[kamappithan]

ஹாய் பிரண்ட்ஸ். நான் உங்கள் காமப்பித்தன். இதற்கு முன்பு நான் எழுதிய "அண்ணி உங்க காம்புல பால் ஒட்டியிருக்கு " கதையை தொடர்ந்து எழுத முடியாமல் போய்விட்டது. அதற்கான காரணத்தை உங்களிடம் சொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். எனக்கு ஏற்பட்ட பொருளாதார பின்னடைவும், அதனால் ஏற்பட்ட மன உளைச்சலும் தான் காரணம். இப்போதும் அதிலிருந்து முழுமையாக விடுபடவில்லையென்றாலும் என் மனத்திருப்திக்காக மீண்டும் ஒரு கதையுடன் உங்களை சந்திக்க வந்திருக்கிறேன்.
என்னுடைய முந்தைய கதையை தொடருமாறு பலர் கேட்டும் என்னால் தொடர முடியாமல் போனதிற்கு மன்னிக்கவும். இனி கதைக்குச் செல்வோம்.

[kamappithan]

இது ஒரு மென்காமக் கதை. உடனடியாக காமத்தை எதிர்பார்ப்பவர்கள் இந்த கதையை தவிர்க்கவும்.
இந்த கதையிலும் நான் அண்ணி கதாப்பாத்திரத்தை முன்னிருத்தி எழுதுகிறேன். அண்ணி கதையா? அப்படின்னா கதையை இன்செஸ்ட் னு போடாம விட்டிருக்கீங்களே னு கேக்கலாம். அதற்கு பதில் கதையை படிக்கும் போது உங்களுக்கே தெரியும். பூர்ணிமா அண்ணிக்கு குடுத்த வரவேற்பை இந்த அண்ணிக்கும் குடுப்பீங்கனு நம்புகிறேன்.

அட கதையை சொல்லுப்பா னு கோவப்படாதீங்க. இதோ....

[kamappithan]

சங்கருக்கும் இந்திராவுக்கும் இப்பொழுது எளிமையாக திருமணம் நடைபெறுகிறது. இந்த திருமணத்தில் சங்கருடைய குடும்பத்தாரும், நண்பர்களும் மட்டுமே கலந்துகொண்டுள்ளனர். இந்திராவின் குடும்பத்தினர் யாரும் வரவில்லை. காரணம் இது காதல் திருமணம். இந்த காதலைப் பற்றியும், காதலர்களைப் பற்றியும் சுருக்கமாக பார்ப்போம்....


சங்கர் ஒரு பட்டதாரி இளைஞன். படித்து முடித்துவிட்டு வேலை தேடியே சில வருடங்களை கழித்து விட்டான்.


இந்திரா.. இவள் தான் நம் கதையின் நாயகி. ஒல்லியான தேகத்தில் சற்று சதைப் பற்றோடு காணப்படுவாள். நீள்வட்ட முகம். நீண்ட கூர் மூக்கு. சின்ன உதடுகள். சற்று எடுப்பான மார்பகங்கள். மெலிந்த இடை.
( நடிகை வாணி போஜன் சாயல் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள்)
இந்திரா முதுகலை பட்டதாரி. படிப்பு முடிந்து சில மாதங்கள் ஆகிறது.


இவர்கள் இருவரும் இரண்டு வருடமாக காதலித்து வருகிறார்கள். நிறைய வெளியே சுற்றினாலும் நாகரீகமான காதலர்கள். இந்திரா தன்னை முழுவதுமாக திருமணத்திற்கு பிறகு ஒப்படைப்பதில் உறுதியாக இருந்தாள்.

இவர்களுடைய காதல் விவகாரம் இந்திராவின் வீட்டிற்கு தெரியவர அவளுக்கு உடனடியாக திருமணம் செய்ய முடிவு செய்தனர்.

[kamappithan]

இந்த விசயத்தை இந்திரா சங்கரிடம் கூற, சங்கர் தன்னுடைய குடும்பத்தாரிடம் பேசி சம்மதம் வாங்கியதோடு அவர்களின் முன்னிலையில் இன்று திருமணமும் நடக்கவிருக்கிறது.


சங்கர் கட்டிய தாலியை முகம்மலர ஏற்றுக் கொண்டாலும், தன் குடும்பத்திற்கு தெரியாமல் ரகசிய திருமணம் செய்து கொள்வது கவலையாகவே இருந்தது.

திருமணம் முடிந்து இந்திரா வீட்டிற்கு செல்ல அங்கே பிரச்சனை பூகம்பமாய் வெடித்தது. அவர்களை எவ்வளவோ சமாதானம் செய்ய முயற்சித்தும் பலனில்லை. வாய்க்கு வந்தபடி அனைவரையும் திட்டி தீர்த்ததுடன், இந்திராவிற்கு பல சாபங்களையும் வழங்கி கதவை அடைத்துவிட்டனர்.


இந்திராவின் வீட்டில் இப்படி நடக்கும் என்று ஏற்கனவே எதிர்பார்த்தது தான். சங்கரின் குடும்பத்தார் மணமக்களை தங்களுடைய வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றனர். அங்கு ஆரத்தி எடுத்து உள்ளே அழைத்துச் சென்றனர். ்

[kamappithan]

இந்திரா இனிமேல் வாழப் போகும் சங்கரின் குடும்பத்தினரை உங்களுக்கு அறிமுகம் செய்கிறேன்.

சங்கரின் அப்பா நாராயணன். அரசுப் பணியில் இருந்து ஓய்வு பெற்றவர். ஜாதி, மதம், ஏழை, பணக்காரன் என்று பிரித்துப் பார்க்காத மனிதர். தன்னுடைய மகனின் சந்தோசத்துக்காக காதல் திருமணத்திற்கு சம்மதித்தார்.

அம்மா விசாலாட்சி. கணவரின் பேச்சுக்கு மறுபேச்சு பேசாத இல்லத்தரசி. தன் மகனின் திருமணம் எளிமையாக தங்கள் கண் முன்னே நடந்தது சந்தோசம் தான்.

கமலேஷ். சங்கருடைய ஒரே தம்பி. இன்ஜினியரிங் படிக்கிறான். நடிகர் ஹரீஷ் கல்யாண் சாயலில் இருக்கும் கல்லூரி மாணவன்.

