[Kokko Munivar 2.0]

வணக்கம் நண்பர்களே... இந்தக் கதையில் காதலும் காமமும் கலந்து எழுதப் போகிறேன்.. காமத்தை உடனே எதிர்பார்ப்பவர்கள் இந்தக் கதையை தவிர்த்து விடுங்கள்... 

[Kokko Munivar 2.0]

ரவி புதிதாக ஒரு புத்தக கடையில் வேலைக்கு சேர்ந்திருந்தான்.. சம்பளம் குறைவாக இருந்தாலும் அவனுக்கு இப்போதைக்கு தேவை ஒரு வேலை.. இதற்கு முன்பு பார்த்த வேலையில் இருந்து சில காரணங்களால் வெளியேறி விட்டான்.. அதற்கு வேலை கிடைப்பது பெரிய திண்டாட்டமாக இருந்தது.. கொரோனா தாக்கத்தால் புதிதாக எங்கும் வேலைக்கு ஆள் சேர்க்கவில்லை.. ரவி பெரிதாக படிக்கவில்லை.. 12வது முடித்திருக்கிறான்.. இப்போது 25 வயது ஆகிறது.. அவனுக்கு பெண் தேடும் படலம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.. இந்த நேரத்தில் வேலை இல்லாமல் இருக்க கூடாது.. பேருக்காவது ஒரு வேலைக்குப் போக வேண்டும்.. அதனால் தான் இந்த வேலையை ஏற்றுக் கொண்டான்..


புதிய வேலை புதிய நபர்கள் பழகுவது சற்று கடினமாக தான் இருந்தது.. மதிய நேரம் இவனிடம் போஸ்ட் ஆபீஸ் சென்று பார்சலை புக் செய்து விட்டு சில விபரங்களையும் கேட்டுவிட்டு வரும்படி அனுப்பினார் முதலாளி..


அதை அனுப்பும் விவரங்கள் எதுவும் இவனுக்கு தெரியாது.. தெரியாது என்று முதலாளியிடம் சொன்னால் எதாவது சொல்லுவார் என்று கிளம்பினான்..

போஸ்ட் ஆபீஸில் ஒரு கவுண்ட்டர் தவிர மற்ற கவுண்ட்டரில் ஆள் இல்லை.. அதிலும் இருவர் நின்று கொண்டிருந்தனர்.. இவனும் சென்று வரிசையில் நின்று கொண்டான்..

கவர்மெண்ட் ஆபீஸ்ல வேலை பாக்குறவங்க எது கேட்டாலும் ஓவரா சீன் போடுவாங்க. எரிஞ்சி விழுவாங்க.. வேற வழியும் இல்ல.. இவங்க கிட்ட தான் கேக்கனும்..மனசுக்குள்ள நெனச்சுக்கிட்டே கவுண்ட்டர் பக்கத்தில் சென்றான்..

"மேடம்.. இந்த பார்சலை புக் பண்ணனும்.. கொஞ்சம் கோவிச்சுக்காம எப்படினு சொல்றீங்களா..‌" கவுண்ட்டரில் குனிந்து பார்த்து சொன்னான்.


"நீங்க வேலைக்கு புதுசா.. உங்க கடைல இருந்து வேற ஆள் வருவாங்களே" லேசான புன்சிரிப்போடு பார்சல் விவரங்களை சொன்னாள் அபிராமி.

அபிராமி 48 வயது ஆகிறது.. திருமணமாகி ஒரு மகன் இருக்கிறான்.. அவன் படித்துவிட்டு வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறான்.. கணவர் 10 வருடங்களுக்கு முன்பு இறந்துவிட்டார்.. தினமும் காலையில் எழுவது விறுவிறுவென சமையலை முடித்துவிட்டு வேலைக்கு கிளம்பி வருவது பிறகு வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு சென்று வேலைகளை செய்து கொண்டே சீரியல் பார்ப்பது இப்படி ஒரு மெசின் வாழ்க்கை தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாள்.. மகன் வீட்டுக்கு வந்தால் செல்போனில் மூழ்கி விடுவான்.. இருவரும் நேரம் ஒதுக்கி பேசிக் கொள்வதெல்லாம் கிடையாது.. அபிராமி அனைவரிடமும் சிரித்து பேசும் குணம் உடையவள்.. அவள் சிரித்து பேசுவது ஆபீசில் இருக்கும் நேரம் மட்டும் தான்..



அழகாக புடவை உடுத்துவாள்.. உடல் தெரியாதபடி கவர் செய்திருப்பாள்.. நெற்றியில் கறுப்பு நிற பொட்டு வைத்திருப்பாள்.. சதை பிடிப்பான உடல், திமிறும் முலைகள், பருத்த பின்னழகு, சிவந்த இதழ்கள், நீளமான கூந்தலில் ஆங்கங்கே வெள்ளை முடி தெரியும்.. மேக்கப் என்று பெரிதாக எதுவும் செய்து கொள்ள மாட்டாள்.. தினமும் ஸ்கூட்டியில் தான் வந்து செல்வாள்..

[Kokko Munivar 2.0]

"ஆமாங்க மேடம் நான் புதுசு தான்.. ஒரு தடவை சொன்னீங்கனா நெக்ஸ்ட் வரும் போது நான் அதை ஃபாலோ பண்ணிக்குவேன்.."

சிரித்த முகத்துடன் அவனுக்கு விளக்கம் சொன்னாள் அபிராமி.. 

"தாங்க்ஸ் மேடம்.. "

"இதுல என்ன‌ இருக்கு.. இட்ஸ் ஓகே.."

கொண்டு வந்த பார்சல்களை புக்கிங் செய்து விட்டு கிளம்பினான்..


அடுத்தடுத்த நாட்களில் ரவி போஸ்ட் ஆபீஸ்க்கு போக அபிராமியிடம் சிரித்து பேச ஆரம்பித்தான்.. இவன் செல்லும் நேரம் அதிகம் கூட்டம் இல்லாமல் இருப்பதும் மற்றவர்கள் லஞ்ச்க்கு போயிருப்பதும் இவர்களுக்கு வசதியாக இருந்தது..

பெர்சனலாக எந்த விசயமும் பேசாமல் பொதுவான விசயங்களை பேசிக் கொண்டனர்.. புக்கிங் செய்யும் அந்த 10 நிமிடம் எதாவது பேசிக்கொள்வார்கள்.


அன்று அப்படித்தான் புக்கிங் செய்ய வந்தான்..

