாபம் காட்டுகிறார்கள். ஆனால் உண்மையான பாத்திரத்தை எடுக்க நேரம் வரும்போது, எல்லோரும் பின்வாங்குகிறார்கள்."
உண்மையில் இது பிர்ஜுவின் திட்டம். தீபாவை பிடிவாதமாக செய்ய நினைத்தான், தீபா அவனை எல்லாம் செய்யட்டும். தீபாவின் மென்மையான மனது குறித்து அவன் மேலும் மேலும் நம்பிக்கையுடன் இருந்தான்.
"ஆனா அது எப்படி சாத்தியம்? நான் ஒருவரின் மனைவி" என்கிறார் தீபா.
"இவ்வளவு தியாகத்தை யாரும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள் என்று எனக்குத் தெரியும். தியாகம் அவ்வளவு எளிதானது அல்ல. நான் எழுந்திருக்கிறேன். இப்போது நான் வீட்டிற்கு செல்ல வேண்டும்."
"உனக்கு ஏன் இவ்வளவு அவசரம்? இனி என்னிடம் பேச விருப்பமில்லையா? உன்னிடம் பேசுவது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது."
"இல்லை மேடம். நீங்கள் பணக்காரர்கள். உங்கள் நேரம் மதிப்புமிக்கது. மேலும் நாங்கள் அற்பமானவர்கள், ஏழைகள். எங்களைப் போன்ற பயனற்றவர்களுடன் பழகுவது உங்கள் பொன்னான நேரத்தை வீணடிப்பதாகும்."
"ஏன் இப்படிப் பேசுகிறாய்? என்னிடம் இவ்வளவு நேரம் பேச வேண்டும் என்ற எண்ணம் உண்டா?" என்று சொல்லிக்கொண்டே தீபா “ஆ” என்று அவள் மார்பில் கை வைத்தாள்.
"என்ன விஷயம் மேடம்? உங்களுக்கு பிரச்சனையா?"
சொல்லப்போனால் தீபாவின் மார்பகங்கள் அதிகளவு பால் சுரக்கும். அவளது மகன் துகுன் பால் முழுவதையும் ஒரே நேரத்தில் முடிக்க முடியாது. பால் அழுத்தத்தால் தீபாவின் மார்பகங்கள் எப்போதும் வலியுடன் இருக்கும். அவள் எப்போதாவது மார்பகங்களை பம்ப் செய்து பாலை வெளியேற்ற முயற்சிக்கிறாள். ஆனால் பால் சரியாக சுரக்காது.
அவள் பிர்ஜுவின் முகத்தைப் பார்க்கிறாள், ஆனால் அவளது வலிக்கு என்ன காரணம் என்று அவனிடம் சொல்ல முடியவில்லை. "ஆமாம்" என்றான்.
"என்ன விஷயம் மேடம்? சொல்லுங்க. நான் கொஞ்சம் உதவி செய்ய முயற்சி செய்யலாம்." பிர்ஜு உற்சாகமாக சொன்னான்.
ஆனால் இந்த பிரச்சனையை தீபா எப்படி பிர்ஜூவிடம் கூறுகிறார்? இருந்தாலும் அவர் ஒரு புதுமுகம், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தன் பிரச்சனைகளை வெளிப்படையாகப் பேச அவர் பெண் இல்லை.
தீபாவின் இடது மார்பில் இருந்து கொஞ்சம் பால் குடித்த துக்குன் தூங்கினான். இடது மார்பகத்தில் பால் அழுத்தம் சற்று குறைந்தாலும் வலது மார்பகம் பால் அழுத்தத்தால் துடித்து வீங்கி இருந்தது. தீபா தன் வலது மார்பகத்தில் உள்ளங்கையை வைத்து வலியில் முகத்தை சிதைத்தாள்.
அனுபவம் வாய்ந்த பிர்ஜுவுக்கு தீபா ஏன் இவ்வளவு வேதனையில் இருக்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது கடினம் அல்ல.
மேடம், உங்க பிரச்சனை எங்க இருக்குன்னு எனக்கு தெரியும். பாலூட்டும் தாய்மார்கள் அனைவருக்கும் இது பொதுவான பிரச்சனை. என் மனைவிக்கும் இதே பிரச்சனை இருந்தது" என்றான்.
தீபா வெட்கப்பட்டாள். அவள் பிர்ஜுவின் முகத்தைப் பார்த்து, "ஆமாம். ரொம்ப வலிக்குது" என்றாள்.
"குறிப்பாக மார்பில் பால் அதிகம் உள்ளவர்கள்." பிர்ஜு கூறினார்.
பிர்ஜுவின் வார்த்தைகளால் தீபா வெட்கப்பட்டாள்.
"அதிக பால் இருந்தால், அவற்றை பிழிந்து விடுங்கள்." பிர்ஜு அறிவுறுத்துகிறார்.
"முயற்சி செய்தேன். ஆனால் அனைத்தும் வெளியே வருவதில்லை."
"ஒரு வகையான மார்பக பம்ப் உள்ளது."
தீபா சிரித்தாள். "என்னிடம் உள்ளது. ஆனால் அது அப்படி வேலை செய்யாது."
"எனக்குத் தெரியும். என் மனைவிக்கும் இதே பிரச்சனை இருந்தது."
"அவளுக்கும் அதே வலி இருந்ததா?" தீபா ஆர்வத்துடன் கேட்கிறாள்.
"ஆமாம். ஆனால் அவள் பிரச்சனை தீர்ந்துவிட்டது."
பிர்ஜு தீபாவின் முகத்தை ஒருமுறை பார்த்தான். பிறகு, “யாராவது வாயால் உறிஞ்சினால், எல்லாப் பாலும் சரியாக வெளியேறும்” என்கிறார்.
ஆனால் என் மகனால் அவ்வளவு குடிக்க முடியாது.
"அந்தக் குழந்தை இன்னும் எவ்வளவு தான் குடிக்கும்? நான் அவனைப் பற்றி பேசவில்லை."
"பிறகு?"
"ஒருவர் அந்த பாலை குடித்தால், உங்கள் பால் அழுத்தம் குறையும்."
தீபா வெட்கத்தால் குலுங்கினாள்.
பிர்ஜு மீண்டும் கூறுகிறார், "நீங்கள் உங்கள் கணவரைக் கேட்கலாம்."
சமீர் தீபாவின் அழகான மார்பகங்களைப் பற்றி எப்போதும் அலட்சியமாக இருப்பார். தீபாவின் மார்பகங்களை உறிஞ்சி பால் குடிப்பார் என்று நினைத்துப் பார்க்க முடியாதது.
தீபாவின் மௌனத்தைக் கவனித்த பிர்ஜு, "எனக்கு புரியுது.. அவன் சம்மதிக்க மாட்டான், இல்லையா?"
தீபா சம்மதமாக தலையசைத்தாள். "அப்படியானால் அது ஒரு பெரிய பிரச்சனை. அவர் செய்யாவிட்டால்" வாயால் உறிஞ்சினால் பால் எல்லாம் வெளியேறாது. அந்த மார்பக குழாய்கள் அனைத்தும் செயலற்று போகும்."
உங்கள் மனைவியின் பிரச்சனையை எப்படி தீர்த்து வைத்தீர்கள் என்று தீபா கூறுகிறார்.
"நான் அவள் பால் குடித்தேன்."
பிர்ஜுவின் பதிலைக் கேட்டு தீபா மிகவும் வெட்கப்பட்டாள்.
"ஒவ்வொரு கணவனும் தன் மனைவியின் பிரச்சனைகளுக்கு துணை நிற்க வேண்டும்."
"அவர் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை." தீபா மெதுவாகச் சொன்னாள்.
தீபா மீண்டும் அவள் மார்பில் கையை வைத்து “ஆ” என்று வலிய ஒலி எழுப்பினாள்.
"உன்னைப் போன்ற ஒரு அழகான பெண்ணின் வலியைப் பார்த்து நான் மிகவும் வருத்தப்பட்டேன்."
"நான் என்ன செய்வேன்? உங்களைப் போல் கடமையான கணவர் எனக்கு இல்லை." தீபா வருத்தம் தொனியில் சொன்னாள்.
பிர்ஜு ஒரு வாய்ப்பைப் பெறலாம் என்று நினைத்தார்.
அவர் மெதுவாக, “நான் உங்களுக்கு உதவ முடியும் மேடம்” என்றார்.
தீபா ஆர்வ தொனியில் “எப்படி?” என்றாள்.
“நீ அனுமதித்தால் உன் தாய்ப்பாலை என்னால் குடிக்க முடியும்.எனது உடல் மிகவும் பலவீனமாகவும், நோய்வாய்ப்பட்டதாகவும் இருக்கிறது.உன்னைப் போன்ற அழகான பெண்ணின் பால் குடிப்பது எனக்கு ஊட்டத்தையும் வலிமையையும் தரும்.இப்படி எனக்கு உதவுவது உனக்குப் புண்ணியமாக இருக்கும்.நீ வலியிலிருந்து விடுபடுங்கள்." இப்படிச் சொல்லி, இந்த முறை தீபா அவன் மீது கோபமாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தான் பிர்ஜு.ஆனால் இல்லை, தீபாவின் முகத்தில்
அப்படியொரு வெளிப்பாடு இல்லை.அவனை சிறிது நேரம் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்த தீபா, “அது எப்படி சாத்தியம்..ஐயா? உங்களுக்கு வயதாகிவிட்டது. நான் உங்களை மரியாதையுடன் பார்க்கிறேன். என் கணவரைத் தவிர வேறு ஒருவருக்கு என் மார்பகங்களை உறிஞ்சுவதற்கு நான் எப்படி அனுமதிப்பது? அது சாத்தியமில்லை."
"ஆனால் அது உங்கள் வலியைக் குறைக்காது. அது தொடர்ந்து வலித்தால், அது மற்ற பிரச்சனைகளை ஏற்படுத்தும்."
தீபா எதுவும் பேசவில்லை. ஆனால் அவளது மார்பில் வலி மெல்ல மெல்ல அதிகரித்தது. மார்பில் கைகளை வைத்து முகத்தை சிதைத்து பலவிதமான வலி மிகுந்த வார்த்தைகளை உதிர்த்தாள்.
"மேடம், நான் உங்களுக்கு கண்டிப்பாக உதவுவேன். நீங்கள் உங்கள் கையை உங்கள் மார்பில் இருந்து நகர்த்தவும்."
பிர்ஜுவின் வார்த்தையில் தீபா மெதுவாக தன் கையை தன் மார்பில் இருந்து விலக்கினாள்.
பிர்ஜு மெதுவாக தீபாவின் மார்பகங்களை நோக்கி கையை நீட்டினான். இந்த முறை பிர்ஜு தன் மார்பகங்களைத் தொடுவார் என்பதை தீபா உணர்ந்தாள். ஆனால் அவள் உறுதியாக இருந்தாள். பிர்ஜு தன் உள்ளங்கையை தீபாவின் வலது மார்பில் வைத்தான். ஆம்! பால் அழுத்தத்தில் இது மிகவும் கடினமாகிவிட்டது. தீபாவைப் போன்ற அழகான, இளம் இல்லத்தரசியின் மார்பகங்களைத் தொட முடிந்ததை நினைத்து பிர்ஜூக்கு அளவில்லாத மகிழ்ச்சி.
தீபாவோ, தன் கணவனைத் தவிர வேறு ஆண் தன் மார்பகங்களைத் தொடுவது இதுவே முதல் முறை என்று நினைத்து நடுங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.
பிர்ஜு தனது இரு கரடுமுரடான கைகளையும் மெதுவாக தீபாவின் அழகான மார்பில் தேய்க்க ஆரம்பித்தான். தீபா கண்களை மூடினாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து பிர்ஜு, "உங்கள் மகன் முற்றிலும் தூங்கிவிட்டான். அவனை படுக்க வைக்கவும்."
தீபா கண்களைத் திறந்து பிர்ஜுவைப் பார்த்தாள். அறிமுகமில்லாத தெருப் பிச்சைக்காரனை தன் மார்பைத் தொட எப்படி அனுமதிப்பது என்று அவளே வியந்தாள். ஆனால், பிர்ஜுவின் கட்டளைக்கு இடையறாது பணிந்தாள். தீபா எழுந்து மெதுவாக துக்குனை கட்டிலில் கிடத்தினாள். பிறகு மீண்டும் வந்து பிர்ஜுவின் முன் சோபாவில் அமர்ந்தாள். பிர்ஜுவின் முகத்தில் மகிழ்ச்சி தெரிந்தது. "மேடம் நீங்க ரொம்ப நல்லவர்." சிரித்துக்கொண்டே மீண்டும் தீபாவின் மார்பில் கை வைத்தான் பிர்ஜு. தீபாவின் இடது மார்பகம் கொஞ்சம் மென்மையாக இருக்கிறது, ஏனென்றால், சிறிது நேரத்திற்கு முன்பு, துக்குன் அங்கிருந்து பால் குடித்தார்.
ஆனால் பால் அழுத்தத்தில் வலது மார்பகம் மிகவும் கடினமாகிவிட்டது. பிர்ஜு தீபாவின் இரண்டு மார்பகங்களையும் தன் இரு கைகளால் வருடினான். தீபா "ஆஆ" என்று கத்தினாள்.
"உங்களுக்குப் பிடிக்குமா மேடம்?" பிர்ஜு கேட்கிறார்.
தீபா அமைதியாக இருந்தாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து தீபாவின் மார்பகங்களை லேசாக அழுத்த ஆரம்பித்தான் பிர்ஜு. "ஓ. அழகான மார்பகங்கள் மேடம்!
