Thread Rating:
  • 13 Vote(s) - 2.46 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Adultery సుధా రాణి ( COMPLETED )Completed

Showing only the posts of Ravi9kumar: 98 of 1,155 posts. Show all posts
#61

(12-10-2022, 06:59 PM)twinciteeguy Wrote:  On one hand, my wife was unfaithful but was ending it as 'purely sexual' to stay with me and have my child. Some would argue that I should let it go at that and be happy that my wife was coming back to the marriage planning to be a good wife and mother. However, there is a voice in my head that says if she did it once, what will stop her from doing again in the future? Ten years on with the kids in college would she have another "just sex" affair? Then a divorce would have kids involved where Kelly would most likely get the kids and I'd get a large alimony and support bill. As an accountant and business analyst I had to think in terms of risk and reward. I found myself doing the same thing here. It came down to the fact my trust in my wife was completely destroyed. yr):


దేని గురించి మీరు మాట్లాడుతున్నారో అర్ధం కావడం లేదు 
[+] 2 users Like Ravi9kumar's post
Like Reply
Do not mention / post any under age /rape content. If found Please use REPORT button.
#62

(13-10-2022, 02:09 AM)kamal kishan Wrote:  సుధారాణి ఎవ్వరితోనూ రవి నా కొడుకు కాదని చెప్పలేదు కదండీ.
"సుధారాణితో పాటూ వచ్చిన" అని తాతగారు ఎందుకు అన్నారు?!

సుధారాణి ఇంటికి తోడుగా వచ్చిన రవిని చూసిన రాఘవరావు గారు , సుశీల గారు ఆ అబ్బాయి ఎవరు అని అడిగితే “ అమ్మా .. నాన్న ఈ అబ్బాయి మా ఆయన అన్నయ్య కొడుకు పేరు రవి ” అని సుధారాణి పరిచయం చేసింది. దానిని బట్టి రవి సుధారాణి కొడుకు కాదు అని స్పష్టం అవుతుందిగా. ఈ సందర్భం update 6 లో ఉంది .
సుధారాణి తో పాటు వచ్చాడు కాబట్టి రాఘవరావు గారు అలా “ఎవరు నిన్న సుధారాణి తో మన ఇంటికి వచ్చి మన ఇంట్లో ఉంటున్న రవి ఏనా”అని అడిగాడు,
ఈ వివరణ తో బహుశా మీ సందేహం తొలగి ఉంటుంది అని అనుకుంటున్నాను కిషన్ గారు .  
[+] 3 users Like Ravi9kumar's post
Like Reply
#63

(13-10-2022, 02:11 AM)twinciteeguy Wrote:  Sorry wrong posting. Apologies for it.

Its ok అండి ,
[+] 1 user Likes Ravi9kumar's post
Like Reply
#64

(13-10-2022, 04:08 AM)RAANAA Wrote:  "ప్రియ ఉన్న ఇంట్లోనే నేను ఉన్నాను. అదే ఇంట్లో ఒక  గదిలో నేల మీద కూర్చొని చేతికి దొరికిన ఒక పుస్తకంలో మద్య పేజీ చించి ఈ ఉత్తరం రాసి ఇంకో రూమ్ లోకి వెళ్ళాను. ఆ రూమ్ లో ప్రశాంతంగా శరీర అలసటతో నిద్రపోతున్న నా ప్రాణానికి ప్రాణం అయిన ప్రియ పక్కన ఈ ఉత్తరం పెట్టి తన నుదుటి మీద ప్రేమతో ముద్దు పెట్టుకొని వెనక్కి చూడకుండా ఆ ఇంటి నుంచి బయటికి వచ్చాను."
Namaskar
ప్రణాళికా బద్దంగా ఉండాలనుకొని
గాలివాటానికి కొట్టుకుపోతునాడు. bananaSad bananaSad


ప్రియా సంగతి ఏంటి
ప్రాణానికి ప్రాణమైన ప్రియా ఏవరు.  happy
హీరో గతం ఏంటో?

అక్కడి ప్రాణానికి ప్రాణాన్ని మరచొపోయి/వదిలేసి ఇక్కడ పెళ్ళి చేసుకొంటాడా?
Heart Heart Heart
  Heart  Heart
    Heart


 ప్రియ ఎవరో అనే సదేహం Next Update లో తెలియబోతుంది . మీరు ఎదురు చూస్తున్న ఆ తరుణం వచ్చేస్తుంది . Next Update ద్వారా మీ సందేహాలలో కొన్ని తిరబోతున్నాయి అనుకుంటా Raanaa గారు .
[+] 3 users Like Ravi9kumar's post
Like Reply
#65

(13-10-2022, 05:45 AM)stories1968 Wrote:  
మీరు మమ్మలని ఆలోచనలో పడి వేశారు రవి గతం ఏంది అని 

[Image: jsO5G.jpg]


రవి గతం కూడా అతి తొందరలో రాబోతుంది మీ నిరీక్షణ కి ఫలితం దక్కుతుంది అని అనుకుంటున్నాను ,
[+] 2 users Like Ravi9kumar's post
Like Reply
#66

ఇప్పటిదాకా కామెంట్ చేసిన అందరికీ ధన్యవాదాలు thanks
[+] 1 user Likes Ravi9kumar's post
Like Reply
#67

****
Update 25

Previous Update 24.1 : https://xossipy.com/thread-48064-post-49...pid4984078
..
రాఘవరావు గారు పిలుస్తున్నారు అని తెలుసుకున్న సుధారాణి వెంటనే తను ఆడుతున్న ఆటను మద్యలోనే వదిలేసి తన పక్కనే ఉన్న రవి , దివ్య మరియు అన్విత లని తన వెంట ఇంట్లోకి తీసుకెళ్లింది. ఇక ఆ ఇంట్లో ఉన్న అందరూ ఆ ఇంటి హాల్ లో ఉన్నారు. ఆ హాల్ మద్యలో రాఘవరావు గారు నిల్చొని ఇండగా ఆయనకి ఎదురుగా సుధారాణి , తన పక్కనే రవి , అన్విత లు నిలబడి ఉన్నారు. అన్వితకి కొంత దూరంలో ఉమ నిలబడి ఉండగా ఉమ పక్కనే దివ్య , రఘు నిల్చొని ఉన్నారు. ఇక సుశీల ఏమో రఘు కి కొంత దూరంలో ఇంకా సరిగ్గా చెప్పాలంటే రాఘవరావు గారి పక్కనే నిల్చొని ఉంది.

( రవి మాటలలో )

నాతో సహా అక్కడ ఉన్న అందరూ ఆ ఇంటి పెద్ద అయిన రాఘవరావు గారి చెప్పబోతున్న మాటలు వినడానికి సిద్దంగా ఉన్నారు. అలా అందరూ సిద్దంగా ఉన్న సమయంలో రాఘవరావు గారు మాట్లాడబోతుండగా ఒక్కసారిగా ‘తాతయ్య నేను వచ్చేశాను’ అని ఒక అమ్మాయి గొంతు నాతో సహా అక్కడ ఉన్న అందరికీ వినిపించింది. ఆ గొంతు విని వచ్చిందో ఎవరు అని అందరూ ఆ ఇంటి గుమ్మం వైపు చూశారు.

నాకు వినిపించిన ఆ గొంతు ఎక్కడో విన్నట్టు నాకు అనిపించి ఎవరు ఎక్కడ నుంచి మాట్లాడుతున్నారో చూడాలని చూస్తూ ఉండగా నా  చూపు , ఆ ఇంటి గుమ్మంలో నిలబడి ఉన్న ఒక అమ్మాయి దగ్గర ఆగింది. అక్కడ నిల్చొని ఉన్న ఆ అమ్మాయిని గుర్తించడానికి నాకూ పెద్దగా సమయం పట్టలేదు . అక్కడ ఉన్న అమ్మాయిని చూసిన నేను షాక్ లోకి వెళ్ళాను. ఆ అమ్మాయిని చూసిన నాకు ఆ క్షణం ప్రపంచం మొత్తం ఆగిపోయినట్టు అనిపించింది.

నేను ఇంతలా షాక్ అవ్వడానికి కారణం ఆ వచ్చిన అమ్మాయి ఎవరో కాదు విజయవాడలో తనకు ఏమీ కానీ నాకు , ఆశ్రయం కల్పించిన ప్రియ. అవును ఆ వచ్చిన అమ్మాయి నేను ప్రాణం కన్నా ఎక్కువ ప్రేమించిన నా ప్రియనే . ఎవరి జీవితాన్ని అయితే నేను నాశనం చేశాను , అని బాద పడి ఒక లెటర్ రాసి తనకు చెప్పకుండా విజయవాడ నుంచి ఎక్కడికైనా వెళ్లాలని బస్సు ఎక్కానో , ఆ ప్రియ ఇప్పుడు నా కళ్ల ముందు నిల్చొని నన్నే కోపంగా చూస్తూ ఉంది. అక్కడ ఉన్న నన్ను ప్రియ కచ్చితంగా గుర్తుపట్టినట్టుంది.

ప్రియ అక్కడకి రావడం ఊహించని నేను షాక్ లో ఉండగా , హాల్ లో ఉన్న దివ్య “అక్క ! వచ్చేశావా ! ” అని అంటూ పరిగెత్తుకుంటూ ప్రియ దగ్గరకి వెళ్ళి కౌగిలించుకుంది. దివ్య అలా అక్క అని పిలవడం విని నేను మళ్ళీ షాక్ అయ్యాను.

ఆ వెంటనే ఉమ కూడా దివ్య పక్కకి వెళ్ళి అక్కడకి వచ్చిన ప్రియతో “వస్తున్నా అని ఒక్క కాల్ కూడా చేయకుండా ఒక్కదానివే వచ్చేశావే ప్రియ” అని అడిగింది. అప్పటిదాకా అక్కడకి వచ్చిన ఆ అమ్మాయి నాకు తెలిసిన ప్రియ యేన అనే చిన్న సందేహం ఉనింది కానీ , ఉమ ఎప్పుడైతే ప్రియ అని పిలిచిందో ఆ క్షణం ఆ సందేహం పోయి మొత్తం స్పష్టంగా అర్ధం అయింది. ఇక్కడకి వచ్చింది నాకు తెలిసిన ప్రియ అని.

ఉమ , తన ముందు ఉన్న ప్రియని అడుగుతూ ఉంటే , ప్రియ మాత్రం ఉమకి సమాదానం చెప్పకుండా నన్నే కోపంగా కొన్ని క్షణాలు చూస్తూ ఉంది. ఆ సమయంలో ప్రియ కళ్ళులో నా మీద ఉన్న కోపం నాకు స్పష్టంగా కనిపించింది.  కోపంతో నిండి ఉన్న ప్రియ కళ్ళుని నేను చూస్తుండగానే ప్రియ కళ్ళు ఒక్కసారిగా కన్నీటితో నిండడం నేను గమనించాను. ఆ క్షణం ప్రియ నామీద నుంచి తన చూపుని ఉమ మీదకి మరల్చి తనని గట్టిగా హత్తుకొని ఏడవడం మొదలెట్టింది. ప్రియ అలా ఏడుస్తూ ఉంటే ఉమ “ఎందుకే అలా ఏడుస్తున్నావ్ .. ఈ అమ్మ దగ్గరికి వచ్చేసావు కదా ఇక ఆ ఏడుపు ఎందుకు తల్లి” అని ప్రియతో అంటూ ఉంది.

ఎప్పుడైతే ప్రియతో ఉమ ‘ఈ అమ్మ దగ్గరకి వచ్చేసావు కదా’ అని అనిందో ఆ క్షణం నేను గ్రహించిన మరో విషయం ; ప్రియ కూడా ఉమ కూతురు అని ।  దివ్య , ప్రియ ఇద్దరూ అక్కా చెల్లెళ్ళు అని . ఇంకేముందు నా జీవితం ఒక్క సారిగా తల కిందులు అయింది అని పూర్తిగా అర్ధం అయింది.

ఎప్పుడైతే ప్రియ కూడా ఉమ కూతురు అని , దివ్య అక్క అని నాకు పూర్తిగా అర్ధం అయినా తరువాత నా మనసులో నేను మాట్లాడుకుంటూ ‘దివ్య కళ్ళని , ఉమ కళ్ళని చూస్తూ ఉంటే ప్రియ గుర్తుకురావయడానికి కారణం ఉమ పెద్ద కూతురు ప్రియ కాబట్టి , అలాగే ప్రియ సొంత చెల్లెలు దివ్య కాబట్టి. అందుకే ఈ ముగ్గురి కళ్ళు ఒకేలా ఉండడం నేను గ్రహించాను . ఈ విషయం గురించే ఉమని అడుగుదాం అని అనుకున్నానుగా కానీ అడగాకుండానే సమాదానం దొరికింది . ఇక ఇక్కడ నన్ను చూసిన ప్రియ ఎలా రేయాక్ట్ అవుతుందో ’ అని నా మనసులో అనుకుంటూ ఉన్నాను.

అలా నేను నా మనసులో అనుకుంటూ ఉండగా ప్రియ ఏడవడం గమనించిన ఆ ఇంట్లోని అందరూ ప్రియ దగ్గరకి వెళ్లారు. నాకు కూడా ప్రియ దగ్గరకి వెళ్ళి తనని ఓదార్చాలి అని నా మనసు తపిస్తూ ఉంది కానీ , ప్రియ ముందుకు వెళ్ళడానికి ధైర్యం చాలా లేదు.

సుధారాణి తన కూతురు అన్విత కూడా ప్రియ దగ్గరకి వెళ్ళారు . అయితే ప్రియ వాళ్ళందరినీ పెద్దగా పట్టించుకోకుండా నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ ఉంటే తన చూపులో నాకు ‘నన్ను వదిలేయాలని నీకు ఎలా అనిపించింది’ అని ప్రియ నన్ను అడుగుతున్నట్టు నాకు అనిపించింది.

ప్రియ చూపుకి నా నుంచి ఎలాంటి స్పందనం లేకపోవడంతో ఏదో ఆలోచనలో పడింది. అప్పుడు రఘు , తన భార్య ఉమతో “అక్కడే నిలబెట్టి అడిగితే అది ఏమని చెపుతుంది ఉమ , ఇంట్లోకి రానివ్వు” అని చెప్పడంతో ఉమ , ప్రియని తీసుకొని నేరుగా నా పక్కన ఉన్న మంచం మీద కూర్చో బెట్టింది.

ప్రియకి ఒక పక్క ఉమ మరోపక్క దివ్య కూర్చోని ఉంటే రాఘవరావు అక్కడే ఒక కుర్చీలో కూర్చుని ప్రియ తో “ఇంటి మీద , మీ అమ్మ మీద అంత  బెంగ పెట్టుకొని ఒంటరిగా అక్కడ ఉండక పోతే ; వారానికి ఒక సారి అయిన వచ్చి పోవచ్చుగా తల్లీ ... నువ్వు వస్తా అంటే మేము వద్దు అని అంటామా చెప్పు” అని అన్నాడు.

ఆ వెంటనే సుశీల మాట్లాడుతూ “ఇంటికి పెద్ద మనవరాలివి , నువ్వు ఇలా ఏడుస్తూ ఉంటే చూడలేకపోతున్నానే” అని అంటూ ఉంటే సుధారాణి ఆశ్చర్యంగా సుశీలతో “మా .. పెద్ద మనవరాలు అని అంటున్నావు ! అంటే ఈ ప్రియ , రఘు అన్నయ్య కి పెద్ద కూతురా ?” అని అడిగింది.

అప్పుడు రఘు గారు “అవును సుధా ప్రియ నాకు పెద్ద కూతురు . బహుశా నీకు ఎప్పుడూ దివ్య గురించే చెప్పడం వల్ల ప్రియ గురించి నీకు తెలియలేదు” అని చెప్పాడు.

రఘు గారు మాటలు వినిన అన్విత “హై అంటే నాకు ఇంకో వదిన కూడా ఉంది అనమాట సూపర్” అని అంటూ నేరుగా ప్రియ దగ్గరకి వెళ్ళి తనకి ఎదురుగా నిల్చొని “ ప్రియ వదినా నా పేరు అన్విత నేను , నీ మేనత్త సుధారాణి అయినా ఈమె ఒక్కగానొక్క ముద్దుల కూతురుని”అని చెప్పి తనని తాను పరిచయం చేసుకుంది.

అలా పరిచయం చేసుకున్న వెంటనే మళ్ళీ ప్రియతో “వదినా నిజం చెపుతున్న నమ్ము . నువ్వు ఏడుస్తూ ఉన్నా కూడా ఎంత అందంగా , ముద్దుగా ఉన్నావు తెలుసా ।  నీ బుగ్గలు చూస్తూ ఉంటే ముద్దు పెట్టాలని ఉంది.  దివ్య వదిన కన్నా నువ్వే చాలా అందంగా ఉన్నావు తెలుసా వదినా . కావాలంటే నువ్వే చూడు,  నువ్వు వచ్చినప్పటి నుంచి రవి అన్నయ్య నిన్నే కన్ను ఆర్పకుండా ఎలా చూస్తున్నాడో” అని చెప్పింది. అన్విత అలా మాట్లాడుతూ ఉంటే తన ఏడుపు ఆపి అన్విత చెప్పే మాటలు విని నన్ను చూసింది.

ప్రియ నన్ను అలా చూస్తూ ఉండగా నా మనసులో నేను ‘ఓరినాయనో ! ఇందాకటి నుంచి నేను ప్రియని చూడడం అన్విత చూసిందా .. అమ్మో ! అన్నీ గమణిస్తూనే ఉందా ఈ పిల్ల . అయినా ఈ పిల్లేంటి ఇలా అందరి ముందు నేను ప్రియని చూస్తున్న అని చెప్పిందే ! అందరూ ఏమనుకుంటారో’అని నా మనసులో అనుకోని ఆ వెంటనే నేను అన్విత తో “ఆ అమ్మాయి ఎవరా అని అలా చూశాను అన్విత.  అంతే ఇంకేమీ లేదు” అని అన్నాను.

నేను తను ఎవరో తెలియనట్టుగా అనడం వినిన ప్రియ మళ్ళీ ఒక్కసారి చురుగ్గా నా వైపు చూసింది, ఆ చూపు తట్టుకోలేక నా తల దించుకున్నాను. అప్పుడు ప్రియ పైకి లేచి తనకి ఒక పక్క ఉన్న సుధారాణి దగ్గరకి వెళ్ళి తన ముందు నిలబడి తనతో మాట్లాడుతూ “అప్పుడప్పుడు నానమ్మ చెపుతూ ఉంటే నీ గురించి విన్నాను అత్తా . ఒకసారి నిన్ను ఫోటోలో కూడా చూశాను . నిన్ను మన ఇంట్లో చూస్తాను అని అనుకోలేదు .. అసలు ఎలా ఉన్నావు అత్తా” అని అంటూ సుధారాణిని ప్రేమగా హత్తుకుంది.

ప్రియ మాటలు విన్న సుధారాణి “రఘు అన్నయ్యకి దివ్య ఒక్కటే కూతురు అని అనుకున్నాను ప్రియ కానీ ,  దివ్య కన్నా పెద్దదానివి నువ్వు ఉన్నావు అని నాకు తెలియదు . నాకూతురు చెప్పింది నిజం , నువ్వు చాలా చక్కగా అందంగా ఉన్నావు . నువ్వు ఇలా ఏడవడం ఎందుకు చెప్పు” అని అనింది.

అప్పుడు ప్రియ , సుధారాణితో “చాలా రోజుల తరువాత అమ్మ వాళ్ళని చూసేసరికి ఏడుపు వచ్చేసింది అత్త..  ఇక ఏడవను” అని చెప్పి తన కళ్ళు తుడుచుకుని వెనక్కి తిరిగి తన తాతయ్య రాఘవరావు గారితో “ఇందాక మీరు ఏదో మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నారు , మద్యలో నేను డిస్టర్బ్ చేశానా తాతయ్య” అని అంటే అందుకు రాఘవరావు గారు “అలా ఎం లేదులే తల్లి నువ్వు ఇంటికి వచ్చేశావ్ చాలా సంతోషంగా ఉంది మళ్ళీ హాస్టల్ కి వెళ్లిపోవుగా” అని అడిగాడు.

అప్పుడు ప్రియ తన దగ్గరకి వెళ్ళి తనతో “లేదు తాతయ్య నా కోర్సు అయిపోయింది ఇక ఇక్కడే మీతోనే ఉంటాను . పైగా  నాకు కావాల్సిన అందరూ ఇక్కడే ఉన్నారు ఇక ఎక్కడికీ వెళ్ళను” అని చెప్పి మరొక సారి నా వైపు చూసి మళ్ళీ రాఘవరావు తో “ఇందాక ఏదో చెప్పబోతూ ఆపేసావుగా తాతయ్య ఇప్పుడు చెప్పండి నేను కూడా వింటాను” అని చెప్పి తన నానమ్మ సుశీల దగ్గరకి వెళ్ళి ఆమె పక్కన కూర్చుంది.

అప్పుడు సుశీల మాట్లాడుతూ “అవునండి ఈ సమయంలో నా పెద్ద మనవరాలు ప్రియ లేదే అని అనుకున్నా . కానీ ఆ దేవుడు నా మొర ఆలకించి దీన్ని ఇక్కడికి పంపించాడు ఒక అసలు విషయం చెప్పండి” అని చెప్పింది.

అప్పుడు రాఘవరావు గారు ముందుగా తన కొడుకు రఘు గారితో “రఘు మరి నీకు నీ భార్యకి ఇష్టమే కదా” అని ఆయనతో అడిగితే అందుకు రఘు గారు “నాకు ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు నాన్న అమ్మకి మీకు సమ్మతమే కాబట్టి ఇక్క సుధారాణి తో మాట్లాడండి” అని చెప్పాడు.

అప్పుడు సుధారాణి “ఏవిషయం గురించి నాన్న ?” అని అడుగుతూ ఉంటే రాఘవరావు గారు అసలు విషయం చెప్పడం మొదలుపెడుతూ సుధారాణితో “నీ అన్నయ్య రఘు చిన్న కూతురు దివ్యకి , ఇప్పుడు మనతో ఉంటూ నీ పక్కన ఉన్న,  నీ భర్త అన్నయ్య కొడుకు రవికి పెళ్లి చేస్తే బాగుంటుంది అని మీ అమ్మ అనుకుంది. ఆ విషయం నాకు చెప్పి నా నిర్ణయం అడిగింది సుధా .

నాకు కూడా రవి అయితే దివ్య కి సరైన జోడీ అని అనిపించి , నేను కూడా ఒప్పుకున్నాను. ఇక దివ్య తల్లి తండ్రి అయినా రఘు , ఉమ ఇద్దరికీ ఇష్టమే ; అని వాళ్ళే నాకు చెప్పారు . చివరిగా నీ నిర్ణయం , మరి ముఖ్యంగా రవి నిర్ణయం చెపితే బాగుంటుంది అని మిమ్మల్ని పిలిచాను” అని అసలు విషయం చెప్పాడు.

ఎప్పుడైతే రాఘవరావు గారు దివ్య కి నాకు పెళ్లి చేయాలి అని అనుకుంటున్నాను అని అన్నాడో అప్పుడు మళ్ళీ షాక్ లో కి వెళ్ళాను. ఈ పెళ్లి అనే ప్రస్తావన వస్తుంది అని అనుకున్నా కానీ ఇంత త్వరగా అదికూడా రాఘవరావు గారే స్వయంగా అడగడం తో ఆశ్చర్యపోయాను.

దివ్య తో పెళ్లి గురించి నాతో అడిగే అవకాశం వస్తుంది అని మాత్రమే అనుకున్నా , ఆ సందర్భం వచ్చిన తరువాత ఏమని సమాదానం చెప్పాలో ఆలోచించలేదు. దివ్యని పెళ్లి చేసుకునే ఉద్దేశం నాకు ఉందోలేదో కూడా నాకు తెలియడం లేదు. ఇప్పడు ఈ రాఘవరావు గారికి ఏమని సమాదనం చెప్పాలో తెలియక మౌనంగా ఉన్నాను.

నేను అలా మౌనంగా ఉండగా మళ్ళీ రాఘవరావు గారు సుధారాణి తో “చూడు సుధా , ఒక సారి నీ ఇష్టం తెలుసు కోకుండా నీకు పెళ్లి సంబందం తెచ్చి గతంలో ఒకసారి పొరపాటు చేశాను . మళ్ళీ అదే పొరపాటు చేయకూడదు అని గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నాను. అందుకే ముందుగా దివ్య అభిప్రాయం తెలుసుకోమని సుశీలని అడిగితే , దివ్యకి కూడా రవిని పెళ్లి చేసుకోవడం ఇష్టమే అని చెప్పింది , అని నాకు చెప్పింది.

దివ్యకి ఈ పెళ్లి ఇష్టం అని రవిని బలవంత చేయడం లేదు . రవి ఇష్టాన్ని  , నీ ఇష్టాన్ని  ఇంకా నీ భర్త ఇష్టాన్ని  నాకు చెపితే మిగతా విషయాలు మాట్లాడుకుందాం” అని అన్నాడు.

తన నాన్న మాట్లాడుతూ ఉంటే సుధారాణి నుంచి ఎలాంటి సమాదానం రావడం లేదు. నాకు దివ్యకి పెళ్లి అని వినిన దగ్గర నుంచి మౌనంగా ఉంది. తన కూతురు సుధా మౌనంగా ఉండేసరికి రాఘవరావు గారు “ఏమి సుధా ఏమీ మాట్లాడడం లేదు ... మౌనంగా ఉన్నావు” అని అడిగినా సుధారాణి మాత్రం ఏదో ధీర్ఘం గా ఆలోచిస్తున్నట్టు నాకు అనిపించింది.

అప్పుడు రాఘవరావు గారు నా వైపు చూసు నాతో “మనవడా , నీ మనసులో దివ్య ఉందా లేక ఇంకెవరైనా ఉన్నారా అనేది సూటిగా చెప్పవచ్చు . అలాగే ఈ పెళ్లి నీకు ఇష్టమా కాదా అని కూడా చెప్పు” అని నాతో అన్నాడు.

ఆయన నన్ను అడుగుతూ ఉంటే పోనీ నేను ఏమైన చెపుదాం అని అంటే ఏమిని చెప్పాలో తెలియడం లేదు. ఈ పరిస్తితి నుంచి నన్ను సుధారాణిని ఎవరైనా బయట పడేలా చేస్తే బాగుండు అని అనుకుంటూ ఉండగా అప్పుడు ప్రియ మాట్లాడుతూ “మీరు చెప్పాలి అని అనుకున్న విషయం సుధారాణి అత్తకి , రవి బావకి చెప్పారు కదా తాతయ్య , ఇక వాళ్ళకి ఆలోచించుకోడానికి కొంత సమయం ఇవ్వండి. ఇలా సడన్ గా పెళ్లి అని అంటే ఎవరూ వెంటనే చెప్పలేరుగా , రవి బావ కూడా అంతేగా తాతయ్య. పైగా అత్త ఒక్కటే తీసుకునే నిర్ణయం కాదుగా , మామయ్యతో మాట్లాడి చెప్పాలిగా . ఒక సారి ఆలోచించండి ” అని తనకి తోచిన మాటని చెప్పింది.