"என்ன மேடம் வேலையே இல்லாம ஓபி அடிக்கிறீங்களா.. "

"ஹலோ.. போஸ்ட் பண்ண வந்தா அதை மட்டும் பண்ணிட்டு போங்க.. தேவையில்லாம பேசாதீங்க.. நான் ஓபி அடிக்கிறதை நீங்க பாத்தீங்களா.. " சிடுசிடுவென பொறிந்து தள்ளினாள்.. அவள் வேற யார் மேலயோ இருந்த கோவத்தை இவனிடம் காட்டினாள்.


இதை எதிர்பாக்காத ரவிக்கு முகத்தில் அறைந்தது போல் இருந்தது.. அட்வான்டேஜ் எடுத்து பேசுனது நம்மளோட தப்புனு நெனச்சு எதுவும் பேசாமல் நின்றான்.

அபிராமி கடகடவென அவன் கொண்டு வந்த பார்சலை புக் செய்து ரெசிப்டை கிழித்து மேஜை மீது வேகமாக வைக்க பணத்தை வைத்துவிட்டு விறுவிறுவென சென்று விட்டான்.


அவன் போன பிறகு தான் இவள் செய்த தப்பு உரைத்தது.. 

ச்சே அவசரப்பட்டு பேசிட்டோமேனு வருத்தப்பட்டாள்.

அடுத்த இரண்டு நாட்களுக்கு வேறு நபர் பார்சலை கொண்டு வந்து புக்கிங் செய்தார்.. ஒருவேளை நாம கோவமா பேசுனதால வரலையோனு நினைத்தாள்.

அடுத்த நாள் ரவி பார்சலை கொண்டு வந்தான். அபிராமிக்கு அவனைப் பார்த்ததும் மனதிற்கு நிம்மதியாக இருந்தது..

[Kokko Munivar 2.0]

ரவி பார்சலை கொண்டு வந்து கவுண்ட்டரில் வைத்துவிட்டு வேறு பக்கம் திரும்பி நின்றபடி அமைதியாக நின்றான்..

"சார்க்கு இன்னும் கோவம் போகல போலருக்கு" என்றாள்..

ரவி திரும்பி அவளைப் பார்த்தான்..
"அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லங்க"

"எனக்கு தெரியும்.. என்மேல கோவம் இருக்கும்னு.. அதனால தானே ரெண்டு நாளா வரல.. ரொம்ப சாரிங்க.. அன்னைக்கு வேற விசயத்துல இருந்த கோவத்துல உங்ககிட்ட அப்படி பேசிட்டேன்.." 

"பரவால்லங்க.. நானும் உங்க மூடு தெரியாம பேசிட்டேன்.."

"அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல.. இனிமேல் எப்பவும் போல பேசுங்க.. "

ரவிக்கு சந்தோசமாக இருந்தது.. தன்னை விட வயதில் மூத்தவள்.. அரசாங்க வேலையில் இருப்பவள்.. தன்னிடம் இந்த அளவு இறங்கி வந்து பேசியது ஆச்சர்யமாக இருந்தது.. 


"எனக்கு கோவமெல்லாம் இல்ல மேடம்.. ரெண்டு நாள் வேற வேலை கொடுத்துட்டாங்க.. அதான் வேற ஆள் வந்துருப்பாங்க.. "


பேசிக் கொண்டே புக்கிங் செய்து முடித்து ரசீதை கொடுக்கும் போது ரவி எதார்த்தமாக அவள் விரலோடு சேர்த்து வாங்க,, அந்த உணர்வு அபிராமிக்கு புதிதாக இருந்தது..
தன் மகன் வயதை விட ஒன்றிரண்டு வயது பெரியவன்..அவன் பேசாமல் இருக்கக் கூடாது என்று அவனை சமாதானப்படுத்துவதும்,, அவன் விரல் பட்டதும் உடல் சிலிர்ப்பதும் அபிராமிக்கு புதிதாக இருந்தது..


ரவி மறுநாள் வரும் போது கவுண்ட்டரில் கூட்டமாக இருந்தது.. ரவியை வரிசையில் பார்த்ததும் சிரித்த முகத்தோடு அவனை பார்க்க, அவனும் பார்த்து சிரித்தான்..


ரவிக்கு முன்னாடி ஆள் குறைய குறைய பின்னாடி ஆள் சேர்ந்து கொண்டே வந்தது..  ரவி கவுண்ட்டருக்கு அருகில் சென்று பார்சலை எடுத்து வைத்ததும் புக்கிங் செய்து கொண்டிருந்தாள்.. 

"இன்னைக்கு என்ன இவ்வளவு கூட்டமா இருக்கு.. ரெண்டு வார்த்தை கூட பேச முடியாது போலயே.. " என்றான்.

அபிராமி கம்ப்யூட்டரில் டைப் அடித்துக் கொண்டே இவனைப் பார்த்து புன்னகைத்தாள்.. 

"ஃபிரியா பேசனும்னா போன்ல தான் பேசனும்.. " என்று சொல்ல அபிராமி ரசீதை கொடுத்து பணத்தை வாங்கிக் கொண்டாள்..

ரவி போனதும் அவன் சொன்ன வார்த்தையை யோசித்துக் கொண்டிருந்தாள்.. போன்ல பேசுனா தப்பு ஆகிருமா.. இதுல என்ன தப்பு..‌இந்த வயசுல இதெல்லாம் தேவையானு தன்னைத் தானே திட்டிவிட்டு வேலையை பார்த்தாள்..

மறுநாளும் ரவி வரும் போது கூட்டமாக இருந்தது.. கவுண்ட்டருக்கு அருகில் வந்து பார்சலை கொடுத்துவிட்டு அவன் எதுவும்  பேசாமல் நிற்க,, அபிராமி அவனுக்கு பின்னாடி எட்டிப் பார்க்க இன்னும் ஆட்கள் நின்று கொண்டிருந்தனர்..

பார்சலை புக் செய்து விட்டு ரசீதை நீட்டும் போது ரவியின் விரலை ஒரு நொடி பிடித்து அவனைப் பார்த்தாள்.. அவனும் அவளைப் பார்க்க ,, கண்ணை காட்டி ரசீதை கொடுத்தாள்.. ரவி புரியாமல் வாங்கிக் கொண்டு வெளியே வந்து ரசீதை திருப்பிப் பார்க்க அதில் அபிராமியின் மொபைல் நம்பர் எழுதியிருந்தது..