தீபா பிர்ஜுவை நோக்கி கண்களைத் திறந்து மீண்டும் கண்களை மூடினாள்.
தீபாவிடம் இருந்து எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லாததைக் கண்டு பிர்ஜுவின் தைரியம் மேலும் அதிகரித்தது. சிறிது நேரம் கழித்து, "உங்கள் அழகான மார்பகங்களை முழுசாக பார்க்க முடியவில்லை எனக்கு , தயவுசெய்து அவற்றை அரை நிர்வாணமாக காட்டுங்கள் மேடம்" என்றார்.
தீபா கண்களைத் திறந்து, பிர்ஜுவைப் பார்த்து, “நீயே திற” என்றாள்.
"நீங்கள் அனுமதித்தால் பிரச்சனை இல்லை." சொல்லிக்கொண்டே தீபாவின் நைட்டி பட்டைகளை பிர்ஜு இரண்டு கைகளிலும் பிடித்து கீழே இறக்க ஆரம்பித்தான். சிறிது நேரம் கழித்து, பிர்ஜுவின் பசியின் கண்களுக்கு அவளது இரண்டு மார்பகங்களும் முழுமையாக வெளிப்பட்டன. பிர்ஜு தனது வாழ்நாளில் இவ்வளவு அழகான முலைகளை பார்த்ததில்லை. ஓ! பெரிய மற்றும் செங்குத்தாக இருந்தது.
இரண்டு பரந்த மார்பின் நடுவில் திராட்சையை ஒத்த இரண்டு நிமிர்ந்த முலைக்காம்புகள் உள்ளன. பிர்ஜு தனது காமக் கண்களால் தீபாவின் மார்பகங்களைப் பார்க்கும் விதத்தைப் பார்த்து தீபா வெட்கப்படுகிறாள். "ஏய். என்ன அப்படிப் பார்க்கிறாய்? உன் வாழ்நாளில் ஒரு பெண்ணின் முலையை பார்த்ததில்லையா?"
"நான் பல முறை பார்த்திருக்கிறேன், மேடம். ஆனால் உங்களைப் போன்ற அழகான, கவர்ச்சியான மார்பகங்களை நான் பார்த்ததில்லை."
"நீங்கள் மீண்டும் புகழ ஆரம்பித்தீர்கள்."
"போய் இல்லை மேடம். நான் உண்மையைச் சொல்கிறேன்." பிர்ஜு இன்னும் தீபாவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
பிர்ஜு மீண்டும் தீபாவின் மார்பகங்களை கசக்க ஆரம்பித்தான். இம்முறை முன்பை விட அதிகமாக அழுத்திக்கொண்டிருந்தான். பிர்ஜு தன் மார்பில் இன்பம் அடைவதை தீபா உணர்ந்தாள். இதை உணர்ந்து அமைதியாக இருந்தாள். நேர்மையாக, அவள் மிகவும் மோசமாக உணரவில்லை.
சிறிது நேரம் கழித்து, பிர்ஜு மிகவும் பலமாக அழுத்த ஆரம்பித்தான். தீபா மிகுந்த வேதனையில் இருந்தாள். அவள், “ஆஹா! அவற்றை மெதுவாக அழுத்துங்கள்! ”
“பெரிய மார்பகங்கள், உங்கள் மேடம். அத்தகைய மார்பகங்களை மெதுவாக அழுத்துவது சாத்தியமில்லை. அழுத்தி கரைத்துவிடலாம் என்று தோன்றுகிறது” என்றான்.
"ஹ ஹ! தயவு செய்து... அவற்றை மெதுவாக அழுத்தவும்."
பிர்ஜுவின் மசாஜ் காரணமாக தீபாவின் இடது மார்பகம் வலியை உணரவில்லை. ஆனால் வலது மார்பகத்தில் பால் அழுத்தம் இருந்ததால் அதிக வலி ஏற்பட்டது. தீபா பிர்ஜுவின் கையை ஒரு கையால் பிடிக்க முயன்றாள். தீபாவின் வலது மார்பகத்தை அழுத்தியது.
பிர்ஜு மீண்டும் மீண்டும் தீபாவின் முலைகளையை பாராட்டி ஆவலுடன் அழுத்திக் கொண்டிருந்தான். தீபா ஒரே நேரத்தில் ஆறுதலையும் வலியையும் உணர்ந்தாள். சில சமயம் பிர்ஜூ தீபாவின் முலைக்காம்புகளை இரு கைகளின் விரல்களால் பிடித்து வெளியே இழுத்து ரேடியோ குமிழ் போல் திருப்பிக் கொண்டிருந்தான்.
தீபா "ஆஆ...மெதுவாக...!" தீபா தற்போது மேலாடையின்றி உள்ளார்.
நெடுநேரம் மார்பகங்களை அழுத்தி முறுக்கியதன் பலனாக தீபாவின் மார்பில் இருந்து பால் வெளியேறி பிர்ஜூவின் கையில் தேய்க்க ஆரம்பித்தது. தீபா பிர்ஜுவின் கண்களை அவ்வப்போது பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். இருவரும் கண்கலங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.
சமீர் இப்போதெல்லாம் மிகவும் பிஸியாக இருக்கிறார். வீடு திரும்பிய அவர், சாப்பிட்டுவிட்டு களைப்பில் சீக்கிரம் தூங்குவார். அவர்களுக்கிடையேயான உறவின் அதிர்வெண் முன்பை விட மிகவும் குறைந்துள்ளது. அந்த வகையில் தீபா பாலுறவு உண்ணாவிரதம் இருப்பவர். இன்று பிர்ஜு போன்ற அற்பமான தெருப் பிச்சைக்காரனின் கைகளில் தன் மார்பகங்களைத் தழுவியதால் அவள் மேலும் மேலும் உற்சாகமடைந்து வருகிறாள்.
அவள் ஒருமுறை, "என்ன நடந்தது? உறிஞ்ச மாட்டீர்களா? என் பால் குடித்து என் மார்பகங்களை ஒளிரச் செய்ய மாட்டீர்களா?"
பிர்ஜு மகிழ்ச்சியுடன், "கண்டிப்பாக மேடம். உங்கள் வலியை குறைக்கிறேன் என்று உறுதியளித்தேன். நான் என் வார்த்தையை மீறமாட்டேன். உண்மையில் நீங்கள் அனுமதித்தால் நான் முன்னேறுவேன்."
"அனுமதி இல்லாம இத்தனை நாளா இதையெல்லாம் செய்ய விடுவேன்?" பிர்ஜு தாமதிக்கவில்லை. தீபாவின் வலது பூப் பக்கம் தன் முகத்தை சாய்த்தான். துர்நாற்றம் வீசிய வாயில் முலைக்காம்பை எடுத்து பற்களால் லேசாக கடித்தார். "ஆ" என்றாள் தீபா.
12-09-2022, 06:06 PM
(12-09-2022, 05:53 PM)haricha Wrote: இந்த கதை English கதைதான்... சிறந்த கதை... தமிழ் மொழியை பயன்படுத்தி இந்த கதையை இன்னும் சிறந்த கதையாக கொண்டுசெல்லலாம்...தமிழ் மொழியில் அவ்வளவு நளினம் உள்ளது.... தொடர்ந்து எழுதுங்கள் நண்பா ...
மிக்க நன்றி நண்பா . உங்களுக்காக தொடர்கிறேன்
12-09-2022, 11:44 PM
பிர்ஜு தனது சூடான நாக்கால் சிறிது நேரம் அவளது முலைக்காம்புகளை நக்கினான், பிறகு, உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான். பிர்ஜு தீபாவின் சுவையான, இனிப்பான பாலை ஆர்வத்துடன் குடிக்க ஆரம்பித்தான்.
அவர், "ஆஹா! உங்கள் பால் எவ்வளவு இனிமையானது மேடம்! உங்கள் மகன் அதிர்ஷ்டசாலி!"
"அடடா! வீண் பேச்சு பேசாதே. நீ செய்வதை அமைதியாகச் செய்!"
பிர்ஜு பால் உறிஞ்சி குடித்துக்கொண்டிருந்தாள். இதற்கிடையில், தீபாவின் மார்பில் பால் அழுத்தம் குறைய, அவளுக்கு சுகமாக இருந்தது. அவள் முலைக்காம்புகளை உணர்ந்த ஒரு அன்னிய ஆணின் சூடான நாக்கால் அவள் தொடர்ந்து தூண்டப்பட்டாள்.
தீபா ஒரு கட்டத்தில் மேல் மிகவும் உற்சாகமாக இருந்ததால் பிர்ஜுவின் தலையை அன்புடன் தடவ ஆரம்பித்தாள்.
அவள் பிர்ஜுவின் கைகளில் ஒன்றைப் பிடித்து தன் இடது மார்பில் வைத்தாள். பிர்ஜு அதை அழுத்தி நிப்பிளை இழுக்க ஆரம்பித்தான். 'ஸ்ளர்ப்ப்..ஸ்ளர்ப்ப்' என்ற சத்தத்துடன் மற்ற மார்பகத்தை வலுவாக உறிஞ்சினான். அவர் பால் குடித்துக்கொண்டிருந்தார், அதே நேரத்தில், "மிகவும் சுவையான, திருப்திகரமான பால்... அத்தகைய பாலின் சுவைத்து வாழ்க்கையில் மறக்காது" என்று பலவிதமான கருத்துக்களைச் சொன்னார்.
சிறிது நேரம் கழித்து, தீபா பிர்ஜுவின் நெற்றியில் தானே முத்தமிடத் தொடங்கினார். அவனிடம் மெல்லிய குரலில், "நன்றாகக் குடியுங்கள் ஐயா, மனசுக்கு நிறைவாகக் குடியுங்கள். உங்கள் வாழ்நாளில் இவ்வளவு இனிப்புப் பாலை நீங்கள் குடித்ததில்லை. சுவையாக இருந்ததைச் சொல்லுங்கள். என் சத்துள்ள பாலை குடிப்பதால் உங்களுக்கு வலிமை கிடைக்கும். எனக்கும் கொடுங்கள். நிவாரணமும் கூட. என் மார்பகங்கள் நிறைய பால் சுரக்கிறது. நான் பாலின் அழுத்தத்தால் மிகவும் அவதிப்படுகிறேன். தயவுசெய்து என் பாலை குடிப்பதன் மூலம் என் மார்பு அழுத்தத்தைக் குறைக்கவும்."
"ஆமாம், ஆமாம், மேடம். உங்களுக்காக என்னால் இவ்வளவு செய்ய முடியும். அது நம் இருவருக்கும் பரஸ்பரம் பயனளிக்கும்." என்று சொல்லிக்கொண்டே தீபாவின் பாலை மேலும் வலுக்கட்டாயமாக குடிக்க ஆரம்பித்தான் பிர்ஜு.
இந்த நேரத்தில் தீபா மிகவும் உற்சாகமாக இருக்கிறார். பிர்ஜுவின் தலை முடியை இரு கைகளாலும் பிடித்து பிர்ஜுவின் தலையை தன் மார்பில் வைத்து அழுத்தி அவன் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள். இம்முறை அவளது கண்ணியில் இருந்து கண்ணீர் வர, அவள் முகத்தை நனைந்து கொண்டிருந்தது.
சிறிது நேரத்தில் தீபாவின் சரியான தாய்ப்பாலை பிர்ஜு சாப்பிட்டான். இம்முறை அவள் மார்பகங்கள் மிகவும் மென்மையாக இருந்தது. ஏனெனில், முன்பு போல் தற்போது அதில் பால் அழுத்தம் இல்லை.
தீபா மிகவும் உற்சாகமாக இருப்பதை அனுபவமிக்க பிர்ஜு உணர்ந்தார். இம்முறை தன் முகத்தை தூக்கி தீபாவின் இடது மார்பகத்தில் வைத்தான், அதில் துக்கன் குடித்தாலும் இன்னும் நிறைய பால் மிச்சம் இருக்கிறது. தீபாவின் வலது மார்பில் பிர்ஜுவின் வாயில் எச்சில் தடவி பளபளக்கிறது. முலைக்காம்பைச் சுற்றி சில கடித்த அடையாளங்கள் தெரியும்.
பிர்ஜு தீபாவின் இடது பூலை உறிஞ்சத் தொடங்க, தீபா சிரித்துக்கொண்டே பிர்ஜுவிடம், "என்ன ஐயா, இவ்வளவு பால் குடித்தாலும் இன்னும் பசி தீரவில்லையே? இன்னும் குடிக்க வேண்டுமா?" என்று முனகிய குரலில் கூறினாள்.
“இவ்வளவு ருசியான பாலை எவ்வளவு குடித்தாலும்... என் மனம் எதிலும் நிறைவதில்லை மேடம். நீங்கள் பெரியவர், முற்றிலும் கருணையுள்ளவர். நீங்கள் ஒரு தெய்வம். நீங்கள் கருணையின் தெய்வம். கடவுள் உங்களை மிகவும் ஆசீர்வதிப்பார். "
தீபா பிர்ஜுவின் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, "குடிங்க பிர்ஜீ. உனக்கு இஷ்டம் போல் குடிங்க. இன்றிலிருந்து இந்த இரண்டு மார்பகங்களும் உன்னுடையது. என் மகன் இதில் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குடிக்கலாம். மீதி பாலை நீ விருப்பப்படி குடியுங்கள். நான் தருகிறேன்” என்றார். தீபா பிர்ஜுவின் தலையை கைகளால் வருடி அவன் தலையை தன் மார்பில் வைத்து அழுத்திக் கொண்டிருந்தாள்.
