[meenafan]

வருஷம் 2004. 

எந்த பண்டிகையோ கொண்டாட்டமோ இல்லாத ஜூன் மாதத்தின் இறுதி வாரத்தின் ஒரு திங்கள் கிழமை அன்று. 

லால்குடியில் இருந்து அரியலூர் போகும் பஸ்ஸை கைகாட்டி நிறுத்தினாள் சுசீலா. சில பஸ் டிரைவர்கள் இந்த ஊரில் நிறுத்த மாட்டார்கள். நல்ல வேலை இந்த டிரைவர் நிறுத்தினார். உள்ளே கூட்டம். 

முதலில் தன் 9 வயது மகன் கல்யானை ஏற்றிவிட்டு ஏறிக்கொண்டாள். படபடப்பு சற்று அடங்கியது. ஒருவித உற்சாகம் தொற்றிக்கொண்டது. அவள் 8.15 மணி பஸ் எதிர்பார்த்தே வந்தால். 8.05 பஸ்ஸில் ஏற முடிந்துவிட்டது. எங்கேயும் லேட் ஆகிவிடக்கூடாதே என்ற பரபரப்பு. 

சுசீலாவின் முடி மண்டிய கை அக்குள்கள் இரண்டும் அவள் உடலின் பரபரப்பை பிரதிபலிக்கும் விதத்தில் வியர்வையை பொங்கி வெளியேற்றின. நல்லவேளையாக காப்பி கலர் ஜாக்கெட் போட்டிருந்ததால் அக்குள்கள் ஆபாசமாக தெரியாது. பஸ்ஸின் நடுப்பகுதியில் பெண்கள் சீட்டுகள் பக்கமாக ஒதுங்கி நின்றாள். திருச்சியில் இருந்து உட்கார்ந்து வருபர்கள், வழியில் ஏறியவர்கள் மேல் உதாசீன பார்வை பார்த்தனர். 

"மனோகர் வாத்தியார் சம்சாரம் தானேம்மா" - பெண்குரல். திடுக்கிட்டு திரும்பினாள் சுசி. எதை பயந்தாலோ அது நடந்தால்.... ஆண்டவா யாராக இருக்கும். 

அந்த முகம் எங்கேயோ பார்த்தது போல இருந்தது. 

"ஆ...ஆமாம். நீங்க...?"

"சம்பத் வாத்தியார் மிஸ்ஸஸ் நான்" - ஓ... தன் புருஷனுடன் வேலைப்பார்ப்பவரின் சம்சாரமா? அடக்கொடுமையே. அப்போது தான் கவனித்தால் அந்த பெண்ணுக்கு எப்படியும் 50+ இருக்கும். இவள் புருஷன் இன்னமுமா வேலை பார்க்கிறார்? 

"ஓ.. சாரிங்க ஏதோ ஞாபகத்துல இருந்தேனா... சௌக்கியமா? சார் நல்லாருக்காரா? " - என்ன சொல்லி சமாளிக்க என்று யோசித்துக்கொண்டே சுதாரித்தாள். 

"பரம சௌக்கியம். அவரும் நன்னாருக்கார். என்ன.... ரிட்டயர்டு ஆன பின்னாடிதான் ரொம்ப பிஸியாகிட்டார்" என்று சிரித்தாள். 

அப்பாடா ரிட்டயர்டு ஆனந்தவர் பொண்டாட்டியா. நல்லதா போச்சு. 

"நான் புள்ளம்பாடியில அக்கா வீட்டுக்கு போறேன்" என்றாள் கிழவி. அதன் அர்த்தம் நீ எங்கே கிளம்பிட்டே? 

"நான் கும்பகோணம் போறேன். பெரியம்மா தவறிட்டாங்க" சுசீலா சொன்னபோது அவள் மகன் கல்யாண் அம்மாவின் முகத்தை ஏறெடுத்துப்பார்த்தான். எதற்காக ஸ்கூல் போகாமல் வேறு திசையில் போகிறோம் என்று தெரியாது இருந்தவன், பெரிய பாட்டி செத்துவிட்டார்கள் என்ற செய்தியை இப்போது தெரிந்துக்கொண்டான். ஆனால், 2 பெரிய பாட்டிகள் வீடு இருக்கே? எந்த பாட்டியாக இருக்கும்?

 "ஓ அப்படியா." என்றவள் பக்கத்தில் இருந்த கல்யானை வினோதமாக பார்த்தாள். லால்குடியில் ஒரு மெட்ரிகுலேஷன் ஸ்கூலில் 5வது படிக்கும் கல்யாண் ஸ்கூல் யூனிபார்ம், ஸ்கூல் பை சகிதமாக இருந்தான். 

கிழவியின் பார்வையை புரிந்துக்கொண்ட சுசீலா, "இவன் ஸ்கூலுக்கு கிளம்பிட்டான். போன் வந்தது. உடனே கிளம்பிட்டேன். நல்ல வேலையா இவனுக்கு பஸ் வரலை." 

"அப்படியா.... போட்டது போட்டபடி இருக்குமே வீட்டுல..."

 "ஆமாம் மாமி. அரியலூர் போய் தான் அவருக்கு போன் பண்ணனும்." 

"சரிம்மா. நான் புள்ளம்பாடியில இறங்கிடுவேன். உட்கார்ந்துக்கோங்கோ" 

புள்ளம்பாடியில் கிழவியை அனுப்பிவிட்டு உட்கார்ந்த பிறகே சற்று ஆசுவாசம் ஆனால் சுசீலா. 

காலை 4.30க்கு வழக்கம் போல எழுந்தாலும் இன்று மனம் எல்லாம் பரபரப்பு. கணவன் மனோகருக்கு மதிய உணவிற்கு கத்தரிக்காய் சாம்பாரும், வாழைக்காய் வறுவலும் செய்து, காலை டிபன் இட்லிகளும் தக்காளி சட்னியும் செய்து, கல்யாண் டிபன் பாக்ஸை தயிர்சாதத்தைக்கொண்டு நிரப்பி.... கணவன் மனோகர் வழக்கம் போல 7.30க்கு கிளம்ப அவசர அவசரமாக சென்று குளித்து, முந்தைய நாளே எடுத்து வைத்த புடவை, ஜாக்கெட் இத்யாதிகளை அணிந்துக்கொண்டு... 7.50 மணிக்கெல்லாம் வீட்டை பூட்டி விட்டு கிளம்பிய வேகம்.... இது இப்போது தான் ஓய்வே கிடைக்கிறது. 

பார்க்கும் யாரும் திரும்பத்திரும்ப பார்க்க விரும்பும் பேரழகு முகம் சுசீலாவிற்கு. ரொம்பவே ஹோம்லி லுக். 28 வயதாகும் சுசீலா குண்டும் அல்ல ஒல்லியும் அல்ல. நடுத்தர தேகம். 5"5" உயரம். சராசரி தமிழ்நாட்டு பெண்களைவிட கொஞ்சம் உயரமாக இருப்பாள். பக்கா மிடில் கிளாஸ் பெண். 

'கிறீச்...' 

எதற்கோ பஸ் சடன் பிரேக் போட சுயநினைவு வந்தவளாக கல்யானை விழாமல் பிடித்துக்கொண்டாள். 

மணி பார்த்தாள் 8.45. 

7.45 பஸ்ஸை பிடித்திருந்தால் கணவன் மனோகர் இந்நேரம் ஸ்கூல் சென்றிருப்பார் என்று நினைத்துக்கொண்டாள். திருச்சியில் உள்ள ஒரு ஸ்கூலில் வேலை பார்க்கிறார் மனோகர். 10 மணிக்குத்தான் ஸ்கூல் என்றாலும் காலை வேளையில் சீக்கிரம் போய் பசங்களுக்கு கட்டாய டியூஷன் எடுத்து சம்பாதிப்பவன் மனோகர்.

 9.20க்கு பஸ் அரியலூர் பஸ் ஸ்டான்ட் வந்தது. மீண்டும் சுசீலாவின் உடம்பில் பரபரப்பு. கல்யாண் கையை பிடித்துக்கொண்டு இறங்கினாள். கும்பகோணம் பஸ் ஒன்று காத்திருந்தது. 

"அம்மா ஏறலாமா" என்றான் கல்யாண்.

 "இன்னமும் அம்மா சாப்பிடலைடா. இரு அந்த ஹோட்டல்ல சாப்பிட்டு போவோம்." 

முதல்முறை புருஷன் கூட இல்லாமல் ஹோட்டல் போகிறாள். சற்றே பதட்டமாக இருந்தது. 2 இட்லிகளும் காப்பியும் குடித்தாள். கல்யாண் மாசா குடித்தான். சுவற்றில் இருந்த விலை பட்டியலைப் பார்த்து கணக்கு போட்டிருந்தாள் சுசி. சாப்பிட்டு முடித்த கையேடு 30 ரூபாயை கல்லாவில் கொடுத்து விட்டு மிச்சம் வாங்காமல் கல்யாண் கையை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டே ஓட்டமும் நடையுமாக ஆட்டோ ஸ்டான்ட் வந்தாள். 

முதல் ஆட்டோ இவளைப்பார்த்தவுடன் கிளம்ப தயாராக இருந்தது. "ரயில்வே ஸ்டேஷன் போகணும்" கல்யானை உள்ளே ஏற்றி இவளும் ஏறிக்கொண்டாள். டிரைவர் ஆச்சர்யமாக பார்த்தார். இன்னமும் பேரம் தொடங்க இல்லை, இவர்கள் உட்கார்ந்து விட்டார்களே? டிரைவர் சொன்ன தொகையை பேரம் பேசாமல் ஒத்துக்கொண்டாள். 

ஸ்டேஷன் உள்ளும் சற்றே பரபரப்பாக நுழைந்தாள். என்றெண்ட்ஸில் இருந்த டி.டி.ஆரிடம் தன் ஹாண்ட் பேக்கில் இருந்த ரிசர்வேஷன் டிக்கெட்டை காட்டி... "சார்.... இது... இந்த டிரையின் " டிக்கெட்டை பார்த்தவர் "இன்னும் நிறைய டைம் இருக்கும்மா. பர்ஸ்ட் கிளாஸா.... அந்த டி ஸ்டால் இருக்கில்ல அங்க போயிடுங்க. டிரைன் 2 நிமிஷம் தான் நிக்கும்." என்றார். 

டீ ஸ்டால் பக்கம் மரத்தடி. காற்றும் பரவாயில்லை. அப்பாடா என்று உட்கார்ந்தாள். 

"டிரைன்ல போகப்போராமாம்மா" உற்சாகமாக கேட்டான். 

"ம்... நாம போய் சேருற வரைக்கும் பேசாம வரணும்" என்றாள் சுசீலா, கல்யாணின் முடியை வாஞ்சையோடு கோதியபடி. 

சுசீலாவின் கை அக்குள்கள் குளமாகி இருந்தன. ஜாக்கெட் பாதி வியர்வையால் நனைந்து இருந்தது. உள்பாவாடை கூட சற்றே ஈரமாகி இருந்தன.

 சுசீலா கையில் ஒரு ஹாண்ட்-பேக், கல்யாண் ஸ்கூல் பை, லன்ச் பை. ரொம்ப சாதாரண புடவையை தான் உடுத்தி இருந்தாள். தன் ஹாண்ட் பேக்கில் இருந்து ஒரு சட்டையை எடுத்து கல்யாணிடம் கொடுத்து மரத்தின் மறைவில் சென்று மாற்றிக் கொள்ளச் சொன்னாள். 

டிரையின் வந்தது. ஏ.ஸி சேர்கார் கோச். இவர்கள் 2 பேர் மட்டுமே சாதாரணமாக இருந்தனர். ஏ.ஸி இதமாக இருந்தது. உட்கார்ந்த உடன் கண்ணைக்கட்டிக்கொண்டு தூக்கம் வந்தது. சற்றே கண்ணசந்தாள். 

12.30 மணி சுமாருக்கு பசித்தது. கல்யாண் டிபன் பேக்கில் இரண்டடுக்கு கேரியர் இருந்தது. இரண்டிலும் தயிர் சாதம் தான். டிரெயினில் விற்ற பருப்பு வடையை வாங்கி தொட்டுக்கொண்டு இருவரும் சாப்பிட்டனர்.

 "எப்போம்மா வரும்" கேட்டான் கல்யாண். ஜன்னலோர சீட் என்பதால் கண்ணாடி போட்டு அடைக்கப்பட்ட ஜன்னல் வழியே வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டே உற்சாகமாக வந்தான். "அம்மா என்ன சொன்னேன்.... நாம போயி சேருற வரைக்கும் பேசக்கூடாது" 

மீண்டும் தூக்கம் வரவில்லை. யோசனை. யோசனைகள் மட்டுமே. டிரையின் ஒரு பெரிய ஸ்டேஷனுள் நுழைந்தது. "தாம்பரம்" பெயர் பலகையை வாசித்தான் கல்யாண்.

 சென்னையை முன்பின் பார்த்ததில்லை சுசீலா. தஞ்சாவூரில் பிறந்து லால்குடி அருகே வாழ்க்கைப்பட்டு திருச்சி, தஞ்சாவூர், கும்பக்கோணம், லால்குடி, அரியலூர்.... இவ்வளவு தான் அவள் உலகம். தாம்பரம் தான் சென்னையின் நுழைவாயில் என்று கேள்விப்பட்டு இருக்கிறாள். சென்னை வந்தாச்சா? 

அடுத்த வரிசையில் இருந்த பெரியவரிடம் கேட்டாள் "சார் சென்னை வந்தாச்சா?" சற்றே இவளை வினோதமாக பார்த்தவர் "எங்கே போகணும்?" "சென்னை எக்மோர்" "அதான் கடைசி ஸ்டேஷன். அடுத்து மாம்பலம் அப்புறம் எக்மோர் தான். சிக்னலை பொறுத்து சீக்கிரம் போகும்" 

தன் ஹாண்ட் பேக்கில் இருந்த அந்த சிறிய நோட்டை எடுத்தாள். ஒரே ஒரு ஆபீஸ் அட்ரசும், ஒரு டெலிபோன் நம்பர் ஒரு செல்போன் நம்பர் இருந்தது. இப்போது போல் எல்லோரிடமும் செல்போன் இல்லாத காலம். இவளிடம் செல்போன் கிடையாது. எக்மோர் வந்த உடனே அந்த செல்போன் நம்பருக்கு அழைக்கணும். இவ்வளவு தான் அவள் மனதில் இருந்தது. 

திடீர் திடீர் என்று ஒரு விட பயம் அவள் மனதை கவ்விக்கொண்டே இருந்தன. 

"கல்யாண் கொஞ்சம் இரு, நான் பாத்ரூம் போயிட்டு வர்றேன்" என்று சொல்லிவிட்டு பாத்ரூமிற்கு தன் ஹாண்ட் பேக்குடன் நுழைந்தாள். ஏ.சி. கோச் பாத்ரூம் கூட நாறியது. கதவை தாழ்ப்பாள் போட்டுவிட்டு, தன் ஜாக்கெட்டை கழட்டினாள். பாத்ரூம் வாடையை மீறி அவள் வியர்வை வாடை அடிப்பதை உணர்ந்தாள். பிராவையும் கழட்டினாள். இரண்டையும் ஹாண்ட் பேக்கிற்குள் வைத்துவிட்டு வேறு பிரா எடுத்து அணிந்தாள். கர்சீப்பை கொண்டு இறந்து கை அக்குள்களையும் நன்றாக துடைத்து பேப்பரில் மடித்துக்கொண்டு வந்த குட்டிக்குரா பவுடரை இரண்டு அக்குள்களிலும் அப்பினாள். மாற்று ஜாக்கெட் அணிந்து, புடவையை சரி செய்துக்கொண்டு வந்து உட்கார்ந்தாள்.

 இருப்புக்கொள்ளவில்லை. 

எக்மோரில் இறங்கியவுடன் டெலிபோன் பூத் எங்கே இருக்கிறது என்று பார்த்து அந்த செல்போன் நம்பருக்கு கால் செய்ய வேண்டும். 

ஒருவேளை.... ச்சே சே .... அதான் அட்ரஸ் இருக்கு, அதுவும் ஆபீஸ் அட்ரஸ்..... அந்த ஆபீஸ் நம்பரும் இருக்கு..... 

தான் செய்வது சரியா? 

இனி அதை யோசித்து பிரயோஜனம் இல்லை.... முக்கால் கிணறு தாண்டியாச்சு! 

கண்களில் தண்ணீர் வந்துவிடுமோ என்று மனதை அடக்கிக்கொண்டு வந்தாள்.

 டிரைன் எக்மோர் ஸ்டேஷனிற்குள் நுழைந்தது. மனம் படபடத்தது. மக்கள் கதவை நோக்கி வரிசையாக நின்றனர். 

ஜன்னல் வழியே பார்த்துக்கொண்டே இருந்த கல்யாண்... திடீர் என சுசீலாவின் தொடையைத்தட்டி... "அம்மா மதன் அங்கிள் நிக்கிறாங்க" 

நொடிப்பொழுதில் அவள் வயிற்றில் பால் வார்த்த உணர்வு. 

கண்களில் தண்ணீர்... 

ஆனால் இது ஆனந்தக்கண்ணீர்.

 "பாட்டி டெத்துக்கு மதன் அங்கிளும் வந்திருக்காங்களா? " கல்யாண் கேட்டான். பாட்டியா? என்ன சொல்றான்? 

ஓ! அந்த கிழவிகிட்ட சொன்னதையா.... சிரிப்பு வந்தது. 

அடேய் கல்யாண் குட்டி.... கும்போகோணத்துக்கு அரியலூர்ல இருந்து இவ்வளவு நேரமா பயணப்பட போறோம்! 

அந்த கம்பார்ட்மெண்டில் இருந்து இவள் தான் கடைசியாக இறங்கியது.

 இவளுக்கு முன் இறங்கிய கல்யானை மதன் என்ற அந்த ஆள் "டேய் கல்யாண் குட்டி" என்று அணைத்துக்கொண்டான். 

மதன் டிப்டாப்பாக இருந்தான். வயது 25.

 கண்கள் குளமாகி இருந்த சுசீலாவை பார்த்து மதனும் உணர்ச்சிப் பெருக்கெடுத்தாலும் பொது இடம் என்ற எண்ணம் வர.... "எல்லாம் வீட்டுக்கு போயி பேசிக்கலாம்" என்று சொல்லி கல்யாண் கையை பிடித்துக்கொண்டு முன்னே நடக்க, சுசீலா அவர்களை பின்தொடர்ந்தாள்.

 ஆட்டோவில் திருவான்மியூர் வந்தடைந்தனர். 4 மாடி அடுக்குக்கு மாடி குடியிருப்பு. 2ம் மாடியில் இருந்த பிளாட். 

கதவை திருந்து உள்ளே நுழைந்து கதவை தாழ்ப்பாள் போடும் வரை மதன் எதுவும் பேசவில்லை. 

திடீர் என்று சுசீலாவை பின்பக்கத்தில் இருந்து கட்டிப்பிடித்தான் மதன். அதிச்சியோடு "ஐயோ விடுங்க" என்று பதறினாள் சுசீலா. 

எப்போதும் அம்மாவை 'அக்கா, அக்கா' என்று அழைக்கும் மதன் அங்கிள் இப்படி அம்மாவை கட்டிப்பிடிக்கிறாரே? பெரிய பாட்டி செத்து விட்டதாக அம்மா சொன்னாரே, அங்கே எப்போது போகப்போகிறோம்? இது என்ன வீடு? ஒன்றும் புரியாமல் பார்த்தான் கல்யாண்!

 "சுசி குட்டி... you made it செல்லம். எங்க ஏமாத்திடுவியோன்னு பயந்துகிட்டே இருந்தேன்"

 "சரி... முதல்ல விடுங்க. கல்யாண் முன்னாடி" முரண்டு பிடித்தாள் சுசீலா 

அவன் விடவில்லை. புடவையோடு அவள் முலைகளை சப்பாத்திக்கு மாவு பிசைவது போல பிசைந்தான். அதிர்ந்து போனால் சுசீலா.

[meenafan]

வருஷம் 1994

சிரஞ்சீவி. எஸ். மனோகர் BSc BEdக்கும் சௌபாக்கியவாதி ஆர். சுசீலா DECEக்கும் பெரியோர்களால் நிச்சயிக்கப்பட்ட திருமணம் சிம்பிளாகவும் சிறப்பாகவும் நடந்து முடிந்தது. அது மே மாதத்தின் பிற்பகுதி.

சுசீலாவின் தந்தை ராஜகோபாலும் ஸ்கூல் டீச்சர் தான். 8வது வரை பாடம் எடுக்கும் ஆசிரியர்.

சுசீலாவிற்கு 2 அக்காக்கள். கீதா, சுமதி. இவள் தான் கடைசி. அக்காக்கள் இருவரின் கணவர்களும் கூட டீச்சர்கள் தான். மூத்த அக்காள் கும்பகோணம் அருகே பாபநாசத்தில் ஒரு கணக்கு வாத்தியாருக்கும் சின்ன திருச்சி பொன்மலையில் பி.டி. மாஸ்டருக்கும் வாழ்க்கைப்பட்டு இருந்தனர்.

அக்காள்கள் இருவரும் கூட +2 முடித்து டீச்சர் டிரைனிங் 2 வருஷம் படித்து முடித்தவர்களே. இன்னமும் கவர்மெண்ட் வேலை கிடைக்காததால் மெட்ரிகுலேஷன் ஸ்கூல்களில் வேலை செய்கிறார்கள்.

சுசீலாவை ஏனோ அருகில் இருந்த பெண்கள் பாலிடெக்னிக்கில் சேர்த்து விட்டார் ராஜகோபால் வாத்தியார். சுசிக்கு ரொம்பவே சந்தோசம். வாத்தியார்கள் சூழ வாழ்ந்ததால் வாத்தி தொழில் மேலே ஏனோ வெறுப்பு.

சுசீலா அப்படி ஒன்றும் படிப்பில் சுட்டி என்றெல்லாம் சொல்ல முடியாது என்றாலும் சின்சியர் மாணவி. மிடில் கிளாஸ் பெண்களுக்கே இருந்த பொறுப்புணர்ச்சியோடு படித்தாள். என்ன படித்து என்ன.... கடைசி செமஸ்டர் நடக்கும் போதே கல்யாண  ஆரம்பம் ஆயாச்சு. இவள் டிப்ளமோ முடிக்கும்போது 18 வயசு நிறைவாகி 2 மாதம் ஆகிவிட்டது. கடைசி செமஸ்டரின் கடைசி பரிட்ச்சை முடிந்து 4ம் நாள் கல்யாணம்.        

படிப்பு முடித்து 1 மாதம் கூட முழுசாக பெண்கள் வீட்டில் இருக்கக்கூடாது, கல்யாணம் செய்து முடித்து விடவேண்டும் என்பது ராஜகோபால் வாத்தியாரின் உறுதியான எண்ணம். சுசியின் அக்காள்கள் 19 வயதில் டீச்சர் டிரைனிங் முடித்தனர். முடிக்கும் போதே கல்யாணம் நிச்சயமாகி முடித்த 1-2 வாரங்களில் கல்யாணம்.

அப்படி பார்த்தால் சுசீலாவிற்கு எல்லாமே சற்று முன்பாகவே நடந்து விட்டது.

18 வயதில் சுசீலா பூத்துக் குலுங்கினாள்.

மாப்பிள்ளை வீட்டு ஜனம் பேசிக்கொண்டது - 'எஜமான் படத்துல ரஜினிக்கு ஜோடியா நடிச்ச மீனா மாதிரி இல்ல இருக்கா'. நிஜத்தில் சுசீலா நடிகை மீனாவை விட கலர் கூட.

ராஜகோபால் வாத்தியார் பெற்ற 3 குட்டிகளும் தரமான படைப்புகள். காரணம் - ராஜகோபாலின் மனைவி சொர்ணம். பிராமணப் பெண்கள் கூட தோற்றுப்போவார்கள் அவள் அழகிலும் கலரிலும். சுசீலாவின் கல்யாணத்தின் போது 40 வயதுதான் சொர்ணத்திற்கு.

கீதா (வயது 23), சுமதி (வயது 21) இருவரும் அழகிகள் தான் என்றாலும் சுசீலா பேரழகி. போட்டி வைத்துக்கொள்வதானால் சுசீலாவிற்கும் அவள் அம்மா சொர்ணத்திற்கும் வைக்கலாம்.

