Thread Rating:
  • 3 Vote(s) - 2.33 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

"బడిగంట"

Showing only the posts of earthman: 5 of 44 posts. Show all posts
#1

కాస్త పెద్దదిగా వచ్చింది ఈ కధ. నేనేదో సెక్స్ కధ రాద్దామనుకుంటే, ఏదో సమాజాన్ని ప్రతిబింబిస్తున్నట్టు, పెద్ద పెద్ద నీతులు వల్లిస్తున్నట్టు, సమాజ ఉద్ధరణకు పూనుకున్నట్టు, రూపం తీసుకుంది. Big Grin Rolleyes

ఒక్కోసారి ఇంతే, ఎలా వస్తుందో నాకు తెలియదు. బాగా రావచ్చు, తుస్స్ అనచ్చు, తెలీదు. Big Grin banghead:

అందుకే భాగాలుగా ఇస్తున్నాను. ముక్కలుముక్కలుగా నచ్చచ్చు మీకు, మొత్తం కూడా నచ్చచ్చు, చూద్దాం.
[+] 2 users Like earthman's post
Like Reply
Do not mention / post any under age /rape content. If found Please use REPORT button.
#2

గడియారం పన్నెండు కొట్టింది.

"ఏరా అన్నం వండాను, తింటావా?" కేక పెట్టింది ఆమె.

"నానని రానీ, తింటాను" అన్నాడు కొడుకు.

ఇంకో రెండు గంటలు గడిచాయి.

మనసులో అనుమానం మొదలవుతుండగా "మీ నాన్న సంగతి తెలిసిందేగా, నువ్వు తినేసెయ్" అని వడ్డించింది.

ఆకలిమీదున్న కొడుకు, టకాటకా తినేసాడు.

గడియారం ఇంకో గంట గడిచిందని చెప్తున్నట్టుగా, మళ్ళీ మోగింది. టైం మూడయింది.

"నువ్వూ తినేయ్, మూడైంది, ఇంకెప్పుడు తింటావ్!"

"మీ నాన్న కోసం చూస్తున్నాను, వస్తే ఇద్దరం కలిసి తింటాం"

"ఇంకెప్పుడొస్తాడో నాన, నువు తినేయ్" అని కంచం చేతికిచ్చాడు.

నాలుగు మెతుకులు తిని, గుమ్మం ఎదురుగా పడుకుని, మొగుడి కోసం ఎదురుచూడసాగింది.

నెమ్మదిగా కళ్ళు మూతలు పడుతుండగా, నిద్రలోకి జారుకుంది.

"మా, మా, లే, ఎనిమిదయింది, అన్నం వండు, నాకాకలిగా ఉంది. లైటు కూడా వేసుకోకుండా పడుకున్నావేంటి!" అని కొడుకు లేపడంతో ఉలిక్కిపడి లేచింది.

ఒక నిమిషానికి కానీ మత్తు వదలలేదు.

"మీ నాన్న వచ్చాడా?"

"లేదుమా, రాలేదు. ఎప్పుడొస్తాడో మరి"

"సరే అన్నం వండుతాను, గంటలో తిందువుగానీ" అని వంట పని మొదలుపెట్టింది.

వంట అయింది. కుర్రాడు కడుపునిండా తిన్నాడు. ఆమె మళ్ళీ నాలుగు ముద్దలు తిని ముగించింది.

కొడుకు కాలేజ్ ఫీజు కట్టాలని, రేపే చివరి రోజని, జీతం అడ్వాన్స్ తీసుకుని, మిగిలిన ఫీజు కోసం తన చెవిదిద్దులు, ఉంగరం, తాకట్టు పెట్టమని ఇచ్చి, మొగుడ్ని పంపింది. రోజు ముగియబోతోంది, మొగుడు పత్తా లేడు.

