[kamappithan]

நம் கதையின் நாயகி அனுக்ரஹா.. அக்மார்க் குடும்ப பெண். ஒரு டிகிரி முடித்திருக்கிறாள். தற்போது 45 வயதாகிறது. அனுக்ரஹாவைப் பார்ப்பவர்கள் அவளை சேட்டு வீட்டு என்று தான் நினைப்பார்கள். அவளுடைய தோலின் மினுமினுப்பும், அவள் உடை அணியும் விதமும் அப்படித் தான் நினைக்கத் தோன்றும்.


அனுக்ரஹா இந்த நவீன யுகத்திற்கு ஏற்றார் போல சிந்திப்பவள்.. மற்றவர்கள் பார்வைக்கு அழகாக தெரியவேண்டும். நாகரீகமாக இருக்க வேண்டும். வட இந்தியப் பெண்களைப் போல ( சேட்டு வீட்டு பெண் போல) சேலையும் பிளவும் உடுத்துவாள். 


பிளவுசுக்கும் பாவாடைக்கும் இடையில் பெரிய இடைவெளி இருக்கும். அவளின் தொப்புளுக்கு கீழே மூன்று இன்ஞ் இறக்கி தான் சேலை அணிவாள். அவளின் திறந்த முதுகை பிளவுஸில் தாராளமாக பார்க்க முடியும்.. கொழுந்த கொங்கைகளின் பிளவு முன்பகுதியில் சற்று எட்டிப்பார்க்கும்.


அவளின் நீள்வட்ட குழைவான தொப்புள் குழிக்கு அருகிலும், இடது பக்க மாங்கனியின் மீதும் திருஷ்டி வைத்ததைப் போல மச்சம் அமைந்திருக்கும். இதைத் தவிர இவளின் அந்தரங்க பாகங்களிலும் திருஷ்டி படக் கூடாது என்பது போல மச்சங்கள் அமைந்திருக்கும்..


தன்னுடைய கூந்தலை அடர்த்தியாகவும், நீளமாகவும், கருமையாகவும் பராமரித்து வருகிறாள்.. உடலை பராமரித்தலும், கட்டுக்கோப்பாக வைப்பதிலும் கவனமாக இருப்பாள். வீட்டிலிருந்தாலும் சரி, வெளியே சென்றாலும் சரி , அழகு தேவதையாக தான் வலம் வருவாள்..


அவள் அணியும் மூக்கு வளையமும், காதில் ஜிமிக்கியும் பார்க்கும் இளம்பெண்கள் கூட இவளருகில்  அழகு குறைவாகத் தான் தெரிவார்கள்..  இவளுக்கு தெய்வ பக்தியும், குடும்ப உறுப்பினர்கள் மேல் அன்பும் அக்கறையும் மிக அதிகம். 

அனுக்ரஹாவின் கணவர் ரகுராமன்.. காதலித்து தான் இருவரும் திருமணம் செய்து கொண்டனர். ரகுராமன் தனது காதல் மனைவியின் மீது அளவுகடந்த அன்பும் பாசமும் வைத்திருக்கிறார். இன்றளவும் மாதம் இருமுறையாவது இவர்கள் கலவியில் ஈடுபடாமல் இருக்க மாட்டார்கள்.


பெரியவர்கள் சில வார்த்தைகளை திருமணமான பெண்களுக்காக சொல்லியிருக்கிறார்கள். கணவனின் மீது அக்கறை செலுத்துவதில் தாயாக இருக்க வேண்டும். கஷ்டங்களையும் சந்தோசங்களையும் பகிர்ந்து கொள்வதில் நல்ல நண்பனாக இருக்க வேண்டும். படுக்கை அறையில் ஒரு தாசியைப் போல் இருக்க வேண்டும்.. அதாவது வெட்கத்தை விட்டு தன் கணவனுக்கு அனைத்து இன்பத்தையும் வாரி வழங்க வேண்டும்.. அனுக்ரஹா தன் கணவனுக்கு அனைத்தை இன்பத்தையும் வாரி வழங்கியிருக்கிறாள்.. 


ரகுராமன் ஒரு சிவில் இன்ஜினியர்.. ஓரளவுக்கு வசதியான குடும்பம். தன் மனைவியின் வார்த்தை 75% ஆதரித்து பேசுவார்.. மீதம் இருக்கும் 25% முரண்டு பிடிப்பார்.. ஆனால் அதையும் அனுக்ரஹா சரிக்கட்டி விடுவாள் வசியக்காரி...


அடுத்து இவர்களின் அன்பின் அடையாளம். இவர்களின் வாரிசு.. விஷ்வா.. கல்லூரி படிப்பை முடித்து சில நாட்களே ஆகிறது. அம்மா செல்லம்.. அம்மா தான் இவனுடைய சிறந்த நண்பன். அந்த அளவிற்கு நண்பர்களைப் போல பழகுவார்கள்.. 


கல்லூரியில் இவனுக்கு காதல் அனுபவங்கள் பெரிதாக எதுவும் இல்லை.. நண்பர்களோடு சேர்ந்து பெண்களை ரசிப்பதோடு சரி.. தவறாக நடந்தது இல்லை..  சின்ன வயது பிரசாந்த் போல இருப்பான்.. அம்மாவின் அழகில் பிறந்தவன் ஆயிற்றே..

[kamappithan]

அன்று வழக்கம் போல் வேலைக்குச் சென்று தன்னுடைய பணியை கவனித்துக் கொண்டிருந்தார்.. புதியதாக ஒரு ஷாப்பிங் காம்ப்ளக்ஸ் கட்டுமானப் பணி நடந்து கொண்டிருந்தது.. கட்டிடம் மூன்று அடுக்குகளை தாண்டி உயரே எழுப்பும் வேலை நடந்து கொண்டிருந்தது..


ரகுராமன் கீழே நின்று தனது வேலையை கவனித்துக் கொண்டிருந்த போது மேல் தளத்தில் இருந்து பெரிய மரப்பலகை சரிந்து கீழே விழ, அது சரியாக ரகுராமன் தலையில் விழுந்தது.. ஹெல்மெட் அணிந்து நின்றதால் நேரடியாக தலையில் அடி விழாமல் தப்பித்தார்..


பலகை விழுந்ததும் கீழே விழுந்தவரை அனைவரும் ஓடி வந்து தூக்கினார்கள்.. சிறிது நேரம் ஓய்வு எடுத்துவிட்டு மறுபடியும் வேலையில் இறங்கிவிட்டார்.. மற்றவர்கள் கிளம்ப சொல்லியும் கிளம்பாமல் அவருடைய வேலை முடியும் நேரத்தில் தான் வீட்டுக்கு கிளம்பினார்..


வீட்டுக்கு சென்றதும் அனுக்ரஹாவிடம் நடந்ததை கூறினார்..


"என்னங்க சொல்றீங்க.. அச்சச்சோ.. என்ன ஆச்சு.. ஹாஸ்பிட்டல் போனீங்களா.. ஏன் அப்பவே போன் பண்ணல.. ரத்தம் நிறைய வந்துச்சா.. ஏன் இப்படி அலட்சியமா இருக்கிங்க.. கவனமா இருக்க மாட்டிங்களா.. ஏன் அப்பவே வீட்டுக்கு வரல... "

அனுக்ரஹா தன் கணவருக்கு இப்படி நடந்த விசயத்தை கேட்டதும் பதட்டத்தில் கேள்விக்கு மேல் கேள்விகளை அடுக்கிக் கொண்டே பதறினாள்..


"இரு .. இரு...ஏன் இப்படி பதருற.. எனக்கு ஒண்ணும் இல்ல.. அமைதியா இரு... எனக்கு பெரிய அடி பட்டுருந்தா நானே கிளம்பி வந்துருப்பேன்.."


"அதுக்குனு வேலை முடியுற வரைக்கும் இருந்துட்டு தான் வருவீங்களா.. இந்த காலத்துலயும் ஏன் இப்படி இருக்கீங்க.. பலகைக்கு பதிலா வேற எதாவது விழுந்துருந்தா என்ன பண்ண முடியும்.."


"போய் சேர வேண்டியது தான்.."


"வாயை மூடுங்க.. என்ன பேச்சு பேசுறீங்க.."

"ஓகே.. ஓகே.. தெரியாம சொல்லிட்டேன்.. கன்ஸ்ட்ரக்ஸன் வேலைனா இப்படி தான்.. நிறைய பேருக்கு அடிபட்டுருக்கு.. சிலருக்கு உயிரே போயிருக்கு.."


"நீங்க எதுவும் சொல்ல வேணாம்.. ஹாஸ்பிட்டல் போயிட்டு வந்துரலாம் வாங்க.."


"எனக்கு ஒண்ணும் இல்ல அனு.. நல்லா தூங்குனா போதும்.. நான் போயிட்டு ஃபிரஸ் ஆயிட்டு வரேன்.. "


அதுக்கு அப்புறம் அன்னைக்கு பொழுது போயிருச்சு.. அடுத்த நாள் அனு பக்கத்து வீட்டு லேடி கூட நடந்த விசயத்தை சொன்னாள்..


"என்ன அனு சொல்ற.. தலையிலேயே விழுந்துருச்சா.. "


"ஆமாக்கா.. நல்ல வேலை எந்த சாமி புண்ணியமோ ஒண்ணும் ஆகல.."


"ஆமா இது மாதிரி முன்னாடி வேற ஏதாவது விபத்து நடந்திருக்கா.. "


"ஆமாக்கா.. அவருக்கு இதுக்கு ஒரு ஆக்சிடண்ட் நடந்து அதுல சின்ன காயத்தோட தப்பிச்சாரு.‌."


"எனக்கு என்னமோ சரியா படல..‌நீ எதுக்கும் ஒரு ஜோசியரை போயி பாத்துட்டு வந்துரு.. "


"அப்படியா"


"ஆமா.. ஒவ்வொரு தடவையும் ஏதோ ஆபத்து வந்துருக்கு.. அதுல இருந்து தப்பிச்சுருக்காரு.. நீ ஜோசியரை பாக்குறது தான் நல்லது..."