[Kokko Munivar 2.0]

சூப்பர் நண்பா அருமையாக உள்ளது  clp); clp); clp);
 கோபம், , காத்திருப்பு,, சமாதானம் ,,, காதலின் முதல் தொடக்கம் அருமை  நண்பா 
அடுத்து இருவரின் உரையாடல்

ஆனால் இருவருக்கும் புரிதல் மிக முக்கியம் நண்பா என்னதான் அபிராமி வயது அதிகமாக இருந்தாலும் அவளும் ஒரு பெண் காதல்  வரும் என்பதை அவளுக்கு புரிய வேண்டும் தன்னை விட சின்ன பையனை காதல் கொள்கிறேம்  என்று வருத்த படகூடாது நண்பா அதே போல் ரவியும் யோசிக்க வேண்டும் அவள் பெரியவள் என்று நினைக்க கூடாது அவளும் ஒரு பெண் காதல் வரலாம் என்று புரிய வேண்டும் நண்பா

இது என்னுடைய சிறிய கருத்து நண்பா

உங்கள் மனத்தில் என்ன தோன்றுகிறது அதை எழுதுங்க நண்பா

காதல் =புரிதல் 

நன்றி நண்பா அடுத்த பதிக்க காத்திருப்பேன்
 
கொஞ்சம் நீண்ட பதிவு போடுங்க நண்பா

  yr):

இருவரும் இன்னும் எந்த உறவிலும் ஈடுபடவில்லை நண்பா.. 

இருவருக்குமே இந்த புதிய உணர்வு பிடித்திருக்கிறது.. 

அபிராமிக்கு ரவி பேசுவது பிடித்திருக்கிறது.. அதனால் அவளையறியாமல் அவள் நம்பரை‌எழுதிக் கொடுத்து விட்டாள்.. இனிமேல் தான் நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் காட்சிகள் வரும்..

பேசுனா தானே புரிஞ்சுக்க முடியும் நண்பா..

[Kokko Munivar 2.0]

ரவி போன் நம்பரை பார்த்ததும் சந்தோசம் தாங்க முடியல.. தன்னோட பேசுறதை முக்கியமா நெனச்சு போன் நம்பரை கொடுத்துருக்காங்கனு நினைக்கும் போது பெருமையாக இருந்தது..


அதே நேரம் ஒரு ஆர்வத்தில் நம்பரை எழுதிக் கொடுத்துட்டோமே.. இவன் நல்லா தான் பேசுறான் இருந்தாலும் அவனைப் பத்தி முழுசா தெரியாம கொடுத்துட்டோமே.. எதாவது தப்பாகிருமோனு ஒரு பக்கம் பயமும் அவளுக்கு இருந்தது.. கல்யாண வயதில் மகன் இருக்கும் போது வயசு பொண்ணு மாதிரி அவளோட மனசு அடிச்சுகிச்சு..


ரவி தன்னுடைய மொபைலில் அவள் நம்பரை பெயரில்லாமல் சேவ் செய்து வைத்தான்.. அவள் வெறும் நம்பரை மட்டும் தான் எழுதியிருந்தாள்.. 


பொதுவாக போஸ்ட் ஆபீஸில் வேலை பார்ப்பவர் ஈவ்னிங் கிளம்பி விடுவார்கள் என்பதால் ரவி அந்த நம்பருக்கு மெசேஜ் செய்தான்..


"ஹலோ மேடம்.. வேலை முடிஞ்சதா..". 


அபிராமி அப்போது ஸ்கூட்டியில் வீட்டுக்கு சென்று கொண்டிருந்ததால்  மொபைலை பார்க்கவில்லை. வீட்டுக்கு சென்று முகம் கழுவிட்டு மற்ற வேலையில் ஈடுபட்டாள்..‌


ரவிக்கு ரொம்ப நேரமாக எந்த பதிலும் வராததால் அவனும் அதற்கு பிறகு எதும் அனுப்பவில்லை..

அபிராமி ஓரளவு வேலையை முடித்துவிட்டு சீரியல் பார்க்க உக்காரும் போது மொபைலை ஜார்ஜ் போட்டு வைக்கலாம் என்று போடும் போது தான் மெசேஜ் வந்திருப்பதை கவனித்தாள்.


யாரு மெசேஜ் பண்ணிருக்கிறது.. மெசேஜை ஓபன் செய்து பார்த்தாள்.. பொதுவாக அவளுக்கு யாரும் மெசேஜ் அனுப்புவதில்லை.. அந்த அளவுக்கு நெருங்கிய நண்பர்கள் யாரும் இல்லை.. மெசேஜை பாத்ததும் அவளுக்கு நம்பர் குடுத்தது நியாபகம் வந்தது.. ஓ அவனா இருக்குமோ.. ரிப்ளை பண்ணலாமா.. மெசேஜ் வந்து 2 மணி நேரம் ஆகிருச்சே.. சரி அனுப்புவோம்..


"ஹாய்.. நீங்க... "

மெசேஜ் வந்ததும் ரவி முகத்தில் சந்தோசம்..

"ஹாய்.. நான்..நான் தான் மேடம்.. இன்னைக்கு நம்பர் எழுதிக் கொடுத்தீங்களே.."


அபிராமிக்கு அவன் தான் என்று கர்பார்ம் ஆனது..


"ஹோ நீங்களா.. நான் எதோ எழுதிக் கொடுத்தேன்.. எனக்கு அதெல்லாம் நியாபகமே இல்ல.. உங்க மெசேஜ் இப்போ தான் பாத்தேன்.."


"பரவால்ல மேடம்.. வீட்டு வேலைல பிசியா இருந்துருப்பீங்க.. "


கரெக்ட்டா பேசுறானே.. சில ஆம்பளைங்க புரிஞ்சுக்காம கோவப்படுவாங்க..

"சரி.. அப்புறம்.." இந்த பேச்சை தொடர்வதா என்று உள்ளுக்குள் சின்ன சந்தேகம் இருந்தது..

[Kokko Munivar 2.0]

"மேடம் உங்க நேம் என்ன.."

"அபிராமி.. "

"ஹோ.. மை நேம் இஸ் ரவி"

"ஹம்ம் ஓகே.."


"என்ன மேடம் எதுவும் வேலையா இருக்கீங்களா..‌நான் வேணும்னா அப்புறம் பேசட்டுமா.."


"இல்ல.. ஃபிரீ தான்" அபிராமிக்கு பொய் சொல்ல விருப்பம் இல்லை.. 


"இல்ல ஒன் வேர்டுலயே பேசுறீங்களே.. அதான் கேட்டேன்.."


"அப்படிலாம் இல்ல சொல்லுங்க..."


ரெண்டு பேரும் அவங்க பேமிலி பத்தி ஷேர் பண்ணிகிட்டாங்க..


"மேம் நீங்க எப்பவும் கறுப்பு கலர்லயே பொட்டு வச்சுருக்கீங்களே.. "

"ஆமா.. என் ஹஸ்பண்ட் இல்லாதனால ப்ளாக் கலர்ல பொட்டு வைக்கிறேன்.." 