பிர்ஜு தீபாவின் மார்பகங்களை தீவிரமாக உறிஞ்சி அவள் முலைக்காம்பைக் கடித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
தீபா எப்போதாவது வலியில் துள்ளிக் குதித்து "ஊஹ்... ஐயோ.. மெதுவாக ஐயா!" என்று முணுமுணுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
நீண்ட நாட்களாக செக்ஸ் பட்டினியால் வாடிய பிர்ஜுவின் உடல் சூடு அதிகமாகிக்கொண்டே இருந்தது. தீபாவின் கவர்ச்சியான மார்பகங்களை பைத்தியம் போல் கடித்து உறிஞ்சிக் கொண்டிருந்தான். அதே போல் வலது மார்பை அழுத்தி, முலைக்காம்பை முறுக்க வேண்டும்.
ஐந்து நிமிடங்களுக்குப் பிறகு பிர்ஜு தீபாவின் இடது மார்பகத்திலிருந்து பால் முழுவதையும் முடித்தாள். ஆழமாக உறிஞ்சுவதும் கடிப்பதும் தீபாவின் இரு மார்பகங்களிலும் வலியை ஏற்படுத்தியது. பிர்ஜு தீபாவின் பாலை மிகவும் கஷ்டப்பட்டுக் குடித்தான். இப்போது தீபாவின் மார்பகங்கள் லேசாகத் தெரிகின்றன. நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு அவள் மிகவும் அழகாக இருக்கிறாள். நன்றி நிறைந்த கண்களால் பிர்ஜுவின் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவள் முகத்தில் மெல்லிய புன்னகை இருந்தது. பிர்ஜூவும் தீபாவின் முகத்தைப் பார்த்தான். இன்னும் தன் அதிர்ஷ்டத்தை நம்ப முடியவில்லை போல இருந்தது.
இப்போது தீபா அவள் மார்பகங்களைப் பார்த்தாள். இருவரின் வெவ்வேறு இடங்களில் பிர்ஜுவின் காதல் கடியின் அடையாளங்கள் உள்ளன. அவள் மார்பகங்கள் வலியில் எரிந்து கொண்டிருந்தன.
செயற்கையான ஆத்திரத்தில் பிர்ஜுவைப் பார்த்து, “நீங்க ரொம்ப முரட்டுத்தனமா இருக்கீங்க” என்றான்.
“உங்க தாய்ப்பாலை நான் தான் குடிக்கணும்.. ஆனா, அதைத் தவிர, இன்னும் நிறைய பண்ணிருக்கேன்.. அதான் மேடம் ரொம்ப ஸாரி.
"இல்லை இல்லை. வருத்தப்பட ஒன்றுமில்லை ஜயா. இவையெல்லாம் உணர்ச்சியால் நடக்கின்றன. நான் கவலைப்படவில்லை." தீபா சிரித்தாள்.
"மேடம் நீங்கள் மிகவும் அழகாக இருக்கிறீர்கள்!"
“நீங்க பலமுறை சொல்லியிருக்கீங்க ஐயா.
"மேடம், நான் உன்னை முத்தமிடட்டுமா?"
"என்ன? என்ன பேசுகிறாய்? அது எப்படி சாத்தியம்?"
"மேடம்..... நான் இதுவரை செய்தது சாத்தியமாகத் தோன்றவில்லை. அதனால்தான் இதைச் சொன்னேன். நீங்கள் மிகவும் அழகாகவும் அழகாகவும் இருக்கிறீர்கள் மேடம். நான் உங்களை மிகவும் முத்தமிட விரும்புகிறேன்."
"நீங்க இன்னும் நிறைய கோரிக்கை வைக்கிறீங்கன்னு நினைக்கிறேன் ஜயா."
"நான் என்ன வேண்டுமானாலும் தருவீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியும். ஏனென்றால், நீங்கள் பெரியவர் மற்றும் அன்பானவர். பதில் சொல்லுங்கள், மேடம்." தீபா சில கணங்கள் அவனையே உற்றுப் பார்த்தாள். பிறகு மெதுவாக, “சரி. நீங்கள் எனக்கு நிறைய நன்மை செய்துள்ளீர்கள். உங்கள் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற முடிவு செய்துள்ளேன்" என்றார்.
பிர்ஜு மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் தீபாவின் முகத்தை நோக்கி உற்சாகத்துடன் முன்னேறினான். தீபா கண்களை மூடினாள்.
பிர்ஜு தனது அழுக்கு, கறுப்பு, அசிங்கமான உதடுகளை தீபாவின் ஜூசி உதடுகளைத் தொட்டார். தீபா கொஞ்சம் அதிர்ந்தாள். பிர்ஜு தீபாவின் உதடுகளை அடிக்கடி முத்தமிட்டான். தீபா "உம்ம்ம்ம் உம்மம்மாஆஆ.........!"
சிறிது நேரத்தில் பிர்ஜு தீபாவின் உதடுகளை கடித்து உறிஞ்சி முத்தமிட ஆரம்பித்தாள். தீபாவின் தோள்களில் கை வைத்தான். தொடர்ந்து முத்தமிட்டதால், ஒரு கட்டத்தில் திகைத்து போனார் தீபா. அவள் தானே வாயைத் திறந்தாள். பிர்ஜு தன் அழுக்கு நாக்கை தீபாவின் வாய்க்குள் நுழைத்தான். தீபாவின் மீது நாக்கை தடவ ஆரம்பித்தான். அழுக்கு, அசிங்கமான தெருப் பிச்சைக்காரனுடன் பிரஞ்சு முத்தத்தில் மூழ்கியது தீபாவுக்குப் புரியவில்லை.
பிரஞ்சு முத்தத்தின் போது, இருவரும் "உம்ம்ம்... உம்ம்மா... உம்ம்ம்...." என விதவிதமான சத்தங்களை எழுப்பிக் கொண்டிருந்தனர்.
முத்தமிட்டுக்கொண்டே, பிர்ஜு தீபாவின் மார்பகங்களை அழுத்த ஆரம்பித்தாள்.
தீபா அவனிடம் கெஞ்சினாள், "ப்ளீஸ் ஐயா, மெதுவாக அழுத்தவும். அவர்கள் ஏற்கனவே புண்ணாகிவிட்டனர்."
தொடர்ந்து பதினைந்து நிமிடங்கள் இருவரும் முத்தமிட்டனர்.
திடீரென்று துகுன் எழுந்தார், அவர் கண்ணீர் விட்டு அழுதார்.
தீபா திடுக்கிட்டாள். அவள் பிர்ஜூவை அவளிடமிருந்து தள்ளிவிட்டாள்.
"ஓ! என் மகன் எழுந்தான்." என்று சொல்லிவிட்டு அமர்ந்தான். பின் படுக்கச் சென்று துக்குனை தன் கைகளில் எடுத்து முத்தமிட்டாள். தீபா தன் மார்பக முலைக்காம்புகளில் ஒன்றை துக்குனின் முகத்தில் திணித்தாள். துக்குன் அதை இழுத்தான். ஆனால் ஐயோ! தீபாவின் முலையில் பால் இல்லை. ஏனெனில், தீபாவின் மார்பில் இருந்த பால் முழுவதையும் பசித்த மிருகம் போல் பிர்ஜு உறிஞ்சி விட்டான். தீபா பிர்ஜுவிடம் முணுமுணுத்த குரலில், "நீ குறும்புக்காரனே, என் பாலெல்லாம் குடித்துவிட்டாய். இனி என் மகனுக்கு என்ன ஊட்டுவது?"
எப்படியும், துக்குன் நீண்ட நேரம் அழவில்லை, ஏனென்றால் அவன் கண்கள் தூக்கத்தில் இருந்தன. சிறிது நேரம் கழித்து தூங்கிவிட்டார்.
பிர்ஜு அதற்காகவே காத்திருந்தார். அவர், "மேடம், நாங்கள் நிறுத்திய இடத்திலிருந்து தொடங்குகிறோம்" என்றார்.
"குறும்பு." தீபா திடுக்கிட்டு சிரித்தாள். பின் சுவர்க் கடிகாரத்தைப் பார்த்துவிட்டு, "இல்ல, இனி நடக்காது. இப்போதே லேட் ஆகுது. மழையும் நின்றுவிட்டது. அவனுடைய அப்பா எப்போதாவது ஆபீஸ் விட்டு வெகு நேரமாகி விடுவார். இங்கே வந்து பார்த்தால் ஒரு குழப்பம். உருவாக்கப்படும். அதனால், இன்றாவது நீ கிளம்பு ஐயா."
தீபாவின் வார்த்தைகளில் லாஜிக் இருக்கிறது. நிஜமாகவே தன் கணவர் வந்து அவர்களை இப்படிப் பார்த்தால் மிகவும் மோசம் என்று பிர்ஜுவுக்குப் புரிந்தது.
தயக்கத்தையும் பொருட்படுத்தாமல் பிர்ஜு எழுந்து நின்றான். தீபா இன்னும் மேலாடையின்றி இருக்கிறார். அவள் படுக்கையில் இருந்து எழுந்து பிர்ஜுவை அணைத்துக் கொண்டாள். அவள் பிர்ஜுவின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, "இன்னைக்கு உனக்கு எப்பவுமே இங்க வரேல்ல. நீ எப்ப வேணும்னாலும் இங்க வரலாம்.... என் பாலை எவ்வளவு வேணும்னாலும் குடி. நீ என்னை உன் விருப்பம் போல நினைச்சுக்கோ..... உங்கள் மனைவி, உங்கள் காதலி அல்லது உங்கள் அடிமை." தீபா சிரித்தாள்.
பிர்ஜு தீபாவை பைத்தியம் போல் முத்தமிட்டு, அவள் முதுகில், கழுத்தை என தட்டி, "ஐ லவ் யூ மேடம்" என்றாள்.
"அதுல ஒண்ணும் கெடையாது. நான் பர்மிஷன் கொடுத்தேன் ஜயா."
இதனால், அன்று தீபாவை பிர்ஜு இன்னும் கொஞ்சம் தடவி விடைபெற்றான்.
அவர், "ஆஹா! உங்கள் பால் எவ்வளவு இனிமையானது மேடம்! உங்கள் மகன் அதிர்ஷ்டசாலி!"
"அடடா! வீண் பேச்சு பேசாதே. நீ செய்வதை அமைதியாகச் செய்!"
பிர்ஜு பால் உறிஞ்சி குடித்துக்கொண்டிருந்தாள். இதற்கிடையில், தீபாவின் மார்பில் பால் அழுத்தம் குறைய, அவளுக்கு சுகமாக இருந்தது. அவள் முலைக்காம்புகளை உணர்ந்த ஒரு அன்னிய ஆணின் சூடான நாக்கால் அவள் தொடர்ந்து தூண்டப்பட்டாள்.
தீபா ஒரு கட்டத்தில் மேல் மிகவும் உற்சாகமாக இருந்ததால் பிர்ஜுவின் தலையை அன்புடன் தடவ ஆரம்பித்தாள்.
அவள் பிர்ஜுவின் கைகளில் ஒன்றைப் பிடித்து தன் இடது மார்பில் வைத்தாள். பிர்ஜு அதை அழுத்தி நிப்பிளை இழுக்க ஆரம்பித்தான். 'ஸ்ளர்ப்ப்..ஸ்ளர்ப்ப்' என்ற சத்தத்துடன் மற்ற மார்பகத்தை வலுவாக உறிஞ்சினான். அவர் பால் குடித்துக்கொண்டிருந்தார், அதே நேரத்தில், "மிகவும் சுவையான, திருப்திகரமான பால்... அத்தகைய பாலின் சுவைத்து வாழ்க்கையில் மறக்காது" என்று பலவிதமான கருத்துக்களைச் சொன்னார்.
சிறிது நேரம் கழித்து, தீபா பிர்ஜுவின் நெற்றியில் தானே முத்தமிடத் தொடங்கினார். அவனிடம் மெல்லிய குரலில், "நன்றாகக் குடியுங்கள் ஐயா, மனசுக்கு நிறைவாகக் குடியுங்கள். உங்கள் வாழ்நாளில் இவ்வளவு இனிப்புப் பாலை நீங்கள் குடித்ததில்லை. சுவையாக இருந்ததைச் சொல்லுங்கள். என் சத்துள்ள பாலை குடிப்பதால் உங்களுக்கு வலிமை கிடைக்கும். எனக்கும் கொடுங்கள். நிவாரணமும் கூட. என் மார்பகங்கள் நிறைய பால் சுரக்கிறது. நான் பாலின் அழுத்தத்தால் மிகவும் அவதிப்படுகிறேன். தயவுசெய்து என் பாலை குடிப்பதன் மூலம் என் மார்பு அழுத்தத்தைக் குறைக்கவும்."
"ஆமாம், ஆமாம், மேடம். உங்களுக்காக என்னால் இவ்வளவு செய்ய முடியும். அது நம் இருவருக்கும் பரஸ்பரம் பயனளிக்கும்." என்று சொல்லிக்கொண்டே தீபாவின் பாலை மேலும் வலுக்கட்டாயமாக குடிக்க ஆரம்பித்தான் பிர்ஜு.
இந்த நேரத்தில் தீபா மிகவும் உற்சாகமாக இருக்கிறார். பிர்ஜுவின் தலை முடியை இரு கைகளாலும் பிடித்து பிர்ஜுவின் தலையை தன் மார்பில் வைத்து அழுத்தி அவன் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள். இம்முறை அவளது கண்ணியில் இருந்து கண்ணீர் வர, அவள் முகத்தை நனைந்து கொண்டிருந்தது.
சிறிது நேரத்தில் தீபாவின் சரியான தாய்ப்பாலை பிர்ஜு சாப்பிட்டான். இம்முறை அவள் மார்பகங்கள் மிகவும் மென்மையாக இருந்தது. ஏனெனில், முன்பு போல் தற்போது அதில் பால் அழுத்தம் இல்லை.