"சரிக்கா.. இன்னைக்கு அவரு வரட்டும்.. இதைப் பத்தி பேசுறேன்.."



அன்னைக்கு வேலை முடிஞ்சு ரகுராமன் வந்ததும் அவருகிட்ட‌ இதைப் பத்தி சொன்னதும் அவர் இதுக்கு சம்மதிக்கலை..


"இதுக்கெல்லாம் ஜோசியர்கிட்ட போவாங்களா.. ஏன் மனசை போட்டு கொழப்பிக்கிற.."


"ஒரு தடவை என் கூட ஜோசியரை பாக்க வர்றதுல உங்களுக்கு என்ன கஷ்டம்.. ஒழுங்கா என்கூட வாங்க.. "


அதுக்கு மேல ரகுராமன் வாதம் பண்ணல.. அனு ஒரு முடிவு எடுத்தா எடுத்தது தான்.. அதுல இருந்து பின்வாங்க மாட்டாள்..


அடுத்த நாள் ரகுராமனும் அனுவும் ஜோசியரை பாக்க போனாங்க... ஜோசியர்கிட்ட நடந்த விசயத்தை சொன்னாள் அனு.. ஜோசியர் சோழியை எடுத்து குலுக்கி உருட்டிவிட்டார்.. விழுந்த சோழிகளை பார்த்து தன் மனதிற்குள் கணக்கு போட்டார்..


"உங்க கல்யாணம் பெரியவங்க நிச்சயம் பண்ணி , பொருத்தம் பாத்து செஞ்ச கல்யாணமா.."


"இல்ல.. நாங்க காதலிச்சு தான் கல்யாணம் செஞ்சுகிட்டோம்.. "


"உங்க கல்யாணத்துக்கு உங்க வீட்டு பெரியவங்க உங்களுக்கு ஜாதகம் பாத்து பரிகாரம் எதுவும் செஞ்சாங்களா.."


"இல்ல.. அப்படி எதுவும் பண்ணல.."


"உங்களுக்கு தாலி தோஷம் இருக்கும்மா.. உங்க ஜாதகப்படி உங்களுக்கு முதல் தாலி நிலைக்காது.."


அனுக்ரஹாவுக்கு தூக்கி வாறிப் போட்டது.. ரகுவுக்கு இதில் பெரிதாக நம்பிக்கை இல்லாதனால் அமைதியாக இருந்தார்..


"அய்யோ என்னங்க இப்படி சொல்றீங்க.. அதுக்குத் தானே உங்களை தேடி வந்துருக்கோம்.. இதுல இருந்து தப்பிக்க வழி சொல்லுங்க..‌" அனு பதறினாள்..


"இருங்கம்மா .. பதறாதீங்க.. எல்லா தோசங்களுக்கும் பரிகாரங்களும் இருக்கு..இதுக்கும் பரிகாரம் இருக்கு.."


"என்ன வீட்ல தகடு வைக்கனும், தாயத்து கட்டனும் , பூஜை பண்ணனும், அதுக்கு செலவாகும் அதானே.." ரகுராமன் நக்கலாக சொன்னார்..


"சார்.. நான் பணத்துக்காக மட்டும் இந்த தொழிலை செய்யல.. நாளு பேருக்கு நல்லது செய்றதுக்காகவும் தான் இந்த தொழில் செய்றேன்.. அதுவும் மூணு தலை முறை எங்க குடும்பம் ஜோதிட சாஸ்திரம் படிச்சு எங்களை தேடி வர்றவங்களுக்கு எங்களால முடிஞ்ச வழியை சொல்றோம்.. ஜோதிடர்கள் ஒண்ணும் கடவுள் கிடையாது‌. உங்கள் விதியை மாத்துரதுக்கு.. ஜோதிட சாஸ்திரம் கிறது பல யுகங்களுக்கு முன்னாடி இருந்து நடைமுறைல இருக்கு.. அப்போ வாழ்ந்த சித்தர்களும், ரிஷிகளும் மனுசங்களுக்கு தேவையான எல்லா சொல்லி வச்சுட்டு போயிருக்காங்க.. அதுல ஜோதிடமும் முக்கியமான ஒண்ணு.. மகாபாரதத்துல சகாதேவன் ஒரு ஜோதிடர்.. அவர் தன்னோட எதிரிகளுக்கே போரில் ஜெயிக்கிறதுக்காக நாள் குறிச்சு கொடுத்தாரு.. எதிரியா இருந்தாலும் தன்னை தேடி வரும் போது அவனுக்கு நல்லது செய்யனும்கிறது தான் ஜோதிட சாஸ்திரம்.. "



"அய்யோ நீங்க கொஞ்சம் பேசாம இருங்க.. சாரிங்க அவருக்கு இதுல எல்லாம் நம்பிக்கை இல்ல.. அதான் இப்படி பேசிட்டாரு.. அவரு சார்பா நான் மன்னிப்பு கேட்டுக்குறேன்.. நீங்க தப்பா எடுத்துக்காதீங்க.. எங்க பிரச்சனைக்கு ஒரு வழி சொல்லுங்க.." ஜோதிடரை சமாதானப்படுத்தினாள் அனு‌.


"உங்களுக்கு தாலி தோஷம் இருக்கும்மா.. உங்க கல்யாணத்துக்கு முன்னாடியே உங்க வீட்டு பெரியவங்க உங்களுக்கு பரிகாரத்தை செஞ்சுட்டுத் தான் கல்யாணமே செஞ்சுருக்கனும்.. இவருக்கு இதுக்கு முன்னாடியும் எதாவது ஆபத்து வந்துருக்கும் சரியா.."


"ஆமாங்க வந்துச்சு.."


"உங்க தோஷம் தான் உங்க தாலியை இறக்க பாக்குது.."


"இதுக்கு என்ன பரிகாரம் செய்யனும் சொல்லுங்க உடனே செய்யுறேன்.."


"உங்க கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி பரிகாரம் செஞ்சுருந்தா எப்படி செஞ்சுருப்பாங்க.. ஒரு வாழை மரத்தை வச்சு உங்களுக்கு தாலி கட்டிட்டு அந்த வாழை மரத்தை வெட்டுவாங்க.. அதாவது உங்களோட முதல் கணவர் உங்கள விட்டு போயிட்டார்னு அர்த்தம். அப்போ உங்களுக்கு அடுத்ததா கட்டுற தாலி இரண்டாவது தாலி. அது நிலைச்சு நிக்கும்.. அதை இப்போ நாம செய்ய முடியாது.. அதுக்கு பதிலா இந்த தாலியை பலம் இழக்க வச்சுட்டு இன்னொரு தாலியை கட்டிக்கிட்டா இவருக்கு வந்த பிரச்சனைகள் விலகிடும்.."


"ஹோ.. அப்போ இப்போவே இன்னொரு தாலியை கட்டிக்கிட்டா பிரச்சனை தீந்துருமா.."


"முழுசா கேளுங்க.. இன்னொரு தாலி கட்டிக்கிறதுனா.. அது நீங்களாவே கட்டிக்கிறதோ, இல்ல இவர் கட்டிவிடுறதோ கிடையாது.. வேற ஒருத்தர் கையால கட்டிக்கனும்.."


"என்னது..." ரெண்டு பேருமே ஷாக் ஆகி கேட்டாங்க..


"ஆமா.. இந்த பரிகாரம் எப்படினா.. சில குழந்தைகளுக்கு பரிகாரம் பண்ணுவாங்க. எப்படினா... தன்னோட குழந்தையை தன்னோட தாய் மாமன்கிட்ட விற்க்கனும்.. அதுக்கு அப்புறம் கொஞ்ச நாள் கழிச்சு பணம் குடுத்து திரும்ப வாங்கனும்.. அது ஒரு பரிகாரம்.. அது மாதிரி இதுல உங்களுக்கு வேற ஒருத்தர் தாலி கட்டும் போது இவர் கட்டுன தாலியோட பவர் போயிடும்‌. அதுக்கு அப்புறம் இவர் உங்க கணவர் இல்ல. இப்போ யாரு தாலி கட்டுறாங்களோ அவர் தான் கணவர்.. "


"ஏங்க இதெல்லாம் போயி நாங்க எப்படி" ரகுராமன் குறுக்கிட,

"நீங்க பேசாம இருங்க.. அவரு சொல்லி முடிக்கட்டும்.‌ நீங்க சொல்லுங்க.."


"ரெண்டாவதா தாலி ஏறுனதும் இவர் கட்டுனதை அவுத்துருங்க.. அந்த நிமிஷத்துல இருந்து இவர் உங்க கணவர் இல்ல.. அதாவது சம்பிரதாயப்படி.. அதுக்கு அப்புறம் இவருக்கு எந்த ஆபத்தும் இல்ல.. "


"அப்போ இவரு திரும்ப எனக்கு தாலி கட்ட முடியாதா"


"வேணாம் இதெல்லாம் உங்க வீட்டுக்கு மட்டும் தெரிஞ்சு தானே பண்ண போறிங்க.. ஊருக்கேவா சொல்லி செய்யப் போறீங்க.. உங்க கழுத்துல இருக்குற தாலி பாக்க புதுசா தெரியும். யாராவது கேட்டா கயிறு மாத்துனேன்னு சொல்லிடுங்க அவ்வளவு தானே.. மத்தபடி நீங்கள்ளாம் ஒண்ணா தான் இருக்க போறீங்க.. "


"அப்படி இன்னொருத்தர் மூலமா தாலி கட்டிக்கிட்டு இவரு கூட இருக்குறதால இவருக்கு பிரச்சனை இல்லைல.. "


"தாலி கட்டி ஒரு மாசம் நீங்க இவரு கூட இருக்காதீங்க.. அதுக்கு அப்புறம் எப்பவும் போல இருந்துக்கோங்க.. "


இதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ரகுராமனுக்கு கோவம் தலைக்கேறியது. அதை வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல் இருந்தார்.. சும்மாவே ஜோசியத்துல நம்பிக்கை இல்லை.. இதுல தன் பொண்டாட்டி கழுத்துல இன்னொருத்தன் தாலி கட்டனும்னு சொன்னா கோவம் வராதா பின்ன..