புதுமணத் தம்பதிக்கு சின்ன சின்ன சடங்குகள் நடந்தது. இந்திரா நிறைய அழுது அழுது முகத்தில் சோர்வு மட்டுமே காணப்பட்டது. அவ்வளவு பிரச்சனைகளுக்கு இடையில் திருமணம் நடந்திருந்தாலும் அன்றிரவே முதலிரவிற்கும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது.

[kamappithan]

திருமணம் முடியும் வரை பதற்றத்துடனே இருந்த இந்திராவிற்கு இப்போது ஒரு பாரம் குறைந்தது போல் இருந்தது. தன்னுடைய குடும்பத்தினர் ஏற்றுக்கொள்ளாமல் போனாலும், அவர்களை சந்திக்க போகும் வரை அவளுடைய மனது திக் திக் என்றிருந்தது. இப்போது அவள் மனம் சமநிலைக்கு வந்திருந்தது.


காலையில் இருந்து பிரச்சனைகளை சந்தித்ததால் உடலும் மனமும் சற்று சோர்வாக இருந்தது. முதலிரவிற்கு செல்லும் முன்பு தனக்கு புத்துணர்ச்சியை ஏற்படுத்திக் கொள்ள குளிக்கச் சென்றாள்.


திருமணம் ஆகப் போகும் ஒவ்வொரு பெண்ணிற்கும் முக்கியமான தருணம் முதலிரவு. தன்னுடைய கணவனுக்கு தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப் போகும் தருணத்திற்காக பெண் மனது ஏங்கும். எல்லாப் பெண்களுக்கும் வரக்கூடிய எக்சைட்மெண்ட் இந்திராவிற்கும் தொற்றிக்கொண்டது.


தன் ஆடைகளை முழுமையாக களைந்துவிட்டு குளிக்க ஆரம்பித்தாள். இதுவரை குளிக்கும் போது தன் அங்கங்களை அவள் ரசித்தது இல்லை. இந்த நிமிடம் அவள் அங்களை தீண்டும் போது பல எண்ணங்கள் ஓடியது.

"இவ்வளவு நாள் அவன் கைய பிடிச்சு நடந்துருக்கேன். ஒரு முத்தம் குடுனு எத்தனையோ தடவை அவன் கேட்டும் நான் குடுக்கல. இப்போ என்னையவே முழுசா எடுத்துக்குற முழு உரிமையும் அவனுக்கு வந்துருச்சு. இன்னைக்கு முழுசா எடுத்துக்க போறான். இல்ல இல்ல நானே என்னைய முழுசா குடுக்கப் போறேன். " இப்படி தனக்குள் பேசியபடி வெட்கத்தில் நாணினாள். அவளுடைய உச்சந்தலையில் விழுகின்ற தண்ணீர் அவளுடைய உடலின் மேடு பள்ளங்களை கடந்து, அவளின் உள்ளங்காலை அடைந்து கொண்டிருந்தது. தன்னுடைய ஒரு காலால் மற்றொரு காலை தீண்டியபடி, புன்சிரிப்போடு குளித்து முடித்தாள்.

[kamappithan]

குளித்து விட்டு ஒரு சில்க்சாரியை கட்டிக்கொண்டாள். லூஸ் ஹேர் விட்டபடி, அதில் கொஞ்சம் தாராளமாகவே மல்லிகைப் பூவை சூடிக் கொண்டாள். லேசாக முகத்தில் மேக்கப் போட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது சங்கரின் அம்மா அங்கே வந்தாள்.


"இந்திரா... என்னம்மா ரெடியாகிட்டியா"

இந்திரா பதில் ஏதும் கூறாமல் தன் வெட்கத்தையே பதிலாக்கினாள்.

"மகாலஷ்மி மாதிரி இருக்கம்மா" தன் கையால் அவளுக்கு திருஷ்டி கழித்து சொடக்கு எடுத்தாள்.


"அத்தே.. இதெல்லாம் இன்னைக்கே வைக்கனுமா" உள்ளுக்குள் ஆசை இருந்தாலும் அப்பாவி பெண்ணைப் போல கேட்டாள்.


"அம்மாடி இந்திரா.. இந்த மாதிரி பிரச்சனையெல்லாம் ஊரு உலகத்துல நடக்காததா என்ன.. இதெல்லாம் பாத்தா நிம்மதியா வாழ முடியாது. நீ வேற எதைப் பத்தியும் யோசிக்காம உன் வாழ்க்கைய எப்படி சந்தோசமா வாழுறதுனு மட்டும் பாரு. ஒரு குழந்தை பொறந்தா எல்லாம் சரியாகிடும். சரி நீ ரூமுக்கு போ. நல்ல நேரம் 11 மணிக்கு மேல தான் சரியா " சொல்லிவிட்டு சிரிக்க, இந்திரா வெட்கச்சிரிப்போடு தலையை ஆட்டிவிட்டு ரூமுக்கு சென்றாள்.

[kamappithan]

இந்திரா முதலிரவு அறைக்குள் நுழைந்து கதவை உள்பக்கம் தாழிட்டாள். அறைக்குள் சங்கர் மொபைலை நோண்டியபடி அமர்ந்திருந்தான். முதலிரவு அறையில் பெரிதாக அலங்காரம் எதுவும் செய்யப்படவில்லை. மெத்தையின் மேல் பூக்கள் தூவப்பட்டிருந்தது. சில பழங்களும், இனிப்புகளும் வைக்கப்பட்டிருந்தது.

இந்திராவை பார்த்ததும் மொபைலை ஓரமாக வைத்துவிட்டு எழுந்து நின்று அவளைப் பார்த்து புன்னகைத்தான். அவள் மெதுவாக நடந்து அவனருகில் சென்று பாலை நீட்ட, அவன் வாங்கி வைத்துவிட்டு திரும்ப, அவனுடைய காலில் விழுந்தாள்.

"ஹேய்ய் இந்திரா என்ன இதெல்லாம்" வேகமாக அவள் தோளைப் பற்றி தூக்கி நிறுத்தினான்.

"சம்பிரதாயப்படி இதெல்லாம் பண்ணணும்ல" வெட்கத்தோடு கூறினாள்.

"நமக்குள்ள எதுக்கு இதெல்லாம். சரி உக்காரு" அவளை மெத்தையில் அமர்த்தி, தானும் அருகில் அமர்ந்தான்.

இருவரும் ஒரு நிமிடம் அமைதி காத்தனர். பின்பு சங்கர் அவள் கையை பிடிக்க, அவளும் தன் விரல்களை அவனுடைய விரல்களோடு கோர்த்துக் கொண்டாள்.

