[Shrutikrishnan]

கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு ஊர்க்காரங்க எல்லாம் ஆளாளுக்குப் பேசிட்டு கலஞ்சு போய்ட்டாங்க. ஹால்ல கீழ பாயில படுத்திருந்த பாட்டிய மெதுவாத் தூக்கிட்டுப் போய், மாமாவோட ரூம்ல இருந்த பெட்ல படுக்க வச்சோம். 

வீட்டுல இப்போ நான், மகா, அவளோட மாமா அப்றம் பாட்டி மட்டும் தான் இருந்தோம். ராத்திரி மகா தான் எல்லாருக்கும் சமைச்சா. மூணு மணி நேர கார் ட்ராவல், அப்புறம் அடுப்பங்கரை சூடு... அவ கட்டியிருந்த அந்த காட்டன் புடவை வியர்வையில நனைஞ்சு, அவளோட உடம்போட அப்படியே ஒட்டிப் போயிருந்துச்சு. நானும் மாமாவும் ஹால்ல கீழ உக்காந்து சாப்பிட, அவ எங்களுக்குப் பரிமாறினா. மாமா மேல சட்டை எதுவும் போடல, வெறும் வெள்ளை பனியனும் ஒரு கட்டம் போட்ட லுங்கியும் தான் கட்டியிருந்தாரு.

சாப்பிட்டுட்டு இருக்கும்போதே மகா ஆரம்பிச்சா.

"பாட்டி நெலமைய பாத்துமா உனக்கு ஒரு கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்னு தோணல மாமா?" சாப்பாட்ட பரிமாறிக்கிட்டே மகா கேட்டா. அவ குரல்ல ஒரு கோபம் கலந்த ஆதங்கம் இருந்துச்சு.

மாமா நிமிர்ந்து பாத்தாரு. தட்டுல இருந்த சாப்பாட்ட பிசைஞ்சுகிட்டே, "நீ கவலைப்படாத மகா... உன் பாட்டிக்கு உடம்பு சீக்கிரம் சரியாகிடும்,"னு மெதுவா சொன்னாரு.

"உடம்பு சரியாகிடும் மாமா... ஆனா அவங்க மனசு சரியாகாதில்ல?"

மாமா எதுவும் பேசாம அமைதியா தட்டையே பாத்துட்டு இருந்தாரு.

"இப்போ கூட ஒன்னும் கெட்டுப் போகல மாமா. நீ சரின்னு மட்டும் ஒரு வார்த்தை சொல்லு... நானும் என் புருஷனும் சேந்து உனக்கு ஒரு நல்ல பொண்ணா பாத்து கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறோம்."

"எனக்கு அதெல்லாம் வேணாம் மகா. இதோட விடு."

அவ டக்குனு பரிமாறுறத நிப்பாட்டிட்டு… கோவமா, "வேணாம்... வேணாம்னு சொல்லாத மாமா! எல்லாத்துக்கும் இப்படி வேணாம் வேணாம்னு சொல்லித்தான், இப்போ இப்படி அனாதையா ஒண்டிக்கட்டையா வந்து நின்னுட்டு இருக்க!" 

நான் தட்டுல கை வச்ச வாக்குல, சாப்புட மறந்து போய் அவங்க ரெண்டு பேரையுமே உற்றுப் பாத்துட்டு இருந்தேன். 

"எவளோ ஒருத்தி அறிவு கெட்டத்தனமா உன்னைய விட்டுட்டுப் போனாங்குறதுக்காக, உசுரு போற வரைக்கும் இப்படியே தான் இருப்பியா? உனக்கு என்ன மாமா குறைச்சல்?" அவ குரல் இப்போ உடைஞ்சு, ஆவேசமா வந்துச்சு. 

"உனக்கு அழகு இல்லையா? இல்ல உடம்புல தான் பலம் இல்லையா? உன்னைய விட்டுட்டுப் போன அவ தான் மாமா துரதிர்ஷ்டசாலி. அவளுக்கு குடுத்து வைக்கல..."

நான் மூச்சு விடக் கூட மறந்து அப்படியே உறைஞ்சு போய் உக்காந்திருந்தேன். 

"நீ சரின்னு மட்டும் ஒத்த வார்த்தை சொல்லு மாமா... உன்னைய கல்யாணம் பண்ணிக்க பொண்ணுங்க வரிசையில வந்து நிப்பாங்க! உன்னோட இந்த கம்பீரத்துக்கும், இந்த முரட்டு ஆம்பளைத்தனத்துக்கும் உனக்கு பொண்ணா கிடைக்காது?" அவ அவ்ளோ உரிமையா, ஆவேசமா, அவரைப் பாத்து கத்துனா.

என் பொண்டாட்டி என் முன்னாடியே இன்னொரு ஆம்பளையோட அழகையும், அவனோட ஆண்மையையும், உடம்பு பலத்தையும் இவ்வளவு சிலிர்த்துப் போய் வர்ணிச்சுப் பேசுறத கேட்டதும், என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு கலங்குச்சு.

மாமா அவளை நிமிர்ந்து பாத்தாரு. அந்த கண்ணுல ஒரு பெரிய வலி. "எனக்கு எந்தப் பொண்ணும் வரிசையில நிக்க வேணாம் மகா. இருக்கற வரைக்கும் இப்படியே ஒண்டிக்கட்டையா இருந்துட்டு போறேன். நீ உன் புருஷன் கூட சந்தோஷமா இருந்தா அதுவே எனக்குப் போதும்..."னு சொல்லிட்டு டக்குனு எந்திரிச்சுப் போய் கை கழுவுனாரு.

மகா கோவமா இடுப்புல அவளோட புடவை முந்தானையைச் சொருகிட்டு, அவர் பின்னாடியே போய்,  கைய நீட்டி, "நான் எப்படி மாமா நிம்மதியா இருப்பேன்?" மகா டக்குனு உடைஞ்சு கத்துனா. அவ கண்ணுல இருந்து தாரை தாரையா தண்ணி கொட்டுச்சு. "உன்னைய இப்படி தவிக்க விட்டுட்டு, நான் பாட்டுக்கு சென்னையில எப்படி மாமா சந்தோஷமா வாழ முடியும்?" அவ விம்மி விம்மி அழ ஆரம்பிச்சுட்டா.

அவ அழுதத பாத்ததும் மாமாவோட முகம் சுருங்கி, டக்குனு அவ கிட்ட வந்தாரு.

எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. சரி, பொண்டாட்டிய சமாதானப்படுத்தலாம்னு நானும் தட்டுலயே கையக் கழுவிட்டு அவகிட்ட ரெண்டு ஸ்டெப் முன்னாடி போனேன். ஆனா மாமா செஞ்சத பாத்து அப்படியே நின்னுட்டேன்.

அவளோட மாமா, "அடியேய்... லூசு... இப்போ எதுக்குடி கண்ண கசக்குற?" அவர் குரல் அவ்ளோ தவிப்பா, சாஃப்ட்டா உடைஞ்சுது. அவ கன்னத்துல வழிஞ்ச கண்ணீரை தன் முரட்டு விரலால ரொம்பப் பக்குவமா தொடைச்சு விட்டாரு. "நீ அழுதா எனக்கு அப்படியே உசுரு நிக்குற மாதிரி இருக்கு மகா... அழாதடி..."

மகா அவர் கைய பிடிச்சுக்கிட்டு, "பின்ன ஒரு கல்யாணம் பண்ணிக்கோ மாமா... உன்னைய இப்படி பாக்க என் உசுரு போயிரும் போல இருக்கு… எனக்காக இல்லனாலும் பாட்டிக்காகவாவது நீ பண்ணித்தான் ஆகணும்"னு அழுதுட்டே சொன்னா.

"சரி சரி... பண்ணிக்கிறேன். நீ சொல்ற மாதிரியே ஒரு கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன். நீ இப்படி கண் கலங்காத மகா. எனக்கு அது தாங்க முடியல..."னு சொல்லிட்டு, அவளோட கன்னத்துல ரெண்டு கை வச்சு அவளோட முகத்த கப்புனு பிடிச்சாரு. தன் கட்டை விரலால அவளோட ரெண்டு பக்கமும் வழிஞ்ச கண்ணீரை ரொம்பப் பக்குவமா தொடைச்சு விட்டாரு. தொடைச்சுட்டு, அவள அப்படியே தன் நெஞ்சோடு சேர்த்து இறுக்கமா கட்டிப் புடிச்சாரு.

மகா எந்த மறுப்பும் சொல்லாம, அவர் மேல அப்படியே முழுசா சாஞ்சுக்கிட்டா.. 

அவ மாமாவோட முரட்டு கைகள் ரெண்டும் அவளோட முதுகைச் சுத்தி வளைச்சு இறுக்கமாப் பிடிச்சிருந்துச்சு. ஒரு கை அவளோட அந்த அவிழ்ந்து சரிஞ்ச அடர்த்தியான கொண்டை முடிக்குள்ளயும், இன்னொரு முரட்டு கை அவளோட அந்தப் புடவை கட்டியிருந்த இடுப்பு மடிப்பிலயும் ஆழமா அழுந்திப் பதிஞ்சிருந்துச்சு. மகா தன் ரெண்டு கையாலயும் அவரோட அந்த அகலமான முதுகைக் கட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு, அவர் நெஞ்சுக்குள்ள தன் முகத்தைப் புதைச்சு விம்மி விம்மி அழுதுட்டு இருந்தா.

அவ அழுது உடம்பு குலுங்கும்போது, அவ கட்டியிருந்த அந்த வியர்வை படிஞ்ச காட்டன் புடவை, மாமாவோட அந்த ஈரமான வெள்ளை பனியன் மேல அப்படியே உரச... அவளோட அந்த மென்மையான முலைகள் ரெண்டும் எந்த இடைவெளியும் இல்லாம அவர் முரட்டு நெஞ்சுல முழுசா 'சப்'புனு அழுந்தி நசுங்குச்சு. அவரோட உடம்புல இருந்த அந்த ஆக்ரோஷமான முரட்டு பலத்துக்கு, என் பொண்டாட்டியோட அந்த பஞ்சு மாதிரி இருக்குற மெத்துனு உடம்பு அப்படியே ஒரு ரப்பர் மாதிரி வளைஞ்சு நசுங்குறத நான் மூச்சு விடக் கூட மறந்து வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன். அவளோட அந்த அழகான முலைச் சதையோட முழு பாரமும் புடவையையும் மீறி அவர் பனியன் மேல அழுந்தி, அவர் நெஞ்சு ரோமத்துல கச்சிதமா உரசிகிட்டு இருந்துச்சு. கீழ அவளோட அந்த வழுவழுப்பான தொடையில சுத்தியிருந்த புடவை, அவரோட கட்டம் போட்ட லுங்கியோட ஒட்டி உரசிகிட்டு இருந்துச்சு.

அவங்க பாசம் ரொம்பச் சுத்தமானது தான், ஆனா ஒரு புருஷனா எனக்குத் தர வேண்டிய அந்தப் பொண்டாட்டி உரிமையை, அவ உடம்போட அந்த முழுமையான ஸ்பரிசத்தை, அவ வேற ஒரு ஆம்பளைக்குத் தர்றத பாக்கப் பாக்க... என் நரம்பெல்லாம் சுண்டி இழுத்துச்சு. என்னால எப்பவும் அவளுக்கு குடுக்க முடியாத ஏதோ ஒரு ஆழமான ஆறுதல், ஒரு முரட்டுத்தனமான பாதுகாப்பு அவர் மடியில அவளுக்குக் கிடைக்குறத பாக்கப் பாக்க... என் வயிறு இன்னும் கலங்குச்சு. மனசு ஒரு பக்கம் பொறாமையில வலிச்சாலும், என் பொண்டாட்டியோட அந்த வியர்வையான உடம்பு, அவளோட அந்தப் பெண்மை மொத்தமும் இன்னொரு ஆம்பளையோட நெஞ்சுல அப்படி உரிமையா ஒட்டி நசுங்குறதப் பாக்கப் பாக்க... எனக்குள்ள ஏதோ விபரீதமா நடக்குறத உணர்ந்தேன்.

என்கிட்ட பேசும்போது கூட ஒரு முரட்டுத்தனத்தோட இருக்குற என் பொண்டாட்டி, ஒரு ஆம்பளை நெஞ்சுல இவ்வளவு சுருண்டு, அடக்கமா ஒடுங்கி இருக்குற அந்தப் பச்சையான காட்சியப் பாக்க பாக்க... என் பேண்ட்டுக்குள்ள லேசா ஏதோ துடிக்கிறத கவனிச்சேன். என்ன நடக்குதுனு எனக்கே புரியல. தலைய குனிஞ்சு என் பேண்ட்டைப் பாத்தேன். அந்தச் சோகமான, இறுக்கமான சூழ்நிலையிலயும் என் சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி, பேண்ட்டை முட்டிக்கிட்டு நின்னது. என் பொண்டாட்டிய ஒரு ஆம்பளை கட்டிப் புடிச்சு அழுததப் பாத்து, புருஷனான எனக்கு ஒரு கள்ளத்தனமான காம வெறி ஏறியிருக்கேனு எனக்கே என் மேல குழப்பமா இருந்துச்சு. என்னைய மீறி நான் திரும்பவும் அந்த முரட்டு ஆம்பளை நெஞ்சுல நசுங்கிட்டு இருந்த என் பொண்டாட்டியோட அழகையே வெறித்துப் பாக்க ஆரம்பிச்சேன்.

அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருக்குற அந்த ஆழமான பாசமும், அந்த அப்பட்டமான தொடுதலும் என் உசுரையே பிழிஞ்சது. தாலி கட்டுன புருஷன் நான் இங்க பக்கத்துல நிக்கிறதையே மறந்துட்டு, அவங்க ரெண்டு பேரும் கட்டிப் பிடிச்ச வாக்குல வேற ஏதோ ஒரு உலகத்துல இருந்தாங்க. என்னால அதுக்கு மேல அங்க சும்மா நிக்க முடியல. 

"அஹ்ம்..."னு மெதுவா என் தொண்டைய செருமிக் காட்டினேன்.

என் குரல் கேட்டதும் தான் ரெண்டு பேருக்கும் சுயநினைவே வந்துச்சு. அந்த முரட்டு ஆம்பளையோட பிடியில இருந்து லேசா விலகுனா மகா. அப்படி அவ விலகும்போது, இவ்வளவு நேரம் அவர் பனியன்ல எந்த இடைவெளியும் இல்லாம ஒட்டி நசுங்கி இருந்த அவளோட அந்த மென்மையான முலைகள் ரெண்டும் மெதுவா விடுபட்டு, அவசரமா மூச்சு வாங்குற அவ நெஞ்சோட சேர்ந்து முன்னும் பின்னும் ஏறி இறங்குச்சு. 

மாமா அவள முழுசா தன் பிடியில இருந்து விடுவிச்சுட்டு, அப்படியே என்னைய நிமிர்ந்து பாத்தாரு. ஒரு புருஷன் முன்னாடியே அவன் பொண்டாட்டிய அப்படி ஆழமா கட்டிப் பிடிச்சதால, ஏதோ தப்பு பண்ணுனவன் மாதிரி அவர் கண்ணு என் கண்ண நேருக்கு நேரா பாக்கத் தயங்கி, அப்படியே கீழ குனிஞ்சுருச்சு.

மகா திரும்பி என்னையப் பாத்துட்டு, புடவைத் முந்தானையால தன் கண்ணத் தொடைச்சுக்கிட்டா. நான் மெதுவா அவகிட்ட நெருங்கிப் போனேன். 

"கவலைப்படாத மகா..."னு மெதுவா சொல்லிக்கிட்டே, அவ கன்னத்துல இன்னும் ஒட்டிட்டு இருந்த அந்த கண்ணீர் ஈரத்த என் விரலால ரொம்பப் பக்குவமாத் தொடைச்சு விட்டேன். "இவருக்கு நாம சீக்கிரமே ஒரு நல்ல பொண்ணா பாத்து கல்யாணம் பண்ணி வச்சிரலாம். பாட்டிக்கும் ஒன்னும் ஆகாது, சரியா?"னு ஆறுதலா சொன்னேன்.

அவ லேசா சிரிச்சுக்கிட்டே தலைய ஆட்டி, அப்படியே வந்து என் தோள் மேல சாஞ்சுகிட்டா. ஆனா, கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி மாமா மேல சாஞ்சப்போ இருந்த அந்த ஆழமான உரிமையும் தொடுதலும், இப்போ என் தோள் மேல ஒரு கடமைக்குச் சாயுற மாதிரி தான் எனக்குத் தோணுச்சு. அது நிஜமா, இல்ல என் மனப்பிராந்தியனு எனக்கு சரியா தெரில.

அவ என் மேல சாஞ்சிருந்தாலும், என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய பயமும் தவிப்பும் ஓடிட்டு இருந்துச்சு. பாட்டிக்காகவோ, இல்ல இந்த மாமாக்காகவோ இல்ல... எனக்காகவாவது இவருக்கு சீக்கிரம் ஒரு கல்யாணத்தப் பண்ணி வச்சிரணும்னு தோணுச்சு. மகாவுக்கு இவரு மேல இருக்குற பாசமும், அந்தப் பழைய காதலும் நாளுக்கு நாள் எங்கேயோ விபரீதமா போயிட்டு இருக்கு. 

இப்படியே விட்டா என் பொண்டாட்டி எனக்குக் கிடைக்காமலே, முழுசா அவருக்கே போயிருவாளோங்குற பயம் இப்போ என் நெஞ்சை அடைச்சுது. இவருக்கு ஒரு கல்யாணத்தைப் பண்ணி வச்சாத் தான், மகா இவரை முழுசா மறந்துட்டு என் பொண்டாட்டியா மட்டும் வாழ்வாங்குற அந்தத் தவிப்பு எனக்குள்ள அதிகமாச்சு.

[Shrutikrishnan]

அப்படியே ரெண்டு வாரம் ஓடிருச்சு. பாட்டியோட உடல்நிலை ரொம்ப மோசம்னு சொல்ல முடியாது, இப்போ ஓரளவு பரவாயில்ல. அதுக்கு முழுக் காரணமும் என் பொண்டாட்டி தான். 

இந்த ரெண்டு வாரமா வீட்ல இருக்குற எல்லா வேலையையும் இழுத்துப் போட்டு செஞ்சுகிட்டு, பாட்டியையும் உசிரா பாத்துக்கிட்டா. அவ மட்டும் தனியா கஷ்டப்படல, அவ கூட சேர்ந்து அவ மாமாவும் ஒத்தாசையா எல்லா வேலையும் செஞ்சாரு. மகா கொல்லைப்புறத்துல துணி துவைக்கும்போதும் சரி, சமையல் கட்டிலும் சரி, அவர் எப்பயும் கூடவே இருந்து அவளுக்கு உதவி செஞ்சிட்டு இருந்தாரு. 'இதே உதவிய அவர் பெத்த அம்மாவுக்கு முன்னாடியே செஞ்சிருந்தா, அந்த உசுரு இப்போ இப்படி படுத்த படுக்கையா கிடந்திருக்காதே'னு எனக்கு தோணும். ஆனா அத பத்தி நான் பெருசா அலட்டிக்கல. ஏன்னா, மாமியார் இல்லாத வீட்ல எனக்கு அப்டி ஒரு ராஜா மரியாதை. நேரத்துக்கு சுடச்சுட சாப்பாடு, மதியானம் ஆனா ஒரு நல்ல தூக்கம்னு என் வாழ்க்கை ஜம்முனு போச்சு.

மகா அவ ஒர்க் பண்ற காலேஜ்ல ரெண்டு மாசம் மெடிக்கல் லீவ் போட்டுட்டா. நான் ஒரு வாரம் மட்டும் லீவ் போட்டுட்டு, அப்புறம் சென்னைக்கு ஸ்கூலுக்குப் போக ஆரம்பிச்சுட்டேன். திங்கள் டூ வெள்ளி சென்னையில வேலை, சனி ஞாயிறு ஆனா ஊருக்கு வந்து பொண்டாட்டிய பாக்குறதுனு ரொட்டீன் ஆகிருச்சு.

இன்னைக்கு ஞாயிற்றுக்கிழமை ராத்திரி. நாளைக்கு எனக்கு ஸ்கூல் இருக்குறதால, அதிகாலை நாலு மணிக்கே நான் சென்னைக்குக் கிளம்பனும். நானும் மகாவும், மாகவோட மாமா ரூம்ல அவர்  படுக்கையில படுத்துட்டு இருந்தோம். 

அதுக்கு காரணம்… இந்த வீடு அந்த காலத்து ஓட்டு வீடு தான், ஆனா கொஞ்சம் பெருசு. ரெண்டு பெரிய பெட்ரூம், ஒரு விசாலமான ஹால், ஒரு பெரிய கிச்சன், அப்புறம் கொல்லைப்புறத்துல ஒரு கிணறு, அத ஒட்டியே ஒரு திறந்த வெளி குளியலறைனு ஊர்ல இருக்குற பெரிய வீடுகள்ல இதுவும் ஒன்னு.

வழக்கமா நாங்க ஊருக்கு வந்தா, பாட்டி ரூம்ல நாங்க படுத்துப்போம், பாட்டி ஹால்ல பாய் போட்டுப் படுத்துப்பாங்க. ஆனா இப்போ பாட்டிக்கு உடம்பு முடியாம அவங்க ரூம்லயே படுத்த படுக்கையா இருக்குறதால, மாமா எங்களை அவர் ரூம்ல தங்க சொல்லிட்டு, அவரு வெளிய ஹால்ல பாய் போட்டு படுத்துக்கிட்டாரு.

அதனால தான், இப்போ நாங்க படுத்திருக்குது அவரோட ரூம். அந்த ரூம்குள்ள நுழைஞ்சாலே அவரோட அந்த வியர்வையும், ஏதோ ஒரு மலிவான சென்ட் வாசனையும் கலந்த ஒரு முரட்டுத்தனமான ஆம்பளை வாசம் அடிக்கும். ரூம் மூலையில அவர் யூஸ் பண்ற இரும்பு டம்பல்ஸ், சுவத்துல அடிச்சிருக்குற ஆணியில அவர் சட்டை, வேஷ்டி… அப்றம் அவர் கழட்டிப் போட்ட அந்த வியர்வை படிஞ்ச வெள்ளை பனியன், கட்டம் போட்ட லுங்கிகள், மர பீரோவுக்கு மேல அவர் சீப்பு, கண்ணாடினு அந்த ரூம் முழுக்க அவரோட ஆளுமை தான் நிறைஞ்சிருந்துச்சு. இன்னொரு ஆம்பளை... அதுவும் என் பொண்டாட்டி ஒருதலையா காதலிச்சு உருகின அந்த முரட்டு ஆம்பளையோட படுக்கையில, அவரோட வாசனையில நாங்க ரெண்டு பேரும் படுத்திருக்குது எனக்குள்ள ஒரு இனம் புரியாத, விபரீதமான காமக் கிளர்ச்சியைக் கொடுத்துச்சு. 

நான் மல்லாக்க படுத்திருந்தேன். மகா என் நெஞ்சு மேல அப்படியே கவுந்து சாஞ்சு படுத்திருந்தா. அவ ஒரு மெல்லிய காட்டன் நைட்டி போட்ருந்தா. அந்த நைட்டிக்குள்ள எந்த உள்ளாடையும் இல்லாததால, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி மென்மையான, வெயிட்டான முலைகள் ரெண்டும் எந்த இடைவெளியும் இல்லாம என் நெஞ்சுல முழுசா அழுந்தி நசுங்கிட்டு இருந்துச்சு. அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தல் அவிழ்ந்து என் கழுத்துலயும் தோள்பட்டையிலயும் சிதறி கிடந்துச்சு.

அவ மெதுவா தன் மிருதுவான விரல்களால என் நெஞ்சு முடியை லேசா சுருட்டி விளையாடிக்கிட்டே இருந்தா. அவ கழுத்துல நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி, அவளோட அந்த ஆழமான முலை இடுக்குல இருந்து நழுவி, என் நெஞ்சு மேல பட்டு சில்லுனு உரசிகிட்டு இருந்துச்சு. அவ மூச்சு வாங்கும்போதெல்லாம் அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைச் சதையோட கதகதப்பு என் நெஞ்சுல ஏறி இறங்கி, என்னைய அப்படியே கிறங்கடிச்சுட்டு இருந்துச்சு.

அவ என் முகத்த நிமிர்ந்து பாத்து, ரொம்ப கொஞ்சலா, "ஏங்க... நாளைக்குக் காலையில போய்த்தான் ஆகணுமா?"னு கேட்டா.

"ஆமா டி. உனக்கென்ன... பிரைவேட் காலேஜ். அவங்க ரெண்டு மாசம் லீவ் தர முடியாதுனு சொன்னாலும், மெடிக்கல் எமர்ஜென்சினு சொல்லிட்டு அசால்ட்டா லீவ் போட்டுட்ட. அந்த வேலை போனா கூட உனக்கு வேற காலேஜ்ல வேலை கிடைச்சிரும். ஆனா என் வேலை அப்படி இல்லையே டி. கவர்மெண்ட் ஸ்கூல் வாத்தியார் நானு. எனக்கும் இங்கயே உன்கூட இருக்கணும்னு தான் ஆசை. ராஜா மாதிரி கவனிப்பு. ஆனா கடமை என்னை அழைக்குதே..."னு கொஞ்சம் கிண்டலா சொன்னேன்.

"போ வாத்தி..."னு செல்லமா கோவிச்சுக்கிட்டு, என் நெஞ்சு முடியை லேசா உருவி விட்டுட்டே சலிச்சுக்கிட்டா.

"என்ன டி ஆச்சு?"னு நான் கேட்டேன்.

அவ எதுவும் பேசல.

"சொல்லு டி..."

"இல்ல..."னு லேசா இழுத்தா. அப்படியே பெட்ல மல்லாக்கப் படுத்திருந்த வாக்குல இருந்து மெதுவா எழுந்து, சம்மணம் கால் போட்டு எனக்குப் பக்கத்துல உக்காந்தா.

அவ அப்படி கால்களை மடிச்சு உக்காந்ததும், அவ போட்டுருந்த அந்த மெல்லிய நைட்டி முட்டிக்கு மேல ஏறி, அவளோட அந்த வழுவழுப்பான, செக்கச்செவேல்னு இருந்த ரெண்டு தொடைகளும் எந்த மறைவும் இல்லாம என் கண்ணு முன்னாடி அப்பட்டமா விரிஞ்சு கிடந்துச்சு. உள்ள எந்த உள்ளாடையும் இல்லாததால, அவ அப்படி நிமிர்ந்து உக்காந்த அந்த நளினத்துல அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி மென்மையான முலைகள் ரெண்டும் எந்த பிடிமானமும் இல்லாம வெயிட்டா லேசா அதிர்ந்து அடங்குச்சு. 

"நானும் உக்காந்து யோசிச்சேன் வாத்தி..."னு முகத்தை சீரியஸா வச்சுக்கிட்டு ஆரம்பிச்சா. "நாம்பளும் ப்ரோக்கரை பிடிச்சு, தெரிஞ்ச ஆளுங்க கிட்ட விசாரிச்சுனு... இந்த ரெண்டு வாரத்துல பக்கத்து கிராமத்துலயே ஒரு மூணு பொண்ணு போட்டோவை மாமாக்கு காமிச்சிட்டோம். ஆனா மாமா, அவங்க என்னதான் அழகா இருந்தாலும், எதாவது ஒரு நொண்டிச் சாக்கு சொல்லி வேணாம் வேணாம்னு தட்டி விட்டுட்டே இருக்காரு..."

"அதான் நல்லாத் தெரியுதே டி... எனக்கு என்னவோ, அன்னைக்கு நீ அழுததப் பாத்து, உன்னை சமாதானப்படுத்துறதுக்காகத் தான் கல்யாணத்துக்கு சரின்னு சம்மதம் சொன்ன மாதிரி எனக்குத் தோணுது. மத்தபடி, நிஜமாவே அவருக்கு கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்னு எந்த ஆசையும் இல்ல..." நான் பட்டவர்த்தனமா சொன்னேன்.

நான் அப்படிச் சொன்னதும் மகா முகம் லேசா பிரைட் ஆச்சு. "அதான் நானும் அதான் யோசிச்சேன். நீங்க கரெக்ட்டா தான் சொல்றீங்க..."

அப்படி சொல்லிட்டு, மறுபடியும் முகத்த பாவமா வச்சுக்கிட்டு, "இப்போ என்ன பண்றது வாத்தி?"னு கேட்டா. "பாட்டிக்கு இப்போ ஓரளவுக்குப் பரவாயில்ல, நல்லா பேசுறாங்க. ஆனா அதுக்குன்னு அவங்களை அப்படியே விட்டுட்டு என்னால நிம்மதியா ஊருக்கு வர முடியாது. என் மாமாக்கு ஒரு கல்யாணம் பண்ணி வச்சாதான் அவங்களும் சந்தோஷமா இருப்பாங்க. அதான்… நான் என்ன ஆனாலும் பரவாயில்லனு காலேஜ்ல லீவ் போட்டுட்டேன். நீங்களும் லீவ் போடலாம்ல? நம்ம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து போய் பொண்ணு பாக்கலாம்..."னு கெஞ்சுற மாதிரி கேட்டா.

நான் அவளப் பாத்து சிரிச்சேன். "ஹேய்... நான் ஒரு வாரம் இப்போ தான்டி லீவ் போட்டேன். கவர்மெண்ட் ஸ்கூல் தான், அதனால பெருசா கேள்வி கேக்க யாரும் இல்ல. அதுக்குன்னு இப்பவே எம்.எல் எல்லாம் போட்டுட்டா, பின்னாடி எதாவது நிஜமாவே தேவைப்பட்டுச்சுனா என்ன பண்றது? லாஸ் ஒப் பே தான் போடணும். ஒன்னும் இல்ல, நான் தான் வீக்கெண்ட் இங்க வர்றேன்ல? அப்போ நீயும் நானும் சேர்ந்து சுத்திப் பாத்து ஏற்பாடு பண்ணிரலாம்,"னு சொன்னேன்.

மகாவுக்கு அதுல முழு திருப்தி இல்லனாலும், வேற வழி இல்லாம, "சரி போ..."னு கொஞ்சம் சலிப்போட சொன்னா.

அவ இன்னும் பெட்ல சம்மணம் போட்டு தான் உக்காந்திருந்தா. அவ மனசுக்குள்ள ஏதோ பெரிய குழப்பம் ஓடிட்டு இருக்குங்குறது அவ முகத்துலயே தெரிஞ்சது. அவளோட அந்த மிருதுவான விரல்கள், அவ தொடைக்கு மேல ஏறி கிடந்த அந்த நைட்டியோட ஓரத்தை லேசா பிடிச்சுப் பிடிச்சு இழுத்து, ஒருவிதமான பதட்டத்தோட நோண்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அவ விரல் படப் பட, அந்த நைட்டி இன்னும் கொஞ்சம் மேல ஏறி, அவளோட தொடையின் ஆழமான பகுதியைக் காட்டி என்னைய உசுப்பேத்துச்சு. 

அவ அப்படி சம்மணம் போட்டு உக்காந்திருந்த அந்த நளினத்துல, அவளோட அந்த ரெண்டு வழுவழுப்பான தொடைகளுக்கும் நடுவுல... உள்ள எந்த உள்ளாடையும் இல்லாததால அவளோட அந்த அப்பட்டமான பெண்மை லேசா இருட்டுல இருந்து வெளிய எட்டிப் பாத்துச்சு. 

அதப் பாத்ததும் என் உசுரு ஒரு நிமிஷம் அப்படியே நின்னு போச்சு. ஏன்னா, சென்னையில இருக்கும்போதெல்லாம், கரெக்டா ஒரு ரெண்டு மூணு வாரத்துக்கு ஒருமுறை அவ அந்த இடத்தை ஷேவ் பண்ணி, ரொம்ப சுத்தமா, ஒரு முடி கூட இல்லாம வழுவழுனு ஹைஜீனா மெயின்டெயின் பண்ணுவா. ஆனா இப்போ ஊருக்கு வந்து ரெண்டு வாரம் ஆச்சு. இங்க வர்றதுக்கு முன்னாடியே ஷேவ் பண்ணி ரெண்டு மூணு வாரம் ஆகியிருக்கும். ஆக மொத்தம், கிட்டதட்ட ஒரு மாசத்துக்கு மேல அவ அந்த இடத்தை கிளீன் பண்ணவே இல்ல.

மகாவுக்கு இயற்கையாவே தலைமுடி அவ்வளவு அடர்த்தி. அவ கொண்டைய அவுத்து விட்டா, முரட்டுத்தனமான அந்த கருகரு கூந்தல் அருவி மாதிரி சரிஞ்சு அவளோட குண்டி வரைக்கும் வந்து விழும். அவளோட அந்த இயற்கையான கூந்தலின் அடர்த்தியும், அந்த கருகருப்பும்... இப்போ ஒரு மாசமா பிளேடு படாம சுதந்திரமா வளர்ந்து நின்ன அவளோட அந்தப் பெண்மையிலயும் எனக்கு அப்பட்டமா தெரிஞ்சது. 

அவளோட அந்த மெத்துனு இருக்குற சதை மேட்டைச் சுத்தி, கருகருனு அடர்த்தியான சுருள் முடிகள் ஒரு இருண்ட காடு மாதிரி அவ்வளவு செக்ஸியா, மிரட்டலா வளர்ந்து அடக்கமாப் படர்ந்திருந்துச்சு. எப்பவும் வழுவழுனு எந்த மறைவும் இல்லாமப் பாக்குற எனக்கு, இப்போ அந்த அடர்த்தியான, இயற்கையான சுருள் முடிகளுக்கு நடுவுல அவளோட அந்தப் பெண்மையின் ரகசியம் லேசா எட்டிப் பாத்தது... என் நரம்பையெல்லாம் முறுக்கேத்தி என் உசுரையே உறிஞ்சுச்சு.

அந்த மெல்லிய நைட்டி விலகியிருந்த அந்த சின்ன இடைவெளி வழியா பாக்கும்போது, அந்த அடர்த்தியான கார்மேகக் காடுக்கு நடுவுல... ஒரு பாதி விரிஞ்ச செம்பருத்திப் பூ மாதிரி அவளோட அந்தப் பெண்மையின் இதழ்கள் லேசா விலகி உப்பலாக் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சது. அவ நைட்டிய பிடிச்சு இழுக்க இழுக்க, அந்த கருகரு முடிகளுக்கு நடுவுல மறைஞ்சிருந்த அவளோட அந்த செக்கச்செவேல்னு இருக்குற ஈரமான ஆழம், இருட்டுலயும் பளபளனு மின்னிக்கிட்டு ஒரு கள்ளத்தனமான காமத்தோட என்னை அப்படியே சுண்டி இழுத்துச்சு.

நைட்டிக்குள்ள எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம அவளோட அந்தப் பெண்மை... அவளோட அந்த இயற்கையான அடர்த்தியான முடிகளோட இவ்ளோ சுதந்திரமா, ஒரு திமிரான அழகோட இருக்குறத நான் மூச்சு விடக் கூட மறந்து வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன். ரெண்டு வாரத்துக்கு மேல ஆம்பளை சுகம் காணாம, அவளோட அந்தப் பெண்மை தனக்குள்ளேயே ஊறிப்போய் அவ்ளோ செழுமையா காத்துக்கிட்டு இருக்குறதப் பாக்கப் பாக்க... என் ஆண்மை பேண்ட்டுக்குள்ள நரம்பு தெறிக்க இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய், என் உசுரையே உறிஞ்சுற மாதிரி வெறித்தனமாத் துடிச்சது.

நான் மெதுவா என் கைய நீட்டி, நைட்டிய நோண்டிட்டு இருந்த அவ கையப் பிடிச்சு நிறுத்திட்டு, ரொம்ப சீரியஸா சொன்னேன்.

"நம்ம அலையுறது எல்லாம் சரி டி. ஆனா முதல்ல உன் மாமா கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்னு மனசு வைக்கணும். அவர் பண்றதப் பாத்தா... மூணு இல்ல, இன்னும் முப்பது பொண்ணைக் கொண்டு வந்து நிறுத்தினாலும் எதாவது சாக்கு சொல்லி தட்டிக்கழிக்கத் தான் பாப்பாரு. ஏன்... உனக்கு என்னடி குறைச்சல்? அந்த வயசுல செதுக்கி வச்ச சிலை மாதிரி இருந்த உன்னையே, கடைசி நேரத்துல நிச்சயதார்த்தம் அன்னைக்கு 'வயசு வித்தியாசம்'னு ஒரு காரணத்தைக் காட்டி வேணாம்னு தடுத்து நிறுத்திட்டாருல? அப்போ நாளைக்கு வேற ஒரு பொண்ணுக்கு நிச்சயதார்த்தம் வரைக்கும் போயி, அந்தப் பொண்ணையும் கல்யாண மேடையில வேணாம்னு நிறுத்துனா... அது எவ்வளவு பெரிய பிரச்சனையாகும்னு தெரியுமா உனக்கு?"

நான் அவளோட அந்தப் பழைய காதலையும், அவளுக்கு நடந்த அவமானத்தையும் குத்திக் காட்டுனதும், மகாவோட முகம் அப்படியே சுருங்கிப் போச்சு. அவ கண்ணுல ஒரு சோகம், ஒரு வலி வந்துட்டுப் போச்சு. 'தன்னோட அழகையே வேணாம்னு ஒதுக்குன முரட்டு ஆம்பளை, வேற எந்தப் பொண்ணுக்கும் சுலபமா சம்மதிக்க மாட்டான்'ங்குற அந்த ஈகோ அவ மனசுக்குள்ள உறுத்துறத நான் நேர்லயே பாத்தேன்.

"அதுவும் கரெக்ட் தான் வாத்தி..." அவ குரல் இப்போ ரொம்ப மெதுவா, ஒருவிதமான ஏக்கத்தோட வந்துச்சு. "அப்போ இப்போ என்ன தான் பண்றது? அவர எப்படி சம்மதிக்க வைக்கிறது?"

நான் அவளையே பாத்துட்டு இருந்தேன். அவளும் என்னையே பாத்துட்டு இருந்தா. ரூம்ல ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் எந்த சத்தமும் இல்ல. 

எப்பவோ ஒருத்தி இவரை விட்டுட்டுப் போயிட்டாங்குறதுக்காக, பொம்பளைங்க மேல உள்ள ஆசையையே விட்டுட்டு சுத்திக்கிட்டு இருக்காரு. எனக்குத் தெரிஞ்சு அவரோட ஆசையெல்லாம் எப்பவோ செத்துப் போய் அடங்கிப் போயிருக்கும். ஒரு பொம்பளை மேல இப்போ எந்த ஈர்ப்பும் இல்லாம மரத்துப் போய் கிடக்குறாரு. அந்த முரட்டு ஆம்பளைக்குள்ள தூங்கிட்டு இருக்குற அந்த ஆண்மை ஆசையை எப்படி உசுப்பேத்துறதுனு தெரியாம நானும் என் பொண்டாட்டியும் ரொம்ப நேரமா அமைதியா உக்காந்து யோசிச்சுட்டு இருந்தோம்.

"சரி... ரொம்ப லேட் ஆச்சு. நாளைக்குக் காலையில வேற நீங்க சீக்கிரம் கிளம்பணும்ல. படுங்க… என்ன பண்ணலாம்னு பொறுமையா பாத்துக்கலாம்,"னு சொல்லிட்டு, தன் தொடைக்கு மேல ஏறிக்கிடந்த அந்த மெல்லிய நைட்டியைப் பிடிச்சு கீழ இழுத்து விட்டா. என் பக்கத்துல அப்படியே படுத்து, தன் வழுவழுப்பான கால்களை நீட்டி, என் மேல லேசா சாஞ்சுகிட்டா.

நான் தூங்காம, அவளோட அந்த அப்பட்டமான அழகையே வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன். இருட்டுலயும் அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் நைட்டிக்குள்ள எந்த பிடிமானமும் இல்லாம சாய்வா சரிஞ்சு கிடக்க, அவ மூச்சு விட விட அது லேசா ஏறி இறங்குற அந்த நளினம் என்னை அப்படியே கிறங்கடிச்சுது. அவளோட அந்த மெத்துனு இருக்குற தேகத்தப் பாத்துக்கிட்டே எனக்குள்ள ஏதோ ஒரு காமப் போதையில அப்படியே தூங்கிப் போனேன்.

[Shrutikrishnan]

"ட்ரிங்... ட்ரிங்..."னு அலாரம் அடிக்கிற சத்தம் கேட்டுத் திடுக்கிட்டு முழிச்சேன். போனை எடுத்துப் பாத்தா டைம் அதிகாலை நாலு மணி. அலாரத்தை கட் பண்ணேன்.

என் மேல கை போட்டுத் தூங்கிட்டு இருந்த மகாவும் அந்த சத்தத்துல லேசா நெளிஞ்சு, "டைம் ஆச்சா வாத்தி?"னு தூக்கக் கலக்கத்துலயே கேட்டுக்கிட்டு எழுந்து உக்காந்தா.

தூங்கி எழுந்த அந்த கலைஞ்ச கோலத்துல என் பொண்டாட்டியப் பாக்க அவ்ளோ ராவா, செக்ஸியா இருந்துச்சு. தூக்கக் கலக்கத்துல லேசா வீங்குன அவளோட அந்த கண்களும், கசங்குன அந்த ஈர உதடுகளும் அவளுக்கு ஒரு வக்கிரமான, பச்சையான அழகைக் கொடுத்துச்சு. நைட்டி ஒரு பக்கமா தோள்பட்டையில இருந்து நழுவி, அவளோட அந்தப் பழுத்த முலையோட பாதிப் பிளப்பை அப்பட்டமா காட்டிச்சு. அவ தூக்கக் கலக்கத்துலயே மெதுவா அந்த நைட்டியை அட்ஜஸ்ட் பண்ணி மேல இழுத்து விட்டுக்கிட்டு, வெளிய தொங்கிட்டு இருந்த தன் மஞ்சக் கயிறு தாலியை எடுத்து நைட்டிக்குள்ள அந்த ஆழமான முலை இடுக்குல விட்டுக் கிட்டாள்.

அவ பெட்ல இருந்து மெதுவா கீழ இறங்கி நின்னா. அவ அப்படி நின்னதும், அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தல் அவிழ்ந்து அருவி மாதிரி அவ முதுகுல சரிஞ்சு விழுந்துச்சு. அந்த நீளமான முடி, அவளோட அந்த மெல்லிய இடுப்பு வளைவைத் தாண்டி, ஒரு சிற்பம் மாதிரி விரிஞ்சு நின்ன அவளோட அந்தப் பின்பக்கச் செழுமையில... அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான சதைப்பரப்புல ஒரு கார்மேகம் மாதிரி உரசிகிட்டுத் தொங்கிச்சு. ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய அப்பட்டமான திமிரைக் காட்டுற மாதிரி அவ்ளோ ரம்மியமா, செக்ஸியா இருந்துச்சு அவளோட அந்தப் பின்னழகு. 

தன் ரெண்டு கையாலயும் அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தலை மொத்தமா அள்ளி, கழுத்துக்கு மேல தூக்கி, ஒரு பெரிய கொண்டையா சுருட்டிப் போட்டு கிளிப்பை மாட்டுனா. அவ அப்படி ரெண்டு கையையும் தூக்கி முடியைக் கொண்டை போடும்போது, அவளோட உடம்பு ஒரு கொடி மாதிரி வளைஞ்சு நெளிஞ்சது. அந்த நளினமான அசைவுல, அந்த மெல்லிய நைட்டிக்குள்ள எந்தச் சப்போர்ட்டும் இல்லாம இருந்த அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் ரெண்டும் வெயிட்டா, திமிறிக்கிட்டு முன்னாடி கூர்மையா தூக்கிட்டு நின்னுச்சு. எந்த மறைவும் இல்லாத அவளோட அந்தப் பச்சையான பெண்மையின் அழகை, நான் பெட்ல உக்காந்த வாக்குலயே மூச்சு விட மறந்து வெறிச்சு ரசிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

"நீங்க போய் ஃபேஸ் வாஷ் பண்ணிட்டு வாங்க, நான் அதுக்குள்ள உங்க துணியெல்லாம் பேக் பண்ணி வெச்சுடுறேன்,"னு சொல்லிக்கிட்டே என் பேக்கை எடுக்கப் போனா.

"சரி டி,"னு சொல்லிட்டு நான் ரூமை விட்டு வெளிய போய் ஃபேஸ் வாஷ் பண்ணிட்டு வந்தேன்.

நான் உள்ள வந்து பெட் ரூம் கதவை மெதுவா சாத்துனேன். "எல்லாம் பேக் பண்ணிட்டியா மகா?"னு கேட்டேன்.

அவ கீழ குனிஞ்சு பேக் பண்ணிட்டு இருந்தா. அவ அப்படி குனியும்போது அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி விரிஞ்ச குண்டி எந்த மறைவும் இல்லாம நைட்டிக்குள்ள உருண்டையாப் புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு. கடைசியா ஒரு லுங்கியை எடுத்து மடிச்சு பேக்குக்குள்ள வச்சுக்கிட்டே, நிமிர்ந்து, "அவ்வளவு தான் வாத்தி..."னு சொல்லிட்டு, அந்த பேக்கோட ஜிப்பைப் பிடிச்சு வேகமா இழுத்தா.

"க்ர்ர்ரக்..."னு ஒரு சத்தத்தோட, அந்த பழைய ஜிப் அறுந்து பேக் ரெண்டா வாய் பொளந்துருச்சு.

"அச்சோ.... பேக்க கிழிச்சிட்டயா..."னு நான் சிரிச்சிட்டே மகா என் பேக் ஜிப்பை உடைச்சிட்டானு கிண்டல் பண்ணன். 

மகா பேக்கை பாத்துட்டு லேசா சிரிச்சா. 

"விடுங்க வாத்தி, இது ரொம்ப பழைய பேக். மாமா கிட்ட எதாவது பேக் இருக்கும். நான் தேடி எடுத்துத் தர்றேன்,"னு சொல்லிட்டு பீரோவை நோக்கிப் போனா.

நான் அவ்ளோ நேரம் பனியன், லுங்கியில தான் இருந்தேன். ஊருக்குக் கிளம்பணுமேனு, பனியனையும் லுங்கியையும் கழட்டி பெட்ல தூக்கிப் போட்டுட்டு, வெறும் ஜட்டியோட போய் ஆணியில மாட்டியிருந்த என்னோட பேண்ட்டை எடுக்கப் போனேன்.

அப்போ, பின்னாடி "தொப்..."னு ஒரு பெரிய சத்தம். நான் பேண்ட்டை கையில வச்ச வாக்குலயே பதறிப் போய் திரும்பிப் பாத்தேன். 

மகா பீரோவுக்கு மேல எட்டி ஒரு பேக்கை எடுத்திருக்கா. ஆனா அந்த பேக்குக்கு அடியில வச்சிருந்த ஒரு பழைய கட்டைப் பை, நிலைதடுமாறி அவ மேல பட்டு தரையில வந்து விழுந்துருச்சு. மகாவோட ஒரு கையில ஒரு பேக் இருக்க, தரையில விழுந்த அந்த பழைய கட்டைப் பையில இருந்து சில பழைய துணிகளும், ஒரு நோட்டுப் புத்தகமும் சிதறி விழுந்து கிடந்துச்சு.

அந்த நோட்டுப் புத்தகம் கரெக்டா என் காலுக்கு அடியில வந்து விழுந்துருந்துச்சு. மகா என்ன நடக்குதுன்னே புரியாம, சிதறி விழுந்த அந்த துணிகளையே ஷாக்காகிப் பாத்துட்டு இருந்தா.

நான் கையில இருந்த பேண்ட்டை அப்படியே பெட் மேல போட்டுட்டு, வெறும் ஜட்டியோட கீழ குனிஞ்சு என் காலுக்கு அடியில கிடந்த அந்த பழைய நோட்டை எடுத்தேன். அந்த நோட்டை மெதுவா ஓபன் பண்ணேன்... அடுத்த செகண்ட், என் ஹார்ட் அப்படியே சுக்குநூறா உடைஞ்சுருச்சு.

அந்த நோட்டோட முதல் பேஜ்லயே... மகாவோட பாஸ்போர்ட் சைஸ் போட்டோ! நான் அப்படியே உறைஞ்சு போய், அதிர்ச்சியா மகாவைப் பாத்தேன். அவ இன்னும் தரையில சிதறிக் கிடந்த அந்தப் பழைய துணிகளையே உத்துப் பாத்துட்டு இருந்தா. அவ முகத்துல ஒரு பெரிய குழப்பம்.

"மகா..." என் குரல் தொண்டைக்குள்ளயே அடைச்சு, உடைஞ்சு வெளிய வந்துச்சு.

என் குரல் கேட்டதும் அவ டக்குனு என்னைப் பாத்தா. அவளோட அந்த கண்கள் ஷாக்ல பெருசாகி விரிஞ்சிருந்துச்சு. ரெண்டு காலையும் லேசா அகட்டி வச்சு, ஒருவிதமான பதட்டத்தோட அவ நிண்டா. அவ என்னைப் பாத்ததும், நான் என் கையில இருந்த அந்த நோட்டையே குனிஞ்சு பாத்தேன்.

நான் எதையோ பாத்து உறைஞ்சு போயிருக்கேன்னு புரிஞ்சுகிட்டவ, கையில இருந்த பேக்கை கீழ போட்டுட்டு என்னை நோக்கி மெதுவா நடந்து வந்தா. 

என் பக்கத்துல வந்தவ, நோட்டுக்குள்ள இருந்த அவளோட போட்டோவைப் பாத்துட்டு, அதிர்ச்சியில "அச்சோ..."னு தன் ரெண்டு மிருதுவான கைகளாலயும் வாயைப் பொத்திக்கிட்டாள். நான் எதுவும் பேசாம அந்த நோட்டை அவ கையில குடுத்தேன்.

அவ தன் நடுங்குற விரல்களால அந்த நோட்டை வாங்கி, ஒவ்வொரு பேஜ்ஜா திருப்பத் தொடங்குனா. ஒவ்வொரு பேஜ்லயும் அவளோட பாஸ்போர்ட் சைஸ் போட்டோஸ்! காலேஜ் யூனிஃபார்ம்ல ஒன்னு, முகம் நிறைய பவுடர் அடிச்சுக்கிட்டு ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி ஒன்னுனு விதவிதமான ஆங்கிள்ல அவ முகம் சிரிச்சிட்டு இருந்துச்சு. ஒரு பேஜ்ல அந்த போட்டோக்களுக்கு நடுவுல ஒரு மயில் இறகு ரொம்ப பத்திரமா, ஆசையா செருகி வைக்கப்பட்டிருந்துச்சு. ஒரு முரட்டு ஆம்பளை, தன் காதலை வார்த்தையில சொல்லத் தெரியாம, அவளோட போட்டோக்களையும் ஒரு மயில் இறகையும் வச்சுக்கிட்டு இத்தனை வருஷமா இருட்டுல தவம் கிடந்திருக்கான்.

"இதெல்லாம்... நான் காலேஜ் படிக்கிறப்போ எடுத்தது..."னு தனக்குத் தானே முனகிக்கிட்டே, உறைஞ்சு போன குரல்ல அவளே பேசிக்கிட்டா. அவ மூச்சு வாங்குற வேகத்துக்கு, அவளோட அந்தச் செழிப்பான முலைகள் என் கண்ணுக்கு நேரா விம்மி விம்மி தணிஞ்சது. அந்த ஷாக்லயும் அவ உடம்புக்குள்ள ஏதோ ஒரு சூடு பரவி, அவளோட காம்புகள் ரெண்டும் நைட்டியை முட்டிக்கிட்டு சென்சிட்டிவ்வா சிலிர்த்து நிக்கிறதை நான் கவனிச்சேன்.

கடைசியா நோட்டோட ஒரு பேஜ்ஜைத் திருப்புனா. அங்க... ஒரு கை சைஸ்ல இருக்குற பெரிய போட்டோ! அந்த சின்ன சைஸ் நோட்டோட முழு பேஜ்ஜையும் அடைச்சிட்டு இருந்த அந்தப் போட்டோவைப் பாத்ததும் மகா அப்படியே ஸ்தம்பிச்சுப் போயிட்டா.

"ஏங்க..."னு மூச்சுத் திணறி என்னைக் கூப்பிட்டு, அந்தப் போட்டோவை என் கண்ணுக்கு நேரா காமிச்சா.

அதைப் பாத்ததும் எனக்கு தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. அந்தப் போட்டோ வேற எதுவும் இல்ல... ஏழு வருஷத்துக்கு முன்னாடி, அவளைப் பொண்ணு பாக்கப் போகும்போது அவங்க வீட்ல இருந்து எனக்குக் குடுத்த அதே போட்டோவோட வேற ஒரு காப்பி இது! 

அந்தப் போட்டோவுல மகா அவ்ளோ பச்சையா, ஒரு செதுக்கி வச்ச சிலை மாதிரி அம்சமா இருந்தாள். ஒரு டார்க் மெரூன் கலர் பட்டுப் புடவை கட்டி, தலை நிறைய மல்லிகைப்பூ வச்சு, நெற்றியில சின்னதா பொட்டு வச்சுக்கிட்டு ஒரு தேவதை மாதிரி உட்கார்ந்திருந்தாள். அந்தப் புடவைக்கு ஏத்த மாதிரி ஒரு டைட்டான ஜாக்கெட் போட்டிருந்தாள். அந்த வயசுலயே அவளோட அந்த ரெண்டு முலைகளும் அவ்ளோ செழுமையா, ஜாக்கெட்டை மீறிப் பிதுங்கி, அந்த ஆழமான முலை இடுக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. இடுப்புல அந்தப் பட்டுப் புடவை லேசா விலகி, அவளோட அந்த ஒரு மடிப்பு வழுவழுப்பான சதை எந்த மறைவும் இல்லாம அவ்ளோ காமமா, கவர்ச்சியா தெரிஞ்சது. எந்தப் போட்டோவைப் பாத்து நான் முதல் முதல்ல அவ மேல காதல்ல விழுந்து, இவ தான் என் பொண்டாட்டினு ஆசைப்பட்டேனோ... அதே போட்டோவை, ஏழு வருஷமா இந்த முரட்டு ஆம்பளை தன் ரகசியப் பொக்கிஷமா பீரோவுக்கு மேல ஒளிச்சு வச்சு இதைப் பாத்துக்கிட்டே உருகியிருக்காரு.

இதை நெனைக்க நெனைக்க என் மனசுக்குள்ள ஒரு பக்கம் வலிச்சாலும், என் சுன்னி வெறும் ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் புடைக்க ஆரம்பிச்சுது.

அந்தப் போட்டோவைப் பாத்து உறைஞ்சு நின்னவ, மெதுவா திரும்பி என்னை பாத்தா. அவளோட அந்த கண்கள்ல ஒரு இனம் புரியாத நடுக்கம். ஒரு வார்த்தை கூட பேசாம, தன் நடுங்குற கைகளால அந்த நோட்டை அப்படியே என் கையில குடுத்தா. 

அவ கண்ணு இப்போ தரையில சிதறிக் கிடந்த அந்தப் பழைய கட்டைப் பையையும், அதுல இருந்து பாதி வெளிய எட்டிப் பாத்துட்டு இருந்த துணிகளையும் வெறிச்சுப் பாத்துச்சு. 

"இதெல்லாம்..."னு முனகிக்கிட்டேஅந்தப் பழைய துணிகளுக்குப் பக்கத்துல மெதுவா மண்டியிட்டு உக்காந்தா. 

அவ தன் மிருதுவான விரல்களால தரையில கிடந்த ஒரு பழைய, கசங்குன பச்சை கலர் தாவணியை மெதுவா எடுத்தா. 

"வாத்தி... இது... இது நான் காலேஜ் செகண்ட் இயர் படிக்கும்போது கட்டுன தாவணி வாத்தி. கல்யாணம் ஆகி நான் உங்க கூட சென்னைக்கு வரும்போது, சில துணிகளை இங்கயே விட்டுட்டு வந்துட்டேன். அப்றம் இங்க வரும் போதுலா அப்போ அப்போ என்னோட பழைய துணிலாம் காணோமுன்னு தேடி இருக்கேன்ல... அது எல்லாம் இங்க இருக்குங்க...." அவ குரல் உடைஞ்சு, தவிப்பா வந்துச்சு.

அடுத்து, அந்தப் பைக்குள்ள இருந்து ஒரு டார்க் ப்ளூ கலர் சுடிதார் டாப்பை வெளில எடுத்தா. அது ரொம்ப டைட்டான சுடிதார். 

"இந்த சுடிதார்... எனக்கு இருபது வயசு இருக்கும்போது போட்டது. இதுவும் காணாமப் போச்சுனு தான் நெனச்சேன்... ஆனா ஏழு வருஷமா இதெல்லாம் இந்த கட்டைப் பைக்குள்ளயே ஒளிஞ்சு கிடந்திருக்கு வாத்தி!" 

அவ சொல்லச் சொல்ல, என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பக்கம் பாரமா இருந்தாலும், என் சுன்னி ஜட்டிக்குள்ள முறுக்கேறித் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது. அந்த முரட்டு ஆம்பளை, என் பொண்டாட்டியோட பழைய துணிகளை இத்தனை வருஷம் திருடி வச்சிருக்காருங்குற நினைப்பு, என்னை ஒரு வக்கிரமான போதையில தள்ளுச்சு.

மகா இப்போ அந்தப் பைக்குள்ள கையை விட்டு, அடியாழத்துல கிடந்த துணிகளைத் துழாவ ஆரம்பிச்சா. அவ கையை உள்ள விட்டு நோண்டும்போது, அவளோட அந்தப் பெரிய பின்பக்கச் சதை உருண்டையா விரிஞ்சு நைட்டிக்குள்ள அப்பட்டமா புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு..

திடீர்னு பைக்குள்ள துழாவிட்டு இருந்த அவ கை அப்படியே நின்னுச்சு. அவ முகம் அதிர்ச்சியில வெளிறிப் போச்சு. மூச்சு வேகமா இழுத்து விட்டவ, பைக்குள்ள இருந்து ஒரு கொத்தாக சில துணிகளை அள்ளி வெளிய எடுத்தா. 

அதை எடுத்து தரையில வச்சதும், எனக்கே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. 

அவ எடுத்தது வேற எதுவும் இல்ல... அவளோட பழைய உள்ளாடைகள்! ரெண்டு மூணு பழைய, நிறம் மங்கிய காட்டன் பிராக்கள், அப்புறம் ஒரு நாலஞ்சு பேன்ட்டிகள். அதைப் பாத்ததும் மகாவோட முகம் அப்படியே அதிர்ச்சியிலயும், ஒருவிதமான வெட்கத்துலயும் செக்கச்செவேல்னு சிவந்து போச்சு. தரையில மண்டியிட்டு இருந்தவளுக்கு நெத்தியிலயும், அந்த ஆழமான கழுத்துப் பிளப்புலயும் முத்து முத்தா வேர்வை அரும்பி மினுமினுக்க ஆரம்பிச்சுது. மூச்சு திணறி, அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் நைட்டிக்குள்ள அதிர்ந்து அதிர்ந்து குலுங்குச்சு.

நடுங்குற கைகளோட, அந்தப் பழைய லைட் பிங்க், ஒயிட், சாண்டல்னு நிறம் மங்கிய காட்டன் ஜட்டிகளை ஒவ்வொன்னா எடுத்துத் தனித்தனியா பிரிச்சு வச்சா. அப்படி பிரிச்சு வைக்கும்போதே அவ குரல் தவிப்போட தழுதழுத்துச்சு.

"வாத்தி... இதெல்லாம்... நான் காலேஜ் படிக்கும்போது போட்டது வாத்தி. அப்போ காணாம போச்சுனு தேடுனது..."னு சொல்லும்போதே அவ உடம்புல ஒரு காமச் சிலிர்ப்பு ஓடுனத நான் பாத்தேன். அவளோட அந்த கண்கள்ல ஒருவிதமான பதட்டமும், தன் உடம்புக்காக ஒருத்தன் இப்படி திருட்டுத்தனமா ஏங்கியிருக்கானேங்குற ஒரு வக்கிரமான போதையும் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

அதுல இருந்து ஒரு பிங்க் கலர் ஜட்டியைத் தன் மிருதுவான விரல்களால மெதுவா கையில எடுத்தவ, அதோட நடுப்பகுதியை... அதாவது அவளோட அந்தச் செழிப்பான அந்தப் பெண்மை உரசும் அடிப் பகுதியைத் தன் விரலால லேசா தொட்டுப் பாத்தா.

நான் வெறும் ஜட்டியோட போய் அவ பக்கத்துல நெருக்கமா மண்டியிட்டு உக்காந்தேன்.

என் காலுக்குப் பக்கத்துல உக்காந்து அவ தொட்டுப் பாத்துட்டு இருந்த அந்த இடத்தை நான் உத்துப் பாத்தேன். சாதாரணமா காட்டன் துணியில இருக்குற மென்மை அங்க இல்ல. அந்த நடுப்பகுதி பூராவும் அப்படியே அந்தத் துணியோடயே சுருண்டு, மொடமொடனு காய்ஞ்சு போய் திட்டுத்திட்டா ஒரு மாதிரி வெள்ளைக் கறையா படிஞ்சிருந்துச்சு. அதப் பாத்த அடுத்த செகண்டே... அது என்னனு எனக்கு அப்பட்டமாப் புரிஞ்சிருச்சு. என் நெஞ்சு 'பக்'குனு அடிச்சுக்க, எனக்குள்ள ஏதோ ஒரு விபரீதமான சூடு பத்திக்கிச்சு.

ஆனா மகாவுக்கு அது என்னனு உடனே புரியல. அவளோட அந்த மென்மையான விரல்களால, அந்த மொடமொடனு விறைச்சுப் போயிருந்த கறையை லேசா தடவித் தடவிப் பாத்துட்டு இருந்தா. இன்னொரு ஆம்பளையோட காம வெறி காஞ்சுப் போயிக் கிடக்குற அந்த இடத்தை, என் பொண்டாட்டி என்னனு தெரியாம தன் விரலால அப்படித் தேய்ச்சுப் பாக்குறத நேர்ல பாக்கப் பாக்க... என் ஆண்மை ஜட்டிக்குள்ள நரம்பு புடைக்க முறுக்கேறித் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

"என்ன வாத்தி இது... துணி ஏன் இங்க இவ்ளோ மொடமொடனு விறைச்சுப் போயிருக்கு?"னு தனக்குத் தானே ஒருவிதமான குழப்பத்தோட முனகிக்கிட்டா. 

சந்தேகத்துல, அந்த விறைச்சுப் போன துணியை மெதுவாத் தூக்கி, தன் மூக்குக்குக் கிட்ட கொண்டு போனா. நான் மூச்சு விடக் கூட மறந்து, அவளையே வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன். அவ மூக்கு நுனி அந்தத் துணியில லேசா உரசுற அளவுக்குக் கிட்ட கொண்டு போய், ஆழமா ஒரு வாசம் பிடிச்சா.

அவ அப்படி வாசம் பிடிச்ச அடுத்த செகண்ட்... அவ முகம் அப்படியே மாறுச்சு. அருவருப்புல அவ முகம் சுளிக்கல... மாறா, அவளோட அந்த கண்கள் ஷாக்ல பெருசாகி, முகத்துல ஒரு பயங்கரமான வெளிச்சம் வந்துச்சு! அவளோட ஈர உதடுகள் லேசா விலகி, மூச்சு காத்து சுடச்சுட வெளிய வந்துச்சு. அந்தப் பழைய துணியில, அவ மாமா… ஒரு ஆம்பளை தன் உச்சக்கட்ட வெறியைத் தீர்த்துக்கிட்ட அந்தப் பச்சையான, கவுச்சியான வாடை அவ மூக்கைத் துளைச்சதும், அந்தக் கறை என்னனு அவளுக்கு முழுசாப் புரிஞ்சிருச்சு.

அந்த வாடையை நுகர்ந்ததும், அவ கையில இருந்த ஜட்டி லேசா நடுங்குச்சு. ஒரு முரட்டு ஆம்பளை தன் பழைய துணியை முகந்து பாத்து இருட்டுல தவம் கிடந்திருக்கானேங்குற அந்த கர்வம்... ஒருவிதமான வக்கிரமான போதையா மாறி அவ கண்ணுல ஏறுனத நான் நேராப் பாத்தேன். அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைக்காம்புகள் ரெண்டும் எந்த சப்போர்ட்டும் இல்லாம துணியை முட்டிக்கிட்டு அவ்ளோ சென்சிட்டிவ்வா, கூர்மையா விறைச்சு நின்னு, அவ உடம்புக்குள்ள ஏறிக்கிட்டு இருக்குற அந்த உச்சக்கட்ட காம சூட்டை எனக்கு அப்பட்டமா காட்டிச்சு. தன் உடம்பு மேல அவளுக்கே இப்போ ஒரு புதுத் திமிர் வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

அந்தத் துணியை அப்படியே தன் கையில இறுகப் பிடிச்சுக்கிட்டு, நிமிர்ந்து என்னை நேருக்கு நேரா பாத்தா. அவ கண்ணுல இப்போ ஒரு கள்ளத்தனமான, செக்ஸியான திமிர்.

"வாத்தி..." அவ குரல் காமத்துல தழுதழுத்துச்சு. "இது… இது… அது தான??"னு அவ கேட்டா.

"ஆமா மகா..." என் குரல் கரகரனு வந்துச்சு. "நீ நெனைக்கிற அதே தான்."

நான் உண்மையை அப்பட்டமா சொன்னதும், மகாவோட கண்ணுல இருந்து ஒரு சொட்டு கண்ணீர் வடிஞ்சுச்சு. 

நாங்க ரெண்டு பேரும் அந்த அதிர்ச்சியில இருந்து மீள்றதுக்குள்ள, மகா தரையில கிடந்த அந்த பைக்குள்ள கடைசியா மறுபடியும் கையை விட்டா. 

அவ கையில ஒரு துணியை வெளிய எடுத்தா.  

அதை எடுத்ததும் அவ முகம் மொத்தமா மாறி, ஒரு பெரிய பயமும், அதிர்ச்சியும் அவ முகத்துல வந்துச்சு. அவ கையில இப்போ இருந்தது... பழைய, கசங்குன காட்டன் ஜட்டி இல்ல. அது ஒரு கருப்பு கலர், லேஸ் வச்ச ஒரு புத்தம் புது செக்ஸியான ஜட்டி!

"வாத்தி..." அவ குரல் இப்போ பயங்கரமா நடுங்குச்சு. "இது... இது..." 

"இது என்ன மகா?" நான் தவிப்போட கேட்டேன்.

"ஒரு மூணு மாசத்துக்கு முன்னாடி நாம ஒரு நாலு நாள் இங்க வந்து தங்கிட்டுப் போனோம்ல? அப்போ, நான் குளிச்சிட்டு கொல்லைப்புறத்துல காயப் போட்டிருந்த என் துணிகள்ல, இந்த ஒரு கருப்பு ஜட்டி மட்டும் காணாமப் போயிருச்சு... நான் கூட, 'காத்துல எங்கியாவது அடிச்சிட்டுப் போயிருக்கும்'னு தேடிட்டு விட்டுட்டேன். உங்களை கூட திட்டுனேன்ல, ஏன் என் துணிய பத்திரமா பாத்துக்க மாட்டீங்களானு?"

அவ சொல்லச் சொல்ல எனக்கே மூளை குழம்பிப் போச்சு. 

அப்போ ஏழு வருஷத்துக்கு முன்னாடி காணாம போன பழைய துணிகளை வச்சுக்கிட்டு மட்டும் அவர் காலத்தை ஓட்டல. மூணு மாசத்துக்கு முன்னாடி என் பொண்டாட்டி இங்க வந்து தங்கியிருந்தப்போ... அவ குளிச்சிட்டு காயப் போட்ட, அவளோட ஈரம் கூட முழுசா காயாத அந்த ஜட்டியைத் திருடிட்டு வந்து தன் படுக்கைல ஒளிச்சு வச்சிருக்கான் அந்த முரட்டு ஆம்பளை!