"அது சரி தான்.. இந்த காலத்துல அப்படிலாம் யாரும் பாக்குறது இல்ல.. எனக்கு தெரிஞ்சு ஒருத்தவங்க ஹஸ்பண்ட் சூசைட் பண்ணிகிட்டு இறந்துட்டாரு.. அவங்க எப்பவும் நெத்தில குங்குமமும் தலைல பூவும் வைக்கிறாங்க.. அதெல்லாம் இப்போ நார்மல் ஆகிடுச்சு.. உங்களுக்கு வச்சா நல்லா இருக்கும்..‌ உங்களுக்கு பிடிச்சா வைங்க.. சரி மேடம் நாளைக்கு பேசலாம்.. "


''ஹம் ஓகே..." 

இதுவரை யாருமே அபிராமிகிட்ட இப்படி சொன்னது இல்ல.. இவன் சொன்னது அவனைப் பத்தி யோசிக்க வச்சது..

அடுத்த நாள் போஸ்ட் ஆபீஸ்க்கு ரவி பார்சலோடு வந்தான்.. அபிராமி எப்போதும் போல கவுண்ட்டரில் புக்கிங் செய்து கொண்டிருந்தாள்.. இவன் வரிசையில் நிற்பதை கவனித்தவள் எழுந்து உள்ளே சென்று விட்டு திரும்ப வந்து உட்காந்தாள்.


ரவி அருகில் வந்ததும் அபிராமியின் முகத்தில் தெரிந்த மாற்றத்தை கவனித்தான். உள்ளே எழுந்து சென்றவள் சிவப்பு நிற பொட்டு வைத்திருந்தாள்.. பார்சலை வாங்கி புக்கிங் செய்தாள்.. வேற எதுவும் முகத்தில் காட்டிக் கொள்ளவில்லை..  அவன் புக்கிங் செய்து விட்டு போகும் போது அவனையே பார்த்தாள்.

[Kokko Munivar 2.0]

அன்று ரவி மாலை அபிராமிக்கு மெசேஜ் செய்தாள்.. அவள் வீட்டுக்கு சென்று நுழையும் போது சரியாக மெசேஜ் வந்தது..


"குட் ஈவ்னிங் அபிராமி மேடம்.."


அபிராமி மெசேஜை ஓபன் செய்தாள்..

"குட் ஈவ்னிங்" 

"வீட்டுக்கு போயிட்டிங்களா."

"இப்போ தான் வந்தேன்.." 

"ஃபிரீயா இருக்கீங்களா.. கால் பண்ணட்டுமா.."

என்னது கால் பண்ணுமா.. என்ன சொல்லலாம்.. 

"ஃபிரீ தான் இப்போ.." அபிராமி வீட்டுக்குள் வந்ததில் இருந்து எப்போதும் வீட்டு வேலைகளை செய்துவிட்டு தான் உக்காருவாள்.. ரவி போன் பண்ணட்டுமானு கேட்டதும் அபிராமிக்கு ஏனோ மறுக்க முடியவில்லை..


அடுத்த நிமிடமே ரவி காலிங் என்று வந்தது.. காலை அட்டெண்ட் செய்தாள்.

"ஹலோ.."

"ஹலோ மேடம்.. குட் ஈவ்னிங்.."

"ம்ம் குட் ஈவ்னிங்..என்ன விசயம் போன் எல்லாம்.."

"விசயம் இருந்தா தான் போன் பண்ணனுமா.. உங்ககிட்ட பேசலாம்னு தான் ஃபிரீயா னு கேட்டேன்.. இப்போ ஃபிரீ தானே நீங்க.."


"ஆ.. ஃபிரீ தான் சொல்லுங்க.."

[Kokko Munivar 2.0]

அபிராமியோடு ரவி என்ன என்ன எல்லாம் செய்ய போறானோ கதையில் இப்போது முக்கிய கட்டம் பார்ப்போம் அவர்களின் களியாட்டங்களை 


கதை மிக எதார்த்தம் 

நன்றி நண்பா

[Kokko Munivar 2.0]

"இன்னைக்கு போஸ்ட் ஆபீஸ்க்கு வந்தேன். சரியா பேச முடியல.."

"ஆமா.. நிறைய பேரு இருக்கும் போது பேச முடியாது தானே.." 

"இன்னைக்கு உங்க நெத்தியில சிகப்பு பொட்டு இருந்துச்சு.. ரொம்ப அழகா இருந்துச்சு.. நான் சொன்னதுக்காக வச்சதுக்கு தாங்க்ஸ்.."

"இவன்இதைப் பத்தி பேசுவானானு தான் அபிராமி எதிர்பார்த்தாள். 

"அது.. எனக்கு வைக்கனும்னு தோணுச்சு வச்சேன்.. அவ்வளவு தான்.."

"அப்போ இவ்வளவு நாள் ஏன் தோணல.."

"அது..."

"ஏங்க.. நான் சொல்லி வச்சீங்கனு சொன்னா நான் என்ன பேட்டர்ன் ரைட்ஸ்ஸா கேக்க போறேன்.. "

அபிராமி முகத்தில் சிரிப்பு வந்தது..

"அப்படியெல்லாம் இல்ல.. இவ்வளவு நாள் யாரும் கேக்காத விசயத்தை நீங்க கேட்டீங்க.. நீங்க கேட்டது என்னைய கொஞ்சம் யோசிக்க வைச்சது.. அதான் வச்சேன்.."


"அவ்வளவு தாங்க மேட்டர்..‌ இந்த காலத்துல எவன் என்ன சொல்லுவான்னு யோசிச்சா நம்ம வாழவே முடியாது.. நாம என்ன செஞ்சாலும் குறை சொல்ற உலகம் இது.. பணத்தை செலவு செஞ்சா நம்மள சுத்தி எப்பவும் ஒரு கூட்டம் இருக்கும்.. காசு இல்லனா எவனும் நம்மள கண்டுக்க மாட்டான்.. அதே மாதிரி ஒருத்தன் முன்னேறிகிட்டே போனாலும் அவனைப் பத்தி புரளி பேசுவானுங்க.. நமக்கு பிடிச்சதை நாம செஞ்சுட்டு போயிகிட்டே இருக்கனும்.. நீங்க என்ன கலர்ல பொட்டு வச்சுருக்கீங்கனு கவனிச்சு யாரும் கேக்க போறது இல்ல.. இனிமேல் எப்பவும் இதே மாதிரி பொட்டு வைங்க.."

"நிறைய அனுபவமோ.. உலகத்தை பத்தி நிறைய புரிஞ்சு வச்சுருக்கீங்க.."


"வாழ்க்கைல ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு விசயத்தை நாம கத்துக்கிட்டே தான் இருக்கோம்.. அப்படி தெரிஞ்சுக்கிட்டது தான் இதெல்லாம்..  முன்னாடி இருந்த மனிதாபிமானம் இப்போ இல்ல.. எல்லாத்துலயும் சுயநலம்.. தன்னோட வயிறு நிறையனும். அடுத்தவன் எப்படி போனா என்ன.. வீட்டுல ஒரு விசேஷம் நடத்துனா கூட அதை டிரெண்டிங் ஆக்கனும்னு நெனச்சு செய்றாங்க.. நிஜம் கம்மியா இருக்கு.. போலித்தனம் அதிகமா இருக்கு.."


