Posts: 65
Threads: 4
Likes Received: 34 in 24 posts
Likes Given: 0
Joined: Feb 2019
Reputation:
2
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਅਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ ਹੈ । ਉਮਰ 28 ਸਾਲ , ਰੰਗ ਗੋਰਾ , ਸਰੀਰ ਗੁੰਦਵਾ ਹੈ ।
ਸਾਡਾ ਪਿੰਡ ਮੋਗਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ । 21ਵੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਲੁਧਿਆਣੇ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਪਰ ਘਰਵਾਲਾ ਨਸ਼ੇ ਕਰਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ 4 ਸਾਲ ਬਾਦ ਹੀ ਸਾਡਾ ਛੱਡ ਛਡਾ ਹੋ ਗਿਆ । ਮੈਂ ਫੇਰ ਦੁਬਾਰਾ ਪਿੰਡ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ । ਦਿਨ ਤਾਂ ਕੰਮ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਪਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੀੰਦ ਨਾ ਪੈਂਦੀ । ਫੁੱਦੀ ਰੋਜ ਲੰਨ ਮੰਗਦੀ ਸੀ । ਪਰ ਮੈਂ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਹੀ ਸੀ , ਜਿਹੜਾ ਸਵਾਦ ਵੀ ਦਵੇ ਅਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਵੀ ਨਾ ਕਰੇ ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ । ਮੇਰੀ ਚਾਚੀ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈ ਗਿਆ । ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦਾਖਲ ਕਰਾ ਦਿੱਤਾ । ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਪਿਆ ਕਿਉਂ ਕਿ ਚਾਚੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਜਾਂ ਅੌਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ । 3 ਕੁ ਦਿਨ ਬਾਦ ਚਾਚੀ ਦੀ ਭਾਬੀ ਆ ਗਈ । ਚਾਚੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਮਨ ਤੂੰ 2 ਦਿਨ ਪਿੰਡ ਚਲੀ ਜਾ । ਮੈਂ ਵੀ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਅੱਕ ਗਈ ਸੀ। ਚਾਚਾ ਮੈਨੂੰ ਮੋਗੇ ਵਾਲੀ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਗਿਆ । ਹਲਕੀ ਹਲਕੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਬੱਸ ਅਜੇ ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚੋ ਨਿਕਲੀ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਲੀ ਸੀਟ ਉਪਰ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਲੰਬਾ 45-46 ਸਾਲ ਦਾ ਬੰਦਾ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ । ਮਿੱਠੀ ਮਿੱਠੀ ਠੰਡ ਸੀ । ਅਸੀਂ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਬੈਠੇ ਸਾਂ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੌਸਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆ । ਗੱਲਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਪੁੱਛਿਆ । ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀਆਂ ਤਰੀਫ਼ਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗਾ । ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬੈਂਕ ਮੈਨੇਜਰ ਹੈ । ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦਿੱਲੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਆਪ ਇਕੱਲਾ ਮੋਗੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ । ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀ ਲਗਾ ਕਦੋਂ ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਮੈਂ ਸੁੰਨ ਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ ।ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੱਟਾ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ । ਬੱਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਮੀਂਹ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਅੰਦਰ ਉਹਦੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਰਹੀ ਸੀ ।
ਮੋਗੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਮੇਰੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਨੇੜੇ ਹੀ ਹੈ ,ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਚਲੀ ਜਾਣਾ । ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਵਧੇਰੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਤੇ ਮੈਂ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ । ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਰਿਕਸ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ , ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਬਿਗਾਨੇ ਬੰਦੇ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹਾਂ ਤਾਂ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਲੰਨ ਜਰੂਰ ਮਿਲੂਗਾ ।
ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ । ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਲੈ ਆਇਆ । ਪਰ ਆਪ ਉਹ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਮੈਂ ਉੱਠਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ । ਉਹਦਾ ਇੱਕ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਦੂਜਾ ਮੇਰੇ ਪੱਟਾਂ ਉਪਰ । ਮੈਂ ਛੁਡਾਉਣ ਲਈ ਕੌਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਮੁੰਮੇ ਦਬਾਉਣ ਲਗ ਪਿਆ । ਮੈਂ ਵੀ ਗਰਮ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਘੁੱਟ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ । ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਬੈੱਡ ਉਪਰ ਸੁੱਟ ਲਿਆ ।
Posts: 65
Threads: 4
Likes Received: 34 in 24 posts
Likes Given: 0
Joined: Feb 2019
Reputation:
2
update 2