மகா அந்த கருப்பு ஜட்டியின் நடுப்பகுதியைத் திருப்பிப் பாத்தா. பழைய பிங்க் கலர் ஜட்டியில இருந்த மாதிரி இதுல பல வருஷக் கறை இல்ல. இதுல அப்பட்டமா, ரொம்ப ஃபிரெஷ்ஷா ஒரு பெரிய வெள்ளைக் கறை காஞ்சு போய் ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு..

அந்த ஃபிரெஷ்ஷான கறையைப் பாத்ததும், மகாவோட உடம்பு அப்படியே சிலிர்த்து அடங்குச்சு. இவ்ளோ நேரமா இருந்த அதிர்ச்சி இப்போ முழுசா விலகி, தன் கையில இருக்குற அந்த கருப்பு ஜட்டியை இறுகப் பிடிச்சுக்கிட்டு, அப்படியே நிமிர்ந்து என்னை நேருக்கு நேரா பாத்தா.

அவ மூச்சு வாங்குற வேகம் இப்போ இன்னும் அதிகமாச்சு. அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி மென்மையான, திமிறி நின்ன முலைகள் நைட்டிக்குள்ள இருந்து வெளிய வந்து விழுந்துடுமோங்குற அளவுக்கு அவ்ளோ ஆக்ரோஷமா விம்மி விம்மி ஏறி இறங்குச்சு. அந்த முலைக்காம்புகள் ரெண்டும் எந்த சப்போர்ட்டும் இல்லாம துணியை முட்டிக்கிட்டு அவ்ளோ சென்சிட்டிவ்வா, கூர்மையா விறைச்சு நின்னு, அவ உடம்புக்குள்ள ஏறிக்கிட்டு இருக்குற அந்த உச்சக்கட்ட காம சூட்டை எனக்கு அப்பட்டமா காட்டிச்சு. 

தன் கையில, வேற ஒரு ஆம்பளையோட கஞ்சி படிஞ்ச தன் சொந்த ஜட்டியை வச்சுக்கிட்டு, என் கண்ணைப் பாத்து மகா சொன்னா...

"வாத்தி... என்ன வாத்தி இது? எனக்கு கை கால்லாம் நடுங்குது..."

"கீழ போடு டி முதல்ல அத. எனக்கு ஒரு மாதிரி அருவருப்பா இருக்கு."

அவ நடுங்குற விரல்களால புடிச்சிருந்த அந்த லேஸ் ஜட்டியை மெதுவா கீழ போட்டா.

"சத்தம் போடாதீங்க வாத்தி... வெளிய அவரு முழிச்சுக்கப் போறாரு. மெதுவா பேசுங்க,"னு மகா சொன்னா.

நானும் சரினு தலையை ஆட்டினேன்.

அவ மெதுவா குசு குசுன்னு, "இது என் ஜட்டி வாத்தி... மூணு மாசம் முன்னாடி கொல்லைப்புறத்துல காணாம போனது... இத எப்புடி அவர் திருடி..."

"அதான் எனக்கும் புரியல. இத்தனை வருஷமா ஊருக்கே பெரிய உத்தமன் மாதிரி நடிச்சிட்டு, உள்ளுக்குள்ள இவ்வளவு பெரிய அசிங்கத்த பண்ணிட்டு இருந்துருக்காரு."

"பழைய துணினா கூட பரவால்ல வாத்தி... ஆனா மூணு மாசத்துக்கு முன்னாடி நான் போட்டு கழட்டுன துணிய... ச்சீ... என்னால நெனச்சு கூட பாக்க முடில..."

"எப்படி இவ்ளோ கீழ்த்தரமா..."

"எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்கு வாத்தி. ஏன் இப்படி கேவலமா பண்ணிட்டு இருக்காரு? என் மேல இவ்ளோ உசிரா, இவ்ளோ வெறித்தனமா ஆசை இருந்திருந்தா... அப்புறம் ஏன் எனக்கு நடந்த நிச்சயதார்த்தத்தை தடுத்து நிறுத்துனாரு? முறைப் பொண்ணுனு உரிமை கொண்டாடி அன்னைக்கே என் கழுத்துல தாலிய கட்டிருக்கலாம்ல?"

அவ அப்படி கேட்டதும், என் நெஞ்சுக்குள்ள யாரோ சம்மட்டியால ஓங்கி அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. 'என் கழுத்துல தாலி கட்டிருக்கலாம்ல'னு என் பொண்டாட்டியே, நான் கட்டுன தாலிய கழுத்துல தொங்க விட்டுட்டு கேட்குறத கேட்டதும்... எனக்குள்ள ஒரு பயமும், லேசான கோபமும், கூடவே ஒரு கேவலமான காம வெறியும் ஒன்னா எகிறிச்சு.

"என்னடி சொல்ற?" நான் பதட்டமா, உறைஞ்சு போன குரல்ல கேட்டேன். "அப்போ... அன்னைக்கு அவரே உன் கழுத்துல தாலிய கட்டியிருக்கணும்னு இப்போ ஆசைப்படுறியா?" 

நான் அப்படி தவிப்போட கேட்டதும், அவ டக்குனு நாக்கைக் கடிச்சுக்கிட்டு, "அச்சோ... சாரி வாத்தி... சாரிங்க. நான் சத்தியமா அந்த அர்த்தத்துல சொல்லல..."னு பதறிப் போய் என் கையை இறுக்கமாப் புடிச்சுக்கிட்டா. 

"பின்ன என்னடி அர்த்தத்துல கேட்ட? 'தாலி கட்டிருக்கலாம்ல'னு இவ்ளோ உரிமையா கேக்குற?"

"இல்ல வாத்தி... தப்பா புரிஞ்சுக்காதீங்க. என்கிட்ட தான் வயசு வித்தியாசம்னு சொல்லி கல்யாணத்த வேணாம்னு தடுத்து நிறுத்துனாரு. சரி, என்னைய தான் வேணாம்னு விட்டுட்டாரு... அதுக்கு வேற யாரையாவது ஒரு பொண்ணப் பாத்து கல்யாணம் பண்ணியிருக்கலாம்ல? ஏன் மத்த எந்தப் பொண்ணையும் கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேங்குறாருனு கேட்டேன்."

"..."

"தனக்குனு ஒரு பொண்டாட்டிய கூட்டிட்டு வராம, இத்தனை வருஷமா என் வாசனையிலயே, என் துணிய வச்சுக்கிட்டு ஏன் வாத்தி இவ்ளோ அசிங்கமா பண்ணிட்டு இருக்காருனு ஆதங்கத்துல கேட்டேன்..." அவ குரல் இப்போ கொஞ்சம் தழைஞ்சு, குழப்பமா வந்துச்சு.

"கேட்டா லவ் ஃபெயிலியர்னு ஊர ஏமாத்திட்டு இருக்காரு. ஆனா இங்க இருட்டுல உன் ஜட்டிய வச்சு தன் வெறிய தீர்த்துக்கிட்டு இருக்காரு."

நான் அப்படி பச்சையா, எந்த மறைவும் இல்லாம அந்த அசிங்கத்தை வெளிப்படையா சொன்னதும், மகாவுக்கு ஒரு மாதிரி கூச்சமா ஆயிடுச்சு. 

"ச்சீ... அசிங்கமா பேசாதீங்க வாத்தி, எனக்கு ஒரு மாதிரி இருக்கு,"னு முகத்தை சுழிச்சுக்கிட்டு, தரையில இருந்த தன் பார்வையைத் திருப்பி என்னைப் பாத்தா. 

அவ உதடு வார்த்தையில அருவருப்பைக் கொட்டுனாலும், அவ உடம்பு பேசுன மொழி வேறயா இருந்துச்சு. தன்னோட பழைய துணியை வச்சுக்கிட்டு ஒரு முரட்டு ஆம்பளை இருட்டுல தவம் கிடந்திருக்கான்ங்குற அந்தப் பச்சையான உண்மையை அவ காதுகள் குடிக்கக் குடிக்க... அவளுக்குள்ள ஏதோ ஒரு கள்ளத்தனமான காமப் போதை நரம்பெல்லாம் ஊறியிருக்குங்குறது எனக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

உள்ள எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாததால, அந்த மெல்லிய நைட்டிக்குள்ள சுதந்திரமா இருந்த அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான மார்புகள், அவ மூச்சு விடத் திணறும்போதெல்லாம் காமத்தோட அலை மாதிரி முன்ன விட அதிகமா விம்மி விம்மி ஏறி இறங்குச்சு. அந்த மெல்லிய துணி லேசா உரச உரச, அவ உடம்புக்குள்ள ஏறுன சூட்டுல... எந்த ஆம்பளை கண்ணுக்கும் பட்டுடக் கூடாதுனு பொம்பளைங்க உசுரா மறைக்கத் துடிக்கிற அவளோட அந்தப் பெண்மையின் ரகசிய மொட்டுக்கள் ரெண்டும் கூர்மையா சிலிர்த்துப் போய் முழிச்சுக்கிச்சு. 

பனியில உறைஞ்ச பவளம் மாதிரி, அந்த மெல்லிய துணியை மீறிக்கிட்டு அவளோட அந்த முலைக்காம்புகள் அவ்ளோ சென்சிட்டிவ்வா, திமிறிக்கிட்டு வெளிய எட்டிப் பாத்துச்சு. வார்த்தையால தன்னை உத்தமியா காட்டிக்க நெனச்சாலும், உடம்புக்குள்ள ஊறுன அந்த வக்கிரமான போதையில... நைட்டியத் துளைச்சுக்கிட்டு அப்பட்டமாத் துருத்திட்டு நின்ன அவளோட அந்த விறைப்பு, எந்த ஆபாசமும் இல்லாம ஒரு கள்ளக் காதலியோட கவிதை மாதிரி என்னை அப்படியே மூச்சு முட்ட வச்சு கிறங்கடிச்சுது.

அவளோட அந்தப் பெண்மையின் திமிரான விறைப்பைப் பாக்கப் பாக்க... என் ஜட்டிக்குள்ள எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம என் சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி 'தக்... தக்'னு வெறித்தனமா ஆட்டம் போட ஆரம்பிச்சுது. 'தன் பழைய துணிய வச்சு இன்னொருத்தன் இப்படி கை அடிச்சிருக்கானே'ங்குற உண்மையை நெனச்சு அருவருப்பு படுறதுக்கு பதிலா, என் பொண்டாட்டியே இப்படி நைட்டிக்குள்ள காம்பை விறைக்க வச்சு, இன்னொரு ஆம்பளையோட காமத்தை நெனச்சு சூடேறி நிக்கிறதைப் பாக்கும்போது... எனக்குள்ள பத்திக்கிட்டு வந்த அந்த விபரீதமான காமம் என் மூச்சு காத்தை சுடச்சுட வெளிய தள்ளுச்சு.

நான் அப்படி மூச்சு விடத் திணறுன அந்த ஒரு செகண்ட்... மகாவோட கண்கள் டக்குனு என் முகத்தை விட்டு கீழ எறங்கிச்சு. 

வெறும் ஜட்டியோட மண்டியிட்டு உக்காந்திருந்த என் தொடைக்கு நடுவுல, துணியை முட்டிக்கிட்டு அவ்ளோ அப்பட்டமா, திமிராத் துடிச்சிட்டு இருந்த என் ஆண்மையின் புடைப்பை அவ கண்ணு பாத்துருச்சு! அவ கண்ணுல ஒரு பெரிய அதிர்ச்சியும், தவிப்பும் வந்துச்சு. என் உடம்போட அந்த மிருகத்தனமான சூட்டை அவ கவனிச்சிட்டாளேங்குற பதட்டத்துல, கேஸூவலா பண்ற மாரி, நான் அவசர அவசரமா என் ரெண்டு கையையும் தொடைக்கு நடுவுல வச்சு, ஜட்டிக்குள்ள முட்டிக்கிட்டு நின்ன என் சுன்னியை மறைச்சுக்கிட்டேன்.

அந்தப் பதட்டத்தை சமாளிக்குறதுக்காக, "ஓஹோ... அவர் பண்ணுன அந்த கீழ்த்தரமான வேலை அசிங்கம் இல்ல... ஆனா நான் அதை வெளிப்படையா உன்கிட்ட சொன்னது தான் உனக்கு அசிங்கமாப் படுதா மகா?"னு என் கை நடுக்கத்தைக் காட்டிக்காம, லேசா ஒரு கிண்டலோட, ஆனா சீரியஸா கேட்டேன்.

மகா டக்குனு முழிச்சா. என் விறைப்பைப் பாத்த அந்த ஷாக்கும், தான் உடம்பால காட்டிக்கிட்டு இருக்குற அந்த ரகசியமான சூட்டை நான் கண்டுபிடிச்சிட்டேனோங்குற ஒரு சின்னப் பதட்டமும் அவ முகத்துல வந்துட்டுப் போச்சு.

[Shrutikrishnan]

"அச்சோ... நான் அப்படி சொல்லல வாத்தி. ஒரு பொம்பளை முன்னாடி, அதுவும் உங்க பொண்டாட்டி முன்னாடி இப்படி பச்சையா சொல்றீங்களேனு கூச்சமா இருந்துச்சு. அதான் அப்படி சொன்னேன்..."னு அவசர அவசரமா மூச்சு வாங்க சமாளிச்சா.

ஆனா என் கண்ணு அவ முகத்தை விட்டு கீழ இறங்கி, இன்னும் நைட்டியை முட்டிக்கிட்டு நிக்கிற அவளோட அந்த விறைப்பான காம்புகளையே சுத்தி சுத்தி வந்துச்சு. என் பார்வை தன் நெஞ்சுக் குழிக்குள்ள ஒரு வெறியோட ஊடுருவுறத அவ கவனிச்சிட்டா. தன்னோட அந்த கள்ளத்தனமான காமத் தவிப்பை புருஷன் அப்பட்டமா பாத்துட்டு இருக்கானேங்குற நினைப்பு அவளைப் பதற வச்சுது. 

உடனே, அந்த மெல்லிய நைட்டியல முட்டிக்கிட்டு நிக்கிற தன்னோட விறைப்பான காம்புகள் இன்னும் அப்பட்டமா என் கண்ணுக்குத் தெரியக் கூடாதுனு, ஒரு திருட்டுத்தனம் பண்ணி மாட்டுன சின்னப் பொண்ணு மாதிரி, தவிப்போட தன் தோள்பட்டையைச் சுருக்கி, நெஞ்சை லேசா உள்ளிழுத்து, உடம்பைக் குறுக்கி கொஞ்சம் குனிஞ்சு உக்காந்தா. 

ஆனா... தன் பெண்மையோட சூட்டை எப்டியாவது என் கண்ணுல இருந்து மறைக்கணும்னு அவ நெனச்சு செஞ்ச அந்தத் திருட்டுத்தனமே, அவளுக்கு ஒரு பெரிய விபரீதமா, செக்ஸியான வலையா மாறிடுச்சு. 

அவ அப்படி தோள்பட்டையைச் சுருக்கி, உடம்பைக் குறுக்கி குனியும் போது... அந்த மெல்லிய நைட்டித் துணி அவளோட அந்தப் பழுத்த, சென்சிட்டிவான காம்புகள் மேல 'சுரசுர'னு அழுத்தமா உரசிட்டே லேசா மேல ஏறுச்சு. உள்ள எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாததால, அந்தத் துணியோட மெல்லிய உராய்வுல அவ உடம்பே ஒரு செகண்ட் சிலிர்த்து அடங்குச்சு. அவ மூச்சு காத்து லேசா துடிச்சு வெளிய வந்துச்சு. அவ எதை மறைக்க நெனச்சாளோ... இப்போ அந்த உராய்வின் போதையில, அவளோட அந்த காம்புகள் முன்ன விட இன்னும் வெறித்தனமா, ஒரு கூர்மையான மொட்டு மாதிரி விறைச்சுப் போய் நைட்டியைப் பொளந்துக்கிட்டு வெளிய வர்ற அளவுக்கு அப்பட்டமாத் துருத்திக்கிட்டு நின்னுச்சு. 

குனிஞ்ச வாக்குல, தப்பு செஞ்சவ மாதிரி அவ உக்காந்திருக்க... அந்த நளினத்துலயே அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகள் ரெண்டும் நைட்டிக்குள்ள விம்மி விம்மி ஒடுங்கி, அவ உடம்புக்குள்ள ஏறிக்கிட்டு இருக்குற அந்த உச்சக்கட்ட காம சூட்டை எனக்குப் பச்சையாப் படம்பிடிச்சுக் காட்டுச்சு. மறைக்கத் துடிச்சும் மறைக்க முடியாம, துணியை முட்டிக்கிட்டுத் திமிறி நின்ன அவளோட அந்தப் பெண்மையின் அழகை, என் கைக்குள்ள என் சுன்னி துடிக்கத் துடிக்க நான் உக்காந்த வாக்குலயே ரசிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

"சரி, இத விடுங்க..."னு அவசரமா டாபிக்கை மாத்துனா. "இப்ப என்ன பண்றது வாத்தி? இத இப்படியே உள்ள வச்சிட்டு நம்ம ஊருக்கு, சென்னைக்கே போயிரலாமா? எனக்கு இங்க, இந்த வீட்ல இருக்கவே ரொம்ப பயமா இருக்கு..."

"எதுக்கு டி பயம்?" நான் ஒன்னும் புரியாத மாதிரி கேட்டேன்.

"பின்ன என்ன வாத்தி... அவர் எதாவது பண்ண ட்ரை பண்ணிட்டாருனா?"னு ஒரு சின்னக் குழந்த மாதிரி அவ்ளோ அப்பாவியா, எந்தக் கள்ளமும் இல்லாத மாதிரி முகத்தை வச்சுக்கிட்டுக் கேட்டா.

அவ அப்படி அப்பாவியாக் கேட்ட அடுத்த செகண்ட்... எனக்கு ரெண்டு வாரத்துக்கு முன்னாடி நடந்த அந்த சம்பவம் கண் முன்னாடி வந்துட்டுப் போச்சு. இதே வீட்ல, பாட்டிக்கு உடம்பு சரியில்லனு அப்றம் இவரு  கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேங்கிறாருன்னு அழுந்துட்டு இருந்தவளை, அந்த முரட்டு ஆம்பளை தன் நெஞ்சோடு சேர்த்து இறுக்கமா கட்டிப் பிடிச்சிருந்தான். அப்போ அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகள் அவர் நெஞ்சுல எந்த இடைவெளியும் இல்லாம நசுங்குன அந்தப் பச்சையான காட்சியும், அவ அவர் மடியில ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி சுருண்டு ஒடுங்கிக் கிடந்த அந்த உரிமையும்... ஒரு செகண்ட் என் மனசுக்குள்ள வந்து போனதும், என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு கலங்குச்சு. 'இவர் எதாவது பண்ணுவாரான்னு இவ பயப்படுறாளா? இல்ல, எப்போ இவர் பண்ணுவாரான்னு ஏங்குறாளா?'னு எனக்குள்ள ஒரு பெரிய குழப்பம் வந்துருச்சு.

அந்த நினைப்பை என் மூளையில இருந்து துரத்த, என் கவலையை அவகிட்ட காட்டிக்காம முகத்தைத் திருப்புனேன்.

"லூசா டி நீ? பாட்டிக்கு உடம்பு சரியில்லனு உனக்கே தெரியும்ல. அவங்களை இந்த நிலைமையில விட்டுட்டு எப்படி டி நாம ரெண்டு பேரும் மட்டும் சுயநலமா ஊருக்குப் போக முடியும்? நீ இங்கயே இருந்து அவங்கள நல்லபடியா பாத்துக்கோ,"னு நான் ரொம்ப இயல்பா, ஒரு புருஷனா என் கடமையைச் சொல்ற மாதிரி சொன்னேன்.

"நிஜமாவா சொல்றீங்க வாத்தி? இவ்வளவு பெரிய அசிங்கத்தை பாத்ததுக்கு அப்புறமும் என்னை இங்கயே விட்டுட்டுப் போக உங்களுக்கு மனசு வருதா?"

"வேற என்னடி பண்ண சொல்ற? பாட்டிய இந்த நிலைமையில விட்டுட்டுப் போனா ஊருக்குள்ள காரி துப்ப மாட்டாங்க? நாம சுயநலமா யோசிக்க முடியாது மகா."

"ஊருக்காக என்னை இப்படி இங்க தனியா விட்டுட்டுப் போவீங்களா வாத்தி? எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்கு."

"ஏய் மெதுவா பேசு. இத்தனை வருஷம் நீ இங்க தான் வளர்ந்த... கல்யாணம் ஆனதுக்கு அப்புறமும் அப்பப்போ வந்துட்டுப் போற. அப்போல்லாம் எதுவும் பண்ணாதவரு இனிமே என்னடி பண்ணப் போறாரு? இது ஏதோ அவர் தனியா இருக்கும்போது பண்ணிக்கிறாருனு நெனச்சுட்டு விட்டுரு. மறந்துரு..."

"அது இத்தனை நாளாங்க... ஆனா இப்ப என்னால எப்படி வாத்தி அவர் மூஞ்சிய நேரா பாக்க முடியும்? அவர் என்னைய பாக்கும்போதெல்லாம் என் உடம்பை தான அசிங்கமா நெனச்சுட்டு இருப்பாருனு தோணாதா?" அவளோட அந்த மையிட்ட கண்கள் இப்போ ரொம்ப தவிப்போட, ஆனா ஒருவிதமான கள்ளத்தனமான திமிரோட என்னைப் பாத்துச்சு. 

"தோணத்தான் செய்யும். ஆனா அதுக்காக நீ பயப்படுற மாதிரி அவர் நேர்ல எதுவும் தப்பா நடந்துக்க மாட்டாருனு தான் நினைக்கிறேன்..."

"இல்ல வாத்தி... இவ்வளவு நடந்த அப்புறமும்... இங்க பாருங்க,"னு சொல்லிட்டு, தரையில கிடந்த தன்னோட அந்தப் புதுக் கருப்பு பேன்ட்டியை  கையால சுட்டிக் காட்டினா. அந்த ஜட்டியில காஞ்சுப் போயிருந்த வெள்ளைக் கறை, இருட்டுலயும் அப்பட்டமா என்னைப் பாத்து சிரிச்சுது.

"நீ ஏன் அதையே திரும்ப திரும்ப சொல்ற? உனக்கு என்னடி வேணும்? நான் இங்கயே இருந்து, 'ஏன் இப்படிப் பண்ணீங்க?'னு அவர்கிட்ட கேள்வி கேக்கணுமா? குடும்ப மானம் என்ன ஆகுறது? அப்புறம் நீயும் உன் மாமாவும் இத்தனை வருஷம் போன்ல ஊர்ல மத்தவங்க வீட்ல நடந்த அசிங்கத்தை பத்தி சிரிச்சுப் பேசுன மாதிரி... நாளைக்கு அவங்க நம்ம வீட்ல நடந்த அசிங்கத்தை பத்தி சிரிச்சுப் பேசுவாங்க." நான் ரொம்ப சீரியஸா சொன்னேன்.

"ஐயோ... அதெல்லாம் வேணாம் வாத்தி. நான் அப்படி சொல்லல." அவசர அவசரமா மறுத்தா மகா.

"அப்போ அமைதியா இரு. நான் சென்னைக்கு போய்த்தான் ஆகணும். நீ இங்க பாட்டிய பாத்துக்க தான் வேணும். வேற வழியில்ல."

மகா வேற வழியில்லாம 'சரி'னு தலையை ஆட்டுனா. ஆனா அவ அப்படி தலையாட்டும்போது, அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் நைட்டிக்குள்ள லேசா குலுங்கி அடங்குச்சு. என் கண்ணு அவ முகத்தை விட்டு, தன்னிச்சையா அவளோட அந்த விறைச்சு நின்ன காம்புகள் கிட்ட போயிட்டு வந்துச்சு. என் பார்வையைக் கவனிச்சவ, லேசா வெட்கத்தோடயும், ஒரு திருட்டுத்தனத்தோடயும் தன் நைட்டியை அட்ஜஸ்ட் பண்ற மாதிரி இழுத்து விட்டா.

"அப்போ இந்த பேக்கை என்ன பண்றது வாத்தி? திரும்ப அப்படியே பீரோ மேலேயே வச்சிரலாமா?" 

"ஆமா. நீ எப்படி எடுத்தியோ அப்படியே வச்சிரு. அந்த நோட்டு, தாவணி எல்லாத்தையும் அதே ஆர்டர்ல வை."

"இந்த... இந்த ஜட்டிகளை என்ன பண்றது வாத்தி? இதையுமா திரும்ப அந்த கட்டைப் பையில வைக்கிறது? எப்படிங்க... அவர் என்ன பண்றாருனு தெரிஞ்சும் இதை இங்கயே திரும்பி... அதுவும் என் கையாலயே வைக்க முடியும்? நீங்க வைக்கிறீங்களா?"னு அந்த கறை படிஞ்ச ஜட்டிகளைப் பாத்துக்கிட்டே, ரொம்ப தயக்கமா என்னைப் பாத்துக் கேட்டா.

அவ அப்படி கேட்டதும், எனக்கு ஒரு நிமிஷம் உசுரே போயிட்டு வந்த மாதிரி இருந்துச்சு. என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு, ஒரு பெரிய கலக்கம் உருவாகி நெஞ்சுக்குள்ள ஏறிச்சு. 

இன்னொரு ஆம்பளை... அதுவும் என் பொண்டாட்டிய நெனச்சு இருட்டுல தவம் கிடக்கிற ஒரு முரட்டு ஆம்பளை, அவளோட ஜட்டியில தன் வெறியைக் கக்கி, அந்த மொடமொடனு காய்ஞ்சு போன கறையோட கிடக்குற அந்தத் துணியை... ஒரு புருஷனா நான் என் கையால தொட்டு வைக்குறதா? நெனைக்கும்போதே என் உடம்புல ஒரு மாதிரி அருவருப்பும், அதே சமயம் என் ஆண்மைக்குள்ள சுரீர்னு ஒரு காமக் கிளர்ச்சியும் ஒன்னாப் பாய்ஞ்சது. 

"ச்சீ... நான்லாம் அதைத் தொட மாட்டேன்," நான் முகத்தை சுளிச்சுக்கிட்டு, அந்த ஜட்டியப் பாக்கப் பயந்துக்கிட்டே சொன்னேன். 

"ஒரு ஹெல்ப் தானங்க..." அவ ரொம்ப கொஞ்சலா, ஒரு குழந்தை மாதிரி கெஞ்சினா. 

"நீ தான் ஏற்கனவே தொட்டுட்டல... நீயே எடுத்து வை," நான் கொஞ்சம் கறாரா சொல்லிட்டு, என் பார்வைய வேற பக்கம் திருப்பிக்கிட்டேன்.

மகாவுக்கு என் கோபம் புரிஞ்சிருச்சு. ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, தன் மிருதுவான, நடுங்குற விரல்களால தரையில கிடந்த அந்தப் பழைய காட்டன் பிராக்களையும், அந்த கறை படிஞ்ச நாலஞ்சு ஜட்டிகளையும் ஒன்னா சேத்து அள்ளுனா. அவ விரல்கள் அந்த மொடமொடப்பான கறைகள் மேல படும்போதெல்லாம் அவ உடம்பு ஒரு செகண்ட் சிலிர்த்து அடங்குறதை நான் ஓரக்கண்ணால பாத்துட்டு தான் இருந்தேன். 

எந்த ஜட்டி எப்படி மடிக்கப்பட்டிருந்துச்சோ, அதே மாதிரி பதட்டத்தோட அவசர அவசரமா மடிச்சா. அவ குனிஞ்சு அந்தத் துணிகளை மடிக்கும்போது, அவளோட நைட்டி விலகி, அவளோட அந்த ஆழமான முலை இடுக்கு அழகு என் கண்ணுக்கு விருந்து வச்சுது. ஆனா இப்போ என் கவனம் பூரா, அவளோட அந்த மென்மையான கைகள்... இன்னொரு ஆம்பளையோட காம எச்சில் பட்ட அந்தத் துணிகளை எப்படிப் பத்திரமா எடுத்து மறுபடியும் அந்தப் பழைய கட்டைப் பைக்குள்ள திணிக்குதுங்குறதுல தான் இருந்துச்சு. தன் புருஷன் முன்னாடியே, தன் உடம்ப நெனச்சு இன்னொருத்தன் விட்ட கஞ்சியைக் கையால அள்ளி வைக்குற அந்தப் பச்சையான காட்சி... என் சுன்னியை ஜட்டிக்குள்ள எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு புடைக்க விறைக்க வச்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

மகா ஒருவழியா தன் நடுக்கத்தை அடக்கிக்கிட்டு, தரையில கிடந்த அந்தத் துணிகளை ஒவ்வொன்னா எடுத்து எப்படி இருந்துச்சோ அதே மாதிரி மடிச்சு வச்சிட்டு, கடைசியா அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தை கையில எடுத்தா.

அந்த நோட்டை உள்ள வைக்கிறதுக்கு முன்னாடி, அதுல இருந்த தன் பழைய போட்டோக்களை ஒரு தடவை லேசா தடவிப் பாத்துட்டு, ரொம்ப ஆழமான ஒரு ஏக்கத்தோட அதையே உத்துப் பாத்தா. தூங்கி எழுந்த அந்த இயல்பான கண்கள்ல, அவளோட அந்தப் பார்வையில் இப்போ ஒரு பெரிய தவிப்பு இருந்துச்சு. அவ என்ன நெனைக்கிறானு எனக்கு சத்தியமாப் புரியல. ஆனா அந்த நோட்டை உள்ள வைக்க அவ கைக்குச் சுத்தமா மனசு வரலங்குறது மட்டும் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, அந்த நோட்டையும் பைக்குள்ள வச்சு, எல்லாத்தையும் மொத்தமா அள்ளி பீரோவுக்கு மேல எப்படி இருந்துச்சோ அப்படியே வைக்கப் போனா. 

மர பீரோ கொஞ்சம் உசரம்ங்குறதால அவளுக்கு ஹைட் எட்டல. தன் ரெண்டு கைகளாலயும் அந்தப் பையை ஏந்திக்கிட்டு, தன் ரெண்டு கால்களையும் லேசா தூக்கி, குதிக்காலை உயர்த்தி, கால் விரல்கள்ல பேலன்ஸ் பண்ணி நின்னுகிட்டு மேல எட்டி வைக்க ட்ரை பண்ணா. 

அவ அப்படி குதிக்காலைத் தூக்கி, உடம்பை வில்லு மாதிரி வளைச்சு மேல எட்டும்போது... அவ போட்டுருந்த அந்த நீளமான மெல்லிய காட்டன் நைட்டி அவ உடம்போட சேர்ந்து அப்படியே மேல இழுத்துப் பிடிச்சு, அவளோட பின்னழகை ரொம்ப டைட்டா உரசிக்கிச்சு. அவ மேல கையைத் தூக்கத் தூக்க, அந்தத் துணி அவளோட இடுப்பு மடிப்புல ஆழமாப் பதிஞ்சு, அவளோட அந்தப் பின்பக்கச் செழுமையை அப்பட்டமாப் படம் பிடிச்சுக் காட்டுச்சு. உள்ள எந்த உள்ளாடையும் இல்லாததால, அந்த மெல்லிய நைட்டித் துணி அவளோட அந்த ரெண்டு பஞ்சு மாதிரியான குண்டிச் சதைகளுக்கும் நடுவுல ஆழமா இறங்கிப் பதிஞ்சுச்சு. எந்த ஆம்பளையும் பாக்கத் துடிக்கிற அவளோட அந்த ஆழமான சூத்துப் பிளப்பை, அந்தத் துணி ஒரு மெல்லிய கோடு மாதிரி அவ்ளோ செக்ஸியா செதுக்கிக் காட்டுனத... நான் உக்காந்த வாக்குலயே கண் இமைக்காம வெறித்தனமாப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

அவளோட அந்தப் பச்சையான அழகை அப்படி வெறித்துப் பாக்கும்போது, டக்குனு என் மூளைக்குள்ள சுரீர்னு ஒரு நெனப்பு வந்துச்சு. 'வெளிய படுத்துருக்க அவளோட மாமா, இத்தனை வருஷமா இருட்டுல தவிச்சுத் துடிச்சுப் பாக்க ஏங்குனதே... அவளோட இந்த உடம்பை பாக்க தான?'னு நெனைக்கும்போதே... என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு, ஒரு விபரீதமான காமக் கலக்கம் நெஞ்சுக்குள்ள ஏறிச்சு. 

அவ அப்படி வளைஞ்சு நின்ன அந்தப் போஸ்ல, அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான சதைப்பரப்பு நைட்டியை முட்டிக்கிட்டு அவ்ளோ திமிறா நின்ன நளினமும், அவளோட அந்தப் பெண்மையின் அசைவும் என்னைய அப்படியே மூச்சு விட மறந்து ரசிக்க வச்சுது. அந்தப் பையை மர பீரோவுக்கு மேல பத்திரமா வச்சிட்டு, பெருமூச்சு விட்டுக்கிட்டே அவ டக்குனு என் பக்கம் திரும்புனா. அப்படித் திரும்பும்போது, எந்தச் சப்போர்ட்டும் இல்லாம சுதந்திரமா இருந்த அவளோட அந்த வெயிட்டான பழுத்த முலைகள் ரெண்டும் நைட்டிக்குள்ள 'தக் தக்'னு லேசா அதிர்ந்து அடங்குனதை... ஒரு வக்கிரமான, கள்ளத்தனமான ரசனையோட நான் உத்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

நான் என் போனை எடுத்து டைம் பாத்தேன். மணி 4:24 ஆச்சு. மகாவை இங்க தனியா, இவ்வளவு பெரிய அசிங்கத்தைப் பண்ணிட்டு இருக்குற ஒருத்தர்  கூட விட்டுட்டுப் போறது எனக்கு மனசுக்கு ஒரு மாதிரி உறுத்தலா தான் இருந்துச்சு. ஆனா, அவளுக்கு அப்பா அம்மா இறந்ததுக்கு அப்புறம் அவளை உசிரா வளர்த்தது இந்த பாட்டியும், அவ மாமாவும் தான். அவர் பண்ணுன இந்தத் திருட்டுத்தனம், அசிங்கம் ரொம்பப் பெரிய தப்பு தான். ஆனா, இதைப் பத்தி இப்போ அவர்கிட்ட கேட்டு, அவரை அசிங்கப்படுத்தி, ஊருக்குள்ள பெரிய பிரச்னை ஆக்குறது சரின்னு எனக்குப் படல. 

அதனால, இதை அப்படியே கண்டுக்காத மாதிரி விட்டுடுறது தான் சரின்னு நான் ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன். 
"சேரி மகா... நான் கிளம்பிறன்… இப்போ கிளம்பினா காலைல ஒரு 7:30, 8 மணிக்காவது வீட்டுக்குப் போய்ச் சேர்ந்தா தான், குளிச்சிட்டு நான் ஸ்கூலுக்குப் போக கரெக்ட்டா இருக்கும்,"னு அவகிட்ட சொன்னேன். 

மகா ரொம்ப பாவமா, பவ்யமா முகத்தை வச்சுக்கிட்டு, நான் சொல்றதுக்கெல்லாம் "சரிங்க... சரிங்க..."னு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி தலையாட்டினா.

"நீ உன்னைய பத்திரமா பாத்துக்கோ மகா. நைட் தூங்கும்போது ரூம் கதவை நல்லா தாப்பா போட்டுட்டுத் தூங்கு," நான் ஒரு புருஷனா அக்கறையோட சொன்னேன்.

"எல்லாம் சரிங்க... ஆனா நான் துணி காயப் போடும்போது, இப்பல்லாம் எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்குமே... எந்தத் துணிய அவர் ரகசியமா நோட்டம் விடுறாருனு தெரியாதே... எனக்கு நெனச்சாலே உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி கூசுது வாத்தி," அவ குரல்ல ஒரு லேசான நடுக்கமும், ஆனா உள்ளுக்குள்ள ஒரு கள்ளத்தனமும் இருந்துச்சு.

"நீ இனிமே உள்ளாடையை வெளியில காயப் போடாத. பாத்ரூம்குள்ளயே காயப் போட்டுக்கோ,"னு நான் சிம்பிளா ஒரு ஐடியா சொன்னேன்.

"ச்ச... என்னங்க நீங்க. அவரும் தான அதே பாத்ரூம் யூஸ் பண்றாரு. அப்புறம் எப்படி நான் அங்க காயப் போடுறது?"னு முகம் சுளிச்சா.

"அப்போ என்னடி பண்ண சொல்ற? அவர் வெளிய காயப் போட்டாலும் திருடுவாரு, உள்ள காயப் போட்டாலும் எடுப்பாருனு சொன்னா... அப்புறம் அவர் திருடுவாருனு பயந்துக்கிட்டு நீ உள்ளாடையை போடாமலே சுத்த போறயா?"னு நான் கொஞ்சம் கோபமா, நக்கலா கேட்டேன்.

நான் அப்படி எந்த நினைப்பும் இல்லாம தான் கேட்டேன். ஆனா, "உள்ளாடை போடாமலே சுத்துறியா"னு நான் கேட்ட அந்த வார்த்தை, மகா மூஞ்சுல ஒரு பரதநாட்டியம் ஆடுறதே எனக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

நான் அப்படிச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட்... மகாவோட முகம் அப்படியே மாறுச்சு. 'உள்ளாடை இல்லாம'னு நான் சொன்ன அந்த வார்த்தை அவளுக்குள்ள ஏதோ ஒரு புது சூட்டை ஏத்திருச்சுங்குறது அவ ரியாக்‌ஷன்லயே தெரிஞ்சது. அவ கண்கள் திருதிருனு முழிச்சு, தவிப்போட என்னை நேரா பாக்க முடியாம லேசா கீழ எறங்கிச்சு. திடீர்னு அவ மூச்சு காத்து சூடாகி, வேகமா வெளிய வர ஆரம்பிச்சுது. அந்த அதிகாலை நேரத்துலயும் அவ நெத்தியில முத்து முத்தா வேர்வை அரும்பி லேசா மினுமினுக்க... அவ நெஞ்சுப் பகுதி நைட்டிக்குள்ள வேகமா விம்மி விம்மி ஏறி இறங்குச்சு. 

அவளுக்குள்ள பத்திக்கிட்ட அந்த விபரீதமான சூடு, அவளோட மார்புகளுக்கு அப்பட்டமா கடத்தப்பட்டுச்சு. இவ்வளவு நேரம் இருந்தத விட, இப்போ அவளோட அந்த சென்சிட்டிவான காம்புகள் இன்னும் பலமா முறுக்கேறி, அந்த மெல்லிய நைட்டித் துணியை அப்படியே ஓட்ட போட்டுட்டு கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்கு அவ்ளோ கூர்மையா, ஆக்ரோஷமாத் துருத்திக்கிட்டு நின்னுச்சு. ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய அந்த ரகசிய மொட்டுக்கள்... அவளோட அந்தப் புதுப் போதையில எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம அவ்ளோ திமிரா துணியை முட்டிக்கிட்டு நின்ன அழகு என்னை அப்படியே மூச்சு முட்ட வச்சு கிறங்கடிச்சுது.

ஆனா, நான் கண் இமைக்காம அதையே வெறித்துப் பாக்குறதை அடுத்த செகண்டே அவ கவனிச்சிட்டா. தன் உடம்பு அப்பட்டமா காட்டிக் கொடுத்த அந்தத் திருட்டுத்தனத்தை புருஷன் பாத்துட்டானோங்குற பதட்டத்துல, டக்குனு உதட்டைக் கடிக்குறதை விட்டுட்டு, முகத்தை ஒன்னுமே நடக்காத மாதிரி ரொம்ப கேஷுவலா, ஒரு சின்னப் பொண்ணு கணக்கா அப்பாவியா மாத்திக்கிட்டா.

"என்ன வாத்தி இப்படி அசிங்கமா பேசுறீங்க?"னு அவசரமாத் தன்னை மறைக்கத் தொடங்குனா. "நான் பொதுவா தான கேட்டேன், அதுக்குன்னு இப்படிப் பேசுறீங்க. என்னைப் பத்தித் தெரியாதா உங்களுக்கு? உங்க கூட பெட்ரூம்ல மட்டும்தான் நான் அப்படிச் சுதந்திரமா இருப்பேன். வெளிய போனா, எல்லாத்தையும் போட்டு மறைக்க வேண்டியதை நல்லா மறைச்சுட்டுத் தான வாத்தி இருப்பேன்?"னு கொஞ்சம் கோபமா, சலிச்சுக்கிற மாதிரி ஆக்ட் பண்ணா.

"பின்ன என்னடி, எல்லாத்துக்கும் அவர் அத பண்ணுவாரு. இத பன்னுவாருனு சொன்னா நான் என்ன பண்ண முடியும் ?" நான் அவளைப் பாத்துக்கிட்டே கேட்டேன். 

மகா ஏதும் பேசாம அப்பாவியா மூஞ்ச வச்சிக்கிட்டா.

"சரி, நான் ஒன்னு சொல்றேன் கேளு. பகல்ல உன் உள்ளாடையைக் காய வைக்காத. நைட் எல்லாரும் தூங்குனதுக்கு அப்புறம் துவைச்சு வெளிய காய  போட்டுட்டு, காலையில விடியும்போதே இருட்டோட இருட்டா எடுத்துரு. அப்புறம்... அதனால தான் சொல்றேன்… மூடவேண்டிய எல்லாத்தையும் மூடிக்கோ. நைட்டி போடும்போது கூட கொஞ்சம் அடக்கமா போட்டுக்கோ. மேல ஒரு ஷால் போட்டுக்கோ..." நான் ரொம்ப சீரியஸா சொல்லிட்டன்..

"நான் எப்பவும் அடக்கமா தான வாத்தி இருக்கேன்?"னு அவ கொஞ்சம் குறைபட்டுக்கிட்டா.

"அப்படி இருந்தும் அவர் உன்னை தப்பாத் தான் பாக்குறாரு. அதை மாத்த முடியாது மகா. ஆனா நீ உன்னோட லிமிட்ல இரு. பாத்துக்கோ. நான் ஊருக்குப் போயிட்டு உனக்கு கால் பண்றேன். சரியா?"னு கேட்டேன்.

மகா அமைதியாத் தலையை ஆட்டுனா. ஆனா, அவ வெளிய உத்தமி மாரி பேசினாலும், அவ உடம்பு எவளோ சூட்டுல இருக்குனு காட்டி கொடுக்குற அவளோட காம்ப பாத்து என் நெஞ்சு துடிச்சது.

அப்போ அவ கண்ணு தரையில கிடந்த அந்த மாமாவோட லெதர் பேக் மேல பட்டுச்சு. 

"சேரி இருங்க... துணி எடுத்து வச்சிரலாம்,"னு னு அவ சொல்லிட்டு, அதை எட்டி எடுத்து என்கிட்ட நீட்டுனா.

நான் வாங்கக் கையை நீட்டுனேன். ஆனா அப்புறம் டக்குனு யோசிச்சேன். "வேணாம் டி. அவர் பேக்கை நான் வாங்கிட்டுப் போனது தெரிஞ்சா, ஒருவேளை அவர் பேக்கை நாம நோண்டிட்டோமோ... ரகசியம் நமக்குத் தெரிஞ்சிருச்சோனு அவர் பயந்துருவாரு. இப்போ எப்படி இருக்கோ, அப்படியே இருக்கட்டும். எதுக்கு வம்பை விலைக்கு வாங்கணும். அதான் நம்ம எல்லாருக்கும் நல்லது,"னு நான் என் கையைப் பின்னாடி இழுத்துக்கிட்டேன்.

"அதுவும் சரிதாங்க வாத்தி..."னு அவளும் தலையாட்டிட்டு, "ஆனா இருங்க..."னு சொல்லிட்டு, பேக்கை எட்டி பீரோ மேல எப்படி இருந்துச்சோ அப்டியே வச்சிட்டு, அவளோட புடவை எல்லாம் அடுக்கி வச்சிருந்த அந்த செல்ஃப்க்குப் போனா. 

அங்க இருந்த ஒரு சின்ன டப்பாவைத் தொறந்து, அவ புடவைக்குக் குத்துற அந்தச் சின்னச் சின்ன சேஃப்டி பின் ஹூக்குகள் ரெண்டு மூணை எடுத்துக்கிட்டு வந்தா. என் பேக்கோட ஜிப் தான் அறுந்துருச்சுல, அதனால அந்த பேக்கோட வாயை ஒன்னாச் சேர்த்து வச்சு, அந்தப் பின்னை வச்சு ரொம்ப அக்கறையா குத்தி லாக் பண்ணி விட்டா. அவ அப்படி என் பேக்கைக் குனிஞ்சு குத்தி விடும்போது, அவ நெஞ்சுக் குழிக்குள்ள துடிச்சிட்டு இருந்த அந்தச் சூடான காம வாசனை என் மூக்கைத் துளைச்சுது.

"கார்ல தான வாத்தி போறீங்க. பேக்கை அப்படியே சீட் ஓரமா சாத்தி வச்சிருங்க, ஒன்னும் ஆகாது,"னு சொல்லிட்டு நிமிர்ந்து என்னைப் பாத்து லேசா சிரிச்சா.

"சரி மகா..."னு சொல்லிட்டு, இவ்வளவு நேரம் வெறும் ஜட்டியோட நின்னு இந்த அசிங்கத்தையெல்லாம் பேசிட்டு இருந்த நான், வேகமா ஒரு டி-ஷர்ட்டையும், ஜீன்ஸையும் மாட்டிக்கிட்டேன். என் பேக்கைக் கையில எடுத்துக்கிட்டு அவளைப் பாத்தேன். அவளும் என்னை வழியனுப்ப ரெடியானா. 

பெட்ரூம் கதவை மெதுவாத் திறக்கப் போனவன், டக்குனு கைப்பிடியை விட்டுட்டுத் திரும்பி மகாவைப் பாத்தேன். அவ போட்டுருந்த அந்த மெல்லிய நைட்டிக்குள்ள, இன்னும் அந்தச் சூடு அடங்காம அவளோட ரெண்டு காம்புகளும் அவ்ளோ அப்பட்டமா, கூர்மையாத் துணியை முட்டிக்கிட்டு வெளிய தெரிஞ்சது. இப்போ தான் இந்த அசிங்கத்தைப் பத்திப் பேசி முடிச்சிருக்கோம், அதுக்குள்ள இவ இப்படித் தன் பெண்மையின் விறைப்பை அப்பட்டமா காட்டிக்கிட்டு நிக்கிறதைப் பாத்ததும் எனக்குக் கோபம் வந்துச்சு.

"ஏய்... இப்போ தானடி சொன்னேன், எல்லாத்தையும் ஒழுங்கா கவர் பண்ணிக்கோனு! ஒரு ஷால் எடுத்துப் போத்திட்டு வெளிய வா டி," நான் லேசான கோபத்தோட, குரலை அடக்கிச் சொன்னேன்.

"மாமா வெளிய தூங்கிட்டு தானங்க இருக்காரு..."னு அவ ரொம்ப சாதாரணமா, எதுவும் தெரியாத மாதிரி சமாளிக்கப் பாத்தா.

"ஒருவேளை சத்தம் கேட்டு முழிச்சுக்கிட்டா என்னடி பண்ணுவ?" நான் முறைச்சேன்.

"சரி... சரிங்க வாத்தி..."னு பதட்டமா சொல்லிட்டு, ஓடிப்போய் தன் துணிகள் இருந்த செல்ஃப்ல இருந்து ஒரு துப்பட்டாவை எடுத்து, அவசர அவசரமா தன் நெஞ்சு மேல போட்டு, அந்த முலைகளோட அப்பட்டமான விறைப்பை மறைச்சுக்கிட்டா. 

நான் பெட்ரூம் கதவை மெதுவா, சத்தம் வராமத் திறந்துக்கிட்டு ஹாலுக்கு வெளிய வந்தேன். பின்னாடியே மகாவும் வந்தா. வெளிய ஹால்ல, எந்தக் கவலையும் இல்லாத மாதிரி இருட்டுல பாயில படுத்து நல்லாத் தூங்கிட்டு இருந்தாரு. 

நான் அவரை எழுப்பாம, நேரா மெயின் டோர் கதவுகிட்ட போய் அந்தப் பெரிய இரும்புத் தாழ்ப்பாளை 'சடக்'குனு திறந்தேன்.

அந்தச் சத்தம் கேட்ட அடுத்த செகண்ட், பாயில தூங்கிட்டு இருந்தவரு டக்குனு முழிச்சுக்கிட்டாரு. யாரோ கதவைத் திறக்குற சத்தம் கேட்டதும், அவசர அவசரமாத் தூக்கக் கலக்கத்தோட தன் முகத்தைத் துடைச்சுக்கிட்டே எந்திரிச்சவரு, "என்ன மாப்பிள்ளை... கிளம்பிட்டீங்களா?"னு பதட்டமா கேட்டாரு.

நான் மகாவை ஒரு ஓரக்கண்ணால பாத்துட்டு, அப்புறம் அவரைப் பாத்து, "ஆமா மாமா,"னு சொன்னேன்.

"சொல்லாம கொல்லாம போறீங்க... இன்னும் ஒரு ரெண்டு நாள் தங்கிட்டுப் போலாம்ல மாப்பிள்ளை?"னு சொல்லிக்கிட்டே, தூக்கத்துல லேசா விலகியிருந்த தன் லுங்கியை இறுக்கிக் கட்டிக்கிட்டு, வெறும் பனியன், லுங்கியோட என் கிட்ட நடந்து வந்து நின்னாரு.

"இல்ல மாமா... ஸ்கூல் இருக்கு. வெள்ளிக்கிழமை நைட் வர்றேன்,"னு நான் ரொம்ப நார்மலா, அவரோட அந்த அருவருப்பான ரகசியம் எனக்குத் தெரியும்ங்குறதை எந்த விதத்துலயும் காட்டிக்காம சமாளிச்சேன்.

"சரி மாப்பிள்ளை..."னு சொல்லிட்டு அவரு தலையை ஆட்டுனாரு. நான் மகாவைப் பாத்து லேசாத் தலையசைச்சுட்டு, வெளிய வந்துட்டேன்.

கார் கதவைத் திறந்து உள்ள ஏறி உக்காந்து, பேக்கை எனக்குப் பக்கத்து சீட்ல பத்திரமா வச்சிட்டு காரை ஸ்டார்ட் பண்ணேன். விண்டோ கண்ணாடியை இறக்கிவிட்டு, குனிஞ்சு வெளிய பாத்தேன்.

அங்க வாசப்படியில... அதிகாலை இருட்டுல, அந்த முரட்டு ஆம்பளை வெறும் பனியன், லுங்கியோட அவ்ளோ கம்பீரமா, ஆஜானுபாகுவா நின்னுட்டு இருந்தாரு. அவருக்குப் பக்கத்துல, ரொம்பக் குட்டியா, நைட்டிக்கு மேல ஒரு ஷாலைப் போத்திட்டு, மகா அவ்ளோ பதட்டமா நின்னுட்டு இருந்தா.

அவ முகத்துல இப்ப அந்தப் பெட்ரூம்க்குள்ள இருந்த எந்தக் கள்ளத்தனமான திமிரும் இல்ல. பதிலா, ஒரு பெரிய நடுக்கம், நெத்தியில லேசான வேர்வை, உடம்புல ஒரு தவிப்பு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. இத்தனை வருஷமாத் தன் உள்ளாடையைத் திருடி இருட்டுல வெறியைத் தீர்த்துக்கிட்ட ஒரு முரட்டு ஆம்பளை பக்கத்துல, யாருமே இல்லாத வீட்ல இப்போ அவ தனியா மாட்டிக்கிட்டோமேங்குற அந்தப் பயம் அவ கண்கள்ல அப்பட்டமாப் படிஞ்சிருந்துச்சு. தான் கட்டிப் புடிச்சுப் படுக்குற புருஷன் தன்னைத் தனியா தவிக்க விட்டுட்டுப் போறானேங்குற அந்தப் பரிதவிப்பு அவ மூஞ்சியில இருந்துச்சு.

அவளோட அந்தப் பதட்டத்தைப் பாக்கப் பாக்க... என் அடிவயிறு அப்படியே பயத்துலயும், ஒருவிதமான குற்றவுணர்ச்சியிலயும் சுருண்டு கலங்குச்சு. என் பொண்டாட்டியைக் காப்பாத்தி கூட்டிட்டுப் போகணும்னு என் புத்தி கத்துனாலும், பாட்டிக்காக  அவளை இங்க விட்டுட்டு போகவேண்டிய சூழ்நிலையா போச்சு.. அவளை அங்க விட்டுட்டுப் போக மனசே இல்லாம, அங்க இருந்து காரை மூவ் பண்ணி ஊரை நோக்கிக் கிளம்புனேன்.

கார் லேசா முன்னாடி நகரும்போது, மகா தன் நடுக்கத்துலயும் எனக்குப் பாத்து டாடா காமிச்சா. நான் அப்படியே கார் ரியர் வியூ மிரர்ல அவங்களைப் பாத்தேன். அந்தச் சின்னக் கண்ணாடியில... என் பொண்டாட்டி, தன் உடம்புக்குப் பைத்தியமா அலையுற அந்த முரட்டு மாமாவுக்குப் பக்கத்துல அவ்ளோ நெருக்கமா, சின்னப் பொண்ணு மாதிரி தனியா நிக்கிற அந்தப் பச்சையான காட்சி என்னை அப்படியே உறைக்க வச்சுது. அவ படுற அதே பயத்தையும், தவிப்பையும் நான் மனசுக்குள்ள சுமந்துகிட்டே, கனத்த இதயத்தோட சென்னைக்குக் கிளம்பிப் போனேன்.

[Shrutikrishnan]

சென்னைக்கு கார் ஓட்டிட்டு வந்த அந்த மூணு மணி நேரமும் என் மனசு என் கன்ட்ரோல்லயே இல்லை. அந்த அதிகாலை இருட்டுல, வெறும் பனியன் லுங்கியோட நின்ன அந்த முரட்டு ஆம்பளைக்குப் பக்கத்துல... ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி, உடம்பெல்லாம் பதட்டத்தோட என் பொண்டாட்டி நின்னுகிட்டு இருந்த அந்தப் பச்சையான காட்சி தான் என் கண்ணுக்குள்ளயே ஓடிட்டு இருந்துச்சு. 

அவ முகத்துல இருந்த அந்தப் பயம்... அது நிஜமான பயமா? இல்ல, இத்தனை வருஷமா இருட்டுல தன் உள்ளாடையைத் திருடி வெறியைத் தீர்த்துக்கிட்ட ஒருத்தன் கூட தனியா மாட்டிட்டோமேங்குற ஒரு கள்ளத்தனமான தவிப்பா? எதுவுமே ஓடல மண்டைக்குள்ள. அடிவயிறு சும்மா சுருண்டு சுருண்டு கலங்குச்சு. மகாவ அங்க தனியா விட்டுட்டு வந்துட்டோமேங்குற குற்றவுணர்ச்சி ஒரு பக்கம் உசுர எடுத்தாலும்... இப்போ யாருமில்லாத அந்த வீட்ல அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல என்ன நடந்துட்டு இருக்குமோங்குற அந்த நெனப்பு என்னைய அப்படியே பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது. அவரோட அந்த பலத்துக்கு முன்னாடி இவ தனியா மாட்டிட்டு என்ன பாடுபட்டுட்டு இருக்காளோங்குற பயம் நெஞ்ச அடைச்சுது. ஆனா... இதெல்லாம் மனச போட்டு அறுத்துட்டு இருக்கும்போதே, என்னைய மீறி என் பேண்ட்டுக்குள்ள என் சுன்னி நரம்பு தெறிக்க விறைக்க ஆரம்பிச்சது தான் எனக்கே என் மேல ஒரு பயங்கரமான அருவருப்ப குடுத்துச்சு. 'பொண்டாட்டி இன்னொருத்தன் கைக்குள்ள அசிங்கப்பட்டுட்டு இருப்பாளோனு தவிக்குற நேரத்துல, உனக்கு இந்த கேவலமான விறைப்பு ஒரு கேடாடா?'னு என் புத்தி என்னையப் பாத்து காரித் துப்புச்சு. ஆனா அவளுக்கு என்ன நடக்குதோங்குற அந்த பயமும், அவள என் கண்ணு முன்னாடியே விட்டுட்டு வந்த அந்த இயலாமையும் சேந்து... என்னைய ஒரு வக்கிரமான ஆம்பளையா மாத்தி, என் நரம்பையெல்லாம் முறுக்கேத்தி ஒரு கேவலமான காம நரகத்துல தள்ளி சித்திரவதை பண்ணுச்சு.

ஒருவழியா வீட்டுக்குப் போய் சேர்ந்து, அவசர அவசரமா குளிச்சிட்டு, வழில ரெண்டு இட்லி சாப்பிட்டு, ஸ்கூலுக்குப் போனேன். மண்டைக்குள்ள ஆயிரம் கேள்வி ஓடினாலும், கிளாஸ்ல பசங்க முன்னாடி வாத்தியாரா ஒன்னுமே தெரியாத மாதிரி நிக்க வேண்டியதா போச்சு. ஒரு எந்திரம் மாதிரி பாடத்த நடத்திட்டு இருந்தேன். 

கரெக்டா 11:15-க்கு ஃபர்ஸ்ட் இன்டர்வல் பெல் அடிச்சது. பசங்க எல்லாம் வெளிய ஓட, நான் வேகமா ஸ்டாஃப் ரூமுக்குப் போய் என் போனை எடுத்து மகாவுக்கு கால் பண்ணேன்.

ரிங் போயிட்டே இருந்துச்சு... எடுக்கல.

பொதுவா காலையில இந்த நேரத்துல பாட்டிக்கு சாப்பாடு குடுத்துட்டு, மாமாவுக்கும் சாப்பாடு போட்டுட்டு ஃப்ரீயா தான் இருப்பா. நான் கால் பண்ணா முதல் ரிங்லயே எடுத்துருவா. ஆனா இப்போ போன் கட் ஆகுற வரைக்கும் ரிங் போச்சு, அவ எடுக்கல.

மறுபடியும் ஒரு தடவை ட்ரை பண்ணேன். அப்பவும் எடுக்கல.

எனக்குள்ள லேசா ஒரு பதட்டம் பத்திக்கிச்சு. மனசு கண்டபடி யோசிச்சுச்சு. சரி, எதாவது வேலையா இருப்பா, நாமே தொந்தரவு பண்ண வேண்டாம்னு போன வச்சிட்டு கிளாஸூக்குப் போனேன். ஆனா போர்டுல சாக்பீஸ வச்சு எழுதும்போதெல்லாம், அந்த மர பீரோவுக்கு மேல இருந்த மாமாவோட கட்டைப் பை தான் என் கண்ணுக்குள்ள வந்து வந்து போச்சு.

மதியம் 1 மணி ஆச்சு. லஞ்ச் பிரேக். சாப்பாட்டைத் தொறந்து வச்சுக்கிட்டே திரும்பவும் அவளுக்கு கால் பண்ணேன். 

ரிங் போயிட்டே இருக்கு... எந்த பதிலும் இல்ல.

இப்போ என் அடிவயிறு நிஜமாவே கலங்க ஆரம்பிச்சது. சாப்பாடு தொண்டைக்குள்ள இறங்கல. தண்ணிய மட்டும் குடிச்சிட்டு, திரும்பத் திரும்ப ஒரு மூணு தடவை கால் பண்ணேன். போன் தொணதொடனு அடிச்சு கட் ஆச்சே தவிர, மகா அட்டென்ட் பண்ணவே இல்ல.

என் மூளைக்குள்ள இப்போ பயம் வேற மாதிரி வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சது. 'ஒருவேளை காலையில மாமா அந்தப் பழைய பேக்கை எடுத்துப் பாத்துருப்பாரோ? நேத்து ராத்திரி மகா அதைப் பீரோ மேல வைக்கும்போது, பதட்டத்துல எதாவது தப்பா மாத்தி வச்சிருப்பாளோ? நாம அவரோட காம ரகசியத்த பாத்துட்டோம்னு தெரிஞ்சிருச்சோ?' 

பயம், கோபம், ஒருவிதமான வக்கிரமான தவிப்பு... எல்லாம் ஒன்னா சேர்ந்து என் சுன்னியை ஜட்டிக்குள்ள லேசா துடிக்க வச்சுது. 

ஸ்கூல் முடிஞ்சு ஈவ்னிங் ஒரு அஞ்சு மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்தேன். வீடு அவ்ளோ அமைதியா, மயானம் மாதிரி இருந்துச்சு.பேக்கை சோபாவில தூக்கிப் போட்டுட்டு, உடனே போனை எடுத்து மகாவுக்கு மறுபடியும் கால் பண்ணேன்.

அப்பவும் எடுக்கல.

இப்போ எனக்கு நிஜமாவே கை கால்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சுருச்சு. 'காலையில இருந்து ஒரு தடவை கூடவா போன் எடுக்க மாட்டா?' ஊர்ல எதாவது பெரிய விபரீதமே நடந்திருச்சுனு என் மனசு அடிச்சு சொல்லுச்சு. பக்கத்து வீட்ல யாருக்காவது கால் பண்ணி கேக்கலாமானு தோணுச்சு. ஆனா, ஒருவேளை நாமளா எதாவது கேட்டு, அவங்க மாமா ரகசியம் ஊருக்கே தெரிஞ்சிருச்சுனா என்ன பண்றதுனு அந்த ஐடியாவை விட்டுட்டேன். 

பெட்ல மல்லாக்கப் படுத்துக்கிட்டு இருட்டுற சீலிங்கையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். வீட்ல லைட் கூடப் போடல. காலைல இருந்து என் மூளை ஒரே ட்ராக்ல தான் ஓடிட்டு இருந்துச்சு... 'அவரு இவள எதாவது வற்புறுத்தி பண்ணிருப்பாரோ, மிரட்டியிருப்பாரோ'னு. ஆனா, இருட்டுல தனியா கிடக்க கிடக்க... என் மனசுக்குள்ள ஒரு கேவலமான, ஆனா பயங்கரமான சந்தேகம் ஒன்னு லேசா எட்டிப் பாத்துச்சு. 

'ஒருவேளை...' அதை நெனைக்கும்போதே என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு, நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பெரிய கலக்கம் ஏறுச்சு. 'ஒருவேளை... அவரு இவள ஒன்னும் பண்ணாம, இவளாப் போய் அவரை எதாவது பண்ணியிருப்பாளோ?'

இவ்ளோ நாளா, 'அவர் மேல இவளுக்கு வெறித்தனமான ஒருதலைக் காதல் இருந்துச்சு, ஆனா அவர் தான் இவள வேணாம்னு ஒதுக்கிட்டாரு'னு தான் எனக்குத் தெரியும். ஆனா இன்னைக்கு விடியகாலைல நிலைமை மொத்தமா தலைகீழா மாறிடுச்சுல? இத்தனை வருஷமா இவ உடம்புக்காகத் தான் அவர் தவம் கிடந்திருக்காருங்குற அந்தப் பச்சையான உண்மை இவளுக்குப் பளீச்சுனு தெரிஞ்சிருச்சு. தான் உசுரா காதலிச்சவன், தன் ஜட்டிய திருடுற அளவுக்குத் தன் மேல காம வெறியோட இருக்கான்னு தெரிஞ்சதுக்கு அப்புறம்... இவ சும்மா இருப்பாளா? அந்த நோட்டையும், கறை படிஞ்ச ஜட்டியையும் கையில வச்சிருந்தப்போ இவ கண்ணுல இருந்த அந்த வக்கிரமான திமிரும், போதையும் எனக்கு இப்போ தான் ஞாபகம் வந்துச்சு. 

அப்போ, பாட்டிக்காகனு அவளை அங்க தனியா விட்டுட்டு வந்தது எவ்ளோ பெரிய முட்டாள்தனம்? என் கையாலயே என் பொண்டாட்டிய அவன்கிட்ட கூட்டிக் குடுத்துட்டு வந்துட்டேனோ? 

இந்த நெனப்பு வந்ததும் என் தொண்டை அப்படியே வறண்டு போச்சு. உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி பதட்டத்துல சிலிர்த்து அடங்குச்சு. ஒருபக்கம், என் பொண்டாட்டிய அவரா எதாவது பண்ணி இருப்பாரோன்னு ஒரு பயம்... இன்னொரு பக்கம், இவளே விரும்பிப் போய் அவர்கிட்ட முழுசாச் சரணடைஞ்சிட்டாளோ, இல்ல இவளா போய் அவர உசுப்பேத்தித் தன் காமத்தைத் தீர்த்துக்கிட்டாளோங்குற அந்த நெஞ்சையறுக்குற சந்தேகம். 

இந்தக் குழப்பத்துல ஒரு புருஷனா எனக்கு அழுகையும் கோபமும் தான் ஒன்னா வரணும்... ஆனா, என் உடம்பு பண்ணுன வேலை எனக்கே ரொம்ப அருவருப்பா, கேவலமா இருந்துச்சு. 'பொண்டாட்டி இப்போ வேற ஒருத்தன் கூட படுத்துருப்பாளோ'னு மூளை தவிச்சிட்டு இருக்கும்போதே, என் பேண்ட்டுக்குள்ள என் சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி, நரம்பு தெறிக்க 'தக் தக்'னு வெறித்தனமாத் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது. 'எதுக்குடா இப்போ இப்படி விறைக்குது? இது என்ன கேவலமான புத்தி? உனக்கு ரோஷமே இல்லையா?'னு எனக்கே என் மேல பயங்கரமான கோபமும், அருவருப்பும் வந்துச்சு. 

எதுக்கு என் உடம்பு இப்படி ரியாக்ட் பண்ணுதுனு எனக்கு சுத்தமாப் புரியல. ஆனா, அவளோட அந்த அப்பட்டமான பெண்மை, இப்போ எந்தத் தடையுமில்லாம அவர்கிட்ட ஒட்டி உரசிட்டு இருக்குமோங்குற அந்தப் பச்சையான கற்பனை... என்னைய ஒரு மாதிரி பைத்தியம் பிடிக்க வச்சு, என்னாலயே கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாத ஒரு வக்கிரமான சூட்டுல, நெஞ்சை அறுக்குற ஒரு கேவலமான தவிப்புல என்னையத் தள்ளுச்சு.

கரெக்டா நைட் எட்டு மணி... என் போன் ரிங் ஆச்சு.

ரூம் இருட்டுல என் போன் ஸ்க்ரீன் மட்டும் வெளிச்சமாப் பளபளத்துச்சு. ஸ்க்ரீன்ல 'மகா'னு பேர்!

அடிச்சுப் பிடிச்சு போனை எடுத்தேன். உசுரு திரும்பி வந்த மாதிரி இருந்துச்சு. ஆனா அதே சமயம், அவ என்ன சொல்லப் போறாளோங்குற பயமும் தொண்டைய அடைச்சுது.

போனை அட்டென்ட் பண்ணி, என் பதட்டத்தைக் காட்டிக்காம, ஆனா கொஞ்சம் கோபமா...

"ஹலோ... என்னடி ஆச்சு உனக்கு? காலையில இருந்து கூப்பிடுறேன், போனை எடுக்கவே இல்ல?" நான் என் பதட்டத்தை மறைக்க முடியாம, படபடனு கேட்டேன்.

எதிர்முனையில ஒரு ரெண்டு செகண்ட் அமைதி. அப்புறம் லேசான மூச்சு வாங்குற சத்தத்தோட அவ பேசுனா.

"அச்சோ... சாரி வாத்தி... கோவிச்சுக்காதீங்க..."

"கோவிச்சுக்காதீங்களாவா... என்னடி ஆச்சு? எங்க போயிருந்த? அத சொல்லு ஃபர்ஸ்ட்."

"ஒன்னுமில்லங்க. நான் வெளிய வேலையா இருந்தேன், போன் ரூம்லயே சைலெண்ட்ல இருந்துச்சு..."

"காலைல கூப்பிட்டேன், மதியமும் கூப்பிட்டேன், ஈவ்னிங் கூப்பிட்டேன். ஒரு தடவை கூடவாடி கண்ணுல படல? அப்படி என்னடி வேலை உனக்கு நாள் பூரா?" 