"உங்க வயசுக்கு இவ்வளவு‌ மெச்சூரிட்டியா.. பெரிய ஆளு தான் நீங்க.."

"இதெல்லாம் மத்தவங்க கிட்ட சொன்னா ஏன் பொலம்பி சாகட்டிகிறனு சொல்லுவாங்க.. நீங்க பாராட்டுறீங்க.. "


"நீங்க சொன்னது நூத்துக்கு நூறு உண்மை.. அதான் .."

"ம்ம்..‌பரவால்ல நான் பேசுறது உங்களுக்கு பிடிச்சுருக்கே.. அதுவரைக்கும் சந்தோசம்.."


"ம்ம்ம்"

"அப்புறம்..‌"

"அப்புறம்.."

"எப்பவும் வீட்டுக்குள்ளயே இருக்கீங்களே..‌வெளிய எல்லாம் போக மாட்டீங்களா.."

[Kokko Munivar 2.0]

அடுத்த பதிவு பெரிதாக வரும் நண்பர்களே..  இப்போதைக்கு கிடைத்த நேரத்தில் இந்த சிறிய பதிவை கொடுத்திருக்கிறேன்.

[Kokko Munivar 2.0]

"வெளிய நான் எங்கயும் போறது இல்ல.. நீங்க போவீங்களா.. "


"அப்பப்போ மூவீஸ்க்கு போவேன்.. அதுவும் தனியா தான்.."


"ஏன் பிரெண்ட்ஸ் யாரும் இல்லையா.."

"எனக்கு அவ்வளவா‌ யாரும் பழக்கம் இல்ல.. அதுமட்டுமில்லாம சுயநலம் இல்லாம யாரும் பழகுறது இல்ல.. அதனாலயே நான் யாரோடயும் பிரெண்ட்ஷிப் வச்சுக்கல.."


"ம்ம்..."

"இனிமேல் எப்பவும் சிகப்பு பொட்டு தானே வைப்பீங்க.."

"ம்ம்..‌ஆமா.."

"சூப்பர்ங்க..  உங்களுக்கு அது தான் அழகா இருக்கு... "

"தாங்க்ஸ்..‌ உங்க வயசு பசங்க வயசு பொண்ணுங்க கிட்ட தான் இதெல்லாம் சொல்லுவாங்க..‌நீங்க என்கிட்ட இதெல்லாம் சொல்றீங்க.."

"ஹா..ஹா.. உடம்புக்கு தாங்க வயசு ஆகும்.. மனசுக்கு வயசே ஆகாது.. ஏன் உங்ககிட்ட இதெல்லாம்‌ சொல்றது பிடிக்கலையா.."

"அப்படி எல்லாம்‌ இல்ல.. சும்மா தான் கேட்டேன்.. "

"என்னைய நீங்க வாங்க‌ போங்கனு கூப்பிடுறது ஒரு மாதிரி என்னைய வயசானவன் மாதிரி பீல் பண்ண வைக்கிது.. பேரு சொல்லி கூப்பிடுங்க.. இல்ல‌ வாடா போடானு கூட கூப்பிடுங்க.. "


"அப்போ நான் வயசானவனு குத்திக்காட்டுறீங்களா.."

"ஹா ஹா இல்ல இல்ல. வாங்க போங்கனு சொல்லும் போது யாரோ மூணாவது மனுசங்க பேசிக்கிற மாதிரி தோணுது அதான்.. "

"ம்ம் சேரி சொல்லுங்க ரவி.."

"அப்பவும் வாங்க போங்க தான் சொல்றீங்க.."


"அது டக்குனு வரல.. போக போக ட்ரை பண்றேன்.."

"அபி.."

அபினு செல்லப் பேரு மாதிரி கூப்பிடவும் அபிராமிக்கு என்ன சொல்றதுனு தெரியாம முழிச்சா..

"அபி லைன்ல இருக்கியா..."

"ஆங் இருக்கேன்.. " சட்டுனு இப்படி கூப்பிடுறானே..

"எனக்கு கூப்பிடனும் தோணுச்சுனா கூப்பிட்டுருவேன் அபி.. உனக்கு பிடிக்கலைனா சொல்லிரு.. "


"இல்ல அப்படி இல்ல. "

"அப்போ கூப்பிடலாம்ல.."


"ம்ம்"


ரவிக்கு சந்தோசம்‌ தாங்கல.. அவனோட பேச்சுக்கு எல்லாம் மதிப்பு கொடுக்கிறாளேனு..

"சரி அபி... நான் நாளைக்கு பேசுறேன்.. உனக்கு வேலை இருக்கும்.. "

"ம்ம் ஓகே ரவி.."

ரவி போனை கட் பண்ணினான்.. அபிராமிக்கு இதெல்லாம் கனவில் நடப்பது போல இருந்தது.. இதுவரை எந்த ஆணிடமும் பேசாமல் இருந்தவள் தன்னை விட‌ சின்ன வயது ஆணிடம் இந்த அளவு பழகுவது அவளுக்கே நம்பமுடியாததாக இருந்தது..

"நாளைக்கு கிரீன் கலர் சாரி கட்டு அபி.. குட்‌ நைட்.. "

அபிராமி மெசேஜை பார்த்தாள்.. ஒரே நாளில் இந்த அளவுக்கு அட்வான்டேஜ் எடுத்துக்குறானே.. இதுக்கு நாம அனுமதிக்கலாமா..‌இது தப்பா முடிஞ்சுருமா.. இப்படியெல்லாம் யோசித்தாலும் அவனுக்கு பதில் மெசேஜை அனுப்பி விட்டாள்...

"ஓகே ரவி... போட்டுட்டு வரேன்.."

[Kokko Munivar 2.0]

மறுநாள் அபிராமி காலை குளித்துவிட்டு பீரோவில் துணியை எடுக்கும் போது ரவி சொன்னது நினைவில் வர பச்சை கலர் புடவையை எடுத்து கட்டினாள்.. 


அபிராமிக்கு இது புது உணர்வாக இருந்தது.. கண்ணாடியில் அதிக நேரம் செலவிட்டு தன்னை அழகுபடுத்திக் கொண்டாள்.. ஏனோ அவன் தன்னை ரசிக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.