தீபா மிகவும் உற்சாகமாக இருப்பதை அனுபவமிக்க பிர்ஜு உணர்ந்தார். இம்முறை தன் முகத்தை தூக்கி தீபாவின் இடது மார்பகத்தில் வைத்தான், அதில் துக்கன் குடித்தாலும் இன்னும் நிறைய பால் மிச்சம் இருக்கிறது. தீபாவின் வலது மார்பில் பிர்ஜுவின் வாயில் எச்சில் தடவி பளபளக்கிறது. முலைக்காம்பைச் சுற்றி சில கடித்த அடையாளங்கள் தெரியும்.
பிர்ஜு தீபாவின் இடது பூலை உறிஞ்சத் தொடங்க, தீபா சிரித்துக்கொண்டே பிர்ஜுவிடம், "என்ன ஐயா, இவ்வளவு பால் குடித்தாலும் இன்னும் பசி தீரவில்லையே? இன்னும் குடிக்க வேண்டுமா?" என்று முனகிய குரலில் கூறினாள்.
“இவ்வளவு ருசியான பாலை எவ்வளவு குடித்தாலும்... என் மனம் எதிலும் நிறைவதில்லை மேடம். நீங்கள் பெரியவர், முற்றிலும் கருணையுள்ளவர். நீங்கள் ஒரு தெய்வம். நீங்கள் கருணையின் தெய்வம். கடவுள் உங்களை மிகவும் ஆசீர்வதிப்பார். "
தீபா பிர்ஜுவின் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, "குடிங்க பிர்ஜீ. உனக்கு இஷ்டம் போல் குடிங்க. இன்றிலிருந்து இந்த இரண்டு மார்பகங்களும் உன்னுடையது. என் மகன் இதில் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குடிக்கலாம். மீதி பாலை நீ விருப்பப்படி குடியுங்கள். நான் தருகிறேன்” என்றார். தீபா பிர்ஜுவின் தலையை கைகளால் வருடி அவன் தலையை தன் மார்பில் வைத்து அழுத்திக் கொண்டிருந்தாள்.
பிர்ஜு தீபாவின் மார்பகங்களை தீவிரமாக உறிஞ்சி அவள் முலைக்காம்பைக் கடித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
தீபா எப்போதாவது வலியில் துள்ளிக் குதித்து "ஊஹ்... ஐயோ.. மெதுவாக ஐயா!" என்று முணுமுணுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
நீண்ட நாட்களாக செக்ஸ் பட்டினியால் வாடிய பிர்ஜுவின் உடல் சூடு அதிகமாகிக்கொண்டே இருந்தது. தீபாவின் கவர்ச்சியான மார்பகங்களை பைத்தியம் போல் கடித்து உறிஞ்சிக் கொண்டிருந்தான். அதே போல் வலது மார்பை அழுத்தி, முலைக்காம்பை முறுக்க வேண்டும்.
ஐந்து நிமிடங்களுக்குப் பிறகு பிர்ஜு தீபாவின் இடது மார்பகத்திலிருந்து பால் முழுவதையும் முடித்தாள். ஆழமாக உறிஞ்சுவதும் கடிப்பதும் தீபாவின் இரு மார்பகங்களிலும் வலியை ஏற்படுத்தியது. பிர்ஜு தீபாவின் பாலை மிகவும் கஷ்டப்பட்டுக் குடித்தான். இப்போது தீபாவின் மார்பகங்கள் லேசாகத் தெரிகின்றன. நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு அவள் மிகவும் அழகாக இருக்கிறாள். நன்றி நிறைந்த கண்களால் பிர்ஜுவின் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவள் முகத்தில் மெல்லிய புன்னகை இருந்தது. பிர்ஜூவும் தீபாவின் முகத்தைப் பார்த்தான். இன்னும் தன் அதிர்ஷ்டத்தை நம்ப முடியவில்லை போல இருந்தது.
இப்போது தீபா அவள் மார்பகங்களைப் பார்த்தாள். இருவரின் வெவ்வேறு இடங்களில் பிர்ஜுவின் காதல் கடியின் அடையாளங்கள் உள்ளன. அவள் மார்பகங்கள் வலியில் எரிந்து கொண்டிருந்தன.
செயற்கையான ஆத்திரத்தில் பிர்ஜுவைப் பார்த்து, “நீங்க ரொம்ப முரட்டுத்தனமா இருக்கீங்க” என்றான்.
“உங்க தாய்ப்பாலை நான் தான் குடிக்கணும்.. ஆனா, அதைத் தவிர, இன்னும் நிறைய பண்ணிருக்கேன்.. அதான் மேடம் ரொம்ப ஸாரி.
"இல்லை இல்லை. வருத்தப்பட ஒன்றுமில்லை ஜயா. இவையெல்லாம் உணர்ச்சியால் நடக்கின்றன. நான் கவலைப்படவில்லை." தீபா சிரித்தாள்.
"மேடம் நீங்கள் மிகவும் அழகாக இருக்கிறீர்கள்!"
“நீங்க பலமுறை சொல்லியிருக்கீங்க ஐயா.
"மேடம், நான் உன்னை முத்தமிடட்டுமா?"
"என்ன? என்ன பேசுகிறாய்? அது எப்படி சாத்தியம்?"
"மேடம்..... நான் இதுவரை செய்தது சாத்தியமாகத் தோன்றவில்லை. அதனால்தான் இதைச் சொன்னேன். நீங்கள் மிகவும் அழகாகவும் அழகாகவும் இருக்கிறீர்கள் மேடம். நான் உங்களை மிகவும் முத்தமிட விரும்புகிறேன்."
"நீங்க இன்னும் நிறைய கோரிக்கை வைக்கிறீங்கன்னு நினைக்கிறேன் ஜயா."
"நான் என்ன வேண்டுமானாலும் தருவீர்கள் என்று எனக்குத் தெரியும். ஏனென்றால், நீங்கள் பெரியவர் மற்றும் அன்பானவர். பதில் சொல்லுங்கள், மேடம்." தீபா சில கணங்கள் அவனையே உற்றுப் பார்த்தாள். பிறகு மெதுவாக, “சரி. நீங்கள் எனக்கு நிறைய நன்மை செய்துள்ளீர்கள். உங்கள் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற முடிவு செய்துள்ளேன்" என்றார்.
பிர்ஜு மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் தீபாவின் முகத்தை நோக்கி உற்சாகத்துடன் முன்னேறினான். தீபா கண்களை மூடினாள்.
பிர்ஜு தனது அழுக்கு, கறுப்பு, அசிங்கமான உதடுகளை தீபாவின் ஜூசி உதடுகளைத் தொட்டார். தீபா கொஞ்சம் அதிர்ந்தாள். பிர்ஜு தீபாவின் உதடுகளை அடிக்கடி முத்தமிட்டான். தீபா "உம்ம்ம்ம் உம்மம்மாஆஆ.........!"
சிறிது நேரத்தில் பிர்ஜு தீபாவின் உதடுகளை கடித்து உறிஞ்சி முத்தமிட ஆரம்பித்தாள். தீபாவின் தோள்களில் கை வைத்தான். தொடர்ந்து முத்தமிட்டதால், ஒரு கட்டத்தில் திகைத்து போனார் தீபா. அவள் தானே வாயைத் திறந்தாள். பிர்ஜு தன் அழுக்கு நாக்கை தீபாவின் வாய்க்குள் நுழைத்தான். தீபாவின் மீது நாக்கை தடவ ஆரம்பித்தான். அழுக்கு, அசிங்கமான தெருப் பிச்சைக்காரனுடன் பிரஞ்சு முத்தத்தில் மூழ்கியது தீபாவுக்குப் புரியவில்லை.
பிரஞ்சு முத்தத்தின் போது, இருவரும் "உம்ம்ம்... உம்ம்மா... உம்ம்ம்...." என விதவிதமான சத்தங்களை எழுப்பிக் கொண்டிருந்தனர்.
முத்தமிட்டுக்கொண்டே, பிர்ஜு தீபாவின் மார்பகங்களை அழுத்த ஆரம்பித்தாள்.
தீபா அவனிடம் கெஞ்சினாள், "ப்ளீஸ் ஐயா, மெதுவாக அழுத்தவும். அவர்கள் ஏற்கனவே புண்ணாகிவிட்டனர்."
தொடர்ந்து பதினைந்து நிமிடங்கள் இருவரும் முத்தமிட்டனர்.
திடீரென்று துகுன் எழுந்தார், அவர் கண்ணீர் விட்டு அழுதார்.
தீபா திடுக்கிட்டாள். அவள் பிர்ஜூவை அவளிடமிருந்து தள்ளிவிட்டாள்.
"ஓ! என் மகன் எழுந்தான்." என்று சொல்லிவிட்டு அமர்ந்தான். பின் படுக்கச் சென்று துக்குனை தன் கைகளில் எடுத்து முத்தமிட்டாள். தீபா தன் மார்பக முலைக்காம்புகளில் ஒன்றை துக்குனின் முகத்தில் திணித்தாள். துக்குன் அதை இழுத்தான். ஆனால் ஐயோ! தீபாவின் முலையில் பால் இல்லை. ஏனெனில், தீபாவின் மார்பில் இருந்த பால் முழுவதையும் பசித்த மிருகம் போல் பிர்ஜு உறிஞ்சி விட்டான். தீபா பிர்ஜுவிடம் முணுமுணுத்த குரலில், "நீ குறும்புக்காரனே, என் பாலெல்லாம் குடித்துவிட்டாய். இனி என் மகனுக்கு என்ன ஊட்டுவது?"
எப்படியும், துக்குன் நீண்ட நேரம் அழவில்லை, ஏனென்றால் அவன் கண்கள் தூக்கத்தில் இருந்தன. சிறிது நேரம் கழித்து தூங்கிவிட்டார்.
பிர்ஜு அதற்காகவே காத்திருந்தார். அவர், "மேடம், நாங்கள் நிறுத்திய இடத்திலிருந்து தொடங்குகிறோம்" என்றார்.
"குறும்பு." தீபா திடுக்கிட்டு சிரித்தாள். பின் சுவர்க் கடிகாரத்தைப் பார்த்துவிட்டு, "இல்ல, இனி நடக்காது. இப்போதே லேட் ஆகுது. மழையும் நின்றுவிட்டது. அவனுடைய அப்பா எப்போதாவது ஆபீஸ் விட்டு வெகு நேரமாகி விடுவார். இங்கே வந்து பார்த்தால் ஒரு குழப்பம். உருவாக்கப்படும். அதனால், இன்றாவது நீ கிளம்பு ஐயா."
தீபாவின் வார்த்தைகளில் லாஜிக் இருக்கிறது. நிஜமாகவே தன் கணவர் வந்து அவர்களை இப்படிப் பார்த்தால் மிகவும் மோசம் என்று பிர்ஜுவுக்குப் புரிந்தது.
தயக்கத்தையும் பொருட்படுத்தாமல் பிர்ஜு எழுந்து நின்றான். தீபா இன்னும் மேலாடையின்றி இருக்கிறார். அவள் படுக்கையில் இருந்து எழுந்து பிர்ஜுவை அணைத்துக் கொண்டாள். அவள் பிர்ஜுவின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, "இன்னைக்கு உனக்கு எப்பவுமே இங்க வரேல்ல. நீ எப்ப வேணும்னாலும் இங்க வரலாம்.... என் பாலை எவ்வளவு வேணும்னாலும் குடி. நீ என்னை உன் விருப்பம் போல நினைச்சுக்கோ..... உங்கள் மனைவி, உங்கள் காதலி அல்லது உங்கள் அடிமை." தீபா சிரித்தாள்.
பிர்ஜு தீபாவை பைத்தியம் போல் முத்தமிட்டு, அவள் முதுகில், கழுத்தை என தட்டி, "ஐ லவ் யூ மேடம்" என்றாள்.
"அதுல ஒண்ணும் கெடையாது. நான் பர்மிஷன் கொடுத்தேன் ஜயா."
இதனால், அன்று தீபாவை பிர்ஜு இன்னும் கொஞ்சம் தடவி விடைபெற்றான்.
13-09-2022, 07:49 PM
15-09-2022, 12:25 AM
அடுத்த இரண்டு நாட்கள் சமீர் அலுவலகம் செல்லவில்லை. ஏனெனில், இந்த இரண்டு நாட்களும் அவர் வீட்டிலிருந்து வேலை செய்ய வேண்டும். ஆனால் அவள்.எதிர்பார்த்தது போலவே பிர்ஜு பிச்சை எடுப்பது பேல வந்தார். அவரது வருகையின் முக்கிய நோக்கம் பிச்சை எடுப்பது அல்ல. அவர் தீபாவின் இனிப்பு மற்றும் சுவையான பால் குடிக்க வந்தார். ஆனால் சமீர் வீட்டில் இருக்கிறார். என்று சொன்னதும் பிர்ஜு மிகவும் ஏமாற்றமடைந்தார்.
தனது கணவர் அலுவலக வேலையாக சில நாட்கள் மட்டுமே வீட்டில் இருப்பார் என்று தீபா அவருக்கு கொஞ்சம் பணம் கொடுத்து ஆறுதல் கூறினார். வேலை முடிந்ததும், அலுவலகத்தில் செல்லுவார் என்று தீபா கூறியதும் பிர்ஜு வாடிய முகத்துடன் விடைபெற்றான்.
வீட்டு வேலை பார்க்கும் அத்தை ஒருவர் தீபாவின் வீட்டிற்கு வந்து செல்வார். காலையில் வந்து வீட்டு வேலைகளை எல்லாம் செய்து விடுவாள். அவள் பெயர் ரம்லா ஆன்ட்டி.