"ஐயோ நிஜமா வாத்தி... காலையில நீங்க கிளம்புனதுக்கு அப்புறம் வீடு பூரா பெருக்கித் தொடைச்சு க்ளீன் பண்ணேனா... அப்புறம் பாட்டியப் பாக்க சொந்தக்காரங்க நாலஞ்சு பேரு வந்துட்டாங்க. அவங்களுக்குச் சமைச்சுப் போட்டு, பாத்திரம் கழுவி முடிக்கவே மதியம் ஆயிடுச்சு..."

"சரி, மதியம் அவங்க போனதுக்கு அப்புறம் என்ன பண்ண? அப்பவும் போன் எடுக்கலையே?"

"மாமா காலையிலயே காட்டுப் பக்கம் போயிருந்தாரா... அவருக்கும் சேர்த்து தான சமைச்சேன். அதான் அப்படியே சாப்பாடு குடுத்துட்டு வரலாமேனு வயலுக்குப் போனேன் வாத்தி."

"சாப்பாடு குடுக்கப் போனியா? அதுக்கு ஏன்டி இவ்ளோ நேரம்? எப்போ திரும்பி வந்த?"

"ஒரு... அஞ்சரை, ஆறு மணி இருக்கும்..."

"ஆறு மணியா?! மதியம் வயலுக்குச் சாப்பாடு குடுக்கப் போனவ, சாயந்திரம் வரைக்கும் அங்க என்னடி பண்ணிட்டு இருந்த?" நான் கொஞ்சம் கோபமா, குரலை உயர்த்தி கேட்டேன்.

"ஐயோ, சாப்பாடு குடுத்துட்டு உடனே வரலாம்னு தான் வாத்தி நெனச்சேன். ஆனா அங்க மோட்டார் பைப் ரிப்பேர் ஆகிருச்சா... அவரு தண்ணிக்குள்ள இறங்கி தனியா கஷ்டப்பட்டாரு. அதான் கூட நின்னு கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ணேன்."

"மோட்டார் ரிப்பேர் பண்ண நீ என்னடி ஹெல்ப் பண்ண? நீ என்ன மெக்கானிக்கா?"

"அவரு அந்த கனமான பைப்ப தூக்கி புடிச்சிட்டு இருந்தாரு, நான் தான் ஸ்பேனர் எடுத்து குடுத்துட்டு இருந்தேன்... அப்புறம் அந்த பைப்ல அடைப்ப எடுக்க ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து புடிச்சு இழுத்து..."

"ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து இழுத்தீங்களா?" நான் டக்குனு குறுக்கிட்டேன்.

"ஆமா வாத்தி... அது ரொம்ப வெயிட்டா இருந்துச்சு. அவரு அவ்ளோ முரட்டுத்தனமா இழுத்தும் வரலையா, அதான் நானும் பக்கத்துல இறங்கி அவர் கூட சேர்ந்து இழுத்தேன்."

அவ அப்படிச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட், என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு கலங்குச்சு. அந்த சுட்டெரிக்கிற வெயில்ல... வேர்த்து விறுவிறுத்து நின்னுட்டு இருக்குற அந்த முரட்டு ஆம்பளைக்குப் பக்கத்துல உரசுற மாதிரி நின்னு, அவளும் தன் பலத்தை எல்லாம் குடுத்து இழுக்கும்போது அவ உடம்பு எப்படி குலுங்கியிருக்கும்? அவ வியர்வையில நனைஞ்ச புடவை அவ முலைகளுக்கு நடுவுல எப்படி அப்பட்டமா ஒட்டியிருக்கும்னு கற்பனை பண்ணும்போதே... என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி லேசா முறுக்கேறித் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது. அவ ஏதோ சாதாரணமா வேலையப் பத்திப் பேசுறா... ஆனா என் மனசு அவங்க ரெண்டு பேரோட அந்தப் பச்சையான உடல் உழைப்பை ஒரு காமக் கோணத்துல பாத்து என்னைய உசுப்பேத்திட்டு இருந்துச்சு.

"சரி... இழுத்தீங்க. அப்புறம்?" நான் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.

"அப்புறம் என்ன... வேலை முடிய லேட் ஆகிடுச்சு வாத்தி. வெயில்ல அவ்ளோ நேரம் வேல செஞ்சதுக்கு ரெண்டு பேருக்கும் வேர்த்து ஊதிரிச்சீங்க. எனக்கு , புடவையெல்லாம் பிசுபிசுனு ஆகிடுச்சு. அதான் ரெண்டு பேரும் ஒன்னாவே வீட்டுக்கு வந்து, அப்படியே நேரா கொல்லைப்புறம் போய் குளிச்சிட்டு வந்துட்டோம் வாத்தி..."

"ஒன்னாவா?" நான் டக்குனு குறுக்கிட்டேன். 

நான் அப்படி கேட்டதும் போன்ல ஒரு செகண்ட் அமைதி. "என்னங்க?"னு அவளுக்கு நான் கேட்டது சரியாப் புரியாம, குழப்பமா இழுத்தா.

"இல்ல.... 'ரெண்டு பேரும் ஒன்னா வந்து, அப்படியே கொல்லைப்புறம் போய் குளிச்சோம்'னு சொல்ற. வீட்ல இருக்கிறதே ஒரு பாத்ரூம் தான. அப்புறம் எப்படிடி ஒரே நேரத்துல குளிப்பீங்க? அதான் ஒன்னாவா உள்ள போனீங்கனு கேட்டேன்...," என் குரல் லேசா நடுங்குச்சு. என் மூளைக்குள்ள, சேறும் வியர்வையுமா அந்த முரட்டு ஆம்பளையோட நெஞ்சுல என் பொண்டாட்டி எந்தத் துணியும் இல்லாம ஒட்டி உரசி நிக்கிற அந்தப் பச்சையான காட்சி ஓடி, என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னியத் துடிக்க வச்சுது.

எதிர்முனையில மறுபடியும் ஒரு செகண்ட் அமைதி. அப்புறம்... 

"ஆஹ்... வாத்தி..."னு அவ வாயில இருந்து ஒரு சின்ன, சூடான முனகல் சத்தம்! சாக்ல மூச்சு அடைக்கிற மாதிரி ஒரு தவிப்பு.

நான் அப்படியே உறைஞ்சு போனேன். 'சீ... என்னங்க இப்படி கேவலமா கேக்குறீங்க?'னு என் மேல அவ கோபப்பட்டிருக்கணும். ஆனா அவ கோபப்படல. பதிலா அவ வாயில இருந்து வந்த அந்த லேசான முனகலும், அதுக்கப்புறம் போன்ல விழுந்த அந்தப் பயங்கரமான அமைதியும் என்னைய என்னமோ பண்ணுச்சு. 

அந்த ஒரு செகண்ட்... அவரோட அம்மணமா ஒன்னாச் சேர்ந்து குளிக்கிற அந்த வக்கிரமான கற்பனை ஒருவேளை அவ மூளைக்குள்ள வந்துட்டுப் போயிருக்குமோங்குற சந்தேகம் என் அடிவயிற்றக் கலக்குச்சு. போன்ல எந்தப் பேச்சும் இல்லாம, அவளோட அந்தச் சுடச்சுடான மூச்சுக் காத்து மட்டும் என் காதுல வேகமா, திணறித் திணறி வந்து விழுந்துச்சு. தன்னோட அந்த இருட்டான கள்ள ஆசைய, புருஷனே இப்படிப் பச்சையா வாயால சொன்னதும்... ஒருவேளை போதை ஏறி அவ உடம்பு சிலிர்த்துப் போய், நைட்டிக்குள்ள அவ காம்பு கூர்மையா விறைச்சு நிற்குமோனு என் மனசு கண்டபடி கற்பனை பண்ணி என் சுன்னிய வெறித்தனமாத் துடிக்க வச்சுது.

ஒரு பத்து செகண்ட் போன்ல ரெண்டு பேருக்குமே வார்த்தை இல்ல. அவ மூச்சுச் சத்தம் மட்டும் தான் கேட்டுச்சு. 

"என்னடி ஆச்சு... ஏன் அமைதியா இருக்க?" நான் என் தவிப்பைக் காட்டிக்காம தொண்டை கரகரக்கக் கேட்டேன்.

"இ... இல்ல வாத்தி... ச்சீ... நாங்க தனித் தனியாத் தான்..." அவ வார்த்தைகள் இப்போ திக்கித் திணறி, ஏதோ ஒரு கள்ளத்தனமான தவிப்போட, கூச்சத்தோட வந்துச்சு.

"அப்புறம்?" நான் என் சுன்னி இரும்பு மாதிரி விறைக்கிறதக் கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாம கேட்டேன்.

"அப்புறம்... நான் பாத்ரூம்ல போய் குளிச்சிட்டு, நைட்டி மாத்திட்டு... ராத்திரிக்கு சமையல் செஞ்சு பாட்டிக்கு மாத்திரை குடுத்துட்டு... இப்போ தான் வாத்தி வந்தேன்... சாரிங்க..." அவ குரல்ல இப்போ ஒரு அடக்கமும், தன் உடம்பு காட்டிக் குடுத்த திருட்டுத்தனம் எங்கே புருஷனுக்குப் புரிஞ்சிருச்சோங்குற லேசான பயமும் இருந்துச்சு.

"இப்போ எங்க இருக்க நீ?" நான் தொண்டை கரகரக்கக் கேட்டேன்.

"அதான்... மாமா ரூம்ல... பெட்ல உக்காந்து உங்ககிட்ட பேசிட்டு இருக்கேன் வாத்தி," அவ குரல் ரொம்ப மெதுவா குசுகுசுனு வந்துச்சு.

"அவரு எங்க இப்போ?"

"அவரு வெளிய ஹால்ல படுத்திருக்காரு வாத்தி."

"நீ கதவ நல்லா சாத்தித் தாழ்ப்பாள் போட்டுட்டுப் படு, புரியுதா?" நான் என் தவிப்பை மறைச்சுக்கிட்டு ஒரு அதிகாரத்தோட சொன்னேன்.

"நான் ஏற்கனவே சாத்தி தாழ்ப்பாள் போட்டுட்டேன் வாத்தி."

அவ உடனே பதிலளிச்சா. ஆனா அந்த வார்த்தையில ஒரு லேசான நடுக்கமும் ஏதோ ஒரு கள்ளத்தனமான போதையும் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

அவ ஏற்கனவே கதவை லாக் பண்ணிட்டேன்னு சொன்ன அந்த வேகம் என் மூளைக்குள்ள ஒரு வக்கிரமான கற்பனையைக் கொண்டு வந்துச்சு. வெளிய அவளோட உள்ளாடையை திருடி வெறியைத் தீர்த்துக்கிற ஒருத்தன் படுத்துருக்கான். இவ உள்ள அவனோட கட்டில்ல, அவனோட வாசனைல தனியாப் படுத்துருக்கா. கதவை லாக் பண்ணிட்டு அவ அப்படி என்னதான் தனியா பண்ணிட்டு இருப்பா? அந்த இருட்டுல, அவனோட வேர்வை வாசனை அடிக்கிற அந்த பெட்ஷீட்டுக்குள்ள, எந்த ஆம்பளைக்காக ஏங்கித் தவிச்சாளோ அவனோட படுக்கையில அவ உடம்பு எப்படிச் சூடேறி சிலிர்த்துட்டு இருக்குமோங்குற நெனப்பு என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னிய நரம்பு தெறிக்க முழுசா விறைக்க வச்சுது.

"சரிடி, நீ படு. நான் அப்புறம் பேசுறேன்,"னு சொல்லிட்டு போனை கட் பண்ணேன்.

நான் ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டுட்டு சீலிங்கைப் பாத்தேன். என் மனசுக்குள்ள ஒரே ஒரு கேள்வி தான் நரம்பைப் பிடிச்சு அறுத்துட்டு இருந்துச்சு. 'ஏதோ அவ மாமா கூட படுத்துட்ட மாரி அவமேல கோவமா இருந்தாலும். அந்த நெனப்பு என் நெஞ்சை அடைச்சாலும்... என் அடிவயிறு சுருண்டு சுருண்டு கலங்குச்சுன்னாலும். ஒரு புருஷனுக்கே உரிய அந்தச் சந்தேகம், கோபம், அருவருப்பு எல்லாம் ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னையத் துடிக்க வச்சுது. அவ இப்போதைக்கு எந்தத் தப்பும் பண்ணலனு எனக்கே மனசுக்குள்ள ஒரு ஓரமாத் தோணுனாலும், அவ தப்பு பண்ண மாதிரி அவகிட்ட பேசுற அத்தனை வார்த்தைகளும், அவ விட்ட அந்தச் சுடச்சுடான மூச்சுக் காத்தும் என் மண்டைக்குள்ளயே ஓடிட்டு இருந்துச்சு. என் நெஞ்சு, வயிறு, கைகள்னு உடம்போட மேல் பாதி பூரா ஒரு புருஷனோட கோபத்துலயும், பொறாமையிலயும் நடுங்கிட்டு இருந்துச்சு. 

ஆனா... என் இடுப்புக்குக் கீழ, என் காலுக்கு நடுவுல... என் ஆணுறுப்பு எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு புடைக்கத் துடிச்சிட்டு இருந்துச்சு. 'அவரு கூட அவ தப்பு பண்ணியிருப்பாளோ'னு நெனச்சு என் நெஞ்சு பயத்துல துடிச்சா, என் குஞ்சு எதுக்குடா இப்படி வெறித்தனமாத் துடிக்குதுனு எனக்கே புரியல.

எனக்கே என் மேல பயங்கரமான குழப்பமும், ஒரு கேவலமான அருவருப்பும் வந்துச்சு. 'பொண்டாட்டி இன்னொருத்தன் கைக்குள்ள அசிங்கப்பட்டுட்டு இருப்பாளோனு தவிக்குற நேரத்துல, உனக்கு இந்த விறைப்பு ஒரு கேடாடா?'னு என் புத்தி என்னையப் பாத்து காரித் துப்புச்சு. அந்த விறைப்பை எப்படியாவது கண்ட்ரோல் பண்ணிடணும்னு, என் தொடையை இறுக்கிப் பிடிச்சு, மூச்சை ஆழமா இழுத்து விட்டு என் கவனத்தைத் திருப்பப் பாத்தேன். ஆனா அவளோட அந்த அப்பட்டமான பெண்மை, வேற ஒரு ஆம்பளையோட நெஞ்சுல ஒட்டி உரசி நிக்கிற அந்தப் பச்சையான காட்சி என் கண்ணு முன்னாடியே வந்து வந்து போச்சு. நான் அடக்க அடக்க, என் ஆண்மை இன்னும் இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி, என் ஈகோவைச் சுக்குநூறா உடைச்சு, என்னைய ஒரு வக்கிரமான காம நரகத்துல தள்ளி சித்திரவதை பண்ணுச்சு. கோபப்பட நெனச்சாலும், என் உடம்பு அவளோட அந்தத் திருட்டுத்தனத்தை ரசிச்சு வெறித்தனமாத் துடிச்சது

[Shrutikrishnan]

அந்த ஒரு வாரம் போறதுக்குள்ள எனக்குப் போதும் போதும்னு ஆகிருச்சு. ஒவ்வொரு நிமிஷமும் மண்டைக்குள்ள ஒரே நெனப்பு தான். 'அவ தப்பு பண்ணியிருவாளோ? இல்ல அவன் எதாவது பண்ணிடுவானோ?'ங்குற பயம் ஒருபக்கம் உசுர எடுக்க... இன்னொரு பக்கம், 'ஒருவேளை தப்பு பண்ணிருந்தா அவ உடம்பு எப்படிச் சிலிர்த்திருக்கும்?'ங்குற வக்கிரமான கற்பனை என் சுன்னியைத் துடிக்க வச்சுது. 

ஸ்கூல்ல கிளாஸ் எடுக்கும்போது, போர்டுல எழுதிப் போடும்போது, எங்க பாத்தாலும் அவளோட உடம்பும், அவ மாமாவோட  உருவமும் தான் கண்ணுக்குள்ள வந்து வந்து போச்சு. டூ வீலர்ல போகும்போது, காத்துல எவளோ ஒருத்தியோட சேலை பறந்தா கூட, என் பொண்டாட்டியோட புடவை அந்த ஆம்பளைக்கு முன்னாடி எப்படி விலகியிருக்கும்னு தோணி என் சுன்னி பேண்ட்டை முட்டிக்கிட்டு விறைக்கும். ஒரு புருஷனா என் ரோஷத்துக்கும், என் உடம்போட இந்தக் கேவலமான காமப் புத்திக்கும் நடுவுல ஒவ்வொரு செகண்டும் செத்துச் செத்துப் பிழைச்சேன். ஒரே நரகம்.

ஒரு வழியா வெள்ளிக்கிழமை வந்துருச்சு.

ஸ்கூல் முடிஞ்சதும் அவசர அவசரமா வீட்டுக்கு வந்தேன். ஊருக்குப் போக ட்ரெஸ் பேக் பண்ணிட்டு இருந்தேன். மகாவும் அவளுக்குச் சில துணிகளைக் கொண்டு வரச் சொல்லியிருந்தா. அவளோட புடவை, பாவாடை, பிரா, பேன்ட்டி, நைட்டினு எல்லாத்தையும் எடுத்து வச்சிட்டு இருந்தேன்.

மொதல்ல எந்த நெனப்பும் இல்லாம, செல்ஃப்ல கையில கிடைச்ச ஒரு நாலு அஞ்சு புடவையை எடுத்துப் பேக்ல போட்டேன். ஆனா, டக்குனு என் கண்ணு பீரோவோட இன்னொரு ஓரத்துல இருந்த அவளோட நைட்டிகள் மேல போச்சு. நான் அப்படியே கையப் பின்னாடி இழுத்துக்கிட்டேன்.

ஆனா என் பார்வை இன்னமும் அங்க மடிச்சு வச்சிருந்த ஒரு நைட்டி மேலயே தான் நின்னுச்சு. மெதுவா கைய நீட்டி அந்த நைட்டிய வெளிய எடுத்தேன். அதை அப்படியே ரெண்டு கையாலயும் விரிச்சுப் பாத்தேன். வழுவழுனு தண்ணி மாதிரி இருந்த அந்த மெலிசான இளஞ்சிவப்பு சாட்டின் துணி என் விரல்ல உரசும்போதே... என் பொண்டாட்டியோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி உடம்பு என் கண்ணு முன்னாடி வந்துட்டுப் போச்சு. கை இல்லாத, ரொம்பச் சின்ன ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டி அது. கழுத்துப் பகுதி ரொம்ப அழகா ஆழமா 'வி' ஷேப்ல இளஞ்சிவப்பு லேஸ் வேர்க்கால் செய்யப்பட்டிருந்தது.

'இந்த நைட்டிய நாங்க குழந்தைக்கு ட்ரை பண்ணும்போது, அவ ஓவுலேஷன் டைம்ல போட்டுக்கிறதுக்காக வாங்கினது. அப்போ அவ இதை முதல் முதல்ல போட்டுட்டு என் முன்னாடி நின்னப்போ என் உசுரே போயிட்டு வந்துச்சு'னு பழைய நெனப்பு வந்துச்சு. உள்ள பிரா போடாம இந்த நைட்டிய அவ போட்டா... அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகளோட ஆழமான பிளப்பு, அந்த லேஸ் வேர்க்குக்குக் கீழ அப்படியே பளபளனு வெளிய தெரியும். அவ மூச்சு விடும்போதெல்லாம் அவ காம்புகள் கூர்மையா விறைச்சுப் போய், அந்த மெல்லிய சாட்டின் துணிக்கு மேலயே அப்பட்டமா வெளிய துருத்திட்டு நிக்கும். அந்தப் பச்சையான அழகை, அந்த நைட்டியை என் கையால விரிச்சு வச்சுப் பாக்கும்போதே என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி லேசா முறுக்கேறித் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது. 

இந்த நைட்டியோட பின்னாடி பக்கம் பாத்தா... ரொம்ப மெலிசா ஸ்பகெட்டி ஸ்ட்ராப்கள் மட்டும் தான்... முதுகோட முக்கால் பகுதி அப்படியே லேஸ் வேர்க்கால் அப்பட்டமா வெளிய தெரியுற மாதிரி இருந்துச்சு. 

ஆனா அடுத்த செகண்ட், 'இந்த நைட்டிய அவ போட்டுட்டு அவர் முன்னாடி நடமாடுவாளே'ங்குற நெனப்பு வந்ததும் எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு.

"ச்சீ..."னு என் வாயில இருந்து வார்த்தை வந்துச்சு. என் கை நடுங்க, அந்த நைட்டியை டக்குனு மடிச்சு எங்க இருந்து எடுத்தேனோ அங்கயே வச்சிட்டேன். 

எனக்கே என் மேல பயங்கரமான கோபம் வந்துச்சு. ஒரு மனுஷனா என் புத்திய நெனச்சு எனக்கே அருவருப்பா இருந்துச்சு. ஆனா, இந்தக் கோபம், அருவருப்பு எல்லாமே என் உடம்போட மேல் பகுதிக்குத் தான். இடுப்புக்குக் கீழ, என் பேண்ட்டுக்குள்ள என் சுன்னி எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம வெறித்தனமாத் துடிச்சிட்டு இருந்துச்சு. இவ்வளவு வருஷமா ஒரு சாதாரண புருஷன் பொண்டாட்டியாத் தான் வாழ்ந்துட்டு இருந்தோம். பொண்டாட்டிக்கு அவர் மேல ஒருதலைக் காதல் இருக்குனு எனக்குத் தெரிஞ்சாலும், அது எங்கயும் போய் முடியாதுங்குற நம்பிக்கையில நான் அதைப் பெருசா கண்டுக்காம தான் இருந்தேன். ஆனா இப்போ... அவரோட அந்த ரகசியத்தை அந்த கட்டைப் பையில பாத்த அப்புறம், இது எங்க போய் முடியுமோனு நெனச்சு நெனச்சு என் மனசு தவிச்சிட்டு இருக்கு. ஒரு பக்கம் தாலி கட்டுன புருஷனுக்கு வர்ற கோபம், இன்னொரு பக்கம் காமம்னு ரெண்டும் சேர்ந்து என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது.

அந்த ஓவர் கவர்ச்சி நைட்டிய வச்சிட்டு, அதுக்குப் பக்கத்துல இருந்த வேற ஒரு நைட்டிய எடுத்தேன். அது ரொம்ப மோசம் இல்ல, ஆனா அவ வழக்கமா போடுற நைட்டிய விடக் கொஞ்சம் தூக்கலாத் தான் இருந்துச்சு. ஒரு டார்க் ரெட் கலர் ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டி அது. தோள்பட்டையில லேசா முடிச்சுப் போட்டு கட்டுற மாதிரி ரெண்டு ஸ்ட்ரப்ஸ் மட்டும் தான் அதுல இருந்துச்சு. கழுத்து நல்லா அகலமா, இறக்கமாத் தச்சிருந்தாங்க. அந்த மெல்லிய துணி அவ உடம்புல விழுந்தா, அவ முலைகளோட மேல்பகுதி அந்த இறக்கமான கழுத்து வழியா நல்லாத் திரட்சியாத் தெரியும். அவ குனிஞ்சு நிமிரும்போதெல்லாம் அந்த முடிச்சுப் போட்ட நாடா லேசா விலகி, அவளோட அந்த வழுவழுப்பான தோள்பட்டையும், அக்குளும் அப்பட்டமாத் தெரியும். பாக்குறதுக்கு ரொம்ப கேஷுவலா இருந்தாலும், அவ உடம்போட வளைவு நெளிவுகளை அந்த டார்க் ரெட் நைட்டி ரொம்பச் சூடா எடுத்துக்காட்டும்.

அந்த நைட்டியை எடுத்தேன். அதுகூடவே அவ வழக்கமாப் போடுற ஒரு சாதாரண நைட்டியவும் சேர்த்து எடுத்துக்கிட்டேன்.

அதை எடுத்துப் பேக்ல வைக்கும்போது தான் பாத்தேன். பேக்ல நான் ஏற்கனவே எடுத்து வச்சிருந்த ஒரு நாலஞ்சு சாதாரண, கொஞ்சம் தடிமனான புடவைகள் இருந்துச்சு. நான் கையில இருந்த நைட்டிகளைப் பேக் ஓரமா வச்சிட்டு, அந்தப் புடவைகளைப் பேக்ல இருந்து எடுத்து என் கையில வச்சுப் பாத்தேன்.

என் பார்வை பேக்குக்கும் பீரோவுக்கும் மாறி மாறிப் போயிட்டு வந்துச்சு. 'இதை ஏன்டா வெளிய எடுக்குற?'னு என் மனசு கத்துச்சு. ஆனா என் உடம்பு இப்போ என் மூளையோட கட்டுப்பாட்டுல இல்லனு எனக்கு நல்லாப் புரிஞ்சிருச்சு. மூளை சொல்றதைச் செய்யாம, என் காலுக்கு நடுவுல விறைச்சுப் போய் நிக்கிற என் பூலு என்ன சொல்லுதோ, அதைத் தான் என் கைகள் செஞ்சிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தச் சாதாரணப் புடவைகளை அப்படியே ஓரமா பீரோவுல வச்சிட்டு, வேற என்னென்ன புடவை இருக்குனு தேடினேன். காத்து பட்டாலே உடம்போட ஒட்டிப் பிடிக்குற மாதிரி, ரொம்ப மெல்லியதா இருக்குற ஒரு நாலஞ்சு லேசான காட்டன் புடவைகளை எடுத்தேன். இந்தப் புடவையைக் கட்டினா, அது உடுத்தியிருக்கோம்ங்குற ஒரு பேருக்குத் தான் இருக்குமே தவிர, அவளோட ஒவ்வொரு மூச்சுக் காத்தையும், அவளோட ஒவ்வொரு அசைவையும் மறைக்காம அப்படியே அச்சு வார்த்த மாதிரி வெளிய போட்டுக் குடுத்துரும். இடுப்புல ஒரு சுத்து சுத்துனாலே, அந்த மெல்லிய துணி அவ சதைல ஒரு பாகமா மாறிடும். முந்தானைய இழுத்துப் போத்தினாலும், அந்தத் துணி அவ உடம்போட சுருக்கென்று ஒட்டி, உள்ள திமிறிக்கிட்டு நிக்கிற அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி ஆளுமையை எந்த ஒளிவும் மறைவும் இல்லாமப் பச்சையா எடுத்துக் காட்டும். இந்தப் புடவையைக் கட்டிக்கிட்டு, வேர்த்து விறுவிறுத்து அவ அவர் முன்னாடி குனிஞ்சு நிமிர்ந்து வேலை செய்யும்போது... அந்த ஈரத்துல துணி இன்னும் அவ உடம்போட ஒட்ட... அவரோட பார்வை அந்த மெல்லிய துணியைத் தாண்டி அவளை எப்படித் துகிலுரிச்சுப் பாக்கும்னு நெனைக்க நெனைக்க... என் உசுரு ஒரு வக்கிரமான போதையில பிழிஞ்சது. 

அந்த மெல்லிசா இருக்குற காட்டன் புடவைகளை எடுத்துப் பேக்ல வச்சேன். கடைசியா அந்தப் புடவைகளுக்கு மேட்சா ஒரு நாலஞ்சு பாவாடையை எடுத்து வச்சேன். பிரா, பேன்ட்டி ரொம்ப மோசமா, கவர்ச்சியா எடுக்க வேணாம்னு நெனச்சுக்கிட்டு... சாதாரணமா அவ டெய்லி யூஸ் பண்ற உள்ளாடைகளையே எடுத்தன்.

ஆனா… இதையெல்லாம் அந்தப் பேக்குக்குள்ள அடுக்கி வைக்கும்போதே என் மனசு பயங்கரமா அடிச்சுக்கிட்டுத் தவிச்சுது. 'எதுக்குடா இப்படி ஒரு ரிஸ்க் எடுக்குறோம்? அங்க ஒருத்தர் உன் பொண்டாட்டியப் பாத்து வெறியோட அலையுறாரு. அந்த இடத்துக்குப் போய், அவளை அப்பட்டமா காட்டிக் குடுக்குற மாதிரி இப்படிப்பட்ட துணியை நீயே எடுத்துக்கிட்டுப் போறது எவ்ளோ பெரிய பைத்தியக்காரத்தனம்?'னு… இத தான் சும்மா கடக்குற சங்க ஊதி கெடுத்த மாரினு சொல்லுவாங்கனு என் புத்தி என்னையப் பாத்துக் காரித் துப்புச்சு. 

'இப்போ கூட ஒன்னும் கெட்டுப் போகல... இந்தப் பேக்கத் தொறந்து துணியெல்லாம் வெளிய தூக்கிப் போட்டுட்டு, மொதல்ல எடுத்து வச்ச அந்தச் சாதாரணப் புடவைகளையே பத்திரமா எடுத்து வைடா'னு என் மூளை கத்துச்சு. 

ஆனா என் உடம்பு அந்தச் சத்தத்தைக் காதுல வாங்கல. புத்தி ஒரு பக்கம் 'வேணாம்'னு அலற அலற, என் கைகள் எனக்குச் சம்மந்தமே இல்லாத மாதிரி ரொம்ப அவசரமா, ஒரு விபரீதமான போதையிலயும் படபடப்பிலயும் பேக்கோட ஜிப்பை இழுத்து 'சர்ர்ர்'னு மூடுச்சு. 

ஜிப்பைப் போட்டு முடிச்ச அந்த அடுத்த செகண்ட், 'இனிமே பின்வாங்க முடியாது, அவ அங்க அவர் முன்னாடி இதைத் தான் போட்டுக்கப் போறா'ங்குற நெனப்பு என் மூச்சு காத்தைச் சூடாக்கி, என்னைய அறியாமலே என் அடிவயிற்ற ஒரு கள்ளத்தனமான தவிப்போட கலக்க வச்சுது.

…

…

…

நைட் ஒரு ஏழரை மணிக்கு மகாவோட பாட்டி வீட்டுக்குப் போய் சேர்ந்தேன். காரை ஓரமா நிப்பாட்டிட்டு, பேக்கை எடுத்துக்கிட்டு வந்து கதவைத் தட்டுனேன்.

ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் கழிச்சு மாமா வந்து கதவைத் திறந்தாரு. உடம்புல ஒரு வெள்ளை பனியன், கீழ லுங்கி, கழுத்துல ஒரு துண்டு. என்னைப் பாத்ததும் அவர் முகம் இயல்பா மலர்ந்துச்சு.

"வாங்க மாப்பிள்ளை... நல்லா இருக்கீங்களா?"னு ரொம்பச் சாதாரணமாச் சிரிச்சுக்கிட்டே வரவேற்றாரு. 

"நல்லா இருக்கன் மாமா,"னு நான் சொன்னேன்.

"நீங்க உக்காருங்க மாப்பிள்ளை. மகா கிச்சன்ல தான் இருக்கா. வந்துருவா,"னு சொல்லிட்டு, அவர் மறுபடியும் கிச்சனுக்கே போயிட்டாரு. 

நான் நேரா அவர் ரூமுக்குப் போய், நான் கொண்டு வந்த அந்த 'விபரீதமான' பேக்கை ஓரமா வச்சிட்டு, மகாவோட பாட்டி ரூம்க்கு போய், அவங்கள பாத்தான். அவங்க நல்லா தூங்கிட்டு இருந்தாங்க. அதனால, அவங்கள தொந்தரவு செய்யாம, அங்க இருந்து கிச்சன் பக்கம் போனேன்.

கிச்சன் வாசலுக்குப் போறதுக்கு முன்னாடியே ஒரு லேசான சிரிப்புச் சத்தம் கேட்டுச்சு. என் காலடி சத்தம் வெளிய கேக்காத மாதிரி மெதுவாப் போய் வாசல்ல நின்னு உள்ள எட்டிப் பாத்தேன். 

உள்ள நான் பாத்த முதல் காட்சி... என் நெஞ்சை ஒரு செகண்ட் அப்படியே நிப்பாட்டிடுச்சு. மூச்சு காத்து தொண்டையோட நின்னுச்சு. 

அவங்க ரெண்டு பேரும் நின்னுட்டு இருந்த விதம்... அது சாதாரணமா இல்ல. கிச்சன் ஸ்லாப்ல மகா மாவு வச்சு சப்பாத்திக் கட்டையால தேய்ச்சிட்டு இருந்தா. அவளுக்குப் பக்கத்துல, அடுப்புல தோசைக் கல்லுல சப்பாத்தியப் போட்டு சுட்டுட்டு இருந்தாரு மாமா. ஆனா... ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த இடைவெளி என்னைய ஒரு மாதிரி பதற வச்சுது. அவர் கொஞ்சம் அசைஞ்சா கூட அவ மேல முழுசா உரசிடுவாருங்குற அளவுக்கு, அவ்வளவு நெருக்கமா நின்னுட்டு இருந்தாரு. 

மகா அந்தச் சப்பாத்திக் கட்டைய வச்சு முன்னும் பின்னும் மாவை அழுத்தித் தேய்க்கும்போது... அவளோட உடம்பு லேசா முன்னாடி வளைஞ்சு பின்னாடி வந்துச்சு. ஒவ்வொரு தடவை அவ அப்படித் தன் பலத்தைக் குடுத்து அழுத்தும்போதும், அவளோட முதுகு வளைவும், அந்தப் புடவைக்குள்ள இருக்கிற அவளோட அசைவுகளும் ரொம்பத் தாளமா, என் கண்ணை விட்டு அகலாத மாதிரி இருந்துச்சு. 

அவ தேய்ச்சு முடிச்சதும், மாமா ரொம்ப இயல்பா தன் கையை நீட்டி, அவ கைக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல போய் அந்த மாவை எடுத்து தோசைக் கல்லுல போட்டாரு. அவ தேய்க்கத் தேய்க்க இவரு எடுத்துப் போடுற அந்த இடைவெளி இல்லாத வேகம்... ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல எந்த வார்த்தையும் இல்லாமலே, உடம்பாலயே ஒரு பயங்கரமான புரிதல் இருக்கிறதக் காட்டிக் குடுத்துச்சு. ஏதோ பல வருஷமா ஒரே கிச்சன்ல ஒன்னாச் சமைக்கிற புருஷன் பொண்டாட்டி மாதிரி, அவ்வளவு ஒரு ஆழமான அன்னியோன்யம் அந்த இடத்துல இருந்துச்சு. 

மாமா கல்லுல இருந்து சப்பாத்திய எடுக்கும்போது, முகத்தைத் திருப்பி அவகிட்ட லேசாச் சாஞ்சு ஏதோ சொன்னாரு. அதுக்கு மகா தன் வேலையை நிப்பாட்டாம, முகத்துல ஒரு சின்னச் சிரிப்போட, லேசாத் தலைய ஆட்டிப் பதில் சொன்னா. கிச்சன்ல இருந்த அந்தப் புழுக்கமான சூடு, சப்பாத்தி வேகுற வாசனை... இது எல்லாத்தையும் தாண்டி, அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த ரகசியமான நெருக்கம் ஒரு விபரீதமான காந்தம் மாதிரி என்னைய வாசல்லயே கட்டிப் போட்டுச்சு. நேரா எந்தத் தப்பும் நடக்கல, ஆனா அவங்க நின்ன அந்த ரெண்டு அடி தூரம் என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கற்பனைகளை ஓடவிட்டு என்னையத் தவிக்க வச்சுது.

அப்படியே வாசல்ல உறைஞ்சுப் போய் நின்னுட்டு இருந்தேன். அடுத்த செகண்ட், மகா மாவு தேய்க்கிறதை அப்படியே நிப்பாட்டுனா. மாவு பிசைஞ்ச கைங்குறதால, தன் நெத்தியில விழுந்த முடியை லேசாத் தன் மணிக்கட்டால மேல தூக்கி ஒதுக்கி விட்டுக்கிட்டே, ரொம்ப எதார்த்தமா என் பக்கம் திரும்புனா.

அப்படித் திரும்பும்போது வாசல்ல நான் நிக்கிறதைப் பாத்ததும்... அவ முகத்துல ஒரு செகண்ட் அதிர்ச்சியோ, பயமோ வரும்னு தான் நான் எதிர்பாத்தேன். ஆனா, நான் நெனச்ச மாதிரி அங்க எதுவுமே நடக்கல. என்னைப் பாத்ததும் அவ முகம் வெளிறிப் போகல... மாறாக, அவ முகத்துல இருந்த அந்தச் சிரிப்பு இன்னும் அதிகமா, ரொம்பப் பிரகாசமா மலர்ந்துச்சு. அந்தச் சிரிப்புல எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்ல, எந்தப் பதட்டமும் இல்ல. ஒரு புருஷனைப் பாக்குற சாதாரண சந்தோஷம் மட்டும் தான் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

"வாங்க... அவ்ளோதான், இன்னும் ஒரு பத்து நிமிஷத்துல எல்லாம் ரெடி ஆகிடும்,"னு ரொம்பச் சந்தோஷமா, இயல்பா சொன்னா.

அவளோட அந்தச் சலனமே இல்லாத சிரிப்பு என்னைய இன்னும் குழப்பத்துல தள்ளுச்சு. 'இவ்வளவு நெருக்கமா அவருகிட்ட நின்னுட்டு இருக்காளே, இது தப்புனு அவளுக்குத் தோணலையா? இல்ல, மனசுக்குள்ள தப்பான ஆசையை வச்சுக்கிட்டே வெளிய இப்படிச் சாதாரணமாச் சிரிக்கிறாளா?'னு என் மூளைக்குள்ள ஆயிரம் கேள்விகள் ஓடிச்சு. 

அவ அப்படித் திரும்பி, சிரிச்சுக்கிட்டே இயல்பாப் பேசும்போது தான் என் கண்ணு மெதுவா அவ கழுத்தைத் தாண்டி கீழ இறங்கிச்சு... நான் அப்படியே உறைஞ்சு போய் நின்னேன். கிச்சன்ல இருந்த அந்தப் புழுக்கத்துலயும், அவ மாவு தேய்க்க முன்னும் பின்னும் அசைஞ்சதுலயும் அவ கட்டியிருந்த புடவை ரொம்பவே தளர்ந்து கீழே இறங்கியிருந்துச்சு. 

எனக்கு மூச்சே ஒரு செகண்ட் தொண்டையில நின்னு போச்சு. மகா எப்பவுமே இப்படித் துணியைப் போட்டுக்கிறவ கிடையாது. கல்யாணமான புதுசுல இருந்து இன்னைக்கு வரைக்கும், வெளிய எங்க போனாலும் சரி, வீட்டுக்குள்ளயே இருந்தாலும் சரி... ஏன், இத்தனை வாரமா இந்தப் பாட்டி வீட்ல இருந்தப்போ கூட, அவ புடவை எப்பவும் தொப்புளுக்கு மேல ரொம்பச் சுத்தமா, உடம்பு பெருசா வெளிய தெரியாத மாதிரி தான் கட்டியிருப்பா. அவளுக்கு அதுல அவ்ளோ ஒரு கவனம் இருக்கும். 

ஆனா இப்போ... அந்தப் புடவை அவளோட தொப்புளுக்குக் கீழ, சரியா ஒரு ரெண்டு இன்ச் இறங்கி நின்னுச்சு. நான் வாசல்ல இருந்து பக்கவாட்டுல பாக்கும்போது, அவளோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியும், அடுப்பங்கரைச் சூட்டுல வியர்வை படிஞ்சு பளபளக்குற அந்த இடுப்பு மடிப்பும் எந்த மறைவும் இல்லாம அப்படியே பச்சையா என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சது. கொஞ்சம் அசைஞ்சா உள்ள இருக்கிற பாவாடை நாடா கூடத் தெரிஞ்சிருமோங்குற அளவுக்கு அந்தப் புடவை அவ்ளோ கீழ இறங்கியிருந்துச்சு.

'என்னடி இது... மாமாக்கு இவ்ளோ பக்கத்துல, உரசுற தூரத்துல நின்னு வேலை செஞ்சிட்டு இருக்க... கொஞ்சம் கூடச் சேலையை இழுத்துப் போர்த்தாம, தொப்புளுக்குக் கீழ புடவையை இறக்கிக் கட்டிட்டு இவ்ளோ அசால்ட்டா நின்னுட்டு இருக்கியே'னு என் புத்திக்குள்ள ஒரு கோபம் பதட்டமா வெடிச்சுது. இத்தனை நாளா இழுத்துப் போத்துனவ, இப்போ அவர் பக்கத்துல நிக்கும்போது மட்டும் ஏன்டி இவ்வளவு கவர்ச்சியா, அப்பட்டமா நிக்கிறங்குற கேள்வி நெஞ்சை அடைச்சுது. ஏதோ ஒரு விபரீதமான மாற்றம் அவ உடம்புல நடந்துருக்குங்குறது அந்த ரெண்டு இன்ச் இறக்கத்துலேயே எனக்குச் சுளுக்குன்னு உறைச்சது.

ஆனா அந்தப் பதட்டமும் கோபமும் சில செகண்ட் தான். அடுத்த நிமிஷமே என் உடம்பு வேற மாதிரி ரியாக்ட் பண்ண ஆரம்பிச்சுது. 

அவ மாவு தேய்க்க மறுபடியும் குனிஞ்சு நிமிரும்போதெல்லாம், அவளோட அந்த வழுவழுப்பான இடுப்பு லேசா வளைஞ்சு நெளிஞ்சது. அவளுக்குப் பக்கத்துல... அவ மேல உரசாத குறையா மாமா நின்னுட்டு இருந்தாரு. அவரு கல்லுல சப்பாத்தியத் திருப்பிப் போடுற சாக்குல, கீழ குனியும்போதெல்லாம் அவரோட பார்வை எங்கே போயிட்டு இருக்கும்னு என் மூளை கணக்குப் போட ஆரம்பிச்சுது. 

இவ்வளவு நேரமா, இவ்வளவு நெருக்கமா அவளுக்குப் பக்கத்துல நின்னுட்டு இருக்குற அவரு, கண்டிப்பா அவளோட அந்தப் பச்சையான இடுப்பு மடிப்பையும், அந்தத் தொப்புள் குழியையும் பாக்காம இருந்திருக்க மாட்டாருங்குற நெனப்பு நெஞ்சை அடிச்சுது. அந்த இடுப்புல படிஞ்சிருக்குற வியர்வையை அவர் எவ்ளோ நேரமா வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்திருப்பாரோனு கற்பனை விரிய விரிய, எனக்குள்ள ஒரு சூடு ஏறுச்சு. 

புருஷன் நான் இங்க வாசல்ல நிக்கிறேன், ஆனா என் பொண்டாட்டியோட உடம்பை எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம அவரு இவ்வளவு பக்கத்துல இருந்து ரசிச்சிட்டு இருப்பாரோங்குற அந்த நெனப்பு... என்னை ஒரு வக்கிரமான போதையில தள்ளுச்சு. என் பொண்டாட்டியப் பாத்து கோபப்பட வேண்டிய இடத்துல, என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி நரம்பு தெறிக்கச் சடார்னு முழுசா விறைக்க ஆரம்பிச்சுது.

அதுக்கு மேல ஒரு செகண்ட் கூட என்னால அந்த கிச்சன் வாசல்ல நிக்க முடியல. என் பொண்டாட்டியப் பாத்து, 'என்னடி இது, சேலையை இழுத்துப் போர்த்தாம மாமாக்கு இவ்ளோ பக்கத்துல நிக்கிறியே'னு கோபப்பட வேண்டிய இடத்துல... என் பேண்ட்டுக்குள்ள என் சுன்னி நரம்பு தெறிக்கச் சடார்னு முழுசா விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. அந்த நிமிஷம் நான் அங்கயே நின்னுட்டு இருந்தா, என் பேண்ட்டுக்குள்ள துடிக்குற அந்த விறைப்பையோ, இல்ல என் முகத்துல இருக்குற அந்த வக்கிரமான தவிப்பையோ அவங்க பாத்துருவாங்களோனு பயந்து, அவசரமா அங்க இருந்து பின்வாங்கினேன். 

நேரா மாமா ரூம்க்குள்ள நுழைஞ்சு, வேகமாக் கதவைச் சாத்தித் தாழ்ப்பாள் போட்டேன். என்னால சரியா மூச்சு கூட விட முடியல. நெஞ்செல்லாம் படபடனு அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. உடம்புல கொட்டித் தீர்த்த வியர்வையும், மனசுக்குள்ள இருந்த அந்த இருட்டான புழுக்கமும் என்னைய ஒரு மாதிரி மூச்சுத் திணற வச்சுது. அவசர அவசரமா நான் போட்டுருந்த ஷர்ட்டைக் கழட்டி ஹேங்கர்ல மாட்டுனேன். ஜீன்ஸையும் கழட்டிட்டு, வெறும் பனியன், ஜட்டியோட நின்னேன்.

மூச்சை ஆழமா இழுத்து விட்டுட்டு, லேசா குனிஞ்சு கீழ பாத்தேன். என் வெள்ளை ஜட்டிக்குள்ள என் சுன்னி இரும்புத் தடி மாதிரி முறுக்கேறி, துணியைத் தூக்கிட்டு அப்பட்டமா, எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு புடைச்சு நின்னுச்சு. ஒரு பொண்டாட்டி, தாலி கட்டுன புருஷனுக்கு முன்னாடியே வேற ஒருத்தருக்கு இவ்ளோ நெருக்கமா, உடம்பு தெரிய நிக்கிறாளேங்குற கோபத்தை விட... அவருக்கு முன்னாடி அவ இடுப்பு எப்டிப் பச்சையாத் தெரிஞ்சிருக்கும்ங்குற அந்தத் திருட்டுத்தனமான காமம் தான் என் உடம்பை முழுசா ஆட்டிப் படைச்சுட்டு இருந்துச்சு. நடுக்கத்தோட மெதுவா என் கையைக் கொண்டு போய், ஜட்டிக்கு வெளிய இருந்து அந்த விறைப்பு மேல லேசா வச்சு அழுத்துனேன்.

தொட்ட அந்த அடுத்த செகண்ட்... என் கண்ணு முன்னாடி கிச்சன்ல நடந்த காட்சி ஒரு சினிமா மாதிரி பளிச்சுனு வந்துட்டுப் போச்சு. மாமாவுக்கு அவ்ளோ நெருக்கமா, உரசுற தூரத்துல நின்ன மகாவோட உடம்பு... அவ மாவு தேய்க்கும்போது அந்தப் புடவை தளர்ந்து, அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியும், வியர்வை படிஞ்ச இடுப்பு மடிப்பும் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்ச அந்தப் பச்சையான காட்சி என் மூளைக்குள்ள ஓடி, என் சுன்னியை இன்னும் வெறித்தனமாத் துடிக்க வச்சுது. 'அவரு என்ன நெனச்சிருப்பாரு? அவ இடுப்பைப் பாத்து அவர் உடம்பு எப்படித் துடிச்சிருக்கும்?'னு என் மனசு கண்டபடி கற்பனை பண்ணுச்சு.

"ச்சீ..."னு எனக்கு நானே பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு முனகுனேன். என் மேலயே எனக்கே பயங்கர கோபமும், ஒரு கேவலமான அருவருப்பும் வந்துச்சு. டக்குனு கையை சுன்னியில இருந்து எடுத்துட்டேன். செம கோபத்தோட பேக்கைத் திறந்து, ஒரு லுங்கியை எடுத்து இடுப்புல சுத்தி, அந்த விறைப்பை வெளிய தெரியாத மாதிரி மறைச்சுக் கட்டுனேன். தோள்ல ஒரு டவலைப் போட்டுக்கிட்டு, ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன். ஹால்ல மாமாவோ, மகாவோ இல்ல. அவங்க இன்னும் கிச்சன்ல தான் பேசிட்டு இருந்தாங்க. நான் கிச்சன் பக்கம் திரும்பிக் கூடப் பாக்காம, நேராப் போய்க் கொல்லைப்புறக் கதவைத் திறந்தேன். வெளிய இருந்த இருட்டுல நடந்து போய், கொல்லைப்புற பாத்ரூம் கதவைத் தொறந்து உள்ள போனேன்.

[Shrutikrishnan]

பாத்ரூம்க்குள்ள போய், அங்க இருந்த டேப்பைத் திருகி, தண்ணியை மொண்டு முகத்துல வேகவேகமா அடிச்சுக் கழுவுனேன். அந்தச் சில்லுனு இருக்குற தண்ணியிலயாவது என் மண்டைக்குள்ள கொதிச்சுட்டு இருக்குற காமமும், இந்த அசிங்கமான தவிப்பும் அடங்குமானு ஒரு ஆசை. ஃபேஸ் வாஷ் பண்ணிட்டு, தோள்ல இருந்த டவலை எடுத்து முகத்தைத் துடைச்சுக்கிட்டே கண்ணைத் தொறந்தேன்.

கண்ணைத் தொறந்ததும், பாத்ரூம் மூலைல இருந்த ஒரு பிளாஸ்டிக் பக்கெட் மேல என் பார்வை ரொம்ப எதார்த்தமாப் போச்சு. மொதல்ல பாக்கும்போது அது சும்மா அழுக்குத் துணியெல்லாம் சலவைக்குப் போடுறதுக்காகத் தண்ணியில ஊறப் போட்டிருக்குற ஒரு சாதாரண பக்கெட்டாத் தான் தெரிஞ்சது. 

ஆனா, முகத்தைத் துடைச்சிட்டு வெளிய போகலாம்னு திரும்புன என் கால்கள்... அப்படியே நின்னுச்சு. ஏதோ ஒன்னு என் கண்ணை உறுத்துச்சு. என் மனசுக்குள்ள இருந்த அந்த சந்தேகமும், கள்ளத்தனமான காமமும் கலந்து விஷமாப் போன என் மூளை, அந்தப் பக்கெட்டுக்குள்ள இருந்த துணிகளைப் பாத்த விதமே வேறயா இருந்துச்சு. நான் மெதுவா அந்தப் பக்கெட்டுக்குப் பக்கத்துல போய், கொஞ்சம் குனிஞ்சு உத்துப் பாத்தேன்.

உள்ள சோப்புத் தண்ணியில துணியெல்லாம் அப்படியே ஊறிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அந்தப் பக்கெட்டோட அடியில பாத்தா, மாமாவோட பழைய லுங்கி ஒன்னு கிடந்துச்சு. அதுக்கு மேலயே... மகாவோட புடவையை அப்படியே சுருட்டிப் போட்டுருந்தாங்க. அவரோட அந்த லுங்கியும், மகாவோட புடவையும் ஒன்னோடு ஒன்னு ஒட்டி உரசித் தண்ணியில ஜோடியா ஊறிக் கிடந்ததைப் பாத்தப்பவே... என் அடிவயிறு ஒரு மாதிரி கலங்கிப் போச்சு. ஆனா, அதையும் தாண்டி என் பார்வை... அந்தப் புடவைக்கு மேல, அந்த நுரைக்கு நடுவுல ஓரமா மிதந்துகிட்டு இருந்த ரெண்டு உள்ளாடைகள் மேல அப்படியே லாக் ஆகி நின்னுச்சு.

நெஞ்சு படபடனு அடிக்க, நான் இன்னும் கொஞ்சம் குனிஞ்சு நல்லா உத்துப் பாத்தேன். மொதல்ல தண்ணிக்கு மேல தெரிஞ்சது மாமாவோட அழுக்கான ஜட்டி. அது அவரு போடுற பெரிய சைஸ் ஜட்டிங்குறது எனக்குப் புரிஞ்ச அடுத்த செகண்ட், என் மூச்சு காத்து லேசா சூடேறிச்சு. ஆனா என் கண்ணு அந்த ஜட்டியைத் தாண்டி, அதுக்குப் பக்கத்துல... சொல்லப் போனா, அந்த ஜட்டி மேலயே உரசுன மாதிரி கிடந்த இன்னொரு சின்ன துணி மேல மெதுவாப் போச்சு.

அந்தத் தண்ணிக்குள்ள, அவரோட ஜட்டிக்குக் குறுக்க விழுந்து கிடந்தது... மகாவோட பேன்ட்டி. 

அதை உத்துப் பாக்கப் பாக்க என் தொண்டைக்குள்ள எச்சில் முழுங்க முடியாம அடைச்சுக்கிச்சு. அவ டெய்லி சாதாரணமாப் போடுற ஒரு ப்ரவுன் கலர் காட்டன் பேன்ட்டி தான். ஆனா... அந்தச் சாதாரண ப்ரவுன் பேன்ட்டி, மாமாவோட ஜட்டியோட சும்மா உரசிக்கிட்டு மட்டும் கிடக்கல. அது அப்பட்டமா ஒட்டிப் பிணைஞ்சு கிடந்த விதம்... என் நெஞ்சை சுத்தியல வச்சு அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. 

சோப்புத் தண்ணியில ஊறி, அந்த ரெண்டு துணியும் ஒன்னோடு ஒன்னு இறுக்கமாப் பின்னிக்கிட்டு கிடந்துச்சு. சரியா மகாவோட பெண்மை படுற அந்த பேன்ட்டியோட நடுப்பகுதியும், மாமாவோட ஆண்மை படுற அந்த ஜட்டியோட முன் பகுதியும்... எந்த இடைவெளியும் இல்லாம ஒன்னாச் சுருட்டிப் பின்னிக்கிட்டு கிடந்துச்சு. மாமாவோட அந்தப் பெரிய சைஸ் முரட்டு ஜட்டிக்குள்ள, மகாவோட அந்தச் சின்ன ப்ரவுன் கலர் பேன்ட்டி மொத்தமாப் புதைஞ்சு கிடந்துச்சு. அந்த துணி, இவளோட மெல்லிய துணியை முழுசா முழுங்கி, தன் கட்டுக்குள்ள வச்சிருக்கறதப் பாக்கும்போது என் மூளை நரம்பெல்லாம் தெறிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

அது வெறும் துணி தான், ஆனா என் வக்கிரமான கண்ணுக்கு, அவங்க ரெண்டு பேரோட அந்தரங்க உறுப்புகளும் தண்ணிக்குள்ள ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் காமத்துல ஊறிக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ஒரு விபரீதமான, பச்சையான காட்சியைக் காட்டுச்சு. ஏதோ மாமாவும் மகாவும் எந்தத் துணியும் இல்லாம, தண்ணில ஒருத்தர் மேல ஒருத்தர் ஏறிப் படுத்துக் கிடக்குற மாதிரி ஒரு கேவலமான நெனப்பு என் மூளைக்குள்ள ஓடுச்சு. 

என் கையில இருந்த டவலை ஹங்கர்ல போட்டுட்டு, வேகமாத் தண்ணிக்குள்ள கையை விட்டேன். அந்த ஒண்ணா சுத்தி கிடைக்கிற ரெண்டு துணியையும் தனி தனியா பிரிச்சு வச்சிரலாமுனு வச்சிரலாமுனு பக்கெட்ல கைய விட்டு துணிய எடுத்து பிரிச்சேன். 

ஆனா, நான் இழுக்க இழுக்க அது பிரியல. மாமாவோட ஜட்டியில இருக்குற அந்தத் தடிமனான எலாஸ்டிக், மகாவோட பேன்ட்டியை ஒரு முரட்டுக் கையால இடுப்பைப் புடிச்சு அழுத்துற மாதிரி கப்புனு சுருக்கிப் புடிச்சிருந்துச்சு. என் பொண்டாட்டியோட அந்த மெல்லிய பேன்ட்டி, அவரோட பெரிய ஜட்டியோட எலாஸ்டிக்குள்ள ஒரு சுருக்கு மாதிரி மாட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. நான் பிரிக்கப் பலத்தைக் குடுத்து இழுக்கும்போது, அந்த சோப்புத் தண்ணியோட வழுவழுப்புல துணி பிரியாம, முடிச்சு இன்னும் டைட் ஆச்சு. 

'எவ்ளோ இழுத்தும் பிரிக்க முடியலையே... இது வெறும் துணி இல்ல, இனிமே என் பொண்டாட்டிய அவருகிட்ட இருந்து பிரிக்கவே முடியாது, அவ அவருக்குள்ள இப்படித் தான் சிக்கிக்கப் போறா'ங்குற அந்தப் பயங்கரமான எண்ணம் என் மனசுல வந்துட்டு போக, ஒரு ஆம்பளையா என் ஈகோவைச் சுக்குநூறா உடைச்சுது. என் பொண்டாட்டிய அவரோட பிடியில இருந்து இனிமே என்னாலயே பிரிக்க முடியாதுங்குற அந்த கையாலாகாதத்தனம் தொண்டையை அடைச்சுது.

ஒரு வழியா அந்த முடிச்சு லூஸ் பண்ணி… பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு அந்த பேன்ட்டியை இழுத்து வெளிய எடுத்தேன்.. தனி தனியா பிரிச்சு மாமாவோட ஜட்டி ஒரு பக்கமும், மகாவோட பேன்ட்டி ஒரு பக்கமும் பக்கெட்ல தனி தனியா வச்சேன்.

என் கோபமும், என் பொண்டாட்டி மேல இருந்த சந்தேகமும், அவ இன்னொருத்தருக்குச் சொந்தமாகிட்டு இருக்காளோங்குற பயமும் ஒன்னாச் சேர்ந்து... முழுசா ஒரு இருட்டான காமமா மாறிச்சு. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ரூம்ல லேசா அடங்குன என் சுன்னி, இப்போ மறுபடியும் லுங்கியைத் தூக்கிக்கிட்டு நரம்பு தெறிக்க வெறித்தனமா விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. என் பொண்டாட்டியோட உள்ளாடை, அவர் ஜட்டியோட கிடக்குறதப் பாத்தே எனக்கு இவ்வளவு காமம் ஏறுதேனு நெனைக்கும்போது எனக்கே என் மேல பயங்கரமான அருவருப்பா இருந்துச்சு. ஆனா அந்த அருவருப்பையும் மீறி, கோபத்துல தவிச்சுக்கிட்டே அந்தப் பக்கெட்டையே வெறித்துப் பாத்துட்டு, மூச்சு முட்ட நின்னேன். செம கோபம், ஆனா அதே சமயம் ஒரு விபரீதமான லஸ்ட் என்னைய அப்படியே பாத்ரூம்க்குள்ளயே கட்டிப் போட்டுருச்சு.

வேகமாத் தலைய ஆட்டி, அந்த வக்கிரமான நெனப்புகளை மனசுல இருந்து விரட்டப் பாத்தேன். அங்க இருந்த டேப்பை வேகமாத் திருகி விட்டேன். தண்ணி சலசலனு கொட்டுச்சு. ரெண்டு கையாலயும் திரும்ப தண்ணிய அள்ளி அள்ளி என் முகத்துலயும், கழுத்துலயும் வேகவேகமா அடிச்சுக் கழுவுனேன். அந்தச் சில்லுனு இருக்குற தண்ணியிலயாவது என் மண்டைக்குள்ள கொதிச்சுட்டு இருக்குற இந்த அசிங்கமான தவிப்பு கொஞ்சம் அடங்குமானு ஒரு நப்பாசை. ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் அந்த டேப்புல கொட்டுற தண்ணியையே வெறிச்சுப் பாத்துட்டு நின்னேன். கண்ணை மூடுனா அந்தப் ப்ரவுன் கலர் பேன்ட்டியும், அவர் ஜட்டியும் ஒட்டி உரசிட்டு இருந்த காட்சி தான் பளிச்சுனு வந்து போச்சு.

மூச்சை ஆழமா இழுத்து விட்டுட்டு, டேப்பை மூடினேன். டவலை எடுத்து முகத்தையும், கழுத்தையும் அழுத்தித் தொடைச்சேன். மனசை எவ்ளோ கண்ட்ரோல் பண்ணி வேற எதையோ யோசிக்க ட்ரை பண்ணாலும், என் உடம்பு என் பேச்சைக் கேக்க மறுத்துச்சு. நான் தொடைக்கும்போதே, என் பார்வை மெதுவா கீழ எறங்கி என் லுங்கி மேல போச்சு. சில்லுனு தண்ணிய முகத்துல அடிச்சும் எந்தப் பிரயோஜனமும் இல்ல. இடுப்புக்குக் கீழ சுத்தி விட்டிருந்த அந்த லுங்கியைத் தூக்கிக்கிட்டு, என் சுன்னி இன்னும் எந்த அடக்கமும் இல்லாம, நரம்பு தெறிக்க ஒரு முரட்டுத்தனமான பிடிவாதத்தோட இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய் முன்னாடி நீட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு. 

"அடங்குடா..."னு பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு எனக்கு நானே முனகிக்கிட்டேன். வேற வழியில்லாம, லுங்கியோட அந்த முடிச்சை இன்னும் கொஞ்சம் லூஸ் பண்ணி, விறைப்ப வெளிய பெருசா காட்டிக்காத மாதிரி துணியை அட்ஜஸ்ட் பண்ணி மறைச்சுக் கட்டிக்கிட்டேன். டவலை திரும்பவும் தோள் மேலயே போட்டுக்கிட்டு, ஒரு பெரிய பெருமூச்சோட பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன்.

கொல்லைப்புறத்துல இருந்து ஹாலுக்கு நடந்து வர்ற அந்தப் பத்து இருபது அடி தூரம், என் கால்கள் ரொம்பக் கனமா இருந்துச்சு. உள்ள கிச்சன்ல இருந்து சுடச்சுட சப்பாத்தி வேகுற வாசனையும், குருமா வாசனையும் வீடு பூரா பரவியிருந்துச்சு. நான் ஹாலுக்குள்ள நுழைஞ்சேன்.

ஹால்ல நடுவுல ஒரு பெரிய பாயை விரிச்சுப் போட்டிருந்தாங்க. அந்தப் பாயில மாமா சம்மணம் போட்டு உக்காந்திருந்தாரு. அவருக்கு முன்னாடி ஒரு எவர்சில்வர் தட்டு, அதுக்குப் பக்கத்துல கொஞ்சம் தள்ளி எனக்காக இன்னொரு தட்டு வச்சிருந்துச்சு. தண்ணி டம்ளர், குருமா ஊத்துறதுக்கான சின்ன கிண்ணம்னு பந்தி ரொம்பச் சுத்தமா ரெடி பண்ணி வச்சிருந்தாங்க. 

நான் உள்ள வர்றதைப் பாத்ததும் மாமா நிமிர்ந்து பாத்தாரு. இத்தனை வருஷமா நான் அவரை எப்படிப் பாத்தேனோ, அதே ஆளுமை, அதே கம்பீரம். ஆனா இப்போ அவர் முகத்தைப் பாக்கும்போது என் மூளை வேற எதையோ தான் கணக்குப் போட்டுச்சு. அவர் என்னைப் பாத்து ஒரு ஃபார்மாலிட்டிக்கு லேசாச் சிரிச்சாரு. அந்தச் சிரிப்புல எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்ல, ஒரு சாதாரண மாமா… மாப்பிள்ளையைப் பாக்குற அதே இயல்பான சிரிப்பு தான். 

நான் மனசுக்குள்ள கொதிச்சிட்டு இருந்த கோபத்தையும், தவிப்பையும் முகத்துல சுத்தமாக் காட்டிக்காம, பதிலுக்கு லேசாப் பல்லைக் கடிச்சுக்கிட்டே ஒரு சிரிப்பை உதிர்த்துட்டு, அவருக்குப் பக்கத்துல எனக்காக வச்சிருந்த தட்டுக்கு நேராப் போய் உக்காந்தேன். பாயில சம்மணம் போட்டு உக்காரும்போது, என் லுங்கிக்குள்ள நரம்பு புடைச்சு நின்ன என் ஆண்மை என் தொடையில இடிச்சுக்கிட்டு இன்னும் விறைப்பா எழுந்து நின்னுச்சு. நான் கொஞ்சம் உஷாரா, டவலை எடுத்து என் மடி மேல போட்டு, அந்த விறைப்பை அவர் கண்ணுல படாத மாதிரி மறைச்சுப் பாதுகாப்பா உக்காந்துகிட்டேன்.

நான் உக்காந்த அடுத்த செகண்ட், கிச்சன்ல இருந்து மகா வெளிய வந்தா. 

அவ கையில சுடச்சுடப் புகை பறக்குற சப்பாத்திகள் வச்சிருந்த ஒரு பெரிய ஹாட்பாக்ஸும், இன்னொரு கையில குருமா சட்டியும் இருந்துச்சு. அவ ஹாலுக்கு நடந்து வர்ற அந்த அசைவு, அவளோட அந்தப் புடவை சலசலப்பு... எல்லாமே என் கவனத்தை மொத்தமா அவ பக்கம் திருப்புச்சு. 

அவ வந்து பாயில எங்களுக்கு நடுவுல லேசா முட்டிப் போட்டு உக்காந்தா. உக்காந்துக்கிட்டே, "சாப்பிடுங்க..."னு ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னா.

நான் அவ முகத்தைப் பாக்காம, லேசாத் தொண்டையைச் செருமிக்கிட்டு, என் தவிப்பை மறைக்க கேஷுவலாப் பேசுற மாதிரி, "பாட்டி சாப்பிட்டாங்களா மகா? அவங்களுக்கும் சப்பாத்தியா செஞ்சி வச்சி இருக்க?"னு கேட்டேன்.

"இல்லங்க... பாட்டிக்குச் சப்பாத்தி செரிக்காதுனு கஞ்சி ரெடி பண்ணி வச்சிருக்கேன். நீங்க மொதல்ல சாப்பிடுங்க, நான் அப்புறமா போய் அவங்களுக்குக் கஞ்சி ஊட்டி விட்டுட்டு மாத்திரை குடுத்துப் படுக்க வச்சிருவேன். நீங்க சாப்பிடுங்க,"னு ரொம்ப அக்கறையா, பொறுப்பான ஒரு குடும்பப் பொண்ணு மாதிரி பதில் சொன்னா. 

சொல்லிக்கிட்டே அவளோட அந்த மிருதுவான விரல்களால ஹாட்பாக்ஸைத் திறந்து, சுடச்சுட இருந்த சப்பாத்திகளை எடுக்கப் போனா. அவ அப்படி முன்னாடி லேசா வளைஞ்சு குனியும்போதே... என் கண்ணு தன்னிச்சையா அவளோட அந்த இடுப்புப் பக்கம் சரிஞ்சுச்சு.

அவ குனிஞ்ச அந்த நளினத்துல, நான் கிச்சன் வாசல்ல நின்னு எதைப் பாத்து உறைஞ்சு போனேனோ... அதே காட்சி இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் பச்சையா என் கண்ணுக்கு முன்னாடி விரிஞ்சுது. ஆமா, அந்தப் புடவை இன்னும் சரி செய்யப்படாம, தொப்புளுக்குக் கீழ அதே ரெண்டு இன்ச் இறக்கத்துல தான் இருந்துச்சு! 

கிச்சன்ல வேலை செய்யும்போது, மாமாக்கு முன்னாடி அசால்ட்டா நின்னுட்டு இருந்தப்போ புடவை அப்படி இறங்கி இருந்துச்சு. சரி, வேலை முடிஞ்சு ஹாலுக்குப் பரிமாற வரும்போதாவது ஒரு பொம்பளையா அந்தப் புடவையைக் கொஞ்சம் மேல ஏத்தி, அந்தத் தொப்புள் குழியை மறைச்சு ஒழுங்காச் சொருகியிருக்கலாம்ல? ஆனா அவ அதைச் செய்யவே இல்ல. எப்படி அங்க தளர்ந்து தொங்குச்சோ, அதே மாதிரி எந்த மறைவும் இல்லாம, இப்போ பந்தியில எங்களப் பாத்து முட்டிப் போட்டு உக்காந்திருக்கும்போதும் அந்தப் புடவை அவ்ளோ கீழ இறங்கியே நின்னுச்சு. 

அவ சப்பாத்தியை எடுத்துத் தட்டுல வைக்க முன்னாடி குனியும்போது... அவளோட அந்த ஆழமான, வியர்வை படிஞ்ச தொப்புள் குழி எந்த ஒளிவும் மறைவும் இல்லாம அப்படியே பளபளனு என் கண்ணைப் பறிச்சுது. அந்த இடுப்பு மடிப்புல இருந்த சதை, அவ குனிஞ்ச நளினத்துல லேசா மடிஞ்சு பிதுங்கி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு செகண்ட் மூச்சு நின்னுச்சு. 'இவளுக்கு என்ன பைத்தியம் பிடிச்சிருக்கா? நான் இங்க உக்காந்திருக்கேன், எனக்குப் பக்கத்துல அந்த மாமா உக்காந்திருக்காரு... ரெண்டு ஆம்பளைங்களுக்கு நடுவுல இப்படிப் புடவையத் தளர்வா விட்டுக்கிட்டு, இடுப்பும் தொப்புளும் அப்பட்டமாத் தெரியுற மாதிரி குனிஞ்சு பரிமாறுறாளே... இது அவளுக்குத் தெரியாம நடக்குதா? இல்ல, தெரிஞ்சே தான் அவர் பாக்கணும்னு இப்படி எந்தத் தடையுமில்லாமத் தன் உடம்பை அவர் கண்ணுக்கு விருந்து வைக்கிறாளா?'