"இந்த புடவைல ரொம்ப அழகா இருக்க இந்திரா"

"தாங்க்ஸ்"

இதற்கு முன்பு சகஜமாக பேசியிருந்தாலும், இந்த நிமிடம் அவளுக்கு பேச்சுக்கு வரவில்லை.

[kamappithan]

"நம்ம கல்யாணம் ரொம்ப அவசரமா நடந்துருச்சு. உங்க வீட்ல மட்டும் உனக்கு கல்யாண ஏற்பாடு செய்யாம இருந்துருந்தால் என்னோட பிளான் வேறயா இருந்துச்சு."

"எப்போ இருந்தாலும் நாம தானே கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறோம். இதனால என்ன ஆகிருச்சு. நமக்கு கல்யாணம் ஆனதுல உங்களுக்கு சந்தோசம் இல்லயா" குழப்பமான முகத்தோடு கேட்டாள்.


"ஹே.. ச்சே.. ச்சே.. அப்படி நான் சொல்லலடி லூசு" அவளுடைய தோளை சுற்றி கையை போட்டுக் கொண்டான்.

"வேற எப்படி சொன்னீங்களாம். என்னால உங்க பிளான் எல்லாம் ஸ்பாயில் ஆயிருச்சுனு தானே சொன்னீங்க" தலையை குனிந்தபடி பொய்க்கோபம் காட்டினாள்.

" லூசு லூசு " செல்லமாக அவளுடைய தலையில் கொட்டினான்.

"உங்கள இழந்துற கூடாதுனு தான் என் அப்பா, அம்மாவ விட்டு வந்தேன். அதனால தான் உங்கள போர்ஸ் பண்ணேன்."

"நான் இப்போ உன்ன எந்த தப்பும் சொல்லலையே. நான் சொல்ல வந்ததை முழுசா கேக்காம நீ பேசுற. எனக்கு ஒரு வேலை கிடைச்சதுக்கு அப்புறம் நம்ம மேரேஜ் பண்ணிக்கலாம்னு இருந்தேன். அந்த பிளான் மாறிடுச்சுனு தான் சொன்னேன்."

"உங்களுக்கு வேலை கெடச்சுட்டா மட்டும், எங்க பொண்ண கட்டிக்கோனு சொல்லுவாங்களா.. அப்பவும் நாம இப்படித்தான் கல்யாணம் செய்யனும். அது இப்பவே நடந்துருச்சு அவ்வளவுதானே"

"ஒரு வயசு பையன் வேலைக்கு போகாம அப்பா அம்மா தயவுல சாப்பிட்டா, மத்தவங்க நம்மள ஒரு மாதிரி பேசுவாங்க. அதுவும் கல்யாணம் பண்ணிட்டு வேலைக்கு போகலைனா மத்தவங்க என்ன நினைப்பாங்க. எங்க வீட்டுல என்னைய எதுவும் நினைக்க மாட்டாங்க. அதுக்காக மத்தவங்களும் அதே மாதிரி இருப்பாங்கனு சொல்ல முடியுமா"


இப்போது தான் அவளுக்கு புரிந்தது. இந்த சமூகத்தில் ஒரு பெண்ணுக்கு வேலை இல்லையென்றால் அதை யாரும் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்வதில்லை. ஆனால் ஒரு ஆணுக்கு வேலை இல்லையென்றால்,
அவன் இந்த சமூகத்தை எதிர்க்கொள்வது பெரும் சவாலாக உள்ளது. வெளியே செல்லும் போது தெரிந்தவர்கள் அவனைப் பார்த்து என்ன வேலைக்கு செல்கிறாய் என்பதே முதல் கேள்வியாய் இருக்கிறது. சில ஆண்களுக்கு சரியான வேலை கிடைக்காமல், குறைந்த சம்பளத்தில் கிடைத்த வேலையை செய்யும் போது, அதை வெளியே சொல்லவும் சங்கடப்படுகிறார்கள். ( இது ஆண் வர்க்கத்துக்கு கிடைத்த சாபம்)

அவனுடைய கையை இறுகப்பற்றிக் கொண்டாள்.

"சாரி.. உங்க ஃபீலிங்ஸ் புரிஞ்சுக்காம பேசிட்டேன்."

"இட்ஸ் ஓகே.. இப்போ நான் சொல்ல போறதையும் புரிஞ்சுக்குவனு நெனக்கிறேன். எனக்கு வேலை கிடைச்சதுக்கு அப்புறம் நம்ம வாழ்க்கையை முழு மனசோட சந்தோசமா ஆரம்பிக்கலாம்னு நெனக்கிறேன். நீ என்ன சொல்ற"

அவளுக்கு இது ஏமாற்றமாக இருந்தாலும், வெளிக்காட்டாமல் பேசினாள்.

"எனக்கு நீங்க சொல்றதுல முழு சம்மதம். இதுல என்ன இருக்கு. நாம வாழ்க்கைல ஒண்ணா ஆயிட்டோம். இனிமே இதை யாராலும் மாத்த முடியாது. மத்ததெல்லாம் நடக்குறதுக்கு நம்ம லைஃப் புல்லா டைம் இருக்கு. உங்க பீலிங்ச நான் புரிஞ்சுக்கிட்டேன்" அவனுடைய தோள் மீது சாய்ந்து கொண்டாள்.

" தாங்ஸ்.."

"புருஷன் பொண்டாட்டிக்குள்ள தாங்ஸ் சொல்லுவாங்களா"

"லவ் யூ பொண்டாட்டி"

"மீ டு புருஷா"

"ஹா.. ஹா.." இருவரும் சிரித்துக் கொண்டனர்.

சிறிது நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தவர்கள் அப்படியே உறங்கிப் போனார்கள்.

[kamappithan]

நன்றி நண்பர்களே.

[kamappithan]

காலையில் கணவனுக்கு முன்பு எழுந்து காபி போட கிச்சனுக்கு சென்றாள். அங்கே அவளுடைய மாமியார் காபி போட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

"அத்தே நான் காபி போடுறேன். நீங்க வாங்க"

கொஞ்சம் கூட அலங்காரம் களையாமல் வந்த இந்திராவை மேலிருந்து கீழ் கவனித்து விட்டு,

" பரவாயில்லம்மா.. நீ போய் குளிச்சுட்டு வந்துரு. நான் தினமும் பண்றது தானே"

"சரி அத்தே" குளிக்கச் சென்றாள்.