"எல்லாம் சரிங்க..யாரை தாலி கட்ட சொல்றது.."


"ரொம்ப வயசு அதிகம் உள்ள ஆம்பளை தாலி கட்டுனா உங்களுக்கும் , உங்க கணவருக்கும் தர்மசங்கடமா இருக்கும். உங்க பையனையே கட்ட சொல்லுங்க.. உங்க வீட்டோட முடிஞ்சுரும்.. "


ரகுவுக்கு என்ன சொல்றதுனு தெரியலை.. தன் பொண்டாட்டியை முறைச்சு பார்த்தார்.. பதிலுக்கு அனு பார்வையிலேயே மிரட்டினாள்.. என்ன முறைப்பு பேசாம இருங்கனு சொல்றமாதிரி பாத்தாள்.



"சரிங்க அப்போ எங்க வீட்டுலயே வச்சு தாலி கட்டிக்கிலாமா"


"வீட்டுல செய்யுறதை விட கோவில்ல செஞ்சா ரொம்ப நல்லது.. "


"செரிங்க அப்போ கோவில்லயே செய்யுறோம்"


அனுவுக்கு தன் கணவனை காப்பாற்ற வழி கிடைத்த நிம்மதி.. ரகுராமனுக்கு சொல்ல முடியாத வெறுப்பு.. ரெண்டு பேரும் வீட்டுக்கு வந்தாங்க...

[kamappithan]

ரெண்டு பேரும் வீட்டுக்கு வந்ததும்...

"அனு.. அவரு சொன்ன மாதிரி பரிகாரம் செஞ்சாகனுமா.."

"கண்டிப்பா செஞ்சாகனும்.. எவ்வளவு பெரிய பிரச்சனை.. இது முன்னாடியே தெரிஞ்சுருந்தா எப்பவோ பண்ணிருப்பேன்."


"ஹேய் பரிகாரம்னா எதோ கோவிலுக்கு போய் அர்ச்சனை பண்ணுங்க இல்ல அபிஷேகம் பண்ணுங்கனு சொன்னா பரவால்ல.. தாலி கட்ட சொல்றதெல்லாம் ஒரு பரிகாரமா.. எனக்கெல்லாம் இதுல சுத்தமா விருப்பம் இல்ல.."


"இதை பண்றதே நீங்க நல்லா இருக்கனும்னு தான்.. இப்படிலாம் பேசாதீங்க..  எந்த பிரச்சனை என்ன பரிகாரம் செய்யனுமா அதைத் தானே செய்யனும்.. அவரு சொன்னது சரிதான்.. கல்யாணதுக்கு முன்னாடி தாலி தோஷம் இருக்குற பொண்ணுங்களுக்கு பரிகாரம் பண்ணுவாங்க.. அதை செஞ்சுருந்தா இப்போ பிரச்சனையே வந்துருக்காது.."


"இதெல்லாம் யாராவது பாத்தா என்ன நெனப்பாங்க.."


"என்ன பிரச்சனை உங்களுக்கு.. நாம இதை செய்ய போறது கிராமத்துல இருக்குற நம்ம குலதெய்வம் கோயில்ல தான்.. அது காட்டுக்குள்ள இருக்கு.. அங்க திருவிழா நேரத்தை தவிர மத்த நாள்ல ஆள் நடமாட்டமே இருக்காது.. அங்க வந்து யாரு பாக்க போறாங்க.. புது தாலியை கட்டிட்டு பழைய தாலியை கழட்ட போறோம் அவ்வளவு தானே.. இதனால யாருக்கும் எதுவும் தெரியப் போறது இல்ல.. இதுல உங்களுக்கு என்ன பிரச்சனை.. நீங்க கட்டுன தாலியை கழட்டுறதால நீங்க என் புருஷன் இல்லைனு ஆகிருமா.. நான் உங்க பொண்டாட்டி இல்லைனு ஆகிருமா.. நாம எப்பவும் போல தானே இருக்க போறோம்.. தாலி கட்டி ஒரு மாசத்துக்கு மட்டும் நாம ஒண்ணா இருக்க வேண்டாம்னு சொல்லிருக்காரு.. அந்த ஒரு மாசம் மட்டும் சார் பட்டினி கிடக்கனும் அவ்வளவு தானே.." சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள்.


"இவ ஒருத்தி.. எப்போ எதை பேசுறா பாரு.. சரி விஷ்வா கிட்ட ஒரு வார்த்தை கேட்டியா.. "


"அவன் என் புள்ள.. நான் சொன்னா அவன் வேணாம்னா சொல்ல போறேன்.. இப்பவே கூப்பிடுறேன் பாருங்க.. விஷ்வா.... இங்க வா.. "


விஷ்வா ரூம்குள்ள இருந்து வெளிய வந்தான்.. 


"என்னம்மா.."

"விஷ்வா நம்ம குலதெய்வம் கோயிலுக்கு போய் ஒரு பரிகாரம் செய்ய போறோம்.. "

"ஹோ..‌போலாமே.. என்ன பரிகாரம் திடீர்னு.."


"இன்னைக்கு நாங்க ஒரு ஜோதிடர்கிட்ட போயிருந்தோம்.. அவர் இந்த பரிகாரத்தை செஞ்சா நம்ம குடும்பத்துக்கு நல்லதுனு சொன்னாரு.. அதான் போறோம்.."


"அப்படியா.. சரி என்ன பரிகாரம்"


"ஒண்ணுமில்ல நீ அம்மா கழுத்துல தாலி கட்டனும் அவ்வளவு தான்டா.."


"வாவ்வ்... அப்படியா.."


"என்னடா அம்மா கழுத்துல தாலி கட்டனும்னா வாவ் கிற.. அவ்வளவு சந்தோசமா உனக்கு.." ரகுராமன் கேட்டார்.


"பின்ன இவ்வளவு அழகான பொண்ணு கழுத்துல தாலி கட்டனும்னா யாரு வேணாம்னா சொல்லுவாங்க.. "

இதைக் கேட்டு அனுக்ரஹா வெட்கத்தோடு சிரித்தாள்.


"டேய் அது உன் அம்மாடா.. "

"அம்மா தான்ப்பா.. இல்லைனு சொன்னேனா.. நீங்க வேணும்னா இப்போ கூட அம்மா ஃபோட்டோவ மேட்ரிமோனி வெப்சைட்ல போட்டு பாருங்க.. எவ்வளவு புரோபோசல்ஸ் வருதுனு பாருங்க.. இவ்வளவு கியூட்டா ஒரு பொண்ணு கிடைச்சா நான் நீ னு போட்டி போட்டுக்கிட்டு வருவாங்க..  "

இதை கேக்க கேக்க அனுவோட முகம் வெக்கத்துல சிவந்தது.


"அங்க பாருங்க இப்போவே பொண்ணுக்கு கல்யாண கலை வந்துருச்சு முகத்துல.. "


"ச்சீ சும்மா இருடா கிண்டல் பண்ணிகிட்டு.."


"சரிம்மா எப்போ போறோம்.. "


காலண்டரை எடுத்துப் பார்த்தாள்.

"இன்னும் நாளு நாள்ல ஒரு முகூர்த்தம் இருக்கு.. அன்னைக்கே போயிட்டு பரிகாரத்தை செஞ்சுட்டு வந்துரலாம்.. உங்களுக்கு ஓகே தானேங்க.."


"ஆமா நான் ஓகே சொல்லி தான் எல்லாம் பண்றீங்க பாரு. அதான் அம்மாவும் புள்ளையும் முடிவு பண்ணீட்டிங்களே.. எங்கிட்ட ஏன் கேக்குறீங்க.. என்னமோ பண்ணுங்க.."


"ரொம்ப சலிச்சுக்காதிங்க.. "

"ம்மா..‌அப்போ‌ நாம ரெண்டு பேரும் நாளைக்கு கல்யாணதுக்கு தேவையான டிரெஸ் எல்லாம் பர்ச்சேஷ் பண்ணிட்டு வந்துரலாம்.."

"ம்ம் சேரிடா.. போலாம்.. ஏங்க செலவுக்கு கொஞ்சம் பணம் தேவைப்படும்.."


"இதுக்கு எதுக்கு புது டிரெஸ் எல்லாம் பர்ச்சேஷ் பண்ணிகிட்டு..இருக்குற டிரெஸ்ஸை போட்டா பத்தாதா.."


"நாங்க புது டிரெஸ் போட்டுக்கிட்டு தான் கல்யாணம் பண்ணிக்குவோம் என்னடா விஷ்வா"

"எஸ் மா.." ரெண்டு பேரும் கையை தட்டிக்கிட்டாங்க..


"டிரெஸ் மட்டும் இல்ல.. தாலியும் புதுசா வாங்கனும்.. ஒரு 5 சவரன்ல வாங்கிகிறேன்.."


"என்னது 5 சவரனா.. நான் கட்டும் போது கூட அவ்வளவு காஸ்ட்லியா கட்டலையேடி.."


"என் புள்ள கட்டுறது எனக்கு ஸ்பெஷல்.. 5 சவரனே கம்மி.. கொஞ்ச நாள் கழிச்சு அதுல இன்னும் கோல்டு வாங்கி கோத்துருவேன்.. இப்போதைக்கு ரொம்ப செலவு வேண்டாம்னு பாக்குறேன்.."


"புள்ளைக்கு கல்யாணம் பண்ற வயசுல உன் கல்யாணத்துக்கு 5 சவரன் தாலி வேணும்கிற.. என்னமோ பண்ணு.."


"சேரிடா நாம ரெண்டு பேரும் நாளைக்கு பர்ச்சேஷ்க்கு போயிட்டு வந்துரலாம்.. "


"சேரிமா.. "

[kamappithan]

மறுநாள் விஷ்வா கிளம்பி ரெடியானான்..