"మా రేపే ఫీజుకి చివరి రోజు, ఎల్లుండి ఎక్కువ కట్టినా రానివ్వరు, నానేడి?" దీనంగా అడిగాడు కొడుకు.

"నాకు తెలిస్తేగా నీకు చెప్పటానికి" అని మనసులో అనుకుని ... "ఏమోరా అయ్యా, నువ్వేమీ ఆలోచించకు, నేను చూస్తాను, నువ్వు పడుకో" అని కొడుకుని ఊరడించింది.

కాలం ఇంకో కొత్త రోజుగా మారింది. టైం అర్ధరాత్రి పన్నెండు అయింది, గడియారం మళ్ళీ పన్నెండు కొట్టింది.

"రోజు సంగతి వేరు, ఈరోజు వేరు. ఈరోజన్నా బుద్ధిగా ఉండాలి కదా, ఎక్కడ తిరుగుతున్నాడో ముదనష్టపాడు" అని మనసులో మొగుడిని పిచ్చి తిట్లు తిడుతూ ... "ఈరోజు జీతం ముందే తీసుకుని, ఎలాగైనా ఫీజు కట్టాలి" అనుకుంది.

తెలారినట్టుగా కోడి కూసింది. ఆమెకి మెలకువ వచ్చింది. గడియారం వైపు చూసింది. ఆరవుతోంది.

కొడుకు ఫీజు విషయం వెంటనే గుర్తొచ్చి, చకచకా తయారయ్యి, తను పని చేసే షాపు ఓనర్ ఇంటికెళ్ళింది. విషయం చెప్పి రెండు నెలల జీతం ముందే తీసుకుని, ఆదివారాలు కూడా పని చేస్తానని మాటిచ్చి, అక్కడ నుంచి బయలుదేరింది.

అయితే ఉన్న డబ్బులు ఫీజుకి చాలవని, మొగుడి జీతం కూడా తీసుకోవాలని, మొగుడు పని చేసే కంపెనీకెళ్ళింది. సెక్యూరిటీకి తెలిసిన మనిషి కావడంతో మేనేజర్కి ఫోన్ కలిపి ఇచ్చారు.

ఫోన్లో మేనేజర్ చెప్పింది విని నిలువునా కూలిపోయింది. మొగుడు నిన్నే డబ్బులు తీసుకున్నాడని, డబ్బులు తీసుకున్న వెంటనే వెళ్ళిపోయాడని తెలిసి, తల తిరుగుతున్నట్టు అనిపించి అక్కడే కూలబడిపోయింది.
Like Reply
#3

ఆమెకి ఏం చెయ్యాలో పాలుపోలేదు. మొగుడి రెండు నెలల జీతమంత అప్పిచ్చేవాళ్ళు తనకి లేరు. ఎవరిని అడగాలో తెలియలేదు.

ముందు ఈ డబ్బులు కట్టేసి, మిగాతాది సాయంత్రం లోపు తెస్తానని చెప్పచ్చని, చకచకా కాలేజ్ వైఫు నడిచింది.

తన లాగే చాలామంది చివరిరోజు దాకా ఉన్నారన్నట్టు, ఆఫీసులో క్యూ చాలా పెద్దదిగా ఉంది. నెమ్మదిగా ముందుకి కదులుతున్నారు ఒక్కొక్కరు. తన వంతు వచ్చేసరికి, ఆఫీసు గడియారం గంట కొట్టింది, టైం పన్నెండయింది. తనే చివరిగా కడుతోంది.

వివరాలడిగారు, చెప్పింది రాసుకున్నారు. డబ్బు లెక్కపెడుతుండగా, పూర్తిగా లెక్కపెట్టకుండానే సగం కూడా లేవని అర్ధమయింది క్లర్క్ కి. క్లర్క్ దూరంగా ఉన్న ఇంఛార్జికి విషయం చెప్పి, అతని దగ్గరికి పంపించాడు.

"మొత్తం లేవేంటి?"

