[funpart]

ఈ కథ కేవలం కల్పితం మరియు నా మొదటి ప్రయత్నం.

ఇక్కడి రచనలు చదివి వాటినుండి ఇన్సిపిరేషన్ పొంది ఈ కథ రాయడానికి సిద్ధపడ్డాను.
తప్పులు ఉంటే క్షమిస్తారని ఆశిస్తూ... 

సమయం ఉదయం 1‌0 గం।।, ఒక రెండస్తుల చిన్న ఇంటిముంది ఒక స్కూటి వచ్చి ఆగింది. ‘‘చెల్లెమ్మా’’ అని పిలుస్తూ గుమ్మం ముందు ఉన్న గట్టుపై కూర్చున్నాడు వెంకటరావు. ఎవరూ పలకలేదు, తలుపులు తీసే ఉన్నాయి? ఎవరూ లేరా...! అనుకుంటూ లేచి అటూ ఇటూ ఇంటి పక్కన చూడటానికి వెళ్ళాడు. ఇంతలో లోపల నుండి ‘‘ప్లీజ్ నీకు దన్నం పెడతాను, నన్ను వదిలేయ్’’ అంటూ ఏడుపు వినపడింది. వెంటనే ‘‘నన్ను కాదని నీవేమీ చేయలేవు, నన్ను డిషపాంయింట్ చేస్తే నీకు బ్రతుకే లేకుండా చేస్తా. నేనేంటో నీకు తెలుసిందిగా...’’ అంటూ గంభీరంగా మగ గొంతు వినపడింది. వెంటరావు బిగ్గరగా ‘‘చెల్లెమ్మా... ఇంట్లో ఎవరూ లేరా... అంటూ అరిచాడు’’.  వెంటనే ‘ఆ వచ్చే’ అంటూ ఉమాదేవి బయటకు వచ్చింది, అమె వెనకే పాత సినిమాల్లో విలన్ లాంటి వ్యక్తి బయటకు వస్తూ... ఏమీ జరగనట్టు ‘‘సరే అండీ రేపు వస్తాను, ఎవరో చుట్టాలు వచ్చినట్టు ఉన్నారు’’ అంటూ విసురుగా వెంకటరావు మొహం కూడా చూడకుంగా బయటకు వెళ్ళిపోయాడు. వెంకటరావు అతనినే చూస్తూ నుంచిడి పోయాడు. అతను బయటకు వెళ్ళి ఒక విజిల్ వేయగానే అక జీపు వచ్చి ఆగడం, అతను అంతే విసురుగా జీపు ఎక్కి వెళ్ళిపోవడం రెండూ జరిగిపోయాయి. ఏంటి అన్నయ్యా ఇన్నాళ్ళకు వచ్చావ్ అంటూ వెంకటరావు దృష్టి మరల్చే ప్రయత్నం చేసింది ఉమాదేవి... ఏమి జగరనట్లు ఉమాదేవి ఉండం చూసి ఒకింత ఖంగు తిన్నాడు వెంకటరావు, తేరుకుని ఏమీలేదమ్మా చిన్న పని ఉండి ఈ ఊరు వచ్చాను, చూసి చాలా రోజులైంది కదా అని... అంటూ రాగం తీస్తునే ఉమాదేవిని పరీక్షగా చూస్తూ గట్టుమీద కూర్చున్నాడు వెంకటరావు. అమె మొహం అంతా ఎర్రబడి ఉంది... ఎంతో సేపటి నుండి ఏడుస్తున్నట్లు తెలుస్తోంది. ఉమాదేవి ఏమీ మాట్టాడలేదు, నేలను చూస్తు ఏదో లోకంలో ఉన్నట్లు ఆలోచిస్తూ ఉంది. 2 నిమిషాలు ఎవరూ మాట్లాడ లేదు. ఉమాదేవి తేరుకుని ఎవరో పిలిస్తే ఈ లోకంలోకి వచ్చినట్టు ‘కాఫీ తాగుతారా అన్నయ్నా’ అంటూ వెంకటరావు సమాదానం కోసం కూడా ఎదురు చూడకుండా లోపలకి వెళ్ళిపోయింది. వెంకటరావుకు ఏం జరిగిందో తెలీదు కానీ... ఉమాదేవి ఏదో ఇబ్బందుల్లో ఉందని మాత్రం అర్ధమయింది. ఎలా అడగాలా...! అంటూ ఆలోచనలో పడ్డాడు వెంకటరావు.

బ్యాగ్రౌండ్ స్టోరీ: ఉమాదేవి, వయస్సు 37 కానీ అంత వయస్సు కనబడదు. ప్రకాశ వంతమైన చర్మం, ఎంతటివాడైనా చూపు తిప్పుకోలేని శరీర షౌష్టవం, అమెకు 18 ఏళ్ళ కూతురు ఉందంటేనే ఎవరూ నమ్మరు. అమ్మ కూతురు బయటకు వెళ్తే అక్క-చెల్లెళ్లు అనుకునే వారే ఎక్కవ కూతురు పేరు శ్రీదేవి, ఇంజనీరంగ్ 2వ సంవత్సరం చదువుతోంది. అమ్మంత తెల్లగా ఉంటుంది కానీ, తన శరీర షౌష్టవం, ఒంపు సొంపులూ కూతురికి రాలేదు. సన్నగా, చిన్నగా ఇంటర్ చదువుకునే అమ్మాయిలా కనబడుతుంది. ఉమాదేవి భర్త సెంట్రల్ గవర్నమెంట్ ఉద్యోగి 10 సంవత్సాల క్రితమే నక్షలైట్స్ కిడ్నాప్ చేసి చంపేశారు. ఉమాదేవి చాలా స్వీయగౌరవం ఉన్న వ్యక్తి, ఎవరితోనూ పెద్దగా కలవదు, మాట్లాడదు. అనాధ అయినప్పటికీ తనలోని ఆ క్యారక్టర్ నచ్చి తన భర్త అందరినీ ఎదిరించి తనను పెళ్ళి చేసుకున్నడు. భర్త చనిపోయాక తనను పలకరించే బంధువులు కూడా ఎవరూ లేరు. ఎవరిమీదైనా ఆధారపడటం కానీ, సాయం చేయమని అడగటం కానీ ఉమాదేవికి అస్సలు ఇష్టం ఉండదు, భర్త చనిపోయినప్పటికీ... అప్పటికే సొంత ఇళ్ళు ఉండడం, గవర్నమెంట్ వారు ఇచ్చిన డబ్బును ఫిక్స్డ్ డిపాజిట్ చేసి బ్యాంకు నుండి వచ్చిన వడ్డీ, పై పోర్సన్ అద్దెకు ఇచ్చి వాటిపై వచ్చిన డబ్బుతో వారి జీవతం సజావుగానే సాగుతోంది ఇప్పటి వరకూ... ఇంటికి వచ్చిన వెంకటరావు చనిపోయిన భర్త సహోగ్యోగి, ఎప్పుడైనా ఈ ఊరు వచ్చినప్పుడు పలకరించి పోతుంటాడు.

ఉమాదేవి కాఫీ తీసుకు వస్తూ ‘అన్నయ్యా షుగర్ వేయ్యాలా... లేదా... తెలీలేదు. అందుకే షుగర్ విడిగా తెచ్చా అంటూ’ ట్రేలో కాఫీ, షుగర్, స్పూను అందించింది. ‘ఏం పర్లేదమ్మా... ఇంకా బీపీ-షుగర్ రాలేదు’ అంటూ నవ్వించే ప్రయత్నం చేశాడు వెంకటరావు. ఉమాదేవి మొహంలో కొంచెం నవ్వు కనబడే సరికి, కొంచెం తెగించి... ‘ఇలా అడుగుత్తానని ఏమీ అనుకోకు తల్లీ... ఏదో ఇబ్బందిలో ఉన్నావని అర్ధమౌతోంది. నేనేమైనా సాయం గలనా...?, నీ గురించి నాకు తెలుసు... నీ విషయంలో ఎవరు కల్పించుకున్నా నీకు ఇష్టం ఉండదని... కానీ మీ ఆయన నా జీవితంలో చాలా ముఖ్యమైన వ్యక్తి... నాకు ఉద్యోగం రావడానికి, నా పెళ్లి విషయంలో కూడా తనే అన్సీ అయి నాకు సాయం చేశాడు. అందుకే చూసి చూడనట్లు ఉండలేక అడుగుతున్నాను’ అన్నాడు వెంకటరావు. ఉమాదేవి ఏమీ మాట్లాడటం లేదు కానీ తన కన్నీరు ఆగడం లేదు. తను ఇప్పుడున్న పరిస్థితి నుండి ఎవరి సాయం లేకుండా బయటపడటం సాధ్యం కాదని తనకూ తెలుసు. ‘నీకు ఇష్టం లేకపోతే... చెప్పొద్దులే... కానీ, నీకు ఏ అవసరం వచ్చినా ఈ అన్నయ్య ఒకడు ఉన్నాడని గుర్తుపెట్టుకో’ అంటూ మరో ప్రయత్నం చేశాడు వెంకటరావు. ఆ మాటలకు ఉమాదేవి కన్నీటిని చీర కొంగుతో తుడుచు కుంటూనే ‘లోపలకి రా అన్నయ్య... చెప్తాను అంది’ తన భర్త చనిపోయిన తరువాత ఒక మగాడు తన ఇంట్లోకి రావడం ఇదే మొదటిసారి. ఇద్దరూ లోపలకి వెళ్లగానే ఏడుస్తూనే తన పరిస్థితిని చెప్పడం మొదలుపెట్టింది.

వెంకటరావు వచ్చినప్పుడు బయటకు వెళ్ళిన వ్యక్తి రంగారావు లోకల్ పొలిటిషియన్, డాన్ సిద్ధారెడ్డి కుడిభుజం కొంతమంది కుర్రాళ్ళను వెనకవేసుకుని సెటిల్మెంట్స్ చేస్తూ తిరుగుతుంటాడు. కొన్ని రోజుల క్రితం శ్రీదేవికి యాక్సిడెంట్ జరిగింది అప్పుడు అత్యవసర పరిస్థితుల్లో ఉమాదేవి ఇంట్లో పనిమనిషి సుమతి  ద్వారా ఈ రంగారావు సంగతి తెలీక అతని దగ్గర 3 లక్షలు అప్పు చేసింది. ఎప్పటి నుండో ఉమాదేవిపై మనస్సు పడ్డ రంగారావు దొరికిందే అదనుగా ఎలాగైనా తనను లొంగదీసుకోవాలను కున్నాడు. రంగారావు తన కన్ను పడిన ఎవరినీ వదలడు... భయపెట్టో, అవసరానికి సాయం చేసో, మోసం చేసో అవసరమైతే మానభంగంచేసో...  ఏదో విధంగా వాళ్ళని లొంగదీసుకోవడం... తన అవసరం తీర్చుకోవడంతో పాటూ వాళ్ళను బెదిరించి వాళ్ళ దగ్గరకి వీళ్ళ దగ్గరకి పంపిస్తుంటాడు కూడా. ఉమాదేవి పనిమనిషి సుమతిని కూడా అలానే లొంగదీసుకున్నాడు, ఎప్పటి నుండో ఉమాదేవి పొందు కుదర్చమని, ఏదోటి చెయ్యమని సుమతిని బెదిరించే వాడు కూడా... అందుకే అవకాశం రాగానే ఉమాదేవిని వాడికి పరిచయం చేసి ఏమీ తెలీనట్లు తప్పుకుంది సుమతి. రంగారావు ఉమాదేవిని పధకం ప్రకారం ఇరికించి ఉమాదేవి 5 సంవత్సరాల క్రితమే తన దగ్గర  అత్యధిక వడ్డీకి 30 లక్షలు అప్పుతీసుకున్నట్లు కాగితాలు పుట్టించి ఇప్పుడు తన కోరిక తీర్చమని లేదంటే ఉన్న ఇళ్ళు కూడా లాక్కుంటానని, ఎవరిదగ్గరకైనా వెళ్తే తన కూతురిని తన కుర్రాళ్ళతో రేప్ చేయిస్తానని బెదిరించడం మొదలు పెట్టాడు.

జరిగిందంతా చెప్పి. ‘ఏమి చేయాలో తెలీయటం లేదన్నయ్యా, సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ కు వెళ్ళడానికి ప్రయత్నిస్తే ఆటో దిగి లోపలకి వెళ్ళే లోపో వాడికి తెలిసి ఫోన్ చేస్తున్నాడు. నాకు ఈ ఊరిలో ఏ పెద్దమనుషులూ తెలీదు, ఎవరిని సాయం అడగాలో తెలీడం లేదు’. వాడికి లొంగిపోవడం కంటే నేను, నా కూతురు ఏ ఉరో వేసుకోవడం మంచిది. ఆయన పోయినా... నాకూతురుని చూసుకుంటూ ఎప్పుడూ ఒంటరి తనం ఫీలవ్వలేదు. కానీ జీవితంలో మొదటిసారి నాకెవరూ లేరని ఒంటరితనం అనిపిస్తోంది అంటూ ఏడుస్తూనే ఉంది. ఆలోచనలో పడ్డ వెంకటరావు... వాడి బాస్ పేరేంటి...? సిద్ధారెడ్డి అన్నావ్ కదా... వాడితో మాట్లాడితే, వీడిని కంట్రోల్ చెయ్యలేమా...? అని అడిగాడు.‘ఏమో అన్నయ్యా... వాడి కుర్రాళ్లు ఊరంతా ఉంటారు... నేను ఇళ్ళు కదిలితే చాలు వాడికి తెలిసిపోతోంది’ అంది తన ఏడుపుని కొనసాగిస్తూనే. చాలాసేపు ఆలోచించిన వెంకటరావు ఏదో నిర్ణయించుకన్నట్లు లేచి ఫోన్ తీసుకుని ‘ఫోన్ మాట్లాడాలి డాబాపై ఎవరైనా ఉన్నారా? ’ అని అడిగాడు. ‘లేదన్నయ్యా వాళ్ళని కూడా బెదిరించి ఖాళీ చేయించాడు’ అంది ఉమాదేవి. సరే అని వేగంగా ఎవరికో ఫోన్ చేసి డాబా మెట్లెక్కాడు వెంకటరావు. 20‌-30 నిమిషాలు గడుస్తున్నా వెంకటరావు కిందకి రాకపోవడంతో ఉండబట్టలేక ఉమాదేవి కూడా డాబాపైకి బయలుదేరింది. ఎవరికో ‘థ్యాంక్యూ బాబు... థ్యాంక్యూ వెరీమచ్... మీరుతప్ప ఇంకెవరూ సాయం చేయ్యలేరని పించింది, అందుకే మీ సాయం కోరాను అంటూ ఫోన్ కట్ చేసి చాలా సంతోషంగా ‘రేపే నీ ప్రబ్లం సాల్వ అవుతుంది’ అంటూ ఎంతో నమ్మకంగా చెప్పాడు వెంకటరావు. ‘అవునూ... ఈ పోర్షన్ ఖాళీగానే ఉందన్నవు కదా... నేను ఒకరిని పంపిస్తాను అద్దెకు ఇస్తావా?’ అన్నాడు వెంకటరావు. ‘కాదంటనా అన్నయ్యా...’ మీ ఇష్టం అంది ఉమాదేవి. ‘కానీ...’ అంటూ అనుమానంగా దీర్ఘం తీశాడు వెంకటరావు. ‘ఏం అన్నయ్యా ఇళ్లు సరిపోదా...!?’ అడిగింది ఉమాదేవి. ‘అది ఒకటి, మరొకటి అతను బ్యాచిలర్... కానీ అతను కొన్నాళ్ళు ఇక్కడ ఉంటే నీ కుటుంబాన్ని కన్నెత్తి చూసే వాడుండడు’ అన్నాడు వెంటకరావు చాలా ఆనందంగా. బ్యాచిలర్ అనగానే కొంత ఆలోచనలో పడ్డ ఉమాదేవి వెంకటరావు అంత గట్టిగా అతని అవసరం ఉందనే సరికి ‘ఎవరన్నయ్యా’ అని అడిగింది. నేను ఇప్పుడు ఫోన్ మాట్లాడిన అతనే, చాలా పెద్ద బిజినెస్ మ్యాగ్నట్ కొడుకు... హైవే ప్రాజెక్ట్లు అవీ చేస్తుంటాడు... అతనికి హోటల్లలో ఉండటం ఇష్టం ఉండదు... ఎక్కడకు ప్రాజెక్ట్ పనిమీద వెళ్లినా 6 నెలలు-సంవత్సరం పాటూ దగ్గరలో ఇళ్లే అద్దెకు తీసుకుంటాడు. మీ ఉరిమీదుగా బైపాస్ వేస్తున్నారు కదా... ఆ ప్రాజెక్ట్ పనిమీద ఈ ఊరిలో ఏమైన తనకు తగ్గట్లు ఇళ్ళు అద్దెకు తీసుకోమని నాకు చెప్తే... ఆ పని మీదే వచ్చాను.’ అన్నాడు వెంకటరావు. అంతలోనే ఏదో ఆలోచిస్తూ... ‘‘ఆయనకు కొంచెం పెద్ద బాత్రూమ్ కావాలి టబ్ పట్టేంత...!, వండి పెట్టడానికి, పనులు చేయడానికి ఎప్పుడూ అందుబాటులో ఉండే పనిమనిషి కావాలి...! ఇంటి ముందు చెరువు, ఇంటి వెనుక పొలాలు ఈ వాతావరణం ఆయనకు బాగా నచ్చుతుంది కానీ... ఇంట్లోనే కొన్ని మార్పలు చేయాల్సి రావచ్చు...!’’ అంటూ ఉమాదేవి సమాధానం కూడా వినకుండా చెప్పుకుంటూనే పోతున్నాడు. అంతలోనే ఒక్క నిమిషం ఆగి... ‘‘నేను చూడు, నీకు మంచి జరుగుతుందన్న ఉత్సాహంలో... నీ ఉద్దేశ్యం కూడా కనుక్కోకుండా మాట్లాడుతునే పోతున్నాను’’ అన్నాడు. ‘మీరు అంత నమ్మకంగా చెబుతుంటే నాకూ ఇవ్వాలనే ఉంది కానీ... బ్యాచిలర్ అంటున్నారు.అసలే ఒంటరి ఆడదాన్ని, పెళ్ళీడుకొచ్చిన కూతురు కూడా ఉంది, చుట్టుపక్కల వాళ్ళు ఏమనుకుంటారో అని ఆలోచిస్తున్నాను. ‘‘అనుకునే వాళ్ళు అనుకుంటూనే ఉంటారు... అయినా నీ ఇష్టం’’ అన్నాడు. ‘నాక్కొంచెం ఆలోచించుకునే టీం ఇవ్వండి’ అంది ఉమాదేవి. సరేనమ్మా నేను రేపు కలుస్తాను అని ఉమాదేవి ఫోన్ నెంబర్ తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు వెంకటరావు.

ఏం జరుగుతుందో అర్ధం కాకపోయినా... ఏదో అధ్బుతం జరగబోతోందనే ఆశతో ఆలోచిస్తూ గుమ్మం ముందు గట్టుపైనే కూర్చుంది ఉమాదేవి. ఇంతలో శ్రీదేవి ఏడ్చుకుంటూ పరిగెత్తు కుంటూ వచ్చి ఇంట్లోకి వెళ్లటంతో ఏమైందో తెలుసుకుందా మని కంగారుగా వెళ్ళి ‘ఏమైందే... ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్’ అడిగింది ఉమాదేవి. ‘వాడు... వాడు... ప్రమించక పోతే... నా మీద యాసిడ్ పోస్తానని బెదిరిస్తున్నాడమ్మా’ అంటూ ఏడుస్తూనే చెప్పింది. ‘ఎవరూ’ అడిగింది ఉమాదేవి. ‘అదేనమ్మా ఈ మధ్య మనింటికి ఓ నల్లదున్నపోతు, వాడి వెనకాలే కొంతమంది ఎదవలు వస్తున్నారు కదా వాళ్ళలో ఒకడు’ అంది శ్రీదేవి. అంటే ఆ రంగారావు గాడి కుర్రళ్ళే అని అర్ధమైంది ఉమాదేవికి... ‘ఇంకేమన్నాడు’ అని అడిగింది శ్రీదేవి. ‘వాడు పిచ్చి, పిచ్చిగా మాట్లాడుతున్నాడమ్మా ఏదోరోజు రోజు మీ అమ్మని మా అన్న ఉంచుకుంటాడు... నేను నిన్ను ఉంచుకుంటా... నా నుంచి తప్పించుకోలేవు అంటున్నాడని చెప్పింది శ్రీదేవి. ‘సర్లే, వెళ్ళి ఫ్రెష్ అయ్యి స్నాక్స్ తీను - వాళ్ళ సంగతి నేను చూసుకుంటా’ అని కూతురికి ధైర్యం చెప్పిందే కానీ, తనున్న పరిస్థితి తన నుండి తన కూతురు దాకా వచ్చేసిందని తెలిసి భయం, ఏడ్పు ఒక్కసారే వచ్చేశాయి. ‘దేవుడా నువ్వే నన్ను నా కూతురిని కాపాడు’ అని దేవుడికి ఓ దన్నం పెట్టుకుని ఇంటిపనిలో పడింది. పనులు చేస్తుందే కానీ ఆలోచిస్తూనే ఉంది. వెంకటరావు అన్నయ్య చెప్పినట్టు ఆ అబ్బాయి ఎవరో ఇక్కడ కొన్నాళ్ళు ఉంటే ఈ సమస్యలన్సీ తీరిపోతాయేమో... ఇరుగు పొరుగు ఏదో అనుకుంటారని ఆలోచిస్తే రేపు నా జీవితం, నా కూతురు జీవితం నాశనం అయిపోతే, వాడు రోజూ నా ఇంటికి వచ్చి గొడవలు చేస్తున్నా పట్టించుకోని ఇరుగు, పొరుగు రేపు ఏ మొహం పెట్టుకుని నా గురించి మాట్లాడతారు?, అన్నయ్య చెప్పాడే గానీ వీడు వాళ్ళ మాట వింటాడా? రేపు ఇంకా రెచ్చి పోవచ్చు, లేదా కొద్ది రోజులు సైలెంట్ గా ఉండి తరువాత మళ్ళీ మొదలు పెడితే? ఇప్పడు వాడొక్కడే కాకుండా వాడి గ్యాంగ్ కూడా టార్గెట్ చేయడం మొదలు పెట్టారు!, ఏదేమైనా అన్నయ్య చెప్పినట్టు ఆ అబ్బాయి ఇక్కడ ఉండడం నాకే మంచిది అనిపిస్తోంది. ఇలా ఆ రోజు మొత్తం ఆలోచనలతోనే గడిపింది ఉమాదేవి.

ఉదయం కూతురుకి ధైర్యం చెప్పి కాలేజీకి పంపించి ఫోన్ వంకే చూస్తూ కుర్చన్న ఉమాదేవి ఫోన్ మొగగానే ఒక్క రింగుకే ఫోన్ ఎత్తింది, ‘నమస్తే అమ్మా నన్ను సిద్ధారెడ్డి అంటారు, మీరు యం.జి.ఆర్ గారి తాలూకా అని నిన్ననే తెలిసింది. మా చెత్తనా కొడుకు ఏదో మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెడుతున్నాడని ఇప్పుడే మీ అన్నయ్యగారు చెబుతున్నారు. అసలు ఏం జరిగిందో ఉన్నది ఉన్నట్టు చెప్పండి తల్లి, ఎన్ని సమస్యలు ఉన్నా కొన్ని గంటల్లో సాల్వ్ అయిపోతాయి’ అన్నాడు గంబీరంగా. సిధ్ధారెడ్డే తనకు ఫోన్ చేసే సరికి ఏమీ అర్ధంకాని ఉమాదేవి ఏమీ మాట్లాడకుండా అలానే ఉండిపోయింది. ‘ఏం పర్లదమ్మా... మీ అన్నయ్య ఎంతో నాను కూడా ఈ రోజునుంచి అంతే అనుకో... ఇదే నా నెంబర్ సేవ్ చేసుకో. ఆ రంగారావు గాడే కాదు వాడి బాబైనా సరే, ఎవడైనా నీన్ను ఇబ్బంది పెడితే, నన్ను ఇబ్బంది పెట్టినట్లే... నాకు మొత్తం చెప్తే ఉన్న సమస్యను కూకటి వేళ్ళతో సహా తీసేస్తా’ మరింత నమ్మకంగా ప్రేమగా చెప్పడంతో, జరిగిన కథంతా సిద్ధారెడ్డికి చెప్పింది ఉమాదేవి. అంతా విని సిద్ధారెడ్డి మరోసారి ‘సరే తల్లి మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెట్టిన ఏనాకొడుకుని వదలను, గుర్తు పెట్టకో అమ్మ ఈ రోజు నుండి నీకు ఏ సమస్య వచ్చినా ఒక్క ఫోన్ చెయ్యి చాలు’ అని ఫోన్ కట్ చేశాడు. యం.జి.ఆర్ ఎవరు అంత పవర్ఫుల్ వ్యక్తా...? అన్నయ్య చెప్పిన అబ్బాయా? తన సమస్యలన్సీ తీరబోతున్నాయన్న నమ్మకం, ఆనందం అక్కడ ఏమి జరుగుతుందో అనే ఆలోచనలతో నిండి పోయింది ఉమాదేవి మనస్సంతా. కొన్ని గంటల తరువాత రంగారావు జీపు వచ్చి ఇంటి ముందు ఆగింది. రాక్షసుల్లాంటి నలుగురు వ్యక్తులు ఒక పెద్ద గొనె సంచి తీసుకువచ్చి తన ముందు విప్పారు. అందులో రంగారావు ఒళ్లంతా రక్తం, మొహం ఆకారం కూడా తెలీడం లేదు, కాళ్ళు, చేతులు విరిచేసి నట్టున్నారు కూర్చొడానికి లేవలేక పోతున్నాడు. వచ్చిన వాళ్ళు కొంచెం కూడా జాలి చూపెట్టకుండా ‘లే లంజడుకా... లే...’ అని తంతుటే లేవ లేక లేవ లేక లేచి మొకాళ్ళపై కూర్చుని, ‘అమ్మా తప్పైపోయింది క్షమించుతల్లి, జీవితంలో నీవైపు గానీ, నీ కుటుంబం వైపుగానీ కన్నెతైనా చూడను తల్లే...’ అంటూ రంగారావు కాళ్ళమీద పడ్డాడు. నోటి నుండి మాట, రక్తం కలిసి వస్తున్నాయి మాట కూడా అర్దం కావటంలేదు. ‘వీడు లేచి నడవడానికి కనీసం ఆరు నెలలు పట్టుద్ది, వీడి గ్యాంగ్లో ఎవడో మీ అమ్మయిని కూడా ఏడిపిస్తున్నాడంట కదా... వాడికీ ఇదే కోటింగ్ పడింది. వీడు గానీ, వీడు మనుషులు గానీ జన్మలో మీ జోలికి రారు. వీళ్ళకి జరిగింది తెలిసీ ఇంకెవ్వడూ మీ మీదకి వచ్చే ధైర్యం చెయ్యడు, వీడి దగ్గర ఉన్న కాగితాలు, ఆదారాలు అన్నీ కాల్చేశాం, మిమ్మల్ని ధైర్యంగా ఉండమని చెప్పాడు సిధ్దారెడ్డి అన్న’ గంభీరంగా చెప్పాడు వచ్చిన వాళ్ళలో ఒకడు. ‘అమ్మా నన్ను కాపాడు తల్లి నన్ను చంపేస్తారు... నన్ను కాపాడు’ అలా పడిపోయి రోధస్తున్నాడు రంగారావు. ‘నీకు జరగాల్సిందే ఎంత మంది ఆడవళ్ళ జీవితాలతో ఆడుకున్నావ్... వాళ్ళ ఉసురు ఊరికినే పొతుందా...!’ ఏదో తెలీని గర్వం... ధైర్యం పెరిగి అరిచింది ఉమాదేవి. ‘అన్నకి తెలీకుండా వీడు వేసిన రంకేశాలు, బొంకేశాలు అన్సీ అన్నకి తెలిసినై, వాడికి, వాడి గ్యాంగ్ కే కాదు, వాడికి సాయం చేసినోళ్ళకి, వీడి ఇన్షార్మర్లతో సహా అందరీ ఇచ్చేశాం, వీడ్ని ఏంచెయ్యమంటారమ్మా... అన్న మీరు ఊ అంటే లేపేమన్నాడు’ అన్నాడు వచ్చిన వాళ్ళలో మరొకడు. ‘అమ్మా.... నన్ను కాపాడు... నన్ను కాపాడు’ అంటూ మళ్ళీ కాళ్ళ మీద పడ్డాడు రంగారావు. ‘వద్దులేండి అన్నా... వీడు బుద్ధి తెచ్చుకుంటే అదే పదివేలు’ వీడ్ని ఇక్కడనుండి తీసుకుపోండి’ అంది ఉమాదేవి. వెంటనే రంగారావును తెచ్చిన మూటలోనే మళ్ళీకట్టి జీపులో వేసుకుని వెళ్ళిపోయారంతా.

అసలేం జరిగిందో జీర్ణంచుకోలేక పోతోంది ఉమాదేవి. కొన్ని గంటల క్రితం ఎవ్వరూ ఏమీ చేయలేరని విర్రవీగినవాడు మాంసం ముద్దలా తన కాళ్ళమీద పడటం, తన ప్రాణాలు కాపాడమని తననే వేడుకోవడం, తనకేదో 1000 ఏనుగుల బలం వచ్చినట్టపించింది ఉమాదేవికి. ఇంతలోనే ఇదంతా వెంకటరావు గొప్పతనం... కాదు, ఎవరో గొప్ప వ్యక్తి గొప్పతనం కాదు కాదు దేవుడిలా వచ్చి తనకు దారి చూపించిన వెంకటరావే గొప్పవాడు అనుకుంటూ ఉండగానే వెంకటరావు ఇంటికి వచ్చాడు. తను ఉన్న పరిస్థితులను కూడా మర్చిపోయి వెళ్ళి వెంకటరావుని వీధిలోనే వాటేసుకుంది ఉమాదేవి. ‘ఏంటమ్మ ఇది’ అని వెంకటరావు అనగానే తేరుకుని, రా అన్నయ్య లోపలకి రా... నీ మేలు ఈ జన్మకి మర్యిపోలేను... ఏమిచ్చి నీ రుణం తీర్చకోమంటావ్...? అంటూ చాలా సంతేషంగా వెంకటరావును ఇంట్లోకి తీసుకుని వెళ్ళి కూర్చోబెట్టింది. ఉండన్నయ్య నీకు పాయసం చేసుకువస్తాను అనంటూ  చికెన్లోకి వెళ్ళి 10 నిమిషాలలో పాయసం చేసుకుని తీసుకు వచ్చింది. తను ఉన్న ఆనందంలో తనకు తెలీటం లేదు కానీ ఎప్పడూ ఒళ్ళు కనబడకుండా బట్టలు వేసుకునే ఉమాదేవి పైట కూడా సరిగా లేకుండా తన రెండు కొండలు మధ్య ఒదిగిపోయి, బొడ్డు నుండి నడుం వరకూ అంతా వెంకటరావు కళ్ళకు పెయింటింగ్ తడిసిన అమ్మయి బొమ్మలా క్లియర్ గా కనబడుతున్నాయి. ఎంతైనా మగాడేగా... గుండెలో వేగం, మగసిరిలో అలజడి మొదలైంది వెంకటరావుకు... తను చెబుతున్నది వింటునట్టు ఊకొడుతున్నాడే కానీ... పాయసంతో పాటు తన కంటిముందున్న అందాలను చూపులతోనే జుర్రుకుంటున్నడు వెంకటరావుకు. అసలే తెల్లటి శరీరం, ఇప్పుడే కిచెన్ నుండి వచ్చిందేమో... తన ఒంటి మీది స్వేత బిందువులు ఒకదానికొకటి కలుస్తూ, ఒక్కో అంగుళం కిందకు దిగుతూ, మరికొన్ని తన అందమైన బొడ్డుకు చేరుతూ వెంకటరావును ఈలోకంలో లేకుండా చేస్తున్నాయి. ఇవేమీ పట్టించుకునే పరిస్థితిలో లేదు ఉమాదేవి తన గుండెల మీదున్న బరువంతా ఒక్కసారిగా దిగిపోవడంతో చాలా థ్యాంక్స్ అన్నయ్య ఏమిచ్చి నీ రుణం తీర్చుకోగలను అంటూ మరో సారి తనను వాటేసుకునే ప్రయత్నం చేయడంతో పాయసం తన ఫ్యాంటు మీద పడి వెంకటరావు ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు. ‘‘అయ్యయ్యో... సారీ అన్నయ్య’’ అంటూ అనాలోచితంగా తన చేత్తో తుడవబోతూ అప్పటికే గట్టిబడి ఉన్న వెంకటరావు పురుషాంగం తగలగానే ఏదో షాక్ కొట్టినట్టైంది ఉమాదేవికి. ఒక్కసారిగా చెయ్యివెన్నక్కు తీసి ‘లే అన్నయ్య బాత్రూంకు వెళ్ళి కడుక్కుందువు గానీ మరక పడుతుంది’ అంటూ వెంకటరావుకు బాత్రూందారి చూపించింది. వెంకటరావు అటు వెళ్లగానే ఏంటి అన్నయ్య మగతనమేనా నాను తాకింది? లేదంటే ఫ్యాంట్ అలా అనిపించిందా అని ఆలోచిస్తూ... తనని తాను చూసుకుంది. ఒక్క సారిగా తనకు రోమాలు నిక్కబొడుచుకున్నాయి. గత 30 నిమిషాలలో ఒక పరాయి మగాడిని తాను కౌగలించుకుంది, అంతేనా అతని కళ్ళ ముందు తన అందాలను ఆరబోస్తోంది. ఒక్కసారిగా ఈ లోకంలోకి వచ్చి తన బట్టలు సరిచేసుకుంది. ఏంటి అన్నయ్య నన్నలా చూస్తున్నాడా? మరి ఇన్నాళ్ళు ఎప్పడూ ఆప్యాయంగా పలకరించడే తప్ప మరో విధంగా ప్రవర్తించలేదు!? నేను అలా కౌగలించుకోవడం వల్లా? లేదా ఇలా కనబడడం వల్లేనా? లేకపోతే ఏం ఇచ్చి నీ రుణం తీర్చుకోగలను అనడం వల్ల కోరిక పుట్టిందా? అని బొలెడు ప్రశ్నలు తన మనసులోకి వచ్చేశాయి. అయినా మగాడేగా... నన్ను చూసి సొంగకార్చని వాడెవడు? ఒకవేళ బయటకు వచ్చి రెచ్చగొట్టావు... కోర్కె తీర్చమంటే? ఏం చెయ్యాలి? ఇంత సాయం చేసి నా జీవితం కాపాడాడు కాబట్టి తీర్చాలా? మరి అన్నయ్య కదా? తోడపుట్టిన వాడేం కాదుకదా? కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత ఒక పురుషుడి పురుషాంగం టచ్ చేశానని గుర్తువచ్చి తన చేతిని చూసుకుంది. ఐనా ఏంటి ఇలా అయిపోయాను ఏంటి నాలో ఈ పిచ్చి ఆలోచనలు? సరే ఏం జరుగుతుందో చూద్దాం... అనుకుంటుండగా. లోపల వెంకటరావు పరిస్థితి వేరేలా ఉంది, తన మీద ఇంతకు ముందెన్నడూ అలాంటి కొర్కెలేకపోయినా... ఒక్కసారిగా తను కౌగలించుకోవడం... తన ముందు అన్ని అందాలు నాత్యమాడటం, తన చేతి స్పర్య గుర్తొచ్చి చేతికి పనిచెప్పాడు. రెండు నిమిషాలకే వీర్యం వదిలేసి ఆలోచనలో పడ్డాడు. కావాలనే చేసిందా? తెలికుండా చేసిందా? ఎన్నాళ్ళ నుండో మగతోడు లేదుకదా...? ఒకవేళ ట్రైచేస్తే ఒప్పుకుంటుందా? ఇంతలోనే తేరుకుని... ఆ పని చేస్తే రంగారావు గాడికి... నాకు తేడా ఏంది? అనుకుని తప్పు, తప్పు అనుకుంటూ తన అడ్డంగా ఊపుతూ బయటకు వచ్చాడు. వెంకటరావు, ఉమాదేవి ఒకరి మొహం ఒకరు చూసుకుంటూ... మాటల కోసం వెతుక్కుంటుండగానే ‘అమ్మా... అమ్మా... అంటూ ఆనందంతో గంతులేస్తూ శ్రీదేవి లోపలకి వచ్చి... ఉమాదేవిని కౌగలించుకుని. ‘చాలా థ్యాంక్స్ అమ్మా... ఈ రోజు వాడు, వాడి ఫ్రెండ్స్ అందరూ కాలేజీలో అందరి ముందూ నా కాళ్ళమీదపడి క్షమాపణ అడిగారమ్మా... ఎవరో బాగా కొట్టినట్టున్నారు... ఈ రోజునుంచీ వాళ్ళేకాదు... ఏ వెధవా నా జోలికి రాడు.’ అంటూ ఎంతో ఆనందంగా గట్టిగా హత్తుకుంది. ఇందులో నేను ఛేసిందేం లేదమ్మా అంతా... మీ మావయ్యే... ఆయనతో చెప్పగానే ఎవరితో మాట్లాడారో ఏమో... అన్ని సమస్యలు పరిష్కారమైపోయాయి. అనగానే ‘థ్యాంక్స్ మావయ్య అంటూ హత్తుకో బోతున్న శ్రీదేవి తమాయిస్తూ (మనస్సులో చాలమ్మ... ఇప్పటికే మైండ్ మొత్తం మొద్దుబారి పోయింది, ఇంక నువ్వు కూడానా...!) ‘నాదేం లేదమ్మా ఒక తెలిసిన పెద్దమనిషితో ఒక ఆడకూతురుని ఇబ్బంది పెడుతున్నారని చెప్పగానే అంతా ఆయనే చూసుకున్నాడు’ అన్నాడు వెంకటరావు. ‘అదేంటన్నయ్య సమయానికి నువ్వు దేవుడిలా వచ్చి కాపాడకపోతే మా జీవితాలు ఛిద్నమైపోను, నాకు తోడబుట్టిన వారెవరూ లేరు. నువ్వే నాకు తోడబుట్టిన అన్నయ్యవి అయ్యావు’ అంది ఉమాదేవి. మనస్సులో మాత్రం హమ్మయ్య ఎలాగొలా డ్యామేజ్ కవర్ చేసుకున్నా అనుకుంది. పరిస్థితి అర్ధం చేసకున్న వెంకటరావు మాటమార్చాలన్నట్టు ‘అవునమ్మా రెంట్ దాని గురించి ఏం ఆలోచించావ్’ అన్నాడు.

(ఉమాదేవిలో మొదలైన కదలిక, వెంకట్రావ్ ని ఎలా డిస్టర్బ్ చేసిందో తరువాత ఎపిసోడ్లో...)


Note: మనుష్యులు, జీవితాలు, మానసిక చెంచలత్వాలు నమ్మే వ్యక్తిగా కథను సాగదీసి ఉంటే క్షమించగలరు. నా మొదటి ప్రయత్నంగా నేను రాయాలను కున్నది వ్రాస్తున్నాను. పాఠకులు అభిమానిస్తే అది బోనస్సే.... థ్యాంక్యు.

[funpart]

‘‘ఈ కథ కేవలం కల్పితం మరియు నా మొదటి ప్రయత్నం.

ఇక్కడి రచనలు చదివి వాటినుండి ఇన్సిపిరేషన్ పొంది ఈ కథ రాయడానికి సిద్ధపడ్డాను.
తప్పులు ఉంటే క్షమిస్తారని ఆశిస్తూ... 