என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கேள்வி அம்பா பாய்ஞ்சுச்சு. புருஷனான எனக்குப் பயங்கரமான கோபம் பொத்துக்கிட்டு வரணும். 'ஏய், என்னடி புடவைய இப்படி அசிங்கமா கட்டிப் பரிமாறிட்டு இருக்க? ஒழுங்கா இழுத்துச் சொருகுடி'னு அதிகாரமாச் சத்தம் போட்டிருக்கணும். ஆனா, என் வாய் திறக்கல. கோபம் மனசுக்குள்ள கொதிச்சாலும், என் உடம்பு, என் காலுக்கு நடுவுல விறைச்சு நின்ன என் சுன்னி அந்தப் பச்சையான காட்சியப் பாத்து ஒரு வக்கிரமான போதையில 'தக் தக்'னு துடிச்சு ஆட்டம் போட ஆரம்பிச்சுது. நான் உக்காந்த எடத்துலேயே செத்துச் செத்துப் பிழைச்சேன். கோபமும், காமமும் ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னைய அப்படியே மௌனமா கட்டிப் போட்டுருச்சு. 

மகா என் தட்டுல ரெண்டு சப்பாத்திய வச்சா. அப்புறம் திரும்பி மாமாவோட தட்டுலயும் ரெண்டு சப்பாத்திய வச்சா. குருமா கிண்ணத்துல இருந்து கரண்டியால குருமாவை எடுத்து, ரெண்டு பேர் தட்டுலயும் ஊத்துனா. அவ ஒவ்வொரு தடவை அப்படித் திரும்பி வளைஞ்சு பரிமாறும்போதும், அவளோட அந்த இடுப்பு சதை லேசாத் தளும்பி அடங்குச்சு. அவரோட பார்வை அந்தத் தட்டுல விழுந்துச்சா, இல்ல தட்டுக்கு மேல குனிஞ்சு பரிமாறுற அவளோட அந்தப் பச்சையான தொப்புள் குழிக்குள்ள விழுந்துச்சானு என்னால கண்டுபிடிக்க முடியல. ஆனா அவர் கண்ணு கண்டிப்பா அதைப் பாக்காம இருந்திருக்காதுங்குற நெனப்பு என் மூச்சு காத்தைச் சூடாக்குச்சு.

"சாப்பிடுங்க மாமா..."னு சிரிச்சுக்கிட்டே சொல்லிட்டு, மகா அந்த ஹாட்பாக்ஸை மூடி ஓரமா வச்சிட்டு, எங்களுக்கு பரிமாறுறதுக்காக தள்ளிப் போகாம, எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நேர் எதிரா, முட்டிப் போட்ட வாக்குலயே சம்மணம் போட்டு அப்படியே உக்காந்துகிட்டா. 

அவ அப்படி நேரா உக்காந்தப்போ, முந்தானை லேசா விலகி, அந்த புடவைக்குள்ள அவளோட பெண்மை எந்தச் சமரசமும் இல்லாமத் திமிறி நின்னது என் கண்ணுக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. முக்கியமா அந்த இடுப்பு... அவ நிமிர்ந்து உக்காந்தும் அந்தப் புடவை கொஞ்சம் கூட மேல ஏறல. அவளோட அந்தப் பளபளப்பான தொப்புள் அப்படியே வெளியத் தெரிஞ்சு எங்களைத் தவிப்பாப் பாத்துட்டு இருந்துச்சு. நான் என் பார்வையை அவ முகத்துல இருந்து தட்டுக்குத் திருப்புனேன். 

மாமா தட்டுல இருந்த சப்பாத்தியத் தன் வலது கையால பிட்டு, குருமாவுல தொட்டு வாயில வச்சாரு. மெதுவா மென்னு சாப்பிட்டுட்டு, ஒரு செகண்ட் முகத்துல ஒரு திருப்தியான சிரிப்போட மகாவைப் பாத்தாரு.

"சப்பாத்தி ரொம்ப சாஃப்ட்டா இருக்கு மகா... குருமாவுக்கும் இதுக்கும் செமையா இருக்கு,"னு ரொம்ப கேஷுவலா, ஒரு பாராட்டுற மாதிரி சொன்னாரு.

மகா முகம் வெட்கத்துலயும், சந்தோஷத்துலயும் அப்படியே மலர்ந்துச்சு. தன் முந்தானைய லேசா விரலால சுருட்டிக்கிட்டே, அவரைப் பாத்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட, ரொம்ப இயல்பா, ஆனா ஒரு செக்ஸியான தொனியோட பதில் சொன்னா...

"பின்ன சும்மாவா மாமா... மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே! அவ்ளோ அழுத்திப் பிசைஞ்சா மாவு சாஃப்ட்டா வராம எப்படிப் போகும்?"னு சொல்லிப்புட்டு, என்னையும் பாத்து ஒரு சின்னச் சிரிப்பு சிரிச்சா.

அந்த வார்த்தை... அந்த ஒரு வார்த்தை மகா வாயில இருந்து வெளிவந்த அடுத்த செகண்ட்... ஹால்ல இருந்த அந்தப் பழைய ஃபேன் சத்தம் கூட எனக்குக் கேக்கல. என் காதுக்குள்ள 'வ்வ்வ்வோவ்வ்வ்...'னு ஒரு சத்தம். என் உடம்புல ஓடுன ரத்தம் அப்படியே உறைஞ்சு, அடுத்த நொடி சுடுதண்ணி மாதிரி கொதிக்க ஆரம்பிச்சுது.

'மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே...'

அவ எதார்த்தமாத் தான் சொல்லியிருப்பா. கிச்சன்ல ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து சமைக்கும்போது, அவர் தன் கையால மாவு பிசைஞ்சு குடுத்ததை மனசுல வச்சு, அவர்கிட்ட உரிமையாச் சொல்லியிருப்பா. ஆனா... அந்த பக்கெட்ல  அவரோட ஜட்டியோட ஒட்டிப் பிணைஞ்சிருந்த அவளோட பேன்ட்டியப் பாத்துட்டு வந்து உக்காந்திருந்த என் வக்கிரமான மூளைக்கு, அவ சொன்ன அந்த வார்த்தை ஒரு சாதாரண வார்த்தையாப் பதியல. 

என் மூளைக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான, பச்சையான டபுள் மீனிங் அர்த்தம் இடி மாதிரி இறங்கிச்சு. 

'மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே...'

'எந்த மாவுடி? சப்பாத்தி மாவா... இல்ல, உன் உடம்புல இருக்கிற சதையவா?' என் புத்தி என்னைய அறியாமலே ஒரு கேவலமான, இருட்டான கற்பனைய முடுக்கி விட்டுச்சு. 

மாமாவோட அந்தப் பெரிய, முரட்டுத்தனமான கைகள்... அவ மாவு பிசையப் பலம் பத்தாமத் திணறும்போதோ, இல்ல மோட்டார் பைப் இழுக்கக் கஷ்டப்படும்போதோ... அவளுக்குப் பின்னாடி உரசுற மாதிரி நின்னு, அவளோட அந்த மெத்துனு இருக்குற இடுப்பு சதையை, அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகளை, சப்பாத்தி மாவை பிசையுற மாதிரி அவ்ளோ அழுத்தமா, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம ஒரு முரட்டுப் பிடி பிடிச்சுப் பிசைஞ்சு விட்ருப்பாரோ? இவளோட இந்த மிருதுவான பெண்மை, அவரோட அந்த முரட்டுப் பிடிக்குள்ள மாட்டி எப்படி நசுங்கிப் பிதுங்கியிருக்கும்னு என் மனசு கண்டபடி கற்பனை பண்ண ஆரம்பிச்சுது. 

அவ சொன்ன அந்த 'மாவு பிசைஞ்சது'ங்குற வார்த்தையும், அதை அவ சொல்லும்போது அவ முகத்துல இருந்த அந்த வெட்கமும் சிரிப்பும் ஒன்னாச் சேர்ந்து... ஏதோ அவர் இவ உடம்பை நல்லாப் பிசைஞ்சு பதப்படுத்துனதால தான், இவ இப்போ இவ்ளோ சாஃப்ட்டா, செக்ஸியா உக்காந்திருக்கானு அவளே என் மூஞ்சியில அடிச்சுப் பச்சையா ஒத்துக்குற மாதிரி எனக்குத் தோணுச்சு.

அந்தக் கற்பனை மூளைக்குள்ள போன அடுத்த செகண்ட்... என் மடியில கிடந்த அந்த டவலுக்குக் கீழ... என் சுன்னி எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம, நரம்பு தெறிக்க 'தக்... தக்... தக்...'னு வெறித்தனமாத் துடிச்சுக்கிட்டு மேல எழும்பிச்சு. என் ஈகோ, கோபம், புருஷன்ங்குற ரோஷம் எல்லாத்தையும் தூக்கிப் போட்டுட்டு, ஒரு பொண்டாட்டி வேற ஒருத்தனோட கைகள்ல மாவு மாதிரி பிசையப்படுறத நெனச்சு என் உடம்பு இவ்ளோ கேவலமா, ஆபாசமா ரியாக்ட் பண்ணுனத... என்னாலயே ஜீரணிக்க முடியல. 

மூச்சு காத்து தொண்டையில அடைச்சுக்கிச்சு. தட்டுல இருந்த சாப்பாட்டப் பிட்டு வாயில வச்சேன்... ஆனா அது சப்பாத்தியா, இல்ல களிமண்ணானு கூட எனக்கு ருசி தெரியல. என் கண்ணு தட்டுலயே தான் இருந்துச்சு, ஆனா என் கவனம் பூரா எனக்கு நேர் எதிரா உக்காந்திருந்த மகா மேலயும், அவளோட அந்த விலகியிருந்த புடவை மேலயும் தான் இருந்துச்சு.

'அட்லீஸ்ட் இப்போவாது அந்தப் புடவைய மேல இழுத்து மூடுவாளா? நான் இங்க உக்காந்து தவிச்சிட்டு இருக்கேனே, அதையாவது புரிஞ்சுக்குவாளா?'னு என் மனசு ஒரு ஓரமா கெஞ்சுச்சு. ஆனா அவ அசையல. அவ மாமா சாப்பிடுறத அவ்ளோ ரசனையோட பாத்துக்கிட்டு, தன் தொப்புள் குழிய எந்த மறைவும் இல்லாமப் பச்சையா எங்க ரெண்டு பேருக்கும் முன்னாடி தொறந்து வச்சுக்கிட்டே உக்காந்திருந்தா. அவளோட அந்தத் திருட்டுத்தனமான தைரியமும், அவ சொன்ன அந்த டபுள் மீனிங் வார்த்தையோட போதையும் என்னைய அப்படியே நரகத்துல தள்ளுச்சு.

எனக்கு அதுக்கு மேல அங்க ஒரு செகண்ட் கூட உக்காந்து அந்த சாப்பாட்ட முழுங்க முடியல. உடம்பெல்லாம் வியர்த்து ஊத்துச்சு. கைகள் லேசா நடுங்குச்சு. லுங்கிக்குள்ள துடிக்குற என் விறைப்பு டவலை மீறி அவர் கண்ணுல பட்டுருமோங்குற பயம் வேற நெஞ்சைக் கலக்குச்சு. 

வேகவேகமா என் தட்டுல இருந்த சப்பாத்தியப் பிட்டுப் பிட்டு முழுங்குனேன். என்ன சாப்பிடுறோம், எவ்ளோ வேகமாத் திங்குறோம்னு எனக்கே தெரியல. ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துக்குள்ள தட்ட காலி பண்ணிட்டு, "போதும் மகா..."னு தொண்டை கரகரக்கச் சொல்லிட்டு, டவலை கவனமா மடியிலயே புடிச்சுக்கிட்டுத் தட்டுல கையக் கழுவுனேன். 

"என்ன மாப்பிள்ளை... அதுக்குள்ள முடிச்சிட்டீங்க? இன்னும் ரெண்டு சப்பாத்தி வை மகா..."னு மாமா இயல்பா சொன்னாரு.

"இல்ல மாமா... அவளோ தூரம் கார் ஓட்டிட்டு வந்ததுல ரொம்ப டயர்டா இருக்கு. நான் போய்ப் படுக்குறேன்,"னு என் குரல்ல இருந்த நடுக்கத்தைக் காட்டிக்காம ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டுச் சொல்லிட்டு, வேகமா எந்திரிச்சேன்.

மகா என்னைய நிமிர்ந்து பாத்து, "சரிங்க... போய் படுங்க,"னு ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னா. அவ முகத்துல எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்ல, நான் ஏதோ கோபத்துல எழுந்து போறேங்குற எந்தப் புரிதலும் இல்ல. 

நான் திரும்பி அவங்களப் பாக்காம, என் லுங்கியை இறுகப் பிடிச்சுக்கிட்டு, நேரா மாமாவோட பெட்ரூமுக்குப் போய் வேகவேகமா உள்ள நுழைஞ்சு கதவைச் சாத்துனேன். தாழ்ப்பாளைப் போட்டுட்டு, அப்படியே அந்த மரக்கதவுல சாஞ்சு நின்னேன். என் மூச்சு சுடச்சுட வந்துச்சு. 'மாவு பிசைஞ்சது நீங்களாச்சே...'ங்குற அந்த வார்த்தை என் காதுக்குள்ள மறுபடியும் மறுபடியும் ஒரு அசிங்கமான பாட்டு மாதிரி எக்கோ அடிச்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு. என் நெஞ்சு படபடனு துடிக்க, அந்த இருட்டு ரூம்க்குள்ள, மாமாவோட அந்த முரட்டு வாசனையோட... என் காமமும் கோபமும் ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னையப் பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுட்டு இருந்துச்சு.

நெஞ்சைப் பிடிச்சுக்கிட்டே மெதுவா நடந்து போய், அந்தப் பெரிய கட்டில்ல உக்காரப் போனேன். 

ஆனா, நான் உக்காரப் போன அந்த எடத்துல, பெட்டோட ஓரமா நான் கொண்டு வந்த அந்த பேக் இருந்துச்சு. அதைப் பாத்ததும் என் உடம்புக்குள்ள மறுபடியும் ஒரு கோபமும், வக்கிரமான காமமும் பத்திக்கிச்சு. வெளிய ஹால்ல என் பொண்டாட்டி ஒரு கூச்சமும் இல்லாமத் தன் தொப்புளையும் இடுப்பையும் அப்பட்டமா அவருகிட்ட காட்டிக்கிட்டு உக்காந்திருக்கா... உள்ள நான், என் மூளை 'வேணாம்டா'னு எவ்ளோ கத்தியும் கேக்காம, என் சுன்னி கேட்டதுக்காக ஒரு ஆம்பளைக்குக் கூச்சமே இல்லாம அவ உடம்பை காட்டிக் குடுக்குற அந்த மெல்லிசான புடவைகளையும், கவர்ச்சி நைட்டியையும் என் கையாலயே எடுத்து வச்சுக்கிட்டு வந்த பேக் இருந்தது. 

இந்த நெனப்பு வந்ததும் எனக்கே என் மேல பயங்கரமான அருவருப்பா இருந்துச்சு. கோபத்துல அந்த பேக்கை பெட்ல இருந்து அப்படியே பக்கத்துல இருந்த ஒரு பழைய மர ஷேர்ல மேல கையால தள்ளி விட்டேன். 

அப்படியே பெட்ல மல்லாக்க விழுந்து கண்ணை மூடினேன். ஃபேன் சத்தம் மட்டும் லேசாக் கேட்டுச்சு. ஆனா தூக்கம் வரல. கண்ணை மூடுனா... அந்தப் பாத்ரூம் பக்கெட்டுக்குள்ள ஒட்டிப் பிணைஞ்சிருந்த உள்ளாடைகள், ஹால்ல அவ குனிஞ்சு சப்பாத்தி வைக்கும்போது தெரிஞ்ச அந்த ஆழமான தொப்புள் குழி, அந்த டபுள் மீனிங் வார்த்தைனு எல்லாமே ஒன்னாச் சேர்ந்து என் நரம்பையெல்லாம் முறுக்கேத்திச்சு. புருஷனான எனக்கே என் பொண்டாட்டிய நெனச்சு ஜட்டிக்குள்ள எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு புடைக்கச் சுன்னி விறைக்கிறதக் கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல. இந்த இருட்டுல, அவரோட வாசனையில படுத்துக் கிடக்கக் கிடக்க என் குழப்பம் இன்னும் அதிகமாச்சு. 

அப்படியே ஏதோ ஒரு தவிப்புல கண்ணசந்து போயிட்டேன்.

டக்குனு... "க்ளிக்"னு கதவு தாழ்ப்பாள் திறக்குற சத்தம் கேட்டு முழிச்சேன்.

கண்ணைத் தொறந்து பாத்தேன். மகா மெதுவா ரூம்க்குள்ள வந்து கதவைச் சாத்துனா. லைட் வெளிச்சத்துல அவ முகத்தைப் பாத்தேன். இப்போ தான் வெளிய போய் முகம் கழுவிட்டு வந்துருக்கா போல. முகத்துல ஈரம் பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி சமையல் கட்டிலயும், பந்தியிலயும் அவ்ளோ வியர்வையோட இருந்தவ... இப்போ அந்த ஈரம் காயாத முகத்தோட, தன் கையில இருந்த புடவை முந்தானையாலயே முகத்தையும் கழுத்தையும் லேசாத் துடைச்சுக்கிட்டே என் பக்கம் திரும்பி லேசாச் சிரிச்சா.

நான் எழுந்து பெட்ல சாஞ்சு உக்காந்துகிட்டேன். பக்கத்துல இருந்த என் போனை எடுத்து டைம் பாத்தேன். மணி கரெக்டா நைட் ஒன்பது. 

"பாட்டிக்கு மாத்திரை குடுத்துட்டியா மகா? எப்படி இருக்காங்க?" நான் ஒரு புருஷனா என் கடமைக்கு ரொம்ப ஃபார்மலா கேட்டேன்.

"குடுத்துட்டேன் வாத்தி. கஞ்சியக் குடிச்சிட்டு நல்லாத் தூங்கிட்டாங்க... மாமாவும் ஹால்ல படுத்துட்டாரு,"னு சொல்லிக்கிட்டே, அவ கழுத்துல இருந்த அந்த ஈரத்தை முந்தானையால மறுபடியும் ஒத்தி எடுத்தா. 

"என்ன ரொம்ப வேக்காடா இருக்கா?" நான் கேஷுவலா கேட்டேன்.

"ஆமா வாத்தி... செம சூடு. கிச்சன்ல இருந்து வெளிய வரவே முடியல. வெயில் காலம் ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னாடியே ஊர்ல இப்படி அனல் அடிக்குது,"னு சொல்லிக்கிட்டே, தன் புடவை முந்தானையால முகத்தையும், அந்த ஆழமான கழுத்துப் பிளப்பையும் லேசா விசிறி விட்டா. அவ அப்படி விசிறும்போது, அவ கட்டியிருந்த அந்தப் புடவை லேசா விலகி... நான் ஹால்ல உக்காந்து எந்தத் தொப்புள் குழியப் பாத்து செத்துச் செத்துப் பிழைச்சேனோ, அதே தொப்புள் குழி இப்போ இன்னும் ஒரு இன்ச் அதிகமாவே அப்பட்டமா என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சது. 

அவ அதை மறைக்க எந்த முயற்சியும் பண்ணல. அவளுக்குத் தெரியாம நடக்குதா, இல்ல புருஷன் தான பாக்குறான்ங்குற தைரியமா, இல்ல வேற ஏதோ திமிரானு எனக்குப் புரியல. ஆனா அவளோட அந்தப் பச்சையான அழகு என்னைய மூச்சு முட்ட வச்சுது.

"என் துணியெல்லாம் கொண்டு வந்தீங்களா வாத்தி?"னு அவ ரொம்ப இயல்பா, ஒரு சாதாரண விஷயத்தைக் கேக்குற மாதிரி கேட்டா.

"ம்ம்... ஆமா... எல்லாம் அதுல இருக்கு..."னு நான் பெட்டுக்குப் பக்கத்துல இருந்த ஷேர்யைக் கைகாட்டி லேசாத் தொண்டை கரகரக்கச் சொன்னேன். என் அடிவயிறு இப்போ ஒரு கள்ளத்தனமான தவிப்போட சுருண்டுச்சு. இவ்வளவு நேரம் எந்தக் கேள்விக்கு நான் பயந்துட்டு இருந்தேனோ, இப்போ அது நேரா வந்து நிக்குது. அவ அந்த பேக்கைத் தொறந்து, நான் அவளுக்காக எடுத்து வந்த அந்த மெல்லிசான ஷிபான் புடவைகளையும், அந்த ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டியையும் பாத்தா என்ன சொல்வா? 'ஏங்க இந்த மாதிரி துணியெல்லாம் எடுத்து வந்தீங்க? எனக்கு இங்க போடுறதுக்குச் சாதாரணக் புடவை, நைட்டி, சுடிதார் எதுவும் இல்லையானு' அவ கோபமா கேப்பா. அப்போ 'என்னடி பண்றது, என் கண்ணுக்கு மொதல்ல இது தான் சிக்குச்சு, அவசரத்துல இதான்டி கையில கிடைச்சுது'னு சமாளிக்கலாம்னு மனசுக்குள்ள ஒத்திகைப் பாத்துக்கிட்டு உக்காந்திருந்தேன். 

மகா மெதுவா நடந்து போய், ஷேர்ல இருந்த அந்த பேக்கை எடுத்தா. அதை எடுத்துக்கிட்டு, அந்த ஷேர்லயே சம்மணம் போட்டு உக்காந்துகிட்டா. பேக்கை தன் மடியில வச்சுக்கிட்டு, அதோட ஜிப்பைப் பிடிச்சு 'சர்ர்ர்'னு இழுத்துத் திறந்தா.

நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன். என் சுன்னி ஜட்டிக்குள்ள லேசா முறுக்கேற ஆரம்பிச்சுது.

அவ மொதல்ல உள்ள கையை விட்டு, மேல இருந்த அவளோட ரெண்டு மூணு பழைய பாவாடை, அப்புறம் அவ டெய்லி போடுற ரெண்டு செட் பிரா, பேன்ட்டி எல்லாத்தையும் சாதாரணமா எடுத்தா. அதை எடுத்து ஷேர்லக்குப் பக்கத்துல, பெட்டோட ஒரு ஓரத்துல வச்சா. 

அப்புறம்... மறுபடியும் பேக்குக்குள்ள கையை விட்டவளோட அசைவு டக்குனு ஒரு செகண்ட் நின்னுச்சு.

[Shrutikrishnan]

அவ கையில இப்போ, நான் அவளுக்காக ஆசை ஆசையா... இல்ல, ஒரு வக்கிரமான காமத்தோட எடுத்து வச்ச அந்த மெல்லிசான, லேசா ட்ரான்ஸ்பரண்டா இருக்குற காட்டன் புடவை இருந்துச்சு. அதை முழுசா வெளிய எடுக்காம, பைக்குள்ளயே வச்ச வாக்குல, அந்த மெல்லிசான துணியை லேசா விரிச்சுப் பாத்தா. 

அந்த ஒரு ரெண்டு செகண்ட்... ரூம்ல ஒரு பயங்கரமான அமைதி. ஃபேன் சத்தம் மட்டும் தான் கேட்டுச்சு. 

நான் என் கண்ணை அவ முகத்துல இருந்து எடுக்கவே இல்ல. அவ அந்த மெல்லிசான புடவையத் தன் விரல்களால தடவிப் பாத்துக்கிட்டே... டக்குனு ஒரு செகண்ட், ரொம்பத் திருட்டுத்தனமா, ஓரக்கண்ணால பெட்ல உக்காந்திருந்த என்னைப் பாத்தா. 

அவ அப்படிப் பாத்த அடுத்த செகண்ட்... மின்னல் வேகத்துல என் பார்வையை அவ முகத்துல இருந்து விலக்கி, என் கையில இருந்த போனைப் பாக்குற மாதிரி தலை குனிஞ்சுக்கிட்டேன். ஆனா என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய இடி இறங்குன மாதிரி இருந்துச்சு. 'இப்போ கேப்பா... ஏங்க இந்தப் புடவைய எடுத்தீங்கனு கேப்பா'னு என் மூளை அலறுச்சு. நான் சமாளிக்கத் தயாரா, மூச்சை இழுத்து விட்டுக்கிட்டே போன் ஸ்க்ரீனை வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். 

ஆனா... ஒரு செகண்ட் ஆச்சு, ரெண்டு செகண்ட் ஆச்சு. அவ வாயில இருந்து எந்தக் கேள்வியும் வரல.

நான் மெதுவாத் தலையத் தூக்கி மறுபடியும் அவளப் பாத்தேன். அவ என்னைக் கேக்குறதா எந்த உத்தேசமும் இல்லாம, ரொம்பச் சாதாரணமா அந்த மெல்லிசான புடவைகளை எடுத்து, பாவாடைகளுக்குப் பக்கத்துல பெட் ஓரத்துல அடுக்கி வச்சா. ஆனா அவ அதை வைக்கும்போது... அவளோட அந்த கண்கள் அந்தப் புடவையை ஒருவிதமான வக்கிரமான போதையோட, அதைக் கடிச்சுத் திங்குற மாதிரி பாத்தத நான் கவனிச்சேன். இந்த மெல்லிசான புடவையைக் கட்டுனா தன் உடம்பு எப்படி அப்பட்டமா வெளிய தெரியும்னு அவளுக்கு நல்லாவே தெரியும். ஆனா, புருஷன் ஏன் இதை எடுத்தான்னு அவ கேக்கல. பதிலா, அந்தப் புடவையப் பாக்கும்போதே அவளுக்குள்ள ஒரு கள்ளத்தனமான சூடு ஏறுனத... அவ மூச்சு வாங்குற வேகமும், லேசா விம்முன அவ நெஞ்சும் எனக்கு அப்பட்டமா காட்டிக் குடுத்துருச்சு. 

என் சுன்னி இப்போ ஜட்டிக்குள்ள இன்னும் திமிறிக்கிட்டு, நரம்பு புடைக்க இரும்பு மாதிரி விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. 'ஏன் கேக்கல? ஒருவேளை அவளும் இப்படிப்பட்ட துணியைப் போட்டுக்கிட்டு, அவர் முன்னாடி தன் உடம்பைக் காட்டணும்னு ஆசைப்படுறாளா?'ங்குற அந்த விபரீதமான நெனப்பு என்னையப் பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது.

புடவைகளை வச்சிட்டு, இப்போ கடைசியா பேக்குக்குள்ள கையை விட்டா. அவ கையில இப்போ ரெண்டு நைட்டி வந்துச்சு. ஒன்னு அவ டெய்லி போடுற ஒரு சாதாரணப் பழைய நைட்டி. இன்னொன்னு... நான் வக்கிரமாத் தேடி எடுத்த அந்த டார்க் ரெட் கலர் ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டி. 

அதை வெளிய எடுத்ததும் அவ பார்வை அந்த டார்க் ரெட் நைட்டி மேலேயே ஆணி அடிச்ச மாதிரி நின்னுச்சு. அந்த இறக்கமான கழுத்து, அந்த மெல்லிய நாடா... இதப் போட்டா தன் தோள்பட்டையும், முலைகளோட பிளப்பும் எந்த மறைவும் இல்லாமத் தெரியும்னு அவளுக்குப் புரியாம இருக்காது. 

அவ அந்த நைட்டிய தன் கையால லேசா விரிச்சுப் பாத்தா. பாத்துட்டு... மறுபடியும் அதே திருட்டுத்தனம். இப்போ கொஞ்சம் கூடப் பயமில்லாம, முகம் முழுக்க ஒரு கள்ளத்தனமான சிரிப்போட, தன் பார்வையை நேரா என் பக்கம் திருப்புனா. 

நான் இப்போ பார்வையைத் திருப்பல. அவ கண்ணை நேருக்கு நேராப் பாத்தேன். அவளோட அந்தப் பார்வையில, 'என் உடம்பை அவருகிட்ட காட்டணும்னு நீயே ஆசைப்படுறியா?'னு என்னைய இன்டைரக்ட்டா ஒரு கேள்வி கேக்குற மாதிரி அவ்ளோ வக்கிரமா இருந்துச்சு அவளோட அந்தப் பார்வை. 

அவ கேள்வி கேப்பானு நெனச்சு பயந்துட்டு இருந்த என் ஈகோ... இப்போ அவ கேள்வி கேக்காம, என்னையப் பாத்த அந்தத் திருட்டுத்தனத்துல சுக்குநூறா உடைஞ்சு போச்சு. அவ கேக்கலங்குற நிம்மதியை விட, அவளுக்குள்ள ஏறிக்கிட்டு இருக்குற இந்தக் கள்ளத்தனமான காமம் என்னைய ஒரு கேவலமான தவிப்புல தள்ளுச்சு. என் சுன்னி இப்போ முறுக்கேறி, நரம்பு தெறிக்க 'தக்... தக்'னு என் கட்டுப்பாட்டையே மீறித் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. 

ஷேர்லயில இருந்து மகா எழுந்து, அந்த பேக்கை ஷேர்லயே போட்டுட்டு, பெட்ல எடுத்து வச்சிருந்த அந்தப் புடவைகள், பாவாடை, பிரா, பேன்ட்டி எல்லாத்தையும் மொத்தமா அள்ளுனா. அந்த டார்க் ரெட் கலர் கவர்ச்சி நைட்டியையும் அதோடயே சேர்த்து எடுத்துக்கிட்டு, ரூம்ல இருந்த அந்தப் பழைய மர பீரோவுக்குப் போனா. அதைத் திறந்து, துணிகளையெல்லாம் ரொம்பப் பத்திரமா உள்ள அடுக்கி வச்சா. 

இப்போ பெட்டோட ஓரத்துல, அவ போட்டுக் தூங்குறதுக்காக எடுத்து வச்சிருந்த அந்த ஒரு சாதாரணப் பழைய நைட்டி மட்டும் தான் மிச்சம் இருந்துச்சு. 

பீரோவைச் சாத்திட்டுத் திரும்பி வந்தவ, லைட்டை ஆஃப் பண்ணாம, என் முன்னாடியே நின்னுகிட்டு... தான் கட்டியிருந்த புடவை முந்தானைய லேசாப் பிடிச்சு இழுத்தா. 

நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தேன். 

அவ எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, ரொம்பச் சாதாரணமாத் தன் இடுப்புல சொருகியிருந்த அந்தப் புடவை மடிப்பை ஒவ்வொன்னா மெதுவா உருவுனா. அந்த நீளமான துணி அவ உடம்பை விட்டுப் பிரியப் பிரிய, என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிச்சு. அவுத்த புடவையை அப்படியே சுருட்டிப் பக்கத்துல இருந்த அந்த சேர் மேல போட்டா. 

இப்போ அவ உடம்புல, கீழ தொங்குற ஒரு சாதாரணப் பழைய பாவாடையும், மேல அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகளைத் தாங்கிப் பிடிச்சிருக்குற ஒரு சின்ன காட்டன் ஜாக்கெட்டும் மட்டும் தான் இருந்துச்சு. கிச்சன்ல அவ்ளோ நேரம் புழுக்கத்துல நின்னு வேலை செஞ்சதுல, அவளோட அந்தப் பாவாடை இடுப்புல லேசா வேர்வை படிஞ்சு, அந்தத் துணி அவளோட வழுவழுப்பான சதையோட அப்படியே ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்துச்சு. 

என் பார்வை இடுப்புல இருந்து மெதுவா மேல ஏறி அவளோட அந்த ஜாக்கெட் மேல போச்சு. சாதாரணமா அவ போடுற அந்த காட்டன் ஜாக்கெட்... இப்போ அவ உடம்பு வேர்வையில முழுசா நனைஞ்சு, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகளோட ஷேப்பை எந்த ஒளிவும் மறைவும் இல்லாம அப்படியே அச்சு வார்த்த மாதிரி பச்சையா காட்டிக் குடுத்துச்சு. குறிப்பா, அந்த ஜாக்கெட்டோட அக்குளுக்குக் கீழயும், அந்த ரெண்டு முலைகளுக்கு நடுவுல இருக்குற ஆழமான பிளவுலயும் வேர்வை பிசுபிசுனு ஊறி, அந்தத் துணியோட கலரையே டார்க் ஆக்கியிருந்துச்சு. முலைகளோட அந்த அடிப் பகுதியில வேர்வை கோர்த்துக்கிட்டு, ஜாக்கெட் துணியை அவ சதையோட இறுக்கமாப் பிணைஞ்சுப் புடிச்சிருந்துச்சு.

அந்த ஈரமான ஜாக்கெட்டோட பிளவுல, கச்சிதமாப் பிதுங்கி நின்ன அவளோட அந்த முலைச் சதைகளுக்கு நடுவுல... நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி அப்படியே பதிஞ்சு கிடந்துச்சு. அவ மூச்சு வாங்கும்போது, வேர்வையில நனைஞ்ச அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் நளினமா விம்மி விம்மித் தணிய... அதுல உரசிட்டு இருந்த அந்தத் தாலியும் அவளோட நெஞ்சுச் சூட்டுல முன்னும் பின்னும் ஏறி இறங்கி, அவளோட அந்தப் பச்சையான பெண்மையை எனக்குக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் படம்பிடிச்சுக் காட்டி என் சுன்னியை ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி விறைக்க வச்சுது.

அவ மெதுவாத் தன் ரெண்டு கைகளையும் பின்னாடி முதுகுப் பக்கம் கொண்டு போனா. அவளோட மிருதுவான விரல்கள், அந்த வேர்வையில நனைஞ்ச ஜாக்கெட்டோட பின் பக்க ஹூக்குகள் மேல ஒன்னொன்னாப் பட்டுச்சு. அவ கைகள் அப்படிப் பின்னாடி வளைஞ்ச அந்த நளினத்துல, அவளோட நெஞ்சுப் பகுதி முன்னாடி இன்னும் கூர்மையா, திமிறிக்கிட்டுத் தூக்கி நின்னுச்சு. நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே பாத்துட்டு இருந்தேன். 'க்ளிக்... க்ளிக்...'னு அவ ஒவ்வொரு ஹூக்கா கழட்டக் கழட்ட... முன்னாடி அந்த ஜாக்கெட்டோட பிளவு கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் பெரிசாகி, உள்ளே மறைஞ்சிருந்த அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகளோட ஆழம் என் கண்ணுக்குப் பச்சையாத் தெரிய ஆரம்பிச்சுது.

எல்லா ஹூக்கையும் கழட்டுனதும், தன் தோள்பட்டையை லேசாச் சுருக்கி, உடம்போட ஒட்டியிருந்த அந்த ஈரமான காட்டன் ஜாக்கெட்டை மெதுவா உருவி எடுத்தா. கழட்டுனதை அப்படியே சேர் மேல கிடந்த புடவைக்கு மேல தூக்கிப் போட்டா. இப்போ... என் பொண்டாட்டி எனக்கு முன்னாடி வெறும் பாவாடை, மேல ஒரு பிங்க் கலர் பிராவோட அப்பட்டமா வந்து நின்னா.

கிச்சன்ல வேலை செஞ்ச அந்தப் புழுக்கம்... அக்குளுக்குக் கீழயும், அந்தப் பிங்க் பிராவுல, நெஞ்சுக் குழிக்கு நடுவுலயும் வேர்வை படிஞ்சு திட்டுத்திட்டாத் தெரிஞ்சது. அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகளோட பாரத்தை முழுசாத் தாங்க முடியாம, அந்தப் பிரா லேசாத் தளர்ந்து, அவ முலைச் சதைகளை இன்னும் கொஞ்சம் வெளிய அப்பட்டமாப் பிதுக்கிக் காட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அவ மூச்சு வாங்க மூச்சு வாங்க, அந்தப் பிராவுக்குள்ள அடங்க மறுத்துத் திமிறிக்கிட்டு நின்ன அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் ரொம்ப செக்ஸியா, தாளம் போடுற மாதிரி முன்னும் பின்னும் ஏறி இறங்குச்சு. அந்த ஆழமான முலை இடுக்குல, அவ உடம்பு சூட்டுலயும் வேர்வையிலயும் நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி எந்த அசைவும் இல்லாம அப்படியே ஒட்டிப் பதிஞ்சு கிடந்துச்சு. ஒரு பொம்பளையோட அப்பட்டமான பெண்மையும், அவளோட அந்த உழைப்புல வந்த வேர்வையும் ஒன்னாச் சேர்ந்து ஒரு பச்சையான காமக் காவியம் மாதிரி என் கண்ணைப் பறிச்சு, என் சுன்னியை ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி விறைக்க வச்சுது.

இவ்வளவு நேரம் அவ உடம்பையே என் வக்கிரமான கண்ணால நான் உறிஞ்சிட்டு இருக்கேன்னு அவளுக்கு நல்லாவே தெரியும். ஆனா எந்தக் கூச்சமும் படல, என்னையத் திரும்பிப் பாக்கவும் இல்ல. பெட் ஓரத்துல இருந்த அந்தப் பழைய நைட்டியைத் தன் மென்மையான விரல்களால மெதுவா எடுத்தா. அதை அப்படியே ரெண்டு கையாலயும் பிடிச்சு, தன் தலைக்கு மேல தூக்குனா. அவ அப்படி ரெண்டு கைகளையும் உசரமாத் தூக்கும்போது, அவளோட வழுவழுப்பான அக்குளும், மேல் நோக்கி இழுக்கப்பட்ட அவளோட அந்த கச்சிதமான இடுப்பு வளைவும் எந்த மறைவும் இல்லாம என் நரம்பையெல்லாம் முறுக்கேத்துச்சு. 

மெதுவாத் தன் கழுத்து வழியா அந்த நைட்டியை உள்ள விட்டா. அவ தலை வழியா இறங்குன அந்தத் துணி, அவ முகத்தை மூடி, அப்புறம் கீழ இறங்கி அந்த பிராவுக்குள்ள திமிறி நின்ன அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகளை லேசா உரசிக் கடந்து, அவளோட அந்த அகலமான இடுப்பு மடிப்பைத் தாண்டிப் பாதம் வரைக்கும் மெதுவாச் சரிஞ்சு விழுந்துச்சு. அவளோட அந்த ஒவ்வொரு அசைவும் என்னைய அவ்ளோ நிதானமா, உசுர எடுக்குற மாதிரி உசுப்பேத்துச்சு.

அந்த நைட்டி அவ உடம்புல முழுசா இறங்குனதுக்கு அப்புறமும், அவ முன்னாடி இருந்த அந்த நைட்டி ஜிப்பை உடனே மேல ஏத்தி மூடல. அந்த ஜிப் பாதிக்கு மேல தொறந்து, அவளோட நெஞ்சுக் குழி வரைக்கும் ஆழமா விரிஞ்சு கிடந்துச்சு. அந்த இடைவெளி வழியா, அவளோட அந்த வேர்வை படிஞ்ச பிங்க் கலர் பிராவும், அதுக்குள்ள அமுங்கிப் பிதுங்கி நின்ன அவளோட பழுத்த முலைகளோட பிளப்பும் எனக்கு அப்படியே பச்சையாத் தெரிஞ்சது. 

ஜிப்பை மூடாம, அவ மெதுவாத் தன் ரெண்டு கைகளையும் அந்தத் தொறந்த ஜிப் வழியா நைட்டிக்குள்ளேயே விட்டு, பின்னாடி முதுகுப் பக்கம் கொண்டு போனா. உள்ள அவ கை அசைய அசைய, வெளிய அந்த நைட்டித் துணி லேசாத் துடிச்சு ஆடுச்சு. நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். என் சுன்னி ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறித் தவிச்சுட்டு இருந்துச்சு. 

ஒரு சில செகண்ட்... அவ கைகள் அவளோட முதுகுக்குப் பின்னாடி வேலை செய்ய, 'க்ளிக்'னு உள்ள அந்தப் பிரா ஹூக் ரிலீஸ் ஆகுற சத்தம் ரொம்ப மெதுவா என் காதுல விழுந்துச்சு. 

ஹூக் கழண்டதும், நைட்டிக்குள்ளேயே தன் தோள்பட்டைய லேசா வளைச்சு, உள்ள மாட்டிருந்த அந்தப் பிரா ஸ்ட்ராப்பை மெதுவாத் தன் கை வழியா கீழ நழுவ விட்டா. மொதல்ல வலது தோள்பட்டை... அப்புறம் இடது தோள்பட்டைனு அவ லேசாத் தன் உடம்பை நெளிச்சு அந்த ஸ்ட்ராப்களைக் கீழ இறக்கும்போது, அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் நைட்டிக்குள்ள ரொம்பச் செக்ஸியா அதிர்ந்து ஆடுச்சு.

ரெண்டு ஸ்ட்ராப்பும் தோள்பட்டையில இருந்து கழண்ட அடுத்த செகண்ட்... இவ்வளவு நேரம் அந்தப் பிராவுக்குள்ள சிறைப்பட்டு, மூச்சு முட்டித் திமிறிக்கிட்டு இருந்த அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள்... சடார்னு முழுப் பிடிமானத்தையும் இழந்து, ஒரு சுதந்திரமான நளினத்தோட லேசாச் சரிஞ்சு தளர்ந்து இறங்குனதை அந்தத் தொறந்த ஜிப் வழியா நான் அப்பட்டமாப் பாத்தேன். எந்த உள்ளாடையோட அழுத்தமும் இல்லாம, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி சதை விரிஞ்சு குலுங்குன அந்த ஒரு நொடி... என் நரம்பையெல்லாம் அப்படியே சுண்டி இழுத்துச்சு.

இப்போ அந்தப் பிரா எந்த ஒட்டுதலும் இல்லாம நைட்டிக்குள்ள ஃப்ரீயா கிடந்துச்சு. அவ ரொம்பச் சாதுர்யமா, அந்தத் தொறந்த ஜிப் வழியாவே உள்ள கையை விட்டு, வேர்வையில நனைஞ்சு, அவளோட உடம்புச் சூட்டுலயும் காம வாசனையிலயும் ஊறியிருந்த அந்தப் பிங்க் கலர் பிராவை அப்படியே மெதுவா வெளிய உருவி எடுத்தா. எடுத்ததை அப்படியே தூக்கிப் பக்கத்துல இருந்த அந்தச் சேர் மேல போட்டா. 

இப்போ... அந்த மெல்லிசான நைட்டிக்குள்ள அவ மார்பு எந்த உள்ளாடையும் இல்லாம அம்மணமா நிக்குதுனு நெனைக்கும்போதே என் அடிவயிறு ஒரு கள்ளத்தனமான போதையில சுருண்டுச்சு. 

இத்தனை வருஷ கல்யாண வாழ்க்கையில அவளோட இந்த உடம்பை நான் எத்தனையோ தடவை எந்தத் துணியும் இல்லாம முழு அம்மணமாப் பாத்திருக்கேன். எனக்கே இன்ச் இன்ச்சா மனப்பாடமான உடம்பு தான் அது. ஆனா இன்னைக்கு... நேராத் துணியைக் கழட்டாம, நைட்டியைப் போட்டுக்கிட்டு அதுக்குள்ள இருந்து தந்திரமா பிராவை உருவி எடுத்து, அந்தத் தொறந்த ஜிப் வழியா தன் பழுத்த முலைகளை எனக்குப் பச்சையா விருந்து வைக்கிறாளே... இதை வேணும்னே என்னைய உசுப்பேத்துறதுக்காகப் பண்றாளா, இல்ல எதார்த்தமாப் பண்றாளானு என் மூளை குழம்பித் தவிச்சுது. அவ பாட்டுக்குச் சாதாரணமாத் துணியை முழுசா அவுத்துப் போட்டுட்டு என் முன்னாடி அம்மணமா நின்னிருந்தா கூட எனக்குள்ள இவ்வளவு வெறி ஏறியிருக்காது. ஆனா, இப்படிப் பாதி மறைச்சுப் பாதி காட்டி, நைட்டிக்குள்ள தன் உடம்பை நெளிய விட்டு அவ பண்ணுன இந்தக் கள்ளத்தனமான வேலை... என்னை அப்படியே நெருப்பாப் பத்தவச்சு எரிய விட்டுச்சு.
இப்போ அவ மெதுவாத் தன் கையைக் கீழ கொண்டு போய், தொறந்து கிடந்த அந்த நைட்டியோட ஜிப்பைப் பிடிச்சா. என்னையப் பாக்காம, ரொம்ப நிதானமா, ஒவ்வொரு பல்லா அந்த ஜிப்பை மேல நோக்கி மெதுவா இழுக்க ஆரம்பிச்சா. அந்த ஜிப் மெதுமெதுவா மேல ஏற ஏற... தொறந்து கிடந்த அந்த ஆழமான பிளவு கொஞ்சம் கொஞ்சமா மூடிக்கிட்டே வந்துச்சு. என் கண்ணு முன்னாடியே அப்பட்டமாத் தெரிஞ்ச அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள், அந்த ஜிப் மூட மூட கொஞ்சம் கொஞ்சமா இருட்டுக்குள்ள மறைய... என் மூச்சு காத்து தவிப்புல சுடச்சுட வெளிய வந்துச்சு. 

கடைசியா, அவளோட நெஞ்சுக் குழி வரைக்கும் ஜிப்பை இழுத்து லாக் பண்ணா. ஆனா, ஜிப்பைப் போட்டு மூடினாலும், உள்ள பிரா இல்லாததால... அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகள் அந்த மெல்லிய நைட்டித் துணியை முட்டிக்கிட்டு, எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாம அப்பட்டமாப் புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு. அவ மூச்சு வாங்கும்போதெல்லாம் அது லேசா முன்னும் பின்னும் தளும்பி என்னை உசுப்பேத்துச்சு. 

ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டுட்டு, மெதுவா நடந்து வந்து பெட்ல என் பக்கத்துல படுத்தா. அவ என் பக்கத்துல வந்து படுத்த அடுத்த செகண்ட்... அவ உடம்புல இருந்து வந்த அந்த வியர்வை வாசனையும், அவளோட அந்தப் பச்சையான பெண்மை வாசனையும் என் மூக்கைத் துளைச்சுது. அவ என் பக்கத்துல படுத்து, ஒருக்களிச்சு என்னையப் பாத்து லேசாச் சிரிக்கும்போது... அந்த நைட்டிக்குள்ள எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாத அவளோட முலைகள் லேசாச் சரிஞ்சு, என் நெஞ்சுல உரசி என் ஈகோவை மொத்தமா உடைச்சு என்னைய ஒரு வக்கிரமான போதையில தள்ளுச்சு. எனக்குள்ள கொதிச்சிட்டு இருந்த கோபத்தை விட, ஒரு விபரீதமான காமத்தை தான் இன்னும் அதிகமா ஏத்திவிட்டுச்சு. என் சுன்னி ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய், என் ஈகோவை மொத்தமா உடைச்சிருச்சு.

நான் என் பார்வையை அவ முகத்துல இருந்து திருப்புனேன். என் தவிப்ப அவ பாத்துறக் கூடாதுனு, சும்மா போனை எடுத்து நோண்டுற மாதிரி, ஏதோ மெசேஜ் படிக்கிற மாதிரி ஸ்க்ரீனையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். 

மகா என் பக்கத்துல இன்னும் கொஞ்சம் நெருக்கமா நகர்ந்து வந்தா. அவளோட அந்த நைட்டி என் லுங்கி மேல உரசுனது. 

"வாத்தி..." அவ குரல் இப்போ ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு கொஞ்சலோட வந்துச்சு.

"ம்ம்..." நான் போனைப் பாத்துக்கிட்டே முனகுனேன்.

"என்னைய ரொம்ப மிஸ் பண்ணீங்களா?"

அவ அப்படி தழுதழுப்பா கேட்டதும் என் மனசுக்குள்ள ஒரு செகண்ட் பழைய பாசம் எட்டிப் பாத்துச்சு. 'ஆமாம்டி'னு சொல்லணும் போல இருந்துச்சு, ஆனா என் ஈகோ தடுத்துச்சு. நான் அவளப் பாக்காமலே, சும்மா லேசாத் தலைய மட்டும் ஆட்டி 'ஆமா'னு சைகை பண்ணேன்.

"நானும் உங்களை ரொம்ப மிஸ் பண்ணேன் வாத்தி..."னு சொல்லிட்டு, தன் வலது கையை மெதுவா என் மேல போட்டா. ஆனா அந்த கை என் நெஞ்சுலயோ, தோள்பட்டையிலயோ விழல. நேரா என் இடுப்புக்குக் கீழ, நான் சுத்தி விட்டிருந்த அந்த லுங்கியோட மடிப்புக்குள்ள ரொம்ப எதார்த்தமா உள்ள போச்சு. 

எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. உடம்பெல்லாம் ஒரு செகண்ட் சில்லிட்டு, அடுத்த செகண்ட் சூடேறிச்சு. 

"ஹேய்... என்னடி பண்ற?" நான் கொஞ்சம் பதட்டமா, போனை கீழ வச்சிட்டு அவளப் பாத்துக் கேட்டேன்.

"ஏன்... என்ன வாத்தி?" அவ முகத்துல எந்தக் குற்றவுணர்ச்சியும் இல்ல, அவ்ளோ அப்பாவியா என்னைப் பாத்துக் கேட்டா.

"இல்ல... லைட் எல்லாம் எரியுது... மாமா வேற வெளிய படுத்துருக்காரு..." நான் கொஞ்சம் திக்கித் திணறிச் சொன்னேன்.

"ஓஹோ... லைட் எரியுதா?" அவ உதட்டுல இப்போ ஒரு கள்ளத்தனமான சிரிப்பு. "நான் அங்க துணி மாத்தும்போது மட்டும் லைட் எரியலையா வாத்தி? நீங்க மட்டும் ஃபிரீ ஷோ பாக்கலாம்... நான் பாக்கக் கூடாதா?" 

அவ அப்படி எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, ரொம்பப் பச்சையா அந்த வார்த்தையைச் சொன்னதும் என் தொண்டை அடைச்சுக்கிச்சு. 'அப்போ நான் இவ்வளவு நேரம் அவ உடம்ப வெறித்துப் பாத்தத அவ கவனிச்சுட்டு, என்னையத் திருட்டுத்தனமா உசுப்பேத்திட்டு இருந்துருக்கா!'ங்குற உண்மை என் மூஞ்சியில அடிச்ச மாதிரி உறைச்சது.

நான் அவ கேட்ட அந்தப் பச்சையான கேள்வியில உறைஞ்சு போய், எந்தப் பதிலும் சொல்ல முடியாம வாயடைச்சுப் போயிக் கிடந்தேன். ரூம்ல இருந்த அந்த அமைதியில என் மூச்சு காத்து மட்டும்தான் வேகமா வந்துட்டுப் போச்சு. நான் அப்படியே சிலையாப் படுத்திருக்க... அவளோட வலது கை ரொம்ப நிதானமா, மெதுவா என் காலுக்குக் கீழ நகர்ந்துச்சு. என் லுங்கியோட அடிப்பகுதியில லேசாப் பிடிச்சு, அந்தத் துணியை மேல தூக்காம, அப்படியே துணிக்கு அடியில இருட்டுக்குள்ள ஊர்ந்து உள்ள போச்சு. அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி மிருதுவான விரல்கள் முதல்ல என் முட்டிக்கால்ல பட்டு உரசுன அந்த முதல் ஸ்பரிசத்துலயே... என் உடம்பெல்லாம் ஒரு செகண்ட் 'ஜிவ்'வுனு சிலிர்த்து அடங்குச்சு. 

அவ கொஞ்சம் கூட அவசரப்படல. ரொம்பப் பொறுமையா, ஏதோ என்னையத் தவிக்க விட்டுச் சித்திரவதை பண்றதுக்காகவே பிளான் பண்ண மாதிரி, அவ விரல்கள் என் உள் தொடையில மெதுமெதுவா மேல ஏறிச்சு. அந்த லுங்கிக்கு அடியில அவளோட உள்ளங்கையோட கதகதப்பு என் தொடைச் சதையில உரச உரச... என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு விபரீதமான சூடு பத்திக்கிச்சு. அவ விரல் நுனிகள் ஒவ்வொரு இன்ச்சா மேல ஊர்ந்து வர வர, என் தொடையில இருந்த நரம்பெல்லாம் முறுக்கேறித் துடிச்சுது. என் கவனம் மொத்தமும் லுங்கிக்கு அடியில நகர்ந்துட்டு இருக்குற அவளோட அந்த ஒத்தக் கை மேல தான் குவிஞ்சுருந்துச்சு. 'அடுத்து எங்க தொடப் போறா... எப்போ தொடப் போறா?'னு என் மூளை பைத்தியம் பிடிச்ச மாதிரி தவிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. நான் மூச்சை அடக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டு, கண்ணை மூடி அவளோட அந்தப் பச்சையான ஸ்பரிசத்தை அப்படியே உறிஞ்சிட்டு இருந்தேன்.

[Shrutikrishnan]

அவ கை இன்னும் மேல ஏறி, சரியா என் இடுப்புக்குக் கீழ வந்து நின்னுச்சு. என் சுன்னி இப்போ ஜட்டிக்குள்ள எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம, நரம்பு புடைக்க இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய், துணியை முட்டிக்கிட்டு நின்னது அவளுக்கு நல்லாவே தெரியும். ஆனா அவ நேராப் போய் அதைத் தொடல. அவளோட அந்தச் சுடச்சுடான விரல்கள், என் ஜட்டியோட அந்த எலாஸ்டிக் ஓரத்துலயே ரொம்பச் செக்ஸியாத் தடவிக்கிட்டு, சுத்தி சுத்தி விளையாடுச்சு. தொடையிலயும், அந்த ஜட்டியோட ஓரத்துலயும் அவ கை உரசி உரசிக் கிச்சுக்கிச்சு மூட்டுச்சு. அந்த ஜட்டித் துணிக்கு வெளிய இருந்து, உள்ள வெறித்தனமாத் துடிச்சிட்டு இருக்குற என் ஆணுறுப்போட அந்த அனலை அவளோட உள்ளங்கை எந்தத் தொடுதலும் இல்லாமலே முழுசா உணர்ந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. என்னையத் தொடாமலே அவ பண்ணிட்டு இருந்த அந்தப் பச்சையான சீண்டல், என் உசுரையே பிழிஞ்சு என்னைய ஒரு உச்சக்கட்ட காமத் தவிப்புல தள்ளுச்சு.

"வாத்தி... ஒரு நிமிஷம் இங்க திரும்புங்க,"னு மெதுவாச் சொன்னா.

நான் அவளப் பாத்தேன். 

" அந்த ஜட்டியைக் கழட்டி போடுங்க..." அவ குரல்ல ஒரு சின்ன அதிகாரமும், காமத்தோட போதையும் கலந்து இருந்துச்சு.

"மகா... வேணாம்டி… வெளிய…,"னு நான் சொல்ல வந்தேன்.

"கழட்டுங்க வாத்தி..." 

அவ கண்கள்ல இருந்த அந்தத் திமிரான பார்வையை என்னால எதிர்க்க முடியல. நான் என் காமத்துல முழுசா மூழ்கி, பெட்ல மல்லாக்கப் படுத்த வாக்குலயே, லுங்கிக்குள்ள ரெண்டு கையையும் விட்டு ரொம்பச் சிரமப்பட்டு என் ஜட்டியைக் கழட்டுனேன். கழட்டுன ஜட்டியை அப்படியே எடுத்து பெட் மேல எனக்குப் பக்கத்துல வச்சேன். 

இப்போ என் சுன்னி எந்தத் தடையுமில்லாம, லுங்கிக்குள்ள முழுசாச் சுதந்திரமா விறைச்சுப் போய், என் தொடையை முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

நான் ஜட்டியைக் கழட்டிப் போட்டதும், அவ முகத்துல இருந்த அந்தத் திருட்டுச் சிரிப்பு இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாச்சு. எந்த அவசரமும் இல்லாம, மறுபடியும் அவளோட அந்த மெதுவான கை என் லுங்கிக்கு அடியில மெதுவா உள்ள போச்சு. இப்போ எனக்குக் கீழ எந்தத் துணியும் இல்ல, எந்த மறைவும் இல்ல. நான் முழுசா அம்மணமா அவ கைக்குள்ள மாட்டிட்டேங்குற அந்தத் தவிப்பு என் மூச்சு காத்தை ரொம்பச் சூடாக்குச்சு. அவ கை மெதுவா என் தொடையைத் தாண்டி, அந்த இருட்டுக்குள்ள என் காலுக்கு நடுவுல ஊர்ந்து வந்தப்போ, என் நெஞ்சு 'பக் பக்'னு அடிச்சுக்கிச்சு.

ஆனா, உள்ள போன கை நேராப் போய் என் சுன்னியை உடனே கப்புனு புடிக்கல. அவளோட அந்த வழுவழுப்பான விரல்கள், காத்துல எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாம இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய்த் துடிச்சிட்டு இருந்த என் ஆண்மைக்குப் பக்கத்துல... லேசா, சும்மா உரசுற மாதிரி வந்து நின்னுச்சு. அவ உள்ளங்கையோட சூடு என் சுன்னிக்கு நேராப் படுது, ஆனா துளி கூடத் தொடல. 'தொடுவாளா, மாட்டாளா?'னு என்னைய ஏங்க வச்சு, அவ விரல் நுனிகளால அந்த அடிப்பகுதியைச் சுத்தி சுத்தி சும்மா வித்தை காட்டுனா. இப்போ தொடுவா, அப்போ தொடுவானு நான் கண்ணை மூடிப் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டுப் படுத்திருந்தேன். என்னைய அப்படித் தவிக்க விடுறதுல அவளுக்கு ஒரு வக்கிரமான, ஆனா பயங்கர செக்ஸியான போதை இருந்துச்சு.

ஒரு வழியா என்னைய உச்சக்கட்டத்துல ஏங்க விட்டதுக்கு அப்புறம்... ரொம்பச் சாதாரணமா, அவளோட அந்த மிருதுவான உள்ளங்கை என் சுன்னியோட அடி வேர்ல வந்து கச்சிதமா உக்காந்துச்சு. அந்தப் பஞ்சு மாதிரி கை, எந்தத் துணியும் இல்லாம என் சூடான சுன்னி மேல பட்ட அடுத்த செகண்ட்... என் உடம்பு அப்படியே 'ஜிவ்'வுனு ஆகி, உசுரே ஒரு நிமிஷம் தொண்டைக்கு வந்துட்டுப் போச்சு. அவளோட அஞ்சு விரல்களும் அப்படியே முழுசா என் சுன்னியைச் சுத்தி வளைச்சு, எந்த கேப்பும் இல்லாம இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிச்சு. அப்புறம் ரொம்ப நிதானமா, என்னையப் பாத்துச் சிரிச்சுக்கிட்டே, தன் கையை மெதுவா மேலயும் கீழயும் உருவி விட ஆரம்பிச்சுது. அந்த மொத உருவல்லயே என் நரம்பெல்லாம் முறுக்கேறி, என்னைய அப்படியே கிறங்கடிச்சுது.

"உங்களை எவ்ளோ மிஸ் பண்ணேன் தெரியுமா வாத்தி..." அவ முனகிக்கிட்டே என் கண்ணை நேருக்கு நேரா பாத்துக்கிட்டு, தன் கையை லேசா வேகமாக்குனா.

அவ கைகள் எனக்குக் கீழ வேலை செஞ்சிட்டு இருந்தாலும், அவளோட மேலுடம்பு என் கண்ணுக்கு நேரா இருந்துச்சு. அவ அப்படி என் சுன்னியை உருவி விடும்போது, அவளோட வலது தோள்பட்டை லேசா முன்னும் பின்னும் அசைஞ்சது. அந்த அசைவுக்கு ஏத்த மாதிரி, அந்த மெல்லிசான நைட்டிக்குள்ள எந்த பிராவுடைய பிடிமானமும் இல்லாமத் திமிறி நின்ன அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் ரெண்டும் 'தக்... தக்...'னு ஒரு தாளத்தோட அதிர்ந்து குலுங்குச்சு. என் சுன்னி மேல அவ கை ஏறி இறங்குற ஒவ்வொரு தடவையும், அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் லேசா விம்மித் தணியுற அந்தப் பச்சையான காட்சி என்னை அப்படியே பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது. அந்த நைட்டியோட ஆழமான பிளவு வழியா, நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி அவளோட முலை இடுக்குல வேர்வையில ஒட்டி, அவ அசைவுக்கு ஏத்த மாதிரி முன்னும் பின்னும் உரசி விளையாடுறதப் பாக்கப் பாக்க... என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிச்சு.

"ஆஹ்..."னு என்னைய அறியாமலே ஒரு சத்தம் என் தொண்டையில இருந்து வந்துச்சு.

அவ சிரிச்சா. "இந்த ஊர் வெயில்ல நான் எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டேன் தெரியுமா வாத்தி? சும்மாவே இங்க அனல் அடிக்குது... இதுல புடவையைக் கட்டிக்கிட்டு, உள்ள அந்த டைட்டான பிராவையும் போட்டுக்கிட்டு நான் வேலை செஞ்சதெல்லாம் நரகமா இருந்துச்சு."

அவ இப்படித் தன் உடம்போட கஷ்டத்தைச் சொல்ற மாதிரி பேசினாலும், ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என் நரம்பை முறுக்கேத்துச்சு. 'டைட்டான பிரா'னு அவ சொல்லும்போது, அவளோட கை என் சுன்னி மேல இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமா அழுத்துனது எனக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சது. 

"நான் கூட உங்களுக்கு போன் பண்ணிச் சொல்லணும்னு தான் நெனச்சேன் வாத்தி..."

"எ... என்னடி?" நான் மூச்சுத் திணறிக்கிட்டே கேட்டேன். 

"இல்ல... ஊருக்கு வரும்போது, இந்த மாதிரி வெயிலுக்குத் தகுந்த மாதிரி, ரொம்பத் தடிமனா இல்லாத, கொஞ்சம் மெல்லிசான புடவையா எடுத்துட்டு வாங்கனு சொல்லலாம்னு நெனச்சேன்... ஆனா, நான் சொல்லாமலே என் புருஷனுக்கு என் கஷ்டம் புரிஞ்சிருச்சு போல," அவ சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னா. 

அவ அப்படிச் சொல்லிட்டு என்னைய ஒரு ஓரக்கண்ணால பாத்து, அவ கை வேகத்தை இன்னும் கொஞ்சம் கூட்டுனா. என் சுன்னி இப்போ இரும்பு மாதிரி அவ கைக்குள்ள துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. 

'என் கஷ்டம் புரிஞ்சிருச்சு போல'னு அவ சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்ன அந்த வார்த்தை என் மூளைக்குள்ள ஒரு வக்கிரமான பொறியைப் பத்த வச்சுது. 'இவளுக்கு நெஜமாவே நான் அந்த மெல்லிசான புடவையை எடுத்ததுக்கான அந்த அசிங்கமான காரணம் புரிஞ்சிருச்சா? இல்ல வெயில் கஷ்டத்துக்காகத் தான் நான் எடுத்தேன்னு நெனச்சுக்கிட்டு அப்பாவியாப் பேசுறாளா? ஒருவேளை, என்னோட அந்தத் திருட்டுப் புத்தியை இவளும் புரிஞ்சுகிட்டு, அந்தப் புடவையைக் கட்டி அவர் முன்னாடி தன் உடம்பை அப்பட்டமாக் காட்டணும்னு அவளுக்கே ஒரு கள்ள ஆசை வந்துருச்சோ?'னு என் மனசு கண்டபடி வக்கிரமா யோசிச்சுது. இவ தெரிஞ்சு பண்றாளா, தெரியாம பண்றாளானு புரியாத அந்தத் தவிப்பு, என்னைய ஒரு மிருகத்தனமான காமப் போதையில தள்ளுச்சு.

"அதான்... நீங்க எடுத்திருந்த அந்தப் புடவைகளப் பாத்தேன். நல்லா மெல்லிசா, காத்தோட்டமா இருந்துச்சு. இந்த வெயிலுக்கு அதைக் கட்டிக்கிட்டா அவ்ளோ ஃப்ரீயா இருக்கும்... ஒருவேளை ரொம்பச் சூடா இருந்தா, உள்ள அந்தப் பிராவைக் கூடப் போடாம, வெறும் புடவையைக் கட்டிக்கிட்டா கூட அவ்ளோ வசதியா இருக்கும்ல?" அவ ரொம்பச் சாதாரணமா, ஏதோ உடம்பு புழுக்கத்தைப் பத்திப் பேசுற மாதிரி தான் சொன்னா.

ஆனா என் மூளைக்குள்ள இடி இறங்குன மாதிரி இருந்துச்சு. 'பிரா போடாம வெறும் புடவையைக் கட்டிக்கிட்டா'னு அவ சொன்ன அந்தப் பச்சையான வார்த்தை... என்னைய அப்படியே உறைக்க வச்சுது. அவ அந்த மெல்லிசான புடவையைக் கட்டிக்கிட்டு, உள்ள பிரா போடாம மாமா முன்னாடி நடமாடுற கற்பனை என் கண்ணுக்கு முன்னாடி வந்துட்டுப் போச்சு. என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு ஒரு வக்கிரமான சூட்டுல வெந்துச்சு. 

"ச்சீ... என்னடி பேசுற?" நான் கோபமா கேக்க நெனச்சேன், ஆனா என் குரல் காமத்துல கரகரனு தான் வந்துச்சு.

"ஏன் வாத்தி, தப்பா சொல்லிட்டேனா? உங்களுக்குத் தெரியாதது என்ன இருக்கு... ஒரு பொம்பளைக்கு அவ்ளோ மூச்சு முட்டுற அளவுக்குப் புழுக்கமா இருந்தா, வீட்ல உள்ளவங்க முன்னாடி எப்டியாவது அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்க மாட்டாங்களா?" அவ சொல்லிப்புட்டு என் கண்ணை நேராப் பாத்துச் சிரிச்சா.

அந்தச் சிரிப்பு... அந்தத் திருட்டுத்தனமான, செக்ஸியான சிரிப்பு. இவ வேணும்னே தான் என்னைய வச்சு செய்றானு எனக்குப் புரிஞ்சிருச்சு. என் பொண்டாட்டியே இன்னொருத்தன் முன்னாடி பிரா போடாம புடவை கட்டினா எப்டி இருக்கும்னு எனக்குப் பச்சையா வர்ணிச்சு என்னைய உசுப்பேத்துறா. 

என் சுன்னி இப்போ அவ கைக்குள்ள கண்ட்ரோலே இல்லாம விம்மி விம்மித் துடிச்சுது. எனக்குள்ள ஒரு பக்கம் கோபம் கொதிச்சாலும், அந்த வக்கிரமான காமப் போதையில நான் முழுசாச் சரணடைஞ்சிட்டேன். என் உடம்பு அவ கைக்குள்ள அடங்கிப் போச்சு.

"ஆமா வாத்தி... இப்போ கூடப் பாருங்க... நீங்க எடுத்துட்டு வந்த இந்த ஸ்லீவ்லெஸ் நைட்டி... எவ்ளோ ஃப்ரீயா, காத்தோட்டமா இருக்கு. உள்ள எந்த உள்ளாடையும் போடாமப் போட்டுட்டுப் படுத்தா... எவ்ளோ நிம்மதியாத் தூக்கம் வரும் தெரியுமா?"னு அவ சொல்லிக்கிட்டே, லேசா முன்னாடி வளைஞ்சு என் நெஞ்சுப் பக்கம் வந்தா. 

அவ அப்படி முன்னாடி வரும்போது, அந்த நைட்டிக்குள்ள எந்தத் தடையுமில்லாம இருந்த அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் லேசாப் பிதுங்கி, நைட்டியோட அந்த ஆழமான கழுத்துப் பிளவு வழியா என் கண்ணுக்கு விருந்து வச்சுது. அவளோட அந்தச் சென்சிட்டிவான காம்பு ஒன்னு, நைட்டித் துணியை மீறிக்கிட்டு அவ்ளோ அப்பட்டமாத் துருத்திட்டு நின்னு என்னை அப்படியே கிறங்கடிச்சுது. 