అది వినిన రాఘవరావు గారు “నిజమే ప్రియ , చెప్పాపెట్టకుండా పెళ్లి అని అంటే కొంత సందేహం లో పడతారు , అవును ఆ విషయమే మర్చిపోయా. నువ్వు అన్నట్టు రవికి కాస్త సమయం ఇస్తే ఆలోచించుకొని తన నిర్ణయం చెపుతాడు ” అని ప్రియకి చెప్పి , వెంటనే తన కూతురు సుధారాణి తో “ ఇప్పుడే చెప్పాల్సిన అవసరం లేదులే సుధా . నువ్వు అల్లుడు గారి మాట్లాడి అప్పుడు చెప్పు” అని అన్నాడు.

అప్పుడు సుశీల కూడా “అవును సుధా ,పెళ్లి అంటే మీ ఆయనతో మాట్లాడి తీసుకోవాల్సిన నిర్ణయం కదా నేను కూడా ఆలోచించలేదు . మీ నాన్న చెప్పినట్టు కాస్త సమయం తీసుకొని అప్పుడే చెప్పు” అని చెప్పింది. వాళ్ళిద్దరూ  చెపుతూ ఉంటే ఇంకా సుధారాణి ఏమీ మాట్లాడడం లేదేమి అని తన వైపు చూశాను.

సుధారాణి ఇంకా మౌనంగా ఉండడంతో దివ్య తన అత్తతో మాట్లాడుతూ “ఎందుకు అత్తా అలా మౌనంగా ఉన్నావు . నిజంగా మామతో మాట్లాడాలి అని మౌనంగా ఉన్నావా లేక రవి బావకి నేను సరిపోనని ఏమీ చెప్పడం లేదా . రవిబావ ని నేను పెళ్లి చేసుకోవడం నీకు ఇష్టం లేదా అత్త” అని అడిగింది.

దివ్య అలా అడిగేసరికి అప్పుడు సుధారణి  మాట్లాడడం మొదలుపెడుతూ “అలా ఏమీ కాదు దివ్య , అయిన నీకేం తక్కువ చెప్పు ఇంకా చెప్పాలి అంటే నిన్ను రవి పెళ్లి చేసుకోవడం వాడి అదృష్టం. నీకు రవికి పెళ్లి చేయడం నాకు ఇష్టమే దివ్య కానీ ..” అని ఇంకా ఏదో చెప్పబోతూ ఆపేసింది.

సుధారాణి అలా ఆపేసారికి ఉమ మాట్లాడుతూ “ఇష్టం అని చెప్పి మళ్ళీ కానీ అని అంటావె సుధా నీ మనసులో ఏముందో చెప్పు” అని అడిగింది. ఉమ అల అడిగిన తరువాత సుధారణి ఒకసారి గట్టిగా ఊపిరి తీసుకొని నేరుగా రాఘవరావు దగ్గరకి వెళ్ళి ఆయన కాళ్ళని పట్టుకుంది. సుధారాణి అలా రాఘవరావు గారి కాళ్ళు పట్టుకోవడంతో ఆయనతో పాటు అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.

అలా ఆశ్చర్యపోయిన రాఘవరావు గారు కంగారుగా తన కూతురు సుధారాణి తో “ఏమైంది సుధా , నువ్వెందుకు ఇలా నా కళ్ళు పట్టుకున్నావు” అని అడుగుతూ ఉంటే సుధారాణి తల పైకెత్తి వాళ్ళ నాన్నని చూస్తూ ఆయనతో “
నన్ను క్షమించండి నాన్న మీతో ఒక అబద్దం చెప్పాను. నిజానికి ఈ రవి , మా ఆయన అన్నయ్య కొడుకు కాదు. నా భర్త కి అసలు అన్నయ్యే లేడు. ఈ రవి నిన్ననే నాకు బస్సులో పరిచయం అయ్యాడు . నేను నిన్న ఒక పని మీద వైజాగ్ వెళ్లాల్సిన అవసరం ఏర్పడింది. మా ఆయనకి ఏమో ముఖ్యమైన పని ఉండడంతో నేను ఒంటరిగా వైజాగ్ కి బస్సులో వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాను.

ఆ బస్సులో ఈ రవి నా పక్క సీట్ లో ఉన్నాడు . ఎవరో ఏమిటో నాకు పెద్దగా తెలియకపోయినా ఆడవారి మీద ఈ అబ్బాయికి ఉన్న మర్యాద గౌరవం నేను గ్రహించి రవితో పరిచయం చేసుకున్నాను. కొద్ది గంటలలోనే నాకు మంచి స్నేహితుడిలా అయ్యాడు . అప్పుడే మా ఆయన ద్వారా సుశీల అమ్మకి బాగాలేదు అని తెలిసి నాకు కాళ్ళు చేతులు ఆడలేదు . ఎలాగైనా తొందరగా వైజాగ్ వెళితే బాగుండు అని అనుకుంటూ ఉండగా బస్సు మద్యలోనే ఆగిపోయింది.

అమ్మని చూడాలి అని క్యాబ్ లో వెళ్ళడానికి సిద్దం అయ్యాను కానీ ఒంటరిగా క్యాబ్ లో వెళ్ళడానికి బయం వేసింది. ఆడదాన్ని అయినా నేను ఒంటరిగా వెళ్ళడం మంచిది కాదు అని నాకు తోడుగా ఈ రవి నాతో రాడానికి సిద్దం అయ్యాడు . పెద్దగా పరిచయం లేని అబ్బాయిని వెంట పెట్టుకు వచ్చాను అని అందరూ అనుకోకూడదు అని అలా మా ఆయన అన్నయ్య కొడుకు అని అబద్దం చెప్పాను. కానీ రవి చాలా మంచి వాడు నాన్న. నన్ను ఒంటరిగా పంపించడం మంచింది కాదు అని నాతో క్యాబ్ లో రావడమే కాదు తను రాత్రి అంటా నిద్ర పోకుండా నన్ను కంటికి రెప్పలా జాగ్రత్తగా చూసుకున్నాడు. 

నేను ఆడిన ఈ అబద్దాన్ని ఇప్పుడు మీకు చెప్పడానికి కారణం , ఇప్పటికైనా ఈ నిజం చెప్పక పోతే ఇంకా పెద్ద తప్పు చేసిన దాన్ని అవుతాను. ఈ నిజం మీకు తెలిసి నన్ను మళ్ళీ ఎక్కడ వెళ్లిపో అని అంటారో అని చాలా బయపడ్డాను. అందుకే ఈ నిజం దాచాను . కానీ ఇప్పుడు మన ఇంటి అమ్మాయిని రవికి ఇచ్చి పెళ్లిచేయడానికి సిద్దం అయ్యాక కూడా అసలు నిజం చెప్పక పోతే నన్ను నేను క్షమించుకోలేను. 

మరి ముఖ్యంగా ఇప్పుడు ఈ నిజం మీకు చెప్పకుండా దాచితే , రేపు ఒకానొక రోజు నేను రవి గురించి నేను చెప్పింది అబద్దం అని తెలిసి వాడిని ఎక్కడ తప్పుగా అర్ధం చేసుకుంటారో అని చాలా బయం వేసింది నాన్న. నా మంచికోరి నన్ను కంటికి రెప్పలా చూసుకొని మీ దగ్గరకి క్షేమంగా తీసుకొచ్చిన రవిని తప్పుగా అర్ధం చేసుకోవడం నేను తట్టుకోలేను . అలా జరగ కూడదు అని మీతో అంతా చెప్పేస్తున్నాను . ఈ నిజం విని మీరు ఏ నిర్ణయం తీసుకుంటారో మీ ఇష్టం , నేను చెప్పిన అబద్దానికి ప్రతిఫలంగా మీరు ఎలాంటి శిక్ష వేసిన బారిస్తా అంతేకాని నన్ను మళ్ళీ మీనుంచి వెళ్లిపో అని చెప్పద్దు నాన్న ” అని తను ఆడిన అబద్దాన్ని చెప్పేసి తన నాన్న ఏమని జవాబు చెపుతాడో అని అలాగే తల దించుకొని కళ్లదగ్గరే ఉంది ఎదురుచూస్తూ ఉంది.

సుధారాణి చెప్పిండి వినిన రాఘవరావు గారు కొంత సేపు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. నేను కూడా ఈ ఇంటి వారి దగ్గర ఈ నిజం దాచానుగా మరి నేను కూడా క్షమాపణలు అడగడం ఉత్తమం అని గ్రహించి రాఘవరావు గారితో మాట్లాడబోతుండగా ఆయనే నాతో ముందుగా మాట్లాడుతూ “ అంటే రవి , నీకు అమ్మ నాన్న లేరు అని మాతో చెప్పింది కూడా అబద్దమేనా ?” అని అడిగాడు .

ఆయన అలా అడుగుతూ ఉంటే నన్ను ఇంత ప్రేమగా చూసుకున్న వీరి దగ్గర నిజం దాచి వీరిని మోసం చేశానేమో అని నా మనసులో ఒక బాద ఏర్పడింది. ఈ బాద పోవాలంటే నేను వీరి దగ్గర నిజం దాచాను అని ఒప్పుకోవాలి అని నిర్ణయించుకొని ఒక అడుగు ముందుకు వేసి నా రెండూ చేతులు జోడించి అందరి ముందు మోకాళ్ళ మీద కూర్చొని నా తల దించుకొని వారితో “అందరూ నన్ను క్షమించండి , నేను సుధారాణి గారి భర్త , అన్నయ్య కొడుకు కాదు అనే సంగతి మీ దగ్గర దాచి నందుకు నన్ను క్షమించమని కోరుకుంటున్నాను. నేను మీ దగ్గర దాచిన నిజం ఆ ఒక్కటే.

అంతేకానీ నాకు అమ్మా నాన్న లేరు అని నేను చెప్పిన మాట అక్షర సత్యం. నా దురదృష్టం వల్ల నా తల్లి తండ్రి నా చిన్నప్పుడే చనిపోయారు . అప్పటి నుంచి ఎవరూ లేని వాడిగా ఒంటరి జీవితం గడుపుతూ ఉండేవాడిని . అలా ఒంటరి బతుకు సాగిస్తున్న గాలికి కొట్టుకుపోతున్న నా జీవితంలోకి అనుకోకుండా ఈ సుధారాణి గారు రావడం వల్ల ఈమె ద్వారా మీ ఇంటికి , మీ దగ్గరకి చేరుకున్నా.

అసలు , సుధారాణి గారిని ఒంటరిగా క్యాబ్ లో పంపించడం నా మనసుకి ఇష్టం లేక ఆమెకు తోడుగా వచ్చి ఆమెను క్షేమంగా మీ దగ్గరకి చేర్చడం తో నేను అనుకున్న పని పూర్తయిపోయింది. అప్పుడే నేను నా దారిన వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను.

కానీ ఎప్పుడూ ఎలాంటి బందాలకి , అనురాగాలకి , అప్యాయతలకి నోచుకోని నాకు ఒక్కసారిగా తాతయ్య, అమమ్మ ,మామ, అత్త , మరదలు , చెల్లి అని కొత్త కొత్త బందాలతో మంచి మనుషులు అయిన మీరు , నేను కోరుకోకుండానే నాకు దొరకడంతో ప్రపంచం మొత్తాన్ని  జయించినట్టు అనుకున్నాను.

అలా అనుకోకుండా నాజీవితం లోకి వచ్చిన మిమ్మల్ని వదులుకోవాలని అనుకోలేదు.అందుకే నేను మీకు ఏమీ కాను అనే నిజం దాచాను. అంతేకానీ మిమ్మల్ని మోసం చెయ్యాలనే ఉద్దేశంతో కాదు , అలాంటి ఉద్దేశం నాకు లేదండి. నన్ను నమ్మండి. నా వల్ల ఎవ్వరికీ ఎప్పుడూ ఎలాండి కీడు జరగకూడదు అని అనుక్షణం కోరుకుంటూ ఉంటాను. అంతేకానీ నాలాంటి ఏకాకికి ఎలాంటి కల్మషం లేకుండా స్వచ్చమైన మీ ప్రేమని నాకు పంచిన మిమ్మల్ని మోసం చేయాలని కలలో కూడా అనుకోలేదు. దయచేసి మీరందరూ నా తప్పును మన్నించండి” అని నా బాదని నా మనసులో ఉన్న మాటలు మొత్తం చెప్పేసాను.

నేను అలా ఆ ఇంట్లో అందరికీ చెపుతూ ఉండగా నాకు తెలియకుండా నా మనసులో బాద వల్ల నా కళ్ళలో చెమ్మ చేరి ఆ చెమ్మ కన్నీరుగా మారి బయటికి రావడం మొదలయ్యాయి. నేను ఏడుస్తున్న సంగతి నాకు తెలిసి నా ఏడుపు అపుకోవాలని ఎంతగా ప్రయత్నిస్తున్నా కూడ నా వల్ల అస్సలు కావడం లేదు. నా ఏడుపు ఆపుకోలేని స్తితిలో నేను ఉండగా నా ముందుకు రాఘవరావు గారు వచ్చి నన్ను పైకి లేపి నా కళ్ళలోకి చూస్తూ ఒక్కసారిగా నన్ను గట్టిగా హత్తుకుని నాతో “ఇదివరకే ఒకసారి నీకు చెప్పాను ఇప్పుడు మళ్ళీ నా మనస్పూర్తిగా మళ్ళీ చెపుతున్న ; నీకు ఎవరూ లేరు అని అనకు . ఇప్పుడు నీకు ఈ తాతయ్య ఉన్నాడు నా కుటుంబం కూడా ఉంది . ఇక నుంచి నీకు అందరూ ఉన్నారు . ఈ క్షణం నుంచి నువ్వు ఈ ఇంట్లో ఒకడివి మరి ముఖ్యంగా నా పెద్ద మనవడివి.

నువ్వు దివ్యతో పెళ్ళికి ఒప్పుకున్నా ఒప్పుకోకపోయినా ఇప్పుడు ఎప్పటికీ నా మనవడివే నేను నీకు తాతయ్యనే ఇంకోసారి మీరు అని నన్ను వేరు చేసి మాట్లాడావో బాగుండదు అయిన మన మద్య క్షమాపణలు ఏంటి వింత కాకపోతే ఇంకెప్పుడూ ఇలా చేయకు ” అని చెప్పి నన్ను చాలా ప్రేమగా ఇంకా గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. నన్ను తన నాన్న క్షమించాడు అని గ్రహించిన సుధారాణి సంతోషంతో పైకి లేచింది. 

ఆయన నను గట్టిగా హత్తుకుని నాతో అన్న ఆ మాటలకి ఆ క్షణం నా మనసులో ఉన్న బాద మొత్తం పోయినట్టుగా నాకు అనిపిస్తూ నా మనసులో ఉన్న బరువు మొత్తం దిగిపోయి తేలిక అయ్యినట్టు నాకు అనిపించి నా మనసు మొత్తం ప్రశాంతంగా మారింది.

ఆ క్షనం రాఘవరావు గారి వెనుక ఉన్న సుధారాణి కళ్ళలోకి చూశాను . తన తండ్రి నన్ను తన ఇంటి మనిషి అని అన్నందుకు నా సుధారాణి మొహంలో సంతోషాన్ని , ఆ కళ్ళలో కాంతి చూసి చాలా సంతోషించాను. అదే సమయంలో సుధారాణి పక్కకి ప్రియ , దివ్య ఇద్దరూ వచ్చి సంతోషంగా ఉన్న నన్ను చూసి ఆ ఇద్దరూ కూడా సంతోషించారు.

నన్ను హత్తుకున్న తరువాత రాఘవరావు గారు తన కూతురు సుధారాణి వైపుతిరిగి తనతో “క్షమాపణలు చెప్పేంతగా ఎలాంటి తప్పు నువ్వు చేయలేదు అని నేను నమ్ముతున్నాను . ఒక వేల తప్పు చేసిన నిన్ను శిక్షించి నా నుంచి దూరం చేసుకోలేను సుధా , ఒక్కగానొక్క కూతురివి ఈ వయసులో నిన్ను దూరం చేసుకొని నేను ఉండగలనా . నువ్వు చెప్పిన అబద్దం లో ఎలాంటి మోసం లేదు అని నాకు అర్ధం అయింది తల్లీ ”అని చెప్పాడు. తన నాన్న తనని అర్ధం చేసుకున్నాడు అని సుధారాణి చాలా సంతోషంగా ఉంది. 

ఆ తరువాత మళ్ళీ తాతయ్య నాతో “ఇదిగో మనవడా దివ్య తో నీకు పెళ్లి ఇష్టమా లేదా అని ఇప్పుడే చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు , నీకు ఎంత టైమ్ కావాలో అంత తీసుకొని నీ నిర్ణయం చెప్పు ఇందులో ఎవ్వరూ నిన్ను బలవంతం చేయరు ”అని చెప్పాడు.

అప్పుడు ప్రియ మాట్లాడుతూ “హుం అబ్బా కొద్ది క్షణాలు నీ మాటలతో నన్ను ఏడిపించేసావుగా బావ” అని అనింది. అప్పుడు సుశీల తన మనవరాలు ప్రియతో “అదేంటి ప్రియ నువ్వు కూడా బావ అని అంటున్నావే” అని అగిడితే అందుకు బదులుగా ప్రియ “అదేంటి నాన్నమ్మ బావ అంటే ఏమైంది ! రవి బావని చూస్తుంటే నాకన్న పెద్ద అని నాకు అనిపించి బావ అని అన్నాను ఎ నేను అలా పిలవకూడదా” అని అడుగుతూ ఉంటే దివ్య “అవును , బావ ప్రియ అక్క కన్నా పెద్ద . అప్పుడు అక్క  కూడా బావ అని పిలవచ్చు నువ్వు అలాగే పిలువు అక్క” అని అందరి నిర్ణయాన్ని తనే పెద్ద కారిగా  చెప్పింది.

ఆ వెంటనే మళ్ళీ ప్రియ “ఇప్పటికే బావ అలసి ఉన్నాడు కొద్ది సేపు తనకి రెస్ట్ ఇవ్వండి” అని ప్రియ చెప్పడంతో రాఘవరావు గారు నాతో “అవును రవి నువ్వు వెళ్ళి రెస్ట్ తీసుకో” అని నాతో చెప్పి సుధారాణి కూతురు అన్విత తో “అన్విత రవి అన్నయ్యని గదిలోకి తీసుకెళ్ళు” అని చెప్పి చివరిగా సుధారాణి తో “ఎలాంటి ఆలోచనలు పెట్టుకోకుండా నువ్వు కూడా వెళ్ళి రెస్ట్ తీసుకో సుధా” అని చెప్పాడు. ఆ తరువాత తన కొడుకు రఘు తో కలిసి బయట పనిమీద వెళ్తున్నా అని సుశీల గారితో చెప్పి ఇంటి నుంచి ఆ ఇద్దరూ కలిసి బయటకి వెళ్ళారు.

ఆ విధంగా రాఘవరావు గారు , రఘు గారు ఇద్దరూ వెళ్లిన తరువాత ప్రియ తన పక్కనే ఉన్న దివ్య తో “ఏమే దివ్య నా కన్నా వెనక పుట్టి అప్పుడే పెళ్ళికి రెఢీ అయిపోతావ నీతో చాలా మాట్లాడాలి పద” అని దివ్యని ఉమ గదిలోకి తీసుకెళ్తూ ఒకసారి నన్ను చూసి ఒక అందమైన నవ్వు నవ్వి ఆ గదిలోకి వెళ్ళింది.

‘తన చెల్లెలు దివ్య తో నాకు పెళ్లి చేయాలని తన వాళ్ళు అనుకుంటున్న సంగతి స్వయంగా విని కూడా మామూలుగా మాట్లాడుతూ ఉన్న ప్రియ ప్రవర్తన నాకు వింతగా ఉందే ! ఈ పెళ్లి ప్రస్తావన వచ్చిన వెంటనే ప్రియ నన్ను ప్రేమిస్తున్న సంగతి అందరికీ చెప్పేస్తుంది అని అనుకున్న కానీ అలా చెప్పలేదు. ఒకవేల తనని వదిలి నేను దూరంగా వెళ్ళిపోడానికి నిర్ణయించుకున్నందుకు నా మీద చాలా కోపంతో ఉందేమో ? ఏమే ఈ సందేహాలు తీరాలంటే ముందు ప్రియతో ఒంటరిగా మాట్లాడాలి’ అని అనుకోని ప్రియ దగ్గరకి వెళ్లాలని అనుకున్నాను.  కానీ తన దగ్గరకి వెళ్ళడానికి ఇంకా  ధైర్యం సరిపోక అక్కడే హాల్ లో ఉన్న మంచం మీద కూర్చున్నాను. 

కథ ఇంకా కొనసాగుతుంది ......
Like Reply
#68

****
Update 26


రవికి ధైర్యం లేకపోవడం వలన ప్రియ దగ్గరకి వెళ్ళడానికి సంకోచిస్తూ అక్కడే ఉన్న మంచం మీద కూర్చొని ఉండగా , ఉమ తన చిన్న కూతురు దివ్య తో మాట్లాడడానికి దివ్య వెళ్లిన తన గదికి వెళ్ళింది. అదే సమయంలో సుధారాణి కూడా తన గదికి వెళ్ళింది , సుధారాణి వెంట అన్విత కూడా వెళ్లడంతో ఇక ఆ హాల్ లో సుశీల , రవి మాత్రమే మిగిలారు. సుశీలకి రవితో మాట్లాడాలని ఉన్నప్పటికీ ఇది సమయం కాదు అని తనకి అనిపించడంతో రవి పక్కనే మంచం మీద కూర్చొని మౌనంగా ఉంది.

ప్రియ తనతో పాటు తన చెల్లి దివ్యని తీసుకొని ఉమ గదిలోకి వెళ్ళి మంచం మీద కూర్చొని తనకి ఎదురుగా దివ్య ని కూర్చో పెట్టుకొని తనతో మాట్లాడాలి అని అనుకుంటూ ఉండగా ఆ గదిలోకి వ వచ్చిన ఉమ దివ్య దగ్గరకి వచ్చి తనతో “నీతో పెళ్ళికి రవి ఇంకా ఒప్పుకోలేదు అని అనవసరమైన ఆలోచనలు పెట్టుకోకు దివ్య. రవి గురించి నాకు తెలిసినంత వరకు తను నీతో పెళ్ళికి కచ్చితంగా ఒప్పుకుంటాడు, కాకపోతే కొంత సమయం పడుతుంది సరేనా” అని అనింది.

అప్పటి దాకా రవి ఎందుకు తన సమ్మతి చెప్పలేదు అని ఆలోచిస్తూ ఉన్న దివ్యకి తన అమ్మ ఉమ మాటలు వినిన తరువాత కొంత ఊరట కలిగింది. తన మనసు కాస్త ప్రశాంతత కలిగి తన అమ్మ గుండెలకి హత్తుకుని ఆమెతో “రవి బావ నాతో పెళ్ళికి ఒప్పుకుంటాడు అని నువ్వు కచ్చితంగా చెపుతూ ఉంటే నాలో   ఉన్న బయం పోయింది మా . ఇప్పుడు కాస్త ప్రశాంతంగా ఉంది” అని చెప్పింది.

ఉమ మరియు దివ్యల మాటలు వింటూ ఉన్న ప్రియ తన అమ్మతో “తను కచ్చితంగా ఈ పెళ్ళికి ఒప్పుకుంటాడు అని అంత కచ్చితంగా ఎలా చెపుతున్నావు మా ? ఏదో చాలా కాలంగా రవి బావతో పరిచయం ఉన్నట్టు అదెలా ?” అని అడిగింది.

ప్రియ అడిగిన ప్రశ్నకి ఉమ దివ్యని వదిలి ప్రియ పక్కన కూర్చొని ప్రియతో “ఎలా అని అడిగితే ఏమని చెప్పను , ఏమో .  అయినా నువ్వు అన్నది నిజమే రవి తో నాకు చాలా కాలం నుంచి పరిచయం లేదు. రవి నాకు పరిచయం అయ్యి రెండు రోజులు మాత్రమే అయ్యింది. అలా అని తన గురించి నాకు తెలియదు అని కాదుగా . నా మనసుకి మాత్రం అలా అనిపించింది అంతే . రవి ఈ పెళ్ళికి కచ్చితంగా ఒప్పుకుంటాడు” అని తన సమాదానం చెప్పి మళ్ళీ ప్రియతో “నీకు పెళ్లి చేయకుండా నీ చెల్లికి సంబందం చూస్తున్నాము అని అనుకోకు ప్రియ .. నీ పెళ్లి తరువాతే దివ్య పెళ్లి అలా అని నిన్ను తొందర పెట్టేది లేదు,  నీకు ఎప్పుడు పెళ్లి చేసుకోవాలని అనిపిస్తుందో అప్పుడే పెళ్లి , మరి ముక్యంగా నీ మనసులో ఎవరైనా ఉంటే ఈ అమ్మకి చెప్పు . ఆ అబ్బాయి ఎవరైనా నేను అందరినీ ఒప్పించి నీ పెళ్లి జరిపిస్తా సరేనా” అని చెప్పి మళ్ళీ “ఇక నేను కాసేపు ఇక్కడే పనుకుంటాను”అని తన మాటని చెపుతూ ప్రియకి బారోసా ఇచ్చింది.

ఆ తరువాత అక్కడే మంచం మీద కొంత సేపు పనుకుంది. దివ్య కూడా తన అమ్మని అనుకోని ఉమ పక్కనే మంచం మీద పనుకుంది.

ఉమ తన పెద్ద కూతురు ప్రియతో ఎప్పుడైతే తన మనసులో ఎవరైనా ఉంటే చెప్పమని అడిగి తన పెళ్లి కూడా చేస్తాను అని చెప్పిందో ఆ క్షణం ఒక్క సారిగా ప్రియ మదిలో రవి గురించిన ఆలోచన వచ్చి తనలో తాను మాట్లాడుకుంటూ ‘అమ్మ ఏమో నా పెళ్లి చేయాలని అంటూ నా మనసులో ఎవరైనా ఉన్నరా అని అడుగుతూ ఉంది . ఇప్పడు ఈ పరిస్తితులలో నా చెల్లి దివ్య ప్రేమించి , త్వరలో పెళ్లి చేసుకోబోతున్న రవిని ఇదివరకే నేను ప్రేమించాను అని ఎలా చెప్పాలి . ఆ విషయం చెపితే అమ్మ , దివ్య ఏమంటారో ! అర్ధం కావడం లేదు

అసలు నాకు ఇలాంటి పరిస్తితి రావడానికి మూలకారణం ఆ రవి. వద్దు వాడిని ప్రేమించకూడదు , వాడిని దగ్గరకు తీసుకోకూడదు , వాడికి నా మనసులో అస్సలు చోటు ఇవ్వకూడదు అని అనుకుంటూనే ; రవిని చూస్తూ ఉండలేక వాడికి దగ్గర అయ్యాను. ఇక చివరికి నాకు తెలియకుండానే రవిని ప్రేమించడం మొదలుపెట్టాను . ఎంతగా ప్రేమించాను అని అంటే నా ప్రాణానికి ప్రాణంగా తనని ప్రేమించాను , నా జీవితంలోకి వాడికి చోటు ఇచ్చాను .