வேலை செய்யும் போது பலவிதமான கதைகளைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். இன்று வேலை செய்யும் போது தீபாவிடம், "மக்கள் வாழ்வில் எத்தனை பிரச்சனைகள், துக்கங்கள் இருக்கு தெரியுமா மேடம்" என்றாள்.
"என்ன மாதிரியான?"
"எனக்கு ஒரு உறவினர் இருக்கிறார். என் மருமகன் ஒருவர். அவள் இரண்டு குழந்தைகளை விட்டுவிட்டு இறந்துவிட்டாள்."
"அவள் போய் விட்டாள்?" தீபா மிகவும் சோகமாக இருக்கிறாள்.
"ஆமாம் மேடம். ரொம்ப நாளா கடுமையான மஞ்சள் காமாலை நோயால் அவதிப்பட்டு வந்தாள். பலவிதமாக சிகிச்சை அளித்தாள். ஆனால் எதுவும் நடக்கவில்லை."
"ஆமாம்! ரொம்ப வருத்தம்."
"அவளுக்கு இரண்டு குழந்தைகள் இருப்பது பெரிய விஷயம். ஒருவருக்கு ஒன்றரை வயது. மற்றவருக்கு ஐந்து வயது. நிச்சயமாக, அவர்களுக்கு அவள் தாய்ப்பால் கொடுக்கவில்லை."
"ஓ!" தீபா கூறுகிறார். "அம்மாவைத் தவிர குட்டி ஒன்றும் சாப்பிடுவதில்லை" இப்போது அவருக்கு என்ன நடக்குமோ என்று பயமாக இருக்கிறது.
"மிக சோகமாக." என்று முனகிய குரலில் கூறினாள் தீபா.
தீபா அத்தை சென்ற பிறகு நடந்த சம்பவத்தை சமீர்டம் கூறினாள். சமீர் மிகவும் வருத்தப்பட்டார். "மனித வாழ்க்கையில் ஏற்படக்கூடிய பேரழிவுகளின் எண்ணிக்கைக்கு உண்மையில் வரம்பு இல்லை," என்று அவர் கூறுகிறார்.
அன்று மதியம் ரம்லா அத்தை தீபாவை போனில் அழைத்தாள். முக்கிய விஷயங்களுக்கு தவிர அத்தை பொதுவாக அழைப்பதில்லை. தீபா அத்தையின் அழைப்பு வந்தவுடன் ஆவலுடன் பேசினால்.
"மேடம், நான் சிக்கலில் இருக்கிறேன்."
"ஏன் என்ன நடந்தது?"
"அந்த இரண்டு குழந்தைகளுடன். பெரியவர் பையன் அம்மாவின் தூக்கத்தால் அழுகிறார். இளைய பையன் பசியால் அழுகிறார். அவர் தாய்ப்பாலைத் தவிர வேறு எதையும் சாப்பிடுவதில்லை. அவர்களின் தந்தைக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. என்ன செய்ய வேண்டும்? நான் இப்போது செய்கிறேன், மேடம்?"
"இது ஒரு பிரச்சனை என்பதை நான் புரிந்துகொள்கிறேன்."
“நான் வேலைக்கு வரவில்லை என்றால் ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும் என்று அத்தை கூறினால் அதை கேட்டவுடன் தீபாவின் மனம் வருத்தமடைந்தது".
"என்னுடைய பிரச்சனையை புரிஞ்சுக்க முயற்சி பண்ணுங்க மேடம். நான் அவங்களோட நெருக்கமா இருக்கேன். எனக்கும் ஒரு கடமை இருக்கு. குழந்தைங்க ரெண்டு பேரையும் எப்படி இந்த நிலைமையில விட்டுட முடியும்?"
"தனது பாலில் குழந்தையைக் காப்பாற்ற இன்னொரு பாலூட்டும் தாய் இல்லையா?"
“அப்படி இருந்தா பிரச்சனையே இருக்காது மேடம். அத்தை போனை வைத்தாள்.
அப்போது தீபா சமீரிடம் நடந்த சம்பவத்தை கூறினார்.
அத்தையின் வார்த்தைகளில் லாஜிக் இருக்கிறது என்கிறார் சமீர். அத்தை அவர்களின் நெருங்கிய உறவினர் என்பதால், குழந்தைகளை இந்த நிலையில் விட்டுவிடுவது அத்தைக்கு மிகவும் சுயநலமாக இருக்கும். இந்த நேரத்தில் ஒரு பாலூட்டும் தாயைக் கண்டறிவது சிக்கலைத் தீர்த்திருக்கும்.
தீபா ஒரு கணம் யோசித்தாள். பிறகு சமீரிடம், "நான் ஒன்று சொல்லட்டுமா? நீ வேண்டாம்" என்றாள்.
என்றான் சமீர், தீபாவின் கன்னத்தை வருடி அழுத்தினான். "உன் எந்த வார்த்தைக்கும் நான் கோபப்பட்டதில்லை."
"இதோ பார். என் மார்பில் நிறைய பால் இருக்கிறது. துக்குன் சாப்பிட்டு முடிக்க முடியவில்லை. பால் அழுத்தத்தால் என் நெஞ்சு வலிக்கிறது. அவ்வளவுதான் தெரியும்."
"புரிகிறது. ஆனால் நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?" சமீர் தீபாவை ஆர்வமாக பார்த்தான்.
“அதாவது என் தாய் பால் தினமும் வீணாகிறது.இந்த நொடியில் தாயை இழந்த குழந்தையின் பசியை என் தாய்ப்பாலால் தீர்த்தால் அது மிகவும் நல்ல செயல். பால் அழுத்தம்."
சமீர் ஆச்சரியத்துடன் தீபாவின் முகத்தை சில நொடிகள் உற்றுப் பார்த்தான்.
"என்ன நடந்தது? நீங்கள் பதில் சொல்லவில்லை!" “பாரு தீபா.. உன்னால் முடிந்தால் ரொம்ப நல்ல விஷயம். கடவுள் உங்கள் மீது மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைவார். ஆனால், துக்குனின் பங்கு பின்னர் குறையாதா?"
"எந்தக் கேள்வியும் இல்லை. துக்குன் சாப்பிடுவதை விட என் மார்பகங்கள் நிறைய பால் உற்பத்தி செய்கின்றன, உங்களுக்குத் தெரியும், பால் அழுத்தத்தால் என் மார்பு மிகவும் வலிக்கிறது."
"ஆமாம், எனக்கு அது தெரியும். சரி. எனக்கு ஆட்சேபனை இல்லை. அத்தை அப்புறம் வேலைக்கு வருவாள்." சமீர் தீபாவின் கன்னத்தை வருடி குலுக்கினான்.
"நீ என் இனிய அன்பே!" தீபா சமீரை அணைத்து முத்தம் கொடுத்தாள்.
"நீ தாமதிக்காமல் ஆன்ட்டியை கூப்பிடு." சமீர் கூறினார்.
"சரி. நான் இப்போதே செய்கிறேன்." தீபா ரம்லா அத்தையை போனில் அழைத்தாள்.
"அத்தை, உங்கள் பிரச்சனை தீர்ந்துவிட்டது."
"எப்படி?"
"பாலூட்டும் தாயை நீங்கள் விரும்பவில்லையா?"
"ஆம்."
"நான் அந்தக் குழந்தைக்கு என் பால் கொடுக்கிறேன்."
"என்ன சொல்கிறீர்கள் மேடம்?"
"ஆமாம். நீ சொல்றதைக் கேட்டு அந்தப் பிள்ளை மேல ரொம்பப் பரிதாபப்பட்டேன். நெருங்கிய உறவினன் அவன் பக்கத்துல நிக்கறது உன் கடமை. ஆனா நானும் மனசாட்சிப்படி அவன் பக்கம் வந்து நிக்கணும்."
"பாருங்க மேடம், உண்மையைச் சொல்லணும்னா, ஒருமுறை உங்களுக்கு இந்த ஆஃபர் பண்ணணும்னு நினைச்சேன். ஆனா உங்களுக்கு அதுக்குக் கோபம் வரலாம். அதான் மறுபடியும் சொல்லலை."
"புரிகிறது. நீங்கள் விரும்பினால் இப்போதே கிளம்புகிறேன்."
"அப்படியானால் ரொம்ப நல்லா இருக்கு. பொறுங்க. நான் வர்றேன். உன்னை என்னோட கூட்டிட்டு வரேன்." அத்தை போனை வைத்தாள்.
தீபா அவர்கள் உரையாடலை சமரிடம் கூறினார்.
சமீர், "சரி. நீ தயாராகு" என்றான்.
"யூ ப்ளீஸ். இந்த நேரத்துல துக்குன்னு கொஞ்சம் மேனேஜ் பண்ணுங்க" என்றாள் தீபா.
"சரி. அவனைப் பற்றி கவலைப்படாதே."
என்றான் சமிர்
தீபா வேகமாக புடவையை மாற்றிக்கொண்டாள்.
தனது கணவர் அலுவலக வேலையாக சில நாட்கள் மட்டுமே வீட்டில் இருப்பார் என்று தீபா அவருக்கு கொஞ்சம் பணம் கொடுத்து ஆறுதல் கூறினார். வேலை முடிந்ததும், அலுவலகத்தில் செல்லுவார் என்று தீபா கூறியதும் பிர்ஜு வாடிய முகத்துடன் விடைபெற்றான்.
வீட்டு வேலை பார்க்கும் அத்தை ஒருவர் தீபாவின் வீட்டிற்கு வந்து செல்வார். காலையில் வந்து வீட்டு வேலைகளை எல்லாம் செய்து விடுவாள். அவள் பெயர் ரம்லா ஆன்ட்டி.
வேலை செய்யும் போது பலவிதமான கதைகளைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். இன்று வேலை செய்யும் போது தீபாவிடம், "மக்கள் வாழ்வில் எத்தனை பிரச்சனைகள், துக்கங்கள் இருக்கு தெரியுமா மேடம்" என்றாள்.
"என்ன மாதிரியான?"
"எனக்கு ஒரு உறவினர் இருக்கிறார். என் மருமகன் ஒருவர். அவள் இரண்டு குழந்தைகளை விட்டுவிட்டு இறந்துவிட்டாள்."
"அவள் போய் விட்டாள்?" தீபா மிகவும் சோகமாக இருக்கிறாள்.
"ஆமாம் மேடம். ரொம்ப நாளா கடுமையான மஞ்சள் காமாலை நோயால் அவதிப்பட்டு வந்தாள். பலவிதமாக சிகிச்சை அளித்தாள். ஆனால் எதுவும் நடக்கவில்லை."
"ஆமாம்! ரொம்ப வருத்தம்."
"அவளுக்கு இரண்டு குழந்தைகள் இருப்பது பெரிய விஷயம். ஒருவருக்கு ஒன்றரை வயது. மற்றவருக்கு ஐந்து வயது. நிச்சயமாக, அவர்களுக்கு அவள் தாய்ப்பால் கொடுக்கவில்லை."
"ஓ!" தீபா கூறுகிறார். "அம்மாவைத் தவிர குட்டி ஒன்றும் சாப்பிடுவதில்லை" இப்போது அவருக்கு என்ன நடக்குமோ என்று பயமாக இருக்கிறது.
"மிக சோகமாக." என்று முனகிய குரலில் கூறினாள் தீபா.
தீபா அத்தை சென்ற பிறகு நடந்த சம்பவத்தை சமீர்டம் கூறினாள். சமீர் மிகவும் வருத்தப்பட்டார். "மனித வாழ்க்கையில் ஏற்படக்கூடிய பேரழிவுகளின் எண்ணிக்கைக்கு உண்மையில் வரம்பு இல்லை," என்று அவர் கூறுகிறார்.
அன்று மதியம் ரம்லா அத்தை தீபாவை போனில் அழைத்தாள். முக்கிய விஷயங்களுக்கு தவிர அத்தை பொதுவாக அழைப்பதில்லை. தீபா அத்தையின் அழைப்பு வந்தவுடன் ஆவலுடன் பேசினால்.
"மேடம், நான் சிக்கலில் இருக்கிறேன்."
"ஏன் என்ன நடந்தது?"
"அந்த இரண்டு குழந்தைகளுடன். பெரியவர் பையன் அம்மாவின் தூக்கத்தால் அழுகிறார். இளைய பையன் பசியால் அழுகிறார். அவர் தாய்ப்பாலைத் தவிர வேறு எதையும் சாப்பிடுவதில்லை. அவர்களின் தந்தைக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. என்ன செய்ய வேண்டும்? நான் இப்போது செய்கிறேன், மேடம்?"
"இது ஒரு பிரச்சனை என்பதை நான் புரிந்துகொள்கிறேன்."
“நான் வேலைக்கு வரவில்லை என்றால் ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும் என்று அத்தை கூறினால் அதை கேட்டவுடன் தீபாவின் மனம் வருத்தமடைந்தது".
"என்னுடைய பிரச்சனையை புரிஞ்சுக்க முயற்சி பண்ணுங்க மேடம். நான் அவங்களோட நெருக்கமா இருக்கேன். எனக்கும் ஒரு கடமை இருக்கு. குழந்தைங்க ரெண்டு பேரையும் எப்படி இந்த நிலைமையில விட்டுட முடியும்?"
"தனது பாலில் குழந்தையைக் காப்பாற்ற இன்னொரு பாலூட்டும் தாய் இல்லையா?"
“அப்படி இருந்தா பிரச்சனையே இருக்காது மேடம். அத்தை போனை வைத்தாள்.
அப்போது தீபா சமீரிடம் நடந்த சம்பவத்தை கூறினார்.