"ஆஆஹ்... மகா..." நான் சுகத்துலயும், அந்தப் பச்சையான வார்த்தைகளோட போதையிலயும் முனகுனேன். 

என் சுன்னி வெறித்தனமாத் துடிக்கிறதை அவ தன் உள்ளங்கையில நல்லாவே உணர்ந்தா. அதுக்கு மேல என்னைய சுதந்திரமா ஆட்டம் போட விடாம, தன் மென்மையான விரல்களால என் சுன்னியை மூச்சு முட்டுற அளவுக்கு இறுக்கமா, கப்புனு புடிச்சு அழுத்துனா. 

"அவ்ளோ வெறியா வாத்தி உங்களுக்கு?" அவ முணுமுணுத்துக்கிட்டே, தன் கை வேகத்தை இப்போ முரட்டுத்தனமா அதிகமாக்குனா. என் மொட்டைக் கவ்விப் புடிச்சுக்கிட்டு, நரம்பு தெறிக்க மேலயும் கீழயும் வேகமா கை அடிச்சு விட்டா. அவ கைகள் ஏற இறங்க... அவளோட முலைகள் நைட்டிக்குள்ள 'தக் தக்'னு தாளம் போட்டு என் நெஞ்சுல லேசா உரசி என்னையச் சுழட்டியடிச்சுது.

"ஆஹ்... மகா... வருது... கஞ்சி வருதுடி..." நான் மூச்சுத் திணறிக்கிட்டே, என் உடம்பைக் கன்ட்ரோல் பண்ண முடியாமத் துடிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன். 

அவ டக்குனு லுங்கிக்கு வெளிய இருந்த தன் இடது கையை நீட்டி, பெட்ல எனக்குப் பக்கத்துல கிடந்த என் ஜட்டியை எடுத்தா. அதை எடுத்து, அப்படியே லுங்கிக்கு அடியில விட்டு, என் சுன்னிக்கு நேரா மேல கச்சிதமா வச்சுப் புடிச்சுக்கிட்டா. 

"விடுங்க வாத்தி..."னு சொல்லிப்புட்டு, தன் வலது கையால கடைசியா ஒரு முரட்டுத்தனமான அழுத்தம் குடுத்து உருவி விட்டா. 

"ஆஆஆஹ்..." நான் பெட்ஷீட்ட இறுக்கமாப் புடிச்சுக்கிட்டு உடம்பு சிலிர்க்கக் கத்துனேன். என் சுன்னியில இருந்து சுடச்சுடக் கஞ்சி, எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம பீய்ச்சிக்கிட்டுப் போய், அவ வச்சிருந்த அந்த ஜட்டியிலயே மொத்தமாப் பட்டுச் சிதறிச்சு. என் வீரியம் மொத்தமும் அந்தத் துணியில வெதுவெதுப்பா இறங்கிப் பிசுபிசுத்துச்சு. 

என் உடம்பு ஒரு நிமிஷம் அப்படியே தளர்ந்து, மூச்சு இரைக்கப் பெட்ல கிடந்தேன். 

மகா மெதுவா தன் கைகளை லுங்கியில இருந்து வெளிய எடுத்தா. அந்த கஞ்சி பட்ட ஜட்டியை அப்படியே எடுத்து, மறுபடியும் பெட் ஓரமா வச்சிட்டு, என்னையப் பாத்து ரொம்ப எதார்த்தமாச் சிரிச்சா.

"இப்போ ரிலாக்ஸ் ஆகிட்டீங்களா வாத்தி?" அவ குரல் ரொம்பச் சாதாரணமா, ஏதோ தண்ணி குடுத்து தாகம் தீர்த்த மாதிரி இருந்துச்சு. 

நான் ஒன்னும் புரியாம, ஆனா உடம்பு தளர்ந்து போய் அவளப் பாத்தேன்.

"பின்ன என்ன வாத்தி... ஊர்ல இருந்து வந்ததுல இருந்தே என்னைய ஒரு மாதிரித் தவிப்பாவே பாத்துட்டு இருக்கீங்க. நான் கிச்சன்ல இருந்து வரும்போது என் இடுப்பைப் பாக்குறீங்க... தொப்புளப் பாக்குறீங்க... நான் துணி மாத்தும்போது கூடக் கண்ணெடுக்காம பாத்துட்டே இருக்கீங்க... ரொம்ப நேரமா நீங்க தவிக்கிறது எனக்குத் தெரியாதா?"னு அவ சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டா.

நான் எதுவும் சொல்லாம அப்படியே கிடக்க... அவளே முகத்தை ஒரு மாதிரி செல்லக் கோபமா வச்சுக்கிட்டுத் தொடர்ந்தா.

"போன வாரம் உங்க பேக் ஜிப் பிஞ்சுருச்சுனு, என்கிட்ட இருந்த ஹூக் பின்னை உங்க பேக்ல குத்திட்டுப் போயிட்டீங்க... ஞாபகம் இருக்கா? என்கிட்ட மாத்துறதுக்கு வேற பின்னே இல்ல வாத்தி. இந்த ஒரு வாரமா புடவை இடுப்புலயே நிக்க மாட்டேங்குது, நழுவி நழுவி கீழ போகுது. பின்னு இல்லாம அதை இடுப்புல நிப்பாட்ட நான் பட்ட கஷ்டம் எனக்குத் தான் தெரியும்... ஆனா நீங்க வந்ததுல இருந்து, தொப்புள, என் இடுப்பையே குறுகுறுனு வெறித்துப் பாத்துட்டு இருக்கீங்க...பொண்டாட்டி ஹூக் இல்லாம கஷ்ட படுறானு இல்லாம ஜாலியா சைட் அடிச்சிட்டு இருக்கீங்க." 

அப்படி ஒரு சின்னச் செல்லக் கோபத்தோட சொல்லிப்புட்டு, தன் முலைகள் குலுங்க என் பக்கம் திரும்பி ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சுட்டு, "இப்போ ரிலாக்ஸ் ஆகிட்டீங்கள... நிம்மதியாத் தூங்குங்க,"னு சொல்லிட்டு அப்படியே திரும்பிப் படுத்துக்கிட்டா. அவ என்னையத் திருப்பிப் படுத்த அந்த நளினத்துல, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான குண்டி நைட்டிக்குள்ள உருண்டையாப் புடைச்சுக்கிட்டு என் கண்ணுக்கு நேரா நின்னுச்சு. 

அவ பாட்டுக்குத் திரும்பிப் படுத்துட்டா... ஆனா நான் அப்படியே உறைஞ்சு போய் பெட்ல கிடந்தேன். என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பெரிய வெடிகுண்டு வெடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. 'நான் வந்ததில இருந்து அவ தொப்புளப் பாக்குறத இவ கவனிச்சுட்டாளா?'ங்குற அந்த உண்மை இப்போ தான் எனக்குத் சுளுக்கென்று உறைச்சது. 

அப்போ... நான் வாசல்ல நின்னப்போ, அவ புடவை தொப்புளுக்குக் கீழ ரெண்டு இன்ச் எறங்கி அப்பட்டமாத் தொப்புள் தெரிஞ்சதும் இவளுக்குத் தெரியும். மாமா முன்னாடி அவ இடுப்பு அப்படித் தெரிஞ்சதும் இவளுக்குத் தெரியும்! அவளா வேணும்னே புடவையக் கீழ எறக்கலனாலும்... பின்னு இல்லாததால புடவை கீழ எறங்கித் தான் இருக்கு, தன் தொப்புள் அப்பட்டமா வெளிய தெரியுதுனு தெரிஞ்சும் அவ அதை மேல ஏத்தி விடவே இல்ல! தெரிஞ்சே தான், அந்தப் பச்சையான கவர்ச்சியக் மறைக்காம, இழுத்துப் போத்தாம அப்படியே அசால்ட்டா விட்ருக்கா!

என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கேள்வி சுழட்டியடிச்சுது. அவ மாமா அவ தொப்புளப் பாத்திருப்பாரா? அவரும் இப்படித் தான் தவிச்சிருப்பாரா? அவரும் இவளப் பாத்துத் தன் லுங்கிக்குள்ள துடிச்சிருப்பாரா? அந்த நெனப்பு என்னைய அப்படியே பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது. என் பொண்டாட்டி என்னைய அவ்ளோ சூடா ஏத்தி விட்டுட்டு, இப்போ என் கஞ்சியை ஜட்டியிலயே வடிக்க வச்சுட்டு, ரொம்பத் திமிரா என்னையத் திரும்பிப் படுத்து நிம்மதியாத் தூங்குறா. 

நான் தூக்கம் வராமத் தவிச்சுப் போய்க் கிடந்தேன். என் கண்ணு முன்னாடி, அவ திரும்பிப் படுத்திருக்கும்போது நைட்டிக்குள்ள லேசா விலகித் தெரியுற அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைச் சதையும், அதுல உரசிக்கிட்டு இருக்குற நான் கட்டுன தாலியும் தான் இருட்டுல தெரிஞ்சது. அவ என் சுன்னியைப் புடிச்சு ஆட்டும்போது குலுங்குன அவ முலைகளோட அந்த அசைவு, என் மூளைக்குள்ள ஒரு பச்சையான படமா ஓடி ஓடி என்னைய ஒரு நரகத்துல வதைச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

[Shrutikrishnan]

அடுத்த நாள் விடியற்காலையிலயே மகா எழுந்துட்டா. நேத்து ராத்திரி அவ பண்ணுன அந்தச் சேட்டையிலயும், அவ பேசின அந்தப் பச்சையான டபுள் மீனிங் வார்த்தையிலயும் எனக்குத் தான் தூக்கமே இல்லாமப் போச்சு. ஆனா அவ ரொம்ப நிம்மதியாத் தூங்கி எழுந்து, வழக்கம்போல வீட்டு வேலைகளைக் கவனிக்க ஆரம்பிச்சுட்டா. துணியெல்லாம் துவைச்சுப் போட்டுட்டு, பாட்டிக்குத் தேவையானதெல்லாம் செஞ்சு, அவங்கள நல்லபடியா பாத்துக்கிட்டா. 

மணி சரியா ஒன்னேகால் இருக்கும். நான் ஹால்ல உக்காந்து போனை நோண்டிட்டு இருந்தேன். மகா குளிச்சி எல்லாம் ரெடி ஆகிட்டு கிச்சன்ல இருந்து ஒரு ஒயர் பைல சாப்பாடு எடுத்துக்கிட்டு வெளிய வந்தா. 

"வாத்தி... நான் போய் மாமாக்கு வயல்ல சாப்பாடு குடுத்துட்டு வந்துடுறேன்,"னு ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னா.

இந்த உச்சி வெயில்ல, ஆள் அரவமில்லாத வயக்காட்டுல, இவள தனியா அனுப்புறதா? இவளத் தனியா அனுப்புனா, அங்க வயக்காட்டுல என்ன நடக்கும்னு யாருக்குத் தெரியும்?

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய பயமும், கோபமும் சுழட்டியடிச்சுது. டக்குனு எந்திரிச்சேன்.

"இல்ல மகா... எனக்கும் போர் அடிக்கிது. நீ தனியாப் போக வேணாம், இரு நானும் வரேன்,"னு நான் என் தவிப்பைக் காட்டிக்காம ரொம்பக் கேஷுவலா சொன்னேன்.

"ஐயோ... நீங்க எதுக்கு வாத்தி வெயில்ல? நான் டெய்லி போயிட்டு வர்றது தான. குடுத்துட்டு உடனே வந்துருவேன்,"னு அவ என்னையத் தடுத்தா.

"பரவால்ல டி, நான் சும்மா தான இருக்கேன். நடக்குறதுக்கு ஒரு ஆள் துணைக்கு வந்தா உனக்கும் போர் அடிக்காதுல, நட,"னு நான் கொஞ்சம் பிடிவாதமா சொல்லிட்டு முன்னாடி நடந்தேன்.

நான் அவளத் தனியா அனுப்பக் கூடாதுங்குற நெனப்புல, அவள சரியாப் பாக்காமலே பேசிட்டு முன்னாடி வந்துட்டேன். ஆனா அவ வாசப்படியத் தாண்டி வெளிய வெயில்ல வந்தப்போ தான்... அவள நான் முழுசாப் பாத்தேன். என் காலடி அப்படியே நின்னு போச்சு. மூச்சு காத்து தொண்டையில ஒரு செகண்ட் அடைச்சுக்கிச்சு.

அவ கட்டியிருந்தது... நேத்து நான் என் கையால வக்கிரமாத் தேடி எடுத்து பேக்ல வச்ச அந்த மெல்லிசான காட்டன் புடவைகள்ல ஒன்னு! ஒரு டார்க் பச்சை கலர் புடவை. என்ன தான் அவ இப்போ தான் குளிச்சு ரெடி ஆகி இருந்தாலும், கிட்சேன்ல வேல செஞ்ச அந்தப் புழுக்கத்துல, அவ உடம்புல லேசா வேர்வை படிஞ்சு பிசுபிசுனு இருந்துச்சு. அந்தப் மெல்லிசான பச்சை புடவை, அவளோட அந்த வழுவழுப்பான வேர்வை உடம்போட... அப்படியே எந்த இடைவெளியும் இல்லாம அப்பட்டமா ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்துச்சு. 

அந்தப் புடவைக்கு மேட்சா, ஒரு வெளிறிய பச்சை கலர்ல மூச்சு முட்டுற அளவுக்கு ரொம்ப டைட்டான ஒரு காட்டன் ஜாக்கெட் போட்டிருந்தா. எப்பவும் வேலை செய்யும்போது கொண்டை போடுறவ... இன்னைக்குனு பாத்து, அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தலை அவுத்துவிட்டு, சும்மா ஃப்ரீ ஹேரா அப்படியே முதுகுல அலைய விட்டுருந்தா. அந்த முரட்டுத்தனமான நீளமான முடி, அவளோட இடுப்பு வளைவைத் தாண்டி, அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டி வரைக்கும் ஒரு கார்மேகம் மாதிரி விரிஞ்சு சரிஞ்சு கிடந்துச்சு. 

அந்த அவிழ்ந்து கிடக்குற அடர்த்தியான முடிக்கு நடுவுல... ஒரு முழம் மல்லிகைப்பூவை அவ்ளோ அழகா, கவர்ச்சியாச் செருகி வச்சிருந்தா. அந்த உச்சி வெயில்ல, அவ உடம்புல இருந்து வர்ற அந்த வேர்வைக் கவுச்சியோட, இந்த மல்லிகைப்பூ வாசனையும் ஒன்னாச் சேர்ந்து ஒரு ராவான, பச்சையான பொம்பளை வாசனையா என் மூக்கைத் துளைச்சுது. வேர்வையில ஒட்டுன புடவையும், விரிச்சுப் போட்ட கூந்தலுமா அந்த வெயில்ல அவ நின்ன நளினம்... என்னை அப்படியே மூச்சு முட்ட வச்சுது. 

அந்தப் புடவை ரொம்ப மெல்லிசுங்குறதால... அவ அடியெடுத்து வச்சு முன்னாடி நடக்கும்போதெல்லாம், உள்ள அவ கட்டியிருந்த பாவாடையோட ஷேப் மட்டும் இல்லாம, அந்தப் பாவாடைக்குள்ள உரசிப் பின்னிக்கிற அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான தொடைகளோட அசைவு கூட வெளியில இருந்து பாக்குற என் கண்ணுக்கு ஒரு பச்சையான நிழல் மாதிரி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. இடுப்புல அந்தப் புடவையச் சுத்திச் சொருகியிருந்த எடத்துல, வேர்வையோட ஈரம் அந்தத் துணியை அவ சதையோட அப்படியே கப்புனு ஒட்டிப் பிடிக்க வச்சிருந்துச்சு. அவளோட அந்த வழுவழுப்பான இடுப்பு மடிப்பு, ஒவ்வொரு எட்டுக்கும் ஒரு பாம்பாட்டம் வளைஞ்சு நெளிஞ்சு என்னைய அப்படியே கிறங்கடிச்சுது.

ஆனா, என் உசுரையே மொத்தமா உறிஞ்சது அவளோட அந்தப் பின்னழகு தான். அவ நடக்குற நளினத்துக்கு ஏத்த மாதிரி, இடுப்புக்குக் கீழ விரிஞ்சு கிடந்த அந்தச் செழிப்பான சதைப்பரப்பு எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம லேசாத் தளும்பித் தளும்பி அடங்குச்சு. அந்த மெல்லிய காட்டன் துணி அவளோட வளைவுகள்ல டைட்டா இழுத்துப் பிடிச்சு, ரெண்டு பக்கமும் பாரமாத் திமிறிக்கிட்டு நின்ன அந்தப் பருத்த சதை உருண்டைகளை எந்த ஒளிவும் மறைவும் இல்லாம அப்படியே அச்சு வார்த்துக் காட்டுச்சு. ஒவ்வொரு தடவை அவ கால்களை மாத்தி மாத்தி எடுத்து வைக்கும்போதும், அந்தப் புடவைக்குள்ள அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதைகள் ஒன்னோடு ஒன்னு உரசி, ஒரு தாளத்தோட 'தக்... தக்...'னு குலுங்குன அந்தப் பச்சையான காட்சி... பின்னாடி நடந்து போயிட்டு இருந்த என் சுன்னியை ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி விறைக்க வச்சுது.

நானும் அவளும் அந்த மண் பாதையில ஜோடியா நடந்து போனோம். அவ ஒரு கையில ஒயர் பையை வச்சுக்கிட்டு, இன்னொரு கைய வீசி வீசி நடந்து வந்தா. கொஞ்ச நேர நடையில மாமாவோட அந்த நிலத்துக்குப் போய்ச் சேர்ந்தோம். 

தூரத்துல இருந்தே பாத்தேன்... மாமா கழனியில மம்பட்டிய வச்சுக்கிட்டு ஏதோ வரப்பு வெட்டிட்டு இருந்தாரு. உடம்புல மேல எந்தச் சட்டையும் இல்ல. அந்த அனல் அடிக்கிற வெயில்ல, அவரோட அந்த ஆஜானுபாகுவான உடம்பு முழுக்க வேர்வை கொட்டி, அப்படியே எண்ணெயைத் தடவி விட்ட மாதிரி பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அவரோட ஒவ்வொரு அசைவுக்கும், அவர் முதுகுலயும் தோள்பட்டையிலயும் இருந்த அந்த முரட்டுச் சதைகள் இறுகித் தளர்றத, ஒரு ஆம்பளையா நானே பார்த்து மிரண்டு போனேன். 

எங்களப் பாத்ததும், அவரு மம்பட்டியக் கீழ போட்டுட்டு, "இதோ... ஒரு ரெண்டு நிமிஷத்துல வந்துடுறேன் மகா..."னு தூரத்துல இருந்தே சத்தம் போட்டாரு. 

"சரி மாமா..."னு மகாவும் சத்தம் போட்டுச் சொல்லிட்டு, "வாங்க வாத்தி, மரத்தடி நிழல போய் நிப்போம்,"னு சொல்லிட்டுப் பக்கத்துல இருந்த கிணத்துப் பக்கம் நடந்தா. 

அந்தக் கிணத்தை ஒட்டி, ஒரு பெரிய, பல வருஷத்துப் பழைய மாமரம் ஒன்னு இருந்துச்சு. கிளைகளெல்லாம் நல்லாத் தாழ்வா, சுத்தி அடர்த்தியாப் படர்ந்து ஒரு பெரிய குடை மாதிரி நிழல் குடுத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. நானும் அவளும் அந்த மரத்துக்கு அடியில போய் நின்னோம். வெளிய இருந்த அந்தச் சுட்டெரிக்கிற வெயிலுக்கும், அந்த மரத்தடியில இருந்த சில்லுனு காத்துக்கும் அவ்ளோ இதமா இருந்துச்சு. 

மகா தன் கையில இருந்த ஒயர் பையை அங்க இருந்த ஒரு பெரிய கல்லு மேல பத்திரமா வச்சா. வச்சிட்டு, நிமிர்ந்து அந்த மாமரத்தைப் பாத்தா. 

அவ முகத்துல டக்குனு ஒரு பெரிய சந்தோஷம். சின்னப் பொண்ணு மாதிரி கண்கள் விரிய என்னையப் பாத்து, "வாத்தி... மாங்காய் சாப்பிடுறீங்களா?"னு ரொம்பக் குஷியா கேட்டா.

நான் நிமிர்ந்து அந்த மரத்தைப் பாத்தேன். நல்லாத் தாழ்வான கிளைகள்லயே, கொத்து கொத்தாப் பச்சை பசேல்னு மாங்காய்கள் தொங்கிட்டு இருந்துச்சு. பாக்கும்போதே நாக்குல எச்சில் ஊறுச்சு. 

"ம்ம்... நல்லாத் தான் இருக்கு. ஆனா எப்படிப் பறிக்கிறது? கல்லு எதாவது கீழ இருக்கானு பாரு,"னு நான் சுத்தி முத்திப் பாத்துட்டு இருக்கும்போதே... 

"எதுக்கு கல்ல தேடுறீங்க..."னு சொல்லிட்டு, மகா டக்குனு தன் முந்தானையை எடுத்து இடுப்புல சுத்தித் டைட்டாச் சொருகிட்டு, அந்த மாமரத்தோட அடி மரத்துக்கிட்ட போய் நின்னா.

எனக்கு ஒன்னும் புரியல. "ஏய்... லூசு, என்னடி பண்ற?"னு நான் கொஞ்சம் கன்ஃபியூஸா கேட்டேன்.

"ஹ்ம்ம்... மாங்கா வேணுமுன்னா மாமரம் ஏறி தான ஆகணும், குமாரு..."னு ரொம்பச் சாதாரணமா, ஏதோ சேர்ல ஏறி உக்காருற மாதிரி அசால்ட்டா  சிரிச்சிட்டே சொன்னா.

எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. "ஏய்... பைத்தியமா உனக்கு? புடவையக் கட்டிக்கிட்டு எப்டிடி மரத்துல ஏறுவ? கால் ஸ்லிப் ஆகிக் கீழ விழுந்து தொலையப் போற... வந்துரு, நான் ஏறிப் பறிச்சுத் தர்றேன்,"னு நான் அவளைத் தடுக்கப் போனேன்.

மகா டக்குனு என்னைப் பாத்து ஒரு கிண்டலான சிரிப்பு சிரிச்சா. "அடப் போங்க வாத்தி! உங்களால இந்த மரத்துல எல்லாம் ஏற முடியாது. சார் பெரிய இவரு... நீங்க ஏறிப் பறிக்கப் போறீங்களாம்!"னு என்னைய லோக்கலா கலாய்ச்சா. 

"ஏய்... என்னையப் பாத்து ஏற முடியாதுனு சொல்றியா? வழி விடு," நான் என் ஈகோ சீண்டப்பட்டுப் கோபமா சொன்னேன்.

"சும்மா இருங்க வாத்தி. இது நான் காலேஜ் படிக்கிற காலத்துல இருந்தே ஏறிப் பழகுன மரம் வாத்தி. உங்கள விட நான் நல்லா ஏறுவேன். ஏன்... இப்போ கூட, மாமாக்குச் சாப்பாடு கொண்டு வந்து குடுத்துட்டு, டெய்லி ஒரு மாங்காய் ஏறிப் பறிச்சுட்டுத் தான் கீழ வருவேன்,"னு ரொம்ப அசால்ட்டா, பெருமையாச் சொன்னா.

அவ அந்த வார்த்தையச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட்... என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு செகண்ட் மூச்சு நின்னுச்சு. என் அடிவயிறு அப்படியே பக்'குனு சுருண்டுச்சு. 

'டெய்லி சாப்பாடு கொண்டு வந்து குடுத்துட்டு மரத்துல ஏறுவாளா?' என் புத்தி ரொம்ப வேகமாப் பின்னோக்கி ஓடிச்சு. அப்போ... நான் சென்னையில ஸ்கூல்ல உக்காந்துட்டு இருந்தப்போ, டெய்லி மதியம் உச்சி வெயில்ல இவ புடவையைக் கட்டிக்கிட்டு இந்த மரத்துல ஏறியிருக்கா. அவ மரத்துல ஏறும்போதெல்லாம்... கீழ, அவளுக்கு நேர் கீழ யாரு நின்னிருப்பா? அந்த மாமா தான! 

ஒரு பொம்பளை புடவையக் கட்டிக்கிட்டு மரத்துல ஏறுனா, அவளுக்கு நேர் கீழ நின்னு அண்ணாந்து பாக்குற ஆம்பளைக்கு என்னென்ன பச்சையாத் தெரியும்னு என் மூளை கணக்குப் போட்டுச்சு. 'ஒருவேளை இதப் பாக்குறதுக்காகத் தான் இவள டெய்லி மரத்துல ஏற விட்டுட்டு அவரு கீழ நின்னு வேடிக்கை பாத்துட்டு இருக்காரா?'னு நெனைக்கும்போதே என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி சுரீர்னு விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. நான் எதுவும் பேச முடியாம உறைஞ்சு போய் நிக்க... மகா நான் சொல்றதைக் காதுல வாங்காம, மரத்துல ஏற ரெடியானா.

மரத்துல கால் வைக்க ஃப்ரீயா இருக்கணும்னு, மொதல்ல கீழ லேசா குனிஞ்சு, தன் இடுப்புல சுத்திச் சொருகியிருந்த அந்த மெல்லிசான பச்சை புடவையையும், உள்ள இருக்குற பாவாடையையும் சேர்த்து ரொம்பப் பக்குவமா லேசா மேல தூக்குனா. இவ்வளவு நேரம் அந்தத் துணிக்குள்ள மறைஞ்சிருந்த அவளோட அந்த வழுவழுப்பான, எந்த முடியும் இல்லாத செக்கச்செவேல்னு இருக்குற கீழ்க்கால் சதைகள் இப்போ அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சது. அப்படியே தன் வலது காலைத் தூக்கி, மரத்தோட அடியில இருந்த ஒரு பிளவுல வச்சு அழுத்தமா ஊனுனா. அவ கால்ல கிடந்த கொலுசு 'சலக்...'னு ஒரு சத்தம் குடுத்துச்சு.

காலை ஊனிட்டு, இப்போத் தன் ரெண்டு கைகளையும் மேல தூக்கி, மரத்தோட ஒரு தடிமனான கிளையக் கப்புனு இறுக்கமாப் பிடிச்சா. அவ அப்படி கைகளை உசரமாத் தூக்கும்போது... அவ போட்டிருந்த அந்த டைட்டான காட்டன் ஜாக்கெட், அவளோட அக்குளுக்குக் கீழயும் நெஞ்சுப் பகுதியிலயும் அப்படியே அச்சு வார்த்த மாதிரி இறுக்கமா இழுத்துப் பிடிச்சுச்சு. கிளையைப் பிடிச்சுத் தன் உடம்பை ஒரு ரப்பர் மாதிரி வளைச்சு மேல தூக்கும்போதெல்லாம், அந்த ஜாக்கெட்டை கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்கு அவளோட முலைகள் வெயிட்டா முன்னும் பின்னும் ஆடுச்சு. அவ குனிஞ்சு அடுத்த கிளையைப் பிடிக்கும்போதெல்லாம், நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி வெளிய தொங்கி, மறுபடியும் அவளோட அந்தச் சூடான முலை இடுக்குக்குள்ளயே போய் 'சப்'புனு விழுந்துச்சு.

நான் மரத்துக்குக் கீழ, கரெக்டா அவளுக்கு நேர் பின்னாடி நின்னுட்டு இருந்தேன். அவ ஒவ்வொரு கிளையாத் தாவி மேல ஏற ஏற, அவளோட உடம்பு அசைவுக்கு ஏத்த மாதிரி அந்த மெல்லிசான புடவை அவளோட பின்பக்கத்துல ரொம்ப டைட்டா இழுத்துப் பிடிச்சுச்சு. கீழ இருந்து பாக்குற என் கண்ணுக்கு... அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான குண்டிச் சதைகள் ரெண்டும் புடவையப் பொளந்துகிட்டு வெளிய தெரியுற அளவுக்கு அவ்ளோ உருண்டையா, கச்சிதமா என் கண்ணைப் பறிச்சுது. 

அவ ஒரு பத்து அடி உசரத்துக்கு ஏறி, ரெண்டு கிளைகளுக்கு நடுவுல ரொம்ப லாவகமா, ஒரு கால் இங்கயும் இன்னொரு கால் அங்கயுமா அகட்டி வச்சு ரொம்ப ஸ்டெடியா நின்னுக்கிட்டா. அவ அப்படி கால்களை அகட்டி வச்சு நிக்கும்போது, அந்தப் புடவை அவ முட்டி வரைக்கும் ஏறி, அவளோட தொடைகளோட அந்த உள்வளைவைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக் காட்டி என்னையச் சுழட்டியடிச்சுது. புருஷனான எனக்கே என் பொண்டாட்டியோட இந்த அப்பட்டமான கவர்ச்சியப் பாத்து ஜட்டிக்குள்ள மூச்சு முட்டுதுனா... டெய்லி கீழ நின்னு இதையே பாத்துட்டு இருக்குற அவருக்கு எப்டித் துடிச்சிருக்கும்னு நெனைக்கும்போது என் உசுரே போயிட்டு வந்துச்சு.

நான் கீழ இருந்து மூச்சு விட மறந்து அவளையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

அப்போ... எனக்குப் பின்னாடி ஒரு சத்தம் கேட்டுச்சு. 

"என்ன மாப்பிள்ளை... வெயில்ல நீங்களும் வந்துட்டீங்களா?"

நான் டக்குனு பதறிப் போய்த் திரும்பிப் பாத்தேன். 

மாமா! 

அந்தப் பம்பு செட்ல தண்ணியத் தொறந்து விட்டு, தன் முகத்தையும் கைகளையும் கழுவிட்டு, ஒரு பழைய டவலால தன் முகத்தைத் துடைச்சுக்கிட்டே என்னைய நோக்கி நடந்து வந்துட்டு இருந்தாரு. 

அவரு நேரா என் பக்கத்துல வந்து நின்னாரு. அவரோட உடம்புல இருந்து அந்த ஈர மண்ணோட வாசனையும், ஆம்பளைக்கே உரிய அந்த முரட்டு வேர்வை வாசனையும் கலந்து வந்துச்சு. அவரு பக்கத்துல வந்து நின்ன உடனே, அவரோட அந்த ஆளுமை என்னைய ஏதோ ஒரு எறும்பு மாதிரி ஃபீல் பண்ண வச்சுது.

அவரு டவலைத் தோள்ல போட்டுக்கிட்டு, அப்படியே அண்ணாந்து மரத்துல நிக்கிற மகாவைப் பாத்தாரு.

"இவளுக்கு  இதே வேலையாப் போச்சு மாப்பிள்ளை. எவ்ளோ சொல்லியும் கேக்க மாட்டேங்குறா,"னு செல்லமாப் புகார் சொல்ற மாதிரி ரொம்ப இயல்பாச் சொன்னாரு. 

ஆனா அவர் அப்படிச் சொல்லிட்டு, மரத்துல நிக்கிற அவளப் பாக்கும்போது... என் அடிவயிறு அப்படியே பக்'குனு சுருண்டு கலங்குச்சு. இப்போ மரத்துக்குக் கீழ, நானும் அவரும் தோளோடு தோள் உரசாத குறையாப் பக்கத்துல பக்கத்துல நின்னுட்டு இருக்கோம். எங்க ரெண்டு பேருக்கும் மேல, ஒரு பத்தடி உசரத்துல ரெண்டு கிளைகளுக்கு நடுவுல காலை நல்லா அகட்டி வச்சு என் பொண்டாட்டி ஒரு பச்சையான கவர்ச்சிச் சிலை மாதிரி நின்னுட்டு இருந்தா.

அவ அப்படி அகட்டி நிக்கும்போது, அந்த மெல்லிசான பச்சை புடவை முட்டிக்கு மேல சுருண்டு ஏறி, அவளோட அந்த செழுமையான தொடை வளைவுகளைக் கீழ இருந்து பாக்குற எங்களுக்கு அப்பட்டமாக் காட்டுச்சு. அவ லேசா அசையும்போதெல்லாம் அவ கால்ல இருந்த கொலுசு 'சலக்... சலக்...'னு சத்தம் குடுத்து என் நரம்பைச் சுண்டி இழுத்துச்சு. கைகளை உசரமாத் தூக்கி கிளையைப் பிடிச்சிருந்ததால, அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்டோட அக்குள் பகுதி பூரா உழைச்ச வேர்வையில நனைஞ்சு டார்க் ஆகி, ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய அந்தப் பச்சையான கவுச்சி வாசனையை லேசாத் தூவிக்கிட்டு இருந்துச்சு. 

அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தல், இடுப்பு வளைவைத் தாண்டி கீழ சரிஞ்சு... அந்த புடவையில உருண்டையாப் புடைச்சு நின்ன அவளோட அந்தச் செழுமையான குண்டிச் சதைகள் மேல காத்துல லேசாப் பட்டுப் பட்டு உரசி விளையாடுச்சு. அவ அசையும்போதெல்லாம் அந்த நீளமான முடி அவ பின்பக்கத்துல ஒருவிதமான சிலிர்ப்போட உரச... அதுல செருகி வச்சிருந்த மல்லிகைப்பூ வாசனையும், அவ வேர்வை வாசனையும் ஒன்னாச் சேர்ந்து காத்துல அடிச்சு என்னைய அப்படியே ஒரு பச்சையான காமப் போதையில தள்ளுச்சு.

ஆனா, எல்லாத்த விட என் உசுர உறிஞ்சது... அவளோட அந்தத் தாலி தான்! அவ மாங்காயைப் பறிக்க லேசா முன்னாடி குனியும்போதெல்லாம், அந்தப் பழுத்த முலைகள் ஜாக்கெட்டை கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வர்ற மாதிரி விம்மித் தணிய... அதுக்கு நடுவுல ஆழமாப் பதிஞ்சிருந்த நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி வெளிய தொங்கி, காத்துல அங்கும் இங்கும் ஊசலாடி, மறுபடியும் அவளோட அந்தச் சூடான முலை இடுக்குக்குள்ளயே போய் 'சப் சப்'புனு விழுந்துச்சு. என் பொண்டாட்டியோட அந்த அப்பட்டமான முலைச் சதையில நான் கட்டுன தாலி அப்படி உரசிக் குலுங்குறதப் பாக்கப் பாக்க... என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி வெறித்தனமாத் துடிச்சுது. நான் கீழ நின்னு எதைப் பாத்து என் ஆண்மையத் துடிக்க விட்டுட்டு இருந்தேனோ... இப்போ என் பொண்டாட்டியோட அதே பச்சையான உடம்பை, அவிழ்ந்து கிடக்குற அந்த முடியை, வேர்வை வழியுற அக்குளை, என் பக்கத்துல நிக்கிற அவரும் அண்ணாந்து வெறித்துப் பாத்துட்டு இருக்காருங்குற அந்த உண்மை... என்னைய ஒரு வக்கிரமான காம நரகத்துல தள்ளிச் சித்திரவதை பண்ணுச்சு.

"மாமா... இதோ பாருங்க, எவ்ளோ பெரிய மாங்கா..."னு மேல இருந்து மகா சத்தம் போட்டா. 

அவ குரல் கேட்டு நான் நிமிர்ந்து பாத்தேன். அவ ஒரு கையால கிளையைப் பிடிச்சுக்கிட்டு, பறிச்ச அந்தப் பெரிய மாங்காயத் தன் நெஞ்சுக்கு நேரா... அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்டை முட்டிக்கிட்டு நிக்கிற அவளோட வெயிட்டான முலைகளுக்குப் பக்கத்துல வச்சு மாமாக்குக் காட்டுனா. 'அவ கையில இருக்குற மாங்காயைச் சொல்றாளா, இல்ல ஜாக்கெட்டுக்குள்ள விம்மிப் புடைச்சு நிக்கிற தன்னோட அந்தப் பழுத்த மாம்பழ முலைகளைக் காட்டி மாமாவ உசுப்பேத்துறாளா?'னு எனக்கு தெரில. அவ அப்படி மாங்காயைக் காட்டி ஒருக்களிச்சு நின்ன அந்த நளினத்துல, அவளோட இடுப்பு மடிப்புப் புடவையைத் தாண்டிப் பளபளனு வெளிய தெரிஞ்சது.

"வாத்தி... புடிங்க..."னு சொல்லிட்டு, மகா எந்த முன்னறிவிப்பும் இல்லாம அந்த மாங்காயைக் குறி பாத்து என் பக்கம் தூக்கிப் போட்டா.

நான் சுத்தமா எதிர்பார்க்கல. என் கவனம் பூரா அவ உடம்பு மேலயும், பக்கத்துல நிக்கிற மாமா மேலயும் தான் இருந்துச்சு. மாங்காய் காத்துல சரக்'னு கீழ வந்துச்சு. நான் பதறிப் போய்க் கையை நீட்டிப் பிடிக்கப் போனேன்... ஆனா என் விரல் நுனியில பட்டு, அது 'பொத்'துனு கீழ மண்ணுல விழுந்துருச்சு.

எனக்கு அப்படியே முகம் சுருங்கிப் போச்சு. 

மேல இருந்து மகா சத்தமாச் சிரிச்சா. "அடப் போங்க வாத்தி... நீங்க ரொம்ப வேஸ்ட்! இவ்வளவு ஈஸியான கேட்ச் கூடப் பிடிக்க மாட்டேங்குறீங்க,"னு என்னைய அசிங்கமா கிண்டல் பண்ற மாதிரி கலாய்ச்சா. 

நான் அசிங்கப்பட்டுப் போய் நிக்கும்போதே...

"இப்போ பாருங்க... நான் மாமாக்கு ஒன்னு போடுறேன். மாமா எப்படிப் பிடிக்கிறாருனு மட்டும் பாருங்க வாத்தி,"னு சொல்லிட்டு, மகா அந்த மரக்கிளையில தன் பிடிமானத்தை இன்னும் கொஞ்சம் ஸ்ட்ராங் ஆக்குற மாதிரி, ஏற்கனவே அகட்டி வச்சிருந்த தன் ரெண்டு கால்களையும் இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமா, அகலமா விரிச்சா. 

அவ அப்படித் தன் கால்களை இன்னும் கொஞ்சம் அகலமாப் பிரிச்சப்போ... அந்த புடவை அவ முட்டிக்கு மேல இன்னும் சடார்னு சுருண்டு ஏறிச்சு. கீழ நின்னு அண்ணாந்து பாக்குற எங்களுக்கு, அவளோட அந்த வழுவழுப்பான உள் தொடையோட ஆரம்ப வளைவுகள் எந்த மறைவும் இல்லாம இருட்டுல இருந்து வெளிய வந்து இன்னும் பச்சையாத் தெரிஞ்சது. 

அடுத்து, அந்த மாங்காயைப் பறிக்க அவ தன் மேலுடம்பை லேசா முன்னாடி வளைச்சு, உசத்தி எட்டிப் பிடிச்சா. அவ அப்படி உடம்பை வளைஞ்சப்போ, அந்த உச்சி வெயில்ல உழைச்சு ஊத்துன வேர்வை அவ கழுத்துலயும், அந்த ஆழமான முலை இடுக்குலயும் பளபளனு மின்னுச்சு. நெஞ்சு வெயிட்டா முன்னாடி சரிய... நான் கட்டுன தாலி மறுபடியும் அந்த ஜாக்கெட் பிளவுல இருந்து வெளிய வந்து, காத்துல லேசா ஊசலாடி அவளோட அந்த வேர்வை படிஞ்ச பழுத்த முலைச் சதையில ரொம்பச் செக்ஸியா உரசிக் கிச்சுக்கிச்சு மூட்டுச்சு. 

தன்னோட அந்த அப்பட்டமான கவர்ச்சிய மாமா கண்ணுக்கு நேரா பச்சையா விருந்து வச்சுக்கிட்டே, மரத்துல இருந்த இன்னொரு பெரிய மாங்காயைக் கையை நீட்டிப் பறிச்சா.

"மாமா... புடிங்க,"னு சொல்லிட்டு, அந்த மாங்காயை ரொம்ப வேகமா மாமாவைக் குறி பாத்துத் தூக்கிப் போட்டா. 

அது காத்துல கிழிச்சுக்கிட்டு வந்துச்சு. மாமா கொஞ்சம் கூடப் பதட்டப்படல. அவர் எந்த அசைவும் குடுக்கல. மாங்காய் கரெக்டா அவர் முகத்துக்கு நேரா வரும்போது... ரொம்ப அசால்ட்டா, தன் வலது கையை மட்டும் சடார்னு முன்னாடி நீட்டி, அந்த மாங்காயை 'கப்'புனு ஒரே கையில பிடிச்சாரு. அவர் பிடிச்ச அந்த வேகம், அவர் கை நரம்புகள் புடைச்சு நின்ன விதம்... ஒரு முரட்டு ஆம்பளையோட அப்பட்டமான பலத்தை எனக்குக் காட்டுச்சு.

"பார்த்தீங்களா வாத்தி... மாமா எவ்ளோ சூப்பராப் பிடிக்கிறாருனு!" மகா மேல இருந்து கைதட்டி, ஒரு சின்னப் பொண்ணு தன் ஹீரோவைப் பாராட்டுற மாதிரி சிலிர்த்துப் போய்ச் சொன்னா.

என் ஈகோ சுக்குநூறா உடைஞ்சு தூள் தூளாப் போச்சு. ஒரு கேட்ச் புடிக்காததுக்கே அவ இவளோ கிண்டல் பண்ரா. என் பொண்டாட்டி முன்னாடி நான் ஒரு கையாலாகாத கோழை மாதிரியும், அவன் ஒரு முரட்டுத்தனமான வீரன் மாதிரியும் நின்னுட்டு இருக்கோம்ங்குற நெனப்பு என் ரத்தத்தைக் கொதிக்க வச்சுது. ஆனா என் கோபத்தை விட, என் பொண்டாட்டி அவனைப் பாத்து உருகி சிலிர்க்கிறதப் பாக்கும்போது என் ஜட்டிக்குள்ள இருந்த என் சுன்னி இன்னும் முறுக்கேறித் துடிச்சது தான் எனக்கே ரொம்ப அருவருப்பா இருந்துச்சு.

"சரி..."னு சொல்லிட்டு, தனக்காகப் பறிச்ச அந்தப் பெரிய மாங்காயத் தன் வலது கையில பத்திரமாப் பிடிச்சுக்கிட்டா. 

இப்போ ஒரு கையில மாங்காய் இருக்கறதால, அவளால ரெண்டு கைகளையும் முழுசாப் பயன்படுத்தி மரத்துல இருந்து இறங்க முடியல. மாங்காயப் பிடிச்ச கைய லேசா நெஞ்சோட அணைச்சுக்கிட்டு, இன்னொரு கையையும் கால்களையும் மட்டும் நம்பி மரத்துல இருந்து ரொம்ப அவசர அவசரமாத் தாவித் தாவி கீழ இறங்க ஆரம்பிச்சா.

ஒத்தக் கையில பேலன்ஸ் பண்ணி அவ அப்படித் தளர்ந்து எறங்கும்போது... அவ உடம்பு அங்கும் இங்கும் பயங்கரமா ஊசலாடிச்சு. அவ கிளையைப் பிடிக்கத் தன் இடது கையை மேல தூக்கும்போதெல்லாம், அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்டோட அக்குள் பகுதியில ஊறிப் போயிருந்த அந்த வேர்வை ஈரம் பச்சையாத் தெரிஞ்சது. காத்துல விசிறியடிச்ச அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தல், இடுப்பைத் தாண்டி சரிஞ்சு... அந்த மெல்லிய புடவையில உருண்டையாப் புடைச்சு நின்ன அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதைகள் மேல பட்டுப் பட்டு உரசி விளையாடுச்சு. முடி அப்படி அலைஞ்சு குண்டியில உரச உரச என்னையப் பைத்தியம் பிடிக்க வச்சுது.

[Shrutikrishnan]

அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு தெறிக்க முன்னும் பின்னும் வெறித்தனமா ஆட்டம் போட்டுச்சு. அந்த உச்சி வெயில்ல உழைச்சு ஊத்துன வேர்வையில, அவ கழுத்துல கிடந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி லேசா வழுக்கி, குலுங்குற அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் மேலயே 'சப் சப்'புனு சுழண்டு அடிச்சுக்கிச்சு. 

கடைசியா ஒரு நாலு அடி உசரம் இருக்கும்போதே... கையில மாங்காயோட, எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாம அவ மரத்துல இருந்து அப்படியே கீழ மண்ணுல 'தொப்'புனு குதிச்சா. 

கையில மாங்காய் இருந்ததால, அவ குதிச்ச அந்த அதிர்வை உடம்பால முழுசாத் தாங்க முடியல. அவளோட முழு உடம்பும் ஒரு செகண்ட் 'ஜல்'லுனு பயங்கரமா அதிர்ந்து குலுங்கி அடங்குச்சு. நான் மூச்சு விட மறந்து அவளையே உறைஞ்சு போய்ப் பாத்துட்டு இருந்தேன். 

மரத்துல ஏறி இறங்குன அந்த வேலை... அவ உடம்பை ரொம்பப் பச்சையா, ஒரு கசங்குன கோலத்துல மாத்தியிருந்துச்சு. மூச்சு வாங்க முடியாம அவ நெஞ்சு ஆக்ரோஷமா ஏறி இறங்கிட்டு இருந்துச்சு. அவ அப்படி ஆழமா மூச்சு வாங்கும்போதெல்லாம், அந்தப் பச்சை கலர் காட்டன் ஜாக்கெட் அவ முலைகளைத் தாங்க முடியாமத் திணறிச்சு. அவ குதிச்ச அந்த அதிர்வுல, அவளோட ஜாக்கெட்டோட கழுத்துப் பகுதி லேசா ஒரு பக்கமா விலகி... அவளோட ஒரு பழுத்த முலை, அந்த ஜாக்கெட்டோட பிளவுல இருந்து எந்தச் சப்போர்ட்டும் இல்லாம, பாதிக்கு மேல அப்பட்டமாப் பிதுங்கி வெளிய வந்து விழுந்துருச்சு! 

அது மட்டும் இல்ல... நான் கட்டுன அந்தத் தாலி, இப்போ அவ கழுத்துல இல்லாம, சரிஞ்சு வெளிய வந்த அந்த முலைச் சதைக்குக் குறுக்க, உழைச்ச வேர்வையில அப்படியே ஒட்டி ஒரு பச்சையான கவர்ச்சிக் கோடு மாதிரி கிடந்துச்சு. 

கீழ, இடுப்புல சுத்திச் சொருகியிருந்த அவளோட புடவை... அவ மரத்துல கால் விரிச்சு ஏறி இறங்குனதுல ரொம்பத் தளர்ந்து, தொப்புளுக்குக் கீழ ஒரு நாலு இன்ச் வரைக்கும் சடார்னு இறங்கி நின்னுச்சு. அவளோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியும், இடுப்பு மடிப்பும் உச்சி வெயில் வேர்வையில எந்த மறைவும் இல்லாமப் பளபளனு பச்சையா என் கண்ணைப் பறிச்சுது. 

நான் மூச்சு விடக் கூட மறந்து, என் பொண்டாட்டியோட அந்த ஆபாசமான, பச்சையான கோலத்தையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். 'இப்போவாவது பதறிப் போய்ப் புடவையையும் ஜாக்கெட்டையும் இழுத்து மூடுவாளா?'னு என் மனசு தவிச்சுது.

ஆனா... மகா எந்தப் பதட்டமும் படல. இன்னொரு ஆம்பளை முன்னாடி நிக்கிறோமேங்குற எந்தக் கூச்சமும் அவ முகத்துல இல்ல. மூச்சு இரைக்க இரைக்க, ரொம்பச் சாதாரணமா, நிதானமாத் தன் புடவை முந்தானைய லேசா இழுத்து அட்ஜஸ்ட் பண்ணா. அந்த வெளிய பிதுங்கி நின்ன முலையைத் திரும்ப உள்ள தள்ளக் கூட அவசரப்படல. ஏதோ தனியா ரூம்க்குள்ள நின்னுட்டு இருக்குற மாதிரி, அவ்ளோ எதார்த்தமாச் செஞ்சிட்டு இருந்தா.

அப்போ... நான் எதார்த்தமா என் பார்வையை மகா கிட்ட இருந்து விலக்கி, என் பக்கத்துல நிக்கிற மாமா முகத்தைப் பாத்தேன். 

என் நெஞ்சுல இடி விழுந்த மாதிரி இருந்துச்சு. என் மூச்சு காத்து அப்படியே தொண்டையில உறைஞ்சு போச்சு. 

மாமா... தன் கையில இருந்த அந்த மாங்காயை வாயில வச்சு லேசாத் கடிச்சுத் திண்ணுட்டு இருந்தாரு. ஆனா அவரோட பார்வை... அவரோட பார்வை அந்த மாங்காய் மேல இல்ல, என் முகத்துலயும் இல்ல. 

அவரோட கண்கள்... மகாவோட உடம்பை உச்சி முதல் பாதம் வரை ஒரு பசியுள்ள மிருகம் மாதிரி ஸ்கேன் பண்ணுச்சு. ஆனா, அந்தப் பார்வை கடைசியாப் போய் ஒரு இடத்துல ஆணி அடிச்ச மாதிரி அப்படியே குத்திட்டு நின்னுடுச்சு. 

மரத்துல இருந்து குதிச்ச வேகத்துல அவளோட அந்தத் தளர்ந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இருந்து, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம பாதிக்கு மேல அப்பட்டமாப் பிதுங்கி வெளிய வந்து விழுந்திருந்த அவளோட அந்தப் பழுத்த இடது முலை! 

அந்தப் பிதுங்கி நின்ன முலைச் சதை மேல தான் மாமாவோட பார்வை வெறித்தனமாக் குத்திட்டு நின்னுச்சு. மாங்காயை மெல்லும்போதெல்லாம் அவரோட தாடை நரம்புகள் புடைச்சு அடங்குச்சு. அவர் மாங்காயைக் கடிக்கல, அவரோட பார்வை அந்த முலைச் சதையை அப்படியே கடித்துத் தின்பது போல இருந்துச்சு. அந்தப் பச்சையான சதை மேல உழைச்ச வேர்வை துளிகள் பளபளக்க, அவர் கண்கள்ல ஒரு ஆம்பளையோட காம வெறி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

அவர் பாக்குற அந்தப் பார்வை... அது ஒரு தாய்மாமன் தன் அக்கா பொண்ணைப் பாக்குற பார்வை இல்ல. ஒரு ஆம்பளை, தனக்குக் கிடைக்காத ஒரு பொம்பளையோட அப்பட்டமான சதை விருந்தை, அவ்ளோ வக்கிரமா, ஒரு மிருகத்தனமான பசியோட வெறித்துப் பாக்குற பார்வை! 

'இப்படி இவ அவர் முன்னாடி முலையை அவுத்துப் போட்டுக்கிட்டு ஆட்டிக்கிட்டு நின்னா... அவரு எப்டித் தான் கை அடிக்காம நிப்பாரு? இவளோட இந்தச் சூடான உடம்பை நெனைச்சு எப்டித் தான் இருட்டுல தவிக்காம இருப்பாரு?'னு நெனைக்கும்போதே என் புருஷன் ஈகோ சுக்குநூறா உடைஞ்சுது. 

இத்தனை வருஷமா, 'அவர் பெரிய உத்தமன்'னு நான் நெனச்சுட்டு இருந்த அத்தனையும் இப்போ உடைஞ்சு சிதறிச்சு. தன் பழைய துணியை வச்சு அவர் இருட்டுல கை அடிச்சாருங்குறது எனக்குத் தெரியும். ஆனா இப்போ... என் கண்ணு முன்னாடியே, என் பொண்டாட்டியோட அந்த ஆபாசமான உடம்பை அவர் அவ்ளோ கூச்சமே இல்லாம, ஒரு காம வெறியோட ரசிச்சுப் பாக்குறத நான் நேர்லயே பாத்துட்டேன்!

அவர் பாக்குற அந்தப் பார்வையோட வீரியம், என்னைய அப்படியே செத்துச் செத்துப் பிழைக்க வச்சுது. 'டேய்... நான் அவ புருஷன்டா... நான் பக்கத்துல நிக்கும்போதே என் பொண்டாட்டியோட உடம்பை இப்படிப் பச்சையாப் பாக்குறியே...'னு என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான கோபம் பொத்துக்கிட்டு வந்துச்சு. 

ஆனா... அந்தக் கோபத்தை விட, ஒரு நூறு மடங்கு அதிகமான ஒரு விபரீதமான காமம் என் உடம்பை ஆட்டிப் படைச்சுட்டு இருந்துச்சு. என் பொண்டாட்டியோட அப்பட்டமான கவர்ச்சியை இன்னொரு ஆம்பளை அவ்ளோ வெறியோட பாக்குறான்னு நெனைக்கும்போதே... என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி நரம்பு தெறிக்கச் சடார்னு இரும்பு மாதிரி முழுசா விறைக்க ஆரம்பிச்சுது. கோபம், அவமானம், காமம்னு மூணும் சேர்ந்து என்னைய அந்த மரத்தடியிலயே ஒரு வக்கிரமான நரகத்துல தள்ளிச் சித்திரவதை பண்ணுச்சு.

நான் உறைஞ்சு போய்ப் பாத்துட்டு இருக்க, மகா ரொம்ப நிதானமாத் தன் கையை மேல கொண்டு போனா. அந்த ஜாக்கெட்டுக்கு வெளிய பிதுங்கி நின்ன தன் பழுத்த முலைச் சதையை, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமத் தன் விரல்களால லேசா அழுத்தி, மறுபடியும் அந்த டைட்டான பிளவுல திணிச்சு விட்டா. உழைச்ச வேர்வையில பிசுபிசுனு இருந்ததால, அந்தச் சதை ரொம்பச் செக்ஸியா உள்ள வழுக்கிக்கிட்டுப் போச்சு. அப்புறம் தாலிய எடுத்துப் பத்திரமா உள்ள போட்டுட்டு, லேசாச் சரிஞ்சு கிடந்த புடவைய எடுத்து இடுப்புல சுத்திச் சொருகினா... ஆனா மொதல்ல இருந்ததை விட, இப்போ தொப்புள் இன்னும் கொஞ்சம் பச்சையாத் தெரியுற மாதிரி தான் வேணும்னே தளர்வாக் கட்டினா. 

அப்புறம் தன் கையில இருந்த அந்தப் பச்ச மாங்காயத் தன் புடவையிலயே லேசாத் தொடைச்சிட்டு, ஆழமா ஒரு கடி கடிச்சா. 

பச்ச மாங்காயோட அந்தச் சுரீர்னு ஏறுற புளிப்புல... அவளோட ரெண்டு கண்ணும் அப்படியே இறுக்கமா மூடிக்கிச்சு. சிவந்த உதட்டைச் சுழிச்சுக்கிட்டு, முகத்தை லேசாச் சுருக்கி, "ஸ்ஸ்ஸப்பா..."னு ஒரு முனகலோட காத்தை உள்ள இழுத்தா. அந்தப் புளிப்பு அவ நரம்புல பாய்ஞ்ச உடனே, அவளோட முழு உடம்பும் ஒரு செகண்ட் 'ஜிவ்'வுனு சிலிர்த்து அடங்குச்சு. அவ அப்படிச் சிலிர்க்கும்போது, அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள பிதுங்கி நின்ன அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் ரெண்டும் லேசா அதிர்ந்து குலுங்குச்சு. 

அந்தப் புளிப்புல அவ உதட்டைக் கடிச்சுச் சுழிச்ச அந்தப் பச்சையான நளினத்தையும், சிலிர்த்த அவ உடம்பையும் பாத்ததும்... மாமா தன் கையில இருந்த மாங்காயை சாப்பிட மறந்துட்டு, அவளோட அந்தத் துடிக்கிற உதட்டையும், அதிர்ந்த நெஞ்சையும் இமைக்காம வெறித்துப் பாத்து எச்சில் முழுங்குனாரு. எனக்கே என் பொண்டாட்டிய அப்படிப் பாக்கும்போது ஒரு வக்கிரமான காமப் பசி ஏறுச்சு.

"மாமா... சாப்பாடு ஆறிடப் போகுது, வாங்க,"னு கொஞ்சலாச் சொல்லிட்டுப் ஒயர் பைல இருந்து பாத்திரத்தை எடுத்து தொறந்தா. 

மாமா பம்புல கை கழுவிட்டு வந்து அங்க இருந்த திண்டுல உக்காந்தாரு. மகா அவருக்கு நேரா நின்னு, தட்டுல சாப்பாடு பரிமாற ரொம்ப லாவகமா முன்னாடி குனிஞ்சா. 

அவ அப்படி சாப்பாட்டை அள்ளிக் குனியும்போதெல்லாம், தோள்பட்டையில இருந்த அந்த மெல்லிசான முந்தானை லேசா விலகி, முன்னாடி தளர்வாத் தொங்கி ஆடுச்சு. அந்த உச்சி வெயில்ல உழைச்சு ஊத்துன வேர்வை அவ நெஞ்சுக்குழியில பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருக்க... உள்ள அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்டோட பிளவுல விம்மிப் புடைச்சு நின்ன அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் பாதிக்கு மேல அப்பட்டமா வெளிய தெரியுற மாதிரி முன்னாடி பாரமாச் சரிஞ்சுது. அவ குனிஞ்சு நிமிரும்போதெல்லாம், அவ கழுத்துல கிடந்த அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி காத்துல லேசா ஊசலாடி, வேர்வை வழியுற அவளோட அந்த ஆழமான முலை இடுக்குக்குள்ளேயே போய் உரசிக் கிச்சுக்கிச்சு மூட்டுச்சு. 

அவளோட அந்த நீளமான கருகரு கூந்தல் முன்னாடியும் பின்னாடியுமா சரிஞ்சு, அவளோட ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் ஏத்த மாதிரி அலையடிச்சுது. அவ முன்னாடி குனிஞ்சு பரிமாறும்போது, அவளோட பின்பக்கம் அப்படியே மேல உசந்து செக்ஸியாத் தூக்கிக்கிட்டு நின்னுச்சு. கரண்டியால சாப்பாட்டை அள்ளி அள்ளி வைக்கும்போது அவ உடம்புல ஏற்படுற அந்த லேசான அதிர்வுல... அந்த மெல்லிசான பச்சை புடவைக்குள்ள அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதைகள் ரெண்டும் ஒரு தாளத்தோட 'தக் தக்'னு குலுங்கி ஆடுறத நான் பின்னாடி இருந்து பாத்துத் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். 

மாமா சாப்பிடுற சாக்குல, கீழ உக்காந்த வாக்குல அண்ணாந்து... குனிஞ்சு குனிஞ்சு நிமிருற அவளோட அந்த வேர்வை நெஞ்சுக் குழியையும், ஆடுற தாலியையும், முலைகளையுமே திருட்டுத்தனமா வெறித்துப் பாத்து ரசிச்சுட்டு இருந்தாரு. அவர் பாக்குறாருனு தெரிஞ்சே, அவளும் ஒவ்வொரு தடவையும் இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக் குனிஞ்சு, தன் பச்சையான உடம்பை அவருக்கு விருந்து வச்சு என்னை ஒரு வக்கிரமான நரகத்துல தள்ளுனா.

மாமா சாப்பிட்டு முடிச்சதும், அந்த எச்சில் தட்டுகளை எடுத்துக்கிட்டு மகா பம்பு செட்டுக்குப் போனா. நான் அவளுக்குப் பின்னாடி, கொஞ்சம் தள்ளி மரத்தடியில நின்னுட்டு இருந்தேன். 

பம்புக்குப் பக்கத்துல கால்களைக் கொஞ்சம் அகட்டி வச்சு, குத்துக்காலிட்டு உக்காந்தா. அவ அப்படி அகட்டி உக்காந்த உடனே... அவ கட்டியிருந்த அந்த மெல்லிசான பச்சை புடவை அவளோட பின்பக்கத்துல சடார்னு இழுத்து, எந்த கேப்பும் இல்லாம ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிச்சு. பின்னாடி இருந்து பாக்குற என் கண்ணுக்கு நேரா... அந்த குத்துக்கால் பொசிஷன்ல அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான பெரிய குண்டிச் சதைகள் ரெண்டும், துணியைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்குப் பாரமா, அகலமா விரிஞ்சு அப்பட்டமாப் புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு. 

அவளோட கூந்தல், அவளோட முதுகு வழியாச் சரிஞ்சு... அந்தப் புடவையில டைட்டாப் புடைச்சு நின்ன அவளோட குண்டிச் சதைகள் மேல ரொம்ப புரண்டு கிடந்துச்சு. அவ கைகளை அசைக்கும்போதெல்லாம் அந்த முடி இடுப்புக்குக் கீழ சதையில உரசி உரசிக் கிச்சுக்கிச்சு மூட்ட... அதுல செருகியிருந்த மல்லிகைப்பூ வாசம் காத்துல அடிச்சு என்னைய அப்படியே கிறங்கடிச்சுது.

மோட்டார் பைப்பத் தொறந்து விட்டுப் பாத்திரத்தைத் தேய்க்க ஆரம்பிச்சா. போர்ஸா விழுந்த தண்ணி லேசாச் சிதறி, முன்னாடி குனிஞ்சிருந்த அவளோட நெஞ்சுப் பகுதியில பட்டுச்சு. முழுசா நனையல... ஆனா அந்தப் பச்சைக் காட்டன் ஜாக்கெட் மேல லேசாத் தெறிச்ச அந்தத் தண்ணித் துளிகள், உள்ள அமுங்கி நின்ன அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகளோட ஷேப்பை இன்னும் கொஞ்சம் பச்சையா, ஒரு கள்ளத்தனமான ஈரமாக் காட்டிக் குடுத்துச்சு. 

பாத்திரத்துல சோப்பப் போட்டு அவ ஆக்ரோஷமாத் தேய்க்கும்போது... பின்னாடி இருந்து பாக்குற எனக்கு, அந்தப் புடவைக்குள்ள அச்சு வார்த்த மாதிரி ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்த அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதைகள், தேய்க்கிற வேகத்துக்கு ஏத்த மாதிரி 'தக்... தக்...'னு ஒரு தாளத்தோட அதிர்ந்து குலுங்குச்சு. 

எல்லாம் கழுவி முடிச்சிட்டு, மகா மெதுவா எந்திரிச்சு, பாத்திரத்தோட எனக்கு கிராசா ஒயர் பை இருக்குற இடத்துக்கு போக ரொம்ப கேஷுவலா இடுப்பை வெட்டி நடந்து வந்தா. 

அவ அப்படி நடந்து வர்ற அந்த நளினத்துல... ஒரு பக்கம் அவளோட அந்தச் செழுமையான குண்டியோட வளைவு புடவைக்குள்ள தூக்கிக்கிட்டு வர, இன்னொரு பக்கம் அவளோட அந்த அகலமான இடுப்பு மடிப்பும், மரத்துல ஏறி இறங்குனதுல தொப்புளுக்குக் கீழ லேசா எறங்கியிருந்த புடவை வழியா அவளோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியும் எனக்குப் பச்சையாத் தெரிஞ்சது. லேசான ஈரத்தோட, முன்னாடி நெஞ்சும் பின்னாடி குண்டியுமாத் திமிறிக்கிட்டு அவ நடந்து வந்த அந்தச் சைட் வியூ... என் உசுரையே மொத்தமா உறிஞ்சுச்சு.

திண்டுல உக்காந்திருந்த மாமா... அவ குத்துக்காலிட்டு உக்காந்து தேய்ச்சதுல இருந்து, இப்போ இடுப்பை வெட்டி நடந்து வர்ற அந்த சைட் வியூ வரைக்கும், இமைக்கக் கூட மறந்து வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தாரு. தன் முன்னாடி குலுங்கி ஆடுற அவளோட அந்தப் பச்சையான சதைகளை, அவர் கண்களாலயே ஆக்ரோஷமா உறிஞ்சிட்டு இருந்தாரு. இன்னொரு ஆம்பளை, தன் பொண்டாட்டியோட உடம்பை அவ்ளோ வக்கிரமா ரசிச்சுப் பாக்குறதப் பாக்கப் பாக்க... மரத்தடியில நின்னுட்டு இருந்த என் பேண்ட்டுக்குள்ள, சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி, நரம்பு தெறிக்கத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

எல்லாம் முடிஞ்சு, "நாங்க கிளம்புறோம் மாமா"னு சொல்லிட்டு, நாங்க ரெண்டு பேரும் வீட்டுக்குத் திரும்பி நடந்து வந்துட்டு இருந்தோம். 

அந்த உச்சி வெயில்ல, அவளோட லேசா ஈரமான புடவை உடம்போட ஒட்டி, அவ நடக்கும்போதெல்லாம் ஒரு பச்சையான கவர்ச்சியக் காட்டிட்டு இருந்துச்சு. மாமாவோட அந்த மிருகத்தனமான பார்வையப் பாத்ததுக்கு அப்புறம், என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய புயலே அடிச்சிட்டு இருந்துச்சு. என் பொண்டாட்டி தன் உடம்பை இன்னொருத்தனுக்கு இவ்வளவு அப்பட்டமா விருந்து வைக்கிறாளேங்குற கோபமும், அதைப் பாத்து என் சுன்னி விறைக்குதேங்குற அசிங்கமான காமமும் கலந்து என்னை ஊமையாக்கிடுச்சு. நான் எந்த வார்த்தையும் பேசாம அவளுக்குப் பின்னாடியே நடந்து வந்தேன்.

கொஞ்ச தூரம் நடந்திருப்போம்... எதித்தாப்புல அந்த மண் பாதையில ஒரு பொம்பளை புடவையைக் கட்டிக்கிட்டு எங்களை நோக்கி நடந்து வந்துட்டு இருந்தா. அவளைப் பாத்ததும் எனக்கு முகம் ரிஜிஸ்டர் ஆன மாதிரி தான் இருந்துச்சு. பக்கத்து காட்டுகாரி தான்... ஆனா டக்குனு பேர் ஞாபகம் வரல. அவ முகத்துல ஒரு திமிரான, நக்கலான சிரிப்பு இருந்துச்சு.

அவளப் பாத்ததும், முன்னாடி நடந்துட்டு இருந்த மகாவோட வேகம் டக்குனு குறைஞ்சுது. அவ முகம் அப்படியே சுருங்கி, செக்கச்செவேல்னு கோபத்துல சிவந்து போச்சு. அந்த ஈரம் ஒட்டுன அவளோட நெஞ்சுப் பகுதி கோபத்துல வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

"இவளுக்கு வேற வேலையே இல்லையா... வந்துட்டா மூதேவி..."னு மகா பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, எனக்கு மட்டும் கேக்குற மாதிரி ரொம்பக் கோபமா முணுமுணுத்தா.

நான் புரியாம மகாவையும், முன்னாடி வர்ற அந்தப் பொம்பளையையும் மாத்தி மாத்திப் பாத்தேன். 

அந்தப் பொம்பளை நேரா எங்க முன்னாடி வந்து நின்னா. அவ நின்ன விதத்துலயே ஒரு நக்கல் இருந்துச்சு. மகாவோட அந்த ஈரமான உடம்பை, முன்னாடியும் பின்னாடியும் மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு பார்வை பாத்துட்டு, அப்புறம் என் பக்கம் திரும்பி ஒரு இளக்காரமான பார்வைய வீசுனா. 

மகா தன் கோபத்தை முழுசா மறைச்சுக்கிட்டு, முகத்துல ரொம்ப ஃபார்மலா ஒரு பிளாட்டான சிரிப்பச் சிரிச்சா. ஆனா அந்தப் பொம்பளை, மகாவப் பாத்து ரொம்ப நக்கலாச் சிரிச்சா.

"என்ன மகா... வெயில்ல புருஷன் கூட சேந்து உன் மாமனுக்குச் சாப்பாடு குடுத்துட்டு வர்றியாக்கும்?" அவ குரல்ல அப்பட்டமான கேலி இருந்துச்சு.