"அம்மா... நான் ரெடி.. இன்னுமா கிளம்புற.."

"தோ வந்துட்டேன்டா.. " தங்கச்சிலை மாதிரி புடவையில் வந்தாள்.. அவளுடைய முகத்தில் புதுப்பொலிவு தெரிந்தது.. காதில் போட்டிருந்த ஜிமிக்கியும், மூக்கை அலங்கரிக்கும் மூக்கு வளையமும் அவளுடைய மேலும் மெருகூட்டியது.


"வாவ்.. யாரு இந்த புது பொண்ணு.. நான் இதுக்கு முன்ன பாத்தது இல்லையே.."

வெட்கத்தில் அனுக்ரஹாவின் அழகு பல மடங்கானது.

"ஹைய்யோ சும்மா இருடா..‌உன்கிட்ட சொன்னதும் போதும் கிண்டல் பண்ணிகிட்டே இருக்க.." உதட்டை சுழித்து வெட்கப்பட்டாள்.


"உண்மைய தானே சொல்றேன்.. புது பொண்ணு தானே நீங்க.. கல்யாணம் சொன்னதும் இந்த பொண்ணுங்களுக்கு எங்க இருந்து தான் முகத்துல பிரைட்னஸ் வரும்னு தெரியல.. எப்பவும் இருக்குற அழகு அந்த சமயத்துல இரண்டு மடங்காகுது.."


"போதும் போதும் நீ அழகை ரசிச்சது.. நாம கெளம்பலாம் வா.."


"அப்பா வரமாட்டேனு சொல்லிட்டாரா.."


"அவருக்குத் தான் இது எதுவுமே பிடிக்கலையே.. அவர கூப்பிட்டா கண்டிப்பா வரமாட்டாரு.. காலைலயே‌ கிளம்பி சீக்கிரமா வேலைக்கு போயிட்டாரு."


"அவரு‌ போகட்டும் விடுங்கம்மா.. நாம கிளம்பலாம். கேப் வந்துருச்சு.. வாங்க.."

வீட்டை பூட்டிட்டு ரெண்டு பேரும் கேப்ல கிளம்புனாங்க.. பெரிய ஜவுளி கடைக்கு போனாங்க.. முதல்ல அனுக்ரஹாக்கு புடவையை எடுக்கலாம்னு போனாங்க.


"விஷ்வா இந்த கலர் எப்படி இருக்கு பாரு.." அனு ஒவ்வொரு புடவையா எடுத்து மேல வச்சு காட்டுனாள்..

அவன் ரிஜெக்ட் பண்ணிகிட்டே வந்தான்.. ஃபைனலா அவங்க அடுக்கி வச்சுருந்த புடவையிலிருந்து மயில் கலர் புடவையை பார்த்துவிட்டு
"அந்த புடவையை எடுங்க..‌"

அந்த புடவையை எடுத்து அம்மா மேல வச்சுப் பாத்தான்..

"செம்மயா இருக்குமா.."


அனுவுக்கு அந்த புடவை ரொம்ப பிடித்திருந்தது..
"எப்படிடா செலக்ட் பண்ணுன.. எனக்கே தோணல.. இந்தக் கலர் சாரியும் என்கிட்ட இல்ல.. இந்த டிசைன் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சுருக்குடா.."


"நமக்கு பிடிச்சவங்களுக்கு எது செஞ்சாலும் அது அவங்க மனசுக்கு பிடிச்ச மாதிரி செய்யனும்.. இந்த சாரில இப்பவே உங்கள பாக்கனும்னு ஆசையா இருக்கு.."


"சார் பெரிய மனுசன் மாதிரி பேச ஆரம்பிச்சுட்டிங்க.."


"பின்ன .. மாப்பிள்ளை ஆக போறேன்.. இனிமேலும் சின்னப் பையனா இருக்க முடியுமா.."


"ஹம் நல்லா பேச கத்துக்கிட்ட... "


"சரி புடவை வாங்கிட்டோம்.. அடுத்து என்னமா.."

"உனக்கு வேஷ்டி சட்டை வாங்கனும்.. "


"சரி வாங்க போலாம்.."


அடுத்து விஷ்வாக்கு பட்டு வேஷ்டி பட்டு சட்டையை செலக்ட் பண்ணி வாங்குனாங்க..


"அம்மா.. உங்களுக்கு இன்னர்ஸ் வாங்கனும்ல.. "


"ஆமாடா..‌நானே மறந்துட்டேன்.. இன்னர்ஸ் நெக்ஸ்ட் ஃபுளோர்ல இருக்கு.. வா லிஃப்ட்ல போயிரலாம்.


ரெண்டு பேரும் லிஃப்ட்ல மேல போனாங்க.. அந்த செக்ஷன்ல வெறும் லேடீஸ் தான் இருந்தாங்க.. அங்க நிறைய விதமான பிரா, ஜட்டியை பொம்மைகளுக்கு போட்டுவிட்டுருந்தாங்க.. விஷ்வா அதெல்லாம் கவனிச்சான்.
"ஹோ லேடீஸ் இன்னர்ஸ்ல இவ்வளவு வெரைட்டி இருக்கா.."


அனுக்ரஹா தன்னோட சைஸ் சொல்லி கேட்டதும் அங்க இருந்த சேல்ஸ் கேர்ள் பிராவை எடுத்துக் கொடுத்தாள். விஷ்வா அந்த பாக்ஸை பார்த்தான். அதில் ஒரு பெண் அந்த வகை பிராவை போட்டுக் கொண்டு போஸ் கொடுத்தாள். அந்த பிரா பழைய மாடலில் முழுமையாக இரண்டு முலையையும் மறைத்திருந்தது..


"ம்மா.. இங்க தான் நிறைய டிசைஷ்ல வச்சுருக்காங்களே.. அப்புறம் ஏன்மா இந்த ஓல்டு மாடலை வாங்குறீங்க.." அம்மாக்கு மட்டும் கேக்குற மாதிரி காதுல சொன்னான்.


"நான் இந்த மாடலை தான்டா ரொம்ப நாளா யூஸ் பண்றேன்.. இதுவே கம்பர்டபுளா தான் இருக்கு.. புது மாடல் எல்லாம் எதுக்கு.." ரெண்டு பேசும் கிசுகிசுப்பாக பேசிகிட்டு இருந்தாங்க.


"ம்மா.. புடவையெல்லாம் மாடர்னா கட்டுறீங்க.. இன்னர்ஸ் போடுறதுக்கு ஏன் யோசிக்கிறீங்க.."


"அது இல்லடா.."


"நீங்க ஒண்ணும் சொல்ல வேணாம்..‌நான் செலக்ட் பண்றேன்.. நீங்க பேசாம இருங்க"

விஷ்வா மாடர்ன் பிராவை வித விதமாக செலக்ட் செய்து கொண்டிருந்தான்.. லேசான ஸ்ட்ராப் இருக்குற பிரா, ஸ்ட்ராப்லெஸ் பிரா, பாதி முலை வெளிய தெரியுற மாதிரி பிரா, இப்படி செக்ஸியாக செலக்ட் செய்தான்.. அனுக்ரஹா திருதிருவென முழித்துக் கொண்டு நின்றாள்..


அடுத்து பேண்டி செக்ஷன்க்கு போனாங்க.. அங்கேயும் அதே தான் நடந்தது.. விதவிதமாக செக்ஸியான பேண்ட்டியை செலக்ட் செய்தான்.. பேண்டியை முடிச்சு போட்டு கட்டுவது போல மாடர்ன் பேண்டியெல்லாம் எடுத்து வைத்தான்.. அதைப் போட்டால் பீச் மாடல்ஸ் மாதிரி இருக்கும்.

அனு அவனிடம் கிசுகிசுத்தாள்.

"டேய்‌ இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவரா தெரியுதுடா.. வேணாம்டா..."

"இதுல என்ன வெக்கம்..‌இதெல்லாம் வாங்கி போட்டுக்குறதுக்குத் தானே விக்கிறாங்க.. என்னங்க நான் சொல்றது.. நமக்கு பிடிச்சதை வாங்கி போடுறதுல எதுக்கு தயக்கம்.." சேல்ஸ் கேர்ள் கிட்ட கேக்க அந்த பொண்ணு சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள்..

"ஆமா சார்.. இதுல தயங்க வேண்டிய அவசியமே இல்ல.. நமக்கு பிடிச்சதை வாங்கி போட்டுக்க வேண்டியது தான்.. இதெல்லாம் அவங்க தான் போடனும் இவங்க தான் போடனும்னு இல்ல.. நிறைய பேரு அப்படித் தான் யோசிக்கிறாங்க.. இதெல்லாம் மாடல்ஸ், ஆக்ட்ரஸ் தான் போடனும்னு பேசிட்டு சிம்பிளா வாங்கிட்டு போவாங்க.. அவங்க மட்டும் என்ன வானத்துல இருந்தா குதிச்சு வந்தாங்க.. காசு கொடுத்தா யாருக்கு வேணாலும் கிடைக்கும்.. போட்டுப் பார்த்து ரசிக்க வேண்டியது தான். நீங்க ஆம்பளைய இருந்தாலும் ரசிச்சு செலக்ட் பண்றீங்க சார்..‌ உங்க டேஸ்ட் நல்லா இருக்கு.."


"தாங்க் யூ... மிஸ்.."

"ரம்யா சார்"


"தாங்க் யூ மிஸ் ரம்யா... ஐயம் விஷ்வா.."


"ஓகே சார்.. சார் அப்புறம் இதைப் பாருங்க.. " அந்தப் பொண்ணு ஒரு பாக்ஸை எடுத்து இவங்க முன்னாடி வைத்தாள்.. அதுல ஹனிமூன் செட் னு போட்டுருந்தது.. அந்த பாக்ஸ்ல போட்டுருந்த போட்டோ படுகவர்ச்சியாக இருந்தது.. நைட் சாங்ஸ்ல பாலிவுட் நடிகைகள் போட்டுருக்க மாதிரி நைட் டிரெஸ் தான் அது..