சற்று நேரத்தில் குளித்துவிட்டு தலையில் டவலை சுற்றிக் கொண்டு வந்தாள். மாமியார் காபியை ரெடியா வச்சுருந்தாங்க.

"இந்தாம்மா.. இந்த ரெண்டு டம்ளர் எடுத்துக்கோமா. நான் கமல் கிட்ட இதை குடுத்துட்டு வரேன்."

" அத்தே என்கிட்ட குடுங்க. நான் போய் குடுக்குறேன்"

"பரவாயில்லமா"

"அட குடுங்கனு சொல்றேன்." மாமியார் கையிலிருந்த டம்ளரை வாங்கிக் கொண்டாள்.
" அத்தே இனிமேல் நான் தான் காபி போட்டு எல்லாருக்கும் குடுப்பேன். உங்களுக்கு இனிமேல் ரெஸ்ட்" சொல்லிட்டு காபியை எடுத்துக் கொண்டு மொட்டை மாடிக்குச் சென்றாள்.

கமல் மொட்டை மாடியில் தினமும் உடற்பயிற்சி செய்வது வழக்கம்.

[kamappithan]

Why are you posting in bits and pieces. Write a big update and post it a stretch.

Ithu en mulu nera velai illai nanba.. neram kidaikum pothu than type panna mudium. kathai eluthupavargalin soolnilaiyaum purinju kolla vendum.

[kamappithan]

How can we help with your financial situation? Send me a message bro. We can help on another.

Ungal anbukku nandri nanba...

[kamappithan]

கமல் மொட்டை மாடியில் தண்டால் எடுத்துக் கொண்டிருந்தான்.

"குட் மார்னிங் சார்" என்றாள்.

வியர்வை வழிய தண்டால் செய்து கொண்டிருந்தவன் உடனே மேலே எழுந்து நின்று அண்ணியை பார்த்து சிரித்தான்.
"குட் மார்னிங் அண்ணி. நீங்க ஏன் இதெல்லாம் கொண்டு வந்துகிட்டு, நானே கீழ வந்து குடிச்சுருப்பேனே." வியர்வையை துடைத்தபடி பேசினான்.

"ஏன் நான் குடுத்தா குடிக்க மாட்டியா" சிரித்த முகத்துடன் கேட்டாள்.

"அச்சோ அப்படி இல்ல. உங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம்னு தான் சொன்னேன்."

"அதெல்லாம் ஒரு சிரமம் இல்ல. ஆமா நீ போலீஸ் வேலைக்கு எதும் டிரை பண்றியா"

" இல்லையே "

"இல்ல.. நீ எக்சர்சைஸ் எல்லாம் பண்ணி, பாடிய டெவலப் பண்றியே அதான் கேட்டேன்."

"அப்படி இல்ல. இது எனக்கு பிடிச்ச விசயம். இது உடம்புக்கும் நல்லதுதானே. அதான்"

"ஓகே. ஓகே. சரி காஃபி ஆரிடப் போகுது. சீக்கிரம் குடிச்சுரு."

காஃபியை குடித்து முடித்தான்.

"காலேஜ் லைஃப் எப்படி போகுது. நல்லா என்ஜாய் பண்றியா"

"என்ஜாய் இல்ல. பட் ஜாலியா போகுது."

"ஹோ நீ படிக்குற புள்ளையா"

"படிப்பு தானே முக்கியம்"

"நானெல்லாம் காலேஜ் டைம்ல செம்மையா என்ஜாய் பண்ணேன் தெரியுமா. பிரண்ட்ஸ் கூட சேர்ந்து அடிக்கடி காலேஜ் கட் அடிச்சுட்டு போயிறுவேன். நீயும் என்ஜாய் பண்ணிக்கோ. இந்த காலேஜ் லைஃப் அதுக்கு அப்புறம் கிடைக்காது."


"பார்ர்ரா.. பாத்தா நல்ல புள்ள மாதிரி இருந்துகிட்டு இந்த வேலையெல்லாம் செஞ்சீங்களா. நீங்க சைலண்ட் டைப்னு நெனச்சேன்."

"நானா.. ஹா.. ஹா.. நான் எவ்வளவு வாயடிப்பேன் தெரியுமா. போக போக பாரு. "

"ஹா.. ஹா.. அப்படியா. சரி பாக்கலாம்."

"சரி நான் கீழ போறேன். நீ காலேஜ் க்கு கிளம்பு. நான் பேசுனா பேசிகிட்டே இருப்பேன். இனிமே இங்க தானே இருக்க போறேன். நிறைய பேசலாம்" டம்ளரை எடுத்துக் கொண்டு கீழே சென்றாள்.

[kamappithan]

இந்திராவின் கலகப்பான பேச்சு வீட்டில் அனைவரையும் கவர்ந்தது. வெகு விரைவிலேயே அனைவருடனும் நெருக்கமாகி விட்டாள். கமலும் இந்திராவும் நாளுக்கு நாள் நெருங்கிய நண்பர்களானார்கள். ஆனால் இருவரின் மனதிலும் கடுகளவு கூட தவறான எண்ணம் வரவில்லை. ஜாலியாக பேசினாலும் வரம்புமீறி இருவரும் பேசியது இல்லை. அண்ணி என்கிற மரியாதையுடனே கமல் பழகினான். இந்திராவிற்கு கணவனுடன் தாம்பத்ய வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்காத குறையைத் தவிர வேறு எந்தக் குறையும் இல்லை. சங்கரும் வேலைக்கு முயற்சி செய்து கொண்டே நாட்களைக் கடத்திக் கொண்டிருந்தான்.


ஆறு மாதங்கள் கடந்து விட்டது. சங்கர் டெல்லியில் இருக்கும் நிறுவனத்தில் வேலைக்கு அப்ளை செய்திருந்தான். அங்கிருந்து இண்டர்வியூ லெட்டர் வந்திருந்தது. ஏற்கனவே ஆன்லைனில் இண்டர்வியூ செய்ததில் அவனுடைய வேலை 99% முடிவாகிவிட்டது. ஜஸ்ட் வெரிபிகேசன் முடித்துவிட்டு, அப்பாயின்மென்ட் லெட்டரை வாங்கி செல்லுமாறு அழைத்தனர். சங்கருக்கு மிகுந்த சந்தோசம். வீட்டில் அனைவரிடம் சொல்லிவிட்டு டெல்லிக்கு கிளம்பினான்.