கல்யாண நாளில் கீதாவின் புருஷன் மோகன் அவள் காதில் கிசுகிசுத்தான் - 'இந்த வயசுலயும் உங்கம்மா இப்போதான் வயசுக்கு வந்த குட்டியாட்டம் தளுக்குக்குறா மினுக்குறா. குண்டிய ஆட்டி ஆட்டி ஒய்யாரமா நடக்குறா' என்றான். கீதாவிற்கு எரிச்சல் வந்தாலும் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. அவளுடைய 4 வருஷ கல்யாண வாழ்க்கையில் இது 1008வது முறையாக கூட இருக்கலாம். சொர்ணம் ரொம்பவே ஹோம்லி. பக்கா குடும்பப்பெண். ஆனால் ஏனோ மோகனுக்கு தன் மாமியாரை பற்றி நினைக்கும்போதெல்லாம் மூடு வருவதும் கீதாவை முரட்டுத்தனமாக கசக்கிப்பிழிவதுமாக.... கையில் ஒன்று (ஆண்), இடுப்பில் ஒன்று (பெண்) போதாதென்று வயிற்றில் வேறு ஒன்று. ஆம். 7 மாத வயிற்றுப்பிள்ளைக்காரி.

மோகன் மட்டும் இல்லை. சுமதி புருஷன் முரளியும் மாமியாரை நினைத்து பெண்டாட்டியை பெண்டால்பவன் தான்.

பாவம் சொர்ணம். பம்பரமாக சுழன்றாள். கீதா 7 மாத கர்ப்பவதி; சுமதி தன் இரண்டாவது குழந்தையை பெற்றெடுத்து 3 மாதங்கள் தான் ஆகுது. எல்லா வேலைகளும் சொர்ணம் தான் செய்ய வேண்டும்.

கல்யாணம் ஆன 10 மாதம் தொட்டில் கட்டுவதில் சொர்ணத்தின் மகள்கள் கெட்டிக்கார குட்டிகள். ராஜகோபால் பள்ளிக்கூட டீச்சர் என்றால் சொர்ணம் பள்ளியறை டீச்சர். கல்யாணத்திற்கு ஜாதகத்தை கையில் எடுத்து விட்டாலே, அந்த மகளை டிரெயின் பண்ண தொடங்கி விடுவாள். மாமியாரை சமாளிப்பது, மாமனார் மனம் கோணாமல் நடப்பது, புருஷனை முந்தானையில் முடிவது. 3 சப்ஜெக்ட்களும் சிறப்பாக நடக்கும். குறிப்பாக புருஷனை உல்லாசமா வைப்பது.

இந்த டிரைனிங் கல்யாணம் ஆகப்போகும் மகளுக்குத்தான். மற்ற மகள்களை கிட்டே சேர்க்க மாட்டாள். எங்கே இதெல்லாம் கற்று எவனையாவது இழுத்துக்கொண்டு ஓடிவிட்டால்?

அவர்கள் குடும்ப வழக்கப்படி சாந்திக்கல்யாணம் (அதான் முதலிரவு) சுசீலா வீட்டில் தான். சுசீலா வீடு தஞ்சாவூர் கரந்தை பகுதியில் இருந்த அந்தக்காலத்து ஓட்டு வீடு. நடுவில் முற்றம் இருக்கும். வீட்டில் நுழைந்தவுடன் இடதுபக்க மூலையில் ஒரு ரூம். அது தான் அந்த வீட்டின் பரம்பரை உல்லாச விடுதி. சுசீலாவின் கொள்ளுத்தாத்தா கட்டிய இந்த வீட்டில் - அந்த ரூமில் தான் அவள் தாத்தாவோடு பிறந்த 7 அக்காள் தங்கைகளுக்கும்,  அப்பாவோடு பிறந்த 3 அக்காள்களுக்கும் சுசீலாவின் இரண்டு அக்காள்களுக்கும் முதலிரவு  நடந்தது. 12 முதலிரவுகள் நடந்த அதே ரூமில் தான் 13வதாக சுசீலாவின் முதலிரவும்.

தாத்தாவும் அப்பாவும் அவர்களது மாமியார் வீடுகளில் முதலிரவு கொண்டாடினாலும் இதே ரூமில் தான் தங்கள் மனைவிகளோடு உல்லாச இரவுகளை கழித்தது.

12 முதலிரவுகளும் + தாத்தா & அப்பாவின் சில நூறு இரவுகளும் கழிந்தது அங்கே இருக்கும் அந்த பர்மா தேக்கால் ஆன கட்டிலில் தான். பாட்டியையும் அத்தைப்பாட்டிகளையும் அம்மாவையும் அத்தைகளையும் அக்காள்களையும் அம்மணமாக பார்த்த அந்த ரூமில்; அவர்கள் அம்மணமாக படுத்துக்கிடந்த அந்த கட்டிலில் இப்போது உட்கார்ந்து இருந்த கணவன் மனோகர் முன்னால் பால் செம்புடன் நின்றால் சுசீலா.

மனோகருக்கு அப்போது வைத்து 30. ஆம், சுசீலாவை விட 12 வயது மூத்தவன். சுசீலாவின் அக்காள்களுக்கு கூட 10-12 மூத்த மாப்பிள்ளைகளை தான் பார்த்து கட்டி வைத்தார் ராஜகோபால். காரணம் - வயது ஏற, வரதட்சணை எதிர்பார்ப்பு குறையும்!

செதுக்கிவைத்த சிற்பம் போல இருந்த இவள் அழகை எப்படியெல்லாம் ரசித்திருக்க வேண்டும். மனோகர் கடமைக்கே என்று இவள் கன்னித்தன்மையை களைத்தான்.

இவ்வளவு தானா தாம்பத்தியம் என்று சலிப்பு ஏற்பட்டது சுசீலா மனதில். சினிமாவில் காட்டுவது போல ரொமான்ஸ் எல்லாம் நிஜ வாழ்க்கையில் இருக்காதோ?

அன்று மட்டும் இல்லை.... அடுத்த 10 வருஷங்கள் இதே சலிப்போடு தான் போனது.

[meenafan]

மீண்டும் 2004

சுசீலா முனகினாள். கல்யாண் அதிர்ச்சியோடு பார்த்துக்கொண்டு இருந்தான். அவன் கண்முன்னால் அவன் அம்மாவின் முலைகளை அங்கிள் கசக்குவது ஒரு விதமான கிளர்ச்சியை அவனுள் ஏற்படுத்தினாலும் ஏதோ ஒரு பயமும் மனதில் ஏற்பட்டது.

"விடுங்க ப்ளீஸ் என்ன இது..." சுசீலா கண்களில் நீர்க்கோர்வை.

"சுசி.... எனக்கு இப்போ இருக்குற சந்தோசத்துல உன்னை இங்கேயே இப்படியே ஓக்கணும் போல இருக்கு"

"ச்சீ என்ன பேசுறீங்க.... கல்யாண் முன்னாடி இப்படியா நடந்துக்கிறது" தன் உடலை குறுக்கிக்கொண்டு நழுவ முயன்றாள்.

"சரி வா ரூமுக்கு போவோம்" தன் பிடியை இறுக்கினான்.

"ப்ளீஸ்ங்க... கொஞ்சம் பொறுங்க. நான் குளிச்சிட்டு வந்துடுறேன். சமையலுக்கு பொருள் இருக்கா? சமைச்சிடுறேன்" என்று சுசீலா சொல்லும் போது அவள் முந்தானை வலுக்கட்டாயமாக கீழே தள்ளப்பட்டு இருந்தது.

"சாப்பாடு வாங்கி வெச்சிருக்கேண்டி. சமையல்லாம் வேண்டாம். இது பிரெண்டு வீடு. நாம இன்னும் 2 நாள் தான் சென்னையில இருப்போம். அப்புறம் புனே போறோம்" ஜாக்கெட் ஹூக்கை பிரித்தபடியே கூறினான்.

"அது எங்கங்க இருக்கு"

"வடக்கே. எனக்கு அங்க புது வேலை கிடைச்சிடிச்சி. "

"நல்லதுங்க." என்றவள் அப்போது தான் உணர்ந்தாள் தன் ஜாக்கெட் ஹூக்குகள் எல்லாம் அவிழ்க்கப்பட்டு இருந்ததை

"ஐயோ ப்ளீஸ்" உடல் கூனிக்குறுகினாள்.

"ப்ளீஸ் சுசீ முரண்டு பிடிக்காதே"

தொடரும்.......

[meenafan]

Thank you Friends for all your support and comment. Next update will be by tomorrow. Stay tuned ❤️

[meenafan]

சுசீலாவை பின்னால் இருந்து கட்டி அணைத்தபடியே.... அவள் சூத்தில் மதனின் ஆண்குறி விறைப்பாக அவன் போட்டிருந்த உடையையும் மீறி துருத்திக்கொண்டு இருக்க.... பெட்ரூமிற்குள் அவளை தள்ளிச்சென்றான். கதவை தாழ் போட்டுவிட்டு...


"இருடி... என் ட்ரெஸ்ஸை கசக்குறே"னு சொல்லி விட்டு சட்டையை, பேன்ட், பனியன் ஜட்டி என்று விறுவிறுவென்று கழட்டினான்.

சுசீலா தலை குனிந்து தரையை நிலைகுத்தி பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள். ஜாக்கெட் ஹூக்குகள் பிரிந்து இருந்தாலும், புடவையை போர்த்தியபடி சுற்றி இருந்தாள். கண்களில் தண்ணீர் முட்டிக்கொண்டு வந்தது.

ஜூன் மாத வெட்கையை போக்க கடல் காற்று தரை நோக்கி வரும் முன் மாலை வேளை.

சுசீலாவிற்கு பசியும் எடுத்தது. குழந்தை வேறு பசியோடு இருப்பானே என்று நினைத்தாள்.

மதனுக்கு வயிற்று பசியை மீறி வாலிப பசி.

"சீக்கிரம் டி.... ஓ.... நான் தான் அவிழ்க்கணுமா?" காமப்புன்னகையோடு நெருங்கினான்.

"என்னங்க இது பட்டப் பகல்லையேவா"

"உங்க ஊர்ல நாம் எப்போ சேர்ந்திருக்கோம்.... இப்படி மத்தியான நேரங்கள்ல தானே"

அதனால தான இப்படி கர்பம் தரிச்சி.... ஓடி வந்து.... சுசீலாவின் மனம் குமுறியது.

எல்லாமே ஐந்தரை மாத பழக்கம். 2004 புத்தாண்டு நாளில் மதனுக்குத் தெரியாது தன் வாழ்வில் இப்படி ஒரு வசந்தம் வீசும் என்று. சுசீலாவின் நிலைமையோ வேறு.

சுசீலாவை பொறுத்தவரை எல்லாம் நிறைந்த வாழ்க்கை. கை நிறைய சம்பாதிக்கும் கணவன், மாமனார் மாமியார் போய் சேர்ந்துவிட்டதாலும் நாத்தனார்கள் கண்காணாத தொலைவில் இருந்ததாலும் எந்த பிக்கள் புடுங்களும் இல்லாத வாழ்க்கை.

நன்றாக சமைப்பாள், வீட்டை சுத்தமாக வைத்துக்கொள்வாள். காலை சமையல் என்பது காலை டிபனும் கணவனுக்கும் மகனுக்குமான மதிய உணவும். அவர்களுக்கு சமைத்தது தான் இவளுக்கும் மதியம். காலை  8 மணிக்கு குளித்து முடித்து, பக்கத்தில் இருந்த கோவிலுக்கு சென்று விட்டு வீடு வந்து, டிபன் சாப்பிடும்போது துவங்கும் சன் டிவி மதியம் 3 மணிக்கு  திரைப்படம் போடும் வரை ஓடும். ஒரு சீரியல் விடமாட்டாள்.

மகன் ஸ்கூல் விட்டு வரும் வேளையில் மாலை சிற்றுண்டி. கணவனுக்கும் சேர்த்து செய்துவிடுவாள். மகன் கல்யாணின் ஸ்கூல் பாடங்கள், ஹோம்வர்க் என்று மாலைப்பொழுது போகும். கணவன் மனோகர் வந்தால் மாலை சிற்றுண்டி முடித்து ஊர் சுற்ற கிளம்பி விடுவான்.

மகனும் 5 மணிக்கு விளையாட சென்றால் 7 மணிக்குத்தான் திரும்புவான். மிச்சம் இருக்கும் பள்ளிக்கூட விஷயங்களில் அவனுக்கு உதவிவிட்டு, இரவு டிபன்.

மனோகர் ஊர் பஞ்சாயத்துக்களை முடித்து 9 மணிக்கு வருவான். சாப்பிட்டு விட்டு தூங்கி விடுவான். இவள் மிச்சமுள்ள சீரியல்களை பார்த்துவிட்டு 11 மணிக்கு மீண்டும் சினிமா நிகழ்ச்சி தொடங்கும் போது படுத்து தூங்கிவிடுவாள்.

கல்யாண் பிறந்து இவள் தாய்வீட்டில் இருந்து வந்த பிற்பாடு.... வாரம் 2 முறை என்று இருந்த செக்ஸ், அடுத்த 2 ஆண்டுகளில் சுசீலா மேலும் ஒரு குழந்தை பெரும் வரை நீடித்தது. அந்தக்குழந்தையும் ஆண் குழந்தை தான். பிறக்கும்போதே இதயம் பலவீனமாக பிறந்தது.

குழந்தை பிறந்த உடன் மனோகர் ஒரு காரியம் செய்தான். 2 குழந்தைகள் பெற்றாகி விட்டதே என்று குடும்பக்கட்டுப்பாடு ஆப்பரேஷன் அவன் செய்துக்கொண்டான். காரணம் அந்த சமையத்தில் சுசீலாவின் உடல் வீக்காக இருந்தது.

பாவம், அந்தக்குழந்தை 3 மாதங்களில் இறந்துவிட்டது. அந்த 3 மாதங்களும் கூட கொடுமை தான். ரொம்பவே நோஞ்சானாக இருந்தது.

சில நாட்கள் குழந்தையை பறிகொடுத்த துயரம் இருவருக்கும் இருந்தது. அதுபோக ஜோசியர் அருணாச்சலம் மாமா மனோகரிடம் சொல்லிவிட்டார் - "உன் ஜாதகத்துல உனக்கு ஒரு பையன் தான்டா". மனோகரும் இதை வேதவாக்காக எடுத்துக்கொண்டுவிட்டான்.  

அதன் பின்...... மனோகருக்கு பெரிய அளவில் செக்சில் நாட்டம் இல்லாமல் போய் விட்டது. பள்ளிக்கூடத்தில் 9, 10ம் வகுப்புகளுக்கு அறிவியல் ஆசிரியர். அங்கேயே டபுள் மீனிங் மனோகர் என்றும், டர்ட்டி டாக் மனோகர் என்றும் பெயர்.

அந்தக்காலங்களில் 10வது வரை மாணவர்கள் டிரவுசர் தான் ஸ்கூல் யூனிபார்ம். மனோகருக்கு விடலை பசங்கள் மேல் கவனம் போய் விட்டது.

அது தனிக்கதை.

சுசீலாவிற்கும் மனோகர் மேல் எப்போதுமே பெரிய ஈர்ப்பு இருந்ததில்லை. சமையல், கோவில், மகனின் படிப்பு... எல்லாவற்றையும் விட சீரியல்கள். இவை போதுமானதாக இருந்தது அவளுக்கு. பரம திருப்தி. அதான் 2 குழந்தை பெற்றாச்சே. இன்னும் என்ன செக்ஸ் என்பதே அவள் எண்ணம். செக்ஸ் பற்றிய சிந்தனை கூட அவளுக்கு பெரிதாக வந்ததில்லை. காரணம் அந்த கால சீரியல்கள். சன் டிவி சீரியல்கள் குடும்பங்களில் நடந்த பாலிடிக்ஸ் பற்றி இருக்கும், சூது இருக்கும், பழிவாங்கல் இருக்கும்.... ஆனால் தற்போது விஜய், ஜீ தமிழ் சீரியல்கள் போல ரொமான்ஸ், நெருக்கமான காட்சிகள், கவர்ச்சி போன்றவை இருக்காது.

கிட்டத்தட்ட உடல் உறவென்பதே முற்றிலும் இல்லாது இருந்தது சுசீலாவின் வாழ்க்கையில் 1 வருஷத்திற்கும் மேலாக. அப்போது தான் 2004 பொங்கல் நாளில் அந்த ஊர் சுற்று வட்டாரங்களில் ரோடு போடும் பணி தொடங்கியது.

காணும் பொங்கல் அன்று வீட்டிற்கு ஒரு இளைஞன் வந்திருந்தான். மனோகருடன் பேசிக்கொண்டு இருந்தான். சுசீலாவை காப்பி கொண்டுவரச்சொல்லி கல்யாண் மூலம் சொல்லிவிட்டான் மனோகர்.

"இந்த தம்பி என் பழைய ஸ்டூடண்ட். மதன்.  ரோடு போடுற காண்ட்ராய்ட் எடுத்திருக்குற கம்பெனியில வேலை செய்யுறார். சைட் இன்ஜினீயர்." என்று மனோகர் அறிமுகப்படுத்தினான்.

அந்தக்காலத்தில் இன்ஜினீயர் என்றால் மரியாதை. சுசீலாவும் டிப்ளமா இன்ஜினீயரிங் படித்தவள் தானே. தன்  மொத்த குடும்பமும் ஆசிரியர்கள். தனக்கு ஒரு இன்ஜினீயர் மாப்பிள்ளை கிடைக்காதா என்று அவள் நப்பாசை பட்டதுண்டு. அதெல்லாம் இந்த நொடியில் அவளுக்கு நினைவிற்கு வந்தது.

இன்ஜினீயர். மதன். ஆளும் செம ஸ்மார்ட். இன்ஜினீயர் வேற....

சுசீலாவின் வாழ்க்கையில் முதல் சலனம் ஏற்பட்ட நொடி.

அவர்கள் வீட்டின் அருகே இருந்த ரிட்டயர்டு ஸ்டேஷன் மாஸ்டர் ஸ்ரீனிவாசன் வீட்டின் மாடியில் மதனிற்கு தங்க ஏற்பாடாகி இருந்தது. ஸ்ரீனிவாசன் அவரின் 3 மகன்கள் வசித்த பெங்களூரு, டெல்லி, நியூ ஜெர்சி என்று ஷட்டில் அடித்துக்கொண்டு இருந்தார் மனைவியுடன். வீட்டை பார்த்துக்கொள்ளும் பொறுப்பு மனோகரிடம் இருந்தது.

சலனத்தை ஏற்படுத்தியவன் பக்கத்து வீட்டு மாடி போர்ஷனில்....

மீண்டும் திருவான்மியூரில் இருந்த அந்த பிளாட்டிற்கு வருவோம்.

"எழுந்திரு"

எழுந்தாள்.

மதன் அவள் புடவையை மென்மையாக உருவினான். அவள் அப்போதும் தலைகுனிந்தே நின்றாள். ஏற்கனவே ஹூக்குகள் கழண்டிருந்த ஜாக்கெட்டை கழட்டுவது பெரிய வேலை இல்லை. பிராவையும் மென்மையாக அவளை அணைத்தபடி கழட்டினான்.

வியர்வை வாசம் ஆளைத்தூக்கியது.

அவளது கைகளை மேலே தூக்க வைத்தான். ஸ்கூலில் பனிஷ்மென்ட் போல கைகளை மேலே தூக்கி நின்றாள் சுசீலா. 'இந்நேரம் அவர் ஸ்கூல் விட்டு கிளம்பி இருப்பார்' என்று நினைத்தாள். வியர்வையின் உப்பும், அவள் அக்குளுக்கு போட்டிருந்த பவுடரும் ஒரு வித கெமிக்கல் ரியாக்ஷன் ஆகி... அவள் அக்குள்களை கைகளால் மென்மையாக மதன் தேய்த்த போது உதிர்ந்தது.

காடுபோல முடி மண்டிக்கிடந்த அக்குள்களை முகர்ந்துப்பார்த்து போதை ஏற்றிக்கொண்டிருந்தான் மதன்.

"உன் வியர்வைக்கூட அப்படி ஒரு வாசனைடி செல்லம்" என்றான்.

சற்று நகர்ந்து நின்று அவள் கோலத்தை ரசித்தான்.

வெறும் பாவாடை மட்டும் அவள் இடுப்பில்.

படிய வாரிய தலை. இறுக்கி வாரி ஜடை போட்டிருந்தாள். சற்றே பெரிய ஸ்டிக்கர் பொட்டு. அடிக்கடி மங்கள் குளித்து சற்றே வெளிர் மஞ்சள் நிற முகம். நெற்றி வாகில் வேறு குங்குமம். அவனுக்கு மிகவும் பிடித்த மூக்குத்தி போட்ட மூக்கு.

அவள் மூக்குத்தி பற்றி சொல்ல வேண்டும். பொதுவாக சில ஆண்களுக்கு மூக்கு குத்திய பெண்களை பிடிக்காது. சில ஆண்களுக்கோ மூக்குத்தி தான் பெண்களின் முகத்தை செக்சியாக காட்டுவதாக நினைப்பு. மதன் அந்த ராகம். வேலைக்குச்செல்லும் நாகரீகமான பெண்கள் ஒரு சிறு மொட்டு போல அமைப்புள்ள மூக்குத்தி போட்டுக்கொள்வார்கள். சென்னையில் மூக்குத்தி போடும் பெண்கள் குறைவென்றாலும் அவர்கள் எவ்வளவு சின்னதாக முடியுமோ அவ்வளவு சின்ன மூக்குத்தி போட்டுக்கொள்வார்கள். ஆனால் சுசீலா டிபிக்கல் கிராமத்து ஸ்டயிலில் நான்கு இதழ்களும் நடுவே ஒரு மொட்டும் இருப்பது போன்ற மூக்குத்தி போட்டிருந்தாள். அவள் அம்மா வீட்டு சீதனம்.

நடிகை மீனாவின் சாயல் நிறையவே உண்டு சுசீலாவிற்கு. குறிப்பாக மூக்கு. m-போல இருக்கும் மூக்கு. (M இல்லை. 'm').

குடும்பப்பாங்கான அந்த முகம், 'வாத்தியார் சம்சாரம்' என்று மரியாதையை கூட்டிய அந்த முகம்.... மதன் கண்களுக்கு கண்ட நாள் முதல் காமவெறி தூண்டும் முகமாகவே பட்டது.

எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு ஒரு பெண்ணின் முகம் ஹோம்லியாக இருக்கிறதோ, அந்த முகம் தான் அவள் சின்னச்சின்ன முக சேட்டைகள் செய்யும்போது ரொம்பவே செக்சியாக மாறும்.

முதல் முறை சந்திப்பு நடந்தபோது சுசீலா கொடுத்த காப்பி சற்றே மதன் காலடியில் சிந்திவிட, தான் சரியாக டம்ளரை நீட்டவில்லையோ என்ற குற்றஉணர்வில் 'ஸ்..' என்று மெல்லிய சத்தத்தோடு சுசீலா நாக்கை கடிக்க.... அந்த செகென்ட் அவள் முகத்தை பார்த்த மதன்.... அந்த ரியாக்ஷன் செக்சியாக படவே அவள் மேல் பயித்தியமானான்.

3 மாதங்கள் விடா முயற்சியாக சுசீலாவை இம்ப்ரெஸ் செய்ய பல சேட்டைகள் செய்தான். பெரும்பாலும் மதன் மதியம் 1 மணிக்கு அருகில் இருந்த மெஸ்ஸில் சாப்பிட்டு விட்டு ரூமிற்கு வந்தால் 4 மணிக்குத்தான் சைட்டிற்கு செல்வான்.

1-4... இந்த நேரத்தில் தான் "ப்ராஜெக்ட் சுசீலா".

ஏப்ரல் 14, 2004. தமிழ் புது வருஷம். அன்று மனோகர் ஸ்கூலில் ஆசிரியர்கள் சிலர் மதுரை சுற்றுலா சென்றனர். மனோகர் கல்யானையும் கூட்டிச்சென்றான். ஆண்கள் ஸ்கூல். ஆசிரியர்கள் எல்லோரும் ஆண்கள். மேலும் அது கிட்டத்தட்ட பேச்சிலர்ஸ் டூர். சுசீலாவை கூட்டிச்செல்லவில்லை.

அன்று மதனிற்கும் லீவ். அன்று நடந்த வரம்பு மீறல் சுசீலாவின் வயிற்றில்.

குடும்பக்கட்டுப்பாடு செய்துக்கொண்ட கணவன். 2 மாதம் தள்ளிவிட்ட நிலையில் சுசீலா. எங்கே சென்று எப்படிக்களைப்பது? வெளிப்பழக்கம் அவ்வளவாக இல்லாதவள். பிரெண்ட்ஸ் என்று சொல்லிக்கொள்ளும்படி யாரும் இல்லை. சென்னைக்கு டிரான்ஸ்பர் ஆகிவிட்ட மதனுக்கு போன் செய்தாள். அழுதாள். வேறென்ன செய்ய முடியும்.

அவனுக்கு இவள் மேல் இருந்த பயித்தியம் தெளியவில்லை. நல்ல சான்ஸ். மதன் வேலை மாறும் சமயம். புனேவில் புதிய வேலை. இவளை அழைத்துச்சென்றாள் யாருக்கு தெரியும்.