"ముందు ఇవి కట్టించుకోండయ్యా, మిగతావి సాయంత్రం లోపు వచ్చి కడతాను"

"అలా కుదరదమ్మా, అలా ఈరోజు కట్టించుకోము. సాయంత్రం అయిదు లోపు మొత్తం తీసుకురా, ఇవి తీసుకో"

"మీకు పుణ్యం ఉంటుంది, ముందు ఇవి కట్టించుకోండయ్యా"

"అలా కుదరదమ్మా, మొత్తం ఒకేసారి కట్టాలి. అందరూ అలానే కట్టారు, నీ ఒక్కదానికే ఇలా చెప్పట్లేదు"

"ఇప్పుడు ఇవి కట్టించుకోండయ్యా, మిగతావి సాయంత్రం లోపు ఎలాగైనా తీసుకొస్తాను"

"ఎలాగైనా తీసుకొస్తావా, అంటే రెడిగా లేవా? నువ్వు ఎప్పుడు తెస్తావో అని మేము మా పనులు మానేసి అర్ధరాత్రి దాకా ఎదురుచూడాలా? మీరు తల్లితండ్రులా!, ఫీజుకి చివరి రోజు దాకా ఉండటమే కాకుండా, ఈరోజు కూడా సగం ఇప్పుడు, సగం సాయంత్రం అంటారా! అంత కట్టలేకపోతే ఏదన్నా పని చేసుకోండమ్మా, అందరూ చదువుకుని ఎవర్ని ఉద్దరించాలి" అంటూ నోటికొచ్చినట్టు అరిచాడు ఆఫీస్ ఇంఛార్జ్.

తనవైపు ఎవరన్నా ఏదన్నా మాట్లాడతారేమోనని చుట్టూ చూసింది. తనొక్కతే అక్కడ ఉంది, మిగతా అందరూ కాలేజ్ మనుషులే. వాళ్ళకిది మాములే అన్నట్టు ఉన్నారు.

కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతుండగా, ఏం చెయ్యాలో తెలియక, ఏదైతే అదయిందని, "మీ ఓనర్ గారిని కల్పించండి, ఆయనకే చెప్పుకుంటాను" అంది.

"పిచ్చిపిచ్చిగా ఉందా! ఫీజు తగ్గించి తెచ్చింది చాలక, నా మాట లెక్కచేయకుండా, మా సార్ని కలవాలంటావా, మాట్లాడకుండా వెళ్ళి మొత్తం ఫీజు తెస్తే తే, లేకపోతే రాకు" కోపంతో అరిచాడు ఇంఛార్జ్.

ఈ అరుపులు చెవినపడ్డ ఛైర్మన్ లోపల నించి బెల్ కొట్టాడు. పరుగున వెళ్ళాడు ఇంఛార్జ్. పది నిముషాలు ఆగి బయటకి వచ్చాడు.

"మా సార్ని కలుస్తా అన్నావు కదా, పిచిచారు వెళ్ళు, ఏం చెప్పుకుంటావో, ఏం చేస్తావో" అన్నాడు ఇంఛార్జ్.

లోపలికి వెళ్ళింది ఆమె.

"నమస్కారం సార్, "మా అబ్బాయి ఫీజు డబ్బులు మొత్తం లేవు సార్, సగం ఉన్నాయి. ఇప్పుడివి కట్టించుకోండి, మిగతావి సాయంత్రం లోపు తెస్తాను సార్, మీరే దయ చూపించాలి" అని కొంగు నోటికి అడ్డం పెట్టుకుని ఉబికివస్తున్న కన్నీరుని ఆపుకునే ప్రయత్నం చేసింది.

"మీ కష్టాలు మీవైతే, మా కష్టాలు మావి. ఇలా అందరూ ఏవో ఒకటి చెప్తూ ఫీజు కట్టకపోతే కాలేజ్ ఎలా నడపాలి మేము?"