"ஆமா ஈசு... சாப்பாடு தான் குடுத்துட்டு வர்றேன்," மகா ரொம்பச் சாதாரணமா, குரல்ல எந்தச் சலனமும் இல்லாமச் சொன்னா.

'ஈசு'னு மகா சொன்ன அடுத்த செகண்ட் தான் எனக்குப் பேர் ஞாபகம் வந்துச்சு. ஈஸ்வரி! ஈஸ்வரி யாருனு புரியுற மாதிரி சொல்லணும்னா... மகாவும் அவ மாமாவும் நேரம் காலம் இல்லாம போன்ல கிண்டல் பண்ணி சிரிச்சிட்டு இருப்பாங்களே. ஒருத்தி அவ புருஷனுக்கு தெரிஞ்சும் வேற ஒருத்தனை வச்சி இருக்கானு. அது இந்த மேடம் தான். 

ஈஸ்வரி இப்போ என்னையப் பாத்து லேசா இடுப்ப வளைச்சு நின்னுக்கிட்டா. அப்புறம் மகாவப் பாத்து ரொம்ப நக்கலாச் சிரிச்சா.

"அப்புறம் என்னடி மகா... கல்யாணச் சாப்பாடு ரெடி பண்ணிட்டியா? ரெண்டு நாள்ல நல்ல செய்தி வரும்னு சவால்லாம் விட்ட... உன் மாமா கல்யாணத்துல சாப்பாடு சாப்பிடலாம்னு நெனச்சா, அது நடக்காது போலயே?" அவ கேட்ட ஒவ்வொரு வார்த்தையிலயும் அப்பட்டமான கேலி இருந்துச்சு.

அவ ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி சவாலுன்னு சொன்னது எனக்கு புரியல  எனக்குப் புரியல. என்ன பேசுறா இவனு நான் குழப்பமா மகாவப் பாத்தேன்.

மகா கொஞ்சம் கூடப் பதட்டப்படாம, முகத்துல ஒரு பிளாட்டான சிரிப்போட நின்னா. "வரும் ஈசு... வரும். இவ்வளவு வருஷம் காத்திருந்துட்ட... இன்னும் கொஞ்சம் நாள் பொறுத்துக்க மாட்டயா? கண்டிப்பாச் செய்தி வரும்..."னு இழுத்தா. அப்புறம் ஈஸ்வரிய நேருக்கு நேரா பாத்து, "ஆனா... செய்தி வந்துச்சுனு நான் எங்க ஆள் வச்சுத் தகவல் சொல்றது? நீ எங்க இருப்ப? உன் புருஷன் வீட்ல இருப்பியா, இல்ல... புலிமேட்டுல இருப்பியா?"னு பச்சையா ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போட்டா.

எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. 'புலிமேடு'னா பக்கத்துல இருக்குற ஒரு கிராமம். ஈஸ்வரி அவளோட கள்ளக்காதலனோட அங்க தான் ஒரு வாரம் தங்கிட்டு வந்தானு ஊருக்குள்ள பேச்சு. அதான் மகா மூஞ்சியில அடிச்ச மாதிரி பச்சையாக் கேக்குறா.

ஈஸ்வரியோட முகம் டக்குனு மாறுச்சு. ஆனா அவ உதட்டுல இருந்த அந்தத் திமிரான, நக்கலான சிரிப்பு மட்டும் கொஞ்சமும் குறையல. எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம ரொம்ப அசால்ட்டாப் பதில் சொன்னா.

"அதுக்கு என்னடி... என் புருஷன் கிட்டயே தகவல் சொல்லு. அவர் வந்து புலிமேட்டுல என்கிட்டச் சொல்லிருவாரு,"னு அவ்ளோ திமிராச் சொன்னா.

அவ அப்படிச் சொன்னதும் என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு கலங்கிருச்சு. அவளோட புருஷன்... பொண்டாட்டி புலிமேட்டுல தன் கள்ளக்காதலனோட ஒரு வீட்ல குடும்பம் நடத்த, அங்க போய் இவன் அவங்களப் பாத்துப் பேசித் தகவல் சொல்றதா? எப்படி ஒரு புருஷனால இதத் தாங்கிக்க முடியுது? பொண்டாட்டி இப்படி இன்னொருத்தனை வச்சிருக்கானு பச்சையாத் தெரிஞ்சும், அவளைத் துரத்தி விடாம அவ கூடவே குடும்பம் நடத்துறானே... நெனைக்கும்போதே எனக்கு ஒரு பக்கம் அருவருப்பாவும், இன்னொரு பக்கம் ஒரு விபரீதமான தவிப்பாவும் இருந்துச்சு. 

ஈஸ்வரியோட அந்தப் பச்சையான திமிரைப் பாத்து மகாவும் திருதிருனு முழிச்சா. அவளுக்கு என்ன சொல்றதுனு தெரியல. 

"சரி, நாங்க கிளம்புறோம்,"னு சொல்லிட்டு ஈஸ்வரிய ஒதுங்கிட்டுப் போகப் பாத்தா.

ஆனா ஈஸ்வரி டக்குனு முன்னாடி வந்து வழிய மறைச்சு நின்னா.

"எங்கடி அவசரமாப் போற? நான் உனக்கு நல்ல எண்ணத்துல தான் டி சொல்றேன். இவ்வளவு வயசு ஆகியும், இத்தனை வருஷமா அந்த வயசான கெழவிய வேலை வாங்கிட்டு, இப்போ பெட்ல முடியாம படுக்க வச்சிட்டாரு. இப்போ உன்னைய இங்க வர வச்சு வேலை வாங்கிக்கிட்டு இருக்காரு. நான் சொல்றதக் கேளு, சீக்கிரம் அவருக்கு ஒரு கல்யாணத்தைப் பண்ணி வை. இல்லனா, நீ சென்னைக்கே உன் புருஷனோட திரும்பிப் போயிரு."

ஈஸ்வரி கொஞ்சம் முன்னாடி வந்து, மகாவோட அந்த ஈரமான உடம்ப மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு வக்கிரமான பார்வை பாத்துட்டு, குரலை லேசாத் தாழ்த்திக் கள்ளத்தனமாச் சொன்னா. 

"இவர்கிட்ட மட்டும் நீ மாட்டின... நீ கெழவி ஆனாலும் உன்னைய விட மாட்டாரு டி. அவருக்குத் தேவையானதெல்லாம் உன்னைய வச்சே செஞ்சுப்பாரு... பாத்து இருந்துக்கோ,"னு ரொம்பப் பச்சையா, அசிங்கமா டபுள் மீனிங்ல சொல்லிட்டுச் சிரிச்சா.

'அவருக்குத் தேவையானதெல்லாம் உன்னைய வச்சே செஞ்சுப்பாரு'னு ஈஸ்வரி சொன்ன அந்த வார்த்தை... என் மூளைக்குள்ள ஒரு பச்சையான படமா ஓடுச்சு. அந்த இருட்டு அறையில, மாமாவுக்காக மகா இந்த ஈரப் புடவையோட கால விரிச்சுப் படுத்துக் கிடக்க... முரட்டுத்தனமான அந்த ஆம்பளை என் பொண்டாட்டியோட உடம்பை அவனுக்குத் தேவையான மாதிரி எல்லாம் புரட்டிப் புரட்டி வச்சு வெறித்தனமாச் செய்ற மாதிரி ஒரு ஆபாசமான கற்பனை என் கண்ணு முன்னாடி வந்துட்டுப் போக... என்னைய அறியாமலே என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி இரும்பு மாதிரி விறைச்சுத் துடிச்சுது. இன்னொரு ஆம்பளைக்குத் தேவையானதை என் பொண்டாட்டி செஞ்சு குடுக்குற கற்பனை என்னை அப்படியே காமத்துல கிறங்கடிச்சுது.

ஆனா மகா எந்தப் பதட்டமும் படாம, ஈஸ்வரியப் பாத்து ரொம்ப அமைதியா, ஆனா உறுதியாச் சொன்னா.

"இருக்கட்டும் ஈசு... அவர் என் மாமன் தான? அவருக்கு வேலை செய்யாம நான் வேற யாருக்குச் செய்யப் போறேன்? எனக்கு அதுல எந்தக் கஷ்டமும் இல்ல. நீ என்னைய நெனச்சுப் பரிதாபப்படத் தேவையில்லை, வழி விடு,"னு ரொம்பத் திமிராச் சொல்லிட்டு, ஈஸ்வரியத் தாண்டிப் போகப் பாத்தா மகா.

ஆனா ஈஸ்வரி நகரல. மகாவோட அந்தத் திமிரான பதிலைக் கேட்டதும், ஈஸ்வரி சத்தமா, ரொம்ப நக்கலாச் சிரிச்சா.

"உரிமையப் பாரு... ஏண்டி மகா, ஒரு ஆம்பளைக்குத் தேவையானதைச் செஞ்சு குடுக்குறதுக்குனு ஒரு உரிமை இருக்கு. அது பொண்டாட்டிக்குத் தான்டி இருக்கும். நீ என்னடான்னா அக்கா பொண்ணுங்குற பேர வச்சுக்கிட்டு, பொண்டாட்டி செய்ய வேண்டிய வேலையெல்லாம் செஞ்சிட்டு இருக்க?" ஈஸ்வரி ஒவ்வொரு வார்த்தையாப் பச்சையா, அழுத்திச் சொன்னா.

மகா முகம் ஒரு செகண்ட் இருகுனாலும், அவ கொஞ்சம் கூட அசரல. அவளோட அந்த ஈரப் புடவைக்குள்ள விம்மி நின்ன நெஞ்சு லேசா அதிர்ந்துச்சு.

"அவர் என் மாமன் ஈசு. அவருக்கு நான் பொண்டாட்டியாத் தான் செஞ்சுப் போடணும்னு அவசியம் இல்ல. என் மாமாங்குற உரிமையிலயே நான் எல்லாமே செய்வேன். நான் செஞ்சா அது உனக்கு ஏன் எரியுது?" மகா குரல்ல அப்பட்டமான உரிமை இருந்துச்சு. தான் தான் மாமாவுக்கு எல்லாம்ங்குற ஒரு கள்ளத்தனமான திமிர் அவ வார்த்தையில வந்து விழுந்துச்சு.

இவங்க ரெண்டு பேரும் உண்மையிலேயே வீட்டு வேலை செய்றது பத்தி தான் பேசுறாங்களா, இல்லை என் மனசுல இருக்குற அந்த வக்கிரமான தப்பத் தான் மறைமுகமாப் பேசிட்டு இருக்காங்களானு எனக்குப் பயங்கரமான குழப்பமா இருந்துச்சு.

ஈஸ்வரி லேசாத் தன் முந்தானையை எடுத்து இடுப்புல செருகிக்கிட்டு, மகாவோட கண்ண நேருக்கு நேரா பாத்தா.

"சரி சரி... ரொம்ப உரிமை கொண்டாடுற, அப்போ அதைவிடு. அத பேசினாலே என் சூடாகுர. வேற பேசுவோம். அப்றம் ஊருக்குள்ள எப்போ சீக்கிரம் ஒரு நல்ல செய்தி சொல்லப் போற?" ஈஸ்வரி இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் நக்கலாச் சிரிச்சா. 

"இப்போ தான ஈசு சொன்னேன். மாமா கல்யாணம் எப்போனு வந்ததும் தகவல் சொல்லி விடுறேன்னு..." மகா பொறுமையாச் சொன்னா.

"அடி லூசு... நான் அதைக் கேக்கல," ஈஸ்வரி இடையில புகுந்தா. "நான் கேட்டது உனக்கு எப்போ நல்ல செய்தி வரும்னு. கல்யாணம் ஆகி இத்தனை வருஷம் ஆகுது... உன் வயித்துல எப்போ ஒரு வாரிசு வரப் போகுதுனு கேட்டேன்... எப்ப பாரு அந்த மாமனையே சுத்திச் சுத்தி வந்தா குழந்தை பிறந்துருமாடி? உன் புருஷனை தான் சுத்தணும்."

அந்த வார்த்தை கேட்டதும், மகா முகம் அப்படியே செக்கச்செவேல்னு ஆக்ரோஷமா மாறுச்சு. ஈஸ்வரி நேரா அவளோட அந்தப் பெரிய குறையில, ஒரு பொம்பளைக்கே உரிய ஈகோவுல அடிச்சுட்டா.

மகா பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, ஈஸ்வரி வழி விடாம நின்னாலும், அவளைச் சட்டை பண்ணாம ஆக்ரோஷமா முன்னாடி நடந்தா. நடக்கும்போது வேணும்னே ஈஸ்வரியோட தோள்பட்டையில 'டம்'முனு இடிச்சுட்டு, கையில் இருந்த அந்த வயர் கூடையை இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டு வேகமா வீட்டை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சா.

எனக்குக் கோபம் கொப்பளிச்சுது. நான் ஈஸ்வரிய ஒரு முறை முறைச்சுட்டு, மகா பின்னாடியே ஓடுனேன்.

[Shrutikrishnan]

ரெண்டு பேரும் எந்த வார்த்தையும் பேசாம வீட்டுக்கு வந்தோம். 

மகா ஹால்லேயே அந்த வயர் பையை 'பொத்'துனு தூக்கிப் போட்டுட்டு, நேரா பெட்ரூம்க்குப் போனா. நான் பின்னாடியே வந்து கதவைச் சாத்துனேன்.

அவ கோபத்துல பெட்ல உக்காந்து, தன் ரெண்டு கைகளையும் கட்டில்ல ஊனி, முன்னாடி வளைஞ்சு முனகிக்கிட்டே அசிங்க அசிங்கமாத் திட்டிட்டு இருந்தா.

"எவ்வளவு திமிரு அந்தச் சிறுக்கிக்கு..." மகா என்னைப் பாத்துக் கத்துனா. அவ கண்ணுல அவ்வளவு கோபம். "என் மாமன் கல்யாணம் பண்ணா அவளுக்கு என்ன? எனக்குக் குழந்தை பிறந்தா அவளுக்கு என்ன? அவளுக்கு எங்க எரியுது?"

"அவள விடு மகா... அவ லட்சணம் தான் ஊருக்கே தெரியுமே, அவ ஒரு லூசு," நான் சொல்லிக்கிட்டே மகாவுக்கு முன்னாடி இருந்த அந்த மர சேரை இழுத்துப் போட்டு உக்காந்தேன். 

"உங்களுக்குத் தெரியாதுங்க. அந்தத் தேவிடியாவுக்கு வாய் ரொம்ப அதிகம்," அவ சத்தமாச் சொன்னா.

மகா எப்பவும் கெட்ட வார்த்தை அவ்வளவு ஈஸியாப் பேச மாட்டா. ஆனா கோபம் வந்துச்சுனா, கெட்ட வார்த்தையைத் தவிர வேற எதும் அவ வாயில இருந்து வராது. அவ்வளவு அசிங்கமாத் திட்டுவா. 

"ஹேய்... என்னடி ஆச்சு உனக்கு? ஏன் இவ்ளோ கோபப்படுற?" நான் அவள அமைதிப்படுத்தக் கேட்டேன்.

"பின்ன என்ன வாத்தி... ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி மாமாக்குச் சாப்பாடு குடுத்துட்டு வரும்போது, இவள வழியில பாத்தேன். இன்னைக்குச் சொன்ன மாதிரியே தான் அன்னைக்கும்... 'என்னடி, பாட்டி போனதும் நீ வந்து மாமாக்கு வேலை செஞ்சிட்டு இருக்கியா?'னு ரொம்ப நக்கலாப் பேசுனா."

"ம்ம்..." நான் அமைதியாக் கேட்டேன்.

"மாமாக்குக் கல்யாணம் ஆகுற வரைக்கும் நான் தான் பாத்துக்கணும்னு நான் அன்னைக்கும் அவ மூஞ்சியில அடிச்ச மாதிரி சொன்னேன். அதுக்கு அந்த முண்ட... அந்தக் கண்டாரவோலி.. எவ்ளோ நக்கலாச் சொல்றா தெரியுமா? 'உன் மாமாக்குக் கல்யாணம்லாம் இந்த ஜென்மத்துல நடக்காது'னு ஒரு சிரிப்புச் சிரிக்கிறா. எனக்கு எவ்ளோ கோபம் வரும்?"

நான் அவ பேசுறதக் காது குடுத்துக் கேக்க முடியாம, சீட்ல நெளிஞ்சேன். 

"அப்புறம் என்னடி ஆச்சு?" நான் மூச்சு இரைக்கக் கேட்டேன்.

"அப்புறம் நான் கோபத்துல சொல்லிட்டேன். 'மாமா கல்யாணத்துக்கு ஓகே சொல்லிட்டாரு, ரெண்டு நாள்ல நல்ல செய்தி சொல்றேன்'னு சவால் விட்டுட்டு வந்துட்டேன். ஆனா இந்த முண்ட... நான் மாமாக்குச் சாப்பாடு குடுத்துட்டு வர்ற டைம் பாத்து, இன்னைக்கு வேணும்னே வந்து என்னையக் கிண்டல் பண்ணிட்டுப் போறா."

"சரி விடு மகா, பாத்துக்கலாம். நேத்து புரோக்கர் ஒரு பொண்ணு இருக்கானு சொன்னாருல்ல... நாமே நேர்ல போய்ப் பாத்துட்டு வருவோம்," நான் அவளைச் சமாதானப்படுத்தப் பாத்தேன்.

"அடப் போங்க வாத்தி! இந்த மனுஷன் எந்த போட்டோ காமிச்சாலும் 'வேண்டாம் வேண்டாம்'னு தலையாட்டிட்டு இருக்காரு. எனக்குக் கோபமாத் தான் வருது... அந்த ஈஸ்வரி தேவிடியால... ஒருத்தனுக்கு ரெண்டு பேருனு வச்சி வாழ்ந்துட்டு இருக்கா ... ஆனா இந்த மனுஷன், ஒன்னும் கூட இல்லாம, எதக் காமிச்சாலும் வேணாம்னு சொல்றாரு. ஆனா திருட்டுத்தனமா என் பேண்ட்டிய மட்டும் திருடி வச்சுக்கிட்டு கை அடிக்கிறாரு."

அவ அப்படி அப்பட்டமா, மாமா தன் பேண்ட்டிய வச்சு கை அடிக்கிற விஷயத்தை ரொம்பச் சர்வ சாதாரணமாச் சொன்னதும்... எனக்குத் தலையே சுத்துச்சு. நான் வாய் அடைச்சுப் போய் அவளையே பாத்தேன். 

ஆனா அவ கோபம் இன்னும் குறையல. 

"அப்போ அவருக்கு ஆசை இருக்குல்ல வாத்தி? ஒரு பொண்ணு வேணும்னு உடம்புல பசி இருக்குல்ல? அவர் அழகும் முரட்டுத்தனமும் பாத்தா, எவ வேணாலும் வருவாளே... அப்போ வாய மூடிக்கிட்டுக் கல்யாணம் பண்ணோமா, குடும்பம் நடத்துனோமா, பொண்டாட்டிக்கு ஒரு குழந்தையைக் குடுத்தோமானு இல்லாம... இருட்டுல என் பேண்ட்டியக் கையில வச்சுக்கிட்டுக் கஞ்சிய வேஸ்ட் பண்ணிட்டு இருக்காரு."

அவ மாமாவோட அந்தப் பச்சையான காமத்தைப் பத்தி எவ்ளோ கேஷுவலாப் பேசுறா! எனக்கோ கோபமே வரல... மாறா, என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறித் துடிச்சுது. அவ அவளோ கோவமா பேசும் போதுகூட என் புத்தி தப்பா போச்சு.

"ஏன் வாத்தி... நீங்க இருக்கீங்களே, என் புருஷன் தான? கல்யாணம் ஆகி இத்தனை வருஷத்துல எத்தனை முறை என்னைய அம்மணமாப் பாத்திருப்பீங்க? ஆனா நேத்து லேசா என் தொப்புளைப் பாத்ததுமே உங்களுக்கு மூட் ஆகித் துடிச்சீங்கல்ல? நான் தான உங்களுக்குக் கை அடிச்சு விட்டேன்... அப்போ, நான் அம்மணமா கூட நிக்க தேவ இல்ல, வெறும் தொப்புளைப் பாத்தாலே எந்த ஒரு ஆம்பளைக்குச் சுன்னி துடிக்கும்ல? அப்போ இந்த மனுஷனும் என் தொப்புளைப் பாத்துருப்பாருல்ல? அவருக்கும் துடிச்சு இருக்கும்ல? அவளோ ஏன்… இன்னைக்கு மாமரம் ஏறுனேனே... இந்த மெல்லிசான புடவையில எல்லாம் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சிருக்கும்ல? இதைப் பாத்தாவது அவருக்கு அந்தப் பசி முழிச்சுக்கிட்டு, பொண்ணு மேல ஆசை வந்து சீக்கிரம் கல்யாணம் பண்ணிப்பார்னு நெனச்சா... இந்த மனுஷன் நான் காட்டுறத மட்டும் வாயப் பொளந்து பாத்துட்டு, பொண்ணப் பாக்க மட்டும் சம்மதிக்க மாட்டேங்குறாரு."

இவ்வளவு இன்பர்மேஷன் ஒரே நேரத்துல என் மூளைக்குள்ள கொட்டுனதும், என் மைண்ட் அத அக்செப்ட் பண்ணவே டைம் எடுத்துச்சு. நான் ரெண்டு நிமிஷம் அமைதியா அவ சொன்னதைப் ப்ராசஸ் பண்ணேன். மகா இன்னும் கோபமா மூச்சு வாங்கிட்டு இருந்தா.

'அப்போ... இவ தெரிஞ்சே தான் தன்னுடம்பை அவருக்குக் காட்டியிருக்கா! தான் பண்ற கவர்ச்சி அத்தனையும் அவருக்குப் பச்சையாத் தெரியும்னு தெரிஞ்சே தான், மாமாவ உசுப்பேத்த இவ வேணும்னே செஞ்சிருக்கா!'

"அப்போ... நீ மரத்துல ஏறுனது... நீ கீழ எறங்கும்போ, அப்புறம் பரிமாறும்போது, பாத்திரம் கழுவுனது... இதெல்லாம் அவரு பாப்பாருனு உனக்குத் தெரியுமா மகா?" நான் ஒரு அப்பாவிப் புருஷன் மாதிரி, ஆனா காமத் தவிப்போட கேட்டேன்.

மகா ஒரு செகண்ட் என்னை ஆழமாப் பாத்தா. அவ வாயடைக்கல. ஆனா கோபம் இன்னும் குறையாம, ரொம்பச் சலிச்சுக்கிட்டே சொன்னா.

"ச்சீ... ஆமாங்க! உங்களுக்கே நான் ஹூக் குடுத்துட்டேன், இடுப்புல புடவை வேற நிக்கல. அப்போ அப்போ இறங்கித் தொப்புள் வெளிய தெரியுது. இவரு சும்மாவே இல்ல, அங்கேயே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தாரு. நானும் ஆரமத்துல மேல ஏத்தி ஏத்தி விட்டு மறைச்சேன். ஆனா, போக போக மறைகல. அப்படியாவது  சரி, என்னைப் பாத்தாவது அந்த ஆசை வந்து, சீக்கிரம் எந்தப் பொண்ணையாவது ஓகே சொல்லுவாருனு தான் நான் அதைப் பெருசாக் கண்டுக்கல. அதான் உங்களுக்குத் தெரியுமே... அவர் இருட்டுல என் பேண்ட்டிய வச்சுக் கை அடிக்கிறாருனு. சரி, என் உடம்பைப் பாத்து அவர் இன்னும் கொஞ்சம் சூடேறட்டும்னு தான் நான் வேணும்னே ஃப்ரீயா விட்டுட்டேன். அப்போ இன்னும் சீக்கிரம் ஓகே சொல்லுவாருனு."

அவ எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, 'அவர் சூடேறட்டும்னு தான் விட்டுட்டேன்'னு புருஷன் என்கிட்டயே பச்சையா சொன்னதும்... என் உசுரே தொண்டைக்கு வந்துட்டுப் போச்சு. 

"அப்படி உசுப்பேத்துனதுக்கு அப்புறம் தான், அந்த அரிப்பெடுத்த முண்ட ஈஸ்வரிய நான் ரெண்டு நாள் முன்னாடி பாத்தேன். மாமா என் தொப்புளைப் பாக்குறாரு, நான் மரம் ஏறும்போதெல்லாம் பாக்குறாரு... அப்போ அவருக்குள்ள பொண்ணு மேல ஆசை வந்திருக்கும், சீக்கிரம் ஓகே சொல்லிருவாருங்குற குஷியில தான்... அந்தத் தேவிடியா கிட்ட 'ரெண்டு நாள்ல நல்ல விஷயம் சொல்றேன்'னு சவால் விட்டேன். ஆனா இந்த மனுஷன் ஒன்னும் சொல்லல! மறுபடியும் வேதாளம் முருங்கை மரம் ஏறுன மாதிரி, எந்தப் பொண்ணக் காமிச்சாலும் 'வேண்டாம் வேண்டாம்'னு சொல்றாரு. இவரை என்ன தான் பண்றதுனு எனக்குத் தெரியல... அவருக்குப் பொண்ணு மேல ஆசை வரணும்னு, நான் என்ன முழுசா அவுத்துப் போட்டுட்டா அவர் முன்னாடி நிக்க முடியும்?" அவ ரொம்பக் கோபமா, விரக்தியாப் பச்சையாக் கேட்டா.

அவ அப்படிப் பேசப் பேச... என் சுன்னி கன்ட்ரோலே இல்லாம பேண்ட்டுக்குள்ள துடிச்சுச்சு. அது எந்த நேரத்துலயும் கஞ்சி கக்கிரும்னு எனக்குத் தெரிஞ்சதும், நான் துடிச்சுப் போய் சேரைில நெளிஞ்சேன்.

மகா என்னைப் புரியாமப் பாத்துட்டு, "சாரிங்க... செம கோபத்துல இருக்கேன், அதான் அப்படிப் பேசிட்டேன். இதுல அந்தத் தேவிடியா எனக்குக் குழந்தை பிறக்காததைப் பத்திக் கிண்டல் பண்றா. உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா?"னு அவ என்னை ஆழமாப் பாத்துக் கேட்டா.

என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி நரம்பு தெறிக்கத் துடிக்க, நான் கன்ட்ரோல் பண்ண முடியாமப் பற்களைக் கடிச்சுக்கிட்டே, "எ... என்னடி?"னு கேட்டேன்.

"அவளுக்கு ரெண்டு குழந்தை இருக்கு. அதுல மூத்த குழந்தை மட்டும்தான் அவ புருஷனுக்குப் பொறந்தது. ரெண்டாவது... வேற எவன் கூடையோ இவ போய்ப் படுத்து... அதனால பெத்துட்டு வந்த குழந்தை. இது அவ புருஷனுக்கே தெரியும் வாத்தி! அவ குடும்ப லட்சணம் இப்படி அசிங்கமா இருக்க... அவ எனக்குக் குழந்தை இல்லாததைப் பத்திச் சொல்லலாமா? நான் என்ன அவள மாதிரி வேற ஒருத்தன் கூடப் போய்ப் படுத்துப் புள்ளையப் பெத்துட்டு வந்தேனா? தேவிடியா முண்ட..."

அவ அப்படி 'வேற ஒருத்தன் கூடப் போய்ப் படுத்துப் புள்ள பெக்குறதப் பத்தி' அவ்ளோ ஆபாசமாச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட்... என் சுன்னி துடிச்சு, பேண்ட்டுக்குள்ளயே சுடச்சுடக் கஞ்சியக் கக்கிருச்சு. என் வீரியம் மொத்தமும் ஜட்டிக்குள்ள பிசுபிசுனு கொட்டுனது எனக்குத் தெரிஞ்சதும், நான் அப்படியே உடம்பு தளர்ந்து, மூச்சு வாங்க சேரைில சாஞ்சேன்.

"ஏங்க... என்ன ஆச்சு? ஏன் இப்படி நெளியுறீங்க?" மகா பதட்டமாக் கேட்டா. 

"ஒ... ஒன்னும் இல்லடி. அவ தான் அப்படினு தெரியுமே... அவ பேசுறதை நீ ஏன் பெருசாப் பொருட்படுத்துற," நான் மூச்சு இரைக்க இரைக்க, சமாளிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன். 

"அடபோங்க..."னு அவ சலிச்சுக்கிட்டா. 

"அப்போ... மரம் ஏறும்போ, உன் மாமா கீழ இருந்து பாக்குறது உனக்குத் தெரியுமா மகா?" நான் மறுபடியும் அதே பச்சையான கேள்வியைக் கேட்டேன். என் ஜட்டியில கஞ்சி இன்னும் ஊறிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

மகா இப்போ கோபம் கொஞ்சம் குறைஞ்சு, என்னைப் பாத்து ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டா.

"சாரிங்க... உங்களுக்கு நான் எந்தத் துரோகமும் பண்ணல. எதார்த்தமாப் பாத்து, அவருக்கு ஆசை வந்து சீக்கிரம் கல்யாணத்துக்கு ஓகே சொல்லுவாருனு ஒரு நப்பாசை தான். என்னைய மன்னிச்சுருங்க வாத்தி," அவ ரொம்பக் கெஞ்சலாச் சொன்னா. 

நான் அவளையே பாத்தேன். என்னால ஒரு புருஷனா அவளுக்குக் குழந்தை குடுக்க முடியல. அவ தன்னுடம்பைத் தன் மாமாவுக்குக் காட்டுறதப் பாத்து, 'ஏன்டி காட்டுற'னு உரிமையாச் சத்தம் போட்டுச் சண்டை போடுற தகுதியும் எனக்கு இல்ல. என் பொண்டாட்டியோட உடம்பை இன்னொருத்தன் பாக்குறதப் பாத்து, நானே கை அடிக்காம ஜட்டியில கஞ்சி கக்குற அளவுக்குக் கேவலமான ஒரு கோழையா உக்காந்துட்டு இருக்கேன். 

"சரி... நீ கோபமா இருக்க. வெயில் வேற அதிகமா இருக்கு. நீ கொஞ்சம் படுத்துத் தூங்கு. நான் உன்னைய அப்புறம் எழுப்புறேன்," நான் சேரைில இருந்து தளர்வா எந்திரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.

"என் மேல கோபமா இருக்கீங்களா வாத்தி?" அவ நான் அப்படிப் பண்ணதுக்கு லேசான குற்றவுணர்வோட கேட்டா.

நான் என்ன சொல்றதுனு தெரியாம அவளைப் பாத்தேன். என் உடம்புக்குள்ள என்ன ரியாக்‌ஷன் ஓடுதுனு எனக்கே புரியாதப்போ, நான் அவகிட்ட என்னனு சொல்ல முடியும்? 

"நீ படு மகா... அப்புறம் பேசுவோம்,"னு சொல்லிட்டு நான் வேகமா ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன். என் ஜட்டி நனைஞ்சு, பிசுபிசுனு என் தொடைகளோட உரசுச்சு. 

மகா சொன்ன அத்தனையும் கேட்டுத் தல சுத்திப் போய், ஹால்ல இருந்த சோஃபாவுல 'பொத்'துனு உக்காந்து, நடக்குற எல்லாத்தையும் வெறித்துப் பாத்து யோசிச்சுட்டு இருந்தேன்.

[Shrutikrishnan]

அப்படியே யோசிச்சு யோசிச்சு, அந்த அசதியிலயே தூங்கிப் போனேன்.

"ஏங்க... எழுந்துக்குங்க..."னு என் பொண்டாட்டி தொட்டு எழுப்புனதும் தான் நான் கண்ணைத் தொறந்து பாத்தேன்.

மகா எனக்கு முன்னாடி நின்னுட்டு இருந்தா.

"ஏன் இங்கயே தூங்குறீங்க? ரூம்க்குப் போய்ப் படுங்க..."னு அவ ரொம்ப அக்கறையாச் சொன்னா.

நான் அசதியில என் முகத்தைத் துடைச்சுக்கிட்டே, "டைம் என்ன ஆச்சு?"னு கேட்டேன்.

"நாலரை ஆகுது வாத்தி..."னு சொல்லிட்டு, "காபி ஏதும் போட்டுக் தரட்டுமா? இல்ல இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தூங்குறீங்களா?"னு கேட்டா.

நான் அவளையே பாத்தேன். அப்றம் வீட்டைச் சுத்திப் பாத்தேன். 

"உன் மாமா வரலையா இன்னும்?" நான் ரொம்ப கேஷுவலா, ஆனா ஆழமா அவ கண்ணைப் பாத்துக் கேட்டேன்.

நான் மாமா பத்திக் கேட்டதும், அவ முகத்துல ஒரு சின்னத் தயக்கம், ஒரு பதட்டம் வந்துட்டுப் போச்சு.

"இ... இல்லங்க... இன்னும் வரல,"னு முனகுனா.

"எப்போ வருவாரு?"

"தெரியல... இந்நேரம் வந்திருக்கணும்..."னு சொல்லிட்டு, அவசரமாத் திரும்பி கிச்சன் பக்கம் போயிட்டா.

நான் மெதுவா எழுந்து பெட்ரூம் பக்கம் போனேன். பெட்ரூம் கதவைத் திறக்குறதுக்கு முன்னாடி, ஒரு நிமிஷம் திரும்பி ஹால்ல பாத்தேன். மகா கிச்சன் வாசல்ல நின்னு, என்னையே பாத்துட்டு இருந்தா. அவ முகத்துல ஒரு தவிப்பு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

'எனக்குத் தெரியாம, ஒரு வாரமா அவ மாமாவ ஆசையத் தூண்டி விடத் தன் உடம்பையே ஆயுதமா யூஸ் பண்ணியிருக்கா. ஒரு பொம்பளை மேல ஆசை அலைமோதுற அளவுக்கு, தன்னோட அந்தப் பச்சையான கவர்ச்சியக் காட்டி, அவரைச் சீக்கிரம் ஒரு பொண்ணக் கல்யாணம் பண்ண ஓகே சொல்ல வைக்க ட்ரை பண்ணியிருக்கா.' 

நான் ஏதும் பேசாம உள்ள போனான்.

…

…

…

நைட் ஒரு 7 மணி இருக்கும். 

ப்ரோக்கர் கிட்ட போன்ல பேசிட்டு இருந்தேன். அவர் என் வாட்ஸ்அப்க்கு ஒரு ரெண்டு பொண்ணு போட்டோ அனுப்பி வச்சாரு. 'எப்படியாவது இவ மாமாவுக்கு கல்யாணத்தை பண்ணி வச்சிரணும் 'னு ஒரு வெறியோட, போன்ல அந்த போட்டோவை ஓபன் பண்ணிக்கிட்டு கிச்சன் பக்கம் போனேன்.

கிச்சனுக்குள்ள மகாவும் அவ மாமாவும் வேலை செஞ்சிட்டு இருந்தாங்க. 

மகா இட்லி ஊத்திட்டு இருந்தா. அவளுக்குப் பக்கத்துல, கொஞ்சம் தள்ளி ஒரு ஓரமா நின்னுட்டு, மாமா சட்னி அரைக்கத் தேங்காய், மிளகாயெல்லாம் ரெடி பண்ணிட்டு இருந்தாரு. நான் உள்ள நுழைஞ்சதும், மகா என்னைப் பாத்து லேசாப் பதட்டமானா. அவ கட்டியிருந்த புடவையைப் பாத்தேன். அந்தப் புடவை தொப்புளுக்கு மேல ரொம்பக் கச்சிதமா, உடம்பை மறைச்சு இழுத்துக் கட்டப்பட்டிருந்துச்சு. அவளோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியோ, இடுப்பு மடிப்போ ஒரு இன்ச் கூட வெளிய தெரியல.

"இன்னும் ஒரு ரெண்டு நிமிஷத்துல ரெடி ஆகிடும்..."னு அவ ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னா.

நான் அவகிட்ட எதுவும் பேசல. நேரா மாமா நிக்கிற பக்கமாப் போனேன்.

"ப்ரோக்கர் ஒரு ரெண்டு பொண்ணு போட்டோ அனுப்பியிருக்காரு... இதப் பாருங்க மாமா,"னு நான் என் போனை அவர் முகத்துக்கு நேரா நீட்டுனேன்.

அவரு திரும்பவே இல்ல. தன் வேலையப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தாரு.

"மாமா... உங்களத் தான்," நான் கொஞ்சம் சத்தமா, அதிகாரமாச் சொன்னேன்.

இப்போ அவரு மெதுவாத் திரும்புனாரு. என் கையில இருந்த போனைப் பாத்தாரு. ஆனா அந்தப் போட்டோவை உத்துப் பாக்குற எந்த ஆர்வமும் அவர் முகத்துல இல்ல. ஒரு செகண்ட் சும்மா ஒரு பார்வை பாத்துட்டு, "வேண்டாம் மாப்பிள்ளை... வேற பாருங்க,"னு ரொம்ப அசால்ட்டா சொல்லிட்டுத் திரும்பிக்கிட்டாரு.

எனக்குக் கோபம் உச்சிக்கு ஏறுச்சு. பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, அடுத்த போட்டோவை ஸ்வைப் பண்ணி, "அப்போ இது?"னு கேட்டேன்.

அதையும் அவர் சரியாப் பாக்கல. கண்ணால லேசா ஒரு பார்வை பாத்துட்டு, "இல்ல மாப்பிள்ளை... இதுவும் வேண்டாம்,"னு சொல்லிட்டு, எனக்கு முழுசா முதுகைக் காட்டிட்டுத் தன் வேலையப் பாக்க ஆரம்பிச்சிட்டாரு.

அவர் சொன்ன 'வேண்டாம்'ங்குற வார்த்தை எனக்கு ரொம்ப கோவம் வந்தது. ஒரு மனுஷன் மரியாதைக்காகக் கூட அந்தப் போட்டோவை வாங்கிப் பாக்காம, சட்னி அரைக்கிறதுக்கு ரெடி பண்ற சாக்குல எனக்கு முதுகைக் காட்டிட்டு நிண்டுட்டு இருக்காரு. 

நான் அப்படியே திரும்பி மகாவைப் பாத்தேன். அவ முகத்துல ஒரு பயம். என் முகத்துல இருந்த அந்தக் கோபத்தைப் பாத்து அவ பதட்டமா நின்னா. 

நான் கிச்சனை விட்டு, எந்த வார்த்தையும் பேசாமக் கோபமா வெளிய வந்துட்டேன்.

நைட் அவ சாப்பாடு கொண்டு வந்து வச்சப்போ கூட நான் அவகிட்டச் சரியாப் பேசல. அவளும் நான் கோபமா இருக்கேன்னு தெரிஞ்சுகிட்டு அமைதியாவே இருந்தா. ராத்திரி தூங்கப் போகும்போது, கழுத்து வரைக்கும் மூடியிருக்குற, உடம்போட எந்த வளைவும் நெளிவும் தெரியாத ஒரு சாதாரண, ரொம்பப் பழைய நைட்டியப் போட்டுட்டு வந்து படுத்தா. அவ உடம்புல இருக்குற எந்த ஒரு பச்சையான கவர்ச்சியும் வெளிய தெரியாத மாதிரி அவ தன்னை முழுசா மறைச்சுக்கிட்டா. என் கோபத்துக்குப் பயந்து, எந்தத் தப்பும் பண்ணாத ஒரு உத்தமி மாதிரி அவ படுத்துருந்த அந்த அடக்கம்... என் கோபத்தை இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாக்குச்சு. 

ராத்திரி பூரா எனக்குத் தூக்கம் வரல. பெட்ல மல்லாக்கப் படுத்துக்கிட்டுச் சீலிங்கையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். மாமா சொன்ன அந்த 'வேண்டாம்'ங்குற வார்த்தை தான் மண்டைக்குள்ள ஓடிட்டு இருந்துச்சு. 

'எவ்வளவு அழகான பொண்ணு போட்டோவைக் காமிச்சாலும் அவரு வேணாம்னு சொல்றாரே... அவருக்கு என்ன தான் வேணும்? நிஜமாவே பொண்ணுங்க மேல ஆசையே இல்லைனா, அப்புறம் ஏன் என் பொண்டாட்டியோட பேன்ட்டிய மட்டும் திருடி வச்சுக்கிட்டு கை அடிச்சிட்டு இருக்காரு? அப்போ அவருக்குப் பொம்பளை சுகம் வேணும்... ஆனா அந்தச் சுகம் வேற எந்தப் பொண்ணுகிட்டயும் இல்லாம, மகா உடம்பு மேல இருக்குற ஒரு வக்கிரமான மோகமா உறைஞ்சு போயிக் கிடக்கு.

இதுக்கு என்ன தான் வழி? இவரை எப்படிக் கல்யாணத்துக்குச் சம்மதிக்க வைக்கிறது? இவருக்குள்ள உறைஞ்சு போய்க் கிடக்குற அந்த ஆம்பளைப் பசியை எப்படி முழிக்க வைக்கிறது?'

…

…

…

அடுத்த நாள் காலையில. 

நான் முழிச்சுப் பாக்கும்போது டைம் ஆறு மணிக்கு மேல ஆகியிருந்துச்சு. பக்கத்துல மகா இல்ல. பெட்ரூம் கதவு தொறந்து கிடந்துச்சு.

நான் மெதுவா எழுந்து, முகம் கழுவலாம்னு ஹாலுக்கு வந்து, அப்படியே கொல்லைப்புறம் பக்கம் போனேன்.

அங்க... கொல்லைப்புறத்துல, கிணத்து பக்கத்துல பக்கத்துல மகா உக்காந்து துணி துவைச்சிட்டு இருந்தா. மாமா அவளுக்குப் பக்கத்துல நின்னுகிட்டு, அவ துவைச்சுக் குடுக்குற துணிகளைப் பிழிஞ்சு, அங்கிருந்த கொடிக்கயித்துல காயப் போட்டுட்டு இருந்தாரு. 

நான் மெதுவா அவங்களை நோக்கி நடந்தேன். மகா என்னைப் பாத்ததும், முகத்துல ஒரு சின்னச் சிரிப்போட பாத்தா. ஆனா நான் பதிலுக்குச் சிரிக்கல. என் முகத்துல இருந்த இறுக்கத்தைப் பாத்ததும் அவ சிரிப்பை நிப்பாட்டிட்டு, தன் வேலையப் பாக்க ஆரம்பிச்சா. என் பொண்டாட்டி எப்பவும் இப்படி அடங்கிப் போற டைப் இல்ல. நான் கோபமா இருக்கேன்னு தெரிஞ்சா, அவளும் பதிலுக்குக் கோபப்படுவா. ஆனா இந்த மாமா விஷயத்துல, நேத்து நைட்ல இருந்து அவ ரொம்ப அமைதியா, ஒரு அப்பாவிப் பொண்ணு மாதிரி நடந்துகிட்டா. அந்த அமைதி தான் என்னைய இன்னும் உசுப்பேத்துச்சு.

நான் நேரா பாத்ரூம் போய் முகம் கழுவுனேன். 

முகம் கழுவிட்டு, ஈரத்தோட திரும்பி வெளிய வந்து அவங்களப் பாத்தேன். 

மகா இன்னும் அந்த  பழைய, சாதாரண நைட்டி தான் போட்டிருந்தா. அது மட்டும் இல்லாம, அந்த நைட்டிக்கு மேல ஒரு துண்டை எடுத்து, தன் கழுத்தை சுத்தி, நெஞ்சுப் பகுதி முழுசா மறையுற மாதிரி ரொம்பப் பத்திரமாப் போத்தியிருந்தா. அந்தத் துண்டு, அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகளோட எந்த ஷேப்பும் வெளிய தெரியாத மாதிரி அவளை முழுசா மறைச்சுப் பாதுகாத்துச்சு. நேத்து நான் கோபமா இருந்ததால, எந்த அப்பட்டமான காட்சியும் அவர் கண்ணுல பட்டுறக் கூடாதுனு அவ ரொம்பக் கவனமா இருந்தா. 

அவ குனிஞ்சு, துணியைச் சோப்புப் போட்டு முரட்டுத்தனமாத் தேய்க்கும்போது... அவ உடம்பு முன்னும் பின்னும் வளைஞ்சு குலுங்குச்சு. ஆனா அந்தத் துண்டு, அவளோட அந்த முன்னழகை அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா மறைச்சு வச்சிருந்துச்சு. மாமா அவளுக்குப் பக்கத்துலயே நின்னு, துணியைப் பிழிஞ்சுகிட்டு இருந்தாரு. 

அப்போ என் மூளைக்குள்ள ஒரு தெளிவு வந்துச்சு. 'இவர் கல்யாணம் பண்ணிக்கணுமுன்னா...இதுக்கு ஒரே வழி தான் இருக்கு. அவரை நம்ம வலைல விழவைக்கணும். மீன் வலையில மாட்டணும்னா, தூண்டில் போட்டுத் தான் ஆகணும். அதுவும் அந்த மீனுக்குப் பிடிச்ச இரையைத் தான் தூண்டிலா போடணும்.'

நான் முகம் கழுவுன ஈரத்தோட, அப்படியே அவங்க பக்கத்துல நடந்து போனேன்.

மாமா முதுகைக் காட்டிட்டு, ஒரு பெரிய பெட்ஷீட்டைக் கொடிக்கயித்துல காயப் போட்டுட்டு இருந்தாரு. அவரு வேலையில ரொம்ப பிஸியா இருந்தாரு.

நான் நேரா மகாவுக்குப் பக்கத்துல போய் நின்னேன்.

அவ குனிஞ்சு துவைச்சிட்டு இருந்தவ, என் காலடிச் சத்தம் கேட்டு நிமிர்ந்து பாத்தா. அவ முகம் ஏதோ நான் பேசப் போறேன்னு நெனச்சு, ரொம்ப அப்பாவியா என்னைப் பாத்துச்சு. 

நான் மாமாவைப் பாத்தேன். அவரு இன்னும் திரும்புல. 

நான் மறுபடியும் மகாவைப் பாத்தேன். 

அடுத்த செகண்ட்... எந்த வார்த்தையும் பேசாம, எந்த முன்னறிவிப்பும் இல்லாம, என் வலது கையை டக்குனு கீழ கொண்டு போனேன். 

அவ கழுத்தைச் சுத்தி, நெஞ்சை மறைச்சுப் போத்தியிருந்த அந்தத் துண்டோட ஒரு முனையை, என் கையால கப்புனு பிடிச்சேன். மகா ஷாக் ஆகி ஏதோ சொல்ல வாய் திறக்குறதுக்குள்ள, அந்தத் துண்டைச் சடார்னு ஒரு இழு இழுத்தேன். அவ பதறிப் போய் என் கையைப் பிடிக்கப் போனா. ஆனா நான் அவளை விடல. அவ கழுத்துல இருந்த அந்தத் துண்டைச் சடார்னு ஒரு இழு இழுத்தேன்.

அந்த இழுவையில, அவ நெஞ்சை மறைச்சுக்கிட்டு இருந்த அந்தத் துண்டு மொத்தமா விலகி, என் கையில வந்துருச்சு. 

இப்போ... என் பொண்டாட்டி எனக்கு முன்னாடி, எந்தத் துண்டும் இல்லாம, அந்தப் பழைய நைட்டிக்குள்ள தன் பழுத்த முலைகள் அப்பட்டமாத் திமிறி நிக்கப் பச்சையா உக்காந்திருந்தா. 

மகா உறைஞ்சு போய், வாயைப் பொளந்துகிட்டு என் கண்ணை நேருக்கு நேரா பாத்தா. அவ கண்கள்ல ஒரு பெரிய ஷாக். 

ஆனா நான் அவகிட்ட ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசல. என் கையில இருந்த அந்தத் துண்டால, என் முகத்துல இருந்த ஈரத்தை ரொம்பச் சாதாரணமாத் துடைச்சுக்கிட்டே, அப்படியே திரும்பி வீட்டுக்குள்ள நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

உள்ள வந்தவன் நேரா ஹால்ல நிக்கல. நேரா கிச்சனுக்குள்ள போனேன். அங்க இருந்த ஜன்னல் கம்பிய இறுக்கமாப் புடிச்சுகிட்டு, கொஞ்சம் இருட்டா இருந்த அந்த எடத்துல இருந்து கொல்லைப்புறத்த எட்டிப் பாத்தேன்.

வெளிய... மகா நான் போன திசையையே பாத்துட்டு இருந்தா. இவ்வளவு நேரமாத் தன் நெஞ்ச மறைச்சு வச்சிருந்த துண்டு இப்போ அவ கழுத்துல இல்ல. அந்தப் பழைய நைட்டியோட கழுத்து நல்லா அகலமா, தளர்ந்து தொறந்து கிடந்துச்சு. அவ அப்படி நிமிர்ந்து உக்காந்திருக்கும்போது, அவளோட அந்த முலைகள் ரெண்டும் நைட்டித் துணிய முட்டிக்கிட்டுப் பச்சையா முன்னாடி திமிறி நின்னது எனக்குக் கிளியராத் தெரிஞ்சது. 

அவ கண்ணு நான் போன திசையவே பாத்துட்டு இருக்க, ஒரு செகண்ட் அவ  டக்குனு ஜன்னல் பக்கம் திரும்புனா. நான் இருட்டுக்குள்ள இருந்து, ஜன்னல் கம்பி வழியா அவளையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருக்கறத அவ கவனிச்சிட்டா. 

அவ கை தன்னிச்சையா, ரொம்ப வேகமா அவளோட அந்த நைட்டியோட கழுத்துப் பிளவ மறைக்குறதுக்காக மேல ஏறுச்சு. 

ஆனா... அவ கை அவ நெஞ்சத் தொடப் போன அந்த ஒரு நொடி, ஜன்னல்ல நின்னுகிட்டு இருந்த என் கண்ண அவ பாத்தா. நான் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசல. என் பார்வை மட்டும் அவளையே பாத்துட்டு இருந்துச்சு. அந்தப் பார்வையப் பாத்ததும், அவ கை அப்படியே அந்தரத்துல நின்னுச்சு. அவ விரல்கள் லேசா நடுங்குறது எனக்கு இங்க இருந்தே தெரிஞ்சது. அவ என் கண்ணையே ஒரு செகண்ட் பாத்துட்டு, அந்தப் பார்வையத் தாங்க முடியாம, மேல தூக்குன கைய மெதுவா நடுங்கிக்கிட்டே கீழ இறக்குனா. 

கீழ கிடந்த சோப்புக்கட்டிய எடுக்கப் போனா. ஆனா அவ கை அவ்ளோ நடுங்குச்சு. சோப்ப எடுக்கப் போனவ, பதட்டத்துல அதச் சரியாப் புடிக்க முடியாம... அந்த வழுவழுப்பான சோப்புக்கட்டி அவ விரல்களுக்கு நடுவுல இருந்து நழுவி, தண்ணிக்குள்ள 'பொத்'துனு விழுந்துச்சு. 

தண்ணி அவ மூஞ்சியில லேசாத் தெறிச்சது. அவ மூச்சு வாங்குற வேகம் இப்போ ரொம்ப அதிகமாச்சு. அவ நெஞ்சு படபடனு ஏறி இறங்குச்சு. அந்த நைட்டிக்குள்ள அவளோட முலைகள் அவளோட அந்த மூச்சுக்கு ஏத்த மாதிரி முன்னும் பின்னும் ததும்பித் ததும்பி அடங்குச்சு. தண்ணிக்குள்ள விழுந்த சோப்பத் தேடுற சாக்குல, தலையக் குனிஞ்சுகிட்டுத் தன் கீழ் உதட்டப் பற்களால லேசா கடிச்சுகிட்டா.

திடீர்னு, "க்ர்ர்ரக்..."னு கொடிக்கயித்துல பெட்ஷீட்ட காயப் போட்டுட்டு இருந்த மாமா, திரும்பி வர்ற சத்தம் கேட்டுச்சு. 

அந்தச் சத்தம் கேட்ட அடுத்த செகண்ட், மகா ஜன்னல் வழியா என்னையவே ஒரு செகண்ட் பாத்துட்டு, அவசரமாத் தண்ணிக்குள்ள கையை விட்டு அந்தப் பெரிய பெட்ஷீட்டை எடுத்துத் துவைக்க ஆரம்பிச்சா. 

மாமா இந்தப் பக்கம் திரும்பி வந்தாரு. மாமா நின்ன எடத்துல அப்படியே நின்னுட்டாரு. அவர் முகம் அதிர்ச்சியில வாயப் பொளந்துருந்துச்சு. சுத்தி முத்திப் பாத்தாரு. நான் டக்குனு ஜன்னல் ஓரமா கொஞ்சம் இருட்டுக்குள்ள மறைஞ்சுகிட்டு, ஒரு பத்து செகண்ட் கழிச்சு மெதுவா எட்டிப் பாத்தேன்.இவ்வளவு நேரம் என் பொண்டாட்டி நெஞ்ச மூடியிருந்த அந்தத் துண்டு இப்போ இல்லையேனு அந்த மனுஷனுக்குப் பயங்கரமான குழப்பம். 

மகா கீழ குனிஞ்சு அந்தப் பெரிய பெட்ஷீட்டுக்குச் சோப்புப் போட்டுட்டு இருந்தா. அவ ரெண்டு கையாலயும் அந்தத் துணியப் புடிச்சுப் பாறைக் கல்லுல தேய்க்கத் தேய்க்க, அவளோட உடம்பு பயங்கரமா முன்னும் பின்னும் குலுங்குச்சு. 

என்னதான் அவ உள்ள பிரா போட்டிருந்தாலும், அவ குனிஞ்சு அவ்ளோ வேகமாத் துணிய அடிச்சுத் துவைக்கும்போது... அந்த லூசான நைட்டிக்குள்ள அவளோட ரெண்டு முலைகளும் பிராவோட சேர்ந்து அப்படியே பந்து மாதிரி மேலேயும் கீழேயும் துள்ளித் துள்ளி ஆடுச்சு. அவ தேய்க்கிற ஒவ்வொரு இழுப்புக்கும், அவளோட அந்தப் பழுத்த சதைகள் நைட்டித் துணிய முட்டிக்கிட்டு முன்னாடி விம்மிப் பிதுங்குறதப் பாக்கப் பாக்க... என் உடம்பெல்லாம் ஒரு ஜில்லுனு காமப் போதை ஏறுச்சு. 

அந்த மனுஷன், அங்க நின்ன எடத்துல இருந்து ஒரு இன்ச் கூட நகரல. கண்ணக் கூட இமைக்காம, அவளோட அந்த ஆடுற நெஞ்சையே வாய் பிளந்து மெய்மறந்து பாத்துட்டு இருந்தாரு. 'அவ்ளோதான்... மீன் தூண்டில்ல கச்சிதமா மாட்டிருச்சு'னு என் மனசுக்குள்ள தோணுச்சு. அவரோட பார்வை அவ நெஞ்சுலயே லாக் ஆகி நின்னுச்சு. என் பொண்டாட்டிய இவ்ளோ பச்சையா ரசிக்கிறானேங்குற கோபம் ஒரு பக்கம் நெஞ்ச அடைச்சாலும், அவளோட உடம்பு அவரை அந்தப் பாடு படுத்துதேங்குற நெனப்பு எனக்குள்ள ஒரு கேவலமான கிக்க ஏத்துச்சு. என் சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறித் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

சோப்புப் போட்டு முடிச்சதும், மகா அந்தப் பெரிய பெட்ஷீட்ட எடுத்து மாமாகிட்ட நீட்டுனா. 

மாமா அத முன்னாடி வந்து வாங்கினாரு. 
மகா திருட்டுத்தனமா ஜன்னல் பக்கம் என்னப் பாத்துட்டு, கொஞ்சம் பதட்டத்தோடயே... "இருங்க மாமா... நான்... நானும் ஹெல்ப் பண்றேன்..."னு சொன்னா. 

சொல்லிட்டுத் தன் கையில இருந்த அந்த நுரை போக, பக்கத்துல இருந்த பக்கெட் தண்ணிக்குள்ள தன் ரெண்டு கையையும் விட்டு அலசுனா. கையில இருந்து தண்ணி சொட்டச் சொட்ட அப்படியே வெளிய எடுத்தவ... உக்காந்த வாக்குலயே, அந்த ரெண்டு ஈரக் கையையும் தன் தொடைக்கு மேல இருந்த நைட்டித் துணியில வச்சு ஆழமா அழுத்தித் தேய்ச்சுத் தொடைச்சா. அவ அப்படி ஈரம் சொட்டச் சொட்ட அழுத்தித் தேய்ச்சதும், நைட்டித் துணி தண்ணிய முழுசா உறிஞ்சிக்கிட்டு... அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான ரெண்டு செழுமையான தொடை வளைவுகளோடயும் எந்த கேப்பும் இல்லாம அப்படியே கப்புனு ஒட்டிப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

இப்போ அவ கீழ இருந்து மெதுவா எழுந்து நின்னா. அவ நின்ன அந்த நளினத்துல, தண்ணி பட்டு ஒட்டுன அந்த நைட்டி, அவளோட அந்தத் தொடை வளைவுகள அப்பட்டமாப் படம் பிடிச்சுக் காட்டுச்சு. 

"இல்ல மகா... நான் பாத்துக்குறேன்,"னு மாமா லேசாத் திக்கிக்கிட்டே சொன்னாரு. 

ஆனா அவர் கண்ணு அவ முகத்தப் பாக்கல. அவளோட அந்த நெஞ்சப் பாக்கக் கூடாதுனு தன் பார்வைய ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு அடக்கிக்கிட்டு, தலையக் குனிஞ்சுகிட்டே அந்தப் பெட்ஷீட்டப் புடிச்சு இழுத்தாரு. 

"குடுங்க மாமா..."னு சொல்லிட்டு மகா அத விடாம, தானும் ஒரு முனையப் புடிச்சுகிட்டா.

மாமா அந்தப் பெட்ஷீட்டோட ஒரு பக்கத்தப் புடிச்சு முறுக்க, மகா அவருக்கு நேர் எதிரா நின்னுக்கிட்டு இன்னொரு பக்கத்தப் புடிச்சு முறுக்க ஆரம்பிச்சா. ரெண்டு பேரும் ஆளுக்கு ஒரு பக்கமா நின்னு, அந்தப் பெரிய பெட்ஷீட்டப் பலம் குடுத்துப் பிழியப் பிழிய... மகா இடுப்ப வளைச்சுத் தன் முழுப் பலத்தையும் குடுத்து முறுக்குனா. அவ அப்படி முறுக்கும்போது, அவளோட அந்தத் திமிறிய முலைகள் ரெண்டும் நைட்டிக்குள்ள லேசா அதிர்ந்து அவளோட ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் ஏத்த மாதிரி குலுங்குச்சு. 

ரெண்டு பேரும் சேந்து அவ்ளோ டைட்டா அந்தப் பெட்ஷீட்ட முறுக்கும்போது... அந்தத் துணிக்கு நடுவுல கோர்த்துக்கிட்டு இருந்த தண்ணி, பீய்ச்சிக்கிட்டு அடிச்சுது.

அவ புடிச்சிருந்த அந்த எண்டுல இருந்து தண்ணித் துளிகள் சரசரனு தெறிச்சு, கரெக்டா அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் மேலயும், நெஞ்சுக் குழியிலயும் சுடச்சுடப் பட்டுச் சிதறிச்சு.

[Shrutikrishnan]

"ஸ்ஸ்ஸப்பா..."னு மகா சிலிர்க்க, அந்தத் தண்ணி பட்ட அடுத்த செகண்டே... அவ போட்டிருந்த அந்தப் பழைய நைட்டித் துணி அப்படியே மொத்தமா நனைஞ்சு, அவளோட அந்த சூடான முலைச் சதைகளோட கப்புனு ஒட்டிப் பிடிச்சுகிச்சு. 

இவ்வளவு நேரம் காத்துல ஆடிக்கிட்டு இருந்த நைட்டித் துணி, தண்ணி பட்ட அடுத்த செகண்ட் அவ உடம்போட அப்படியே கப்புனு அமுங்கிப் பிடிச்சுக்கிச்சு. அந்த ஈரத்துல... அவ போட்டிருந்த பிராவோட ஷேப், அதோட கலர், அந்த பிரா கப்புக்குள்ள அடங்காம விம்மிப் பிதுங்கி நின்ன அவளோட அந்த ரெண்டு சதை உருண்டைகள் எல்லாமே எந்த மறைவும் இல்லாம அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சது. 

தண்ணியில நனைஞ்ச அந்த மெல்லிய துணி, அவளோட அந்த ஆழமான முலை இடுக்குக்குள்ள அப்படியே இறங்கிப் பதிஞ்சு, அந்தப் பள்ளத்த இன்னும் பச்சையாக் காட்டுச்சு. பிராவோட மேல் பகுதியில பிதுங்கி வழிஞ்ச அவளோட முலைச் சதைகள், அந்த ஈரத் துணிய மீறிக்கிட்டு அவ்ளோ பாரமா, உருண்டையா வெளிய துருத்திட்டு நின்னுச்சு. தண்ணி பட்ட அந்தச் சிலிர்ப்புல, அவளோட காம்புகள் ரெண்டும் பிராவையும் தாண்டி, நைட்டித் துணியப் பொளந்துகிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்கு அவ்ளோ கூர்மையா, விறைச்சுப் போய் முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு. ஈரம் சொட்டச் சொட்ட, என் பொண்டாட்டி காட்டுன அந்தப் பச்சையான முன்னழகப் பாத்ததும் என் உசுரே தொண்டைக்கு வந்துட்டுப் போச்சு. ஜட்டிக்குள்ள என் சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி, நரம்பு தெறிக்க வெறித்தனமாத் துடிச்சு ஆட்டம் போட்டுச்சு.

மாமா பெட்ஷீட்டப் பிழியுறத அப்படியே நிப்பாட்டிட்டாரு. 

அவர் கண்ணு, இப்போ அந்த ஈர நைட்டிக்குள்ள அப்பட்டமாத் தெரியுற அவளோட அந்தப் பிரா ஷேப்பப் பாத்து அப்படியே வெறிச்சுப் போய் நின்னுடுச்சு. இவ்வளவு நேரம் நெஞ்சப் பாக்கக் கூடாதுனு தலையக் குனிஞ்ச மனுஷன், இப்போ அந்தத் தண்ணி பட்ட கவர்ச்சியப் பாத்ததும் தன் கண்ட்ரோல் மொத்தத்தையும் விட்டுட்டாரு. அவ நெஞ்சுல இருந்து தண்ணி சொட்டி, அவளோட இடுப்பு வழியா இறங்குறத அவர் இமைக்காம, கண்ணை ஒரு செகண்ட் கூடத் திருப்பாம வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தாரு. அவர் தொண்டை காஞ்சு, மூச்சு காத்து வேகமா வந்துட்டு இருந்துச்சு. 

நான் ஜன்னல்ல நின்னு, என் பொண்டாட்டியோட அந்த ஈரமான உடம்பையும், அவள வெறித்துப் பாக்குற மாமாவையும் மாறி மாறிப் பாத்து ரசிச்சுட்டு இருந்தேன். என் மனசுக்குள்ள ஒரு வக்கிரமான போதை ஏறி, என் சுன்னிய இரும்பு மாதிரி விறைக்க வச்சுது. 

ஒரு வழியா மாமா சுதாரிச்சுகிட்டு, அந்தப் பெரிய பெட்ஷீட்ட அவகிட்ட இருந்து அவசரமா வாங்குனாரு. அதக் கொண்டு போய்க் காயப் போடுறதுக்காகக் கொடிக்கயித்த நோக்கித் திரும்பி நடந்தாரு.

அவரு போனதும், மகா கீழ குனிஞ்சு தன் மேல பட்ட அந்தத் தண்ணியப் பாத்து அப்படியே வாயப் பொளந்து நின்னா. அந்தப் பழைய நைட்டி, தண்ணியில நனைஞ்சு அவளோட அந்த பிரா ஷேப்பப் பச்சையாக் காட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அவ டக்குனு ஜன்னல் வழியா என்னப் பாத்தா. நான் கண்ணக் கூட இமைக்காம அவளையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

அவ உடனே திரும்பி, கொடிக்கயித்துக்கிட்ட முதுகு காட்டி நிக்கிற மாமாவப் பாத்து... "மாமா... இருங்க, கொஞ்சம் தண்ணி தாகமா இருக்கு... நான் குடிச்சிட்டு வர்றேன்,"னு சத்தமாச் சொன்னா.

அவரு இவ பக்கம் திரும்பக் கூடத் தைரியம் இல்லாம, "சரி மகா,"னு மட்டும் முனகுனாரு.

அவ என்னையவே பாத்துக்கிட்டு, தன் முகத்துல வழிஞ்ச வேர்வையக் கையால துடைச்சுகிட்டே, குனிஞ்சு தன் நெஞ்சுல ஒட்டியிருந்த அந்த ஈர நைட்டியப் புடிச்சு… பதட்டத்துல அந்த ஈரத் துணியத் தன் சதையில இருந்து லேசா முன்னாடி இழுத்து விட்டுக்கிட்டே, வேகமா கிச்சனை நோக்கி நடந்து வந்தா.

நான் கிச்சனுக்குள்ள இருட்டுல என்ன பண்றதுனு புரியாம அப்படியே நின்னேன். அவளும் உள்ள வந்தா. 

அவ மூச்சு வாங்குற வேகம் இங்க வரைக்கும் கேட்டுச்சு. அவ கண்ணு என் முகத்தப் பாத்துட்டு, அப்படியே கீழ எறங்கி என் கையில இருந்த அந்த டவல் மேல போச்சு. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி, அவ நெஞ்ச மறைச்சுப் போத்தியிருந்த அதே டவல்! இது அவ நெஞ்சுல இருந்து இருந்தா... அந்த தண்ணி கிட்ட இருந்து அவ மானத்தை கொஞ்சம் காத்து இருக்கும்.

எதுவுமே பேசாம, மூச்சு இரைக்க அவசர அவசரமா என்கிட்ட வந்தவ... என் கையில இருந்த அந்த டவலச் சடார்னு வெடுக்கின்னு பிடுங்குனா. 

பிடுங்குன டவல அப்படியே விரிச்சு, ஈரம் சொட்டுற அவ நெஞ்சுக்குக் குறுக்க வச்சு கப்புனு அமுக்குனா. தண்ணியில ஒட்டி, உள்ள போட்டிருந்த பிராவோட ஷேப்ப அப்பட்டமாக் காட்டிக்கிட்டு இருந்த அந்த ஈர நைட்டிக்கு மேலயே டவல வச்சு... தன் ரெண்டு உள்ளங்கையாலயும் அந்தப் பழுத்த முலைகள சுத்தி வளைச்சு வெறித்தனமா அழுத்தித் தேய்க்க ஆரம்பிச்சா. அவ அப்படித் தன் பலத்தக் குடுத்துப் பிசைஞ்சு துடைக்கும்போது... உள்ள அந்தப் பிரா கப்புக்குள்ள அமுங்கிப் பிதுங்கி நின்ன அவளோட அந்த வெயிட்டான சதை உருண்டைகள் ரெண்டும், அவ கைக்குள்ள அடங்காம டவலுக்குப் பின்னாடி 'தக்... தக்... தக்'னு என் கண்ணுக்கு நேராப் பச்சையாத் துள்ளி ஆட்டம் போட்டுச்சு. அந்த ஈர நைட்டிக்கு மேல டவலோட சொரசொரப்பு உரச உரச... அந்தச் சூடான உராய்வுல, அவளோட காம்புகள் ரெண்டும் நரம்பு முறுக்கேறி, பிராவையும் மீறிக்கிட்டுச் சுருக்கென்று விறைச்சுகிச்சு. அந்த ரெண்டு காம்புகளும் டவல் துணியப் பொளந்துகிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்கு அவ்ளோ கூர்மையா, திமிரா முட்டிக்கிட்டு நின்னத நான் ஒரு அடி தூரத்துல இருந்து கண் இமைக்காமப் பாத்தேன். ஈரம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா டவலுக்குள்ள ஏற... பதட்டத்துல அவ மூச்சு காத்து அவ்ளோ சூடா, திணறித் திணறி வெளிய வந்துச்சு. அவ படபடனு ஆழமா மூச்சு வாங்க வாங்க, அந்த டவலோட சேந்து அவளோட அந்த வெயிட்டான நெஞ்சு விம்மி விம்மி ஏறி இறங்குன அந்தப் பச்சையான காட்சி... என்னைய அப்படியே கிறங்கடிச்சு, ஜட்டிக்குள்ள என் சுன்னிய வெறித்தனமாத் துடிக்க வச்சுது.

