[Agniheart]

              ஆசிரியர் முன்னுரை 

நான் ஏற்கனவே சக்களத்தி பேபி 2.0 பின்னுரையில் சொன்னதுபோல, வலுவான காரணங்கள் இல்லாமல், இன்செஸ்ட் உறவு ஏற்படாது.   இந்தத் தொடரிலும் குடும்பத்திற்குள் உறவு ஏற்பட, வித்தியாசமான ஒரு வலுவான காரணத்தை வைத்து எழுத உள்ளேன்.  தலைப்பு 'சொல்லி முடியாத அந்தரங்கம்' 

 (சொல்ல முடியாத அந்தரங்கம் என்ற பெயரில் ஏற்கனவே தொடர் வந்ததால் காபிரைட் பிரச்சினை!!) வாசகர்கள் ஆதரவு தர வேண்டுகிறேன். நன்றி. 

Disclaimer:  இந்தத் தொடரில் வரும் சம்பவங்கள் யாவும் கற்பனையே.  வாசகர்கள், தங்கள் சொந்த வாழ்க்கையில் முயற்சிக்க வேண்டாம்.  விளைவுகளுக்கு ஆசிரியர் பொறுப்பல்ல.

[Agniheart]

என் செல் நம்பர கண்டுபுடிச்சிட்டாங்க சாமி.  அதனால எதுக்கு வம்புன்னு  தலைப்பில் சின்ன மாறுதல் செஞ்சுட்டேன்.

[Agniheart]

சக்களத்தி பேபி ஆசிரியர் பின்னுரையை மறுபடி படிக்கவும். சில வரிகள் சேர்த்துள்ளேன்.

[Agniheart]

" பாகம்-1

இந்தா, இன்னாம்மே இம்மாம் சோகமா கீற?  இத்தினி நாளா எனக்கு எம்மாம் உதவியெல்லாம் செஞ்சுகீற, சொல்ல முடியும்னா எங்கைல சொல்லு, என்னால எதாச்சும் முடியும்னா செய்றேன்",  மலைவாழ் இன பொம்பளை காத்தாயி.

"அதெல்லாம் அப்றம் சொல்றேன். எனக்கு ரொம்ப நாளா ஒரு சந்தேகம்.  இந்த வசிய மை வசிய மை அப்டீன்றாங்களே, அதும் மலைவாசிங்க கிட்ட கெடைக்கும்றாங்களே? உண்மையா? எங்கிட்ட எதும் மறைக்காம சொல்லு",  குடும்பத் தலைவி லீலாவதி.   

லீலாவதி (42) இல்லத்தரசி, கணவன் ஜெயராம் (47) பிஸினஸ்மேன், மகன் ரவி (21), மகள் தாரிணி(19) இவர்கள் 4 பேர் கொண்ட அளவான குடும்பம் அது.  ரவி காலேஜ் இரண்டாம் ஆண்டு படிக்கிறான்.  தாரிணி +2 முடித்துவிட்டு, neet coaching போகிறாள்.  

காத்தாயி, வனப்பகுதியில் வசித்துவரும் மலைவாழ் மக்கள் இனத்தைச் சேர்ந்தவள்.  டவுனுக்கு வந்து, பாசிமணி ஊசிமணி, ஹேர்பின், வளையல்கள், சீப்பு, பின்னூக்கு, மூட்டுவலி தைலம், தலைவலி தைலம் இவைகளை வீடு வீடாக சென்று விற்றுவிட்டு,  சாயந்திரம் குடியிருப்புக்குத் திரும்பிவிடுவாள்.  அவளுக்கு டவுனில் சில வீடுகளில் உள்ள பெண்கள் வாடிக்கையாளர்கள்.  அதிலும் லீலாவதி,  காத்தாயிக்கு ரெகுலர் வாடிக்கையாளர்.  காத்தாயியின் மகனுக்கு உடம்பு சரியில்லாமல் போனதை லீலாவதியிடம் சொன்னதும் சுளையாய் 1000/- ரூபாய் கொடுத்து, மருத்துவமனைக்கு கூட்டிப்போகச் சொன்னாள்.  பழைய சேலைகள், நல்ல நிலையில் உள்ளதையே காத்தாயிக்கு அடிக்கடி தருவாள். அதனால்,  காத்தாயிக்கு லீலாவதி மேல் இனம்புரியாத பாசம்.  டவுனில் வியாபாரத்தை முடித்துவிட்டு,  குடியிருப்புக்கு திரும்பும்முன்,  சாயந்திரம் லீலாவதியின் வீட்டுக்கு வந்து,  பேசிக்கொண்டு இருந்துவிட்டுப் போவாள்.  நாளடைவில் இருவரும் ஒருமையில் பேசிக்கொள்ளும்படி நெருக்கமானார்கள்.  அப்படி ஒருநாள் இருவரும் பேசும்போதுதான் மேற்கண்ட உரையாடல் நடந்தது.

  "த்தே, அத்து கெடக்கட்டும்,  ஒம்மூஞ்சீல களையே இல்லாம சப்புன்னு கெடக்கே ஏன்?", காத்தாயி.

"அதை ஏன் கேக்கறே? என் புருஷன் முன்னமாதிரி எங்கிட்டே பாசமா பழக மாட்டேங்கறாரு.  நானே வலிய பக்கத்துல போனாலும் கண்டுக்கறதில்ல.  உங்கிட்ட சொல்றத்துக்கு என்னா?  நாங்க ரெண்டுபேரும் குடும்பம் நடத்தி மாசக்கணக்காவுது", லீலாவதி. 

"பிரியுது பிரியுது, ஒம்புருஷன் ஒங்கூட படுக்கறதில்லேன்ற? அத்தான?", காத்தாயி.

அசட்டுச்சிரிப்பு சிரித்தாள் லீலாவதி.   காத்தாயிக்கு ஜெயராமை தெரியும்.  காத்தாயி வீட்டுக்கு வரும்போது பார்த்தால்  "என்னாம்மா சௌக்கியமா", ன்னு கேட்பான்.  கொஞ்சநேரம் யோசனையாக இருந்தாள் காத்தாயி.   "இல்ல,  நீ ரொம்ப நல்லவ, ஒங்கிட்ட எப்புடி சொல்றது?".
 
"எதா இருந்தாலும் மறைக்காம சொல்லு ", உலுக்கினாள் லீலாவதி.   

"நாஞ்சொல்றத கேட்டு, ஒம்புருஷன்கிட்ட சண்ட போட மாட்டேன்னு சத்தியம் பண்ணு, நா உண்மைய சொல்றேன்", காத்தாயி. 

"உன்மேல சத்தியமா எம்புருஷங்கிட்ட சண்டை போட மாட்டேன், இப்ப சொல்லு ", லீலாவதி.  

"சக்திநகருல நா யாவாரத்துக்கு போம்போது, விநாயகர் கோயிலு தெருல ஒரு வூட்டாண்ட ஒன் வூட்டுக்காரர அடிக்கடி பாத்துருக்கேன்.  அந்த பொம்பளை ஒன்னவிட வயுசு சாஸ்தியா இருக்கும். ஆனா தளுக்கு மினுக்குல ஒண்ணும் கொறச்சலில்ல", காத்தாயி சொன்னவுடன் லீலாவதிக்கு 'திகீர்' னு இருந்தது.  இவர்கள் வீட்டிலிருந்து 4 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் சக்திநகர் விநாயகர் கோயில் தெருவில் குடியிருப்பது, புருஷன் ஜெயராமின் கூடப்பிறந்த அக்கா ஜெயமணிதான்.  ஆனால் இவர்களுக்கும் ஜெயமணிக்கும் உறவு அவ்வளவாக சரியில்லை. கிராமத்துல பழைய பரம்பரை வீட்டை பாகம் பிரிக்கும்போது, லீலாவதிக்கும் ஜெயமணிக்கும் ஏற்பட்ட தகராறில்,  ஜெயமணி இவர்கள் வீட்டு வாசலில் நின்று கண்டபடி கெட்ட கெட்ட வார்த்தைகளால் தூற்றிவிட்டுப் போனாள்.  ஜெயராம் தன் மனைவியை எவ்வளவோ சமாதானப்படுத்தியும்கூட தகராறு தீரவில்லை.  அதன்பிறகு இருவீட்டுக்கும் போக்குவரத்தே இல்லை.  அப்படியிருக்க, தன் புருஷன் அங்கே போவதை கேள்விப்பட்டவுடன் அதிர்ச்சியாக இருந்தது.  "அக்காளும் தம்பியும் எனக்கே தெரியாம கூடிக் குலாவுறாங்களா?", ன்னு லீலாவதி பொறுமினாள். உண்மையிலேயே அவர்கள் 'கூடி' குலாவுகிறார்கள் என்று தெரியாமல்.

"இன்னாது? அக்காவும் தம்பியுமா", இப்போ காத்தாயிக்கு அதிர்ச்சி ஏற்பட்டது.  ஒருநாள் சக்திநகரில் வியாபாரத்துக்கு போகும்போது, திடீர் மழை பிடித்துக்கொண்டதால், காத்தாயி ஜெயமணியின் வீட்டு தாழ்வாரத்தில் ஒதுங்க வேண்டியதாயிற்று.  வீட்டுக்குள் ஒரு பெண்குரலும் ஆண்குரலும் கேட்டது.  வாசலில் ஜெயராமின் பைக்  நின்றிருந்ததால், உள்ளே கேட்ட ஆண்குரல் ஜெயராம்தான் என்று தெரிந்தது.   

பெண்:  "டே, விடுரா, இந்த பிசை பிசையாதடா, வலிக்குதுடா"

ஆண்:  "சும்மா வாடி,  நானே மழைக்கு கொஞ்சம் சூடு ஏத்திக்கலாம்னு பாக்கறேன், ரொம்பத்தான் பிகு பண்றியேடி"

பெண்: "டே, காலைலயே மூடு ஏத்துறயேடா,  வா பெட்ரூமுக்காச்சும் போயிடலாம்"

அதைத் தொடர்ந்து, பெட்ரூம் கதவு சாத்தும் சத்தம் கேட்டது காத்தாயிக்கு.  சரிதான் வேலை ஆரம்பித்து விட்டார்கள் என்று தெரிந்ததும், லீலாவதிக்கு இந்த மனுஷன் துரோகம் பண்றானேன்னு ரொம்ப வருத்தமாக இருந்தது  அவளுக்கு. அப்போது தெரியாது காத்தாயிக்கு, ரெண்டு பேரும் அக்காவும் தம்பியுமென்று. வேறே யாரோ ஒரு பொம்பளைன்னுதான் நினைச்சுகிட்டு இருந்தாள். இப்போது லீலாவதி சொன்னதும் வாயடைத்துப் போய்விட்டாள்.

[Agniheart]

ஜெயமணி பிறந்து ஒரு வருடத்தில் ஜெயராம் பிறந்ததால், சின்ன வயசிலிருந்தே கிராமத்தில்  ரெண்டுபேரும் ஒண்ணா மண்ணா விளையாடி வளர்ந்தார்கள்.  தம்பின்னா உசுரு அவளுக்கு.   வளர்ந்து பெரியவர்கள் ஆனதும், ஜெயமணியை பக்கத்தில் இருந்த டவுனில் ஒரு மளிகைக்கடைக்காரனுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வச்சாங்க.  அவனுக்கு, பான் பராக், ஹான்ஸ் போடும் பழக்கம் இருந்தது.   அதனால் வாய்ப்புற்றுநோய் வந்து ரெண்டு வருஷத்துலயே செத்துப் போயிட்டான்.  குழந்தையும் இல்லை.   கணவனின் மளிகைக்கடையை தொடர்ந்து நடத்தி, வாழ்க்கையை ஓட்டுகிறாள்.  ஜெயராம்,  குஜராத்திலுள்ள சூரத் நகருக்கு சென்று, ஜவுளி ரகங்களை மொத்தமாக கொள்முதல் செய்துவந்து, இங்கே டவுனில் உள்ள ஜவுளிக்கடைகளுக்கு சப்ளை செய்வான்.  பணத்தை தவணை முறையில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வசூல் செய்து கொள்வான்.  அதனால், அவனுக்கு வியாபாரம் நல்ல முறையில் நடந்தது.  தூரத்து சொந்தத்தில் பெண் பார்த்து, லீலாவதியை கல்யாணம் பண்ணிக்கொண்டு, இவனும் டவுனிலேயே குடிவந்துவிட்டான்.  ஜெயராமின் பெற்றோர், காசிக்கு யாத்திரை போகும்போது ஏற்பட்ட விபத்தில் அகால மரணம் அடைந்துவிட்டார்கள்.   அவர்கள் வாழ்ந்த வீட்டை பங்கு பிரிக்கும்போதுதான் தகராறு ஏற்பட்டது.  

"ஏண்டி,  அவதான் புருஷன் இல்லாம கஷ்டப்பட்டுகிட்டு இருக்காளே பாவம், கொஞ்சம் பணம் சேர்த்துதான் எடுத்துகிட்டு போறா", ஜெயராம். 

"நானும் அதான சொல்றேன். அவளுக்கு கொழந்த குட்டி இல்ல. நமக்கு ரெண்டு பசங்க இருக்காங்க. நமக்குதான் அதிக பங்கு வேணும்", லீலாவதி. 

"பொட்டப்புள்ளைங்கள கல்யாணம் பண்ணிக்கொடுத்துட்டா அத்தோட சரி.  சொத்துல பங்கு தர்றதில்ல.  சரி பாவம்னு கொஞ்சம் குடுக்கலாம்னு நானே ஒத்துகிட்டேனே", லீலாவதி. 

"ஏய், பொட்டப் புள்ளைக்கும் சொத்துல சம உரிமை இருக்குன்னு சட்டமே போட்டுட்டாங்க தெரியுமில்ல", ஜெயராம். 

"அப்படீன்னா, ஜெயமணி கல்யாணத்தப்போ அவளுக்கு போட்ட இருபது பவுன் நகை, சீர் செனத்தியை கொண்டாந்து குடுக்க சொல்லுங்க.  வீட்ட வித்த பணத்துல நான் பங்கு தர்றேன்",  லீலாவதி. 

"அவ கோர்ட்டுக்கு போவா", ஜெயராம். 

"ஏதேது, நீங்களே சொல்லிக்குடுப்பீங்க போல இருக்கே, அட ராமா,  புருஷனே சப்போட் இல்லன்னா நான் என்னா பண்ணுவேன், யாருகிட்ட முறையிடுவேன்? கடவுளே",  அழ ஆரம்பித்து விட்டாள் லீலாவதி.  அதற்கு மேல் சண்டையை வளர்த்த விரும்பாமல், அப்படியே விட்டுவிட்டான் ஜெயராம்.   வீட்டை விற்று பணம் பங்கு பிரிக்கும்போது, 3ல் ஒரு பங்கு மட்டும் கொடுக்கும்போதுதான், தகராறில் வீட்டுவாசலில் நின்று கத்திவிட்டுப் போனாள் ஜெயமணி.  அதிலிருந்து போக்குவரத்து இல்லை.   ஜெயராம் மட்டும் லீலாவதிக்கு தெரியாமல், ஜெயமணியின் வீட்டுக்கு போய், அவ்வப்போது பண உதவி செய்து வந்தான்.  அப்படி ஒருநாள் மாலையில்,  ஜெயமணியின் வீட்டுக்கு போகும் வழியிலேயே தூறல் ஆரம்பித்துவிட்டது.  கொஞ்சம் தூரம் போவதற்குள் மழை வலுத்து, தொப்பரையாக நனைந்துகொண்டே ஜெயமணியின் வீட்டுக்கு போய் சேர்ந்தான்.  தலை துவட்டிக்கொண்டு வந்த அவனுக்கு, தன் புருஷனின் வேட்டி சட்டையைக் கொடுத்து, உடைமாற்றச் சொன்னாள். அவனும் உடைமாற்றியதும், சூடாக காபி கொடுத்தாள்.   விடாமல் மழை பெய்துகொண்டே இருந்ததால், ஜெயமணியின் வீட்டிலேயே தங்கிவிட்டான்.  இரவு, பெட்ரூமில் கட்டிலில் அவனை படுத்துக்கொள்ள சொல்லிவிட்டு, அவள் கீழே பாய்போட்டு படுத்துக்கொண்டாள்.  வெகுநேரம், குழந்தைப்பருவ நினைவுகளை பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு தூங்கினார்கள்.  