ஒரு பேச்சுக்கு பையனையும் கூட்டி வா.... நான் நல்ல வளர்க்கிறேன் என்று சொன்னான். இவள் அந்த பாயிண்ட்டை பிடித்துக்கொண்டாள். ஓடிப்போகும் எண்ணம் வந்ததே.... இந்த போர் அடிக்கும் வாழ்க்கையில் இருந்து விடுதலையும் கிடைக்கும், சிட்டியில் கல்யாணிற்கு புதிய வாழ்க்கையும் கிடைக்கும் என்ற எண்ணம் தோன்றிய போது தான்.

"ஏன் டி ஒரு மாதிரி இருக்கே?" - குனிந்த தலையை நிமிர்த்தினான். அவள் கண்கள் மீண்டும் தாழ்ந்தது. லேசாக தண்ணீர் இரு கண்களில் ஓரங்களிலும் வழிந்தன. கண் மை இல்லை. லிப்ஸ்டிக் பார்த்தே இருக்காத உதடுகள் என்றாலும் கவர்ச்சியாக இருந்தன.

மதன் கேட்டபோது சுசீலா எச்சில் விழுங்கினாள். தான் செய்வது சரியா. என்ன நடக்கிறது வாழ்க்கையில்.... அன்று - தமிழ் புது வருட நாளில் தொட்டான். அது ஒரு புதன் கிழமை. பிறகு தொடர்ந்து 3 நாட்கள் மதிய வேளைகளில் "கூடினர்". ஞாயிற்றுக் கிழமை சென்னை செல்கிறேன் என்று மனோகரிடம் சொன்னது இவள் காதில் விழுந்தது.

2 நாட்கள் கழித்து பேச்சு வாக்கில் மனோகர் - "ரோடு போடுற வேலையை நிறுத்தச்சொல்லி ஸ்டே வாங்கியிருக்கானுங்க கிறுக்கனுங்க.  மதனுக்கு சென்னையிலேயே போஸ்டிங் போட்டுட்டானுங்களாம். போன் பண்ணினான்" என்றான்.  ரகசியமாக அழுதாள் சுசீலா. ஆனால் அடுத்த 2 நாட்களில் மதனை மறந்துவிட்டால்.... மதனை நினைவூட்டியது கேலண்டர். தீட்டு வரவேண்டிய நாளில் வரவில்லை. ஐயோ.....

சுசீலாவை கட்டி அணைத்து கழுத்துப்பகுதியில் வியர்வையையோ முகர்ந்தான் மதன். என்ன வாசனை. வியர்வையை நக்கினான். கழுத்து தோள்பட்டை என்று அவன் நாக்கு உப்பு பூத்த அவள் உடலை நக்கி பரவசம் ஆனது.

சுசீலா மயங்கத்துவங்கினாள்....

அவள் இடப்பக்க முலைகளை சப்பியபடி வலப்பக்க முலைகளை பிசைந்தான். அவள் கைகள் அவனை மென்மையாக அணைத்தபடி அவன் தலை முடியை கோதியபடி இருந்தது.

என்ன நினைத்தானோ... விலகினான்.

"அந்த பயல் பசியோட இருப்பான். ஒரு பிரியாணி பொட்டலத்தை பிரித்து கொடு. சாப்பிடட்டும்"

கதவை நோக்கி நடந்தவள் தோளில் கைவைத்தான் மதன். "இப்படியேவா போவே...." சிரித்தான்.

அட.... பாவாடை இடுப்பில். இடுப்பிற்கு மேல நிர்வாணம். அடச்சை....

மதனே அவள் பாவாடை நாடாவை அவிழ்த்து, பாவாடையை தூக்கி அவள் மார்பில் கட்டிவிட்டான். வீட்டில் அவள் குளிக்க போகும்போதோ குளித்துவிட்டு வரும்போதோ அப்படி கட்டி இருந்தாலும், கட்டும்போது முலைகளுக்கு மேல் காட்டுவாள். ஆனால் மதன் கட்டிவிட்டதோ கிளிவேஜ் நன்றாகவும், முலைகளில் மேல்பக்கம் வெளியே தெரியும்படியும்.

ஏற்கனவே மனக்குழப்பமும், மதன் ஆரம்பித்த சல்லாப விளையாட்டால் உடலில் செக்ஸ் உணர்வும் அதனால் மனதில் கிளர்ச்சியும் என்று குழப்பமான மனநிலையில் இருந்த சுசீலா, அப்படியே கதவைத்திறந்து வெளியே வந்து, கிச்சனில் இருந்த பிரியாணி பாக்கெட்டுகளில் ஒன்றை பிரித்து தட்டில் கொட்டி சால்சாவை பிரித்து ஒரு பாத்திரத்தில் கொட்டி, 2-3 கரண்டிகள் சால்சாவை தட்டில் ஊற்றி ஹாலுக்கு எடுத்துச்சென்று....

"கல்யாண் குட்டி. இதை சாப்பிடு. அம்மா இப்போ வந்திடுவேன்" என்றாள்.

கவர்ச்சி கன்னியாக இருந்த அம்மாவை கல்யாண் வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்தான்.

அவனை அப்போது தான் கவனித்த சுசீலா.... சுய நினைவு வந்து.... தன்னை கவனித்தாள்....

அய்யோ..... என்ன இது கோலம். அதுவும் மகன் முன்னாடி...   அழுகையும் ஆத்திரமுமாக பெட் ரூமிற்குள் ஓட திரும்பினாள். அவள் பின்னல் மதன் ஒரு டவலை கட்டிக்கொண்டு நின்றான்.

"ஒன்னும் இல்லை. வா...." என்று அவள் தோளில் கையைப்போட்டு அணைத்தபடியே நடக்கத்தொடங்கினான். பெட் ரூம் வாசலில் நின்று, திரும்பி..." டேய் கல்யாண் பையா"

"அங்கிள்?"

"நான் இனிமே அங்கிள் இல்லைடா. உனக்கு அப்பா. உன் அம்மா இனிமே என் பொண்டாட்டி. எங்க சொல்லு.... நான் யாரு"

மலங்கமலங்க முழித்த கல்யாண் எச்சில் விழுங்கியபடியே "அப்பா" என்றான்.

"தட்ஸ் குட். பார்த்தியா செல்லம், என்னை அவனே ஏத்துக்கிட்டான்" என்று அணைத்த படி அவளை பெட் ரூமிற்குள் சென்று கதவை தாழிட்டான்.

என்ன நடக்கிறது என்றே புரியாமல் கல்யாண் முழித்தான். உள்ளே சுசீலா பாவாடை அவிழ்க்கப்பட்டு அவளது குழிவான தொப்புளில் மதன் நாக்கால் அகழ்வாராய்ச்சி நடந்துக்கொண்டு இருந்தது.

பயணம் தொடரும்......

[meenafan]

அனைத்து வாசகர்களுக்கும் நன்றி. உங்கள் ஊக்குவிப்பும் விமர்சனங்களும் பெரும் மகிழ்ச்சியை தருகின்றன.


இது ஒரு "பயணம்".

பயணம் என்பதே பல co-passengers நிறைந்தது தானே! ஆக.....

வேண்டாம்.... கதை படித்து மேலும் தெரிந்துக்கொள்ளுங்கள். நிச்சயம் வீக்எண்டுகளில் அப்டேட்ஸ் இருக்கும். இந்தக்கதையை நிச்சயம் நிறைவு செய்யும்வரை எழுதியே தீரவேண்டும் என்று வைராக்கியத்தோடு இருக்கிறேன். 2015 தொடங்கி பல கதைகளை சோசிப் தளத்தில் தொடங்குவதும் பாதியில் கைவிடுவதுமாகவே ஆகிவிட்டது. (1 கதையை தான் முடித்தேன்)

மற்றவை தங்களது தொடர் வரவேற்பை பொறுத்து.

நன்றியுடன்!

(பயணம் தொடரும்....)

[meenafan]

சுசீலா கட்டிலின் மேல் மல்லாக்க படுத்திருந்தாள். மதன் அவளது அருகில் படுத்து அவள் வயிற்றுப்பகுதியை நாக்காலும் மதன மேட்டை கைகளாலும் வருடி அவளை பரவச படுத்தி கொண்டு இருந்தான்.


கை அக்குள்களில் இருந்ததை கேரள காடுகள் எனலாம். கவட்டையிலோ அமேசான் காடு!

2 பிரசவங்கள் நடந்திருந்தாலும் அவள் எடை கூடாது உடலை கட்டுக்கோப்பாகவே வைத்திருந்தாள். முலைகள் தளர்ச்சியுற்று இருந்தாலும் அளவில் பெரிதாக அருவருக்கும் வகையில் இல்லை. கச்சிதமாக, லாவகமாக கசக்க, பழுத்த மல்கோவா மாங்கனிகளை போலவே இருந்தன. வயிறும் மேடிட்டு இல்லை. அதற்காக தொப்பையே இல்லை என்று சொல்லிவிட முடியாது.

வீட்டுவேலைகளை தினமும் செய்து வந்ததால் வயிறு ஒரு கட்டுப்பாட்டோடே இருந்தது. உணர்ச்சி மிகுதியால், மூச்சு வேகமாக எழுவதால் அவள் வயிற்றுப்பகுதியில் ஏற்படும் ஏற்றத்தாழ்வுகள் நடுக்கடலில் புயல் வரும்போது நீர் நிலைமேல் ஏற்படும் அதிர்வுபோல இருந்தது. வயிற்றின் அபாய குழி அவள் தொப்புள். ஆழமாகவும் அகலமாகவும் இருந்தது. எப்போதும் தொப்புளுக்கு மேல் பாவாடை & புடவையை அணிந்து வந்த குடும்பப்பெண் என்பதால் அந்த இடத்தில் வயிற்றின் சுற்றுவட்டத்தில் சுருக்கத்தோடு கூடிய தடம் தெரிந்தது. அது தனி கவர்ச்சி காட்டியது.

சுசீலா உணர்ச்சி வேகத்தில் கொந்தளித்தாள். கல்யாண் முன்னால் தான் நின்ற கோலத்தை நினைத்து வெட்கமும் வேதனையும் கோபமும் வந்தது.... எந்த எதிர்வாதமும் செய்யாமல்... வாய்ப்பேச்சே இல்லாமல் வாயோடு வாய் வைத்து பேசி அவள் உணர்வுகளை தடம் மாற்றி அவளை வேறொரு உலகிற்கு கொண்டு சென்றுவிட்டான் மதன்.

ட்ரிங் ட்ரிங் ட்ரிங்....

ஹாலில் இருந்து லேண்ட்லைன் அதிர்ந்தது.

"ச்ச..." என்று புலம்பியபடியே எழுந்தான் மதன். சற்றே குழப்பத்தோடு பார்த்தாள் சுசி. அதன் பிற்பாடுதான் அவளுக்கு போன் சத்தம் கேட்டது.

துண்டை கட்டிக்கொண்டு மதன் கதவை திறக்க செல்லும் முன்னர் தரையில் கிடந்த அவள் பாவாடையை வலது கால் கட்டைவிரல்+அடுத்தவிரலால் பிடித்து காலைத்தூக்கி அவள் மேல் பாவாடையை உதறினான்.

ஊரில் இருந்த போது மதன் சுசீலாவை ரொம்ப மரியாதையாக நாகரீகமாக நடத்தியவன். சமீபத்தில், அதாவது அவளது கர்பம் கன்பர்ம் ஆன பிறகு அடிக்கடி போனில் பேசும் போது சற்றே டோன் மாறத்தொடங்கியது. ஆனாலும் அது கூட ஒரு வகை குறும்புத்தனமான, காதலோடே இருந்தது. இப்படி உதாசீனப்படுத்தும் விதத்தில் இல்லை. அவன் சென்னைக்கு வந்த புதிதில் போனில் பேசும்போது 'நீங்க வாங்க போங்க' என்பது 'நீ வா போ' என்றானது. கடைசியாக போனில் பேசும்போது 'வாடி போடி' ஆனது.

தன் மேல விழுந்த பாவாடையை மீண்டும் சரியா முலைகளை நன்றாக மறைக்கும்படி கட்டி, புடவையை போர்வை போல போர்த்திக்கொண்டாள்.

"ம்.... சொல்லுடா..."

"....."

"அப்படியா.... நீ பண்ற வேலையெல்லாம் இப்படித்தான்"

"......"

"சரி, வந்து சேறு"

"..... "

"ஸ்ஸ்ஸ் அது வேறையா.... சரி நான் இப்பவே கிளம்புறேன்"

போனை வைத்தான்.

கேள்விக்குறியோடு அவனை பார்த்தாள் சுசீலா. கல்யாண் பாதி தட்டை காலி செய்திருந்தான்.

"இப்படி புடவையை போர்த்திக்கிட்டு நிக்கிறியே.... இதுலையே செம செக்சியா இருக்கே டி.." கண்ணடித்தான்

"அய்யோ விஷயத்தை சொல்லுங்க..." தன்னை நோக்கி காமப்பார்வையோடு வருபவன் நெஞ்சில் இரண்டு கைகளையும் வைத்து - 96 படத்தில் த்ரிஷா விஜய் சேதுபதி நெஞ்சில் கை வைப்பது போல - வைத்து தடுத்தாள்.

"பிளான்ல சின்ன சேஞ் " அவள் தோள்பட்டைகள் மேல் இரு கைகளையும் வைத்து.

"என்னாச்சுங்க" பதட்டமானாள்.... இருந்தாலும் அவனை தடுத்தபடியே....

"இன்னைக்கு நைட்டே கிளம்புறோம். தம்பி இப்போ தான் டிக்கெட் கன்பார்ம் ஆச்சுன்னு சொன்னான்" மதனின் இரண்டு கைகளும் அவள் கழுத்துப்பகுதியில் இரு பக்கமும் தடவின.

"ஓ... அப்படியா" பெருமூச்சு விட்டபடியே... "உங்களுக்கு தம்பி இருக்காரா"

"ம்..."

"உங்க பேமிலியில வேற யாரெல்லாம் இருக்காங்க?"

மதனுக்கு சிரிப்பு வந்தது...

"இப்பவாவது கேட்டியே. நான் யாரு, என் பேமிலி பத்தி எதுவும் தெரியாமலேயே ஓடி வந்திட்டே"

சுசிக்கு அப்போதுதான் உரைத்தது.... தான் செய்துள்ள குளறுபடி.

சுசியை கட்டியணைக்க மீண்டும் முயற்சித்தான். "ஐயோ ப்ளீஸ்... ரூமுக்காவது வாங்க."

"ரொம்ப பண்ணுனே.... மனோகருக்கு போன் பண்ணிட்டு உன்னை அம்போன்னு விட்டுட்டு போயிடுவேன். எப்படி வசதி.... திரும்ப ஊருக்கு போறியா"

நடுங்கிவிட்டாள் சுசி. "சாரிங்க..."

"அந்த பயம் இருக்கட்டும். இனி இப்படித்தான் வாழ்க்கை. பிடிக்கலைன்னா ட்ரெயின் சார்ஜ் தர்றேன்.... போய்க்கிட்டே இரு"

சட்டென்று நினைவு வந்தவனாக.... "சரி நான் ATMல பணம் டிரா பண்ணனும். போயிட்டு வந்திடுறேன். சுதன்... அதான் என் தம்பி வருவான் கவனிச்சுக்கோ" என்று ரூமிற்குள் சென்று ட்ரெஸ் போட்டுக்கொண்டு கிளம்பினான்.

"சுசி.... அந்த ப்ளூ பேக்கில உனக்கு 4 செட்டு டிரஸ் இருக்கும். புடவை, ஜாக்கெட், பிரா, பாவாடை. அப்புறம் உன் பழைய ஜாக்கெட் பிரா பாவாடையும் இருக்கும்." கிளம்பிவிட்டான்.

பாவம் சுசி..... மூடில் இருந்தும் ஓழ் கிடைக்காததற்காக இல்லை... மதன் கக்கிய அக்கினி சொற்களுக்காக இல்லை.... ATM என்றால் என்னவென்றே அவளுக்கு தெரியாது. அந்த காலத்தில் நாட்டில் பலருக்கும் தெரியாது. அது போக... இப்போது போல் எந்த ATMமிலும் பணம் எடுக்க முடியாது. அவன் பேங்க்கின் ATM அடையாறில் இருந்ததால், ஆட்டோ / பஸ் பிடித்து போகவேண்டும்.

  ப்ளூ பேக்கை திறந்து பார்த்தாள். 4 சூப்பர் புடவைகள். சொன்னது போல மற்றத்துகள். அட.... இது ஊரில் காணமால் போன அவளது ஜாக்கெட் பிரா பாவாடை. இதைத்தான் மதன் சொன்னானா...!

தனக்காக எவ்வளவு முன்னேற்பாடுகள். அந்தவரைக்கும் மதன் தன் மேல் அக்கறை உள்ளவன் தானே. என்ன... உடல் சுகத்திற்கு ரொம்பவே அலைகிறான். கல்யாண் முன்னால் அவன் நடந்துக்கொள்வது தானே தனக்கு பிடிக்கவில்லை. சரி.... சிலவற்றை ஏற்றுக்கொண்டு தான் ஆகவேண்டும்.

குளிக்கச்சென்றாள். பெட் ரூம் & பாத்ரூம் கதவுகளை சாத்தி தாழ்ப்பாள் போட்டிருந்தாள்.

வெளியே நடந்தது அவள் குளித்து உடை மாற்றி வரும்வரை தெரியாது. பழைய துணிகளை துவைத்தாள்,

தலைக்கு குளித்து துண்டால் தலை முடியை சுற்றி கொண்டையாக்கிக்கொண்டு வெளிர் ஆரஞ் கலர் புடவை & கருப்பு ஜாக்கெட்....உள்ளே கருப்பு பிராவும் அதே கலரில் பாவாடையும். ஜாக்கெட்டின் கழுத்தும் முதுகும் அவள் எப்போதும் அணியும் ஆழத்தை விட கூடுதல் ஆழத்தில் இருந்தன. மதனின் குறும்பு புரிந்தது.

ஒரு முறை கண்ணாடியில் பார்த்துக்கொண்டாள்... எல்லாம் சரியாக நேர்த்தியாக குடும்பப்பாங்காக இருந்தது.

துவைத்த துணிகளை காயவைக்க அவற்றை ஒரு கையில் எடுத்துக்கொண்டு, பெட் ரூம் கதவை திறக்கும்போது தான் பேச்சு சத்தம் கேட்டது. கல்யாண் யாருடனோ பேசிக்கொண்டு இருந்தான்.

வெளியில் வந்து பார்த்தாள். அசந்து விட்டாள்.

"நீங்க.."

"சுதன்" சிரித்த முகம். அதே முகம். சற்றே வயது குறைந்து. மதனை விட சற்று ஒல்லி.

சுசி உயரம் 5' 5.5". மதன் கிட்டத்தட்ட சுசி உயரம் தான். ஆனால் சுதன் 5'8"

"அண்ணன் சொன்னாரு. அழகான பொண்ணுன்னு.... ஆனா இவ்வளவு அழகுன்னு நினைச்சிக்கூட பார்க்கலை"

வெட்கத்தால் தலை குனிந்தாள்.

"வாங்கும்போது இருந்ததை விட இந்த புடவை இப்போதான் செம அழகா இருக்கு"

ஓ! கொழுந்தன் வாங்கிய புடவையோ.

"ஜாக்கெட் சைஸ் ஃபிட்டா இருக்கா"

சுசி சங்கடத்தோடு நெளிந்தாள். "டிசைன் நான் செலெக்ட் பண்ணுனது"

அட ராமா.... இது வேறயா!

[meenafan]

Thank you friends for the support. Next update will be by this weekend.

[meenafan]

வருஷம் 2021


பழைய தலைமுறை தொலைக்காட்சியில் செய்திகள் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது:

கோவிட் தொற்று நோயாளிகளுக்கு உயிர்காக்கும் மருந்தான ரெமிடீஸிவியர் மருந்தை கள்ளச்சந்தையில் விற்கும் மேலும் ஒரு மோசடி கும்பல் பிடிபட்டது. இம்முறை ஐதராபாத் காவல்துறை செகந்திராபாத், சைபராபாத் ஆகிய பகுதிகளில் சந்தேகத்திற்கு இடமான வகையில் செயல்பட்ட எஸ்.எஸ். பார்மா என்னும் நிறுவனத்தின் அலுவலகம், கோடவுன் ஆகியவற்றில் நடத்திய அதிரடி ரெய்டில் ஐதராபாத்தை சேர்ந்த பிரபல தொழில் அதிபர் கல்பேஷ் ராஜகோபால் என்பவரையும் அவரிடம் பணியாற்றிய 10 பேரையும் கைது செய்துள்ளது.

இளம் தொழிலதிபரான கல்பேஷ் பிரபல சினிமா தயாரிப்பாளர் சரிகா மஸ்தானின் தம்பி என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. ஏற்கனவே சரிகா மஸ்தானின் பட தயாரிப்பு நிறுவனம் சினிமா ஆசை காட்டி பல இளம் பெண்களை பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுத்துவதாக எழுந்த குற்றச்சாட்டு 2 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தெலங்கானா மாநிலத்தில் பெரும் புயலை கிளப்பியது. சரிகாவிற்கு நெருக்கமான அரசியல் புள்ளிகளின் தலையீட்டால் வழக்குகள் மேல்நடவடிக்கை இன்றி முடக்கப்பட்டதாக செய்திகளும் உள்ளன.

இந்நிலையில் சரிகாவின் தம்பி கல்பேஷ் கையும் களவுமாக பிடிபட்டிருப்பது தெலுங்கானாவில் மீண்டும் ஒரு அரசியல் புயலை ஏற்படுத்தலாம் என்று சொல்லப்படுகிறது.

{சரிகா என்பவறின் போட்டோவையும் கல்பேஷ் கைது செய்து கொண்டு செல்லப்படுவதையும் காட்டியது தொலைகாட்சி}

=========================

இன்னும் 3 வருஷத்தில் ரிட்டயர்டு ஆக இருக்கும் மனோகர் டிவியில் பார்த்த செய்தியால் அதிர்ச்சி அடைந்தார்!  கல்பேஷிற்கு 25-26 வயது இருக்கும். அந்த முக  ஜாடை....... எங்கோ இடித்தது.... பணக்கார களையும் பணக்காரர்களுக்கே உரிய ஊளைச்சதையும் அவனை பெரிய இடத்து பிள்ளை போல காட்டியது. சரிகா..... பார்க்க கோடீஸ்வர பெண்ணாக தெரிந்தாள் 45-46 வயது இருக்கும்..... ஆனால்......!

அந்த பெண்ணும் இந்த பையனும் அக்கா தம்பியா? 'சரிகா மஸ்தான், கல்பேஷ் ராஜகோபால்' என்று 2-3 முறை உச்சரித்தார்.

அந்த பெண்ணின் முகம்.....

தன் ஸ்மார்ட் போனில் சரிகாவையும் கல்பேஷையும் கூகிள் செய்தார் மனோகர்.  

சரிகாவுக்கு விக்கிபீடியாவில் கூட பக்கம் இருந்தது. பிரபல சினிமா தயாரிப்பாளர், கொடை வள்ளல், யாரோ பட பைனான்சியரின் மனைவி.... அது போக கான்டிராவர்சிகள் பற்றிய குறிப்புகள்.

கல்பேஷ் பற்றி எதுவும் பெரிதாக கூகிள் சொல்லவில்லை. சரிகாவிடம் சிக்கிய பல பெண்கள் கொடுத்த பேட்டிகள் இருந்தன. பல பேட்டிகள் இன்டர்நெட்டில் இருந்து அகற்றப்பட்டுள்ளதாக ஒரு கட்டுரை சொல்லியது.

சரிகாவின் பட தயாரிப்பு நிறுவனத்தை கூகிள் செய்தார். வெப்சைட் இருந்தது. நிறுவன ஆப்பிஸ் நம்பருக்கு போன் செய்தார். 2 முறை ஃபுல் ரிங் போயும் யாரும் எடுக்கவில்லை.

வாசலில் ஆள் அரவம். எட்டிப்பார்த்தார் - பூக்காரி.

"அம்மா ஊருக்கு போயிருக்காங்கம்மா. அடுத்தவாரம் வா". நல்ல வேலை அவள் இப்போது இல்லை. ஊரடங்கு தளர்வு விட்டவுடன் அவள் அக்கா வீட்டிற்கு போய் விட்டாள்.

திரும்ப டிரை பண்ணலாமா என்று யோசித்த போது..... இன் கம்மிங் கால். அட, சுசீலாவின் கம்பெனியில் இருந்து தான்.

“Good evening. S.S Media Corporation. How can I help you?”

மனோகருக்கு நாக்கு வறண்டது. “Madam, I…me calling from Lalgudi near Trichy. Sarika madam please”

“sorry, I couldn’t get you sir?”