అభిమానిస్తున్న పాఠకమహాశయులకు నా కృతజ్ఞతలు...’’


ఫార్ట్‌-2

‘అవునమ్మా రెంట్ దాని గురించి ఏం ఆలోచించావ్’ అన్నాడు వెంకటరావు.
‘అదే ఆలోచిస్తున్నాను అన్నయ్యా... పెళ్ళీడోచ్చిన కూతురుని ఇంట్లో పెట్టుకుని బ్యాచిలర్ కు ఇళ్ళ అద్దెకిచ్చానని నలుగురూ ఏమనుకుంటానే భయం ఒకవైపు, దేవుడిలా నా ప్రబ్లమ్స్ అన్నీ చిటెకలో సాల్వ్ చేసిన అలాంటి వ్యక్తికి ఇవ్వడంలో తప్పులేదని మరోవైపు. ఏం చేస్తే బాగుంటుందో నువ్వే చెప్పు...’ అంది కొంచెం గోముగా ఉమాదేవి (బయటకు గంభీరంగా ఏమీ జరగనట్లు నటిస్తున్నా కొన్ని నిమిషాల క్రితమే పరాయి మగాడి ముందు తన అంద ప్రదర్శనకు కొద్దిగా సిగ్గు, ఈ వయస్సులో కూడా ఓ మగాడు తన అందానికి చలించిపోయాడనే గర్వం, అతని పట్ల తనకున్న కతజ్ఞత, తనలో కొత్తగా చిగురించిన కోరిక తన మనస్సులో మెదలుతూనే ఉన్నాయి.)
తన మాట తీరులో వస్తున్న మార్పులను గమనిస్తూనే ఉన్నాడు వెంకటరావు, ఇంతకు ముందెన్నడు ఉమాదేవి ఇంత ఆప్యతతో మాట్లాడేది కాదు. ఏదో తెలిసిన వాళ్ళను పలకరించినట్లు అంటీ, ముట్టనట్లు ఒకటి-రెండు మాటలు మట్లాడి, కాఫీ ఇచ్చి తరిమేయడంమే తన నైజం. సాధారణంగా ఎవరినీ దగ్గరకు రానీయదు, రోడ్డుపైన తనవైపు ఆకలిగా చూసే చూపులనుగానీ, కవ్వించే మాటలను కూడా అస్సలు పట్టించుకోదు. తనలో మార్పు కనిపిస్తోంది... కానీ అభిమానంతోనో... ఆకలితోనో తెలీడంలేదు వెంకటరావుకి. ఉమాదేవిలో ఈ మార్పు ఎక్కడికి వెళ్తుందో చూడాలనిపించింది వెంకటరావుకి కానీ,... అది జరగాలంటే ఎలాగైన తను అనుకున్న వ్యక్తిని ఇంట్లో దింపాలి... అప్పుడైతే ఏదోక వంకతో తను ఎక్కువసార్లు ఇక్కడికి రావచ్చు అని నిర్ణయించుకుని, ‘అంటే నేనెలా ఆలోచస్తున్నానంటే... ఆ అబ్బాయి చాలా మంచి వాడు, బుధ్ధిమంతుడు కూడా... అంత పేరు, డబ్బు ఉన్నా ఆదర్పం చూపించడు. నువ్వు ఒంటరిదానివనే కదా రంగారావులాంటి వెధవలు నిన్ను టార్గట్ చేసింది. అతను కొన్నాళ్ళు ఇక్కడ ఉంటే తన కోసం ఎంతోమంది పెద్దమనుషులు వచ్చి పోతుంటారు... చూసే వాళ్ళకు పెద్దగా తెలీదు కదా!... ఎవరి కోసం వచ్చిందీ...? నీ ఇంటికి నలుగురు పెద్దమనుషులు వస్తున్నారంటే వారికి కొంత భయం ఏర్పడుతుంది కదా... ఒక విధంగా సెక్యురిటీనేగా’ అంటూ ఉమాదేవిని ఒప్పించే విధంగా చెప్పాడు వెంకటరావు.

‘సరే అన్నయ్య మీ ఇష్టం’ మీరు ఏం చేసినా మా మంచి కోరేకదా...! మీరు ఎలా అంటే అలా’ అంది ఉమాదేవి వెంకటరావుకు మరింత స్వాతంత్యం ఇస్తూ.

అతనిని ఇంత చిన్న ఇంట్లో ఉంచాలంటే చాలా మార్పలు చేయాలి! తనకు అనువుగా లేకపోతే అతను రాడు! ముందు ఉమాదేవిని ఒప్పిందాం మార్పలు చేయడానికి...! తరువాత ‘ప్రిన్స్ ని ఒప్పించడం తేలికవుతుంది అనుకొని. ‘అంటే చెప్పకదమ్మా ఆ అబ్బాగారికి కొన్ని రిక్వౌర్మెంట్స్ ఉన్నాయని, ఆ బాత్రుమ్ అస్సలు సరిపోదు,  ఉన్న నాలుగు గదులలో చివరి రూమ్ ను బాత్రుమ్ గా మార్చాల్సి వస్తుంది... ఇంకా ఏసీ అదీ... ఒకవిధంగా ఆపోర్షన్ను సరికొత్తగా మార్చాలనుకో...’ అన్నాడు వెంకటరావు.

ఒక్కరాసిగా గొంతులో వెలక్కాయ పడ్డటైంది ఉమాదేవికి... అనుమానంగానే ‘మార్పలు అంటే ఓకేగానీ మరి అంత డబ్బు ఖర్చుపెట్టడం అంటే...’ అంటుండగానే... ‘అబ్బే అదేంలేదమ్మా నేను ఆయనతో మాట్లాడతాను... అన్నీ ఆయన ఖర్చుతోనే చేయిస్తా. ప్రిన్స్ ఎప్పుడూ అంతే, అంతా తనకు కావాల్సినట్టు మార్పలు చేసుకుంటాడు. అవన్నీ అలానే ఒదిలేసి వెళ్లిపోతాడు. తనకు తన కంఫర్టే ఇంపార్టెంట్... అందుకనే తను హోటల్లలో దిగడు. ఖర్చు గురించి నీకు రూపాయి కూడా ఇబ్బంది రానీయను. రేపు అతను ఖాళీ చేశాక మీకు నచ్చితే మీరే అక్కడకు షిఫ్ట్ అవ్వవచ్చు కింద పోర్షన్ కు అద్దె కూడా ఎక్కువ వస్తుంది’ అన్నాడు. ‘చాలా థ్యాంక్స్ అన్నయ్యా... ఇంక అంతా మీ ఇష్టం... మీకు ఏది అనిపిస్తే అది చేయండి. మీ మీద నమ్మకంతో మా బాధ్యత మీదే (బాధ్యత అన్న మాట కొంత నొక్కి పెట్టి) అంటూనే వెంకటరావు చేతులు పట్టుకుని అంటి-ముట్టలట్లుగా మరోసారి ఆలిగనం చేసుకుంది.

ఈసారి ఉమాదేవి అనాలోచితంగా కాకుండా కావాలనే చేసింది. సుబ్బారావును మళ్ళీ రెచ్చగొట్టాలనుకుందో, మరింత చనువు ఇవ్వాలనుకుందో, ఎలా రియాక్ట్ అవుతాడో చూడాలనుకుందో తెలీలేదు వెంకటరావుకి, కానీ అనుకున్న దాంట్లో మరో అడుగు ముందుకు పడిందను కున్నాడు. ఉమాదేవిని అదే ఉత్సాహంలో ఉంచాలనుకుని ‘ఇంతకీ నేను వచ్చిన అసలు విషయం ఏంటంటే... సిద్ధారెడ్డిగారు ఆరంగారావు గాడు నిన్ను బెదిరించి వసూలు చేసిన డబ్బు నీకే ఇచ్చేయమన్నారు. ఇదిగో’ అంటూ ఒక న్యూస్ పేపర్లో చుట్టిన కొన్ని డబ్బు కట్టలను ఉమాదేవికి ఇచ్చాడు. (వాస్తవానికి ఉమాదేవి ప్రిన్స్ కి రూమ్ ఇవ్వనన్నా, తనకు ఇంత దగ్గరవ్వక పోయినా ఆ డబ్బు తిరిగి ఇచ్చే ఉద్దేశ్యం లేదు వెంకటరావుకి, సిద్ధారెడ్డి డబ్బు తిరిగి ఇవ్వమన్న విషయం ఎవరికీ తెలీదు, పైగా తనేదో అవసరానికి ఉపయోగ పడ్డాడు దానికి తనకు వచ్చిన ఫీజ్ అనుకున్నాడు కానీ, అనుకోకుండా ఉమాదేవి దగ్గరవుతుండడం... తను మళ్ళీ, మళ్ళీ ఈ ఇంటికి రావాల్సి అవసరం పడడం. రేపు ప్రిన్స్ కు ఈ డబ్బు గురించి తెలిసే అవకాశం ఉండడం (ప్రిన్స్ కు తెలిసే అవకాశం ఉంది, ఎందుకంటే సిద్ధారెడ్డే గొప్పకోసం చెప్పవచ్చు). ఉమాదేవిని మరింత దగ్గర చేసుకునే అవకాశం కావడంతో మనస్సు మార్చుకుని తిరిగి ఇచ్చేశాడు.

ఆనందం కట్టలు తెంచుకుంది ఉమాదేవికి ఈసారి మరింత గట్టిగా హత్తుని ఒక నిమిషం పాటూ అలానే ఉండి పోయింది. ‘చాలా థ్యాంక్స్ అన్నయ్య, నువ్వు చేసిన సాయం మామూలుది కాదు, నేనేమి చేసినా నీ రుణం తీర్చుకోలేను’ అంది. మనస్సులో ఉమాదేవిని మరింత గట్టిగా పట్టుకోవాలన్న కోరికను, మళ్ళీ ఊపిరి పోసుకున్న తన మగసిరి కంట్రోల్ చేసుకుంటూ... ‘భలేదానివమ్మా... నువ్వే అన్నావ్ గా మీ భాద్యత నాదే అని... ఇప్పుడు నేనూ చెబుతున్నా నాదే భాద్యత’ అంటూ తల నిమిరాడు. జరుగుతోందతా హాల్లో కూర్చుని పాయసం లాగిస్తున్న శ్రీదేవి చూస్తూనే ఉంది. తన తల్లి ఓ మగాడిని అంత గట్టిగా హత్తుకోవడం... అంత క్లోజ్ గా మాట్లాడటం ఎప్పుడూ చూడలేదు, కానీ ఇన్నళ్ళు వారికి ఎవరూ లేరు... ఇప్పుడు ఒక మావయ్య ఉన్నాడనే ఆనందంతో ‘చాలా థ్యాంక్స్ మావయ్య అని గట్టిగా అరిచింది’. ఉలిక్కి పడిన ఇద్దరూ దూరంగా జరిగారు. ‘పాయసం బాగుందా...!’ మాటమార్చాలన్నట్లు అడిగింది శ్రీదేవిని ఉమాదేవి. ఈ రోజు అన్నీ స్వీట్ న్యూస్ లు, స్వీట్ ఫుడ్ లే మనింట్లో అంది శ్రీదేవి.

ఇంతకు మించి ముందడుగు వేస్తే తెగె అవకాశం ఉందని తెలుసు వెంకటరావుకు. ఎరకి చిక్కిన చేపను మెల్లగా, అనుకువగా ఒడ్డెక్కించాలి గానీ, దురుసుగా ప్రవర్తిస్తే ఎర, చేప రెండూ పోతాయని తెలీని వాడేం కాదు వెంకటరావు. జరుగుతున్న క్రియల్లో వేడిని తగ్గించాలనే ఉద్దేశ్యంతో ‘ఇంకొక ఇబ్బంది ఉందమ్మా.... ఆయనకు ఎప్పుడూ అందుబాటులో ఉండి, వంటా వార్పు చేయడానికి, ఇళ్ళు శుభ్రం చేయడానికి ఎవరైనా దొరకుతారా? అన్నాడు.

‘ఆ ఉన్నారన్నా సుమతి అని... మనింట్లో కూడా పనిచేసేది, ఇదిగో ఆ రంగారావుగాడి వల్లే అది కూడా రావడం మానేసింది’ అంది ఉమాదేవి.
(వాస్తవానికి అది నిజం కాదు... సుమతి కావాలనే తనను రంగారావు గాడి దగ్గర ఇరికించిందని ఉమాదేవికి అనుమానం రావడంతో ఉమాదేవే కావాలని సుమతిని రావద్దని చెప్పింది.)

‘నేను రేపు పిలిపిస్తాను’ అంది ఉమాదేవి.

‘సరే అమ్మా నేను బాబుగారితో మాట్లాడి, రేపు మళ్ళీ వస్తా’ అంటూ మరోసారి చనువుగా ఉమాదేవిని దగ్గరకు తీసుకున్నట్లు భుజంమీద చెయ్యివేసి దగ్గరకు లాక్కున్నాడు. (తన ఊహించుకున్నాడా? ఉమాదేవే స్వతంత్రం ఇచ్చిందా లనే అనుమానాన్ని నివృత్తి చేసుకునేందుకు)
ఉమాదేవి కూడా చాలా క్యాజువల్ గా ఉండడంతో హమ్మయ్య అనుకున్నాడు.
‘సరే అన్నయ్య, వెళ్ళిరండి అసలే పొద్దుపోతోంది. రేపు నేను సుమతిని పిలిపిస్తాను’ అంది ఉమాదేవి.
‘చాలా థ్యాంక్స్ మావయ్య’ అంటూ వచ్చి శ్రీదేవి కూడా హత్తుకుంది. ఈసారి వారించలేక పోయాడు వెంకటరావు. ఈరోజు తన విజయాలకు మనస్సులో శభాష్ అనుకుంటూ... ఉమాదేవి వంక చూస్తూ... శ్రీదేవి బుగ్గమీద ఒక ముద్దు పెట్టి ‘ఉంటా బంగారం బై’ అంటూ బయటకు నడిచాడు.
(అంత నమ్మకంగా చెప్పడే కానీ, తను చెప్పిన అన్నింటికీ ముందు ప్రిన్స్ ని ఒప్పించాలి, అదంత తేలికేం కాదు. కానీ ఈ రోజు తన ప్రయత్నాలన్నీ సఫలీకృతమైన ఆనందంతో అదీ అయిపోద్దనే నమ్మకంతో జరిగనవన్నీ నెమరవేసుకుంటా బయలుదేరాడు.)

‘ఉసే వెళ్ళి సుమతిని పిలుచుకురా’ అని శ్రీదేవిని పంపించి. హమ్మయ్య అని గట్టిగా గాలి పీల్చుకుంటూ మంచం మీద కూర్చుని ఆలోచనలో పడింది ఉమాదేవి.
ఏమైనా హద్దుల దాటానా...? అన్నయ్య వెళ్ళేప్పుడు నన్ను చూస్తూ శ్రీదేవికి ముద్దిచ్చాడేంటి? అంటే ఆ ముద్దు నాకనా? ఏమైనా తప్పుగా ఊహించుకుంటున్నాడా...? ఏదేమైనా ఒక పెద్ద ప్రమాదం నుంచి తనను, తన కూతురిని కాపాడాడు. ఆమాత్రం చనువు ఇవ్వవచ్చు... హద్దులు దాటితే అప్పుడు ఆలోచిద్దాం. అయినా అన్నయ్య రాకపోతే... తన కూతురిని చంపి తను ఛావడమో లేక ఆ రాక్షసుడికి లొంగిపోవడం తప్ప మరోదారి లేని పరిస్థితుల్లో వేరే మగాడు కాపాడి కోరిక తీర్చమంటే... ఆలోచించేదాన్నేమో? అన్నయ్య అని పిలుస్తున్నానే కానీ తనూ పరాయి మగాడేగా? అమ్మో ఏమైంది నాకీరోజు... పాడు ఆలోచనలు పెరిగిపోతున్నాయను కుంటూ స్నానానికి వెళ్ళింది. చాలారోజుల తరువాత ఒక మగాడి స్పర్శ వల్లనో, తనకూ ఒకరు తోడున్నారనే ఆనందం వల్లనో తెలీదు కానీ. చాలా యేళ్ళుగా తనలో ఉన్న కామ వాంఛ మొలకలెత్తుతోందని ఉమాదేవికి అర్ధమౌతోంది.

కొద్ది సేపటి తరువాత... శ్రీదేవి వచ్చి ‘అమ్మా నేను మా ఫ్రెండ్ ఇంటికి వెళ్తున్నా అరగంటలో వస్తా అంటూ’ చెప్పి చికెన్లో ఉన్న ఉమాదేవి మాటకూడా వినకుండా పరుగులు తీసింది. దీని ఆనందం తగలెయ్య దీనికి ఏమోచ్చినా తట్టుకోలేం సుమతిని పిలిచిందో.. లేదో చెప్పకుండా పారిపోయింది... అనుకుటుండగానే ‘అమ్మగోరు పిలిచారంట’ గుమ్మం బయటే నిలబడి పిలిచింది సుమతి.

బ్యాగ్రౌండ్ స్టోరీ (పాత్రల పరిచయం‌-2): సుమతి : వయస్సు ఒక 20-22 ఉండొచ్చు, ఛామనఛాయ... 16 ఏళ్లకే పెళ్ళి చేసుకోవడం 3 ఏళ్ళకే పిల్లలు పుట్టరని తెలిసి మొగుడు వలిలేయడం. అనాథ కావడంతో ఒకరింట్లో పనిమనిషిగా చేరింది. ఆ యజమాని కొద్ది కాలంలోనే సుమతిని లొంగదీసుకుని భార్యకు తెలీకుండా వాడుకునే వాడు... అప్పుడప్పుడు డబ్బులు, గిఫ్ట్ లు ఇస్తూ బుజ్జగించేవాడు. భార్యకు తెలియగానే తనను మరో స్నేహితుని ఇంట్లో పనికి పెట్టాడు... వాడుకూడా కొన్నాళ్ళు వాడుకుని దొంగతనం అంటగట్టి రోడ్డున పడేశాడు. అలా వాడొకడు వీడొకడు ఆవేశం తీర్చుకుని గాలికి వదిలేస్తే అలా అలా గాలికి కొట్టుకొచ్చి చివరకు ఉమాదేవి ఇంటి పక్కనే ఉండే రేకుల షెడ్డులో అద్దెకు దిగిన గాలిపటం సుమతి. ఇద్దరూ అనాధలు కావడంతో కొద్ది రోజులలోనే ఓ చిన్న పాటి స్నేహం చిగురించింది వీరిద్దరికీ.

చిన్న వయస్సులోనే పెళ్ళై పోవడం లోకజ్ఞానం తెలియక పోవడంతో మొదటిలో నాలుగు దెబ్బలు తిన్నా... రాటుదేలిపోయింది సుమతి...  తనమీద మోజుపడిన ఎవరినీ కాదనదు... రెచ్చగొట్టి... తొడలు చాచి... వాడి ఆవేశం తీరాక తన అవసరాలు తీర్చే దాకా వదలదు. అవడానికి పనిమనిషేగానీ రంగు, రంగుల ఫ్యాన్సీ చీరలు కందుతూ, లోనెక్, కిటికీలు, తలుపుల జాకెట్లు వేస్తూ మగాళ్ళని రెచ్చగొట్టడుతుంటుంది. రంగు తక్కువే గానీ చూడటానికి అందంగానే ఉంటుంది. కాస్లీ సోపులు, క్రీములు, మేకప్ లతో మెంయిటనెన్స్ ఎక్కువే అయినా... చెట్టుకు చీర కడితేనే సొళ్ళు కార్చుకునే మగాళ్ళ మధ్య... వాళ్ళకు సుమతి ఈజీ టార్గెట్... కానీ సుమతి అవసరాలు తీర్చుకోడానికి వాళ్ళు సుమతికి ఈజీ టార్గెట్. అలా అని గొంతెమ్మ కోర్కెలు కోరి వాళ్ళని హింసించదు. అలాఅని ఎవరినీ ఫ్రీగా వాడుకోనీయదు.

కానీ భిన్నదృవాలు ఆకర్షించ బడతాయన్నట్లు అన్ని ముడుచుకుని కూర్చునే ఉమాదేవి, అందరికీ పంచే సుమతి మంచి స్నేహితులు. సుమతి ఎక్కడ పనికి వెళ్ళినా... కొంచెం సమయం దొరకగానే వచ్చి ఉమాదేవితో కబుర్లు చెబుతూ కూర్చుంటుంది. తక్కువ వయస్సు తేడా ఉండంతో సుమతిని శ్రీదేవి అక్కా అనే పిలుస్తుంది. సుమతి తన శృంగార సంఘటనలన్సీ ఉమాదేవికి కథలు, కథలుగా చెబుతూంటుంది. ‘ఛీ... నువ్వు బాగా చెడిపోయావే’ అంటూ మందలిస్తున్నా... తన కన్నా సుమతే బెటరని ఓ చిన్నపాటి ఈర్శపడుతుండేది ఉమాదేవి. కానీ సుమతిలా ఉమాదేవి తెగించలేదు... తనతో తన కూతురి జీవితం కూడా ముడిపడి ఉంది. ఏ పిచ్చి పనులు చేసినా తన కూతురి జీవితానికి దెబ్బ. అందుకే సుమతి మాటలకు సరదాపడటం తప్ప పెద్దగా మనస్సుకి ఎక్కించుకునేది కాదు ఉమాదేవి. కానీ సుమతి మాత్రం అప్పుడప్పడూ ‘అమ్మగారు మీరు ఇన్నాళ్ళ సుఖం లేకుండా ఎలా ఉంటున్నారో నాకు అర్ధం కావటం లేదు... మీరు ఊ  అనండి ఎవరికీ తెలీకుండా కనెక్షన్ పెట్టేస్తా... మీ మీద ఎంత మంది పడి ఛస్తారో మీకు తెలీదు, వయస్సులో వేడి దించుకోపోతే పాపం అంటూ రెచ్చగొట్టేది’ ‘ఛీ నోర్మూయ్ నువ్వు చెడిపోయింది గాక నన్ను కూడా చెడిపోమంటున్నావా’ అంటూ తిడుతుంటుంది ఉమాదేవి. సుమతి కూడా కావాలిని ఉమాదేవిని రెచ్చగొట్టడానికి అన్నట్లు అప్పుడప్పడు ఎవరూలేని సమయం చూసి ఉమాదేవి సళ్ళు నొక్కడం, పిర్రలు నొక్కడం చేస్తూ ఉమాదేవిని ఆటపట్టిస్తుంటుంది, దానికి ఉమాదేవి తేలిలో ఏదుంటే దానితో సుమతిని కొడుతూ కంట్రోల్లో పెడుతుంటుంది. ఉమాదేవి ఒంటరి జీవితంలో సుమతి ఓ ఒయాసీస్సు కావడంతో ఉమాదేవి ఎప్పుడూ సుమతి దూరం పెట్టాలనుకోలేదు. అలా అని సుమతి చిలపి మాటలకు, ఛేష్టలకు లొంగిపోయేది కూడా కాదు.

అందుకే శ్రీదేవి యాక్సిడెంట్ అయినప్పుడు ఎవరిని అడగాలో తెలీక సుమతిని డబ్బులు అడిగింది ఉమాదేవి. సుమతి వాడి దగ్గర వీడి దగ్గర డబ్బులు తీసుకుటుందే కానీ పెద్దగా దాచుకునే మనస్తత్వం కాదు ఖర్చు పెట్టేస్తుంది. ఒక్కసారే అంత డబ్బు అనగానే రంగారావు గుర్తొచ్చి వాడిని తగిలించింది సుమతి. రంగారావు కూడా ఓ సెక్యూరిటీ అధికారి కేసులో సుమతికి హెల్ప్ చేసి అప్పటి నుండి సుమతిని వాడుకునేవాడు. రంగారావు ఒకసారి సుమతి కోసం వచ్చినప్పుడే ఉమాదేవిని చూసి మనస్సుపడ్డాడు. సాధారణంగా మనస్సు పడితే ఎక్కువ కాలం వెయిట్ చెయ్యడు, బలవంతంగానైనా అనుభవిచ్చేస్తాడు. కానీ ఉమాదేవిని ఎలాగైనా లొంగదీసుకునే అనుభవించాలను కున్నాడు. అందుకే సుమతిని కలిసినప్పుడల్లా నీకేంకావలన్నా ఇస్తా ఉమాదేవి పొందు కుదర్చమని అడిగేవాడు... అప్పుడప్పుడూ బెదిరించే వాడు కూడా. రంగారావు ఉమాదేవిని బెదిరించడం మొదలుపెట్టిన కొన్నాళ్ళకు ఒకసారి సుమతి రంగారావు మాట్లాడుకోవడం చూసింది.  అందుకే సుమతిపై కోపంతో సుమతిని పిలిచి చెడామడా తట్టి కావలనే చేసిందని సుమతిని నిందించి, ఇంకెప్పుడు తన ఇంటికి రావద్దని, మాట్లాడొద్దని చెప్పింది.

ప్రస్తుతం: ‘ఏంటే బయటే నుంచున్నావ్... లోపలికి రా...’ అంది ఉమాదేవి.
‘అంటే...! మీ కోపం తగ్గిందోలేదో అని’ అంటూ మెల్లగా లోపలకి వచ్చింది సుమతి.
సుమతి చేసిన మొసం గుర్తొచింది ఉమాదేవికి, ‘ఏమీలేదే... ఆ రంగారావు గాడు, వాడి బ్రోకర్లు, వాడికి సాయం చేసేవాళ్ళందరినీ’ మక్కెలు విరిచి మూల కూర్చోబెట్టరంట... నువ్వు ఎలాఉన్నావో ...? అని’ కొంచెం కోపంగానే అంది ఉమాదేవి.
‘మీకింకా కోపం తగ్గలేదు అమ్మగోరు... నేనేం కావాలని చెయ్యలేదు. నేను మీ కోసం డబ్బులు కావాలని వాడికి చెప్పలేదు. నాకు కావాలనే చెప్పాను. ఎలా తెలుసుకున్నాడో ఏమో... మీకోసమని తెలుసుకుని మిమ్మల్ని తగులుకున్నాడు, నేను నచ్చజెప్పేందుకు ప్రయత్నిస్తే నన్నే చంపేస్తానన్నాడు.’ సుమతికి చేసింది తప్పని తెలిసినా తనకు వేరే దారి తెలీదు. వాళ్ళు వాళ్ళు సర్దుకుంటారనుకుంది కానీ ఇంత పంచాయతీ అవుతుందని సుమతి ఊహించలేదు... అంత తెలివితేటలు కూడా లేవు.

(సుమతి అబద్దమాడుతోందని తెలిసినా కావాలని ప్లాన్ చేసి ఏమీ సుమతి ఇరికించలేదు ఉమాదేవి అవసరానికి అంత డబ్బు అడగటం, సుమతికి ఏం చేయాలో తోచక వాడి దగ్గరకు వెళ్ళడం వాడు దొరికిన అవకాశాన్ని అందుపుచ్చుకున్నాడు.
ఏమైనా నాదే(ఉమాదేవిదే) తప్పు సుమతిని డబ్బు అడిగుండ కూడదు... సుమతి తెలిసీ తెలీక తప్పు పని చేసిందే కానీ, ఉమాదేవికి నష్టం చేయాలని మాత్రంకాదు.)

‘సర్లే... నీపేరు నేనే చెప్పలేదు... చెప్పుంటే నీకూ వాళ్ళకు పట్టిన గతే పట్టుండేది’ అంది గర్వంతో కూడిన గొంతుతో ఉమాదేవి.
‘అంటే అమ్మగోరు వాళ్ళని కొట్టించింది మీరా...`!?’ ఒకింత ఆశ్చర్యంలో అడిగింది సుమతి.
‘అవును... మా భందువొకరితో నా బాధలు చెప్పుకుంటే, ఆయనే అంతా చూసుకున్నారు.’ అంతే గంభీరంగా చెప్పింది ఉమాదేవి.
‘పోనీ లేడమ్మగోరు... మీరు బయటపడ్డారు... అదే పదివేలు. వాడిని ఛావగొట్టి ఆసుప్రతిలో చేర్చారంట లేచి నడవటానికి ఆరేడు నెలలు పడుతుందంట అందరూ చెప్పుకుంటున్నారు. చాలమంది ఆ దయ్యాన్ని వదిలించిన దేవుడెవరో అనుకుంటున్నారు - మీరే అని చెప్పేదా?’ అంది అమాకత్వం, ఆనందం కలిసిన ఉత్సాహంలో...
‘ఛాల్లే నోర్మూయ్ చేసిన ఘనకార్యాలు చాలు, మళ్ళీ కొత్తవేం చెయ్యకరలేదు, విన్నది విన్నట్టు మర్చిపో, అర్ధమైందా!?’ మళ్ళీ గంభీరంగా కసిరినట్టు చెప్పింది ఉమాదేవి.
‘నిజం అమ్మగొరు... ఒట్టు... నేను కావలని చెయ్యలేదు, మీరు మాట్లాడొదన్నప్పటినుండీ నేను బాధపడని రోజులేదు... నన్ను అవసరం కోసం కాకుండా నిజమైన ప్రేమతో పలకరించేది మీరొక్కరే కదా...’ అంటూ కంటతడి పెట్టుకుంది సుమతి.
సుమతి మాటలకు ఒకింత కరిగిపోయిన ఉమాదేవి... ‘సర్లే ఈ వెధవవేశాలు మానేసి నాతో, నేను చెప్పినట్టు ఉంటానంటే ఉండు లేదా...! నీ దారిన నువ్వు ఫో...! ’ అంతే గంభీరంగా చెప్పింది ఉమాదేవి.
‘మీ ఇష్టం అమ్మగోరు... మీరు చెప్పినట్టే వింటా... మరి నా ఫ్యాన్స్? నన్ను వదులుతారా...?!’ ఒకింత అమాయకంగానే అడిగింది సుమతి.
‘నీ బొంద వాళ్ళు నీ సుఖం కోరి నీ వెనుక పడుతున్నారే కానీ... నువ్వంటే ఇష్టమేమి లేదు వాళ్ళకి.’ ఓ విధంగా గర్ధిస్తున్నట్లే చెప్పింది ఉమాదేవి.
‘కానీ అమ్మగారు... నేనుండలేనుగా...? వాళ్ళు పిలిస్తే...’ మరింత అమాయకంగా అడిగింది సుమతి.
‘ఎలాగో నాకో చుట్టం తగిలాడు... నీకో పెద్దమనిషి పైన గదిలో దిగుతాడు...’ అనాలోచితంగా అంది ఉమాదేవి.
‘ఏంటమ్మగోరు... చుట్టం తగిలాడంటున్నారు... కొంపదీసి కొరికేశాడా...!’ కొంటెగానే అడిగింది సుమతి.
‘ఛీ... నెర్మయ్ ఎప్పడూ అదే ఆలోచన... చుట్టం అంటే అన్న వరుస అవుతాడు... నా భర్త స్నేహితుడు’ అంది ఉమాదేవి.
‘సొంత అన్నేం కాదుగా...?!’ నిట్టూరుస్తునే అంది సుమతి.
‘నాకొద్దు కావాలంటే ఇద్దరినీ నువ్వే చూసుకో... నన్ను మాత్రం చంపకు...’ తప్పించునే ప్రయత్నం చేసింది ఉమాదేవి.

‘సర్రేండి గానీ... ఇంతకీ నన్ను ఎందుకు పిలిపించారు?’ అమాయకంగానే అడిగింది సుమతి.
‘చెప్పాగా...! పైన గదిలో ఒక అబ్బాయి దిగుతాడు... అతనికి వండి, వార్చడానికి పనిమనిషి అవసరం ఉంది అందుకే పిలిచా... ఖాళీగా ఉన్నావో లేదో అని’ అంది (ఖాళీ అనే మాటను ఒత్తమరీ చెబుతూ) ఉమాదేవి.
‘ఖాళీయే అమ్మగోరు... మొన్న ఆ అబ్బా, కొడుకుల దెబ్బలకు నావల్ల కాలేదు... అందుకే పని మానాసా...’ దీర్ఘం తీస్తూ చెప్పింది సుమతి.

‘ఏ అబ్బా కొడుకులే...!?’ ఒకింత ఆశ్చర్యం మరింత ఉత్సాహంతో అడిగింది ఉమాదేవి.
‘అదే అమ్మగోరు... ఆ 50 ఏళ్ల పెద్దయన నా నడుంపట్టుకున్నాడన్ననే ఆయన... కాలేజీలో చతువుకునే వాళ్ళ చిన్నబ్బాయి... ఇద్దరు కలిసి కుమ్మేశారు’ అంది సుమతి.
‘నిన్నే భయపెట్టారంటే... గట్టిగానే ఇచ్చుంటారు.... ఏం జరిగిందేంటి?’ (ఏం జరిగిందనే కుతూహలం... ఏం జరిగిందో తెలుసుకోవాలనే ఆత్రం, దీనికి జరగాల్సిందే అనే శాడిజం కలిసి) అడిగింది ఉమాదేవి.
 అదే అమ్మగారూ... అంటూ కథ(అనుభవం) మొదలు పెట్టింది సుమతి...

తరవాయి భాగంలో కలుద్దాం.

[funpart]

సూపర్ గా ఉంది స్టోరీ
కుదిరితే సుబ్బారావు కు అమ్మాయి తో రాయండి ఊరికే అన్నాను అంతే ఇబ్బంది లేకుండా ఉంటే నే

అవకాశం ఉంది కానీ పాఠకులు కొంచెం సహనం ఉంచాలి.
నేను కథను నిజజీవితాలకు దగ్గరగా తీసుకువెళ్ళాలను కుంటున్నాను. అర్ధం చేసుకుంటారని ఆశిస్తూ...

[funpart]

కొత్త గా రాస్తున్న చాలా బాగా రాసారు
నిజంగా అద్భుతంగా ఉంది సూపర్ స్టోరీ
ఆపకుండా రాయండి బ్రో గుడ్ లక్ నెక్స్ట్ అప్డేట్

కృతజ్ఝతలు... మీ అభినందనే నా కథకు ఊపిరి.

[funpart]

baga experienced writer la rasaru,
keep going

నా కథ మీపేరుతో ఉండటం నాకు చాలా  ఆనందం కలిగించింది. థ్యాంక్యూ.... నా  ప్రయత్నం కొనసాగిస్తాను.
నాకు కథలు వ్రాసే అనుభవం ఉంది కానీ... ఈ తరహా కథలు వ్రాయడం ఇదే మొదటిసారి.

[funpart]

ఈ కథ కేవలం కల్పితం మరియు నా మొదటి ప్రయత్నం.

ఇక్కడి రచనలు చదివి వాటినుండి ఇన్సిపిరేషన్ పొంది ఈ కథ రాయడానికి సిద్ధపడ్డాను.
తప్పులు ఉంటే క్షమిస్తారని ఆశిస్తూ... 

అభిమానిస్తున్న పాఠకమహాశయులకు నా కృతజ్ఞతలు...


నోట్: పార్ట్‌-3

సుమతి ఈ ఊరికి వచ్చే ముందు వేరే ఊరిలో ఒక జమిందారుల పిల్లాడు సుమతిని ఉంచుకున్నాడు... సుమతి అవసరాలన్నీ తీర్చేవాడు... వాడికి మూడ్ వచ్చినప్పుడల్లా వాడుకునే వాడు. కొద్ది రోజులకు వాళ్ళ నాన్నకు విషయం తెలిసిపోయి సుమతిని చంపించబోతే... సుమతికి కొంత డబ్బు ఇచ్చి పారిపోయేలా హెల్ప్ కూడా చేశాడు. దాంతో ఆ కుర్రాడి తండ్రి సుమతిపై పెద్ద దొంగతనం అంటగట్టి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు కంప్లైంట్ కూడా ఇచ్చాడు. ఆ పరిస్థితులలోనే సుమతి ఈ ఊరు వచ్చి ఉమాదేవి ఇంటి దగ్గర అద్దెకు దిగింది. కానీ కొన్ని రోజులకు ఈ ఊరిలో ఉందని సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు ఇన్ఫర్మేషన్ దొరకడంతో సుమతిని అరెస్టు చేశారు. అప్పుడే రంగారావు సుమతికి హెల్ప్ చేసి సుమతిని వాడుకోవడం మొదలు పెట్టాడు. సుమతి ఈ ఊరి వచ్చాక ఉమాదేవి ఇంట్లో, మరొకరి ఇంట్లో పనులు చేస్తూ... రంగారావు గాడు అక్కడకి, ఇక్కడికి పంపిస్తే వెళ్ళేది. ఆ ఇంట్లో జరిగిన కథే ఇప్పుడు సుమతి చెబుతోంది. (నెక్స్ట్ ఎపిసోడ్ లో చెప్పబోయే కథ)

ఆ ఇంట్లో ఇద్దరు భార్యభర్తలు, వారికి ఇద్దరు కొడుకులు... ఇంటిపెద్ద సుధాకర్ ఓ 50 ఏళ్ళు ఉంటాయి కానీ మనిషి దృడంగా ఉంటాడు. ఆవిడపేరు సుప్రియ వయస్సు 42 ఉండొచ్చు, తన తల్లితండ్రులకు ఆరోగ్య సమస్యలు ఉండంతో నెలలో 20 రోజులు వాళ్ళదగ్గరే ఉంటుంది. పెద్దకొడుకు ప్రీతమ్ (22) ఈమధ్యే ఏదో ఉద్యోగంలో చేరాడు. చిన్న కొడుకు శశి(19) డిగ్రీ మొదటి సంవత్సరం చదువుతున్నాడు. ఆ ఇంట్లో పొద్దున, సాయంత్రం వంట చెయ్యడానికి బట్టలు ఉతకడానికి ఈ ఊరు వచ్చిన కొన్ని రోజులకే పనిలో చేరింది సుమతి.

సుమతి ఉదయం వెళ్ళి వాళ్ళందరికీ టిఫిన్లు, క్యారేజీలు ప్రపేర్ చేసి ఎవరిదారిన వాళ్ళు వెళ్లగానే ఇంటి పనులు చూసుకుని ఉమాదేవి ఇంటికి వచ్చి, ఉమాదేవికి సాయంచేస్తూ, కబుర్లు చెబుతూ, మధ్యానం ఉమాదేవి ఇంట్లోనో... తను పనిచేసిన ఇంటి నుండో ఫుడ్ తెచ్చుకుని తిని సాయంత్రం దాకా పడుకుని మళ్ళీ వెళ్ళి వాళ్ళకు డిన్నర్ అదీ వండి పెట్టేసి 7 గంటల కల్లా ఉమాదేవి ఇంటికి చేరేది. మధ్యమధ్యలో ఆ రంగారావుగాడి ఆర్డర్లు ఫాలో కావడం, ఇదే చానాళ్ళుగా సుమతి దినచర్య.