அத்தையின் வார்த்தைகளில் லாஜிக் இருக்கிறது என்கிறார் சமீர். அத்தை அவர்களின் நெருங்கிய உறவினர் என்பதால், குழந்தைகளை இந்த நிலையில் விட்டுவிடுவது அத்தைக்கு மிகவும் சுயநலமாக இருக்கும். இந்த நேரத்தில் ஒரு பாலூட்டும் தாயைக் கண்டறிவது சிக்கலைத் தீர்த்திருக்கும்.
தீபா ஒரு கணம் யோசித்தாள். பிறகு சமீரிடம், "நான் ஒன்று சொல்லட்டுமா? நீ வேண்டாம்" என்றாள்.
என்றான் சமீர், தீபாவின் கன்னத்தை வருடி அழுத்தினான். "உன் எந்த வார்த்தைக்கும் நான் கோபப்பட்டதில்லை."
"இதோ பார். என் மார்பில் நிறைய பால் இருக்கிறது. துக்குன் சாப்பிட்டு முடிக்க முடியவில்லை. பால் அழுத்தத்தால் என் நெஞ்சு வலிக்கிறது. அவ்வளவுதான் தெரியும்."
"புரிகிறது. ஆனால் நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?" சமீர் தீபாவை ஆர்வமாக பார்த்தான்.
“அதாவது என் தாய் பால் தினமும் வீணாகிறது.இந்த நொடியில் தாயை இழந்த குழந்தையின் பசியை என் தாய்ப்பாலால் தீர்த்தால் அது மிகவும் நல்ல செயல். பால் அழுத்தம்."
சமீர் ஆச்சரியத்துடன் தீபாவின் முகத்தை சில நொடிகள் உற்றுப் பார்த்தான்.
"என்ன நடந்தது? நீங்கள் பதில் சொல்லவில்லை!" “பாரு தீபா.. உன்னால் முடிந்தால் ரொம்ப நல்ல விஷயம். கடவுள் உங்கள் மீது மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைவார். ஆனால், துக்குனின் பங்கு பின்னர் குறையாதா?"
"எந்தக் கேள்வியும் இல்லை. துக்குன் சாப்பிடுவதை விட என் மார்பகங்கள் நிறைய பால் உற்பத்தி செய்கின்றன, உங்களுக்குத் தெரியும், பால் அழுத்தத்தால் என் மார்பு மிகவும் வலிக்கிறது."
"ஆமாம், எனக்கு அது தெரியும். சரி. எனக்கு ஆட்சேபனை இல்லை. அத்தை அப்புறம் வேலைக்கு வருவாள்." சமீர் தீபாவின் கன்னத்தை வருடி குலுக்கினான்.
"நீ என் இனிய அன்பே!" தீபா சமீரை அணைத்து முத்தம் கொடுத்தாள்.
"நீ தாமதிக்காமல் ஆன்ட்டியை கூப்பிடு." சமீர் கூறினார்.
"சரி. நான் இப்போதே செய்கிறேன்." தீபா ரம்லா அத்தையை போனில் அழைத்தாள்.
"அத்தை, உங்கள் பிரச்சனை தீர்ந்துவிட்டது."
"எப்படி?"
"பாலூட்டும் தாயை நீங்கள் விரும்பவில்லையா?"
"ஆம்."
"நான் அந்தக் குழந்தைக்கு என் பால் கொடுக்கிறேன்."
"என்ன சொல்கிறீர்கள் மேடம்?"
"ஆமாம். நீ சொல்றதைக் கேட்டு அந்தப் பிள்ளை மேல ரொம்பப் பரிதாபப்பட்டேன். நெருங்கிய உறவினன் அவன் பக்கத்துல நிக்கறது உன் கடமை. ஆனா நானும் மனசாட்சிப்படி அவன் பக்கம் வந்து நிக்கணும்."
"பாருங்க மேடம், உண்மையைச் சொல்லணும்னா, ஒருமுறை உங்களுக்கு இந்த ஆஃபர் பண்ணணும்னு நினைச்சேன். ஆனா உங்களுக்கு அதுக்குக் கோபம் வரலாம். அதான் மறுபடியும் சொல்லலை."
"புரிகிறது. நீங்கள் விரும்பினால் இப்போதே கிளம்புகிறேன்."
"அப்படியானால் ரொம்ப நல்லா இருக்கு. பொறுங்க. நான் வர்றேன். உன்னை என்னோட கூட்டிட்டு வரேன்." அத்தை போனை வைத்தாள்.
தீபா அவர்கள் உரையாடலை சமரிடம் கூறினார்.
சமீர், "சரி. நீ தயாராகு" என்றான்.
"யூ ப்ளீஸ். இந்த நேரத்துல துக்குன்னு கொஞ்சம் மேனேஜ் பண்ணுங்க" என்றாள் தீபா.
"சரி. அவனைப் பற்றி கவலைப்படாதே."
என்றான் சமிர்
தீபா வேகமாக புடவையை மாற்றிக்கொண்டாள்.
![[Image: images-7.jpg]](https://i.ibb.co/JkqPVVc/images-7.jpg)
![[Image: images-8.jpg]](https://i.ibb.co/K6qVtQd/images-8.jpg)
15-09-2022, 11:24 AM
15-09-2022, 10:12 PM
அத்தையின் வீடு அடுத்த சேரியில் உள்ளது. பத்து நிமிடத்தில் அத்தை வந்துவிட்டால். மாலை வேலை ஏற்கனவே நெருங்கிவிட்டது.
அத்தை, "மேடம், உங்களது மகத்துவத்தை மீண்டும் ஒருமுறை அடையாளம் கண்டுவிட்டேன்" என்றாள்.
"பாருங்க ஆன்ட்டி. என் பெற்றோர் இருவரும் சமூக சேவகர்கள். நான் எப்போதும் ஆதரவற்றவர்களுக்கு ஆதரவாக நிற்க வேண்டும் என்பதை அவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டேன்."
"ம்ம். சரி என்னுடன் வா. நீ மீண்டும் வர வேண்டும். ஆனால் சாஹேப் கோபப்படவில்லை, இல்லையா?"
"இல்லை. அவர் என்னை மிகவும் மதிக்கிறார் மற்றும் என்னை நம்புகிறார்." தீபா சிரித்தாள். தீபா கிளம்பும் முன் துக்குனை சிறிது நேரம் தடவினாள். சமீர் சைகை செய்து தீபாவை முத்தமிட்டான்.
குடிசைப் பகுதியில் நடந்து செல்லும் போது அனைவரும் ஆர்வக் கண்களால் தீபாவைப் போல அழகு மற்றும் செக்ஸியான பெண்னை கண்டு அனைவரும் ஆச்சரியப்பட்டனர்
இந்த சூழலில் கவர்ச்சியான, அழகான மற்றும் உயர்தர பெண் தீபா. சுற்றுப்புறம் மிகவும் கூட்டமாகவும் அழுக்காகவும் உள்ளது.
சிறிது நேரத்தில் அவர்கள் மண் ஓடு வேயப்பட்ட கூரையுடன் கூடிய வீட்டின் முன் சென்றால். வீட்டின் கதவு தகரத்தால் ஆனது. அத்தை "இது என் பெண்ணின் வீடு. வா" என்றாள்.
அத்தை கதவைத் தள்ளிக்கொண்டு அறைக்குள் நுழைந்தாள்.
38-40 வயதுடைய ஒல்லியான தோற்றமுடைய ஒரு மனிதன் அறைக்குள் வெறும் உடலோடும் லுங்கியோடும் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்தாள் தீபா. ஆணின் தோலின் நிறம் கறுப்பு. அவர் மார்பில் நிறைய முடிகள், கன்னங்களில் சவரம் செய்யப்படாத தாடி. ஐந்து வயது சிறுவன் தரையில் அமர்ந்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறான். மேலும் படுக்கையில், ஒரு சிறு குழந்தை கூரையில் முகம் குப்புற படுத்துக் கொண்டு சத்தமாக அழுகிறது. அவர் பசியால் மிகவும் சத்தமாக அழுகிறார் என்று சொல்லத் தேவையில்லை. குழந்தையைப் பார்த்த தீபாவின் கண்களில் நீர் வழிந்தது.
அவள் சொல்கிறாள், "உஃப்ஃப்! எவ்வளவு சிரமம்! ஏழைக் குழந்தை பசியால் நாள் முழுவதும் இப்படித் தவிக்கிறது, இல்லையா?"
"இன்னும் என்ன சொல்ற மேடம்! அவ அம்மா பாலைத் தவிர வேறெதையும் குடுத்ததில்லை. இப்ப அதுவே பிரச்சனையாகி விட்டது. பட்டினியால் செத்துவிடுவான். வேறு சாப்பாடு சாப்பிட மாட்டான்." தீபாவை ஆர்வத்துடன் பார்த்தவன் சொன்னான்.
தீபா இந்த வயதான மனிதனைப் பற்றி முதலில் யோசிக்கிறால். இப்போது அவள் கொஞ்சம் வெட்கப்பட்டாள்.
அத்தை, "கேளுங்க ராமன்! நம்ம மேடம் பெருந்தன்மையானவர். இல்லையேல் இன்னொருவரின் குழந்தைக்கு இப்படி தாய்ப்பால் கொடுக்க யார் சம்மதிப்பார்கள்?"
"அதை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. பணக்காரர்கள் தங்கள் கால்களை தரையில் கூட வைப்பதில்லை. மேலும் ஒரு ஏழை குழந்தையின் பசியைப் போக்க அவள் இவ்வளவு தூரம் சென்ற விதத்தில் அவள் உண்மையான தெய்வம். மிக்க நன்றி மேடம்."
ராமனின் கண்களைப் பார்த்த தீபாவுக்கு நன்றியா, ஆசையா என்று புரியவில்லை.
"சரி, ராமன். நீ அடுத்த அறைக்குச் சென்று காத்திரு. இப்போது மேடம் உங்கள் மகனுக்கு தாய்ப்பால் கொடுப்பார்." அத்தை சொன்னாள்.
"நிச்சயம்." ராமன் வேகமாக எழுந்தான். அடுத்த அறைக்குச் சென்றார்.
"இப்போ மேடம் நீங்க ஆரம்பிங்க. குழந்தை இன்னைக்கு நாள் முழுக்க அழுகிறது." அத்தை தீபாவை பார்த்து சொன்னாள்.
“கண்டிப்பா” என்று சொல்லிவிட்டு படுக்கைக்குச் சென்றாள் தீபா.
இரண்டு அறைகளுக்கு நடுவே இருந்த கதவைப் பார்த்தாள், ஆனால், இரண்டு அறைகளுக்கு இடையே ஒரே ஒரு திரை மட்டும் இருப்பதைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டாள். கதவுக்கு அமைப்பு இல்லை. தீபா அங்கே விரலைக் காட்டி, "ஆனால் அத்தை, கதவு இல்லை, அவனுடைய அப்பா அங்கே காத்திருக்கிறார்."
"அவர்கள் மிகவும் ஏழ்மையானவர்கள். வீட்டின் அலங்காரத்திற்கு பணம் எங்கிருந்து கிடைக்கும்? இருப்பினும் பயப்படாமல் இருங்கள். உங்கள் தாய்ப்பாலூட்டல் முடியும் வரை அவர் இங்கு வரமாட்டார்."
அத்தையின் வார்த்தைகளில் தீபாவால் முழு திருப்தி அடைய முடியவில்லை. ஆனால் குழந்தை கத்துவது மற்றும் அழுவது, மேலும் தாமதப்படுத்துவது குழந்தையின் வலியின் அளவை அதிகரிக்கிறது. இதையெல்லாம் யோசித்த தீபாவிற்கு தாமதமாக வருவது சரியெனத் தெரியவில்லை.
அவள் புடவையின் முத்தானையை கழற்றினாள். அவளது இறுக்கமான ரவிக்கையில் பெரிய மார்பகங்களின் ஆழமான பிளவு தெரிந்தது. அத்தை அதைப் பார்த்தாள். தீபா தன் ரவிக்கையின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்தாள். உள்ளே வெள்ளை முன் கொக்கி திறந்த பிரா. அவளது பெரிய மார்பகங்கள் அவளது ப்ராவிலிருந்து வெடிக்க முயல்கின்றன. அத்தை கட்டிலுக்கு அருகில் இருந்த பிளாஸ்டிக் நாற்காலியில் அமர்ந்தாள். தீபாவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
தீபா ஒருமுறை அறை கதவின் திரையை பார்த்தாள். பின் தன் பிராவின் கொக்கியை அவிழ்த்தாள்.
தீபாவின் பெரிய மார்பகங்கள் அவளது பிராவின் இரண்டு கோப்பைகளையும் தள்ளி விட்டு நகர்ந்தன. தீபாவின் இரண்டு மார்பகங்களும் நிர்வாணமாகின. அதற்குள் அவளது இரண்டு மார்பகங்களும் பால் அழுத்தத்தில் வீங்கி வலி ஆரம்பித்தது. அவள் மார்பின் பால் அழுத்தத்தை குறைக்கும் போது அவளுக்கும் உற்சாகமாக இருந்தது. தீபா குழந்தையை மடியில் கிடத்தி, வலது மார்பின் முலைக்காம்பை அவன் வாயில் மாட்டினாள். பசித்த குழந்தை அந்த நேரத்தில் முலைக்காம்பை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தது. தீபா அன்புடன் குழந்தையின் தலையில் கையை வைத்து, "பால் குடி. நல்லா குடி. இன்னைக்கு நாள் முழுக்க ரொம்ப கஷ்டமா இருந்திருக்கு" என்றாள்.