“I Sarika madam’s…………relative. Name Manohar. Native Lalgudi. Please inform Madam”

“O! is it. Sure sir. I will pass on the message to our Madam. Thank you for calling. Have a good day”

வைத்துவிட்டாள்.

என்ன இது கால் சென்டர் மாதிரி.... call.... center..... தனக்குள் சிரித்துக்கொண்டார்.

பார்ப்போம்.... ஏதும் போன் வருதான்னு.

சுவரில் மாட்டி இருந்த பேமிலி போட்டோவை எதேர்ச்சையாக பார்த்தார். இது புது போட்டோ, அதில் புது பேமிலி. இவ ஒருத்தி... போட்டோவில் கூட சிரிக்கத் தெரியாது!

தன் கடந்த காலத்தை அசைபோட்டார். கோபம், வெறுப்பு, அயர்ச்சி.... ஒரு மணிநேரம் ஓடியதே தெரியவில்லை.

போன் ஒலித்தது.

"ஹலோ"  

"மனோகர் சாரா?" கரகரப்பான ஆண் குரல். மனோகருக்கு சற்றே ஏமாற்றம்.

"யாரு?"

"உங்க பழைய ஸ்டூடெண்ட் "

"அப்படியா.... பேரு என்னப்பா?"

சத்தத்தையே காணோம்.

"தம்பி?"

"சார்.... சிக்னல் பிராப்லம்."

"பேரு கேட்டேனே..."

"பேரு...பேரு எம்.தர்மராஜன்"

"அப்படியா... என்ன விஷயம் தம்பி?"

"கல்யாண பத்திரிகை கொடுக்கணும் சார். நேர்ல கொடுக்கலாம்னு "

"கொரோனா காலத்துல இதெல்லாம் எதுக்குப்பா... வாட்ஸ்அப்ல அனுப்பிட்டு"

"லால்குடி பஜார்ல தான் சார் இருக்கேன் இப்போ.... நீங்க முந்தி இருந்த (சின்ன இடைவேளை... பேப்பர் பிரிக்கும் சப்தம்).... கிருஷ்ணா நகர்ல தானே சார் வீடு"

"பல வருஷமா இங்கேயே தான் இருக்கேன் "

"அப்போ சரி சார். ஒரு அரை மணி நேரத்துலே வந்திடுறேன். ஜஸ்ட் ரெண்டே நிமிஷம் தான் சார் வேலை"

"சரிப்பா"

போனை வைத்தார்.

எம்.தர்மராஜன் சொன்ன சொல்லை காப்பாற்றும் ரகம் இல்லை.

அடுத்த 5வது நிமிடத்தில் வெறும் காலோடு ஆட்கள் வீட்டின் பின்பக்கம் நடமாடுவது போன்ற சப்தம்.

======================

அடுத்த நாள் மீண்டும் அதே பழைய தலைமுறை செய்திகள்.... ஆனால் வேறொரு வீட்டில் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது.

திருச்சியை அடுத்த லால்குடியில் நேற்று வீடு புகுந்து கொள்ளை முயற்சி நடந்துள்ளது. லால்குடி அருகே கிருஷ்ணா நகர் என்னும் இடத்தில் வசித்து வந்தவர் மனோகர். பள்ளி ஆசிரியரான இவர் நேற்று மாலை வீட்டில் தனியாக இருந்துள்ளார். அப்போது வீட்டிற்குள் புகுந்த கொள்ளை கும்பலை பார்த்து குரல் கொடுக்க நினைத்த மனோகரை கும்பல் சரமாரியாக வெட்டி சாய்த்துள்ளது. வீட்டில் இருந்த 2 பீரோக்கள், அலமாரிகள் அனைத்தும் கலைக்கப்பட்ட நிலையில் உள்ளது. தன் அக்காள் வீட்டிற்கு சென்றிருந்த மனோகரின் மனைவி சுமதி செய்தி அறிந்து வந்துள்ளார். 25 பவுன் நகைகளும் ஐம்பதாயிரம் ரொக்கமும் காணாமல் போயிருப்பதாக சுமதி தெரிவித்தார்.

கொலை நடந்துள்ள முறை கொடூரமாக இருப்பதால், வேறு ஏதும் காரணமாக இருக்குமோ என்னும் கோணத்திலும் விசாரணை நடப்பதாக சம்பவ இடத்தை ஆய்வு செய்த லால்குடி துணை கண்காணிப்பாளர் தீனதயாளன் தெரிவித்துள்ளார்.

=========================
2-3 நாட்கள் கழித்து:

"கொலை நடக்குறதுக்கு முன்னாடி ஒரு கால் வந்திருக்கு சார். அதுவும் கிருஷ்ணா நகர் டவர்ல இருந்து தான். அதுக்கு 1 மணி நேரம் முன்னாடி ஒரு இன்கம்மிங் கால் வந்திருக்கு. ஹைதராபாத்ல சைபராபாத்னு காட்டுது. அதே நம்பருக்கு 2 முறை அவுட் கோயிங் ட்ரை பண்ணியிருக்காரு விக்டிம். இந்த கால்சுக்கு முன்னாடி அன்னைக்கு மதியம் தான் 1 இன்கமிங் அது அவர் வைப் கிட்ட இருந்து. இவை போக வேற கால்ஸ் இல்லை சார்."  45+ வயதில் இருந்த சுந்தரமூர்த்தி, இன்ஸ்பெக்டர்

கூர்ந்து கவனித்த டி.எஸ்.பி. தீனதயாளன் (50+) - "சம்பவங்களை வரிசை படுத்து சொல்லுங்க"

"போன வெள்ளிக்கிழமை காலையில 6 மணிக்கு பால்காரன் கம்பளைண்ட் பண்ணினான். வீடு திறந்து இருந்துச்சி. யாரும் வரலை. உள்ளே போய் பார்த்திருக்கான், மனோகர் சடலம். அடாப்ஸி (பிரேத பரிசோதனை)  ப்ரிலிம் ரிப்போர்ட் படி கொலை முந்தின நாள் அதாவது வியாழக்கிழமை நைட் 6-7 மணிக்குள்ள நடந்திருக்கலாம். வியாழக்கிழமை முழுக்க அவர் வீட்டுல தான் இருந்திருக்கார். அவர் மனைவி அவங்க அக்கா வீட்டுக்கு போயிருக்காங்க. இவர் மட்டும் தனியா தான் இருந்திருக்கார். அன்னைக்கு சாயந்திரம் 5.30 மணி சுமாருக்கு பூக்காரி இவங்க வீட்டுக்கு போயிருக்கா. அவள் தான் கடைசியா இவரை பார்த்திருக்க வாய்ப்பு"

"இவர் குடும்பத்துக்குள்ள ஏதும் பிரச்னை இருக்கா?"

"இவர் குடும்பத்துலேயும் குழப்பங்கள் உண்டு சார். இவர் மனைவி சுமதி, இவருக்கு இரண்டாவது மனைவி. அவங்களுக்கும் இவர் இரண்டாம் கணவர்."

"இன்டெரெஸ்ட்டிங். சோ.... முதல் மனைவி?"

"நிறைய குழப்பங்கள் இருக்கு சார். முதல் மனைவி - பேரு சுசீலா. சில வருஷங்களுக்கு முன்னாடி தன் பையனோட ஓடி போயிட்டாங்க"

"வாட்?"

"சார்.... அதாவது அப்போ அந்த பையன் 9-10 வயசாம். ஓடி போகும்போது இவனையும் கூட்டிக்கிட்டு போயிட்டாங்க"

"ஹ்ம்ம்ம்.... சோ, விக்டிம் மனோகர் கிட்ட ஏதோ பிராப்லம் இருந்திருக்கணும். கோ அஹெட். அந்த லேடியை ட்ரெஸ் பண்ணிட்டாங்களா"

"நோ சார். கேஸ் பெண்டிங்."

"பைலை பார்த்தீங்களா?"

"ஜஸ்ட் இப்போ தான் பார்த்து முடிச்சேன், நீங்க வந்துட்டீங்க."

"என்ன சொல்லுது பேப்பர்ஸ்"

"அந்த லேடியையும் பையனையும் திருச்சி டு அரியலூர் ரூட்டுல பஸ்ல பார்த்திருக்காங்க. கண்டக்டர் & டிரைவர் விட்னெஸ். "

"எப்படி இவ்வளவு கரெக்ட்டா டிரைவரும் கண்டக்டரும் லேடியையும் பையனையும் ஞாபகம் வெச்சிருந்தாங்களாம். "

"அதுவும் நோட் ஆகி இருக்கு சார். அந்த ஊர்ல ஸ்டாப் இல்லையாம். ஸ்டில் இந்தம்மா கைகாட்டி பஸ்ஸை நிறுத்தி ரெண்டு பெரும் ஏறி இருக்காங்க... மோர் ஓவர் அந்த லேடி ரொம்ப அழகா இருப்பாங்க & பையன் ஸ்கூல் யுனிபார்ம்ல இருந்திருக்கான்"

பழைய பைலில் இருந்த போட்டோவை காட்டினார் இன்ஸ்பெக்டர். சற்று நேரம் உற்று பார்த்தார் டி.எஸ்.பி.

"ஓகே. கோ அஹெட்"

"அடுத்து, அந்த லேடியையும் பையனையும் அரியலூர் பஸ் ஸ்டான்ட்ல ஒரு ஹோட்டல் சர்வர் & ஆட்டோ டிரைவர் பார்த்ததா சொல்லி இருக்காங்க. ஆட்டோவில் ரயில்வே ஸ்டேஷன் போயிருக்கா. ஸ்டேஷன் மாஸ்டர் கிட்ட டிக்கெட்டை காட்டி இருக்கா. சோ, அவரும் சாட்சி. வைகை எக்ஸ்பிரஸ் ஏ.ஸி. கோச். அறியலூர்ல இருந்து ரெண்டே ரிசர்வேஷன் தான் ஏ.சி.கோச்ல. பெயர் வேற... பட் வயசு மேச்சாகுது. எக்மோர் வரைக்கும் நூல் பிடிச்சா மாதிரி போயிருக்கு விசாரணை... பட் அங்கே மிஸ் பண்ணிட்டாங்க"

"ஹ்ம்ம்... அந்த காலத்துல சி.சி.டி.வி. இருந்திருக்காது. பட் ஆட்டோ டிரைவர்ஸ் கிட்ட கேட்கலையா"

"நிறைய விசாரிச்சு இருக்காங்க. நோ க்ளூ சர்"

"ஆல் ரைட். தென்"

"சரியா 3 வருஷம் கழிச்சி.... அந்த லேடி சுசீலாவோட சிஸ்டர் சுமதியை கல்யாணம் செய்துக்கிட்டார் மனோகர்"

"ஓ"

"அதாவது சுசீலா ஓடிப் போயி 1 இயர் கழிச்சி சுமதியோட ஹஸ்பண்ட் ஒரு ஆக்சிடெண்ட்ல இறந்திருக்கார். அவர் இறந்து சரியா 2 வருஷம் கழிச்சி சுமதியை இவர் கல்யாணம் செய்திருக்கார்"

"அந்த ஆக்சிடென்ட்ல ஏதும் foul play இருக்கா?"

"சார் அது 2 பஸ் கொல்யூட் ஆன ஆக்சிடென்ட்"

"ஓகே தென்"

"ரெண்டாவது கல்யாணம் மூலம் இவருக்கு குழந்தை ஏதும் இல்லை. முதல் புருஷன் மூலம் சுமதி பெத்த 2 பிள்ளைகளை தான் வளர்த்திருக்கார். 1 பையன் 1 பொண்ணு. பொண்ணு கல்யாணம் ஆகி வெளிநாட்டுல செட்டில் ஆகிட்டா. பையன் பெங்களூர்ல வேலை பார்க்கிறான்"

"சொத்து தகராறு ஏதும்?"

"அந்தம்மா சுமதிக்கு அவங்க முதல் புருஷன் வேலை பார்த்த ரயில்வே ஸ்கூல்ல வேலை கிடைச்சிடிச்சி. முதல் புருஷனுக்கு வரவேண்டிய சொத்தும் வந்திடுச்சு. சுமதி பொண்ணுக்கு மனோகர் தான் கிராண்டா கல்யாணம் செய்து வெச்சிருக்காரு. பையன் பெங்களூருல வீடு வாங்க 10 லட்சம் முன்பணம் கொடுத்ததும் மனோகர் தான். சோ..."

"இருந்தாலும் அந்த ஆங்கிள்லயும் விசாரிங்க"

"ஓகே சார். மனோகருக்கு 2 சிஸ்டர்ஸ் தான். அவங்க பசங்க எல்லாம் வெல் செட்டில்டு. கிட்டத்தட்ட சில வருஷங்களா பெரிய போக்குவரத்து இல்லை.... காரணம் மனோகர் சுசீலாவோட அக்காவையே கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டது"

"அதுல மனோகர் சிஸ்டர்ஸ்க்கு என்ன பிரச்சனை"

"சுமதியோட ஆங்கிள் என்னன்னா, மனோகர் சிஸ்டஸ் எப்பவுமே சுசீலாவோட அழகை பார்த்து பொறாமை படுவாங்களாம். சுசீலா ஓடி போனது ஒரு வித சாடிஸ்டிக் ப்ளெஷர் கொடுத்திருக்கணும். சுமதியை கல்யாணம் செய்துக்க மனோகர் முடிவு பண்ண உடனே... தங்கச்சி ஓடி போனமாதிரி அக்காவும் ஓடி போயிடுவான்னு பிரச்சனை பண்ணியிருக்காங்க"

"ஹ்ம்ம்... மனோகர் ஏன் பர்டிகுலரா சுசீலா அக்காவை கல்யாணம் செய்துக்கணும்? நேச்சுரலி சுசீலா வீட்டு ஆட்கள் மேல ஒரு வெறுப்பு இருக்கணும் இல்லையா"

"சார், அந்த அங்கிளையும் விசாரிச்சோம். சுமதியோட முதல் கணவர் முரளியும் மனோகரும் பல வருஷ பிரெண்ட்ஸ்.  முரளி இறந்த பிறகு ஆறுதலுக்காக அடிக்கடி சுமதி வீட்டுக்கு போயிட்டு வந்திருக்காரு மனோகர். சோ.... அப்போ பழக்கம் ஆகி இருக்காம்"

"சபாஷ்.... சீ.... அகைன் எ எஸ்ட்றா-மேரிட்டல் அஃபைர்"

"சார்.... அந்த நேரத்துல ரெண்டு பேருமே வாழ்க்கை துணை இல்லாதவங்க தானே. சோ... இதை எப்படி எஸ்ட்றா-மேரிட்டல் அஃபைர்னு எடுத்துக்கிறது"

"வாட் எவர்.... ஊர்ல இதை என்னன்னு சொல்லுவாங்க? "தொடர்பு" தானே?!"

"எஸ் சார்"

"கதையில நிறைய அடல்ட்ரி இருக்கும் போலையே"

"தெரியல சார். போக போகத்தான் தெரியும்.... ஐ மீன் இன்வெஸ்டிகேஷன் போக்குல தான் தெரியும்"

"அது கூட கதையோட ஆத்தர் Meenafan தொடர்ந்து எழுதினாத்தான். அந்த ஆள் ஹிஸ்டரி தெரியும் இல்லை. இதுவரை 1 கதையை தான் முடிச்சிருக்கார். மத்ததெல்லாம் பாதியிலேயே நிக்க விட்டுட்டார்."

"அதெல்லாம் Xossip காலத்துல சார். Xossipyல தொடர்ந்து எழுதுவார்"

"பார்ப்போம். மனோகருக்கு வேற அஃபைரஸ் ஏதும்"

"சாரி சார். சொல்ல விட்டுட்டேன். மனோகருக்கு சுமதியை கல்யாணம் செய்தப்போ கொஞ்சம் இம்பொடென்சி (ஆண்மைக்குறைவு) பிரச்சனை இருந்ததாகவும், அதனால ட்ரீட்மெண்ட் எடுத்துக்கிட்டாருன்னும் சுமதி ஸ்டேட்மெண்ட்ல இருக்கு சார்"

"அகைன் குழப்பம். இவர்க்கு ஆண்மை குறைவு. சோ, முதல் பொண்டாட்டி ஓடிட்டா. அடுத்தவ எப்படி....... பழகி தானே கல்யாணம் செய்துக்கிட்டார்? "

"மே பீ... செக்ஷுவல் ரிலேஷன்ஷிப் இல்லாமல் இருந்திருக்கலாம்"

"ஹ்ம்ம். பாசிபிள். எனி வே.... இந்த கொலை கொள்ளைக்காக நடந்திருக்க வாய்ப்புகள் குறைவாத்தான் எனக்கு படுத்து. 37 வெட்டு. அதுவும் அரிவாள் வெட்டு. கொள்ளை அடிக்க க்ரூப்பா போனாக்கூட ஆளுக்கு ஒரு அரிவாள் எதுக்கு? ஐ டவுட்"

"நிச்சயமா சார். ரொம்ப கொடூரமா வெட்டி இருக்கானுங்க."

 "நீங்களும் கேஸை மூடி மொழுவுற ஆள் கிடையாது. என்னை பத்தியும் உங்களுக்குத் தெரியும். வீ ஹாவ் டு சால்வ் இட். கீப் மீ போஸ்டட் எவெரி மூவ்மெண்ட்"

"எஸ் சார்"

அன்று நள்ளிரவு 1.30.

இன்ஸ்பெக்டர் சுந்தரமூர்த்தியின் போன் ஒலித்தது. டி.எஸ்.பி. தான்.

"சார்.." தூக்க கலக்கத்தில்

"சாரி டு பாதர் யு அட் திஸ் ஹவர். நாளைக்கு முதல் வேலையா அந்த சுசீலா கேஸ் பைலை அனுப்புங்க. பர்டிகுலர்லி அந்த லேடியோட போட்டோ."

"நிச்சயமா சார். போட்டோ வேணும்னா... என் போன்ல எடுத்து வெச்சிருக்கேன். இப்போ அனுப்புறேன்."

"ஓ.... சரி. அனுப்புங்க."

அனுப்பினார். பெற்றுக்கொண்டவர் நினைத்தார்.... இந்த போட்டோவை ஏன் அவர் போனில் வைத்திருந்தார் என்று.... 17 வருஷங்கள் ஆகியும் போட்டோ தரம் குறையவில்லை. சுசீலாவை எடுப்பாக காட்டியது. வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்தார். பக்கத்தில் மனைவி புரண்டு படுக்கவே... மெல்ல எழுந்து போனுடன் பாத் ரூம் சென்று தாழிட்டுக்கொண்டார்!

[meenafan]

Thank you friends for all your comments and support.  

Two more episodes will be posted this weekend and every weekend you can expect updates.

[meenafan]

இந்த கதைக்கு நண்பர்கள் வழங்கும் ஆதரவும் கமெண்ட்சும்  வேற லெவல். பலரும் கதையை பற்றி கிட்டத்தட்ட ஆய்வுக்கட்டுரையே எழுதுறீங்க. நன்றிகள் பல.


லெஜெண்ட் வந்தனாவிஷ்ணுவின் கமெண்ட்ஸ் பெற்றது பேரு.

அனைத்து நண்பர்களுக்கும் மீண்டும் ஒரு முறை நன்றி.

சென்னையில் இருந்து சுசீலாவின் பயணம் எப்படி அமையும் என்று 3 விதமான யோசனைகளில் இருந்தேன். அதில் ஒன்றை ஃபிரீஸ் செய்து - அதற்கேற்ப எப்படி கிளைமாக்ஸ் இருக்கும் என்பதன் முன்னோட்டம் தான் முந்தைய எபிசோட்.


இனி இந்த இலக்கை நோக்கி கதை பயணிக்கும்.

[meenafan]

parallel ஆக "காதலே... காதலே... தனிப்பெரும் துணையே!" என்ற கதையும் எழுதிவருகிறேன்.


அது வேற ஜார்னர். ரொமான்ஸ்+காமெடி+சேசிங் / சஸ்பென்ஸ் வகை.

தங்கள் ஆதரவை அங்கும் தர வேண்டுகிறேன்.

நன்றி!!!

[meenafan]

மீண்டும் 2004.


சுதன் பார்வை இயல்பாக தெரிந்தாலும் வைத்த கண் வாங்காமல் தன்னையே பார்ப்பது சங்கடமாக இருப்பதாக உணர்ந்தாள் சுசீலா.

கல்யாண் சுதனிடம் ஒட்டிக்கொண்டான்.

சுசீலா கிச்சன் பக்கம் நகர்ந்தாள். அங்கிருந்தே...

"சுதன்"

"....."

ஹாலை எட்டிப்பார்த்து... "சுதன் உன்னைத்தான்"

சுதனின் முகம் செத்திருந்தது. "ம்" சுருதியே இல்லை. தன்னை ஒருமையில் பெயர் சொல்லி அழைப்பதை அவன் விரும்பவில்லை போலும். அதுக்கென்ன பண்ண. என் காதல் கணவனின் தம்பி நீ. உன் அண்ணனே என்னை விட 3 வயது சின்னவன். நீ.... இப்போ தான் என்ஜினியரிங் முடிச்சிருக்கே. என்ன 21-22 இருப்பே. கொழுந்தனை அண்ணி இப்படி கூப்பிடலாமே என்று சுசீலா நினைத்திருக்கொண்டாள்.

"சாப்பிடுறியா"

"ம்..."

ஒரு பிரியாணி பொட்டலத்தை பிரித்து தட்டில் கொட்டி, சால்னாவையும் வெங்காய பச்சடியையும் வைத்து கொண்டு வந்து அவன் முன் டீப்பாயில் வைத்தாள். "இரு தண்ணி கொண்டுவரேன். கல்யாண்.... நீ முடிச்சிட்டியா. சீக்கிரம் சாப்பிடு."

தன் வீட்டில் புழங்குவதை போல புழங்க தொடங்கினாள்.

இப்போது சுசீலாவின் முகத்தில் பயம் தெளிந்து இருந்தது. குடும்பத்தலைவி தன் வீட்டில் இருப்பது போலவே உணர்ந்தாள். அவளுக்கு கூட்டுக்குடும்ப முறை பிடிக்கும் தான். என்ன செய்ய மனோகருக்கு வாழ்க்கைப்பட்டு அதுவும் கிடைக்கவில்லை.

"என்னடா கல்யாண் உன் அம்மா சாப்பிடலையா" கேட்டான் சுதன் ஜாடையாக.

"அவங்க அப்பா கூட சாப்பிடுவேன்" இவளும் பதில் சொன்னால் ஜாடையாக.

"ஏன் எங்க கூட எல்லாம் சாப்பிட்டா இறங்காதா?" அவளை ஓரப்பார்வையாக குத்துவது போல பார்த்துக்கொண்டே

"புருஷன் சாப்பிட்ட பின்னாடி தான் பொண்டாட்டி சாப்பிடணும்" சொன்னதும் தான் உணர்ந்தாள்.... என்னதான் நான் மதனை புருஷனாக மனதளவில் ஏற்றுக்கொண்டு இருந்தாலும்....

சின்ன புன்முறுவலோடு "அப்ப சரி. நாங்க ஒண்டிக்கட்டைங்க... எங்களுக்கு யாரு காத்திருப்பா. நாம சாப்பிடுவோம்டா கல்யாண்" என்று சலித்துக்கொண்டான்.

சுசீலாவின் உதடுகள் புன்னகைத்தாலும் கண்கள் பணிந்துவிட்டன. தன்னை அண்ணன் மனைவியாகவே ஏற்றுக்கொண்ட சுதனை நினைத்து பூரித்தாள்.

"சுதன்..."

"ம் "

"என் மாமனார் மாமியார் எங்க இருக்காங்க"

சுதன் மெல்ல சிரித்தான். பின்பு பெருமூச்சு விட்டான்.

"மாமியாரை பார்க்கணும்னா அண்ணன் பேக்ல போட்டோ இருக்கும். நானே போட்டோவில பார்த்தது தான். பிறக்கும்போதே தாயை முழுங்குனவன்னு ஊரே பாராட்ட பிறந்தவன் தான்!"

"அடப்பாவமே.... சாரிப்பா"

"மாமனார் நல்லா தான் இருக்கார். ஊரு பட்டுக்கோட்டை பக்கம். ஊர்ல பெரிய மிராசுதார். என்ன... ரெண்டாவது பொண்டாட்டினா தான் பொட்டிப்பாம்பா அடங்கிடுவார். நாங்க ஆரம்பத்துல பேராவூரணில அம்மா பாட்டி வீட்டுல வளர்ந்தோம். அண்ணன் 6த் படிக்கிறப்போ திருச்சிக்கு மாமா வீட்டோட வந்தார். அடுத்து நான் 4 வருஷம் கழிச்சி வந்தேன். படிப்பு செலவு பெருசா இல்லை. சாப்பாட்டுக்கு அப்பா காசு கொடுத்தாலும்.... மாமா பொண்டாட்டி வெளி ஆள் தானே! நான் 10த் முடிக்கிறப்போவே பிரச்சனை ஆயிடுச்சி. மாமா பொண்ணு வயசுக்கு வந்துட்டா. அங்கே இருந்து கிளப்பி விட்டாங்க. மாமா வீட்டில இருந்து 2 கிலோ மீட்டர் தூரத்துல ஹாஸ்டல். அங்கே தான் +2 முடிச்சி, என்ஜினீயரிங்கும் முடிச்சாச்சு."