"சார் இது ஹனிமூன் ஸ்பெஷல் பேக்கேஜ் செட்.. இந்த காலத்து யங் கேர்ள்ஸ்க்காகவே தயார் பண்ணிருக்காங்க.. பிரா, பேண்டி, நைட் டிரெஸ் சேர்த்து செட்டா வந்துரும்.."


அனு அந்த பாக்ஸில் இருக்கும் போட்டோவை பார்த்து திகைத்துப் போனாள்.. முன்பக்கம் புண்டையை மட்டும் மறைத்து பிட்டு துணியோடு நூலை கோர்த்து தயாரித்திருந்தார்கள்.. பிராவும் முலைக்காம்பை மட்டும் மறைத்திருக்கும்.. மத்ததெல்லாம் ஓபனாக தெரியும்.. இதற்கு மேல் போர்த்திக் கொண்டு இடையில் ஒரு கயிறு கட்டுவது போல குடுத்திருப்பார்கள்.. அதை அவிழ்த்து விட்டால் போதும்..


"விஷ்வா இதெல்லாம் வேணாம்டா.. அப்பா கொன்னுருவாரு..."


"ஆமா அப்படியே நீங்க அப்பாவுக்கு பயப்படுற ஆளு தான்.. அப்படியே கேட்டாலும் இதைப் போட்டுக் காட்டணுமா வேண்டாமானு கேளுங்க.. அவரு சைலண்ட் ஆகிருவாரு.."

இவன் சொல்லாட்டியும் அனு இப்படித் தான் புருஷனை சமாளிப்பாள்.. கரெக்ட்டா சொல்றானேனு ஆச்சர்யப்பட்டாள்..


"இந்த ஹனிமூன் பேக்கேஜ்ஜயும் சேர்த்து பில் போட்டுருங்க.. "


"உன்னைய கூட்டிட்டு வந்தேன் பாரு..‌போடா.. " சலித்துக் கொண்டு சொன்னாள்.

[kamappithan]

டிரெஸ் எடுக்குற வேலை முடிந்ததும் நகைக் கடைக்குப் போனாங்க.. அங்கு விதவிதமாக தாலி வைக்கப்பட்டிருந்தது.


"அம்மா.. இந்த டிசைன் தாலி வாங்கிக்கோங்க... நல்லா இருக்கு."

"தாலியெல்லாம் அப்படி டிசைன் பாத்து வாங்க முடியாது விஷ்வா.. ஒவ்வொரு பிரிவு ஆளுங்களுக்கும் ஒவ்வொரு விதமான தாலி இருக்கு.. காலத்துக்கு ஏத்த மாதிரி எவ்வளவு விதவிதமா நகைகள் வந்தாலும் தாலி மட்டும் மாறாது..  நம்ம ஆளுங்களுக்கு இந்த தாலி தான் கட்டனும்.. " தாலியை எடுத்து காட்டினாள்.



"ஹோ தாலியில இவ்வளவு விசயம் இருக்கா.. சேரி கயிறுல போடப் போறிங்களா.. செயின்ல போடப் போறிங்களா.."

"மஞ்சள் கயிறு தான்..  வசதிக்காக செயின்ல போட்டாலும் மஞ்சல் கயிறு தான் ஸ்பெஷல்.. இந்த பரிகாரத்துக்கும் அது தான் நல்லது.."


"அப்போ மத்த நகை எதும் வாங்கலையா"

"வேணாம்டா ரொம்ப செலவு எதுக்கு.. என்னோட கல்யாண நகை எல்லாம் அப்படியே தான் இருக்கு.. அதை நகை கடைல குடுத்து புதுசு மாதிரி வாஷ் பண்ணி வாங்கிக்கலாம்.."


அப்போ பக்கத்துல செயின்கள் அழகா பார்வைக்கு வச்சுருந்தாங்க. 

"இது என்ன செயின்"

"இது வெயிஸ்ட் செயின் சார்.."

"ம்மா இது ஒண்ணு வாங்கிக்கலாம்.. உங்களுக்கு அழகா இருக்கும். "

"அதெல்லாம் எதுக்குடா.. கல்யாணத்துக்கு தான் ஒட்டியாணம் போட்டுக்குவேன்ல.." அனுக்ரஹா இது ஒரு பரிகாரம் என்பதை மறந்து அடுத்த கல்யாணமாகவே நினைக்க ஆரம்பித்துவிட்டாள்.


"அது கல்யாணத்துக்கு ஓகே மா.. நீங்க டெய்லி ஒட்டியாணம் போட்டுக்கிட்டே சுத்த முடியுமா.. இந்த செயின் எப்பவும் உங்க இடுப்புல இருந்தா நல்லா இருக்கும்ல.."


அவளுக்கும் போட்டுக்க ஆசை தான்.. ஆனாலும் இந்த வயசுல எதுக்குனு சின்ன தயக்கம்..

"எதுக்கு விஷ்வா இதெல்லாம்.."


"நீங்க சும்மா இருங்க.. இவங்க சைஸ்க்கு செயின் காட்டுங்க.. "

செயினை எடுத்து வச்சாங்க.. விஷ்வா அதில் ஒரு செயினை செலக்ட் செய்தான்.. 

"இதை வாங்கிக்கலாமா.. உங்களுக்கு பிடிச்சுருக்கா.."


"நீ செலவு தான் இழுத்து விடுற.. இதுவே ஓகே தான்.. "


"இது ஓகே.. பேக் பண்ணிடுங்க.."


"சார் நாவல் ஜுவல்ஸ் கூட இருக்கு.. பாக்குறீங்களா.."


"ஹோ.. என்னம்மா பாக்கலாமா.."


"டேய் நீ பேசாம இரு.. அதெல்லாம் வேணாம்.. கிளம்பு.. முதல்ல போய் பில் பே பண்ணு.."


"இப்ப வேணாம் சார்.. கொஞ்ச நாள் கழிச்சு வருவோம்.. அப்போ வாங்கிக்கிறோம்.."

அனுக்ரஹா இவனை ஒரு மாதிரி பார்த்தாள். பின்பு பர்சேஷை முடித்துக் கொண்டு வீட்டுக்கு வந்து சேந்தாங்க..


"அம்மா இன்னும் என்ன வாங்க வேண்டியது இருக்கு.. "


"அவ்வளவு தான்டா.. சாமி கும்பிட மட்டும் பூ, பழம், இதெல்லாம் வாங்கனும். நாம கோவிலுக்கு போகும் போது அதெல்லாம் வாங்கிகலாம்.. "


"அம்மா நமக்கு மாலை.. "

"ஆமால்ல.. நான் மறந்துட்டேன்.. மாலைக்கு ஆர்டர் குடுத்துரலாம்.."


"அப்படியே பிரைடல் மேக்கப் க்கு சொல்லிரலாம்.."


"நான் என்ன புதுசாவா கல்யாணம் பண்றேன்.. மேக்கப் எல்லாம் பண்ணிகிட்டு போறதுக்கு.. பிரைடல் மேக்கப் எல்லாம் வேணாம்டா.. "


"ம்மா.‌ பிளீஸ்.. எனக்கு இது தானே முதல் கல்யாணம்.. கல்யாணப் பொண்ணு அலங்காரமா இருக்க வேணாமா. "


"உங்க அப்பாவுக்கு தான் பிரஷர் ஏறும்."


"சரி அப்போ காலைல சீக்கிரமா கிளம்பி பார்லர் போயிட்டு மேக்கப் முடிச்சுக்கிட்டு அங்க இருந்து கோயிலுக்கு கிளம்பிரலாம்.. ஆனா என்னைய யாரும் அப்படி பாத்துர கூடாதுடா.. என் மானமே போயிரும்.."



"சரிமா இந்த ஊர் பார்லர் எதுவும் வேணாம்.. நாம போற வழியில எந்த பார்லர் இருக்குனு நெட்ல பாத்து அவங்களை கான்டாக்ட் பண்ணி கேக்குறேன்.. அப்படியே மேக்கப் பண்ணிகிட்டு போயிரலாம்.. "


"சேரிடா.. என்னமோ நடக்குறதெல்லாம் மறுபடியும் என்னோட கல்யாணத்தை நியாபகப்படுத்துது.. என்னோட கல்யாண டைம்ல இப்படித் தான் ஒண்ணு ஒண்ணா செஞ்சோம்.. ரொம்ப பரபரப்பா இருந்துச்சு..  பொண்ணுங்களுக்கு வாழ்க்கைல ஒரு தடவை தான் அந்த மாதிரி நடக்கும்.. ஆனா எனக்கு செகண்ட் டைம் நடக்குது.."


"அதுவும் உங்க வீட்டுக்காரர் முன்னாடி கல்யாணம் நடக்குது.. யூ ஆர் வெரி லக்கி.. "


"டேய் சும்மா இருடா நீ வேற.. " 


"சரி சரி ரொம்ப வெக்கப்படாதீங்க.. கல்யாணத்துக்கு மாப்பிள்ளைக்கு என்ன சீர்வரிசை குடுக்கப் போறீங்க.."


அந்த நேரம் ரகுராமன் வீட்டுக்கு வந்தாரு..

"இதோ வந்துட்டாரு அவருக்கிட்டயே கேட்டுக்கோ.."


"என்னது என்கிட்ட கேக்கனும்.. பர்ச்சேஸ் எல்லாம் முடிச்சு காசை காலி பண்ணிட்டு வந்தாச்சா.."


"அதெல்லாம் வாங்கிட்டோம்.. என்னைக் கட்டிக்கிரதுக்கு வரதட்சணை கேக்குறான்.. என்னக் குடுக்கப் போறீங்க.." சிரித்துக் கொண்டே கேட்டாள்.


"உன் அப்பா வீட்டுல கேளு அதெல்லாம்.."


"ஹான் அது நான் என் அப்பா வீட்டுல இருந்து கல்யாணம் பண்ணிகிட்டு வரும் போது தான் என் அப்பா வரதட்சணை குடுப்பாரு.. இப்போ நீங்க தான் குடுக்கனும்.. "


"உஷ்ஷ்.. போயி சாப்பாட போடுடி.. " ரகுராமன் கோவத்தை காட்ட முடியாமல் பேசினார்.