"నిజమే చెప్తున్నాను సార్, అబద్దాలు చెప్పట్లేదు సార్, డబ్బు దగ్గర అబద్దాలాడే లాంటి మనిషిని కాదు సార్"

"నిజమే. మేము కూడా అబద్దాలు చెప్పట్లేదు. మా రూల్స్ మాకుంటాయి. మేము యూనివర్సిటీ వాళ్ళు చెప్పినట్టు చెయ్యాలి. ఇలా సగం సగం కట్టించుకోలేము. ఈ రోజే చివరి రోజు అని తెలిసినప్పుడు డబ్బులు ఏర్పాటు చేసుకోకుండా, కాలేజ్ కొచ్చి ఇలా మాట్లాడితే ఎలా?"

ఇక దాచటమెందుకని మొత్తం వివరించింది.

"అయితే నీ మొగుడెక్కడ?"

"తెలీదు సార్, ఎక్కడ తాగి పడిపోయాడో, ఏ కొంపల్లో ఉన్నాడో" అని కోపం, బాధ కలిపి అంది.

"తాగి, కొంపల్లో తిరుగుతున్న నీ మొగుడు సుఖంగా ఉన్నాడు. ఫీజు మొత్తం కట్టే పని లేకుండా నీ కొడుకు చదువుకుంటే నీకు హాయి. మాకేనా నష్టం. మా నష్టం ఎవరు పూడుస్తారు?"

"మొత్తం రెండు నెలల్లో కట్టేస్తాను సార్. ఒట్టేసి చెప్తున్నా, మీ ప్రతి రూపాయి ఇచ్చేస్తాను"

"రెండు నెలలా? ఇది మరీ బాగుంది. నేనేదో రెండు మూడు రోజులు అనుకుంటున్నాను. ఇదంతా జరిగే పని కాదులే. అయినా నీ కొడుక్కి గొప్ప మార్కులేమీ లేవు, మామూలుగా చదువుతున్నాడు. నువ్వు ఇంత శ్రమపడటం అనవసరం. డబ్బులు ఏర్పాటు చేసుకుని, వచ్చే ఏడాది చదివించుకో నీ కొడుకుని. ఈ సంవత్సరం ఏదో ఒక పనిలో పెట్టు."

"కొడుకు తను చెప్పింది వింటాడు కానీ, ఫీజు సంగతి ఇలా అయింది అని తెలిస్తే ఏం చేస్తాడో అనిపించింది ఆమెకి. సంవత్సరం ఖాళీగా ఉంటే, తర్వాత మళ్ళీ చదువుకోగలడా, ఇక చదువు అబ్బుతుందా. కొన్ని డబ్బులు వాడి జీవితాన్ని నాశనం చేసేలా ఉన్నాయి. ఓరెయ్ ముదనష్టపు మొగుడా, ఎంత పని చేసావురా, ఇప్పుడు నా కళ్ళకి కనపడు, నరికి పోగులు పెడతాను" అనుకుంటూ ఏదో ఒకటి చెయ్యాల్సిందే అనుకుంది.

"అలా అనకండి సార్, దయ చూపించండి, మీరు ఏది చెప్తే అది చేస్తాను"

ఈ మాటనగానే మొదటిసారి ఆమెని పై నించి కింది దాకా చూసాడు.

"కాలేజ్ వయసు కుర్రాడి తల్లిలా లేదు శరీరం. ఎత్తులు బిగువుగా ఉన్నాయి, జబ్బలు బలంగా ఉన్నాయి, తొడలు కూడా తెలుస్తున్నాయి. రంగు నలుపైనా కళగా ఉంది మొహం. ఇలాంటిదాన్ని వేసి చాలా రోజులయింది. ఒప్పుకుంటే కొన్నాళ్ళు వాడుకుందాం, ఒప్పుకోకపోతే కొడుకు ఇక్కడ చదువుకోడు, మనకి ఏ నష్టమూ లేదు" అనుకున్నాడు.