அவன் கிளம்பிய பின்பு பகல் வேளையில் இந்திரா மாடியில் துணி காயப்போட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய மாமியார் அங்கே வந்தாள்.

"இந்திரா உன்கிட்ட ஒன்னு கேக்கனும்"

"என்ன அத்தே"

" நீ சந்தோசமா இருக்கியா"

"நான் சந்தோசமா தான் இருக்கேன்"

"நான் கேக்குறது புரியுதா.. நீ சங்கர் கூட சந்தோசமா இருக்கியா"

"அது.. சந்தோசமா தான் இருக்கேன் அத்தே"

"என்கிட்ட மறைக்காத இந்திரா. தினமும் காலையில நீ வரும் போது பாத்துகிட்டு தான் இருக்கேன். ரெண்டு பேரும் விரும்பிதானே கல்யாணம் பண்ணிகிட்டீங்க. அப்புறம் என்ன ஆச்சு."


"அத்தே எங்களுக்குள்ள எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல. அவருக்கு வேலை கிடைக்கிற வரைக்கும் கொஞ்சம் தள்ளிப் போட்டுருக்கோம்.
நான் குடுத்த நெருக்கடில என்னைய கல்யாணம் பண்ணிக்க வேண்டியதாயிருச்சு. ஆம்பளைக்கு அடையாளமே வேலை தானே. அவருக்குனு ஒரு அடையாளத்தை தேடிக்கிட்டு வாழ்க்கைய ஆரம்பிக்கலாம்னு சொன்னாரு. அதான்..."

"உன்ன நெனச்சா பெருமையா இருக்குமா. சங்கர் டெல்லிக்கு போயிட்டு வேலையோட தான் வரப்போறான். அதுக்கு உங்களுக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லையே."

"இல்ல" சிரித்துக் கொண்டாள்.

" இன்னும் பத்து மாசத்துல ஒரு பேரப்புள்ளய பெத்துக்குடுக்கனும் சரியா"

"ஒன்னு என்ன, ரெண்டாவே பெத்து தரேன். கவலையே படாதீங்க."

ரெண்டு பேரும் சிரித்துக் கொண்டனர்.

சங்கர் டெல்லிக்குச் சென்றான். அங்கு வேலை கன்பர்ம் செய்யப்பட்டது. தனது ஊருக்கு அருகிலேயே உள்ள கிளை நிறுவனத்தில் வேலை கிடைத்ததையும் சந்தோசனுடன் போனில் கூறினான். இதைக் கேட்டு வீட்டில் அனைவரும் சந்தோசப்பட்டனர். இரவு டிரெயினில் கிளம்புவதாக சொல்லிவிட்டு போனை வைத்தான்.


அவர் வரவுக்காக காத்திருந்த அனைவருக்கும் வந்து சேர்ந்தது துயர செய்தி தான். சங்கர் வந்த ரயில் விபத்துக்குள்ளாகி, அதில் பயணம் செய்த அனைவரும் இறந்துவிட்டதாக தகவல் வந்தது. இந்த செய்தி அனைவரின் தலையிலும் இடியாக இறங்கியது.

[kamappithan]

பதறியடித்து போய் அவனுடைய பெயரை சொல்லி, ரயில்வே அதிகாரிகளிடம் விசாரித்த போது, அவனுடைய பெயரை செக் செய்து பார்த்துவிட்டு, அவன் வந்த பெட்டியில் தீப்பிடித்து எரிந்ததால், யாரையும் அடையாளம் காண முடியாது என கூறிவிட்டனர். அரசாங்க சார்பாகவே அனைவரின் உடலையும் ஒரே இடத்தில் அடக்கம் செய்ய ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. அங்கு அனைவரின் குடும்பத்தாரும் அழுது தீர்த்து அடக்கம் செய்தனர்.

அக்கம் பக்கத்தினர் வந்து துக்கம் விசாரித்து விட்டுச் சென்றனர். அப்போது ஒரு பெண் இந்திரா வந்த நேரம் தான் சங்கரின் இறப்புக்கு காரணம் என்று கூற, விசாலாட்சி கோவமானாள்.
" இன்னும் எத்தனை காலத்துக்குத் தான் இப்படியே பேசுவீங்க. பொண்ணு பொறந்த நேரம் சரியில்ல, சமஞ்ச நேரம் சரியில்ல, வீட்டுல காலை வச்ச நேரம் சரியில்ல, புள்ள பெத்த நேரம் சரியில்லனு... என் மகனுக்கு இந்த வயசுல போகனும்னு விதி போயிட்டான். அது ஒரு விபத்து அவ்வளவு தான். இனிமே என் மருமகளை பத்தி ஒரு வார்த்தை கூட பேசக் கூடாது."

இந்திரா தன் மாமியாரை கட்டிப்பிடித்து அழுதாள். இரண்டு நாட்கள் கடந்தன.


இந்திராவின் அப்பாவும், அம்மாவும் இந்திராவை பார்க்க வந்தனர். இந்திராவின் அம்மா பேச ஆரம்பித்தாள்.
" நாங்க அவ்வளவு சொன்னோம் கேட்டியாடி. இப்போ பாத்தியா, பாதிலயே தாலி அறுத்துகிட்டு நிக்கிற. இதுக்குத் தான்டி பெரியவங்க சொல்றதை கேக்கனும். ஒழுங்கா எங்க கூட வந்துரு. உனக்கு வேற வாழ்க்கையை நாங்க அமைச்சு குடுக்குறோம்."

"அம்மா, நீ இதுக்குத் தான் இங்க வந்தியா. நான் கஷ்டத்துல இருக்கும் போது ஆறுதல் சொல்லுவனு பார்த்தா, இப்படி குத்திகாமிக்கிற. நான் இங்க தான் இருப்பேன். இதுதான் என் குடும்பம். நீங்க கெளம்புங்க."


"இங்கயே இருந்து உன் வாழ்க்கையை கெடுத்துக்க போறியா. உனக்கு இப்போ தெரியாது. பின்னாடி தான் கவலைப்படுவ. ஒழுங்கா சொல்றதை கேளு."

"நான் செத்தாலும் இங்க தான் சாவேன் போதுமா. நான் எங்கயும் வரமாட்டேன்." அழுதாள்.

இந்திராவின் அம்மாவுடைய கோவம் விசாலாட்சியின் பக்கம் திரும்பியது.