కానీ వాడు నాగురించి ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా తనకు తానే ఏదేదో నిర్ణయాలు తీసుకొని నానుంచి దూరంగా వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించుకొని నాకు చెప్పకుండా వెళ్ళిపోయాడు. కొంచెం కూడా బుద్ది లేదు రవికి .

అమ్మ ఇలా నా మనసులో ఎవరైనా ఉన్నారా అని అడిగితే రవి అని వాడి పేరు చెప్పకుండా ఇలా నన్ను ఇరకాటంలో పెట్టిన నా పిరికి ప్రేమికుడు దగ్గరకి ఇప్పుడే వెళ్ళి తాడో పేడో తేల్చుకోవాలి’ అని తన మనసులో అనుకోని రవి దగ్గరకి వెళ్ళడానికి గట్టిగా నిర్ణయించుకుని ఆ గది నుంచి బయటకి వెళ్ళి రవితో ఒంటరిగా మాట్లాడడానికి సిద్దం అయింది.

ఇటు సుధారాణి ఏమో ఉమ ఎప్పుడైతే దివ్య దగ్గరకి వెళ్లిందో అప్పుడే,  సుధారాణి కూడా తన గదిలోకి వెళ్ళి మంచం మీద కూర్చొని ఏదో ఆలోచిస్తూ ఉంది . ఆ గదిలోకి సుధారాణి వెంట వచ్చిన అన్విత తన అమ్మ మౌనంగా ఉండేసరికి తన దగ్గరకి వెళ్ళి మంచం దగ్గర నిల్చొని తన అమ్మ సుధారాణి బుజం మీద చెయ్యి వేసి అమ్మ అని పిలిచింది.

తన కూతురు అన్వితని చూసిన సుధారాణి ఒక్క సారిగా అన్విత చెయ్యిని గట్టిగా పట్టుకొని తల వాల్చి బోరున ఏడవడం మొదలెట్టింది. తన అమ్మ సుధారాణి అలా ఎక్కుళ్ళు పెడుతూ ఏడవడం ఇంతవరకు చూడని అన్వితకి ఒక్కసారిగా బయం వేసింది. తన అమ్మని ఓదార్చడానికి ప్రయత్నం చేస్తున్నా ఎంతకూ కుదరక పోవడంతో రవిని పిలవాలని నిర్ణయించుకొని ; తన అమ్మ గట్టిగా పట్టుకొని ఉన్న తన చేతిని బలవంతంగా విడిపించి తన అమ్మని అక్కడే మంచం మీద వదిలి రవి దగ్గరకి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళింది.

హాల్ లో మంచం మీద సుశీల పక్కన కూర్చొని ఏదో అలచిస్తూ ఉన్న రవి దగ్గరకి వచ్చిన అన్విత బయంతో మాటలు తడబడుతూ ఉండడం రవి గమనించాడు. అన్విత తన అమ్మ ఏడుస్తుంది అని చెప్పడానికి ప్రయత్నం చేస్తూ ఉన్నా కూడా  కంగారులో అన్వితకి మాటలు రాకపోవడంతో ఏమి చేయాలో తోచక తన అమ్మ  సుధారాణి ఏడుస్తుంది  అనే విషయం చెప్పకుండా రవి చెయ్యి పట్టుకొని తన గదిలోకి లాక్కెళ్ళింది. కంగారుగా వచ్చిన తన మనవరాలు అన్విత ప్రవర్తన చూసి సుశీల కంగారుగా రవి వెనకే సుధారాణి గదిలోకి వెళ్ళింది.

ఇక ఇటు ప్రియ ఏమో , రవితో విడిగా మాట్లాడాలని నిర్ణయించుకొని దివ్యని తన అమ్మ ఉమని వదిలి గది నుంచి బయటకు వచ్చి రవి ఎక్కడ ఉన్నడో అని హాల్ లో చూసింది. అక్కడ హాల్ లో మంచం మీద తన నానమ్మ సుశీల పక్కనే రవి కూర్చొని దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తూ ఉండడం చూసి రవి దగ్గరకి వెళ్లబోతుండగా  అప్పుడే అన్విత కంగారుగా రవి దగ్గరకి రావడం ప్రియ గమనించి ఆగిపోయింది.

అక్కడకి వచ్చిన అన్విత , రవి చెయ్యి పట్టుకొని తన మేనత్త సుధారాణి గదిలోకి తీసుకువెళ్ళడం , రవి వెనుకనే తన నానమ్మ సుశీల కంగారుగా వెళ్ళడం చూసి తను కూడా ఆ గది దగ్గరకి వెళ్ళింది. ఆ గది దగ్గరకి వెళ్ళగానే తన మేనత్త సుధారాణి ఏడుపు వినిపించడంతో అక్కడే గుమ్మం దగ్గర నిలబడి లోపల ఏమి జరుగుతుందో ఒక కంటితో చూస్తూ లోపల ఉన్న వారికి తెలియకుండా వారి మాటలు వినడం ప్రారంబించింది.

( రవి మాటలలో )

అన్విత నా చెయ్యి పట్టుకొని లాక్కెళుతూ ఉంటే ఏమి జరిగిందో అని కంగారుగా నేను తన వెనకే సుధారాణి గదిలోకి వెళ్ళాను. నేను ఆ గదిలోకి అడుగు పెట్టగానే సుధారాణి ఏడుపు నాకు వినిపించడంతో ఒక్కసారిగా అన్విత కన్నా ముందు నేను సుధారాణి దగ్గరకి వెళ్ళి తన పక్కన నిలబడుకుని సుధారాణి బుజం మీద చెయ్యి వేశాను.

నేను తన పక్కన నిల్చున్న వెంటనే నన్ను చూసిన సుధారాణి నా గుండెలకి తన తలని వాల్చి మళ్ళీ ఏడవడం మొదలెట్టింది. సుధారాణి ఏడుపు చూసిన నేను కంగారుగా తనతో “సుధా,  నువ్వు ఇంతలా ఏడవడం నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఎందుకు ఎడుస్తున్నావ్ చెప్పు నిన్ను ఎవరైనా ఏమన్నా అన్నారా , చెప్పు సుధా” అని నేను అడుగుతూ ఉన్నాను.

నేను అలా అడిగేసరికి సుధారాణి ఏడుస్తూనే నాతో “నన్ను ఎవరూ ఏమీ అనలేదు . కానీ , నా నుంచి నిన్ను ఎవరో లాగేసుకుంటునట్టు । నువ్వు నాకు దూరం అయిపోతున్నట్టు నాకు అనిపించింది . అంతే ఒక్కసారిగా చెప్పలేని బాద ఏడుపు వచ్చేశాయి . ఇంకా ఏడుపు అపుకోలేకపోతున్నాను రా” అని నా నడుము చుట్టూ తన చేతులతో గట్టిగా పట్టుకొని ఏడుస్తూనే ఉంది.

సుధారాణి మాటలు విని తన బాదకి కారణం కొంత అర్ధమై నన్ను పట్టుకొని ఉన్న సుధారాణి ని నా నుంచి నెమ్మదిగా  విడిపించి తన మొహాన్ని నా చేతులలోకి తీసుకొని తన కన్నీరు తుడిచి కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ “పిచ్చిదానా ఎందుకే చిన్న పిల్లల ఏడుస్తున్నావు .. అయినా నీనుంచి నన్ను ఎవరు లాగేసుకుంటారే , నీ నుంచి నేను దూరం ఎందుకు అవుతా చెప్పు ..”అని అడిగాను.

నేను అలా సుధారాణి కళ్ళలోకి చూస్తూ ఉంటే తను ఏడవడం తగ్గించి నాకు బదులుగా నాతో “ఇందాక దివ్యతో నీకు పెళ్లి అని నాన్న చెప్పినప్పుడు పెద్దగా బాద అనిపించలేదు . కానీ, ఇక్కడకి వచ్చి మంచం మీద కూర్చోగానే ; నాకు సొంతం అయినా నిన్ను దివ్య పెళ్లి చేసుకోబోతుంది అని తెలుసి బాదగా ఉంది రవి. నిజం చెప్పాలంటే అసూయ గా ఉంది. అలా అని నాకు దివ్య అంటే , ఈ పెళ్లి అంటే నాకు ఇష్టం లేదు అని కాదు. అయినా దివ్య ఎవరో కాదుగా అది నా చిన్ననాటి స్నేహితురాలు ఉమ ముద్దుల కూతురు , పైగా నా మేనకోడలు . దివ్య అంటే నాకు ఇష్టమే . నీకు దివ్య కి పెళ్లి జరగడం కూడా ఇష్టమే .

కానీ అదే సమయంలో నా మనసులో , దివ్య నిన్ను ఇష్టపడుతుంది అని సంతోషం ఒకవైపు ; నాకు సొంతం అయినా నిన్ను తన సొంతం చేసుకోబోతుంది అనే బాద మరొకవైపు . ఆ రెండూ విషయాలు నాకు గుర్తుకు వస్తూ ఉంటే గుండెలో చాలా బాదగా ఉంది ఇలా ఎందుకు ఆలోచిస్తున్నానో అర్ధం కావడం లేదు రా రవి”అని చెప్పింది.
 
సుధారాణి చెప్పింది వినిన తరువాత తన బాదకి కారణం అర్ధమై తనతో మాట్లాడబోతుండగా సుశీల తన కూతురు సుధారాణి తలమీద చెయ్యి వేసి ప్రేమగా నిమురుతూ తనతో “ఇందులో అర్ధం కాకపోడానికి ఏముంది సుధా , నీకు రవి అంటే ఇష్టం . తనతో ఉండడం ఇష్టం , అలాంటి రవి ఇంకో అమ్మాయిని పెళ్లిచేసుకోబోతున్నాడు అని తెలిసి తట్టుకోలేకపోయావు , రవి ఎక్కడ దూరం అయిపోతాడో అని బయపడ్డావు” అని చెప్పింది.  

ఆ తరువాత నేను సుధారాణి పక్కన కూర్చొని తన చేతిని పట్టుకొని తనతో “ చూడు సుధా , కాసేపు దివ్య తో పెళ్లి అనే విషయం పక్కన పెట్టి నేను చెప్పేది విని అర్ధం  చేసుకో .

నీకు తోడుగా నీతో నీ ఇంటికి వచ్చి నిన్ను ఇక్కడ దింపి అప్పుడే నేను వెళ్ళిపోదామని అనుకున్నా . కానీ ఆ రోజు నా మీద నీకు ఉన్న ప్రేమని నీ మాటలలో గ్రహించాను. కేవలం నీ ద్వారా మాత్రమే ఎవ్వరూ లేని నాకు ఇప్పుడు అందరూ ఉన్నారు. అలాంటి నిన్ను నీ ప్రేమను వదులుకోలేను. నువ్వు బాద పడుతున్నావు అని నీకు ఊరట కలిగించాలి అని నేను ఇలా అనడం లేదు , నిజంగా నీ ప్రేమను వదులుకోవడం నాకు ఇష్టం లేదు. కాబట్టి నీనుంచి నన్ను ఎవ్వరూ దూరం చేయలేరు , నీకు సొంతం అయిన నన్ను ఎవరూ సొంతం చేసుకోలేరు . నన్ను నమ్ము సుధా ” అని తనతో చెప్పాను.

నా మాటలు వినిన సుధా ఏడుపు పూర్తిగా ఆపేసి సంతోషమైన మొహంతో తన పెదలపై చిరునవ్వు నవ్వుతూ తన అమ్మ కూతురు చూస్తున్నారు  అనే విషయం పట్టించుకోకుండా ఒక్కసారిగా నా పెదాలపై ముద్దు పెట్టి నన్ను గట్టిగా హత్తుకుని నాతో “నీ మాట నేను నమ్ముతున్నాను నా నమ్మకాన్ని ఎప్పటికీ పోగొట్టవు అని పూర్తిగా నమ్ముతున్నాను” అని చెప్పి అలాగే కొంత సేపు నన్ను హత్తుకొనే ఉంది.

మా ఇద్దరినీ అలా చూస్తూ ఉన్న అన్విత తన అమ్మతో “హమ్మయ్య ... ఇప్పటికి నీ మొహంలో నవ్వు కనిపించింది ... ఇప్పటి దాకా నన్ను బయపెట్టేశావుగా మా . రవి అన్నయ్య వచ్చి నీతో మాట్లాడే దాకా నీ ఏడుపు చూసి బయపడ్డాను తెలుసా”  అని అంటూ ఉంటే తన పక్కన ఉన్న సుశీల “హా అవునే సుధా , నువ్వు అలా బాద పడుతూ ఏడుస్తూ ఉంటే నేను కూడా కంగారూ పడ్డాను . ఇప్పుడు నీ ముహంలో నవ్వు చూసిన తరువాత నా కంగారు పోయి కాస్త కుదుట పడ్డాను ,మొత్తానికి నువ్వు ప్రేమించిన ఈ రవి నీ ప్రేమని అర్ధం చేసుకున్నాడు బాగుంది” అని చెప్పింది. 

సుశీల మాటలు వినిన అన్విత సందేహంగా “అమ్మమ్మ , ఏమంటున్నావు ! అమ్మ రవి అన్నయ్య ని ఇష్టపడుతుంది అనే విషయం నీకు తెలుసా ! ఎలా” అని అడిగితే అప్పుడు సుశీల “హా తెలుసు అందుకేగా ఇందాక నీ అమ్మ రవిని పెదలపై ముద్దు పెట్టుకున్నా కూడా ఏమీ అనకుండా చూస్తూ ఉన్నాను” అని సమాదానం చెప్పింది.

సుశీల అలా చెప్పగానే అన్విత “అవును ఇందాక అమ్మ ముద్దు పెట్టుకున్నప్పుడు  నువ్వు ఇక్కడే ఉన్నావు కానీ ఏమీ అనలేదు . ఈ విషయాలు అన్నీ ఎలా తెలుసో నాకు చెప్పలేదే అమమ్మ ” అని అడిగింది.

అప్పుడు సుశీల “ఆ విషయాలు అన్నీ ఇప్పుడు చెప్పలేనే మనవరాల సాయంత్రం తీరిగ్గా చెపుతాలే ” అని చెప్పి సుధారాణితో “నువ్వు కాసేపు నిద్రపో సుధా నితో పాటు నేను కూడా ఇక్కడే ఉంటాను అని చెప్పింది. ఆ తరువాత మళ్ళీ సుశీల నాతో “నా కూతురుతో నేను ఇక్కడే ఉంటాను రవి నీకు ఏమైన పని ఉంటే చూసుకో లేదా నువ్వు కూడా ఇక్కడే ఉండి రెస్ట్ తీసుకో” అని చెప్పింది.

నాకు కాసేపు రెస్ట్ తీసుకోవాలి అని ఉన్నా కూడా ప్రియతో వెంటనే మాట్లాడాలి అని గట్టిగా నిర్ణయించుకుని ప్రియ దగ్గరకి వెళ్ళి తనతో ఒంటరిగా మాట్లాడాలి అని ఆ గది నుంచి బయటకి వెళ్ళడానికి సిద్దం అయ్యాను.

ఆ గది నుంచి బయటకి రాగానే ఆ గది గుమ్మం దగ్గర ప్రియ ఉందండం నేను చూశాను. ప్రియ ఎంతసేపటినుంచి ఈ గుమ్మం దగ్గర ఉందో అర్ధంకానీ నేను అదేవిషయం ప్రియని అడుగుదామని తనతో మాట్లాడబోతే నన్ను మాట్లాడానియకుండా నా చేతిని పట్టుకొని అక్కడ నుంచి నన్ను ఇంటి వెనుక ఉన్న గడ్డి వాము దగ్గరకి  తీసుకెళ్లింది.

ఇందాక ప్రియతో మాట్లాడాలి అని నిర్ణయించుకున్న వెంటనే ఇలా ప్రియ నన్ను ఇక్కడికి తీసుకురావడం ఒకరకంగా మంచిదే అని అనిపించింది. ఇప్పుడు నేను, ప్రియ ఇద్దరమే ఆ ఇంటి వెనుక ఉన్న గడ్డి వాము దగ్గర ఉన్నాము . నేను ఇక్కడికి ఎలా వచ్చానో ప్రియకి చెప్పాలని “నేనే నీతో ఒంటరిగా మాట్లాడాలి అని అనుకుని నీ దగ్గరకి రాబోతున్నాను . ఈ లోపల నువ్వే నన్ను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చావు ... అసలు ఎలా ఉన్నావ్ ప్రియ నిన్ను ఇక్కడ చూస్తాను అని అస్సలు అనుకోలేదు . నువ్వు ఉమ గారి పెద్ద కూతురు అని నాకు తెలియదు” అని తనతో చెపుతూ ఉన్నాను.

నా మాటలు వింటూ నా ముందు నిల్చొని ఉన్న ప్రియ నాకు దగ్గరగా వచ్చి నా చెంప చెల్లు అని చెంప దెబ్బ కొట్టి నా కాలర్ పట్టుకొని నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ నాతో “ఏరా నిన్ను ప్రాణం కన్నా ఎక్కువగా ప్రేమించానుగా , అలాంటి నన్ను వదిలేసి నీ దారిన నువ్వు వెళ్ళడానికి మనసెలా వచ్చింది రా నీకు

తమరు ఇచ్చిన సుఖానికి అలసటతో నిద్రపోతున్న నా పక్కన ఒక లెటర్ పెట్టి ఎక్కడికి పోతున్నావో చెప్పకుండా వెళ్లిపోయావు . నిద్ర లేవగానే నువ్వు కనిపించకపోయేసరికి ఎంతలా ఏడిచానో తెలుసా..  ఒక్కదాన్నే రాత్రంతా నీకోసం వెతికాను,  ఎక్కడా నువ్వు కనిపించలేదు . ఎం చేయాలో అర్ధం కాలేదు.  ఒకవేల నువ్వు మళ్ళీ తిరిగి వస్తావేమో అని వెంటనే ఇంటికి వెళ్ళి నీకోసం ఎదురు చూశాను . కానీ నువ్వు మాత్రం రాలేదు . నువ్వు నన్ను మోసం చేసావు రవి.

నన్ను బాద పెట్టి, నన్ను ఏడిపించి అంతా చేసేసి ఇప్పుడు ఎలా ఉన్నావు ప్రియ అని ప్రేమగా అడుగుతున్నవా ఇప్పుడు నా మీద ఉన్న ఈ ప్రేమ ఆరోజు నాకు చెప్పకుండా తమరు నన్ను వదిలి వెళ్లిపోయేటప్పుడు ఏమైంది సర్ హా ?
పిచ్చిదానిలా కనిపిస్తున్నానా నేను .. ఏమని రాశావ్ ఆ లెటర్ లో ఆ ‘నా జీవితాన్ని నువ్వు నాశనం చేశావా !’ అలా అని నేను చెప్పానా నీకు ? చెప్పరేంటి సర్ ..  నీపాటికి నువ్వే ఏదేదో ఊహించుకొని నా జీవితం నాశనం చేశావు అని అనుకుని నన్ను వదిలి వెళ్లిపోయావు.  అలా వెళ్ళడానికి సిగ్గు లేదా .

ఆ రోజు నువ్వు వెళ్ళిపోయిన ఆ క్షణం తట్టుకోలేకపోయాను నువ్వు లేని జీవితం ఊహించుకోలేక పోయానురా ... ఎలాగైనా నిన్ను వెతికి పట్టుకొని నువ్వు అనుకుంటునట్టు నా జీవితం నువ్వు నాశనం చేయలేదు అని నీకు చెప్పాలని నిర్ణయించుకున్నా

నేను ఒక్కదాన్నే వెతకడం వల్ల ఎలాంటి ఉపయోగం లేదు అని తెలుసుకొని ఎలాగైనా నీ ఫోటో ఒకటి సంపాదించి మా తాతయ్యకి నాన్నకి నీ ఫోటో చూపించి నిన్ను తీసుకు రమ్మని మా వారికి చెపుదాం అని మా ఇంటికి వచ్చాను కానీ నువ్వు ఉంటావు అని అస్సలు ఊహించలేదు

నిన్ను చూడగానే నిన్నే నేను ప్రేమించింది అని చెప్పాలని అనుకున్నా కానీ నువ్వు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చావో అర్ధం కాక అసలు విషయం చెప్పకుండా ఆగిపోయాను.  నీకు మా ఫ్యామిలీకి ఏ సంబందం ఉందో తెలుసుకొని అప్పుడు చెప్పాలని అనుకున్నా

కానీ అప్పుడే నా ముద్దుల చెల్లి నిన్ను ప్రేమిస్తుంది అని తెలుసుకోగానే నా నోటి నుంచి మాట రాలేదు.  ఆ వెంటనే సుధారాణి అత్త చెప్పిన నిజం , నువ్వు చెప్పిన మాటలు విన్నాక నువ్వు ఎలా ఇక్కడికి వచ్చావో అనేది మొత్తం అర్ధం అయిపోయింది

నిన్ను ప్రేమించి నా చెల్లిని పెళ్లి చేసుకోడానికి నువ్వు సిద్దం అయ్యావు అని మళ్ళీ కోపం వచ్చింది . కానీ నువ్వు నా చెల్లిని పెళ్లి చేసుకుంటావో లేదో చెప్పక పోయేసరికి నీ మనసులో ఇంకా నేను ఉన్నాను అని అర్ధం అయింది అందుకే నీకు కొంచెం టైమ్ ఇవ్వమని తాతయ్యతో చెప్పాను”అని నాతో చెప్పి నన్ను గట్టిగా హత్తుకుంది.

ఇప్పటి దాకా నా మీద కోపం చూపించి నన్ను కొట్టిన ప్రియ ఇలా నన్ను హత్తుకోవడం ఏమిటో అర్ధం కాక , ఇప్పటికైనా నేను చేసిన తప్పుకి క్షమాపణలు చెప్పాలి అని తనతో “నేను చేసిన తప్పుకి నన్ను క్షమించు ప్రియ ఆరోజు నీకు ఇష్టం లేకుండా నీతో ఏకమై నీ జీవితం నాశనం చేశాను అని అనుకున్నాను” అని అంటూ ఉండగా నా మాటలకి అడ్డు వేసి నాతో “ఒరే ఒరే మట్టి బుర్ర నీకు ఇంకా అర్ధం కాలేదా, ఆరోజు నాకు ఇష్టం లేకుండా నీతో కలిశాను అని ఎలా అనిపించింది స్వామి” అని నాతో అనింది.

తను అలా అడుగుతూ ఉంటే నేను “ఆరోజు నువ్వు వద్దు వద్దు అని అంటున్నా కూడా నేనే నా కామం అపుకోలేక నీ మీద పడ్డానుగా” అని అనగానే ప్రియ “పిచ్చి మొద్దు , ఆరోజు నేను నిన్ను రెచ్చగొట్టడం వలనే కదా నీలో కామం పెరిగింది , గుర్తుందా ఆ రోజు నేను ఎలాంటి డ్రస్ వేసుకున్నానో . అనుకోకుండా వేసుకున్న డ్రస్ కాదు రవి అది నీ కోసమే నీలో కామం పెరగాలనే అలాంటి డ్రస్ వేసుకున్నాను ,ఆరోజు నేను వేసుకున్న నా డ్రస్ చూసి ఆ డ్రస్ లో ఉన్న నన్ను నా అందాలు చూసి తమరు నన్ను .... స్స్ హమ్మ్ హబ్బా ఆరోజు గురించి తలచుకుంటూ ఉంటే రవి” అని చెప్పింది.

ప్రియ మాటలు విన్న నేను తనతో “ప్రియ నువ్వు చెపుతుంది నిజమేనా .... నీకు నచ్చే నీ ఇష్టంగా ఆరోజు నాతో ఒకటయ్యావా” అని అడిగితే అందుకు ప్రియ “అవునురా నా కన్నెరికం కొల్లగొట్టిన నా ప్రియుడా నా ఇష్టపూర్వకంగానే నా జీవితాన్ని , నా శరీరాన్ని నీకు అప్పగించి నీతో ఒకటయ్యాను.”అని నాతో చెప్పి మళ్ళీ నాతో “ ఆరోజు తమరు చేసిన పని వల్ల నేను ఇంకా ముట్టు అవ్వలేదు” అని చెప్పింది.

ముట్టు ఈ మాట ఎక్కడో విన్నట్టు గుర్తు అవును ఆ రోజు ఉమతో ఈ ఇంటి పడమటి గదిలో ఉండగా ఉమ ఈ ముట్టు అనే పదం ఉపయోగించింది ఆడవారు ముట్టు అయ్యాక ఈ పడమటి గదిలో ఉంటారు అని చెప్పింది ఆరోజు తనని ముట్టు అని అంటే ఏమిటో చెప్పకుండా నీ పెళ్ళాన్ని అడుగు అని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది.

సుధారాణి తో ముట్టు గురించి అడుగుదాం అని అనుకున్న కానీ మర్చిపోయా ఇప్పుడు ప్రియనీ అడగాలి అని అనుకోని ప్రియతో “అసలు ముట్టు అంటే ఏమిటి ప్రియ” అని అడిగితే ప్రియ నాతో “అబ్బో సార్ కి ముట్టు అంటే ఏమిటో తెలియకుండానే నాతో అన్నీ చేశారా హుం బాగుంది” అని అనింది.

తను అలా అంటూ ఉంటే నేను “ప్లీస్ ప్రియ దాని అర్ధం నిజంగా నాకు తెలియదు ముట్టు అంటే ఏమిటో చెప్పవా” అని అడిగాను. నేను అలా అడుగుతూ ఉంటే ప్రియ నాతో  “సరే చెపుతాను ముట్టు అని అంటే లేడీస్ కి అయ్యే పీరియడ్స్”అని స్పష్టంగా చెప్పింది.

తను చెప్పిన తరువాత నాకు పూర్తిగా అర్ధం అయి తనతో “హొ అర్ధం అయింది ప్రియ మరి ఇప్పుడు నీకు అలా అవలేదు అని అంటే అర్ధం” అని సందేహంగా అడిగాను.

అప్పుడు ప్రియ “నాకు బ్లీడింగ్ అవ్వలేదు అని అంటే అర్ధం ఏమిటి అంటే , ఆరోజు మన ఇద్దరం ఒక్కటి అవ్వడం వలన , మన ఇద్దరి కలయికకు ప్రతిఫలంగా తమరి రూపం నాలో పెరుగుతూ ఉంది. కొన్ని రోజుల పిండం నా గర్భం లో పెరుగుతూ ఉంది ” అని చెప్పింది.