சுசீலாவிற்கு பரிதாபமாக இருந்தது.

"என்ன சுதன் கறியை ஒதுக்கி வைக்கிறே"

"கறி சவுக்கு சவுக்குன்னு இருக்கு. பல்லு வலி வந்திடும்"

"இந்த வயசுலேயே பல்லு பிரச்சனையா"

"ம்.. கல்யாண் நீ சாப்பிடுறியா. (சுசீலாவை பார்த்து) கொடுக்கலாம் இல்லை"

"இது என்ன கேள்வி. சித்தப்பா தட்டில இருந்து சாப்பிட அவனுக்கு உரிமை இருக்கு"

சிறிது மவுனம்.

"உன் சித்திக்கு எத்தனை பிள்ளைங்க"

"2 பொண்ணுங்க"

"அப்பாவை எப்போதான் போய் பார்ப்பீங்க?"

"கடைசியா நான் பார்த்தது +1 லீவுல."

"அடப்பாவமே"

"மாமா கிட்ட சொன்னா, மாமா அப்பாகிவிட்ட பணம் கேட்பார். அப்பா அனுப்பி வைப்பார். அவ்வளவு தான் எங்களுக்குள்ள"

பெருமூச்சு விட்டாள் சுசீலா.

"அப்புறம் இன்னொரு விஷயம்" என்றான் சுதன்

"என்னப்பா?"

"அண்ணன் கிட்ட அப்பா பத்தியெல்லாம் பேச்செடுக்க வேண்டாம். ரொம்ப டென்சன் ஆகிடுவாரு. எல்லா சொந்த பந்தங்களையும் தலைமுழுகிடணும்னு சொல்லுவாரு. நான் படிப்பை முடிக்கிற வரை பொறுமையா இருந்தோம். இனி எந்த பயலும் தேவை இல்லை. அண்ணனும் நல்ல வேலையில இருந்தாரு. புது கம்பெனியும் நல்ல பில்டர். நானும் அங்கேயே தான் வேலைக்கு சேரப்போறேன். ரெண்டு பேருமே நல்லா சம்பாக்கிறப்போ, இவனுங்க எல்லாம் இருந்தா என்ன செத்தா என்ன? "

"சரி விடு. எல்லாம் ஒரு நாள் மாறும்"

"மாறுதோ இல்லையோ. மாத்தணும்னு ஏதும் ட்ரை பண்ணி மாட்டிக்க வேண்டாம்"

பிளாட் கதவு தட்டப்பட்டது.

மதன் வந்தான். சுசீலா கதவை சாத்துவதற்குள் அவளை கட்டிப்பிடித்து கொஞ்ச தொடங்கினான்.

"அண்ணன்..." சுதன் சங்கடமாக.

"அப்படியே சொல்லு" கையில் இருந்த பிளாஸ்டிக் பையை சோஃபாவில் சுதனுக்கு பக்கத்தில் வைத்தபடியே...

"சீக்கிரம் வந்து சாப்பிடுங்க. உங்களுக்கா அதுவும் பசியோட இருக்கு"

"அவ தான் பல வருஷமா பசியோட இருக்காளே. முதல்ல அந்த பசியை ஆத்திட்டு வர்றேன்" சுசீலாவை தள்ளிக்கொண்டு பெட் ரூம் போனான் மதன்.

"கிழிஞ்சிது. நீ சாப்பிடு டா. முடிச்சிட்டு உனக்கு டிரஸ் வாங்க போவோம்"

"எனக்கா ஐ..."

"மாத்து துணி இல்லையே உனக்கு. அதுங்க இந்த ஜென்மத்துல வராதுங்க. நாம வீட்டை பூட்டி சாவி எடுத்துக்கிட்டு போவோம்"

அங்கே பெட் ரூமில்...

எந்த எதிர்ப்பும் இல்லாமல் சுசீலா வந்தது ஆச்சர்யமாக இருந்தது.

"ட்ரெஸ்ஸை கழட்டுடி... முதல்ல உன் அக்குள் & கவட்டை முடியை நல்ல ஷேவ் பண்ணி எடுக்கணும்."

"அது ஊருக்கு போய் கூட எடுத்துக்கலாமே" ஏக்கம் கலந்த குரலில் சொன்னாள்.

"ட்ரைன்ல 24 மணி நேரம் ட்ராவல் பண்ணனும். உன் ஜாக்கெட் எப்படி ஸ்மெல் அடிக்கும்னு தெரியாதா. இரு ரேசர் எடுத்துக்கிட்டு வர்றேன்"

வெளியே வந்த மதன் ஷாப்பிங் கவரில் இருந்து பெண்களுக்கான ரேசர் & க்ரீமை தேடி எடுத்தான்.

"அண்ணன் நான் கல்யாணை கூட்டி போயி அவனுக்கு 2-3 செட் டிரஸ் எடுத்துக்கிட்டு வந்துடுறேன்"

"ஒரு அரை மணி நேரம் இரு. சொல்றேன்"

திரும்ப ரூமிற்குள் வந்தபோது....

சுசீலா தான் கட்டி இருந்த புடவையை மடித்து கொடியில் போட்டிருந்தாள். ஜாக்கெட், பாவாடை & ப்ரா காட்டில் மேல். அவள் ஒரு துண்டை மார்பின் மேல் கட்டி இருந்தாள். அந்த துண்டு அவள் தலையில் முடியோடு கட்டி இருந்த துண்டு. இப்போது தலைமுடியை கொண்டையாக போட்டிருந்தாள்.

மதன் அந்த துண்டை எடுத்து கொடியில் காயவைத்தான். தன் சட்டையை கழட்ட அவன் பட்டன் மேல் கைவைக்க, சுசீலா ஆசையோடும் காதலோடும் வந்து அவன் பட்டன்களை கழட்ட தொடங்கினாள்.

அவள் கண்களில் வெட்கம், காமம், ஆசை!

சட்டையை கழட்டி கோட் ஸ்டாண்டில் மாட்டி விட்டு, பனியனை கழட்டிவிட்டாள்.

அவள் அவனது பேண்ட்டின் மேல் கை வைக்கும்போது வெட்கம் அவளை பிடிங்கி தின்றது.

"சீக்கிரம் டி"

"ம்"
 
அவன் பேண்ட்டையும் சட்டைக்கு பக்கத்தில் மாட்டி.... ஆசை ஆசையாக அவனை பார்த்தாள். ஜட்டியோடு அவன். ஜட்டிக்குள் விரைப்பு.

"ம்... வா" என்றான்

"நீங்களே கழட்டுங்க"

"அடி செருப்பால.... இதை மட்டும் நானா கழட்டணுமா?"

"ப்ளீஸ்ங்க.... கூச்சமா இருக்கு"

"திருட்டு முண்டை.... நீ அம்மணமா நிக்கிறே. அது கூச்சம் இல்லை. என்னை அம்மணக்கட்டை ஆக்குறதுல கூச்சமா"

அவள் தோள் மேல் கைபோட்டு பாத்ரூமிற்குள் அழைத்து சென்றான்.  அவளுக்கோ அவன் எப்போது தன்னை புணர்வான் என்ற ஆவல். அவனோ கடமையே கண்ணாக இருந்தான். (ஜட்டியை இன்னமும் கழட்டவில்லை).

அவள் வலது அக்குளை சுத்தம் செய்ய தொடங்கினான். அவன் அருகாமையும் அவனது வியர்வை வாசமும் அவளுக்கு மேலும் மூடை கிளப்பியது. அவன் நிதானமாகவும் சீராகவும் வேலை செய்தான். வலது முடிந்து இடது....

கை அக்குள்களில் பெரிதாக வேலை இல்லை. கவட்டையை சுத்தம் செய்வதை நினைத்தாலே அவனுக்கே மலைப்பாக இருந்தது. அவளோ அவனை ஏக்கத்தோடு பார்த்தாள். 'என்ன இவன்... இருக்குற வேலையை விட்டுட்டு சரைக்கிற வேலையை பார்க்கிறான்'

"என்னடி ஓக்கனுமா?"

அவள் தலை குனிந்தாள்.

"பத்தினியா இருக்கவளுக இப்படி அலைய மாட்டாளுக. ஆசையை அடக்க தெரிஞ்சவ தான் பத்தினி"

"நீங்க நல்ல க்ளீன் பண்ணுங்க. எனக்கு ஒன்னும் அவசரம் இல்லை" கோபம் கொப்பளிக்க சொன்னாள். விடைத்த அவள் மூக்கை பார்க்க செம கிக்காக இருந்தது.

அவன் முட்டி போட்டான். ஏற்கனவே அவள் குளித்திருந்தால் அவள் புண்டை மயிரை வாசம் பிடித்தான். தடவிப்பார்த்தான். அவளுக்கோ உடலெங்கும் ஷாக். 'பாவி.... இப்படியெல்லாம் பண்ணிட்டு வேலையை செய்ய மாட்டேன்கிறானே'

மிக  மென்மையாகவும் கவனமாகவும் ஷேவ் செய்தான். முதல் தடவை முடித்து மீண்டும் க்ரீன் அப்பி சரைத்தான்.

பின்பு தொட்டுப்பார்த்தான்.

கழுவி விட்டான்.

பின்பு லேசாக நாக்கால் தொட்டான்.

'குட்' என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டான்.

அவள் நிலைமையை நாம் அனைவரும் அறிவோமே....

"திரும்புடி"

"எதுக்குங்க"

"சொல்றதை செய் டி"

திரும்பினாள். சூத்து ஓட்டையை சுற்றி இருந்த முடிகளை சரைக்க நினைத்தனான். அவளை வெஸ்டன் டாய்லட் சீட்டை பிடித்தபடி குனிய சொன்னான். 'பாவி டேய்' வேறு என்ன செய்ய. குனிந்தாள்.

"ஸ்..." ச்சீ கருமம்... அங்கெல்லாமா கைவைப்பான் மனுஷன்.

ஆனாலும் அவன் செய்தான். எந்த அருவருப்பும் பார்க்காமல் செய்தான்.

மனோகர் நினைவு வந்தது. அவள் பிராவை கூட அருவருப்பாக நினைப்பான். துவைத்த பிராவை தொடுவதாக இருந்தாலும் முகம் சுழிப்பான்.

என் மேல் மதனுக்கு எவ்வளவு அக்கறை, காதல். எந்த அசூசையும் படாமல் செய்கிறானே. சுசீலா மனதில் மதன் மட்டுமே நிறைந்திருந்தான்.

ஏற்கனவே அவள் குளித்திருந்ததால்....மேலுக்கு கழுவி விட்டு விட்டு, துண்டால் நன்றாக துடைத்து விட்டு..... "நீ போயி கட்டில்ல படு. நான் இப்போ வந்திடுறேன்" என்று வெளியே போனான்.

போகும் முன் பெட் ரூம் லைட்டை அணைத்தான்.

ஏற்கனவே ஹால் லைட்டும் அணைக்கப்பட்டு இருந்ததால்... இருள். பேன் ஓடும் சத்தம் தான்.

தாபத்துடன் சுசீலா கட்டிலில் குப்பற கிடந்தாள். ஒரு தலையணையை கட்டிக்கொண்டு இருந்தாள்.

ரூம் கதவு திறக்கும் சத்தம்.

மெதுவாக வந்தவன், மென்மையாக அவள் சூத்தின் மேல் கை வைத்தான்.

ஒரு மில்லி செகென்ட் ஆனந்த கடலில் மூழ்கியவள்.... அடுத்த மில்லி செகென்ட் கரண்ட் ஷாக் பட்டது போல துள்ளி எழுந்தாள். நெஞ்சம் படபடத்தது.

[meenafan]

"நீயா" பயம், ஆத்திரம், ஆற்றாமை எல்லாமும் சேர்ந்து கோவத்தை கூட ஹஸ்கி வாய்ஸில் வெளிக்காட்ட வைத்தது.


சுதன் ஜட்டியோடு நின்றான்.

"ப்ளீஸ்... வெளிய போ" கையெடுத்து கும்பிட்டாள். தலைமுடியை கொண்டை போட்டுக்கொண்டு நெற்றியில் சற்றே பெரிய ஸ்டிக்கர் பொட்டோடு, காம ஏக்கத்தில் உதடுகள் ஈரப்பசையோடு, கண்கள் ஏக்கத்தோடும் காத்திருந்து இப்போது அவை பயமாகவும் கோபமாகவும் மாற தனி கவர்ச்சியை கொடுத்தன. அது மட்டுமா ... உடலில் ஒட்டுத்துணி இல்லாமல்... கூப்பிய கையோடு.... அந்த அழகு இருக்கிறதே அழகு.... பூலோக அழகல்ல. ரம்பையும் மேனகையும் சேர்த்து கடைந்த சிற்பமாக தெரிந்தாள்.

"அண்ணன் சாப்பிடுறார். அவருக்கு நிறைய வேலை இருக்கு. சத்தம் போட்டா உள்ளே வருவார். உன் பையனையும் கூட்டிக்கிட்டு.... பரவாயில்லையா?"

"ப்ளீஸ் சுதன். உன்னை நான் புள்ளை மாதிரி தான் பார்த்தேன்"

"உன் புள்ளையே கூட இப்படித்தான் பார்க்க போறான். உன் அழகு அப்படி" என்றபடி அவள் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தான்.

"ச்சீ... நம்பி வந்த என்னை மோசம் பண்ணுறீங்களே" இரு கைகளாலும் தன் மார்பையும் ஒரு தொடையை இன்னொரு தொடைமேல் போட்டு தன் சொர்க வாசலையும் மூடியபடி சொன்னாள்.

"யார் சுகம்  கொடுத்தா என்ன? வேண்டியது கிடைக்குது இல்ல?"

"என்னை என்ன தேவடியான்னு நினைச்சீங்களா அண்ணனும் தம்பியும்?"

"ச்சீ.... வாயை கழுவு. சுசீ... அண்ணனுக்கு முன்னாடி உன்மேல ஆசை வெச்சது நான் தான்"

"என்னது? உன்னை பார்த்தே 1 மணி நேரம் இருக்காது"

"நான் உன்னை பார்த்து 1 வருஷம் ஆகுது..."

"எப்படி? எப்போ?"

"போன வருஷம் மாரீஸ்ல (திருச்சி) திருடா திருடி படத்துக்கு 2 லேடீஸோட போனியே ஞாபகம் இருக்கா?"

"ஆமா.. என் நாத்தனாருங்க கூட போனேன்"

"நீங்க டிக்கெட் வாங்க நின்னப்போலேர்ந்து நான் உன்னை தான் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன். 4 வாண்டுங்க இருந்ததுங்க இல்ல... அதெல்லாம் மத்த லேடீசோடாதா இருக்கும், உன்னை பார்த்தா புதுசா கல்யாணம் ஆகி குழந்தை இன்னும் பெற்காதவ மாதிரி இருந்தே. நான், அண்ணன் & சில ஹாஸ்டல் பிரெண்ட்ஸ் வந்திருந்தோம். அன்னைக்கு நைட்டு முழுக்க உன் ஞாபகம் தான். அடுத்தநாள் நானும் அண்ணனும் சாரதாஸ் போயிருந்தப்போ உன்னை திரும்பவும் பார்த்தோம். அதே 2 லேடீஸ் கூட. அண்ணன் கூட சொன்னாரு - 'என்னடா இவ அடிக்கடி கிராஸ் பண்ணுறா'ன்னு. நம்ப மாட்டே உன்னை ஃபாலோ பண்ணினோம். புள்ளம்பாடி போற பஸ்ல நீங்க ஏறுனீங்க. லால்குடி தாண்டி உங்க ஊருல பஸ் நிக்கிறப்போ... உங்க குடும்பம் மட்டும் தான் இறங்குச்சு. சோ, நாங்க இறங்குனா அப்பட்டமா தெரிஞ்சிடும்னு  பூவாளூர்ல இறங்கி திரும்ப திருச்சி வந்தோம். அப்புறம் அண்ணன் சென்னைக்கு போயிட்டாரு. அடுத்த மாசம் லால்குடி ஏரியாவில ரோடு போடுற ப்ராஜக்ட் அவர் கம்பெனிக்கு கிடைச்சதால, அண்ணனே வாலண்டரியா அந்த பிராஜெக்டுக்கு போறேன்னு சொல்லி சேர்ந்துக்கிட்டாரு. "

பெருமூச்சு விட்டாள் சுசீலா "அடப்பாவிகளா எல்லாம் பிளானா"

"ம்.... அண்ணன் சொன்ன முதல் செய்தி பெரிய இடி "

"என்னது அது"

"நீ மனோகர் பொண்டாட்டின்னு"

"அப்போ நீயும் அவர் ஸ்டூடெண்ட்டா"

"ம்.... அந்த நாயோட பாவப்பட்ட ஸ்டூடெண்ட்ஸ்ல நானும் ஒருத்தன்.... அவனை விடு. மூட் அவுட் ஆகிடும்"

"என்னை பத்தி எல்லாம் தெரிஞ்சிடுச்சே... நீயே வர வேண்டியது தானே. உன் அண்ணனை விட்டு... என்னை சீரழிச்சி..."

"சாரி டி.... எனக்கு பயம். பயந்த சுபாவம். பொண்ணுங்களோட அவ்வளவு க்ளோசா பழக மாட்டேன். மடக்குறதெல்லாம் வராது.."

"அப்போ உன் அண்ணன் எல்லாத்துலயும் கில்லியோ"

"ஆமாம். அண்ணன் அம்பு விட்டு மடங்காத ஆன்ட்டி இல்லை."

"அடப்பாவி"

"அண்ணன் ஆன்ட்டிகளை தொட்டாலும் இப்படி இழுத்துக்கிட்டு தொடர மாட்டாரு. ஆசை தீர அனுபவிச்சிட்டு பை சொல்லிடுவாரு. அவளுகளும் பத்தினியாட்டம் குடும்பத்தோட வாழுங்க. என் அதிர்ஷ்டம்... உன் வயத்துல குழந்தை. நீயும் அதை எப்படி ஹாண்டில் செய்யுறதுன்னு தெரியாம ஓடி வந்துட்டே..."

"அப்படி நான் வரலைனா" சற்றே கோபமாக கேட்டாள்

"அதுக்கும் என் கிட்டே பிளான் இருந்துச்சி டி... அதெல்லாம் அப்புறம்... நீ வா இப்புறம்" சுதன் ஆசையாக அவளை இழுத்தான்.

அவன் ஆசைக்கு மசியவில்லை சுசீலா. "என்னை தொடுறதுக்கு முன்னாடி நான் சில கேள்விகள் கேட்கணும்" அழுத்தமாக சொன்னாள்.

"பரவாயில்லையே... இப்போவாவது ஏன் எதுக்குன்னு கேள்வி கேட்க நினைக்கிறியே. சந்தோசம். கேளு"

"என்னை வெச்சி விளையாடிட்டு என்ன பண்ணுறதா உத்தேசம்" அனல் பறக்க கேட்டாள்

"அண்ணனோட ரோல் எனக்காக உன்னை என் கிட்ட கொண்டு வந்து சேர்க்கிறது தான். புனே கம்பெனியில நாங்க ரெண்டு பேரும் சேர்ந்தாலும், நான் டிரைனி அவரு சீனியர் என்ஜினியர். போஸ்டிங் பொறுத்து எந்த ஊரோ. பட், நீ புணேல தான் இருப்பே. இந்த வெள்ளிக்கிழமை உன் கழுத்துல நான் முறைப்படி தாலி கட்டுவேன். குழந்தை பிறக்கட்டும். சின்ன டாக்குமெண்ட் வர்க் இருக்கு. அதாவது நீ விதவைன்னு போலியா டாக்குமெண்ட்ஸ் ரெடி பண்ணி, விதவையை நான் முறைப்படி கல்யாணமா செய்துக்கிறதா மேரேஜ் சர்டிபிக்கேட் ரெடி பண்ணணும். 2 வருஷ எக்ஸ்பீரியன்ஸ் ஆன உடனே ஆஸ்திரேலியா இம்மிகிரேஷனுக்கு ட்ரை பண்ணப்போறேன். சோ, நாம  ரெண்டு பேரும் IELTS எக்ஸாமுக்கு இந்த 2 வருஷத்துல பிரிப்பார் பண்ணனும். அது நம்மோட இங்கிலீஷ் நாலெட்ஜை டெஸ்ட் செய்யுற எக்ஸாம் தான். இந்த கேப்புல உனக்கும் ஒரு எக்ஸ்பீரியன்ஸ் சர்டிபிகேட் ரெடி பண்ணனும். பொண்டாட்டியும் டிகிரியோ டிப்ளமாவோ வெச்சிருந்து எக்ஸ்பீரியன்ஸ் இருந்தா இம்மிகிரேஷன் ஸ்கொர் நிறைய கிடைக்கும். நான் நீ....இப்போ வாயிதத்தில இருக்குற பாப்பா, கல்யாண்... 4 பேரும் 2007க்குள்ள ஆஸ்த்திரேலியா போறோம். அங்கே போயி PR கிடைச்ச உடனே... உன் வயித்துல என்னோட விதையை போட்டு திரும்ப உன்னை மசக்கை ஆக்குறேன்."

மூச்சு விடாமல் சொல்லி முடித்தான். சுசீலா அசந்துவிட்டாள். என்னென்னவோ சொல்றானே... ஆஸ்திரேலியாவா.... கிரிக்கெட் மேட்ச் ஆடும் டீம் பற்றி தெரியும். ஆனால் எங்கே இருக்கோ?

"என்னடி சொன்னது புரிஞ்சிதா. உன்னோட வாழப்போற வாழ்க்கைக்கான ப்ளூ பிரிண்ட் ஏற்கனவே ரெடி. ஆசைதீர வாழ்வோம்"

"பிளான் எல்லாம் பெருசா இருக்கு. சின்ன வயசு பொண்ணை பார்த்து கல்யாணம் செஞ்சி வாழறதை விட்டுட்டு... என்னை போய்..."

"உன் அழகு யாருக்குடி வரும். உடம்பும் சிக்குன்னு வெச்சிருக்கே. நான் தீவிர மீனா ஃபேன். அவளை மாதிரியே இருக்குற உன்னை பார்த்த நொடி முடிவு பண்ணிட்டேன், உன்னை தூக்கிடணும்னு."

"கண்டதும் காதலா"

"சாத்தியமா... காதல் தான்... சாத்தியமா இப்படி ஒரு பீல் இதுக்கு முன்னாடி எப்பவும் வந்ததே இல்லை. அப்படி ஒரு பீல்."

"அதான் அண்ணனை விட்டு கர்பம் ஆக்க வெச்சியா"

"அதுவா.... சின்ன வயசுல இருந்தே.... அண்ணன் பொண்டாட்டியை நானும் ரசிப்பேன், என் பொண்டாட்டி அவருக்கும் பொண்டாட்டியா இருப்பான்னு எங்களுக்குள்ள பேசிக்குவோம்"

"ச்சீ கருமம். பொம்பளைங்க என்ன கிள்ளுக்கீரையா"

"4 செவுத்துக்குள்ள என்ன நடக்குதுன்னு வெளிய தெரியவா போகுது. அதுக்காக தான் கேட்க நாதி இல்லாத பொண்ணா பார்க்கணும்னு சின்ன வயசுல இருந்தே சொல்வேன். அது போக வெளிநாட்டுக்கு கொண்டு போயிட்டா எப்படிப்பட்டவளும் எங்க பிளானுக்கு ஒத்துக்குவா இல்லை"

"அப்போ உங்க அண்ணன் இனியும் என்னை தொடுவாரா"

"ப்ளீஸ் செல்லம். அவர் ஒன்னும் வில்லன் இல்லை. எப்பவாவது கூப்பிட்டா நீ போகனும். அது போக... அவர் பூ பூவா அலைபாயுற வண்டு. அடுத்த பூ கிடைச்சிட்டா... நீயா அவரை கூப்பிட்டாத்தான் உண்டு"

"என்னை பொண்டாட்டியா ஏத்துக்கிட்டா வேற யார் நிழலும் என் மேல விழாம பார்த்துக்கணும்"

"சரி டி. நம்ம குடும்பத்துக்கு வெளிய எவன் நிழலும் விழாது. அண்ணன் கிட்ட சொல்லி பார்க்குறேன்... ஆனா... அவர் ஆசை பட்டா... நீ ஒத்துக்கணும்"

சுசீலா முறைத்தாள். "நான் பத்தினிங்குற பேரோட சாக ஆசைப்படுறேன்"

"5 பேருக்கு பொண்டாட்டியா இருந்தவளும் பத்தினி தான். குழப்பிக்காத"

"எல்லாத்துக்கும் ஒரு பதில் வெச்சிருக்கே நீ"

அவள் கன்னத்தை கிள்ளினான் சுதன். "என்னடி புருஷனை பேர் சொல்லி கூப்பிடுறே. பத்தினி பொண்ணு இப்படியா கூப்பிடுவா?"