ఓనాడు సుధాకర్ ఆఫీసుకి వెళ్ళలేదు, ఒంట్లో బాలేదని ఇంట్లోనే ఉన్నాడు. యదాలాపంగా తన పనులలో పడిన సుమతి సుధాకర్ ఇంట్లోనే ఉన్నాడన్న విషయం మర్చిపోయి. చీర పవిట కప్పుకోకుండా నడుముకు చుట్టుకుని, ఎప్పటిలాగే గోచీ కట్టుకుని పనులు చేసుకుంటోంది.  హల్లో తడిబట్ట పెడుతూ తనలో తానే పాటలు పాడుకుంటోంది. బెడ్ రూమ్ లో మంచైపై గోడకు ఆనుకుని ఫోన్ చూస్తున్న సుధాకర్ సుమతి ఆ అవతారంలో చూసి షాకయ్యాడు. (చెప్పాగా పిల్ల నలుపేగానీ, పంపర పనస పండులా బానే ఉంటుందని) ‘ఏంటిది..! ఈ రేంజ్ లో ఎక్సపోజింగ్ చేస్తోంది?’ అనుకుని మనస్సులో ఒక నవ్వు నవ్వుకున్నాడు. ‘నేను ఇంట్లోనే ఉన్నానని మర్చిపోయిందా...! లేక కావాలనే చూపిస్తుందా...!’ చూద్దాం ఎంతసేపటికి నన్ను చూస్తుందో అనుకుని అలానే సుమతిని చూస్తూ ఉన్నాడు. ఇదేమి పట్టని సుమతి ఒంగుతూ, లేస్తూ తనమానాన్న తను, కూనిరాగాలు తీస్తూ చాలా శ్రద్ధగా హాల్ క్లీన్ చేసే పనిలోనే నిమగ్నమై ఉంది. ఏదో సరదాగా చూస్తున్నాడే గానీ, సుధాకర్లో వేడి మొదలైంది. తన ఛామన ఛాయ రంగుకి పల్చటి పసుపురంగు జాకెట్టు, మందపాటి ఎర్రచీర కట్టింది కానీ కప్పుకోలేదు, చీరకోంగుని నడుముకు చుట్టి గోచీలా దోపింది. అందులోనూ లోనెక్ జాకెట్టు కావడంతో తన యదలు చివరలు తప్ప మెత్తం బయటే ఉన్నాయి.తను చేతులు కదుపుతున్నప్పుడల్లా తన రెండు సళ్ళు ఒకదానినొకటి ‘పెక్’ కిస్ లు ఇస్తున్నట్లు దగ్గరకొచ్చి దూరంగా వెళ్తున్నాయి. కూనిరాగాలే పాడుతోంది కానీ సుధాకర్ కి మాత్రం అవి అతుకున్నప్పుడల్లా మనసులోంచి ఓ కిస్ సౌండ్ వినిపిస్తోంది. వెనక్కు తిరిగితే మెడనుండి నడుము కిందవరకూ రెండుగులాల జాకెట్టు ముక్క తప్ప మైదానంలా విశాలంగా కనబడుతోంది. లెగిసి నుంచుంటే... కొంచెం జారిన పొట్ట, రూపాయి బిళ్ళంత బొడ్డు,అటూ ఇటూ నడుము సైడ్లలో ఓ రెండు, మూడు మడతలు. సుమతి సోయగాలకి, సుధాకర్ మొడ్డ ఫుల్ ఫోర్సలోకి వచ్చేసింది. మద్య మద్యలో మొడ్డ పిసుక్కుంటూ, ఎక్కడ చూసేస్తుందో అని తన తొడల మధ్యలో దానిని దాచేస్తూ నానా అవస్థలు పడుతున్నాడు సుధాకర్. సడన్ గా లేచి ఎటోవెల్లిపోయింది సుమతి, మళ్ళీ ఈ లోకంలోకి వచ్చాడు.... ‘ఏదిది...? ఎటెల్లింది...? దీనెమ్మ తెలిసి చేసిందో, తెలీక చేసిందోగానీ మంటెట్టి పోయింది’ అనుకున్నాడు మనస్సులో మరో చిరునవ్వు నవ్వుకుంటూ.దీనెమ్మ ఈ నైట్ ఫ్యాంట్ ఇబ్బందిగా ఉంది అని లేచి లుంగీ కట్టుకున్నాడు. ఈలోపు మళ్ళీ కూనిరాగాలు వినబడడంతో... ఈసారి మరింత ఎదురుగా కనబడేలా... మంచం మీదే ప్లేస్ మార్చుకుని కూర్చున్నాడు. సుమతి ఇప్పటికీ అదే గెటప్లో ఉంది, పైగా సోఫా వెనక నుండి ముందుకు వంగి మరీ చిన్న బ్రష్ తో సోఫా క్లీన్ చేస్తుంది. సుమతి సోఫా పైన వాలినప్పుడల్లా తన సళ్ళు ఇప్పుడో, అప్పుడో ఆ జాకెట్లోంచి బయటకొచ్చేస్తాయేమో అనేలా... ఉబ్బి, ఉబ్బి కదులుతూ దర్శన మిస్తున్నాయి, చెమటలకు జాకిట్ కూడా తడిసిపోయి బ్రా షేపులు, ష్రిప్ లు క్లియర్ గా తెలుస్తున్నాయి. సుధాకర్ ఇంక ఆగలేక మెల్లగా లుంగీలోనే చేతికి పనిచెప్పాడు. ఇంతలో సుమతి ముందుకు వచ్చి వంగి సోఫా తుడుస్తుంటే తన పెద్ద పెద్ద పిర్రలు మద్యలో గోచీ రెండింటినీ విడదీస్తూ దర్శనమిచ్చింది. అబ్బా.... దీనెమ్మ... వెనకాలే వెల్లి దీని పట్టుకుని అదే సోఫాలో వేసి కుమ్మేయాలని పించింది సుధాకర్ కి.

అమ్మో అరిచి గోలచేస్తే... నలుగురూ పోగైతే ఇంకేమైనా ఉందా... పరువు మొత్తం గంగలో కలిసిపోద్ది... అసలే దీని వయస్సు నాలో సగం ఉంటుంది, అబ్బో అంత రస్క్ ఒద్దు... (కొంచెం ధైర్య చేస్తే పక్కలోకి వచ్చేటైపని తెలీదు. పాపం సుధాకర్ కి) అందులోనూ ఒకటి, రెండు సార్లు సుమతిని ఆ రౌడీగాడితో చూశాడు వాళ్ళిద్దరి సంబంధం ఏంటో కూడా తెలీదు... దాంతో మరింత జంకాడు. కానీ ఈ ఫ్రీషో సుధాకర్ పిచ్చెక్కిస్తుంది. దాంతో ఏదోటి చేయాలని. ‘సుమతీ...!’ అంటూ దూరంగా ఉన్నవాళ్ళని పిలిచినట్టు గట్టిగా పిలిచాడు. ‘ఆ... ఏంటయ్యగారు’ టప్ప్ అని వెనక్కు తిరిగింది, పైనుండి కిందకు ఎగాదిగా చూసి కళ్ళెగరేశాడు సుధాకర్. అప్పుడుగానీ గుర్తు రాలేదు సుమతికి పైనంతా ఫ్రీషో వేస్తోంది అని వెంటనే పక్కు వెళ్ళి అన్నీ సర్ధుకుని మెల్లగా వచ్చి తలుపు చాటుగా నుంచుని ‘చెప్పండయ్యగారూ...’ అంది. సిగ్గుపడుతుందనుకున్న సుధాకర్ నవ్వి... ‘ఏంటి? నువ్వు... నీ అవతారం?’ అంటూ  మళ్ళీ కల్లెగరేశాడు. ‘మీరింట్లోనే ఉన్నారని గుర్తులేదయ్యగోరూ...? రోజు ఎవరూ ఉండరు కదా...! అందుకనే కొంచెం ఫ్రీగా ఉంటుందనీ...’ అంటూ దీర్ఘాలు తీస్తూ... సిగ్గు పడుతున్నట్టు తలదించుకుని నిల్చుంది సుమతి. ‘కొంచెం కాఫీ పెట్టివ్వు... తల నొప్పిగా ఉంది’ అన్నాడు సుధాకర్. ‘ఊ’ అంటూ అక్కడ నుంచి వెళ్లిపోయింది కానీ... తనతో మాట్లాడుతున్నంతసేపు సుధాకర్ చేతితో తన పురుషాంగాన్నీ పట్టుకుని తొడల మద్యకు తోయడం జమనించింది సుమతి. వెళ్ళి కాఫీపెడుతూ... ‘చాలా సేపటి నుంచీ చూస్తున్నాడను కుంటా... బాగా లేచిపోయుంటది... పిసుకుంటున్నాడు ముసులోడు అనుకుంటూ ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటూ మురిసి పోతోంది సుమతి. మనస్సులో ఇంకా రెచ్చగొట్టాలని ఫిక్స్ అయ్యింది. కాఫీ ఇవ్వడానికి వెళ్ళినప్పుటు ట్రే తీసుకెళ్ళకుండా కప్పు సాసర్ పట్టుకుని వెళ్ళి చేతులకి అందిస్తూ... సుధాకర్ చేతులు తగలగానే కన్నె పిల్లలా ఒంకరలు తరుగుతూ, వెళ్ళేప్పుడు నడుముతిప్పుకుంటూ  వెళ్ళి బకెట్ తీసుకుని బెడ్ రూమ్ కి వచ్చి ‘అయ్యగారు హాల్లో కూర్చుంటారా..? రూమ్ తుడుస్తాను అంది.’ సిగ్గులొలక పోస్తూ, ‘నేనేం అడ్డం నువ్వు తుడుచుకో’ నేను మంచం మీదే కూర్చుంటా అన్నాడు సుధాకర్ (ఇంక కాసేపు దాని సోకులు చూడొచ్చని).  ‘సరే అయ్యగారు’ అంటూ ఈ సారి డైరెక్ట్ గా కాకుండా ఇండైరెక్ట్ గా చూపించాల్సినవి చూపిస్తూ మద్య మద్యలో చూస్తున్నాడో లేదో ఓరకంట కనిపెడుతూ మంచం చుట్టూరు పాకుతూ, దేకుతూ వంగి వంగి తడిగుడ్డతో తుడుస్తోంది. కాఫీ తాగుతున్నట్టు నటిస్తున్న సుధాకర్ నోటితో కాఫీనీ, కళ్ళతో సుమతిని జుర్రుకుని మరీ తాగుతున్నాడు. ‘ఇది కావాలనే చేస్తుందా...? ఏదేమైనా దీన్ని గోకాలి... కానీ మెళ్ళగా... జాగ్రత్తగా గోకాలి’ తొందర పడితే తేడాలొస్తాయి’ మనస్సులోనే అనుకున్నాడు సుధాకర్. ఎంత దాద్దామన్నా తన మొడ్డ మాటిమాటికీ తొడల నుండి తప్పించుకుని వచ్చి గుడారాలు లేపుతోంది లుంగీని. సర్దుకుని, సర్ధుకుని మళ్ళీ, మళ్ళీ లోపలకి తోస్తున్నడు సుధాకర్. ఇదంతా ఓరకంట గమనిస్తూనే ఉంది సుమతి. తుడవడం అయిపోగానే సుమతి బయటకు వెళ్ళిపోగానే... బాత్రూమ్ కి పరుగు తీశాడు, తన మొడ్డ ఆవేశం చల్లార్చక పోతే నరాలు పగిలిపోయేలా ఉన్నాయి సుధాకర్ కి. బాత్రూమ్ దూరి... సుమతీ... సుమతీ... అటూ రాగాలు తీస్తూ చేతికి పని చెప్పాడు. బాత్రూమ్ లో దూరాడని తలుపు చప్పుడుతో గమనించిన సుమతి. గోడబైట బాత్రూమ్ కిటికీ కింద నుంచుని సుధాకర్ కలవరింతలు వింటోంది. సుధాకర్ కలవరింతలకు తనకూ తడి చేరి పోయింది ఒక చేతితో తన సళ్ళని పిసుక్కుంటూ, మరో చేత్తో చీర మీదే మెత్తని తడుముతూ అక్కడే గోడకానుకుని నిల్చుంది. ఒక పదినిమిషాల తరువాత సుధాకర్ కార్చుకుని షవర్ అనే చేశాడు. సుమతి కూడా సైలెంట్ గా అక్కడ నుంచి జారుకుంది. ఒక పది నిమిషాల తరువాత సుధాకర్ తల తుడుచుకుంటూ... అదే లుంగీ కట్టుకుని బయటకు వచ్చాడు. ఏమీ జరగనట్టు, చీర అదీ సుభ్రంగా సర్ధుకుని గుమ్మం దగ్గర నుంచుని సుధాకర్ హాల్లోకి రాగానే... ‘అయ్యగోరు పనులు అయిపోయాయి. సాయంత్రం వస్తా, భోజనం టేబుల్ మీదే పెట్టా...’ అంటూ వెళ్ళిపోయింది సుమతి. సుమతిని పిలుద్దామనుకున్నాడు కానీ... నోట మాట పెగల్లేదు సుధాకర్ కి. టీ.వీ. ఆన్ చేసుకుని జరిగిన సీన్లు తలుచుకుంటూ... మరోమారు చేతికి పని చెప్పాడు సుధాకర్. లాభంలేదు... ధైర్యం చేసి ఒకడుగు వేయాలి. పడితే పడుద్ది... లేకపోతే కాళ్ళు పట్టుకుని తప్పించుకోవచ్చు... అని నిశ్చయించుకున్నాడు.

ముసలోడు మోజు పడ్డాడని సుమతికీ తెలుసు... కానీ తొందరగా లొంగి పోతే... ఛీపైపోద్ది.... ఊరించి... ఊరించి... దొరికితే, దెబ్బలలో మజా ఉంటుంది. తరువాత వాళ్ళ కూడా దీని అవసరాలు తీర్చడానికి సుముఖత చూపిస్తారు. తొందరగా దొరికిపోతే ‘ఇది పెద్ద లంజ అనుకుంటారు, తనకి వ్యాల్యూ ఉండదు. వందో... వెయ్యో ఇచ్చి చేతులు దులుపుకుంటారు. ఎంతైన అనుభవం సుమతిది. సుమతికి కూడా సుధాకర్ మోజు పడడం నచ్చింది... ఈ మధ్య ఆ రంగారావుగాడు, వాడి మనుష్యులు వచ్చి నలిపేసి, హడావుడిగా నాలుగు దెబ్బలేసుకుని పోవడమేగానీ... ఓ ముద్దు ముచ్చటలేదు, ఎంతైనా చదువుకున్నోడి పనితనం వేరు, ముద్దు ముచ్చటా ఉంటాయి.

సాయంత్రం సుమతి వచ్చేప్పటికీ సుధాకర్ మంచి నిద్రలో ఉన్నాడు. భోజనం చేసి పడుకుని సుమతి గురించే ఆలోచిస్తూ నిద్రలోకి జారిపోయాడు. సుధాకర్ ని మరోసారి రెచ్చగొట్టడానికి అన్నట్టు, మంచి మల్లెపూల సెంటుకొట్టి, పలుచటి చుక్కల చీర కట్టి. కిటికీలు, కిటికీలు డిజైన్ జాకెట్టు వేసి ఎంతో ప్రిపేర్ చేసుకుని వచ్చింది సుమతి. ‘అయ్యో పడుకున్నాడా...! లేపుదామా...!’ అనుకుంటూ లుంగీవైపు చూసింది. సర్కస్ టెంట్ లా గుడారం కనబడింది, ఎందుకో సుధాకర్ మడ్డ చూడాలను కుంది సుమతి. మెల్లగా దగ్గరకు వెళ్ళి రెండు వేళ్ళతో లుంగీని పైకి తీయడానికి ట్రై చేసింది. పూర్తిగా రాలేదు... ఇంతలో ‘సుమతీ’ అంటూ ఒకసారి కలవరించి నిద్రలోనే మడ్డ పట్టుకొని తొడల మద్యకుతోసి పక్కకు తిరిగాడు సుధాకర్. తన గురించే కల గంటున్నడని అర్ధమైంది సుమతికి... ‘అబ్బా కానీ చూద్దమంటే మిస్ అయ్యానే’ అని ఓ చిన్నపాటి నిట్టూర్పు, తన గురించే ఆలోచిస్తున్నడనే ఆనందంతో కిచెన్లో దూరి పనిలో పడింది సుమతి. సుమారు ఓ గంటసేపటి తరువాత లేపి కాఫీ ఇద్దామని వచ్చింది. ఈసారి లుంగీ తొడలపైదాకా ఉంది. ఇప్పుడు చూద్దాం అనుకుని మెల్లగా లుంగీ లేపింది. ‘ముసలోడే కానీ మడ్డ పెద్దదే... పూర్తిగా లేవలేదు సగం లేచిఉంది’ తాను చూసిన మడ్డలు అన్నింటిలోకి పెద్దదేంకాదు గానీ మీడియం... కానీ మందంగా ఉంది. ‘బుజ్జి ముండ’ అంటూ చేయి పెదాలకు తాకించి సుధాకర్ మొడ్డకు తాకించిది ముద్దు పెట్టినట్టు, చల్లటి ఏసీగాలి తగిలిందో... తన చేతి స్పర్శ తెలిసిందో సుధాకర్ మడ్డ గట్టిపడటం మొదలు పెట్టింది. సైలెంట్ గా చూస్తూండగానే మడ్డగట్టి పడి, సుధాకర్ మళ్ళీ ‘సుమతీ’ అంటూ మూలిగాడు. ఫక్కున సుమతికి నవ్వు వచ్చేసి పెద్దగా నవ్వేసింది.  వెంటనే లుంగీ వదిలేసి పారిపోయింది కిచెన్లోకి సుధాకర్ లేస్తాడేమో అని. ఒక రెండు నిమిషాలు ముసి, ముసి నవ్వులు నవ్వుకుని సుధాకర్ ను లేపాలన్నట్టుగా... ‘అయ్యగోరు... అయ్యగోరు... కాఫీ...’ అంటూ గట్టిగా పిలిచింది చికెన్లో నుండే. సుమతి పిలుపులకు మెలుకువ వచ్చిన సుధాకర్  తన పరిస్థతి చూసి ‘దీనెమ్మ... ఈడు మాత్రం నిద్రపోలేదు’ అనుకుంటూ  మొడ్డ, లుంగీ సరిచేసుకుంటూ... చుట్టూ చూశాడు. ‘తలుపు తీసే ఉంది, ఇది కాఫీ అని పిలుస్తుందంటే వచ్చి చాలాసేపయ్యి ఉంటుంది. కొంపదీసి చూసిందా...! చూస్తే ఏమనుకునుంటది?’ ఐనా మగాడ్ని నాకేంటి సిగ్గు...! అనుకుని బత్రూమ్ లో దూరి మొహం కడుక్కుని చేతికి మరోసారి పనిచెప్పి... అన్నీ సర్ధుకుని’ మెల్లగా బయటకు వచ్చాడు. ‘లేచారా...? ఉండండి కాఫీ తెస్తా...’ మరోసారి ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుతూ, సిగ్గుపడింది సుమతి. ‘అమ్మదీనెమ్మ ఇది చూసింది.... చూసిందా? నిజంగా చూసుంటుందా? మామూలుగా నవ్విందా...? సిగ్గుతో నవ్విందా?’ ఆలోచనలో పడ్డాడు సుధాకర్. ‘మీరు వచ్చే సరికి కాఫీ కూడా చల్లారి పోతుందని ఫ్లాస్క్ లో పోసా అంటూ ఫ్లాస్క్, కప్పుతీసుకుని సుధాకర్ దగ్గరకు వచ్చింది. ‘గుప్పున మల్లెల వాసన... తన ముందు వయ్యారంగా వంగి తన క్లీవేజ్ చూపిస్తూ... కప్పులో కాఫీ పోసింది’ సుధాకర్ కి మత్తుగా వస్తున్న మల్లెల వాసనకి... అంత దగ్గరగా తన సళ్ళు చూసే సరికీ కంగారు వచ్చేసింది. కాఫీ కప్పు అందుకోబోయి వదిలేశాడు. కాఫీ మొత్తం కింద పడిపోయింది. ‘అయ్యయ్యో... ఉండండయ్యగోరు నేను తుడుస్తాను’ అంటూ వెళ్ళి కిచెన్లోనుంచి ఓ గుడ్డముక్క తెచ్చి. ‘పక్కకు జరగండయ్యగారు, ఇక్కడ కూచోండి అంటూ పక్కన ఉన్న సోఫా చూపెట్టింది. సుధాకర్ ఒక విధమైన షాక్ లో ఉన్నాడు. ఒక విధంగా ఉలక్కిపడి లేచి పక్కన ఉన్న సోఫాలో కూర్చున్నాడు.  కావలని సుధాకర్ ని రెచ్చగొట్టేలా పూర్తిగా కిందకి ఒంగి తన పెద్ద గుద్దలు సుధాకర్ మొహం ముందు చూపిస్తూ తుడుస్తూ మెల్లగా వెనకకు వస్తోంది. ‘నడుం పట్టుకుందామా...! పిర్ర పట్టుకుందమా...? లేకపోతే ఇటు తిరగగానే గట్టిగా వాటేసుకుందమా...!’ ఏదీ నిర్ణయించుకోలేక చేతులు పిసికేసుకుంటున్నాడు సుధాకర్. ‘ఏదోటి పట్టేసుకుందాం అని నిర్ణయించుకుని చేతులు లేపే లోపే సుమతి టక్కున లేచి ఒక అడుగు వెనక్కువేసి బ్యాలెన్స్ తప్పి సుధాకర్ ఒళ్ళో కూర్చుంది. ఒక్కసారిగా ఇద్దరికీ బాడీ మొత్తం కరెంటు పాసైంది. నిగిడిన సుధాకర్ మడ్డ పిర్రదల మద్య తగిలి సుమతికి... అంత అందం... గంపెడు మల్లెపూలు మీదపడ్డట్టు, మీదపడి మెత్తగా తగిలే సరికి సుధాకర్ కి. ఎంత స్పీడ్ గా పడిందో అంతే స్పీడ్ గా లేచి... ‘చూసుకోలేదయ్యగారు... చూసుకోలేదు’ అంటూ గబ గబా లేచి కిచెన్లోకి వెల్లిపోయింది. ఇంక సుధాకర్ ‘నా వల్ల కాదు’ లేచి వెళ్ళి సుమతిని పట్టేసుకుందామని ఫిక్సై లేచాడు. ఇంతలో ‘నాన్న... తగ్గిందా...?’ అంటూ చిన్న కొడుకు కాలేజీ నుండి వస్తూ అడిగాడు ‘లేదురా... టాబ్లెట్లు వేసుకున్నా... ఇప్పటిదాకా పొడుకుని లేచా... చూద్దాం’ రెస్ట్ తీసుకున్నాగా తగ్గిపోవచ్చు చూద్దాం’ అన్నాడు. కానీ ‘ఈనా కొడ్డుక్కి టైం సెన్స్ లేదు, నక్షత్రకుడిలా సర్రిగ్గా తగలడ్డాడు’ అనుకున్నాడు మనస్సులో. ‘బాబూ మీరు కూడా కాఫీ తాగుతారా...?’ అడిగింది సుమతి. ‘ఆ... తాగుతా ఆంటీ’ అంటూ పక్కన ఉన్న మరో సోఫాలో కూర్చున్నాడు శశి. ‘ఇద్దరికీ కప్పులలో కాఫీ పోస్తుండగా’ శశికి కూడా గట్టిగా మల్లెపూల వాసన రావడంతో, ‘ఏంటాంటీ... గట్టిగా తయారయ్యారు...?’ అనేశాడు శశి. ‘ఏరా...! వయస్సు పెరుగుతుంటే జ్ఞానం తగ్గుతుందా...? పరాయి ఆడవాళ్ళతో ఎలా మట్లాడాలో తెలీడం లేదా...!’ అని గట్టిగా గర్జించాడు సుధాకర్. (టైయానికి తగలడ్డాడన్న కోపం, మర్యాద లేకుండా సంస్కారం మరిచిపోయి వ్యంగ్యంగా మాట్లాడడనే కోపం కలిసి గట్టిగా గర్జించాడు.) ‘సారీ నాన్న... ఏదో సరదాగా...’ అంటూనే ‘సారీ ఆంటీ... ఏమీ అనుకోవద్దు మంచి బట్టలు కట్టుకుని బయట వెళ్తున్నట్టున్నారని అడిగానంతే’ అన్నాడు శశి. ‘ఏంలేదు బాబుగోరు... తెలిసిన వాళ్ళ ఫంచన్ ఉంటే... ఇంటిదగ్గరే రెడై అయ్యి ఇటునుండి ఇటే వెల్దామని’ అంటూ కవర్ చేసేసింది సుమతి. ‘ఓ... సారీ అంటీ’ మరోసారి చెప్పాడు శశి. ఇంకా కొంత సేపు ఉంటే... మళ్ళీ సుధాకర్ తో తిట్లు పడతాయని... ప్రష్ అయి వస్తా అంటూ  కాఫీ కప్పుతో తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు. ‘అయ్యగోరు... భోజనం, కూరలు వండేశా... చెప్పాగదా పంచన్ కి వెళ్ళాలని... నేను వెళ్ళిరానా... రేపు ఉదయాన్నే వచ్చేత్తా...’ అంది సుమతి. (అసలే శశిగాడు మామూలోడు కాదు... తను ఇంటి కొచ్చినప్పటి నుండీ వాడి ఓరచూపులు, కొంటె మాటలూ గమనిస్తూనే ఉంది, వెటకారం, తెలివితేటలు ఎక్కువే. ఈ రోజుకి చేసింది చాలు అనుకుంది మనస్సులో), ‘సరే కొంచెం నా మంచం అది సర్ధి వెళ్ళు’ అన్నాడు సుధాకర్. (ఏదోటి చేసి దీనిని ఈ రోజు మరోసారి టచ్ చేయాలి... లేకపోతే నాకు నిద్రపట్టదు, ఏదేమైనా ఎలా రియాక్ట్ అవుతుందో తెలుసుకోవాలి. జరిగిందంతా తలుచుకుంటే కావాలనే చేస్తేంది అనిపిస్తోంది, కానీ తనని పెద్దగా ఎప్పుడూ గమనించలేదు కాబట్టి తను మామూలుగా కూడా ఇలానే ఉంటుందేమో అని డౌట్. కనీసం ఒక ట్రై అన్నా చేయాలి అనుకుని ఆలోచిస్తుండగా సుమతి బెడ్ రూమ్ నుండి బయటకు వస్తూ గుమ్మం గుద్దుకోవడం చూసి. సుధాకర్ కి ఒక ఐడియా వచ్చింది. ఇలానే యాక్సిడెంటల్ గా తగిలి నట్టు తగిలి నడుంపై చెయ్యవేస్తే... ఇష్టం లేకపోతే కోపంగా చూస్తుంది...? ఇష్టం ఉంటే సిగ్నల్స్ తెలుస్తాయి. ఇదే కరెక్ట్ అనుకున్నాడు.
ఇంతలో సుమతి ‘వెళ్లోస్తా అయ్యగోరు’ అంటూ బయటకు నడుస్తుంటే... ఒక్క నిమిషం అంటూ బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళాడు.... ‘ఏంటా...’ అంటూ ఆగింది సుమతి. బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్లాక జేబులోంచి ఒక ఐదొందలు తీసి... ‘సుమతీ... ఇటురా...’ అని పిలిచాడు సుధాకర్... గదిలో నుండి మంచానికి ఉన్న మిర్రర్ లో సుమతిని చెక్ చేస్తూ సరిగ్గా తలుపు దగ్గర టైమింగ్ లో గుద్దుకోవాలని ప్లాన్ చేశాడు సుధాకర్. కరెక్ట్ గా ప్లాన్ చేసుకన్నట్టే సుమతి తలుపులోకి ఎంటరవు తుండగా చూడకుండా గుద్దినట్టు... గుద్ది టక్కున నడుంపై చెయ్యివేసి పిసికాడు. ‘ఏం చేస్తున్నాడో అర్ధమైంది సుమతికి కానీ ఇంత ఈజీగా దొరక్కూడదు... అనుకుని, ఇంకా తన నడుముపై ఉన్న చేతిని తోసేసింది, ‘సారీ... చూసుకోలేదు... పడిపోతున్నావనుకుని.... పట్టుకోబోయి...’ అంటూ భయంభయంగా నసుగుతున్నట్టుగా అన్నాడు. ‘పర్లేదు బాబుగారు... చూసుకోకుండానేగా... చెప్పండి ఎందుకు పిలిచారు? అంది సుమతి. ‘అంటే ఏదో ఫంక్షన్ కి వెళ్తున్నా నన్నావుగా... అవసరానికి ఉపయోగపడతాయని అంటూ 500 నోటు చేతికిచ్చాడు’. అనుమానంగా చూసింది సుధాకర్ వైపు సుమతి. ‘అడ్వాన్స్ గానేలే... సమయానికి ఉపయోగపడతాయని... కావాలంటేనే తీస్కో’ మళ్ళీ నసుగుతున్నట్లే అన్నాడు సుధాకర్. టక్ అని 500 నోటు తీసుకుని వెళ్తూ... వెళ్తూ గుమ్మందాటి వెనక్కు తిరిగి ఒయ్యారంగా ఓ నవ్వు నవ్వి బై అంటూ చేతులూపుతూ వెళ్ళి పోయింది సుమతి.

సుధాకర్ మరింత కన్ఫూజన్ లో పడ్డాడు. పడిందా...? పడలేదు...?  దీనెమ్మ ఇది మామూలుది కాదు... ఈ కన్పూజన్తో రేపు డ్యూటీ కెల్లినా నాకు మనశ్శాంతి ఉండదు. రేపు కూడా సెలవు పెట్టి... దీని సంగతి చూసేయాలి... అవసరమైతే కాళ్ళు పట్టుకునైనా ఒప్పించాలి... గట్టిగా గొడవచేస్తుందనిపిస్తే అదే కాళ్ళు పట్టుకుని తప్పించుకోవాలి. అంతే గానీ రేపు మాత్రం దీని సంగతి తేల్చేయాలి డిసైడ్ అయిపోయాడు సుధాకర్.

ఉమాదేవి ఇళ్ళు చేరిన సుమతి... పెద్ద ఘనకార్యం జరిగినట్టు... ‘నేను పనిచేసే ఇంట్లో పెద్దయన... చూసిచూడనట్టు గుద్ది... నడుం పిసికేశాడమ్మగారూ...’ అంది సుమతి.
‘నువ్వు ఈ రేంజ్లో సెంట్లు కొట్టి, సింగారించుకుని షో వేసుంటావు... అందుకే పిసికాడు...’ చాలా కాజువల్ గా అంది ఉమాదేవి. (ఉమాదేవికి తెలీవా దీని రంకు గాధలు... వీల్లిద్దరూ ఫ్రెండ్స్ అయనప్పటి నుండీ సుమతి చెప్పే కథలన్నీ అవే అయితే...)
‘ముసలోడే కానీ... రసికుడే...’ అంది జరిగిన వన్నీ గుర్తు చేసుకుంటూ సుమతి.
‘అదీ విషయం... ఇంతకీ వాడు పిసికాడని బాధ కాదు... నముము మాత్రమే పిసికాడని ఏడుపు... అంతేనా...? ఇంకాసేపు ఉండి... ముందు... వెనకా పిండుకోక పోయావా...? ’ వెటకారంగా అంది ఉమాదేవి.
‘ఛీ... ఫోండమ్మగారు, మరీ నామీద రెండు రెట్లు వయస్సుంటది...!’ అంటూనే సిగ్గుపడుతోంది సుమతి.
‘నీ వేషాలు నాదగ్గరేయకే... రేపో మాపో వాడి మీద నీకే జాలేసో, గులేసో... నువ్వే మీదెక్కి కుమ్మించుకుంటావ్ అంటుండగా...

శ్రీదేవి కాలేజి నుండి రావడంతో టాపిక్ మార్చేసి వేరే కబుర్లు మొదలుపెట్టారిద్దరూ...

తరువాతి ఎపిసోడ్ లో ప్రస్తుతానికి వచ్చేద్దాం.

[funpart]

[funpart]

super update

kastha font sige penchandi vilaithe

Thankyou for the Suggestion

నాకు, ఇదంతా... కొత్త, తెలుగులో (యూనీకోడ్) టైప్ చేయడం, పోస్టింగ్స్ చేయడం... నేను ముందెన్నడూ చేసింది కాదు.
నాకు ఆఫ్షన్లు కూడా తెలియదు. సరైన మార్గదర్శకం చేస్తే నేర్చుకోగలను.

నా కథలో కూడా చాలా వ్యాకరణ తప్పులు కనిపడ్డాయి... మున్ముందు వాటిని తగ్గించే ప్రయత్నం చేస్తాను.
(నా పాత పోస్టులను కూడా ‘ఎడిట్’ చేయవచ్చని తెలుసుకున్నాను. వాటిని కూడా సరిచేసే ప్రయత్నం చేస్తాను)

మరో మారు ధన్యవాదములతో మీ రచయిత.

[funpart]

ఈ కథ కేవలం కల్పితం మరియు నా మొదటి ప్రయత్నం.

ఇక్కడి రచనలు చదివి వాటినుండి ఇన్సిపిరేషన్ పొంది ఈ కథ రాయడానికి సిద్ధపడ్డాను.
తప్పులు ఉంటే క్షమిస్తారని ఆశిస్తూ... 

అభిమానిస్తున్న పాఠకమహాశయులకు నా కృతజ్ఞతలు...


ఫార్ట్‌- 4
సమయానికి శ్రీదేవి రావడం, ఉమాదేవి కూడా ఆ రంగారావుగాడి మాటల టార్చర్ కు బాధలో ఉండటం ఇద్దరూ పెద్దగా మాట్లాడుకోలేదు. కాసేటి తరువాత ఉమాదేవి డాబాపైకి వెళ్ళినప్పుడు రంగారావు, సుమతి గోడ చాటుగా నుంచుని మాట్లాడు కోవడం చూసింది. వాల్లిద్దరూ కొంచెం దగ్గరగా నవ్వుకుంటూ మాట్లాడుకొవడం, రంగారావుగాడు సుమతితో సరసాలాడటం చూసి ‘అసలు దీని వల్లే గదా ఈ రంగారావుగాడు తన జీవితంలోకి వచ్చింది అని పిచ్చ కోపం వచ్చింది ఉమాదేవికి, కొద్ది సేపటి తరువాత సుమతి ఉమాదేవి దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు ‘అమ్మగోరు, ఆ రంగారావుగాడు అస్సలు మంచోడు కాదు. వాడు చెప్పనట్టు వినండి... లేకపోతే ఏమైనా చేయగలడు’ అంటూ రంగారావుని సమర్ధిస్తూ మాట్లాడుతుండడంతో కోపం నషాలానికి అంటిన ఉమాదేవి ‘ఏంటే... ఏ మనుకున్నావే... ఇప్పుడు వాడికి భయపడి వాడితో పొడుకోవాలా...? నేనేమైనా బజారు లంజలా కనిపిస్తున్నానా...? పోనీ పాపమని జాలి చూపించి ఇంట్లోకి రానచ్చినందుకు నాకే ఎసరు పెట్టింది కాక, రంకు చేయమని సలహాలిస్తున్నావా...? చెడమడా తిడుతోంది ఉమాదేవి. దానికి సుమతి కూడా గట్టిగానే తిరగబడింది... ‘‘వాడొచ్చి కాగితాల మీద సంతకం పెట్టమనగానే పెట్టింది మీరు... మీకు డబ్బులిచ్చింది నేను... కనీసం నన్ను అడిగారా... వాడొచ్చి సంతకాలు పెట్టమంటున్నాడని? ’’. ఇంకా కోపం పెరిగిన ఉమాదేవి ‘‘చంపేస్తా... చేసిందంతా చేసి, ఇప్పుడు ఏమీ తెలీనట్టు తప్పించుకోకు... వాడు 10 మందని వేసుకొచ్చి మీ కోసం సుమతి డబ్బులు తీసుకుంది, మీరు ఇంటికి రాగానే నోటు రాయిస్తానంది అని చెబితేనే సంతకాలు పెట్టింది’’ కోపం ఏడుపు కలిసి వస్తున్నాయి ఉమాదేవికి. ‘‘వాడు అన్నంత మాత్రాన అదే నిజమైపోద్దా... వాడికి నేను చెప్పలేదు, డబ్బులు మీ కోసం తీసుకున్నానని వాడు ఎలా తెలుసుకున్నాడో... నన్ను ఈ విషయంలో దూరొద్దని బెదిరిత్తేనే నేను తప్పుకున్నాను’’ అంది సుమతి. ‘‘చూశానే... మీరిద్దరూ ఇంకాద గొడ చాటున మంతనాలు చేసుకోవడం... నేనేం అంత అమాయకురానికి కాదు... పైగా ఇప్పడొచ్చి వాడి పక్కన పడుకోమని సలహాలు ఇస్తున్నావు... ఇంకోసారి నా గడప తొక్కినా... నాతో గానీ... నా కూతిరితో గానీ మాట్లాడినా... నేనేం చేస్తానో నాకే తెలీదు... అంటూ’’ బయటకు పొమ్మంది ఉమాదేవి.
ఈ గొడవ జరిగినన తరువాత ఉమాదేవి పరిస్థతి మరింత ఇబ్బందికరంగా మారిపోయింది. సుమతి పూర్తిగా తప్పుకోవడంతో ఉమాదేవికి ఎవరూ లేరని తెలుసుకున్న రంగారావు రెచ్చిపోయాడు. సుమతి కొద్దిగా బాధపడింది గానీ, తనేమీ చేయలేదని తెలుసుకనుక తన పనులలో తాను పడింది.