"இங்க என்ன பண்றீங்க?" துடைச்சுகிட்டே ரொம்பக் கோபமா, ஆனா மூச்சுத் திணறலோட கேட்டா.

அவ கேட்ட கேள்விக்கு நேராப் பதில் சொல்லாம, நான் அப்படியே பேச்ச மாத்துனேன். "கொஞ்சம் பாத்துப் புழிஞ்சிருக்கலாம்ல..."னு அவ மேலயே தப்பத் தூக்கிப் போடுற மாதிரி ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னேன்.

மகா டவல நெஞ்சுல வச்சு அழுத்துன வாக்குலயே, என்ன நிமிர்ந்து பாத்தா. அவ கண்ணு இப்போ கோபத்துல லேசா விரிஞ்சிருந்துச்சு. தலைய லேசா ஆட்டிட்டு, "மேல போத்தியிருந்த டவலக் கொண்டு வந்துட்டு... இப்போ சொல்லாமயா இருப்பீங்க?"னு நக்கலாக் கேட்டா.

"எனக்கு முகம் துடைக்க டவல் வேணும்னு தான் எடுத்துட்டு வந்தேன்,"னு நான் எதையோ சொல்லிச் சமாளிக்கப் பாத்தேன்.

"சமாளிக்கிறேங்குற பேர்ல நொண்டிக் சாக்கெல்லாம் சொல்லிட்டு இருக்காதீங்க. எதுக்கு டவல எடுத்தீங்கனு எனக்குத் தெரியும்,"னு அவ என் முகத்துக்கு நேராப் பாத்து நச்சுனு சொன்னா.

நான் அவ கண்ணப் பாக்க முடியாம லேசாத் தலையத் திருப்புனேன். "நீ ஏன்டி அவ்ளோ ஈரம் ஆகுற மாதிரிப் புழிஞ்ச? அந்த மனுஷன் மிரண்டு போயிட்டாரு,"னு நான் என் பாயிண்ட்ட விடாமப் பிடிச்சேன்.

மகா முகத்துல இப்போ ஒரு நிமிஷம் எந்த ரியாக்‌ஷனும் இல்ல. கோபமாப் பேச வந்தவ, டக்குனு வாய மூடிக்கிட்டா. முகம் அப்படியே ஒரு கணம் மாறி, அவ கண்ணுல ஒரு சின்னத் தடுமாற்றம் வந்துச்சு. எதோ சொல்ல வாயத் தொறந்து, அப்புறம் அமைதியாத் தவிச்சா. அவ முகம் ஒரு செகண்ட் செக்கச்செவேல்னு சிவந்துச்சு. எதோ வார்த்தையத் தேடுற மாதிரி அவளோட அந்த ஈரமான கீழ் உதடு லேசாத் துடிச்சுது. தொண்டை வறண்டு 'க்ளக்'குனு ஒரு பெரிய எச்சில முழுங்குனா. 

அவ கண்ணு என்னையப் பாக்குறத விட்டுட்டு லேசாக் கீழ எறங்கி, அப்புறம் மறுபடியும் என் கண்ண நேருக்கு நேரா சந்திக்கிறப்போ... அந்தப் பார்வையில கோபத்துக்குப் பதிலா ஒரு பச்சையான போதை பளபளனு மின்னுச்சு. அவ மூச்சு காத்து ஆழமா, திணறித் திணறி வெளிய வர... அவ நெஞ்சுக்குக் குறுக்க டவல வச்சு அழுத்திப் புடிச்சிருந்த கை லேசாத் தளர்ந்துச்சு. அவ படபடனு மூச்சு வாங்கும்போது, தளர்ந்த அந்த டவலுக்குப் பின்னாடி அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் விம்மி விம்மி அடங்குறத நான் கண் இமைக்காமப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

"மிரண்டுட்டாரா...?" அவ குரல் இப்போ அந்த லேசான கோபத்தத் தாண்டி, ரொம்ப மெதுவா, தழைஞ்சு வந்துச்சு. "எதப் பாத்து...?"

"உனக்குத் தெரியாதா என்ன?" நான் ரொம்ப அசால்ட்டாக் கேட்டேன்.

அவ கையில புடிச்சிருந்த அந்த டவல இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமா நெஞ்சோட அமுக்கிக்கிட்டா. "சும்மா கதை விடாதீங்க... அவரு அப்டிலாம்..."

"அப்டிலாம் என்ன? நான் தான் ஜன்னல் வழியா எல்லாம் பாத்துட்டு இருந்தனே..." நான் அவ கண்ண நேருக்கு நேராப் பாத்து சொன்னேன்.

மகா டக்குனு என்ன உத்துப் பாத்தா. அவளோட அந்த ஈரமான கீழ் உதடு லேசாத் துடிச்சுது. "நீங்க நிஜமாப் பாத்தீங்களா... இல்ல, நேத்து நான் இடுப்பக் காமிச்சேன்னு சொன்னத வச்சுச் சும்மா என்னைய உசுப்பேத்துறீங்களா?"னு ஒரு சந்தேகத்தோடயே கேட்டா.

"இல்ல... உண்மைய தான் சொல்றன்," நான் ரொம்ப சீரியஸாச் சொன்னேன்.

அவ மூச்சு காத்து இப்போ லேசாச் சூடா, வேகமா வெளிய வந்துச்சு. அவ பார்வை என் கண்ண விட்டு விலகி, தரையில பட்டு, மறுபடியும் என்னையவே பாத்துச்சு. 

"நல்லாவே பாத்தாரா?" அவ குரல் இப்போ லேசாத் தழைஞ்சு, மூச்சு காத்து சூடா வந்துச்சு.

"ஹ்ம்ம்..."

"எங்க...?" அவ கண்ணு இப்போ என் கண்ண நேருக்கு நேரா சந்திச்சுது.

"எங்க ஈரம் ஆச்சோ... அங்க..." நான் எந்த ஒளிவு மறைவும் இல்லாம, ஆனா நேரடியா வார்த்தையில சொல்லாம, அவளோட அந்த நெஞ்சையே வெறித்துப் பாத்துட்டுச் சொன்னேன். டவலுக்குப் பின்னாடியும் அவளோட முலைகள் விம்மி விம்மி ஆடுறது எனக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

அவ முகம் ஒரு செகண்ட் செக்கச்செவேல்னு சிவந்துச்சு. "நான் வேணும்னே பண்ணல... புழியும் போது, அந்தப் பிரஷர்ல தெரியாம அங்க பட்டுருச்சு..."னு கொஞ்சம் பதட்டமாத் தன்னை நியாயப்படுத்தப் பாத்தா.

"அதுவும் ஒரு வகையில நல்லதுக்குத் தான் போல," நான் லேசான ஒரு வக்கிர யோசனையோட சொன்னேன்.

மகா என்னையப் புரியாமப் பாத்தா. "ஏன் அப்படிச் சொல்றீங்க?"

"பின்ன என்ன... அவருக்குள்ள மறைச்சு வச்சிருக்கற ஆசைய வெளில கொண்டு வந்து, கல்யாணத்துக்கு ஓகே சொல்ல வைக்கணும்ல," நான் அவ கண்ண நேருக்கு நேராப் பாத்து, அவ பண்ணுன அந்தத் திருட்டுத்தனத்தையே அவளுக்கு ஞாபகப்படுத்திச் சொன்னேன்.

மகா ஒரு செகண்ட் எதுவும் பேசல. அவ டவல நெஞ்சுல வச்சு அழுத்துன கை லேசாத் தளர்ந்துச்சு. நான் என் வாயாலயே அவ பண்ணுன தப்பச் சரினு சொன்னதும், அவளுக்குள்ள ஏறிக்கிட்டு இருந்த அந்தப் பயம் குறைஞ்சு, ஒருவிதமான தைரியமும், போதையும் வந்துச்சு. அந்த ஈர நைட்டிக்குள்ள, அவளோட காம்புகள் பிராவ முட்டிக்கிட்டு இன்னும் கூர்மையா விறைச்சு நிக்கிறத நான் பாத்தேன்.

நான் அவகிட்ட இன்னும் கொஞ்சம் நெருக்கமாப் போனேன். "பாரு மகா... ப்ரோக்கர் கிட்ட பேசிட்டேன். அடுத்த வாரம் ஞாயித்துக்கிழமை, நேத்து அனுப்பிச்ச அந்த ரெண்டு பொண்ணுல ஒரு பொண்ணப் பாக்கப் போறோம்னு ஏற்பாடு பண்ணச் சொல்லிருக்கேன்."

"ஏங்க அப்படி சொன்னிங்க. மாமா தான் வேண்டாம் சொன்னாரே."

"அவர அவர் போக்குல விட்டா கடைசி வர கல்யாணம் ஆகாது. பரவாலயா?"

மகா முகம் ஒரு மாறி ஆகிருச்சு.

"அடுத்த வாரமா?" அவ என்ன பாத்து கேட்டா.

"ஆமா. அதுக்குள்ள..." நான் லேசாத் தடுமாறிட்டு, அவகிட்ட இன்னும் ஒரு அடி நெருக்கமாப் போனேன். இப்போ என் மூச்சு காத்து அவளோட அந்த ஈரமான முகத்துல சுடச்சுடப் பட்டுச்சு.

"நீ... இல்ல… இல்ல… நாம..." நான் என் பார்வைய அவ கண்ணுல இருந்து மெதுவாக் கீழ இறக்கி, தண்ணியில நனைஞ்சு அவ நெஞ்சோட கப்புனு ஒட்டியிருந்த அந்த நைட்டிப் பிளவையே வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டுச் சொன்னேன். 

"உன் மாமாவ, நாம்ப நம்ம வழிக்குக் கொண்டு வரணும்..." என் குரல் இப்போ தொண்டைக்குள்ள கரகரனு, ஒரு வக்கிரமான போதையோட வெளிய வந்துச்சு. நான் என் பார்வைய மறுபடியும் தூக்கி அவ கண்ண நேருக்கு நேராப் பாத்தேன். "கல்யாணத்துக்கு ஓகே சொல்ல வைக்கணும் . புரியுதா?"

என் வார்த்தைக்குப் பின்னாடி இருக்குற அந்த அர்த்தம் அவளுக்குப் புரிஞ்சிருச்சு. 'எப்படியாவது கல்யாணத்துக்குச் சம்மதிக்க வைக்கணும்'னு புருஷனே சொல்றான்ங்குற அந்த அதிர்ச்சில, அவ அப்படியே உறைஞ்சுப் போய் நின்னா. அவ உடம்பு 'சடக்'னு சிலிர்த்துச்சு. அந்த ஈர நைட்டிக்குள்ள, பிராவ முட்டிக்கிட்டு நின்ன அவளோட காம்புகள் இப்போ இன்னும் கூர்மையா, ஒரு ஈட்டி மாதிரி துணியப் பொளந்துகிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்கு விறைச்சுப் போய் நின்னுச்சு. தொண்டை வறண்டு 'க்ளக்'குனு ஒரு பெரிய எச்சில முழுங்குனா. 

அவ உதடு லேசாத் துடிச்சுது, ஆனா எந்த வார்த்தையும் வரல. அவ கண்ணுல இப்போ ஒரு அப்பட்டமான, திமிரான காமப் போதை பளபளனு மின்னுச்சு.

அவ ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசல. ஆனா அவளோட அந்தப் பதட்டமான மூச்சு காத்து மட்டும் சுடச்சுட என் மூஞ்சியில பட்டுச்சு. மெதுவாத் தன் நெஞ்ச இவ்வளவு நேரம் கப்புனு மறைச்சு வச்சிருந்த அந்த டவல எடுத்தா. அதை அப்படியே என் கையில திணிச்சா. இப்போ அவ நெஞ்சுல எந்த மறைவும் இல்ல. அந்த ஈர நைட்டி அவளோட பழுத்த முலைகள அப்பட்டமா வெளிய காட்டிட்டு இருந்துச்சு. 

எந்தப் பதிலும் சொல்லாம என்னையத் தாண்டி, கிச்சன் மூலையில இருந்த குடத்துக்கிட்ட மெதுவா நடந்து போனா. அங்க இருந்த டம்ளர்ல தண்ணிய மொண்டு, தன் தலைய லேசாப் பின்னாடி சாச்சி, அண்ணாந்து தண்ணியக் குடிக்க ஆரம்பிச்சா. 

கிச்சன் புழுக்கத்துல அவ முகமெல்லாம் முத்து முத்தா வேர்வை பூத்திருந்துச்சு. தவிப்புல அவசர அவசரமாக் தண்ணியக் குடிக்கும்போது... அவளோட அந்தச் சிவந்த கீழ் உதட்டு ஓரமாச் சில தண்ணித் துளிகள் கசிஞ்சு வெளிய வந்துச்சு. அந்தத் தண்ணி அவளோட வழுவழுப்பான கழுத்து வழியா மெதுவா வழிஞ்சு எறங்கி, நேரா அவளோட அந்த ஆழமான நெஞ்சுக் குழிக்குள்ள... அந்த ஈர நைட்டிக்குள்ளயே போய் இறங்கிச்சு.

தண்ணி பட்ட அந்தச் சிலிர்ப்புல, அவ கையில இருந்த டம்ளரக் கீழ வச்சா. நெஞ்சோட ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்த அந்த ஈர நைட்டித் துணியத் தன் ரெண்டு விரலால பிடிச்சு லேசா முன்னாடி இழுத்து, வழிஞ்ச அந்தத் தண்ணியத் துடைக்கிற சாக்குல நைட்டிய வச்சே நெஞ்சச் சுத்தி லேசாத் தேய்ச்சு விட்டா. அவ அப்படி நைட்டிய முன்னாடி இழுத்துத் துடைக்கும்போது... உள்ள பிரா கப்புக்குள்ள அமுங்கிப் பிதுங்கி நின்ன அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாம முன்னும் பின்னும் அதிர்ந்து குலுங்குச்சு. 

துடைச்சுகிட்டே, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம ரொம்பக் கள்ளத்தனமா, ஓரக்கண்ணால என்னையவே உத்துப் பாத்தா. அந்தப் பார்வையில ஒருவிதமான தவிப்பும், வந்த ஒரு பச்சையான திமிரும் ஒன்னாச் சேர்ந்து பளபளனு மின்னுச்சு. 

அவ கண்ணு என்னையப் பாத்துக்கிட்டே இருக்க, நெஞ்சத் துடைச்ச கையக் கீழ போட்டுட்டு, அப்படியே திரும்பி மெதுவா கிச்சன விட்டு வெளிய நடக்க ஆரம்பிச்சா. 

அவ போகும்போது... தண்ணியில நனைஞ்ச அந்த நைட்டி, அவளோட அந்த வழுவழுப்பான இடுப்புலயும், அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான குண்டிச் சதைகள்லயும் எந்த கேப்பும் இல்லாம அப்படியே ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்தத நான் பாத்தேன். அவ நடக்கும்போது, அந்த ஈரத் துணிக்குள்ள அவளோட குண்டிச் சதைகள் 'தக்... தக்...'னு ஒரு தாளத்தோட குலுங்குனதப் பாக்கப் பாக்க... அவ நடையில இருந்த அந்த லேசான நடுக்கமும், அவ உடம்புக்குள்ள ஏறியிருக்க அந்தப் புது விதமான காமப் போதையும் எனக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

[Shrutikrishnan]

நான் கிச்சனுக்குள்ள இருட்டா இருந்த அந்த எடத்துல நின்னு, ஜன்னல் கம்பிய இறுக்கமாப் புடிச்சுகிட்டு, மூச்சு விடக் கூட மறந்து அப்படியே வெளியப் பாத்துட்டு இருந்தேன். தோள் மேல போட்டிருந்த துண்டோட, நான் கட்டியிருந்த அந்த லுங்கிக்குள்ள என் சுன்னி இரும்பு மாதிரி விறைச்சு, ஜட்டியக் கிழிச்சுகிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்குத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என்கிட்ட டவலக் குடுத்துட்டுப் போன மகா, நேரா மறுபடியும் கொல்லைப்புறத்துல இருக்கிற அந்தத் துவைக்கிற கல்லுக்கிட்ட போனா. இப்போ அவகிட்ட அந்த பழைய பயம், பதட்டம் லேசா குறைஞ்சி இருக்கு. தண்ணியில நனைஞ்சு, அவளோட முலைகளையும், பிராவோட ஷேப்பையும் அப்பட்டமாக் காட்டிக்கிட்டு இருந்த அந்த ஈர நைட்டியோட, ரொம்ப நிதானமா, ஆனா ஒருவிதமான கள்ளத்தனமான திமிரோட போய்க் கல்லுல உக்காந்தா. 

அவ உக்காரும்போது, நைட்டித் துணி முழுசாத் தண்ணியில நனைஞ்சு அவ காலோடயும் இடுப்போடயும் ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்ததால, அவளால முட்டி மடக்கிச் சரியா உக்கார முடியல. அதனால, ரொம்பச் சாதாரணமா அந்த ஈர நைட்டியோட கீழ் ஓரத்தப் புடிச்சு, முட்டிக்கும் மேல, அவளோட தொடைகள் நல்லா வெளிய தெரியுற வரைக்கும் லேசாச் சுருட்டி ஏத்தி விட்டுக்கிட்டா. அவ அப்படி உக்காந்த ஆங்கிள்ல... அவளோட அந்த வழுவழுப்பான, எந்த முடியும் இல்லாத, பஞ்சு மாதிரியான தொடைகளோட ஆரம்ப வளைவு அப்பட்டமா எந்த மறைவும் இல்லாம வெளிய தெரிஞ்சது. தண்ணி சொட்டி, அந்தத் தொடைகள் மேல பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

பக்கெட்ல இருந்த துணிகள ஒவ்வொன்னா எடுத்துத் துவைக்க ஆரம்பிச்சா. 

என்னோட ஜீன்ஸ் எடுத்து அதக் கல்லுல வச்சுப் பலம் குடுத்துத் தேய்க்க ஆரம்பிச்சா. அவ குனிஞ்சு, ரெண்டு கையாலயும் அந்த கனமான ஜீன்ஸப் புடிச்சுப் பாறைக் கல்லுல முன்னும் பின்னும் வளைஞ்சு தேய்க்கும்போது... தண்ணியில நனைஞ்சு நெஞ்சோட கப்புனு ஒட்டியிருந்த அந்த நைட்டிக்குள்ள, அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் 'தக்... தக்... தக்...'னு வெறித்தனமா மேலேயும் கீழேயும் துள்ளி அதிர ஆரம்பிச்சுது. அவ தேய்க்கிற வேகத்துக்கு, நைட்டிக்குள்ள அவ போட்டிருந்த அந்த பிராவோட ஷேப், அந்தப் பிரா கப்புகளை முட்டிக்கிட்டு வெளிய பிதுங்கி நின்ன அவளோட அந்தச் சதை உருண்டைகள் எல்லாமே... ஈரம் பட்ட அந்தத் துணியத் தாண்டிப் பச்சையா வெளிய தெரிஞ்சது. அவளோட காம்புகள் ரெண்டும், அந்த ஈர நைட்டியோட உரச உரச... விறைச்சுப் போய், நைட்டித் துணியப் பொளந்துகிட்டு வெளிய எட்டிப் பாக்குற மாதிரி அவ்ளோ கூர்மையா முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு. 

என் பொண்டாட்டியோட இந்தப் பச்சையான கவர்ச்சியப் பாக்கப் பாக்க... என்னைய அறியாமலேயே என் வலது கை மெதுவா கீழ இறங்கிச்சு. லுங்கியத் தூக்காம, அப்படியே அந்த லுங்கித் துணிக்கு மேலயே விறைச்சு நின்ன என் சுன்னியப் புடிச்சு லேசா அழுத்த ஆரம்பிச்சேன். ஜட்டிக்குள்ள முட்டி நின்ன அத, லுங்கித் துணியோட சேத்துக் கசக்கக் கசக்க ஒரு சுகமான சூடு என் உடம்புல ஏறுச்சு.

மகா என் ஜீன்ஸை துவைச்சு, மாமா கிட்ட கொடுக்க. அவளை இவ்ளோ நேரம் வாய புலந்து பாத்திட்டு இருந்த மாமா, என் ஜீன்ஸ் வாங்கிட்டு போய் காயா வச்சாரு.

அடுத்தது... மாமாவோட லுங்கி. 

மாமா இப்போ காயவெச்சிட்டு அவளுக்குப் பக்கத்துல வந்து நின்னாரு. மகா அந்த லுங்கியக் கல்லுல வச்சுச் சோப்புப் போட்டுத் தேய்க்கும்போது, அவளோட முலைகள் இன்னும் வேகமா ஆட்டம் போட்டுச்சு. மாமா அவளுக்குப் பக்கத்துல நின்னு, அவ தேய்க்கிறதப் பாக்க முடியாம, ஆனா அந்த ஆடுற முலைகளப் பாக்காம இருக்கவும் முடியாமப் பயங்கரமாத் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தாரு. 

மகா லுங்கியத் தண்ணியில அலசிப் பிழிஞ்சு, அப்படியே உக்காந்த வாக்குல கையை மேல நீட்டி அவர் கையில குடுத்தா. அவ அப்படி கையை நீட்டும்போது, அவளோட அந்த ஈர நைட்டியோட கழுத்துப் பிளவு லேசா முன்னாடி சரிஞ்சு, அவளோட அந்த ஆழமான முலை இடுக்கும், பிராவுக்கு மேல பிதுங்கி நின்ன சதையும் அப்பட்டமா அவர் கண்ணுக்குத் தரிசனம் குடுத்துச்சு. லுங்கிய வாங்கும்போதே அவர் கை லேசா நடுங்குச்சு. தொண்டை வறண்டு அவர் எச்சில் முழுங்குனது எனக்கு இங்க வரைக்கும் தெரிஞ்சது. அவரோட அந்தத் தவிப்பப் பாத்துக்கிட்டே, மகா ஓரக்கண்ணால ஜன்னல் வழியா என்னையப் பாத்தா. அவளோட அந்தப் பழுத்த உதட்டுல ஒரு சின்னக் கள்ளச் சிரிப்பு வந்துட்டுப் போச்சு.

அவளோட அந்தக் கள்ளச் சிரிப்பப் பாத்ததும், எனக்குள்ள இருந்த வக்கிரம் இன்னும் அதிகமாச்சு. என் கை லுங்கிக்கு மேல அழுத்துற வேகம் கொஞ்சம் கூடுச்சு. 'தக் தக்'னு என் சுன்னி அந்தப் பிடிக்குள்ள துடிச்சு, எப்போ வெடிப்போம்னு ஏங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

இப்போ பக்கெட்ல அடியாழத்துல கிடந்த துணியக் கையில எடுத்தா. அது... மாமாவோட அந்தப் பெரிய அழுக்கு ஜட்டி. 

எப்பவும் துணி சேத்தி ஊற வச்சாலும், உள்ள போடுற துணிய அவங்க அவங்க தான் தனித்தனியாத் துவைச்சு காயப் போடுறது வழக்கம். மாமா அவரோட ஜட்டிய அவரு தான் எப்பவும் துவைப்பாரு. ஆனா இன்னைக்கு, மகா எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம அதைத் தன் கையில எடுத்தா.

அதை எடுத்ததும் மாமா அப்படியே பதறிப் போயிட்டாரு. 

"வே... வேண்டாம் மகா... அத வச்சிரு... நான் பாத்துக்குறேன்,"னு திக்கித் திணறிக்கிட்டே, தன் உள் துணிய அக்கா பொண்ணு கையில இருந்து வாங்க அவசரமா முன்னாடி குனிஞ்சாரு. 

ஆனா மகா அதைக் குடுக்கல. "பரவால்ல மாமா..., நானே துவைச்சிடுறேன். இதுல என்ன இருக்கு. வேல சீக்கிரம் முடியட்டும்.,"னு ரொம்பச் சாதாரணமா, ஆனா ஒரு திமிரான உரிமையோட சொல்லிட்டு, அந்த ஜட்டியக் கல்லுல வச்சுத் தண்ணி ஊத்துனா. 

மாமாக்கு அப்படியே மூச்சு முட்டுச்சு. தான் டெய்லி போடுற அந்த ஜட்டிய... அதுவும் அவரோட அந்த உறுப்பு உரசிக் கிடக்குற அந்த மையப்பகுதிய, மகா எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமத் தன் மிருதுவான விரல்களால புடிச்சிக் கல்லுல வச்சா. அந்த எடத்துல நுரை பொங்கப் பொங்கச் சோப்பப் போட்டு, தன் ரெண்டு கட்டை விரலாலயும் அந்தத் துணிய அவ்ளோ ஆழமா அழுத்திப் பிசைஞ்சு தேய்க்க ஆரம்பிச்சா. அவளோட அந்த வழுவழுப்பான கைகள், அந்த ஜட்டியோட நடுப்பகுதிய முன்னும் பின்னும் வெறித்தனமாகக் கசக்கக் கசக்க... மாமாக்குத் தொண்டை காஞ்சு, எச்சில் கூட முழுங்க முடியாம அங்கேயே செத்துச் செத்துப் பிழைச்சாரு. தன் ஆணுறுப்பு பட்டு உரசுன அந்தத் துணிய, அவ அவ்ளோ ஈடுபாடோடத் தன் கையாலயே பிசைஞ்சு துவைக்கிறதப் பாக்கப் பாக்க, அவருக்கு நின்ன எடத்துலயே லுங்கிக்குள்ள நரம்பு தெறிக்க விறைக்க ஆரம்பிச்சிருச்சு. அந்தப் பச்சையான காட்சியப் பாக்க முடியாம, ஆனா கண்ணத் திருப்பவும் முடியாமத் தவிச்சவரு... அவருக்கே தெரியாம அவரோட கை, முன்னாடி தூக்கிக்கிட்டு நின்ன தன் லுங்கிய லேசாப் பிடிச்சு இழுத்து மறைக்கப் பாத்துச்சு.

ஜட்டியத் தண்ணியில முக்கிப் பிழிஞ்சு அவர் கையில நீட்டும்போது... அவர் கை படபடனு நடுங்குச்சு. அந்த ஜட்டிய வாங்குனவரு, அவ முகத்தப் பாக்கவே கூச்சப்பட்டுக்கிட்டுப் பதட்டமாப் போய்க் கொடிக்கயித்துல காயப் போட்டாரு.

என் பொண்டாட்டி இன்னொருத்தனோட ஜட்டியத் தன் கையால பிசைஞ்சு துவைக்கிறதப் பாக்கப் பாக்க, என் மூச்சு காத்து இன்னும் வேகமாச்சு. லுங்கிக்கு மேல என் கை இப்ப ரொம்ப ஆக்ரோஷமா முன்னும் பின்னும் அசைய ஆரம்பிச்சுது. அந்த ஜட்டித் துணியோட சொரசொரப்பு என் சுன்னியில உரச உரச, எனக்குப் போதை தலைக்கேறுச்சு.

மகா மறுபடியும் ஜன்னல் பக்கம் என்னையப் பாத்துட்டு, பக்கெட்ல இருந்து அடுத்தடுத்த துணிகள எடுத்தா. 

அவளோட அந்தச் சாதாரணப் புடவை, இன்னொரு பழைய நைட்டி, பாவாடை, அப்புறம் ஜாக்கெட்னு ஒவ்வொன்னாத் தேய்ச்சு, அலசிப் பிழிஞ்சா. எந்திரிக்காம அப்படியே குத்துக்காலிட்டு உக்காந்த வாக்குலயே கையை மேல நீட்டி மாமாகிட்ட குடுத்தா. மாமா ஒவ்வொரு துணியா வாங்கும்போது ரொம்ப நெருக்கமா குனிஞ்சு வாங்குனாரு. 

நான் ஜன்னல்ல இருந்து சைடு ஆங்கிள்ல அவளப் பாத்துட்டு இருந்தேன். அவ முட்டிக்கு மேல நைட்டியச் சுருட்டி விட்டிருந்ததால, அவளோட கீழ்க்கால் வளைவு முழுசா எந்த மறைவும் இல்லாம அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சது. அவ கையை மேல தூக்கித் துணியக் குடுக்கும்போது, அவ உடம்பு லேசா வளைஞ்சுச்சு. அந்த வளைவுல... அவ இடுப்புச் சதையில விழுந்த அந்த ரெண்டு மடிப்பு, தண்ணியில நனைஞ்சு உடம்போட கப்புனு ஒட்டியிருந்த அந்த ஈர நைட்டிக்கு வெளிய அப்படியே அச்சு வார்த்த மாதிரிப் பச்சையாத் தெரிஞ்சது. அந்த இடுப்பு மடிப்புல, புழுக்கத்துல வழிஞ்ச வேர்வை தண்ணியோட சேர்ந்து பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அது மட்டுமில்லாம, அவ சைடு ஆங்கிள்ல குத்துக்காலிட்டு உக்காந்திருந்த அந்த வாட்டத்துல... அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதை, ஈர நைட்டிய முட்டிக்கிட்டு அவ்ளோ கும்முனு, உருண்டையாப் புடைச்சு வளைஞ்சு வெளிய தெரிஞ்சது. மாமா துணிய வாங்கக் குனியும்போதெல்லாம், அவரோட வெறிச்ச பார்வை அந்த ஈர நைட்டிக்குள்ள புடைச்சுகிட்டு நின்ன அவளோட இடுப்பு மடிப்புலயும், அந்தப் பக்கவாட்டு குண்டி வளைவுலயும் தான் சிக்கித் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஒரு வழியா துணிய துவைச்சு முடிக்க. அவளோ தாணு நான் நினைச்சன். ஆனா மகா தண்ணிக்குள்ள கையை விட்டு, அவளோட பிராவை வெளிய எடுத்தா. 

என் லுங்கில சுன்னி இப்போ எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம நரம்பு தெறிக்க, இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறித் துடிச்சுது. மாமா காயப் போட்டுட்டுத் திரும்புனவரு, மகா கையில அவளோட பிரா இருக்கிறதப் பாத்ததும் நின்ன எடத்துல அப்படியே உறைஞ்சு நின்னுட்டாரு. 

மகா இதுக்கு முன்னாடி அவளே அவ ப்ரா துவைச்சு காயவெச்சிருவா. எப்போ அவ மாமா, அவளோட பேன்ட்டி திருடி கை அடிக்கிறாருனு தெரிஞ்ச அப்றம், என்னத்தான் துணி சேத்தி ஊறவைச்சாலும், அவருக்கு தெரியாம துவைச்சு, அவர் கண்ணனுக்கு படாத மாரி காய வச்சதா என்கிட்ட சொல்லுவா. ஆனா இப்போ... அவ அத அவர் முன்னாடி துவைக்க எடுத்ததும் எனக்கு ஒரு மாரி ஆகிருச்சு.

ஆனா, மகா எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, அந்தப் பிரா கப்புகளைக் கல்லுல வச்சு, சோப்பால ஆழமாத் தேய்க்க ஆரம்பிச்சா. தன் முலைகளை அவ்ளோ நாளாத் தாங்கிப் பிடிச்சிருந்த அந்தத் துணிய, அவ தன் கையாலயே பிசைஞ்சு தேய்க்கும்போது... அவ உடம்புல ஒட்டியிருந்த அந்த ஈர நைட்டிக்குள்ள அவளோட உண்மையான முலைகள் 'தக்... தக்...'னு முன்னும் பின்னும் வெறித்தனமாப் பிதுங்கிக் குலுங்குச்சு. அவ சோப்புப் போட்டுத் தேய்க்கிற அந்தப் பிரா கப்புகளையும், தண்ணியில நனைஞ்சு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுகிட்டுத் துள்ளி ஆடுற அவளோட நிஜ முலைகளையும் நேருக்கு நேராப் பாத்து மாமாக்கு அப்படியே கண்ணு இருட்டிக்கிட்டு வந்துச்சு. அவர் மூச்சு வாங்குற சத்தம் கொல்லைப்புறம் முழுசாக் கேட்டுச்சு.

என் பொண்டாட்டியோட முலைகள் அப்படித் துள்ளி ஆடுறதையும், அதப் பாத்து அந்த மனுஷன் தவிக்குறதையும் பாக்கப் பாக்க, என் கண்ட்ரோல் மொத்தமாப் போச்சு. லுங்கியத் தூக்காம, அப்படியே வெளிய இருந்தே என் சுன்னிய வெறித்தனமாகக் கசக்க ஆரம்பிச்சேன். ஜட்டிக்குள்ள அது வெடிச்சு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்குக் கல் மாதிரி விறைச்சுப் போய், என் கைக்குள்ள சிக்கித் துடிச்சுது.

அவ அந்தப் பிராவைத் தண்ணியில அலசிப் பிழிஞ்சு, அதை அப்படியே உக்காந்த வாக்குல மாமாகிட்ட நீட்டுனா. 

மாமா கை நடுங்க, திக்கித் திணறிக்கிட்டே அந்தப் பிராவைத் வாங்குனாரு. அந்தத் துணியத் தொட்டதும் அவர் உடம்பு லேசாச் சிலிர்க்கிறத நான் பாத்தேன். அவளோட முலைகளோட சூடும், வேர்வையும் பட்டு உரசின அந்தத் துணி இப்போ அவர் கையில. அவர் கண்ணு அந்தப் பிரா கப்ல இருந்து ஒரு செகண்ட் கூட விலகவே இல்ல. அதப் புடிச்சுகிட்டு அப்படியே நின்னாரு.

அவர் கையில இருந்த அந்தப் பிரா கப்புகளை, அவருக்கே தெரியாம அவரோட கட்டை விரல் லேசா ஆழமா அழுத்திப் பிசைஞ்சுது. இத்தனை நாளாத் தன் கண்ண உறுத்துன அவளோட முலைகளைத் தாங்குன துணியத் தொட்டதும், அந்த மனுஷனுக்குப் புத்தி பேதலிச்சுப் போச்சு. மகா முன்னாடி உக்காந்திருக்கானு கூட மறந்துட்டு, அந்த ஈரமான பிராவை அப்படியே லேசாத் தன் மூஞ்சிக் கிட்ட, தன் மூக்குக்கு நேராத் தூக்கப் போனாரு. 

அப்புறம் டக்குனு சுதாரிச்சுக்கிட்டு, தொண்டை வறண்டு ஒரு பெரிய எச்சில முழுங்கிட்டு, பதறிப் போய்க் கொடிக்கயித்த நோக்கித் திரும்புனாரு.

அவரு நடக்கும்போது, அவர் லுங்கிக்குள்ள விறைச்சு நின்ன அந்த ஆணுறுப்பு, ஒரு முரட்டுக் கம்பு மாதிரி லுங்கியத் தூக்கிக்கிட்டு அப்பட்டமா முன்னாடி இடிச்சுக்கிட்டுப் போச்சு. திக்கித் திணறிப் போய்க் கொடிக்கயித்துல அந்தப் பிராவைக் காயப் போடும்போது, அவர் கை அவ்ளோ நடுங்குச்சு. சும்மா அப்படியே துணியைக் கயித்துல போடாம... அந்த ரெண்டு பிரா கப்புகளையும் தன் ரெண்டு உள்ளங்கையாலயும் கப்புனு புடிச்சு, ஏதோ அவளோட நிஜ முலைகளையே பிசையுற மாதிரி ஒரு செகண்ட் ஆசையா, வெறித்தனமா அழுத்திப் பிசைஞ்சாரு. 

கயித்துல காயப் போட்டதுக்கு அப்புறமும் அவர் கை அந்தப் பிரா கப்ல இருந்து விலகல. அதப் தடவிக்கிட்டே நின்னாரு. அப்புறம் தான் கை நடுங்கக் கிளிப் போட்டு விட்டாரு. கயித்துல அந்தப் பிரா தொங்குறதக் கூட வாயப் பொளந்து வெறித்துப் பாத்துட்டு, ஆழமா மூச்சு வாங்கிக் கஷ்டப்பட்டுத் திரும்பி மகா பக்கம் வந்தாரு.

அடுத்தது... 

மகா ரொம்ப நிதானமாத் தண்ணிக்குள்ள கையை விட்டா. அவ கை அந்தப் பக்கெட்டுக்குள்ள போறதப் பாத்ததும், லுங்கிக்கு மேல வெறித்தனமா முன்னும் பின்னும் அசைஞ்சுக்கிட்டு இருந்த என் கை... அப்படியே டக்குனு ஒரு செகண்ட் உறைஞ்சு நின்னுச்சு. என் மூச்சு காத்து அப்படியே தொண்டைக்குள்ளயே நின்னு போச்சு. என் பிடிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி விறைச்சுத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்த என் சுன்னியக் கசக்குறத அப்படியே நிப்பாட்டிட்டு, அடுத்தது வெளிய வரப் போறதப் பாக்கப் பைத்தியம் பிடிச்ச மாதிரி கண்ண இமைக்காம அவ கையையே வெறித்துப் பாத்தேன். 

அவ தண்ணிக்குள்ள இருந்து ஈரம் சொட்டச் சொட்ட அந்தச் சின்னத் துணிய மெதுவா, ஆனா ஒருவிதமான அழுத்தத்தோட வெளிய எடுத்தா. 

அது... அவளோட அந்தப் பேன்ட்டி! 

அவளோட அந்த ரகசியமான எடத்த அவ்ளோ நாளா மூடி மறைச்சிருந்த அந்த உள்ளாடை, இப்போ அவ கையில தண்ணி சொட்டச் சொட்டச் சுருண்டு கிடந்துச்சு. அதப் பாத்த அந்த ஒரு செகண்ட், எனக்கே நெஞ்சுக்குள்ள எதோ ஒரு நரம்பு 'சுரீர்'னு இழுத்துச்சு. நின்ன எடத்துல அப்படியே சிலையாட்டம் நின்னு, என் சுன்னி துடிக்குறத மட்டும் என் கைக்குள்ள உணர்ந்துகிட்டு, அடுத்து அவ என்ன பண்ணப் போறானு வெறிக்க வெறிக்கப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

அதை எடுத்துச் சோப்புப் போட்டுத் தேய்க்கும்போது, மகா ஜன்னல் வழியா என்னையே ரொம்ப நேரமா உத்துப் பாத்துட்டு இருந்தா. அவ கண்ணு ஒரு பச்சையான திமிரோட சொல்லுச்சு. அந்தப் பேன்ட்டியக் கல்லுல வச்சுத் தேய்க்கும்போது, அவளோட தொடைகள் லேசா விலகி, அவளோட அந்த ரகசியமான எடத்தோட வளைவு அந்த முட்டிக்கு மேல ஏத்தி விட்ட நைட்டி வழியா அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

இந்தக் காட்சியப் பாத்துக்கிட்டு பக்கத்துலயே நின்ன மாமாக்கு, அங்கேயே உசுரு போயிட்டு வந்துச்சு. அவளோட அந்த ரகசியமான எடத்துல உரசிக் கிடந்த துணிய, அவ அவ்ளோ ஈடுபாடோடத் தன் கையாலயே பிசைஞ்சு தேய்க்கிறதப் பாத்ததும், அவர் மூச்சு காத்து 'ஸ்ஸ்ஸ்'னு சத்தமா, அவ்ளோ சூடா வெளிய வந்துச்சு. அவர் கண்ணு அவ கையில இருந்த அந்தப் பேன்ட்டியிலயும், லேசா விலகியிருந்த அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான தொடைகளுக்கு நடுவுலயும் லாக் ஆகி, ஒரு செகண்ட் கூட இமைக்காம வெறிச்சுப் போய் நின்னுச்சு. தொண்டை காஞ்சு 'க்ளக்'குனு அவர் எச்சில் முழுங்குனது எனக்கு இங்க வரைக்கும் தெரிஞ்சது. உடம்பு லேசாப் பதறி நடுங்க, அவருக்கே தெரியாம அவர் கட்டியிருந்த லுங்கி முன்னாடி அப்பட்டமா ஒரு ஈட்டி மாதிரித் தூக்கிக்கிட்டு, எந்த மறைவும் இல்லாம விறைச்சுப் போய் நின்னுச்சு. அதைக் கையால மறைக்கக் கூட அவருக்கு இப்போ சுரணையில்ல; கை ரெண்டும் மரத்துப்போய் அப்படியே தொங்க, மூச்சு முட்ட முட்டப் பைத்தியம் பிடிச்ச மாதிரி அவ தேய்க்கிறதையே முழுங்கிட்டு இருந்தாரு.

மகா தேய்க்கிறதப் பாதியிலயே ஒரு செகண்ட் நிப்பாட்டிட்டு, லேசா நிமிர்ந்து அவரைப் பாத்தா. அவ கண்ணு நேரா மாமாவோட கால்களுக்கு நடுவுல, அந்த லுங்கியத் தூக்கிக்கிட்டு நின்ன அந்த முரட்டான புடைப்பு மேல தான் போய் கச்சிதமா விழுந்துச்சு. 

அதை அவ்ளோ பச்சையாப் பாத்ததும்... அவ உடம்பு அப்படியே ஒரு செகண்ட் 'சடக்'னு உறைஞ்சு நின்னுச்சு. இவ்வளவு நேரம் அவ முகத்துல இருந்த அந்தத் திமிர் டக்குனு காணாமப் போய், தொண்டை வறண்டு ஒரு பெரிய எச்சில முழுங்குனா. அவ மூச்சு காத்து படபடனு திணறி வெளிய வர, அந்தப் பேன்ட்டியப் புடிச்சிருந்த அவ கை லேசாத் தடுமாறிப் பதட்டத்துல நடுங்குச்சு. நைட்டிக்குள்ள அவ முலைகள் வேகமா ஏறி இறங்குச்சு. தண்ணிக்குள்ள அவ கை அசையாம நின்னதப் பாத்து, மாமா லேசாப் பார்வையக் கீழ இறக்குனாரு.

அவ கண்ணு தன்னோட அந்த அப்பட்டமான விறைப்பத் தான் வெறித்துப் பாத்துட்டு இருக்குனு அவருக்கு உறைச்ச அடுத்த செகண்ட்... அந்த மனுஷனுக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. முகம் அப்படியே செக்கச்செவேல்னு வெளிறிப் போக, பதறிப் போய் அவசர அவசரமாத் தன் ரெண்டு கையையும் முன்னாடி கொண்டு வந்து, அந்த லுங்கிப் புடைப்பை அமுக்கி மறைக்கப் பாத்தாரு. ஆனா அந்த இரும்பு மாதிரியான விறைப்பு, அவர் கையையும் மீறித் திமிறிக்கிட்டு முன்னாடி நீட்டிட்டு நின்னுச்சு. கூச்சத்திலயும், மாட்டிக்கிட்டோமேங்குற பதட்டத்திலயும் அவளப் பாக்க முடியாம டக்குனு தலையக் குனிஞ்சுகிட்டாரு. அவர் உடம்பெல்லாம் நடுங்குறது எனக்கு இங்க இருந்தே தெரிஞ்சது.

அந்த ஒரு சில செகண்ட் நடந்த அந்தப் பச்சையான தடுமாற்றத்துக்கு அப்புறம்... மகா ஆழமா ஒரு மூச்சு வாங்கிட்டு, அவ பேன்ட்டியத் தண்ணியில அலசிப் பிழிஞ்சு, அப்படியே உக்காந்த வாக்குல அதையும் மாமாகிட்ட நீட்டுனா. 

மாமா இப்போ மொத்தமாத் தன் கண்ட்ரோலை விட்டுட்டாரு. அவளோட அந்தப் பேன்ட்டிய வாங்குறதுக்காகக் குனியும்போது, அவர் கை லேசாப் பதறுச்சு. பேன்ட்டிய வாங்கும் போது, அவர் விரல் லேசா மகா விரலோட உரசிருச்சு.

ரெண்டு பேரும் ஒரு செகண்ட் அப்படியே நின்னாங்க. அந்தப் பேன்ட்டிய விரல்ல புடிச்சுகிட்டு நின்னவரு, அவளோட அந்த ஈரமான நெஞ்சையும், முட்டிக்கு மேல ஏறிக்கிடக்குற அந்தத் தொடைகளையும் வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தாரு. 

அதுக்கு அப்புறம் அவளப் பாக்கத் தைரியம் இல்லாம, கையில அந்தப் பேன்ட்டிய இறுக்கமாப் புடிச்சுகிட்டே திக்கித் திணறிப் போய்க் கொடிக்கயித்த நோக்கித் திரும்புனாரு. அவரு நடக்கும்போது, இரும்பு மாதிரி விறைச்சு நின்ன அவர் ஆணுறுப்பு, லுங்கிய அப்பட்டமாத் தூக்கிக்கிட்டு இடிச்சுக்கிட்டுப் போச்சு. கொடிக்கயித்துல அந்தச் சின்னத் துணியக் காயப் போடும்போது... அவரோட கை அவ்ளோ நடுங்குச்சு. சும்மா காயப் போடாம... அந்தப் பேன்ட்டியோட நடுப்பகுதிய, அவளோட அந்த ரகசியமான எடத்துல உரசிக் கிடந்த அந்தத் துணியத் தன் கட்டை விரலால ஏதோ அவளையே தொடுற மாதிரி ஒரு செகண்ட் ஆழமா, வெறித்தனமா அழுத்தித் தேய்ச்சாரு. கயித்துல அதக் காயப் போட்டுட்டு, கிளிப் போடுற சாக்குல அந்தத் துணியத் தடவிக்கிட்டே, அதையே வாயப் பொளந்து மெய்மறந்து பாத்துக்கிட்டு நின்னாரு.

மகா விரல் உரசினதுக்கோ, அவரு அப்படிக் காயப் போடுறதப் பாத்தோ எந்தப் பதட்டமும் படல. பேன்ட்டிய அவர் கையில குடுத்துட்டுத் தன் ஈர நைட்டியோட, தொடைகள மறைக்காம அப்படியே உக்காந்திருந்தா. அவ ஜன்னல் வழியா என்னையப் பாத்துட்டு, மறுபடியும் லேசாகத் தலையத் தூக்கி அவரைப் பாத்தா. 

அவ விரலும் அவர் விரலும் உரசின அந்த செகண்ட்... அவரு பேன்ட்டியத் தடவிக்கிட்டுத் தவிச்ச தவிப்பு... அவளோட அந்தத் திமிரான பார்வையப் பாத்த அந்த நொடி... அந்த எடத்துல காத்துல அடிச்ச அந்தப் பச்சையான காம வெறி... என்னால அதுக்கு மேல தாங்க முடியல. லுங்கிக்கு மேலயே என் சுன்னிய முழுப் பலத்தையும் குடுத்துப் பைத்தியம் மாதிரி ரெண்டு மூணு தடவை ஆக்ரோஷமா அழுத்தித் தேய்ச்சேன். 

அடுத்த செகண்ட்... என் உடம்புல இருந்த நரம்பெல்லாம் சுண்டி இழுக்க, என் சுன்னி வெடிச்சு, சுடச்சுட என் கஞ்சி மொத்தமும் 'பீச் பீச்'னு என் ஜட்டிக்குள்ளயே பீய்ச்சிக்கிட்டு அடிச்சுது. லுங்கியோட சேர்த்துப் புடிச்சிருந்த என் கைக்குள்ள அந்த ஈரமான, சூடான கஞ்சி ஜட்டிய நனைக்கிற ஃபீல் எனக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. தொடையெல்லாம் அந்தச் சூடு பரவ, நான் அப்படியே ஜன்னல் கம்பியப் புடிச்சுகிட்டு, மூச்சு வாங்கிக் கண்ணை இறுக்கமா மூடினேன்.

ஆனா... 

அந்த உச்சகட்ட சுகம் முடிஞ்சு, கஞ்சி முழுசா வடிஞ்ச அடுத்த சில செகண்ட்லயே... என் உடம்புல ஏறியிருந்த அந்த வக்கிரப் போதை மொத்தமாச் சடார்னு எறங்குச்சு. ஜட்டிக்குள்ள அந்தப் பிசுபிசுப்பான ஈரம் சில்லிட்டதும், என் மூளைக்குள்ள ஒரு தெளிவு வந்துச்சு. நான் மறுபடியும் கண்ணத் தொறந்து வெளிய பாத்தேன். 

என் பொண்டாட்டி, தன் உடம்ப அப்பட்டமாக் காட்டிக்கிட்டு இன்னொரு ஆம்பளைக்கு முன்னாடி உக்காந்திருக்கா. அவளும் அவனும் உரசிகிட்டு நின்ன அந்தக் காட்சி இவ்வளவு நேரம் எனக்குக் கிக்கா இருந்துச்சு. ஆனா இப்போ... அது எனக்குப் பயங்கரமான அருவருப்பக் குடுத்துச்சு. 'சே... என்ன கேவலமான வேலை இது. என் பொண்டாட்டிய நானே இன்னொருத்தனுக்குக் கூட்டிக் குடுக்குற மாதிரி எக்ஸ்போஸ் பண்ணி, அதப் பாத்துக் கை அடிச்சுருக்கேனே...'ங்குற நெனப்பு வந்ததும், எனக்கு என் மேலயே ஒரு அசிங்கமான கோபம் வந்துச்சு. இவ்வளவு நேரம் அவ மேல இருந்த காமம், என் ஜட்டிக்குள்ள ஈரமா வடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் மொத்தமாச் செத்துப் போச்சு. இப்போ என் பொண்டாட்டியப் பாக்கவும் அந்த மாமாவப் பாக்கவும் எனக்கு ஒரு வெறித்தனமான, ஆக்ரோஷமான கோபம் தான் நெஞ்ச அடைச்சுக்கிட்டு வந்துச்சு.

[Shrutikrishnan]

அவளோ நேரம் ரசிச்சுட்டு இருந்த நான், இப்போ கஞ்சி கக்குன அப்புறம் அவங்களப் பாக்கும்போது... ஏதோ ஒரு கேவலமான தப்பு செஞ்சிட்டுப் பாக்குற மாதிரி ஃபீல் ஆச்சு. அவங்க துணி எல்லாம் துவைச்சு முடிச்சிட்டு, பக்கெட்லாம் கழுவிட்டு இருக்குறது பாத்ததும், என் கோபத்தோட வேகவேகமா பெட்ரூம்க்குத் திரும்பிப் போனேன்.

நான் ரூம்க்குள்ள வந்து நிக்கும்போது, என் ஜட்டியில வடிஞ்சிருந்த அந்தச் சூடான கஞ்சி என்னைக் குத்துச்சு. 'என் பொண்டாட்டிய இப்படிப் பண்ண வச்சிருக்கேனே'ங்குற குற்றவுணர்ச்சி ஒரு சாட்டை மாதிரி என் மூஞ்சியில அடிச்சுது.

ஒரு பத்து நிமிஷம் கழிச்சு, மகா பெட்ரூம்க்குள்ள சிரிச்சுக்கிட்டே வந்தா. துணி துவைச்ச ஈரக் கையைத் தன் நைட்டியில தொடைச்சுக்கிட்டே உள்ள வந்தவ, கதவைச் சாத்திட்டு என்னைப் பாத்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட பக்கத்துல வந்தா.

"போற போக்கப் பாத்தா, ஒரு வாரம்லாம் தேவையே இல்ல போல வாத்தி. மாமா நாளைக்கே ஓகே சொல்லிருவாரு போல..."னு ரொம்பக் குஷியா, ஒரு சாதிச்ச திமிரோட சொன்னா.

நான் எந்தப் பதிலும் சொல்லல. அவளையே உத்துப் பாத்துட்டு, உம்முனு மூஞ்சிய வச்சுக்கிட்டு நின்னேன்.

என் முகத்துல இருந்த அந்த இறுக்கத்தைப் பாத்ததும், அவ முகத்துல இருந்த அந்தத் திமிரான சிரிப்பு லேசாச் சுருங்குச்சு.

"என்ன ஆச்சுங்க... ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்கீங்க?" அவ புருவத்தைச் சுருக்கிக் குழப்பமாக் கேட்டா.

"நீ என்னடி பண்ணிட்டு வந்த இப்போ?" நான் கொஞ்சம் சிடுசிடுனு, முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"நான் என்ன வாத்தி பண்ணேன்?" அவ ஒன்னும் புரியாத மாதிரி முழிச்சா.

எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. யோசிச்சேன். எப்படிச் சொல்ல முடியும்? 'இவ்வளவு நேரம் நீ பண்ணுனதெல்லாம் பாத்து ரசிச்சு ஜாலியா மூட் ஆகி கை அடிச்சேன், கஞ்சி வந்ததும் இப்போ எனக்கு ஒரு மாதிரி அருவருப்பா இருக்கு'னு பச்சையா சொல்ல முடியுமா? 

ஏதாவது நொண்டிக் சாக்கு சொல்லணும்னு யோசிச்சு, "எதுக்குடி அந்தப் பிரா, பேன்ட்டியெல்லாம் அவர் முன்னாடி வச்சுத் துவைச்ச?"னு நான் லேசாத் திக்கித் திணறிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"ஏங்க... நீங்க தான வாத்தி சொன்னீங்க... மாமாக்குக் கல்யாணம் ஆகணும், ஒரு வாரத்துல பொண்ணு பாக்கச் சம்மதம் சொல்ல வைக்கணும்னு?" அவ சலிச்சுக்கிட்டே சொன்னா.

"அது... வந்து..." நான் மேற்கொண்டு பேச முடியாம இழுத்தேன்.

"என்ன ஆச்சு? ஏன் இப்படி உளர்றீங்க? அப்போ ஒன்னு பேசுறீங்க... இப்போ ஒன்னு பேசுறீங்க?" அவளுக்கு இப்போ கோபம் வர ஆரம்பிச்சுருச்சு.

"அது... அப்போ... வேணும்னு சொன்னேன். இப்போ வேண்டாம்னு சொல்றேன்," நான் எந்த லாஜிக்கும் இல்லாம பிடிவாதமாச் சொன்னேன்.

மகாவுக்குக் கோபம் உச்சிக்கு ஏறுச்சு. "லூசா நீங்க? மாறி மாறிப் பேசிட்டு இருக்கீங்க,"னு அவ கடுப்பாத் திட்டுனா.

நான் அவளைக் கோபமாப் பாத்துட்டு இருந்தேன். ஆனா நிஜத்துல அது அவ மேல இருந்த கோபம் இல்ல, என் மேல, என் மூளை சொல்றதைக் கேக்காம என் சுன்னி சொல்றதக் கேட்டு நான் இப்படிப் பண்ணிட்டேனேங்குற கோபம்.

திடீர்னு மகாவோட பார்வை மாறுச்சு. என்ன மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு நிமிஷம் உத்துப் பாத்தா. அவ கண்ணு டக்குனு கீழ எறங்கி, என் இடுப்புக்குக் கீழ குத்திட்டு நின்னுச்சு. 

நான் குனிஞ்சு அவ எங்க பாக்குறானு பாத்தேன். எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. என் ஜட்டியில படிஞ்சிருந்த அந்த வெதுவெதுப்பான கஞ்சி, அப்படியே ஊறி நான் கட்டியிருந்த லுங்கியிலயும் ஒரு பெரிய ஈர வட்டமாப் பரவி அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சது! 

அந்த ஈர வட்டத்தை உத்துப் பாத்தவ, டக்குனு தன் பார்வையை என் கண்ணுக்கு நேராத் திருப்பி... 

"கை அடிச்சீங்களா?"னு கூச்சமே இல்லாமப் பச்சையாக் கேட்டா.

"அது... வந்து... இல்லயே..." நான் திக்கித் திணறி முழுங்குனேன்.

"பச்சையாப் பொய் சொல்லாதீங்க. லுங்கியக் கழட்டுங்க,"னு சொல்லிட்டு, டக்குனு என் பக்கத்துல வந்து என் லுங்கியப் புடிச்சா.

"ஹேய்... என்னடி பண்ற? விடு,"னு நான் பதறிப் போய்ப் பின்னாடி போகப் பாத்தேன்.

ஆனா அவ விடல. என் லுங்கிய இறுக்கமாப் புடிச்சு இழுத்தா. 

"சரி... இரு... நானே கழட்டுறேன்," நான் வேற வழியில்லாம சொன்னேன்.

அப்போ தான் அவ கைய எடுத்தா. 

நான் பொறுமையா, தயங்கிக்கிட்டே என் லுங்கியக் கழட்டித் தரையில விட்டேன். அவ முன்னாடி வெறும் பனியன், ஜட்டியோட நின்னேன். கீழ பாத்தேன். என் வெள்ளை ஜட்டியில கஞ்சி படிஞ்சு, பிசுபிசுனு ஊறிப் பச்சையாத் தெரிஞ்சது.

"இதையும் கழட்டுங்க," அவ கண்ணை உருட்டி, முரட்டுத்தனமா அதிகாரமாச் சொன்னா.

"எதுக்கு இதெல்லாம் இப்போ?" நான் சமாளிக்கப் பாத்தேன்.

"சொல்றதைச் செய்யுங்க வாத்தி," அவ குரல்ல ஒரு திமிரான பிடிவாதம் இருந்துச்சு.

நான் தயங்கிக்கிட்டே, ரொம்பச் சங்கடத்தோட என் ஜட்டியக் கழட்டுனேன். கழட்டுன அடுத்த செகண்ட், அதை என் கையில இருந்து 'வெடுக்'குனு பிடுங்குனா. 

அந்த ஜட்டிய விரிச்சுப் பாத்தா. அதுல இருந்த அந்தப் பிசுபிசுப்பு... அப்புறம் அப்படியே என் சுன்னியைப் பாத்தா. என் சுன்னியோட மொட்டுல கூட அந்தக் கஞ்சியோட ஈரம் இன்னும் ஒட்டிப் பளபளனு இருந்துச்சு.

மகா ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டா. 

"அப்போ... இத்தனை விஷயமும் பண்ணியிருக்கீங்க. கை அடிக்கிறதுக்கு முன்னாடி ஒரு பேச்சு... அடிச்சதுக்கு அப்புறம் ஒரு பேச்சா?" அவ என்னையப் பாத்து கேட்டா.

நான் பதட்டமானேன். என்ன சொல்றதுனு தெரியாம திருதிருனு முழிச்சேன். "ஹ்ம்ம்... வந்து... அது..."னு நான் மறுபடியும் மழுப்பப் பாத்தேன்.

"சொல்லுங்க வாத்தி," அவ கோபமாச் சீறுனா. "அடிக்கிறதுக்கு முன்னாடி... நீங்க எவ்ளோ செஞ்சீங்க? ஊர்ல இருந்து அந்த மெல்லிசான புடவை, ஸ்லீவ்லஸ்  நைட்டினு எடுத்துட்டு வந்தீங்க? நான் பாட்டுக்குச் சிவனேனு டவலைப் போட்டு நெஞ்ச மூடிட்டுத் துணி துவைச்சிட்டு இருந்தேன். வந்து டவலைப் புடுங்கிட்டுப் போய், 'அதை மறைக்காத, இதைக் காட்டு, மாமாக்குச் சம்மதம் வாங்கணும்'னு என்னைய ஆட்டி வச்சீங்க. நான் பண்ணுனதெல்லாம் பாத்து ரசிச்சுட்டு, இப்போ கஞ்சி கக்குனதும்... நீங்க நல்லவங்க, நான் கெட்டவளா?" அவ ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் என் மூஞ்சியில ஆணி அடிச்ச மாதிரி கேட்டா.

அவ கேட்ட அத்தனை கேள்வியும் நூறு சதவிகிதம் உண்மை. எனக்குப் பதில் சொல்ல வார்த்தையே இல்ல.

"சரி... நான் கெட்டவளாவே இருந்துட்டுப் போறேன். இப்போ என்ன பண்ணலாம்னு சொல்லுங்க?" அவ ரொம்பச் சலிப்போட கேட்டா..

நான் ஏதும் பேசாம நிண்டிட்டு இருந்தன்.

நான் அமைதியா இருக்குறது பாத்துட்டு, மகா கோவத்துல கையில இருந்த என் ஜட்டிய அப்படியே கீழ தூக்கிப் போட்டுட்டு, "நான் போய் குளிக்கப் போறேன்,"னு சொல்லிட்டுத் தன் புடவையை எடுக்கத் திரும்பப் போனா.

நான் வெறும் பனியனும், சுருங்கிப் போன சுன்னியுமா ஜட்டி கூட இல்லாம நின்னுட்டு யோசிச்சேன். 

அப்போ டக்குனு என் மூளைக்குள்ள ஒரு பைத்தியக்காரத்தனமான யோசனை வந்துச்சு. 

"ஹேய்... ஒரு நிமிஷம்," நான் அவளக் கூப்பிட்டேன்.

துணியை எடுத்துட்டு இருந்தவ, நின்னு திரும்பி என்னைப் பாத்தா. "என்ன... சொல்லுங்க," அவ குரல்ல இன்னும் அந்தக் கோபம் அடங்கலங்குறது அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

"சாரி..." நான் ரொம்ப நிதானமாச் சொன்னேன்.

"உங்க சாரி ஒன்னும் எனக்குத் தேவையில்ல வாத்தி. என் ஃபீலிங்ஸோட நீங்க விளையாடிட்டு இருக்கீங்க. நீங்க நில்லுனா நிக்கணும், உக்காருனா உக்காரணும்... என்ன நெனச்சிட்டு இருக்கீங்க?" அவ மறுபடியும் புலம்ப ஆரம்பிச்சா.

நான் அவளத் தடுத்து நிறுத்துனேன். "ஒரு நிமிஷம் டி. நான் சொல்றதக் கேளு."

"என்ன? சொல்லுங்க."

"நான் ஒத்துக்குறேன்... கை அடிக்கிறதுக்கு முன்னாடி, நீ பண்ணுனதெல்லாம் பாத்து நான் ரசிச்சுட்டுத் தான் இருந்தேன். ஆனா..." 

அவ என்னை உத்துப் பாத்தா.

"கை அடிச்சதுக்கு அப்புறம்... எனக்குள்ள இருந்த அந்த ஆசை எல்லாம் போயி, என் மேலயே எனக்குக் கோபமும் அருவருப்பும் தான் வந்துச்சு. அதனால நான் பண்ண மாதிரி..." நான் லேசா இழுத்தேன்.

மகா என்னைப் புரியாம உத்துப் பாத்துட்டு, "நீங்க பண்ண மாதிரியா... என்ன பண்ண மாதிரி?" அவளும் இழுத்தா.

"இல்ல... நான் கை அடிச்சேன்... என் மூளை தெளிவாச்சு, க்ளியர் ஆயிடுச்சு. எனக்கு இது வேண்டாம்னு தோணுது. அது மாதிரி... நீயும் பண்ணுனா... உன் மூளையும் தெளிவாச்சுனா, உனக்கும் இது வேண்டாம்னு தோணலாம்ல?" நான் ரொம்பப் பச்சையா, ஒரு சைக்கலாஜிக்கல் கேம் மாதிரி கேட்டேன்.

மகா கடுப்பானா. "லூசா நீங்க? என்ன பேசிட்டு இருக்கீங்க?"னு சத்தம் போட்டா.

"ட்ரை பண்ணு டி," நான் பிடிவாதமாச் சொன்னேன். "ஏதோ இதுக்கு முன்னாடி நீ பண்ணதே இல்லாத மாதிரி சொல்லாத."

மகா அப்படியே வாயடைச்சுப் போனா. அவ பாத்ரூம்ல, தனியா இருக்கும்போது எனக்குத் தெரியாதுனு நெனச்சுக்கிட்டு அவ பண்ணிக்கிற அந்த ரகசியத்தை நான் அப்பட்டமாச் சொன்னதும், அவளுக்கு வார்த்தை வரல. அந்தப் புழுக்கத்துலயும் இப்போ அவ நெத்தியில புதுசா வேர்வை அரும்பிச்சு.

"ச்சீ... நீங்க ரொம்பக் கெட்டுப் போயிட்டீங்க வாத்தி," அவ முகம் சுளிச்சுக்கிட்டுச் சொன்னா.

"இருக்கட்டும். நீ பண்ணு. பண்ணி முடிச்சதுக்கு அப்புறம் பாரு... உனக்கே இந்தக் கள்ளத்தனம் வேண்டாம்னு தோணும்," நான் உறுதியாச் சொன்னேன்.

மகா 'வேண்டாம்'னு வேகமாத் தலைய ஆட்டினா.

"ப்ளீஸ் டி... நமக்காக. நம்ம ஃபியூச்சருக்காக. எதையும் எடுத்தோம் கவுத்தோம்னு பண்ண வேண்டாம்ல..." நான் கொஞ்சம் இறங்கி வந்து கெஞ்சுற மாதிரி கேட்டேன்.

அவ ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, "சரி சரி... பண்ணித் தொலைக்கிறேன். இப்படி அசிங்கமாக் கெஞ்சாதீங்க,"னு அவ சலிச்சுக்கிட்டே சம்மதம் சொன்னா.

அவ அதுக்கு ஓகே சொன்னதும்... இவ்வளவு நேரம் கஞ்சி கக்குனதுல சுருங்கி, செத்துப் போய்க் கிடந்த என் சுன்னி... லேசாத் 'தக்'குனு ஒரு துடிப்புத் துடிச்சு உயிர் வந்துச்சு. 

நான் அதைக் காட்டிக்காம, "சரி... சூப்பர்,"னு சொல்லிப்புட்டு, அவளையே ஒரு பார்வையில பாத்தேன்.

அவ புருவத்தை உயர்த்தி, 'என்ன?'னு கேட்டா.

"பண்ணு," நான் பச்சையாச் சொன்னேன்.

"என்ன... ச்சீ... இங்கயா? இப்போவா?" அவ அதிர்ச்சியாக் கேட்டா.

"ஆமா டி," நான் சலனமே இல்லாமச் சொன்னேன்.

"சப்பா..."னு சலிச்சுக்கிட்டு, "இங்க போய் எப்டி வாத்தி... அதுவும் அவர் ரூம்ல..." அவ சுத்தி முத்திப் பாத்துத் தயங்குனா.

அப்போ தான் எனக்கே ஒரு நிமிஷம் உறைச்சது. நாங்க நின்னுகிட்டு, இவ்வளவு அசிங்கமாப் பேசிட்டு இருக்கிறது அந்த மாமாவோட ரூம்ல! 

இருந்தாலும் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, "பண்ணு டி... ப்ளீஸ்,"னு சொன்னேன்.

"சரி, வெளிய போய்த் தொலைங்க," அவ கோபமாச் சொன்னா.

எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. இவள இதப் பண்ணச் சொல்லிட்டு, தனியா ரூம்ல விட்டுட்டுப் போறதா?

"அதெல்லாம் முடியாது. நான் பாக்கணும். அதுக்குத் தான பண்ணச் சொல்றதே. நான் வெளிய போயிட்டா, நீ பண்ணுனியா இல்லயானு எனக்கு எப்டித் தெரியும்? நீ பாட்டுக்கு நான் வெளிய போனதும், ஒன்னும் பண்ணாமலே சும்மா உக்காந்துட்டு... 'முடிச்சிட்டேன், ஆனா என் மூளை மாறல'னு சொல்லிட்டு வந்தா, நம்ம பிளான் எல்லாம் கெட்டுப் போயிருமே," நான் ரொம்ப லாஜிக்கா, ஆனா வக்கிரமாச் சொன்னேன்.

மகா மறுபடியும் சலிச்சுக்கிட்டு, திரும்பி ரூம் கதவைப் பாத்தா. கதவு தாழ்ப்பாள் போட்டு நல்லாச் சாத்தித் தான் இருந்துச்சு.

அவ எனக்குப் புரியாத மாதிரி ஏதோ கோபமா முணுமுணுத்துக்கிட்டே... எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, தான் கட்டியிருந்த அந்த நைட்டிய லேசா மேல தூக்குனா. அவளோட வலது கையை அப்படியே அந்த நைட்டி குள்ள விட்டு, உள்ள மாட்டியிருந்த தன் பேன்ட்டியோட எலாஸ்டிக்கைப் பிடிச்சுச் சடார்னு இழுத்தா.

ஒரு செகண்ட்ல, அந்தப் பேன்ட்டி அவ தொடையைத் தாண்டி, முழங்காலைத் தாண்டி, அவ கால்களுக்குக் கீழ 'சர்ர்ர்'னு சுருண்டு தரையில விழுந்துச்சு. இப்போ அவ நைட்டிக்குள்ள பேன்ட்டி இல்லாம, முழுப் பச்சையா எனக்கு முன்னாடி நின்னுகிட்டு இருந்தா.