"எனக்கு யார் புருஷன்னு என்னைத்தவிர எல்லாரும் முடிவு பண்ணுறீங்க" பெருமூச்சு விட்டாள். மனோகரும் அவள் சாய்ஸ் இல்லை தானே!

"என்ன சுசி என்னை பிடிக்கலையா?"

பெருமூச்சு விட்டாள். "உண்மையை சொல்லனும்னா உங்க அண்ணன் மேல கூட சின்ன டவுட் இருந்தது. ஒரு பயம் எப்பவுமே இருந்துச்சி. இப்போ மனசே ரொம்ப லைட்டா இருக்கு. உங்களை நம்புறேன். என்னை கைவிட்டீங்கன்னா வயித்துல வளர்ற உங்க அண்ணன் குழந்தை, என் சீமந்த மகன் ரெண்டுபேர் மேலையும் சத்தியம் பண்ணி சொல்றேன் - நான் நிச்சயம் உயிரை மாய்ச்சுக்குவேன்."

அவளை கட்டி அணைத்து அவள் மேல் முத்தமழை பொழிந்தான் சுதன். "சுசீ... இந்த ஜென்மத்துல நீ தான் என் பொண்டாட்டி. நீ மட்டும் தான் நான் வாழ்க்கையில சுவைச்ச சுவைக்கப்போற ஒரே பொண்ணு. உலகமே பொறாமைப்படும்படி வாழப்போறோம். இது சத்தியம்."

"இன்னும் ஒரே ஒரு கேள்வி" கெஞ்சும் குரலில்

"ம்... கேளு"

"வயித்துல உள்ள புள்ளைக்கு என்ன இனிஷியல்"

"M"

"மனோகரா?"

"ம்.... மனோகர்னு உன் புருஷன். நீ வயித்து பிள்ளைக்காரியா இருக்கும்போது ஆக்சிடெண்ட்ல இறந்துட்டான்னு ஒரு டெத் சர்டிபிகேட். அதை வெச்சி 2வது கல்யாணம். அதுக்கு மேரேஜ் சர்டிபிகேட். அதை வெச்சி இம்மிகிரேஷன் அப்பிளிக்கேஷன்..."

"போதும் போதும்... இப்போ வந்த வேலையை கவனிங்க"

இருவரும் சிரித்தார்கள். ஐக்கியம் ஆகினர்.

[meenafan]

செம பசியோடு இருந்தாள் சுசீலா. வயிற்றுப்பசி.


இருவரும் ஹாலுக்கு வந்தனர். 3 தட்டுக்கள் இருந்தன. இரண்டில் பிரியாணி மிச்சம் இருந்தது.

"உன் பையன் சரியான சாப்பாட்டுராமன். எங்க ரெண்டு பேராலும் கூட முழுசா சாப்பிட முடியல. இவன் பாரு மிச்சம் வைக்கலை."

"எங்க அவங்க?"

"உன் பையனுக்கு மாத்து துணி இல்லைல. அதான் வாங்க போயிருக்காங்க"

"எல்லா விஷயத்தையும் கவனிச்சு தான் பண்ணுறீங்க அண்ணனும் தம்பியும். செமையா பசிக்குது. எது உன் தட்டு சுதன்"

"ஏன் கேட்குற?"

"புருஷன் சாப்பிட தட்டுல சாப்பிடத்தான்"

"இதான்" என்று எடுத்துக்கொடுத்து, மதன் தட்டில் மிச்சம் இருந்தவற்றையும் அதில் கொட்டினான்.

"ஏய் என்ன பண்ணுற"

"கொழுந்தன் மிச்சம் வைச்சதையும் சாப்பிடு. இரு கடைசி பொட்டலத்தை எடுத்துக்கிட்டு வர்றேன்"

சிங்கள் சோஃபாவில் உட்கார்ந்தாள். இருந்த கொலை பசிக்கு அள்ளி அள்ளி சாப்பிட்டாள். மீதம் இருந்த வெங்காய பச்சடி, சால்னாவையும் கடைசி பிரியாணி பொட்டலத்தையும் எடுத்து வந்தான் சுதன்.

"கொஞ்சம் எழுந்திரு"

"ஏன்பா. சாப்பிட விட்டேன்"

"சாப்பிடுடி. அதுக்காக தானே வாங்கி வெச்சது. எழுந்திரு சொல்றேன்"

அவள் எழ... அந்த ஒற்றை சோஃபாவில் இவன் உட்கார்ந்தான். "இப்போ என் மடியில உட்காரு"

"ச்சீ"

"தேவ லோகத்துல விருந்து சாப்பிடும்போது சகதர்மிணி அதான் கட்டுன பொண்டாட்டிகள் அவங்க புருஷங்க மடியில உட்கார்ந்து தான் சாப்பிடுவாங்களாம்"

"உனக்கு இதெல்லாம் கூட தெரியுமா?"

"ம்... இன்னும் நிறைய. சொல்லித்தரேன்"

அவள் அவன் மடியில் உட்கார்ந்தாள். இருவரும் பிறந்த மேனியோடு இருந்தனர்.

"தேவ லோகத்துல இப்படித்தான் அம்மணக்கட்டையா இருப்பாங்களா"

"ஆமாம். அது தெரியாதா உனக்கு. அசுரர்கள் நாகரீகமா இருக்கிறதை பார்த்து தான் தேவர்கள் ட்ரெஸ் போட ஆரம்பிச்சாங்கன்னு ஒரு கதை இருக்கு"

"இதெல்லாம் எங்க படிச்சே நீ?"

"அதெல்லாம் அப்புறம் சொல்றேன். நீ சாப்பிடு"

கிராமத்து பெண்கள் எப்போதும் சாப்பாட்டு விஷயத்தில் வஞ்சம் வைப்பதில்லை. அள்ளி அள்ளி சாப்பிட்டாள்.

"விக்கிக்க போகுது டி. பொறுமையா"

அவனை செல்லமாக முறைத்துவிட்டு தொடர்ந்தாள். அவள் சூத்து பிளவில் அவன் கடப்பாரை இடறிக்கொண்டு இருந்தது. அவன் வலது கை அவள் தொடையையும். இடது கை முலை & இடையையும் வருடிக்கொண்டு இருந்தன. அவன் மூக்கோ கொண்டையிட்ட அவள் முடியையும் கொண்டை விட்டதால் நன்கு புலப்பட்ட அவள் பிடாரியையும் வாசம் பிடித்தன.

இத்தனை இடைஞ்சல்களையும் ரசித்தபடியே அவள் சாப்பிட்டாள்.

5 நிமிடங்களுக்குள் மிச்சம் ஏதும் இல்லாமல் அவள் தட்டு காலி.

"ஏன்டி வயிறு தானே? வேற ஏதாவதா?"

"சாப்பிடுறதை எல்லாமா கண்ணு வைப்பே" அவள் எழ முயற்சித்ததாள்.

"எங்கே போறே?"

"தட்டு பாத்திரமெல்லாம் கழுவ வேண்டாமா. இப்படி போட்டு வைக்கிறது எனக்கு சுத்தமா பிடிக்காது."

"அண்ணன் சொல்வாரு. நீ வீட்டை செம நீட்டா வைச்சிருப்பியாமே"

"சும்மா அண்ணன் பேச்சை எடுக்க வேணாம்" சற்றே உஷ்ணமாக சொல்லிவிட்டு எழுந்தாள். 3 தட்டுக்கள், சைடு டிஷ் கொட்ட பயன்பட்ட கிண்ணங்கள் எல்லாவற்றையும் கிச்சன் சிங்கில் போட்டு துலக்கினாள்.

"சுதன் அந்த பிரியாணி பொட்டல பேப்பர் கவர் எல்லாத்தையும் எடுத்து குப்பை தொட்டியில போட்டுட்டேன்"

அவன் போட்டு விட்டு அவளை பின்னல் இருந்து அணைத்தான்.

"கிச்சன்ல என்ன விளையாட்டு. ரூமுக்கு போ. நான் ஒரு தடவை வீட்டை கூட்டிட்டு வரேன்"

"அதெல்லாம் தேவை இல்லைடி"

"நமக்கு ஒருத்தவங்க வீடு கொடுத்திருக்காங்க. அதை நீட்ட வைச்சு திரும்ப கொடுக்க வேண்டாமா"

"உன் கடமை உணர்ச்சிக்கு ஒரு அளவு இல்லையா"

அம்மக்கட்டையாக சென்று விளக்கமாத்துக்கட்டையை எடுத்து வீட்டை சுத்தம் செய்தாள். அவன் சோஃபாவில் காத்திருந்தான். அவள் வீட்டு வேலை செய்யும் அழகை ரசித்தான்.

அவள் வேலைகளை முடித்துவிட்டு வந்தபோது..."வா" என்று இழுத்து அவன் மடியில் உட்கார வைத்து உதட்டத்தோடு உதடு முத்தம் கொடுத்தான்.

"ஒன்னும் தெரியாத பாப்பான்னே. கமல் கிஸ் கொடுக்குற"

"இது பிரென்ச் கிஸ் டி. கமல் கிஸ்ஸாம்"

"எனக்கு தெரிஞ்சி கமல் தான் கவுதமிக்கு இப்படி கிஸ்ஸடிப்பார்"

"ம்... சரி. வீடு பழையபடி சூப்பரா ஆகிடிச்சி. செம டி"

அவள் மூடு அவுட் ஆனாள். கண்களில் நீர் திரண்டது. "நான் இப்படி தான் சுதன். வீடு, வீட்டு வேலை, சமையல், கல்யாண் படிப்புன்னு மட்டும் ஒரு சின்ன வட்டத்துக்குள்ள சுத்திக்கிட்டு இருந்தேன்"

"ஏன் உனக்கு ரொமான்ஸ் எல்லாம் பிடிக்காம இருந்துச்சா"

"தெரியாம இருந்துச்சி"

"தெரியாமன்னா?"

"அரேஞ்டு மேரேஜ், இந்த ஆளு ஒரு கடுவன் பூனை. 3 வருஷம் முன்னாடி வரைக்கும் மாமனார் மாமியார் இருந்தாங்க. 2000 செப்டம்பர் மாமனார் இறந்தார். 2001 மே மாமியார் இறந்தாங்க. அவங்க இருக்குற வரை எனக்கு பெருசா ஒன்னும் தெரியலை. எப்பவும் ஏதாவது வேலை இருக்கும். ரெண்டு பேரும் பேச்சுத் தொணைக்கு இருந்தாங்க. நமக்குத்தான் மாசத்துக்கு 1-2 பண்டிகை இருக்குமே, தைனா பொங்கல் மட்டுமா. தை பூசமும் தான். மாசி மகம். இப்படி எப்பவுமே ஏதாவது விசேஷம். கோவில். வீட்டுல பூஜை. விரதம். எந்த விசேஷம்னாலும் அதுக்குன்னு ஒரு சமையல் இருக்கும். அது போக அமாவாசைனா மாமனார் க்ராண்டா பண்ணனும் சொல்வார். அவங்க போன பின்னாடி ஒரு வெறுமை. இந்த ஆள் இருக்காரே.."

"மனோகரா"

"அவர் பேரை சொல்லக்கூட பிடிக்கலை"

"நாய்னு சொல்லு"

"ச்சீ...உனக்கு குரு. இப்படி சொல்றியே"

"அவனை பற்றி அப்புறம் சொல்றேன். நீ சொல்லு"

"இந்த ஆள் மூஞ்சி கொடுத்து பேசக்கூட மாட்டாரு"

"ஏன்?"

"தெரியலை. மாமனார் மாமியார் இருக்குறப்போ பெருசா எடுத்துக்களை. என் கிட்ட மட்டும் இல்ல. கல்யாண் கிட்டையும் சரி, அவங்க அப்பா அம்மா கிட்டையும் சரி. யார் கிட்டையும் கலகலப்பா பேச மாட்டாரு, மூணாவது மனுஷன் மாதிரி தான். கல்யாண் கிட்ட கூட ஏதோ டீச்சர் ஸ்டூடன்ட் கிட்ட பேசுற மாதிரி தான். ஒரு ஒட்டுதலும் இல்லை."

"ம்... அப்புறம்"

"அப்போ தான் உன் அண்ணன் வந்தது. இல்ல... உன் அண்ணனை நீ அனுப்பியது"

"அதை சொல்லு. அண்ணனை எப்படி நீ மடக்குமே"

"ச்சீ... வாய் அழுகிடும். மரக்கட்டை மாதிரி இருந்த என்னை உன் அண்ணன் தான்.."

"அதான் சொல்லேன். என் அண்ணன் எப்படி மடக்கி வீழ்த்தினாருன்னு"

ஒரு முறை முறைத்தாள்.

"சொல்லு டி"

"அவர் பக்கத்து வீட்டுக்கு வந்து ரெண்டாம் நாள். மதியம் ஒரே தீஞ்ச நாத்தம். அடுப்புல எதையோ கரிக்கடிச்சிக்கிட்டு இருந்தாரு. ஒரே புகை வேற. எங்க வீட்டு பக்க செவுரு பக்கம் போயி பார்த்தேன். அவர் 'சாம்பார் வெச்சேன் தீஞ்சிடிச்சி'ன்னு சொன்னாரு. 'குழம்பு கறி நீங்க செஞ்சிக்கிட்டு இருக்க வேணாம். இங்கேயே வாங்கிக்கோங்க'னு கொடுத்தேன். எப்பவும் எங்க வீட்டுல மிஞ்சிடும்."

"குழம்புல ஆரம்பிச்ச குழப்பமா"

"ஏய்"

"சரி சொல்லு"

"ஒரு 2 மணி இருக்கு. திரும்ப கூப்பிட்டாரு."

"எங்கே?"

"ச்சீ. எப்பவும் கம்பவுண்டுக்கு அந்தப்பக்கம் அவரு இந்தப்பக்கம் நான்"

"காம்பவுண்ட் சுவர் என்ன உயரம் இருக்கும்?"

"4 அடி இருக்கும்"

"அப்போ அது குட்டிச்சுவர்"

"உன்ன..." செல்லமாக முடியை பிடித்தாள்.

"சரி சொல்லு டி கதையை"

"சாம்பாரையும் வெண்டைக்காய் பொரியலையும் அப்படி புகழ்ந்தார். எங்க வீட்டுல யாரும் சமையல் பத்தி பேசுனதே இல்லை. நல்லா இருக்குன்னு சொன்னாலே பெருசு. இவரோ அந்த புகழ் புகழறார். நாளைக்கு என்னங்க மெனுன்னு கேட்டார். என்ன வேணும்னேன். மோர் குழம்பு கிடைக்குமான்னு கேட்டார். சரின்னேன். அடுத்த நாள் மெதுவடை போட்டு மோர் குழம்பு. இப்படி அவருக்காக பார்த்து பார்த்து சமைக்க ஆரம்பிச்சேன்"

"ம்.."

"1 மாசம் இருக்கும். ஒரு நாள்.... அவர் சொன்னார் 'இந்த உலகத்துலேயே ரொம்ப அதிர்ஷ்டசாலி மனோகர் சார் தான்'னு. ஏன் அப்படி சொல்லுறீங்கன்னு கேட்டேன். 'என்ன இப்படி கேட்குறீங்க. இப்படி டெய்லி வாய்க்கு ருசியா சாப்பாடு கிடைக்குது, வேற ஒன்னும் கிடைக்கும் இல்ல'ன்னார். அது என்ன வேற ஒன்னு? 'ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி கேக்குறீங்க. எனக்கு வெட்கமா இருக்குன்னு' போயிட்டார். அவர் எதை சொல்றார்னு எனக்கு சத்தியமா புரியலை. அடுத்தநாள் அவருக்காக சிக்கன் குருமா வெச்சேன்..."

"என்னாச்சு"

"வழக்கம் போல சாப்பிட்டு வந்தார். என்ன சொல்லப்போறாரோன்னு காத்திருந்தேன். 'உங்க சமையலை சாப்பிட்டதும் அப்புறம் தாங்க எனக்கு பயமே போச்சு'ன்னார். என்ன பயம்னேன். 'எப்பவும் அழகான பொண்ணைத்தான் கட்டிக்கணும்னு ஆசைப்படுவேன். ஆனா பொண்ணு அழகா இருந்தா வீட்டு வேலை செய்யமாட்டா, சமையல்  சுத்தமா நல்லா இருக்காதுன்னு சொல்வாங்க. அந்த பயம் இருக்கும். தேவதை மாதிரி இருக்குற நீங்களே இவ்வளவு நல்ல சமைக்கும்போது... சாதாரண அழகு பொண்ணை எல்லாம் நல்ல வேலை வாங்கலாம்'னாரு. குருமா எப்படி இருந்துச்சீன்னு கேட்டா என்னன்னவோ சொல்றீங்க? 'நீங்க சமைச்சு எதுங்க நல்ல இல்லாம இருக்கும். உங்க கை பட்டா எல்லாமே ருசிக்கும்'ன்னாரு. சரின்னு தான் கிளம்பிட்டேன். அப்போ தான் முந்தின நாள் அவர் சொன்னது ஞாபகம் வந்துச்சி. வேற ஒன்னு உங்க சாருக்கு கிடைக்கும்னு சொன்னீங்களே அது என்ன? 'போங்க நீங்க. ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி'ன்னார். ப்ளீஸ் சொல்லுங்க. எனக்கு ஒன்னும் புரியலைன்னேன். 'உங்க அழகெல்லாம் அவருக்கு தானே. இவ்வளவு அழகையும் அவர் தானே கட்டி ஆளுறார். உங்களை மாதிரி ஒரு பேரழகி எனக்கு கிடைச்சா நான் காலடியில இல்ல கிடப்பேன். தினம் ராத்திரி திருவிழா தானே'ன்னார். அய்யோ... என் உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி ஆகிடிச்சி. ஓடி வீட்டுக்குள்ள வந்துட்டேன். கண்ணாடியில் என் அழகை பார்த்தேன். அழுகை வந்துடிச்சி.

அன்னைக்கு ஒரு மாதிரி செம மூடு. புருஷனை எப்படியாவது வழிக்கு கொண்டுவந்து, மதன் சொல்றா மாதிரி அவரை அதிர்ஷ்டசாலி ஆக்கணும்னு நினைச்சேன். சத்தியமா சொல்றேன். என் வாழ்நாள்ல நான் அப்படி நடந்துக்கிட்டது இல்ல. கல்யாணை சீக்கிரம் தூங்க வெச்சிட்டு.... குளிச்சிட்டு புடவையை லோ ஹிப் கட்டிக்கிட்டு... ஜாக்கெட் போடாம.... தலை நிறைய மல்லிகை பூவோட ஆசை ஆசையா பெட் ரூமுக்கு போனேன். அந்த ஆள் தூங்க போயிட்டாரு. வலிய போயி பேச்சு கொடுத்தேன். ஏன் ஜாக்கெட் போடலைன்னு கேட்டாரு. வெக்கைனேன். பெருசா கண்டுக்கலை. வெட்கத்தை விட்டு அந்த ஆளை கூப்பிட்டேன். தூக்கம் வருது போன்னு சொல்லிட்டாரு." அழுதாள்.

"சரியான பொட்டை போலையே. சின்ன பசங்க கிட்ட மட்டும் வீரத்தை காட்டுவான்"

"வீரத்தையா"

"அது வேற. அப்புறம் சொல்றேன். நீ சொல்லு"

"என்னத்த சொல்ல. திரும்ப போயி குளிச்சி சூட்டை தனிச்சிக்கிட்டு வந்து படுத்தேன்"

"அப்புறம்"

"வழக்கம் போல மதிய நளபாகம் நடந்துச்சு. ஒரு நாள் உங்க அண்ணன் தான் வலிய பேச்சை எடுத்தாரு. 'நீங்க ஏதோ கஷ்டத்துல இருக்கிறா மாதிரி இருக்கே'ன்னு. ஒன்னும் இல்லைன்னு சமாளிச்சேன். 'சாரை டாக்டர் கிட்ட கூட்டி போக வேண்டியது தானே'ன்னார். ஏன் அவருக்கு என்ன கேடு? 'அவரால நீங்க இல்ல பாதிக்க படுறீங்க'ன்னார். எனக்கு புரியலை. 'ஆண்மை குறைவுக்கு மருந்து மாத்திரை எல்லாம் இருக்குங்க. சரி பண்ணிடலாம்'னார். எனக்கு அவமானமாகிடிச்சி. பேச்சை கட் பண்ணிட்டு வந்துட்டேன். அடுத்தநாள், அவர்கள் வீட்டுக்கு வர்றதுக்கு முன்னாடியே காம்பவுண்டு சுவர் மேல அவருக்கான குழம்பு கறியை வெச்சிட்டு வந்துட்டேன். 2 நாள் இப்படி செஞ்சேன். மூணாம் நாள் வழக்கத்துக்கு சீக்கிரமாவே அவர் வீட்டுக்கு வந்திருக்கணும். நான் செவுத்து மேலே வைக்கும்போது வந்துட்டார். 'என்னங்க காக்காய்க்கு வெக்கிறீங்களா'ன்னு கேட்டார். நான் ஒன்னும் சொல்லலை. 'சாரிங்க நான் தப்பா பேசி இருந்தா'ன்னார். நான் வீட்டுக்கு திரும்ப போனேன். 'சுசீலா ஐ லவ் யு'ன்னார். எனக்கோ அதிர்ச்சி. பாவம் தனியா கஷ்டப்படுறீங்களேன்னு உதவுனா இப்படியா நடந்துப்பீங்கன்னேன். செம கோவம். 'ஐ லவ் யு. உங்க காலடியில அடிமையா இருக்க ஆசை படுறேன். ஐ லவ் யு'ன்னு திரும்ப திரும்ப அதையே சொன்னாரு. நான் வந்துட்டேன். அடுத்த நாள் அவர் மதியம் வீட்டுக்கு வரலை. 2 நாள் தொடர்ந்து இதே கதை. 3வது நாள் விளையாட போன கல்யாண் ஒரு லெட்டர் கொண்டுவந்து கொடுத்தான்."

"யார் எழுதின லெட்டர்"

"வேற யாரு. உங்க அண்ணன் தான்."

"என்ன எழுதி இருந்தாரு?"        

[meenafan]

"வேற என்ன 'ஐ லவ் யு, ஐ லவ் யு, ஐ லவ் யு - சுசீலாதாசன்'னு எழுதி இருந்துச்சி"


"அவ்ளோ தானா?"

"இதை ரத்தத்துல எழுதி இருந்தாரு"

"வாவ் அண்ணன் 80ஸ் கிட் இல்லையா. டிபிக்கல் 80ஸ் ஸ்டயில்"

சுசீ முறைத்தாள்.

"நான் அழுதேன் சுதன். என்னை ஒருத்தர் இப்படி உருகி உருகி லவ் பண்ணுறாரேன்னு அழுதேன்."

"அப்போ... நீ கவிழ்ந்திட்டே"

"ச்சீ அசிங்கமா பேசிக்கிட்டு"

"சரி அப்புறம்."

"கொஞ்ச நாள் நாங்க கடிதம் பரிமாறிக்கிட்டோம்"

"எப்படி"

"அவரு empty பாத்திரத்தை திரும்பி தரும்போது உள்ளே வெச்சிடுவார். நான்...."

"நீ?"

"கல்யாண் கிட்டே கொடுத்து அனுப்புவேன்"

"அடிப்பாவி. உங்கள் காதல் தூதுவன் கல்யாணா?"

"ம்.." வெட்கப்பட்டாள்.

"அடி வெட்கம் கெட்டவளே... அவன் அதை பிரிச்சி இருந்தா?"

"நான் கம் வெச்சி ஒட்டித்தான் தருவேன்"

"மனோகர் கிட்டே போட்டு கொடுத்து இருந்தா?"

"அவனுக்கு என்ன தெரியும். அது போக அந்த ஆள் என்னைக்கு பிள்ளை கிட்டே அன்பா பேசி இருக்கான். அவன் ஊர் சுத்திட்டு வரும்போது இவன் தூங்கிடுவான். காலையில ரெண்டு பேரும் கிளம்புற அவசரம்"

"ஹ்ம்ம். அப்போ நீ ஒன்னும் இன்னசன்ட் இல்லை"

"என் நிலைமை சொல்லிட்டேன். சமைக்கவும் துணிதுவைக்கவும் மட்டும் பொண்டாட்டின்னு நினைக்கிற கணவன். அன்புக்கு ஏங்கின நான் பண்ணது தப்புன்னு சொல்ல வர்றியா?"