இரவு 12 மணிக்கு மேல் ஏதோ சத்தம் கேட்டு விழித்தாள் ஜெயமணி.  மழையில் நனைந்ததால் காய்ச்சல் வந்து அனத்திக் கொண்டிருந்தான் ஜெயராம்.   எழுந்து அவனை தொட்டுப்பார்த்தால் காய்ச்சல் அனலாக கொதித்தது.  பதறிய ஜெயமணி,  அவனை எழுப்பி, கைவசம் வைத்திருந்த காய்ச்சல் மாத்திரை ஒன்றை கொடுத்து, படுக்க வைத்தாள்.  ஆஸ்பத்திரி போலாம்னா வெளியே பலத்த மழை.  தூங்காமல் அவன் பக்கத்தில் கீழே உட்கார்ந்து அவனையே தொட்டு தொட்டு பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.  இரண்டு மணிக்கு குளிர் அதிகரித்து,  அவனுக்கு தூக்கி தூக்கி போட்டது.  அவளும் கம்பளியால் போர்த்தி விட்டும்கூட குளிர் குறையவில்லை.   அவள், ஆபத்துக்கு பாவம் இல்லையென்று, கம்பளிக்குள் புகுந்து, அவன் பக்கம் திரும்பி ஒருக்களித்து அவனை அணைத்து படுத்தபடி, அவன் கைகளை தேய்த்து சூடேற்றினாள்.  கொஞ்சநேரம் கழித்து, மாத்திரை வேலை செய்ததால் காய்ச்சல் கொஞ்சம் குறைந்து, தூக்கிப்போடுவது நின்றுவிட்டது.  சுயநினைவு அடைந்த ஜெயராம்,  அவளை இறுக்கி அணைத்தபடி படுத்திருந்தான்.  அவளது முலைகள், அவன் நெஞ்சில் அழுந்தியதால் அவனது ஆண்மை விழித்துக் கொண்டது. குளிர் குறைந்து காமச்சூடு ஏறியது. மழையில் நனைந்ததால் ஈரமான ஜட்டியையும் கழட்டி காய வைத்துவிட்டதால், சுதந்திரமான அவன் தடி விரைப்படைந்து, வேட்டியைவிட்டு வெளியில் வந்து அவள் தொடையில் முட்டியது.   அவன், தன்னை அறியாமலேயே அவள் வாயில் முத்தமிட்டான்.  புருஷன் செத்ததிலிருந்து, உடலுறவு இல்லாமல் காஞ்சுபோயிருந்த அவளுக்கும்,  காமம் சுரந்தது.  அவள் திருப்பி இன்பமாக அவன் வாயில் முத்தமிட்டாள்.  இருவரும் இறுகத் தழுவி, இதழ்களை கவ்வி எச்சில் சுவைத்தார்கள்.  அவள் முலைகளை பிசைந்தபடி, அவள் பாவாடையை உயர்த்தி, விரைத்தாடிய தன் தடியை எடுத்து, நீர் கசிந்த அவள் பெண்மைக்குள் நுழைத்து, இயங்க ஆரம்பித்தான்.  அவளும் இடுப்பை தூக்கி தூக்கி கொடுத்து தம்பிக்கு ஒத்துழைத்தாள்.  ஆழ உழுது அவள் வயலில் நீர் பாய்ச்சி விட்டு, அக்காவின் மேல் சரிந்தான் தம்பி.   விடிவதற்குள் மேலும் இரண்டு முறை அக்காவும் தம்பியும் உடலுறவு கொண்டார்கள்.  விடிந்ததும் நல்ல பிள்ளையாக பிரியாவிடை பெற்று, வீடு வந்து சேர்ந்தான் ஜெயராம்.   லீலாவதியும், பிசினஸ் விஷயமாக வழக்கம்போல் அவன் வெளியூர் சென்று வந்தான் என்று நினைத்துக்கொண்டாள்.  அன்றிலிருந்து,  வாரம் ஒருமுறை பிசினசுக்கு போகிறேன் என்று லீலாவதியிடம் பொய் சொல்லிவிட்டு, நேராக அக்கா வீட்டுக்குப் போய் இரண்டுநாள் தங்கி,  இன்பசுகம் அனுபவித்து வந்தான் ஜெயராம்.  புருஷனுக்கு செய்துவிட்ட பழக்கத்தில், தம்பியின் தடியை வாயில் வைத்து சப்பி சுகம் கொடுத்தாள் ஜெயமணி.  லீலாவதி, இவனுடையதை தொடக்கூட மாட்டாள்.  இதனால்,  லீலாவதியிடம் நெருங்குவதை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைத்துக்கொண்டு, அக்காவின் மடியில் விழுந்துகிடந்தான் ஜெயராம். அப்படி ஒருநாள், அவன் ஜெயமணி வீட்டில் இருந்தபோதுதான் காத்தாயி இவர்கள் உரையாடலை கேட்க நேர்ந்தது. .

[Agniheart]

உண்மை..
வலுவான,மிக வலுவான காரணம் இல்லாமல் குடும்ப உறவு inces ஏற்படாது..உண்மையே
அப்படி ஒரு நிகழ்வு ..உணமையில் நான் பார்த்ததும கேள்விப்பட்டு பின் உண்மை என உணர்ந்ததும்..
உள்ளது உள்ளபடி சொல்வேன்..
ஆனால் இங்கே வேண்டாம்..
ஆசிரியர் விரும்பினால் தனிமடலில்

இன்செஸ்ட் உறவு உங்களுக்கு தெரிந்து நடந்திருந்தா message ல் அனுப்பவும் நன்றி

[Agniheart]

ஜெயராமை அந்த வீட்டில் பார்த்தபிறகு தொடர்ந்து பல நாட்கள் அவன் வந்ததையும், ஜெயமணி வெளியே வந்து அவனை வழியனுப்புவதையும் பார்த்திருந்தாள் காத்தாயி. 

"இப்போ நாஞ் சொல்றதகேட்டு அதிர்ச்சி அடையாத,  ஒம் புருஷன் அங்க போறது மட்டும் இல்லாம, அந்தப் பொம்பளய தொடுப்பா வச்சிகினுகீறாரு", ன்னு காத்தாயி சொன்னதும், மயக்கமே வந்து கீழே உட்காந்துட்டா லீலாவதி.   

"என்னா சொல்ற நீ,  அக்காவ எவனாச்சும் தொடுவானா?  வேற வீட்ல வேற பொம்பள எவளாச்சும் இருக்கும் ", லீலாவதி. 

"ந்தா, அந்த தெருவுல ஒரு சீம ஓடு போட்ட வூடு கீது. அத்துலதான் ஒம்புருஷன பாத்தேன்", காத்தாயி. 

அந்த தெருவில் சீமை ஓடு போட்ட வீடு ஜெயமணியிதுதான்.  மத்த வீடெல்லாம் தார்ஸ் பில்டிங்.  இருந்தாலும் அக்கா தம்பி உடலுறவை லீலாவதி நம்பவில்லை.  ஆனால் காத்தாயி பொய் சொல்ல மாட்டாள் என்றும் தெரியும்.  காத்தாயி வர்ணித்த அங்க அடையாளங்கள் ஜெயமணியோடதுதான்.  மேலும், தான் கேட்ட உரையாடலை லீலாவதியிடம் காத்தாயி சொன்னதும், இடிந்து போய் விட்டாள் லீலாவதி.   "சக்காளத்தி, ஒண்ணும் தெரியாத எம் புருஷன மயக்கி கைக்குள்ள போட்டுகிட்டாளா தேவுடியா, ஆவுட்டும் பேசிக்கிறேன்", ன்னு காத்தாயியிடம் பொறுமினாள். 

"இந்தாம்மே, நீ ஒண்ணியும் கவலப்படாத,  ஒம் புருஷன மறுபடி ஒங் கால்ல வந்து வுழ வக்கிறேன். எங்க குலசாமி காத்தவராயன் மேல சத்தியம்", காத்தாயி சொன்னதும், ஒருவாறு சாந்தமடைந்தாள் லீலாவதி.  குடியிருப்புக்குத் திரும்பிய காத்தாயிக்கு, கொஞ்ச நாள் முன்பு அவர்கள் குடியிருக்கும் வனத்தில் நடந்தது நினைவுக்கு வந்தது. 

பாகம்-2

அந்த வனத்தில் சுமார் ஐம்பது வீடுகள் இருந்தன.  அதுவும் ஒரே இடத்தில் இல்லாமல் மலைப்பகுதிகளில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக இருந்தது.   மொத்த ஜனத்தொகையே நூற்றைம்பது பேர்தான்.  பெரும்பாலானவர்கள் வனத்தை விட்டு வெளியில் போவதில்லை.  மூலிகைகள் பறித்து வந்து தைலம் தயாரித்து கொடுப்பது, தேன் சேகரிப்பது போன்ற வேலைகள் செய்து தந்தால் ,  காத்தாயி மாதிரி ஒரு 4,5 பேர்தான் வனத்தை விட்டு கீழே இறங்கி, டவுனுக்கு போய் வியாபாரம் செய்து வருவார்கள்.  மொத்த வருமானத்தை எல்லோருக்கும் பிரித்துக் கொடுக்க, இனத் தலைவன் கடம்பன் இருந்தான்.  அவன், குலதெய்வம் காத்தவராய சாமி கோயிலின் பூசாரியும் கூட.  அந்த இனத்தில் ஒரு அழகான இளம்பெண்ணும் இருந்தாள்.  அவள்தான் வைசாலி. அவளுக்கு வயசு பதினெட்டு.  வைசாலிக்கு 2 வயதாக இருக்கும்போதே, அவள் தாயும் தகப்பனும் கொள்ளைநோய் வந்து இறந்துவிட்டார்கள்.  பாட்டியின் அரவணைப்பில்தான் வளர்ந்தாள்.  

வெயில் படாமல் மலையில் நிழலிலேயே வளர்ந்ததால், அவள் நல்ல சிவப்பு நிறம்.  தேன், தினைமாவு சாப்பிட்டு வளர்ந்ததால்,  தளதள என்று இருந்தாள்.  அருவியில் குளிக்கப் போகும்போது மட்டும்தான் வெளியில் வருவாள்.  தவிர, ஒவ்வொரு  பௌர்ணமி அன்றும் காத்தவராயன் கோயிலில் அனைவரும் வழிபாட்டுக்காக கூடும்போது, கோயிலுக்கு வருவாள்.  அன்று இரவு முழுவதும் நெருப்பு பற்றவைத்து, அதைச்சுற்றி ஒரே பாட்டும் ஆட்டமுமாக இருக்கும்.   கோயில் பூசாரி கடம்பனுக்கு உதவியாக, கோயிலில் பெருக்கி சுத்தம் செய்வது, பூக்கள் பறித்து வந்து சாமி சிலையை அலங்கரிப்பது, பூஜை நடைபெறும்போது முரசு முழக்குவது போன்ற வேலைகளைச் செய்து, கடம்பனின் அபிமானத்தைப் பெற்ற மலைவாழ் இனத்தைச் சேர்ந்த மாறன் என்ற இளைஞனுக்கு, வைசாலி மேல் ஒருதலையாய் காதல்.  கோவிலுக்கு அவள்  வரும்போதெல்லாம் அவளைக் கவர முயற்சிப்பான்.  அவள் கண்களில் படும்படி நின்றுகொள்வான்.  ஆனால், அவனைப் பார்க்கும் அவள் கண்களில், ஒரு ஆணைப் பார்க்கும் கன்னிப்பெண்ணுக்கு ஏற்படும் நாணமோ, மருட்சியோ தெரியவில்லை.  அவள் அழகு, அவனை ஆட்டிப் படைத்தது. ஆனால் அவளுக்கோ, பாட்டியின் கண்காணிப்பில் ஆண்வாடையே படாமல் வாழ்ந்ததால்,  பாலுணர்ச்சியே இல்லாமல் போனது.  ஒருநாள், வழக்கம்போல் மூலிகை பறிக்க வனத்துக்குள் சென்ற மாறன்,  அருவி விழும் பகுதியில் அருவிக்கு மேலே ஒரு மூலிகையை பறிக்க, பாறைமேல் ஏறினான்.  அங்கிருந்து கீழே பார்த்தால்,  அருவியின் ஓடையில் தண்ணீருக்குள் ஏதோ அசைந்தது.  முதலையா? என்று உற்றுப் பார்த்தான்.  தெளிவாக,  அடிப்பகுதி தெரியும்படி கண்ணாடி போன்ற நீரின் உள்ளே இருந்து வைசாலி எழுந்தாள்.  அடடா,  யாருக்கும் காணக் கிடைக்காத காட்சி.  கீழிருந்து பார்த்தால், மாறன் இருந்தது தெரியாது.  அவனுக்கு கீழே இருப்பது தெரியும்படி பாறைமேல் கவிழ்ந்து படுத்துக் கொண்டு,  அவளை ரசித்தான் என்று சொல்வதைவிட கண்களால் விழுங்கினான் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.  

வனத்தில் ஆள்நடமாட்டம் இல்லையென்ற தைரியத்தில், ஆடைகளை அவிழ்த்துவிட்டு முழுநிர்வாணமாக குளித்துக் கொண்டிருந்தாள். மீன்போல் அங்குமிங்கும் நீரில் நீந்தினாள்.  கடைசியாக நீரிலிருந்து கரைக்கு அவள் ஏறியதும், மாறன் வாயைப் பிளந்துவிட்டான்.  அவன் ஆண்மை சடாரென்று எழுந்து, பாறையைக் குத்தியதால் வலித்தது. அந்த வலியும் இன்பமாகவே இருந்தது மாறனுக்கு. அவளை உற்றுப் பார்த்தான். கருகருவென்ற அடர்த்தியான கூந்தல் அவள் பின்னழகுவரை நீண்டிருந்தது.  நெற்றி, கவிழ்த்து வைத்த மூன்றாம் பிறைச் சந்திரன், வில் போன்ற புருவங்கள், கருவண்டுக் கண்கள்,  உதடுகள் இயற்கையாகவே இளஞ்சிவப்பு நிறத்தில் பளபளப்பாக, என்னைக் கவ்விக் கொள்ளேன் என்பதுபோல் இருந்தது.  அவள் அணிந்திருந்த சிவப்புக்கல் பதித்த மூக்குத்தி, அவள் வட்ட முகத்துக்கு எடுப்பாக இருந்தது. சங்குக் கழுத்துக்கும் கீழே,  தொட்டாங்குச்சியை கவிழ்த்து வைத்ததுபோல் கச்சிதமான, நிமிர்ந்த முலைகள்,  ஆலிலை வயிற்றில் உள்குவிந்த தொப்புள், இடை மிகவும் சிறுத்து, திடீரென்று அகண்டு, அவள் பின்னழகை எடுப்பாக்கியது. வாழைத்தண்டு தொடைகள்,  அதன் நடுவே அவள் பெண்மையைப் பார்ப்பதற்குள், அடடா, ஆடைகளை எடுத்து அணிந்துகொண்டு போய்விட்டாள்.  மாறன், அவள் போனபின்பும் வெகுநேரம் பாறைமேலேயே படுத்துக் கிடந்தான்.  அவன் மனம் பித்தாகியது.  மூலிகையை பறிக்காமலே கோவிலுக்கு திரும்பினான்.  என்ன ஆனது என்ற கடம்பனின் கேள்விக்கும் பதில் சொல்லவில்லை.  