" ஏன்மா அவதான் புரியாம பேசுறா, நீங்க சொல்லமாட்டீங்களா. அவ இங்கேயே இருந்து, வாழ்க்கையை கெடுத்துக்கனுமா.. உங்களுக்கு ஒரு பொண்ணு இருந்து அவளோட வாழ்க்கை இப்படி பாதிலயே முடிஞ்சுருச்சுனா, இப்படித்தான் இருப்பீங்களா? உங்க குடும்பத்தை நம்பிதானே வந்தா , அவளோட வாழ்க்கைக்கு என்ன பதில் சொல்லப் போறீங்க. "

விசாலாட்சி நீண்ட அமைதிக்குப் பின் பேசினாள்.

" இந்திரா எங்களை நம்பி வந்த பொண்ணு. அவ வாழ்க்கை பாதிலயே முடிஞ்சுபோக நாங்க விட மாட்டோம். இந்திரா என் மருமகளா மட்டும் நினைக்கல. மகளாவும் நெனக்கிறேன். அவ சந்தோசமா வாழனும். இந்திராவுக்கும், என்னோட ரெண்டாவது மகனுக்கும் கல்யாணம் பண்ணிவைக்கிறேன்."

விசாலாட்சி இந்த வார்த்தையை சொன்னதும் எல்லாரோட முகத்திலும் அதிர்ச்சி. இந்திராவின் குடும்பத்தாரை தவிர.

"அத்தே என்ன சொல்றீங்க" கண்கலங்கியபடி அதிர்ச்சியோட கேட்டாள் இந்திரா.

"இந்திரா இது உனக்கு கஷ்டமாத்தான் இருக்கும். இதை நீ எனக்காக ஏத்துக்கிட்டுத்தான்மா ஆகனும்."

"அத்தே.. அவங்க எதோ சொல்றாங்கனு இந்த முடிவுக்கு வராதீங்க அத்தே ப்ளீஸ். இந்த வீட்டுல ஒரு மூலைல இருந்துட்டு போறேன்."

விசாலாட்சி இந்திராவை ரூமுக்குள் அழைத்துச் சென்று கதவை அடைத்தாள்.

" இந்திரா, நீ இந்த வீட்டுல கடைசி வரை மருமகளா இருக்க ஆசைப்படுறீல. அதே தான் என்னோட ஆசையும். நீ என் மருமகளா இருந்து பேரக்குழந்தையை பெத்துக் கொடுக்கணும்னு ஆசைப்படுறேன்."

"அத்தே நீங்களாவது என் கஷ்டத்தை புரிஞ்சுகோங்க."

"இந்திரா நீ சங்கரை கல்யாணம் செஞ்சதால இந்த வீட்டுக்கு மருமகளா

[kamappithan]

ஆயிட்ட. ஆனா ஒரு நாள் கூட அவன் கூட பொண்டாட்டியா குடும்பம் நடத்தலையே. இப்படி ஒரு பொண்ண வாழ்க்கை முழுசும் கண்ணிகழிக்காம வச்சுருக்குறது பெரிய பாவம்மா. "

"அத்தே அதை நான் பெருசா எடுத்துக்கல."

"இப்போ சொல்லலாம். உன் அம்மா சொன்ன மாதிரி எதிர்காலத்துல எப்போவாது நீ கவலைபட கூடாதுனு தான் சொல்றேன். உன் வாழ்க்கையை கெடுத்துட்டோம்னு உன் அம்மா இப்போ சொல்றமாதிரி, இன்னும் கொஞ்சநாள் கழிச்சு ஊறே பேசும். மத்தவங்களை விடு. என்னோட மனசாட்சியே என்னைய கொன்னுரும்."

இந்திரா குழப்பதோட அமைதியாய் நின்றாள்.

"இதுக்கு மேல உன் காலுல விழுறதை தவிர எனக்கு வேற வழி தெரியலமா"

விசாலாட்சி இந்திரா காலில் விழ போனாள். இந்திரா பதறியடித்து தடுத்தாள்.

" அத்தே.. என்ன பண்றீங்க. நீங்க என் சாமி மாதிரி. அவரு என்னைய விரும்புறதை சொன்னதும், நீங்களே கல்யாணம் பண்ணி வச்சீங்க. என்னோட நேரம் சரியில்லைனு சொன்னதும், அவங்களை திட்டி அனுப்பு றீங்க. நீங்க என்ன சொன்னாலும் நான் செய்வேன். நான் கல்யாணம் பண்ணிகிறேன்."

விசாலாட்சி இந்திராவோட கண்ண தொடச்சிவிட்டு வெளிய கூட்டிட்டு போனாள்.

்
" இந்திரா கல்யாணத்துக்கு சம்மதிச்சுட்டா. சின்னவனுக்கு படிப்பு முடிஞ்சதும் கல்யாணத்தை வச்சுக்கலாம்."

அதற்கு இந்திராவோட அம்மா " படிப்பு முடிஞ்சதும் ஊரறிய கல்யாணம் வச்சுக்கலாம். இப்போதைக்கு நமக்கு மட்டும் தெரியுற மாதிரி ஒரு மஞ்சக்கயிறை கட்ட சொல்லுங்க. எனக்கு அது போதும்."

"அம்மா ஏம்மா இப்படி பண்ற"

"இந்திரா அவங்க ஆசைப்படியே செஞ்சுருவோம் விடு."


விசாலாட்சி விருவிருனு உள்ள போய் மஞ்சள் கயிறை தாலியாக்கி கொண்டு வந்து கமலிடம் நீட்டினாள்.

"கட்டு"

"அம்மா..." இழுத்தான்.

"கட்டுனு சொல்றேன்ல"

மஞ்சள் கயிறை வாங்கிக் கொண்டு இந்திராவிற்கு அருகில் சென்றான். இந்திரா தலை குனிந்தபடி நின்றாள். அவள் முகத்தை பார்க்காமல் தலை குனிந்தபடியே தாலியைக் கட்டினான். தாலியை கட்டியதும் இருவரும் தனித்தனியே விலகி நின்று கொண்டனர்.

இந்திராவின் அம்மா நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டாள்..

[kamappithan]

தாலி கட்டியதும் இந்திரா உள்ளே சென்று விட்டாள்.

"சம்மந்தி உங்ககிட்ட கொஞ்சம் தனியே பேசனும். வரீங்கலா" இந்திராவின் அம்மா விசாலாட்சியை தனியாக அழைத்துச் சென்றாள்.