ਬੈੱਡ ਉਪਰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਮੈਨੇਜਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪੈ ਗਿਆ । ਮੈਨੂੰ ਜੱਫੀ ਵਿੱਚ ਲੈਕੇ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲਗਾ । ਮੈਂ ਵੀ ਸਾਰੀ ਸੰਗ ਸ਼ਰਮ ਲਾਹ ਕੇ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣ ਲੱਗੀ । ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਮਸਲਣ ਲਗਿਆ । ਮੈਂ ਉਹਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰ ਰਹੀ ਸੀ। 2-3 ਮਿੰਟ ਬਾਦ ਉਹ ਉਠਿਆ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹੁਣ ਲੱਗਾ । ਮੈਨੂੰ ਅਲਫ਼ ਨੰਗੀ ਕਰਕੇ ਆਪ ਵੀ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹ ਕੇ ਨੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ । ਉਹਦਾ ਗੋਰਾ ਸਰੀਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਕੇ ਜਦੋਂ ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਪਵਾਇਆ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਧੁੜਧੁੜੀ ਆ ਗਈ । ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਗੁਲਾਬੀ ਟੋਪੇ ਵਾਲਾ ਮੂਲੀ ਜਿੱਡਾ ਲੰਨ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਮੈਂ ਹੱਥ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕਰਕੇ ਲੰਨ ਹਿਲਾ ਰਹੀ ਸੀ । ਮੈਨੇਜਰ ਮੇਰੇ ਮੁੰਮੇ ਮਸਲ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਮਸਲਦੇ ਮਸਲਦੇ ਮੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਪਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮੁੰਮੇ ਚੂਸਣ ਲਗਿਆ । ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਹੋਈ ਪਈ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਮੁੰਮੇ ਦੀ ਡੋਡੀ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈਕੇ ਚੂੰਘਦਾ ਤੇ ਦੂਜੇ ਮੁੰਮੇ ਦੀ ਡੋਡੀ ਨੂੰ ਅੰਗੂਠੇ ਤੇ ਉੰਗਲੀ ਨਾਲ ਮਸਲਦਾ ।
ਰੱਜ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮੁੰਮਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਹੋਕੇ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਲੰਨ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਕਹਿੰਦਾ " come on baby "
ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਚੂਪੇ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ।
ਮੈਂ ਉੱਠੀ ਤੇ ਲੰਨ ਹੱਥ ਚ ਲੈਕੇ ਟੋਪੇ ਉਪਰ ਜੀਭ ਫੇਰੀ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਟੋਪਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ । ਪੂਰਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਵੀ ਅੱਧਾ ਲੰਨ ਹੀ ਚੂਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ । ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚੋਂ ਅਵਾਜ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ' ਅਮਨ ਇਹ ਤਾਂ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਰਾ ਨਹੀ ਜਾਂਦਾ , ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਕਰੂਗਾ '
ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਰੀਝ ਨਾਲ ਲੰਨ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ , ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਆਪ ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਬਾਦ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ । ਮੈਂ ਜਿੰਨਾਂ ਵੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈਕੇ ਜਦੋਂ ਚੂਪਾ ਮਾਰਦੀ ਤਾਂ ਮੈਨੇਜਰ ਮੇਰੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੇ ਰੁੱਗ ਭਰ ਲੈਂਦਾ । ਜਦੋਂ ਮੂੰਹ ਦੁਖਣ ਲਗਦਾ ਮੈਂ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਹਿਲਾਉਣ ਲਗਦੀ ਨਾਰਮਲ ਹੋਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਚੂਪੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ । 10-12 ਮਿੰਟ ਬਾਦ ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਨਾਲ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ "ਬੇਬੀ ਬਹੁਤ ਅੱਗ ਆ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ" ਮੈਂ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਨੇ ਕਿਹਾ "ਅੱਗ ਸੀ ਤਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਆ ਗਈ।"
ਇੰਨੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੇਜਰ ਉਠਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵੱਲ ਹੋ ਗਿਆ । ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬਹਿਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਮੋਡਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਏ । ਇੱਕ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਲੱਕ ਨੂੰ ਪਾਕੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲੰਨ ਉਪਰ ਥੁੱਕ ਲਾਕੇ ਮੇਰੀ ਪਿਆਸੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਮੋਰੀ ਉਤੇ ਸੈੱਟ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੋਲੀ " ਹੌਲੀ ਵਾੜਿਉ ਪਲੀਜ਼ ...... ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਆ " ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਘਬਰਾ ਨਾ ਹੌਲੀ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ । ਦੱਸ ਹੁਣ ਵਾੜਾਂ .... "
ਮੈਂ ਅਜੇ ਮੁਸਕਾ ਕੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹੀ ਹਿਲਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਫੜਕੇ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੱਸਾ ਮਾਰਿਆ । ਮੋਟਾ ਲੰਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਚੀਰਦਾ ਅੱਧਾ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਿਆ। " ਆਹ ਮਰਰਰਰ ਗਈ .... ਹਾਏ ਹੌਲੀ" ਮੇਰੀ ਚੀਕ ਨਿਕਲ ਗਈ । ਮੈਨੇਜਰ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਅਜੇ ਵੀ ਇੰਨੀ ਟਾਇਟ ਹੋਵੇਗੀ । ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਲੱਕ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉਤੇ ਲੇਟ ਗਿਆ । ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕਣ ਲਗੀ । ਪਰ ਮੈਨੇਜਰ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਫੜਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ "ਸੌਰੀ ਬੇਬੀ , ਹੁਣ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ"