"నీ మొగుడు నిన్నేమీ పువ్వుల్లో పెట్టుకుని చూసుకోవట్లేదు, అతని సుఖం అతను చూసుకుంటున్నాడు. ఇంత కష్టపడే గుణం, ఇంత ప్రేమ, అన్నీ ఇంత చక్కగా ఉన్న నీలాంటి దాన్ని ఎలా చూసుకోవాలో నీ మొగుడికి ఈ జన్మకి అర్ధం కాదు. నీ కొడుకు నీ మొగుడిలా అవ్వకూడదూ అంటే, నేను చెప్పినట్టు వినాలి, చెప్పింది చెయ్యాలి, సరేనా"

"ఏం అడుగుతున్నాడో అర్ధమయ్యి, తన కొడుకు తన మొగుడిలా తయారయ్యి, జీవితాన్ని నాశనం చేసుకోవడం కంటే, ఈ లొంగిపోవడం ఎక్కువేమీ కాదు" అని నిర్ణయించుకుని, "సరే" అన్నట్టు తల ఊపింది.
Like Reply
#4

"నేను నీకు ఒక సహాయం చేస్తూ, నాకు ఒకటి కావాలని అడుగుతున్నాను, నిజమే కదా?"

"అవును" అన్నట్టు తల ఊపింది.

"నా సహాయం అవసరం లేదు అనుకుంటే, నువ్వు ఈ క్షణమే వెళ్ళిపోవచ్చు"

ఒక సంవత్సరం తన కొడుకు చదువు లేకుండా తిరిగుతూ ఉండి, ఆ తర్వాత ఫీజు కట్టినా, చదువు మీద దృష్టి పెట్టలేక, ఇక చదువు అబ్బక, చక్కని భవిష్యత్తుని నాశనం చేసుకుని, తండ్రిలా తయారవుతాడు. కాబట్టి కొడుకు భవిష్యత్తు కోసం ఈ సహాయం అవసరం ఉంది అని మనసులో అనుకుని... "నా కొడుకు చదువుకోవటం నాకు కావాలి" అంది.

ఈ మాట అనగానే ఛైర్మన్ ముఖం వెలిగిపోయింది.

"రా, ఇలా కూర్చో" అని ఆమెకి సోఫాని చూపించాడు.

బెరుకుగా అటూ, ఇటూ చూసింది.

ఆమె భయం అర్ధమై... "ఇక్కడికి ఎవరూ రారు, నీకే భయం అక్కర్లేదు" అని భుజాలు పట్టుకుని సోఫాలో కూర్చోబెట్టాడు.

"పొద్దున ఎప్పుడు ఏం తాగావో, ఇదిగో ఈ కూల్ డ్రింక్ తాగు" అని ఒక బాటిల్ చేతికిచ్చాడు.

నిజంగా దాహంగా ఉండి బాటిల్ తీసుకుని టకటకా మొత్తం తాగేసింది.

"ఇంకోటి తాగుతావా?"

"తాగుతాను" అన్నట్టు తలూపింది.

ఇంకో బాటిల్ తీసి ఇచ్చాడు.

మూడొంతులు తాగి, కాస్త నిదానించి వెనక్కి సర్దుకుని కూర్చుంది.

హడావిడిగా తాగడంలో కొంచెం డ్రింక్ ఆమె గుండెల మీద పడింది. ఆ ఎత్తుల మీద ఛైర్మన్ చూపు నిలిచింది.

ఆమెనలా వెనక్కి తోసాడు. పైట తీసేసాడు. నిండైన ఎత్తులు, మొగుడి చేతులు పెద్దగా పడలేదేమో అలానే జారకుండా ఉన్నాయి. జాకెట్ మీదే వాటిని వత్తాడు. బ్రా వేసుకోదు కాబట్టి, ఎత్తుల మెత్తదనం మొత్తం జాకెట్ మీదే తెలిసింది.