இவன் மூலிகை பறிக்க போன இடத்திற்கு பக்கத்தில்தான் வைசாலியின் குடிசையும் இருந்தது.  இவன் வைசாலியைப் பார்த்து மயங்கிவிட்டான் என்பதை, அனுபவசாலியான கடம்பன் புரிந்துகொண்டான்.  அவனுக்கு குழந்தை இல்லாததால், மாறனை சொந்த மகன்போலவே கருதினான்.  மாறனுடைய விருப்பத்தை நிறைவேற்றி வைக்க அவனுக்கு ஒரே வழிதான் இருந்தது.  ஆனால் அது கட்டாயம் பலனளிக்கும் என்பது கடம்பனுக்குத் தெரியும்.  அடுத்த நாள் அதிகாலையிலேயே மாறனை கூட்டிக் கொண்டு வனத்தின் உள்ளே ரொம்ப தூரம் போனான்.  மாறனுக்கு நடந்து நடந்து கால்கள் வலித்தது.  மூச்சு வாங்கியது.  தன்னால் இனி நடக்க முடியாது என்று ஒரு பாறைமேல் உட்கார்ந்து கொண்டான்.  

"டே, என்னாடா இங்கியே ஒக்காந்துகிட்டே? இன்னம் எம்மாந் தொலைவு போனும்,  மலையில கொஞ்சம் ஏறனும், வெயில் ஏர்றதுக்குள்ள போலாம் வாடா", கடம்பன்.

"இதுக்கு மேல என்னால ஒரு அடிகூட எடுத்து வக்க முடியாது, நீங்க வேணா போயிட்டு வாங்க சாமி", மாறன். 

"டே, ஒனக்கு வைசாலி வேணுமா? வேணாமா?", கடம்பன். 

வைசாலின்னவுடனே மாறனுக்கு திக்கென்று ஆனது.  தன் மனதில் உள்ளதை அப்படியே சொல்லும் தெய்வம் என்றே கடம்பனை நினைத்தான்.  

"எல்லாம் எனக்கு தெரியுண்டா, நானும் ஒன் வயச தாண்டிதான வந்திருக்கேன்,  வைசாலியை கோயில்ல பாக்கும்போதெல்லாம் மந்திரிச்சு வுட்ட கோழி மாதிரி அவ முன்னாடியே திரிஞ்சுகிட்டு இருப்ப, பிரசாதம் கொடுக்கும்போது, தெரியாதமாதிரி அவ விரல தொடுவ, நான் பாத்துருக்குறேண்டா, இப்ப ஒனக்காகத்தான், வயசான காலத்துல இம்மாந்தொலை நடந்து வந்துருக்கேன்.  ஒனக்கு வேணும்ற பொருள், அந்தா அங்கன அந்த குன்று மேல இருக்கு, என்னால உசரமா ஏற முடியாதுன்னுதான் ஒன்ன கூட்டிட்டு வந்தேன்", கடம்பன். 

குட்டு வெளிப்பட்டு விட்டதால் அசட்டு சிரிப்பு சிரித்தான் மாறன். அவனை அணைத்து அவன் நெற்றியில் பாசமாக முத்தமிட்டான் கடம்பன்.  இருவரும் மேலும் நடந்து ஒரு குன்றின் அடிவாரத்துக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள். [/size

[size=x-large]"அப்புடி இன்னா பொருளு சாமி மேல இருக்கு?", மாறன். 

"டே, எல்லாஞ் சொல்றேன், மொதல்ல மேல ஏறி, அங்கன இருக்க மூணு வகையான மூலிகை செடிகள பறிச்சுட்டு வாடா", கடம்பன். 

மாறன் தட்டுத்தடுமாறி, பாறைகளில் சறுக்கியபடி மேலே ஏறி, கடம்பன் அடையாளம் சொன்னபடி வெவ்வேறு நிறங்களில் இருந்த மூன்று வகையான மூலிகைசெடிகளையும் வேரோடு பறித்து வந்தான்.  அவைகள், அவன் வாழ்க்கையில் மலர்ச்சியை ஏற்படுத்தின. அதுமட்டுமல்ல,  டவுனில் இருந்த லீலாவதியின் செக்ஸ் வாழ்க்கையையும் தலைகீழாக புரட்டிப் போட்டன..

[Agniheart]

எழுதிக்கொண்டு இருக்கிறேன் பல தடைகளுக்கு இடையில்!!

[Agniheart]

மூலிகைகளை மூட்டையாக கட்டி, மாறன் முதுகில் சுமந்துவர, இருவரும் கோயிலுக்குத் திரும்பி வந்தார்கள்.   அடுத்த நாள் அமாவாசை.  அமாவாசையன்று,  காத்தவராயன் சாமி உக்கிரமாக இருக்கும் என்பதால், கோயில் பக்கமே யாரும் வரமாட்டார்கள்.  அமாவாசை தினத்தில், கருங்கற்களால் ஆன பீடத்தின்மேல் அமைந்துள்ள பிரம்மாண்டமான காத்தவராயன் சிலை முன்பாக யாகம் வளர்த்தி, அதன் முன் உட்கார்ந்திருந்தான் கடம்பன்.   அவன் கன்னத்திலும் நெற்றியிலும் குங்குமத்தை பூசி,  கொடுவாள் மீசையுடன் உருட்டும் விழிகளுடன், நெருப்பின் வெளிச்சத்தில் பயங்கரமாக காட்சியளித்தான். அவன் முன்பு, மலையிலிருந்து பறித்துவந்த மூன்று மூலிகை செடிகளும் கழுவி சுத்தம் செய்து, மஞ்சளில் நனைத்த நூலால் வேரில் கட்டப்பட்டு பிரம்புப் பாயில் நேர்த்தியாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தன.  பூஜைக்கு தேவையான பொருட்களை தட்டில் அடுக்கி வைத்துவிட்டு, பக்கத்தில் பவ்வியமாக கைகட்டி நின்றுகொண்டிருந்தான் மாறன். 

               மந்திரமே இல்லையென்று சொல்லாதே நீ
              மதி முக்கால் வேணுமடா மாணா கேளு
                தந்திரம்பார் தேங்காயில் துவாரம் செய்து
                 தலைகுடுமி தீண்டாதே தவளம்போக்கி
                  தந்திரமாய் சுண்டெலியை உள்ளே விட்டு
                    பக்குவமாய் மஞ்சள் குங்குமமிட்டு
                   வந்திருக்கும் சபைநடுவே விட்டுப்பாரு 
                    வாசலெல்லாம் புரளுமடா வசியமென்பார்


               

"ஓம் க்ரீம் க்லீம் பட்", மந்திரத்தைச் சொல்லி பக்கத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த குங்கிலியத்தை வலது கையால் எடுத்து யாக நெருப்பில் போட்டான் கடம்பன்.  அது திகுதிகுவென்று எரிந்தது.  இரவு முழுதும் "ஓம் நசி மசி வசி", என்று மந்திரங்கள் சொல்லி, யாகம் வளர்த்தான்.  விடியற்காலம் பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் "ஓம் க்ரீம் க்லீம் அவ்வுங் கிலியும் வஸ்த்ராய பட்",  மந்திரத்தை சொல்லி, தூய வெள்ளைத் துணியை எடுத்து மூன்றுமுறை, யாக நெருப்பின் மேலாக காட்டி தூப தீப ஆராதனைக்குப் பின், மூலிகைகளை அந்த வெள்ளைத்துணியில் சுற்றி,  மாறனிடம் கொடுத்தான்.  "48 நாள் ஒரு மண்டலம் இந்த மூலிகைகளை மிருக எச்சம், பறவை எச்சம், மனித எச்சம் படாமலும், வெயில் படாமல் நிழலில் உலர்த்தி எங்கிட்ட எடுத்துட்டு வாடா", என்றான்.  மாறனும் அப்படியே 48 நாள் உலர்த்தி கடம்பனிடம் கொடுத்தான்.  அதற்கு அடுத்த அமாவாசை அன்று மீண்டும் தூப தீப ஆராதனைகள் செய்து,  நன்கு உலர்ந்திருந்த மூலிகைகளை தனித்தனியே கல்வத்தில் போட்டு இடித்து பொடியாக்கினான் கடம்பன்.   அந்த மூன்று மூலிகைப் பொடிகளும், வெள்ளை, இளஞ்சிவப்பு, மற்றும் கறுப்பு நிறத்தில் இருந்தன. அதை மெல்லிய சல்லாத்துணியில் போட்டு சலித்ததில்,  மிகவும் மிருதுவான பொடியாக ஆனது.  மூன்று பொடிகளையும் சிறிது சிறிது எடுத்து,  மூன்று பொட்டலங்களாக கட்டி மாறனிடம் கொடுத்துவிட்டு, மீதியை மூன்று சிறிய மண் குடுவைகளில் போட்டு, மஞ்சள் துணியால் மூடி, மஞ்சள் நூலால்  கட்டி வைத்தான் கடம்பன்.  

"டே மாறா, இத்தன நாளா காத்தவராயனுக்கு நீ பிரதிபலன் பாக்காம சேவை செஞ்சதுக்கு பலனா ஒனக்கு இப்ப இந்த பொருள் கெடச்சிருக்கு.  நாட்டு சனங்க பேசிக்கற மாதிரி, வசியம் மலைவாசிங்ககிட்ட இருக்குதான். ஆனா அது அவங்க நெனைக்கிற மாதிரி வசிய மை இல்ல, வசியப்பொடி.  அதுவும் எல்லா வசியத்துக்கும் ஒரே பொடி இல்ல. தனித்தனியா மூணு பொடி இருக்கு.  ஒரு காலத்துல மனுசங்க எல்லோருமே நல்லவங்களா இருந்தப்போ, கை கால் துண்டா போயிட்டா அத ஒட்டவக்கற சல்ய கரணி,  பாம்பு கடிச்சா வெசத்த முறிக்கற சிறியா நங்கை மூலிகை, அவ்வளவு ஏன்? செத்துப்போன ஆளக்கூட உயிர் கொடுத்து பொழைக்க வைக்கற அமிர்த சஞ்சீவினி மூலிகை எல்லாமே இந்த பூமியில இருந்துச்சு. ஆனா, எப்போ  மனுசங்ககிட்ட பேராசை, பொறாமை, சுயநலம் இதெல்லாம் வந்துச்சோ, அப்பவே இந்த அரிய மூலிகையெல்லாம் மனுசங்க கண்ணுல படாம மறைஞ்சிடுச்சி.  எந்த கெட்டகுணமும் இல்லாம உண்மையா இருக்கற நம்பள மாதிரி மலைவாசிங்க கண்ணுக்கு மட்டும் ஒண்ணு ரெண்டு மூலிகைங்க தென்படும்.  அதத்தான் இப்ப ஒங்கிட்ட பொட்டலமா கொடுத்திருக்கேன். இத வச்சி வைசாலிய நீ அடைஞ்சிடலாம்.  ஆனா, அடுத்த பவுர்ணமியில வைசாலி கழுத்தில நீ தாலி கட்டி மனைவியா ஏத்துக்கனும். இல்லன்னா அதுக்கு அடுத்து வர்ற அமாவாசைல நீ ரத்தம் கக்கி செத்துப்போயிடுவ", கடம்பன். 

"சாமி, நம்ம குலதெய்வம் காத்தவராயன் சாமி மேல சத்தியமா வைசாலிய எம் பொண்டாட்டியா ஏத்துக்கறேன் சாமி, இந்த பொடிகளை எப்படி உபயோகிக்கறதுன்னு சொல்லிக்குடுங்க சாமி", மாறன். 

"அடே, மொதல்ல இந்தப் பொடிங்க என்னா வேலை செய்யும்னு சொல்றேன். கவனமா கேளு,  வெள்ளையா இருக்கற பொடி பேரு மனோவசியப் பொடி.  இந்த பொடிய, ஒனக்கு வசியமாகனும்னு நெனைக்கிற ஆளுக்கு சாப்பாட்டுலயோ தண்ணிலயோ கலந்து குடுத்துட்டீன்னா,  ஏழாவது நாள்ல இருந்து அந்த ஆள் ஒனக்கு அடிமையா மாறி, நீ சொல்றதெல்லாம் தட்டாம கேப்பான்.  இளஞ்சிவப்பு நிறத்துல இருக்கறது, காம வீரியப்பொடி. இத பௌர்ணமி அன்னக்கி சாயங்காலமா யாருக்கு கொடுக்கறயோ, அவங்க மனசுல காம ஆசைய உண்டு பண்ணி,  உடலுறவுக்கு ஏங்க வைக்கும்.  கறுப்பா இருக்கறது, ஆண்பெண் வசியப்பொடி.  இத திங்கள்கெழம சாயங்காலம் ஆரம்பிச்சு சனிக்கிழமை வரை ஒவ்வொரு நாள் சாயங்காலம் குடுத்துகிட்டே வந்தோம்னா,  ஆண் கொடுத்தா அவன்கிட்ட பொம்பளயும், பெண் கொடுத்தா அவகிட்ட ஆம்பளயும் வசியமாகி, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆரம்பிச்சு, மருந்து குடுத்தவங்க மேலே விழுந்து புரண்டு, ஞாயித்துக்கெழம அன்னக்கி தன்னோட ஒடம்ப நமக்கு அர்ப்பணிச்சுடுவாங்க.  அன்னக்கி அந்த நபரோட உடலுறவு வச்சிக்கனும்.  அப்புறம் காலாகாலத்துக்கும் இணைபிரியாம மருந்து குடுத்தவங்களோட வாழ்க்கை நடத்துவாங்க. இந்த மூணு பொடியிலயும்  எந்த ருசியும் இருக்காது.  அதனால இத எதுல கலந்து கொடுத்தாலும் வித்தியாசம் தெரியாது.  பத்திரமா வெச்சுக்க.  இது தகுதியில்லாதவங்க கைக்கு கெடச்சா விபரீத விளைவுகள் ஏற்படும். ஜாக்கிரதை. வைசாலிக்கு மொதல்ல ஆசையை தூண்டுற காம வீரியப்பொடிய பிரசாதத்துல கலந்து கொடு. அதுக்கு அடுத்த திங்கள் முதல் ஆண்பெண் வசியப்பொடிய குடுத்துடு.  அவ ஒனக்கு இணங்கிடுவா.  காத்தவராயன் ஒன்னயும் வைசாலியையும் ஆசிர்வதிப்பார்", கடம்பன் சொன்னதும், மாறன் அவன் காலில் நெடுஞ்சாண்கிடையாக விழுந்து வணங்கினான்.   மாறனின் தலையில் பூப்போட்டு ஆசீர்வதித்து அனுப்பிய கடம்பன்,  மாறன் போனதும்,  சாமி சிலையின் அடிப்பீடத்திலிருந்த ஒரு கல்லை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அசைத்து வெளியே எடுத்தான்.  உள்ளே இருந்த சிறிய இடத்தில் மூன்று குடுவைகளையும் வைத்து, கல்லை முன்போல் மூடிவிட்டான்.