ప్రియ చెప్పిన మాటలు వినిన నాకు ఒక్కసారి మైండ్ పనిచేయక సందేహంగా ప్రియ తో “ఏమంటున్నావ్ ప్రియ మన ఇద్దరి....” అని నేను చెప్పడం పూర్తి చేసేలోపల నా చేతులని తన పొట్ట మీద వేసుకొని నా కళ్ళలోకి చూస్తూ నవ్వుతూ నాతో “అవును రవి, మన ఇద్దరి కలయికకి గుర్తుగా నీ ప్రతి రూపం నా కడుపులో పెరుగుతూ ఉంది . ఇంకా చెప్పాలి అంటే నీ బిడ్డకి నేను తల్లిని కాబోతున్నాను . మనం అమ్మ నాన్న కాబోతున్నాము ” అని చెప్పింది.

నేను నాన్న కాబోతున్నాను , నా బిడ్డకు ప్రియ అమ్మ కాబోతుంది అని తెలియగానే చెప్పలేని సంతోషంలో ప్రియని గట్టిగా కౌగిలించుకొని తనకి మొహం మొత్తం ముద్దులు పెడుతూ ఉన్నాను. నేను తనకి ముద్దులు పెడుతూ ఉంటే ప్రియ నాతో “ఇంత ప్రేమ నా మీద పెట్టుకొని నన్ను వదిలేసి ఎలా రాగలిగావు రా ఇంకోసారి నీకు నువ్వే ఏదో అనుకోని నానుంచి వెళ్లిపోయావో అస్సలు ఊరుకొను” అని చెప్పింది. 

ఆ వెంటనే నేను “లేదు నిన్ను వదిలి వెళ్ళను” అని చెప్పి మళ్ళీ తనతో “కానీ ప్రియ మనకి పెళ్లి కాలేదు కదా ఈ విషయం మీ అమ్మ వాళ్ళకి తెలిస్తే”అని నేను అనగానే ప్రియ “అమ్మో అమ్మ వాళ్ళకి తెలిస్తే ఇంకేమైనా ఉందా మరి ముక్యం గా దివ్య కి ఈ విషయం తెలిస్తే .. !  వద్దు రవి ఈ విషయం వాళ్ళకి తెలియకూడదు”అని చెప్పింది.

అప్పుడు నేను “అలా ఎలా ప్రియ ఈ విషయం దాచి పెడితే మీ వాళ్ళను మోసం చేసినట్టే కదా ... ఏమి కానీ నన్ను సొంత వాడిని అని అన్నారు మరి వాళ్ళను నేను మోసం చేయలేనుగా” అని అన్నాను.

అప్పుడు ప్రియ “సొంత వాళ్ళు అంటుంటే గుర్తుకొస్తుంది , ఇందాక సుధా అత్త నిన్ను ముద్దు పెట్టుకుంది .... అది కూడా నానమ్మ ముందే ... నాన్నమ్మ మాటలలో కూడా సుధా అత్త నిన్ను ప్రేమిస్తుంది అని చెప్పింది ... వాళ్ళందరి మాటలు నీ మాటలు విన్నాక వాళ్ళకి నీకు ఏమైన సంబందం ఉందా అని డౌట్ గా ఉంది . చెప్పు రవి నా డౌట్ నిజమేనా , నాతో నీకు పరిచయం ఏర్పడేదాని కన్నా ముందే నా వాళ్ళు నీకు తెలుసా..  ఇంకా నా దగ్గర ఏమైన దాస్తున్నావా చెప్పు ” అని సూటిగా అడిగింది.

సుధారాణి నన్ను ముద్దు పెట్టుకున్న సంగతి చూసింది అని అంటే ఆ గదిలో మా మాటలు మొత్తం వినింది అని అర్ధం అయి తను అనుకున్నట్టుగా తన వాళ్ళతో పరిచయం లేదు అనే నిజం తనకి చెప్పాలి అని నేనుప్రియతో  “లేదు ప్రియ , నితో పరిచయం కన్నా ముందు నీ ఇంట్లో ఎవ్వరితో నాకు పరిచయం లేదు సుధారాణి గారితో కూడా .. నిజం చెపుతున్నాను ॥ నీకు లెటర్ రాసి పెట్టి వైజగ్ బస్ ఎక్కాను అప్పుడే సుధారాణి గారితో పరిచయం . ఆ తరువాత సుధారాణి గారితో కలిసి  ఈ ఇంటికి రావడం అంతే జరిగింది ”అని చెప్పాను.

నా మాటలు వినిన ప్రియ మళ్ళీ నాతో   “మరి సుధా అత్త నిన్ను ప్రేమిస్తుంది అని అంటుందే దాని గురించి చెప్పవా” అని ఇంకో ప్రశ్న అడిగింది ఆ విషయం గురించి నిజం చెప్పి సుధారాణి ని నవ్వుల పాలు చేయడం నాకు ఇష్టం లేక తనతో “అది ... ప్రియ ఏమని చెప్పాలో తెలియడం లేదు . ఆ విషయం గురించి నేను చెప్పలేను” అని చెప్పాను. ఆ వెంటనే ప్రియ నా చెయ్యి తీసుకొని తన తల మీద పెట్టుకొని నాతో “నా మీద ఒట్టేసి జరిగింది మొత్తం చెప్పు , అత్త నిన్ను ప్రేమిస్తుంది అని అంటే అర్ధం ఏమిటో చెప్పు నిజం చెప్పు రవి” అని అడిగింది.

ప్రియ నన్ను బలవంతం చేస్తూ ఉంటే నేను “ప్లీస్ ప్రియ నన్ను బలవంతం చేయకు నేను చెప్పలేను” అని నేను అంటే “నా మీద ఒట్టు వేసి కూడా చెప్పలేదు అంటే..” అని నాతో అంటూ ఉండగా మాకు సుశీల అమమ్మ  గొంతు మాకు వినిపించి ఆమె మాతో “వాడిని బలవంతం చేయకు ప్రియ అర్ధం చేసుకో.  ఆ విషయం వాడు చెప్పలేడు.  నీకు కావలసినది నేను నీ అమ్మ కలిసి చెపుతాం” అని చెప్పడం మాకు వినిపించింది.

నేను ప్రియ ఇద్దరమే ఉన్నాము కదా సుశీల అమమ్మ ఎప్పుడు వచ్చిందో అని ఇద్దరం పక్కకి తిరిగి చూసాము . అక్కడ సుశీల అమమ్మ నియబడి మమ్మల్నే చూస్తూ ఉంది, తన పక్కన దివ్య , ఉమ ఇంకా అన్విత కూడా ఉండడం చూశాను. ఆ సమయంలో దివ్య మరియు ఉమ మొహంలో నా మీద ఉన్న కోపాన్ని నేను గమనించాను. అన్విత మాత్రం నా వైపే కొంటెగా చూస్తూ ఉంది.

వారందరూ అక్కడ ఎప్పటి నుంచి ఉన్నారో నాకు తెలియదు కానీ ప్రియ మాటలు విన్నట్టు ఉన్నారు. బహుశా అందుకే సుశీల నేను ఇబ్బంది పడుతూ ఉండడంతో అలా చెప్పినట్టు అనిపించింది.

మేము ఇద్దరం చూస్తుండగానే సుశీల అమ్మమ్మ  ప్రియ దగ్గరకి వచ్చి ప్రియ తో “నువ్వు అడిగే విషయం ఇక్కడ చెప్పడం మంచిది కాదు ప్రియ నా మాట విని నాతో ఇంట్లోకి పద అక్కడ అందరం కలిసి జరిగిన సంగతి చెపుతాం , మేము నీకు కావలసిన విషయం చెప్పిన తరువాత నీ కడుపులో ఉన్న  బిడ్డ కు రవి ఎలా తండ్రి అయ్యాడో మా అందరికీ చెప్పాలి , మరి ముఖ్యం గా దివ్య కి . ఆ తరువాత మీ ఇద్దరూ అక్కా చెల్లెళ్ళు కోరుకుంటున్న ఈ రవిని ఎం చేయాలో ఆలోచిద్దాం ఇక నాతో ఇద్దరూ లోపలకి పదండి ” అని చెప్పి నన్ను ప్రియనీ ఇంట్లోకి తీసుకెళ్లింది . 

కథ ఇంకా కొనసాగుతుంది ......

Like Reply
#69

నా వ్యక్తిగత పనుల కారణాల వలన అప్డేట్ రాయడం ఆలస్యం అయింది అందుకనే ఆలస్యంగా అందిస్తున్నాను
ఇప్పటిదాకా కామెంట్ చేసిన అందరికీ ధన్యవాదాలు thanks
[+] 5 users Like Ravi9kumar's post
Like Reply
#70

అనుకోని పనులు అనుకోని ఇబ్బందులు ఎదురవడం వలన , నా మనసులో సంఘర్షణలు ఏర్పడడం వలన రాస్తున్న అప్డేట్ వాయిదాలు వాయిదాలు పడుతూ వచ్చింది.

చివరికి ఇప్పుడే కొత్త అప్డేట్ రాయడం పూర్తి చేసి మళ్ళీ ఒకసారి సరి చూస్తూ ఉన్నాను . కొద్ది సేపటిలో పోస్ట్ చేస్తున్నా . కొత్త అప్డేట్ ఆలస్యం అయినందుకు మన్నించండి.

ఇప్పటిదాకా కామెంట్ చేసిన అందరికీ ధన్యవాదాలు thanks

[+] 7 users Like Ravi9kumar's post
Like Reply
#71

****
Update 27
.

సుశీల వెనకాలే నేను నా పక్కన ఉన్న ప్రియ ఇద్దరం ఇంట్లోకి వెళ్తుండగా మా వెనకాలే అన్విత, దివ్య మరియు ఉమ ముగ్గురూ లోపలకి వచ్చారు. ఇంట్లోకి వెళ్లిన నన్ను ప్రియని , సుశీల నేరుగా సుధారాణి గదిలోకి తీసుకొని వెళ్తూ వెళ్తూ ఉమ గారితో “లోపలకి వచ్చాక ఆ తలుపు మూసి గొళ్ళెం పెట్టేసి రా ఉమ. అదే మనకి మంచిది” అని చెప్పింది.

సుశీల చెప్పినట్టే వారు అందరూ ఇంట్లోకి వచ్చాక ఆ ఇంటి తలుపు మూసి గొళ్ళెం పెట్టేసింది. ఆ తరువాత అందరం సుధారాణి గదిలోకి ప్రవేశించాము . మేము సుధారాణి గదిలోకి ప్రవేశించగానే అప్పటి వరకు మంచం మీద పనుకొని ఉన్న సుధారాణి మేము రావడం గమనించి పైకి లేచి మమ్మల్ని చూసింది.

మమ్మల్నే చూస్తూ ఉన్న సుధారాణి తన అమ్మతో “ఏంటి మా ..అందరూ కలిసి వచ్చారు , ఏమైన ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలా ?” అని అడుగుతూ మంచం మీద నుంచి కిందకి దిగి నిలబడింది. అప్పుడు సుశీల నన్ను ప్రియని సుధారాణికి ఎదురుగా నిలబెట్టి “అవును సుధా. ఈ రవి , ప్రియల గురించి ఓ ముఖ్యమైన విషయం నీకు తెలియాలి. ఇందాకే నీకు తప్ప మా అందరికీ ఆ విషయం తెలిసింది. ఇప్పుడు నీకు కూడా తెలియాలి అని ఈ ఇద్దరినీ నీదగ్గరకి తీసుకొచ్చాను” అని సమాదానం చెప్పింది.

తన అమ్మ చెప్పిన మాటలు వినిన వెంటనే సుధారాణి “నాకు తెలియని విషయమా ఏమిటది” అని అడుగుతూ ఉంటే నా వెనుక ఉన్న అన్విత తన అమ్మతో “మా నీకు తెలియని ఆ విషయం ఏమిటి అంటే , ఇంకా పెళ్లి కాని ఈ రవి అన్నయ్య తండ్రి కాబోతున్నాడు” అని చెప్పేసింది.

అన్విత అలా చెప్పగానే సుధారాణి “ఆ ! తండ్రి కాబోతున్నాడా ? ఏమంటున్నావే” అని ఆశ్చర్యంగా అడిగింది. అందుకు అన్విత “ఆ అవును మా , నేను చెప్పింది నిజమే . ఈ రవి అన్నయ్య తండ్రి కాబోతున్నాడు . మరి ముఖ్యంగా రవి అన్నయ్య బిడ్డని కడుపులో మోస్తున్నది ఎవరో తెలుసా మా ,నీ మేనకోడలు ప్రియ” అని చెప్పింది.
 
ఆ విషయం వినగానే సుధారాణి నన్ను ప్రియని మార్చి మార్చి కోపంతో చూస్తూ ఉండగా , మళ్ళీ అన్విత “నీకు అన్నయ్య పరిచయం అవ్వడానికన్నా ముందు ప్రియ వదిన , రవి అన్నయ్యకి తెలుసంట . ప్రియ వదిన రవి అన్నయ్యని ప్రేమించింది అని వదిన చెప్పింది మా . అంతేకాదు  రవి అన్నయ్యకి ప్రియ వదిన అంటే చాలా ఇష్టం అని, ఆ ఇష్టంతోనే ఒకరోజు ఒకటయ్యారు అని ; ఇందాక ఇంటి వెనుక ప్రియ వదిన అన్నయ్యతో చెపుతుంటే  మేమంతా విన్నాము” అని చెప్పింది.

నేను ప్రియ ఒకటి అయ్యాము అని తెలిసిన మరుక్షణం సుధారాణి ఏమీ మాట్లాడకుండా అక్కడే మంచం మీద కూర్చొండి పోయి నన్నే చూస్తూ నాతో “నా కూతురు నీ గురించి అలా చెపుతూ ఉంటే మౌనంగా నన్ను చూస్తూ ఉన్నావే , అవన్నీ నిజమో కాదో చెప్పరా” అని నన్ను అడుగుతూ ఉంటే నేను ఇంకా ప్రియ విషయం దాచి పెడితే నన్ను ఎప్పటికీ క్షమించదు అని అర్ధం అయి తనతో “ప్రియ నన్ను ప్రేమించిన మాట నిజమే”అని చెప్పాను.

నా మాట వినిన సుధారాణి “నిజమేనా .. మరి ప్రియ నీకు తెలుసు అని , ప్రియ నిన్ను ప్రేమించింది అని నాకు ఎందుకు చెప్పలేదు ? ఈ విషయాలు అన్నీ నా దగ్గర దాచి నన్ను మోసం చేయాలని అనుకున్నావా రవి” అని సూటిగా నా కళ్ళలోకి చూస్తూ నన్ను అడిగింది.

తను నన్ను అడుగుతూ ఉంటే సుధారాణి దగ్గరకి వెళ్ళి తన కాళ్ళ దగ్గర కూర్చొని తన చేతులు పట్టుకొని తనతో “విజయవాడలో నాకు తెలిసిన ప్రియ మీ ఇంటికి రావడం ఊహించలేదు. అలా అనుకోకుండా ఇక్కడ ప్రియని చూడడంతో షాక్ అయ్యాను . ఆ  టైమ్ లో తన గురించి నీకు చెప్పాలని ఆలోచల రాలేదు సుధా , అంతే . అంతకు మించి నిన్ను మోసం చేయాలని అస్సలు అనుకోలేదు నన్ను నమ్ము” అని తనతో చెప్పాను.

అప్పుడు మళ్ళీ సుధారాణి నాతో “కనీసం ఇందాక ప్రియ నా అన్నయ్య కూతురు అని తెలిసిన తరువాత అయిన , నాకు ప్రియ నిన్ను ప్రేమించింది అనే సంగతి చెప్పాలని అనిపించలేదా రవి . ఇందాక నువ్వు ఎక్కడ నాకు దూరం అయిపోతవేమో అని చాలా బాదపడి ఏడుస్తూ ఉన్నప్పుడైన నీకు చెప్పాలని అనిపించలేదా ? నేను నీకు ఏమీ కానా ? అప్పుడే పరాయి దాన్ని అయిపోయానా , అంతేలే నాకు నీకు ఎలాంటి సంబందం లేదు కదా . అలాంటప్పుడు నాకు చెప్పాలని అనిపించదు కదా” అని చాలా బాదతో చెప్పింది . తను అలా అంటూ ఉంటే నేను సుధారాణితో “ప్లీస్ అలా అనకు , నిజంగా అప్పుడు నీకు చెప్పాలని అనిపించలేదు. నాకు అలా అనిపించనంత మాత్రాన నువ్వు పరాయి దానివి ఎలా అవుతావు అస్సలు కావు ,

గాలికి కొట్టుకుపోతున్న నా జీవితంలోకి ఒక రాణిలా నువ్వు వచ్చావు. నా గత జీవితంలో ఎవరు ఉన్నా, రాబోయే జీవితంలోకి ఎవరు వచ్చినా సుధారాణి అనే నీకు ఎప్పటికీ ఒక ప్రత్యేకమైన స్థానం ఉంది, ఉంటుంది కూడా.  ఇంకెప్పుడూ నువ్వు నాకు పరాయి దానివి అని , నీకు నాకు సంబందం లేదు అని అస్సలు అనకు . చెపుతున్నా నువ్వు నా దానివి” అని చెప్పాను.

నేను చెప్పిన ప్రతీ మాట వినిన సుధారాణి నా మొహాన్ని తన చేతులలోకి తీసుకొని నాతో “ఇలాంటి మాటలు వింటూ ఉంటే నీ మీద ఉన్న ప్రేమ ఇంకా ఇంకా పెరుగుతూ ఉంటుంది రా రవి , నీ బిడ్డకి తల్లి కాబోతున్న నా మేన కోడలు ప్రియ కన్నా ఎక్కువ స్థానాన్ని నాకు ఇచ్చావా. ఈ మాట వింటూ ఉంటే ఏమి మాట్లాడాలో అర్ధం కావడం లేదు తెలుసా” అని అంటూ నా మొహాన్ని తన గుండెలకి హత్తుకుంది.

కొంత సేపు అలాగే హత్తుకొని నన్ను పైకి లేపి తన పక్కన కూర్చో బెట్టుకొని అక్కడ ఉన్న ప్రియ , దివ్య లను ఉద్దేశించి వారితో మాట్లాడుతూ “మమ్మల్ని ఇలా చూస్తూ , మా మాటలు వింటున్న ప్రియ దివ్యలకి మా మద్య ఏముందో అని చాలా సందేహంగా ఉందిగా , నిజమేనా” అని ప్రియ దివ్యలతో అంటూ మంచం మీద నుంచి కిందకి దిగింది.

అలా మంచం మీద కిందకి దిగిన తరువాత ముందుగా ప్రియ దగ్గరకి వెళ్ళి ప్రియతో “నా రవి ప్రతిరూపాన్ని నీ కడుపులో మోస్తున్నావు అని విన్నప్పటి నుంచి చాలా సంతోషంగా ఉంది ప్రియ .  నన్ను రవిని ఇలా చూసిన నీకు , దివ్యకి చాలా చెప్పాలని ఉంది . కానీ, నేను చెప్పింది విన్నాక మీరిద్దరు నన్ను అసహ్యించుకుంటామో అని బయంగా ఉంది” అని సుధారాణి వారిద్దరితో అనింది.

సుధారాణి మాటలు ఆ ఇద్దరూ వినిన తరువాత ప్రియ కన్నా ముందు దివ్య తన మేనత్త సుధారాణి దగ్గరకి వచ్చి తన చెయ్యి పట్టుకొని తనతో “అత్త .. నీతో చిన్నప్పటి నుంచి నేను లేకపోయినా నీ మంచి మనసు ఏమిటో,నువ్వు ఏమిటో మా అమ్మ అప్పుడప్పుడు చెపుతూ ఉంటుంది . మరి నీ మనసు ఏమిటో తెలిసి కూడా నిన్ను మేము అసహ్యించుకుంటామా .. లేదు . అలా ఎప్పటికీ జరగదు” అని చెప్పి తన అక్కతో “నిజమే కదా అక్క” అని అడిగింది.

అప్పుడు ప్రియ “అవునత్త మేము నిన్ను అలా ఎప్పటికీ అనుకోము , నీ మనసులో అలాంటి ఆలోచనలు ఏమీ పెట్టుకోకు” అని తనతో చెప్పింది. ఆ విదంగా ఆ ఇద్దరూ చెప్పిన తరువాత ఉమ సుధారాణి దగ్గరకి వచ్చి తనతో “ఎందుకే అలా అసహ్యించుకుంటారేమో అని బయాపడతావు , ఒక్కటి గుర్తించుకో సుధా .... నువ్వు , నీ మంచి మనసు ఏమిటి అని ; ఇక్కడ ఉన్న అందరికీ తెలుసు . చివరికి నిన్న కాక మొన్న వచ్చిన మన రవికి కూడా . అలాంటప్పుడు మన మద్య ఏమి జరిగిందో నా కూతుర్లకి చెపితే అర్ధం చేసుకుంటారు అని నేను నమ్ముతున్నాను. కాబట్టి నీలో ఉన్న బయాలు వదిలి నువ్వు ఏమి చెప్పాలని అనుకున్నావో చెప్పు. ఎలాగో నీ తరువాత నేను కూడా చెప్పాలిగా. ఇక ఈ రోజుతో మన మద్య ఉన్న అన్నీ దాపరికాలు తొలగిపోవాలి” అని చెప్పింది. 

అప్పుడు ప్రియ “మా నువ్వు కూడా చెప్పాలిగా అని అంటున్నావు అంటే నువ్వు కూడా ఏదో దాచావా ..॥” అని అడిగింది. అప్పుడు ఉమ “అవును ప్రియ , మీ ఇద్దరి దగ్గర నేను దాచి పెట్టిన విషయం ఒకటి ఉంది.  అది నాకు రవికి సంబందించింది, ఆ విషయం మీకు తప్పకుండా చెప్పాల్సిన సమయం వచ్చింది”అని చెప్పగానే దివ్య “ఇక్కడ నాకు తెలియకుండా చాలా విషయాలు జరిగాయి అనమాట , అదికూడా బావ వచ్చిన రోజు నుంచి కదా” అని అడిగింది.

అప్పుడు సుశీల “నిజమే దివ్య , నీకుతెలియకుండా కొన్ని జరిగాయ్. అవి నీకు  తెలియకూడని విషయాలు అని వాటి గురించి నీ దగ్గర ప్రస్తావించలేదు.  కానీ ఇప్పుడు మీ అమ్మ చెప్పినట్టు నీకు చెప్పే సమయం వచ్చింది , అని నాకు కూడా అనిపిస్తూ ఉంది” అని చెప్పింది.

సుశీల గారి మాటలు వినిన తరువాత దివ్య నా దగ్గరకి వచ్చి నాపక్కన కూర్చొని నాతో  “అమ్మ , నానమ్మ, సుధా అత్త మాటలు అన్నీ విన్నాక ఒకటి మాత్రం అర్ధం అయింది బావ . వీళ్ళకి నీకు మద్య ఏదో జరిగింది , ఆ విషయం  గురించే చెప్పాలని అనుకుంటున్నారు.  అయితే వాళ్ళు మాకు చెప్పాలని అనుకున్న విషయం చెప్పడానికన్నా ముందు , నీనుంచి నాకు ఒక సమాదనం కావాలి . అందుకని నిన్నో విషయం అడుగుతా నిజం  చెపుతావా” అని అడిగింది.

దివ్య అలా అడిగితే అందుకు “అడుగు దివ్య చెపుతా” అని అన్నాను. అప్పుడు దివ్య నాతో “నువ్వు , మా అక్క ప్రియని ప్రేమించావు కాబట్టే కదా నాతో పెళ్ళికి ఇంకా ఒప్పుకోలేదు, అందుకనే ఇందాక తాతయ్య అడిగితే సమాదనం చెప్పకుండా మౌనంగా ఉన్నావు ”అని అడిగింది.

అందుకు నేను “అవును దివ్య ప్రియని నేను ప్రేమించాను . కాబట్టే నీతో పెళ్లి అని అనగానే ఏమీ చెప్పకుండా మౌనంగా ఉన్నాను. అలాగే నీతో పాటు ఇక్కడ ఉన్న అందరికీ ఇంకో విషయం చెప్పాలి అది ,  మరి ముఖ్యంగా సుధారాణి గారికి చెప్పాలి .

ప్రియ నీకు అక్క అని , ఉమ గారికి పెద్ద కూతురు అని నాకు తెలియదు. అసలు సుధారాణి గారు ప్రియకి అత్త అని నాకు తెలియదు. అనుకోకుండా సుధారాణి గారిని కలవడం , ఇక్కడికి మీ ఇంటికి రావడం, అంతా ఒక యాదృచ్చికంగా జరిగింది. అంతేకానీ నేను కావాలని ఏమి అనుకోని చేసింది కాదు” అని అన్నాను.

నా మాటలు అన్నీ వినిన తరువాత దివ్య తనకి “ఎవరు నమ్మినా నమ్మక పోయినా నువ్వు అన్నట్టు ఇదంతా యాదృచ్చికమే అని నేను నమ్ముతున్నాను బావ” అని నాతో చెప్పి తరువాత తనకి ఎదురుగా ఉన్న తన అక్క ప్రియ తో “నేను కూడా ఈ రవి బావని ప్రేమించాను అని నీకు తెలిసి , నీ బిడ్డకు తండ్రి అయిన బావని నాకు ఇవ్వడానికి సిద్దం అయ్యావా అక్క... ఈ చెల్లి కోసం రవి బావని ఒదులువడానికి సిద్దం అయ్యావా ! ఎందుకు ?”అని అడిగింది.
అప్పుడు ప్రియ “ఎందుకు అని పిచ్చి ప్రశ్న ఏమిటే దివ్య ; నువ్వేమైన పరాయి దానివా ? కాదుగా. నువ్వు నా చిట్టి ముద్దుల చెల్లివి కదా. మరి నువ్వు ప్రేమించిన రవిని నీకు సొంతం చేయడానికి ఆమాత్రం నేను చేయలేనా” అని చెప్పి తన వెనుక ఉన్న తన అమ్మ ఉమతో “చూశావా మా , నీ చిన్న కూతురు ఎందుకు అని నన్ను అడుగుతుంది . దాని కోసం నేను ఆ మాత్రం చేయలేనా చెప్పు” అని తన అమ్మ చేయిని పట్టుకొని అడుగుతూ ఉంది.

అప్పుడు దివ్య “నేను ప్రేమించాను అని ఒక్క కారణం వల్ల నువ్వు రవి బావకి దూరం అవతావా అక్క ; నిజం చెప్పు రవి బావని పెళ్లి చేసుకోవాలి అని నీకు లేదా , తనతో కలిసి జీవితం గడపాలీ అనే ఆశ లేదా చెప్పు”అని ప్రియని సూటిగా అడిగింది.