"జాకెట్ తీసేయమన్నట్టు" తల పక్కకి ఊపాడు. తీసేసింది.

రెండు చేతులతో రెండు సళ్ళని వత్తి చూసాడు. మెత్తగా, హాయుగా అనిపించింది. చేతులకి సరిపోయే ఎత్తులు కావడంతో అలా కొని నిముషాలు వత్తుతూనే ఉన్నాడు.

ఇలాంటి పనులకోసమే అలాంటి పెద్ద సోఫా పెట్టించారా అన్నట్టు, చిన్న సైజ్ మంచంలా ఉన్న ఆ సోఫాలో ఆమెని పడుకోపెట్టాడు. ఆమెని మొత్తం ఆక్రమించుకున్నాడు. ఆమె మీద పడుకుని ఎత్తులని చీకసాగాడు. తనెక్కడుందో, ఎందుకు అక్కడకొచ్చిందో మర్చిపోయి ఈ స్పర్శని అనుభవించడం మొదలుపెట్టింది.

నెమ్మదిగా చీరని పైకి ఎత్తాడు. బలిష్టమైన తొడలు కనిపించాయి, వాటి గట్టిదనన్ని ఒత్తి చూసాడు. చీరని మొత్తం పైకి అనేసాడు. ఆమె ఆడతనం కనిపించింది.

నల్లటి, ధృడమైన, వెంట్రుకలు లేని శరీరం. అక్కడ కూడా వెంట్రుకలు లేవు. నల్లగా నిగనిగలాడుతూ ఉబ్బెత్తుగా కనిపించింది. వత్తి చూసాడు. అలవాటు తప్పినట్టుగా అనిపించి, చేయి తీసేసింది. మళ్ళీ వత్తి చూసాడు, ఈసారి తీసెయ్యకుండా అతనినే చూసింది.

ప్యాంట్ విప్పేసాడు. వాచ్ తీసేసాడు. ఆమె మీద పడుకున్నాడు. ఆమె తొడలని పక్కకి జరిపాడు. అసలు పని కానివ్వాలి అన్నట్టు, ఆమె కూడా తొడలని వెడల్పు చేసి సహకరించింది.

ఒకే దెబ్బగా బలంగా తన మగతనాన్ని ఆమె లోపలికి తోసాడు. కస్సున దిగింది. శక్తి గల ఆడది కావడంతో, ఆమెకి నెప్పి కలగలేదు, హాయిగా అనిపించింది. తను అనుకున్నట్టే ఉంది ఈ ఆడది అనుకుని, ఇంకో పోటు గట్టిగా వేసాడు. ఈసారీ అంతే, ఆ పోటుని తీసుకుంది.

సరైన శరీరమున్నది ఆడది కావడంతో, సులువుగా లొంగిపోయింది, కొన్నాళ్ళు తనదే, అని అర్ధమయ్యి, ఛైర్మన్ పోటు మీద పోటు మీద వేస్తున్నాడు.

ఎంత బలంగా పోట్లు వేస్తున్నాడో, అంత బలం ఉన్నట్టు ఆ పోట్లన్నీ తీసుకోసాగింది. చేతులతో సోఫాని గట్టిగా పట్టుకుని, తొడలు ఇంకొంచెం పక్కకి జరిపి, వేయించుకోసాగింది.

గట్టి సోఫా కావడంతో, ఒక్క శబ్దం కూడా రాలేదు ఆ గదిలోంచి. పడుతున్న చెమట కూడా గదిలో ఏసీ ఉండటంతో కారేంతగా మారట్లేదు.

చివరి పోటు కూడా వేసేసాడు, ఆమె లోపల నిండిపోయింది. పూర్తి తృప్తితో ఆమె మీద వాలిపోయాడు. ఆమెకి కూడా తృప్తి కలిగింది.

కొన్ని నిముషాల తర్వాత లేచారు.