ਮੈਂ ਸਿਸਕਦੀ ਹੋਈ ਨੇ ਕਿਹਾ " ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਨਾ ਹੌਲੀ ਵਾੜਿਉ "
ਉਹਨੇ ਮੇਰੀ ਧੌਣ ਦੇ ਹੇਠ ਹੱਥ ਪਾਕੇ ਮੈਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ । ਮੈਂ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਵਾ ਮੈਨੇੈਜਰ ਦੇ ਗਲ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ । 2-3 ਕੁ ਮਿੰਟ ਬਾਦ ਮੈਂ ਵੀ ਸਵਾਦ ਨਾਲ ਗੜੁੱਚ ਹੋ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚਿੱਤੜ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ । ਮੈਨੇਜਰ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਗਰਮ ਆਂ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਘੱਸਾ ਖਿੱਚਕੇ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਸਾਰਾ ਲੰਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤਕ ਲਾ ਦਿੱਤਾ । ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹਾ । " ਹਾਏ ਬਹੁਤ ਤਰਸੀ ਆਂ ਮੈਂ ਇਸ ਸਵਾਦ ਨੂੰ ........ "
ਮੈਨੇਜਰ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਸੱਲੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । 5-6 ਘੱਸੇ ਹੌਲੀ ਤੇ 2 ਘੱਸੇ ਖਿੱਚ ਖਿੱਚ ਕੇ ਮਾਰਦਾ । ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ "ਆਹ ਸੀਅ .... ਹਾਏ ਉਅ ਆ ਆ ਆ ਉਹ .... " ਵਰਗੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸੀ । 20 ਮਿੰਟ ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਠੁਕਾਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਹੁਣ ਉਸਦੀ ਰਫਤਾਰ ਤੇਜ ਹੋ ਗਈ । ਮੇਰੇ ਲੱਕ ਨੂੰ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਉਪਰੋ ਬਾਂਹਵਾ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਠੋਕਣ ਲਗ ਪਿਆ । ਮੈਂ ਪਲੀਜ਼ ਪਲੀਜ਼ ਕਰਦੀ ਰਹਿ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਲੰਨ ਜੜ੍ ਤਕ ਲਾਕੇ ਇੱਕ ਦਮ ਰੁਕ ਗਿਆ । ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਵੀਰਜ਼ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ । ਹੁਣ ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਉਪਰ ਪਿਆ ਸੀ । ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਕੇ ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਉਠਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਲੜ੍ਖੜਾ ਰਹੀਆਂ ਸੀ । ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਉੱਠ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੱਪੜੇ ਪਵਾਏ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ।
Posts: 65
Threads: 4
Likes Received: 34 in 24 posts
Likes Given: 0
Joined: Feb 2019
Reputation:
2
update 3
ਮੈਨੇਜਰ ਤੋਂ ਅਲਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਬੱਸ ਸਟੈਂਡ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ । ਮੇਰੀ ਤੋਰ ਬਦਲ ਚੁੱਕੀ ਸੀ,ਸਾਰੀ ਮੜ੍ਹਕ ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਭੰਨ ਦਿੱਤੀ ਸੀ । ਘਰ ਪਹੁੰਚਣ ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਜੀਆਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚਾਚੀ ਦਾ ਹਾਲ ਪੁੱਛਿਆ । ਦਿਨ ਛਿਪਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝ ਗਈ । ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਸੁਆਦ ਜਿਹਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਅੰਗ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੁਮਾਰੀ ਜਿਹੀ ਜਾਪਦੀ ਸੀ । ਮੰਮੀ ਨੇ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ ਏ। ਮੈਂ ਸੰਗਦੀ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਵੈਸੇ ਹੀ ਲਗਦਾ ।
ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਘਰ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਮਾਲਕ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੀਰਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ) ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਹਾੜੀ ਕਰਨ ਜਾਂਦਾ ਸੀ । ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਾਲੀ ਪੰਮੀ ਭਾਬੀ ਪੂਰੀ ਬਣ ਠਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਭਾਬੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਬਣਦੀ ਸੀ। ਭਾਬੀ ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਈ ਤਾਂ ਮੰਮੀ ਧਾਰਾਂ ਚੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਚੌਂਤਰੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਭਾਬੀ ਆਕੇ ਚਾਚੀ ਦਾ ਹਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ । ਮੈਂ ਚਾਚੀ ਦਾ ਹਾਲ ਦੱਸਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਹਸਪਤਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਭਾਬੀ ਨੇ ਕਿਹਾ "ਚੰਗੀ ਤਸੱਲੀ ਕਰਾ ਕੇ ਭੇਜੀ ਕਿਸੇ ਨੇ,ਜਿਹੜੀ ਇੰਨੀ ਉੱਡੀ ਫਿਰਦੀ ਏੰ " ਮੈਂ ਹੱਕੀ ਬੱਕੀ ਰਹਿ ਗਈ । ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਅੱਡਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਂ ਕੱਚੀ ਹੁੰਦੀ ਹੋਈ ਨੇ ਕਿਹਾ "ਭਾਬੀ ਕੀ ਬੋਲੀ ਜਾਨੀ ਆ। ਸ਼ਰਮ ਕਰ" ਭਾਬੀ ਕਹਿੰਦੀ "ਬੱਲੇ ਅਮਨ ਭੈਣ ਜੀ , ਨਜ਼ਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਲੁੱਟੇ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਭਾਬੀ ਮੰਨੇ"
ਭਾਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜਕੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਈ।
ਮੈਂ - ਭਾਬੀ ਕਿਉਂ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ , ਮਰਵੌਣਾ ਮੈਨੂੰ ।
ਭਾਬੀ - ਕਿਉਂ , ਸੱਚੀਓ ਲੱਤਾਂ ਚੁਕਾ ਆਈ ਏ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ?????