అందుకు ప్రియ ఏమి సమాదనం చెప్పక మౌనంగా ఉండే సరికి ఉమ “నువ్వు ప్రేమించిన రవినే నీ చెల్లి కూడా ప్రేమించిచింది అని తెలిసి , నీ ప్రేమని మా అందరికీ చెప్పకుండా నీలోపలే దాచుకున్నావు . అలా నీలోనే దాచుకొని నీ చెల్లి పెళ్లి చేయడానికి సిద్దం అయ్యావు . నీ చెల్లి కోసం ఇంత చేసావంటే నీ మనసు చాలా పెద్దది ప్రియ . కానీ మీరిద్దరూ ఈ రవినే ప్రేమించారు... ఇద్దరిలో ఏ ఒక్కరి ప్రేమ విఫలం అయిన మీ ఇద్దరి అమ్మగా నేను తట్టుకోలేను .. ఇప్పుడు ఎం జరుగుతుందో అని చాలా ఆందోళనగా ఉంది” అని చెప్పి తన కూతుర్లని ప్రేమగా హత్తుకుంది.

ఆ ముగ్గురి ప్రేమ చూసిన నేను “మీలో ఒకరంటే ఒకరికి ఉన్న ప్రేమని , చూస్తూ ఉంటే చాలా ఆనందంగా ఉంది … అదే సమయంలో ఉమ గారి ఆందోళనకి ఒక రకంగా నేనే కారణం అని చాలా బాధగా ఉంది”అని అన్నాను.
నా మాటలు విని సుధారాణి నా దగ్గరకి వచ్చి నాతో “దీనికి కారణం నువ్వు కాదు రవి , ఆరోజు నిన్ను చూసి నీ మీద మనసు పడి నిన్ను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చిన నేనే , నా వాళ్ళు బాద పడడానికి కారణం” అని చెప్పింది.

సుధారాణి మాటలు వినిన ప్రియ “అదేంటి అత్త నువ్వు రవి , మేము బాద పడుతున్నాము అని అంటున్నారు . అసలు నువ్వు రవిని ఇక్కడికి తీసుకురాకుండా ఉంటే , నేను నా జీవితాంతం ఈ రవి కోసం వెతుకుతూ బాద పడుతూనే ఉండేదాన్నేమొ

అలా కాకుండా నీకు తెలియకుండా నువ్వే నా రవిని ఇక్కడికి తీసుకొచ్చి నా సంతోషానికి కారణం అయ్యావు అత్త” అని చెప్పింది.

అప్పుడు సుధారాణి “అలా కాదు ప్రియ” అని ఏదో చెప్పబోతుండగా ప్రియ “ఒక్క నిమిషం అత్త , నీతో ఒకటి మాట్లాడాలి” అని అంటూ తనని నా పక్కకి తీసుకొచ్చి మంచం మీద కూర్చోపెట్టి ప్రియ కూడా తనకి మరో పక్క కూర్చొని తనతో “రవి అనుకుంటున్నట్టు , లేదా నువ్వు అనుకుంటున్నట్టు ఇక్కడ నేను గాని నా చెల్లి దివ్య కానీ ఎవ్వరమూ బాద పడడం లేదు , ఇది నిజం. ఇంకెప్పుడూ మీరిద్దరూ అలా అనుకోకండి.

ఇక రవి మీద నీకు ఉన్న ప్రేమ నాకు ఎలా తెలిసిందో నీకు చెపుతా అత్త అది చెప్పాక నాలో ఉన్న కొన్ని సందేహాలు కూడా చెపుతాను. వాటికి సమాదనం నాకు చెప్పాలి” అని చెప్పి మళ్ళీ సుధారాణితో ప్రియ “ఇందాక ఇదే గదిలో రవి నీకు దూరం అవుతాడేమో అని నువ్వు బాద పడుతూ ఏడుస్తూ ఉన్నావుగా అత్త , అప్పుడు రవి నిన్ను ఓదార్చుతూ నీతో అనిన మాటలు  నేను ఆ గుమ్మం దగ్గర నుంచి విన్నాను , చూశాను.

అప్పుడు రవి మాటలలో నాకు అర్ధం అయింది ఏంటంటే రవి అంటే నీకు చాలా ఇష్టం అని. సరిగ్గా చెప్పాలంటే నువ్వు రవిని ప్రేమిస్తున్నావు అని . ఇంకా దివ్యతో రవికి పెళ్లి అని తెలిసి నీ నుంచి రవి ఎక్కడ దూరం అయిపోతాడేమో అని చాలా బాద పడ్డావ.  అది కూడా నేను చూశాను.

అప్పుడే రవి కూడా నిన్ను ఎప్పటికీ వదులుకోడు అని చెప్పడం నేను విన్నాను. ఆ సమయంలో గదిలోకి చూసా అత్త .  నువ్వేమో రవిని ముద్దు పెట్టుకున్నావు . అది కూడా పెదాలపై. పక్కనే నానమ్మ ఇంకా అన్విత కూడా ఉన్నారు. వారిద్దరు ఉన్నా కూడా వాళ్ళు పెద్దగా రేయాక్ట్ అవ్వలేదు , వాళ్ళు ఏమి అనడం లేదు.

అప్పటి నుంచి నాకు అర్ధం కానీ విషయం ఏమిటి అంటే ; నా మేననత్త అయిన నీకు రవికి మద్య ప్రేమతో పాటు ఇంకా ఏమైన ఉందా ? ఆ విషయం నానమ్మకి కూడా తెలుసా ? అని .

అంతే కాదు , మామూలుగా నేను తల్లిని కాబోతున్నాను అని అమ్మకి తెలియగానే నా మీద కోప్పడాలి కదా, కానీ అమ్మ ముఖం లో సంతోషం ఉంది . అది ఎందుకో అర్ధం కావడం లేదు . వీటన్నిటికీ సమాదానాలు ఎవరు చెపుతారో” అని తన సందేహాలని తన ఆలోచనలను చెప్పింది.

ప్రియ చెప్పిన మాటలు విన్నాక సుధారాణి తన గుండెల నిండా గాలి పీల్చుకొని ప్రియ ఇంకా దివ్య లతో “నాకు రవికి మద్య జరిగిన సంగతి ఇంకా దాచిపెడితే ప్రయోజనం లేదు, అందుకే నేను చెపుతున్నాను.  నువ్వు , దివ్య జాగ్రత్తగా వినండి . ఇప్పుడు నేను చెప్పింది విని మీరిద్దరూ అర్ధం చేసుకుంటారు అని నమ్ముతూ నా గురించి నేనే చెపుతున్నా.

రవికి నాకు మద్య , ప్రేమ కన్నా ఇంకా పెద్ద సంబందమే ఉంది . అది రక్త సంబందం మాత్రం కాదు అని,  కచ్చితంగా చెప్పగలను . అది నిజం కూడా.

ఇక నాకు రవికి ఇదివరకు ఎలాంటి పరిచయం కూడా లేదు . అనుకోని ప్రయాణంలో ఎప్పుడైతే రవిని నేను చూసి తన మనసు గురించి తెలుసుకున్నానో అప్పుడే ఆ క్షణమే నా భర్త స్థానంలో రవిని ఊహించుకున్నాను.

ఒంటరిగా నేను ఈ ఇంటికి వస్తున్న సమయంలో నాకు తోడుగా నాతో వచ్చిన రవి ,  నన్ను కంటికి రెప్పలా చూసుకున్నాడు. ఆ రోజు ఇంకా బలంగా నిర్ణయయించుకున్నా వీడితో జీవితాంతం కలిసి ఉండాలని నా జీవితాన్ని వీడికి ఇవ్వాలని.

సరిగ్గా చెప్పాలంటే ఈ ఇంటికి రాగానే నాకు నేనుగా నా ఇష్ట ప్రకారం నా ఆడతానాన్ని రవికి ఇవ్వాలని ఆశ పడ్డాను ,అందుకోసం రవిని నా అందాలతో రెచ్చగొట్టి వాడిలో కామం పెంచి వాడికి నా ఆడతనం ఇచ్చాను . ఇద్దరం శారీరకంగా ఇక్కటి అయ్యాము . ఇద్దరం సెక్స్ చేసుకున్నాము.

ఒక సారి కాదు ఇప్పటికీ మూడు సార్లు చాలా కసిగా సెక్స్ చేసుకున్నాము ” అని చెప్పేసింది.

ఎప్పుడైతే సుధారాణి చెప్పడం ఆపేసిందో అప్పుడు దివ్య ఇంకా ప్రియ ఇద్దరూ షాక్ అయ్యారు. ఆ తరువాత ముందుగా “రవి నీతో సెక్స్ చేశాడా !” అని ప్రియ ; “బావ నీతో సెక్ చేశాడా !” అని దివ్య ఇద్దరూ అడగడంతో సుశీల గారు మాట్లాడుతూ “సుధా చెప్పింది నిజమే . రవి సుధా ఇద్దరూ శారీరకంగా ఒకటి అయ్యారు . అంతేకాదు రవి ఈ ఇంటికి వచ్చిన రోజున ఎప్పుడైతే సుధారాణితో చేశాడో అదే రోజు మద్యానం నాతో కూడా...” అని మొత్తం చెప్పకుండా చిన్నగా సిగ్గుపడుతూ ఉంది.

సుశీల మాటలు అర్ధం చేసుకున్న దివ్య “హలో నానమ్మ ఏంటి సిగ్గుపడుతున్నావు ... నీతో కూడా అని అంటే అర్ధం ఏమిటి” అని అడిగింది. అప్పుడు సుశీల గట్టిగా ఊపిరి తీసుకొని తన మనవరాలు దివ్యతో సూటిగా “ఇదిగో మనవరాల , నీ అత్త సుధారాణిలా సెక్స్ అని ఇంగ్లీష్ లో చెప్పడం కన్నా ఘాటుగా తెలుగులోనే చెపుతా విను ... ఆరోజు మద్యానం నేను నా సళ్ల చీలికని ఈ రవికి చూపించి వాడే నా మీద పడి నా పూకులో వాడి మడ్డ పెట్టి కసిగా దెంగేలా చేశాను, వాడి దెంగుడు సమ్మగా అనుభవించాను” అని చెప్పింది.

ఎప్పుడైతే సుశీల అలా పచ్చిగా చెప్పిందో అప్పుడు దివ్య ప్రియ ఇద్దరూ నన్ను ఒక సారి కోపంగా చూశారు . ఆ వెంటనే అన్విత తన అమమ్మ సుశీల తో మాట్లాడుతూ “అమ్మో అమ్మమ్మ నువ్వు కూడా రవి అన్నయ్య తో దెంగించుకున్నావా హుం సూపర్”అని చెప్పి మళ్ళీ “రవి అన్నయ్య , ఎలా దెంగాడు అమ్మమ్మ అన్నయ్య దెంగుడు ఎలా ఉంది” అని అడిగింది.

అప్పుడు దివ్య “నాకు తెలియకుండా బావ తో ఒక్కొక్కరు చేసిన పనులు చెపుతూ ఉంటే అవన్నీ విని నేనేమో షాక్ లో ఉంటే నువ్వేమో సూపర్ అని అంటూ ఎలా చేశాడు అని అడుగుతున్నావా, నువ్వు కాస్త ఆగవే అన్వి”అని అన్విత తో చెప్పి వెంటనే వాళ్ళ నానమ్మ తో దివ్య “నానమ్మ ఏమిటే ఆ బూతు మాటలు అలా పచ్చిగా చెపుతున్నావ్”అని అడిగింది. ఆ వెంటనే ప్రియ కూడా “అవును నానమ్మ నువ్వు అలా బూతులు మాట్లాడడం ఏంటి , రవి నితో సెక్స్ చేయడం ఏమిటి” అని అడిగింది.

అప్పుడు సుశీల వాళ్ళతో “బూతులు ఏమిటా జరిగిందే కదా నేను చెప్పింది” అని అంటే అప్పుడు ప్రియ “అదికాదు నానమ్మ , ఈ రవి సుధా అత్తయ్యని దెంగాడు అని తెలిసి నువ్వు కూడా ...” అని చెప్పడం ఆపేసి మళ్ళీ “అమ్మో నానమ్మ నువ్వు బూతులు మాట్లాడుతూ ఉంటే నా నోటి నుంచి కూడా బూతులు వచ్చేస్తున్నాయి హుం” అని చెప్పి మౌనంగా ఉంది.

అప్పుడు సుశీల గారు ప్రియతో “పర్లేదులె ప్రియ ఇక్కడ మనమేగా ఉన్నావు బూతులు మాట్లాడిన ఇబ్బంది లేదులే” అని చెప్పి మళ్ళీ “అవును నువ్వు అంటున్నట్టు నా కూతురు సుధారాణిని రవి దెంగాడు అని తెలిసి కూడా నేను వాడితో దెంగుడు కి సిద్దం అయ్యాను అది నిజమే , కానీ అందుకు కారణం ఉంది. రవి సుధారాణిని దెంగిన తరువాత సుధారాణి మొఖంలో ఉన్న సంతోషాన్ని నేను చూశాను . నా కూతురు సంతోషానికి కారణం అయిన రవి అంటే ఆ క్షణం నాకు ఇష్టం మొదలైంది , ఆ ఇష్టం కోరికగా మారి రవితో దెంగుడుకి దారి తీసింది ....” అని చెప్పింది.

తన నానమ్మ మాటలు విన్నాక ప్రియ “ఓహో అందుకేనా నానమ్మ , నువ్వు ఇందాక అత్త రవిని ముద్దు పెట్టుకున్నా ఏమీ అనలేదు” అని ఆగిడితే సుశీల “అవును , సుధా రవి మద్య జరిగిన దెంగుడు నాకు తెలుసు కాబట్టి వాళ్ళు నా ముందే ముద్దు పెట్టుకున్న ఏమి అనలేదు . ఆ , మరో విషయం ఏమిటి అంటే నాకు తెలుసు అని రవికి సుధారాణి కి కూడా తెలుసు .. అందుకే వాళ్ళు నా ముందు ముద్దు పెట్టుకోడానికి బయపడలేదు ” అని చెప్పింది.

ఆ తరువాత ప్రియ నాతో“రవి , నువ్వు కూడా నీ ఇష్టం తోనే సుధా అత్తతో నానమ్మ తో సెక్స్ చేశావు కదా” అని అడిగింది. అందుకు నేను “అవును ప్రియ , నిజంగా నా ఇష్టం తోనే చేశాను” అని చెప్పాను. అప్పుడు ప్రియ తన చెల్లితో “విన్నావా దివ్య ఎలా చెపుతున్నాడో” అని అనగానే నా పక్కన ఉన్న దివ్య నాకు బాగా దగ్గరగా వచ్చి తన అక్కని చూస్తూ “అక్కా ఇంకా నీకు అర్ధం కాలేదా , నువ్వే ఎలా రవి బావ ని ఇష్టపడి తనతో సెక్స్ చేశావో అలాగే అత్త నానమ్మ ఇద్దరు కూడా బావని ఇష్టపడి బావతో సెక్స్ చేశారు”అని చెప్పింది.

ఆ తరువాత దివ్య అన్విత తో “ఈ విషయం నీకు కూడా తెలుసా అన్వి” అని అడిగింది. అప్పుడు అన్విత “సారీ వదిన నాకు , అమ్మ అన్నయ్య ల గురించి ఉదయమే తెలిసింది . నీకు చెప్పాలని అనుకున్న కానీ రవి అన్నయ్యకి నాకు మద్య కొంచెం జరిగితేనే చాలా బాద పడ్డావు . అలాంటి నీకు అమ్మ గురించి చెప్పితే మళ్ళీ నువ్వు ఎక్కడ బాదపడతావో అని చెప్పలేదు” అని చెప్పింది. ఆ విషయం విని ప్రియ “నీకు రవి కి మద్య ఎం జరిగిందే అన్విత , కొంపదీసి రవి నిన్ను కూడా దెంగాడా”అని అడిగింది.

అప్పడు దివ్య“హుం బావ చేసిన పనికి దెంగుడు అని పేరు పెట్టాలో కూడా తెలియదు తెలుసా అక్క” అని చెప్పింది. అప్పుడు ప్రియ సందేహంగా “అదేంటే అలా అంటావు”అని అడిగితే దివ్య“బావ దెంగకుండా తన మడ్డ ముందు బాగం మాత్రమే అన్విత పూకులో పెట్టి కదలకుండా రాత్రంతా ఉన్నాడంట” అని చెప్పింది.

అప్పుడు ప్రియ పైకి లేచి నాకు ఎదురుగా వచ్చి “దాదాపుగా ఇక్కడ ఉన్న అడోళ్ళ అందరి పూకుల్లో ని మడ్డ పెట్టేశావా స్వామి ఇక ఇక్కడ మిగిలింది మా అమ్మ నా చెల్లి దివ్య అంతేగా ఆ ఇద్దరినీ ఎందుకు వదిలేసావు వాళ్ళని కూడా దెంగాల్సింది గా” అని అంటూ ఉంది.

అప్పుడే ఉమ గారు మాట్లాడుతూ “నువ్వు వచ్చే ముందే ఈ రవి నన్ను చాలా కసిగా దెంగాడే ప్రియ, ఇక ఇక్కడ మిగిలింది నీ చెల్లి దివ్య ఒక్కటే .

మరో విషయం , నా మనసుకు నచ్చి నన్ను దెంగిన రవి , నిన్ను ప్రేమించాడు నిన్ను తల్లిని చేశాడు అని. ఆ విషయం తెలియగానే సంతోషం వేసింది. మరి ముఖ్యంగా నా రవి ప్రతిరూపాన్ని నీ కడుపులో మోస్తున్నావు అని తెలిసి నీ మీద అస్సలు కోపం రాలేదు . అందుకే ఇందాక రవి నిన్ను తల్లిని చేశాడు అని విన్నాక నాకు కోపం రాకపోడానికి కారణం.

ఇంతటితో ఇందాక నువ్వు అడిగిన అన్నీ సందేహాలంకి సమాదానాలు దొరికాయిగా ప్రియ ” అని అనింది. ఉమ మాటలు అన్నీ విన్నాక ప్రియ “హా దొరికాయి దానితో పాటు ఇక్కడ ఏమి జరిగిందో ఇప్పుడు పూర్తిగా అర్ధం అయిందిమా”  అని సమాదనం చెప్పింది. ఆ తరువాత దివ్య తన అమ్మని నేను దెంగాను అని వినిన తరువాత “బావ నిన్ను కూడా దెంగాడా, సరిపోయింది. మరి నేనొక్కదాన్ని ఎం చేశానో” అని తన అమ్మతో అనిన తరువాత నాతో “ఎం బావ నన్ను ఎందుకు దెంగకుండా వదిలేశావో చెప్పు” అని అడిగింది.

అప్పుడు ప్రియ తన చెల్లితో “ఒసే అలా అడగాకే తల్లీ ఇప్పుడు దెంగినా దెంగుతాడేమో నీ బావ” అని చెప్పి నాతో “సరే మొత్తానికి నా అమ్మని అత్తని నానమ్మని కూడా తమరు దెంగారని తెలిసింది. నిజానికి ఈ విషయాలు అన్నీ ఒక్కొక్కటిగా తెలుస్తూ ఉంటే మొదట నీమీద చాలా కోపంగా వచ్చింది రవి. కానీ నాలాగే నా వాళ్ళు కూడా నిన్ను ఇష్టపడి ప్రేమించి నీతో దెంగించుకున్నారు నువ్వు కూడా దెంగావు అని అర్ధం అయింది.

వీళ్లందరూ నా వాళ్ళు అనే ఒకే కారణం వల్ల నీ మీద నాకు ఉన్న కోపాన్ని వదిలేస్తున్నా... కానీ గుర్తుంచుకో చాలా పచ్చిగా చెపుతున్నా నా పూకు , నా చెల్లి దివ్య పూకు,  ఇంకా నా వాళ్ళ పూకులు మాత్రమే నువ్వు దెంగాలి . మావి చాలలేదు అని బయట పూకుల దగ్గరకి వెళ్లాలని ఆలోచన కూడా రాకూడదు చెపుతున్నా సరేనా ” అని అడిగింది.

అప్పుడు “లేదు ప్రియ అలా వెళ్ళను” అని చెప్పి మళ్ళీ తనతో “ఇప్పుడు నా మీద నీ మేనత్త సుధా మీద నీకు దివ్య కి కోపం లేనట్టే కదా” అని అడిగాను. అప్పుడు ప్రియ “మీ ఇద్దరి మీదే కాదు మా అమ్మ మీద నానమ్మ మీద ఇక చివరకి నా చిట్టి మరదలు ఈ అన్విత మీద కూడా లేదు ....” అని చెప్పింది. ఆ వెంటనే దివ్య కూడా “లేదు బావ నాకు కూడా ఎలాంటి కోపం లేదు” అని చెప్పింది. 

ఆ తరువాత ప్రియ ,  సుధారాణి తో “అత్త నువ్వు అనుకున్నట్టు నీ రవి ఎక్కడికీ వెళ్ళడు ఎవరూ నీ నుంచి దూరం చేయరు ఇది తన బిడ్డని నా కడుపులో మోస్తున్న నీ మేన కోడలు ప్రియ మాట గుర్తుంచుకో . ఇక ఎప్పుడూ నువ్వు ఏడవడం నేను చూడకూడదు.. ఇందాక నువ్వు ఏడవడం నేను చూడలేక పోయా అత్త తెలుసా” అని చెప్పింది.

అప్పుడు సుధారాణి “చాలా సంతోషంగా ఉంది ప్రియ. అసలు నాకు రవి నిన్ను ప్రేమించిన సంగతి తెలియదు ప్రియ అందుకే రవితో ఒకటయ్యాను”అని చెప్పింది. అప్పుడు ప్రియ “అంటే ఇప్పుడు రవితో దెంగించుకోవా ... అలా వద్దు చెప్పానుగా అత్త . మీరందరూ నావాళ్ళు , అందరమూ ఈ రవి గాడి మీదనే మనసు పడ్డాము , ఇక అందరమూ కలిసి రవితో సంతోషంగా దెంగించుకుంటూ కాపురం చేద్దాం”అని చెప్పి “ఏమంటావె దివ్య” అని అడిగింది.
అప్పుడు దివ్య “నేనేమంటాను సరే అంటాను, నువ్వు చెప్పినట్టే అందరమూ కలిసి బావతో కాపురం చేద్దాం” అని చెప్పింది.

ఆ తరువాత అన్విత “హమ్మయ్య మొత్తానికి మన మద్య జరిగినవి అన్నీ ఎలాంటి దాపరికాలు లేకుండా మనకి తెలసిపోయాయి. ఇక మీదనుంచి మన మద్య ఎలాంటి దాపరికాలు ఉండకూడదు ఏమంటారు వదినలు” అని అడిగితే అప్పుడు ప్రియ “అవునే మరదలా మన మద్య ఎలాంటి దాపరికాలు ఉండకూడదు” అని చెప్పి నాతో “ ఏమండీ రవి విన్నారుగా తమరి చెల్లి ఏమన్నదో . ఇకనుంచి మన మద్య ఎలాంటి దాపరికాలు ఉండకూడదు”అని చెప్పింది.

అప్పుడు ఉమ గారు “ఇక నా అల్లుడు నన్ను దెంగినా మీకు చెప్తాడు లేవే ప్రియ . కానీ అసలు నువ్వు రవిని ఎక్కడ కలుసుకున్నావో ? మీ ఇద్దరూ ఎప్పుడు ఒకటయ్యారో ? నువ్వు ఎలా తల్లివి అయ్యావో ? అది చెప్పు మేము అందరం వింటాము” అని అనింది. ఆ వెంటనే దివ్య కూడా “అవును అక్క అమ్మ అడిగినట్టు బావని ఎలా కలిశావో ఇంకా బావ నిన్ను ఎలా దెంగాడో మొత్తం చెప్పవా” అని అడిగింది.

అప్పుడు సుశీల కూడా “అవునే ప్రియ అది చెప్పవే వింటాము” అని అంటూ ఉంటే ప్రియ నా వైపు చూసి
“హలో సర్ అలా ఇంకా మౌనంగా ఉన్నారే , తమరు లేచి ఇక్కడ వస్తే ఇద్దరం కలిసి మన గురించి మన వాళ్ళకి చెపుదామ . అందరూ మనకి ఎదురుగా కూర్చొని వింటారు” అని చెప్పింది.


అప్పుడు అన్విత “మా ఇప్పుడు అన్నయ్య వదినని ఎలా దెంగాడో పూస గుచ్చినట్టు చెపుతుంటే మన వింటూ మన చేతులతో పని కానిద్దాం ఏమంటావు” అని అనగానే సుధారాణి తన కూతురుతో “అబ్బా మళ్ళీ మొదలెట్టావా నీ అల్లరి . నువ్వు వచ్చి నా పక్కన కూర్చుంటే వాళ్ళు చెప్పడం మొదలు పెడతారు” అని చెప్పింది.

ఆ తరువాత అన్విత, సుధారాణి పక్కకి వెళ్ళి కూర్చున్న తరువాత అదే గదిలో ఉన్న ఒక నులక మంచాన్ని నేను తెచ్చి , వాళ్ళు కూర్చొని ఉన్న మంచానికి పక్కగా వేసి దాని మీద నేను ప్రియ కూర్చున్నాము . ఇక సుధారాణి గదిలో మంచం మీద మద్యలో సుశీల , ఉమ,  సుధారాణి కూర్చొని ఉంటే అన్విత , దివ్య ఇద్దరూ మంచానికి చెరో చివర కూర్చొని ఉన్నారు. వాళ్ళ అందరికీ ఎదురుగా నేను ప్రియ నులక మంచం మీద కూర్చొని మా మొదటి కలయిక ఎలా జరిగిందో చెప్పడానికి సిద్దంగా ఉన్నాము. 

కథ ఇంకా కొనసాగుతుంది ......
Like Reply
#72

ఇప్పటిదాకా కామెంట్ చేసిన అందరికీ ధన్యవాదాలు thanks
[+] 2 users Like Ravi9kumar's post
Like Reply
#73

****
Update 28
నేను చెప్పబోతున్న విషయాన్ని వినడానికి అందరూ సిద్దంగా ఉండగా వారితో నేను మాట్లాడుతూ “
నేను పుట్టింది ఎక్కడో నాకు తెలియదు కానీ, నేను పెరిగింది మొత్తం వైజాగ్ లో. నా చిన్నప్పుడే అమ్మ నాన్న చనిపోవడంతో వైజాగ్ లోని ఒక ఆశ్రమం లో పెరిగాను. అక్కడే ఉంటూ డిగ్రీ వరకు చదువుకున్నా. అలా చదువుకుంటూ అవకాశం ఉన్నప్పుడల్లా చేతికి దొరికిన పని చేస్తూ ఉండేవాడిని. డిగ్రీ అయిపోయాక ఆశ్రమం నుంచి బయటకి వచ్చి ఏదైనా ఉద్యోగం చేద్దాం అని అనుకున్నా. కానీ , ఈ సమాజంలో ప్రతిభతో పనిలేకుండా డబ్బు ఉంటేనే ఉద్యోగం అని అర్ధం చేసుకునే సరికి నా జీవితం రోడ్డు మీదకి వచ్చేసింది.