ఛైర్మన్ ఆమెకి టిష్యూ పేపర్స్ బాక్స్ ఇచ్చాడు, తుడుచుకుంది. టిష్యూస్ పక్కనే ఉన్న డస్ట్ బిన్ లో పడేయమన్నాడు, పడేసింది.

ఇద్దరూ బట్టలు సరి చేసుకున్నారు.

గంట ముందు లొంగిపోవడం లాంటి ఆలోచన వచ్చినట్టు, ఇప్పుడామెకి అలా ఏమీ అనిపించలేదు, తను ఇవ్వాల్సింది ఇచ్చింది, తీసుకోవడమే మిగిలింది అనిపించింది. టైం చూసింది. నాలుగున్నరయింది. సోఫాలో కూర్చుంది.

ఛైర్మన్కి విషయం అర్ధమై బెల్ కొట్టాడు. ఇంఛార్జ్ వచ్చాడు. ఇది మాములే అన్నట్టు ఆమె వైపు చూడనుకూడా చూడకుండా, ఛైర్మన్ చెప్పింది విని, బయటకు వెళ్ళి అయిదు నిముషాల్లో చేతిలో ఒక చిన్న కాగితంతో వచ్చి, ఆ కాగితం ఛైర్మన్కి ఇచ్చి వెళ్ళిపోయాడు.

"ఇదుగో" అని ఆమెని చూస్తూ ఛైర్మన్ ఆ కాగితం ఆమె చేతికిచ్చాడు. తీసుకుంది.

"నీ కొడుకు ఫీజు మొత్తం కట్టినట్టు రసీదు, సంతోషమేనా?"

చేసిన పనికి బాధ, కానీ ఆ పని వల్ల కలిగిన మేలుకి ఆనందం, రెండూ కలిగాయి ఆమెకి.

"వచ్చే వారం ఒకసారి కనిపించు"

అర్ధం కానట్టు చూసింది.

"సెమిస్టర్ అంటారు, అంటే ప్రతి ఆరు నెలలకి ఎవో ఒక ఫీజులు ఉంటూనే ఉంటాయి, నువ్వు కనిపిస్తూ ఉంటేనే నీ కొడుక్కి మంచింది"

"సరే" అన్నట్టు తలూపి బయటకి నడిచింది.

ఒకసారికి అనుకుంటే, మళ్ళీ మళ్ళీ రావాలా అనుకుంటూ, ఈ వెధవ పని చెయ్యకుండా ఉంటే బాగుండేదా, అని బాధపడుతూ, సిగ్గుపడుతూ, తన మీద తనకే అసహ్యం వేస్తుండగా... "అలా అనుకోకు, నువ్వు చేసిన పని వల్లే నీ కొడుక్కి మంచి భవిష్యత్తు ఉండబోతోంది. తల్లిగా చేసావు ఈ పని, నీ కొడుకు కోసం చేసావు, నీ స్వార్ధం కోసం కాదు. గొప్ప తల్లివి నువ్వు" అని చెపుతున్నట్టు మోగసాగింది కాలేజ్ "బడిగంట".

గంట కొట్టగానే, బిలబిలమంటూ బయటకి వచ్చిన ఆ విద్యార్ధులని చూస్తూ, వారిలా తన కొడుక్కి కూడా మంచి భవిష్యత్తు ఉంటుదన్న ఎరుకతో బయటకి నడిచింది ఆమె.
Like Reply
#5

ఈకధ అయిపోనట్టుగానే అనుకోండి. చిన్నకధగా అనుకుంటే, మూడు భాగాలు వచ్చింది.

కొనసాగించే అవకాశం ఉంది, కానీ దాదాపు అయిపోనట్టుగానే అనుకోవచ్చు.

మీకు నచ్చినందుకు సంతోషం.
[+] 2 users Like earthman's post
Like Reply




Users browsing this thread: 1 Guest(s)