"சரி சரி போயி கை கழுவிட்டு வாங்க.." 

விஷ்வாவும் அனுவும் சிரித்துக் கொண்டனர்.. 


அடுத்த நாள் ..


விஷ்வா தன்னோட அம்மாவுக்கு கை, கால்களில் மெஹந்தி போட்டு அழகுப்படுத்தினான்.  


அம்மாவின் கல்யாண நகைகளை பாலிஷ் போட்டு வாங்கிட்டு வந்தான். 


மறுதாலி பரிகார நாள் விடியற்காலை நேரம்..

"வாங்க நேரம் ஆச்சு.. இன்னும் என்ன பண்றீங்க.. கார் வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கு.."


"வந்துட்டேன் கத்தாத.. "


"விஷ்வா.. நீ கெளம்பிட்டியா"


"நான் எப்பவோ ரெடி மா.. கார்ல எல்லாத்தையும் எடுத்து வச்சுட்டேன்.. உங்க ரெண்டு பேருக்காக தான் வெயிட்டிங்"


"பரவால்லயே..‌ சேரி சேரி வாங்க நேரம் ஆகுது.."


மூணு பேரும் காரில் ஏறி கிளம்புனாங்க..


"விஷ்வா.. அந்த பார்லர்.."


"அதெல்லாம் பேசிட்டேன்மா.."


"என்ன பார்லர்" ரகுராமன் புரியாமல் கேட்டார்.


"அப்பா கிட்ட சொல்லலையா மா.."


"இது சாதாரண விசயம் தானே.. இதுல என்ன சொல்லிகிட்டுனு தான் சொல்லல.."


"ஹே.. என்கிட்ட சொல்ல மாட்டியா.. அதுக்கு நீங்க ரெண்டு பேரு மட்டும் போயிட்டு வர வேண்டிய தானே.. நான் எதுக்கு.."


"இப்போ எதுக்கு கோவப்படுறீங்க.. மேக்கப் போடுறது பெரிய விசயமா.. நான் வேணாம்னு சொன்னேன். அவன் தான் போற வழியில செஞ்சுட்டு போயிரலாம்னு சொன்னான்.. இப்போ கூட ஒண்ணும் இல்ல.. பார்லர் எல்லாம் போக வேணாம்.. " முகத்தை‌ திருப்பிக்கிட்டு சொன்னாள்.


"ம்மா.. என்னம்மா..."


"எனக்காக ஒண்ணும் நீ எதையும் மாத்திக்க வேணாம்.. அப்புறம் என்னால தான் போச்சுனு இதை சொல்லி சொல்லி காட்டிக்கிட்டு இருப்ப.. என்ன செய்யனுமோ செஞ்சுக்கோ.."


பார்லர் இருக்கும் இடம் வந்ததும் மூணு பேரும் இறங்குனாங்க.. ரகுராமன் வெளியவே வெயிட் பண்ண, விஷ்வா அம்மாவை உள்ளே கூட்டிச் சென்றான்.. உள்ளே விட்டுவிட்டு வெளியே வந்து காந்திருந்தான்..

[kamappithan]

ரகுராமனும் விஷ்வாவும் வெளியே காத்துக் கொண்டிருக்க ஒரு மணி நேரம் கழித்து வெளியே வந்தாள் அனு. ரகுராமன் அசந்து போய் பார்த்தார்.. நம்மள கல்யாணம் பண்ணும் போது கூட இவ இவ்வளவு அழகா ரெடியாகலையே..

"ப்ப்பா.. வேற லெவல் இருக்கீங்கம்மா.. உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகிருச்சுனு சொன்னா யாரும் நம்ப மாட்டாங்க.. கல்யாண பொண்ணு மாதிரி இருக்கீங்க.. மாதிரி என்ன கல்யாணப் பொண்ணு தானே நீங்க.."


"சும்மா இருடா கிண்டல் பண்ணிகிட்டு.."

ரகுராமன் கடுப்புடன் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்..

"சரி சரி போலாம் வண்டில ஏறுங்க.." முகத்தை இறுக்கமாக வைத்துக் கொண்டு சொன்னார்.

மூணு பேரும் கார்ல கிளம்பினாங்க.. கார்ல போகும் போது..

"ஏங்க முகத்தை உம்முன்னே வச்சுருக்கீங்க.. கோவிலுக்கு போகும் போது சந்தோசமா வாங்க.."

"ஆமா ரொம்ப சந்தோசமா தான் இருக்கு.. "

"ஹைய்யே ரொம்பத்தான்.. "


குலதெய்வம் இருக்கும் கோவிலுக்கு போய் சேர்ந்தாங்க.. கோவிலுக்கு கொஞ்ச தூரத்துக்கு முன்னதாகவே கார் நின்று விட்டது..

"என்னம்மா இங்க இருந்து நடந்து தான் போகனுமா.."

"ஆமாடா.. இதுக்கு மேல வண்டி போறதுக்கு பாதை இல்ல.. பாதை குறுகலா இருக்கும்.. நடந்து போலாம்.. நம்ம கொண்டு வந்த பை எல்லாம் எடுத்துக்கோங்க.."


"காடு மாதிரி இருக்கே.. ஏன் இங்க வந்து கட்டுனாங்க.."

"கிராம தேவதைனா அப்படித்தான்.. நிறைய கிராமங்கள்ள பாத்தீனா ஊரு எல்லைல தனியா கோவில் மட்டும் இருக்கும்.. ரொம்ப காலமா இந்தக் கோவில் இருக்கு.. சக்தி வாய்ந்த தெய்வம். திருவிழா சமயத்துல வந்து பாத்தா எப்படி இருக்கும் தெரியுமா.. கூட்டம் நிரம்பி வழியும்.. சுத்தி இருக்குற கிராமத்து ஜனங்கள் எல்லாம் திருவிழாவுக்கு வந்துருவாங்க.. எங்க பாத்தாலும் கடைங்க இருக்கும்.. "


பேசிகிட்டே நடந்து கோவிலுக்கு போனாங்க.. அங்க யாருமே இல்ல..

"ஏங்க பூசாரி பக்கத்துல தான் எங்கயாவது போயிருப்பாரு.. போய் பாருங்க.."


"இது வேறயா.. " சலிச்சுக்கிட்டு போனாரு ரகு.

"விஷ்வா நீ டிரெஸ் மாத்திக்கோ.. பூசாரி வந்ததும் சீக்கிரம் முடிச்சுட்டு கிளம்பனும்.."

விஷ்வா ஒரு மறைவான இடத்துக்கு போய் டிரெஸ் மாத்துனான்.. அனுக்ரஹாவும் தன்னோட புடவையை மாத்திக்கிட்டு கல்யாண நகைகள் எல்லாத்தையும் போட்டு ரெடியானாள்..


ரெண்டு பேரும் டிரெஸ் மாத்திட்டு ஒண்ணா வெளிய வந்தாங்க.. விஷ்வா தன்னோட அம்மாவின் அழகைப் பார்த்து வாயைப் பிளந்தான்..

நெற்றியில் நெத்திச்சூடி, காதில் ஜிமிக்கி, மூக்கில் மூக்குத்தி, கழுத்தில் நெக்லஸ், கையில் வளையல்கள், இடுப்பில் ஒட்டியானம், காலில் கொழுசு, மொத்தத்தில் தங்கச்சிலை போல நின்றாள்.

"ம்மா.. அய்யோ என்னம்மா இவ்வளவு அழகா இருக்கீங்க.. சான்ஸே இல்ல.. உங்க கல்யாணத்துல கூட நீங்க இவ்வளவு அழகா இருந்துருக்க மாட்டீங்க.. நான் ரொம்ப லக்கி.. இவ்வளவு அழகான பொண்ண கல்யாணம் பண்ணிக்க போறேன்.. "


அனுவுக்கு வெட்கம் தாங்க முடியவில்லை..

"ஹேய் போடா.. நீ வேற.. எப்போ பாரு வெட்கப்பட வைக்கிற.."

"பொண்ணுங்க வெட்கப்படுறதை பாக்குறதே தனி அழகு தான்.. எவ்வளவு அழகா இருக்கு தெரியுமா நீங்க வெட்கப்படும் போது.. என் கண்ணே பட்டுரும் போல இருக்கு.. கண் மை வச்சுருக்கீங்களா.. "


"எதுக்குடா திருஷ்டிப் பொட்டு வைக்கப் போறியா.."


"பின்ன..‌கண்ணு பட்டுருச்சுனா.. என் வொய்ஃப்க்கு எதாவது ஆச்சுனா என்னால தாங்க முடியாதுல.."


விஷ்வா தன்னைய வொய்ஃப் னு சொன்னதை கேக்கும் போது அனுவுக்கு ஏதோ மாதிரி இருந்துச்சு.


விஷ்வா கண் மை எடுத்து அம்மாவுக்கு திருஷ்டி பொட்டு கண்ணத்தில் வைத்தான்.. அதே நேரம் ரகுராமன் பூசாரியை அழைத்துக் கொண்டு வந்து கொண்டிருந்தார்.. இவன் செய்வதை கவனித்துக் கொண்டு வந்தார்..

[kamappithan]

பூசாரி ரொம்ப வயசானவரா இருந்தாரு. இவங்களை பாத்துட்டு..

"என்ன ஏதோ பரிகாரம் பண்ணனும்னு சொன்னீங்க.. இங்க பொண்ணும் மாப்பிள்ளையும் நிக்கிராங்க.. கல்யாணம் பண்ணி வைக்கனும்னு சொல்லவே இல்லையே.. கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி பதிவு பண்ணி ரசீது வாங்கனுமே.. ஏன் வாங்கல.. பொண்ணும் பயனும் எதும் ஓடி வந்துட்டாங்களா.. கல்யாணத்துக்கு பதிவு செஞ்சுருந்தா இன்னும் ரெண்டு பூசாரியை வர சொல்லிருப்பேன்ல.. நான் ஒரு ஆளு என்ன பண்ணமுடியும்.." அந்த வயசான பூசாரி சொல்லி முடிக்கிறதுக்குள்ளயே மூச்சு வாங்குனார்..