ఒక పూట తింటూ కూలి పనికి పోతూ ఒక రెండు సంవత్సరాలు దాకా గడిపాను. అప్పటికే నా పరిస్తితి ఎటూ తోచలేని స్తితిలో ఉండగా విజయవాడలో కేటరింగ్ పనిలో హెల్పర్ గా కొంత మంది కావాలనే ఒక ప్రకటన చదివాను. విజయవాడ వెళ్లాలని నిర్ణయించుకొని నా దగ్గర ఉన్న 500 వందలు చేతిలో పట్టుకొని చివరికి విజయవాడ చేరుకున్నాను. నేను విజయవాడ చేరిన రోజు , ఇప్పటి నుంచి సరిగ్గా 15  రోజుల వెనుక.

ఎట్టకేలకు ఆ కేటరింగ్ పనిలో చేరడానికి ఆ ఆడ్రస్ దగ్గరకి , రోడ్డు మీద ఒక పక్కగా వెళ్తూ ఉండగా ఒక కార్ నన్ను వెనుక నుంచి గుద్ది ఆపకుండా వెళ్ళిపోయింది. ఆ గుద్దడం గుద్దడం గాల్లో ఎగిరి రోడ్డుకు ఉన్న డివైడర్ పక్కన పడ్డాను. తలకి ఏదో బలమైన దెబ్బ తగిలింది అని నాకు తెలిస్తూ ఉండగా నా కళ్ళు నెమ్మదిగా మూతపడడం మొదలయ్యాయి.

నా కళ్ళు పూర్తిగా మూతపడని కొద్ది క్షణాలలో ఒక అమ్మాయి నా దగ్గరకి వచ్చి నా తలని తన చేతులతో పట్టుకొని అప్పుడే ఆంబులెన్స్ కి ఫోన్ చేయడం నేను వినిన చివరి మాట . ఆ తరువాత మైకంలోకి వెళ్లిపోయాను. ఇక నేను కళ్ళు తెరచి చూసే సరికి నా ముందు ఒక అమ్మాయి డాక్టర్ కోట్ వేసుకొని నిల్చొని నేను కళ్ళు తెరవడం చూస్తూ నాతో ‘నేను కనిపిస్తున్నానా  ? నా మాటలు వినిపిస్తున్నాయా ?’ అని నాతో అంటూ ఉంది.

ఆ క్షణం ఆ అమ్మాయి గొంతు నాకు చాలా స్పష్టంగా వినిపించడంతో ఆ గొంతుని నేను గుర్తు పట్టాను. నేను స్పృహ కోల్పోయే ముందు వినిన అదే గొంతు  ఈ అమ్మాయి గొంతు ఒకటే , ఆ రోజు ఆంబులెన్స్ కి ఫోన్ చేసిన ఆ అమ్మయి కచ్చితంగా ఈ అమ్మాయే అని నాకు అర్ధం అయింది.

నేను కళ్ళు తెరచి పైకి లేచి చూసే సరికి నాకు ముందు ఉన్న ఆ అమ్మాయి మరెవరో కాదు ప్రియ. అప్పుడే మొదటి సారి ప్రియని చూశాను. నేను కళ్ళు తెరిచాను అనే ఆనందం తన కళ్ళలో చాలా స్పష్టం గా కనిపించింది. తను ఎందుకు ఆనంద పడుతుందో అప్పుడు నాకు తెలియదు.

ఆమె నాతో కనిపిస్తున్నానా అని అడుగుతూ ఉంటే నేను అందుకు బదులుగా ‘కనిపిస్తున్నారు’ అని చెప్పాను.  
నేను కళ్ళు తెరవగానే ప్రియ పక్కన ఉన్న మరో అమ్మాయి నాతో మాట్లాడుతూ ‘హమ్మాయ్ కళ్ళు తెరిచావా , తెలుసా .. నువ్వు ఎప్పుడెప్పుడు కళ్ళు తెరుస్తావా అని రోజూ ఎదురు చూస్తూ ఉండేది ఈ ప్రియ , నిన్ను ఆ రోజు కార్ గుద్ది వెళ్ళిన తరువాత ఈ ప్రియనే ఆంబులెన్స్ కి ఫోన్ చేసి ఈ హాస్పిటల్ లో చేర్పించింది. అసలు నువ్వు ఎన్ని రోజులు స్పృహలోకి రాకుండా ఉన్నావో తెలుసా ఇప్పటికి 5 రోజులు అయింది’ అని చెప్పింది.

ఆ అమ్మాయి మాటలు విన్నాక అప్పుడు నాకు పూర్తిగా అర్ధమయిన విషయం ఏమిటి అంటే నేను అనుకున్నట్టు ఈ అమ్మాయే ఆ రోజు నన్ను కాపాడి ఇక్కడ చేర్పించింది అని. ఇక ఆ  అమ్మాయి పేరు ప్రియ అని..  ఆ ప్రియనే ఇప్పుడు నా పక్కన ఉన్న ప్రియ” అని అంతవరకు జరిగింది సుధారాణి వాళ్ళతో చెప్పాను.

ఆ తరువాత నా పక్కన ఉన్న ప్రియ నాతో “అంత వరకు ఆపు రవి , ఆ 5 రోజులు ఎంజరిగిందో నేను చెపుతాను” అని నాతో చెప్పి వెంటనే అక్కడ ఉన్న వాళ్ళతో మాట్లాడుతూ “ మీకు తెలిసిందే కదా మా , వైజాగ్ లో నా మెడిసన్ కోర్సు కంప్లీట్ చేసుకున్న వెంటనే విజయవాడ gov హాస్పిటల్ లో డ్యూటి డాక్టర్ గా జాబ్ వచ్చి అక్కడకి వెళ్ళాను కదా . విజయవాడకి వెళ్లి ఒక హౌస్ రెంట్ కి తీసుకొని  నా జాబ్ చేస్తూ చేస్తూ రెండు నెలల గడిచి పోయాయి . అలా గడుస్తుతండగా ఒక రోజు ఎప్పటిలా హాస్పిటల్ కి నా స్కూటీ లో వెళ్తున్నాను. అలా వెళ్తున్న నా పక్కనుంచి ఒక కార్ వేగంగా వెళ్ళి రోడ్డుకు పక్కగా వెళ్తున్న రవిని వెనుక నుంచి గుద్ది వెళ్ళిపోయింది.

వెంటనే నేను వెళ్ళి తనని చూసేసరికి తలకి దెబ్బ తగిలి రక్తం కారుతూ ఉంటే వెంటనే ఆంబులెన్స్ కి ఫోన్ చేసి నేను పనిచేసే gov హాస్పిటల్ లోనే జాయిన్ చేశాను . ఈ రవి పేరు కానీ , ఇతను పలానా అనే ఒక్క ప్రూఫ్ కూడా దొరకకపోవడంతో ఎవరికి inform చేయాలో తెలియలేదు. 

ఆ తరువాత ఎవరైనా కావాలని రవిని గుద్దారా అని ఆరాతీస్తే , అప్పుడు నాకు తెలిసిన విషయం ఏమిటి అంటే - ఎవడో ఒకడు ఫుల్ గా డ్రింక్ చేసి కార్ నడిపి ఆ మత్తులో రవిని అనుకోకుండా గుద్దేశాడు అని తెలిసింది.

రవికి మరీ పెద్ద దెబ్బ తగలలేదు . కానీ అనుకోకుండా దెబ్బ తగలడం వలన షాక్ లోకి వెళ్ళి స్పృహ కోల్పోయాడు , అంతేకానీ కోమా లాంటి ప్రమాద స్తితి లేదు అని , రెండు మూడు రోజులలోనే స్పృహలోకి వస్తాడు అని నేను పనిచేసే హాస్పిటల్ లోని న్యూరో డాక్టర్ చెప్పాడు. ఇక రవిని వార్డ్ కి షిఫ్ట్ చేశారు. అప్పుడు రవి పేరు కూడా నాకు తెలియదు , అయినా రవిని , నేనే ఇక్కడ జాయిన్ చేశాను అనే ఒక కారణం వల్ల రోజూ వచ్చి చూసేదాన్ని. కొంత సేపు రవి పక్కనే కుర్చీలో కూర్చొని ఎప్పుడు కళ్ళు తెరుస్తాడా అని తన గురించి ఆలోచిస్తూ ఉండేదాన్ని.

ఒక రోజు ఓవర్ టైమ్ డ్యూటి చేయడం వలన నా డ్యూటి అయ్యాక రవిని చూడకుండా డైరెక్ట్ గా ఇంటికి వెళ్ళాను. ఆ రోజు నా మనసు నా అధీనంలో లేదు , వెళ్ళి రవిని చూడాలని ఒకటే తపన. ఇక లాబం లేదు అని ఫ్రెష్ అయ్యి అన్నం కూడా తినకుండా మళ్ళీ హాస్పిటల్ కి వెళ్ళి రవి దగ్గరికి వెళ్ళాను.

వాడిని చూశాక నా మనసు కాస్త కుదుట పడింది. ఇక ఆ క్షణం నుంచి నా మనసులో ఒకటే ప్రశ్న , ఊరు పేరు తెలియని ఒక అబ్బాయి కోసం అన్నం కూడా తినకుండా వచ్చేశానా ఎందుకు? అనే ప్రశ్న . ఆ విషయం గురించి బాగా ఆలోచించా . అప్పుడు తెలిసింది, రోజూ ఈ రవిని చూడడం అనే పని , నాకు తెలియకుండా ఒక అలవాటుగా అయింది అని. ఈ అలవాటు మంచిందో కాదో అస్సలు అర్ధం కాలేదు , ఈ రవి మంచం పక్కనే ఉన్న కుర్చీలో కూర్చొని వీడిని తదేకంగా చూడడం మొదలెట్టాను.

అలా చూస్తూ చూస్తూ చిన్నగా వీడితో ‘ఎవరు నువ్వు ? ఎందుకు నా కళ్ళకి కనిపించావు ? నువ్వు ఎందుకు అలవాటు అయ్యావు ? నువ్వు ఎప్పుడ కళ్ళు తెరుస్తావా అని ఎందుకు ఎదురుచూస్తూ ఉన్నాను ? ఇప్పటి దాకా ఎంతో మందికి ట్రీట్మెంట్ చేశాను కానీ నువ్వు ఎందుకు ప్రత్యేకంగా అనిపిస్తున్నావు? ఈ నా సందేహాలకి ఎవరు సమాదానం చెపుతారు?’అని మాట్లాడడం మొదలెట్టాను. ఈ రవికి వినబడతుందో లేదో కూడా ఆలోచించకుండా అలా కొంత సేపు నా మనసులో ఉన్న ఆలోచనలు , సందేహాలు వీడితో చెప్పుకుంటూ చెప్పుకుంటూ ఉంటే క్రమంగా నా మనసు చాలా తేలిక అయ్యింది. అలా అలా కొద్ది కొద్దిగా ఇంకా ఇంకా అలవాటు అయ్యాడు ఈ రవి.

 అదే సమయంలో ఒక బయం వేసింది , తీరా రవికి మెలకువ వస్తే నా నుంచి దూరంగా వెళ్లిపోతాడేమో అని చాలా బయం బాద ఒకేసారి వేశాయి. నాకు ఏమీ కానీ ఈ అబ్బాయి కోసం ఇంతలా ఎందుకు బాద పడుతున్నానో నాకు తెలియక చాలా confuse అయ్యా. చివరకి ఏది జరుగుతుందో అదే జరుగుతుంది అని నాకు నేనే ధైర్యం చెప్పుకున్నాను.

చూస్తుండగా 4 రోజులు పూర్తయ్యాయి. మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే నేను నా కొలీగ్ కలిసి న్యూరో వార్డ్ లో ఉన్నాము, అందరినీ చూసుకుంటూ చివరికి రవి దగ్గరకి వచ్చి రవిని చెక్ చేస్తూ ఉంటే అప్పుడు రవి మెల్లగా కదులుతూ కళ్ళు తెరచి నన్ను చూసాడు.

ఎప్పుడైతే రవి కళ్ళు తెరుస్తున్నాడు అని నేను చూశానో చాలా సంతోషం వేసింది . అదే టైమ్ లో రవి కంటి చూపు కనిపిస్తుందో లేదో తెలుసుకోవాలని తనతో మాట్లాడుతూ ‘నేను కనిపిస్తున్నానా  ? నా మాటలు వినిపిస్తున్నాయా ?’ అని అంటూ ఉండగా రవి  ఇక ఏమీ మాట్లాడకపోయేసరికి మొదట బయం వేసింది కానీ కొద్ది సేపటికి ‘హా కనిపిస్తున్నారు’అని అన్నాడు . రవి మాటలు విని చాల సంతోషంతో మా చీఫ్ డాక్టర్ దగ్గర్ ని తీసుకురాదనికి నేను వెళ్ళాను” అని ప్రియ నాతో పాటు తన వాళ్ళకి కూడా చెప్పింది.

ఆ తరువాత నేను చెప్పడం మొదలుపెడుతూ “నేను కళ్ళు తెరచి తను కనిపించింది అని చెప్పిన తరువాత ప్రియ ఎక్కడికో వెళ్ళి కొద్ది సేపటికే ఒక డాక్టర్ ని తీసుకొచ్చింది. ఆయన వచ్చి నన్ను చూసి ప్రియతో ‘ఎలాంటి సమస్య లేదు ప్రియ , కానీ కొన్ని టెస్ట్ లు చేయించాలి’ అని చెప్పి ఏవో రాసి నాతో ‘నీకు అంతా బాగుంది మిస్టర్ కొద్ది రోజులలో నువ్వు ఇంటికి వెళ్లిపోవచ్చు’ అని నాతో చెప్పి తను వెళ్ళిపోయాడు.

ఆ తరువాత ప్రియ , ఆ డాక్టర్ చెప్పిన టెస్ట్ లు అన్నీ తనే దగ్గర ఉండి మరి చేయించింది. ఆ టెస్ట్ లు చేయించే సమయంలో మొదటిసారిగా నా పేరు రవి అని ప్రియ తెలుసుకుంది . రేపోర్ట్స్ రాడానికి ఒక రోజు పడుతుంది అని చెప్పడంతో నన్ను తిరిగి వార్డ్ కి తీసుకొచ్చి నా మంచం పక్కనే ఉన్న కుర్చీలో కూర్చొని మొదటిసారిగా నా గురించి అడుగుతూ ‘ఇక చెప్పండి రవి గారు మీ వాళ్ళు ఎవరు , ఎక్కడ ఉంటారో అది చెపితే వాళ్ళకి మీ పరిస్తితి గురించి చెపుతాను’ అని చెప్పింది.

అప్పుడు తనతో మాట్లాడుతూ ‘నా చిన్నప్పుడే నా అమ్మా నాన్న చనిపోయారు . నాకంటూ ఎవరు లేరండి , నేను పుట్టి పెరిగింది అంతా వైజాగ్ లోనే కానీ అక్కడ నాకంటూ ఏమీ లేదు. ఇక్కడ క్యాటరింగ్ చేసే వాళ్ళకి  పనివాళ్ళు కావాలి అని తెలిసి ఇక్కడికి వచ్చాను. వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్తుంటేనే ఇలా ఎవరో నన్ను గుద్ది వెళ్లిపోయారు’ అని చెప్పాను.

ఆ తరువాత ప్రియ నాతో ‘ఆ చెప్పడం మర్చిపోయాను మిమ్మల్ని ఎవరైనా కావాలని గుద్దారో అని సందేహం వచ్చి ఎంక్వయిరీ చేయించాను. చివరకు తెలిసిన విషయం ఏమిటి అంటే మిమ్మల్ని ఎవరూ కావాలని గుద్దలేదు , మిమ్మల్ని కార్ తో గుద్దిన ఆ వ్యక్తి బాగా డ్రింక్ చేసి మత్తులో అనుకోకుండా గుద్దాడు అని తెలిసింది’ అని చెప్పింది.

ప్రియ చెప్పింది విన్నాక అప్పుడు నేను ‘అంతేలేండి , నన్నెవరూ కావాలని గుద్దరు’ అని చెప్పాను. ఆ తరువాత ప్రియ నాతో ‘సో నీ కంటూ ఎవ్వరూ లేరా ..  మరి ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉంటున్నారు?’ అని అడిగింది అందుకు బదులుగా ‘నన్ను హాస్పిటల్ నుంచి పంపించిన తరువాత ఎక్కడ ఉండాలో చూడాలి , ఏ పని కోసం అయితే ఇక్కడికి వచ్చానో ఆ పని ఇంకా నాకోసం ఉంటే అక్కడికి వెళ్ళాలి . లేకపోతే ఆ తరువాత ఆలోచించాలి’ అని చెప్పాను.

ఆ తరువాత ప్రియ ‘మీరు చదువు కున్నారా ? ఒకవేల చదువుకొని ఉంటే ఎంతవరకు చదివారు ?’ అని అడిగి అడిగింది. అందుకు బదులుగా ‘హా డిగ్రీ దాకా చవివాను’అని చెప్పాను. ఆ తరువాత నాతో ‘ ఓ డిగ్రీ దాకా చదివారా. సరే అయితే నాదో మాట . అది కూడా మీకు ఇష్టం అయితేనే . మీరు ఈ హాస్పిటల్ నుంచి వెళ్ళే లోపల నన్ను ఒక జాబ్ చూడమంటారా’ అని అడిగింది.

అందుకు ‘నేను ఎవరో తెలియకపోయిన కూడా నాకు జాబ్ చూస్తాను అని అంటున్నారు మీరు చాలా గొప్ప వారు మేడమ్ , మీకు ఇబ్బంది లేదు అని అంటే మీరు అన్నట్టు నాకు జాబ్ చూడండి’ అని చెప్పాను. నా మాటలు విని ఆమె వెంటనే చాలా చిత్రంగా నాతో ‘హలో ఏంటి మేడమ్ అని అంటున్నారు నేనేమీ మీకాన్న పెద్ద కాదు , కాబట్టి మేడమ్ అని పిలవకండి’అని అనింది

కానీ నేను ప్రియ తో  ‘అది కాదండీ మీరు డాక్టర్ కదా అందుకే మేడమ్ అని అన్నాను’ అని అంటే ప్రియ ‘అయితే ఎం అసలు నేను మీకన్నా వయసులో చిన్న తెలుసా , ఇందాక టెస్ట్స్ కోసం మి date – of birth చెప్పారుగా , అప్పుడు తెలిసింది నేను మీకన్న మూడు నెలలు చిన్న దాన్ని . మరి నన్ను మేడమ్ అని పిలవడం బాలేదు . నన్ను పేరు పెట్టి పిలవండి ,నా పేరు తెలుసుగా ప్రియ’ అని చెప్పింది. 

ప్రియ అలా అంటూ ఉంటే వింత అనిపిస్తూ తనతో ‘పేరు పెట్టి పిలవాలి , అంటే కొద్దిగా కష్టం’

‘అయితే , నేను కూడా మిమ్మల్ని సర్ అని పిలుస్తా ఒకే నా’

‘అయ్యో అలా వద్దు’

‘హుం ... కాబట్టి నేను కూడా నిన్ను రవి అని పిలుస్తా నువ్వు కూడా ప్రియ అని పిలువు సరేన’ అని చెప్పింది. అప్పుడు ప్రియ అలా చెపుతూ ఉంటే కొంత సేపు మౌనంగా ఉండేసరికి తనే మళ్ళీ నాతో ‘ఏంటి సమాదానం చెప్పకుండా ఇంకా ఏదో ఆలోచిస్తున్నావ్ . పిలిస్తే ప్రియ అని పిలువు లేదంటే అస్సలు మాట్లాడకు’అని చెప్పి , నేను సమాదానం చెప్పలేదు అని బుంగ మూతి పెట్టి నా వైపు చూడకుండా పక్కకి చూస్తూ ఉంది.

తనకి ఏమీ కానీ నా మీద ప్రియ అలగడం నాకు వింతగా అనిపించింది. దాంతో పాటు ఎందుకో తనని దూరం చేసుకోకు అని నా మనసు నాకు చెపుతూ ఉండడంతో, తను చెప్పినట్టు తనని ప్రియ అని పిలవాలని  అని నిర్ణయించుకొని ప్రియతో ‘సరే ప్రియ , నువ్వు చెప్పినట్టు పేరు పెట్టె పిలిస్తా .. నువ్వు కూడా నన్ను పేరు పెట్టి రవి అని పిలువు’ అని చెప్పాను.

నేను తనని ప్రియ అని పిలవడమే ఆలస్యం, అప్పటిదాకా అలక మీద ఉన్న ప్రియ ఒక్కసారిగా చాలా చక్కగా నవ్వుటు నాతో ‘హుం అలా రా దారికి ఇక మేడమ్ అని , మీరు అని అస్సలు పిలవకు’ అని నాతో చెప్పి , మళ్ళీ నాతో ‘ఉండు రవి నీకోసం ఇడ్లీ తీసుకొస్తా చాలా ఆకలిగా ఉంటావు’ అని చెప్పి తను ఇడ్లీ తీసుకురాడానికి వెళ్ళింది.

నా మీద ప్రియ చూపిస్తున్న శ్రద్ద ని నేను గమనిస్తూ ఉంటే నాకంటూ ఒక అమ్మాయి వచ్చిందేమో అని ఒక వైపు సంతోషం గా ఉంది . అదేసమయంలో , ఆశించని దాని కోసం నేనేమైనా ఆశ పడుతున్నానేమో అనే సందేహం మరో వైపు ఉంది. ఆ రెండిటి మద్య ఏమి చేయాలో తోచని స్తితిలో నేను ఉండగా కొద్ది సేపటికి ప్రియ నా దగ్గరకి ఇడ్లీ తీసుకొని వచ్చింది.

తనే చేతులలతో నాకు తినిపించాలని చిన్న పిల్లలా మారం చేసింది , వద్దు అని నేను అంటూ ఉంటే నా మాట వినకుండా , నా మీద అధికారం చూపిస్తూ తన మాట నెగ్గిచ్చుకుంటూ నాకు ఇడ్లీ తినిపించింది” అని అంతవరకు చెప్పాను.

నా మాటలు విన్నాక ఉమ గారు మాట్లాడుతూ “కలిసి ఎక్కువ సేపు కాలేదు అప్పుడే తన చేత్తో తినిపించే చొరవ చనువు ఎందుకు చూపింది అల్లుడు నికేమైన చెప్పిందా” అని నన్ను ప్రశ్నించింది. ఆ ప్రశ్న కి బదులుగా ప్రియ మాట్లాడుతూ “నీ ప్రశ్నకి సమాదనం నేను చెపుతా మా ” అని చెప్పి తను చెప్పడం మొదలెట్టింది.

ప్రియ మాట్లాడుతూ “నువ్వు అడిగిన ప్రశ్న సరిగ్గానే ఉంది మా , రవికి నేను పరిచయం అయి కొద్ది గంటలే అయింది కానీ, నాకు రవి పరిచయం అయి 4 రోజులు పూర్తయింది. ఇదివరకే చెప్పానుగా రోజూ రవిని చూడడం నాకు ఒక అలవాటుగా మారింది అని .ఆ అలవాటు కాస్త , రవి మీద ఇష్టానికి దారి తీసింది.

ఎప్పుడైతే రవికీ ఎవరూ లేరు అని తను చెప్పాడో - ఆ క్షణం నా నుంచి రవి ఎక్కడికీ వెళ్ళడు , అనే ధీమా కలిగి , ఎవరూ లేని తనకు అన్నీ నేను కావాలని , నేనే రవికి మొదటి దాన్ని కావాలనే ఒక ఆశ మొదలైంది. ఆ ఆశతోనే తన అనుమతి కూడా తీసుకోకుండా చనువుగా నా చేత్తో తనకి తినిపించాను” అని చెప్పింది.

ప్రియ మాటలు విన్నాక దివ్య “అంటే నీకు తెలియకుండానే రవి బావ మీద ఇష్టం ఏర్పడిందా సూపర్  ... ఇక ఆ ఇష్టం ప్రేమగా ఎప్పుడు మారిందో త్వరగా చెప్పు అక్కా” అని అడిగింది. ఆ వెంటనే సుశీల అన్విత కూడా చెప్పమని చెప్పారు. ఆ వెంటనే సుధారాణి నాతో మాట్లాడుతూ “అంత పెద్ద ప్రమాదం నుంచి ప్రియ కోసమే బయటపడ్డట్టు ఉంది రా రవి ... ఆ తరువాత ఎం జరిగిందో చెప్పు” అని తను కూడా అడగడంతో ఆ తరువాత జరిగిన విషయాలు చెప్పడం మళ్ళీ మొదలుపెట్టాను. 

కథ ఇంకా కొనసాగుతుంది ......
Like Reply
#74

(07-11-2022, 02:53 AM)kamal kishan Wrote:  ఈ కధని 2వ సారి కూడా చదవమని నా మనవి, నా ఉద్దేశం తప్పులు వెతకమని కాదు. మనసులో ఒక అనుభూతిగా మిగిలి పోతుందని.

ఈ కథని 2వ సారి కూడా చదవమని ఎవరికి చెపుతున్నారు కమల్ గారు?
నాకేనా లేదా పాఠకులకు చెపుతున్నారా?
అర్ధం కాలేదు
[+] 1 user Likes Ravi9kumar's post
Like Reply
#75

(07-11-2022, 11:05 PM)kamal kishan Wrote:  అయ్యో, ఎంత మాట, కథలో లీనమయిపోతున్నాను. దాంతో ఉత్సకత పరుగులు పెట్టిస్తోంది.
అలా పరుగులు పెట్టి చదువుతూ వెళ్తుంటే కథలో ట్విస్ట్ తెలిసిపోతోంది. హమ్మయ్య అనుకున్నా ఈ పరుగులతో కధని కధాబలాన్ని మిస్ అవుతున్నాను.
అందుకే మళ్ళీ మళ్ళీ చదవమని చెప్పడం, అంతే నండి.

హో ఒకే
[+] 1 user Likes Ravi9kumar's post
Like Reply
#76

ఇప్పటిదాకా కామెంట్ చేసిన అందరికీ ధన్యవాదాలు  thanks
[+] 2 users Like Ravi9kumar's post
Like Reply
#77

****
Update 29

ప్రియ , తన చేత్తో నాకు ఇడ్లీ తినిపించిన తరువాత తను నాతో మాట్లాడుతూ “ఇప్పుడు హాయిగా నిద్రపో రవి , రేపు నేను వచ్చేటప్పుడు నీ రేపోర్ట్స్ తీసుకొని వస్తాను. ఇక నేను ఇంటికి వెళ్తున్నాను , ఏమైన అవసరం అయితే నాకు ఫోన్ చేయించు”అని ఒక పేపర్ లో తన మొబైలు నెంబర్ రాసి నాకు ఇచ్చి తను తన ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది.