ஆபீஸ்க்கு கிளம்பி சென்றாள்.. ரவியின் வரவுக்காக காத்துக்கொண்டிருந்தாள். ரவியும் வந்து கியூவில் நின்று கொண்டிருந்தான்.. அவன் வந்ததும் எப்போது தன்னை கவனிப்பான் என்று அவனை கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவன் மொபைலை நோண்டிக் கொண்டே நின்றான்..


கவுன்ட்டருக்கு அருகில் வந்தும் அவன் அபிராமியை கவனிக்கவில்லை.. பார்சலை உள்ளே வைத்துவிட்டு மொபைலில் மூழ்கியிருந்தான்.. இவளுக்கு கோவமாக வந்தது..‌


பார்சலை புக் செய்துவிட்டு வெளியேயும் கிளம்பிவிட்டான்..

அடச்சே என்ன இவன் இப்படி நடந்துக்குறானே..

அபி டென்சனாகிக் கொண்டிருக்கும் போது அவளுக்கு மெசேஜ் வந்தது..

"க்ரீன் சாரில செம்மைய இருக்க அபி"

இதைப் பார்த்ததும் அபிராமியின் முகத்தில் சிரிப்பு வந்தது..

ஃபிராடு வேணும்னே என்னைய பாக்காத மாதிரி நின்னானா... பதில் எதுவும் அனுப்பாமல் தன்னுடைய வேலையை கவனிக்க அன்றைய பொழுது கழிந்தது...

அன்று இரவு ரவி கால் பண்ணினான்..


"ஹலோ.." அட்டெண்ட் செய்து பேசினாள்.


"என்ன மேடம் என்ன செஞ்சுட்டு இருக்கீங்க.."


"தோசை ஊத்திக்கிட்டு இருக்கேன்.."


"ஹோ வேலை செய்யும் போது டிஸ்டர்ப் பண்ணிட்டேன் போலயே.. நான் வேணும்னா அப்புறம் பேசட்டுமா... "


"பரவால்ல பேசலாம். எனக்கு நோ ப்ராப்ளம்"


"ம்ம்.. அப்புறம் மேடம் இன்னைக்கு கலக்கலா வந்தீங்க.."


"அப்படியா.. எனக்கு ஒண்ணும் அப்படி தெரியலையே.. நான் எப்பவும் போல தான் வந்தேன்.."


"இல்லையே.. இன்னைக்கு கண்ணுக்கு மை போட்டுருந்தீங்க.. தலைல தெரிஞ்ச ஒரு சில ஒயிட் ஹேரும் ப்ளாக் ஆகிருந்துச்சு.. உதட்டுல கூட கொஞ்சம் சிவப்பு ஜாஸ்தியா இருந்துச்சு.. "


இவ்வளவும் நோட் பண்ணிட்டு போயிருக்கான் பாரு ஃபிராடு.

"ஹோ .. இதெல்லாம் கவனிச்சீங்களா.. ஏதோ போடனும்னு தோணுச்சு.. அதெல்லாம் போட்டேன்.."


"அப்புறம் நான் சொன்ன க்ரீன் சாரியும் சூப்பரா இருந்துச்சு... நான் தான் அப்போவே மெசேஜ்ல சொன்னேன்ல.."


"மெசேஜ்ஜா.. நான் பாக்கலையே.. நான் வேலைல பிசியா இருந்தேன்.." பொய் சொன்னாள்..

"ஹோ அப்படியா.. நான் பாக்கலைனு மேடத்துக்கு கோவம் போல.. "


"அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லையே.."


"அதான் பாத்தேனே.. என்னைய பாத்துக்கிட்டு இருந்ததை... எனக்காக ஒருத்தர் இருக்காங்கனு சந்தோசமா இருக்கு அபி..."

[Kokko Munivar 2.0]

நண்பர்களே எனக்கு உடல்நலக்குறைவு ஏற்பட்டதால் அப்டேட் தாமதமாகிறது. விரைவில் அப்டேட் செய்கிறேன்.

[Kokko Munivar 2.0]

large pics

[Kokko Munivar 2.0]

எனக்காக ஒருத்தர் இருக்காங்கனு நெனக்கும் போது சந்தோஷமா இருக்குனு ரவி சொன்னதும் , எனக்கும் அப்படித்தான் தோணுதுனு சொல்லத் தோணுச்சு.


"எனக்கு தோசை இல்லையா அபி.. நீ மட்டும் சாப்பிடுற.."


"வாங்க சாப்பிடுங்க... "


"தோசை மட்டுமா.."


"சட்னியும் இருக்கு.."


"ஹா.. ஹா.."


"ஹா.. ஹா..."


"நாளைக்கு‌ சன்டே என்ன பண்ணப்போற அபி.. ரெஸ்ட்டா..."


"ரெஸ்ட் எடுக்க எனக்கு அவ்வளவு வயசா ஆகிடுச்சு.. " அபிராமிக்கு ரவி தன்னைப் பற்றி பேசுவது பிடித்திருந்தது.


"ரெஸ்ட் எடுக்குறதுனா வயசானவங்கா எடுக்கனுமா.. உனக்கு என்ன வயசு ஆச்சு.. புடவை கட்டுன பாப்பா மாதிரி இருக்க.. "


"பாப்பாவா.. இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர்.. கிண்டல் பண்றீங்க.. நான் உங்களை விட 10 வயசு அதிகம்.. நான் பாப்பா மாதிரியா தெரியுறேன்.."


"வயசு ஒரு நம்பர் தானே அபி.. காலைல பொழுது விடியுது.. ராத்திரி ஆச்சுனா இருட்டுது.. ஆனா நாம தான் திங்கள், செவ்வாய் னு ஒவ்வொரு பேரு வச்சு சொல்றோம்.. தீபாவளி, பொங்கல் னு கொண்டாடுறோம்.. உலகம் அப்படியே தானே இருக்கு..  அப்படித்தான்.. பொழுது விடிஞ்சா வயசுல ஒரு நாள் கூடுதுனு சொல்றோம்.. "


"உங்ககிட்ட பேசி என்னால ஜெயிக்கவே முடியாது போலயே... "


"நான் அந்த அளவுக்கு புத்திசாலியா "


"நல்லா பேசுறீங்கனு சொன்னேன்..."


"சரி நாளைக்கு எனக்கும் லீவு தான்.. எங்கயாவது போலாமா... "


என்ன வெளிய கூப்பிடுறான்..

"வெளியவா.. அது.. "


"என்ன அபி.. இது அவ்வளவு பெரிய விசயமா... எனக்கு தோணுச்சு கேட்டேன்... சரி விடு பரவால்ல... நீ சாப்பிட்டு தூங்கு... " காலை கட் பண்ணினான்.


கோவிச்சுக்கிட்டு வச்சுட்டானா.. வெளிய எல்லாம் எப்படி போறது...  யோசித்துக் கொண்டிருக்க அபிராமியின் மகன் வந்தான்..