அவர் சொன்னதை கேட்டு அனுவும் விஷ்வாவும் சிரிக்க , ரகு அவங்களை மொரச்சாரு.. 

"நீங்க நினைக்கிற மாதிரி இது கல்யாணமெல்லாம்..." ரகு அந்த பூசாரிக்கு விளக்கம் சொல்லப் போனார்..

அனு இடைபுகுந்து
"ப்ச்ச்.. இப்போ எதுக்குங்க விளக்கமெல்லாம்.. நான் பேசிக்கிறேன் நீங்க இருங்க.. " என்று ரகுவிடம் கூறிவிட்டு..

"சாமி எங்களுக்கு ஒரு நெருக்கடி அதான் திடீர்னு வரவேண்டியதா போயிருச்சு.. நான் கோவிலுக்கு எவ்வளவு கட்டணும்னு சொல்லுங்க கட்டிடுறோம்.. சாமிக்கும் அபிஷேகத்துக்கு பணம் கட்டிடுறோம்.. உங்களுக்கு செய்ய வேண்டியதை நல்லபடியா செஞ்சுடுறோம்..‌நீங்க எங்களுக்கு நல்லபடியா நடத்திக் கொடுங்க.." 


"பரவால்லயே இந்த பொண்ணு தெளிவா பேசுதே.. விவரமான பொண்ணா தான் பாத்துருக்கீங்க.. சரி சரி.. அர்ச்சனைக்கு எல்லாம் வாங்கிட்டு வந்துருக்கீங்களா.. எல்லாத்தையும் ஒரு தட்டுல வச்சு தாலியையும் அதுல வச்சு குடுங்க.."


"எல்லாம் கொண்டு வந்துருக்கோம் சாமி.."

அனுக்ரஹா ஒரு தாம்பூல தட்டில் பூ, பழம், எல்லாத்தையும் வச்சு, தாலியையும் அதுல வச்சு குடுத்தாள்..


பூசாரி அதை வாங்கிட்டு போய் பூஜையை ஆரம்பிச்சாரு..


"ஹேய் அவர்கிட்ட ஏன் இது பரிகாரம்னு சொல்லல.. அவரு தான் தெரியாம பேசுறாரு நீயும் சேர்ந்து பேசுற.. இது வெறும் பரிகாரம்னு சொல்ல வேண்டிய தானே.." என்றார் ரகு.


"அடடடடா... இப்போ அவருக்கு புரிய வச்சு என்ன ஆக போகுது.."


"அவரு கல்யாணத்துக்கு செய்யுற மாதிரி தானே இப்போ செய்வாரு.."


"செய்யட்டுமே.. அதுல என்ன பிரச்சனை இப்போ.. சாதாரண ஒரு கயிறுல மஞ்சளை தடவி அதை கழுத்துல கட்டுனாலே அது கல்யாணம் தாங்க.. நாம இவ்வளவு விசயம் பாத்து பாத்து செஞ்சுருக்கோம் இது கல்யாணம் இல்லையா பின்ன.. அது மட்டும் இல்ல.. ஜோசியர் சொன்னது ஒரு விசயம் தான்.. எனக்கு முதல் கல்யாணம் நிலைக்காது.. ரெண்டாவது கல்யாணம் தான் நிலைக்கும். அதுக்கு தான் அவரு தாலி பரிகாரம்னு வேற மாதிரி சொன்னாரு.. இப்போ இந்த பூசாரி கல்யாணம் பண்றதா நெனச்சு செஞ்சா தான் நமக்கு முழு பலனும் கிடைக்கும்‌‌.. இவரு வயசானவரா இருக்குறதால நாம புரிய வைக்கிறதுக்கு முன்னாடி அவராவே கல்யாணம்னு முடிவு பண்ணிட்டாரு.. இதுவும் நமக்கு சாதகம் தான்.. நீங்களும் இதை கல்யாணமாவே பாருங்க..புரியுதா.." 


அனு பேசியதில் ரகுராமன் வாயடைத்து போனார்.. கடைசில என்னையும் இது கல்யாணம்னு நம்ப வச்சுட்டாளே.. 

"சரி நான் வரும் போது எதோ செஞ்சுகிட்டு இருந்தானே.. என்னது.."


"அதுவா.. எனக்கு கண்ணு பட்டுற கூடாதுனு திருஷ்டி பொட்டு வச்சுவிட்டான்.."



"ரொம்ப முக்கியம்.."


பூசாரி தீபாராதனை காட்டினார்.. அனு தன்னோட குடும்பத்துக்கு எந்த பிரச்சனையும் வரக் கூடாதுனு வேண்டிக்கிட்டாள். 


பூசாரி மாலையை கொண்டு வந்து கொடுத்து ரெண்டு பேரையும் போட சொன்னார்.. அனு வெட்கப்பட்டுக்கிட்டே மாலையை போட, விஷ்வா சிரித்துக் கொண்டே மாலையை போட்டான்.


பூசாரி தாலியை கொண்டு வந்து விஷ்வாகிட்ட கொடுத்தார்..


"தம்பி இந்தப் பக்கம் நின்னு கட்டு.. மூணு முடிச்சு போடனும்.. சரியா.. "


"சரிங்க.." விஷ்வா தாலியை வாங்கிக் கொண்டு அவர் சொன்னபடி நின்று கொண்டு தாலியோடு அம்மாவை பார்க்க, 


அவள் புதுப்பெண்ணைப் போல வெட்கத்துடன் தலை குனிந்து நின்று கொண்டிருக்க,



நடப்பதை வெறுப்போடு ரகுராமன் பார்த்துக் கொண்டிருக்க,


"தம்பி கட்டுப்பா" பூசாரி சொன்னதும் விஷ்வா தாலியை தன்னோட அம்மாவின் கழுத்தில் கட்டினான்.. பூசாரி ரகுராமன் கையில் பூவை கொடுத்து "போடுங்க.. போடுங்க" னு சொல்ல வெறுப்போடு பூவை போட்டார்.. 



தலை குனிந்த அனுக்ரஹா தாலியை வாங்க, அம்மாவின் கழுத்தில் மூணு முடிச்சு போட்டான் விஷ்வா.


பூசாரி விபூதி குங்குமத்தை கொண்டு வந்து "இதையும் வச்சு விடுப்பா" னு சொன்னார்..


விஷ்வா அதை அம்மாவின் நெற்றியில் வச்சுவிட்டான்.. அந்த நிமிடம் அனுக்ரஹா தானாக தன்னோட புது தாலியை தூக்கி காட்டினாள்.. இது தான் பொண்ணுங்க குணம்.. தாலியில் குங்குமம் வச்சுவிட்டான் விஷ்வா..


"சரி எல்லாம் நல்ல படியா முடிஞ்சுது.. தம்பி நீ பொண்ணு கையை பிடிச்சுக்கிட்டு கோயில் பிரகாரத்தை ஒரு தடவை சுத்தி வா.." 


விஷ்வா அம்மாவின் கையை பிடித்தான்.. அவன் தொடும் போது ரெண்டு பேருக்கும் புது ஃபீலிங்காக இருந்தது..


பூசாரி இப்படி சொல்ல சொல்ல அனு தனக்கு இப்போது தான் முதல் முறை திருமணம் ஆவதைப் போல உணர்ந்தாள்.. வெட்கத்துடன் விஷ்வா கையை பிடித்துக் கொண்டு கோவில் பிரகாரத்தை சுற்க்ஷி வந்தாள். ரகுராமன் எதுவும் பேச முடியாமல் ஓரமாக நின்று வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்..



அதுக்கு அப்புறம் பூசாரியிடம் ரகுராமன் பணம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்த சமயம் தன்னுடைய பழைய தாலியை அவிழ்த்து விட்டாள்.. 


"என்னம்மா இப்போ உங்களுக்கு சந்தோசம் தானே..நீங்க நெனச்ச மாதிரி பரிகாரம் பண்ணிட்டோம்.." ரெண்டு பேரும் தனியா நின்னு பேசிக்கிட்டு இருந்தாங்க..



"சந்தோசம்னு சொல்றதை விட மனசுக்கு நிம்மதியா இருக்கு விஷ்வா.. இனிமே நம்ம குடும்பத்துக்கு எந்த கஷ்டமும் வராதுனு நம்புறேன்.. "



"வாங்க கிளம்பலாம் மணி ஆகுது.." ரகுராமன் கூப்பிட்டதும் மூணு பேரும் அங்க இருந்து கிளம்புனாங்க...

[kamappithan]

மூணு பேரும் வீட்டுக்கு வரும் போது சாயங்காலம் ஆகிவிட்டது.. மாலையை கழட்டி பிளாஸ்டிக் பைக்குள் மறைத்து வைத்துக் கொண்டனர். மாலையும் கழுத்துமாக வந்தால் அக்கம் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களுக்கு தெரிந்து விடுமே..

சாதாரணமாக கோவிலுக்கு சென்று வருவது போல் வீட்டிற்கு வந்தனர். வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும்..

" ம்மா.. நம்மள ஆரத்தி எடுக்க யாருமே இல்லையே.. "

"அதுக்கு என்ன பண்றதுடா.. அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்க வேண்டியது தான்.. சரி வா.. சாமி ரூம்ல விளக்கு ஏத்திட்டு அப்புறம் உன் ரூமுக்கு போ.."


ரெண்டு பேரும் புருஷன் பொண்டாட்டியா சாமி ரூம்ல நின்னு சாமி கும்பிட்டாங்க.. அனுக்ரஹா புகுந்த வீட்டுக்குள் நுழைந்த புதுப் பெண்ணாக விளக்கு ஏற்றினாள்.


சாமி கும்பிட்டதும் 

"எனக்கு டயர்டா இருக்குமா.. நான் போய் ரெஸ்ட் எடுக்க போறேன்.."விஷ்வா அவனோட ரூமுக்கு போனான்..