ఈ కొద్ది పరిచయంలోనే తను తన ఇంటికి వెళ్తూ ఉంటే నా జీవితంలో నుంచి వెళ్లిపోతున్నట్టు నా మనసుకు అనిపించింది, తను కనిపించే వరకు తననే చూస్తూ ఉన్నాను . ప్రియ పరిచయం అయి ఒక్క రోజు కూడా కాలేదు అప్పుడే తన మీద ఓ మంచి అభిప్రాయం ఏర్పడింది. అలాగే ప్రియ మీద ఒక చిన్నపాటి అభిమానం కూడా వచ్చింది.
ఇంతవరకూ నా మీద ఒక అమ్మాయి ఇలా అధికారం చూపించింది లేదు . నాతో ఇంత చనువుగా ఉన్నది కూడా లేదు. బహుశా అందుకే తన ని మళ్ళీ చూడాలని అనిపిస్తూ ఉంది . అలా చూడాలని అనిపించడం మంచికో కాదో నాకు తెలియదు కానీ , ‘ఉదయం ఎప్పుడు అవుతుందా’ అని చాలా ఆశగా ఉంది. ఏది ఏమైన మొదటిసారిగా నా జీవితంలో నాకంటూ ఒకరు ఉన్నారు, అని ప్రియ గురించి బలంగా నా మనసు చెప్పింది . ఇంకేమీ ఆలోచించకుండా ప్రశాంతంగా నిద్రపోవలని అనుకున్నాను. ఇందాక ప్రియ తన చేత్తో నాకు కడుపునిండా ఇడ్లీ తినిపించడం వలన ఆకలి పోయి హాయిగా నిద్రలోకి జారుకున్నాను.

మరుసటి రోజు ఉదయం నిద్రలేచాను, వాష్ రూమ్ కి వెళ్ళి నా పనులు పూర్తిచేసుకున్నా , అయితే నా దగ్గర పళ్ళు తోముకోడానికి బ్రష్ లేదు , దానికి తోడు అప్పటి వరకు హాస్పిటల్ వాళ్ళ వేసిన బట్టలే వేసుకొని ఉన్నాను. అవి తీసేసి నా బట్టలు మార్చుకుందాం అని అనుకుంటే నా బట్టల బ్యాగ్ నా వార్డ్ లో ఎక్కడా కనిపించలేదు, ఆ బ్యాగ్ లోనే నా టూత్ బ్రష్ కూడా ఉంది. ఇక చేసేది ఏమి లేక తిరిగి నా బెడ్ దగ్గరకి వచ్చి బెడ్ మీద కూర్చొని ఉన్నాను.

కొద్ది సేపటికి ప్రియ నేను ఉండే వార్డ్ లోకి వస్తూ తనతో పాటు ఒక చేతిలో క్యారియర్ , మరొక చేతిలో ఒక బ్యాగ్ పట్టుకొని నా దగ్గరకి వస్తూ ఉంది. ఆ బ్యాగ్ నా బ్యాగ్ ఏమో అని చూశాను కానీ అది కాదు. నేను తనని చూడడం తను చూసిన ప్రియ ఓ అందమైన నవ్వు నవ్వుతూ నా దగ్గరకి వచ్చి నా మంచం పక్కన కుర్చీలో కూర్చుంటూ నాతో “త్వరగా లేచి ఫ్రెష్ అయినట్టున్నావ్ గా రవి”

“హా ఫ్రెష్ అయ్యా కానీ..”

“హుం కానీ ఏంటి”

“నన్ను కార్ గుద్దినప్పుడు నాతో పాటు నా బ్యాగ్ కూడా ఉనింది, ఆ బ్యాగ్ ఇప్పుడు కనిపించడం లేదు”

“అరే ! అప్పుడు నీ బ్యాగ్ ఉందా , నేను ఆ బ్యాగ్ ని చూడలేదు ; ఇంతకీ ఆ బ్యాగ్ లో ఏమైన ఇంపార్టెంట్ వస్తువులు ఉన్నాయా”

“హా , నా ఒరిజినల్ study సర్టిఫికేట్స్ , మార్క్స్ లిస్ట్స్ అన్నీ దాంట్లోనే ఉన్నాయి .. ఇంకా నా టూత్ బ్రష్ కూడా”

“ఏంటి టూత్ బ్రష్ ఆ .... అదేంటి రవి సర్టిఫికేట్స్ అంటే ఇంపార్టెంట్ కానీ టూత్ బ్రష్ ఉంది అని అంటున్నావ్ ఏంటి !”

“అది కూడా ఇంపార్టెంట్ ప్రియ , నా బ్రష్ లేకనే ఇంకా పళ్ళు తోముకోలేదు”

“అందుకే నీకోసం ఒక కొత్త టూత్ బ్రష్ , పేస్ట్ కూడా తెచ్చా ... వాటితో పాటు ఒక జత బట్టలు కూడా తెచ్చాను”

“బట్టలు కూడానా ... అయ్యో ఎందుకు ప్రియ , ఖర్చు కదా”

“ఆరోజు నువ్వు వేసుకున్న బట్టలకి రక్తం మరకలు అయ్యాయి అవి వేసుకోవడం మంచింది కాదు , అందుకే  కొత్తవి తెచ్చాను. ఏ నీకోసం నేను బట్టలు కొనకూడదా ?”

“కొనకూడదు అని కాదు ప్రియ , నా బ్యాగ్ లో కొన్ని జతల బట్టలు ఉన్నాయి. ఆ బ్యాగ్ ఉండి ఉంటే చాలా బాగున్ను . పైగా నా సర్టిఫికేట్స్ కూడా అందులోనే ఉన్నాయి. అవి పోయాయి అంటే చాలా కష్టం కదా”

“నీ సర్టిఫికేట్స్ గురించి ఎక్కువగా ఆలోచించకు రవి , నాకు తెలిసి సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ లో నీ బ్యాగ్ ఉండే అవకాశం ఉంది. నువ్వు డిస్చార్జి అయ్యాక ఒక సారి వెళ్ళి చూద్దాం సరేనా”

“నాకు చాలా సాయం చేస్తున్నావ్ ప్రియ , నీ ఋణం కచ్చితంగా తీర్చుకుంటా”

“ఋణం అని నన్ను పరాయిదాన్ని చేస్తున్నావా రవి , నేనేదో నిన్ను నా మనిషి అని అనుకోని నీకు అన్నీ చేస్తూ ఉంటే..  నువ్వు ఇలా అనడం ఏమన్నా బాగుందా చెప్పు”

“ఏమని చెప్పాలో అర్ధం కావడం లేదు ప్రియ , నేను నీకు పరిచయం అయి నాతో మాట్లాడి ఒక్కరోజు మాత్రమే అయింది. అప్పుడే నన్ను నీ మనిషి అని అనుకుంటున్నావు ... వారికి ఏమీ సంబందం లేని వాళ్ళని ఇంత కేర్ గా చూసుకునే వాళ్ళు ఈ రోజుల్లో ఎవరు ఉన్నరూ ప్రియ. నీ మనసు చాల గొప్పది. 

నిజం చెపుతున్నా , ఇంతవరకు నా జీవితంలో నా మీద ఇంతగా కేర్ తీసుకున్న వాళ్ళు ఎవ్వరూ లేరు , ఇలా నువ్వు నాతో చాలా చనువుగా ఉంటుంటే చాల వింతగా కొత్తగా ఉంది ... నా కోసం చాలా చేస్తున్నావ్ అందుకే నీ ఋణం తప్పక తీర్చుకుంటా అని అంటున్నా”

“అబ్బో ఏమో అనుకున్నా రవి , నువ్వు మాటకారివే , నన్ను ఎక్కువ చేసి మాట్లాడుతున్నావే”

“నిజం చెపుతున్నా ప్రియ అంతకు మించి ఇంకేమీ చెప్పలేదు”

“హుం సరే బాబు సరే  నీ మాటలు చాలా బాగున్నాయి . నువ్వు అనుకున్నట్టు తప్పకుండా నా రుణం తీర్చుకుందూలే , ఇక నేను తెచ్చిన బ్రష్ తొ నువ్వు పళ్ళు త్వముకుంటే ఇద్దరం కలిసి టిఫిన్ తినేద్దాం”

“నువ్వు టిఫిన్ తినలేదా , అరే ఉండు వెళ్ళి బ్రష్ చేసుకుంటా”అని చెప్పి తను తెచ్చిన పేస్ట్ అండ్ బ్రష్ తీసుకొని వాష్ రూమ్ కి వెళ్ళి పళ్ళు తోముకొని వచ్చాను.

 
ఆ తరువాత ప్రియ తెచ్చిన టిఫిన్ ఇద్దరం కలిసి తినేసాము. ఆ తరువాత ప్రియ నాతో మాట్లాడుతూ “ఒకటి తెలుసా రవి , విడదీయలేని కొన్ని బందాలు ఇలా పరిచయం లేని వాళ్ళ మద్య అనుకోకుండా మొదలవుతాయి అని ఎక్కడో విన్నాను , అది నిజమయ్యేలా ఉంది నా విషయంలో”

“నీ విషయంలోనా ? ఏమంటున్నావ్ ప్రియ నాకు అర్ధం కాలేదు”

“ఇందాక నువ్వు ఎలాంటి సంబాదం లేని వాళ్ళకి ఇంతగా కేర్ ఎవరు తీసుకుంటారు అని నాగురించి నాతో అన్నావుగా , అది గుర్తొచ్చి చెప్పాను. నీకు నాకు మద్య ఇదివరకూ ఎలాంటి పరిచయం లేదు , మన మద్య ఎలాంటి సంబందం లేదు, కదా . మన లాంటి వాళ్ళ గురించే అలా చెప్పారెమో అని అనిపించింది అందుకే ఆ మాట చెప్పాను”

“అంటే ?”

“ఏమీ లేదు ఎలాంటి మన మద్య విడదదీయలేని బందం ఒకటి మొదలైతే అవకాశం ఏమైన ఉందేమో అని అనుకుంటున్నా”

“మన మద్య ఇప్పటికి ఒక బందం ఏర్పడింది కదా”

“హా ! ఏ బందం ?”

“అదే ఋణ బందం , నేను తీర్చుకోవాల్సిన ఋణం ఉందిగా”

“అబ్బా ఏంది బాబు నువ్వు ఇక ఆ ఋణం గురించి చెప్పడం ఆపు .... నేను వెళ్ళి నీ రేపోర్ట్స్ తీసుకొని వస్తా” అని చెప్పి వెళ్లబోతు ఉంటే నేను “నీకు డ్యూటి ఉందిగా ప్రియ , ఈ టైమ్ లో నా రేపోర్ట్స్ కోసం శ్రమ పడడం ఎందుకు చెప్పు”

“హలో మాస్టారు , నేనేమీ పరాయి వాళ్ళ కోసం వెళ్ళడం లేదు , నీకోసం వెళ్తున్నా . ఇంకా చెప్పాలంటే నేను ఈరోజు ఆఫ్ తీసుకున్నా. సో ఈరోజు డ్యూటి లేదు . కాబట్టి నాకు ఎలాంటి శ్రమ లేదు, అందులోనూ నీకోసం చేసే పనిలో శ్రమ ఉందని నేను అనుకోను” అని చెప్పి రేపోర్ట్స్ తీసుకురాడానికి వెళ్ళింది.

ప్రియ మాటలు ప్రవర్తన చాలా వింతగా అనిపించింది , ఇందాక ప్రియ చెప్పినట్టు నిజంగా మా మద్య బందం ఏర్పడేలా ఉంది ... అది ఇందాక నేను చెప్పిన ఋణం బందం కాదుకానీ , ఇంకేదో బలమైన విడదీయలేని బందం మా మద్య ఏర్పడుతూ ఉన్నట్టు నాకు అనిపిస్తూ ఉంది అని నాలో నేను అనుకుంటూ అక్కడే కూర్చొని ఉన్నాను.

కొద్దిసేపటికి ప్రియ నా రేపోర్ట్స్ తీసుకొని వచ్చింది . ఆ వెంటనే నన్ను చూసిన డాక్టర్ కూడా వచ్చి నా రేపోర్ట్స్ అన్నీ చూసి నాకు ఎలాంటి సమస్య లేదు అని , నన్ను ఈ మద్యానమే డిస్చార్జి చేస్తాను అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. 
డిస్చార్జికి కావలసిన ఫోమ్స్ అన్నీ ప్రియనే దగ్గరఉండి చూసుకుంటూ ఉంది. ఈ లోపల ప్రియ నాతో తను తెచ్చిన బట్టలు వేసుకోమని చెప్పడంతో , ప్రియ తెచ్చిన బట్టలు వాష్ రూమ్ లో మార్చుకొని వచ్చాను. 

దాంతో పాటు నేను విజయవాడ కి వచ్చే రోజు 500 రూపాయల్ని నాతో పాటు తెచ్చుకున్నాను. బస్ చార్జి పోను 300 మిగిలాయి. అవి ఆరోజు నేను వేసుకున్న షర్ట్ లో పెట్టుకున్నాను. ఆ 300 నా చేతికి ప్రియ ఇచ్చి నాతో ‘నీ వివరాలు ఏమైన తెలుస్తాయేమో అని నా షర్ట్ వెతికితే ఈ 300 రూపాయలు మాత్రమే దొరికాయి ఇంకేమీ దొరకలేదు’అని ఆ 300 నాకు ఇచ్చింది. నా దగ్గర మిగిలిన ఆస్తి ఆ 300 రూపాయలు మాత్రమే. వాటిని బద్రంగా , ప్రియ తెచ్చిన నా కొత్త షర్ట్ జోబిలో పెట్టుకున్నాను.

మద్యానం లోపల నన్ను హాస్పిటల్ నుంచి డిస్చార్జి చేశారు. ఇక నేను ఆ హాస్పిటల్ పార్కింగ్ area లో ప్రియ స్కూటీ పక్కన ప్రియతో పాటు నిల్చొని తనకి గుడ్ బాయ్ చెప్పాలని అనుకోని తనతో “చాలా థాంక్స్ ప్రియ , ఇక నేను సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ కి వెళ్ళి ; అక్కడ నా బ్యాగ్ ఉందో లేదో కనుక్కుంటాను” అని చెప్పాను.

నా మాటలు విన్నాక ప్రియ “అదేంటి నీ కోసం జాబ్ చూస్తా అని నేను చెప్పానుగా”

“అవును ప్రియ అంతవరకు ఎక్కడైన ఉంటాను , ఎలాగో నీ నెంబర్ ఇచ్చావుగా  రెండు రోజుల తరువాత ఫోన్ చేస్తా” అని అంటే ప్రియ “అంతవరకు ఎక్కడ ఉంటావు , నీకు ఎవరూ లేరు అని అన్నావుగా”

“ఇక్కడ ఎవరూ లేరు ప్రియ , అంతవరకు ఇక్కడే ఎక్కడైన ఫ్లాట్ ఫామ్ మీద ఉంటాలే”అని అన్నాను.

నేను అలా అనడంతో ప్రియ కోపం తెచ్చుకొని నాతో “ఎం మాట్లాడుతున్నావ్ రవి ఫ్లాట్ ఫామ్ మీద ఉండడం ఏమిటి ? నికేమైన పిచ్చా”

“అయ్యో అది నాకేమీ కొత్త కాదు , ఇదివరకే చెప్పానుగా ప్రియ నా జీవితం అదే అని. నా గురించి ఏమీ ఆలోచించకు ఇక నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళు”

“నాతో పాటు నువ్వు కూడా రా . నాతో పాటు నా ఇంట్లోనే ఉండు” అని చెప్పింది .

తను అలా చెపుతూ ఉంటే నేను “వద్దు ప్రియ , ఇంతవరకు  నువ్వు చేసిన సాయం చాలు మీ ఇంటికి అని అంటే అస్సలు బాగుండదు”

“ఒకసారి సాయం అని అంటావు ఇంకోసారి రుణం అని అంటావు ? ఏంటి రవి ఎం మాట్లాడుతున్నావ్ , ఇంకోసారి ఇలా అన్నవో బాగుండదు చెపుతున్నా ....” అని మళ్ళీ కోపంగా అనింది.

తన కోపాన్ని చూస్తూ నెమ్మదిగా తనతో “అది కాదు ప్రియ నేను మి ఇంటికి వస్తే మీ ఇంట్లో వాళ్ళకి ఏమని చెపుతావు”

“ప్రస్తుతానికి నేను మా వాళ్ళతో ఉండడం లేదు , జాబ్ మీద ఇక్కడికి వచ్చి ఇక్కడ ఒక ఇల్లు తీసుకొని నేను ఒక్కదాన్నే ఉంటున్నాను. మా వాళ్ళకి ఏమీ తెలియదు లే నువ్వు ఇక నాతో పాటు రా”

“ఒక్క దానివే ఉంటున్నా అని అంటున్నావ్ , నా గురించి ఏమీ తెలియకుండా నన్ను నితో పాటు నీ ఇంట్లో ఉండమని అంటున్నావే ; నేను నితో ఉంటున్నా అని మీ వాళ్ళకి తెలిస్తే , మీ వాళ్ళు నిన్ను తప్పుగా అనుకుంటారు ప్రియ వద్దు , అసలు  నేను మంచోడిని కాదో నీకు తెలియదుగా”

“హుం నేను మరి అంత అమాయకురాలిని అనుకున్నావా రవి , ఒక ఒంటరి అమ్మాయి తనతో పాటు ఉండమని పిలుస్తుంటే , సరే అని చెప్పకుండా నా వాళ్ళు నా గురించి తప్పుగా అనుకుంటారు అని ఆలోచిస్తున్నావే ఇదొక్కటి చాలదా నువ్వు మంచోడివే చెప్పడానికి. అయినా నా మనసు నాకు ఎప్పుడో చెప్పింది నువ్వు మంచోడివి అని.... ఇంకేమీ ఆలోచించకుండా నాతో పాటు రా వచ్చి స్కూటీ ఎక్కు” అని అనింది.

అప్పుడు నేను “లేదు , నేను రాను ప్రియ. అసలు నీతో పాటు నేను నీ ఇంటికి రాడానికి నువ్వు నాకు ఏమవుతావు , నీకు నాకు ఏమిటి సంబందం ? ... ఏమి లేదుగా . అలాంటప్పుడు నేను నీతో రావలసిన అవసరం లేదు నువ్వు వెళ్లిపో” అని అన్నాను .

నేను అలా అనడమే ఆలస్యం తను ఆ స్కూటీ మీదనుంచి దిగి నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ నాతో “ఏరా ఏమన్నావ్ ‘నీకు నాకు ఎలాంటి సంబందం లేదా’ అవును, అది నీ దృస్టిలో ... ఈ హాస్పిటల్ లో జాబ్ చేస్తూ ఎంతో మందికి ట్రీట్మెంట్ ఇచ్చాను. వాళ్ళ మీద ఎప్పుడూ ఎలాంటి ఫీలింగ్స్ రాలేదు . కానీ , నీ విషయంలో మాత్రం అలా జరగలేదు , మొదట్లో నువ్వు ఎవరో తెలుసుకోవాలని నువ్వు ఎప్పుడెప్పుడు కళ్ళుతెరుస్తావా ఎదురుచూస్తూ ఉండేదాన్ని. అలా ప్రతీ రోజూ మూడు పూటలా వచ్చి నిన్ను చూస్తూ ఉన్నా . ఈ నాలుగు రోజులు నా పని నిన్ను చూడడమే అయింది . అనుకోకుండా ఒక రోజు నిన్ను చూడకుండా ఇంటికి వెళ్లిపోయాను.

ఆ రోజు ఇంట్లో ఒక్క క్షణం కూడా ఇంట్లో ఉండాలని అనిపించలేదు తెలిసా రవి . దానికి కారణం ఆ రోజు నిన్ను చూడలేదు. నిన్ను చూడకుండా ఉండలేను అని నీకోసం తిరిగి హాస్పిటల్ కి వచ్చి నిన్ను చూశాక నా మనసు కుదుట పడింది. అప్పుడు ఆ క్షణం ఏమీ కానీ నీకోసం అన్నం కూడా తినకుండా ఎందుకు వచ్చానో తెలియక ఏడ్చేంత పనైంది . ఆ విషయం గురించి బాగా ఆలోచిస్తే అప్పుడు తెలిసింది , నాకు నువ్వు అలవాటు అయ్యావని . కానీ అదే రోజు మరో విషయం నన్ను ఆందోళనకు గురిచేసిన ఒక విషయం ; నువ్వు కళ్ళు తెరిచిన తరువాత నీ వాళ్ళ దగ్గరకి వెళ్లిపోతూ నా నుంచి దూరం అయిపోతావేమో అని చాలా బయపడ్డాను.

ఎప్పుడైతే నువ్వు కళ్ళు తెరిచి నీకు ఎవరూ లేరని నువ్వు చెప్పిన తరువాత , నిజంగా చెపుతున్నా రవి ; ఆ క్షణం నీకు అన్నీ నేనే అవ్వాలని ఆశ పడ్డాను , నీ జీవితంలో మొదటి స్థానం నేను అవ్వాలని కోరుకున్నా . అనుకోకుండా నిన్ను చూడడం అలవాటుగా మారిన నాకు నీ మీద ఇష్టం మొదలైంది , ఆ ఇష్టం ప్రేమగా మారింది అని గ్రహించా.

అవును నువ్వంటే నాకు ఇష్టం , ప్రేమ . నీతో నా జీవితం పంచుకోవాలని ఆశ పడ్డాను. అందుకే  నువ్వెక్కడ నానుంచి దూరంగా వెళ్లిపోతావేమో అని నాతో పాటు నేను ఉండే ఇంటికి రమ్మంటున్నా” అని నాకు తన మనసు లోని మాటలు చెపుతూనే నా మీద తనకి ఉన్న ప్రేమని చెప్పేసింది.

ప్రియ తన ప్రేమని చెప్పిన తరువాత నాలో మౌనంగ రాజ్యమేలింది. కొద్ది సేపటికి ప్రియ తో మాట్లాడుతూ “ఎంచెప్పాలో అర్ధం కావడంలేదు ప్రియ , నీ మాటలలో ఉన్న నిజాయితీ నీ కళ్ళలో నా మీద ఉన్న ప్రేమ నాకు స్పష్టంగా కనిపిస్తూ ఉంది. నువ్వు చాలా మంచి దానివి , ఎలాంటి కల్మషం లేని దానివి , , నేను నీకు సరిపోనేమి అని నాకు అనిపిస్తుంది ప్రియ. నీ జీవితంలోకి నాకన్నా ఎక్కువ స్థాయిలో ఉండే అబ్బాయి వస్తే చాలా మంచింది ”అని చెప్పాను.

ఆ వెంటనే ప్రియ నాతో “ఏంటి ! నువ్వు కాకుండా నా జీవితంలోకి ఇంకో అబ్బాయా , అవసరం లేదు నాకు నువ్వే కావాలి. అసలు ఇదంతా కాదు రవి ... సూటిగా ఒకటి అడుగుతా నిజం చెప్పు ; నన్ను వదులుకోవడం నీకు ఇష్టమేనా రవి ? అసలు నా గిరించి నీ మనసులో ఏమనుకుంటున్నావో నాకు చెప్పు,” అని నాతో చెప్పి నా సమాదానం కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంది.

ప్రియ అలా అడుగుతూ ఉంటే తనకి అబద్దం చెప్పాలని అనిపించలేదు ,అందుకే మొదటిసారి ప్రియని చూసినప్పుడు నాకు కలిగిన ఆ ఫీలింగ్ తనకి చెప్పాలని నిర్ణయించుకొని తనతో “నా జీవితంలో ఎవ్వరూ నామీద ఎలాంటి శ్రద్ద చూపించలేదు ఎందుకంటే నాకంటూ ఎవ్వరూ లేరు . ఏమీ కానీ నాకోసం టిఫిన్ తెచ్చి నేను వద్దూ అని అంటున్నా కూడా నా మీద నువ్వు అధికారం చూపిస్తూ , నాతో చనువుగా ఉంటూ నీ చేతులతో టిఫిన్ తినిపిస్తూ ఉంటే నా జీవితంలోకి నాకంటూ ఒక అమ్మాయిగా నువ్వు వచ్చావేమో అని ఆశ పడ్డాను. అదే సమయంలో ఆశించని నీకోసం ఏమైన ఆశ పడుతున్నానేమో అని సంకోచించాను.

నిన్న రాత్రి నా దగ్గరనుంచి నువ్వు వెళ్లిపోతూ ఉంటే నా జీవితంలోనుంచి వెళ్లిపోతున్నావేమో చాలా బాద వేసింది , మళ్ళీ వెంటనే నిన్ను చూడాలని ఆశ మొదలైంది . కానీ , అలా చూడడం మంచిందో కాదో తెలియక ఆగిపోయా. అప్పుడే నాకు మొదటిసారిగా నా జీవితంలో నాకంటూ ఒకరు ఉన్నారు, అని నువ్వే అని బలంగా నా మనసు చెప్పింది ప్రియ.

మళ్ళీ ఉదయం నువ్వు కనిపించగానే నా సొంత మనిషి నన్ను చూడడానికి వస్తున్నట్టు అనిపించింది. ఇలా నీ గురించి నేను ఆలోచినందం ఆశ పడడం తప్పో ఒప్పో నాకు తెలియదు , ఇదంతా నీ దగ్గర దాయాలని నాకు అనిపించలేదు . అందుకే నా మనసులో అనుకున్నవి అన్నీ నీకు చెప్పేసాను” అని చెప్పాను.

నా మాటలు విన్నాక ప్రియ చాలా సంతోషాపడుతూ నాతో “ఇంకేమీ మాట్లాడకు రవి , నా మీద నీకు ఉన్న అభిప్రాయం ఏమిటో నాకు పూర్తిగా అర్ధం అయింది. ఇక ఏమీ ఆలోచించకుండా నాతో పాటు నేను ఉంటున్న ఇంటికి రా. లేదంటే నా మీద ఒట్టే” అని చెప్పి తన స్కూటీ ఎక్కి ఇంజిన్ స్టార్ట్ చేసింది.

తను ‘ఒట్టు’అని అన్నాక ఏమీ మాట్లాడలేక పోయాను ఇక ఏమీ చేయలేక , తన స్కూటీ ఎక్కాను. నేను ఎక్కడమే ఆలస్యం వెంటనే స్కూటీ ని ముందుకు పోనిచ్చి నేరుగా ఒక ఇంటి ముందు ఆపింది.  

కథ ఇంకా కొనసాగుతుంది ......
Like Reply
#78

ఇప్పటిదాకా కామెంట్ చేసిన అందరికీ ధన్యవాదాలు  thanks
[+] 3 users Like Ravi9kumar's post
Like Reply
#79

****
Update 30

మళ్ళీ నేను చెప్పడం మొదలుపెట్టేటప్పుడు నాతో సుధారాణి మాట్లాడుతూ “అమ్మో రవి , నీకు ప్రియ అంటే ఇష్టం అని, ప్రియని ప్రేమించడం మొదలుపెట్టేసావు అని చెప్పకనే చెప్పేసావు కదరా రంకు మొగుడా . ఏమో అనుకున్నాను దొంగవి నువ్వు” అని నాతో అనింది. సుధారాణి నాతో అలా అంటూ ఉంటే దివ్య “హుం మొత్తానికి నా అక్క నీతో తన ప్రేమ విషయం చెప్పిన తరువాత , ఒంటరిగా ఉంటున్న అక్క ఇంటికి వెళ్ళావు. ఇద్దరూ ఒంటరిగా ఉంటూ ఏమి చేశారో ఇక చెప్పండి” అని అంటూ ఉంది. అప్పుడు నేను జరిగిన విషయం చెప్పడం మొదలుపెట్టాను.