"அப்படி இல்ல..."

"இதையே இப்படி யோசிச்சி பாரு. உனக்கு ஒரு கல்யாணம் ஆகி அந்த பொண்ணு உன்னை நெருங்க விடாம இருந்திருந்தா இந்த சமூகம் என்ன சொல்லும்"

"வேற பொண்ணை பாருன்னு"

"அதையே பொண்ணு பண்ணினா"

"சரி சரி.... கோவப்படாதே. கதையை தொடரு"

"வேற என்ன... தமிழ் வருஷ பிறப்பு வந்திச்சி. ஏப்ரல் 14. இந்த ஆள் கல்யாணை கூட்டிக்கிட்டு பிகினிக் போயிட்டாரு. நான் மட்டும் தான் வீட்டில."

சுதன் அவளை தொந்தரவு செய்யவில்லை. அவளாக பேசட்டும் என்று விட்டுவிட்டான்.

"அன்னைக்கு எல்லை தாண்டினது அவர் தான். அன்னைக்கு காலையிலேயே அந்தாள் கிளம்பறதால பூஜை எல்லாம் காலையிலேயே முடிஞ்சிடிச்சு. சாப்பாடு ரெடி. அந்தாள் கல்யாண் கூட சாப்பிட்டு கிளம்பின உடனே, மதனை சாப்பிட கூப்பிட்டேன். வாசல் வழியா வருவாருன்னு எதிர்பார்த்தா... காம்பவுண்ட் செவுர் ஏறி குதிச்சி கொல்லைப்பக்கம் வழியா வர்றார். 'சும்மா ஜாலிக்குன்னு சொன்னார்'. அப்பவே எனக்கு என்னவோ போல இருந்துச்சி. இலை போட போனேன். பசி இல்லைனார். அவர் பார்வையும் சரி இல்லை.

சட்டுன்னு பூஜை ரூமுக்குள்ள போயி குங்குமத்தை எடுத்துக்கிட்டு வந்து என் நெற்றியிலையும் நெற்றி வகிட்டிலையும் வெச்சார். நான் உருகிட்டேன். எனக்குள்ள இருந்த கொஞ்சநஞ்ச வைராக்கியமும் போயிடிச்சு. அப்படியே அவர் கால்ல விழுந்து நமஸ்காரம் பண்ணினேன். என் தோள் தொட்டு எழுப்பினர் அப்படியே என்னை தூக்கிட்டார். நான் சுதாரிக்கிறதுக்குள்ள புடவையும் பாவாடையும் கீழ கிடக்கு. வெறும் ஜாக்கெட்டோட நிக்கிறேன். ஒரு உதட்டு முத்தம் கொடுத்தாரே பார்க்கணும். வாயோட வாயா யாரோட நாக்கு எங்க இருக்குன்னே புரியலை. அப்படி ஒரு முத்தம். என்னை கட்டில்ல போட்டு.... என் மன்மத மேட்டை வாயால அப்படியே கவ்விட்டாரு. ஐயோ.... என் வாழ்நாள்ல நான் கற்பனை கூட பண்ணிப்பார்க்காத ஒன்னு. எனக்கோ காம வெறி ஏறிடுச்சு. அப்படியே என்னை அணைச்சு மேல ஏறி.... (வெட்கப்பட்டாள்)"

"ஒரு வழியா சோளிய முடிச்சிட்டாரு. இலையை போட்டு வயித்துக்கு பரிமாறி விட்டு அனுப்பிட்டே."

"ச்சீ போ.... அதுக்கப்புறம் சாப்பிட கூப்பிட்டேன். வந்தார். ஆனா ரெண்டு பேரும் ஒட்டு துணி இல்லாம."

"அடிப்பாவி"

"உன் அண்ணன் ரொம்ப உஷார் ஆச்சே. வரும் போதே வாசல் கதைவை எல்லாம் பூட்டிட்டு சொன்னாரே. கொல்லை கதவு கூட பூட்டியாச்சு"

"ஓ"

"சாப்பிட்டு கொஞ்ச நேரம் டிவி பார்த்தோம் , நான் அவர் மேல படுத்துக்கிட்டு, ரெண்டு பேரும் இறுக்கமா கட்டிக்கிட்டு. புதுப்பட பாட்டெல்லாம் பார்த்து திரும்ப மூடு ஆயிட்டோம். நடு வீட்டுல கட்டாந்தரையில போட்டு ஒரு முறை..."

"ஓத்தாரா"

"ம்.."

"ஐயோ... அப்புறம்"

"ஒருத்தரை ஒருத்தர் கட்டிப்பிடிச்சு அப்படியே தூங்கிட்டோம். செம டயர்டு"

"இருக்காதா பின்ன'

"ஏய்... எழுந்தது 5 மணிக்கு. காபி போட்டுக்கொடுத்தேன். குடிச்சிட்டு கிளம்பி இருக்கணும். எங்க..."

"அப்புறம்?"

"கிச்சன் மேடையை பிடிச்சிக்கோன்னு சொல்லி... பின்னால இருந்து..."

"அடிப்பாவி.... சும்மாவா சொன்னாங்க. ஒன்னும் தெரியாத பாப்பா போட்டுக்கிட்டாளாம் தாப்பா. ஒரே நாள்ல 3 வாட்டியா? மெடிக்கல் மிராக்கள்"

"சுதன்.... காஞ்சி போய் கிடந்தவ நான். மொத்த வாழ்க்கையை அந்த 1 நாள்ல வாழ்ந்துட்டேன்"

"சரி அப்புறம்."

"காலையில 8.30-9 மணிக்கு அவுத்திருப்போம். சாயந்தரம் 7.30க்கு தான் டிரஸ் போட்டோம். வந்த வழியே கொல்லை பக்கமா அவர் போயிட்டார். இந்த ஆளும் கல்யாணும் 8 மணிப்போல வந்தாங்க."

"யப்பா...."

"அடுத்தடுத்து 3 நாள்.... மாட்னி ஷோ காட்டினாரு உங்க அண்ணன். அதோட... இன்னைக்கு தான் சந்திக்கிறோம்"

"உன்னை இந்த அளவுக்கு சந்தோஷப்படுத்தி இருக்காரு எங்கண்ணன்"

"ப்ளீஸ்.... வெறுப்பேத்தாத. என்னை ஏமாத்தி.... நான் அவரை எவ்வளவு லவ் பண்ணினேன் தெரியுமா? என் வாழ்நாளின் பர்ஸ்ட் லவ். கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி கூட எவனையும் பார்த்ததில்லை. 28 வருஷத்துல முதல் காதல். அதுவே ஒரு நாடகம்னா..."

கதறி அழுதாள் சுசீலா.

[meenafan]

அனைவரது கமெண்ட்சுக்கும் நன்றிகள் பல.


அடுத்த அப்டேட் வரும் சனிக்கிழமை.

[meenafan]

2004 ஜூலை மாத பிற்பகுதி


சுசீலா கல்யாணிற்கு பாடம் சொல்லி கொடுத்து கொண்டு இருந்தாள். மஞ்சள் நிறத்தில் சிவப்பு பூ போட்ட நைட்டி உடுத்தி இருந்தாள்.

மணி 6.45 மாலை.

கிட்டத்தட்ட செட்டில் ஆகி விட்டாள். புனே நகரின் புறநகர் பகுதியில் தான் வீடு. நல்ல வேலையாக கல்யாணிற்கு தமிழ் அஸோஸியேஷனின் பள்ளியில் இடம் கிடைத்துவிட்டது. ஸ்கூல் வேன் வந்ததால் பிரச்சனை இல்லை.

சுசீலா கடகடவென செயல்பட்டாள். பெட் ரூம் சென்று கதவை தாழிட்டாள். வேகவேகமாக குளித்துவிட்டு, துண்டை கட்டிக்கொண்டு வந்தாள். அக்குள்களில் ஈரத்தை துடைத்துவிட்டு டியோடெரென்ட் அடித்தாள். கழுத்து பிடரியிலும் பெர்பியும்.

பிறப்புறுப்பில் ஈரம் இல்லாமல் நன்றாக துடைத்துக்கொண்டாள். இரவுக்கான நைட்டியை எடுத்தாள். ஸ்லீவ் லெஸ். பனியன் துணியால் ஆனது. முன்னாள் ஜிப் வைத்தது. அதில் மிதமாக பெர்பியும் அடித்துக்கொண்டாள்.

"கல்யாண் சீக்கிரம் வா"

கல்யாண் கதவை தட்டினான். தாழ்ப்பாளை திறந்தாள், தலையை சீவிய படியே.

"சீக்கிரம் மோந்து பாருடா" கைகள் இரண்டையும் மேலே தூக்கி நின்றாள்.

அவன் மோப்ப நாய் போல ஒரு முறை சுசீலாவின் உடம்பை ஒட்டி மூச்சை இழுத்து பிடித்தபடி சுற்றி வந்தான். அப்புறம் அவள் அக்குள்களை மோந்தான். பின்பு -

குனிந்து அவள் பிறப்புறுப்பு அருகே சென்று மோந்தான். "ச்சீ அங்கெல்லாம் எதுக்குடா"

"அன்னைக்கு இங்கே ஸ்மெல் அடிக்குதுன்னு திட்டினார் தானே"       

"தூக்கத்துல கூட கவனி" என்று செல்லமாக கடிந்துக்கொண்டாள்.

"அம்மா குனிங்க"

"ஏன்டா" என்றபடி குனிந்தாள்.

"ஆ காண்பிங்க"

"ஆ..."

"ஐயோ அம்மா ஸ்மெல் அடிக்கிது"

"மறந்துட்டேன் டா" வேகமாக பாத்ரூம் சென்று மவுத் ப்ரெஷ்னரால் கொப்பளித்தாள்.

மீண்டும் ரூம் வந்து லேசாக பவுடர் அடித்து, லிப்ஸ்டிக் போட தொடங்கினாள்.

"லைட்டா போடுங்கம்மா"

"தெரியும் டா"

கண்ணாடியில் பார்த்துக்கொண்டாள்.

ஆள் மாறி இருந்தாள். நீண்ட கூந்தல் இல்லை. அவள் கூந்தல் சூத்தை தட்டிக்கொண்டு தொங்கும். இப்போது நடு முதுகு வரை தான் இருந்தது. அதையும் பின்னங்கழுத்தருகே கிளிப் போட்டு லூசாக விட்டிருந்தாள். புருவங்கள் திறுத்தப்படவில்லை என்றாலும் (கர்பமாக இருப்பதால் திறுத்தவில்லை) மை விட்டிருந்தாள். கண்களுக்கும் தான்.

மூக்குத்தி இல்லை. அதற்கு பதில் வடக்கத்தி பெண்கள் போல வளையம். அது அவள் அழகை மிக செக்சியாக காட்டியது.

கல்யாண் வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தான்.

"என்னடா அம்மாவை சைட் அடிக்கிறியா" அவன் கன்னத்தை கிள்ளினாள். கிச்சன் சென்று அடுப்பில் பாத்திரத்தை வைத்து 2 டம்ளர் தண்ணீர் ஊற்றி கொதிக்க வைத்தாள்.

வெளியே மழை கொட்டிக்கொண்டு இருந்தது. ஜூன்-ஆகஸ்ட் அங்கே மழைக்காலம்.

மின்னலும் இடியாக இருந்தது. கவலையோடு வெளியே எட்டிப்பார்த்தாள்.

தண்ணீர் நன்கு கொதித்திருக்க, அதில் இடித்து வைத்த இஞ்சி, ஏலக்காயை போட்டு டீத்தூளையும் போட்டாள். சிறிது நேரம் கழித்து 1 டம்ளர் பாலை ஊற்றி அடுப்பை சிம்மில் வைத்தாள்.

காலிங் பெல் ஒலித்தது.

அப்பாடா... முக மலர்ச்சியுடன் சென்று வாசல் கதவை திறந்தாள். குடையை வெளியே வைத்துவிட்டு, ஷூ & சாக்ஸை கழட்டிவிட்டு புன்சிரிப்புடன் சுதன் நுழைந்தான்.

"ஹாய் புருஷா" என்று கட்டிக்கொண்டாள். முன்பு போல கல்யாண் இருக்கிறானே என்றெல்லாம் வெட்கப்படவில்லை.

"ஹாய் செல்ல பொண்டாட்டி" கதவை சாத்திவிட்டு அவளை சுவரோடு நிற்க வைத்து ஒரு லிப் கிஸ் அடித்தான்.

பேன்ட்டின் கால் பகுதியெல்லாம் ஈரமாக இருந்தது. பேண்ட் சட்டையை கழட்டிக்கொடுத்தான். அவள் அழுக்கு கூடையில் போட்டுவிட்டு ஷார்ட்ஸ் கொண்டுவந்து கொடுத்தாள். அவன் துண்டை கட்டிக்கொண்டு ஜட்டியை அவிழ்த்து அவள் முகத்தில் எரிய... அவள் அதை மூக்கோடு வைத்து வாசம் செய்தாள்.

"அதை ஏன் நாயே மோந்து பாக்குற"

"என் புருஷன் குஞ்சு வாசனை எனக்கு பிடிக்கும்." என்றாள் கிண்டலாக

அவன் பனியனை கழட்டி எரிய..."ஐ புருஷன் வியர்வை வாசம்" என்று மோந்தாள்.

அவள் டீயை ரெடி செய்ய செல்ல... சுதன் கல்யாணின் புக்ஸை எடுத்து பார்த்தான். என்ன பாடம் நடந்தது இன்று என்று கேட்டான். கணக்கு நோட்டை எடுத்து வரச்சொல்லி பார்த்தான்.

சுசீலா சின்ன கோப்பையில் கல்யாணுக்கும் பெரிய கோப்பையில் சுதனுக்கும் டீ கொண்டுவந்தாள். கல்யாணின் படிப்பில் எப்போதுமே சுதன் ஆர்வம் காட்டினான்.

அந்த ஹாலில் ஒரு மர சோஃபாவும் ஒரு சிங்கிள் குஷன் சோஃபாவும் இருந்தன. சுதன் சிங்கிள் சோஃபாவில் உட்கார்ந்திருந்தான். கல்யாணின் டீ கோப்பையை பிளாஸ்டிக் டீபாயின் மேல் வைத்துவிட்டு, சுதன் மடியில் உட்கார்ந்தாள் சுசீலா. அவள் கையில் இருந்த பெரிய கோப்பையை வாங்கி டீயை உறிஞ்சினான் சுதன்.

சுசீலா ஆர்வமுடன் அவன் தோள்களை மோப்பம் பிடித்தாள். நக்கினாள்.

"ஹேய் ச்சீ"

"ஏன் ஆம்பளைங்க பொம்பளைங்க உடம்பை ரசிக்கலாம் ருசிக்கலாம். பொம்பளைங்க தனக்கு பிடிச்ச  ஆம்பளை உடம்பை ரசிக்க கூடாதா இல்ல ருசிக்க கூடாதா"

"ரொம்ப கெட்டுட்டடி"

"கெடுத்ததும் கெடுத்துட்டு பேச்சை பாரு"

கொஞ்சமும் லஜ்ஜை இன்றி அவனை கொஞ்சினாள்.

"டீ குடி" அவன் பாதி குடித்து மீதி இருந்த டீயை கொடுத்தான்.

"சூடா இருக்கும்"

"நீயும் சூடா தானே இருக்கே"

"ச்சீ போங்க"

அவள் டீ குடித்து முடித்ததும் "என்ன டா படிக்க உட்காரலாமா" என்றான் சுதன்.

"அவன் ஏற்கனவே படிச்சிட்டான்" கடுப்படித்தாள் சுசீலா.

"இன்னொரு தடவை படிப்போம்டா கல்யாண்"

"அதான் சொல்றேன் இல்ல"

"நான் உன்கிட்ட பேசலை"

கல்யாண் முழித்தான்.

"அம்மாவுக்கு தாகசாந்தி பண்ணிட்டு வந்து சொல்லி கொடுக்க சொல்லுடா" என்று வெடுக்கென பெட் ரூமிற்குள் போய் விட்டாள்.

சுதன் அசரவில்லை. "சயின்ஸ் புக் எடுடா"

5 நிமிடங்கள் ஆகியிருக்கும்.

"கல்யாண்" சுசீலா அதட்டலாக கூப்பிட்டாள்

"அம்மா"

"இன்னும் 3 எண்ணுறதுக்கு உள்ள உன் அப்பா இங்கே வந்திருக்கணும்"

"இல்லைனா என்னவாம் கேளு" என்றான் சுதன்.

"நான் அங்கே வந்திடுவேன். இப்ப எப்படி இருக்கேனா அப்படியே" என்றாள்.

"சீக்கிரம் போயிடுங்க. வந்துட போறாங்க அம்மா" என்றான் கல்யாண் பயந்தபடியே

நமுட்டு சிரிப்போடு பெட் ரூம் போனான் சுதன். அங்கே சுசீலா தான் அணிந்திருந்த அந்த நைட்டியை கழட்டி விட்டு நின்றாள், இடுப்பில் கைவைத்து கடுகடுவென. அவள் அலங்காரத்திற்கு கோலத்திற்கும் கோவத்திற்கும் வெகு செக்சியாக இருந்தாள்.

கதவை சாத்தினான்.

அவள்  கட்டி அணைத்தாள், கொஞ்சிக்கொண்டே பாத்ரூம் சென்றனர், அவனை குளிப்பாட்டினாள். சோப்பு போட்டு விட்டாள். உடம்பிலும், முகத்திலும் சோப்பு போட்டு கழுவியவுடன் சோப்பெடுத்து அவன் சுன்னிக்கும் கொட்டைக்கும் போட்டு நன்றாக கழுவினாள். பின்னர் அவன் தொடைகளுக்கும் சூத்திற்கு போட்டாள். சூத்தில் ஓட்டை வரை நன்று தேய்த்துவிட்டாள்.

"போதும்டி கழுவியா விடுற"

"எனக்கு நீ எப்படியெல்லாம் போடுவே"

"சரி சரி சீக்கிரம்"

"என்ன அவசரம் உனக்கு?"

"பசிக்குதில்ல"

அவன் பசி என்று சொன்னதும் அவள் காம உணர்ச்சிகள் சற்று குறைந்துவிட்டன. "அஞ்சே நிமிஷம்" அவன் கால்களுக்கும் சோப்பு போட்டு தேய்த்துவிட்டு கழுவி விட்டாள்.

"உட்காரட்டா?" என்று கேட்டாள்.

"ம்" என்றான்.

அவன் முன்னால் சின்ன பிளாஸ்டிக் ஸ்டூல் போட்டு உட்கார்ந்து அவன் ஆண்மையை தடவி விட்டாள். மலை வாழை காய் போல. அம்மாடி எத்தாந்தடி என்று நினைத்துக்கொண்டாள். நுனியை எச்சிலிட்டாள். நக்கினாள். நுனிமுதல் அடிவரை ஒருமுறை நக்கினாள். சுன்னியின் நரம்புகள் தெறித்து போல வெளிப்பட்டன. கொட்டையை நக்கினாள். லேசாக சப்பினாள். பின்பு மீண்டும் நுனியை வாயில் எடுத்து சப்ப தொடங்கினாள்.      

கடமையே கண்ணாய் சப்பினாள். அவன் கிளர்ச்சியால் துடித்தான். அன்றைய தினத்தின் அலுப்பெல்லாம் வடிவதாக தோன்றியது. ஸ்ட்ரெஸ் பஸ்டர். மனதில் எந்த எண்ணங்களும் இல்லாத இருளும் ஆனந்தமும் கலவையான நிலை. இப்படி ஒரு நிலைக்காக தானே சாமியார்களை தேடி செல்கின்றனர்.

சுதனை மட்டும் தான் சுசீலா ஊம்பி இருக்கிறாள். புனே வந்து ஒரு நாள் மதியம் பெட் ரூமிற்குள் தனியாக இருந்தபோது ஊம்புவது பற்றி அவன் சொன்னபோது முதலில் மூஞ்சை சுழித்தாள். விந்துவின் சக்தி பற்றி சொன்னான். vitamin C, B12, ascorbic acid, calcium, citric acid, fructose, lactic acid, magnesium, zinc, potassium, sodium, fat and protein இருப்பதாக சொன்னான்.

"நீ என்ஜினியர் தானே. டாக்டர் மாதிரி பேசுறே" என்று கேட்டாள். (காப்பி ரைட் சுசீலாவிற்கே).

பிற்பாடு ஊம்புதல் அவளுக்கு பிடித்த செக்ஸ் activity ஆனது. ஹாலில் டிவி பார்த்துக்கொண்டு இருக்கும்போது சில நேரம் அருகில் வந்து காதை கடிப்பாள் "புருஷா ஊம்பி விடட்டா. ஆசையா இருக்கு"

பின்பு இருவரும் ஒரு முடிவுக்கு வந்தனர். ஊம்புவதால் சுதனின் உடலும் உள்ளமும் உற்சாகம் அடைந்தது. விந்தை உட்கொள்வதால் சுசீலாவின் உடலுக்கு ஊட்டமும் உள்ளத்திற்கு கிளர்ச்சியும் கிடைத்தது. தினம் மாலை வேலை விட்டு வந்து குளிக்கும்போது ஊம்புவது என்று முடிவானது.

ஒரு சொட்டு விந்து கூட சிந்தாமல் வாயில் வாங்கிக்கொள்வாள் சுசீலா. கீழே தரையில் சிந்தினால் கூட விரலால் துடைத்து எடுத்து வாயில் போட்டுக்கொள்வாள். "என் புருஷன் விந்தாச்சே" என்பாள்.

ஊம்பி முடித்தால் முகம் கழுவ மாட்டாள். டிரஸ் போட்டுக்கொண்டு வெளியே போய் சமையல் வேலை செய்வாள். 10 நிமிடங்கள் கழித்து தண்ணீர் குடிப்பாள் (எல்லாம் உள்ளே செல்ல). அவன் சாப்பிட்டு முடித்த தட்டில் உட்கார்ந்து சாப்பிடுவாள். அன்றும் அவ்வாறே.    

8.30 மணிக்கெல்லாம் படுக்கைக்கு வந்துவிடுவார்கள் சுதன் குடும்பத்தினர். ஒரே பெட் தான். கிங் சைஸ். அந்த 10x10 அறையின் பெரும்பகுதி அதுவே அடைத்தது. சுவரோரம் கல்யாண். நடுவே சுதன். ஓரத்தில் சுசீலா. ஒரே போர்வை போர்த்திக்கொண்டு.... கல்யாண் ஒரு பக்கம் சுதன் மேல் கால் போட்டிருந்தான். சுதன் கல்யாணிற்கு முதுகை காட்டிக்கொண்டு சுசீலா பக்கம் திரும்பி படுத்திருந்தான். சுசீலா சுதனிற்கு முதுகை காட்டிக்கொண்டு அவனோடு ஒட்டிக்கொண்டு இருந்தாள். அவள் சூத்தில் சுதனின் சுன்னி தேய்த்தபடி படுத்தால் தான் அவளுக்கு தூக்கமே வரும்.

கல்யாண் தூங்கிவிட்டான். சுசீலா cuddle பொசிஷனில் சுதனோடு இருந்தாள்.

"அண்ணன் போன் பண்ணியிருந்தார்"

"என்னவாம்"

"ஏன்டி இப்படி வெறுப்பா கேக்குறே"

"சரிசரி.... இந்தூர் (Indore, Madhya Pradesh) எப்படி இருக்காம்?"

"ம்... இவர் தானே சைட் இன்ச்சார்ஜ். ரொம்ப பிஸியாம். சாப்பாடு கூட ஒத்து போயிடிச்சாம்"

"ம்.."

"நாளைக்கு அங்கே இருந்து ஒரு vendor புனே வர்றாராம். அவர் வைஃப் செக்கப்புக்கு இங்கே வர்றாங்களாம்"

"ம்.."

"உனக்கும் நாளைக்கு செக்கப் இருக்கு ஞாபகம் இருக்கா?"

"ம்... இருக்கு"

"என்னடி ஒரு மாதிரி பேசுறே"

"ஒன்னும் இல்லைங்க. டயர்டான இருக்கு." அவள் மூடைப்பொறுத்து அவனை வாங்க-போங்க என்பாள் இல்லையேல் வாடா-போடா என்பாள். எப்படி கூப்பிட்டாலும் அவன் ரசித்தான்.