తరువాత రోజు సుమతి సుధాకర్ ఇంటికి వెళ్ళింది కానీ, నిన్న జరిగిన గొడవ వల్ల చికాకుగానే ఉండి ఇంటి పనుల్లో పడిపోయింది. సుధాకర్ అనుకున్న ప్రకారం తరువాత రోజు కూడా సెలవు పెట్టి ఇంట్లోనే ఉన్నాడు. సుమతిని గమనిస్తూనే ఉన్నాడు. సుమతి నుండి నిన్న జరిగినదానికి ఎలాంటి రియాక్షన్ లేదు. తన మానాన తను పని చేసుకుంటుందే గానీ, కనీసం నవ్వడం గానీ, పలక రించడం గానీ చెప్పక పోవడంతో సుధాకర్ కొంత ఆలోచనలో పడ్డాడు. ‘ఏంటీ సడన్ గా ఛేంజ్... కొంపదీసి కొపమొచ్చింది...! ఈ రోజు కూడా సుమతి ఏదోక చిలిపి పని చేస్తుంది మనం అడ్వాన్స్ అవుదామనుకుంటే, ఇంత సైలెంట్ గా ఉంది’ అనుకుంటూ సోఫాలో కూర్చుని ఆలోచిస్తూ సుమతిని ఓ కంట కనిపెడుతున్నాడు. ఏదోటి చెయ్యలి... లేకపోతే సెలవు పెట్టిందానికి, రాత్రి సుమతిని ఏవేవో చేద్దామని ప్లాన్ చేసుకున్న దానికి అర్ధం లేకుండా పోతుంది అనుకుంటుండగానే... సుమతి చక చకా పనులు చేసేసి, లంచ్ అంతా టేబుల్ మీద పెట్టింది. అబ్బా...! ఇది ఇప్పుడు వెళ్ళిపోతుదను కుంటే వచ్చి సుధాకర్ పక్కనే నేల మీద కూర్చుంది. సుధాకర్ ఇదేంటీ ఎప్పడూ లేనిది నా దగ్గర కూర్చుంది? సరేలే... కనీసం మాటలు కలుపుదామనుకుని... ‘‘ఏంటి సుమతీ... నిన్నేదో ఫంక్షన్ కి వెళ్తానన్నావ్... బాగా జరిగిందా...?’’ అన్నాడు సుధాకర్. ‘ఆ... బాగా అయ్యిందయ్యగారూ... మంచికి పోతే చెడు ఎదురైంది’ అంది వెటకారంగా. చికాకులో ఉంది తప్ప తన వల్ల కాదని అర్ధమైన సుధాకర్ ‘హమ్మయ్య అనుకుని ఊపిరిక పీల్చుకున్నాడు’. ఏమైంది...? ఏదో చికాకులో ఉన్నట్టున్నావ్? తెలుసుకోవాలని అడిగాడు. ‘ఏటీ లేదయ్యగోరు... నేను రోజు మీ ఇంట్లో పనులు చేశాక... ఇంకో అమ్మగోరింటికి వెళ్ళేదాన్ని... ఆ అమ్మగోరు నన్ను తిట్టారు. ‘నిన్ను తిట్టారా...? ఎందుకు...? నువ్వు చాలా మంచిదానివి... ఏ పని చెప్పినా ఎదురు చెప్పకుండా చేస్తావు, మనుషులున్నా లేకపోయినా ఇళ్ళు చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకుంటావు... చాలా రోజుల నుండి చూస్తూన్నాగా... ఇంట్లో మనిషిలా కలిసిపోతావు. నిన్ను తిట్టారంటే నమ్మలేకపోతున్నా’  అన్నాడు సుధాకర్ కూల్ చేయాలని. ‘అదే వచ్చిందయ్యగారూ... ఆవిడ ఏదో ఇబ్బందిలో ఉందని... నాకు తెలిసిన రంగారావు గోరి దగ్గర డబ్బులు ఇప్పించా... ఆడేమో నాకు డబ్బులోద్దు నువ్వు కావాలని ఆవిడని తగులుకున్నాడు, వాడట్టాటోండని కాకు తేలీదు, ఈవిడేమో... నేను కావాలని చేశానని నన్నంటోది’ అంది. జరిగినది రెండు ముక్కలలో చెబుతూ.  ‘అంటే రంగారావుకి దీనికి పెద్ద పరిచయం లేదన్నమాట... ఉంటే రంగారావు ఎలాంటోడో దీనికి తెలీకుండా ఉంటుందా...? హమ్మయ్య అదీ మంచిదే అనుకున్నాడు మనసులో’ ‘‘ ఏం చేద్దాం సుమతి అంతే ఒక్కోసారి మనం మంచి చేద్దామనుకుంటాం గానీ మనకు తెలీకుండానే చెడు జరుగుతుంది’’ అన్నాడు సుధాకర్. రంగారావుకి సుమతికి ఉన్న పరచయం ఎంత దూరమో తెలుసుకోవాలని, సుమతి ఎలాంటిదో తెలుసుకోవాడానికి అన్నట్టు, ‘అయినా రంగారావు మంచోడు కాదు, వాడి కంటికి ఇంపుగా కనబడిన ఏ చీరనీ వదలడు, వాడు నువ్వు అడిగితే డబ్బులిచ్చాడంటున్నావ్, రేపు నీ మీదకు వస్తాడేమో...? అసలే నువ్వు నల్లబంగారం, పైగా అమాయకురాలివి...? అంటూ మొల్లగా పొగడ్తలు మొదలు పెట్టాడు. సుమతేమీ సుధాకర్ అనుకున్నంత అమాయకురాలేంకాదు, సుధాకర్ ఎందుకలా మాట్లాడుతున్నడో తెలుసుకోడానికి పెద్ద సమయం ఏమీ పట్టలేదు. ‘ఏటి చేస్తాం అయ్యగోరు, నేనేం చెయ్యగలను... నాకెవరూ లేరు, వాడేమన్నా చేసిన చెప్పుకునే దిక్కుగూడ లేదు మొన్నటిదాకా ఆ అమ్మగారికే నాబాధలు చెప్పుకునే దాన్ని, ఇప్పడు ఆవిడ కూడా ఇంటికి రావొద్దంది, అందుకే ఇక్కడే కూచున్నా’ అంది సుమతి. ‘ఓహో అదా...! సంగతి, అంటే సుమతి ఇప్పుడు ఇంటి కెళ్ళదన్న మాట...!’ మనస్సులో సంతోష పడుతూ. ‘సర్లే ఇప్పుడు నేను ఇంట్లోనే ఉన్నాగా నాకు కబుర్లు చెప్పు, రెండు రోజుల్లో మా ఆవిడ వస్తుంది అప్పుడు ఆవిడకు కబుర్లు చెబుదువుగానీ...’ అసలే నిన్నటి నుండి ఇంట్లో ఒక్కడినే ఉండి బోర్ కొడుతోంది, సరదగా గడుపుదామన్నా, సరసాలాడదామన్నా మా ఆవిడ కూడా ఊర్లో లేదు’ కొంటెగా నవ్వుతూ కన్ను కొట్టాడు. ‘ఛీ... ఫోండయ్యగారు... ఎవరైనా ఇంటే, ఏమనుకుంటారు’ అంది నవ్వు, సిగ్గు కలగలిపి.

‘హమ్మయ్య ఇదింకా ఫామ్ లోనే ఉంది, మెల్లగా పని మొదలెట్టాలి అనుకుని. ‘అవును... సుమతి ఎవ్వరూ లేరంటున్నావు, నీకు పెళ్ళికాలేదా...? మీ ఆయన ఏం చేస్తాడు’ అన్నాడు సుధాకర్. ‘ఆ... అయ్యింది... 5 ఏళ్ళకు ముందే వదిలేసి వెళ్ళిపోయాడు కూడా’ అంది సుమతి. ‘అవునా...! చిన్న పిల్లలా ఉంటావు... నాకు పెళ్ళై అయిదేళ్ళయిందా...!?’ అన్నాడు. ‘అవున్నయ్యగోరూ... నేను అనధాశ్రమంలో పెరిగా... మా ఆశ్రమం పక్కనే పని చేసేవాడు మా ఆయన, నన్ను ఎత్తుకొచ్చి పెళ్ళి చేసుకున్నాడు, ఓ సంవత్సరం తరువాత వేరే ఊరికి పనికి పోయి తిరిగి రాలేదు. నేకెలాగూ పిల్లా పీచూ లేరు. అందుకే ఏ ఊర్లో పని దొరికితే ఆ ఊరి పోయి పని చేసుకుంటూ బతుకుతున్నా’ అంది సుమతి. ‘వయస్సులోనే ఉన్నావుగా... ఎవరైనా మంచి అబ్బాయిని చూసి మళ్ళీ పెళ్ళి చేసుకోపోయావా...? అన్నాడు సుధాకర్. ‘ఏమో అయ్యగారు, ‘‘ఉంచుకుంటాననే వాళ్ళే గానీ పెళ్ళి చేసుకుంటాననే వాళ్ళేవరూ లేరు’ అంది సుమతి. ‘ఫోనీ... ఒప్పుకో పోయావా...! కనీసం తోడు దొరికేది... సుఖపడేదానివి’ అన్నాడు సుధాకర్. ‘ఏం ఉపయోగం ఉండదు అయ్యగారు... వాడికి కూడా నేనే తిండి పెట్టాలి... పోనీ ఉండాటా అంటే... నాలుగు రోజులకు ఉంకోదాన్ని చూసుకుని పోతాడు. నాలుగు రోజుల సుఖం కోసం ఆడ్ని నెత్తనెట్టి చూసుకోలేను’ అంది సుమతి. ‘పోనీ ఒక్కరోజు సుఖం కోసం... అంటూ గొనిగాడు’ సుధాకర్ వినబడీ వినబడనట్టు. సుధాకర్ అన్నది వినబడినా ఏమీ వననట్టు సైలెంట్ గా కూర్చుంది సుమతి. ఇంకొంచెం ధైర్యం వచ్చింది సుధాకర్ కి మెల్లగా చేయి వేద్దామనుకునే లోపే... సుమతి లేచి, ‘వెళ్ళోత్తా అయ్యగారు... మళ్ళీసాయంత్రం వత్తా’ అంది. ‘వెల్దువులే... వేరే పనేంలేదన్నావు...? కచేపు కబుర్లు చెబితే నాకూ బోరు కొట్టకుండా ఉంటుంది’ అన్నాడు సుధాకర్ ఆపాలనే ప్రయత్నంగా. ‘వద్దులేండయ్యగారూ... తలుపులు బార్లా తెరిచి, మీ పక్కన కూర్చుని కబుర్లాడతున్నానని ఎవరైనా చూత్తే... ఇంకోలా అనుకుంటారు’ అంది సుమతి. ‘దానికేముంది... తలుపులేసేసి బెడ్రూమ్ కి వెళ్దాం’ అన్నాడు సుధాకర్. ‘ఊరుకోండయ్య గారు, మీ వయస్సేంటి... నా వయస్సేంటీ... నాతో సరసలాడుతున్నారు’ అంది సుమతి. దీనెమ్మ ఇది మాటలతో దొరకదు... ఇంకో అడుగు ముందుకెయ్యాల్సిందే అనుకుని ‘ఛా... ఛా... అదేం కాదు... కాళ్లు నొప్పులుగా ఉన్నాయి... కాసేపు నొక్కుతూ కబుర్ల చెబుతావని’ అన్నాడు సుధాకర్. ‘అదేదో ఇక్కడే నొక్కుతా... దానికి గదిలోకి ఎందుకు? మీరసలే...’ అంటూ సైలెంటై పోయింది. అమ్మా పడింది... ఇంక తగ్గితే దొరకదు అని మనస్సులో అనుకని. ‘‘ఛా... ఛా...’’ అదేం కాదు... కొంచెం కాళ్ళ పిక్కలు నెప్పులుగా ఉన్నాయి. కాళ్ళు చాపుకుని పడుకుంటే నువ్వు నొక్కుతావని... అయినా నువ్వు కాదంటే బలవంతం చేస్తానా...! ఏదో సరదాకా కబుర్లు చెబుతావనే అడిగాను. రెండు సిగ్నల్స్ కలిపి ఇస్తూ కొంటెగానే అడిగాడు. ఫోనీలే నీకు ఇష్టంలేకపోతే కాళ్ళకు కొబ్బరి నూనె రాసి వెళ్ళు అన్నాడు. పర్లేదులేండి... పదండి నొక్కుతాను అని ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుతూ తలుపులు వేయడానికి వెళ్ళింది. దొరికింది ఛాన్స్ దీనిని దెబ్బెయ్యకుండా గది దాటనీయకూడదు అనుకుని చకచకా లేచి బెడ్రమ్ కు వెళ్ళి లుంగీ మార్చుకుని. మంచం మీద పెడుకుని ఉన్నాడు. సుమతి కొబ్బరి నూనె తీసుకుని గదిలోకి వచ్చింది ‘ఇదేంటి... లుంగీ మార్చుకున్నారు...?’ ఏమీ తెలీనట్టు అడిగింది. ‘మరి నైట్ ఫ్యాంటుకి రుద్దుదతావా...? ఫ్యాంట్ పాడవదా...?’ అన్నాడు సుధాకర్. సర్లేండి... ‘వెనక్కు తిరిగి పడుకోండి కాళ్ళకు వెనుక కదా...! రాయాల్సింది’ అంది సుమతి. ఇది ముదురు టెంకె... అన్నీ తెలుసు కానీ ఏమీ తెలియట్టు నటిస్తుంది అనుకుని. వెనకకు తిరిగి పొడుకున్నాడు. ‘చేతిలోకి కొబ్బరి నూనె తీసి కాళ్ళకు రాసి నొక్కడం మొదలు పెట్టింది సుమతి. ఓ రెండు నిమిషాలు ఏం చెయ్యాలా...! అని ఆలోచించిన సుధాకర్. ‘‘సుమతి నీ చేతుల బలం సరిపోట్లేదు కొంచెం కాళ్ళు ఎక్కి తొక్కు’’ అన్నాడు. ‘అమ్మో... పడిపోతే’’ నావల్ల కాదు అంది. ‘‘ఏంపడవులే... ఆ గోడపట్టుకుని తొక్కు...’ అన్నాడు ఇంకా నొప్పి నటిస్తూ. ‘ఈ యేసాలన్సీ పడేటానికేగా...’ సుమతి దీర్ఘాలోచనలో పడింది.‘ అసలే అమ్మగారు రావద్దంది, రంగారావు అమ్మగారి మోజులో పడి పట్టించు కోవడం లేదు. అమ్మగారు పడితే అసలే పట్టించుకోడు. ఈ ముసులోడుని తగులుకుంటే అవసరాలకు ఉపయోగపడతాడు అనుకుంది మనస్సులో. ‘ఏంటీ ఆలోచిస్తున్నవు...? కొంచెం సాయమేగా చెయ్యమంటోంది... ఏం అరిగిపోవు... ప్లీజ్’ అన్నాడు. సరే అని మెల్లగా లేచి గోచీ పెట్టుకుని గోడ పట్టుకుని కాళ్ళపై కెక్కి మెల్లగా నాత్యం మెదలుపెట్టింది.

‘అబ్బా... ఏం తొక్కుతున్నావు సుమతి... మా పెళ్ళైన కొత్తల్లో మా ఆవిడ కూడా ఇలానే కాళ్ళు తొక్కేది’ అన్నాడు మళ్ళీ మాటలు మొదలు పెట్టాడు. సుమతి ఏం మాట్లాడలేదు... అవును సుమతి ఇందాకేంటీ... ‘మీరసలే... అని ఏమీ చెప్పకుండా ఆపేశావ్?’ అన్నాడు. సుమతి మళ్ళీ ఏమీ మాట్లాడలేదు. ‘ఏంటీ సైలెంట్ గా ఉండావు? ఏదోటి కబుర్లు చెప్పు’ అన్నాడు. ‘ఏం చెప్పమంటారు?’ అంది సుమతి. ‘అదే ఇందాక ఏదో అనబోతూ ఆపేశావేంటి? అని అడుగుతున్నానా?’ అన్నాడు సుధాకర్. మళ్ళీ సుమతి ఏమీ మాట్లాడలేదు. సుధాకర్ వెనక్కు తిరగబోతే సుమతి అదుపు తప్పి మీద పడింది సుమతిని గట్టిగా హత్తుకుని పట్టుకున్నాడు సుధాకర్. ‘ఇదే... ఇందుకే... మీకు వయసు పెరిగింది కానీ... చూపులు, ఛేష్టలు కుర్రాళ్ళ కన్నా దారుణం’  అంది సుమతి. ‘జుట్టు తెల్లబడుతోంది గానీ సత్తువ, మనస్సు 25 ఏళ్ళకే ఆగిపోయాయి’ కన్ను కొడుతూ అన్నాడు సుధాకర్. ‘వదలండయ్యగారూ... ఎవరైనా చూస్తే బాగోదు... నేను వెళ్ళాలి’ అంది సుమతి. ‘ఎప్పుడు చూసినా ఎవరైనా చూస్తే... ఎవరైనా చూస్తే... అంటావ్...! ఎవరూ చూడటలేదుగా కొద్దిసేపు ఉండు’ అన్నాడు. ‘కొంచెం సేపుంటే ఏమవుతుందో నాకు తెలుసు - వదలండి  అయ్యగోరు’ అంది సుమతి. ‘ఏం అవుతుంది’ కొంటగానే అడిగాడు సుధాకర్. ‘నిన్న అంత దూరం నుంచి చూత్తేనే రెచ్చిపోయారు... ఇప్పడింక చేతిలో దొరకాను ఊరుకుంటారా...’ అంది సుమతి. ‘మరి రెచ్చగొట్టింది తమరేగా... మరి చక్కదిద్దాల్సింది కూడా తమరే’ అన్నాడు సుధాకర్ మరింత గట్టిగా కౌగలించుకుంటూ. ‘అది మీరు ఇంట్లో ఉన్నారని మర్చిపోయి... అలా దొరకిపోయానంతే కానీ కావాలని కాదు’ అంది సుమతి. ‘సరే ముందంటే తెలియక... మరి తరువాత చేసినవి తెలిసేగా...!’ అన్నాడు సుధాకర్. ‘నేనేం చేశాను...?’ అమాయకంగా అంది సుమతి. ‘అబ్బా సింగారించుకుని రావడం... చూడకూడనివి చూడడం, ఒళ్ళో పడటం’ ఇవి కూడా తెలియకుండానేనా...? (చూసిందో లేదో... సుధాకర్ కు కూడా తెలీదు కానీ ఓ రాసేశాడు.) ‘మీరలా రెచ్చిపోతే కవ్వించాలని పించింది అంతే కానీ మీరిలా తెగిస్తారను కోలేదు... వదలండి అయ్యగారు’ అంది సుమతి. ‘మరి కవ్వించిన నువ్వు తాపం తీర్చకపోతే ఎలా...? అసలే సుఖం కోసం మొహవాచిపోయి వున్న నన్ను ఇలా చేసి వదిలేస్తావా...? అన్యాయం కదా...?’ అడిగాడు ప్రేమగా. ‘ఉండండి బాబుగారు... ఇది ఒక్కసారితో ఆగదు... రేపు ఎవరికైనా తెలిస్తే మీ పరువు కోసం నన్నే రోడ్డున పడేత్తారు... అప్పుడు నేను అవుతాను అన్యాయం...’ అంది సుమతి. ‘చెప్పాగా... నిన్ను కాదని నేనేమీ చెయ్యనని... ఈ ఒక్కసారికి కాదనకు... తరువాతైనా నువ్వు కాదంటే నిన్ను బలవంతం చెయ్యను’ ప్లీజ్ సుమతీ... అంటూ పెదాలందు కున్నాడు సుధాకర్.

ఘాడంగా తనని ముద్దు పెట్టుకుంటూ ఒకచేత్తో తన మెడ పట్టుకుని అదుముకుంటూ... మరో చెత్తో తన నడుము మడతలని నలుపుతూ... అలాగే మొల్లగా సుమతిని బెడ్ మీదకు చేరుస్తూ సుమతిపై వాలి పోయాడు. సుమతి కూడా ఆ ఘాడమైన ముద్దుకు కరిగిపోతూ... అప్పటిదాకా అడ్డంగా పెట్టిన చేతులను తప్పించి సుధాకర్ నడుంపట్టుకుని గట్టిగా హత్తుకుంది. మొల్లగా సుధాకర్ పెదాల నుండి బుగ్గలకు, బుగ్గల నుండి చెవులకు, చెవుల నుండి మొడకు చేరుకుని, అదే సమయంలో తన చేతులని నడుము నుండి పొట్టకు, పొట్ట నుండి కుడి సన్ను మీదకు తరువాత ఒకసారి గట్టిగా పిసికి పట్టుకున్నాడు. ఈ అలజడికి సుమతి కాలు సుధాకర్ మీదకు, చేయ్యి సుధాకర్ వెనక జుట్టులోకి అచేతనంగానే వెళ్ళిపోయి గట్టిగా హత్తుకోవడం మొదలు పెట్టింది. మొల్లగా సుధాకర్ తన ముద్దుల ప్రతాపం పెంచుతూ తను పట్టుకున్న కుడిసన్ను ముచికను సుతారంగా కొరికి మొల్లగా కిందకు జారతూ పొట్టమీంచి బొడ్డు వరకూ వచ్చేసి మరో చేతిని వెనుక నుండి తీసి తన ఎడమ సన్నుని పట్టుకున్నాడు. సుమతి ఈ లోకంలో లేదు... గట్టిగా కళ్ళుమూసుకుని ఒకచేయి గొడకానించి, మరో చెత్తో దుప్పటినీ గట్టిగా పిసుకుతూ, కాళ్ళు రెండు ఒకదానికోకటి రుద్దుకుంటూ  తన పువ్వులోంచి రాబొతున్న జలపాతాన్ని తొడల మద్య, నోటినుండి రాబొతున్న మూలుగులను పంటితో కింది పెదవిని కొరుతు వాటి మద్యా బంధించేసే ప్రయత్నం చేస్తోంది.  బొడ్డు చుట్టూ నాలకతో ముగ్గులేస్తూ, మద్య మద్యలో తన నునుపాటి పొట్టని గట్టిగా నోటిలోకి పీల్చుకుంటూ... మరింత కిందకు జారిచీర మీదే సుమతి పువ్వుపై ఓ ముద్దు పెట్టాడు. సుమతి కట్టకోలేక పోయింది, తన కాళ్ళు రెండు వెడల్పగా తెరచి తన చేతులతో సుధాకర్ తల పట్టుకుని మన పూకుకు గట్టిగా హత్తుకుంటూ.... ‘ఆ.... అంటూ’ అప్పటిదాకా అపిన ఆవేశాన్ని బయటకు వదిలింది. (పాతికేళ్ళ ఎక్స్పీరియన్స్ మరి ఆడిదాన్ని ఎక్కడ నొక్కాలో తెలిసిన పనితనం, సుమతికీ కావాల్సిందిదే... రంగారావు లాంటి నాటుగాళ్ళు, వాటి దగ్గరుండే పోటు గాళ్ళు ఆవేశంగా ఓ ముద్దుపెట్టి, దొరికిన చోటల్లా పిండేసి, పొట్లేసుకుని పొతారేతప్ప ఇలా ఒకడు అంగాగం అనుభవించి చానాల్లయింది సుమతికి. తను నొక్కిన నొక్కుడుకి సుధాకర్ సుమతి సల్లని గట్టిగా పిండేశాడు దాంతో ‘ఆ... అంటూ చిన్న నొప్పితో కూడిన తమకంతో అరిచింది సుమతి. మొల్లగా మళ్ళీ పైకి పాకుతూ ఒక చెత్తో తన రెండు కొండల మద్య ఇరుక్కుపోయిన పవిటని. మరో చెత్తో తన చీర కుచ్చిల్లనీ పక్కకు తప్పించాడు సుధాకర్. మరోసారి సల్లమీద ముద్దులు పెడుతూ... తన మొహంచేరి తన పెదాలను, తన నోటిలోని లాలా జలాన్సీ గట్టిగా లాగెసేలా ముద్దుల పెడుతూ... తన సల్లని మర్దిస్తూ మెల్లగా తన జాకెట్ హుక్కులను తప్పించే పనిలో పడ్డాడు. సుమతి తన తొడలని పూకుని తాకుతూ... గుచ్చుకుంటున్న సుధాకర్ మొడ్డను లుంగీతో సహా చేతితో పట్టుకుంది. ఇంక ఆగలేని సుధాకర్ లేచి తన రెండు చేతులతో తన జాకెట్ విప్పేసి, బ్రాను పైకి జరిపి తన సల్లమీద నొటితో దండయాత్ర మొదలు పెట్టాడు. రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని తన ముచ్చికలు కొరుకుతూ... పిండుతున్నాడు. తన సల్లమీద జరుగుతున్న దండయాత్రకు తగ్గట్టుగానే ఒక చేత్తో సుధాకర్ మడ్డను పిసుకుతూనే... మరో చేత్తో మన పువ్వును చీరపైనుండే నలిపేసుకుంటుంది సుమతి. మెల్లగా తన రెండు చేతులు సుమతి వీపుమీదకు పొనిచ్చి. బ్రా హుక్స్ కూడా తీసేసి తనను పైకిలేపి మీద వేసుకుంటూ తన జాకెట్ ను, మళ్ళీ తిరగేసి తన బ్రాను తీసి విసిరేశాడు. అప్పటిదాకా వాటి సందులో వాటి సందులో ఇరుక్కుపోయిన తన సల్లు బయటపడి చల్లగా ఏసీ గాలి తగలడంతో రెండు చేతులు పైకెత్తి సుధాకర్ ను మరింత గట్టిగా అదుముకుంది. సుధాకర్ తన మరో చేతిని పెట్టమీద నుంచి రేసుకారులా సర్రున జారుస్తూ లంగామీదుగానే సుమతి పూకును గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ‘తీసేయండి...’ మత్తుగా మూలిగింది సుమతి. వెంటనే లేచి తన కాళ్ళదగ్గర నుండి చీరను లంగాను పైకి లేపుతూ కాళ్ళకు ముద్దులు పెడుతూ ఒక చేతితో లంగా బొందులు తీసే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు రావడం లేదు. మెల్లగా పైకి వచ్చి గట్టిగా కట్టినట్టున్నావ్ రావడం లేదు అంటూ గొనిగాడు సుమతి చెవిలో. సుధాకర్ ను పక్కక తోసి లేచి నుంచున్న సుమతి. చీర కుచ్చిళ్ళు పూర్తిగా తప్పించి,  లంగా బొందులు ఊడదీసే సరికి సినిమా ధియటర్లో కర్టెన్ ఓపిన్ చేసినట్టు రెండు చెట్టుకున్న ఆకుల్లా రాలిపోయి... నల్లరాతిపై చెక్కిన దిగంబర శిల్పంలా నుంచుని కనబడింది సుధాకర్ కి. మొహం ఒళ్ళు ఛామన ఛాయైనా... జాకెట్ వేసుకున్నంత భాగం కొంచెం రంగు తేలిన బొప్పాయి పళ్ళలాంటి సళ్లు... నున్నటి నడుఒంపులు, రూపాయి బిల్లంత బొడ్డు, తన ఆడతనపు చీలికను దాచేస్తూ తన మధన మందిరంపైన ఓ చిట్టడవి... ఇంత అందం... అంత తొందగా దొరికిందేటా... అనిపించింది సుధాకర్ కి. సుధాకర్ అలా సుమతి కళ్ళు పెద్దవి చేసుకుని చూస్తుండి పోయాడు. సుమతి సుధాకర్ కి అటు ఇటు కాళ్ళవేసి కాళ్ళ మీద కూర్చుంటూ లుంగీ తీసి బయటపడి బుసలు కొడుతున్న మడ్డను చేతితో పట్టుకుని మరో చేత్తో సుధాకర్ను ఛాతీమీద తాకుతూ పొట్టమీద నుండి తన నాలుకతో రాస్తూ సుధాకర్ పెదాలదాకా చేరింది. ఆపని సుధాకర్ కి ఒళ్ళంతా రక్త పొంగుకొచ్చినట్టయ్యంది. తన సల్లను ఛాతీ అనుస్తూ తన ముద్దులతో సుధాకర్ పై దండయాత్ర మొదలు పెట్టింది సుమతి. ఒక ఆడది అలా చేయడం సుధాకర్ కి ఇదే మొదటిసారి... ఎప్పుడూ తను దండయాత్ర చేయడమే కానీ ఒక ఆడది తన మగసిరిని ఓ చెత్తో పట్టుని తన ఛాతీని పిసికేస్తూ మొహంపై ముద్దులు పెడుతుంటే సుధాకర్ కి ఏదోలా ఉంది. ఇంక ఆగలేని సుధాకర్ సుమతిని పక్కకి తోసి పంజా విసిరి సంహంలా తనపైన చేరి రెండు కాళ్ళ మద్య చేరి తన మగసిరితో తన పూకులో ఓ తోపుతోసి మీద పడ్డాడు. ‘అబ్బా... అంటూ ఒక అరుపు అరిసి... ఏంటయ్యగారు అలా తోసేశారు... ముద్దూ ముచ్చటా లేకుండా...’ అంది. ఇంక ముద్దులతో ఆగలేనే... దొబ్బలు పడ్డాక కావాల్సినన్ని ముద్దులిస్తా... అంటూ మల్లీ తన సల్లని చేతులతో పిండి గట్టిగా పట్టుకుని మొడమీద ముద్దులు పెడుతూ ఊగడం ప్రారంభించాడు. అలా కొన్ని నిమిషాల పాటూ... ముద్దుల చప్పుడ్లతో... సుమతి ములుగులతో... ఆ రూమంతా నిండిపోయింది. కొద్దిసేపటికి సుమతి పూకులోనే కార్చేసి లేచి బాత్రూమ్ కి వెళ్ళాడు సుధాకర్. భయటకు వచ్చిన సుధాకర్ని రెచ్చగొట్టడానికి అన్నట్లు సుమతి ‘ఏంటయ్యగారు ఇందుకేనా... అంత ఆవేశం’ అంది. వీడికి పనిపడి చేలారోజులైందే... అందుకే తొందర పడ్డాడు. ముందుంది నీ పప్పకి పండగ చేస్తా... అంటూ మల్లీ వచ్చి పక్కలో పడ్డాడు. ‘చాలు బాబుగారు చాలు... మీరొక్కసారి అన్నారు, నేను అందుకే సరేనన్నా... అంతకు మించి కుదరదు, మీరు నాపరిస్థితి కూడా అలోచించకుండా లోపలే కార్చేశారు అంది సుమతి. భయపడకు... సాయంత్రం నేను టాబ్లట్స్ తెప్పించి ఉంచుతాను ఏమీ కాదు. ‘అయినా నేను అడగ్గానే సుఖాన్చిచ్చావ్... నిన్ను పూర్తిగా సుఖపెట్టకుండా అన్యాయం చెయ్యమంటావా...? నాకు ఒంట్లో బాగోపోవడం... మా వాడికి బాగా గ్యాప్ రావడం... తొందరగా అయిపోవడం నాకు కూడా తృప్తిలేదు. నా మాట విను ఈసారి నేను ప్లాన్ చేస్తా... ఒక రోజంతా ఎంజాయ్ చేద్దాం. మా బుజ్జి నల్లబంగారానికి కదా...! అంటూ బతిమిలాడాడు. ‘నేను అందుకే చెప్పా అయ్యగారు మగాడికి ఒకసారితో తృప్తి ఉండదు’ అంది సుమతి. అదికాదు బంగారం ఇంకొక్కసారి తృప్తిగా ఎంజాయ్ చేద్దాం తరువాత నీ ఇష్టం... ‘సరే ముందు పద భోంచేద్దాం ఆకలిగా ఉంది’ అన్నాడు సుధాకర్. ‘ఇప్పటి దాకా నన్ను తిన్నారుగా... అకలి తీరలా...!’ అంది గొముగా సుమతి. తీరలేదే... ఈ ఆకలి తీరలేదు... ఆ ఆకలీ తీరలేదు అంటూ మళ్ళీ ముద్దుల యుద్దం మొదలుపెట్టాడు సుధాకర్. ఆగండయ్యగారు... ముందు పదండి... నేను చేసి స్నానం చేసి వస్తా, ఇద్దరం కలిసి తిందాం... అంటూ లేచి బట్టలు తీసుకుని బాత్ రూంలోకి దూరింది సుమతి. హాయిగా ఒళ్ళు విరుసు కుంటూ లంగీ కట్టుకుని హల్లోకి వెళ్ళాడు సుధాకర్. 

నోట్ : ఎపిసోడ్ లేట్ అయినందుకు క్షమించాలి... సాధమైనంత వరకూ వారానికి కనీసం మూడు ఎపిసోడ్స్ ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తాను.

[funpart]

నేను వ్రాసే కథలో ఆవేశంతో పాటూ... ఆలోచన, విచక్షణ నిజంగా జరిగినట్లే అనిపించాలనేది నా ప్రయత్నం, అందుకే వారి మద్య సంభాషణలను కూడా విపులంగా వ్రాస్తున్నాను. కథలో సినిమా రేంజ్ ట్వస్ట్ లు ఉండకపోవచ్చు కానీ, మనుషులు పరిస్థితులకు ఎలా మరిపోతారో... ఇతరుల నుండి ఎలాప్రభావం చెందుతారో... వాటితో వారి జీవితాలలో ఎలాంటి మార్పులొస్తాయనేది అండర్ కరెంట్ గా సిరీస్ మొత్తం నడుస్తుంది.

పాఠకులకు నా మనవి: నాకు సమయం దొరకినప్పుడల్లా అప్డేట్ ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తాను. నాకు ఈ తరహా రచనలు కొత్త, ఈ యునికోడ్లో టైప్ చేయడం కూడా కొత్త అందుకే అప్డేట్ లకు సమయం పడుతోంది.

ఇట్లు
మీ రచయిత.

[funpart]

Sir, sudhaker evaru, venkatrao sumathi tho ela last lo konchem kanfusen plz

సుధాకర్ ఎవరు అనే కన్ఫూజన్ అయితే ముందు అప్డేట్ చదవండి.

వెంకటరావు పేరు మాత్రం. క్షమించాలి, స్టోరీ కాపీ చేస్తున్నప్పుడు జరిగిని చిన్న తప్పిదం. సరి చేశాను.

థ్యాంక్యు ఫర్ ద కామెంట్.

[funpart]

స్టోరీ చాల బాగా narrate చేస్తున్నారు... ఉమాదేవి ని స్లోగా ట్యూన్ చేసే విధానం బాగా వ్రాస్తున్నారు... ఒక పద్దతిగల ఆడది ఎంత గుల ఉన్న సరే అంత ఈజీ గా లొంగదు.... ఎప్పటినుండో కట్టుబాట్లలో కుదేలయియున్న మనసుని చిన్నగా బయటకు తీస్తున్నట్లు వ్రాయడం గొప్పవిషయం. మళ్ళి అక్కడే ఇంకో విషయం బాగా ఎలివేట్ చేసారు basic గా ఆడదాని చంచలమైన మనసుని (ఒకసారి మగాడి స్పర్శ తగిలాక ఎంత పద్దతిగలది అయినా మనసులో ఎదో మూల మల్లి ఆ మొగ స్పర్శ కావాలి అనిపిస్తుండటం... ఒకవేళ ఒకసారికి మాత్రమే అని కొందరు ఆడవళ్లు మగవాడి పోటు రుచి మరిగి ఆ తరువాత ఎంత పద్ధతి గల ఆడదియినా మల్లి మల్లి ఆ అనుభవం కావాలని మనసు అటువెళ్లడం... ), ఉమాదేవి కూడా దీనికి అతీతురాలు కాదు అని చెప్పే మీప్రయత్నానికి జోహార్లు మిత్రమా...!

నిజ జీవితంలో కూడా ఎందరో ఆడవాళ్ళు కోరికలను అణిచి ఒకానొక దశలో అవి విస్ఫోటనం చెంది తరువాత విచ్చలవిడిగా (గుట్టుగానేలెండి ) శృగార యాత్రను కొనసాగిస్తున్నారు అనడంలో ఏమాత్రం అతిశయోక్ కాదు...

చివరిగా చిన్న సలహా 4 ఎపిఓసోడ్స్ వరకు చాలా మంచి కథలే వచ్చాయి and బాగా నడుస్తుంది అనుకున్న తరుణంలో రైటర్ కనుమరుగైపోతున్నాడు (మీరు ఆలా అని కాదు), ఉదాహరణకు ఈ క్రిందివి (ఇందులో కొన్ని old xossip site lo start అయ్యాయి అనుకోండి.) నాకు నచ్చిన వాటిలో కొన్ని కథలు ఇవి మంచి కథలే కానీ మధ్యలో పంపేశారు(may be writers have their own issues )... మనం చూస్తే గనక followers ఇప్పటికి pls update అని messages పెడుతూనే ఉంటారు(of course no use అనుకోండి )


1. రాధా విలాసం
2. ఒక్కసారి (ఇది at least ఒక conclusion ఇచ్చారు )
3. మరొక్కసారి
4. ఒక భార్య కథ - రమ్య by రాజశ్రీ
5. ప్రౌఢ
6. తప్పనిసరై
7. రాక్షసప్రేమ
8. నా ఫ్రెండ్ భార్యా ఉమ
9. ప్రొఫెసర్ భార్య
10. ఒక పెళ్ళైన పూజ కథ by శిల్ప84

మీరు ఇలా కాకుండా మీరు ఇష్టపడి వ్రాస్తున్న ఈ కథను సంపూర్ణంగా పూర్తి చేస్తారు అని మీ కథని follow అవుతున్న అందరి తరుపున ఆశిస్తున్నాము. good luck ...!

darkharse గారికి ధన్యవాదాలు... నాకథలోని లోతులను, విశేషాలను గమనించడం నాకు ఎంతో సంతోషాన్సి కలిగించింది. ఒక కొత్త రచయితకు మీవంటి పాఠకులు ఉండండం  ఒక అవార్డే.

మీరన్నది నిజమే... నేను కూడా కొన్ని కథలకు అభిమానినే... రచనలు చేయగల సత్తా ఉండీ... రచనలు చేయాలనే ఆశక్తి ఉండి కూడా చానాళ్ళుగా ఆ సాహసం చేయలేకపోవడానికి కారణం కూడా అదే... యదాలాపంగా ఓ కథ మొదలుపెట్టి... తరువాత ఆకథను కొనసాగించలేకో.... కథను మునుపటి ఎపిసోడ్ లకు మించి రాయేలనే ఆత్రుతతో ‘రైటర్స్ బ్లాక్’ ఏర్పడో... ఇంకా బాగా రాసుండొచ్చు కొత్తగా మరో రచన మొదలపెడదానే ఆలోచనలతోనో... ఈ కథ మాత్రం ఆపను.

నేను చెప్పాలనుకు కథను చెప్పదలచుకున్నాను, దానికి ఇవేమీ అడ్డురాకూడదని నిర్ణయించుకున్నాను. పాఠకులలో ‘ఒక్కరు’ కామెంట్ పెట్టినా... ఆ ఒక్కరి కోసమైనా కథను కంప్లీట్ చేస్తానని మాట ఇస్తున్నాను. 

నాకు ఎదురయ్యే ఒకే సమస్య సమయాభావం, అందుకే వారంలో కనీసం 5‌-6 గంటలు రచనల కోసం సమయం పెట్టుకున్నా... కనీసం వారానికి 2 లేదా 3 ఎపీసోడ్స్ విడుదల చేయడం నా నిత్యకాలయాపనలో షెడ్యూల్ చేసుకునే కథ రాయడానికి సిద్ధపడ్డాను. కాబట్టి... వేరే ఏదైనా అనుకోని సంఘటనలు ఏర్పడితే తప్ప నా రచనను పూర్తి చేస్తాను.

ఈ కథ  ఉమాదేవి జీవితం ‘ప్రిన్స్ ముందు నుండి ప్రిన్స్ తరువాత’ వరకు కొనసాగి మరికొందరి జీవితాలతో పెనవేసుకుని ముగుస్తుంది.

మరోక చిన్న విన్నపము... :
ఎవరైనా పాఠకులు నా రచనలోని తప్పులను సరిచేయగలిగితే... వారి సహాయాన్ని అర్ధిస్తున్నాను. ఈ తెలుగు టైపింగ్ కొత్త కావడంతో ఎంత ప్రయత్నించినా పదాలలో తప్పులు దొర్లుతూనే ఉన్నాయి.

మరో మారు ధన్యవాదములతో
మీ రచయిత. 

[funpart]

ఈ కథ కేవలం కల్పితం మరియు నా మొదటి ప్రయత్నం.

ఇక్కడి రచనలు చదివి వాటినుండి ఇన్సిపిరేషన్ పొంది ఈ కథ రాయడానికి సిద్ధపడ్డాను.
తప్పులు ఉంటే క్షమిస్తారని ఆశిస్తూ... 

అభిమానిస్తున్న పాఠకమహాశయులకు నా కృతజ్ఞతలు...