அடுத்த பௌர்ணமி அன்று மாலை வழக்கம்போல் கோயிலுக்கு சாமி கும்பிட வந்த வைசாலிக்கு,  இளஞ்சிவப்பு காம வீரியப்பொடியை பிரசாதத்தில் கலந்து கொடுத்தான் மாறன்.  அதை வாங்கி சாப்பிட்டுவிட்டு, அன்று இரவு முழுவதும் நெருப்பைச்சுற்றி மலைவாசிகள் ஆடிய ஆட்டத்தை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த வைசாலிக்கு,  விடியற்காலம் உடலில் என்னவோ செய்தது.  உள்ளுக்குள் பூ மலர்வது போன்ற உணர்ச்சி உண்டானது. எதிரில் இடுப்பில் மட்டும் உடையணிந்து திறந்த மார்புடன் ஆடிக் கொண்டிருந்த ஆண்களைப் பார்த்ததும் வெட்கம் வந்தது.  அவர்களின் கட்டுடலை அள்ளி அணைத்துக் கொள்ள ஆசை வந்தது.  அவர்கள், தன்னை இறுக்கி அணைத்து முலைகளை பிசைய மாட்டார்களா என்ற காமவெறி ஏற்பட்டது.  இருட்டில் தன் முலைகளை தானே பிசைந்து கொண்டாள்.  முலைக்காம்புகளில் திணவு உண்டானது.  தன் முலைக்காம்புகளை தானே திருகி இன்பமடைந்தாள்.  எதிர்ப்புறத்தில் இருட்டில் நின்றுகொண்டு இவளையே கண்காணித்துக் கொண்டிருந்த மாறன், இவள் செய்கைகளை பார்த்ததும், மூலிகை வேலை செய்கிறது என்று தெரிந்து மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.   வைசாலி, விடியும் நேரத்தில் குடிசைக்குத் திரும்பி,  பாயில் விழுந்து தூக்கம் வராமல்  புரண்டு கொண்டிருந்தாள்.  

அதற்கு அடுத்து வந்த திங்களன்று, சாயங்காலம் வைசாலியின் குடிசையைத் தேடி போனான் மாறன்.   அவன் போன நேரம், வைசாலியின் பாட்டி காட்டுக்குள் விறகு பொறுக்க போய்விட்டாள்.  வைசாலி மட்டும் குடிசையில் இருந்தாள். 

"பாட்டி, பாட்டி", என்று மாறன் கூப்பிட்டதும்,  வெளியே வந்த வைசாலிக்கு,  வாலிபனான மாறனைப் பார்த்ததும் வெட்கம் வந்தது.  தலையைக்குனிந்தபடி ஓரக்கண்ணால் அவனை பார்த்தாள்.  கட்டுடலுடன் அரும்பு மீசை வைத்து சுருள் சுருளான தலைமுடியுடன் நிமிர்ந்து நின்ற அவனிடம் "பாட்டி விறகு பொறுக்கப் போயிருக்கு", என்றாள் மெல்லிய குரலில்.  "பரவால்ல, இந்தா சாமி பிரசாதம்,  பூசாரி ஒனக்கு குடுக்க சொன்னாரு", என்று கறுப்புப் பொடி கலந்த பிரசாதத்தை அவளிடம் கொடுத்தான்.  பயபக்தியுடன் வாங்கி சாப்பிட்டுவிட்டாள் வைசாலி.   "நான் வர்றேன்", ன்னு சொல்லி விட்டு மாறன் போய்விட்டான்.  பாட்டி திரும்பி வந்ததும் இருவரும் இரவு உணவு சாப்பிட்டு படுத்தார்கள்.  இரவு நேரம் ஏற ஏற, வசியப் பொடி நன்றாக வேலை செய்தது.  வைசாலிக்கு மாறன் மேல் அடக்க முடியாத ஆசை வந்தது.  அவன் உருவமே அவள் மனக்கண்ணில் இருந்தது.   மீண்டும் அவனை எப்போது சந்திப்போம் என்று  ஆவலாக இருந்தது.   அடுத்த நாள் மாலை, வழக்கத்துக்கு மாறாக, பாட்டியிடம் கோயிலுக்கு போயிட்டு வர்றேன் என்று சொல்லிவிட்டு, நேராக காத்தவராயன் கோயிலுக்கு வந்தாள்.  இவளை எதிர்பார்த்து மாறனும் காத்திருந்தான்.  இருவரும் சந்தித்ததும், அவனையே விழுங்குவதுபோல் பார்த்தாள்.  அவளுக்கு மீண்டும் கறுப்புப் பொடி கலந்த பிரசாதத்தை கொடுத்தான் மாறன்.   வாங்கி சாப்பிட்டுவிட்டு அவனை நெருங்கினாள்.  "ம்ஹும்", என்ற கனைப்புக்குரல் கேட்டு திடுக்கிட்டுத் திரும்பியவள்,  பூசாரி கடம்பனை பார்த்ததும் அவன் காலில் விழுந்து வணங்கினாள்.  அவளை ஆசீர்வதித்த கடம்பன், "டே மாறா, நாளைக்கு சாயங்காலமா அருவிகிட்ட இருக்கற மூலிகையை பறிச்சுகிட்டு வாடா", என்றான்.  வைசாலி தலைகுனிந்தவாறு குடிசைக்கு திரும்பினாள்.  அடுத்த நாள் மாலை எப்போது வரும் என்று இருவரும் காத்திருந்தார்கள்.  அடுத்த நாள்,  மாலை, "குளிச்சுட்டு வர்றேன் பாட்டி", ன்னு சொல்லிவிட்டு ஓட்டமும் நடையுமாக அருவியை அடைந்தாள்.  அருவிக்கரையில் அங்குமிங்கும் அவனைத் தேடி, காணாமல் ஏமாற்றமடைந்த அவள், மரத்தின் மீதிருந்து திடீரென குதித்த மாறனை பார்த்ததும் முதலில் பயந்தாலும்,  மாறன்தான் என்று தெரிந்தவுடன் ஆசையுடன் அவனை பார்த்தாள்.  அவன் கையை நீட்டியவுடன் அவன் கையோடு தன் கையை கோர்த்துக்கொண்டாள்.  இருவரும் மரத்தடியில் உட்கார்ந்தார்கள்.  அவள், அவன் மடிமீது தலைசாய்த்து படுத்துக்கொண்டாள்.

"வைசாலி "

"ம்.."

"ஒன்ன மொதமொதலா கோயில்ல பாத்தவுடனே எனக்கு ரொம்ப புடிச்சுபோச்சு"

"ம்ம்.."

"அப்போ இருந்து ஒன்னயே நெனச்சுகிட்டு இருக்கேன்"

  "ம்ம்.."

"ஆனா நீ என்ன திரும்பிக்கூட பாக்கல, என்னை புடிக்கலயா", 

மாறன் கேட்டதும், அவன் கழுத்தை வளைத்து கீழே இழுத்து, அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, "ரொம்ப புடிச்சிருக்கு"என்றாள்.  அவன் அவள் இதழ்களில் முத்தமிட குனிந்தபோது அவனை தள்ளிவிட்டு எழுந்து ஓடினாள்.  அவன் துரத்திச்சென்று அவளைப் பிடித்து, இறுகத் தழுவி அவள்  இதழில் முத்தமிட்டான்.   மீண்டும் மரத்தடிக்கு அணைத்தபடி கூட்டிச் சென்று, தான் கொண்டு வந்திருந்த குடுவையில் இருந்த கறுப்புப்பொடி கலந்த தேனை அவள் வாயில் பருக வைத்தான்.  அவளும் காதலன் கொடுத்த தேனை ஆசையுடன் பருகினாள்.  அதற்குள் இருட்டும் நேரம் ஆனதால் இருவரும் மீண்டும் இதழ் முத்தமிட்டு அவனிடம் பிரியாவிடை பெற்று குடிசைக்கு திரும்பினாள் வைசாலி.  

அடுத்த மூன்று நாளும் சந்தித்தபோதெல்லாம் வசியப்பொடி கலந்த தேனை அவளுக்கு கொடுத்து வந்தான்.  அவள் அவன் மேல் விழுந்து புரண்டாலும், முத்தமிட்டாலும் அவளுடன் கவனமாகவே பழகினான்.இனி அவனுடன் கலக்காமல் தூக்கமில்லையென்று ஆனது அவளுக்கு.  நாளை ஞாயிறு.  பூசாரி சொன்னதுபோல் உடலுறவு கொள்ள வேண்டிய நாள்....

[Agniheart]

வீட்ல கெஸ்ட் வந்துருக்காங்க பாஸ். ஒண்ணும் பண்ண முடில.

[Agniheart]

நன்றி.  நாளை அப்டேட் போட முயற்சிக்கிறேன்

[Agniheart]

ஞாயிறு.  அதிகாலையிலிருந்தே வைசாலியின் பெண்மையில் காமநீர் கசியத்தொடங்கியது.  மாறனை எப்போ பார்ப்போம் என்று ஏங்கிக் கொண்டே நேரத்தை கடத்தினாள்.  விடிந்து வெயில் வந்ததும்,  அருவிக்கரைக்கு ஓடினாள்.  அங்கு அவளை எதிர்பார்த்து மாறனும் காத்திருந்தான்.  அவள் அவனை பார்த்ததும் தலைகுனிந்து நின்றுவிட்டாள். அவளை நோக்கி மெல்ல அடியெடுத்து வைத்த மாறன்,  அவளை நெருங்கி, தன்னோடு அணைத்து இதழில் முத்தமிட்டான்.  அவள் கைகள் தானாக உயர்ந்து அவனை இறுக்கி தன்னோடு அணைத்துக் கொண்டன.  இருவரும் சேர்ந்து மெல்ல ஓடைநீரில் இறங்கினர்.  இருவரின் தலை மட்டும் நீருக்கு வெளியில் இருந்தது.   அவள் ஆடைகளை ஒவ்வொன்றாக அவன் களைய முற்பட்டபோது, பெண்மைக்கே உரிய நாணம் தடுத்தாலும், காமம் வென்றது.  இருவர் ஆடைகளும் அருவிக்கரையில் வந்து விழுந்தன.  நீருக்குள்ளாகவே இருவரும் முழுநிர்வாணமாக இறுகத் தழுவி வாயோடு வாய் வைத்து முத்தமிட்டு, ஒருவர் வாய்க்குள் மற்றவர் நாக்கை விட்டு ஒருவர் எச்சிலை ஒருவர் சுவைத்தனர்.  மாறனின் ஆண்மை முழுவதுமாக விரைப்படைந்து, அவள் பெண்மையை முட்டியது.  நீரிலிருந்து அவளை தன் இரு கைகளாலும் தூக்கி வந்து,  அருவிக்கரையின் புல்தரையில் படுக்க வைத்தான்.  

அவள் வெட்கத்தால் கண்ணை மூடிக்கொண்டாள்.  அவன், அவள் அருகே அணைத்தபடி படுத்து, அவளை நெற்றிமுதல் பாதம் வரை முத்தமிட்டான்.  அவள் முலைகளில் கைகளால் தடவினான்.  அவள், அவன் கையை தடுத்துப் பிடித்தாள்.  அவன்,  அவள் இதழ்களில் மென்மையாக முத்தமிட்டதும், அவள் பிடி தளர்ந்தது.   அவள் முலைகளை இதமாக பிசைந்தான்.  அவள், அவன் தலையை பிடித்து இழுத்து தன் மார்போடு அழுத்தினாள்.  அவன் தன் நாக்கால் அவள் முலை முழுவதும் தடவிக் கொடுத்தான்.  வைசாலிக்கு காமம் உச்சத்தில் ஏறியது.  முலைக்காம்பை அவன் வாயில் கவ்வி சுவைத்தான்.  அவளுக்கு இன்பம் தாளாமல் அவனை இறுகத் தழுவினாள்.  அவன் மெல்ல கீழே வந்து, அவள் பெண்ணுறுப்பில் நாக்கால் வருடினான்.  அவள் இப்படியும் அப்படியும் புரண்டாள்.  அவன், தன் இரு கைகளாலும் அவள் பெண்மையின் இதழ்களை விரித்து,  தன் நாக்கை அவள் பெண்ணுறுப்பின் பிளவில் விட்டு நக்கினான்.  வைசாலிக்கோ, வானத்தில் பறப்பதுபோல் இருந்தது.  அவன் நக்க நக்க, அவள் பெண்மையில் காமநீர் ஊற்றுபோல் வழிந்தது.  அவளுக்கு இன்பம் தாளாமல் உச்சமடைந்தாள்.  அவன் தலையை பெண்மையிலிருந்து தள்ளிவிட்டாள்.  

அவன், அவள் மேல் பரவினான்.  அவன் ஆண்மை, அவள் தொடையில் புரண்டது.  அவள் மேல் படுத்து, அவள் வாயைக் கவ்வியபடி,  இரும்புத் தடி போல் விரைத்திருந்த தன் ஆண்மையின் நுனியை அவள் யோனி துவாரத்தில் மெல்ல நுழைத்தான்.  கொஞ்சம் நுழைந்தவுடனே வலிக்க ஆரம்பித்தது வைசாலிக்கு.   "ம்ம்....வலிக்குது", என்று முனகினாள்.  அவன் அதற்குமேல் நுழைக்காமல்,  அவள் முலைக்காம்பை வாயில் கவ்வி குதப்பினான்.  இன்னொரு முலையை ஒரு கையால் இதமாக பிசைந்தான்.  அவள், தன் கைவிரல்களை அவன் விரல்களுடன் கோர்த்துக் கொண்டாள்.  சற்று நேரத்திற்குப் பிறகு அவளே அவன் முதுகில் கைபோட்டு தன்னுடன் இறுக்கினாள்.  அவன் மீண்டும் மெல்ல மெல்ல அவளுக்குள் நுழைந்தான்.  கன்னிச்சவ்வு கிழிந்து வழிவிட்டது.  அவள் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தது.  அதை தன் இதழ்களால் துடைத்தான்.  

"வைசாலி",

"ம்ம்",

"வைசாலி", 

"ம்ம்..",

"வலிக்குதா?",

"ம்ஹூம்...", என்ற முனகலுடன் அவனை மேலும் இறுக்கினாள்.  அவன் இயங்க ஆரம்பித்தான்.  இதமாக பதமாக அவளுடன் உடலுறவு கொண்டு, தானும் இன்பமடைந்து அவளுக்கும் இன்பத்தை வாரி வழங்கினான்.  இருவரும் இதழ்களை கவ்வி எச்சில் சுவைத்தபடி உடலுறவு கொண்டனர்.  4 நிமிடம் இயங்கிய மாறன்,  தன் ஜீவநீரை வைசாலியின் யோனிக்குள் பாய்ச்சிவிட்டு அவள்மேல் சாய்ந்தான்.  இருவரும் அணைத்தபடி படுத்திருந்தனர்.  அன்று இருட்டுவதற்குள் மேலும் இரண்டு முறை உறவு கொண்டனர்.  பிறகு அருவியில் குளித்துவிட்டு, பிரியாவிடை பெற்றனர்.  அடுத்த பௌர்ணமியன்று, பூசாரி கடம்பன் தலைமையில் மாறனுக்கும் வைசாலிக்கும் திருமணம் நடந்தது.  மலைவாசிகள் அனைவரும் கூடி மணமக்களை வாழ்த்தினார்கள். 