ਮੈਂ ਸੰਗਦੀ ਨੇ ਹਾਂ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ।
ਭਾਬੀ - ਕੌਣ ਸੀ ??
ਮੈਂ - ਸਵੇਰੇ ਦੱਸੂੰਗੀ ।
ਇੰਨੇ ਨੂੰ ਮੰਮੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਖੜਾਕ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਅਸੀਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈਆਂ ।
ਮੰਮੀ ਭਾਬੀ ਨੂੰ - ਪੰਮੀ ਕਿਵੇਂ ਆਂ ਤੂੰ ?
ਪੰਮੀ ਭਾਬੀ - ਕੁਛ ਨੀ , ਮੈਂ ਤਾਂ ਅਮਨ ਤੋਂ ਚਾਚੀ ਦਾ ਹਾਲ ਪੁੱਛਣ ਆਈ ਸੀ।
ਮੰਮੀ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਲੱਭਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਕਰਕੇ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ । ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਇਹ ਸੋਚ ਸੋਚ ਕੇ ਵਧੀ ਪਈ ਸੀ ਕਿ ਭਾਬੀ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤਾ ਕਿਵੇਂ ਲਗ ਗਿਆ ।

ਅਮਨ ( ਪੰਜਾਬਣ ਜੱਟੀ )
Posts: 65
Threads: 4
Likes Received: 34 in 24 posts
Likes Given: 0
Joined: Feb 2019
Reputation:
2
ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਜੀ
ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਪਸੰਦ ਆ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ । ਤੁਹਾਡੇ ਕੁਮੈਂਟ ਮੈਨੂੰ ਲਿਖਣ ਲਈ ਹੌਂਸਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ । ਸੋ ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਕੁਮੈਂਟ ਜਰੂਰ ਕਰਿਆ ਕਰੋ । ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ
ਤੁਹਾਡੀ ਨਿਮਾਣੀ ਜਿਹੀ
ਅਮਨ

ਅਮਨ ( ਪੰਜਾਬਣ ਜੱਟੀ )
Posts: 65
Threads: 4
Likes Received: 34 in 24 posts
Likes Given: 0
Joined: Feb 2019
Reputation:
2
update 4
ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਮੁਕਾਇਆ ਅਤੇ ਪੰਮੀ ਭਾਬੀ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ । ਭਾਬੀ ਘਰੇ ਇਕੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਸਾਰ ਹੀ ਉਸਨੇ ਫੋਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ।
ਭਾਬੀ - ਅਮਨ ਅੰਦਰ ਹੀ ਆ ਜਾ ।
ਮੈਂ - ਭਾਬੀ ਸੱਚੀ ਦੱਸੀਂ ਸਹੁੰ ਲੱਗੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ?
ਭਾਬੀ - ਲੈ ਦੱਸ , ਜੇ ਕੁਛ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਬਾਕੀ ਤੂੰ ਦੱਸਦੇ ਕੌਣ ਸੀ ।
ਮੈਂ - ਭਾਬੀ ਪਤਾ ਨਹੀ ਕੌਣ ਸੀ ? ਬੱਸ ਚ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਭਾਬੀ - ਅੱਛਾ , ਕਾਲਜ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ ਹੋਣਾ ?
ਮੈਂ - (ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ)ਨਹੀ , ਮੁੰਡਾ ਤਾਂ ਨਹੀ ਸੀ । ਵਾਹਵਾ ਉਮਰ ਦਾ ਸੀ। ਬੈਂਕ ਮੈਨੇਜਰ ਲਗਿਆ ਮੋਗੇ । ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਉਂ ਤਾਂ ।
ਭਾਬੀ - ਆਹੇ ਹਾਏ .... ਦਿੱਲੀ ਆਲੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਆ ਫਿਰ ਤਾਂ ।
ਮੈਂ - ਹੁਣ ਤਾਂ ਜੋ ਮਰਜੀ ਕਹਿ ਲਾ ਭਾਬੀ ।
ਭਾਬੀ - ਦਿੱਤੀ ਕਿੱਥੇ ... ਹੋਟਲ ਚ??