ఫార్ట్‌- 5
హాయిగా ఒళ్ళు విరుసు కుంటూ లుంగీ కట్టుకుని హల్లోకి వెళ్ళాడు సుధాకర్. సుమతిని తేలికగా లొంగదీసుకోగటిగాడే గానీ... సుమతి అన్నమాటకు చిన్నబుచ్చుకున్నాడు సుధాకర్... తను అన్నదీ నిజమే... వయస్సు మీద పడుతోంది, మనస్సు ఉత్సాహంగానే ఉన్నా... పరిస్థితుల ప్రభావం కొంత ఉంది, తన భార్య రెండేళ్ళుగా తనతో అంత సఖ్యతగా కూడా ఉండడంలేదు... భార్య మీదున్న ప్రేమతో మరోకరి పొందికోరి సుధాకర్ వెళ్ళిందీ లేదు. సుమతితో శృంగారం తొందరగా అయ్యిపోవడం సుధాకర్ కు అస్సలు నచ్చలేదు. సుమతి అంత తొందరగా ఒప్పుకుంటుందని కూడా సుధాకర్ అనుకోలేదు. ‘‘ఏమైనా సుమతితో సూపరనిపించుకోవాలి... ప్లానింగ్ లేకుండా చేస్తే ఇలానే ఉంటుంది... ఈ సారి ప్లాన్ చేయాలి, ఒక రోజంతా తనతో ఎంజాయ్ చేయాలి... గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నాడు’’, బయట ప్లాన్ చేద్దామంటే సుమతి చాలా మందికి తెలుసు ఎవడూ చూసినా ఇబ్బందే, ఇళ్ళే సేఫ్... భార్య కనీసం ఇంకో 10 రోజుల దాకా రాదు. పెద్దకొడుకు బెంగుళూరు క్యాంప్ లో ఉన్నాడు వాడు రాడు. ఇక మేనేజ్ చేయాల్సింది చిన్న కొడుకునే... చూద్దాం ఏదొక దారి దొరక్కపోదా...! అని ఆలోచిస్తుండగానే... ఎవరో తలుపు కొట్టారు. ఈ ఆలోచనలంన్నింటి నుండి బయటకు వచ్చిన సుధాకర్ వెళ్ళి తులపు తీశాడు... తన ఇంటి దగ్గరలోని మెకానిక్ షెడ్లో పనిచేసే కుర్రాడు ఎదురుగా ఉన్నాడు... వీడేంటి...? అనుకుని ‘‘ఏంటిరా...? ఏం కావాలి’’ అన్నాడు సుధాకర్. ‘‘నమస్తే సార్ మీ ఇంట్లో పనిచేసే సుమతి అక్క ఉందా...?’’ అడిగాడు కుర్రాడు. వీడికి సుమతితో ఏం పని? వీడి అవతారం చూస్తే పని మద్యలో వదిలేసి పరిగెత్తుకొచ్చాడని తెలుస్తోంది... ఏదైనా అర్జెంటా...! అనుకుని?. ‘‘ఏరా... ఏంపని?’’ అడిగాడు సుధాకర్. ‘‘అక్క కోసం వేరే ఆంటీ వెతుకుతోంది... సుతమక్క ఇంటికి కూడా వెళ్ళి వచ్చిందట, పొద్దున మీ ఇంటికి వచ్చినప్పుడు చూశా... మధ్యాన్నం తిరిగి వెళ్ళడం చూడలేదు అందుకే ఉందేమో అడగమని చెప్తే... వచ్చా...’’ చెప్పాడా కుర్రాడు. ఇంకా పని అవ్వలేదురా... బాత్రూమ్ కడుగుతోంది అవ్వగానే పంపిస్తా అంటుండగా... స్నానం చేసి బయటకు వచ్చిన సుమతి వీళ్ళ మాటలు విని గబగబా రెడీ అయి బాత్రుమ్ లోంచి బకెట్ తీసుకుని హల్లోకి వచ్చింది పని చేస్తున్నట్టు నటిస్తూ. సుమతిని చూడాగానే ఆ కుర్రాడు ‘‘అక్క నువ్వు ఫోన్ ఎత్తడం లేదంటా... ఒకసారి ఫోన్ చూసుకో అన్నాడు’’ వెంటనే ఫోన్ చూసుకుంది సుమతి... 3 మిస్ కాల్స్ ఉన్నాయి రంగారావు దగ్గర నుండి వేరే నెంబర్ నుండి మరో 5 మిస్ కాల్స్ ఉన్నాయి... హమ్మో... వీడిన్ని సార్లు (అన్నీ రంగారావే చేశాడనుకుని) చేశాడేంటి... అనుకుని ‘‘ఆ ఇప్పుడే వస్తా నువ్వెళ్ళు’’ అంది. ‘‘ఆ మీట వినగానే వెనక్కు తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు వాడు’’. మళ్ళీ తలుపులు వేస్తూ సుధాకర్... ‘‘ఆకలేస్తుందన్నావ్ తీరకుండానే వెళ్ళిపోతావా...?’’ మళ్ళీ ద్వదార్ధం వచ్చేలా అన్నాడు. ‘లేదు బాబుగారు, అర్జెంట్ గా వెళ్ళాలి. మీ గొడవతో ఫోన్ చూసుకోలేదు... చాలా సేపటి నుండి ఫోన్ చేస్తున్నారు... అర్జెంట్ గా వెళ్ళాలి’ అంది సుమతి. ‘‘ఇప్పటి దాకా జరిగింది గొడవా...!?’’ చిలిపిగా అడిగాడు సుధాకర్... సిగ్గుపడుతూ వయ్యారంగా సుధకర్ దగ్గరకొచ్చి లుంగీ పైనే సుధాకర్ మడ్డపై చేయివేసి ‘‘వీడి గొడవ... దీనితో...’’ అంటూ తన పువ్వుపై మరో చేసి వేసింది. టక్కని సుమతిని లాక్కుని గట్టిగా కావలించుకున్న సుధాకర్ ‘‘మరి గొడవ మధ్యలోనే వదిలి వెళ్ళిపోతే ఎలా...!?’’ అన్నాడు ప్రేమగా మరోసారి సుమతి పెదాలను అందుకుంటూ... సుధాకర్ ని వారిస్తూ... ‘ఉండండయ్యగోరు... మీరిప్పడు ఈ గొడవ మొదలు పెడితే... బయట నిజంగా పెద్ద గొడవలు జరిగిపోతాయి’ నన్ను వెళ్ళనివ్వండి అంది సుమతి. ‘అమ్మా నిన్ను వదిలేస్తే మళ్ళీ దొరుకుతావా...?’ దీనితో ‘‘ఊ’’ అనిపించుకుంటే పనైపోద్ది ఎలాగో ప్లాన్ చేద్దామనుకున్నాగా, అనుకున్నాడు మనస్సులో. సుధాకర్ సంగతి అర్ధమైన సుమతి... ‘‘మన గొడవ అయిపోయింది... నేను వెళ్ళి ఆ గొడవ చూసూకోవాలి నన్ను వదలండయ్యగోరు...’’ ‘‘అదే మరి... గొడవ పడినా పడినట్టులేదు... మరోసారి ఇరగదీద్దం అనుకున్నాంగా... ఇప్పడు అయిపోయిందటావేంటీ... అలా అయితే... పద మళ్ళీ మొదలు పెడదాం... గొడవ పూర్తవ్వకుండా వదిలేదే లేదు’’ ఎలాగైనా ఒప్పించాలని కొంత ఫోర్స్ చేశాడు, సుధాకర్. ‘‘అమ్మబాబోయ్... మీరున్నారే... ఇప్పడు నావల్ల కాదు... నేను వెంటనే వెళ్ళాలి’’ అంది సుమతి. ‘‘అయితే నేను చెప్పినప్పుడు కాదనకూడదు అలా అయితేనే వదులుతా’’ అన్నాడు. ‘‘సరే బాబు... మీ ఇష్టం ఇప్పడు మాత్రం నన్ను వదిలేయండి...’’ అంది మరింత బ్రతిమాలుతున్నట్లు. ‘‘సూపర్’’ అంటూ... మరోసారి సుమతి పెదాలందుకున్నాడు సుధాకర్. ఆపకపోతే ఆగడని... సుధాకర్ ని తోసేస్తూ తన ‘‘ప్లీజ్ బాబుగారు అర్జెంట్ వెళ్ళాలి’’ అని తన కౌగిలినుండి తప్పించుకుని పరుగులు తీసింది. ‘‘అయ్యో భోజనమైన చేసి వెళ్ళమనాల్సింది...’’ అనుకుని... ఎంతైనా మగబుద్ది నా ఆకలేగానీ తన ఆకలి గురించి ఆలోచించలేదు అని తన తలమీద తనే ఒకటి పీక్కుని సుమతి బయట పెట్టిన బకెట్ తీసుకుని బాత్రమ్ లో పెట్టి భోజనానికి బయలు దేరాడు.

రంగారావు దగ్గర నుండి అన్ని సార్లు ఫోన్ రావడంతో కంగారు, కంగారుగా వెళ్ళిన సుమతికి మస్థానమ్మ (అందరూ మణి అని పిలుస్తారు) ఎదురైంది... ఏదో బాగా కంగారు పడుతోంది... ‘‘ఏం అయ్యిందక్కా....? ఏంటలా ఉన్నావ్...?’’  అడిగింది సుమతి. ‘‘నీ కోసం గంటన్నర నుండి వెతుకుతున్నా... ఇక్కడ కాదు పద మీ ఇంటికి వెళ్దాం’ అని సుమతిని లాక్కుని వెళ్ళబోయింది మణి. ‘‘ఉండక్కా ఆ రంగారావుగాడు చాలా సార్లు ఫోన్ చేశాడు, ముందు వాడి దగ్గరకు వెళ్ళాలి, లేకపోతే వాడి సంగతి తెలుసుగా...!’’ అంది సుమతి. ‘‘ఎక్కడెకెలతావ్ వాడు ఊరిలో లేడు... నా సమస్య కూడా వాడి వల్లే... అందుకే నువ్వేమన్నా సాయం చేస్తావని నీ దగ్గరకొచ్చింది’’ అంది మణి. సరే పద అంటూ ఇద్దరూ సుమతి ఇంటికి బయలుదేరారు. ముందు రంగారావుకి ఫోన్ చేయాలి అనుకుని నడుస్తూనే ఫోన్ చేసింది సుమతి.
(ఫోన్ సంభాషణ)
సుమతి: అయ్యగారు... చెప్పండి...
రంగారావు: ఎక్కడున్నావే...? ఫోన్ ఎత్తవే...?
సుమతి: వేరే అయ్యగారింట్లో పని చేస్తున్నా...
రంగారావు: ఇప్పటిదాకానా...? రోజూ ఎప్పుడో ఇంటికి పోతావుగా? ఇంటి పనిలతో పాటూ... ఒంటి పనులు కూడా మొదలు పెట్టావా?
సుమతి: (అమ్మో... ఈ సచ్చినోడు మామూలోడు గాదు... అన్నీ తెలిసిపోతాయి... జాగ్రత్తగా మాట్లాడాలి)
అదేం లేదు అయ్యగారు... బాత్రూమ్ అదీ కడమని ఆర్డరేశారు అందుకని లేట్ అయ్యింది.
రంగారావు: నువ్వు నీ వేషాలు నాకు తెలియవేంటే లంజా...? సర్లే నువ్వు అర్జెంటుగా గెస్ట్ హౌసికి వెళ్ళు... అక్కడ నలుగురు నీ కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు... 
సత్తిగాడికి ఫోన్ చేస్తా వాడు నీ ఇంటికొచ్చి నిన్ను తీసుకెళ్ళడానికి వస్తాడు...
సుమతి: వామ్మో నలుగురేంటి...? నొక్కదానినేనా...? కంగారు పడతూ అడిగింది.
రంగారవు: కాదులేవే... అయినా నలుగురు నీకో లెక్కేంటే... నలభై మందినైనా సుఖపెట్టేత్తావ్...
సుమతి: పెడతా... పెడతా... వాళ్ళ దెబ్బకి సచ్చూరుకుంటా...?
రంగారావు: అది కాదులేవే... గెస్ట్ హౌస్లో మనోళ్ళు పార్టీ చేసుకుంటున్నారు... వాళ్ళకోసమని పులసలు అవీ తెప్పించా... వాళ్ళకి వండిపెట్టి... వాళ్ళుకు మందులోకి పకోడీలు, ఆమ్లెట్లు వేసి పెట్టడానికి. చెప్పడం మర్చపోయా సాయంత్రం దాకా అక్కడే ఉండి వాళ్ళు వెళ్ళాక మొత్తం క్లీన్ చేసి నువ్వేళ్ళు అర్ధమైందా... (గర్జించినట్టుగా)
సుమతి: సరే అయ్యగారు...
ఇంతలో సుమతి ఇంటికి చేరారిద్దరూ... ఇంట్లోకి వెళ్ళగానే...

మణికి మంచినీళ్ళు ఇచ్చి ఇప్పుడు చెప్పక్కా ఏంటీ అంత కంగారు పడుతున్నావ్? ఏంలేదే... ఆ రంగారావుగాడు హీరాని (మణి పెద్దకూతురు) గెస్టౌసుకి పంపమని ఫోన్ చేశాడే... పంపకపోతే వచ్చాక నా అంతు చూస్తానని బెదిరిస్తున్నాడు. ‘‘వంటచేయడాని కంటకదా... పంపాల్సింది.’’ అమాయకంగా అడిగింది సుమతి. ‘‘నీ బొంద నీకు అర్ధం కావడంలేదు. గెస్టౌస్లో  ఉంది సిటీ నుండి వచ్చిన ఎం.ఎల్.ఏ కొడుకు వాడి స్నేహితులు, ఎం.ఎల్.ఏ కొడుక్కి హీరా ఈ రోజుకి గిఫ్టంట... వాడి స్నేహితుల కోసం హైదరాబాద్ నుండి అమ్మాయిలు వస్తున్నారంట. వాడు పల్లెటూరి అమ్మయి కావాలన్నాడంట అందుకని ఇప్పుడు హీరాని పంపుతావా సత్తావా అని కూర్చున్నాడు. ఏం చేయాలో పాలు పొవడం లేదు, ఇద్దరం కలిసి ఏదోటి చేసి ఈ గండం గట్టెక్కించాలి... హీరాని వీడికి దొరక్కుండా దాచేయాలి...’’. ‘‘సరే అక్కా... పోనీ హీరాని వాళ్ళ అత్తగారు వాళ్ళు వచ్చి తీసికెళ్ళిపోయారని చెబితే...?’’ అంది సుమతి. వాడు నమ్మడే... పైగా వచ్చాక డైరెక్టుగా వాళ్ళింటెళ్తాడు... పోనీ కనబటడం లేదు... నువ్వు ఇంటికొచ్చే సరికి లేదని... పొద్దున నువ్వు తిడితే పారిపోయిందని చెప్పు. మనం ఎక్కడన్నా దాసేద్దాం... ఎక్కడ దాస్తావ్ ఎన్నాళ్ళు దాస్తావ్... వాడు వచ్చాక రచ్చ... రచ్చ చేస్తాడు. ‘‘పోనీ సిద్దారెడ్డి అయ్యగారికి చెబితే...’’ అంది సుమతి. ‘‘అయ్యగారు కూడా ఊళ్ళో లేరు... ఐనా ఏమని చెప్పను... వాడిలా చేస్తున్నాడనా...? వాడు నన్ను కూడా వాడుకుంటున్నాడనా...? చెప్పి మనం బతకగలమా...? వెతికి వెతికి ఛంపేస్తాడు. ఇద్దరూ ఆలోచనలో పడ్డారు... ఇంతలో సుధాకర్ ఫోన్ చేశాడు సుమతికి ( గొడవ అంటూ పరిగెత్తు కెళ్ళింది... అసలు పరిస్థతి ఏంటో తెలుకోవాలని)
బయటకు వెళ్ళి ఫోన్ ఎత్తింది.

సుమతి: చెప్పండయ్యగారు
సుధాకర్: ఏం లేదు... కనీసం అన్నం కూడా తినకుండా గొడవ అని పరిగొత్తుకెళ్ళావ్... ఏందుకో కనుక్కోవాలిని పించింది. ఏంటీ పరిస్థితి నేనేమైనా సాయం చెయ్యగలనా?
సుమతి: అందుకే అయ్యగారు మీరంటే నాకిట్టం... పనిదాన్ని... పనిమనిసిలా చూడరు... ఇంట్లో దానిలా చూత్తారు... అందుకే మీరడితే కాదనలేక పోయా...!
సుధాకర్: మరి ఎంత సేపటిలో వస్తున్నావ్... నా మంచితనం చూడ్డానికి? కొంటెగా అడిగాడు సుధాకర్.
సుమతి: మీకెప్పుడూ అదే రందా...!
సుధాకర్: ఇంతకు ముందు లేదే... నువ్వే నన్ను చెడగొట్టావ్...
సుమతి: నాకు రావడం కుదరదయ్యగారూ... సాయంత్రం కూడా రాను... ఇక్కడొక ఇబ్బంది వచ్చిపడింది.
సుధాకర్: అవునా....? ఏంటి ప్రాబ్లమ్ చెప్పు నేనేమైనా సాయం చేయ్యగలనేమో చూస్తా...
సుమతి: ఏం లేదయ్యగారూ... నాకు బాగా కావాల్సిన వాళ్ళ అమ్మయ్... అత్తరింటి నుండి పుట్టింటికి వచ్చేసింది... ఓ నెల రోజులలో సర్ధిచెప్పి పంపిత్తాం అని నచ్చచెబుతుంటే... వాళ్ళేమో బలవంతంగా నైనా లాకెల్లడానికి వత్తున్నారు... ఏదైనా మంచి సలహా చెప్పండి... వాళ్ళు నొచ్చుకోకుండా... మేము ఆ పిల్లని పంపకుండా...
సుధాకర్: (కొంచెం సేపు ఆలోచించిన సుధాకర్), ఓ పని చేస్తే... ఆ పిల్ల పడిపోయిందని, కాలు విరిగిందని... ఓ నెల రోజులలో తగ్గగానే పంపిస్తాం మని చెప్పండి... వాళ్ళు నమ్మటానికి కాలుకి ఓ పెద్ద కట్టుకట్టించండి. వాళ్ళు ఆగుతారు అనుకుంటున్నా...
సుమతి: బావుందయ్యగోరూ... ఎంతైనా చతువుకున్నోల్లు చతువుకున్నోల్లే... మీరు చెప్పినట్టే చేస్తాం.... ఉంటా అంది.
సుధాకర్: మరి పనైపోగానే ఇంటికొస్తావా...?
సుమతి: లేదయ్యగారు... ఏమీ అనుకోకండి... వాళ్ళు వెళ్ళే దాకా తోడుగా నేనక్కడే ఉండాలి.... రేపు ఉదయాన్నే వచ్చి పనులన్సీ చేసేత్తా... 
సుధకర్ సమాధానం కూడా వినకుండా ఫోన్ పెట్టేసి... మణికి సుధాకర్ ప్లాన్ చెప్పింది. అప్పటిదాకా ఏం చెయ్యలో పాలుపోని మణికి ఈ ఆలోచన బాగా నచ్చింది. మరి కాలు విరక్కుండా కట్టుకట్టమంటే ఎవరు కడతారు? రేపు వాడొచ్చాక కట్టు ఎక్కడ కట్టించానంటే ఏం చెప్పాలి? తన అనుమానాలని చెప్పింది మణి. ‘ఓ పని చెద్దాం ఆ పుత్తూరు కట్లు కట్టే ఆయన ఉన్నాడుగా ఆయన్నే బతిమాలదాం పద అని అనుకున్నదే తడవుగా ఇద్దరూ అతని ఇంటికి బయలుదేరారు.

అతని ఇంటికి వెళ్ళి అతనికి విషయం మొత్తం చెప్పకుండా రంగారావు ప్రోత్సాహంతో వేరేవాడెవడో తన కూతురుని ఎత్తుకెళ్ళిపోడానికి బలవంతం చేస్తున్నాడని అబద్దం చెప్పారు. అతనిని బ్రతిమలాటటం మొదలు పెట్టారు. ‘ప్లీజ్ అన్నా... మాకింకో దారి లేదు... నువ్వు సాయం చెయ్యకపోతే పిల్ల జీవితం పాడైపొద్ది నీకు కావాల్సినంత డబ్బిస్తాం’. కట్టు కట్టమంటే కడతా గానీ, రంగరావుతో మాట్లడమంటే నావల్లకాదు... వాడసలే రాక్షసుడు వాడికి ఏమాత్రం డౌటొచ్చినా... వాడికి తెలిసినా... ఛంపేస్తాడు ఇంకెవరినైనా చూసుకోండి అన్నాడు వెంకన్న.

పాత్ర పరిచయం: వెంకన్న : పుత్తూరు కట్లు కట్టే వ్యక్తి ఊరూరు తిరుగుతూ అక్కడ, కొన్నళ్ళు ఉంటూ ఆసుప్రతి నడుపుతుంటాడు తప్ప స్థిమితంగా ఉండడు, వెంకన్నకు రంగారావు సంగతి బాగా తెలుసు... రంగారావు విరగొట్టిన చాలా ఎముకలకు కట్లుకట్టింది వెంకన్నే, వెంకన్నకి పెళ్ళాం, పిల్లలు లేరు రెండు గదులున్న ఇంట్లో ఒకగది ఆసుప్రతి, మరొగది వాడి ఇళ్ళు... వైద్యం మీద డబ్బుతో సాయంత్రం అవ్వగానే ఓ బుడ్డకొట్టి... మూడొచ్చి నప్పుడల్లా వ్యభిచార కొంపలో దూరడం వెంకన్న జీవన విధానం. వీడికి సుమతి, మణి ఇద్దరూ తెలుసు రంగారావుగాడి ఉంపుడు గత్తెలని, అందుకే వీళ్ళు కంటపడినప్పుడల్లా ఆశగా చూడడం, మడ్డ నలుపుకోవడం తప్ప కనీసం మట్లాడే ధైర్యం కూడా చెయ్యలేదు. ఇప్పుడు ఉన్న పరిస్థితిలో వీళ్ళే వచ్చి కాళ్ళు పట్టుకుంటుంటే ఈ అవకావం వాడుకోవాలను కున్నాడు. అందుకే చేయగల సాయమైనా మొండికేస్తున్నాడు.

‘‘ఇంకొళ్ళను చూసుకునే టైంగానీ, అవకాశం కానీ లేదన్నా... నీకు దన్నం పెడతాం... ఈ ఒక్కసాయం చేయ్యి’’ మరింత బతిమాలుతున్నారిద్దరూ. ‘‘అమ్మో ప్రాణాలకే ప్రమాదం... ఇంత రిస్కు దండాలకోసం, డబ్బుల కోసమో చెయ్యలేం’’ అంటూ గొనిగాడు... వాడి మాటలు ఇద్దరికీ అర్ధమైనాయి, ‘అవకాశం దొరికిందని ఆడకూతుళ్ళని అల్లరి పెడతావా? న్యాయమేనా? డబ్బులిస్తాం అంటున్నాముగా... కొంచెం బెదిరిస్తున్నట్టుగానే అంది సుమతి.
‘‘మీరు డబ్బులిచ్చినా నేను ముండలకే ఖర్చు పెట్టేది... అదేదో డబ్బులొద్దు... ఒక్కసారి పడుకోండి... ఈ విషయం నా ప్రాణాలంత జాగ్రత్తగా దాస్తా... మీలాంటి అందగత్తలు నాలాటొండికి తప్పస్సు చేస్తే గానీ దొరకరు... అందుకే రిస్క్ చేస్తా నంటున్నా’’ తెగించి చెప్పడు. ‘‘ఏంటీ...? ఇద్దరమూనా...? ఒక్కరు సరిపోరా...?’’ ఆశ్చర్యంగా అడిగింది సుమతి. ‘‘నాకు మళ్ళీ అవకాశం వస్తుందా...? అందుకే ఈ రోజు ఒకళ్ళు తరువాత మరోరోజు ఇంకొకళ్ళు... తరువాత మీ జోలికి కూడా రాను మాటిస్తున్నాను’’ అన్నాడు. ‘‘సరే పద అయితే’’ అన్నారు ఇంక ఏం చెప్పినా వీడు వినడని వాళ్ళకు అర్ధమైంది. (ఎంతమందిని చూడలేదు... మోజు పడ్డరా... మడ్డమాట తప్ప, మనస్సు మాట వినరు ఎదవలు అని మనస్సలో తిట్టుకున్నారు.) ‘‘సరే పదండి... కానీ పనైపోగానే ఏవరోకరు నాతోపాటూ వెనక్కు రావాలి అలా అయితేనే వస్తా’’ అన్నాడు ఖరాకండిగా. ఇకతప్పదని వాడిని తీసుకుని మణి ఇంటికి వెళ్ళారు. హీరాకి వీళ్ళ ప్లాన్ మొత్తం చెప్పి... వెంకన్న కట్టు కడుతుండగా రంగారావు మణికి ఫోన్ చేశాడు.
ముందు కొంచెం కంగారు పడిన మణి సముదాయించుకుని...

మణి: బావా... నీకే ఫోన్ చెద్దాం అనుకున్నా నువ్వే ఫోన్ చేశావు అంది ఏడుస్తూ... హీరా మెట్లమీదనుండి కిందపడి కాలు విరిగొట్టుకుంది...
రంగారావు: అయ్యో అవునా...? (వెటకారంగా) ఏంటే లంజా...? నాటకాలుతున్నావా...? నేను వచ్చాక చంపేస్తా... మర్యాదగా దాన్ని నువ్వే తీసుకెళ్ళి గెస్టౌసులో దింపి రా... (గట్టిగా గర్జించాడు)
మణి: బావా... నిజం బావా... ఒట్టు కావాలంటే సుమతి, కట్లు కట్టే ఆయన ఇక్కడే ఉన్నాడు... వాళ్ళని అడుగు అంటూ సుమతికి ఫోన్ ఇచ్చింది.
సుమతి: అయ్యగారు... నిజమేనండీ... మీతో ఫోన్ మాట్లాడగానే అక్క ఫోన్ చేస్తే... నేనే కట్లు కట్టే ఆయనను తీసుకుని వచ్చా అంది.
(రంగారావుకి సుమతి తనకు అబద్దం చెప్పేంత ధైర్యం చేయదనే నమ్మకం, సుమతికున్న ఆ భయంతోనే సుమతిని అన్ని పనులకు వాడుకుంటాడు రంగారావు)
రంగారావు: ఏంటే... నిజమేనా...? నేను వచ్చాక నాకబ్బమని తెలిసిందో... నీకు నరకం చూపిచేస్తా....
సుమతి: నిజం అయ్యగారు... మీ కెప్పుడన్నా అబద్దం చెప్పానా... మీ గురించి నాకు తెలిదా...
రంగారావు: ఎవడు కట్టు కడుతోంది?
సుమతి: అదే మా రోడ్డు చివర బొర్డు పెట్టుకుని ఉంటాడు ఆయన.
రంగారావు: వాడా...? ఓసారి వాడికి ఫోన్ ఇవ్వు.
(సుమతి ఫోన్ ఇవ్వబోతుంటే వద్దన్నట్టు సైగ చేశాడు వెంకన్న... సైలెంట్ గా కాళ్ళు పట్టుకుంది బతిమలాడింది మణి... ఫోన్ తీసుకున్న వెంకన్న)
వెంకన్న: సార్... చెప్పండి.
రంగారావు: నేను రంగారావుని... నిజంగానే కాలు విరిగిందా?
వెంకన్న: అవును సార్... మోకాలు కింద విరిగినట్టుంది, తొడనుండి, పిక్క దాకా సున్నం కట్టువెయ్యాలి... ఓ రెండు నెలలు పడుతుంది. 10‌-15 రోజుల తరువాత కట్టు మార్చాలి. (నిజంగా దెబ్బతగిలితే ఎలా వైద్యం చేస్తాడో అలాగే నమ్మే విధంగా చెప్పాడు)
రంగారావు: నడవగలదా...? మిగిలిన పనులకు ఏమీ ఇబ్బంది ఉండదగా...? (ఎంక్వైరీ మొదలు పెట్టాడు)
వెంకన్న: కష్టమే అయ్యగారు... కాలు కదపటానికి 2-3 వారాలైనా పడుతుంది. మంచం దిగటం కుదరక పోవచ్చు.
రంగారావు: మంచం దిగక్కర్లేదురా... పడుకుని చేసే పనులు చేయగలదా...?
వెంకన్న: అమ్మో... కుదరయ్యగారూ... నరాలు కదిలితే ఇంకా కష్టం...
రంగారావు: ఏరా...? నిజమేనా చెబుతోంది...? ఏదైనా తేడా అని తెలిస్తే.... నరికేస్తా... (గట్టిగా బెదిరించాడు)
వెంకన్న: సారూ... మీ మీద ఆదారపడి బ్రతుకున్నా... మీకు అబద్దం చెబుతానా...?
రంగారావు: సర్లే దానికి ఫోన్ ఇవ్వు, నేను వచ్చాక నిన్ను కలిసి డబ్బులిస్తా మన మనుషులే... జాగ్రత్తగా చూసుకో.
వెంకన్న మణికి ఫోన్ ఇచ్చాడు.
మణి: బావా... 
రంగారావు: లంజముండ ప్లాన్ అంతా పాడుచేసింది. ఇప్పడు ఏం సమాధానం చెప్పమంటావ్... ఇప్పటికిప్పుడు వాడికి ఏ అమ్మయిని పంపించాలి?
మణి: కావాలని చెయ్యలేదు బావా... నువ్వు ఫోన్ చేశాక... నేను దానికి వివరంగా చెప్పి ఒప్పించా... నీ నీడలో బతికే వాళ్ళం నిన్ను కాదని బతకగలమా? ఏదో ఆలోచనలో మెట్లుదిగుతూ పడిపోయింది. ఇంత దెబ్బ తగిలిందనుకోలేదు... లేపి నిలబడితే కుప్పకూలిపోయి ఏడుస్తుందని కాలేమైనా బెనికిందని ఈయన్ను పిలిచాం... ఈయన ఎముక ఇరిగింది కట్టు కట్టాలంటున్నాడు... ఈ లోగా నువ్వే ఫోన్ చేశావు.
రంగారావు: సర్లే... ఏదైతే ఏంటి... నన్ను మడ్డగుడిపారు... వాడికి చెప్పా వైద్యం చేసి వెళ్తాడు... నేను వచ్చాక అవసరాలకు డబ్బలిస్తా... ఛావండి మీ అమ్మల్సిదెంగ అంటూ తిడుతూ ఫోన్ పెట్టేయబోయి... ఏదో గుర్తొచ్చి ఆ లంజకి ఫోన్ ఇవ్వు అన్నాడు.
సుమతి: చెప్పండి అయ్యగోరు...
రంగారావు: ఇంకా అక్కడ నీకేంపని ఏదో ఆటోపట్టుకుని ముందు అక్కడికి ఛావు. సత్తి గాడికి వేరే పని చెయ్యమని చెప్పలి, ముందు అక్కడ నుంచి కదులు (చికాకు, కోపం కలిపి చెప్పాడు)
ఫోన్ పెట్టేసింది సుమతి.
సరే అక్క నేను ఇప్పుడు వెళ్ళాల్సిందే ఇక నువ్వు చూసుకో... అంటూ బయలుదేరింది సుమతి.

Next Post Continues... >>>

[funpart]

Previous Post Continues =>

పాత్రల పరిచయం: మణి కుటుంబం : 
1. మస్తానమ్మ / మణి వయస్సు నలభైదాకా ఉంటుంది... చాలా బొద్దుగా, తెల్లగా పెద్ద పెద్ద సైజులతో ఆ వయస్సుకి అందంగానే ఉంటుంది.
2. హదారా / హీరా : మణి పెద్దకూతురు 20 సంవత్సరాలు మన టాలీవుడ్ భామలకేమీ తీసిపోదు, పెద్దగా చదువుకోలేదు వాళ్ళ నాన్న చనిపోవడంతో ఇంటర చదివేది... బెంగతో చదువెక్కక మానేసింది.
3. సోలీన్ / సోనా : మణి చిన్నకూతురు 18 సంవత్సరాలు వేరే ఊరిలో గవర్నమెంట్ గాళ్స్ హాస్టల్లో ఊంటూ ఇంటర్ చదువుతోంది. అక్కను మించిన అందగత్తె.

మస్తానమ్మ భర్త షంషేర్ ఓ వస్తాదు... బాగా వెనుకపడిన ఓ కుగ్రామంలో ఉండేవారు, ఆ చుట్టుపక్కల ఊర్లలో ఛాంపియన్, సరైన సపోర్ట్ లేక ఎదగలేక పోయాడు. దాంతో తాగుడుకి బాసిసయ్యాడు, తన తాగుడు, వ్యవహార సైలితో చుట్టాలందరూ ఈ కుటుంబాన్ని దూరం పెట్టారు. దాంతో దారిలేక ఈ ఊరు వచ్చారు ఏదో పనిచేసుకుందామని. ఈ ఊరి వచ్చిన కొత్తలోనే రంగారావు షంషేర్ ని చేరదీశాడు. షంషేర్ రంగారావు మీద ఈగ వాలనిచ్చేవాడు కాదు... అన్నా... అన్నా అంటూ ఎప్పుడూ తన వెంటే ఉండేవాడు, రంగారావు తెలివితేటలకు షంషేర్ బలం తొడవ్వడంతో రంగారావు లోకల్ రౌడీగా ఎదిగాడు. షంషేర్ రంగారావు ఏం చెప్పినా మారు మాట్లాడకుండా చేసేసే వాడు, ఎవరిని కొట్టమంటే వాడిని కొట్టేవాడు, చంపమంటే చంపేవాడు. ఒకానొక సమయంలో ఓ సెక్యూరిటీ అధికారి కి రంగారావుకి జరిగిన గొడవలో షంషేర్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ని అందరి ముందూ కొట్టాడు, దానికి పగపట్టిన సెక్యూరిటీ అధికారి షంషేర్ ని ఓ తప్పుడు కేసులో అరెస్టు చేసి ఎన్ కౌంటర్ చేసి చంపేశాడు. దీనికి రగిలిపోయిన రంగారావు ఆ పోలీసోడిని స్టేషన్ లోనే నరికేశాడు. ఈ సంఘలనలతో సిద్ధా రెడ్డి దృష్టిలో పడ్డాడు రంగారావు అక్కడి నుండి అంచలంచెలుగా ఎదిగి సిద్ధారెడ్డికి కుడిభుజంగా మారాడు. ఇది జరిగి ఐదేళ్ళైంది. షంషేర్ మస్తానమ్మను రంగారావుని ‘బావ’ అనే పిలవమనేవాడు... రంగారావు తనకు అన్నయ్య అని చెప్పుకునే వాడు. రంగారావు షంషేర్ చనిపోయిన తరువాత వారి అవసరాలన్నీ తానే చూసుకున్నాడు. మస్తానమ్మ చాలా అందంగా ఉండడం, తనను బావ అని పిలవడం... కొన్నాళ్ళకు అందరూ రంగారావు ఉంచుకున్నాడనే నానుడి పెరగడం... అన్నీ కలిసి రంగారావు మణిని నిజంగానే ఒంపుడు గత్తెగా మార్చుకున్నాడు.

మణికి ఇద్దరు కూతుర్లు, వీరి ఇల్లీగల్ సంబంధం ఇద్దరికీ తెలుసు కానీ ఏం చేస్తారు...? వారిద్దరికీ సంబంధం లేని రోజుల్లో కూడా అందరూ రంగారావు ఉంచుకున్నాడనే అనేవారు...? దాంతో వీళ్ళిద్దరూ రంగారావుని పెదనాన్న అనే పిలుస్తారు. మొదటి నుండి షంషేర్ కూతుర్లని తన కూతుర్లు అనే భావన తోనే ఉన్న రంగారావు వాళ్ళని ఇబ్బంది పెట్టలేదు. రంగారావు చేసే పనులు తెలిసిన మణి రంగారావుని ఏనాడు నమ్మేది కాదు. పెద్ద అమ్మాయికి పెళ్ళి చేద్దామనే ఆలోచన వచ్చి నప్పుడు రంగారావు వాడి దగ్గర తిరిగే మరో కుర్రాడికి ఇచ్చి చేయ్యమని మణిని ఒప్పించాలని చూశాడు. తన లాగే దాని జీవితం కూడా కాకూడదని తలచిన మణి రంగారావుని ఎదిరించి పక్క ఊరిలో ఉన్న ఓ మెకానిక్ కుర్రాడికిచ్చి పెళ్ళి చేసింది. ఆ కుర్రాడి తల్లితండ్రులకు మణితో సంబంధం అస్సలు ఇష్టంలేదు కానీ హీరా గొప్ప అందగత్తే కావడంతో ఒప్పించి పెళ్ళి చేసుకున్నాడు. పెళ్ళి అయిన నెల రోజులకే తను యాక్షిడెంట్లో చనిపోవడంతో హీరా నష్టజాతకురాలని అత్త, మామ తరిమేశారు. అప్పటి నుండి పుట్టింట్లోనే ఉంటోంది. అప్పటి నుండీ రంగారావులో మార్పు వచ్చింది, కూతురి పెళ్ళి విషయంలో మణి దురుసుగా ప్రవర్తించడంతో మణిని తన పర్సనల్ గా చూసుకునే రంగారావు మారిపోయి మణిని కూడా తన అవసరాలకు వాడుకోవడం మొదలు పెట్టాడు. పరిస్థితులలో వచ్చిన మార్పలను అర్ధంచేసుకున్న మణి చిన్న కూతురిని మాత్రం దూరంగా వేరే ఊరిలో హస్టల్ లో చేర్చి చదివిస్తోంది. అలా ఓసారి చిన్న కూతురి దగ్గరకు వెళ్ళి వస్తున్న మణికి ఒంటరిగా బిక్కు, బిక్కు మంటూ సుమతి బస్టాండ్ లో కనబడితే జాలేసి సుమతిని ఇంటికి తీసుకువచ్చి... తన హామీతో ఇళ్ళు ఒకటి అద్దెకు తీసుకునేలా సహాయం చేసింది. సుమతి సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషల్లో ఉన్నప్పుడు రంగారావుకి చెప్పి విడిపించమన్నది కూడా మణినే. కాకపోతే మన రంగారావగాడు దేనిని వదలడు... ఏ అవకాశం చేజార్చుకోడు. అందుకే సిద్ధారెడ్డి హస్తంలో ఉన్న ఓ పదిపదిహేను బొమ్మల్లో వీలిద్దరూ ఉన్నారు. 

ఒకటి రెండు సార్లు రంగారావు హీరాని కూడా ఇలాగే పంపమంటే మణి ఏదోటి చేప్పి తప్పించింది... కానీ ఈసారి రంగారావు ఊరిలో లేని సమయంలో ఎం.ఎల్.ఏ కొడుకు రావడం వాడి కోరిక తీర్చడానికి సమయానికి ఎవరూ లేకపోవడంతో మణిని బెదిరించాడు. ఇన్నాళ్ళు మీకు ఏ అవసరమొచ్చినా నేను చూసుకున్నాను ఇప్పడు నాకు అవసరం వచ్చింది. నేను ఉంచుకుంటానే... అంటే నాకూ కూతురే అన్నావ్, ఇప్పడు నేనున్న పరిస్థితులలో కన్న కూతరున్నా పంపిస్తా... మర్యాదగా పంపించు లేదా... నేను ఊర్లోకి వచ్చాక నిన్ను, నీ కూతుర్లని అందరి జీవితాలు నాశనం చేస్తా... అని బెదిరించడంతో ఇప్పడు జరుగుతున్న పరిస్థితులు ఏర్పడ్డాయి.

ప్రస్తుతం : వెంకన్న దొరికిందే తడవని హీరా తొడల మీద దాకా చేతులు పోనిచ్చి నలుపుతూ, తడమడం మొదలు పెట్టాడు కట్టుకట్టడానికి ఆయిల్ రాస్తూనట్టు నటిస్తూ... వీడి చేష్టలకి ఇబ్బందిగా ఉన్నా తప్పదు.
హీరాలాంటి అందగత్తె తొడల దాకా పైకెత్తి కూర్చుంటే ఆ అరటి బొదల్లాంటి తొడలని పాముతూ హీరోయిన్ అనుష్కని, తమన్నాని తలుచుకుంటూ తహ తహలాడిపోతున్నాడు వెంకన్న... ఇట్టాండోకి అట్టాంటి అద్దగత్తె కనబడితేనే కారిపోద్ది... అలాంటిది చేతిలో తొడలు దొరికితే ఊరుకుంటాడా... కానీ వాడి ఆశలకు నీళ్ళుపోస్తూ మణి ‘‘తొందరా కానీ... ఆ రంగారావుగాడి మనషులెవరైనా వస్తే ఇద్దరం చస్తాం... కనీసం నువ్వు కట్టుకడితే లేవలేదు, నడవలేదనైనా చెప్పొచ్చు’’ అంది. దాంతో కొంచెం భయపడిన వెంకన్న చక చకా తను తెచ్చిన కర్రలు పిండితో తొడ సగం నుండి కాళ్ళ పిక్కల దాకా సిమెంట్ కట్టు కట్టాడు. ఏంటమ్మా ఇంత పెద్ద కట్టా కనీసం నిలబడటానికి, కూర్చోడానికి కూడా కుదరదు అన్న హీరాకి, తప్పదని ఇద్దరూ నచ్చజెప్పడంతో ఊరుకుంది. హీరాని ఇంట్లోనే పెట్టి తాళం వేసి ఎవరు పిలిచినా పలకొద్దు... నేను ఆయనను దింపి వేరేచొటకెళ్ళి డబ్బులు తీసుకుని ఆయనకు ఇచ్చి వస్తా లేటవుతుంది అని చెప్పి వెంకన్నతో బయలుదేరింది. 