"சரி. தூங்கு"

"ஏங்க.. இந்தூர் பெரிய ஊர் தானே. அங்கே இல்லாத டாக்டரா"

"உனக்கு காட்டுற டாக்டர் ரொம்ப பேமஸ். அவங்க fertility ஸ்பெஷலிஸ்ட் கூட. அந்த vendor கல்யாணம் ஆகி 4 வருஷம் ஆகுதாம். இவங்க கிட்ட ட்ரீட்மெண்ட் எடுத்து தான் இப்போ அவர் வைஃப் கன்சீவ் ஆகி இருக்காங்களாம். அவங்களுக்கும் 3 மாசம் போல. இந்த டாக்டரை கன்சல்ட் பண்ணிட்டு அப்புறம் அங்கே இந்தூர்லேயே பாத்துக்கலாம். நாம போறப்ப அவங்களும் வருவாங்க."

"ஓ. சரி. எந்த ஊரு ஆளுங்க"

அவன் சிரித்தான்.

"ஏன் சிரிக்கிறீங்க"

"நம்மள மாதிரி அதுங்க ஒரு கேஸ் போல."

"அப்படீன்னா"

"அந்த ஆள் **. அந்த பொண்ணு இந்து. அவர் எர்த் மூவர்ஸ் பீல்டுல பெரிய கை தான். பேரு சையது மஸ்தான். மஸ்தான் கிரென்ஸ் & எர்த் மூவர்ஸ்னு பெரிய கம்பெனி. அவர் வைஃப் பேரு கூட என்னமோ சொன்னாரே அண்ணன்..."

"என்னவா இருந்தா என்ன. சரி... உங்க அண்ணன் அங்க ஏதும்..."

"ஏய்... அவர் பெர்சனல் விஷயமெல்லாம் எனக்கு என்ன தெரியும்"

"அடப்பாவிகளா.... என் விஷயத்துல மட்டும் ரன்னிங் கமென்டரி செஞ்சிருக்காரு?"

"திரும்ப ஆரம்பிச்சிடாத. 2-3 வாரமா இந்த பேச்சு இல்லாம நிம்மதியா இருக்கேன். சரி தூங்கு"

கண் மூடினாள். அவ்வளவு சீக்கிரம் தூக்கம் பிடிக்கவில்லை. எப்போதும் 9 மணிக்குள் தூங்கி விடுவாள். காலை 4.30க்கு எழுந்தாள் தான் 6.15க்கு கிளம்பும் சுதனுக்கு உணவு காட்டிக்கொடுக்க முடியும். 9.30க்கு அவன் சாப்பிட உப்புமாவோ பொங்கலோ இட்லியோ கட்டவேண்டும். மதிய உணவிற்கு மீல்ஸ். இரவு 9 மணிக்கு தூங்கினால் தான் காலை எழ சரியாக இருக்கும்.

"சரிகா" என்றான்.

"என்ன"

"மஸ்தான் வைஃப் பேரு சரிகா. சரிகா மஸ்தான். பேரை பாரேன் சக்கரை பொங்கலும் மீன் குழம்பும் மாதிரி"

இருவரும் சிரித்தார்கள். பின்பு தூங்கிப்போனார்கள்.

[meenafan]

Thank you friends for your support.

due to sudden health issue (not Covid), could not reach out. Will update soon.

[meenafan]

2021


தீனதயாளனும் சுந்தரமூர்த்தியும் காற்று போன பலூன்கள் போல் ஆகிவிட்டனர்.

திருச்சி ரூரல் எஸ்.பி.யிடம் 2 நாட்கள் முன்பு விறைப்பாக நின்று கேசில் ஹை ப்ரொபைல் நபர் இருப்பதாகவும், இதை கிராக் செய்துவிட்டால் நம்ம இமேஜ் வேற லெவல் என்று பேசியபோது தீனதயாளன் உடம்பெல்லாம் புல்லரித்தது.

அவரும் கோ-அகெட் கொடுத்துவிட.... திருச்சி-சென்னை, சென்னை-ஹைதராபாத் என்று பிளைட்டில் இருவரும் வந்து இறங்கி 4 ஸீஸன்ஸ் ஹோட்டலில் ரூம் போட்டு பிரஷ்-அப் ஆகி, சைபராபாத் ஜே.சி.யை சந்தித்து கேஸ் டீடைல்ஸ் சொன்னபோது - அவர் puzzled ஆக பார்த்தபோதே சுதாரித்திருக்கலாம்.

லால்குடியில் இருந்து கணவனை விட்டு ஓடிவந்த சுசீலாதான் இங்கே சரிகாவாக இருப்பதாக இவர்கள் சொன்னபோது ஜே.சி. வரப்பிரசாத் ராவ் ஆழ்ந்த யோசனைக்கு போய்விட்டார். அவர் ஏதும் பேசவில்லை. இவர்கள் இருவரும் எதிர்பார்த்தது யாராவது ஏ.சி. தலைமையில் லோக்கல் ஃபோர்ஸ் கிடைக்கும், சென்று சரிகா என்னும் சுசீலாவை கிடுக்கிப் பிடி போடலாம் என்று. ஆனால் ராவ் தானே வருவதாக சொன்னது இவர்களுக்கு ஜோஷ் கொடுத்தது என்றே சொல்லலாம். பெத்த கேஸ். பெத்த பாப்புலாரிட்டி என்று சந்தோஷமாகத்தான் கிளம்பினார்கள்....

ஆனால்...

சரிகாவை பார்த்த நொடியே துவள தொடங்கிவிட்டனர். வீடியோ புட்டேஜ், ஆன்லைன் நியூஸ்களில் இருந்த போட்டோக்களில் உருவ ஒற்றுமை தெரிந்தாலும்.... நேரில் இவள் பெண் தமிழ் பெண்ணாக இருக்க வாய்ப்பே இல்லை என்றே தோன்றியது. மார்வாடி மகள்.

இவர்களின் ஊகத்தை கேட்டு சரிகாவால் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை.  

மஸ்தான் தான் பேசினார்.

"உங்க ஊகத்துல பாதி கரெக்ட் சார். எஸ், கல்யாண் தான் கல்பேஷ். சரிகாவுக்கு கல்பேஷ்னு ஒரு தம்பி இருந்தான். 10 வயசு இருக்குறப்போ பணத்துக்காக கடத்தப்பட்டு..... பாவம்... பணமும் போயி அவனையும் கொன்னுட்டாங்க. அந்த இன்சிடென்ட் அவங்க அம்மாவை ரொம்ப மன அளவுல பாதிச்சிடிச்சி.

நாங்க இந்தூர்ல இருந்து புனே வந்தப்போ எங்களுக்கு 2 அதிர்ச்சி காத்திருந்துச்சி. ஹாஸ்பிடல்ல சுதன்-சுசீலா தம்பதியை சந்திச்சோம். இன்சிடென்டலி அப்போ சுசீலா சரிகா இரெண்டு பேர் வயித்திலையும் வளர்ந்த சிசுக்களோட வயசு அல்மோஸ்ட் சிமிலர். ஆனா அதிர்ச்சி சுசீலாவை பார்த்து. சினிமால ஒருத்தர் நடிச்சா இன்னொருத்தர் twin சிஸ்டரா நடிக்கலாம். அப்படி ஒரு உருவ ஒற்றுமை. அப் கோர்ஸ், சுசீலா முகத்துல தமிழ் கலை. இவ மார்வாடி கலர் காம்ப்ளக்ஷன். அந்த காரணத்தாலேயே ரெண்டு பொண்ணுங்களும் உடனே ப்ரெண்ட்ஸ் ஆகிட்டாங்க.

நாங்க கலப்பு கல்யாணம். அது மட்டும் இல்ல.... சரிகாவுக்கும் இது செகென்ட் மேரேஜ். யெஸ், அவ வாழ்க்கையே டிராஜெடிகள் நிறைஞ்சது. நாங்க ஸ்கூல் & காலேஜ் ப்ரெண்ட்ஸ். டிகிரி முடிக்கிறப்போ அவளுக்கு கல்யாணம் ஆச்சு. பட், அவரு 1 வருஷத்துக்குள்ள ஆக்சிடெண்ட்ல இறந்துட்டாரு. அப்புறம் நான் என் காதலை சொல்லி... எனி வே. கொஞ்சம் எதிர்ப்பு இருந்தது - அதுவும் என் சைட்ல தான்.

ஓகே... அடுத்த அதிர்ச்சி அதே நாள்லயே. எங்களை வீட்டுக்கு கூட்டி போனாங்க சுதன்-சுசீலா. அங்கே இருந்த கல்யாணை பார்த்ததும் சரிகா அல்மோஸ்ட் அழுதுட்டா. கல்பேஷ் மாதிரியே இருந்தான்.

1 வருஷம் கழிச்சி.... அதாவது எங்க 2 ஜோடிகளுக்கு குழந்தை பிறந்த பின்னாடி.... எங்களை பார்க்க வந்த சரிகாவோட பேரெண்ட்ஸ் கிட்ட பேச்சு வாக்குல சுதன்-சுசீலா-கல்யாண் பத்தி சொன்னோம். சரிகா அம்மா கல்யாணை பார்க்கணும்னு பிடிவாதம் பிடிக்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க. கல்யாணுக்கு அப்போ வயது 10. எஸ்.... கல்பேஷ் இறந்த அதே வயசு.

புனே போனோம். பெரிய டிராமா ஆகிடுச்சு. சரிகா அம்மா சுசீலாவை கெஞ்ச தொடங்கிட்டாங்க... என் கல்பேஷை கொடுத்துடுன்னு.

முதல்ல சுசீலா பிடிவாதமா இருந்தா. அப்புறம் சரிகா பேசினா. இன்னொருத்தர் கூட நீ வாழுற. என்னைக்கு இருந்தாலும் கல்யாணுக்கு ஒரு discomfort feel வரும்.  அது போக, அப்பா கோடீஸ்வரர். கல்யாணுக்கு அமைய இருக்குற அதிர்ஷ்டத்தை ஏன் கெடுக்குறேன்னு.

முறையா சரிகாவோட பேரெண்ட்ஸ் கல்யாணை தத்து எடுத்துக்கிட்டாங்க...."


"அப்புறம் என்ன ஆச்சு? சுசீலா-சுதன் எங்கே?" தீனதயாளன் பொறுமை இழந்தார்.

"அவங்க சுகமா இருக்காங்க. அவங்க ஆசை பட்ட மாதிரியே ஆஸ்திரேலியாவுக்கு 2 வருஷத்துல கிளம்பிட்டாங்க. அவங்க சுசீலாவுக்கு பிறந்த மகள் தியா - 3 பேரும் கிளம்பிட்டாங்க. என் அப்பா சுதனுக்கு பைனான்ஷியலா ஹெல்ப் பண்ணினார். சுதன் சொந்தமா கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் கம்பெனி நடத்துறார். அங்கே அவங்களுக்கு இன்னொரு பொண்ணும் பிறந்துச்சு. பேரு திஷா. சுசி சொந்தமா ஒரு சவுத் இந்தியன் ரெஸ்டாரண்ட் நடத்துறா சிட்னில" என்றாள் சரிகா.

மதன் பற்றி போலீஸ் ரெக்கார்டுகளில் ஏதும் இல்லை. சுதன் பற்றி கூட மஸ்தான் சொல்லித்தான் பேரே தெரியும். தீனதயாளன், சுந்தரமூர்த்தி - சுசீலா சுதனுடன் தான் ஓடி இருக்கிறாள் என்றே நினைத்தனர்.

"சுசீலா காண்டாக்ட் நம்பர் கிடைக்குமா?" ஆர்வமாக கேட்டார் சுந்தர மூர்த்தி.

"ஓ எஸ்." என்று கொடுத்தாள் சரிகா.

வாட்ஸ்அப்பில் அழைத்தார் தீனா.

யாரும் எடுக்கவில்லை.

"சார், மணி இப்போ அங்கே ராத்திரி 10 இருக்கும்" என்றார் மஸ்தான்.

"நான் கூப்பிடுறேன்" என்று அழைத்தாள் சரிகா.

சுசீலா போனை எடுத்தாள். formal நலம் விசாரிப்புக்களுக்கு பிறகு... சுருக்கமாக விஷயத்தை சொன்னாள் சரிகா. அதில் மனோகர் மரணம் குறித்த செய்தி ஒரு நொடிப்பொழுது சுசீலாவை ஆட்டிவிட்டது.

"போலீஸ் ஆபீஸர்ஸ் இருக்காங்க. பேசு" என்று சரிகா கொடுத்தாள்

"என்னம்மா சுசீலா எப்படி இருக்கே" தமிழில் தொடங்கினார் தீனதயாளன். பின்பு சுதாரித்துக்கொண்டு ஆங்கிலத்தில் தொடர்ந்தார். "டீச்சர் மனோகர் கொலை வழக்குல நீ ஒரு சஸ்பெக்ட்" என்றார்.

சுசீலா சற்றே கடுப்பாகிவிட்டாள். "Who the that talking to me" என்றாள்

"என்ன திமிரா. போலீஸ். நான் டி.எஸ்.பி."

அதற்குள் சுதன் போனை வாங்கிவிட்டான். "யார் நீங்க? என்ன மேட்டர்"

சுருக்கமாக சொன்னார் தீனதயாளன்.

"ஓகே. நாங்க ரெண்டு பேரும் ஆஸ்திரேலியன் சிட்டிசன்ஸ். கடந்த 15 வருஷத்துல 1 முறை கூட இந்தியா வந்ததில்லை. இன் பேக்ட் என் நம்பரில் இருந்தோ என் மனைவி நம்பரில் இருந்தோ எங்க கம்பெனியோட எந்த நம்பர்ல இருந்தும் கடந்த 3 மாசத்துல இந்தியாவில யாருக்கும் போன் பண்ணினது இல்லை. ப்ரூவ் யுவர் ஷிட். பணம் பிடுங்க எங்களை மிரட்டுறதா நான் இங்கே லோக்கல் போலீசுல கம்பளைண்ட் கொடுப்பேன்."

"என்ன மிரட்டுறீங்களா? மனோகர் பொண்டாட்டியை கூட்டிக்கிட்டு ஓடி வந்துட்டு, இப்போ மனோகரை கொன்னுட்டு.."

"ஹே போலீஸ் மேன்... புரிஞ்சி தான் பேசுறீங்களா? இவர் தான் என்னை கூட்டிக்கிட்டு ஓடி வந்ததுக்கு சாட்சி இருக்கா? 17 வருஷத்துக்கு முன்னாடி ஓடி வந்ததுக்கு இப்போ எதுக்கு மேன் மனோகரை நானோ என் புருஷனோ கொல்லனும்? கோர்ட்ல ஜட்ஜ் உங்க டிப்பார்மென்ட்டை கிழிச்சு தொங்க விடுவார். கோர்ட்டை விடு மேன்... இங்கே இருந்தே இந்தியாவுக்கு எக்ஸ்ட்ரடிக்ஷன் செய்ய தகுந்த காரணம் சொல்லணுமே... இப்படி ஒளறிக்கொட்டி தான் இந்தியா மானத்தை வாங்க போறியா?" என்றாள் சுசீலா.

தீனதயாளன் ஆப் ஆகிவிட்டார். சட்டென்று ஒரு ஸ்பார்க் வந்தது.

"இரும்மா இரு.... உன் ஒரிஜினல் புருஷன் இப்போ தான் செத்திருக்கான். இவன் கூட நீ புருஷன் பொண்டாட்டின்னு சொல்லிக்கிட்டு போனதே பிராடு தானே?"

"சூப்பர் சார்" என்றார் சுந்தரமூர்த்தி.

"ஸ்டுப்பிட். எத்தனை இந்து கல்யாணங்களுக்கு டாக்குமெண்ட் இருக்கு. சர்ச், மசூதியில நடக்குற கல்யாணங்கள் அந்தந்த சர்ச், ஜமாத் ரெக்கார்டுகள்ல குறிக்கப்படும். கல்யாண வீடியோ, போட்டோ எடுத்துக்கிட்டு வருவியா... அது ஜஸ்ட் டிராமாக்கு நடந்த போட்டோ ஷூட்னு சொல்லுவேன். ஆனால் எனக்கும் சுதனுக்குமான கல்யாணம் ரிஜிஸ்டர் ஆகி இருக்கு. சாட்சி கையெழுத்து போட்ட ஒருத்தர் இப்போ எம்.பி."

அதற்குள் தீனதயாளன் போனுக்கு திருச்சி ரூரல் எஸ்.பி. ஆபீசில் இருந்த கால் வந்தது.

"என்னய்யா நடக்குது?" எஸ்.பி.யே பேசினார்/

"சார் ஒரு சின்ன கன்பியூஷன்"

"மண்ணாங்கட்டி. நேத்து (திருச்சி நகரில் இருக்கும்) புத்தூர்ல இன்னொரு மர்டர். அதே மெத்தட். அதே cruelty. விக்டிம் மனோகரோட அதே ஸ்கூல்ல வேலை பார்த்த பி.டி.மாஸ்டர் சுதாகர். லக்கிலி எலக்ஷன் டியூட்டில இருந்த டீம் கிட்ட கலப்ரிட்ஸ் மாட்டிக்கிட்டாங்க. ஓல்ட் ஸ்டூடன்ட் ஒருத்தனோட அண்ணன் - பேரு ராஜா, அவன் தான் மாஸ்டர் மைண்ட். மனோகர் & சுதாகர் ஸ்கூல் பசங்களை மிரட்டி ஓரின சேர்க்கையில் ஈடுபடுத்தி வந்திருக்காங்க. அதுல ராஜாவோட தம்பி தினேஷ் இவனுங்க டார்ச்சர் தாங்காம 2 வருஷம் முன்னாடி சூசைட் பண்ணியிருக்கான்...." எஸ்.பி. பேசப் பேச.... தீனதயாளன் பி.பி. எகிறியது. வியர்த்துக்கொட்ட... அப்படியே சோபாவில் சரிந்தார்.

-----------------------

ஒரு வழியாக தீனதயாளனுக்கு பர்ஸ்ட் எய்ட் கொடுத்து பி.பி. சரியானதும் ஏர்போர்ட்டில் கொண்டு விட்டார் வரப்பிரசாத் ராவ்.

"மிஸ்டர் தீனா.... சரிகா மேல பல பொய் வழக்குகள் பொலிடிகளி மோட்டிவேட்டடா போட்டு, பலதில் அவங்க இன்னசன்ஸ் ப்ரூவ் ஆகி ஜெயிச்சிட்டாங்க. எங்க டிப்பார்ட்மெண்ட்ல சிலருக்கு அவங்களோட முன்விரோதம் உண்டு. அவங்க நடத்துற ஆக்டிங் அகாடமில ஒரு பொண்ணு தற்கொலை செய்துக்க.... வழக்கம் போல டிப்பார்ட்மெண்ட் ஆளுங்க அவங்க கிட்ட காசு கேட்டு மிரட்டி இருக்காங்க. அப்போ வந்த ஃபேக் கேஸ் தான் நீங்க இன்னமும் கூகிள்ல பார்க்குறது. அந்த கேஸை உடைச்சு அந்த பொண்ணு காதல் தோல்வில தான் தற்கொலை பண்ணிக்கிச்சுன்னு ப்ரூவ் பண்ணிட்டாங்க. நம்ம நாட்டுல தான் தப்பான செய்திகள் அதிகமாவும் சரியான செய்திகள் குறைவாவும் பரப்பப்படுமே. நீங்க இன்னும் நல்ல ரிசர்ச் பண்ணி இருந்தா அவங்க அக்விட் ஆன செய்தியையும் படிச்சிருப்பீங்க. " என்று பொறுமையாக சொன்னார்.

"சார். அப்போ கல்பேஷ் மேட்டர்"

"நாட் ஷூர். இந்த கோவிட் காலத்துல  மருந்து தட்டுப்பாட்டை விட, அதை வெச்சி செய்யுற வியாபாரமும் அரசியலும் தான் நிறைய. சீ... காலையில நாம் முதல்ல சந்திச்சப்போ நீங்க சரிகா மேல காட்டுன வெறுப்புலையே புரிஞ்சிடிச்சி யு ஹாவ் டிட் ஒன்லி கூகிள் சர்ச். ஆன்லைன்ல வரது மட்டுமே உண்மை இல்லை மிஸ்டர். தீர விசாரிப்பதே மெய்"

அவர்களை ஏர்போர்ட்டுக்குள் அனுப்பி விட்டு கிளம்பினார்.

"என்ன சார் கேஸ் இப்படி ஆகிடிச்சி" புலம்பினார் சுந்தரமூர்த்தி

"எப்படி ஆனா என்ன.... அந்த தேவடியா முண்டை என்ன பேச்சு பேசினா. அவளை விடக்கூடாது" கடுப்பில் சொன்னார் தீனா.

மீண்டும் கூகிள் சென்று 'சுசீ கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் சிட்னி' என்று தேடினார். கம்பெனியின் சைட் கிடைத்தது. "இருடி வர்றேன்" என்று உரக்க சொல்லிக்கொண்டே கிளிக் செய்தார். முகப்பு பக்கத்திலேயே சுதனும் சுசீலாவும் இந்தியாவின் பெரிய தலைவருடன் நிற்கும் போட்டோ...

"சார் பெரிய இடம்..."

"ச்சை..." என்று போனை அமத்தி விட்டு உட்கார்ந்தார் தீனதயாளன்.

------------------

"ஓகே சுதன். இதெல்லாம் மறந்துட்டு தூங்கு" என்றார் மஸ்தான்

"எப்படி சையத். எங்கே தூக்கம் வரும். இவனுங்க ஏதும் பொய் கேஸ் போட்டு பிரச்சனை பண்ணுவானுங்களோனு பயமா இருக்கு"

"ஜே.சி. பேசினார். அந்த கேஸ் சால்வ் ஆகிடுச்சாம். மனோகர் ஸ்கூல் பசங்களை வற்புறுத்தி ஓரின சேர்க்கை வைத்திருக்கான். அதான் அவனையும் அவன் கலீஜ் சுதாகரையும் கொன்னிருக்காங்க" என்றாள் சரிகா

"லாயர் கிட்டே பேசினேன். safer side நடந்ததை அப்படியே சொல்லி இந்தியன் எம்பசில ஒரு கம்பளைண்ட் - அதாவது உங்க நாட்டு போலீஸ் என்னை மாதிரியான ஒரு மரியாதைக்குரிய தொழிலதிபரை மிரட்டும் குரலில் அநாகரீகமான முறையில பேசினாங்கன்னு கம்பளைண்ட் கொடுக்க சொன்னாங்க. என் போன்ல எப்பவும் கால் ரெக்கார்ட் ஆகும். இங்கே போலீஸ் இப்படி எல்லாம் பப்லிக் கிட்ட பேச முடியாது. கொலைகாரனே ஆனாலும் மரியாதை கொடுக்கணும். சோ.... நாளைக்கு கம்பளைண்ட் கொடுக்க போறோம். இந்த கேஸ் சம்பந்தமா வர்ற பேப்பர் கிளிப்பிங்ஸ் மட்டும் ஏற்பாடு பண்ணிக்கொடு சரிகா" என்றாள் சுசீலா.

"நிச்சயமா சுசி. அது போக இங்க அவங்க உட்கார்ந்து இருந்த ரூம் CCTV மட்டும் இல்ல.... வாய்ஸ் ரெக்கார்டரும் இருக்குற ரூம். புட்டேஜ் அனுப்புறேன்."

"சூப்பர் சரிகா. ரெண்டையும் சோஷியல் மீடியாவில் போட்டு வைரல் ஆக்குவோம்."

"பண்ணிடலாம்... விடு. தியா திஷா எப்படி இருக்காங்க"

"சூப்பரா இருக்காங்க. நவீன், நரேன் எப்படி இருக்காங்க?" (சரிகா-மஸ்தானின் மகன்கள்)

"சூப்பர். கல்பேஷ் பத்தி கேக்கவே இல்ல"

"அவன் உன் தம்பி. நீ தான் சொல்லணும்"

சுருக்கமாக கல்பேஷ் பிரச்சனையை சொன்னாள் சரிகா. சுசீலாவிற்கு இதெல்லாம் தெரியாது. அவள் இந்திய செய்திகளில் அவ்வளவாக அக்கறை காட்டியதில்லை. கேட்டவுடன் கலங்கிவிட்டாள்.

சரிகா சமாதானம் செய்தாள். "என் தம்பியை நான் பார்த்துக்க மாட்டேனா. எப்படியும் 2 நாள்ல பெயில் கிடைச்சுடும்"

"ம்... ஏதோ கெட்ட நேரம் போல"

"மனசை போட்டு அலட்டிக்காத. மதன் எப்படி இருக்கார்"

"அவருக்கு என்ன.... அமெரிக்க கோடீஸ்வரியோட புருஷன்"

"அந்த லேடிக்கு 65 வயசில்ல இப்போ"

"ஆமாம்... அப்படியும் ஆக்டிவா இருக்காளாம்"

"ஓ... அமெரிக்கன்ஸ் அமெரிக்கன்ஸ் தான்!"

நால்வரும் சிரித்தனர்.

================ சுபம் ======================

=============== முற்றும் =====================