"என்னைய மன்னிச்சுருங்க சம்மந்தி. நான் இப்போ நடந்துகிட்டதுக்கு என்மேல கோவமா இருப்பீங்க. நான் இந்த மாதிரியெல்லாம் பேசலைனா , என் பொண்ணுக்கு இன்னொரு வாழ்க்கை அமைஞ்சுருக்காது. "

"அது சரி. அதுக்காக இவ்வளவு கடுமையா நடந்துக்கனுமா"

"என் பொண்ண பத்தி உங்களுக்கு தெரியாது. நாம அவகிட்ட இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிக்கோமானு சொன்னால், அவ கேப்பானு நெனக்கிறீங்களா. நான் சொன்னாலும், நீங்க சொன்னாலும், யாரு சொன்னாலும் சம்மதிக்க மாட்டா.. இந்த மாதிரி ஒரு சூழ்நிலையை உருவாக்கி, அவளுக்கு வேற வாய்ப்பே இல்லங்கிறதால தான் சம்மதிச்சா. நான் அதனால தான் விடாப்பிடியா தாலி கட்ட வச்சேன். ஆரம்பத்துல அவ உங்க வீட்டுக்கு கல்யாணம் செஞ்சுகிட்டு வந்தப்போ நான் கோவப்பட்டேன். அதுக்கு அப்புறம் அவ உங்க வீட்டுல சந்தோசமா இருக்கானு தெரிஞ்சு நானும் சந்தோசப்பட்டேன். உங்க மகனுக்கு ஆக்சிடென்ட்னு தெரிஞ்சதும் நாங்க எல்லாரும் இடிஞ்சு போயிட்டோம். அவளோட வாழ்க்கை பாதிலயே முடிஞ்சுரக் கூடாதுனு தான் இப்படி பேசிட்டேன். வேணும்னா உங்க காலைப் பிடிச்சு மன்னிப்பு கேக்குறேன்."

"அச்சோ அதெல்லாம் வேணாம் சம்மந்தி. நான் உங்களை புரிஞ்சுக்கிட்டேன்."

"நானே உங்க சின்ன மகனுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்கனும்னு நெனச்சு தான் வந்தேன். நீங்களும் அதையே செஞ்சுட்டீங்க. அவ உங்க வீட்டுல தான் வாழனும் அதான் என்னோட ஆசையும்."

"ஆனா அவங்களுக்குள்ள இனிமே எப்படி ஒத்துப்போகும்னு தான் யோசனையா இருக்கு."

"அந்தக் கவலையே வேண்டாம். அதுக்குத்தானே நான் இருக்கேன். எனக்கும் தெரியும், இவ்வளவு நாளா அவங்க, அண்ணி கொழுந்தன்ற முறையோட
பழகுனாங்க. திடீர்னு அதெல்லாம் மறக்குறது கஷ்டம் தான். ரெண்டு பேரும் ஒருதருக்கொருத்தர் மனசுவிட்டு பேசிப்பழகனும். அப்போதான் புருஷன் பொண்டாட்டியா நினைக்க முடியும். அதை நாம தான் செய்யனும். "

"எப்படி செய்றது"

"அது ஒரு நாளில் நடக்குற விசயமில்ல சம்மந்தி. நான் உங்க வீட்ல கொஞ்சநாள் தங்கி இருக்கனும்."

"அதுக்கென்ன தாரளமா எவ்வளவு நாள் வேணாலும் தங்கிகோங்க. "

"அப்புறம், என் பொண்ணுகிட்ட எப்படி நடந்துகிட்டாலும், நீங்க கொஞ்சம்..."

"புரியுது. அவங்க நல்லதுக்குத்தானே எல்லாம். சரி எப்போ தங்குறீங்க."

"நான் ஒரு ரெண்டு நாள் கழிச்சு வரேன்.அதுக்கு அப்புறம் அப்பப்போ வீட்டுக்கு போயிட்டு வருவேன்."

"சரிங்க சம்மந்தி"

"சரி சம்மந்தி நான் இப்போ கெளம்புறேன்."

[kamappithan]

இந்திராவின் குடும்பத்தினர் கிளம்பினர். விசாலாட்சியின் வீடே அமைதியா இருந்தது. அவரவர் அறைக்குள்ளேயே முடங்கியிருந்தனர். விசாலம் சாப்பாடை எடுத்துக் கொண்டு மருமகளை பார்க்கச் சென்றாள். இந்திரா படுத்திருந்தாள்.

"இந்திரா.. எழுந்திரிமா.. சாப்பாடு கொண்டு வந்திருக்கேன். சாப்பிடுமா"

"வேணாம் அத்தே.. "

"மனசுல கஷ்டம் இருக்குனு சாப்பிடாம இருந்தா, உடம்பு என்னத்துக்கு ஆகுறது. சாப்பிடுமா"

இந்திரா எழுந்து உக்காந்தாள்.
"அத்தே எங்கம்மா பேசுனதுக்கு நான் மன்னிப்பு கேட்டுக்குறேன் அத்தே "

"அதெல்லாம் நான் எப்பவோ மறந்துட்டேன்மா. அவங்க பேசுனது கூட உன்னோட நல்லதுக்குத் தானே. விடுமா. நீ சாப்பிடு "

"அத்தே என் வாழ்க்கை நடக்குறதெல்லாம் நல்லதா கெட்டதானு எனக்கு ஒன்னுமே புரியலை. அத்தே நான் எப்படி இந்த வாழ்க்கைய ஏத்துகிறது. "

"நல்லதோ கெட்டதோ, அதை ஏத்துகிற மனப்பக்குவம் நமக்கு வேணும்மா. அப்போ தான் வாழ்க்கையை எதிர்க்கொள்ள முடியும். உடனே உன் மாத்திக்கோனு சொல்லல. படிப்படியா மாத்திக்கோ. முதல்ல இந்த ரூமுகுள்ளயே அடைஞ்சு கெடக்காம வெளிய வா.. நீ நல்லா படிச்சுருக்க. வேலைக்கு போ. நாலு பேரு கூட பழகு. அப்போதான் உனக்கு ஒரு மாற்றம் கிடைக்கும். இப்போ சாப்பிடு."

விசாலம் பேசிய வார்த்தைகள் இந்திராவிற்குள் ஒரு நம்பிக்கையை விதைத்தது.

விசாலம் கமலிடம் சென்று பேசினாள்.

"கமல் அம்மா மேல கோவமா. உன்னைய கட்டாயப் படுத்திடேன்னு."