"அம்மா.. என்ன டிபன்.."


"தோசைடா"


"சீக்கிரம் சாப்பிட்டு தூங்கணும்.. எடுத்து வை.. நாளைக்கு வெளிய போணும் "

"வெளியவா.. எங்க போற.."


"பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் சேர்ந்து வெளிய போறோம்.. வர்றதுக்கு நைட் ஆகும்.. "


அபிராமிக்கு மண்டைக்குள் பல்ப் எரிந்தது.. 


சாப்பிட்டு முடித்ததும் ரவிக்கு மெசேஜ் அனுப்பினாள்..


"நாளைக்கு வெளிய போலாமா..."


ரவி மெசேஜை பார்த்தான்..


"இதைக் கேக்க ரொம்ப யோசிச்ச போலருக்கு.. "


"இல்ல சாப்பிட்டு முடிச்சுட்டு அனுப்பலாம்னு இருந்தேன்... "


"எங்க போலாம்.."


"நீங்கலே சொல்லுங்க... "


"எதாவது ஆப்சன் குடு அபி''


"இப்படி பண்லாமா.. எங்க வீட்டுக்கு வர்றீங்களா.. பேசிகிட்டு இருக்கலாம்.."


"ஹோ இது நல்ல ஐடியாவா இருக்கே... சரி வரேன்.. "


''ம்ம் சரி..‌ "


"உன்கிட்ட பிளாக் கலர் சாரி இருக்கா... "


"இருக்கே.. ஏன்.."


"நாளைக்கு அதை கட்டிக்கோ.. "


"அதுவா.." அபிராமி ரொம்ப நாள் முன்னாடி ஒரு பிளாக் சில்க் சாரி வாங்கினாள். அது சின்ன பொண்ணுங்க கட்டுற மாதிரி அட்ராக்டிவ் டிசைன்ஸ் போட்டுருக்கும்.. முக்கியமாக அது டிரான்ஸ்பரண்ட் சாரி..


"கட்டுவீல.. பிளாக் சாரி.."


"சரி கட்டுறேன்... " 


"ஓகே அபி.. குட் நைட்.. "


"குட் நைட்.. " 


அபிராமி அந்த புடவையை எடுத்து பார்த்தாள்‌‌. இதை கட்டுனா எப்படி இருக்கும்.. இதோட பிளவுஸ் வேற ரொம்ப மாடர்னா இருக்கே.. குழப்பத்தோட அபிராமி தூங்கினாள்.

[Kokko Munivar 2.0]

மறுநாள் அபிராமி தன்னுடைய மகன் கிளம்பியதும் குளித்துவிட்டு அந்த ப்ளாக் சாரியையும், மாடர்ன் பிளவுஸையும் போட்டுக்கொண்டு காதலனை சந்திக்கப் போகும் காதலியைப் போல் ரெடியானாள்.


ரவி வீட்டிலிருந்து கிளம்பி அபிராமிக்கு போன் செய்து விசாரித்தபடி அட்ரஸை கண்டுபிடித்து வந்து சேர்ந்தான்.. அதிகமாக ஆள் நடமாட்டம் இல்லாத ஏரியா.. தனிவீடாக இருந்தது.


வீட்டுக் காலிங்பெல்லை அழுத்த, அபிராமி கதவை திறந்தாள்.. ப்ளாக் சாரியில் லூஸ் ஹேர் விட்டபடி தேவதை போல இருந்தாள்.. அவள் கட்டியிருந்த சாரி டிரான்ஸ்ப்ரண்டாக இருப்பதால் உள்ளே இருப்பதை தெளிவாக காட்டியது.. பிளவுஸில் முதுகை தாராளமாகவே காட்டியது.. உடலை மறைந்திருந்த கொஞ்சம் பிளவுஸிலும் பிரா அணிந்திருப்பதை கண்ணாடி போல் காட்டியது.. இத்தனை வருடத்தில் இந்த அளவுக்கு மேக்கப் செய்து கொண்டது இல்லை.. 


ரவி அசந்து போய் பார்க்க அபி வெட்கத்தோடு அவனை வரவேற்றாள்.


"உள்ள வாங்க..." உள்ளே வந்ததும் கதவை சாத்தினாள்.


"வீட்ல நீ மட்டும் தான் இருக்கியா அபி.. "


"ஆமா... "


"சாரி செம்மையா இருக்கு.. நான் சொன்னதுக்காக இந்த சாரியை கட்டுனதுக்கு தாங்க்ஸ் அபி... "


"அதெல்லாம் எதுக்கு உக்காருங்க ரவி.. நான் டீ கொண்டு வரேன்.." 

அபி கையைப் பிடித்து நிறுத்தினான்..

"அதுக்குள்ள எதுக்கு அபி.. இரு... "

அவன் கையைப் பிடித்ததும் எதோ உரிமையுள்ளவன் பிடித்ததைப் போல ஒரு உணர்வு அபிராமிக்கு...


"இந்த சாரி எல்லாம் வெளிய கட்டிட்டு போக மாட்டியா அபி.. " ரெண்டு பக்கத்து பக்கத்துல உக்காந்தாங்க.


"இல்ல கட்டமாட்டேன்.. வீட்டுக்குள்ள இருக்குறதால கட்டிருக்கேன்.. "


"அபி என்னைய உன் வீட்டுக்கு இன்வைட் பண்ற அளவுக்கு என்கிட்ட என்ன பிடிச்சது.. "


''நீங்க எதுவா இருந்தாலும் மனசு விட்டு ஓபனா பேசுறீங்க.. மனசுல ஒண்ணு வச்சு வெளிய ஒண்ணு பேசாம வெளிப்படையா இருக்கீங்க.. "


"ம்ம்.. அப்படியா.."


''சரி உங்களுக்கு என்கிட்ட என்ன பிடிச்சது.‌ என் வீடு வரைக்கும் வந்திருக்கீங்கல்ல.. " சற்று தயக்கத்தோடு கேட்டாள்‌


"எனக்காக திங்க் பண்ற உன்னோட மனசு பிடிச்சுருக்கு.. "

"ஹோ அப்படியா.. வேற.. "


"பவர்புல்லா இருக்குற இந்த ரெண்டு கண்ணும் பிடிச்சுருக்கு.. காத்துல ஃபிரீயா பறக்குற இந்த ஹேர் பிடிச்சுருக்கு.. ஷார்ப்பா இருக்குற இந்த மூக்கு பிடிச்சுருக்கு.. அழகா சிரிக்கிற இந்த உதடு பிடிச்சுருக்கு.."


அபிராமிக்கு கூச்சம் தாங்கமுடியவில்லை‌. 