ప్రియ ఉండే ఇంటి ముందు దిగిన నేను ప్రియ వెనుకనే తన ఇంట్లోకి అడుగు పెట్టాను. నేను లోపలకి వెళ్ళగానే ప్రియ నాతో “నేను వెళ్ళి ఫ్రెష్ అవుతాను రవి ,అంతవరకు ఆ గదిలో రెస్ట్ తీసుకో” అని మరొక గదిని నాకు చూపించి తను ఇంకో గదిలోకి వెళ్ళింది.

ప్రియ వెళ్ళగానే తను చూపించిన గదిలోకి వెళ్ళి గదిలో చూశాను అది చిన్న గది ఒక పరుపు కింద వేసి ఉంది . ఆ గదిలోనే ఒక బాత్రూమ్ కూడా ఉంది. ఆ బాత్రూమ్ లోకి వెళ్ళి నా మొహం కడుక్కొని అక్కడ నుంచి హాల్ లోకి వచ్చి అక్కడ ఉన్న సోఫాలో కూర్చొని ఉన్నాను.

నేను సోఫాలో కూర్చొని ఆ ఇంటిని చూస్తూ ఉన్నాను, ఇంత వరకు అలాంటి ఇంట్లో నేను ఉన్నదే లేదు. ఇదే మొదటి సారిగా విడివిడి గదులతో ఉన్న ఇంటిని, ఆ గదులలోనే ఉన్న బాత్రూమ్ లని చూడడం. అలా ఉన్న ఆ ఇంటిని ఆ ఇంట్లో గదులని చూసి కొద్దిగా ఆశ్చర్యపోతూ ఆ ఇంటిని కూడా చూస్తూ ఉన్నాను.

నేను అలా ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉంటే ప్రియ ఎప్పుడు  వచ్చిందో తెలియదు కానీ నేను కూర్చున్న సోఫా పక్కకి వచ్చి నాతో “ఏంటి రవి నేను ఉంటున్న ఈ ఇల్లు నచ్చింద ?” అని అడిగింది. మరోసారి ఆ ఇంట్లో ఉన్న అన్నిటినీ తదేకంగా చూస్తూ తనని చూడకుండా తను అడిగిన దానికి సమాదనం చెపుతూ తనతో “అవును ప్రియ ఈ ఇల్లు చాలా బాగుంది. ఇలాంటి ఇంటిని బయట నుంచి చూసిందే తప్ప , ఎప్పుడూ ఇలా లోపల నుంచి చూసింది లేదు , అందుకే చూస్తున్నా చాలా వింతగా , కొత్తగా బాగుంది ఇల్లు”అని చెప్పి తన వైపు చూశాను.

ప్రియ ఒక బ్ల్యూ కలర్ కాటన్ నైటీ వేసుకొని తల తుడుచుకుంటూ నన్నే చూస్తూ నేను చెప్పే మాటలు వింటూ ఉంది. తల తుడుచుకుంటూ ఉన్న ప్రియ చాలా సంతోషంగా ఉన్నట్టు నాకు కనిపించేసరికి తనతో “ఏమిటి ప్రియ చాలా సంతోషంగా ఉన్నట్టున్నావు” అని అడిగాను.

నేను అలా అడిగేసరికి ప్రియ తన తలని తుడుచుకోవడం ఆపేసి నాకు ఎదురుగా ఉన్న సింగల్ సోఫాలో పద్మాసనం వేసుకొని కూర్చొని నాకు సమాదానం చెప్పడానికి సిద్దం అయింది.
అయితే ప్రియ అలా పద్మాసనం వేసుకొని కూర్చోవడం నేను చూస్తూ ఉంటే ఎందుకో ప్రియ నాకు ముద్దుగా కనిపించింది . ఇందాక నాకు టిఫిన్ తినిపించేప్పుడు నా మీద అధికారణం చూపించిన ఆ అమ్మాయేన ఇప్పుడు ముద్దుగా పద్మాసనం వేసుకొని ఉన్న ఈ ప్రియ అనేలా చాలా ముద్దుగా ఉంది. దానికి తోడు తను ఇప్పుడే తల స్నానం చేసి రావడం వలన తన ఆరి ఆరని జుట్టుని ముందుకు వేసుకొని ఉండడంతో తన చక్కని అంధమైన ముఖ వచ్చస్సు ను మొదటి సారి చూశాను.

సహజ సిద్దమైన తన ముఖ సౌందర్యాన్ని చూసిన నా కళ్ళుకి - తన నుంచి చూపుని మరల్చమని వాటికి చెపితే నా కళ్ళు నాకే ఎదురు ఎదురు తిరుగుతాయేమో అనేలా ఉంది నా పరిస్తితి . ప్రియ ముఖ సౌందర్యం లో ఎక్కువ భాగం తన చక్కని నవ్వు ఆక్రమించినట్టుగా ఉంది . అవును అది నిజమే , తన నవ్వులో ఉన్న తియ్యదనం అనుభవిస్తే కానీ తెలియదు అలాంటి చక్కనైన అంధమైన నవ్వు నా ప్రియ నవ్వు. అంతకంటే చక్కనైన పళ్ల వరుస తన అందాన్ని ఇంకా ఎక్కువ చేస్తుంది.

ప్రియ అందం నన్ను తనకి దాసోహం అవ్వడానికి సంసిద్దం చేస్తుంన్నట్టు నాకు అనిపిస్తూ ఉంది. ఇవన్నీ కొన్ని క్షణాలలోనే నా మనసులో ప్రియ గురించి ఆలోచించాను. అయితే ఎంత చూసిన ఇంకా ఇంకా చూడాలని అనిపించే ప్రియ ముఖాన్ని తన నవ్వూనూ నేను చూస్తూ ఉండడం ఈ కొన్ని క్షణాలలోనే ప్రియ గమనించి నాతో “హలో మాస్టారు ఏంటి నన్ను అలా తదేకంగా చూస్తూ ఏదో ధీర్ఘం గా ఆలోచిస్తున్నారు నా గురించేనా హా చెప్పండి sir” అని కొంత పరిహాసం చనువు కలిపిన ఒక రకమైన భావనతో నన్ను అడిగింది.

తను ఎప్పుడైతే నాతో మాట్లాడిందో అప్పుటి వరకు ప్రియ రూపాన్ని చూస్తూ తన అందం గురించి ఆలోచిస్తూ ఉన్న నేను తన మాటలు విని తనతో “హా నిజమే ప్రియ నీ గురించే ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను నిజం చెప్పాలి అంటే , నీ కళ్ళుని నీ నవ్వుని నీ ముఖ వచ్చస్సును చూసిన నేను వాటిగురించి ఆలోచించకుండ ఉండలేకపోయాను. ఎంత చక్కగా ముద్దుగా ఉన్నావో తెలుసా ప్రియ , నీ మనసు లాగే నువ్వు కూడా చాలా అందంగా ఉన్నావు” అని చెప్పాను.

అప్పుడు ప్రియ నాతో “అమ్మో ముద్దుగా ఉన్నానా కొంపదీసి ముద్దు పెట్టేయరుగా”అని అంటూ నేను తన బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టేస్తానేమో దానిని నివారించడానికి , అనేలా తన బుగ్గల మీద రెండూ చేతులని పెట్టుకుంది. ప్రియ నాతో అంటున్న చిలిపి మాటలు నా మనసులో తన మీద ఇష్టం మొదలవ్వడానికి సాయం చేస్తున్నట్టుగా ఉన్నాయి.
ముద్దుగా చూడ ముచ్చటగా ఉన్న ప్రియ అల్లరి నాలో కొత్త ఉత్సాహన్ని రేపడంతో నేను నా ప్రమేయం లేకుండా తనతో మొదటి సారిగా “నిజంగా ముద్దు పెట్టేయాలని అనిపిస్తూ ఉంది కానీ నన్ను నేను కంట్రోల్ చేసుకుంటున్నా తెలుసా ప్రియ ... అంతగా ముద్దొస్తున్నావ్” అని చిలిపి మాట మాట్లాడాను.

నా మాటలు విన్న ప్రియ నాతో “హుం కనిపించరు కానీ తమరు కూడా మాటకారి”

“నేనా ఎలా చెపుతున్నావు”

“ఇలా మాట్లాడితే మాటకారి అని అంటారు మాస్టారు ఆ మాత్రం తెలియదా మీకు హా ఇంకా చెప్పాలి అంటే నా ముందే నేను అందంగా ఉన్నాను అని చెప్పేసారుగా .. మరి మీరు ధైర్య వంతుడివి కూడా అని తెలుస్తుంది సర్”అని నాతో అనింది.

ప్రియ మాటలు వినిన నేను నా మనసులో ‘అవును ప్రియ చెప్పింది నిజమే తన అందం గురించి తనతో చెప్పేసాను అలాగే తనకి ముద్దు పెట్టాలని అనిపించిన సంగతి కూడా చెప్పేసాను.కానీ ఎప్పుడూ ఇలా ప్రవర్తించని నేను మొదటి సారిగా ఒక అమ్మాయి తో చిలిపిగా , కాదు సరిగ్గా చెప్పాలంటే సరసంగా మాట్లాడాను , అది కూడా నన్ను కాపాడిన ప్రియతో.  ఈ విధంగా ప్రియతో నేను మాట్లాడం నాకే వింతగా ఉంది . బహుశా నా ఈ వింత ప్రవర్తనకి కారణం ప్రియ తన ప్రేమ విషయం నాకు చెప్పడమే అనుకుంటా.

అవును ప్రియ తను నాతో జీవితం పంచుకోవాలని అనుకుంటున్నా విషయం తెలియదండ వల్లే నా లో ఈ ప్రవర్తనకి కారణం . దానితో పాటు, నాకు తెలియకుండా ప్రియని నేను ఇష్టపడడం వలన కూడా మరో కారణం అని కూడా అనిపిస్తూ ఉంది’ అని నా మనసులో అనుకున్నాను.

అలా అనుకున్న తరువాత ప్రియతో మళ్ళీ మాట్లాడుతూ  “ఏంటి ప్రియ నన్ను తమరు అని మాస్టారు అని సర్ అంటున్నావ్”

“ఏంటి సర్ నచ్చలేదా”

“నచ్చలేదు అని కాదు ,నిజం చెప్పాలి అంటే నువ్వు అలా అంటూ ఉంటే చాలా వింతగా ఉంది. బాగుంది ప్రియ” 

“మరి ఇంకేంటి ‘బాగుంది’ అన్నారుగా ఇక కొద్దిసేపు అనుభూతి చెందండి” అని చెప్పింది.

ఆ సమయంలో ఇందాక ప్రియ మొహంలో నేను చూసిన సంతోషం ఇంకా రెట్టింపు అయినట్టు నాకు కనిపించింది ఆ సంతోషానికి కారణం తెలుసుకోవాలని తనతో “ఇందాకటి కంటే ఇప్పుడు చాలా సంతోషంగా ఉన్నావు ఏమిటి కారణం , ఇందాక కూడా సమాదానం చెప్పలేదు”

“అవును రవి  , నేను చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను ఈ నా సంతోషానికి కారణం ఎవరో తెలుసా .... నువ్వే”

“నేనా” అని నేను అడిగేసరికి అప్పటి వరకు కొంత అల్లరి చేసిన ప్రియ ఒక్కసరిగా తన భావన మార్చేసి నాతో “హా నువ్వే , నా జీవితంలో మొదటి సారిగా ఒక అబ్బాయిని ఇష్టపడి ఆ అబ్బాయికి నా ప్రేమ విషయం చెప్పాను . అలాగే తనతో ‘నేను నా జీవితాన్ని నీతో పంచుకోవాలని ఆశపడుతున్నాను’ అని కూడా చెప్పేసాను ; ఆ అబ్బాయి నువ్వే రవి .

నీకు నా ప్రేమ గురించి చెప్పేసాను అనే విషయమే నా సంతోషానికి కారణం. నీకు తెలిసో లేదో రవి ఒక అమ్మాయి తను ప్రేమించిన అబ్బాయికి తన ప్రేమ విషయం చెప్పాలని ఎంతగా తపన పడుతుందో , తన ప్రేమ విషయం చెప్పిన తరువాత ఆ అమ్మాయి అంతకంటే ఎక్కువ సంతోషం పడుతుంది. ఆ సంతోషమే ఇప్పుడు నాలో ఉంది. అలా ఎందుకు సంతోష పడుతుందో ఇప్పుడు నాకు చాలా అర్ధం అయింది.

నీకు తెలియదు రవి , అసలు ప్రేమపెళ్ళికి నా జీవితంలో చోటు లేదు - అనే విషయం నాకు తెలుసు. అందుకు కారణం లేకపోలేదు రవి ; మా ఇంట్లో ప్రేమ పెళ్లి అంటే ఒప్పుకోరు అనే విషయం నాకు తెలుసు.  ఈ ప్రేమపెళ్లి వలన మా ఇంట్లో వారు , వారికి ఎంతో ఇష్టమైన ఒకరిని దూరం చేసుకున్నారు. మా వారి బాద చూసి అప్పటి నుంచి ప్రేమ అనే ఆలోచన నా మనసులో రానివ్వకుండా ఎంతో జాగ్రత్త పడ్డాను. కానీ ఎప్పుడైతే నువ్వు నాకు అలవాటుగా మారావో అప్పుడే నాలో ప్రేమ మొదలైందని నాకు అర్ధం అయింది.

నా జీవితంలో ఎప్పుడూ ఒక అబ్బాయిని ఇంతగా ప్రేమిస్తాను అని కలలో కూడా అనుకోలేదు. ఆ అబ్బాయి నువ్వే . అయితే నిన్ను ఒక్క పూట చూడకుండా ఇంటికి వెళితే , నా ఇంట్లో ఒక్క నిమిషం కూడా ఉండలేని క్షణం వస్తుంది అని ఊహించలేదు.

అలాగే నిన్ను ఇష్టపడుతున్నాను , నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను అని నాకు తెలిసిన మరుసటి రోజే నీతో నా ప్రేమ విషయం చెపుతా అని కూడా అనుకోలేదు. మొత్తానికి నిన్ను నేను ప్రేమిస్తున్న విషయం , నీతో నా జీవితం పంచుకోవాలని నేను కోరుకుంటున్న విషయం చెప్పేసాను. అందుకే ఈ సంతోషం”అని నాతో చెప్పింది.

ప్రియ మాటలలో , నా మీద తనకి ఉన్న ప్రేమ మరొకసారి నాకు కనిపించింది. అప్పుడే నా మనసులో ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాను. ఇంతకు మునుపు నేను అనుకున్నట్టుగా ప్రియకి నేను సరైన వాడినో కాదో తెలుసుకోవడం కన్నా , తనకి సరైన వాడిగా మారాలని నన్ను నేను తనకి సరితూగే మనిషిలా మార్చుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను.

నేను అలా అనుకుంటూ ఉండగా ప్రియ తను ఉన్న ఆ సింగల్ సోఫా లోనుంచి పైకి లేచి నా పక్కకి వచ్చి నా ఒడి తల పెట్టుకొని నాతో “నీతో నా ప్రేమ గురించి చెప్పడం అయితే చెప్పేసాను కానీ , నీ ప్రేమని నేను గెలుచుకోగలనో లేదో అర్ధం కావడం లేదు రవి. నీజీవితంలో నాకు స్థానం ఉంటుందో , ఉందో కూడా తెలియడం లేదు ...

నా మనసు నీతో జీవితం పంచుకోమని చాలా స్పష్టంగా చెపుతూ ఉంది , కానీ అది నిజమవుతుందో లేదో అనేది పూర్తిగా నీ నిర్ణయం మీదే ఆధారపడి ఉంది. నీతో ఇదంతా చెప్పి నన్ను ప్రేమించమని నిన్ను బలవంతం పెట్టాలనేది నా ఉద్దేశం కాదు . నిజంగా నీకు నా మీద ప్రేమ ఏర్పడితేనే  , నన్ను నీ జీవితంలోకి ఆహ్వానించే ఆలోచన ఉంటేనే , నా ప్రేమని అంగీకరించు. నన్ను నీ జీవితంలోకి ఆహ్వానించు. ఇందులో ఎలాంటి బలవంతం లేదు” నాతో చెప్పి ఇంకా నా ఒడిలోనే తల పెట్టుకొని ఉంది.

అలా నా ఒడిలో తల పెట్టుకొని ఉన్న ప్రియ మళ్ళీ నాతో “మరో విషయం తెలుసా రవి ఒకవేళ నా ప్రేమని నువ్వు అంగీకరించి నన్ను నువ్వు ప్రేమించడం మొదలుపెట్టి నీ ప్రేమని నేను పొందుకున్న తరువాత నాకు మరొక సవాలు ఉంది. అది మన ప్రేమ గురించి నా అమ్మ నాన్న లతో చెప్పడం, వారిని మన పెళ్ళికి ఒప్పించడం. అమ్మో ఆ సవాలు చాలా పెద్దదే తెలుసా. ఒక వేళ ఆ రోజు వస్తే నాకు తోడుగా నా పక్కనే ఉండి , మా వాళ్ళతో మన పెళ్లి గురించి మాట్లాడుతావా రవి ” అని చెప్పి నా సమాదానం కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంది. ఎంతకీ నా నుంచి సమాదానం రాకపోయేసరికి అలాగే నా ఒడిలోనే తల పెట్టుకొని పనుకొని ఉంది.

తన మాటలన్ని నేను వింటూ ఉంటే నువ్వంటే ‘నాకు ఇష్టమే ప్రియ కానీ నాకు కొంత సమయం కావాలి’ అని నేను తనకి చెప్పాలని ఉన్నాకూడా నానోరు తెరవలేక పోతున్నా . అది బయం వల్లనో లేక ఇంకేమో తెలియదు. కానీ, అతి త్వరలో నాకు తెలియకుండా నేను కూడా ప్రియతో నా ప్రేమ విషయం చెప్పేస్తానేమో అని అనిపిస్తూ ఉంది.  అయితే అంతకంటే మందు తనకి తగిన వాడిగా మారిన తరువాత అప్పుడు తనకి చెప్పాలని అనుకున్నాను.

ప్రియ ఇంకా నా ఒడిలో తన తల పెట్టుకొని పనుకొనే ఎప్పుడూ నిద్రపోయిందో తెలియదు కానీ అలాగే నిద్రలోకి జరుకుంది. చక్కగా నా ఒడిలో నిద్రపోతున్న ఈ ప్రియ నా జీవితంలో ఇలాగే ఉండాలనే ఆశ మరొక సారి కలిగింది. ఆ విదంగా నా మనసులో అనుకుంటూ నా ఒడిలో ఉన్న ప్రియని చూస్తూ ఉన్నాను.

సరిగ్గా ఒక ఐదు ఆరు నిమిషాల తరువాత ఫ్యాన్ గాలికి ప్రియ కురులు తన చెంపల మీద పడడం నేను గమనించి నెమ్మదిగా తన కురులలో నా వేళ్లని పెట్టి తన చెక్కిళ్ళ మీద పడిన తన కురులని తీస్తూ ఉండగా ప్రియ నిద్ర మేల్కొని పైకి లేచి నాతో “నీ ఒడిలో పనుకుంటే హాయిగా నిద్ర పట్టేసింది రవి అందుకే నిద్రపోయా ఏమీ అనుకోకు” అని చెప్పి నా పక్కనే కూర్చుంది.

అప్పటికి మద్యానం పైనే సమయం అవ్వడం , ఆకలి మొదలవడంతో ప్రియకి నాకు ఆకలిగా ఉన్న సంగతి చెప్పగానే వెంటనే నాతో “ఇంకా వంట చేయలేదు రవి , ఒక అరగంట ఓపిక పట్టు వేడి వేడిగా ఇద్దరం కలిసి తిందాము” అని చెప్పి కిచెన్ లికి వెళ్ళింది.

ప్రియ చెప్పినట్టు కాస్త అటు ఇటుగా అరగంట టైమ్ లో వంట చేయడం పూర్తి చేసి వేడి వేడిగా అన్నం పప్పు అప్పడాలతో రుచికరమైన భోజనాన్ని నాకోసం సిద్దం చేసింది. ఆ తరువాత నేను తినబోతుంటే మళ్ళీ తనే తన చేత్తో తినిపిస్తా అని మారాం చేసింది. కానీ నేను వద్దు అని అంటున్నా కూడా నిన్నటి లాగే మరొకసారి నా మీద అధికారం చూపుతూ చనువుగా తనే దగ్గరుండి నాకు గోరు ముద్దలు పెడుతూ తను కూడా భోజనం పూర్తి చేసింది.

భోజనం అయిన తరువాత ఇద్దరం తన స్కూటీ మీద సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ కి వెళ్ళి అక్కడ నా బట్టల బ్యాగ్ ఉందో లేదో చూస్తే నా అదృష్టం కొద్ది నా బ్యాగ్ అక్కడే ఉంది. వారికి ఆ బ్యాగ్ నాదే అని నిరూపించుకొని ఆ బ్యాగ్ ని నాతో పాటు ప్రియ ఇంటికి తెచ్చుకున్నాను.

ఈ మద్య కాలంలో కూలీ పని చేస్తూనే కూడబెట్టుకున్న డబ్బులతో ఒక సెకండ్ హ్యాండ్  స్మార్ట్ ఫోన్ కొనుకున్నా. ఆ ఫోన్ ఛార్జింగ్ లేకపోవడం తో ఆ బ్యాగ్ లోనే బద్రం గా ఉనింది.

అని అక్కడి దాకా చెప్పాను. ఆ తరువాత ఉమ గారు మాట్లాడుతూ “నీ దగ్గర ఫోన్ ఉంటే నువ్వు ప్రియని వదలి వెళ్లిన తరువాత ప్రియ నీకు కాల్ చేయలేదా రవి”అని అడిగింది. అప్పుడు ప్రియ తన అమ్మతో “ఇక్కడ విచిత్రం ఏమిటి అంటే మా , రవి దగ్గర ఫోన్ ఉందని తన బ్యాగ్ సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ నుంచి తెచ్చుకున్న వెంటనే నాకు తెలిసింది. అయితే నేను ఎప్పుడూ నాకు తన ఫోన్ నెంబర్ ఇవ్వమని అడగలేదు , తను కూడా ఇవ్వలేదు. అందుకు కారణం రవి ఆ ఫోన్ ని కేవలం కాల్ మాట్లాడడానికే ఉపయోగిస్తాడు. అయితే రవి నాతో ఉన్న ఆ కొన్ని రోజులు ఎప్పుడూ తనకి ఒక్క కాల్ కూడా రాలేదు , రవి కూడా ఎవ్వరికీ కాల్ చేయలేదు . బహుశా అందుకే తన ఫోన్ నెంబర్ ఆడగలనే ఆలోచన నాకు రాలేదు”అని చెప్పింది.

ప్రియ తన అమ్మతో చెప్పిన తరువాత వెంటనే నాతో “అవును రవి ఇప్పుడు అమ్మతో చెపుతూ ఉంటే నాకు ఒక సందేహం వచ్చింది . అసలు నీకు ఎవరూ ఫోన్ చేయకపోతే ఆ ఫోన్ ఎందుకు తీసుకున్నావు ? పైగా ఆ ఫోన్ లో ఎలాంటి మూవీస్ కూడా చూడవు , యూట్యూబ్ కూడా చూడవు ? నువ్వుగా ఎవ్వరికీ కాల్ కూడా చేయవు . మరి ఆ ఫోన్ ఎందుకు” అని అడిగింది.

తన ప్రశ్నకి బదులుగా నేను తనతో మాట్లాడుతూ “నేను ఫోన్ తీసుకున్న పర్పస్ ఒకటే ప్రియ . ఒకప్పుడు జాబ్ కోసం తిరగే ప్రయత్నాలనో వాళ్ళకి నా కాంటాక్ట్ నెంబర్ ఇవ్వాల్సిన అవసరం వచ్చింది , పైగా ఎక్కువ మంది whats app లోనే నా డీటైల్స్ పెట్టమని చెప్పడం వలన అప్పుడు ఆ ఫోన్ కొన్నాను. కానీ చెప్పానుగా నాకు ఆ ఉద్యోగాలు రాలేదు. అప్పటి నుంచి నా దగ్గర ఫోన్ ఉందంటే ఉంది అంతే.  ఇక నేను ఎవరికైనా కాల్ చేయలేదు ఎందుకు అని అంటే , నాకంటూ ఎవరూ లేరు కనీసం ఫ్రెండ్స్ కూడా లేరు అలాంటప్పుడు నేను ఎవరికి కాల్ చెయ్యాలి అందుకే ఎవ్వరికీ కాల్ చేయలేదు. ఇక ఎంటర్టైన్మెంట్ అని అంటావా , నాకు అలాంటి అలవాటు లేదు. అందుకే యూట్యూబ్ కూడా చూడను”అని చెప్పాను.

ఆ వెంటనే అన్విత “సరే సరే ఇక ఆ ఫోన్ గురించి పక్కన పెట్టి  ప్రియ వదిన కన్నె పూకుని ఎలా దెంగావో చెప్పరా అన్నయ్య”అని అడుగుతూ ఉంది. అప్పుడు ప్రియ “నా కన్నెపూకు ఎలా దెంగాడో తెలుసుకోవాలని అంత ఆరాటం దేనికే అన్విత” అని అడిగితే అన్విత “అవునే వదిన నా అన్నయ్య దెంగిన మొదటి పూకు నీది మరి ఎలా దెంగాడో తెలుసుకోవాలనే ఆరాటం ఉండడా చెప్పు పైగా అంధమైన కన్నె పిల్లవి నువ్వు ఆ మాత్రం ఉంటుంది” అని చెప్పింది.
మళ్ళీ ఆ వెంటనే అన్విత నాతో “త్వర త్వరగా ఏమి జరిగిందో , ఇద్దరిలో ఎవరు మొదట రెచ్చగొట్టారో చెప్పరా అన్నయ్య” అని చెప్పింది. అప్పుడు దివ్య “అవును బావ ,మళ్ళీ చెప్పడం మొదలు పెట్టు నాకు కూడా ఆరాటంగా ఉంది” అని అడిగింది. ఇక నేను మళ్ళీ చెప్పడం మొదలుపెట్టాను. 

కథ ఇంకా కొనసాగుతుంది ......
Like Reply
#80

ఇప్పటిదాకా కామెంట్ చేసిన అందరికీ ధన్యవాదాలు  thanks
[+] 2 users Like Ravi9kumar's post
Like Reply




Users browsing this thread: 1 Guest(s)