దారిలో మందు, బిర్యాని కొనుక్కున్న వెంకన్న మణిని ఇంటికి తీసుకెళ్ళి మద్యం తాగుతూ, తనని తాగమన్నాడు వద్దని చెబుతున్నా వినకుండా ఓ గ్లాసు గొంతులో పోసేశాడు. తాగడం అయిపోగానే మణిని చాపమీదకు తోసి మీదెక్కుతూ... ‘ఏమున్నావే... అదేదో సినిమాలో షకీలా అంటీలా, ఆ రంగారావుగాడు పోయిన జన్మలో ఎన్నో పుణ్యాలు చేసుంటాడే... అందుకే నీలాంటి వాళ్ళని అంత మందిని పట్టాడు... అంటూ చీర పైట పక్కకు తీసేసి తన సొల్లని నొక్కతూ... చేతలకు సరిపోట్లేదే... జాకెట్ తీసేమని... జాకెట్, బ్రాతీసేయగానే... ఓ దాన్ని నోటిలో కుక్కుకుంటూ, మరో దాని చేతులతో గట్టి, గట్టిగా నలుపుతూ వారం రోజులు ఆకలిమీదున్నోడి మామిడి పండు దొరికి నట్టు ‘‘అబ్బ ఏమున్నాయే... ఏమున్నయే... నోటికి సరిపోట్లేదు’’ అంటూ గట్టి, గట్టిగా చీకడం మొదలు పెట్టాడు. ఎంత వయస్సు మీదపడినా ఓ మగాడు మీదపడి ఆ రేంజ్లో రెచ్చిపోతుంటే మణి కూడా మూడులోకొచ్చేసింది. ఎంత ఇష్టం లేకున్నా వాడి పొగడ్తలకు వాడి పడీ పడీ చీకుతూ, నొక్కతూ ఉంటే మణికూడా అచేతనంగా మూలగడం మొదలుపెట్టింది. మణి ములుగులతో మరింత రెచ్చిపోయిన వెంకన్న లేచి ఫాంట్, షర్ట్ విప్పేసి చీర కూడా తీయకుండా చీరను పైకి జరిపి మణిమీద పడి పూకులోకి ఒక్కసారిగా తోసేశాడు... పూర్తిగా తడి చేరకుండానే వాడు ఒకేసారి తోసేయడంతో మంటపుట్టి ‘‘అబ్బా’’ అంటూ అరిచింది మణి... ఏంటే కన్నె పిల్లలాగా అరుస్తున్నావ్... నిన్ను ఎన్నిసార్లు... ఎంత మంది దెంగుంటారే... నాకు ఇన్నాళ్ళకు దొరికావ్... నిన్ను చూసి సోల్లు కార్చని రోజు లేదే... అంటూ గట్టి, గట్టిగా దెంగుతున్నాడు. ‘‘ఎంత కన్నెపిల్లని కాకపోయినా... అలా... ఒక్కసారే... తొసేస్తే... నొప్పి పుట్టదా’’ అంటూ వాడి ఊపులకు మాట మాటకు ‘ఊ’ ‘ఊ’ అంటూ ములుగుతోంది మణి. ‘200కి - 500 కి దొరికే బజారు వాళ్ళు శవాల్లా పొడుకుంటే పైకెక్కి ఊగి కారిపోయాక పొమన్నడమే తెలుసు గానీ... ఓ ఆడది వాడి దెబ్బలకి మూలుగుతుంటే మరింత రెచ్చిపోతున్నాడు వెంకన్న... ఆగకుండా ఇంకొంచం లోపలకి, ఇంకొంచం లోపలకి వెళ్ళు అని తన మడ్డని బలవంతం చేస్తున్నట్టు గట్టి, గట్టిగా బలంగా మరింత లోతుకి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. వాడి దెబ్బలకు పూర్తిగా తడి చేరిన మణి కూడా వాటంగా ఎదురొత్తులిస్తోంది... ఇలాకాదే... నువ్వులేచి వొంగో మని వెనకనుండి మణి పూకుతో మరోసారి అదే ఆవేశంతో తోసి, రెండు చేతులతో నడుంపట్టుకుని అదే రేంజ్లో గుద్దడం మొదలుపెట్టాడు.  వాడి గుద్దుడికి తప, తప మంటూ వాళ్ళ తొడలు తగులు తున్న శబ్ధాలు, మణి మూలుగులుతో గదంతా రీసౌండ్ వస్తోంది. వాడికి మరింత సుఖం ఇవ్వాలనట్లు మణికూడా కాళ్ళను దగ్గరగా జరపడంతో వెంకన్నకు మణి పూకు కొంచెం టైట్ గా అనిపించి, మణి జుట్టుపట్టుకుని మరింత గట్టిగా దెబ్బలేస్తున్నాడు. వాడు ఆవేశంలో జుట్టు గట్టిగా లాడుతూ దెబ్బలేస్తుంటే... మణి మద్యమద్యలో అమ్మా, అబ్బా అంటూ అరుస్తోంది. వాడి దెబ్బలకే మణి అరుస్తుందనుకుని వాడు మరింత వేగం పెంచి దొంగడం మొదలు పెట్టాడు. కొద్దిసేపటికే వాడికి కారిపోయి మణి నడుంపై కార్చేసి, ‘‘ఏం సుఖపెట్టావే లంజా... ఇంత గట్టిగా కార్చి చానారోజులైందే... ఇంక రోజు పండగేనే...’’ నిన్ను దెంగకుండా ఉండలేనే... ఉండు ఇప్పుడే వస్తానని లేచి వెళ్ళి ఏదో వెతుకుతున్నాడు. ‘‘అమ్మ సచ్చినోడా... ఒక్కసారని ఇప్పడు రోజూ... అంటున్నాడు కొంపదీసి వీడికి బలైపోయానా...’’ ఏదోటి చేయాలి లేకపోతే వీడితో కష్టమే అనుకుంటుండగానే తన మడ్డకు ఏదో పసరు పూస్తూ ఉండవే లంగా వస్తున్నా... అంటూ దానికి ఏదో గుడ్డ చుట్టి దానిపై వేడినీళ్ళు పోసి గట్టిగా పట్టుకుని నుంచున్నాడు... లెగవే... లేచి బట్టలు మొత్తం తీసెయ్ అన్నాడు... వాడేం చేస్తున్నాడో గమనిస్తూనే లేచి బట్టలు మొత్తం విప్పేసింది మణి... (తప్పదు వాడికి లొంగకపోతే రంగారావు గాడు వచ్చాక వీడు కావాలని నిజం చెప్పేసి కాళ్ళు పట్టుకుంటే రంగారావు కోపమంతా మీ వైపు తిరుగుతుంది) ఇంక చేసేది లేక వాడేం చేస్తాడో అనుకుంటూ మళ్ళీ చాపమీద పడుకుంది. ఓ రెండు నిమిషాల తరువాత వాడు చుట్టిన గుడ్డ తీసేసి దానితోనే తన మడ్డను తుడుచుకుంటూ... చూశావా... మళ్ళీ రెడీ అయిపోయింది... అంటూ తన మడ్డని చూపించాడు. ‘నిజమే ఏదో చేశాడు... ఇప్పుడే పడకున్న మడ్డ అప్పుడే లేచింది’ అనుకుంటూ ఏం చేశావు... అంది. ‘‘మందేశా... ఇది ఇప్పుడే మళ్ళీ దిగదు... దొరక్క దొరక్క నీలాంటిది దొరికితే... ఒక్క దేబ్బకు దిగిపోతే ఎలా...’’ అంటూ వచ్చి మళ్ళీ మణి మీద పడ్డాడు. ఈసారి రెట్టించిన ఉత్సాహంతో మణి పెదాల దగ్గర మొదలు పెట్టి... సల్లు, పొట్ట బొడ్డూ అన్సీ చీకుతూ... తన కాళ్ళు విడదీసి పూకుని విడదీసి తన గొల్లిని నోటిలోకి తీసుకుని గట్టి గట్టిగా చప్పరస్తూ... ఓ చేత్తే తన మడ్డని సవరదీస్తూ, మరో చేతితో మణి ముచికలను నలుపుతూ, గిల్లుతున్నాడు. వీడి చేష్టలకు మణిలో కూడా తాపం పెరిగింది... చాలా రోజులుగా ఎవరూ మణిని ఈ రేంజ్ లో ముద్దులు పెడుతూ చీకింది లేదు... వాడి దాడికి తట్టుకోలేక పోతున్న మణి... ‘‘ఇంక చాలు రా... రా... బావిలో నీళ్ళన్నీ తాగేసింది చాలు’ అంది. ఇప్పటిదాకా తాగానే... ఇంక తోడతా... అంటూ మరోసారి మణి పూకులో బలంగా తోశాడు... ‘ఏం పసరు రాశాడో ఏమో... వాడి మడ్డ తగలగానే తన పూకంతా తిమ్మిరెక్కిపోయి మండుతోంది’. అబ్బా ఏం పసరు రాశావురా... నాకు మండుతోంది తీసేయ్... తీసేయ్ అంటున్నా పట్టించుకోకుండా... ఇంకా ఇంకా వేగంగా తోస్తున్నాడు... వాడి తోపుడుకి, వస్తున్న మంటకి మణి కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. ఇవేమీ పట్టించుకోకుండా వాడు అదే వేంగా దెంగుతున్నాడు. కొద్ది సేపటికి మణికి పూకులో మంట తగ్గి తన పూకు నరాలు గట్టబడి వాడి దెబ్బలు క్లియర్ గా తెలుస్తున్నాయి.... చాలా రోజుల తరువాత ఓ మగాడి పురుషాంగం దెబ్బలు తనకు తెలుస్తున్నాయి... దాంతో మణిలో కూడా తాపం తారాస్థాయికి చేరింది... నిమిష... నిమిషానికి వాడి దాడి తగ్గట్లేదు సరికదా... ఇంకా పెరుగుతూనే ఉంది... మరో అరగంట దాడి చేసి వాడూ కార్చేసి... నీరసంగా పక్కన పడిపోయాడు.

మెల్లగా లేచి బట్టలు వేసుకుంటూ మణి, ‘తనివి తీరిందా... ఆడదాని మొహమే చూడనట్టు ఏంటంత ఆవేశం... ఆ పసరేమీ పూశావో గానీ ఇంకా మంట పుడుతోంది’ అంది. ‘ఆ పసరు నరాలలో ఉత్సాహాన్ని పెంచుతుందే... నాకు కట్లు కట్టడమే కాదు చాలా విద్య తెలుసు... నేనో మందిస్తా దానిని వాడు... నీ పూకు నరాలు గట్టిపడి... కన్నెపూకులా తయారవుతుంది... అప్పుడు ఎవడెక్కినా వాడితో పాటూ నువ్వు సుఖపడతావ్’  అన్నాడు ఆయాసపడుతూనే... ‘చాలు చాల్లే ఈ వయస్సులో నాకు అవసరమా...’ అంది. ‘నీకే అవసరమే లంజా... నీకు దెబ్బలు పడీ... పడీ... నీది లూజైపోయిందే... నా మట విను అంటూ... ఓ సీసా చూపెట్టి ఆ మందు రోజూ పాలలో వేసకుని తాగు... ఒంట్లో నరాలు, మనస్సులో కోరికలు పెరుగుతాయి’ అన్నాడు. వద్దనుకుంటూనే... ‘సరే ఓ వారం వాడి చూస్తా’ నాకేమీ తేడా తెలీకపోతే... నీ మెహాన్నే కొడతా అంటూ సీసా తీసుకుంది. ‘‘నామాట నమ్మవే... వేరే ఊర్లో పెద్దింటి ఆడాళ్ళకి ఇచ్చానే... ఇప్పటికీ వాళ్ళు ఈ మందుకోసం నేను ఏ ఊర్లో ఉన్నా వచ్చి పట్టుకెళ్తారు’’ అన్నాడు గర్వంగా. సరే నేను వెళ్తా అసలే నా కూతురు ఒక్కదాన్నే వదిలేసి వచ్చా... ‘‘సరే మర్చిపోకూ రేపు ఆ నల్లదాన్ని రమ్మను... లేకపోతే మీకే నష్టం... నేను నోరు తెరస్తే మీ బతుకులు బుగ్గిపాలే’ అన్నాడు బెదిరిస్తున్నట్టుగా. వామ్మో వీడితో కష్టమే... ఎలా అనుకుంటూ ఇంటి దారి పట్టి దారిలోనే సుమతికి ఫోన్ చేసింది.

సుమతి: చెప్పక్కా... పనైందా...?
మణి: అయ్యింది... వీడేం మనిషే బాబు మహా మొరటోడు... ఒళ్ళంతా హౌనం చేసి పారేశాడు.
సుమతి: సరేలే... ఏదైతే ఏంటి గండం గట్టెక్కింది.
మణి: కాదే ఓ తవ్వలోంచి ఇంకో దాంట్లో పడ్డామ్... వీడు మనల్సి వదలడే... వచ్చేప్పుడు రేపు నిన్ను పంపించమన్నాడు. పైగా నేను నోరిప్పితే మీ బతుకులు బుగ్గిపాలే అంటూ బెదిరించాడు.
సుమతి: అమ్మనా కొడుకు... సర్లే ముందు గండం గట్టెక్కింది... వాడి సంగతి నేను సూసుకుంటా... నువ్వు ముందు ఇంటికెల్లి పని చూసుకో రేపు నేనే ఇంటికొస్తా అంది.
మణి: సరేలే ఇంతకీ అక్కడ పరిస్థితి ఏంటి అడిగింది.
సుమతి: ఏం పరిస్థితో అక్కా... ఇక్కడ నేను వండిపెట్టినాటితో పాటూ అప్పుడప్పుడూ నన్నూ కొరుకుతున్నారు... ఆ రంగారావు గాడు ఎవరిని పంపిస్తున్నాడో కానీ... వీళ్ళ దెబ్బకి ఛస్తారు. ఒక్కొడికి మీసాలు, గడ్డాలు కూడా పూర్తిగా రాలేదు కానీ అమ్మో వీళ్ళు మామూలోల్లు కాదు. మన పిల్లని తప్పించి మంచి పని చేశామని పించింది వీళ్ళని చూస్తే.
మణి: పోనీలేవే... నువ్వు జాగ్రత్త రేపు కలుద్దాం.
సుమతి: సరే అక్కా ఉంటా.

అక్కడ గస్ట్ హౌస్ లో విశేషాలు తరువాతి ఎపిసోడ్ లో...
నోట్: నెక్ట్ ఎపిసోడ్ శనివారంలోపూ పెడతాను.

[funpart]

ఈ కథ కేవలం కల్పితం మరియు నా మొదటి ప్రయత్నం.

ఇక్కడి రచనలు చదివి వాటినుండి ఇన్సిపిరేషన్ పొంది ఈ కథ రాయడానికి సిద్ధపడ్డాను.
తప్పులు ఉంటే క్షమిస్తారని ఆశిస్తూ... 

అభిమానిస్తున్న పాఠకమహాశయులకు నా కృతజ్ఞతలు...


ఫార్ట్‌- 6
మణి ఇంటి నుండి బయలుదేరిన  సుమతి... ఓ ఆటో పట్టుకుని ఊరి బయట హైవేపై ఉండే ఫామ్ హౌస్ కు చేరుకుంది. సుమతి మెయిన్ గేటులోకి ఎంటర్ అవ్వగానే రవి అనే రంగారావు కుర్రాడు ఎదురైయ్యాడు, ఈ భవనానికి రవి సెక్యూరిటీ ఎప్పడూ ఇక్కడే ఉంటాడు. సుమతి చూసి ‘హమ్మయ్య వచ్చావా...? ఈనాకొడుకులు నన్ను దొబ్బుతున్నారు... పద నీకు కిచెన్లో సాయం చేస్తా... ముందు వాళ్ళకు ఓ నాలుగు ఆమ్లేట్ లు వేస్తే... వాళ్ళు నన్నొదిసే మందు మీద పెడతారు’ అన్నాడు. పద అని కిచెన్ లోకి పరిగెట్టారిద్దరూ... వాళ్ళకు వంటలు చేస్తూ రవి సుమతి కబుర్లలో పడ్డారు.

సుమతి:ఎవరొచ్చారు...?
రవి: అదే ఆ ఎం.ఎల్.ఏ కొడుకు వాడి ప్రెండ్స్ ఓ ముగ్గురు.
సుమతి: అవునా...? మామూలుగా ముందే చెబుతారుగా, ఏంటి అంత కంగారు?
రవి: ఏం లేదొదినా... వీడి పుట్టినరోజని... వాళ్ళేదో ప్లాన్ చేసుకున్నారంట... కానీ వీళ్ళ ప్లాన్లన్నీ ఎవరికో తెలిసి మీడియాకి లీక్ చేశారంట... దాంతో వాళ్ళ నాన్న ఊర్లో నుండి తరిమేశాడు. వీళ్ళు రంగారావు అన్నని తగులు కున్నారు... వస్తున్నాం ఏదోటి ప్లాన్ చేయమని. అన్నేమో... సిద్దరెడ్డిగారితో హైదరాబాద్ వెళ్ళాడు. దాంతో అన్నీ ఫోన్ల మీదే జరుగుతున్నాయి. అదే హడావుడి.
సుమతి: ఏం... ఏం... చెయ్యలి?
రవి: ముందు వీళ్ళకి ఈ అమ్లెట్లు ఇచ్చేసి, వస్తా... తరువాత ఆ రొయ్యలుతో, చికెన్తో పకోడీలు వేయ్యి, తరువాత పులసలు తెచ్చాము... నువ్వు రావడం లేటవుతుందని నేనే చేపలు చేయించి ముక్కలు కొట్టించా... ఓ పులుసు, కర్రీ చేసేయ్య్... నేనెల్లి... ఆ మస్తాన్ దగ్గర నుండి బిర్యానీ, వైట్ రైస్ తెస్తా... అని ఆమ్లెట్లు తీసుకుని వెళ్ళాడు.

సుమతి చక చకా పనిలో పడింది... కొద్దిసేపటిలోనే రెండు ప్లేట్ల నిండా పకోడీలు వేసుకుని రవి గాడి కోసం వెతుకుతూ... హాల్లోకి వెళ్ళింది.
ఎదురుగా సోఫాలో కూర్చుని మందేస్తున్నారు నలుగురు కుర్రాళ్ళు... అందరూ కాలేజి కుర్రాళ్ళలా ఉన్నారు. ఎవడికీ 17‌-18 సంవత్సరాలకు మించి వయస్సు ఉండదు.
సుమతి కనబడగానే వాళ్ళలో ఒకడు... కళ్ళతో సైగ చేశాడు ఏంటి అన్నట్టుగా... ‘పకోడీలు వేశాను బాబుగారు’ అంది. మరి తీసుకురా... మంచింగ్ లేక ఛస్తున్నాం అన్నాడు.
సుమతి రెండు ప్లేట్లలో పకోడీలు తీసుకుని వాళ్ళ దగ్గర కొచ్చి టేబుల్ మీద పెట్టి వెళ్ళబోయింది... అంతలో వాళ్ళలో ఒకడు... ‘‘మావా...! ఎవరి బ్లాక్ బ్యూటీ...?’’ అన్నాడు సుమతినే ఎగా దిగా చూస్తూ... ‘‘రంగా అన్న క్యాండేట్... అంటూ ఆంటీ ఆగు... నీ గురించి మాట్లాడు తుంటే వెళ్ళిపోతావే...?’’ అన్నాడు. (వాడు శరత్ ఎం.ఎల్.ఏ కొడుకు వీడికి సుమతి తెలుసు, ఇంతకు ముందు రంగారావు దగ్గరకి వచ్చినప్పుడు చూశాడు) ఆగి వెనక్కు తిరిగి నుంచుంది సుమతి. ‘‘అవునా... అయితే వదినా...!’’ అన్నాడు ఇంకొకడు. ‘‘అంతలేదు... ఆంటీ... అందరి ప్రాపర్టీ.... రంగా అన్న కేర్ టేకర్’’ అన్నాడు శరత్. ‘‘మరి కంపెనీ ఇవ్వకుండా... వెళ్ళిపోతోంది...?’’ అన్నాడు మరొకడు. ‘‘ఓ ఆంటీ... దా... ఇక్కడ కూర్చో... మావాడికి కంపెనీ అంట ఇవ్వు’’ అన్నాడు శరత్. ‘‘ఏం లేదు బాబుగారు మీకోసం వంటలు చేస్తున్నా... పొయ్యిమీద పులుసు పెట్టా మాడిపోతుంది అందుకే కిచెన్ లోకి వెళ్తున్నా’’ అంది సుమతి. ‘‘మా వాడు ముచ్చట పడుతుంన్నాడంటే... పొయ్య గియ్యా అంటావ్...? కట్టేసి వచ్చి కూర్చో...’’ అన్నాడు గదుముతున్నట్టు.
‘‘రంగా అన్న పర్మిషన్ కావాలేమోరా...?’’ అన్నాడు శరత్ పక్కన కూర్చున్న వాడు. ‘‘అన్న మనం అడిగితే కాదంటాడా...? ఏంటి ఆంటీ ఫోన్ చేసి అడగాలా...?’’ అన్నాడు శరత్. (అసలే చిరాకు మీదున్నాడు రంగారావు వీడు మళ్ళీ ఫోన్ చేస్తే తిట్లు తింటం తప్ప తప్పించుకునేదేమీ లేదు అనుకుని) ‘‘వస్తాబాబు రెండు నిమిషాలు పులుసు వేడి మీదుండగానే మసాలాలు వేయాలి, వేసి వస్తా’’ అని చెప్పి సైలెంట్ గా వెనక్కు తరిగి వెళ్ళి పోయింది సుమతి. అబ్బా ఈ రవిగాడు సమయానికి లేకపోయే సరికి వెళ్ళి ఇరుక్కున్నా... ఎలా తప్పించుకోవాలి అంటూ ఆలోచిస్తూనే వంట పనులు మొదలు పెట్టింది. కరెక్టుగా రెండు నిమిషాల తరువాత ‘‘ఆంటీ.... ఆంటీ...’’ అంటూ గట్టిగా కేకలేస్తుంటే ఇంక తప్పదని చెమటలు కారుతున్న మొహం తుడుచుకుంటూ మళ్ళీ హాల్లోకి వెళ్ళింది. ‘‘దా... అంటీ... వచ్చి కూర్చో’’ అన్నాడు శరత్. ఇంక లాభంలేదని వాళ్ళ మద్యకు వెళ్ళి నేల మీద కూర్చోబోయింది సుమతి. ‘‘అక్కడ కూర్చుంటావేంటీ... ఇక్కడ అంటూ తన ఒళ్ళో కూర్చోమని సైగ చేశాడు’’ శరత్ ప్రెండ్. తటపటాయిస్తున్న సుమతిని సీరియస్ చూసిన శరత్ ‘‘ఏంటాంటీ... రంగా అన్న మమ్మల్ని బాగా చూసుకోమని చెప్పలేదా...? అన్న మా ఇష్టమొచ్చినట్టు ఉండమన్నాడే...?’’ ఉండు ఫోన్ చేస్తా అన్నాడు. ‘‘వద్దులే బాబుగారు... ఏదో బిజిగా ఉంటాడు’’ అంటూ లేచి వెళ్ళి వాడి ఒళ్ళో కూర్చుంది. 

‘‘అలా అంటీ ముట్టనట్టు కూర్చుంటే ఎలా... ఇలా అతుక్కుని కూర్చోవాలి’’ అంటూ సుమతి పొట్టమీద చేయివేసి మీదకు లాక్కున్నాడు వాడు. వెనక నుండి సుమతి మెడమీద గట్టిగా వాసన చూసి... ముద్దు పెడుతూ... పొట్టమీదున్న చేతిని పైకి జరిపి సుమతి కుడిసన్ను పట్టుకుని పిసుకుతూ... ‘‘భలే ఉన్నావాంటీ... కొంచెం రంగు తక్కువ అంతేగానీ... మంచి ఫిగరే... ఇంతకీ నీ పేరేంటి?’’ అడిగాడు. ‘‘సుమతి’’.... ‘‘అవునా... మరి సుమతి వయస్సెంతో?’’ అన్నాడు. పక్కనున్న వాడు ‘‘వయస్సుతో నీకేం పనిబే... ఉండాల్సినవి... ఉండాల్సిన చోట... ఉండాల్సి నంత ఉన్నాయ్... వాటి గురించి అడుగు’’ అన్నాడు. ‘‘సరే అయితే...  సుమతీ... నీ సైజెంత’’ అడిగాడు. ‘‘సైజెంటి బాబుగారూ...?’’ కాకు తెలవదు అంటూ అమాయకంగా చెప్పింది సుమతి. ‘‘వీటివి అంటూ రెండు చేతులతో రెండు సళ్ళు పట్టుకుని ఒక పిండు పిండాడు’’. వాడి పిండుడుకి గట్టిగా గాలి పీల్చుకున్న సుమతి నొప్పిని పెదవి కిందే దాస్తూ... ‘‘నిజంగా తెలిదు బాబుగారు’’ సుమతి. మరి బ్రాకొనుక్కొవాలంటే ఏం చేస్తావ్ అన్నాడు... ‘‘పాతవి తీసుకెళ్తే కొత్తవిస్తారు’’ అంది సుమతి. ‘‘మరి మాకు తెలియాలంటే ఎలా...?’’ అన్నాడు. ‘‘విప్పిచూస్తే తెలుస్తుంది’’ అన్నాడు మరొకడు. వాడన్నదే తడవుగా... సుమతి పైట పక్కకు తీసీ... జాకెట్టు... బ్రా రెండూ తీసి పక్క వాడి మీద విసురుతూ... సైజ్ చూడరా...’’ అన్నాడు. చేతులు అడ్డు పెడుతున్న సుమతి చేతులు తోసేస్తూ... ‘‘ఉండు చూడనీ’’ అన్నాడు. వాడు సైజు కోసం వెతుకుతుంటే వీడు రెండు సళ్ళను రెండు చేతులతో పట్టుకుని బంతులతో ఆడుతున్నట్లు ఎగరేస్తున్నాడు. ‘‘ ఆ... దొరికింది... సైజు 36D’’ అన్నాడు. ‘‘అంటే ఆంటీ... హరోగ్లస్ ఫిగరన్న మాట’’ అంటూ సుమతి మొడమీద ముద్దు పెడుతూ... మెల్లగా కొరికాడు. ఒక్కసారిగా ఎగిరి పడింది సుమతి ‘‘ అలా ఎగిరితే...ఎలా...? నీ కింద మావాడి నలిగిపోతాడు’’ అన్నాడు. వీటి మాటలకు, ఛేష్టలకు వాడి ఫ్రండ్స్ ప్రీషో చూస్తూ నవ్వుతుంటే మనోడు మరింత రెచ్చిపోతూన్నాడు.

ఏదో ఐడియా వచ్చినట్టు ‘‘మామా.. పౌడర్ తియ్యరా’’ అని ఓ తెల్ల పౌడర్ తన మెడమీద వేసి నోటితో ఫౌడర్తోపాటూ... తన మొడను కూడా కొరుకుతూ... గట్టిగా పీల్చి వదిలాడు...’’  వాడి పీల్చుడుకి సుమతి సోఫాను చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని గట్టిగా గాలి పీలుస్తూ, ‘‘అమ్మా’’ అనడంతో తన ఛాతీ ముందుకు వచ్చే సరికి సుమతి మంచి మూడ్ లోకి వచ్చినట్టు అనిపించింది పక్కనున్న వాళ్ళకి... దాంతో పక్కవాడు ఏంటిరా... ఒక్కడివే ఎంజాయ్ చేస్తూన్నావ్ అన్నాడు. ‘‘ఇక్కడ రెండున్నాయ్ చెరోటి తీసుకోండి అంటూ సుమతి సళ్ళు పట్టుకుని చూపించాడు. వీళ్ళదరూ లేచి తన రెండు సొళ్ళ మీద పౌడరేసి గట్టిగా చీకుతూ... ముచికల నోట్లో పెట్టుకుని గట్టిగా చీకడం మొదలుపెట్టారు. అదే సమయంలో వీడు సుమతి పొట్టమీదుగా చెయ్యిలోపల పెట్టి సుమతి పూకుని గట్టిగా ఒత్తాడు. వీడి దండయాత్రకు సుమతికి ఎప్పుడో తడిచిపోయింది. మరో ఇద్దరు కూడా మీదపడే సరికి మరింత మూడ్ లోకి వచ్చేసింది. ‘‘చేతికి తడి తగలడంతో ఆ చేతిని తీసి వాసన చూసి... నోరు తెరచి మూలుగుతున్న సుమతి నోట్లో పెట్టాడు, సుమతి ఆబగా తన పూరసాలు చీకుతోంది. మరో చేతిని మళ్ళీ పూకు మీదకు పోనిచ్చి రెండు వేళ్ళ మద్య తన గొల్లిని పట్టి గట్టిగా నలుపుతున్నాడు. ‘‘లంజ పూకు... జలపాతంలా కారుతోంది... రారా శరత్ సగంలో ఆపితే పాపం లేపి తొసేయ్ అన్నాడు. ‘‘వద్దులే... ఇప్పడు దీని మీదెక్కితే... అసలు క్యాండెట్ వచ్చాక వీకైపోతాం అన్నాడు.
వీడి పిసుకుడికి, వాళ్ళ చీకుడికి సుమతి కిందకి జారుతూ పూర్తిగా వాడి మీద వాలిపోయింది. వాళ్ళిద్దరూ వదలకుండా చీకుతూ మీద పడడంతో... అందరి బరువు మీద పడడంతో... ‘‘ఉండండి బే... ఇలా కాదు’’ అని సుమతిని లేపి టేబుల్ మీద పడుకోబెట్టి వాడు కూడా లేచాడు. మళ్ళీ వాళ్ళిదరూ సుమతి చెరి సగం పంచుకుని చెరో చన్ను పట్టకుని చీకుతూ పిసుకుతూ... పొట్ట మీద ముద్దులు పెడుతున్నారు... లేచిన వాడు ఫ్యాంట్ విప్పేశాడు... ‘‘మావా... నా మాటవిను దీని మీద ఆవేశపడితే వచ్చే వాళ్ళ దగ్గర వీకైపోతావ్’’ అన్నాడు శరత్. ‘‘లేదు మావా... జస్ట్ బ్లోజాబ్ వార్మప్ కోసం’’ అంటూ వాడు సుమతి తల దగ్గరకెళ్ళి సుమతి తలని టేబుల్ బయటలకు లాగి సుమతి నొట్లో పెట్టి గొంతులోకి తోస్తున్నాడు... (సుమతి మనస్సులో ‘‘బాబోయ్ చచ్చాను... వీళ్ళు ముగ్గురు ఇప్పడు దండయాత్ర ఆపేలా లేరు అనే ఆలోచన వచ్చేసరికి వెన్నులో వనుకు పుట్టింది) ఈ లోగా మరొకడు లేచి సుమతి కాళ్ళు ఎత్తి టేబుల్ మీద పెట్టి చీర మొత్తం పైకి తోసేసి సుమతి పూకుని నోటిలో పెట్టుకుని గట్టిగా చీకడం మొదలు పెట్టాడు...

పైన గొంతులో వీడు గుద్దుడు, మద్యలో ఒకడి నలుపుడు, కింద ఒకడి చీకుడు... సుమతి పరిస్థితి దారుణంగా ఉంది... ఎవడైనా వచ్చి కాపాడితే బాగున్ను అని సుమతి మనస్సులో అనుకోగానే తలుపులు బార్లా తెరుచుని రవి గాడు ముగ్గురమ్మయ్యిల్ని తీసుకుని వచ్చాడు. వాళ్ళని చూడగానే ముగ్గురూ చేసేదంతా ఆపేసి... రండి డార్లింగ్స్... సరిగ్గా సమయానికి వచ్చారు... అంటూ వాళ్ళని పిలిచారు... దొరికిందే సందని సుమతి టక్కున లేచి పైట కప్పుకుని కిచెన్ వైపు పరుగు తీసింది. వాడు చూసిన సీన్ నిజమా...! అబద్దమా అర్దంకాని రవిగాడు...! అలానే నిర్ఘంత పోయి చూస్తున్నాడు. వాడిని ఈ లోకం లోకి తెస్తూ... ఏరా...? మరి నా ఫిగరేది? అన్నాడు శరత్... వస్తుంది బాబు ఒక 10 నిమిషాలలో సత్తి అన్న తీసుకొస్తాడు అన్నాడు కంగారు పడుతూ... వచ్చిన ముగ్గురమ్మాయలకి చూసిన సీన్ కి కొంత భయంవేసి అక్కడే నిలబడిపోయారు... ‘‘ఏంటీ డార్లింగ్ చూస్తూ నుంచుంటే ఎలా... వచ్చి ఆగిన పని మొదలు పెట్టండి అన్నాడు అప్పటిదాకా సుమతితో బ్లోజాబ్ చేసిన వాడు.’’ వాళ్ళు ఒకరి మొహాలు ఒకరు చూసుకున్నారు. ‘‘వెళ్ళండి’’ అంటూ రవి వాళ్ళని ముందుకు తోశాడు. ముగ్గురూ ముగ్గురిని పంచుకుని ఫ్యాంట్ విప్పిన ఇద్దరూ బ్లోజాబ్, హ్యండ్ జాబ్ లు , మరోకడు ముద్దులతో  ముగ్గురూ సోఫాలలోనే ఆటలు మొదలుపెట్టారు. శరత్ మాత్రం ఇదంతా చూస్తూ మద్య మద్యలో ఫేంట్ మీదే మొడ్డ సరిచేసుకుంటూ ఒక్కో సిప్ తాగుతున్నాడు తప్ప కూర్చున్న చోట నుండి కదలలేదు. 

మెల్లగా చికెన్లోకి వెళ్ళిన రవి సుమతి గోడకానుకొని కూర్చుని ఆవేశ(యా)పడుతుంటే... చూసి. ‘‘ఏంటి వదినా... మంచి రసకందాయంలో అడ్డుపడినట్టున్నాను’’ అన్నాడు. ‘‘అడ్డు పడడం కాదురా బాబు... ఇంకొంచెం లేటైతే ఆనాకొడుకులు నన్ను నంజుకు తినేవాళ్ళు’’ అంది అంతే ఆయాసపడుతూ.... ‘‘సరేలే లేచి పని మొదలుపెట్టు కొంచేపటికి వాళ్ళకి ఆకలేసి కేకలు మొదలు పెడతారు’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ముందు వెళ్ళి అక్కడ నా జాకెట్టు, బ్రా వున్నాయి తీసుకురా’’ అంది సుమతి. నువ్వే వెళ్ళీ తీసుకో అన్నాడు. ‘‘బాబ్బాబు నీకు దన్నం పెడతాను తీసుకురా ప్లీజ్’’ అంది సుమతి. తీసుకురావడానికి వెళ్ళిన రవికి ఎదురుగా జరుగుతున్న ‘ఓర్జీ’ కళ్ళముందు దర్శనమిచ్చింది... ఎంత చూడకూడదనుకున్న అక్కడ జరుగుతున్న గ్రూప్ ఓర్జీ చూడకుండా ఉండలేకపోయాడు... సుమతి బట్టలు వాళ్ళందరి మద్యలో ఉన్నాయి. ఎవరినీ డిస్టర్బ్ చేయకుండా రవి వాళ్ళందరి మద్యకు వెళ్ళి మెల్లగా సుమతి బట్టలు తీసుకుని వెళ్తూ... వాళ్ళమద్యలో సరౌండ్ సౌండ్లో వినబడిన చీకుళ్ళు, మూలుగులు, ముద్దులు రవికి ప్రతిద్వనిస్తూ నే ఉన్నాయి. కింద మడ్డలేచి ‘మరి నాకు’ అంటుంటే... తట్టుకోలేక వెళ్ళేప్పుడు సుమతి బ్రాని వాసన చూస్తూ చికెన్లోకి వెళ్ళాడు.
రవిని బ్రాని వాసన చూస్తూ, మడ్డ సరిచేసుకుంటూ సుమతి ముందు కొచ్చే సరికి సుమతి ఒకరకంగా షాకైంది. ‘‘ఓరే ఏంపని అది’’ అంది సిగ్గుపడుతూ సుమతి. ఎదురుగా సుమతి తన సళ్ళని ఒక చేతితో కప్పుతూ, మరో చేత్తో బట్టలు అందుకుంటుంటే... ఏమీ మాట్లాడకుండా అలా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. ‘ఓరే... అలా చూస్తావేంటి అటుతిరుగు నేను బట్టలేసుకోవాలి అంది సుమతి. వాడేమీ మాట్లాడలేదు అలానే షాకైనట్టు చూస్తూనే ఉన్నాడు. ‘‘ఓరే... అటుతిరుగు’’ అంటూ తన జాకెట్తో రవిని చిన్నగా కొట్టింది సుమతి. ఒక్కసారిగా సారిగా ఈ లోకంలోకి వచ్చిన రవి వెనక్కు తిరిగి నుంచున్నాడు... సుమతి కూడా వెనక్కు తరిగి చీర కుచ్చిళ్ళు సరిచేసుకుని బ్రా, జాకెట్ తొడుక్కుని ఎదురుగా చూసి ఉలక్కి పడింది. తన ఎదురుగా ఉన్న పెద్ద అద్దంలో రవిగాడు నోరు తెరుచుని చూస్తున్నడు. రవి తిరిగాడు, కానీ ఏదో అడగాలని వెనక్కు తిరగడం ఎదురుగా అద్దంలో సుమతి టాప్ లెస్ గా కనపడేసరికి ఏమీ మాట్లాడ కుండా అలానే చూస్తూవుండి పోయాడు. ‘‘ఓరే... నిన్ను వెనక్కు తిరగమన్నానా’’ అంది. వాడు అదీ... అదీ... నేను అడుగుదామని వెనక్కి తిరిగి అలా... చూసేసరికి... అంటూ గొనుగుతున్నాడు. ‘‘సర్లే ఆ ముక్కలు కడుక్కుని రా... నేను పులుసు మళ్ళీ వేడి చేస్తా...’’ అంది. వాడు వెళ్ళి ముక్కలు కడుగుతున్నాడు గానీ, వాడికి మాత్రం అవి సుమతి సళ్ళలా అనిపించాయి... అదే పనిగా వాటిని పిసుకుతున్నాడు. 5 నిమిషాలైనా రవి సింక్లో ముక్కలు కడుగుతూనే ఉండే సరికి వాడు చేస్తుంది చూసి... ‘‘ఓరే ఏంట్రా వాడిని అలా పిసుకుతున్నావు... పాడైపోతాయి... పులుసుకి పనిచేయవు.... నీకు పని చెప్పాచూడు.. నన్ను అనాలి’’ అంటూ చికాకు పడుతూ వాని దగ్గర నుండి చేప ముక్కలు తీసుకుని ష్టవ్ దగ్గరకు వెళ్ళింది.
 