"ஹைய்யோ.. போதும் ரவி.. சும்மா இருங்க.. எதோ காலேஜ் பொண்ணுகிட்ட பேசுற மாதிரி பேசிகிட்டு இருக்கீங்க..  நிறைய எக்ஸ்பீரியன்ஸ் இருக்கா... "


"நான் ஃபர்ஸ்ட் டைம் இப்படி க்ளோஸா பேசுறது உன்கிட்டதான் அபி.. "


அபிராமியின் விரல்களோடு தன் விரல்களை கோர்க்க, அபிராமியின் இதயம் படபடத்தது‌‌. மெதுவாக கையை உறுவிக்கொண்டு எழுந்துவிட்டாள்..


"நான்.‌.. டீ கொண்டு வரேன்.. " உள்ளே ஓடிவிட்டாள்..


கிச்சனுக்குள்ளே சென்று படபடப்பை குறைத்துக் கொண்டாள்..

"ச்சே லூசு லூசு.. இப்படி பயந்து ஓடி வர்ற..‌ கைய தானே பிடிச்சான்.. கடிச்சா திண்ணுட்டான்.. பைத்தியம்.. " தனக்குத் தானே திட்டியபடி டீயைப் போட்டு கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்.‌


ரெண்டு பேரும் டீயை குடிச்சாங்க.. அபிராமி தயங்கி தயங்கி டீயைக் குடித்தாள்‌ எதுவும் பேசவில்லை..


ரவி அவளின் உடல் வனப்பை கண்களால் அளவெடுத்தான்.. 


''பிளாக் கலர் சாரியும் , பிளாக் கலர் பிளவுஸும் போட்ட மாதிரி இன்னர்ஸும் பிளாக்ல போட்டுருக்கலாம்‌‌.‌ பட் என்ன கலர்ல போட்டாலும் இந்த பிளவுஸ் காட்டிக்கொடுத்துரும்.."


ரவி இப்படி திடீர்னு தன்னோட இன்னர் பத்தி பேசவும் அபிராமி என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் தயங்கினாள்..


"ரவி.. அது வந்து... "


"என்ன அபி போன்ல நல்லா பேசுற.. நேர்ல உன்கூட பேசலாம்னு வந்தா நீ பேசவே மாட்டிகிற.. "


"................... "


"நேர்ல என்கூட பேச கம்ஃபர்டபுளா இல்லையா... "


"அப்படியெல்லாம் இல்ல ரவி... சொல்லுங்க... "

"நீ எவ்வளவு அழகா இருக்க தெரியுமா.. பாத்துக்கிட்டே இருக்கணும் போல இருக்கு... "


"நான் அவ்வளவு அழகெல்லாம் இல்ல சும்மா இருங்க... "


அபிராமியின் இடுப்பு மடிப்பும், டிரான்ஸ்ப்ரண்ட் சாரிக்குள் தெளிவாக தெரியும் நீள்வட்ட தொப்புளையும் ரவி கவனித்துக் கொண்டிருந்தான்..


"நான் பொய் சொல்றேனா.. சரி இரு.. " தன்னோட மொபைலை எடுத்தான். "நீ எப்படி இருக்கேனு போட்டோ எடுத்து காமிக்கிறேன் பாரு.."


"அதெல்லாம் வேணாம் ரவி பரவால்ல.. "


"ப்ச்.. நான் எடுக்குறேன் நீ போஸ் குடு.. "


"ரவி வேணாங்க..‌"


"சொன்னா கேளுடி.. வா வந்து நில்லு... "


ரவி உரிமையோடு டி போட்டு பேச அதற்கு மேல் எதுவும் பேசாமல் கட்டிய மனைவி போல் அவன் பேச்சுக்கு கட்டுப்பட்டு வந்து நின்றாள்..


"இப்படி நில்லு.. "


"இப்படியா‌. "


"அப்படி இல்ல.‌ இப்படி..‌ "


"இப்படித்தானே..."


ரவி வந்து அவள் வெற்று இடுப்பைப் பிடித்து அவளை நகர்த்தினான்.. அபிராமியின் உடல் ஜிவ்வென்று ஆனது.


"இப்படி நில்லு.. ஓகே.. "


சைடு போஸில் அபிராமியின் தக்காளி இடுப்போடு சேர்த்து போட்டோவை கிளிக் செய்தான்..


"அடுத்த போஸ்... "


"எப்படி நிக்கனும்‌‌ .. " 


"இரு வரேன்... " மீண்டும் அவளை பொசிஷனல் நிறுத்தினான்.. முகத்தில் கை வைத்து அட்ஜஸ்ட் செய்தான்.‌ "இப்படி பாரு.. அப்போ தான் ஃபேஸ்க்கு லைட் கிடைக்கும்.. "


"நீங்க என்ன போட்டோகிராபர் மாதிரி எடுக்குறீங்க.."


"எடுக்குறதை கரெக்டா எடுக்கணும்ல.. ஸ்மைல்... "


அடுத்து அடுத்து போட்டோக்களை கிளிக் செய்தான்..


''சரி வா.. பாக்கலாம்.. " அபியின் கையைப்பிடித்து இழுத்து அருகில் உட்கார வைத்தான்..

ஒவ்வொரு ஃபோட்டோவாக காட்டினான்..

"பாரு எவ்லளவு க்யூட்டா இருக்க.. "

அபிராமிக்கு தன்னையே புதுசாக பார்ப்பது போல இருந்தது..

ஒவ்வொரு போட்டோவிலும் அவளுடைய இடுப்பையும் தொப்புளையும் கவர் செய்திருந்தான்..


"நான் வேற சாரி கட்டிருக்கலாம்.. இது ஒரு மாதிரி இருக்கு.."


"ஏன் சூப்பரா தானே இருக்கு.. "


"கண்ணாடி மாதிரி தெரியுது.. "


"தெரிஞ்சா என்ன.. அழகா தானே இருக்கு.. ஓவல் ஷேப்ல தெரியுது பாரு.. அதுதான் ஹைலைட்டே.. "

"என்னது.."

"உன்னோட தொப்புள் தான்.. "


"ச்சீ சும்மா இருங்க.. இதுக்குத் தான் போட்டோ எடுத்தீங்களா.. "


"நான் தான் நேர்லயே பாக்குறானே.. "


"கண்ணை நோண்டிருவேன்.. "


"ஏன்டி நான் பாக்கக்கூடாதா... "


"சும்மா இருங்க ரவி இப்படிலாம் கேக்காதீங்க.. "


"நான் பாக்க கூடாதா.. சொல்லுடி.. "



"அதான் பாத்தாச்சுல போங்க.. அப்புறம் என்ன கேள்வி.. சரியான ஆளு.. "

[Kokko Munivar 2.0]

[Kokko Munivar 2.0]

[Kokko Munivar 2.0]