இந்த சம்பவத்தை மனசுக்குள் அசைபோட்ட காத்தாயி, ஆண்வாடை படாமல் ஆசையே இல்லாமல் இருந்த வைசாலி,  மாறன்மேல் ஆசைப்பட்டு திருமணம் செய்துகொள்ள,  பூசாரி கடம்பன்தான் காரணம் என்றும், அவனிடம் வசியப்பொடி வாங்கிதான் மாறன் வைசாலியை மயக்கினான் என்பதையும் யூகித்துக் கொண்டாள்.   அவளும் மலைவாசிதானே, கடம்பனுக்கு முன் காத்தாயியின் தந்தைதான் கோயில் பூசாரியாக இருந்தார்.  அவர், மலைவாசி இன தம்பதிகளுக்குள் பிணக்கு ஏற்பட்டால்  வசியப்பொடி கொடுத்து இணக்கத்தை ஏற்படுத்துவார்.  அதனால் அவளுக்கும் வசியப்பொடி பற்றி தெரியும்.  அவர் இறந்தபின் கடம்பன் பூசாரியானான். இப்போது கடம்பனுக்கு வசியப்பொடி கிடைத்துள்ளதை தெரிந்துகொண்ட அவள்,  அதை வாங்கிச் சென்று லீலாவதியிடம் கொடுத்து,  ஜெயராமை மயக்கி,  மீண்டும் லீலாவதியுடன் அவனை சேர்த்து வைக்க முடிவு செய்தாள்.  அடுத்த நாள் காலை எழுந்து குளித்ததும், நேராக கோயிலுக்குச் சென்ற காத்தாயி,  காத்தவராயனை வணங்கிவிட்டு, பூசாரி கடம்பனின் காலில் விழுந்து வணங்கினாள்.  அவளை ஆசீர்வதித்த கடம்பனிடம், லீலாவதியின் துயரத்தைச் சொல்லி,  அவளுக்கு வசியப்பொடி கொடுத்து உதவும்படி காத்தாயி கேட்டுக் கொண்டாள்.  அடுத்த நாள் வரச்சொன்ன கடம்பன், அவள் கோயிலுக்கு வருவதற்கு முன்பே, பீடத்தில் இருந்த குடுவைகளை எடுத்து,  காம வீரியப்பொடியையும் ஆண்பெண் வசியப்பொடியையும் மட்டும் சிறிது சிறிது எடுத்து, பொட்டலம் கட்டி வைத்துவிட்டு, குடுவைகளை பீடத்தின் உள்ளே பத்திரப்படுத்தினான்.  அவள் வந்ததும், இரண்டு பொட்டலங்களையும் காத்தாயியிடம் கொடுத்தான்.

"ந்தா புள்ள, இத வேற யாரு கேட்டிருந்தாலும் தந்திருக்க மாட்டேன். ஒன் அப்பாரு இந்த கோயில் பூசாரியா ரொம்பநாள் நம்ப சாமிக்கு பூஜை பண்ணிருக்கார்.  எனக்கும் அவர்தான் குருவா இருந்து, இந்த மூலிகைகளை அடையாளம் காட்டிக் கொடுத்து, நம்ப சனங்களுக்கு நல்லது செய்யச் சொல்லிட்டுப் போனார்.  இதுவரைக்கும் இந்த மூலிகையெல்லாம் நம்ம வனத்தைவிட்டு எல்லைதாண்டிப் போனதில்ல.  இது நகரத்து சனங்ககிட்ட கெடச்சா வேண்டாத விளைவுகள்லாம் ஏற்படும். அப்பறம், இந்த மூலிகைங்கள அடையறத்துக்காக அவங்க நம்ப வனத்துமேல படையெடுத்து வந்து வனத்தையே தரைமட்டமாக்கிடுவாங்க. என் குரு மகள்ன்றதனால இத ஒனக்கு குடுக்கறேன்.   இத உபயோகப்படுத்தற விதம் தெரியுமில்ல. அந்த பொம்பளைக்கு (லீலாவதிக்கு) சொல்லிக்குடுத்துடு. ஜாக்கிரத", என்று சொல்லி பொட்டலங்களை கொடுத்தான் கடம்பன்.   அதை வாங்கி இடுப்பில் சொருகிக்கொண்டு, கடம்பனை கும்பிட்டுவிட்டு தன் குடிசைக்கு போனாள் காத்தாயி.  அடுத்த நாள்......

[Agniheart]

அடுத்த நாள், லீலாவதி மட்டும் வீட்டில் இருக்கும் நேரம் பார்த்து  லீலாவதியின் வீட்டுக்குச் சென்று, அவளிடம் இரண்டு பொடிகளையும் கொடுத்தாள் காத்தாயி. அவைகள் என்ன என்று லீலாவதி கேட்டாள். 

"இந்தாம்மே,  மொத ஒருநாள் எங்கிட்ட கேட்டியே வசிய மை இருக்குதான்னு.  இருக்குது. ஆனா அது வசிய மை இல்ல. வசியப்பொடி. அந்த பொடிகள்தான் இது.  எனக்கு நீ ரொம்ப உதவி செஞ்சிருக்கறதால நன்றிக்கடனா இத வச்சிக்க.  இந்தா இருக்கு பாரு இளஞ்சிவப்பு நிறத்துல, இதும்பேரு காமவீரியப்பொடி.  இத்த, பௌர்ணமி அன்னக்கி சாயங்காலம் யாருக்கு குடுக்கறியோ அவங்களுக்கு ஆசை உண்டாகி,  யாருகூடனா படுக்கறதுக்கு வெறி வரும்.  தோ, கறுப்பா இருக்கு பாரு, இது ஆண்பெண் வசியப்பொடி.   இத, திங்கக்கிழமைல ஆரம்பிச்சு, சனிக்கிழமை வரை, சாயங்காலம் சாப்பாட்டுலயோ தண்ணிலயோ பால்லயோ எதுலயாச்சும் ஒரு சிட்டிகை மட்டும் கலந்து குடுத்தோம்னா, யார் குடுக்கறாங்களோ அவங்க மேல, யாருக்கு குடுக்கறமோ அவங்க ஆம்பளயாவது பொம்பளயாவது இருந்தாலும், வசியப்பொடி குடுத்த ஆள்கிட்ட வசியமாகி,  கொஞ்சம் கொஞ்சமா நெருங்கிப் பழக ஆரம்பிச்சு, ஞாயித்துக்கிழமை அன்னக்கி, வசியப்பொடி குடுத்த ஆளோட படுத்துடுவாங்க. நீ இத ரெண்டயும் ஒன் புருஷனுக்கு நான் சொன்ன மாதிரி குடுத்து, வசியம் பண்ணி அவரை உன்னோட பிடியில வச்சுக்கோ", என்றாள் காத்தாயி. அதை வாங்கிக்கொண்ட லீலாவதி, காத்தாயியின் கையைப்பிடித்து நன்றி தெரிவித்தாள்.  அவளுக்கு திடீர்னு ஒரு சந்தேகம். 

"அதுசரி,  இத தெரியாத்தனமா அண்ணன் தம்பி, அக்கா தங்கச்சி, அப்பா மகள்னு குடுத்தா வேலை செய்யாதா,  புருஷனை மட்டும் மயக்கறதுக்குத்தான் உதவுமா?", லீலாவதி  

"அப்படி இல்ல, இந்த வசியப்பொடிக்கு உறவுமுறை எல்லாம் கிடையாது. தெரியாம ரத்த உறவு முறையில இருக்கறவங்களுக்கு குடுத்தாலும் இது வசியம் பண்ணாம விடாது.  அதுமட்டுமில்ல.  பொம்பளைக்கு பொம்பளையே குடுத்தாலும் வசியமாயி நெருங்கி பழகுவாங்க. அதில்லாம இத எதுல கலந்து குடுத்தாலும் ருசி தெரியாது. சாக்கிரத.  ஒன் புருஷனுக்கு மட்டும் குடு.  அதில்லாம வேற யாருகிட்டயும் இதப்பத்தி மூச்சு விடக்கூடாது.  எதோ நீ எனக்கு பல விதத்துல உதவி பண்றதால ஒனக்கு குடுத்தேன். வெளிய தெரிஞ்சா எங்க வனத்துக்கே ஆபத்து வந்துடும். புரிஞ்சுதா", காத்தாயி. 

"உன் தலைமேல சத்தியமா வேற யாருக்கும் சொல்லமாட்டேன். என்னை நம்பு", என்று காத்தாயியின் தலையில் அடித்து சத்தியம் செய்தாள் லீலாவதி.  இதற்காக எவ்வளவு பணம் வேண்டும் என்று கேட்டபோது, மறுத்துவிட்டு லீலாவதியின் கன்னத்தை தடவி திருஷ்டி கழித்துவிட்டு வனத்துக்கு திரும்பிபோனாள் காத்தாயி.  லீலாவதிக்கு சந்தோஷம் தாங்கவில்லை.   பொடிகளை பத்திரமாக சமையலறையிலேயே ஒளித்து வைத்தாள். 4 நாள் கழித்து ஞாயிற்றுக்கிழமை பௌர்ணமி வந்தது.  ஜெயராம் வழக்கம்போல் பிஸினசுக்கு போகிறேன் என்று போய்விட்டான். இன்னிக்கு தப்பிச்சிட்டான் என்று நினைத்துக் கொண்ட லீலாவதிக்கு திடீரென்று  ஒரு எண்ணம் வந்தது.  மகள் தாரிணி, படிப்பு முடிந்து வேலை கிடைச்சப்பறம்தான் கல்யாணம் பண்ணிக்குவேன்னு சொல்லிட்டாள்.  அதற்கு இன்னும் பல வருஷம் ஆகும்.  அதுவரைக்கும் அவளை பாதுகாக்க  முடியாது.  அதனால் முதலில் அவளுக்கு காமவீரியப்பொடியை கலந்து கொடுத்து ஆசையை உண்டாக்கி, அவளை நல்ல இடத்தில் கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுத்துவிட்டால் பாரம் குறையும் என்று லீலாவதி நினைத்தாள்.  அதனால் இன்று பௌர்ணமியில் தாரிணிக்கு காமவீரியப்பொடியை கொடுக்க முடிவு செய்தாள்.  ரவி காலேஜ் போய்விட்டான்.  அவன் காலேஜ் முடிந்து நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றிவிட்டு 8 மணிக்குதான் வீட்டுக்கு வருவான். அதற்குள்     தாரிணி சாயந்திரம் 6 மணிக்கு  நீட் கோச்சிங் முடிந்து வீட்டுக்கு வந்ததும் கொடுத்துவிட வேண்டுமென்று முடிவு செய்தாள்.  மாலை 4 மணிக்கு காமவீரியப்பொடியை எடுத்து தயாராக சமையல் மேடையில் வைத்தாள்.  அப்போதுதான் விதி வேலை செய்தது.  என்னமாதான் அந்தப்பொடி வேலைசெய்யுது பாக்கலான்னு லீலாவதிக்கு ஆசை வந்தது.  காத்தாயி சொன்ன ஒரு சிட்டிகை அளவை மறந்துவிட்டு, இரண்டு சிட்டிகை சொன்னதாக நினைத்துக் கொண்டு,  இரண்டு சிட்டிகை காமவீரியப்பொடியை எடுத்து பாலில் கலந்து குடித்தாள் லீலாவதி.  அவளுக்கு ஒன்றும் வித்தியாசம் தெரியவில்லை.   

மாலை 6மணிக்கு தாரிணி வந்தாள்.  அவளுக்கு காபியில் இரண்டு சிட்டிகை காமவீரியப்பொடியை கலந்து கொடுத்துவிட்டாள் லீலாவதி.   அவளும் அப்பாவியாக வாங்கி குடித்துவிட்டாள்.  இரவு 8 மணிக்கு ரவி வந்துவிட்டான்.  மூவரும் டிபன் சாப்பிட்டுவிட்டு கொஞ்சநேரம் டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்துவிட்டு படுத்தனர்.  விடியற்காலை....

[Agniheart]

குட்டியூண்டு அப்டேட் போட்டதற்கு மன்னிக்கவும்.  வீட்டில் கெடுபிடி அதிகமாயிடுச்சி....ஹிஹி

[Agniheart]

2000வரை அந்தக் கதை சொல்ல முடியாத அந்தரங்கம் படிக்க கிடைத்தது...
அதைப் படித்து லயித்தவர்களுககு இது ஒரு ரீமேக் அற்புதம்
டிஜிட்டலில் வசந்தமாளிகை பார்த்த ஃபீல் வருகிறது

கதை என்னான்னு தெரிஞ்சு போச்சா உங்களுக்கு? வாழ்த்துக்கள்

[Agniheart]

விடியற்காலம், 3 மணிக்கு திடீரென்று விழிப்பு வந்தது லீலாவதிக்கு.  இவர்கள் வீடு டவுனுக்கு ஒதுக்குப்புறத்தில், புதிதாக அமைந்துகொண்டிருக்கும் வசந்தம்  நகர் என்று பெயரிடப்பட்ட, லே அவுட்டில் இருந்தது.  இவர்கள் வீடும் புதியதாக கட்டப்பட்டதுதான்.  இரண்டு பெட்ரூம் அட்டாச்டு பாத்ரூமுடன், ஒரு சமையலறை, ஒரு பெரிய ஹால். சமையலறையை ஒட்டி டைனிங்ஹால். மாடியில் ஒரு பெட்ரூம் அட்டாச்டு பாத்ரூமுடன்.  அந்த ரூமுக்கு வெளியில் திறந்த மொட்டைமாடி.  மாடி ரூம் ரவியுடையது.  அவன்,  டிவி சரவுண்ட் சவுண்ட் ஆம்பிளிபையருடன் கேம் பிளே ஸ்டேஷன்,  டெஸ்க் டாப் கமப்யூட்டருடன் அமைத்துக்கொண்டு, பெரும்பாலும் அந்த ரூமிலேயே இருப்பான். சாப்பிட மட்டும் கீழே வருவான்.  இரவில் அங்கேயே படுத்துக்கொள்ள பெட் இருந்தது.   கீழே உள்ள இரண்டு பெட்ரூமில் ஒன்று தாரிணியுடையது.  அவள் டிரஸ், புத்தகங்கள் வைக்க கப்போர்டுடன், படுக்க மரக்கட்டிலும் இருந்தது.  இன்னொரு பெட்ரூம் மாஸ்டர் பெட்ரூம் லீலாவதிக்கும் ஜெயராமுக்குமானது.  அதில் பெரிய மரக்கட்டிலும் போம் மெத்தையும் இருந்தது.  ஜெயராம் பிசினசுக்கு வெளியில் சென்றுவிட்டால், தாரிணியும் லீலாவதியும் படுத்துக்கொள்வார்கள்.  ஜெயராம் வீட்டில் இருக்கும்போது லீலாவதியும் அவனும் படுத்துக் கொள்வார்கள். தாரிணி அவள் ரூமுக்கு போய்விடுவாள். இதுதான் இவர்களது அன்றாட வாழ்க்கை.  