‘‘వీడేంటి...? ఇలా ఐపోయాడు...? అనుకుని. ‘‘ఏంమైందిరా నీకు’’ అంది సుమతి. రవిగాడు మళ్ళీ ఈ లోకంలోకి వచ్చి... ‘‘బయట జరగుతుంది చూశానా...! లోపలకొచ్చి నిన్ను చూశానా...! మైడంతా మొద్దుబారిపోయింది...’’. ‘‘వదినా...! నిన్నోటి అడగనా...?’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఏం అడుగుతావ్... ముందు ఆ ప్లేట్లు అవి తీసకురా వాళ్ళకి భోజనం పెడదాం టేబుల్ మీద’’ అంది. ‘‘వదినా ఒక్కసారి’’ అనగానే సుమతికి అర్ధమైంది వాడు ఈ లోకంలో లేడని వెంటనే వాడిని అక్కడే ఆపాలని.... ‘‘ఉరే... ముందు వాళ్ళకి భోజనంపెట్టేస్తే... మనిద్దరం తీరిగ్గా మాట్లాడుకోవచ్చు’’ అంది. సరేనని ఇద్దరూ చక చకా అన్నీ టెబుల్ మీదకు షిప్ట్ చేస్తూన్నారు. రవి మాత్రం ఎదురుగా జరుగుతున్న రసకందాయాన్ని చూస్తూ... సోల్లు కార్చకుంటూ... ఈ లోకంలో లేడు. సుమతి మాత్రం మద్య మద్యలో వాళ్ళని చూస్తూ సిగ్గుపడుతూ... ఈ రేంజ్లో పిల్లాడి ముందు సినిమా చూపిస్తుంటే వాడి తప్పేముంది అనుకుంది రవిని చూస్తూ నవ్వుకుంటూ. రవి వాళ్ళని పిలు అంది... వాడు మాత్రం అలా చూస్తున్నాడే గానీ ఏమీ మాట్లాడడం లేదు. ఇక లాభంలేదని సుమతే... ‘‘బాబుగారు... భోజనం రడీ... వేడి వేడిగా ఉన్నాయి’’ అంది.  ఇక్కడ కూడా అందరం వేడిమీదే ఉన్నామ్ అన్నాడు శరత్ ప్రెండ్ ఒకడు. ‘‘తినేత్తే... బాగా ఓపికొత్తది’’ అని నాలుక కరుచుకుంది. పదండి బేబ్స్ తినేసి మన రూముల్లోకి పోదాం అంటూ లేచాడొకడు తన మీదున్న పిల్లని పక్కన పెడుతూ. మిగిలిన వారు కూడా మరో రెండు నిమిషాల్లో లేచి బట్టలు సర్ధుకోవడం మొదలు పెట్టారు. శరత్ మాత్రం సీరియస్ గా చూసి ‘‘ఏరా... సత్తి వస్తాడన్నావ్ ఏడి’’ అన్నాడు. వాడి మాట పూర్తవ్వ కుండానే సత్తి ఎవరో అమ్మాయిని తీసుకువచ్చి... ‘హాపీ బర్త్ డే శరత్ బాబు... ఇదిగో మీ గిప్ట్ అన్నాడు’’ అమ్మాయిని ముందుకు తోస్తూ...

ఓ పదహేడు... పద్దెనిమిదేళ్ళు ఉంటాయి... లంగా ఓని కట్టుకుంది, తెల్లగా... పెద్ద పెద్ద కళ్ళు... పెద్ద పెద్ద సళ్ళు... సైలెంట్ గా తలకూడా ఎత్తి చూడడంలేదు. తనని చూసిన శరత్ దగ్గరకు వెళ్ళి... ముట్టుకోబోతే... బెదిరి వెనకడుగు వేసింది. ‘‘వర్జినా...’’ అన్నాడు శరత్. ‘‘లేదు బాబుగారు... ప్రేమించానని ఒకడు ఎత్తుకుపోతే... మూడు రోజులు వెతికి... వాడిని తన్ని ఈ పిల్లని ఇంటికి తెచ్చాం... దీని అమ్మబాబు ఏడుస్తుంటే అన్నాడు సత్తి. ‘‘పాపం... నిజంగా ప్రేమించాడేమో...?’’ అన్నాడు శరత్. తన చేతిని పట్టుకుని ముద్దు పెడుతూ... ‘‘అంతలేదు... వాడి మూడు రోజులూ అవ్వగానే దీనికి బేరం కూడా మాట్లాడుకున్నాడు... అందుకే వీళ్ళు ఎక్కడున్నారో మాకు తెలిసింది’’ అన్నాడు సత్తి. ‘‘ఆ పిల్ల కళ్ళలోకే చూస్తూ... మరి వర్జిన్లా ముంటుకుంటేనే ముడుకుంటోంది...?’’ అన్నాడు శరత్. ‘‘వాడు తప్ప ఎవరూ టచ్ చేయలేదు... వాడు కూడా పెద్దగా టచ్ చేసినట్టులేడు... అందుకే అయ్యుంటది’’ అన్నాడు ఆ పిల్లను శరత్ మీదకు తోస్తూ... ‘‘తన మీద పడిన ఆ అమ్మాయిని గట్టిగా పట్టుకుని... పద భోజనం చేద్దాం’’ అన్నాడు శరత్... ‘‘ఊహూ...’’ అంటూ తన అడ్డంగా ఊపింది. ‘‘భోజనం చేయకపోతే అలిసి పోతావ్... నువ్వలసి పోతే మరి నన్నెవరు సుఖపెడతారు... దా అంటూ తన చేతులు పట్టుకుని లాక్కుని వచ్చి టేబుల్ దగ్గర కుర్చీలో కూర్చుంటూ... తనని ఒళ్ళో కూర్చోమన్నాడు’’ తను అలాగే తల దించుకుని అడ్డంగా ఊపింది.
‘‘ఏంటిది సత్తి... చెప్పాగా నాకు ఫోర్స్ చేయడమో... రేప్ చేయడమో ఇష్టం లేదని’’ అన్నాడు కొంచెం విసుగ్గా... దాంతో సత్తి తన దగ్గరకు వచ్చి... ‘‘ఏంటే అన్సీ చెప్పాగా దారిలో... ఈ రోజుకి నువ్వు ఆయన సొంతం ఏమి చెప్పినా... చెప్పినట్టు విను... అర్ధమైందా...!’’ గర్జించాడు సత్తి. ‘‘ఎందుకు కోపడుతున్నావ్... నెమ్మదిగా చెప్పు అన్నాడు’’ శరత్. ‘‘ఏంలేదు బాబు.. మీరు రేప్ చేయనన్నారని మొదట అనుకున్న పిల్లని తేలేదు... ఇంకోదాన్ని అనుకుంటే... అది కాలు విరగ్గొట్టుకుని కూర్చుంది... దీని కోసమని ఇప్పటికిప్పుడు అంత దూరం వెళ్ళి దీని అమ్మబాబుని ఒప్పించి తీసుకొస్తే... ఇదిలా చేసే సరికి కొంచెం కోపం వచ్చింది’’ అన్నాడు సత్తి. సత్తి కోపానికి కొంచెం బెదిరిన ఆ అమ్మాయి సైలెంట్ గా శరత్ ఒళ్ళో కూర్చుంది. అందూ టేబుల్ దగ్గరకు చేరడంతో... ఎవరెవరికి ఏం ఏం కావాలో వడ్డించడం మొదలు పెట్టారు సుమతి, రవి. సత్తి ‘‘సరేబాబుగారు నేనుంటా... నాకు వేరే పని పడింది... మీరు వెళ్ళేప్పడు చెబితే... వీళ్ళందనీ మళ్ళీ పంపిచాలి’’ అన్నాడు సత్తి. ‘‘సరే మరి బై, అన్నకు థ్యాంక్స్ చెప్పానని చెప్పు’’ అన్నాడు శరత్. ‘‘ఆ అలాగే అంటూ వెళ్ళిపోతూ... సుమతీ అన్న నిన్ను ఉండమన్నాడు’’ అన్నాడు. ‘‘తెలుసు అయ్యగోరు’’ అంది సుమతి. తన ఒళ్ళో కూర్చున్న పిల్లని పొట్టమీద చేయ్యి వేసి... మెడమీద గట్టిగా గాలి పీలుస్తూ... ‘‘ఏంటి మంచి పాల వాసన వస్తున్నావ్’’ అన్నాడు శరత్. ‘‘మాకు గెదెలున్నాయ్’’ అంది. ‘‘రోజూ పాలతో స్నానం చేస్తావా...?’’ అన్నాడు శరత్ కొంటెగా..., లేదన్నట్టు తల ఊపింది. ఏం తింటావ్ అన్నడు... దానికి కూడా తల అడ్డంగా ఊపింది. ఇలా ప్రతీదానికి తలాడిస్తే... నేను సత్తిని పిలవాల్సి ఉంటుంది... పిలవనా అన్నాడు. పిలవడానికి ప్రయత్నిస్తున్న శరత్ నోటికి టక్కున చెయ్యి అడ్డం పెట్టింది. ఆ చెయ్యి మీద ముద్దుపెడుతూ ఇదిగో ఇది తిను అంటూ తన చేతిలో చికెన్ ను తన నోటికందించాడు. కొంచెం కొరుక్కంది... ‘‘అది అలా... కలిసి పోవాలి...’’ అంటూ తన నడుం పట్టుకుని దగ్గరకు లాక్కున్నాడు. ఇలా శరత్ సరసాలు, అందరి నవ్వులు మద్య భోజనాలు ముగిశాయి. ఒక్కొక్కరూ మళ్ళీ సోఫాల మీదకు చేరారు. 

గస్ట్ హౌస్ లో విశేషాలు తరువాతి భాగం తరువాతి ఎపిసోడ్లో...
నోట్: నెక్ట్ ఎపిసోడ్ మంగళవారంలోపు పెడతాను.

[funpart]

Update please

Bike Skid Ayyi Paddanu Bro... Hand Ki Debba Tagilindi.... Update Late Avutundi... Sorry...
Maybe Saturday Pedta... Ee Sari 2 Update Okesari Ivvadaniki Try Chesta

[funpart]

త్వరగా కోలుకోవాలని కోరుకుంటున్నాను

మీ అబిమానానికి చాలా థ్యాంక్స్

[funpart]

మహాప్రభో ... ముందుగా మీరు రెండువిషయాల్లో నన్ను క్షమించెయ్యాలి.

ఒహటోదిః ఇన్నాళ్ళూ మీ కథని చదవనందుకు

ఇహ రెండోదిః రచయితగా ఇది మీ మొదటిప్రయత్నం అనేదాన్ని నేను నమ్మినందుకు !!! (లేప్పోతే ఎవడు నమ్ముతాడయ్యా సామీ - అద్భుతంగా రాస్తూ "ఇదే మెదటిసారి" అంటూంటే)

నమస్కారం రవినంద గారు...

మీ అబిమానానికి నేను ధన్యుడ్ని...


మీరనుకున్నట్లు నాకు ఈ తరహా రచనలు చేసే అనుభవం లేదు. నేను స్వతహాగా చిన్న చిన్న కథలు, కవితలు వ్రాసుకోవడం తప్ప ఒక కథను రక్తి కట్టించే విధంగా చెప్పే ప్రయత్నం మాత్రం ముమ్మారు ఇదే మొదటిసారి. కానీ మీ వంటి వారి కామెంట్లు నాకు మరింత ప్రోత్సాహాన్ని ఇస్తాయి.

మీ రచయిత.

[funpart]

ఈ కథ కేవలం కల్పితం మరియు నా మొదటి ప్రయత్నం.

ఇక్కడి రచనలు చదివి వాటినుండి ఇన్సిపిరేషన్ పొంది ఈ కథ రాయడానికి సిద్ధపడ్డాను.
తప్పులు ఉంటే క్షమిస్తారని ఆశిస్తూ... 

అభిమానిస్తున్న పాఠకమహాశయులకు నా కృతజ్ఞతలు...


ఫార్ట్‌- 7
ఎవరి పోజిషన్లో వారు సెట్ అయ్యాక మెల్లగా ఒక్కో రూమ్లో సెటిల్ అయ్యారు... టేబుల్ మీద ప్లేట్లు అవీ తీసుకుని కిచెన్లోకి చేరారు సుమతి, రవి. సుమతి సింక్లో ప్లేట్లు కడుగుతోంది. రవి వెనకాలే సామాన్లు సర్ధుతున్నట్లు నటిస్తూ సుమతినే చూస్తున్నాడు. అప్పటి దాకా నలిగిన చీర, చెమటలతోనో... వాళ్ళు పెట్టిన టెన్షన్ తగ్గకో... అక్కడక్కడా తామరాకు మీద నీటి చుక్కలతో డిజైన్ చేసినట్టు మెరుస్తున్న నడుము... తడిసిపోసిన జాకెట్లో వాలుగా షేప్ మొత్తం కనిపిస్తున్న సళ్ళు రవిగాడు మడ్డపిసుక్కుంటూ... ‘‘వదినా...’’ అన్నాడు గోముగా.... రవి. ‘ఏంటిరా..?’ అవేమీ పట్టించుకోకుండా తన పని తాను చేసుకుంటూ అడిగింది సుమతి. ‘‘ఇందాకా ఒకటి అడిగాను...’’ అన్నాడు. ‘‘ఏమడిగావు...?’’ అంటూ అటు తిరిగి పనిచేసుకుంటూనే ఉంది. ‘‘అదే... ఒక్కసారి’’ అన్నాడు. ‘‘ఊ.... ఒక్కసారి...?’’ అంది సుమతి. ఆ... ‘‘ఊ’’ అన్న మాట వినబడగానే వాడు ఉన్న ఊపులో... అలాగే వెళ్ళి వెనకనుండి ఒకచేత్తో పొట్టమీదుగా నడుం, మరో చేత్తో సుమతి జాకెట్ మీదే సళ్ళని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ఒక్కసారిగా షాకైన సుమతి, ‘‘ఉరే.... వదలరా.... ఏంటిది...?’’ అంటూ విడిపించుకోడానికి ట్రైచేస్తోంది. వాడు మాత్రం ఏమాత్రం అవకాశం ఇవ్వకుండా ఇంకా గట్టిగా పట్టుకుని సుమతి వెనక నుంచే మెడమీద ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తున్నాడు. కొద్ది సేపటి ముందు తన మీద జరిగిన దాడి నుండి తన శరీరం పూర్తిగా కోలుకోకముందే మరో దాడి జరిగే సరికి సుమతి పువ్వులో ఆగిన అగ్నిపర్వతం మళ్ళీ మొదలైంది... పైకి వాడి నుండి విడిపించుకునే ప్రయత్నం చేస్తుందే కానీ... మనస్సు మాత్రం వాడి తాకిడికి తమకంతో తనకు తెలీకుండానే ఊపిర్లూదుతూ... మూలుగులు వచ్చేస్తున్నాయ్... వాటిని పంటిబిగువున అదుపుచేసే  ప్రయత్నం చేస్తూనే... ‘‘ప్లీ...జ్... రా... వద్దు... త....ప్పు’’ అంటూ ముక్కలు ముక్కలుగా ఆవేశం ఆపుకుంటూ అంది సుమతి. ‘‘తప్పేంటి వదినా...! అందరికి ఇస్తావ్... నాకివ్వవా...! ప్లీజ్ వదినా... ఎప్పుడైనా ఇబ్బంది పెట్టానా...! ఇప్పుడు మాత్రం నావల్లకాదు... అర్ధ చేసుకో... నువ్వు కూడా ‘‘ఊ’’ అని... ఇప్పడు మళ్ళీ వద్దంటావేంటి.... ప్లీజ్’’ అంటూ వాడు ఈసారి రెండు చేతులకు పని చెప్పాడు రెండు సళ్ళని చేతిల మద్య బిగిస్తూ... మెల్లగా జాకెట్ హుక్స్ తీసేస్తున్నాడు. ఇంక వాడిని ఆపకపోతే కష్టమని... ‘‘ప్లీజ్... రా... ఉండు... నువ్వు కూడా ఏంటిరా... ప్రేమగా... వదినా అని పిలుస్తావు... ఇప్పుడు ఇలా వదిననే ఇబ్బంది పెట్టోచ్చా... నిజంగా వదిననైతే ఇలానే చేస్తావా...?’’ అంది సుమతి బాగా తమాయించుకుని. ‘‘నా సొంత వదిన కూడా... మా అన్న పోయాక... వచ్చి నాతోనే కుమ్మింకునేది... నేను ఉంచుకుంటానంటే... నలుగురికి భయపడి ఎవడితోనో వెళ్ళిపోయింది, అందుకే అనాధనై ఇక్కడ పడ్డాను, నిన్ను చూసినప్పుడల్లా... నా వదిన గుర్తొచ్చి కొట్టుకోని రోజు లేదే... ఇంక ఈ రోజు మాత్రం నిన్ను వదలను... నావల్ల కావడంలేదే... బయట నిన్నలా ముగ్గురు రచ్చ రచ్చగా కుమ్మతుంటే చూసి... నిన్నిక్కడ జాకెట్ లేకుండా చూసి... తట్టుకోమంటే నా వల్ల కాదు... ఈ సారికి కాదనకు... ప్లీజ్ వదినా...’’ అంటూ ఓ పక్క బ్రతిమలాడుతూ... మరో పక్క వదిలితే తప్పించుకుంటుందని ఈసారి చేతిని సారాసరి పొట్టమీద నుండి చీరలోకి తోసేసి తన మదన మందిరాన్ని గట్టిగా పట్టేశాడు. వాడి చెయ్యి తన పూకుని గట్టిగా పట్టేసే సరికి తట్టుకోలేక అప్పటిదాకా తన పెదాలకు, పంటికీ మద్య దాచేసిన తాపం కట్టుదాటి... ‘‘ఆ....’’ అంటూ ఓ పెద్ద మూలుగుతో, ఓ చేయిని తన మెడను ముద్దాడుతున్న రవి గాడి జుట్టులోకి పోనిచ్చి, మరో చేత్తో తన పువ్వుని గట్టిగా పట్టిన చేతిపైకి వేసి అదుముకోంది. ‘‘చూశావా... నువ్వు వద్దంటున్నావే కానీ... నీ పూకు రమ్మంటోంది... నిన్నిందాక ఆ ముగ్గురు కలిసి దెంగితే తప్పనిపించలేదు గానీ... ఇప్పడు నేను ఒక్కడినే దానికి మాత్రం తప్పేంటే... లంజా....’’ అంటూ మరింత గట్టిగా పిసికాడు.

వాడు ‘‘లంజ’’ అనడంతో మండిపోయింది సుమతికి బలవంతంగా వాడి చేతిని తీసి తోసేసి... వాడినుండి విడిపించుకుని ‘‘ఇందుకేరా... నీలాంటి వాళ్ళకి దూరంగా ఉండాలనేది... ఇప్పటిదాకా వదిన... దొరికాను కాబట్టి లంజనైయ్యానా...? ఫోరా ఇక్కడ నుండి’’ అంది పెద్దగా గదుముతూ. అవాక్కయ్యాడు రవి ‘‘ఏంమైంది వదినా... సారీ వదినా... నేను మూడ్లో ఉంటే బూతులు వచ్చేస్తాయి అంతే తప్ప నిన్ను అనలేదు... ప్లీజ్ వదినా ఇప్పటిదాకా మూడ్ లోనే ఉన్నావుగా షడన్ గా ఏమైంది?’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఏమైందా...! మీ మగాళ్ళందరూ ఇంతేరా... అందనంత వరకూ ఆడదాన్ని ఆకలితో చూస్తారు వరసలతో పిలుస్తారు అన్ని గౌరవాళ్ళు ఇస్తారు ఆదరిస్తున్నట్టు నటిస్తారు... చేతిలో దొరకితే మాత్రం అమ్మ, అక్క కూడా లంజైపోద్ది... ఛీ... నువ్వుకూడా అంతే అబిమానస్తూన్నావని ఊరుకుంటే అందానని లంజంటావా...?’’ కోపంగానే అంది సుమతి. ‘‘సరే తప్పే... కానీ నేనేం అలాంటోడ్ని కాదు... అయినా ఎన్ని సార్లు నా కళ్ళ ముందు నువ్వు ఎంతమందితో పడుకోలేదు...? అయినా నేనెప్పుడైనా నిన్ను అవమానించానా...? ఎప్పుడూ ప్రేమగానే పిలిచేవాడ్నిగా...?’’ అన్నాడు రవి కొంత కోపం... కొంత పశ్చాతాపం చూపిస్తూ. ‘‘ఏరే... నేను ఎంత మంది ముందు పంగ చాపినా... నా అవసరం కోసమో... ఒకడి బెదిరింపులకు భయపడో కానీ... నా స్వార్ధం కోసం ఒకడి జీవితాన్ని నాశనం చేయలేదు... ఒకడి అవసరాన్ని ఉపయోగించుకోవాలని చేయలేదు’’ అంది సుమతి అంతే కోపంగా. వెనక్కు తిరిగి తను పని చేసుకుంటోంది. అమ్మో బాగా కోపం వచ్చిందని అర్ధంమైంది రవి గాడికి చేతికి దొరికినట్టే దొరకి తప్పించుకుంది అనుకుని... కొంచెం చల్లబడ్డాక మళ్ళీ ట్రైచేద్దామని ‘‘సారీ చెప్పాగా వదినా...! నిజంగా నేను కావాలని అనలేదు... ఎప్పుడూ నీలో నా వదినని చూసుకుని, నీ మీద ఆశపడ్డాను నిజమేగానీ ఏ రోజు నీ గురించి తప్పుగా మాట్లాడలేదు వదినా... ఈ రోజు నిన్నలా చూసి తట్టుకోలేక పట్టుకున్నానే గానీ... నీకు ఇష్టంలేక పోతే నిన్నేం బలవంతం చేయాలని కాదు’’ అన్నాడు రవి మరింత కూల్ చేయాలని. ఈ లోపు సుమతికి ఫోన్ రావడం (అదే మణి నుండి ఫోన్ వచ్చింది) సుమతి ఫోన్ మాట్లాడానికి బైయటకు వెళ్ళింది. ఆలోచనలో పడ్డాడు రవి... ఏదైనా దీన్ని ఈ రోజు వంగోబెట్టక పోతే నాకు మసశ్శాంతి ఉండదు... ముందు బ్రతిమాలదాం... కుదరకపోతే భయపెడదాం అని ఫికైపోయాడు. సుమతి ఫోన్ మాట్లాడి ఏమీ జరగనట్టు తన పని తాను చేసుకుంటోంది. మెల్లగా సుమతికి పనుల్లో సాయం చేస్తునట్టే నటిస్తూ ఉండగా... పక్కన గదిలోంచి అరుపులూ... మూల్గులూ వినపించడంతో ఇద్దరూ ఒకరి మొహం ఒకరు చూసుకున్నారు.

‘‘ఎవర్రా...?’’ అంది సుమతి. ‘‘ఇంకెవరూ... ఆ ఎం.ఎల్.ఏ కొడుకూ... ఆ కొత్త పిల్ల... వాళ్ళందరూ పైన గదుల్లో దూరారు వీడు మాత్రం దాన్ని ఒళ్ళో ఎత్తుకుని పక్కన బెడ్ రూమ్ లో దూరాడు’’ అన్నాడు రవి. ఇలోగా గదిలోని అరుపులు, కేకలు పెరగడంతో ‘‘కొంపదీసి రేప్ చేస్తున్నాడా...?’’ అంది సుమతి. ‘‘ఛ... లేదు వదినా... మనోడు బలవంతం చేయనన్నాడు... ఇంతకు ముందెప్పుడో దేన్నో పాడు చేస్తే పెద్ద పంచాయతి అయ్యిందట దాన్నుండి బయటపడటానికి నానా తంటాలు పడ్డాడంట అందుకని రంగారావు అన్న ఓ అమ్మాయిని ఎత్తుకొచ్చాడు దాన్ని ఇస్తానంటే వద్దన్నాడు. అందుకే ఆ సాయిబు దాని కూతురిని పిలిపిస్తే... అదేదో కాలిరగ్గొట్టుందని దీన్ని తీసుకొచ్చారు. అన్నాడు రవి. ‘‘మరి ఆ అరుపులేంటిరా...?’’ అంది సుమతి. ‘‘ఏమోగానీ... శరత్ బాబు మాత్రం ఆడది దొరికితే అణువణువూ నలిపేస్తాడని మాత్రం విన్నాను, వాడోసారి అమ్మాయిని వాడుకుంటే దానికి జ్వరం వచ్చేసిందని సత్తెన్న చెప్పాడు’’ అన్నాడు రవి.

‘‘నాకు మాత్రం వాడు ఆ అమ్మాయిని హింసిస్తున్నాడోమో అనిపిస్తోందిరా’’ కొంచెం కంగారు గానే అంది సుమతి. ‘‘కాదను కుంటున్నా వదినా... వాడు ఆడదాన్ని గట్టిగా అనుభవిస్తాడే గానీ ఏడిపించడం, హింసించడం చేసే రకం కాదు... నీకు తెలిదు కానీ అది పెద్ద కంచు అంత అమాయకంగా కనబడుతుంది గానీ మహా కసిపిల్ల అన్నాడు’’ రవి. ‘‘ఛ... దాన్ని చూస్తే అలా అనిపించ లేదురా?’’ అంది సుమతి. ‘‘నాకేంతెలుసు సత్తన్నే చెప్పాడు... ఎవడో లేపుకుపోయాడని తీసుకురాడానికి వెళ్తే ‘‘అదే రేపు వచ్చేత్తాను సరదాగా ఎంజాయ్ చేయడానికి వచ్చానందంట...’’ సత్తన్న దాన్ని ఒకటి రెండు సార్లు వాళ్ళింట్లోనే వాడుకున్నానని చెప్పాడు’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఛ... నీకు అబద్ధం చెప్పుంటాడు... వాడు వాడి పోసుకోలు కబుర్లు ఎవరికి తెలీవు... వాడు నాకు ఓ కాలేజి పిల్లని చూపించి, నా లవర్ అని ఒకదాన్ని పరిచయం చేశాడు తరువాత తెలిసింది అది కంపెనీ పిల్లని..., నువ్వు అంటున్నావు గానీ... అది ఏ కోశానా అలా కనబడలేదురా... కొంపదీసి నిజంగానే బలవంతం చేస్తున్నాడేమో...’’ అంది సుమతి. ఎందుకో సుమతికి మనస్సు స్థిమితంగా లేదు ‘‘ఒరే ఒకసారి కిటికీ దగ్గరకు వెళ్ళి చూద్దాంరా...’’ అంది సుమతి. ‘‘చూసేం చేత్తాం...?’’ అన్నాడు కానీ సుమతిని మళ్ళీ మూడ్ లోకి తెవచ్చని సరే పద అన్నాడు.  ఇద్దరూ మెల్లగా కిటికీ దగ్గర చేరారు... కిటికీ తీయడానికి చూశారు కానీ తెరుచుకోలేదు. దూరం నుండి వింటే అర్థనాదాల్లా వినబడిన ఆ అరపులు కేకలు కిటికీ దగ్గర నుండి వింటుంటే మూల్గుల్లా వినబడుతున్నాయ్... వాడి ప్రతి దెబ్బకి ‘‘ఆ.... అ... హా...’’ అంటూ లోపల జరుగుతోంది కనబడండం లేదు చక్కగా లోపల జరుగుతున్న స్పీడ్ బయటకు వినబడుతోంది. మల్లీ సుమతిలో తడి మొదలైంది. సుమతికి దాని అరుపులు కేకలు మారి మంచి మూడ్ లో పడి దెబ్బలేయించుకుంటుదని పించింది కానీ వాడు ఆ పిల్ల ఏడుస్తున్నా పట్టించుకోకుండా కుమ్ముతున్నాడనే డౌట్ మాత్రం సుమతి మనస్సులోంచి పోలేదు, ఎలాగైనా చూడాలి అనుకుని. ‘‘ఒరే నన్నెత్తు నేను ఆ సన్ సైడ్ ఎక్కి పైన ఉన్న కిటికీలోంచి చూస్తా...’’ అంది సుమతి. సరే అని సుమతిని పైకి ఎక్కించాడు కానీ సుమతి పొడగరి కాకపోవడంతో కిటికీ అందక రవిని కూడా పైకి రమ్మంది. రవి కూడా పై కెక్కి, సుమతిని ఎత్తుకున్నాడు, సుమతి లోపల ఏం జరుగుతుందో చూడాలని ప్రయత్నిస్తోంది. సుమతిని పైకి ఎత్తే సరికి సుమతి రెండు పిర్రలు రవి గాడి మొహం పైకి వచ్చాయి... దొరికింది అనుకుని సుమతిని అలానే ఎత్తిపట్టుకుని తన రెండు పిర్రల మద్య తన తల దూర్చి తన ముక్కుతోనే తన పూకును తాకాలని ప్రయత్నం మొదలు పెట్టాడు. వాడి ప్రయత్నానికి ఉలిక్కిపడిన సుమతికి అదుపు తప్పి ఇద్దరూ సన్సైడ్ నుండి కింద పడ్డారు... సన్ సైడ్ పెద్దగా ఎత్తులేకపోవడం... పడింది మొత్తగా ఉన్నలాన్ కావడంతో ఇద్దరికీ దెబ్బలేమీ తగలలేదు. కానీ రవిగాడు మాత్రం దొరకిందే తడవుగా సుమతి మీదకు దొరలి సుమతిని మెడ మీద ముద్దు పెడుతూ... సళ్ళు పట్టుకుని పిసికాడు. ‘‘ఓరే... లేవరా... ఇందాకన్ని నీతి కబుర్లు చెప్పావ్... ఇప్పుడు మళ్ళీ మొదలు పెట్టావ్...?’’ అంది సుమతి. ‘‘ప్లీజ్ వదినా... ఇంక నావల్ల కాదు... ఏదో ఆవేశంలో ఇందాక వాగి తప్పు చేశా... లోపల దెబ్బలకి... అదరుస్తున్న అరుపులకి నీ మొత్తటి పిర్రలు నా మొహానికి తగిలే సరికి ఇంక తట్టుకోవడం... ఆపుకోవడం నా వల్లకాదు... నన్ను ఆపోద్దు.... ప్లీజ్... ప్లీజ్’’ అంటూ సుమతిని అక్కడే పడుకోబెట్టి తన పెదవులు అందుకోని కసి కసిగా ముద్దుపెడుతూ.... తన సళ్ళని మసాజ్ చేయడం మొదలు పెట్టాడు. సుమతి వాడిని పక్కకి తోయడానికి ప్రయత్నిస్తోందే కానీ తను కూడా మూడ్ లోనే ఉంది.... కానీ వాడు ఇందాకన్న మాట... వీడికి కూడా ప్రీగా దొరికాలా అనే చిన్న అసంతృప్తి కలిసి బలవంతంగా వాడిని పక్కకి తోసేసింది.

వాడికి కోపం వచ్చి... ‘‘వదినా.... ప్లీజ్ నా మాట విను... ఈ ఒక్కసారికి కాదనకు... నీ కాళ్ళు పట్టుకుంటా... నా వల్లకాదు’’ అంటూ మళ్ళీ మీదకు దూకాడు. ‘‘అందితే సళ్ళు... అందకపోతే కాళ్ళు బాగుందిరా... లే నువ్వుముందు’’ అంటూ కొంచెం ఛికాకు నటిస్తూ వాడిని మళ్ళీ తొయ్యటానికి ప్రయత్నించింది. ఇంక లాభం లేదని... ‘‘వదినా... ప్లీజ్ వదినా... ఈ ఒక్కసారికి కాదనకు... నువ్వు ఈరోజు నాకివ్వక పోతే నా తాపం కోపమై పోద్ది నేను నిన్ను అన్న దగ్గర ఇరికిస్తా... ’’ అన్నాడు బెదిరించినట్టు. ‘‘ఏమిరికిస్తావురా...? ఏం చేశానని చెప్తావ్... నువ్వు మీదపడితే పోమ్మన్నాననా...?’’ అంది సుమతి. ‘‘కాదు నువ్వు ఆ మణి కలిసి ప్లాన్ చేసి దాని కూతురి కాలు మీరే విరగ్గొట్టి దాన్ని తప్పించారని చెప్తా... అసలే అన్న దానికి అలా జరిగిందని చాలా కోపడ్డాడు... మీరు చేశారని చెప్పగానే నమ్మేస్తాడు...’’ అన్నాడు రవి. ‘‘అమ్మ... లంజాకొడకా... నేనెప్పడు చేశానురా...?, నేను చేశానని ఎవడు చెప్పాడు నీకు...’’ భయం, కంగారు అన్నీ ఒక్కసారిగా బయటకు వచ్చేశాయి. ‘‘నువ్వు చేశావో... చెయ్యలేదో... నేను మాత్రం నువ్వీరోజు నాకు పూకివ్వక పోతే నువ్వే చేశావని చెప్తా, అయినా నువ్వు నన్ను లంజాకొడకనొచ్చు... నేను నిన్ను లంజంటే కోపమొచ్చిదే నీకు అంటూ’’ మళ్ళీ కసి కసిగా పిసకడం మొదలు పెట్టాడు. సుమతికి కూడా వాడితో కమిటైపోవాలని ఉంది... పొద్దున్న సుధాకర్ దొబ్బ, మద్యహ్నం ఇక్కడ ముగ్గురి దాడి, తరువాత వీడి పిసుకుడు ఇప్పడు గదిలో మూలుగులూ ఎంత కంట్రల్ చేసుకోవాలనుకున్నా తనకూ ఒక లిమిటుంటుందిగా... ‘‘నువ్వు కూడా వీళ్ళతో సావాసం చేసి... వీళ్ళలానే తయారయ్యావురా..., పద ఇక్కడ వద్దు లోపలకి వెళ్దాం’’ అంది సుమతి. కొంచెం తన దాడిని ఆపి ‘‘నిజమేనా...! వదిలేయగానే పారిపోతావా...?’’ అన్నాడు తన అనుమానాన్ని తీర్చుకునేందు. ‘‘ఒరే... మరీ ఆరుబయట... కిందేమో... గడ్డి గుచ్చుకుంటోంది... నీకు నా తమ్ముడి వయస్సుంటది... ఎవడైనా చూస్తే... సిగ్గుతో చచ్చిపోవాలి... ఒప్పుకున్నాగా... కానీ ఇక్కడ మాత్రం వద్దు...’’ గోముగా, సుగ్గుతో కూడిన గాబరాతో చెప్పింది సుమతి. ‘‘వదినా... ప్లీజ్... వదిలేస్తే పారిపోతావ్... ప్లీజ్ వదినా... ఈ ఒక్కసారికి... నిన్ను ఇంకెప్పుడూ ఇబ్బంది పెట్టను... ఈ ఒక్క సారికి ప్లీజ్ అంటూ మళ్ళీ దాడి మొదలు పెట్టాడు. ‘‘ఓరే... ప్లీజ్... ఇక్కడ వద్దు... లోపలకి వెళ్దాం... నేనేమీ పారిపోను... ఒప్పుకున్నాగా...’’ అంది గోముగా సిగ్గుపడుతూ... సరే అని లేచి లోపలకి బయలుదేరారు... ‘‘ఏరా... నిజంగానే నేనేదో చేశాననుకుంటున్నావా...?’’ అంది సుమతి. ‘‘దేనిగురించి వదినా...!’’ అన్నాడు రవి. ‘‘అదేరా... నేనేదో ప్లాన్ చేసి హీరా కాలు విరగొట్టానన్నావ్.?!’’ అంది సుమతి. ‘‘ఏంటొదినా....! కొపందీసి నిజంగానే ప్లాన్ చేశారా...?’’ అనుమానం వచ్చి అడిగాడు. ‘‘ఇది ఇంకా బావుంది... నా కేమవసరం... ఎవరు ఎలాపోతే నాకెందుకురా..?, కానీ నువ్వలా అనే సరికి భయమేసింది అందుకే అడిగా’’ అంది సుమతి. ఇద్దరూ మొల్లగా చికెన్లో చాపవేసుకుని దానిపై సెటిలైయ్యారు. రవిగాడిలో ఏదో డౌట్ మెదులుతూనే ఉంది... ‘‘చెప్పు వదినా... నిజం చెప్పు... నువ్వెందుకు భయపడ్డావ్...?’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఎందుకేంటిరా... దానికి కాలు విరిగిందని వాళ్ళమ్మ ఫోన్ చేస్తే హాడావుడిగా నేను ఆ కట్టు కట్టే వాడిని తీసుకుని వెళ్ళా... రంగా అయ్యగారు ఫోన్ చేసి నాటకాలాడుతున్నారా అది... ఇదీ అని గట్టిగా అరిచేశాడు, నువ్వేమో నేనేదో చేశానని చెప్తనంటే భయమేయదా...!’’ తప్పించుకునే ప్రయత్నం చేసింది. ‘‘దానికి నువ్వు భయపడటానికి సంబంధం ఏంటో నాకు అర్ధం కాలేదు వదినా... నువ్వు భయపడ్డావంటే ఏదో బలమైన కారణం ఉంది’’ దీర్ఘం తీస్తూ అడిగాడు. మనోడు మాట్లాడుతూనే వాడి పనిలో వాడు ఉన్నాడు  సుమతిని ఇంట్రాగేట్ చేస్తూనే సుమతిని పొట్టమీద చేయి వేసి నిమిరుతూ... సుమితతో కబుర్లు చెబుతున్నాడు. ఇంకతప్పదనుకుని ‘‘ఏం చెయ్యమంటావ్... అసలు హీరా మెట్ల మీద నుండి పడింది నిజమే కానీ కాలు పూర్తిగా విరగలేదు... మడం దగ్గర చిట్లింది... నడవలేక పోతోంది... కానీ దానిని ఆ నొప్పిలో కూడా పంపించమని రంగా అయ్యగారు బలవంతం చేస్తున్నాడని మణి ఏడుస్తుంటే బాధ చూసి జాలి పడి కాలు మొత్తం విరిగిందని అబద్దం చెప్పా... ఎంతైన నేను ఈ ఊర్లో ఉండడానికి మణి నే కదా సాయం చేసింది... అందుకే అలా ఏడుస్తుంటే చూడలేక అలా చెప్పా... ఇప్పడు ఆ కట్లు కట్టే సచ్చినోడు రేపు నన్ను పక్కలోకి రమ్మంటున్నాడు... రాపోతే రంగా అయ్యగారికి చెబుతానని బెదిరిస్తున్నాడు.... రేపు వాళ్ళు... వాళ్ళు బాగానే ఉంటారు... అవసరమైతే దాని కాలు తగ్గగానే దానమ్మే దానిని తీసుకొచ్చి దింపినా దింపుద్ది... నేను మాత్రం బలైపోయా... ఏంచేయాలో అర్ధం కాక ఛస్తుంటే... నువ్వేమో... అంతా తెలిసినట్టు రంగా అయ్యగారికి నేను చేశానని చెప్తా అనే సరికి భయమేసింది...’’ అంటూ బిక్కమొహం పెట్టింది. అబ్బా బలే దొరికావే నాకు అనుకుని మనస్సులో... ‘‘అవునా... వాడి సంగతి నేను చూసుకుంటాలే... నువ్వు టెంక్షన్ పడకు’’ అన్నాడు సుమతిని కూల్ చేస్తూ. ‘‘అవునా... ఏం చేస్తావ్...’’ కుతూహలంగా అడిగింది సుమతి వాడివైపు తిరిగి. ‘‘ఏం ముంది రేపు నేను వాడి దగ్గర కెళ్ళి... నిన్న మీరాడిన నాటకం అన్నకి తెలిసిపోయింది... సుమతి, మణిని కట్టేసి కొడుతున్నారు... నువ్వు దొరికితే ఛంపేస్తారు... నువ్వు అర్జెంట్ గా పారిపో మని భయపెడతా... వాడసలే పిరికి నాయాలు, అన్నంటే ఛచ్చేంత భయం వాడు ఉన్న పలంగా ఊరొదిలి పారిపోవడం గ్యారంటీ...’’ అన్నాడు రవి. ‘‘అమ్మో నువ్వు కనబడవు గానీ మహా ముదురు రా’’ అంటూ కొంటెగా బుగ్గ గిల్లింది సుమతి. ‘‘మరి వాడిని నుండి నిన్ను కాపాడాను కాబట్టి వాడి వాటా కూడా నేను తీసుకోనా...?’’ అంటూ అంతే కొంటెగా సుమతి నడుముపై చేయి వేసి గట్టిగా పిసికాడు.

గస్ట్ హౌస్ లో మిగిలిన విశేషాలు తరువాతి భాగం తరువాతి ఎపిసోడ్లో...

నోట్: ఇంకా పూర్తిగా చెయ్యనొప్పి తగ్గలేదు... అందుకే అప్డేట్ లేట్ అయ్యింది...
అదే కారణం వల్ల పెట్టాలనుకున్నంత పెద్ద అప్డేట్ కూడా పెట్టలేకున్నాను.
పాఠకులు అర్ధం చేసుకుంటారని భావిస్తున్నాను.
సాధ్యమైనంత త్వరలోనే మరో అప్టేడ్ పెడతాను.