ਮੈਂ - ਨਹੀ , ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਘਰੇ ਗਈ ਸੀ ।
ਭਾਬੀ - ਕੱਲਾ ਈ ਸੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸੀ ਨਾਲ .... ਜਿਹੜੀ ਇੰਨੀ ਬੋਚ ਬੋਚ ਤੁਰਦੀ ਸੀ।
ਮੈਂ - ਕੱਲਾ ਈ ਸੀ ... ਪੌਣਾ ਘੰਟਾ ਚੜਿਆ ਰਿਹਾ ।
ਭਾਬੀ - (ਹੱਸ ਕੇ) ਪੂਰੀ ਸਵਾਰ ਕੇ ਰਗੜੀ ਫਿਰ ਤਾਂ
ਮੈਂ ਸੰਗਦੀ ਤੇ ਹੱਸਦੀ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਹਮ ਭਾਬੀ ...... ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲ ਗਿਆ ਪੁੱਛਕੇ?
ਭਾਬੀ - ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲਣਾ ..... ਤੂੰ ਦੱਸ ਫੇਰ ਕਦੋ ਮਿਲਣ ਜਾਣਾ ।
ਨੰਬਰ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਨਹੀਂ ।
ਮੈਂ - ਨਹੀ। ਨੰਬਰ ਤਾਂ ਨੀ ਲਿਆ ਪਰ ਘਰ ਪਤਾ ਕਿੱਥੇ ਆ। ਚੰਗਾ ਭਾਬੀ ਮੈਂ ਜਾਨੀ ਆ ਘਰ । ਤੈਨੂੰ ਸਹੁੰ ਲੱਗੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੀ ।
ਮੈਂ ਘਰ ਆ ਕੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝ ਗਈ। ਪਰ ਦਿਲ ਚ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਮੈਨੇਜਰ ਦੀ ਯਾਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਤਾਂ ਫੁੱਦੀ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ । 2 ਦਿਨ ਬਾਦ ਚਾਚੀ ਨੂੰ ਛੁੱਟੀ ਮਿਲਣੀ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਲੁਧਿਆਣਾ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵੀ ਕੈਂਸਲ ਹੋ ਗਿਆ । ਚਾਚੇ ਦਾ ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਫੋਨ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪਿੰਡੋ ਹੀ ਗੱਡੀ ਲੈ ਆਇਓ । ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਚਾਚੀ ਨੂੰ ਲੈਣ ਜਾਣ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਮੈਨੇਜਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ । ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਮੈਨੇਜਰ ਦੇ ਬੈਂਕ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਨਹੀ ਸੀ । ਜੇ ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਉਹ ਡਿਊਟੀ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਪਲਾਨ ਬਣਾਇਆ ।
ਸਾਡਾ ਪਿੰਡ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਲ ਲਗਦਾ ਸੀ । ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਹੀ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇ । ਪਾਪਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕੂਟੀ ਲੈਕੇ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਖੇਤ ਰੋਟੀ ਦੇਣੀ ਤੇ ਮੰਮੀ ਦੀ ਦਵਾਈ ਜਾਂ ਘਰ ਦਾ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਮੋਟਾ ਕੰਮ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਕਰ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।
ਸਵੇਰੇ ਪਾਪਾ ਮੰਮੀ ਨੇ ਜਲਦੀ ਜਾਣਾ ਸੀ । ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਮੈਂ ਬੁਟੀਕ ਵਾਲੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮਾਨ ਲੈਣਾ ਆ । ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਮੈਂ ਸਿਲਾਈ ਕਢਾਈ ਸਿੱਖਦੀ ਰਹੀ ਸੀ । ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਕੋਲ ਪੂਜਾ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਉਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਸਮਾਨ ਲੈਣ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ । ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਦੇ ਬੁਟੀਕ ਉਪਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ । ਅੈਵੇ ਮਾੜਾ ਮੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸਮਾਨ ਖਰੀਦ ਕੇ ਸਾਡੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਨੂੰ ਮੈਨੇਜਰ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਇੱਕ ਦਮ ਉੱਛਲ ਪਿਆ । ਮੈਂ ਸਕੂਟੀ ਸਣੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਈ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੜਦੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਗੇਟ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਮੈਂ ਅਜੇ ਸਕੂਟੀ ਸਟੈਂਡ ਲਾਇਆ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੇਜਰ ਮੈਨੂੰ ਚਿੰਬੜ ਗਿਆ । ਮੈਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਰੂਮ ਚ ਲੈ ਗਿਆ । ਮੈਂ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫ਼ੀ ਪਾ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹਾ "ਅੱਜ ਨਹੀ ... ਸਵੇਰੇ ਆਵਾਂਗੀ। ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਲਉ ਸਵੇਰ ਦੀ ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਸਵੇਰੇ ....... ਪਰ ਹੁਣ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਵਾਲੈ । ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਨਾ ਕਰਦੀ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਅੱਧਖੜਾ ਲੰਨ ਕੱਢ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਲਾ ਦਿੱਤਾ । ਮੈਂ ਹੌਲੀ ਕੁ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਕੇ ਚੂਪੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ । ਮਿੰਟ ਚ ਲੰਨ ਲੱਕੜ ਵਰਗਾ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ । ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬੈੱਡ ਉਪਰ ਹੱਥ ਰਖਾਕੇ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਲਿਆ । ਮੇਰੀ ਸਲਵਾਰ ਖੁੱਲ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਚ ਆ ਗਈ ਤੇ ਕੱਛੀ ਪੱਟਾਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ । ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਲੰਨ ਘਿਸਾ ਕੇ ਮੋਰੀ ਤੇ ਸੈੱਟ ਕਰਕੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਲੱਕ ਫੜਕੇ ਘੱਸਾ ਮਾਰਿਆ । ਮੇਰੀ ਚੀਕ ਨਿਕਲ ਗਈ ਸੀਸੀਸੀ ਆਹਹ ਹ ਹ ਹ ਹੌਲੀਈਈ... ਅੱਧਾ ਲੰਨ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਿਆ । ਦੂਜੇ ਘੱਸੇ ਸਾਰਾ ਲੰਨ, ਮੈਂ ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਲ੍ਹ ਘੁੱਟ ਕੇ ਪੀੜ੍ਹ ਝੱਲ ਗਈ । ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾਂ । ਮੈਂ ਉਹ ਦੇ ਹੱਥ ਮੁੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਾ ਲਏ । ਤੇ ਸਰੂਰ ਵਿੱਚ ਆਕੇ ਚਿੱਤੜ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹਿਲੌਣ ਲੱਗੀ । ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਮੈਨੇਜਰ ਮੇਰੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਠੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਮੇਰੀ 1 ਵਾਰ ਵਗ ਚੁੱਕੀ ਸੀ । ਹੁਣ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਤਿਆਰ ਸੀ । 10-12 ਘੱਸੇ ਪੂਰੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਸਾਰਾ ਲੰਨ ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਜੜ੍ਹ ਤੱਕ ਲਾ ਦਿੱਤਾ । ਮੈਂ ਮੂੰਹ ਪਰਨੇ ਬੈੱਡ ਉਪਰ ਡਿੱਗ ਪਈ । ਤੇ ਲੰਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । 10 ਮਿੰਟ ਬਾਦ ਮੈਂ ਨਾਰਮਲ ਹੋਕੇ ਉੱਠੀ ਸਲਵਾਰ ਪਾਈ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ । ਫੇਰ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਪੁੱਛਿਆ ਤੇ ਮੋਬਾਇਲ ਨੰਬਰ ਲਿਆ । ਮੈਨੂੰ ਘਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕਾਹਲੀ ਸੀ । ਪਰ ਮੈਨੇਜਰ ਦੇ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹੁਣ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੁਰਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਆਸਾ ਪਾਸਾ ਦੇਖ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਪਈ।

ਅਮਨ ( ਪੰਜਾਬਣ ਜੱਟੀ )
Posts: 65
Threads: 4
Likes Received: 34 in 24 posts
Likes Given: 0
Joined: Feb 2019
Reputation:
2
update 5
ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮੈਂ ਰੋਟੀ ਟੁੱਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝ ਗਈ । ਮੈਂ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕਿ ਬਾਹਰੋਂ ਪਾਪਾ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ - ਅਮਨ ਪੁੱਤ , ਬਾਹਰ ਆਂਈ ।
ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਜਾਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਪਾਪਾ ਕੋਲ ਸਾਡੇ ਖੇਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਿਹਾਰੀ ਰਾਮਚਰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ । ਰਾਮਚਰਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਮੂ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ । ਰਾਮੂ ਦੀ ਉਮਰ 37-38 ਸਾਲ, ਰੰਗ ਕਾਲਾ, ਸ਼ਰੀਰ ਗਠਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਰਾਮੂ ਸਾਡੇ ਖੇਤ ਸਬਜੀਆਂ ਲਾਉਂਦਾ ਸੀ । ਪਾਪਾ ਨੇ ਰਾਮੂ ਲਈ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਲੇ ਵਾੜੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕਮਰੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਸਨ । ਪਾਪਾ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਝਾ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਜੀ ਜੀ ਕਰਕੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਸੀ । ਮੈਂ ਕੋਲ ਗਈ ਤਾਂ ਸੁਣਿਆ ।