இப்போது ஜெயராம் வீட்டில் இல்லாததால்,  தாரிணியும் லீலாவதியும் மாஸ்டர் பெட்ரூமில் படுத்திருந்தார்கள்.  ரவி, வழக்கம்போல் மாடியில் படுத்திருந்தான்.  விழிப்பு வந்த லீலாவதிக்கு, உடலில் என்னவோ மாதிரி மாற்றம் தெரிந்தது.  ஏதோ ஒன்று கட்டவிழ்ந்தது.  கீழே புண்டையில் குறுகுறுவென்ற உணர்ச்சி ஏற்பட்டது. மேலே முலைகள் தினவெடுத்து, முலைக்காம்புகள் விரைத்துக் கொண்டன.  செக்ஸ் உணர்ச்சி தூண்டலால், போர்வைக்குள்ளாகவே தன் புடவையின் மாராப்பை எடுத்துவிட்டு,  ஜாக்கெட் கொக்கிகளை கழட்டிவிட்டு, பிரா அணியாத முலைகளை அவளே பிசைந்து கொண்டாள்.   முலைக்காம்புகளை விரல்களில் பிடித்து, வலியெடுக்கும் வரை திருகிக்கொண்டாள்.  நேரம் ஆக ஆக, அபரிமிதமான செக்ஸ் உணர்ச்சி தூண்டப்பட்டது.  பாவாடையை உயர்த்தி,  கால்களை விரித்துக்கொண்டு, தன் புண்டை ஓட்டையில் வலதுகை ஆள்காட்டி விரலை உள்ளே விட்டு குத்திக்கொண்டாள்.  பிறகு நடுவிரல், மோதிர விரலையும் சேர்த்து, மூன்று விரல்களையும் புண்டைக்குள் நுழைத்து, வெளியே எடுத்து, மீண்டும் நுழைத்து எடுத்து குத்திக்கொண்டாள்.  இடது கையால் இடது முலையை பலம் கொண்டமட்டும் பிசைந்து கொண்டாள்.   முலைக்காம்பை திருகினாள்.   கீழ் உதட்டை வலது ஓரத்தில் பற்களால் கடித்துக்கொண்டதில் ரத்தமே கசிந்தது.  3 நிமிடம் சுய இன்பம் அனுபவித்த லீலாவதி, உச்சகட்டத்தை அடைந்து, காமநீர் பீச்சிவிட்டு ஓய்ந்தாள்.  

சற்றுநேரம் அப்படியே படுத்திருந்த லீலாவதி, பக்கத்தில் ஏதோ சத்தம் கேட்டு திரும்பிப் பார்த்தாள்.  நைட்லேம்ப் போடாததால் இருட்டில் ஒன்றும் தெரியவில்லை.  இருட்டுக்கு கண் பழகியபிறகு மெல்லியதாக தெரிந்தது.  தாரிணிதான்.  அவளுக்கும் விழிப்பு வந்துவிட்டது. அவளுக்கும் காமவீரியப்பொடி அபரிமிதமாக வேலை செய்தது.   இத்தனைநாள் தாரிணி,  செக்ஸ் என்பதை அரைகுறையாக தோழிகள் மூலம் தெரிந்து வைத்திருந்தாள்.   ஆணும் பெண்ணும் கட்டிப்பிடித்து ஏதோ செய்வார்கள் என்று தெரியும்.  உதட்டில் முத்தம் கொடுப்பதை டிவியில் பார்ப்பாள்.  ஆனால் இதுவரை அதைப்பார்த்து எந்த உணர்ச்சியும் அவளுக்கு  ஏற்பட்டதில்லை.  இப்போது உடலில் ஒரு மாற்றம் தெரிந்தது.  ஏதோ ஒன்று கட்டவிழ்ந்தது.  புண்டையில் நீர் கசிந்தது. முலைகள் தினவெடுத்து முலைக்காம்புகள் விரைத்துக் கொண்டன.   தன் முலைகளை யாராவது பிசைந்தால் தேவலை போல் இருந்தது.   உதடுகள் முத்தத்திற்கு ஏங்கின.அப்படியே படுத்திருந்த தாரிணி,  பொடியின் வேகம் தாங்காமல், தான் போர்த்தியிருந்த போர்வையை உதறினாள்.  கவிழ்ந்து படுத்து, தன் முலைகளை பெட்டில் வைத்து அழுத்தி தேய்த்தாள். உதடுகளை தலையணையில் உரசினாள். அதுவும் போதவில்லை.  மறுபடியும் நிமிர்ந்து படுத்தாள்.  நேரம் ஆக ஆக காம உணர்ச்சி தாங்கவில்லை.  தாவணி மாராப்பை தள்ளிவிட்டு, ஜாக்கெட் கொக்கிகளை கழட்டி, பிரா கொக்கியையும் கழட்டி, முலைகளுக்கு விடுதலை கொடுத்தாள்.   அவள்,  நிர்வாணமான தன் 36 சைஸ் இருமுலைகளையும் தன் இரண்டு கைகளாலும் அழுத்தி அழுத்தி பிசைந்துகொண்டாள்.  முலைக்காம்புகளை திருகிக்கொண்டாள்.  உதடுகளை பற்களால் கடித்துக்கொண்டு "ம்ம்..ஆஹ்...ஆவ்", என்று சற்று பலமாகவே முனகினாள்.  இதையெல்லாம் கண்கொட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்த லீலாவதிக்கு, தாரிணியின் முலைகளை நிர்வாணமாக பார்த்ததும், மகள் மேல் அடக்க முடியாத ஆசை வந்துவிட்டது. சின்ன வயதில், தாரிணி வயசுக்கு வருவதற்குமுன் லீலாவதிதான் தாரிணியை நிர்வாணமாக நிற்கவைத்து குளிப்பாட்டுவாள்.  அப்போதெல்லாம் தாரிணியை குழந்தையாகவே நினைத்திருந்தாள்.  தாரிணி வயசுக்கு வந்ததும், தாயின் உதவியின்றி தானாகவே குளித்துக்கொள்ள லீலாவதி பழக்கிவிட்டதால்,  வளர்ச்சியடைந்த பிறகு சமீபத்தில் தாரிணியின் முலைகளை பார்க்கும் வாய்ப்பு லீலாவதிக்கு கிடைக்கவில்லை.  இப்போது, பெரிதும் வளர்ச்சியடைந்து, 36 சைஸ் வந்துவிட்ட தாரிணியின் இரண்டு முலைகளையும் பார்த்ததும் பிரமிப்படைந்தாள் லீலாவதி.  தாரிணியின் பெரிய இரண்டு முலைகளையும் தன் இரண்டு கைகளால் பலமாக பிசைய ஆசை வந்தது.  அவள் இதழ்களைக் கவ்வி எச்சில் பருக ஆசை வந்தது.  மகளின் புண்டையில் நாக்குப்போட்டு நக்க ஆசை வந்தது.   எல்லாம் காமவீரியப்பொடியின் மகிமை.   லீலாவதி இரண்டு சிட்டிகையாக பொடியை பருகியிருந்ததால் இன்பம் தாளாமல் அவளுக்கு தாறுமாறான செக்ஸ் ஆசை வந்துவிட்டது.  தன் கூடப்பிறந்த அக்காளுடன் உடலுறவு கொள்ளும் ஜெயராமை பழிவாங்கவும், மேலும் அவனை தாங்க முடியாத இன்பத்தில் தள்ளி, அவனை தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவர திட்டம் தீட்டினாள்.  அதன்மூலம், தானும் சொர்க்கத்தில் மிதக்கலாம் என்றும் நினைத்தாள்.  ரத்த உறவுடன் தகாத உடலுறவில் ருசிகண்டு மயங்கிக் கிடக்கும் அவனை, அதே ரத்த உறவுடன் உடலுறவு கொள்ளவைத்து, தன்னுடனேயே வைத்துக்கொள்ள முடிவுசெய்ததுடன், தானும் ரத்த உறவுடன் உடலுறவு கொண்டு, அந்த இன்பத்தை ருசிக்க ஆசை வந்தது. காத்தாயி சொன்னபடி ஒரு சிட்டிகை மட்டும் போட்டிருந்தால் எல்லாம் சரியாகவே நடந்திருக்கும்.  இப்போதோ, இரண்டு சிட்டிகை போட்டுவிட்டதால் எல்லாம் விபரீதமாகவே ஆனது.  முதலில் தாரிணிக்கு ஆண்பெண் வசியப்பொடி கலந்து கொடுத்து அவளை வசியப்படுத்தி, அவளை அனுபவிக்க வேண்டும்.  பிறகு, தாரிணியின் கையால் வசியப்பொடி கொடுத்து அவள் அண்ணன் ரவியை வசியப்படுத்தி, தங்கையை அண்ணனுடன் உடலுறவு கொள்ள வைத்து, அதை அருகிலிருந்து பார்த்து ரசிக்க வேண்டும்.  பிறகு, தன் கையால் மகன் ரவிக்கு வசியப்பொடி கலந்து கொடுத்து, அவனை தன்னிடம் வசியப்படுத்தி,  மகனுடன் உடலுறவு கொண்டு, ஜெயராமை பழிவாங்க வேண்டும்.  கடைசியாக, மகள் தாரிணியின் கையால் அவள் தந்தை ஜெயராமுக்கு வசியப்பொடி கலந்து கொடுத்து, அவனை தாரிணிக்கு வசியப்படுத்தி,  மகளை அவள் தந்தைக்கே கூட்டிக்கொடுத்து, உடலுறவு செய்ய வைத்து, அப்பாவும் மகளும் நிர்வாணமாக கட்டிலில் கட்டிப்புரண்டு ஓக்கும் காட்சியை தன் இருகண்களாலும் கண்டு மகிழவும் லீலாவதிக்கு  வெறி வந்தது.  இதையெல்லாம் முடிவுசெய்துகொண்டே தாரிணி என்ன செய்கிறாள் என்று பார்த்தாள்.  தாரிணி தன் பாவாடையை உயர்த்தி, புண்டைக்குள் ஆள்காட்டி விரலை உள்ளே விட்டாள்.  அவள் இன்னும் கன்னி கழியாததால் அவள் புண்டைக்குள் ஓரளவுக்கு மேல் விரல் நுழையவில்லை.  அப்படியே போனவரைக்கும் ஆட்டி ஆட்டி சுகம் அனுபவித்து, உச்சமடைந்து ஓய்ந்தாள்.  சற்று நேரம் அப்படியே படுத்திருந்த தாரிணி, தன் உடைகளை சரிசெய்து கொண்டு, போர்வையை இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு தூங்கிவிட்டாள்.  விடிந்தது.  அன்று திங்கள் கிழமை.   அன்று சாயந்திரமே, ஆண்பெண் வசியப்பொடியை ஒரு சிட்டிகை காபியில் கலந்து தாரிணிக்கு கொடுத்துவிட்டாள் லீலாவதி.  அன்றிலிருந்து....

[Agniheart]

வர்றேன் வர்றேன்

[Agniheart]

திங்கட்கிழமை மாலை ஆண்பெண் வசியப்பொடியை காபியில் கலந்து மகள் தாரிணிக்கு கொடுத்துவிட்டாள் லீலாவதி.   செவ்வாய்க்கிழமை காலையிலேயே எழுந்து முகம் கழுவிக்கொண்டு வந்த தாரிணி, சமையலறையில் வேலைசெய்து கொண்டிருந்த லீலாவதியை பார்த்தாள்.   நல்ல சிவப்பு நிறத்திலும், உயரமாகவும், ஒல்லியாகவும்,  பட்டக்ஸ் வரை அடர்த்தியான கூந்தலுடன், இடுப்பு மடிப்புகளுடன்,  நதியா மாதிரி இருந்த லீலாவதியைப் பார்த்ததும்,  அவளை கட்டிப்பிடித்து முத்தம் கொடுக்க ஆசை வந்தது தாரிணிக்கு.  லீலாவதி அடுப்பு பக்கம் திரும்பி நின்று காபி போட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.  அவளை, பின்புறமிருந்து இறுக்கிக் கட்டிப்பிடித்து அவள் கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்தாள்.  "அம்மான்னா அம்மாதான் ", தாரிணி. 

"என்னடி காலைலயே எனக்கு ஐஸ் வைக்கற?", லீலாவதி. 

"அம்மா, நீ எவ்ளோ அழகா நதியா மாதிரியே இருக்கற. உன்னப்பாக்கற யாரும் 35 வயசுக்கு மேல சொல்லமாட்டாங்க.  நீயும் நானும் ஜோடியா வெளில போனா, அம்மா மகள்னு சொல்ல மாட்டாங்க.  அக்கா தங்கச்சிங்கன்னுதான் சொல்லுவாங்க", என்றபடி மீண்டும் தாயின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள் தாரிணி.   வசியப்பொடி வேலை செய்கிறது என்பதை புரிந்து கொண்ட லீலாவதி, புன்னகை பூத்தாள்.  "சரிசரி,  கோச்சிங் கிளாசுக்கு கிளம்பு", என்று மகளை துரத்தினாள். அன்று மாலை மறுபடியும் ஒரு சிட்டிகை வசியப்பொடியை காபியில் கலந்து தாரிணிக்கு கொடுத்தாள்.  அவ்வாறே, புதன், வியாழன் இரு நாட்களும் வசியப்பொடியை தவறாமல் தாரிணிக்கு கொடுத்தாள் லீலாவதி.   வசியப்பொடியின் மகிமையால் லீலாவதியை காதலிக்க ஆரம்பித்தாள் தாரிணி.   லீலாவதியுடன் இருக்க வேண்டுமென்று  வெள்ளிக்கிழமை கோச்சிங் கிளாசுக்கு லீவு போட்டுவிட்டு,  ரவி காலேஜூக்கு போனதும் லீலாவதியின் பின்னாலேயே திரிந்து கொண்டிருந்தாள் தாரிணி. அன்று  மாலையும் வசியப்பொடி கலந்து அவளுக்கு கொடுத்தாள் லீலாவதி. சனிக்கிழமை விடிந்தது.  அன்று  கோச்சிங் கிளாசுக்கு லீவு.   ரவி மட்டும் காலேஜூக்கு போய்விட்டான். வசியப்பொடியின் வேகத்தால்    லீலாவதியின் உடம்பு மேல் வெறியே வந்துவிட்டது தாரிணிக்கு.  லீலாவதியை நிர்வாணமாக பார்க்க வேண்டும்,  தானும் நிர்வாணமாகி இருவரும் முழுநிர்வாணமாக கட்டிப்பிடித்து இதழ் சுவைத்து கிடக்க வேண்டும் என்று மட்டும் வெறி
 வந்தது.  ஆனால், பாவம், அவளுக்கு செக்ஸில் எதுவுமே தெரியாமல் வளர்ந்ததால்,  மேற்கொண்டு என்ன செய்ய வேண்டும் என்பது தெரியவில்லை.  
லீலாவதி சமையல் முடிக்கும்வரை, அவளை பின்புறமிருந்து கட்டிப்பிடித்தபடியே நின்றிருந்தாள் தாரிணி.   பிறகு இருவரும் ஹாலுக்குச் சென்று சோபாவில் உட்கார்ந்தார்கள்.  தாரிணி லீலாவதியை ஒட்டி உட்கார்ந்தாள்.  லீலாவதி திரும்பி தாரிணியை பாரத்தாள்.  சுருள் சுருளான முடி தோள்வரை தொங்க,  வில்போன்ற புருவங்களுடன்,  சற்று அகலமான முகத்துடன், சற்றே தடித்த, ரோஸ்கலர் உதடுகளுடன், சீரான வெண்மையான  பல்வரிசையுடன்,  சங்குக் கழுத்துக்குக் கீழே திமிறிய 36 சைஸ் நிமிர்ந்த முலைகளுடன் சிவந்த நிறத்தில்,  நித்யா மேனன் போல அழகாக காட்சியளித்த மகளை பார்த்ததும், லீலாவதியின் ஆசை பலமடங்கு பெருகியது.  தாயும் மகளும் ஒரு நிமிடம் ஒருவர் கண்களை ஒருவர் இமைக்காமல் பார்த்துக்கொண்டனர்.  லீலாவதியின் கண்களில் அழைப்பு இருந்தது.  அதை புறக்கணிக்க முடியாமல், தாரிணி தன் முகத்தை லீலாவதியின் முகத்தருகே கொண்டு சென்று அவள் வலது கன்னத்தில் இதழ்களை பதித்து முத்தமிட்டாள்.  பிறகு இடது கன்னத்திலும் முத்தமிட்டாள்.   லீலாவதியின் கைகள் உயர்ந்து, தாரிணியின் தலையின் பின்புறம் சென்று, அவள் முகத்தை தன்னருகே இழுத்தன.  தாரிணி, லீலாவதியின் இதழ்களில் மென்மையாக முத்தமிட்டாள். லீலாவதியும் திருப்பி தாரிணியின் இதழ்களில் உதடு பதித்து மென்மையாக முத்தமிட்டாள்.  இரண்டு முறை லேசாக முத்தமிட்டவர்கள், அடுத்து ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கி அணைத்தபடி இதழ்களில் முத்தமிட்டார்கள். தாரிணியை தழுவிய லீலாவதி, மகளின் கீழுதட்டைக் கவ்வி தன் வாய்க்குள் இழுத்து சுவைத்தாள்.  தாரிணி, லீலாவதிக்கு உதடுகளை சுவைக்க கொடுத்துவிட்டு அந்த இன்பத்தில் மெய்மறந்தாள். அவளுக்கு இதுதான் முதல் முத்தம்.  தாரிணியின் இதழ்களை சுவைத்த லீலாவதி,  தன் நாக்கை மகளின் வாய்க்குள் விட்டு, அவள் மேலன்னத்தை நாக்கால் வருடினாள்.  தாரிணி கிறங்கினாள்.  தாரிணியின் வாயில் ஊறிய எச்சிலை தன் நாக்கால் உறிஞ்சி குடித்தாள் லீலாவதி.  அதேபோல் தன் வாயில் ஊறிய எச்சிலை, மகளின் வாயில் ஊட்டினாள்.  இருவரும் எச்சில் சுவை அறிந்து பிரிந்தனர்.  