[funpart]

ఈ కథ కేవలం కల్పితం మరియు నా మొదటి ప్రయత్నం.

ఇక్కడి రచనలు చదివి వాటినుండి ఇన్సిపిరేషన్ పొంది ఈ కథ రాయడానికి సిద్ధపడ్డాను.
తప్పులు ఉంటే క్షమిస్తారని ఆశిస్తూ... 

అభిమానిస్తున్న పాఠకమహాశయులకు నా కృతజ్ఞతలు...


ఫార్ట్‌- 8
‘‘చూశావా...! ఇందాటిదాక ఈ ఒక్కసారి అన్నవ్... ఇప్పుడేమో వాడి వాటా అంటున్నావ్ మరి తరువా ఇంకెవరి వాటా అంటావ్...?’’ అంది సుమతి. ‘‘మాటంటే మాటే వదినా... ఈ ఒక్కసారే... రేపటిది నీ ఇష్టం... నువ్వు వాడితో పడుకుంటావో... లేక నేను వాడ్ని పారిపోయేలా చేస్తే నాతో ఉంటావో నీ ఛాయిస్’’ అంటూ మెల్లగా చేతిని చీరపైనే సుమతి మందిరంపై పెట్టి మళ్ళీ గట్టిగా నోక్కాడు. ‘‘నువ్వు మామూలోడివి కాదురా... ముదురు’’ అంటూ కొంటెగా మళ్ళీ గిల్లింది సుమతి. ‘‘నువ్వలా బుగ్గగిల్లుతుంటే బలే ముద్దొస్తున్నావ్ వదినా’’ అంటూ సుమతిన పెదాలని తన నోటిలోకి లాగేసుకుంటూ ముద్దు పెట్టడం మొదలు పెట్టాడు. సుమతి కూడా అప్పటికే మంచి మూడ్లో ఉండడంతో వాడ్ని తన పైకి లాక్కుని వాడి జుట్టులోకి తన చేతులు పోనిచ్చి మరింత గాఢంగా వాడిని హత్తుకుంటూ వాడి ముద్దుని ఎంజాయ్ చేయడం మొదలు పెట్టింది. సుమతి నుండి సహకారం పెరగడంతో ఇంక లేట్ చేసే సహనం లేక సుమతి జాకెట్ హుక్కులను చక చక తీసేసి, బ్రాని తన సళ్ళపైకి తోసేసి... ఒకదాన్ని నోట్లోకి తోసేసి, చేతిలో మరోదాన్ని ఒడిసిపట్టి మరో చేత్తో సుమతి కాలుని తనపైకి లాక్కుని సుమతిని తనపైన కూర్చో బెట్టుకున్నాడు. వీపుమీదుగా చేతిని పోనిచ్చి తన బ్రా హుక్కులు కూడా తీసేశాడు. ‘‘అమ్మో... అనుభవం ఎక్కువే.... ఒక చేతితోనే తీసేశావు నా బ్రాని’’ అంది సుమతి. ‘‘అనుభవం కాదే... ఆవేశం... ముందు తీసేయ్’’ అంటూ సుమతి జాకెట్ ను, బ్రాను పూర్తిగా తీసేసి... ‘‘బలే ఉన్నాయ్ వదినా నీ బత్తాయలు... ఇందాక నిన్ను చూశాక... నాకు చేప ముక్కలు కూడా నీ బత్తాయల్లానే కనబడ్డాయి...’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఓహో అందుకేనా సారు ముక్కలని ఆ రేంజ్ నలిపేసింది...! మరి ఇప్పుడు ముందే ఉన్నాయిగా... వాటిని నలిపినట్టు నలిపితే కందిపోతాయ్...’’ అంది సుమతి. ‘‘ఇప్పడు నలపాలని లేదే... తినేయాలనుంది’’ అంటూ సుమతిని కిందకి తోసి మీదకెక్కి తన సళ్ళను చీకుతూ... చివరలను చిన్నగా కొరుకుతూ రెచ్చిపోయాడు... మెల్లగా మరో చేతిని పొట్టమీద నుండి లోపలకి తోసి తన పువ్వుని మళ్ళీ గట్టిగా పిసకడం మొదలు పెట్టాడు. పొద్దున నుండి నలుపుడ్లు, నొక్కుల్ళూ తప్ప సరిగా దెబ్బ పడక పోయే సరికి సుమతికి అర్జెంట్గా వాడు తోసేస్తే బావున్ను అనిపించి... వాడి మడ్డను ఫ్యాంట్ మీద నుంచే తడిమి పట్టుకుని వాడి దాడికి తగట్టుగానే తాను దాడి మొదలు పెట్టింది. సుమతి వేడిని గమనించిన వాడు చక చకా లేచి ఫ్యాంట్, షర్ట్ విప్పేసి సుమతి పంగచాపి చీర మొత్తం పైకి లేపేసి సరాసరి సుమతి పూకులో ఒకేసారి తోసేశాడు. ఒక్కసారే వాడు అలా తోసేస్తాడని సుమతి ఎక్సపెక్ట్ చేయలేదు. వాడు షడన్ గా మడ్డమొత్తం లోపలకి తోసేసే సరికి ‘‘అమ్మా’’ అంటూ గట్టిగా అరిచింది సుమతి. చూశావా ఇంత ముదర పూకువి నువ్వే ఇలా అరుస్తున్నావ్.... లోపల లేక పూకు అరిస్తే... రేప్ చేస్తున్నాడన్నావ్...!’’ అన్నాడు రవి. ‘‘నోర్మూయ్... అలా ఒకేసారి తోసేస్తే ఎవరికైనా నొప్పి పుట్టుద్ది...’’ అంది బుంగమూతి పెడుతూ సుమతి. ‘‘మద్యహ్నం... ముగ్గురు నలిపారు... ఇందాకడి నుండి నేను నలుపుతున్నాను... ఇందాక చేతికి నీ పూవ్వు రసం నా చేతని తడిపేసింది... నవ్వే నా బుజ్జిగాడిని పట్టుకున్నావ్... తొందర పడతున్నావని... తొసేసా’’ అంటూ కన్నుకొట్టాడు. ‘‘చాల్లే సరసం... అలా తొసేస్తావని నేను అనుకోలేదు... అదీకాక నీ తోపుడుకి నాకు మంట పుట్టింది అందుకే అరిసా’’ అంది సుమతి సిగ్గుపడుతూ. ‘‘మరి మొదలు పెట్టనా... తొపులాట... లోపల దాని అరుపులు మించిపోవాలి... నీ అరుపులు’’ అంటూ మొల్లగా దెంగడం మొదలుపెట్టాడు. ‘‘హా... హా... అంటూ మోనింగ్ చేస్తూ వాడిని మీదకు లాక్కుని గట్టిగా ముద్దు పెట్టుకుంది. ‘‘అరుపులు రాకుండా... ముద్దులతో కవర్ చేస్తున్నావా..?’’ అన్నాడు కొంటెగా. ‘‘అంత లేదు... నేను ఎంత నొప్పైనా ఓర్చుకుంటాగానీ అలా అరవను’’ అంది సుమతి. ‘‘అప్పుడప్పడైనా అరవాలే నా ముద్దుల వదిన... ఒక్కోళ్ళకి ఒక్కో రకంగా మూడ్ వస్తుంది... చాలామందికి దెంగేదాని అరుపులు మంచి ఉత్సాహాన్ని ఇస్తాయి... ఇంకొంత మందికి బూతులు... మా వదినకి దెంగేప్పుడు బూతులు తిడితే మూడ్ వస్తుంది... మా వదిన్ని దెంగేప్పుడు ఆ లంజా... ఈ లంజా అంటూ తెగదెంగేవాడ్ని... మా వదిన కూడా దెంగరా రంకు మొగుడా... లంజకొడకా అంటూ బూతులు తిడుతూనే దెంగించుకునేది... నువ్విలా సైలెంట్ గా దెంగించు కుంటే ఏం ఎంజాయ్ చేస్తావ్...?’’ అంటూ పోటు స్పీడ్ పెంచడం మొదలు పెట్టాడు. ‘‘ఏమోరా... మిగితా వాళ్ళ సంగతి నాకు తెలీదు కానీ... ఎవరైనా నన్ను లంజ అంటే తట్టుకోలేను... నాకు తెలిసీ ఏ ఆడది లంజ అవ్వాలనో... లంజ అనిపించుకోవాలనో అనుకోదు... ఇంక అరుపులు కేకలు ఎవరైనా హిసిస్తే వస్తాయి తప్ప నీలా రెచ్చిపోయి కుమ్ముతుంటే రావు అంటూ గట్టి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ ఆ... ఆ... అంటూ ములుగుతోంది. ‘‘వస్తాయే... సరైన దెబ్బ పడితే... వాటంతట అవే వస్తాయ్...’’ అంటూ ఇంకా వేగం పెంచి తన పూ లోతులను చేరుకోవాలన్నట్టు గట్టి, గట్టిగా దెంగడం మొదలు పెట్టాడు రవి. వాడి వేగానికి తనలోని తాపం పెరిగి తన కూడా ఎదురొత్తులిస్తూ... వాడి నడుం పట్టుకుని మరింత లోపలకు తోసుకుంటోంది సుమతి. మళ్ళీ పక్క గదిలోంచి కొంత సేపు నిశబ్ధం తరువాత అరుపులు మొదలైయ్యాయి... అంత ఊపులో కూడా ఇద్దరు ఒక్క క్షణం ఆగి ఒకరి మోహం ఒకరు చూసుకుని నవ్వుకుని మళ్ళీ మొదలు పెట్టారు... పక్కగదిలోంచి వస్తున్న అరుపులకు మరింత మూడ్ లోకి వచ్చిన రవి... ఒక చేత్తో సుమతి సళ్ళని పట్టుకుని మరో చేత్తో సుమతి గొంతు నొక్కుతూ... మరిత వేగంగా... మరింత గట్టిగా దెంగడం మొదలు పెట్టాడు... తన పూకులో పడుతున్న దెబ్బలకు పైన వస్తున్న ములుగులు కూడా వాడు గొంతు నొక్కుతుండే సరికి బయటకు రాక... అటు ఇటు మెలికలు తిరిగి ఒక నిమిషం పాటూ ఓర్చుకుంది గానీ... తనకు ఊపరాడక... రవి రెండు నిప్పల్ని గట్టిగా గిచ్చింది... దాంతో నొప్పుట్టిన వాడు సుమతి గొంతుపై నుండి చెయ్యి తీసేసి ‘‘అబ్బా... ఏంటే అలా గిచ్చావ్..?’’ అన్నాడు. వాడు ఒదలగానే గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని ఆయాసపడుతూ సుమతి ‘‘ఏరా ఛంపెద్దామను కున్నావా... ఊపిరాడక కొట్టుకుంటుంటే వదలవే’’ అంది. ‘‘దాని అరుపులకు నాకు బాగా మూడొచ్చి తెలీలేదు వదినా... నువ్వు బాగా ఎంజాయ్ చేస్తున్నావనుకున్నా’’ అంటూ అపేసిన పని మళ్ళీ మొదలు పెడుతూ. ఊపిరాడలేదు గానీ వాడి దెబ్బలు బాగా నచ్చాయి సుమతికి పొద్దున్నుండి మూడ్ లోనే ఉందేమో... రవి గాడి దెబ్బలు తనకు మంచి సుఖాన్ని ఇస్తున్నాయి. ‘‘పర్లేదు గొంతు పట్టుకోరా... కానీ పిసకకు... ఊపిరాడటం లేదు’’ అంది. మళ్ళీ సుమతి గొంతు పట్టుకుని వేగాన్ని పెంచి గట్టి గట్టిగా దెంగడం మొదలు పెట్టాడు రవి. ఆ వేగానికి రవి కొద్ది సేపటిలోనే క్లైమాక్స్ కి వచ్చేసి గబగబా బయటకు తీసీ సుమతి పొట్టమీదే కార్చేసి... పక్కన పడుకున్నాడు. సుమతి కూడా రవి గాడి దెంగుడు బాగా ఎంజాయ్ చేసింది... పొద్దున ముసలోడు దెబ్బేసినా తనివి తీరలేదు సుమతికి... పక్కన పడుకున్న వాడి మడ్డని తన చేత్తోపట్టుకుని మెల్లగా ఆడిస్తూ తను కూడా కళ్ళు మూసుకుని అప్పటిదాకా జరిగిన దాడిని తనివితీరా ఎంజాయ్ చేస్తోంది సుమతి. ‘‘కొంచెం రెస్టీయ్ మళ్ళీ ఇంకో రౌండేసుకుందాం... అంటూ కన్నుగొట్టాడు’’ రవి. ‘‘అదేం లేదురా... బాగా సుఖపెట్టిందని... మర్ధనా చేస్తున్నా’’ అంది సుమతి. ‘‘అవునా...? మరి నేనేం చేయాలి...!’’ అంటూ లేచి సుమతి కాళ్ళ మద్య చేరి సుమతి పూకుని నోటిలోకి లాక్కుంటూ... గట్టిగా చీకటం మొదలు పెట్టాడు. ‘‘ఓరే... ముందు చేయల్సినవి వెనక చేయాల్సినవి ముందు చేస్తావేరా...? లే... ఆకలేస్తుంది’’ అంది సుమతి. ‘‘సరే... లే... ఇలాగే భోజనం చేసి మళ్ళీ మొదలు పెడదాం’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఛీ... నేను దిశమొలతో తిరగలేదు... చీర ఒక్కటన్నా కట్టుకుంటా... కావాలంటే నువ్వు తిరుగు’’ అంటూ లేచి తన చీరతోనే పట్టిన చెమటలు తుడుచుకుని చీర కొట్టుకుంటోంది. ‘‘నువ్వు దాచుకుంటే నేను వేలాడేసుకుని తిరగాలా’’ అంటూ తను కూడా అండర్ వేర్ వేసుకుని పక... పకా... నవ్వాడు రవి. ఎందుకు నవ్వుతున్నాడో అర్దం కాని సుమతి ఏంటి అన్నట్టు కళ్ళెగరేసింది... ‘‘మనతో పాటూ వాళ్ళ షాట్ కూడా పూర్తయినట్టుంది... పిల్ల కేకలు ఆగిపోయాయి’’ అన్నాడు కన్నుకొడుతూ... ‘‘ఛీ... పోరా’’ అంటూ ఇద్దరికీ ప్లేట్లలో మిగిలిన బిర్యాని మెతుకులు పోగేసి పెట్టి అడుగు పొడుగునున్న కూర, పులుసు వేసి ఒకరెదురా ఒకరు కూర్చుని తింటూ కబుర్లు మొదలు పెట్టారిద్దరూ.

‘‘నువ్వు ఎంత చెప్పినా... నాకు మాత్రం ఆ పిల్లని ఇబ్బంది పెట్టాడనే కాకు అనుమానం’’ అంది సుమతి గదిలో కేకల గురించి టాపిక్ తీస్తూ. ‘‘ఏముంది వదినా... ఆడు వెళ్ళగానే లోపలకి వెళ్ళి చూస్తే తెలుస్తుంది, వాడు నిజంగానే ఇబ్బంది పెట్టినా మనమేం చెయ్యగలం చెప్పు...!’’ అన్నాడు. ‘‘నువ్వు చెప్పిందీ నిజమేలే... ఇప్పటికే నాకు సంబంధంలేని విషయంలో దూరి నా తల మీదకు తెచ్చుకున్నా’’ అంది సుమతి. ‘‘మరి నీకెందుకొదినా అంత ఆత్రం’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఏమీలేదురా... చిన్నప్పుడే పెళ్ళై పోయి ఏడాదికే మొగుడొదిలేసి... రోడ్డున పడ్డ బతుకు నాది... అందుకని నా కళ్ళ ముందు ఎవరైన వయస్సులో ఉన్న వాళ్ళు ఇబ్బంది పడితే మనస్సూరుకోదు’’ అంది సుమతి. ‘‘వయస్సులో ఉన్నోళ్ళంటే జాలి మరి వయస్సులో లేనోలైతే...?’’ అనుమానం వచ్చినట్టు అడిగాడు రవి. ‘‘వయస్సులో లేనోలైతే... జీవితంలో చాలా అనుభవించేసి ఉంటారు... వాళ్ళకి ఏది తప్పో... ఏది ఒప్పో తెలుసుకునే అనుభవం ఉంటుంది... తప్పుడు నిర్ణయాలు తీసుకుని నాలాగా బలి కాకుండా ఉంటారు’’ అంది సుమతి. ‘‘వదినా...? నిన్ను ఇప్పటిదాకా ఎంతమంది దెంగుంటారు...?’’ అన్నాడు రవి. ‘‘చలామంది... దొరికిన నోడు దొరికినట్టు నన్ను వాడుకుని వాళ్ళ అవసరం తీరగానే మళ్ళీ రోడ్డున పడేస్తారు... చచ్చినోళ్ళు’’ అంది సుమతి మిటకరిస్తూ. ‘‘ఓ పది-పదిహేను మంది..?’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఇంకా ఎక్కువే’’ అంది సుమతి. ‘‘ఓ యాబై మంది...?’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఛ... అంత మంది కాదు గానీ... ఓ ముప్పైమంది ఉండొచ్చు’’ కొంచెం గర్వం కొంచెం సిగ్గు కలగలిపి చెప్పింది సుమతి. ‘‘మరి ఎప్పుడూ ఎవరి దగ్గరా నీకు సుఖం దొరకలేదా...?’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఆడది సుఖపడక పోవడం అంటూ ఏమీ ఉండదురా... మనస్సులో కోరిక మగాడిలో సత్తువ ఉంటే ఏ ఆడదైనా ఏ వయస్సులో ఉన్నా సుఖపడుతుంది.’’ అంది సుమతి. ‘‘అంటే... నా ఉద్దశ్యం నిన్ను అరించే రేంజ్లో ఎవరూ దెంగలేదా...!? అని’’ అన్నాడు రవి. ‘నేను ఈ ఊరు రాకముందు నా మొగుడు కాకుండా మరో నలుగురు నన్ను మటలతోనో... ఆశ చూపెట్టో ఆవేశం తీర్చుకున్నారు... ఈ అయ్యగారికి దొరికిపోయాక ఆయన వాడుకున్నది కాక కలెకటేరు బంట్రోతు దగ్గర నుండి ఆయన వెనక తిరిగే సత్తిగాడి దాకా బోలెడు మందితో భయపెట్టి పొడుకోబెట్టాడు... ఎవడు చేసినా... నేనూ కొంత సుఖపడతాను... మనస్సు బాగోనప్పడు...వాళ్ళ దగ్గర పంగచాపి పడుకుంటా వాడిపని వాడు చేసుకుని పోతాడు’’ అంది సుమతి. ‘‘అంటే ఎప్పుడూ నిన్ను అరిపించేవాడు దొరకలేదన్న మాట...!’’ అన్నాడు రవి. ‘‘చెప్పాగదరా సుఖపడినప్పడు ఆయసం వస్తుంది... మూలుగుతాను అంతే తప్ప అమ్మ... అయ్యా అంటూ అరవను... నువ్వంటే గుర్తొచ్చింది రంగా అయ్యగోరు ఓసారి ఓ నల్ల దున్నపోతు దగ్గరకు పంపించారు... వాడు మాత్రం ఒళ్ళంతా కందిపోయేలా పిసికేసి... గాట్లుపడేలా కొరికేసి విచ్చల విడిగా దెంగాడు... నేను ఆ రోజు మాత్రం వాడి చేతిలో పడి గోలగోలగా ఏడ్చాను’’ అంది. ‘‘అవును... వదినా... నీకు చిన్న వయస్సులోనే పెళ్ళై పోయింది కదా...! నీ ఫస్ట్ నైట్ ఎలా జరిగిందేంటి...? ఫస్ట్ టైమ్ కూడా నువ్వు అరవలేదా...?’’ అన్నాడు. ‘‘లేదురా... నేను అప్పడు చిన్నపిల్లని మొదటిరాత్రి నామొగుడు నెప్పెడుతుందని ఏడుస్తున్నా వినిపించుకోకుండా కొబ్బరినూనె రాసుకుని మరీ తోసేశాడు... దెబ్బకి భయమేసి నన్ను పంపిచేయమని ఏడిస్తే... తరువాతి రోజు నుండీ నాకి... చీకి... సుఖపెట్టి దెండేవాడు’’ అంది సుమతి. ‘‘పోనీ ఆ తరువాత ఎప్పుడైనా సుఖం, నొప్పి కలిసి ఎవ్వడూ చేయలేదా...?’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఈ రంగారావే... నా పూకుదెంగి దెంగి తరువాత నన్ను వెనక కూడా చేశాడు ఆ రోజు మాత్రం మళ్ళీ బాగా నొప్పి పుట్టి ఏడ్చా కానీ తరువాత బాగానే అనిపించింది’’ అంది సుమతి. ‘‘అంటే నీకు గుద్దకి కన్నెరికం చేశాడన్న మాట’’ అన్నాడు కొంటెగా, ‘‘మరి తరువాత ఎవరూ నీ గుద్ద దెంగలేదా...?’’ అడిగాడు రవి. ‘‘లేదురా... నాకు ఇష్టం ఉండదు... ఆ రోజు కూడా ఆయన బలవంతంగా చేశాడు చిరిగిపోయి రక్తం కూడా కారింది తరువాత నాలుగు రోజులు ఎంత ఇబ్బంది పడ్డానో తెలుసా...?’’ అంది సుమతి. ‘‘ముందు నీ మొగుడు... తరువాత రంగారావు తప్ప నిన్ను ఇంకెవ్వడు అరిపంచ లేక పోయాడన్న మాట’’ అన్నాడు రవి. ‘‘ఉరే అయి అరుపులు కాదురా... అదేదో అంటారు ఏంటీది... ఆర్తనాదాలు, అయినా నువ్వేంటి పిచ్చిపట్టినట్టు అరుపులు, కేకలు అంటూ అదే పట్టకుని కూర్చున్నావ్?’’ అంది సుమతి. ‘‘పక్కనుంచి దాని అరుపులు కేకలు వింటుంటే బలే ముడొచ్చేసింది వదినా... అదే కాదు నా వదిన కూడా అలానే తెగ బూతులు తిడుతూ... గట్టి గట్టిగా అరిచేది, నువ్వలా చేయను అంటుంటే నాకు కొంచెం ఆశ్చర్యంగా ఉంది’’ క్లారిటీ ఇస్తున్నట్టు చెప్పాడు రవి. ‘‘వెళ్ళి దానినే అడుగు... ఎందు అలా అరిసిందో... తెలిశాక నువ్వు కూడా అరిపిద్దూ గానీ’’ అంది నవ్వుతూ సుమతి. ‘‘కనక్కుంటా... కనుక్కుని రేపు నిన్ను అరిపిస్తా’’ అన్నాడు రవి. ‘‘చంపేత్తా చచ్చినోడా... వెళ్ళి అడుగు... వాడు కొరికాడనో... గిల్లాడనో చెబుతుంది... వచ్చి నాదగ్గర అలానే చేశావో... ఛఛ్చవే...’’ అంది లేని కోపం ప్రదర్శిస్తూ. ‘‘ఛ... ఛ... అలా అని చెప్పిందో నేను కూడా అరుపులు, కేకల గోల మానేసి... నీలాగా సుఖపెట్టి, సుఖపడే పనిలోనే ఉంటా...’’ అన్నాడు రవి. వాళ్ళిద్దరూ ఇందాకటి నుండి వయస్సు మరచి, సిగ్గు విడిచి విచ్చల విడిగా మాట్లాడుకుంటోంది గుర్తొచ్చి ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

రవి ఫోన్ మోగింది... సత్తి అని తెలిసి వెంటనే ఫోన్ ఎత్తాడు...
సత్తి: ఏరా... ఏం చేస్తున్నావ్?
రవి: ఇప్పుడే అన్ని పనులు చేసేసి నేను, సుమతి భోజనం చేస్తున్నాం.
సత్తి: తినగానే, నువ్వు ఆ ముగ్గురమ్మాయలనీ తీసుకుని కారు వస్తుంది ఎక్కించుకుని మెయిన్ రోడ్డులో కాకుండా మన బిల్డింగ్ వెనకాల చెరువు కట్ట దారిలోంచి వాళ్ళని ఊరి బయట హైదరాబాద్ హైవే ఎక్కించి అక్కడ నువ్వు దిగి ఏదోటి పట్టుకుని మళ్ళీ రంగా అన్న ఇంటికి వెళ్ళి అక్కడ ఉండు. అర్జెంట్గా బిల్డింగ్ ఖాళీ చేసేయండి అక్కడ ఎవ్వరూ... ఉండొద్దు... అన్నాడు ఏదో కంగారు పడుతూ.
రవి: మరి సుమతి? నువ్వు తీసుకొచ్చిన పిల్ల?
సత్తి: మర్చిపోయా... అర్ధగంటలో ఆటో ఒకటి పంపిస్తా... ఆ పిల్లని, సుమతిని ఆ ఆటో ఎక్కి ఆ పిల్లని వాళ్ళ ఇంటి దగ్గర దింపేసి సుమతిని ఇంటికెళ్ళమను... అన్నీ సర్ధేయండి ఆ బిల్డింగ్ లో ఎవరూ ఉన్నట్టు తెలీకూడదు... ముందు అబ్బాయిగారు వాళ్ళు వెళ్ళిపోతారు... నువ్వు గదులు సర్దేసి ఆ పిల్లల్ని తసుకుని వెళ్ళు... సుమతిని మిగిలిన పనులు పూర్తి చేసుకుని... ఆ పిల్లని తీసుకుని వెళ్ళిపోమ్మను... ఒక గంటలో మొత్తం ఖాళీ అయిపోవాలి. అర్ధమైందా... తేడా వస్తే తోలితీసేస్తా అన్నాడు గర్జిస్తూ.
రవి: సరే... అన్నా... నేను చూసుకుటా... ఇంతకీ ఏమైంది?
సత్తి: ఆ ఎం.ఎల్.ఏ కొడుకు, వాడి ప్రెండ్స్ ఇక్కడున్నాడని ఎవరికో తెలిసిపోయిందట, మీడియా వాళ్ళు సిటీ నుండి గెస్ట్ హౌస్ మీదకి దాడికి బయలుదేరుతున్నారని తెలిసింది, వాళ్ళు రావడానికి ఓ గంట-గంటన్నర పడుతుంది... ఈలోగా మొత్తం ఖాళీ చేసేయండి... ఎళ్ళుండ పొద్దునే రంగా అన్న వచ్చేత్తాడు... ఏమీ తేడా రాకుండా చూసుకోమని చెప్పాడు.
రవి: సరే అన్నా నేను టచ్ లోనే ఉంటా.

ఫోన్ పెట్టేసి... వదినా అర్జెంట్ గా అన్నీ సర్దేయ్... మనం అర్జెంట్గా బిల్డింగ్ ఖాళీ చేయాలి అన్నాడు. ‘‘ఏమైంది?’’ అడిగింది సుమతి. విషయం అంతా చెప్పి గబగబా బట్టలు వేసుకుని బయటకు వెళ్ళాడు రవి. సుమతి కూడా చక చకా అన్నీ కడగి సర్ధేపనిలో పడింది. రవి హాల్లోకి వెళ్ళగానే శరత్ ఒంటిమీద ఒక్క అండర్ వేర్ మాత్రమే వేసుకుని పైన గదుల్లో ఉన్న ప్రెండ్స్ తలుపులు బద్దలు గొడుతున్నట్టు ‘‘నా కొడకల్లారా బయటకు రండి’’ అంటూ గట్టి, గట్టిగా అరుస్తున్నాడు... ఒక్కోళ్ళూ బయటకు వచ్చారు... ‘‘ఏమైందిబే కొంపలు మునుగినట్టు’’ అంటూ శరత్ బాబు మీద చికాకు పడ్డారు... ‘‘నీ అయ్య... పార్టీ... పార్టీ అని దెంగారు... తీరా పార్టీ ఎరేంజ్ చేస్తే... ఫిగర్ తో ఫోటోలు తీసుకుని వాట్సాప్లో పెడతారుబే... మీడియా వాళ్ళు వాసన పట్టి ఇక్కడికి వస్తున్నారు... మా అయ్య నన్ను ఫోన్లో ఏసుకున్నాడు... పదండి ముందు అర్జెంట్గా ఇక్కడ నుండి భయటపడాలి’’ అని అరిచాడు వాళ్ళ మీద. వాళ్ళు కూడా కంగారు కంగారుగా బట్టలు తీసుకుని హల్లో మాట్లాడుకుంటూ సర్ధుకోవడం మొదలు పెట్టారు. ‘‘ఏరా... నాకొడకా నువ్వేనా...?’’ అడిగాడు వాళ్ళలో ఇంకొకడిని, ‘‘నేనేరా... కానీ... నా వాట్సప్ మెసెజ్ను బట్టి మనమెక్కడున్నామో వాళ్ళకెలా తెలిసింది? అయినా ఇది నా నెంబరని ఎలా తెలుసుకున్నారు?’’ అడి అనుమానాల్సి వరుసగా మొదలు పెట్టాడు. ‘‘అనుకున్నారా నువ్వే అని... బుర్రతక్కువ నాకొడకా... నీకు తెలుసుకదా... శరత్ గాడు టార్గెట్ లో ఉన్నాడని అందుకేగా... హైదరాబాద్ వెళ్ళకుండా ఇక్కడకు వచ్చింది? వాడితో పాటూ మన ఫోన్లు, మన ప్రెండ్స్ పోన్లు కూడా నిఘా పెట్టుంటారు... నువ్వు మెసేజ్ పెట్టగానే ట్రేస్ చేసి ఉంటారు... ఆనా కొడుకలకి పనా పాటా... టార్గెట్ ఫిక్స్ అయితే ఏమైనా చేస్తారు, బేవార్సు నాకొడకా... అడ్డంగా ఇరికించావు అంటూ మిగిలిన ఇద్దరూ వాడిని ఇష్టమొచ్చి తిడుతున్నారు. ‘‘ఓరే గదిలోకి వెళ్ళి ఓ బ్యాగుంటది తీసకురా’’ అన్నాడు శరత్. గదిలోకి వెళ్ళిన రవి ఎదురుగా సళ్ళ దాకా దుప్పటి కప్పు కుని రవిని చూసి సిగ్గు పడుతూ నవ్వుతున్న ఆ పిల్లని చూసి మనస్సులో ‘వదినేమో... దీనిని హింసిస్తున్నాడంది.... ఇదేమో... సిగ్గు పడుతూ... నవ్వుతోంది...?’ సరేలే ఇప్పుడు కాదు అనుకుని గబగబా గదిలో బ్యాగ్ కోసం వెతికి బ్యాగ్ తీసుకుని బయటకు వెళ్ళాడు. రవి చేతిలో బ్యాగ్ తీసుకుని రెండు  500 కట్టలు రవి మీదకు విసిరి మొత్తం చూసుకో... అని తన గది తలుపు దగ్గరకు వెళ్ళి ఓ రెండొందల కట్ట లోపల ఉన్న పిల్ల మీదకు విసిరి ‘‘డార్లింగ్... బై... మళ్ళీ కలుద్దాం అంటూ కన్ను కొట్టి’’ వచ్చి... పదండి... పందండి 5 నిమిషాలలో కార్లు వస్తాయ్ అన్నాడు. ‘‘ఓరే శరత్ ఈనాకొడుకే... పిక్స్ పెట్టింది’’ అన్నాడు ఒకడు, ‘‘నాలుగు పీకు... మంచి ఎంజాయ్ మెంట్ ని నాశనం చేశాడు అన్నాడు మరోకడు. ‘‘పదండి బే... ఇది వాదులాడుకునే టైం కాదు... ముందు మనం ఊరు దాటాలి... ఫోన్లు ఆఫ్ చేశారా...?’’ అన్నాడు. ‘‘మేము పొద్దున్నే చేశాం.... ఈ నా కొడుకు ఇందాకా పిక్స్ కోసం నెట్ ఆన్ చేసుంటాడు’’ అన్నాడు ఒకడు. ‘‘ఏరా ఫోటోలో దానితో సెల్ఫీ దిగావా? నీ మోహం కూడా ఉందా?’’ అడిగాడు శరత్. ‘‘లేదు మావ... దాని ఎక్స్ ప్రెషన్స్ నచ్చి దాని పూకులో మడ్డపెట్టిన ఫోటో.. దాని ఫేస్ తీసి... ‘హావింగ్ ఏ హాట్... హాట్ డే... అని పెట్టా’ అంతే’’ అన్నాడు. ‘‘అంటే... వాట్సప్ స్టటస్లో పెట్టావా... నా కొడక పద కారులో నీ గుద్దంతా పగల దెంగుతా’’ అన్నాడు ఇంకొకడు. ‘‘ముందు డిలీట్ చేసి ఫోన్ ఆఫ్ చేయ్యి, ఫోన్ పోయిందని పాత డేట్లో కంప్లేయింట్ పెడదాం... నీ ఫేస్ లేదంటున్నావుగా... మేనేజ్ చెయ్యోచ్చు’’ అన్నాడు శరత్. ఇంతలో కారు హారన్ వినపడడం వాళ్ళు కొట్టుకుంటూ... తిట్టుకుంటూ వెళ్ళిపోవడం మొత్తం జరిగిపోయాయి.

రవిగారు ఒక రూమ్ లోకి వెళ్ళి ఎదురుగా ఒంటి మీద నూలుపోగు లేకుండా పంగ చాపి పిచ్చ చూపులు చూస్తున్న పిల్లని ‘‘ఇంక ప్రోగాం అయిపోయింది... వెళ్ళి మీ ప్రెండ్స్ ని కూడా రడీ అవమను’’ అన్నాడు. ఆ పిల్లకు తెలుగు రాదు పిచ్చి చూపులు చూస్తోంది... అమ్మదీనెమ్మ దీనికి తెలుగు రాదనుకుంటా అనుకుని వాడికి వచ్చి రాని హిందీ, ఇంగ్లీష్ కలిపి ... ‘‘ప్రోగ్రాం కాన్సిల్... మీడియా అతా... అర్జెంట్ గా జంప్ హోనా... గో... ప్రెండ్స్... అర్జెంట్ రడీ... కార్ కమింగ్ 10 నిమిట్స్’’ అన్నాడు. వాడి బాష పూర్తిగా అర్ధం కాకపోయిన వాడి కంగారు... వాడి ముక్కల్లో అర్ధాన్ని గ్రహించిన అమ్మాయి గబ గబా లేచి, వాడి చూపుల కత్తుల్లా తన శరీరాన్ని తాకుతుంటే దుప్పటి అడ్డంగా పెట్టుకుంటూ... ‘‘యూ... గో అవుట్... ఐ నీడ్ టు డ్రస్ అంది’’ దాని మాటల్లో విషయాన్ని గ్రహించిన రవి... ‘‘నో... యు... గో... ప్రెండ్ రూమ్... ఐ క్లీన్... అర్జెంట్’’ అన్నాడు. వాడి మాటలు అర్ధ చేసుకున్న అమ్మాయి వెంటనే అదే దుప్పటిని చుట్టుకుని తన బట్టలు తీసుకుని పక్క రూమ్ లోకి పోయింది. ‘‘లంజ ముందు అన్నీ చూపించేసి... యు... గో... డ్రస్ చేంజ్ అంట, టైం ఉండుంటే... ఓ రౌండేసుకునే పని’’ అని తిట్టుకుంటూ చక చకా గదులు సర్ధే పనిలో పడ్డాడు. వాడు ఓ గది సర్ది మరో గదిలోకి వెళ్ళేలోపు సుమతి కూడా చక... చకా పనులు చేసేసి రవిగాడికి సాయం చేద్దామని వచ్చింది. ముగ్గురమ్మాయలు అప్పటికే రెడీ అయ్యి హాల్లో కూర్చుని వారిలో వారే ఏదో గుసగుసలాడు కుంటున్నారు. మరి ‘‘ఆ పిల్ల కూడా రెడీ అయ్యిందా...?’’ అడిగింది సుమతి. ‘‘లేదొదినా... అదేం చేస్తోందో... నువ్వేమో... దాన్ని హింసిస్తున్నాడన్నావ్ అదేమో నేను చూసినప్పుడు సిగ్గుపడుతూ నవ్వుతోంది...’ అన్నాడు. ‘‘ అవునా...! మరి అడగక పోయావా? ఎందుకు అరిసిందో?’’ అంది సుమతి. ‘‘టైం లేదు లేకపోతే అడిగేవాడినే... నువ్వు పోయి దానిని అడుగు... దాని సంగతి నువ్వే చూసుకో నేను ఈ రెండు గదులు సర్దేస్తా...’ అన్నాడు రవి. ‘‘సర్లే నేను ఈ గది చూసుకుని వెళ్తా నువ్వు పక్క గది చూసుకో’’ అంది సుమతి... వాడు వెళ్తూ ‘‘నిన్ను ఇంకో రౌండేసుకుందామంటే మిస్ అయ్యిపోయింది వదినా’’ అంటూ తన దగ్గరకు వచ్చి తనను వాటేసుకుంటూ గోముగా అన్నాడు. ‘‘మరి మొదలు పెడదామా...!’’ అంది కొంటెగా కన్ను గొడుతూ... ‘‘అమ్మో ముందు పనులు చేయాలి... లేపోతే గొడవలైపోతాయి’’ అన్నాడు. ‘‘మరి లేకపోతే ఇంత అర్జెంట్ గా పరిగెట్టాలంటూ... ఈ టైంలో రౌండ్ లు గురించి మాట్లాడతావా...? ఈ రోజు కాకపోతే... రేపు వేసుకుందాం గానీ ముందు పనులు కానీ’’ అంది. ‘‘అయితే రేపు గ్యారంటీ యేనా...?’’ అన్నాడు. ‘‘అది నీ మీదే ఉంది... అన్న మాట నిలబెట్టుకుని నాకు ఫోన్ చెయ్యి’’ అంది సుమతి. ‘‘ఓ... నాది గ్యారంటీ, సరే అసలే టైంలేదు...’’ అంటూ చక చక పక్క రూమ్ లోకి పరుగులు తీశాడు. ఇద్దరూ రూమ్ లు సర్ధి బయటకు రావడం మరో కారు హారన్ వినబడడం ఒకేసారి జరిగాయి... కింద ఉన్న అమ్మాయిలు రవిగాడి ఒంక దీనంగా చూస్తూ ‘‘మనీ అన్నట్టు చేతితో సైగలు చేశారు... వాడి చేతిలో ఒక రెండు కట్టల్లో ఓ కట్టలో చేతికందిన కొన్ని నోట్లు తీసుకుని మిగిలినవి ఊపుకుంటూ వెళ్ళి వాళ్ళ కిచ్చి... ‘‘చలో.. చలో’’ అంటూ వెనక్కుతిరిగి... ‘‘వదినా ఆటో రాగానే మీరు కూడా వెళ్ళిపోండి’’ అంటూ వాళ్ళను తీసుకుని బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.

ఇదేం చేస్తుందో అనుకుంటూ కింద గదిలోకి వెళ్ళిన సుమతి షాకైంది... ఒంటికి నూలుపోగు కూడా లేకుండా... మంచం మీద కూర్చుని డబ్బులు సర్ధుకుంటూ లెక్కలు వేసుకుంటున్న ఆ పిల్లని చూసి నవ్వుకుని, ‘ఇప్పటిదాకా కొంపలు కాలినట్టు అరుపులు, కేకలు... ఇప్పడేమో చక్కగా, వయ్యారంగా కూర్చుని డబ్బులేరు కుంటోంది బజారు లంజలాగా...!’ అనుకుని తన పక్కన కూర్చొని నవ్వింది... తను కూడా సుమతిని చూసి నవ్వింది.


వాళ్ళ మధ్య సంభాషణ మరియు మిగిలిన విషయాలు తరువాతి భాగంలో...
నోట్: నెక్ట్ ఎపిసోడ్ బుధవారంలోపు పెడతాను.