ਪਾਪਾ - ਰਾਮੂ ਤੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਪੱਠੇ ਵੱਢ ਕੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਧਾਣੀ ਪਿਆ ਜਾਈਂ । ਕੇਵਲ (ਸਾਡਾ ਸੀਰੀ) ਨੇ ਵੀ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਾਣਾ ਹੈ ਉਹਦੀ ਕੁੜੀ ਵਾਸਤੇ ਮੁੰਡਾ ਦੇਖਣਾ ।
ਰਾਮੂ - ਕੋਈ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਮੈਂ ਸਭ ਕਾਮ ਕਰ ਦੂੰਗਾ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਕੀਮ ਫ਼ੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦੀ ਜਾਪੀ । ਮੈਂ ਬੋਲੀ - ਪਾਪਾ, ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਵੀ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣਾ । ਉਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਨਾ ਉਸ ਦਿਨ ਕਿ ਆਈਲਟਸ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ।
ਪਾਪਾ- ਚੱਲ ਕੋਈ ਨਾ .... ਤੂੰ ਜਾ ਆਵੀਂ , ਇਹ ਆਪੇ ਸਾਰਾ ਕੁਛ ਸੰਭਾਲ ਲਊ।
ਪਾਪਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ । ਰੋਟੀ ਟੁੱਕ ਦਾ ਕੰਮ ਨਬੇੜ ਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ । ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਵੇਰ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਵੀਟ ਕ੍ਰੀਮ ਨਾਲ ਲੱਤਾਂ ਬਾਹਾਂ ਕੱਛਾਂ ਅਤੇ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਵਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤੇ । ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਾਲੀ ਸਮੀਜ਼ ,ਪੈਂਟੀ ਤੇ ਗੁਲਾਬੀ ਸੂਟ ਕੱਢਿਆ। ਸਾਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਕੇ ਮੈਂ ਮੈਨੇਜਰ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ।
ਦੋ ਤਿੰਨ ਘੰਟੀਆਂ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ - ਹੈਲੋ ਬੇਬੀ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋ ?
ਅਮਨ - ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਜੀ ਬੱਸ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ।
ਮੈਨੇਜਰ - (ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ) ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ..
ਅਮਨ -( ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ) ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ
ਮੈਨੇਜਰ - ਸਵੇਰੇ ਕਿੰਨੇ ਵਜੇ ਆਏਂਗੀ ?
ਅਮਨ - 10 ਵਜੇ ....... ਘਰੇ ਹੀ ਹੋਵੋਂਗੇ ਨਾ ?
ਮੈਨੇਜਰ - ਨਹੀ, ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਰੂਮ ਬੁੱਕ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ। ਸਿੱਧੀ ਹੋਟਲ ਹੀ ਆ ਜਾਣਾ ।
ਅਮਨ - ਅੱਜ ਪਤਾ ਕਿੰਨਾ ਧੱਕਾ ਕੀਤਾ ਤੁਸੀਂ ?
ਮੈਨੇਜਰ - ਤੂੰ ਚੀਜ਼ ਹੀ ਏਹੋ ਜਿਹੀ ਆ , ਸਬਰ ਹੁੰਦਾ ਈ ਨਹੀ ।
ਅਮਨ - ਅੱਛਾ ਜੀ
ਮੈਨੇਜਰ - ਤੇਰੇ ਅੰਡਰਗਾਰਮੈਂਟਸ ਦਾ ਸਾਇਜ਼ ਕੀ ਆ ?
ਅਮਨ - ਆਪ ਈ ਗੈੱਸ ਕਰ ਲੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਾ ਕੁਸ਼ ਮਸਲ ਮਸਲ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਹੈ।
ਮੈਨੇਜਰ - ਉਹ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ... ਪਰ ਕੁਝ ਲੈਣਾ ਸੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ।
ਸਾਇਜ਼ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸੌਖਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਅਮਨ - ਮੈਂ ਨੀ ਦੱਸਣਾ ......
ਮੈਨੇਜਰ - ਕਿਉਂ ..
ਅਮਨ - ਮੈਨੂੰ ਸੰਗ ਲਗਦੀ ਆ ..
ਮੈਨੇਜਰ - ਕੱਲ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਸੰਗ ਸ਼ਰਮ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣੀ ਆ।
ਅਮਨ - ਚੰਗਾ .... ਬਾਏ ... ਗੁੱਡ ਨਾਇਟ
ਮੈਨੇਜਰ ਫੋਨ ਤੇ ਕਿੱਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਮੈਂ ਫੋਨ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸਿਰਾਹਣੇ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਕੇ ਪੈ ਗਈ ।
ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਉੱਠੀ, ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਮੰਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਧਾਰਾਂ ਚੋਣ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਵਾੜੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਮੰਮੀ ਮੱਝ ਚੋਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਮੂਹਰੇ ਖੜ੍ਹੀ ਮੱਝ ਨੂੰ ਦਾਣਾ ਧੂੜ ਰਹੀ ਸੀ । ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ - ਕੇਵਲ ਚਾਚੇ ਨੇ ਨਾਲ ਕੀ ਲੈਣ ਜਾਣਾ ?
ਮੰਮੀ - ਜਗਰਾਵੀਂ ਉਹਦੀ ਕੁੜੀ ਵਾਸਤੇ ਥਾਂ ਦੇਖਣਾ। ਜਾਂਦੇ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਹੋ ਕੇ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਅਮਨ - ਲੈ ਉਹਦੀ ਕੁੜੀ ਤਾਂ ਅਜੇ ਪੜ੍ਹਦੀ ਆ । ਇੰਨੀ ਛੇਤੀ ਵਿਆਹ ਦੇਣੀ ਆ? ਮੈਂ ਕਰੂੰਗੀ ਚਾਚੇ ਨਾਲ ਗੱਲ .....