இவ்வளவு நேரம் தரையில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த ஐந்து வயது சிறுவன் தீபாவின் பிரமாண்டமான மார்பகங்களை கண்டு ஆனந்தம் அடைந்தான். அவர், "அட, என்ன பெரிய பால் பானை. என் அம்மா அவ்வளவு பெரியவள் அல்ல."
தீபா அவன் வார்த்தைகளால் மிகவும் வெட்கப்பட்டாள். ஏனென்றால், அவனுடைய அப்பா பக்கத்து அறையிலிருந்து தெளிவாகக் கேட்டிருக்க வேண்டும்.
அத்தை, "அடப்பாவி, நீ அதைச் சொல்லவேண்டாம்" என்று திட்டினாள்.
“நானும் ஆன்ட்டி பால் குடிப்பேன்” என்று குழந்தை அழுதுகொண்டே சொன்னது.
"உனக்கு இன்னும் தாய்ப்பால் குடிக்கும் பழக்கம் இருக்கிறதா??" அத்தை கேட்கிறாள்.
"இல்லை."
"அப்புறம் எதுக்கு இப்போ குடிக்கணும்?"
"ஏனென்றால், அத்தையின் மார்பகங்கள் மிகவும் அழகாகவும் பெரியதாகவும் இருக்கின்றன, அவை என் அம்மாவை விட நன்றாக இருக்கும்."
பக்கத்து அறையிலிருந்த அவனது தந்தை ராமன் அவனிடம் மிரட்டும் தொனியில், "பில்லு, நீ ரொம்ப குறும்புக்காரன். ரொம்ப நாளா தாய்ப்பாலைக் கைவிட்டாய். இப்போது பெரிய மார்பகங்களைப் பார்த்து, அத்தையின் பால் குடிக்க வேண்டும். ஆனால் அது. நன்றாக இல்லை."
பால் குடிக்கும் போது குழந்தை அவ்வப்போது கடுமையாக கடித்தது.
தீபா வலியில் அலறிக் கொண்டிருந்தாள், “ஐயோ....ஊஹ்ஹ்ஹ்....இப்படி பல்லைக் கடிக்காதே.....குட்டி.....எனக்கு வலிக்குது.....மெதுவாக உறிஞ்சு.. .....!"
பில்லு தரையில் அமர்ந்து தீபாவின் மற்றொரு நிர்வாண மார்பை பார்த்தாள். அவரைப் பார்த்ததும் தீபாவுக்கு திடீரென்று பெரும் பரிதாபம் ஏற்பட்டது. அவன் பில்லுவை அவனது விருப்பங்களை இழப்பது போல் தோன்றியது. அவள் ரம்லா அத்தையைப் பார்த்து, “அத்தை, அவன் எத்தனை தடவை குடிக்க விரும்புகிறானோ, நானும் அவனுக்குக் கொஞ்சம் தாய்ப்பால் கொடுக்க வேண்டும்” என்றாள்.
சித்தி சிரித்தாள். "நீ கனிவான உள்ளம் கொண்டவன் என்று எனக்குத் தெரியும். ஒருவன் கஷ்டப்படுவதைப் பார்த்து நீ அமைதியாக இருக்க முடியாது. சரி, அவனைப் பால் குடிக்கச் செய்."
தீபா சிரித்துக்கொண்டே பில்லுவிடம் அன்புடன் “வா பில்லு, நீயும் அண்ணனோடு என் பாலை குடி” என்றாள்.
அத்தை, "மேடம், உங்களது மகத்துவத்தை மீண்டும் ஒருமுறை அடையாளம் கண்டுவிட்டேன்" என்றாள்.
"பாருங்க ஆன்ட்டி. என் பெற்றோர் இருவரும் சமூக சேவகர்கள். நான் எப்போதும் ஆதரவற்றவர்களுக்கு ஆதரவாக நிற்க வேண்டும் என்பதை அவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டேன்."
"ம்ம். சரி என்னுடன் வா. நீ மீண்டும் வர வேண்டும். ஆனால் சாஹேப் கோபப்படவில்லை, இல்லையா?"
"இல்லை. அவர் என்னை மிகவும் மதிக்கிறார் மற்றும் என்னை நம்புகிறார்." தீபா சிரித்தாள். தீபா கிளம்பும் முன் துக்குனை சிறிது நேரம் தடவினாள். சமீர் சைகை செய்து தீபாவை முத்தமிட்டான்.
குடிசைப் பகுதியில் நடந்து செல்லும் போது அனைவரும் ஆர்வக் கண்களால் தீபாவைப் போல அழகு மற்றும் செக்ஸியான பெண்னை கண்டு அனைவரும் ஆச்சரியப்பட்டனர்
இந்த சூழலில் கவர்ச்சியான, அழகான மற்றும் உயர்தர பெண் தீபா. சுற்றுப்புறம் மிகவும் கூட்டமாகவும் அழுக்காகவும் உள்ளது.
சிறிது நேரத்தில் அவர்கள் மண் ஓடு வேயப்பட்ட கூரையுடன் கூடிய வீட்டின் முன் சென்றால். வீட்டின் கதவு தகரத்தால் ஆனது. அத்தை "இது என் பெண்ணின் வீடு. வா" என்றாள்.
அத்தை கதவைத் தள்ளிக்கொண்டு அறைக்குள் நுழைந்தாள்.
38-40 வயதுடைய ஒல்லியான தோற்றமுடைய ஒரு மனிதன் அறைக்குள் வெறும் உடலோடும் லுங்கியோடும் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்தாள் தீபா. ஆணின் தோலின் நிறம் கறுப்பு. அவர் மார்பில் நிறைய முடிகள், கன்னங்களில் சவரம் செய்யப்படாத தாடி. ஐந்து வயது சிறுவன் தரையில் அமர்ந்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறான். மேலும் படுக்கையில், ஒரு சிறு குழந்தை கூரையில் முகம் குப்புற படுத்துக் கொண்டு சத்தமாக அழுகிறது. அவர் பசியால் மிகவும் சத்தமாக அழுகிறார் என்று சொல்லத் தேவையில்லை. குழந்தையைப் பார்த்த தீபாவின் கண்களில் நீர் வழிந்தது.
அவள் சொல்கிறாள், "உஃப்ஃப்! எவ்வளவு சிரமம்! ஏழைக் குழந்தை பசியால் நாள் முழுவதும் இப்படித் தவிக்கிறது, இல்லையா?"
"இன்னும் என்ன சொல்ற மேடம்! அவ அம்மா பாலைத் தவிர வேறெதையும் குடுத்ததில்லை. இப்ப அதுவே பிரச்சனையாகி விட்டது. பட்டினியால் செத்துவிடுவான். வேறு சாப்பாடு சாப்பிட மாட்டான்." தீபாவை ஆர்வத்துடன் பார்த்தவன் சொன்னான்.
தீபா இந்த வயதான மனிதனைப் பற்றி முதலில் யோசிக்கிறால். இப்போது அவள் கொஞ்சம் வெட்கப்பட்டாள்.
அத்தை, "கேளுங்க ராமன்! நம்ம மேடம் பெருந்தன்மையானவர். இல்லையேல் இன்னொருவரின் குழந்தைக்கு இப்படி தாய்ப்பால் கொடுக்க யார் சம்மதிப்பார்கள்?"
"அதை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. பணக்காரர்கள் தங்கள் கால்களை தரையில் கூட வைப்பதில்லை. மேலும் ஒரு ஏழை குழந்தையின் பசியைப் போக்க அவள் இவ்வளவு தூரம் சென்ற விதத்தில் அவள் உண்மையான தெய்வம். மிக்க நன்றி மேடம்."
ராமனின் கண்களைப் பார்த்த தீபாவுக்கு நன்றியா, ஆசையா என்று புரியவில்லை.
"சரி, ராமன். நீ அடுத்த அறைக்குச் சென்று காத்திரு. இப்போது மேடம் உங்கள் மகனுக்கு தாய்ப்பால் கொடுப்பார்." அத்தை சொன்னாள்.
"நிச்சயம்." ராமன் வேகமாக எழுந்தான். அடுத்த அறைக்குச் சென்றார்.
"இப்போ மேடம் நீங்க ஆரம்பிங்க. குழந்தை இன்னைக்கு நாள் முழுக்க அழுகிறது." அத்தை தீபாவை பார்த்து சொன்னாள்.
“கண்டிப்பா” என்று சொல்லிவிட்டு படுக்கைக்குச் சென்றாள் தீபா.
இரண்டு அறைகளுக்கு நடுவே இருந்த கதவைப் பார்த்தாள், ஆனால், இரண்டு அறைகளுக்கு இடையே ஒரே ஒரு திரை மட்டும் இருப்பதைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டாள். கதவுக்கு அமைப்பு இல்லை. தீபா அங்கே விரலைக் காட்டி, "ஆனால் அத்தை, கதவு இல்லை, அவனுடைய அப்பா அங்கே காத்திருக்கிறார்."
"அவர்கள் மிகவும் ஏழ்மையானவர்கள். வீட்டின் அலங்காரத்திற்கு பணம் எங்கிருந்து கிடைக்கும்? இருப்பினும் பயப்படாமல் இருங்கள். உங்கள் தாய்ப்பாலூட்டல் முடியும் வரை அவர் இங்கு வரமாட்டார்."
அத்தையின் வார்த்தைகளில் தீபாவால் முழு திருப்தி அடைய முடியவில்லை. ஆனால் குழந்தை கத்துவது மற்றும் அழுவது, மேலும் தாமதப்படுத்துவது குழந்தையின் வலியின் அளவை அதிகரிக்கிறது. இதையெல்லாம் யோசித்த தீபாவிற்கு தாமதமாக வருவது சரியெனத் தெரியவில்லை.
அவள் புடவையின் முத்தானையை கழற்றினாள். அவளது இறுக்கமான ரவிக்கையில் பெரிய மார்பகங்களின் ஆழமான பிளவு தெரிந்தது. அத்தை அதைப் பார்த்தாள். தீபா தன் ரவிக்கையின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்தாள். உள்ளே வெள்ளை முன் கொக்கி திறந்த பிரா. அவளது பெரிய மார்பகங்கள் அவளது ப்ராவிலிருந்து வெடிக்க முயல்கின்றன. அத்தை கட்டிலுக்கு அருகில் இருந்த பிளாஸ்டிக் நாற்காலியில் அமர்ந்தாள். தீபாவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
தீபா ஒருமுறை அறை கதவின் திரையை பார்த்தாள். பின் தன் பிராவின் கொக்கியை அவிழ்த்தாள்.
தீபாவின் பெரிய மார்பகங்கள் அவளது பிராவின் இரண்டு கோப்பைகளையும் தள்ளி விட்டு நகர்ந்தன. தீபாவின் இரண்டு மார்பகங்களும் நிர்வாணமாகின. அதற்குள் அவளது இரண்டு மார்பகங்களும் பால் அழுத்தத்தில் வீங்கி வலி ஆரம்பித்தது. அவள் மார்பின் பால் அழுத்தத்தை குறைக்கும் போது அவளுக்கும் உற்சாகமாக இருந்தது. தீபா குழந்தையை மடியில் கிடத்தி, வலது மார்பின் முலைக்காம்பை அவன் வாயில் மாட்டினாள். பசித்த குழந்தை அந்த நேரத்தில் முலைக்காம்பை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தது. தீபா அன்புடன் குழந்தையின் தலையில் கையை வைத்து, "பால் குடி. நல்லா குடி. இன்னைக்கு நாள் முழுக்க ரொம்ப கஷ்டமா இருந்திருக்கு" என்றாள்.
இவ்வளவு நேரம் தரையில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த ஐந்து வயது சிறுவன் தீபாவின் பிரமாண்டமான மார்பகங்களை கண்டு ஆனந்தம் அடைந்தான். அவர், "அட, என்ன பெரிய பால் பானை. என் அம்மா அவ்வளவு பெரியவள் அல்ல."
தீபா அவன் வார்த்தைகளால் மிகவும் வெட்கப்பட்டாள். ஏனென்றால், அவனுடைய அப்பா பக்கத்து அறையிலிருந்து தெளிவாகக் கேட்டிருக்க வேண்டும்.
அத்தை, "அடப்பாவி, நீ அதைச் சொல்லவேண்டாம்" என்று திட்டினாள்.
“நானும் ஆன்ட்டி பால் குடிப்பேன்” என்று குழந்தை அழுதுகொண்டே சொன்னது.
"உனக்கு இன்னும் தாய்ப்பால் குடிக்கும் பழக்கம் இருக்கிறதா??" அத்தை கேட்கிறாள்.
"இல்லை."
"அப்புறம் எதுக்கு இப்போ குடிக்கணும்?"
"ஏனென்றால், அத்தையின் மார்பகங்கள் மிகவும் அழகாகவும் பெரியதாகவும் இருக்கின்றன, அவை என் அம்மாவை விட நன்றாக இருக்கும்."
பக்கத்து அறையிலிருந்த அவனது தந்தை ராமன் அவனிடம் மிரட்டும் தொனியில், "பில்லு, நீ ரொம்ப குறும்புக்காரன். ரொம்ப நாளா தாய்ப்பாலைக் கைவிட்டாய். இப்போது பெரிய மார்பகங்களைப் பார்த்து, அத்தையின் பால் குடிக்க வேண்டும். ஆனால் அது. நன்றாக இல்லை."
பால் குடிக்கும் போது குழந்தை அவ்வப்போது கடுமையாக கடித்தது.
தீபா வலியில் அலறிக் கொண்டிருந்தாள், “ஐயோ....ஊஹ்ஹ்ஹ்....இப்படி பல்லைக் கடிக்காதே.....குட்டி.....எனக்கு வலிக்குது.....மெதுவாக உறிஞ்சு.. .....!"