இருவரும் அணைத்தபடியே இருந்தனர்.   "அம்மா, எனக்கு உங்களப் பாக்கும்போது என் உடம்பு என்னென்னவோ பண்ணுதும்மா, உங்கள கட்டிபுடிச்சு என்னவோ பண்ணனும்னு தோணுது,  ஆனா என்ன பண்றதுன்னு தெரியல, சினிமாவுல ஹீரோவுக்கும், ஹீரோயினுக்கும் முதலிரவுன்னா, ரெண்டுபேரும் கட்டிப்புடிச்சி கட்டில்ல சாஞ்சவுடனே கேமராவை மேலே திருப்பி சீலிங் ஃபேன் ஓடறத காட்டிடறான்,  ரெண்டுபேரும் என்னா பண்றாங்கன்னே தெரியல, நீங்க எனக்கு எல்லாம் சொல்லித் தர்றீங்களா", என்று கெ(கொ)ஞ்சிக்கேட்டாள் தாரிணி.  லீலாவதிக்கு, மகளை அப்போதே படுக்கையில் வீழ்த்திவிட ஆசைதான்.  ஆனால் வசியப்பொடி விதிப்படி ஞாயிற்றுக்கிழமைதான் உடலுறவு கொள்ள வேண்டும்.  அதனால்"இன்னக்கி ஒரு நாள் பொறு தாரிணி, நாளை ஞாயிற்றுக்கிழமை எல்லாமே சொல்லித்தர்றேன்", என்றாள், எல்லாமே என்பதில் அழுத்தம் கொடுத்து.

[Agniheart]

அடுத்த நாள் ஞாயிற்றுக்கிழமை.  காலையில் எழுந்து முகம் கழுவிவிட்டு வந்த லீலாவதிக்கு, ரவி வீட்டில் இருப்பானே, தாரிணியுடன் இன்று  செக்ஸ் லீலைகளை எப்படி அரங்கேற்றுவது என்று கவலையாக இருந்தது.  திடீரென்று ரவி மாடியிலிருந்து இறங்கி வந்தான்.

"ம்மா, இன்னிக்கு எங்க தல படம் ரிலீஸ் ஆவுது, எங்க ரசிகர் மன்றத்துக்கு 4 ஷோ டிக்கட்டும் ஒதுக்கிட்டாங்க, அதனால நான் இப்பவே தியேட்டருக்கு கிளம்பறேன்,  ராத்திரி செகன்ட் ஷோ முடிஞ்சு 3 மணிக்குதான் வீட்டுக்கு வருவேன்", ரவி.

"ரவி, சாப்பாடு?", லீலாவதி. 

"ம்மா,  நாங்க பிரண்ட்ஸ் எல்லாம் சேந்து பெரிய பார்ட்டி வைக்கிறோம்மா, டிபன் சாப்பாடு எல்லாம் நான் பாத்துக்கறேன், நீங்களும் தாரிணியும் மட்டும் சமைச்சு சாப்பிட்டுக்கங்க", என்றபடி லீலாவதியின் பதிலைக்கூட எதிர்பார்க்காமல், பைக்கை ஸ்டார்ட் பண்ணி விர்ரென்று போய்விட்டான்.  அப்பாடா என்று பெருமூச்சு விட்ட லீலாவதி, இன்று முழுவதும் நமக்கு வேட்டைதான் என்று மகிழ்ந்தபடி, மெயின் கதவை தாழ் போட்டுவிட்டு உள்ளே வந்தாள்.  தாரிணி அப்போதான் எழுந்தவள், லீலாவதியைப் பார்த்ததும் "ம்" மென்று வாயைக் குவித்துக்கொண்டு முத்தம் கொடுக்க வந்தாள்.  "ஏய், போடி, போய் மொதல்ல பல்லு வெளக்கிட்டு பிரஷ்ஷா வா, உனக்கு எல்லாம் தரேன்", என்று அவளை லீலாவதி விரட்டியதும், சிணுங்கிக் கொண்டே சென்று பல் விளக்கி முகம் கழுவி வந்தாள் தாரிணி. 

"ஏண்டி, உனக்கு இப்ப என்னதான் வேணும்?", என்றபடி கைகளை நீட்டி தாரிணியை அழைத்தாள் லீலாவதி.  "ம்மா, எனக்கு உங்களோட எச்சி வேணும்மா, நேத்து உங்களோட எச்சிய குடிச்சதிலிருந்து எனக்கு உங்க வாய் ஞாபகமாகவே இருக்கு", என்று அருகில் வந்த தாரிணியைத் தழுவி அவள் இதழ்களை கவ்வி சுவைத்தாள் லீலாவதி.  தன் வாயில் ஊறிய எச்சிலை தாரிணிக்கு ஊட்டினாள்.  தாரிணியும், தாயின் எச்சிலை பாகாய் நினைத்து பருகினாள்.  இருவரும் கட்டியணைத்து இதழ்களை சுவைத்தபடி 3 நிமிடம் நின்றிருந்தார்கள்.  அணைத்தபடியே தாரிணியை மாஸ்டர் பெட்ரூமுக்கு கூட்டிவந்த லீலாவதி, பெட்ரூம் கதவையும் தாழ் போட்டுவிட்டு, பெட்டில் மகளை உட்கார வைத்தாள்.  "இப்ப உனக்கு என்னென்ன சந்தேகம் இருக்குதோ, கூச்சப்படாம எங்கிட்ட கேளு, எல்லாம் சொல்றேன்", என்றாள் லீலாவதி.  "ம்மா, எனக்கு செக்ஸ் னா என்னான்னே தெரியலன்னு என் பிரண்ட்ஸ் எல்லாம் கேலி பண்றாங்கம்மா,  விளக்கமா எல்லாம் சொல்லித் தந்தீங்கன்னா, என் பிரண்ட்ஸ் கிட்ட மானம் போகாம தப்பிச்சுக்குவேம்மா, ப்ளீஸ்மா", என்றாள் தாரிணி. 

"அதையெல்லாம் பிரண்ட்ஸ் கிட்டதாண்டி சொல்ல முடியும், உங்கிட்ட எப்படி சொல்றது?", லீலாவதி. 

"ம்மா, என்னையும் உன் பிரண்டா நினைச்சுக்கங்கம்மா, ப்ளீஸ் சொல்லித்தாங்க", என்று கெஞ்சினாள் தாரிணி.   

"உன்ன என் பிரண்டா நினைக்கனும்னா ஒரு நிபந்தனை,  இனிமே வீட்டுக்குள்ள நீ என்னை அம்மா வாங்க போங்கன்னு கூப்பிடக்கூடாது, அடியே லீலாவதின்னு பேர் சொல்லிதான் கூப்பிடனும், வாடி போடின்னு கூப்பிடனும், சம்மதமா?", லீலாவதி. 

"சரிம்மா", என்ற தாரிணி, நாக்கைக் கடித்துக்கொண்டு, "சரிடி லீலாவதி, இன்னைலேந்து நீயும் நானும் பிரண்ட்ஸ், நமக்குள்ள எந்த ஒளிவு மறைவும் கிடையாது, இப்ப சொல்லித் தாடி என் செல்லமே", என்றாள் தாரிணி.  "லீலான்னு கூப்புடுடி என் கண்ணே", என்றபடி அவள் வாயில் முத்தமிட்டாள் லீலாவதி.   "செக்ஸ்ல முதல் படியே வெட்கத்தை விட்டுடனும், கூச்சப்படக்கூடாது, பச்சை பச்சையா பேசிக்கனும்", லீலாவதி.   "பச்சை பச்சையான்னா?", தாரிணி.  "நம்ம ஒடம்புல இருக்கற பாகங்கள அதோட பேரைச் சொல்லிதான் கூப்பிடனும்,  உதாரணமா இதப்பாரு இது பேரென்ன?", என்று தன் புடவையை அவிழ்த்து கீழே போட்டுவிட்டு, தன் நெஞ்சைத் தொட்டுக் காட்டி கேட்டாள் லீலாவதி.  ஜாக்கெட் பாவாடையுடன், 42 சைஸ் சற்றே சரிந்த ஆனால் கும்மென்று இருந்த முலைகளுடன், இடுப்பு ஒரு மடிப்புடன் சற்றே சிறுத்து, பட்டக்ஸ்கள் நன்றாக பெருத்து, பட்டையான பெரிய கொலுசுகள் அணிந்த கால்களுடன் நதியா போல் உயரமாக நின்றிருந்த லீலாவதியைப் பார்த்ததும், தாரிணிக்கு பேச்சே வரவில்லை. 

"அது, அது வந்து நெஞ்சுடி", என்றாள். 

 "இது பேரு முலைடி, எங்க சொல்லு", லீலாவதி.   

"முலை", என்றாள் தாரிணி, வெட்கத்துடன். 

"ஆமாடி, முலைதான், இதப்புடிச்சு கசக்கறதுக்குத்தான் ஊர்ல இருக்கற எல்லா ஆம்பளயும் அலையறானுங்கடி", லீலாவதி, சொல்லியபடியே தாரிணியின் தாவணியை அவிழ்த்து கீழே வீசினாள்.  

"ஏண்டி லீலா, முலையைப் புடிச்சு கசக்குனா பொம்பளைக்கு வலிக்காதா", தாரிணி. 

"வலிக்கறதா? அதுதாண்டி இன்பமே, இப்ப நான் உன் முலையைப் புடிச்சு கசக்குறேன், வலிக்குதான்னு சொல்லு", என்றபடி தாரிணியை அணைத்தாற்போல் அவள் இடதுபுறம் படுக்கையில் உட்கார்ந்து,  தன் வலதுகையை தாரிணியின் முதுகுப்பக்கமாக கொண்டுசென்று, அவள் இடுப்பை அணைத்தபடி, தன் இடது கையால் மென்மையாக தாரிணியின் இடது முலையை பிசைய ஆரம்பித்தாள் லீலாவதி. அடடா, முதல் முதலாக தன் முலை பிசையப்பட்டதும் கிளர்ச்சியடைந்த தாரிணி, "ம்ம்..ஸ்ஸ்..ஆ..ஆவ்", என்று முனக ஆரம்பித்தாள்.  அவள் வாயில் முத்தமிட்டபடி, அழுத்தத்தை சற்று கூட்டி, தாரிணியின் முலையை நன்றாக பிசைந்தாள் லீலாவதி.   பிறகு அவளின் வலது முலையையும் அழுத்தி பிசைந்தாள்.

"வலிக்குதா", கிசுகிசுப்பாக கேட்ட லீலாவதிக்கு, "ஊஹூம், சுகமா இருக்கு, நல்லா பிசைடி லீலா", தாரிணி.


தாரிணியின் ஜாக்கெட் ஊக்குகளை ஒவ்வொன்றாக கழட்டிய லீலாவதி, முழுவதுமாக ஜாக்கெட்டை கழட்டி கீழே வீசினாள்.   தாரிணி கறுப்பு நிற பிரா அணிந்திருந்தாள்.  அவளின் முதுகுப்புறம் கையை கொண்டுசென்று, தாரிணியின் பிரா கொக்கியை கழட்டி அதையும் கீழே வீசினாள். இப்போது தாரிணி, 36 சைஸ் சரியாத கும்மென்ற முலைகளை காட்டியபடி அரைநிர்வாணமானாள். தாரிணியின் பெரிய முலைகள்தானே லீலாவதியை அவள் மேல் காமம் கொள்ள வைத்தது? விடுவாளா?  தான் அணிந்திருந்த ஜாக்கெட்டை கழட்டி வீசினாள் லீலாவதி.   அவள் முன்னேற்பாடாக இன்று பிரா அணியாததால், அவளது 42 அங்குல முலைகள் வெளிக்காற்றை சுவாசித்தன.  தாரிணியின் வலதுகையை எடுத்து தன் இடது முலையில் வைத்து அழுத்திய லீலாவதி, "அடியே, என் முலையை இப்போ நீ பிசைடி, உனக்கு என்ன தோணுதுன்னு சொல்லுடி", என்றாள்.   அவள் கட்டளைப்படி லீலாவதியின் முலையைப் பிசைய ஆரம்பித்த தாரிணிக்கு, சொல்ல முடியாத இன்பம் ஏற்பட்டது.  "ஆ..ஆவ்..சுகமா இருக்குடி, கிளுகிளுப்பா இருக்குடி", என்று லீலாவதியின் இரண்டு முலைகளையும் ஆசையுடன் அள்ளிப் பிசைந்தாள் தாரிணி.  ரோட்டில் போகும்போதும் வரும்போதும்,  திருமண விழாக்களிலும், இன்ஸ்டிடியூட்டிலும் ,  பசங்க தன் மாரையே ஏன் முறைச்சு முறைச்சு பார்க்கறாங்கன்ற ரகசியம் இப்பதான் தெரிந்தது தாரிணிக்கு.  

"இதுதான் முலை சுகம்", என்றாள் லீலாவதி.   