ਮੰਮੀ - ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਬੇਬੇ ਨਾ ਬਣਿਆ ਕਰ .....ਕੁੜੀ ਸਕੂਲੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਹ ਖਾਂਦੀ ਫਿਰਦੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਮੰਮੀ ਵਿਚਾਰੀ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਆਵਦੀ ਲਾਡਲੀ ਧੀ ਵੀ 2 ਵਾਰ ਪਿਉ ਦੇ ਹਾਣੀ ਬੰਦੇ ਨਾਲ ਖੇਹ ਖਾ ਕੇ ਆਈ ਹੈ। ਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਜਾਣ ਪਿੱਛੋਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਸ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਫੁੱਦੀ ਮਰਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੀ ਬੈਠੀ ਆ ।
ਧਾਰਾਂ ਚੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈਆਂ । ਮੰਮੀ ਦੁੱਧ ਸੰਭਾਲਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਚਾਚੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਰਾਣੋ ਬਾਰੇ ਸੌਚਣ ਲੱਗੀ। ਕੇਵਲ ਚਾਚੇ ਦੀ ਉਮਰ 40 ਸਾਲ ਦੇ ਕਰੀਬ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਕਈ ਸਾਲ ਤੋਂ ਸਾਡਾ ਸੀਰੀ ਸੀ । ਉਹਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹਦੀ ਘਰਵਾਲੀ, ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਇਕ ਮੁੰਡਾ ਸੀ। ਵੱਡੀ ਕੁੜੀ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵਿਆਹੀ ਸੀ । ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਮੁੰਡਾ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਮੇਰੇ ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨ ਤੇ ਪਈ । ਮੈਂ ਫੋਨ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੇਖਣ ਲੱਗੀ, ਛੇ ਮਿਸ ਕਾਲਾਂ ਸਨ ਅਤੇ ਦੋ ਮੈਸੇਜ । ਕਾਲਾਂ ਮੈਨੇਜਰ ਦੀਆਂ ਸਨ । ਮੈਂ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਕਿ ਕਿੰਨੀ ਕਾਹਲੀ ਆ ... ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਮਾਰਨ ਦੀ । ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਫੋਨ ਕਰਨ ਲਗ ਪਿਆ । ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੈਸੇਜ ਖੋਲ ਕੇ ਪੜ੍ਹੇ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉੱਡ ਗਈ। ਮੈਸੇਜ ਸੀ - ਮੇਰੇ ਬੇਟੇ ਦਾ ਅੈਕਸੀਡੈੰਟ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਦਿੱਲੀ ਲਈ ਨਿਕਲਣਾ ਪਿਆ । ਤੈਨੂੰ ਇਹੀ ਦੱਸਣ ਲਈ ਫੋਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਦਿੱਲੀ ਜਾਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੂੰਗਾ ।
ਮੈਸੇਜ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਦ ਮੈਂ ਕਮਰੇ ਚੋ ਬਾਹਰ ਆਈ । ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਉੱਤਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੂੰਹ ਦੇਖ ਕੇ ਮੰਮੀ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ- ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਇਉਂ ਮੂੰਹ ਬਣਾਇਆ ?
ਅਮਨ - ਕੁਸ਼ ਨੀ ਮੰਮੀ .....ਅੈੰਵੇ ਲਗਦਾ (ਮੈਂ ਝੂਠਾ ਜਿਹਾ ਮੁਸਕਰਾਉਣ ਲੱਗੀ )
9 ਕੁ ਵਜੇ ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਚਾਚਾ ਘਰੋਂ ਤੁਰ ਪਏ। ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਦਾ ਗੇਟ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਕੋਸਣ ਲੱਗੀ। ਮਸਾਂ ਮਸਾਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਬੰਦਾ ਹੱਥ ਆਇਆ ਸੀ , ਜਿਹੜਾ ਫੁੱਦੀ ਵੀ ਤਸੱਲੀ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋਣ ਦਾ ਵੀ ਕੋਈ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ।ਕੁਆਰੇ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਤਾਂ ਭੋਰਾ ਕੁ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲ ਪਉ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਰੌਲਾ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਫਸੀ ਆ । ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਪਈ ਸੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲ ਰਹੀ ਸੀ । ਇਸੇ ਹੀ ਅੱਗ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬੰਦੇ ਤੋਂ ਚੁਦਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅੱਜ ਫੇਰ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਲੰਨ ਮੰਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਹੋਵੇ ।
ਇੰਨੇ ਨੂੰ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਖੜਕਾ ਹੋਇਆ।ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਰਾਮੂ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਰਾਮੂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਆ ਗਈ।

ਅਮਨ ( ਪੰਜਾਬਣ ਜੱਟੀ )