பில்லு தரையில் அமர்ந்து தீபாவின் மற்றொரு நிர்வாண மார்பை பார்த்தாள். அவரைப் பார்த்ததும் தீபாவுக்கு திடீரென்று பெரும் பரிதாபம் ஏற்பட்டது. அவன் பில்லுவை அவனது விருப்பங்களை இழப்பது போல் தோன்றியது. அவள் ரம்லா அத்தையைப் பார்த்து, “அத்தை, அவன் எத்தனை தடவை குடிக்க விரும்புகிறானோ, நானும் அவனுக்குக் கொஞ்சம் தாய்ப்பால் கொடுக்க வேண்டும்” என்றாள்.
சித்தி சிரித்தாள். "நீ கனிவான உள்ளம் கொண்டவன் என்று எனக்குத் தெரியும். ஒருவன் கஷ்டப்படுவதைப் பார்த்து நீ அமைதியாக இருக்க முடியாது. சரி, அவனைப் பால் குடிக்கச் செய்."
தீபா சிரித்துக்கொண்டே பில்லுவிடம் அன்புடன் “வா பில்லு, நீயும் அண்ணனோடு என் பாலை குடி” என்றாள்.
தீபாவின் அனுமதி கிடைத்ததில் பில்லு மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார். வேகமாக படுக்கைக்குச் சென்றார். கட்டிலில் சாய்ந்தான். தன் முகத்தை தீபாவின் மார்பில் கொண்டு வந்தான். அப்போது கண் இமைக்கும் நேரத்தில் தீபாவின் நிப்பிள் பில்லுவின் வாய்க்குள் ஓடியது. பில்லு தன் பற்களால் முலைக்காம்பைக் கடித்து, பலமாக உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான். உண்மையில், தீவிர உறிஞ்சுதலின் விளைவாக, தீபாவின் உணர்ச்சி அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. அவன் உதட்டை பற்களால் கடித்து பதற்றத்தை கையாள ஆரம்பித்தாள்.
மார்பில் உறிஞ்சும் போது, பில்லு தன் கையில் முலையை பிடித்து அவளது முலைக்காம்பைக் கடித்துக் கொண்டிருந்தான்.
"இப்படி கடிக்காதே." என்று முனகிய குரலில் சொன்னாள் தீபா.
பக்கத்து அறையில் இருந்து அவனுடைய அப்பா சொன்னார், "பில்லு, நீ நிறைய குறும்பு செய்கிறாய், உனக்கு பிறகு தண்டனை கிடைக்கும்"
பில்லு அப்பாவின் பேச்சைக் கேட்காமல், "ம்ம்ம்ம்ம்..... ம்ம்ம்ம்ம்ம்........ ஸ்லர்ர்ப் ஸ்லர்ர்ப்......" என்று உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான்.
10 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, குழந்தை பால் சாப்பிட்டு தூங்கியது. தீபா அவன் தலையில் அன்பாக கையை திருப்பி அத்தையிடம் “அத்தை அவன் தூங்கிட்டான்” என்றாள்.
"மெதுவாக அவரை படுக்க வைக்கவும்."
தீபா குழந்தையை கட்டிலில் கிடத்தினாள். இப்போது அவளின் அமைதியான முகத்தைப் பார்த்த தீபாவின் மனதில் ஒரு விசித்திரமான திருப்தி.
ஆனால், பில்லு தீபாவின் முலைக்காம்புகளை உறிஞ்சி உறிஞ்சும் விதம், தீபாவை மேலும் உற்சாகப்படுத்துகிறது. அவள் முகத்தை சிதைத்து “ஆ ஊஹ்..... மெதுவாக....மெதுவாக.....பில்லு ...... நீ வயதான மனிதனைப் போல் உறிஞ்சுகிறாய்.
"பில்லு, அது போதும். நீ இப்போ ஆன்ட்டியை விடு. நான் வீட்டுக்கு வர்றேன்." என்று சொன்னவுடன் ராமன் திரையை விலக்கி அறைக்குள் நுழைந்தான். அறைக்குள் நுழையும் முன் அவன் கொஞ்சம் கூட தட்டாததைக் கண்டு வியந்தாள் தீபா. அறைக்குள் நுழைந்ததும், ராமனுக்கு தீபாவின் இரண்டு நிர்வாண, பெரிய மார்பகங்களைப் பார்க்கும் அதிர்ஷ்டம் கிடைத்தது. தீபாவின் முலைக்காம்பில் ஒரு துளி பால் இன்னும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. தீபா ராமன் மீது கோபமாக இருந்தாள், மறுபுறம் தன்னைப் பற்றி வெட்கப்பட்டாள். அத்தையின் முகத்தைப் பார்க்கையில், ராமனின் நடத்தையை அவள் பொருட்படுத்தவில்லை என்று தோன்றியது.
தீபா சட்டென்று தன் புடவையின் பல்லால் தன் நிர்வாண மார்பகங்களை மறைத்தாள்.
பில்லு தீபாவை விட்டு எழுந்து அமர்ந்தான். தீபாவின் தாய்ப்பால் அவன் உதடுகளைச் சுற்றி. அவர் மகிழ்ச்சியுடன், "வாயிலில் நீர் ஊறும் பால். எனக்கு நினைவிருக்கும் வரை, என் அம்மாவின் பால் அவ்வளவு இனிமையாக இல்லை.
"சீக்கிரம் வீட்டை விட்டு வெளியே போ. பஸ்டர்ட்." ராமன் பில்லுவை திட்டினான். பில்லு சோகமான முகத்துடன் அறையை விட்டு வெளியேறினாள்.
இரண்டு பேருடன் சேர்ந்து தாய்ப்பால் கொடுப்பதில் தீபாவுக்கு நன்மை உண்டு. அவளது இரண்டு மார்பகங்களின் பால் அழுத்தம் மிகவும் குறைந்தது.
ராமன், தீபாவைப் பார்த்து நன்றி உணர்வுடன், "மேடம், உங்களுக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. நீங்கள் தாய்ப்பால் கொடுக்க சம்மதிக்காமல் இருந்திருந்தால், குழந்தை அழுது இறந்திருக்கும்" என்றான்.
"சரி..... அவனுக்கு சாப்பாடு கொடுப்பது எனக்கு நல்லா இருக்கு."
அத்தை, "வாருங்கள் மேடம், உங்களை வீட்டிற்கு அழைத்து வருகிறேன். உங்கள் தாமதம் குறித்து சாஹேப் கவலைப்படலாம்" என்றாள்.
"ம்ம்ம்..... போகலாம்." புடவையை சரி செய்து கொண்டே சொன்னாள் தீபா.
அவள் சென்றதும் ராமன் தீபாவுக்கு மீண்டும் ஒருமுறை நன்றி சொன்னான். அதற்கு பதிலாக தீபா அவனுக்கு ஒரு இனிமையான புன்னகையை கொடுத்தாள்.
தெருவுக்கு வந்த அத்தை, தீபாவிடம், “இன்னைக்கு எத்தனை நல்ல காரியம் பண்ணியிருக்கீங்கன்னு தெரியலை மேடம்” என்றாள்.
"சத்தியமாக, குழந்தையின் வலியை என்னால் தாங்க முடியவில்லை."
"ஆனால், இன்று குழந்தையின் வயிறு நிரம்பிவிட்டது. நாளை அவனுக்கு என்ன நடக்கும்?"
"ஏன்? நான் நாளைக்கு வந்து அவனுக்குப் பாலூட்டுகிறேன். நீ நிம்மதியாக இரு, அவன் அப்பாவிடம் சொல்லுங்கள்."
"உண்மையாகவே மேடம், உங்களைப் போன்ற உயர்ந்த எண்ணம் கொண்டவர்கள் இவ்வுலகில் மிகக் குறைவு." அத்தையின் வார்த்தைகள் நன்றியுணர்வு போல ஒலிக்கிறது.
மார்பில் உறிஞ்சும் போது, பில்லு தன் கையில் முலையை பிடித்து அவளது முலைக்காம்பைக் கடித்துக் கொண்டிருந்தான்.
"இப்படி கடிக்காதே." என்று முனகிய குரலில் சொன்னாள் தீபா.
பக்கத்து அறையில் இருந்து அவனுடைய அப்பா சொன்னார், "பில்லு, நீ நிறைய குறும்பு செய்கிறாய், உனக்கு பிறகு தண்டனை கிடைக்கும்"
பில்லு அப்பாவின் பேச்சைக் கேட்காமல், "ம்ம்ம்ம்ம்..... ம்ம்ம்ம்ம்ம்........ ஸ்லர்ர்ப் ஸ்லர்ர்ப்......" என்று உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான்.
10 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, குழந்தை பால் சாப்பிட்டு தூங்கியது. தீபா அவன் தலையில் அன்பாக கையை திருப்பி அத்தையிடம் “அத்தை அவன் தூங்கிட்டான்” என்றாள்.
"மெதுவாக அவரை படுக்க வைக்கவும்."
தீபா குழந்தையை கட்டிலில் கிடத்தினாள். இப்போது அவளின் அமைதியான முகத்தைப் பார்த்த தீபாவின் மனதில் ஒரு விசித்திரமான திருப்தி.
ஆனால், பில்லு தீபாவின் முலைக்காம்புகளை உறிஞ்சி உறிஞ்சும் விதம், தீபாவை மேலும் உற்சாகப்படுத்துகிறது. அவள் முகத்தை சிதைத்து “ஆ ஊஹ்..... மெதுவாக....மெதுவாக.....பில்லு ...... நீ வயதான மனிதனைப் போல் உறிஞ்சுகிறாய்.
"பில்லு, அது போதும். நீ இப்போ ஆன்ட்டியை விடு. நான் வீட்டுக்கு வர்றேன்." என்று சொன்னவுடன் ராமன் திரையை விலக்கி அறைக்குள் நுழைந்தான். அறைக்குள் நுழையும் முன் அவன் கொஞ்சம் கூட தட்டாததைக் கண்டு வியந்தாள் தீபா. அறைக்குள் நுழைந்ததும், ராமனுக்கு தீபாவின் இரண்டு நிர்வாண, பெரிய மார்பகங்களைப் பார்க்கும் அதிர்ஷ்டம் கிடைத்தது. தீபாவின் முலைக்காம்பில் ஒரு துளி பால் இன்னும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. தீபா ராமன் மீது கோபமாக இருந்தாள், மறுபுறம் தன்னைப் பற்றி வெட்கப்பட்டாள். அத்தையின் முகத்தைப் பார்க்கையில், ராமனின் நடத்தையை அவள் பொருட்படுத்தவில்லை என்று தோன்றியது.
தீபா சட்டென்று தன் புடவையின் பல்லால் தன் நிர்வாண மார்பகங்களை மறைத்தாள்.
பில்லு தீபாவை விட்டு எழுந்து அமர்ந்தான். தீபாவின் தாய்ப்பால் அவன் உதடுகளைச் சுற்றி. அவர் மகிழ்ச்சியுடன், "வாயிலில் நீர் ஊறும் பால். எனக்கு நினைவிருக்கும் வரை, என் அம்மாவின் பால் அவ்வளவு இனிமையாக இல்லை.
"சீக்கிரம் வீட்டை விட்டு வெளியே போ. பஸ்டர்ட்." ராமன் பில்லுவை திட்டினான். பில்லு சோகமான முகத்துடன் அறையை விட்டு வெளியேறினாள்.
இரண்டு பேருடன் சேர்ந்து தாய்ப்பால் கொடுப்பதில் தீபாவுக்கு நன்மை உண்டு. அவளது இரண்டு மார்பகங்களின் பால் அழுத்தம் மிகவும் குறைந்தது.
ராமன், தீபாவைப் பார்த்து நன்றி உணர்வுடன், "மேடம், உங்களுக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. நீங்கள் தாய்ப்பால் கொடுக்க சம்மதிக்காமல் இருந்திருந்தால், குழந்தை அழுது இறந்திருக்கும்" என்றான்.
"சரி..... அவனுக்கு சாப்பாடு கொடுப்பது எனக்கு நல்லா இருக்கு."
அத்தை, "வாருங்கள் மேடம், உங்களை வீட்டிற்கு அழைத்து வருகிறேன். உங்கள் தாமதம் குறித்து சாஹேப் கவலைப்படலாம்" என்றாள்.
"ம்ம்ம்..... போகலாம்." புடவையை சரி செய்து கொண்டே சொன்னாள் தீபா.
அவள் சென்றதும் ராமன் தீபாவுக்கு மீண்டும் ஒருமுறை நன்றி சொன்னான். அதற்கு பதிலாக தீபா அவனுக்கு ஒரு இனிமையான புன்னகையை கொடுத்தாள்.
தெருவுக்கு வந்த அத்தை, தீபாவிடம், “இன்னைக்கு எத்தனை நல்ல காரியம் பண்ணியிருக்கீங்கன்னு தெரியலை மேடம்” என்றாள்.
"சத்தியமாக, குழந்தையின் வலியை என்னால் தாங்க முடியவில்லை."
"ஆனால், இன்று குழந்தையின் வயிறு நிரம்பிவிட்டது. நாளை அவனுக்கு என்ன நடக்கும்?"
"ஏன்? நான் நாளைக்கு வந்து அவனுக்குப் பாலூட்டுகிறேன். நீ நிம்மதியாக இரு, அவன் அப்பாவிடம் சொல்லுங்கள்."
"உண்மையாகவே மேடம், உங்களைப் போன்ற உயர்ந்த எண்ணம் கொண்டவர்கள் இவ்வுலகில் மிகக் குறைவு." அத்தையின் வார்த்தைகள் நன்றியுணர்வு போல ஒலிக்கிறது.
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Guest(s)