"இன்னும் முலையில இன்பம் இருக்கு, இப்ப பாரு", என்று மெல்லக் குனிந்த லீலாவதி, தாரிணியின் இடது முலையில் வாய் வைத்து, தன் நாக்கால் முலைவட்டத்தை சுற்றி   வருடியதும், ஜிவ்வென்று ரத்தம் தலைக்கு ஏற, லீலாவதியின் தலையைப்பிடித்து தன் முலையோடு அழுத்திக்கொண்டாள் தாரிணி.   தன் வாய்க்குள் தாரிணியின் முலையை இழுத்து குதப்பிய லீலாவதி, அவள் முலைக்காம்பை உதட்டில் பிடித்து சுவைத்ததும், இன்பம் தாங்காமல் படுக்கையில் படுத்துவிட்டாள் தாரிணி.   

அவள்மேல்  ஏறிப்படுத்த லீலாவதி,  அவள் வாயில் முத்தமிட்டு, தன் நாக்கை அவள் வாய்க்குள் விட்டு, அவள் நாக்குடன் தன் நாக்கை பின்னிக்கொண்டாள்.  இருவரும் ஒருவர் எச்சிலை ஒருவர் குடித்து போதையேறினர்.  "இதுக்குத்தாண்டி இத்தனை நாள் காத்திருந்தேன்", என்று சற்று கீழே வந்த லீலாவதி, தாரிணியின் இரண்டு முலைகளிலும் பால் குடிப்பதுபோல் காம்பை வாயில் இழுத்து உறிஞ்சினாள். தாரிணி இன்பம் தாளாமல், தன் கால்களை படுக்கையில் அப்படியும் இப்படியும் புரட்டினாள்.  பிறகு, எழுந்து சுவரில் சாய்ந்து கால்களை நீட்டிய லீலாவதி, மகளை கைகளால் எடுத்து தன் மடியில் படுக்க வைத்தாள்.  "இப்போ எங்கிட்ட பால் குடிடி", என்றதும், ஆவலுடன் தாயின் முலையில் வாய்வைத்த தாரிணி, குழந்தையில் அவளிடம் பால்குடித்த ஞாபகமாக, லீலாவதியின் முலைகளில் ஆசையுடன் பால் குடித்தாள்.  லீலாவதிக்கு சுகமாக இருந்தது. "பால் வரலேயேடி?", என்ற தாரிணிக்கு , "அதெல்லாம் வரவைக்க ஏற்பாடு பண்றேண்டி என் செல்லமே, என் முலைகள்ல மட்டும் இல்ல, உன் முலைகள்லயும் பால் வரும்", என்றாள் லீலாவதி.  "என் முலையில  எப்படியடி பால் வரும்? எனக்குதான் இன்னும் கல்யாணமே ஆகல, குழந்தையும்  பொறக்கலயே?", என்றாள் தாரிணி.  "பொறக்கும் பொறக்கும், ஏற்பாடு பண்றேன்", லீலாவதி.   தாரிணிக்கு தெரியாது, அவள் அண்ணன் ரவியை தாரிணியுடன்  படுத்து ஓக்கவைத்து கர்ப்பமாக்கி , குழந்தை பெற வைத்து, தாரிணியின் முலைப்பாலை குடிக்க லீலாவதி திட்டமிட்டிருக்கிறாள் என்று. 

லீலாவதியின் இரண்டு முலைகளையும் சுவைத்த தாரிணியை, மறுபடியும் நிமிர்ந்து படுக்க வைத்த லீலாவதி, அவள் பாவாடை நாடாவின் முடிச்சை அவிழ்த்து பாவாடையை  உருவினாள்.  கூச்சப்பட்ட தாரிணி, பாவாடையை இழுத்து பிடித்துக் கொண்டாள். "ம்", என்று அதட்டிய லீலாவதி, "வெட்கம், கூச்சம் எல்லாத்தையும் விட்டுடனும்தானே சொன்னேன்", என்றாள்.   அரைமனதாக பாவாடையை விட்ட தாரிணி, தன் கைகளால் தன் முகத்தை பொத்திக்கொண்டாள்.  "இங்க நாம ரெண்டுபேரு மட்டும்தான இருக்கோம், அப்புறம் என்ன கூச்சம் வேண்டிக்கிடக்கு?", என்றபடி தாரிணியின் பாவாடையை கால்வழியாக உருவி கீழே போட்டு, மகளை முழுநிர்வாணமாக்கினாள் லீலாவதி.    தாரிணியின் உப்பிய புண்டை, உளுந்து வடை போல் காட்சியளித்தது.  பருவ முடிகளுடன் நடுவில் சன்னமான கீறல் போல் பிளந்து, கறுப்பாக இருந்த தாரிணியின் புண்டையை, ஆசையுடன் தடவினாள் லீலாவதி.  "இது பேரு என்னன்னு தெரியுமாடி?",  லீலாவதி.  

"குஞ்சு ", தாரிணி. 

 "ஆம்பள பசங்களுக்குதான் குஞ்சு இருக்கும், பொம்பளைங்களுக்கு இது பேரு புண்டை", லீலாவதி.   

"புண்டை ", ஒருமுறை சொல்லிப் பார்த்துக் கொண்டாள் தாரிணி. 

"ஆமா, புண்டைதான், இனிமே இத இப்படித்தான் கூப்பிடனும்", லீலாவதி. 

"இதுக்கு இன்னொரு பேரு இருக்கு, கூதி", என்றாள் மேலும் லீலாவதி. 

"இப்ப என் புண்டையை பாரு", என்றபடி கட்டிலில் இருந்து எழுந்தவள், தான் கட்டியிருந்த உள்பாவாடையையும் அவிழ்த்து போட்டுவிட்டு முழுநிர்வாணமானாள் லீலாவதி.  தாரிணியுடையதைவிட லீலாவதியின் புண்டை, அகலமாகவும் சற்றே பெரிய பிளவுடனும், கிளிட்டோரிசின் நுனி, வெளியில் நீட்டிபடியும் இருந்தது.  தாரிணியின் மிக அருகே வந்த லீலாவதி, தன் புண்டையை கைவிரல்களால் விலக்கி, அதன் உட்புற சுவர்களை அவளுக்கு காட்டினாள்.  லீலாவதியின் புண்டை, முடிகளெல்லாம் veet தடவி, சுத்தமாக துடைக்கப்பட்டு, மேலே கறுப்பாக இருந்தாலும் உட்புற சுவர்கள் ரோஸ்கலரில் இருந்தது.  பெரிய கிளிட்டோரிஸ், உள்ளே புதைந்திருந்தது.  தன் புண்டையை தானே கைவிரல்களால் தடவிக்கொண்டு " இதுக்காகத்தாண்டி, உலகத்துல பல போர்கள் நடந்து, பல சாம்ராஜ்ஜியங்கள் சரிந்து போச்சு.  பல லட்சம் போர்வீரர்கள் செத்துப்போனாங்க", என்றாள் லீலாவதி. 

"ஒண்ணுக்கு போற உறுப்புக்கு இத்தனை மதிப்பா?", என்றாள் தாரிணி ஆச்சரியத்துடன்.  

"இதுதாண்டி  நம்மகிட்ட இருக்கற  பிரம்மாஸ்திரம்,  இது மட்டும் இல்லேன்னா, வேலைக்கு போய் சம்பாதிக்காத பொம்பளைங்க பாடு திண்டாட்டம்தான்,  காசே தரலேன்னாகூட இது கிடைச்சா போதும்னுதான் வேலைக்கு போய் சம்பாதிக்காத பொண்ணுங்களைகூட கல்யாணம் பண்ணிகிட்டு, அவங்களுக்கு பொறக்கற குழந்தைகளை படிக்கவச்சு ஆளாக்கி விடற முழு பொறுப்பையும் ஆமபளைங்க ஏத்துக்கறாங்க", என்றாள் லீலாவதி. 
  
  "அதனால்தான் வேலைக்கு போகாம வீடலயே இருக்கற என்னையும், உங்கப்பா கட்டிகிட்டு வந்து குடும்பம் நடத்தி, அண்ணனையும் உன்னையும் பெத்துகிட்டு, சவரட்சணை பண்றாரு", என்றாள் மேலும். 

"குழந்தைன்னவுடனே ஞாபகம் வருதுடி லீலா, ஆமா, ஒரு ஆணும் ஒரு பொண்ணும் காதலிக்கறாங்க, சேந்து பல நாள் சுத்தறாங்க, அப்பல்லாம் பொறக்காத கொழந்த, அந்த ஆண், பொண்ணு கழுத்துல தாலி கட்டுன உடனே ஒரு வருஷத்துக்குள்ள எப்படி பொறக்குது?", என்று கேட்டாள் தாரிணி. 

"அப்புறமா இன்னொரு சந்தேகம், வயித்தில இருக்கற கொழந்த, தொப்புள் வழியாதான பொறக்குது?",  மேலும் கேட்டாள் தாரிணி. 

(தாரிணி இப்போதான் +2 முடித்துவிட்டு கோச்சிங் கிளாஸ் போகிறாள் என்பதையும், அவள் காலேஜ் போயிருந்தால் தோழிகள் மூலம் எல்லாம் தெரிந்திருக்கும், அதற்கு வாய்ப்பில்லாததால் அவளுக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை என்பதையும் வாசகர்கள் நினைவில் கொள்ளவும்- ஆசிரியர் )  

"இதெல்லாம் உனக்கு சொல்லிக்குடுத்து, உன்னை சொர்க்கத்துக்கு கூட்டிப்போகத்தாண்டி காத்திருக்கேன், இனிமே வாயால பேசாம செய்முறையிலேயே எல்லாம் காமிக்கிறேன்", என்றபடி மீண்டும் மகளின்மேல் ஏறிப்படுத்தாள் லீலாவதி. 

தாரிணியின் மேல் படுத்தவள், அவள் நெற்றியில் இருந்து ஆரம்பித்து, கன்னங்களில் முத்தமிட்டு, இதழ்களை சுவைத்து, கீழே வந்து முலைகளை சுவைத்து, இன்னும் இறங்கி தாரிணியின் தொப்புள் குழியில் நாக்கை விட்டு சுழற்றினாள். தாரிணிக்கு கூச்சமாகவும், கிளுகிளுப்பாகவும் இருந்தது.   மேலும் இறங்கி, தன் புண்டையில் முத்தமிட்ட தாயின் தலையை தன் புண்டையை விட்டு தள்ளிப்பிடித்துக் கொண்டாள் தாரிணி. 

"ச்சீய், ஒண்ணுக்கு போற எடத்துல எல்லாம் ஏண்டி வாய் வைக்கற?", தாரிணி. 

"பேசாம இரு, கடைசில நீயே என்னை விட மாட்ட", என்றபடி தாரிணியின் கைகளை விலக்கி, அவள் புண்டைப்பிளவில் நாக்கால் வருடினாள்  லீலாவதி.   தாரிணிக்கு குறுகுறுப்பாக இருந்தது.  தன் இடது கையால் தாரிணியின் புண்டை இதழ்களை விரித்து, உள்புறம் தன் நாக்கை நன்றாக விட்டு 'சளப் சளப்' என்று நக்கினாள் லீலாவதி.  அவள் கிளிட்டோரிசில் லீலாவதியின் நாக்கு பட்டதும், கரண்ட் ஷாக் அடித்த மாதிரி துள்ளினாள் தாரிணி.  புண்டைப் பிளவில் மேலிருந்து கீழாகவும், கீழிருந்து மேலாகவும் நன்றாக நாய் நக்குவதுபோல் நக்கிய லீலாவதி, இடையிடையே கிளிட்டோரிசை தன் உதடுகளால் வருடினாள்.  கன்னிப் பெண்ணின் கிளிட்டோரிஸ், இன்னும் சரியாக வளராமல் சிறியதாக உள்ளேயே புதைந்திருந்ததால், லீலாவதியால் மகளின் கிளிட்டோரிசை தன் வாய்க்குள் இழுத்து சுவைக்க முடியவில்லை.  தாயின் நாக்கு, தன் புண்டையில் இயங்கியதால், தாரிணிக்கு சொல்ல முடியாத சுகம் ஏற்பட்டது.  அவள் தன் கண்கள் சொருக, "ம்ம்..ம்மா..ஆங்..ஆங்..ஸ்ஸ்", என்று பலமாக முனகியபடி தன் தாயின் தலையை,  தன் புண்டையில் வைத்து அழுத்திக்கொண்டு, காம சுகத்தை அனுபவித்தாள். தன் கீழுதட்டை பற்களால் கடித்துக் கொண்டாள்.  அவள் புண்டையில் காமநீர் ஊறி,  கசியத் தொடங்கியது.  தேனை நக்குவது போல், மகளின் கன்னிநீரை உறிஞ்சி குடித்தாள் லீலாவதி.  லீலாவதிக்கும், தாரிணியின் புண்டைநீர் போதையேற்றியது.  அதனால் மகளின் புண்டையை லேசாக பற்களால் கடித்து விட்டாள்.  தாரிணிக்கு வலித்தது. அந்த வலியும் இன்பமாகவே இருந்தது அவளுக்கு.  இப்போது நிறைய காமநீர் ஊறி,  வெளியிலேயே கசிந்தது.  லீலாவதி எழுந்து உட்கார்ந்து, தன் வலது கையால் தாரிணியின் இரண்டு முலைகளையும் பிசைந்துகொண்டே, தன் இடதுகை ஆள்காட்டி விரலை, தாரிணியின் புண்டைப் பிளவில் நுழைத்தாள்.  சின்னப் புண்டையானதால் ஒரு விரலையே உள்ளே நுழைக்க மிகவும் சிரமமாக இருந்தது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழுத்தி நுழைத்தாலும், லீலாவதியின் விரல், ஒரு இஞ்ச் ஆழத்துக்கு மேல் நுழையவில்லை.  அப்படியே சிறிது நேரம் வைத்திருந்த லீலாவதி, பிறகு சிறிது விரலை வெளியே இழுத்து, உள்ளே விட்டு, வெளியே இழுத்து, குத்தத் தொடங்கினாள்.   தாரிணி இந்த உலகத்திலேயே இல்லை.   சொர்க்கத்துக்கே போய்விட்டாள்.  முலைசுகம் ஒருபுறம், புண்டைசுகம் ஒருபுறம் என்று தாங்க முடியாத இன்பத்தில் திளைத்த தாரிணி, தன் கால்களை ஒன்றுடன் ஒன்று உதைத்துக் கொண்டு,  காய்ச்சல் வந்தவள் போல் அனத்திக் கொண்டு கிடந்தவள், இறுதியில் சர்சர்ரென்று காமநீரை பீச்சிவிட்டு ஓய்ந்தாள்.  அவள் துவண்டு சரிந்ததும், மகள் உச்சமடைந்துவிட்டாள் என்பதை அறிந்து, லீலாவதி தன் லீலைகளை நிறுத்திக் கொண்டு, மகளின் பக்கத்தில் அணைத்தாற்போல் படுத்துக்கொண்டு, மகளின் வாயில் முத்தமிட்டு எச்சில் சுவைத்து, பிரிந்தாள்.  இருவரும் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டு படுத்திருந்தனர்.

  

[Agniheart]

இந்த எபிசோட் செக்ஸ் எஜூகேஷனா போச்சு, வருந்துகிறேன், வேற வழியில்ல, தாரிணிக்கு எல்லாம் சொல்லிக்குடுக்க வேண்டியதாயிற்று இனி வரும் எபிசோடுகளில் முழு செக்ஸ் இருக்கும்படி எழுதனும்- ஆசிரியர்