"ஆமா காலைல இருந்து மூட்டை தூக்கி டயர்டு ஆயிட்டான் அப்படியே.." 

அனு தன்னோட ரூமுக்கு போயிட்டு அந்த புடவையை அவிழ்த்து விட்டு வேறு புடவையை மாற்றிக் கொண்டு வந்தாள்..

"ஏங்க டீ போடவா.."

"தலை வலிக்கிது.. முதல்ல டீயை போடு.."

அனு டீயை போட்டு கொண்டு வந்து தனது முன்னாள் கணவரிடம் கொடுத்துவிட்டு, புதிய கணவனுக்கு டீயை கொண்டு போனாள்..

விஷ்வா பனியனும் ஷார்ட்ஸும் போட்டுக் கொண்டு மொபைலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.


"ரெஸ்ட் எடுக்குறேனு வந்துட்டு மொபைலை நோண்டிக்கிட்டு இருக்கியா.. இந்தா டீயை குடி.."


"காலைல இருந்து மொபைல் யூஸ் பண்ணல.. அதான் பாத்துகிட்டு இருந்தேன்.. அப்புறம் உங்களுக்கு ஹாப்பி தானே.. நீங்க ஆசைப்பட்ட மாதிரி‌ பண்ணியாச்சு.."


"மனசுக்கு திருப்தியா இருக்கு.. இனிமேல் நமக்கு எந்த பிரச்சனையும் வராதுனு நம்புறேன்.."

"எனக்கு இது வெறும் பரிகாரம் நடந்த மாதிரி தெரியல.. கடவுள் சாட்சியா நமக்கு கல்யாணம் நடந்துருக்கு.. "

"ஆமாடா...‌எனக்கும் கல்யாணம் செஞ்சுகிட்ட ஃபீல்ல தான் இருக்கேன்.. ஒரு பையன் ஒரு பொண்ணு கழுத்துல மஞ்சள் கயிறை கட்டுனாலே அது கல்யாணம் தான்.. நாம நல்ல நாள் பாத்து கோயிலுக்கு போயி முறைப்படி செஞ்சுகிட்டதும் கல்யாணம் தானே.. "


"அப்போ இனிமேல் நீங்க என் வொய்ஃப் தானே.. "


"ஹா.. ஹா..‌இதை அப்பாகிட்ட எதும் சொல்லிராத.. அவருக்கு இது எதுவுமே பிடிக்கலை.. இதுல நான் உனக்கு வொய்ஃப்னு சொன்னா அடிக்க வந்துருவாரு.. ஹா..ஹா.." அனு எதார்த்தமாக பேசினாள்..


"நான் இப்போ உங்ககிட்ட கேக்குறேன்மா.. நமக்கு இன்னைக்கு நடந்தது கல்யாணம் தானே..‌அப்போ நீங்க எனக்கு வொய்ஃப் தானே.."


"ஹே சும்மா விளையாடாத.. எனக்கு வேலை இருக்கு நான் போறேன்.."

"பதில் சொல்லிட்டு போங்கம்மா.."

"போடா எனக்கு வேலை இருக்கு.." அனு அந்த ரூமில் இருந்து கிளம்பினாள்.. ஆனால் விஷ்வா கேட்ட கேள்வி அவளுக்குள் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தது..  

"என்ன இவன் இப்படி கேக்குறான்.. இன்னைக்கு நடந்தது கல்யாணமா.. ஆமா கல்யாணம் தான்.. தமிழ்நாட்டுல பொறந்த பொண்ணுங்களுக்கு தாலிங்கிறது சாதாரண விசயம் இல்ல.. அந்த தாலியை ஒருத்தன் கட்டிட்ட அவனை புருஷனா நெனக்கிறது தானே நம்ம நாட்டோட கலாச்சாரம்.. இன்னைக்கு நடந்தது கல்யாணங்கிறதை என்னோட மனசு முழுசா ஏத்துக்கிச்சு... அப்போ விஷ்வா இனிமே என் புருஷனா.. இல்ல மகனா.. கடவுளே என்னைய ஏன் இப்படி சோதிக்கிற.. அவன் தாலி கட்டுற வரைக்கும் என் மனசுல இப்படி எந்த குழப்பமும் இல்ல.. ஆனா இப்போ அவன் கேட்டதுல இருந்து என் மனசு சஞ்சலப்படுதே.. விஷ்வா எனக்கு மகனா... புருஷனா... "

குழப்பதோடு தன் வேலைகளை செய்யத் தொடங்கினாள்.

[kamappithan]

அனு தன்‌ வேலைகளை முடித்துவிட்டு டின்னரை தயார் செய்தாள்..‌ டின்னர் தயார் ஆகியதும் பழைய கணவனையும், புதிய கணவனையும்‌ சாப்பிட அழைத்தாள்..


சாப்பிட ஆரம்பிக்கும் போது இருவருக்கும் அருகில் நின்று அனு பரிமாறினாள்.. அப்போது விஷ்வா..

"ம்மா கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் புருஷன் சாப்பிட்ட தட்டுல தான் பொண்டாட்டி சாப்பிடனும்னு ஒரு முறை இருக்காமே.."

அனு விஷ்வாவை பார்க்க,, அவன் உடனே கண்ணடித்து அப்பாவை வெறுப்பேற்றலாம் என்று ஜாடை காட்டினான்.. அனு சிரித்துக் கொண்டே தலை ஆட்டினாள்..

"ஆமா விஷ்வா.. புருஷன் சாப்பிட்ட எச்சில் தட்டுல பொண்டாட்டி சாப்பிட்டா அது பெரிய பாக்கியம்னு சொல்லுவாங்க.. நானும் உன் அப்பா சாப்பிட்ட தட்டுல சாப்பிட்டுருக்கேன்.."


ரகுராமன் இவர்கள் பேசுவதை கேட்டுக் கொண்டே சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்..

"அப்பாவ கல்யாணம் பண்ணுனப்போ அப்படி சாப்பிட்டீங்க.. இப்போ என்னைய கல்யாணம் பண்ணிருக்கீங்க.. அப்போ என் தட்டுல சாப்பிடனும்ல.. அதானே முறை.."

"நீ சொல்றதும் சரிதான்டா.."

"இந்தாங்க ஆ காட்டுங்க.."

"நீ சாப்பிடுடா.. நான் சாப்பிட்டுக்குறேன்.."

"என் ஒயிஃப்க்கு நான் ஊட்டி விடுறேன்.. அதுல ஒண்ணும் தப்பு இல்லையே.."

"ஒண்ணும் தப்பு இல்ல.." வாயை திறந்து அவன் ஊட்டியதை வாங்கிக் கொண்டாள்..

ரகுராமனுக்கு மண்டையில் சூடு ஏறியது..

"நீங்க போடுற ஆட்டம் தாங்க முடியலை.." கையை கழுவிட்டு எழுந்து போனார்..

"ஹே அப்பா கோவிச்சுகிட்டு போறாருடா.. அதெல்லாம் எங்கயும் போகமாட்டாரு.. வந்து உக்காருங்க.." அம்மாவை இவன் சாப்பிட்ட தட்டில் உக்கார வைத்துவிட்டு போக அனு அதே தட்டில் சாப்பிட ஆரம்பித்தாள்.. ஏனோ அனுவுக்கு அந்த தட்டில் சாப்பிட வேண்டும் என்று தோன்றியது..


பிறகு தூங்குவதற்கு முன்பு பாலை கொண்டு தன்னுடைய முன்னால் கணவரிடம் கொடுத்தாள்..

"சரிங்க நீங்க பாலை குடிச்சுட்டு தூங்குங்க.."

"நீ எங்க போற.. "

"விஷ்வா ரூமுக்கு.. இன்னும் ஒரு மாசம் அங்க இருக்கணும்ல.. "

"ஹேய் அதெல்லாம் எதுக்குடி.."

"எல்லாத்தையும் குறை இல்லாம செஞ்சு முடிக்கணும்.. அப்போ தான் எனக்கு திருப்தியா இருக்கும்.. சரி நீங்க தூங்குங்க.. நாளைக்கு என்னோட டிரெஸ் எல்லாம் அவன் ரூமுக்கு மாத்தனும்.. இப்போதைக்கு ரெண்டு டிரெஸ் எடுத்துட்டு போறேன். காலைல குளிச்சுட்டு மாத்திக்கனும்.."


அனு தன்னுடைய புது கணவனுக்கு பாலை எடுத்துக் கொண்டு அவன் ரூமுக்கு போனாள்..

"என்னமா துணியோட வர்ற..''

"இன்னும் ஒரு மாசத்துக்கு இங்க தான்டா தங்கனும்.. அதான் இப்போதைக்கு எடுத்துட்டு வந்தேன்.. இந்தா பாலைக் குடி.."

"ஜாலி தான் அப்போ.. என் பொண்டாட்டி கூட இனிமேல் தூங்கப் போறேன்.."

"சும்மா இரு விஷ்வா.. பொண்டாட்டி பொண்டாட்டினு சொல்லிக்கிட்டு.."

"பின்ன பொண்டாட்டிய வேற எப்படி சொல்லனும்.. தாலி கட்டியிருக்கேன்.. பொட்டு வச்சுருக்கேன்.. அப்போ நான் உங்க புருஷன் தானே.."

அவன்கிட்ட இருந்து தப்பிக்க பேச்சை மாற்றினாள்..
"சரி எனக்கு தூக்கமா வருது.. நான் தூங்கப் போறேன்.." பெட்டில் ஓரமாக படுத்துக் கொண்டாள்..

"டார்லிங்.. குட் நைட்.. "

"டேய்ய்.. தூங்குடா..." உதட்டில் சிரிப்பு மலர சொன்னாள்..

இதே பெட்டில் தனது புது கணவனுக்கு திகட்ட திகட்ட தன்னுடைய அழகை அள்ளிக் கொடுக்கப் போகும் நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை என்பது அனுக்ரஹாவுக்கு தெரியவில்லை.