"கோவம் இல்லம்மா. ஆனா அண்ணிக்கு இது கஷ்டமா இருக்காதா."

"இந்த கஷ்டம் கொஞ்ச நாள்ல சரியாகிரும்டா. இதை செய்யலனா வாழ்க்கை முழுசும் கஷ்டப்படுவாப்பா."

"அவங்களுக்கு வேற கல்யாணம் செஞ்சு வைக்கணும்னு நெனச்சீங்க சரி. வேற ஒரு பையனை பாத்து கட்டிவச்சுருக்கலாமே "

"நீ சொல்ற மாதிரி செய்யலாம். ஒருவேளை அவ கல்யாணம் பண்ணிப் போற குடும்பத்துல, நீ இன்னொருத்தனை கல்யாணம் செஞ்சவ தானே, கல்யாணமாகி கொஞ்ச நாள்லயே புருஷனை கொன்னவதானே, இது மாதிரி வேற எதாவது சொல்லி அவளை கஷ்டப்படுத்திட்டா, அவளோட வாழ்க்கையே நரகமாயிரும். அவளோட பழைய வாழ்க்கை சொல்லிக்காட்டாத ஒருத்தரை நாம எப்படி தேடி கண்டுபிடிக்கிறது. அதான் இந்த முடிவு எடுத்தேன். "

"ஆனா நாங்க எப்படி "

"கேள்வியா கேட்டுக்கிட்டே இருக்காதடா. எல்லாம் சரியாகிரும். நீ எப்பவும் போல இரு. "

அன்றைய பொழுது கழிந்தது. அடுத்தடுத்த நாட்களில் இந்திரா வேலை முயற்சி செய்து அவள் படிப்பு ஏற்றவாறு ஒரு நல்ல வேளையில் சேர்ந்தாள். கமலும் காலேஜ் சென்று வரத் தொடங்கி விட்டான். இந்திரா வேலைக்குச் சென்றால் இரவு 7 மணிக்குத்தான் திரும்புவாள். வீட்டுக்கு வந்தவுடன் அறைக்குள் புகுந்து கொள்வாள். மாமனார், மாமியாரிடம் மட்டும் ஒரு சில வார்த்தைகள் பேசுவாள். கமலும் இந்திராவும் பேசிக்கொள்ளாமலே இருந்தது. 5 மாதங்கள் கடந்திருந்தது. இந்திராவின் அம்மா அன்று வீட்டுக்கு வந்திருந்தாள்.

இந்திராவின் அம்மா, அவர்கள் இருவரின் நடவடிக்கையையும் கவனித்தாள். இருவருக்குள்ளும் இடைவெளி இருப்பதை புரிந்து கொண்டாள். அடுத்த நாள்..

இந்திரா காலையில் அவசரமாக வேலைக்குக் கெளம்பினாள்.

"இந்திரா தினமும் ஆபீஸ்க்கு எதுல போற."

"பஸ்ல தான்."

"இனிமே பஸ்ல வேணாம். மாப்பிள்ளை கூட வண்டீல போ"

"மா.. சும்மா இரு. எல்லாம் எனக்குத் தெரியும்"

"இனிமே நீ வண்டீல தான் போற. நான் சொல்றதை நீ கேளு. " அப்போ கமல் கெளம்பி வந்தான்.

"தம்பி இவளை உங்க வண்டீல கூட்டிட்டு போய் ஆபீஸ்ல இறக்கி விட்டுருங்க."

கமல் என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் முழித்தான்.

"மா அதெல்லாம் வேணாம் விடுமா"

"தம்பி அவ கெடக்குறா. நீங்க வண்டிய எடுங்க"

கமல் வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்தான்.

[kamappithan]

கமல் வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்து நின்று கொண்டிருந்தான்.

"போடி. தம்பி நிக்கிராறு பாரு"

தன் அம்மாவை முறைத்துப் பார்த்தாள்.

"இந்திரா போயிட்டு வா மா" விசாலம் சேர்ந்து சொல்ல இந்திரா வண்டியில் ஏறி அமர்ந்தாள். கமல் மீது உரசாதபடி விலகி உக்கார்ந்தாள். கமல் வண்டியைக் கிளப்பினான். இந்திராவின் அம்மா பார்வதியும் விசாலமும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டனர்.

கமலும் இந்திராவும் எதுவும் பேசிக் கொள்ளவில்லை. அவள் வேலை செய்யும் இடம் வந்ததும் "இங்கதான்" னு ஒரு வார்த்தை மட்டும் சொல்ல, வண்டியை நிறுத்தி இறக்கி விட்டான். அவள் இறங்கிய வேகத்தில் விறுவிறுவென சென்றுவிட்டாள். கமல் அவள்ஆபீஸ் உள்ளே நுழையும் வரை பார்த்துவிட்டு வண்டியை கிளப்பினான்.

அன்று இரவு அனைவரும் உக்காந்து பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அப்போது இந்திரா வேலை முடிந்து வந்தாள்.

"இனிமேல் தம்பி கூடயே வண்டில போயிட்டு வந்துருடி. காலம் கெட்டு கெடக்கு."

இந்திரா மூக்கு விடைக்க முறைத்தபடி தன் அறைக்குள் சென்றாள்.

இந்திரா தனி அறையில் இருப்பதை மாற்ற அடுத்து என்ன செய்யலாம்னு யோசித்தாள் பார்வதி.

மறுநாள் வழக்கம் போல இந்திராவை கமலுடன் அனுப்பி வைத்துவிட்டு விசாலமும் பார்வதியும் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கையில் இறங்கினார்கள். இந்திரவின் உடைகள் அனைத்தையும் கமலின் ரூமுக்கு இடம்மாற்றினார்கள்.

"சம்மந்தி நாம இப்படி செய்றது இந்திராவுக்கு கோவத்தை அதிகமாக்காதா? "

"அதெல்லாம் பாத்தா வேலைக்கு ஆகாது சம்மந்தி. நமக்கு வேண்டியது நடக்கனும்னா இப்படி அதிரடி நடவடிக்கை எடுத்துதான் ஆகனும். "

"என்னமோ சொல்றீங்க. பாக்கலாம் "

"பஞ்சையும் நெருப்பையும் தள்ளி தள்ளி வச்சுட்டு எரிய மாட்டேங்குதேனு கவலைப்பட்டால் எப்படி. "

"எதோ பண்ணுங்க"