[Shrutikrishnan]

தரையில விழுந்த அந்தப் பேன்ட்டியை ஒரு அலட்சியமான பார்வையோட பாத்துட்டு, என்னைய நிமிர்ந்து ஒரு முறை முறைச்சா. 'உன் திருப்திக்காகத் தான பண்ணச் சொல்ற, பண்ணித் தொலைக்கிறேன்'ங்குற ஒரு கோபமும் சலிப்பும் அந்தப் பார்வையில அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

அப்படியே திரும்பி, பெட்ட நோக்கி மெதுவா நடந்து போனா. அவ நடக்கும்போது அந்த நைட்டிக்குள்ள எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாத அவளோட அந்த வெயிட்டான குண்டிச் சதைகள் லேசாத் தளும்பி அடங்குறதை நான் உத்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். பெட்ல ஏறி, ரொம்பக் கேஷுவலா, ஒரு எந்திரம் மாதிரிப் படுக்கப் போனா. படுக்குறதுக்கு முன்னாடி, பெட்டோட ஒரு ஓரத்துல கிடந்த அந்தப் பெரிய தலைகாணி எடுத்தா. அதை எடுத்துத் தன் தலைக்கு வைக்காம, பெட்டோட மையப்பகுதியில, அதாவது அவ இடுப்பு வரப்போற எடத்துல வச்சுக்கிட்டா. 

அப்புறம் மெதுவா அந்தத் தலைகாணிக்கு மேல தன் இடுப்பை வச்சு மல்லாக்கப் படுத்தா. தலைகாணிக்கு மேல இடுப்பு இருக்குறதால, அவளோட இடுப்புப் பகுதி பெட்டில இருந்து லேசா ஒரு அரை அடி உசந்து, ரொம்பப் பச்சையா மேல தூக்கிக்கிட்டு நின்னுச்சு. 

அந்த ரூம்க்குள்ள இருந்த ஜன்னல் வழியா, வெளிய உச்சி வெயிலோட வெளிச்சம் லேசா உள்ள வந்து விழுந்துட்டு இருந்துச்சு. அந்த வெளிச்சம் கரெக்டா அவளோட அந்த உசந்த இடுப்புப் பகுதியிலயும், அவளோட தொடைகள்லயும் பட்டுப் பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு. என் பொண்டாட்டி... எனக்குத் தெரிஞ்சு இத்தனை வருஷத்துல, இப்படி ஒரு ஆபாசமான கோலத்துல, அதுவும் என் கண்ணு முன்னாடி அவளாகவே சுயஇன்பம் பண்ணப் போறத நெனைக்க நெனைக்க... இவ்வளவு நேரம் கஞ்சி கக்கிச் சுருங்கிப் போய்க் கிடந்த என் சுன்னி, எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம மறுபடியும் நரம்பு புடைக்க இரும்பு மாதிரி விறைக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் எந்தத் துணியும் இல்லாம, வெறும் பனியனோட, அம்மணமா அந்த பெட் ஓரத்துல நின்னு, மூச்சு விடக் கூட மறந்து அவளையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். 

அவ தலைகாணி மேல ரொம்ப வசதியாப் படுத்துக்கிட்டு, தன் முகத்தைத் திருப்பி என்னைப் பாத்தா. அவ கண்ணுல காமம் இல்ல, வெறும் சலிப்பும் கோபமும் தான் இருந்துச்சு.

"இதை அவசியம் பண்ணித் தான் ஆகணுமா வாத்தி?" அவ படுத்த வாக்குலயே ரொம்ப விரக்தியாக் கேட்டா.

நான் ஒரு பெரிய பெருமூச்சை இழுத்து விட்டுட்டு, என் தவிப்பை மறைச்சுக்கிட்டு, "இப்போ... மாமாவ ஓகே சொல்ல வைக்க நாம பண்ணுனதெல்லாம் வேணும்னு தோணுதுல?"னு ரொம்பச் சீரியஸாக் கேட்டேன்.

"ஆமா," அவ ஒரு செகண்ட் கூட யோசிக்காமத் தலையை ஆட்டுனா. அவளுக்கு அந்த முரட்டு ஆம்பளை மேல இருக்குற மோகம் எந்த அளவுக்குப் பச்சையா இருக்குனு அவ சொன்ன அந்தப் பதில் எனக்குத் 'பக்'குனு உறைச்சது.

"அதுக்கு தான் சொல்றேன். நீ இதைப் பண்ணு. இப்போ உனக்குள்ள ஒரு காமப் போதை இருக்கு. அதனால தான் நீ இதெல்லாம் வேணும்னு சொல்ற. நீ பண்ணி முடி... உன் மூளை க்ளியர் ஆகி, அந்தக் கள்ளத்தனம் உனக்கே வேண்டாம்னு தோணும்," நான் ஒரு சைக்காலஜிஸ்ட் மாதிரி ரொம்ப லாஜிக்காச் சொன்னேன். ஆனா நிஜத்துல, அவ பண்ணப் போறதப் பாக்கணுங்குற வக்கிரமான ஆசை தான் என் நரம்பையெல்லாம் முறுக்கேத்திட்டு இருந்துச்சு.

என் பதிலுல திருப்தி இல்லாம, "என்னவோ போங்க..."னு சலிச்சுக்கிட்டே, ரொம்ப மெதுவாத் தன் ரெண்டு கைகளாலயும் தான் போட்டிருந்த அந்த நைட்டியோட கீழ் ஓரத்தைப் பிடிச்சா. 

நான் என் கண்ணைக் கூட இமைக்காம அவ கை அசைவையே வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

ரொம்பக் கேஷுவலா, அந்த நைட்டிய அப்படியே மேல தூக்குனா. முதல்ல அவளோட அந்த வழுவழுப்பான கணுக்கால், அப்புறம் முட்டி, அப்புறம் அந்தப் பஞ்சு மாதிரி மென்மையான, செக்கச்செவேல்னு இருக்குற தொடைகள் அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சது. அவ நைட்டியைத் தொடர்ந்து மேல தூக்கி, இடுப்பு வரைக்கும் சுருட்டி விட்டா. இப்போ, தலைகாணி  மேல உசந்து நிக்கிற அவளோட அந்த இடுப்புக்குக் கீழ, எந்தத் துணியும் இல்ல. அவளோட அந்தப் பச்சையான பெண்மை, ஜன்னல் வெளிச்சத்துல எந்த ஒளிவும் மறைவும் இல்லாம அப்படியே என் கண்ணுக்குத் தரிசனம் குடுத்துச்சு. 

அவ நைட்டியை இடுப்பு வரைக்கும் சுருட்டி விட்டுட்டு, தன் ரெண்டு கால்களையும் மெதுவா, ஆனா ரொம்ப அகலமாப் பிரிச்சு வச்சா. 

அவ அப்படிப் பிரிச்சு வச்ச அடுத்த செகண்ட்... என் மூச்சு காத்து அப்படியே தொண்டைக்குள்ளயே நின்னு போச்சு. என் அடிவயிறு ஒரு கள்ளத்தனமான காமத்துல சுருண்டுச்சு. 

அவளோட அந்தப் பெண்மையை இப்படி முழுசா பாத்து ரொம்ப வாரம் ஆச்சு. சென்னையில இருக்கும்போது வழுவழுனு ஷேவ் பண்ணி வச்சிருப்பா. ஆனா இப்போ... அந்த இடுப்புச் சதைக்கு நடுவுல, ஒரு பெரிய இருண்ட காடு மாதிரி, கருகருனு அடர்த்தியான சுருள் முடிகள் அவ்ளோ செக்ஸியா, மிரட்டலாப் படர்ந்து கிடந்துச்சு. அந்த அடர்த்தியான முடிக்கு நடுவுல, அவளுக்கு மூணு சின்ன மச்சம் இருக்கும். இப்போ அந்த மச்சம் கொஞ்சம் கூடத் தெரியாத அளவுக்கு முடி அவ்ளோ ஆக்ரோஷமா வளர்ந்து மூடியிருந்துச்சு. 

அவ கால்களை அகட்டி வச்சிருந்த அந்தப் போஸ்ல... அந்த அடர்த்தியான முடிக்கு நடுவுல, லேசா விலகியிருந்த அவளோட அந்தச் செக்கச்செவேல்னு இருக்குற பெண்மையின் பிளப்பு... கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அவ துணி துவச்ச போது நடந்த சம்பவதுனால ஈரம் காயாம, பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அங்க இருக்குற ஈரத்தை பாக்கும் போது, என்ன மாரி என் பொண்டாட்டியும் அப்போ எவளோ மூட்ல இருந்து இருக்கானு வெட்ட வெளிச்சமா தெரிஞ்சது.

உள்ளங்கையில தொட்டுப் பாத்தாச் சுட்டுடுமோங்குற அளவுக்கு அவ்ளோ ஒரு சூடான, பச்சையான கவர்ச்சி அது. என் சுன்னி இப்போ முறுக்கேறித் துடிச்சு, என் தொடைகளை முட்டிக்கிட்டு நின்னது. என் பொண்டாட்டியோட இந்தப் பச்சையான கோலத்தைப் பாத்து, என்னைய அறியாமலே என் கை லேசா என் சுன்னியை நோக்கிப் போச்சு. 

மகா எந்த ஒரு காமப் போதையும் இல்லாம, ஏதோ ஆபீஸ் வேலையைச் செய்யப் போற மாதிரி ரொம்பச் சலிப்போடத் தன் வலது கையை மெதுவாத் தன் பெண்மையை நோக்கிப் கொண்டு போனா. 

நான் ஒரு பொம்பளை எப்படிச் சுயஇன்பம் பண்ணுவானு நேர்ல பாத்ததே இல்ல. இது தான் எனக்கு முதல் தடவை. அவ என்ன பண்ணப் போறா, எப்படிப் பண்ணப் போறானு பாக்கப் பைத்தியம் பிடிச்ச மாதிரி தவிச்சுட்டு இருந்தேன்.

அவளோட அந்த மென்மையான விரல்கள்... அந்த அடர்த்தியான சுருள் முடிகளை லேசா வருடிக்கிட்டே கீழ இறங்கிச்சு. அவ கைல மாட்டியிருந்த அந்த ரெண்டு மூணு கண்ணாடி வளையல்கள் 'சலக் சலக்'னு லேசான சத்தம் குடுத்துச்சு. அவ விரல் நுனிகள் அந்த ஈரமான, ஆழமான பிளவுக்குள்ள மெதுவாப் பட்டதும்... அவளோட உடம்பு ஒரு செகண்ட் 'ஜிவ்'வுனு சிலிர்த்து அடங்குனதை நான் கவனிச்சேன். 

ஆனா அவ முகத்துல எந்தப் பெரிய மாற்றமும் இல்ல. அவ கண்ணைத் தொறந்து வச்சுக்கிட்டே, நேரா மேல சீலிங்கைப் பாத்துக்கிட்டு, தன் விரல்களால அந்த இடத்துல லேசாத் தேய்க்க ஆரம்பிச்சா. ரொம்ப மெதுவா, எந்த வேகமும் இல்லாம, ஏதோ ஒரு கடமைக்குச் செய்ற மாதிரி அவ விரல்கள் அந்தப் பச்சையான சதை மேல முன்னும் பின்னும் அசைஞ்சது. 

நான் வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். அவளுக்கு இதுல எந்த இன்ட்ரஸ்ட்டும் இல்லங்குறது அவ முகத்துலயே தெரிஞ்சது. ஆனா, அவளோட அந்த விரல்கள் அந்த ஈரம் கசியுற எடத்துல உரச உரச... அவளுக்குள்ள ஏதோ ஒன்னு லேசா முழிச்சுக்க ஆரம்பிச்சுது. 

ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் அந்த எடத்துல மெதுவாத் தேய்ச்சவ... அப்படியே லேசாத் தன் கண்ணைச் சொருக ஆரம்பிச்சா. சீலிங்கைப் பாத்துட்டு இருந்த அவளோட பார்வை மங்களாகி சொருகுச்சு. மூச்சு காத்து கொஞ்சம் ஆழமா, லேசான திணறலோட வெளிய வர ஆரம்பிச்சுது. அவ விரல்களோட அசைவு இப்போ கொஞ்சம் வேகமாச்சு. அந்த ஈரமான சதையில அவ விரல்கள் உரசும்போதெல்லாம், ஒருவிதமான பிசுபிசுப்பான சத்தம் அந்த நிசப்தமான ரூம்க்குள்ள ரொம்பப் பச்சையாக் கேட்டுச்சு. 

என் சுன்னி இப்போ ஜட்டி கூட இல்லாம, முழுசாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. என் பொண்டாட்டி தனக்குத் தானே இப்படிப் பண்ணிக்கிறதைப் பாக்கப் பாக்க... என் நரம்பெல்லாம் முறுக்கேறி என்னைய அப்படியே கிறங்கடிச்சுது.

ஆனா... அவ அப்படிப் பண்ணும்போது, அவ இடுப்பு வரைக்கும் சுருட்டி விட்டிருந்த அந்த நைட்டி லேசா முன்னாடி சரிஞ்சு, அவ கைக்கும் அவளோட பெண்மைக்கும் நடுவுல ஒரு பெரிய இடைஞ்சலா இருந்துச்சு. அவ கையை அசைக்கும்போதெல்லாம் அந்தத் துணி வந்து வந்து உரசிச்சு. 

அவ இன்ட்ரஸ்ட் இல்லாம ஆரம்பிச்சு, இப்போ தான் லேசா மூட் ஆகிப் பண்ணிட்டு இருக்கா. ஆனா அந்த நைட்டித் துணி அவளை டிஸ்டர்ப் பண்றதைப் பாத்ததும்... என் காம வெறி கண்ட்ரோல இழந்துச்சு.

"ஹேய்... அந்த நைட்டியக் கழட்டிட்டுப் பண்ணு டி..." நான் தவிப்போட, என் தொண்டை கரகரக்கச் சொன்னேன்.

என் குரல் கேட்டதும், அவ விரல் அசைவு டக்குனு நின்னு போச்சு. சொருகியிருந்த அவளோட கண்கள் சடார்னு முழுசா விரிஞ்சு, என்னைய நிமிர்ந்து பாத்துச்சு. 

அவ கண்ணுல இப்போ ஒரு கோபமும், சலிப்பும் வந்துச்சு. என்ன கடிச்சி திங்குற அளவு கோவமா என்ன பாத்தா.

எதுவும் பேசாம, கோபமாத் தலையை ஆட்டிட்டு, பெட்ல இருந்து சடார்னு எந்திரிச்சா. கீழ தரையில எறங்கி நின்னு, தன் கையால அந்த நைட்டியோட கீழ் ஓரத்தைப் பிடிச்சு, முகத்தைச் சுழிச்சுக்கிட்டே ஒரே இழுப்புல தன் தலைக்கு மேல தூக்கிக் கழட்டுனா. கழட்டுன நைட்டிய அப்படியே தரையில தூக்கிப் போட்டா. 

இப்போ அவ உடம்புல, மேல பிராவும், கழுத்துல நான் கட்டுன தாலியும் தவிர வேற எந்தத் துணியும் இல்ல. அவளோட அந்த ஆஜானுபாகுவான, செழுமையான உடம்பு... எந்த ஒளிவும் மறைவும் இல்லாம அப்படியே பச்சையா என் கண்ணுக்கு முன்னாடி நின்னுச்சு. 

"அதையும் கழட்டு..." நான் அவளோட பிராவைப் பாத்து ரொம்ப முரட்டுத்தனமாச் சொன்னேன்.

அவ என்னைய ஒரு செகண்ட் முறைச்சுப் பாத்தா. அவளோட அந்தப் பார்வை என்னைய அப்படியே சுட்டு எரிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு. பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, தன் கையைப் பின்னாடி கொண்டு போனா. 'க்ளிக்'னு அந்தப் பிரா ஹூக்கை ரிலீஸ் பண்ணி, ஒரு சலிப்போட அந்த ஸ்ட்ராப்களைக் கழட்டி... அந்தப் பிராவையும் தரையில வீசுனா. 

"அஞ்சு நிமிஷத்துக்கு எதுவும் பேசாதீங்க வாத்தி..." அவ ரொம்பக் கோபமா, எச்சரிக்கிற மாதிரிச் சொல்லிட்டு, திரும்பி மறுபடியும் பெட்ல ஏறப் போனா. 

அவ அப்படித் திரும்பியதும், அவளோட அந்தப் பெரிய பின்பக்கம்... எந்த மறைவும் இல்லாம அப்பட்டமா என் கண்ணைப் பறிச்சுது. அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு நீள முடி, அவளோட குண்டி வரைக்கும் சரிஞ்சு கிடந்துச்சு. பெட்ல ஏறுறதுக்கு முன்னாடி, தன் ரெண்டு கையாலயும் அந்த நீளமான முடியை மொத்தமா அள்ளி, கழுத்துக்கு மேல தூக்கி, ஒரு பெரிய கொண்டையாச் சுருட்டிப் போட்டுக்கிட்டா. 

முடி மேல ஏறுன அடுத்த செகண்ட்... அவளோட அந்த வழுவழுப்பான முழு முதுகும், கீழ அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான பெரிய குண்டிச் சதைகளும் எந்த மறைவும் இல்லாமப் பச்சையாத் தரிசனம் குடுத்துச்சு. இப்போ அவ பெட்ல ஏறுறதுக்காக மெதுவா முன்னாடி குனியும் போது... அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான குண்டிச் சதைகள் லேசா விரிஞ்சு, அந்த ஆழமான பிளப்பு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. அப்படி அவ குனிஞ்ச அந்த ஆங்கிள்ல... அந்தப் பிளப்புக்குக் கீழ, அவளோட கூதில ஒரு மாசமா ஷேவ் பண்ணாம காடு மாதிரி அடர்த்தியா கருகருனு வளர்ந்து கிடந்த அந்த முரட்டுச் சுருள் முடிகள், பின்னாடி வரைக்கும் பச்சையா எட்டிப் பாக்குறதப் பாத்ததும் என் உசுரே தொண்டைக்கு வந்துட்டுப் போச்சு.

அவ பெட்ல ஏறி, மறுபடியும் மல்லாக்கப் படுக்கல. மாறா, பெட்ல மண்டியிட்டு, தன் உடம்பை முன்னாடி வளைச்சு, அந்தத் தலைகாணி  லேசாத் தட்டி அட்ஜஸ்ட் பண்ணா. அவ அப்படி டாகி போஸ்ல முன்னாடி வளைஞ்சு நிக்கும்போது... நான் அவளுக்கு நேர் பின்னாடி நின்னுட்டு இருந்தேன். 

என் கண்ணுக்கு இப்போ வேற எந்த உலகமும் தெரியல. அவளோட அந்தப் பெரிய குண்டிச் சதைகள் ரெண்டும் ஒரு பெரிய பலூன் மாதிரி உசந்து, எந்த மறைவும் இல்லாம என் கண்ணுக்கு நேராப் புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு. அவ குனிஞ்ச அந்த ஆங்கிள்ல... அவளோட அந்தப் பெண்மையின் பிளப்பு, பின்னாடி இருந்து பாக்குற எனக்கே அவ்ளோ ஆழமா, பச்சையாத் தெரிஞ்சது. அந்த ஈரமான சதையும், அதச் சுத்திப் படர்ந்திருந்த அந்த அடர்த்தியான கருகரு முடிகளும்... என் ஈகோ, கோபம் எல்லாத்தையும் அடிச்சு நொறுக்கி, என்னைய ஒரு அப்பட்டமான காம மிருகமா மாத்துச்சு. 

தன்னை மீறி என் கை என் சுன்னி மேல போச்சு. நான் நின்ன எடத்துலயே, என் இரும்பு மாதிரி விறைச்ச சுன்னியப் புடிச்சுப் பைத்தியம் மாதிரித் தடவ ஆரம்பிச்சேன்.

மகா தலைகாணி  அட்ஜஸ்ட் பண்ணிட்டு, மறுபடியும் திரும்பி மல்லாக்கப் படுத்தா. இப்போ அவ உடம்புல ஒரு பொட்டுத் துணி கூட இல்ல. எந்த மறைவும் இல்லாம, முழு அம்மணமா, தன் கால்களை நல்லா அகலமாப் பிரிச்சு வச்சு, அந்தத் தலைகாணி  மேல தன் இடுப்பத் தூக்கி வச்சுப் படுத்திருந்தா. அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் ரெண்டும், நடுவுல அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலியோட, எந்தச் சப்போர்ட்டும் இல்லாம லேசாச் சரிஞ்சு கிடந்துச்சு. கீழ, அந்த இருண்ட காட்டுக்கு நடுவுல அவளோட அந்தப் பெண்மையின் பிளப்பு எந்த இடைஞ்சலும் இல்லாம அப்பட்டமாத் தொறந்து கிடந்துச்சு.

இப்போ அவளுக்கு எந்தக் கோபமும் இல்ல, சலிப்பும் இல்ல. தன் உடம்பை முழுசாத் தொறந்து வச்சப்போ, அவளுக்குள்ளேயே ஒருவிதமான கள்ளத்தனமான திமிர் வந்து ஒட்டிக்கிச்சு. 

ரொம்ப நிதானமாத் தன் ரெண்டு கைகளையும் தன் நெஞ்சுக்குக் கொண்டு வந்தா. அவளோட அந்த மிருதுவான விரல்கள், அவளோட பழுத்த முலைகளை மெதுவாத் தடவ ஆரம்பிச்சுது. ரொம்ப லேசா, ஒரு இறகு படுற மாதிரி அவ விரல் நுனிகள் அந்த முலைச் சதை மேல ஊர்ந்து போச்சு. அவ தடவத் தடவ... அவளோட மூச்சு காத்து மெதுமெதுவாச் சூடேற ஆரம்பிச்சுது. தன் ரெண்டு கையாலயும் தன் முலைகளை லேசாப் பிசைஞ்சு, அந்தச் சென்சிட்டிவான காம்புகளைத் தன் பெருவிரலாலயும் ஆள்காட்டி விரலாலயும் பிடிச்சு லேசாத் திருகுனா. 

"ஸ்ஸ்ஸ்..." அவ உதட்டுல இருந்து ரொம்ப மெல்லியதா ஒரு முனகல் சத்தம் வெளிய வந்துச்சு. 

அவ கண்ணு மெதுவாச் சொருக ஆரம்பிச்சுது. அந்தப் பழுத்த முலைகளைக் கசக்கிக்கிட்டே, அவளோட ஒரு கை மெதுவா அவ வயித்துப் பக்கம் கீழ எறங்கிச்சு. அவளோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழியச் சுத்தித் தன் விரலால லேசா வட்டமடிச்சா. அந்தத் தொடுதல்ல அவ வயிறு லேசா உள்ளிழுத்துச்சு. 

அப்புறம், அவ கை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ எறங்கி, அந்தத் தொடைகளோட உள் பக்க வளைவுகள்ல மெதுவாத் தடவிக்கிட்டே போச்சு. அவளோட அந்த வழுவழுப்பான தொடைச் சதையில அவ விரல்கள் உரச உரச... அவ கால்கள் தன்னிச்சையா இன்னும் கொஞ்சம் அகலமாப் பிரிஞ்சு, அவளோட அந்தப் பெண்மைய இன்னும் பச்சையாக் காட்டிச்சு. 

இப்போ அவ கை கரெக்டா அந்த அடர்த்தியான முடி படர்ந்திருந்த சதை மேட்டுக்கு வந்துருச்சு. 

அவ மொதல்ல செஞ்ச மாதிரி இப்போ எந்தச் சலிப்பும் இல்ல. இப்போ அவ முழுசா ஒரு காமப் போதையில மூழ்கியிருந்தா. அவ விரல்கள் ரொம்பத் தாகமா, அந்த ஈரமான பிளவுக்குள்ள நேரா ஊர்ந்து போச்சு. அவளோட ஆள்காட்டி விரலும் நடு விரலும் அந்த ஈரமான சதைக்குள்ள லேசாப் பதிஞ்சதும்... அவ உடம்பு முழுசும் ஒரு பெரிய அதிர்வு ஏற்பட்டுச்சு. 

"ஆஹ்..."னு அவ உதடுகள் லேசா விலகி, மூச்சு திணறி வெளிய வந்துச்சு. 

அவ விரல்கள் இப்போ ரொம்ப வித்தையா வேலை செஞ்சுது. அந்தப் பிளவோட மேல் பகுதியில இருக்குற அந்த ரொம்பச் சென்சிட்டிவான ஒரு சின்ன மொட்டு மாதிரி இருக்குற எடத்துல, அவ தன் விரல் நுனியால லேசாத் தேய்க்க ஆரம்பிச்சா. ரொம்ப லேசா... வட்டமா... முன்னும் பின்னுமா அவ விரல் அங்க உரச உரச... அவளோட முனகல் சத்தம் ரூம்க்குள்ள சத்தமாகக் கேக்க ஆரம்பிச்சுது. 

"ம்ம்ம்... ஆஆஹ்... ம்ம்ம்..." 

அவ தலை தலைகாணில அங்கும் இங்கும் அலைஞ்சுது. கண்ணு முழுசாச் சொருகி, லேசாப் பாதி மட்டும் தொறந்து, காம வெறியோட என்னையப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தா. அவ கையில மாட்டியிருந்த வளையல்கள் 'சலக்... சலக்...'னு அந்த அமைதியான ரூம்க்குள்ள ஒரு செக்ஸியான தாளம் போட்டுச்சு. 

அவ விரல்களோட வேகம் இப்போ கொஞ்சம் அதிகமாச்சு. அந்த மொட்டைக் கசக்கிக்கிட்டே, அவளோட நடு விரல் மெதுவா அந்த ஈரமான ஆழத்துக்குள்ள லேசா உள்ள போயிட்டு வெளிய வந்துச்சு. "ச்லாக்... ச்லாக்..."னு அந்தப் பிசுபிசுப்பான சத்தம் அப்பட்டமாக் கேட்டுச்சு. அவ விரல் உள்ள போயிட்டு வரும்போதெல்லாம், அவ இடுப்புத் தானாகவே தலைகாணில இருந்து லேசா உசந்து உசந்து கீழ எறங்கிச்சு. 

"வாத்தி... ம்ம்ம்... ஆஆஹ்..." அவ என்னையக் கூப்பிட்டுக்கிட்டே, தன் விரல்களை இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமா உள்ள விட்டா. 

என் சுன்னி இப்போ வெடிக்கிற நிலைமையில இருந்துச்சு. நான் என் சுன்னியப் பைத்தியம் மாதிரி ஆக்ரோஷமா மேலயும் கீழயும் உருவி விட ஆரம்பிச்சேன். என் பொண்டாட்டி எனக்கு முன்னாடி கால விரிச்சுப் போட்டு, தன் விரலால தன்னையே குடைஞ்சுகிட்டு, மூச்சுத் திணறி முனகுறதப் பாக்கப் பாக்க... என் காம வெறி உச்சக்கட்டத்தைத் தொட்டுச்சு. 

அவ விரல்களோட வேகம் இப்போ முரட்டுத்தனமா ஆச்சு. ரெண்டு விரலை ஆழமா உள்ள விட்டு, ரொம்ப ஆக்ரோஷமா முன்னும் பின்னும் குடைய ஆரம்பிச்சா. அந்த காம்பைத் தன் கட்டை விரலால பைத்தியம் மாதிரித் தேய்ச்சுக்கிட்டே, "ஆஆஆஹ்... ஆஆஹ்... வருது... ஸ்ஸ்ஸ்... ஆஆஆஹ்..."னு சத்தமா முனகிப் பிதற்ற ஆரம்பிச்சா. அவ உடம்பெல்லாம் வேர்த்து விறுவிறுத்து, ஒரு ஆம்பளைக்காக ஏங்குற ஒரு பச்சையான பொம்பளையா அவ துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தா. 

நான் என் சுன்னியக் கசக்குற வேகத்தையும் கூட்டுனேன். அவளோட அந்தப் பிசுபிசுப்பான சத்தமும், அவளோட அந்த வெறித்தனமான முனகலும் என்னைய அப்படியே முழுசா விழுங்கிச்சு. 

திடீர்னு, அவ உடம்பு ஒரு பெரிய சிலிர்ப்போட அப்படியே உறைஞ்சு நின்னுச்சு. அவ கால்கள் ரெண்டும் இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் போய் நீட்டிக்குச்சு. அவ தலை தலைகாணில ஆழமாப் பதிஞ்சு, முகம் சுருங்கி... 

"ஆஆஆஆஆஹ்!"னு ஒரு பெரிய, ஆக்ரோஷமான கத்தலோட... அவளோட அந்தப் பெண்மையில இருந்து ஒரு சூடான, பிசுபிசுப்பான திரவம், பீய்ச்சிக்கிட்டு அடிச்சு, அவளோட தொடைகள்லயும், அந்த அடர்த்தியான முடிகள்லயும் கொழகொழனு வழிஞ்சு ஓடுச்சு. அவ உச்சக்கட்ட சுகத்துல துடிச்சு, மூச்சு இரைக்கப் பெட்ல கிடந்தா.

அவளோட அந்த உச்சக்கட்டத் துடிப்பப் பாத்த அடுத்த செகண்ட்... என்னாலயும் என் காமத்தைக் கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல. "ஆஆஹ்..."னு கத்திக்கிட்டே, என் சுன்னியப் பைத்தியம் மாதிரி ரெண்டு தடவை அழுத்தி உருவி விட்டேன். என் உடம்புல இருந்து ஒரு சூடான நெருப்பு மாதிரி, என்னோட கஞ்சி சுடச்சுடப் பீய்ச்சிக்கிட்டு வெளிய வந்து, தரையிலயும் என் தொடைகள்லயும் 'பீச்... பீச்...'னு அடிச்சுத் தெரிச்சுது. 

என் உடம்பு தளர்ந்து, மூச்சு வாங்க நான் அப்படியே நின்ன எடத்துல உறைஞ்சு போய் நின்னேன். 

மகா மெதுவாத் தன் கண்ணைத் தொறந்து என்னைப் பாத்தா. அவ இன்னும் மூச்சு இரைக்க, உடம்புல வேர்வையோட கிடந்தா. நான் அம்மணமா நின்னுக்கிட்டு, என் சுன்னியில இருந்து கஞ்சி சொட்டிட்டு இருக்குறதப் பாத்துட்டு... அவ கண்ணுல ஒரு பெரிய ஆச்சரியமும், ஒருவிதமான வெற்றிப் பெருமிதமும் தெரிஞ்சது. 

"என்ன வாத்தி... என் மூளை க்ளியர் ஆகும்னு சொல்லிட்டு... நீங்க மறுபடியும் கை அடிச்சு கஞ்சி கக்கிட்டீங்க?" அவ மூச்சுத் திணறிக்கிட்டே, ரொம்ப நக்கலா, ஆனா ஒரு பச்சையான திமிரோட என்னைப் பாத்துக் கேட்டா.

[Shrutikrishnan]

நான் என்ன சொல்றதுனு தெரியாம, அவளையே திருதிருனு முழிச்சுப் பாத்தேன். "அ... அது வந்து... உனக்கு க்ளியர் ஆகணும்னு தான் நான்... உன்னைப் பண்ணச் சொன்னேன்..." நான் திக்கித் திணறி எதையோ சொல்லிச் சமாளிக்கப் பாத்தேன்.

ஆனா அவ அதை கண்டுக்கல. பெட்ல மல்லாக்கக் கிடந்தவ, மெதுவாத் தன் உடம்பைத் திருப்பி, கைய ஊனி எழுந்திருச்சு உக்காந்தா. அவ அப்படி எந்திரிக்கிறப்போ... அவளோட அந்த ஆழமான பிளப்புக்குள்ள இருந்து வடிஞ்ச அந்தப் பிசுபிசுப்பான, சூடான மதன நீர்... அவளுக்குக் கீழ இருந்த அந்தத் தலைகாணியில பட்டு ஒரு பெரிய ஈர வட்டமாப் பரவியிருக்கறதை நான் அப்பட்டமாப் பாத்தேன். அவளோட உடம்புச் சூட்டுலயும், அந்த உச்சக்கட்ட காமத் துடிப்புலயும் அவளுக்கு எவ்ளோ தண்ணி வந்திருக்குனு அந்தத் தலைகாணி எனக்குப் பச்சையாப் படம் போட்டுக் காட்டிச்சு. 

அப்போ தான் என் மூளைக்குள்ளயே சுரீர்னு உறைச்சது. அது... அது நான் டெய்லி தலை வச்சுப் படுக்குற தலைகாணி! அந்த மாமா ரூம்ல நான் படுக்குற எடத்துல இருந்த அந்தத் தலைகாணியில தான், இப்போ என் பொண்டாட்டி முழு அம்மணமாப் படுத்துத் தன் மதன நீரக் கக்கி நனைச்சு வச்சிருக்கா. என் உசுரு ஒரு செகண்ட் தொண்டைக்கு வந்துட்டுப் போச்சு.

அவ மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே, தன் கால்களைக் கீழ தொங்கப் போட்டு, பெட்டோட எட்ஜ்ல உக்காந்தா. உக்காந்துட்டு, நேரா என்னைப் பாக்காம, தன் பார்வை லேசாக் கீழ எறக்கி, நான் நிக்கிற எடத்துல தரையில சிதறிக் கிடந்த என் கஞ்சியக் குனிஞ்சு உத்துப் பாத்தா. அப்புறம், என் தொடையில வழிஞ்சு, இன்னும் சுருங்கிப் போன என் சுன்னியோட மொட்டுல ஒட்டிப் பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்த மிச்சக் கஞ்சியையும் ஒரு நக்கலான பார்வையோட பாத்தா. 

கடைசியா, மெதுவாத் தலையத் தூக்கி என் கண்ண நேருக்கு நேரா பாத்தா. அவளோட அந்தப் பார்வை... என்னை அப்படியே சுட்டு எரிக்கிற மாதிரி அவ்ளோ திமிரா, ஒரு ஆம்பளையோட ஈகோவை மொத்தமா உடைக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் பேச்சை மாத்தணும்னு, "சரி... இப்போ நீ என்ன முடிவு பண்ணியிருக்க?"னு என் தொண்டை கரகரக்கக் கேட்டேன்.

அவ ஆழமா ஒரு மூச்சு வாங்குனா. அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகள் லேசா விம்மி அடங்குச்சு. கழுத்துல ஆழமாப் பதிஞ்சிருந்த அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலிய லேசா அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிட்டே, பெட்ல இருந்து மெதுவா எந்திரிச்சு என் முன்னாடி வந்து நின்னா. 

எந்தத் துணியும் இல்லாம, உழைச்ச வேர்வையோட, உச்சக்கட்ட சுகம் கண்ட அந்தப் பச்சையான கோலத்துல... அவளோட அந்த ஆஜானுபாகுவான உடம்பு என் கண்ணைப் பறிச்சுது. அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு முடிகள், ஈரம் கசிஞ்ச அந்தப் பிளவுக்குள்ள ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்தத நான் உத்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

"வேணும் வாத்தி," அவ எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம, ரொம்ப உறுதியாச் சொன்னா. "மாமாவ எப்டியாவது ஓகே சொல்ல வைக்கணும். அதுக்கு என்ன பண்ணணுமோ, அதைச் செஞ்சு தான் ஆகணும்."

எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. 'ஒருவேளை கை அடிச்சுட்டா அவ மூளை க்ளியர் ஆகி, இந்தக் கள்ளத்தனம் வேண்டாம்னு சொல்லுவா'னு நெனச்சேன். ஆனா அவளோட காம வெறி இன்னும் கொஞ்சமும் குறையல. மாறா, அது இன்னும் பச்சையா, அப்பட்டமா மாறிடுச்சு. நான் மட்டும் தான் கஞ்சி கக்குன அப்புறம், அருவருப்புலயும் கோபத்துலயும் தவிச்சுட்டு இருக்கேன். இவ என்னடானா... இன்னும் அதிகமா ஆகி நிண்டிட்டு இருக்கா.

"நீங்க என்ன முடிவு பண்ணியிருக்கீங்க? நீங்களும்தான கை அடிச்சீங்க... இப்போ உங்க மூளையும் க்ளியர் ஆகியிருக்கும்ல?" அவ நக்கலாக் கேட்டா.

நான் தயங்கிக்கிட்டே, "வேண்டாம் மகா... இது ரொம்ப தப்பான வழி..."னு சொல்ல ஆரம்பிச்சேன்.

அவ முகம் சடார்னு மாறுச்சு. கோபத்துல அவ கண் லேசாச் சிவந்துச்சு. "நீங்க பாட்டுக்கு உங்களுக்கு மூட் ஆகும்போது என்னையப் பண்ணச் சொல்றதும், ரசிச்சுப் பாத்துக் கஞ்சி கக்குனதும், மறுபடியும் வேதாளம் முருங்கை மரம் ஏறுன மாதிரி 'வேண்டாம்'னு சொல்றதையும் நிப்பாட்டுங்க வாத்தி,"னு அவ சத்தமாச் சொன்னா.

நான் ஏதோ பதில் சொல்ல வாயத் தொறந்தேன். ஆனா அவ என்னைப் பேச விடல. 

"உங்க பர்ஸ் எங்க? எடுங்க,"னு டக்குனு அதிகாரமாச் சொன்னா.

நான் புரியாம அவளையே முழிச்சுப் பாத்தேன். 

"எடுங்க வாத்தி!" அவ குரல்ல ஒரு மிரட்டல் இருந்துச்சு.

நான் தயங்கிக்கிட்டே, பக்கத்துல இருந்த என் பேண்ட் பாக்கெட்ல இருந்து என் பர்ஸை எடுத்தேன். நான் அதை எடுக்குறதுக்குள்ள, என் பக்கத்துல வந்து என் கையில இருந்த பர்ஸை 'வெடுக்'குனு பிடுங்குனா. அதைத் தொறந்து, அவளோட அந்த மிருதுவான விரல்களால உள்ள ஏதோ தேடினா. உள்ள இருந்த சில்லறைக் காசுகளை நோண்டி, கடைசியா ஒரு ஒரு ரூபா காயினை வெளிய எடுத்தா. 

பர்ஸை அப்படியே பெட் மேல தூக்கிப் போட்டுட்டு, அந்த காயினைத் தன் வலது கையில வச்சுக்கிட்டு என்னைப் பாத்தா.

"உங்களுக்கும் வேண்டாம்... எனக்கும் வேண்டாம். விதிகிட்டயே விடுவோம். இது என்ன சொல்லுதோ... அதையே செய்வோம்," அவ ரொம்பச் சீரியஸா, ஒரு தீர்க்கமான முடிவு எடுக்கப் போறவ மாதிரிச் சொன்னா.

நான் அவளையே பாத்துட்டு இருந்தேன். 'என்ன பைத்தியக்காரத்தனம் இது?'னு தோணுனாலும், என் மனசுக்குள்ள ஒரு சின்ன ஆசுவாசம் இருந்துச்சு. நாமே ஒரு முடிவை எடுத்து, அப்புறம் என் மேலயே எனக்குக் கோபம் வர்றத விட, இப்படி எதோ ஒன்னு மேல பழியப் போட்டுட்டா, 'நான் எதுவும் பண்ணல, விதியா முடிவு பண்ணிடுச்சு'னு மனசைத் தேத்திக்கலாம்னு ஒரு கோழைத்தனமான நிம்மதி எனக்குள்ள வந்துச்சு.

"தலை விழுந்தா... உங்க பாதை. அதாவது, நம்ம எதுவும் பண்ணக் கூடாது. இந்த விஷயத்தையே விட்டுறணும். பூ விழுந்தா... என் பாதை. மாமாவ ஓகே சொல்ல வைக்க நாம என்ன வேணாலும் பண்ணலாம். ஓகேவா?" அவ காயினைக் கையில வச்சுக்கிட்டே என்னைப் பாத்துக் கேட்டா.

நான் கொஞ்ச நேரம் அமைதியா நின்னு யோசிச்சேன். அப்புறம், "ஓகே,"னு மெதுவாத் தலையாட்டிச் சம்மதிச்சேன்.

அவ முகம் இப்போ ரொம்பச் சீரியஸா மாறுச்சு. முழு அம்மணமா, தன் தலைக்கு மேல அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தலை ஒரு பெரிய கொண்டையாப் போட்டுக்கிட்டு... உடம்பு பூரா உழைச்ச வேர்வையும், காமப் புழுக்கத்துல வந்த பிசுபிசுப்புமா என் முன்னாடி நின்னா. அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள், எந்தத் தடையுமில்லாம முன்னாடி திமிறி நிக்க... அவளோட ஆழமான தொப்புள் குழி லேசா விம்மி விம்மித் தணிஞ்சது. அவ காயினைச் சுண்டத் தயாரா நின்ன அந்தப் போஸ்ல, அவளோட அந்த ஆஜானுபாகுவான உடம்பைப் பாக்கப் பாக்க... சுருங்கிப் போய்க் கிடந்த என் சுன்னி மறுபடியும் லேசாத் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அவ தன் கட்டை விரலால அந்த காயினை ஓங்கி மேல சுண்டுனா. காயின் 'டிங்'குனு சத்தம் குடுத்துக்கிட்டுப் காத்துல சுழண்டு மேல போச்சு. ரெண்டு பேரோட பார்வையும் அந்த காயின் மேலயே தான் இருந்துச்சு. அது அப்படியே சுழண்டு வந்து, பெட்டுக்குக் கீழ, தரையில 'க்ளிங் க்ளிங்'னு சத்தம் போட்டு விழுந்து உருண்டு, ஒரு ஓரமாப் போய் நின்னுச்சு.

மகா டக்குனு திரும்பி, குனிஞ்சு அந்த காயினைப் பாக்கப் போனா. 

அவ அப்படி என் முன்னாடி குனிஞ்சதும்... அவளோட அந்தப் பெரிய, பஞ்சு மாதிரியான குண்டிச் சதைகள் ரெண்டும் அப்பட்டமா விரிஞ்சு, அந்த ஆழமான பிளவை என் கண்ணுக்கு நேராப் பச்சையாக் காட்டிச்சு. அவளோட அந்த இருண்ட காட்டுக்குள்ள இருந்து எட்டிப் பாக்குற அந்தப் பெண்மையின் பிளப்பை, நான் மூச்சு விட மறந்து வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன். என் சுன்னி இப்போ மறுபடியும் இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறித் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

"இங்க வந்து பாருங்க வாத்தி,"னு அவ குனிஞ்ச வாக்குலயே சத்தம் போட்டா.

நான் என் தவிப்பை மறைச்சுக்கிட்டு, மெதுவா நடந்து போய் அவளுக்குப் பக்கத்துல நின்னு தரையில பாத்தேன். 

அந்த காயின்ல விழுந்திருந்தது... பூ!

எனக்கு அப்படியே நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிச்சு. என் உசுரே தொண்டைக்கு வந்துட்டுப் போச்சு. 'பூ'... அப்போ இனிமே போற பாதை அவளோட பாதை. மாமாவ ஓகே சொல்ல வைக்க அவ என்ன வேணாலும் பண்ணலாம். அதுக்கு நான் எந்தத் தடையுமே சொல்லக் கூடாது. இது தான் விதி எனக்காக எடுத்து வச்சிருக்கற முடிவா?

"ஓகேவா வாத்தி?" அவ என்னைய நிமிர்ந்து பாத்துக் கேட்டா. அவ கண்ணுல இப்போ ஒரு வெற்றிப் பெருமிதம் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

என் ஹார்ட் பீட் எகிறித் துடிச்சுது. வேற வழியில்லைனு எனக்குப் புரிஞ்சிருச்சு. என் வாய் வார்த்தையாச் சொல்ல முடியாம, ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டுத் தொண்டையச் செருமிக்கிட்டு, "சரி,"னு சம்மதம் சொன்னேன்.

நான் 'சரி'னு சொன்ன அடுத்த செகண்ட்... அவ முகத்துல ஒரு பெரிய, திமிரான சிரிப்பு மலர்ந்துச்சு. "ஐ லவ் யூ வாத்தி,"னு சொல்லிக்கிட்டே, அப்படியே சடார்னு எந்திரிச்சு என்னைக் கப்புனு கட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டா.

அவளோட அந்த ஆஜானுபாகுவான, வேர்வை படிஞ்ச அம்மண உடம்பு, வெறும் பனியன் மட்டும் போட்டிருந்த என் உடம்போட எந்த இடைவெளியும் இல்லாம இறுக்கமா ஒட்டிக்கிச்சு. அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி முலைகள் ரெண்டும் என் நெஞ்சுல அச்சு வார்த்த மாதிரி முழுசா நசுங்கிப் பிதுங்குச்சு. கீழ... அவளோட அந்தச் சென்சிட்டிவான, ஆழமான பிளவுக்குள்ள இருந்து வழிஞ்சிருந்த அந்த மதன நீர், என் தொடையிலயும்... என் சுன்னியில படிஞ்சிருந்த என் கஞ்சியோட ஈரமும்... ரெண்டும் ஒன்னோடு ஒன்னு பச்சையா உரசிக் கலந்துச்சு. 

ஒரு புருஷனும் பொண்டாட்டியும், முழு அம்மணமா, ஒருத்தரோட காம நீர் இன்னொருத்தர் மேல உரச... வேற ஒரு ஆம்பளையோட, அந்த மாமாவோட பெட்ரூம்க்குள்ள, அவரோட வாசனையில இறுக்கமாப் பின்னிக்கிட்டு நின்னோம். எந்த ஆம்பளைக்காக அவ துடிச்சாளோ, அவர் ரூம்ல அவளோட இந்த அப்பட்டமான கள்ளக்காம முடிவு... என்னைய ஒரு வக்கிரமான நரகத்துல முழுசாத் தள்ளி, என் சுன்னியை இரும்பு மாதிரி விறைக்க வச்சு அவளோட அந்த ஈரமான முடிகள் மேலயே ஆழமா அழுத்தித் தேய்க்க வச்சுது.

[Shrutikrishnan]

இந்தக் கள்ளத்தனமான முடிவுக்கு அப்புறம், அடுத்த கட்டமா என்ன பண்றதுனு எந்தத் திட்டமும் நாங்களாப் போடல. நைட் படத்துக்குப் போகலாம்னு ஒரு முடிவு வந்துச்சு. ஆனா அது என்னோட முடிவோ, இல்ல மகாவோட முடிவோ கிடையாது. எல்லாமே அந்த ஒரு ரூபா காயின் எடுத்த முடிவு! 

இன்னைக்கு முழுசா, மகா அந்த காயின் வச்சி தான் கேம் விளையாடிட்டே இருந்தா. எப்போ எந்த முடிவு எடுக்கணும்னாலும், எல்லா விபரீதமான ஐடியாக்களையும் அந்த காயினைக் கேட்டுத் தான் செஞ்சா. கேட்டா 'விதி என்ன சொல்லுதோ அதுபடி நடப்போம்'னு ரொம்பச் சாதாரணமாக் கேஷுவலாச் சொன்னா.

ஆனா... ஒரு புருஷனா எனக்கு அது ரொம்ப வசதியா இருந்துச்சு. முடிவை நான் எடுக்கல, காயின் தான் எடுக்குதுனு எனக்கு நானே ஒரு குருட்டுச் சமாதானம் சொல்லிக்கிட்டேன். பொறுப்பே இல்லாம, என்ன நடக்குதுனு ஒரு பார்வையாளனாத் தவிப்போட வேடிக்கை பாக்குறது என் உடம்புக்கு ஒரு கேவலமான, வக்கிரமான போதையக் குடுத்துச்சு.

மாமாவ இன்னைக்கு உசுப்பேத்தலாமா, வேண்டாமானு மகா முதல்ல காயின் சுண்டுனா. 'விதி யாரை விட்டது?' மாமாவ உசுப்பேத்தணும்னு தான் காயின் சொல்லுச்சு. சரி, எப்டி உசுப்பேத்துறது... ஷாப்பிங் போலாமா, இல்ல படத்துக்குப் போலாமானு சுண்டுனப்போ... படத்துக்குப் போலாம்னு வந்துச்சு. ஈவ்னிங் மேட்டினி ஷோவா, இல்ல நைட் ஷோவானு கேட்டப்போ... நைட் ஷோனு விழுந்துச்சு. 

மாமா முதல்ல 'வரல, பாட்டிக்கு உடம்பு சரியில்ல'னு தான் சொன்னாரு. ஆனா பாட்டியே, 'நான் இப்போ நல்லாத் தான இருக்கேன், போய் படத்துக்காவது போயிட்டு வாங்கடா'னு சொன்னதால, அவரால தட்ட முடியல.

பக்கத்து டவுன்ல ஒரு பழைய தியேட்டர்ல நைட் ஷோ 7:35-க்குக் காட்சி. அதுக்காக நானும் மகாவும், மாமாவும் ரெடியாகிட்டு இருந்தோம். நான் குளிச்சிட்டு ஒரு சிம்பிளான டீ-ஷர்ட், ஜீன்ஸ் போட்டுட்டு ரெடியானேன். மாமாவும் ஒரு கட்டம் போட்ட சட்டையும், ஃபார்மல் பேண்ட்டும் போட்டுக்கிட்டு, ஹால்ல சோபாவுல உக்காந்து மகாகாக வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தாரு. மகா பாட்டிய சாப்பிட வச்சிட்டு, டேப்லெட் குடுத்துட்டு குளிச்சிட்டு வர போய் இருந்தா.

நான் மாமாவோட பெட்ரூம்ல, பெட்டுக்குப் பக்கத்துல இருந்த சேர்ல உக்காந்துட்டு இருந்தேன். அப்போ தான் மகா குளிச்சிட்டு, ஒரு சாதாரண காட்டன் நைட்டியப் போட்டுக்கிட்டு ரூம்க்குள்ள வந்தா. உள்ள வந்தவ, என்னைப் பாத்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்புச் சிரிச்சிட்டு, கதவைச் சத்தம் வராமச் சாத்தித் தாழ்ப்பாள் போட்டா. 

அவ தலைமுடியக் கொண்டை போட்டிருந்தா. குளிச்ச ஈரம் உடம்பெல்லாம் பரவி, நைட்டி அங்கங்க ஒட்டிப் பிடிச்சிருந்துச்சு. ஃபேனை ஃபுல் ஸ்பீட்ல வச்சிட்டு, தலையில சுத்தியிருந்த அந்த டவலை உருவுனா. ஈரமான அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு கூந்தல் சடார்னு முதுகுல சரிஞ்சு விழுந்துச்சு. டவலை வச்சுத் தன் கூந்தலை அடிச்சு அடிச்சுத் துடைக்க ஆரம்பிச்சா. அவ கையைத் தூக்கித் துடைக்கும்போதெல்லாம், அவ கழுத்துல கிடந்த தாலி, நைட்டிக்கு வெளிய வந்து அலைஞ்சு அலைஞ்சு ஆடுச்சு.

முடி ஓரளவு காஞ்சதும், டவலைத் தூக்கிப் போட்டுட்டு, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமத் தான் போட்டிருந்த அந்த நைட்டியோட கீழ் ஓரத்தைப் பிடிச்சு, ஒரே இழுப்புலத் தன் தலைக்கு மேல தூக்கிக் கழட்டுனா. 

அவ நைட்டியக் கழட்டித் தூக்கிப் போட்ட அடுத்த செகண்ட்... அந்தப் பெட்ரூம் லைட் வெளிச்சத்துல, அவளோட அந்த ஆஜானுபாகுவான முழு அம்மண உடம்பு, பச்சையா என் கண்ணுக்கு விருந்து வச்சுது. குளிச்சிட்டு வந்த ஈரம் இன்னும் முழுசா காயல. அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள், எந்தத் துணியோட பிடிமானமும் இல்லாமப் பாரமாத் தொங்கி முன்னாடி திமிறி நின்னுச்சு. அந்த முலைச் சதையோட ஆழமான பிளப்புல, நான் கட்டுன தாலி, ஈரம் படிஞ்ச அவளோட உடம்புல அப்படியே ஒட்டிப் பதிஞ்சு கிடந்துச்சு. 

அவ இடுப்புக்குக் கீழ... அந்த வழுவழுப்பான தொடைகளுக்கு நடுவுல... ஒரு மாசமா பிளேடு படாம காடு மாதிரி வளர்ந்து கிடந்த அந்த முரட்டுத்தனமான கருகரு சுருள் முடிகள். அந்த இருண்ட முடிக்குள்ள அவளுக்கு இருக்குற அந்த மூணு மச்சம் கொஞ்சம்கூடத் தெரியாத அளவுக்கு முடி அவ்ளோ ஆக்ரோஷமாப் படர்ந்திருந்துச்சு. ஈரம் படிஞ்ச அந்த முடியில இருந்து ஒன்னு ரெண்டு தண்ணித் துளிகள் அவளோட தொடையில மெதுவா வழிஞ்சு இறங்குனத, நான் கண் இமைக்காம வெறித்துப் பாத்துட்டு இருந்தேன்.

அவ முழு அம்மணமா, உள்ளாடைகளை எடுக்குறதுக்காக செல்ஃப்க்குப் போனா. அங்க தான் அவளோட பிரா, பேன்ட்டி எல்லாம் மடிச்சு வச்சிருந்துச்சு. தன் பழுத்த முலைகள் குலுங்க, அவ பிராவை எடுக்கக் கையை நீட்டுனவளோட பார்வை... அந்த செல்ஃப் ஓரமா கிடந்த அந்த ஒரு ரூபா காயின் மேல பட்டுச்சு. 

அவ கை அப்படியே நின்னுச்சு. பிராவை எடுக்காம, அந்த காயினைத் தன் விரல்களால எடுத்தவ... என்னைப் பாத்துத் திரும்பி, தன் ஈரமான கீழ் உதட்டைப் பற்களால செல்லமாகக் கடிச்சுக்கிட்டு, "ஈஈஈ..."னு ஒரு கள்ளச் சிரிப்புச் சிரிச்சா.

நான் ஒன்னும் புரியாம அம்மணமா நிக்கிற அவளையே பாத்தேன். 

அவ கையில காயினை வச்சுக்கிட்டு, "பூவா? தலையா?"னு என்னைப் பாத்துக் கேட்டா.

"இப்போ எதுக்குடி காயின்?" நான் புரியாமக் கேட்டேன்.

"பின்ன... படத்துக்கு ரெடி ஆகணும்ல?"னு அவ ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னா.

"அதுக்கு..?" 

எந்தத் துணியும் இல்லாம முழு அம்மணமா நின்னுகிட்டு இருந்தவ, ரொம்ப ஒயிலாத் தன் ஒரு காலை இன்னொரு காலுக்குப் பின்னாடி குறுக்க வச்சு நளினமா நின்னா. அவ அப்படித் தொடைகளை உரசிக் காலைக் குறுக்க வைக்கும்போது, கால்ல இருந்த கொலுசு 'ஜல்'லுனு சத்தம் குடுத்து என் நரம்பைச் சுண்டி இழுத்துச்சு. கைய இடுப்புல வச்சு, உடம்பை லேசா ஒருக்களிச்சுப் பின்னாடி வளைக்க... கையில இருந்த வளையல்கள் 'சலசல'னு உரச, அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் ரெண்டும் எந்தத் தடையுமில்லாமத் திமிறிக்கிட்டு முன்னாடி கூர்மையாத் தூக்கி நின்னுச்சு. அவ வளைஞ்ச அந்தப் போஸ்ல, அவளோட முலை இடுக்குல கிடந்த தாலி லேசா ஆட்டம் காட்ட... அம்மண உடம்போட என்னை உசுப்பேத்துறதுக்காகவே அவ்ளோ திமிரா, ஒரு வக்கிரமான கள்ளப் பார்வையோட என்னைய நேருக்கு நேரா பாத்தா.

நான் ஒன்னும் புரியாம, அவளோட அந்த அப்பட்டமான உடம்பையே வெறித்துப் பாத்தேன். 

அவ கையில காயினை வச்சுக்கிட்டு, "பூவா? தலையா?"னு என்னைப் பாத்து திரும்ப கேட்டா.

"எதுக்குனு சொல்லுடி முதல்ல," நான் கேட்டேன்.

"பூ விழுந்தா... உள்ள பிரா போடணும். தலை விழுந்தா... பிரா போடக் கூடாது,"னு அவ ரொம்ப அசால்ட்டா, ஆனா என் நரம்பையெல்லாம் சுண்டி இழுக்குற மாதிரி ஒரு பச்சையான குண்டைத் தூக்கிப் போட்டா.

அந்த வார்த்தையக் கேட்டதும் எனக்கு அப்படியே ஷாக் ஆகிடுச்சு. ஆனா அவ அப்படி அம்மணமா, ஒரு காலைக் குறுக்க வச்சுத் திமிரா நின்னுட்டு பிரா போடாமப் போறதப் பத்திப் பேசுனதும்... என் பேண்ட்டுக்குள்ள அடங்கிக் கிடந்த சுன்னி சடார்னு முறுக்கேறி, துணியைத் தூக்கிக்கிட்டு லேசா விறைக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் என் காமத் தவிப்ப மறைச்சுக்கிட்டு, "ஹேய்... லூசாடி நீ? விளையாடாத. தியேட்டர்ல கூட்டம் எவ்ளோ இருக்கும்னு தெரியுமில்ல... ஒழுங்கா ட்ரெஸ் பண்ணிட்டு வா,"னு நான் பதட்டமாச் சொன்னேன்.

அவ 'இல்ல'னு பிடிவாதமாத் தலையை ஆட்டிட்டு, தன் கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே என்னைப் பாத்தா. 

"ஏன்டி இப்படிப் பண்ற?" நான் தவிப்போட கேட்டேன்.

"ஞாயித்துகிழமைக்குள்ள மாமாவ ஓகே சொல்ல வைக்கணும்ல வாத்தி?" அவ புருவத்த உயர்த்தி, நேருக்கு நேராப் பாத்துக் கேட்டா.

நான் ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டேன். என் பொண்டாட்டி ஒரு பப்ளிக் தியேட்டருக்கு, தன் மாமா கூட... அதுவும் உள்ள பிரா போடாம வரட்டுமா... அதுக்கு முடிவு எடுக்கலாமானு கேட்டது என் அடிவாயித்த கலக்கிருச்சு. பேண்ட்ல சுன்னி கொஞ்சம் கொஞ்சமா முறுக்கேத்த ஆரம்பிச்சுது.

"ஓகேவா வாத்தி? காயின் சுண்டட்டுமா?" அவ மறுபடியும் கேட்டா.

நான் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, "சரி..."னு முனகுனேன்.

"உங்களுக்குப் பூ வேணுமா... தலை வேணுமா? எது விழுந்தாப் பிடிக்கும்?"னு அவ என்னைப் பாத்து ரொம்ப வக்கிரமா, என்னையச் சீண்டுற மாதிரி கேட்டா.

அவ அப்படி அம்மணமா நின்னுக்கிட்டுக் கேக்கும்போது, என் பார்வை அவ முகத்தை விட்டுத் தன்னிச்சையா கீழ எறங்கி, அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் மேல ஆணி அடிச்ச மாதிரி நின்னுச்சு. எந்த மறைவும் இல்லாம, முழுப் பாரத்தோட முன்னாடி திமிறிக்கிட்டு நின்ன அந்த முலைச் சதைக்கு நடுவுல... அவளோட அந்த ரெண்டு காம்புகளும் கருக்கல்லு மாதிரி அவ்ளோ ஆக்ரோஷமா முறுக்கேறி, நரம்பு புடைக்க விறைச்சுப் போய் நின்னுச்சு. அவ உடம்புக்குள்ள ஏறிக்கிட்டு இருக்குற அந்த வக்கிரமான காமப் போதையில... ஏதோ என் கண்ணையே குத்துற மாதிரி அவ்ளோ கூர்மையா, திரட்சியா, ஒரு ஈட்டி முனையாட்டம் அப்பட்டமா நீட்டிக்கிட்டு இருந்த அவளோட அந்த விறைப்பான காம்புகளையே நான் வாயப் பொளந்து வெறித்துப் பாத்தேன். அந்த முலைக்காம்புகளோட பச்சையான திமிரைப் பாக்கப் பாக்க... என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறித் துடிச்சுது.

அந்தக் காமத் தவிப்புல, "பூ..."னு நான் வாயளவுக்கு, ஒரு புருஷனாத் திக்கித் திணறிப் பொய்யாச் சொன்னேன்.

"வாய் தான் பூ சொல்லுது... ஆனா உங்க மனசு என்ன நெனைக்குதுனு எனக்கு இங்க வரைக்கும் கேக்குது வாத்தி,"னு சிரிச்சுக்கிட்டே, தன் கட்டை விரலால அந்த காயினை ஓங்கி மேல சுண்டுனா.

அது காத்துல சுழண்டு வந்து, கரெக்டா நான் உக்காந்திருந்த சேருக்குக் கீழ, என் காலுக்கு அடியில வந்து விழுந்துச்சு. 

"என்ன விழுந்திருக்குனு பாருங்க வாத்தி,"னு சொல்லிக்கிட்டே அவ முழு அம்மணமா என் பக்கத்துல நடந்து வந்தா.

நான் குனிஞ்சு அந்த காயினைப் பாத்தேன். எனக்கு அப்படியே மூச்சு நின்னுருச்சு. ஷாக்காகி, காயினைப் பாத்துட்டுப் மெதுவாத் தலையைத் தூக்கி அவ முகத்தைப் பாத்தேன்.

"தலை..." என் வாயில இருந்து வார்த்தை வரமா, மூச்சு காத்தோட சேர்ந்து வந்துச்சு. 

மகா முகத்துல ஒரு பெரிய வெற்றிப் பெருமிதமும், ஒரு பச்சையான காமப் போதையும் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. அவளை அறியாமலே அவ தன் கீழ் உதட்டை மறுபடியும் பற்களால ஆழமாகக் கடிச்சுக்கிட்டா. தியேட்டருக்குப் பிரா இல்லாமப் போகப் போறோம்ங்குற அந்தத் திமிர் அவ உடம்பைச் சிலிர்க்க வச்சுது.

"சரி, போதும்... போய் ரெடி ஆகு," நான் என் தவிப்பை மறைக்கப் பாத்தேன்.

"இன்னும் முடியல வாத்தி... இன்னும் இருக்கு," அவளோட அந்தப் பதட்டமும் போதையும் இன்னும் குறையல.
"அடுத்து என்னடி?" நான் என் தவிப்பை மறைக்கப் பாத்தேன்.

என்னை நோக்கி மெதுவா நடந்து வந்தா. நான் உக்காந்திருந்த சேருக்குப் பக்கத்துல வந்து, என் காதுக்கு நேரா முன்னாடி வளைஞ்சு குனிஞ்சா. 

அவ அப்படி குனியும் போது, அவளோட அந்த அடர்த்தியான கூந்தல் சரிஞ்சு என் டீ-ஷர்ட் மேல பட்டு சரசரனு உரச... எந்த மறைவும் இல்லாமத் திமிறி நின்ன அவளோட அந்தப் பழுத்த முலை, வெயிட்டா என் தோள்பட்டையில லேசாச் சாய்ஞ்சுது. முறுக்கேறி நின்ன அவளோட அந்தக் கூர்மையான காம்பு என் தோள்ல பட்டு 'சப்'புனு அழுந்துச்சு. 

என் உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்து நான் அப்படியே மூச்சு விட மறந்து உறைஞ்சு கிடக்க... அவளோட சுடச்சுடான மூச்சு காத்து என் காது மடல்ல பட, ரொம்ப மெதுவா, ஒரு முனகல் மாதிரி என் காதுக்குள்ள குசுகுசுனு சொன்னா...

"பேன்ட்டி..."

அம்மணமா நின்னுகிட்டு அவளோட அப்பட்டமான காம்பு என் மேல உரச, காதுக்குள்ள விழுந்த அந்தப் பச்சையான வார்த்தையில... காலையில ரெண்டு தடவை கை அடிச்சுக் கஞ்சி கக்கியும் அடங்கிக் கிடந்த என் சுன்னி, சடார்னு இரும்பு மாதிரி விறைச்சுப் பேண்ட்டை முட்டிக்கிட்டு வெறித்தனமா ஆட்டம் போட ஆரம்பிச்சுது.

மூச்சு வாங்கிக்கிட்டு நான் அவளையே நிமிர்ந்து பாத்தேன்.

"அதே தானா? பூனா இருக்கு... தலைனா இல்ல." நான் மூச்சுத் திணறிக்கிட்டே கேட்டேன்.

மகா ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட "ஆமா,"னு தலையாட்டுனா.

அவ குனிஞ்சு கீழ கிடந்த அந்த காயினை எடுக்குறதுக்குள்ள, நான் சடார்னு குனிஞ்சு அந்த ஒரு ரூபா காயினைத் தரையில இருந்து எடுத்தேன். 

"நான் சுண்டுறேன்," நான் சீரியஸாச் சொன்னேன்.

"சரி, சுண்டுங்க," அவ சம்மதிச்சா.

சின்ன வயசுல கிரிக்கெட் விளையாடும்போது, டாஸ் போடுறதுல ஒரு ட்ரிக் கேள்விப்பட்டிருக்கேன். காயினைச் சுண்டும்போது, எந்தப் பக்கத்தை மேல வச்சு சுண்டுறோமோ, அது சுழண்டு கீழ விழும்போது அதிகமா அதுக்கு ஆப்போசிட் பக்கம் தான் விழும்னு பசங்க சொல்லுவாங்க. அப்படிப் பண்ணி நான் நிறைய மேட்ச்ல டாஸ் வின் பண்ணிருக்கேன். இப்போ அந்த ட்ரிக் எனக்குக் கை குடுக்குமானு பாக்கப் போனேன்.

'பூ' விழுந்தா பேன்ட்டி போடணும்... 'தலை' விழுந்தா பேன்ட்டி போடக் கூடாது. 

என் மூளை, 'கீழ பேன்ட்டியாவது போட்டுட்டு வரட்டும்டா'னு சொல்லிப் 'பூ' விழணும்னு நெனச்சுது. ஆனா என் உடம்பை முழுசா ஆக்கிரமிச்சிருந்த காம வெறி, 'தலை விழணும்... என் பொண்டாட்டி பேன்ட்டி கூடப் போடாம முழு அம்மணமாத் தான் தியேட்டருக்கு வரணும்'னு பச்சையாத் துடிச்சுது. என் ஈகோவை விட, அவ புடவைக்குள்ள அம்மணமா இன்னொருத்தன் முன்னாடி வரணுங்குற வக்கிரமான காமம் தான் ஜெயிச்சுது. அதனால, எப்படியாவது 'தலை' விழணும்ங்குற நப்பாசையில, காயினோட 'பூ' பக்கத்தை மேல தெரியுற மாதிரி என் கட்டை விரலுக்கு மேல வச்சேன். 

என் முழுப் பலத்தையும் குடுத்து அந்த காயினை ஓங்கிச் சுண்டுனேன். அது காத்துல சுழண்டு போய், கொஞ்சம் தள்ளித் தரையில 'க்ளிங் க்ளிங்'னு உருண்டு நின்னுச்சு.

ரெண்டு பேருக்கும் அது என்ன விழுந்திருக்குனு பாக்க அவ்ளோ பயங்கரமான தவிப்பு. நான் உக்காந்திருந்த சேர்ல இருந்து எட்டிப் பாக்க... என் பக்கத்துல முழு அம்மணமா நின்னுகிட்டு இருந்த மகா, பதட்டத்துல டக்குனு முன்னாடி குனிஞ்சா. 

அவ அப்படி சடார்னு ஆர்வமாகக் குனிஞ்ச வேகத்துல... அவளோட அந்த வெயிட்டான பழுத்த முலைகள் ரெண்டும் எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாமப் பாரமாத் தொங்கி முன்னாடி ஊசலாடிச்சு. அந்தப் பச்சையான முலைச் சதைக்கு நடுவுல இருந்த தாலி, காத்துல அலைஞ்சு தரைய உரசப் போச்சு. அவ குனிஞ்ச அந்த ஆழமான நளினத்துல, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான பெரிய குண்டிச் சதைகள் பின்னாடி எந்த மறைவும் இல்லாம அப்பட்டமா விரிஞ்சு, எனக்கும் அவளுக்கும் நடுவுல இருந்த அந்தப் பச்சையான காமச் சூட்டை இன்னும் ஆக்ரோஷமா ஏத்துச்சு. அவளோட அந்த அம்மணமான குண்டி வளைவையும், தொங்கி ஆடுற முலைகளையும் பாத்துக்கிட்டே காயினை உத்துப் பாத்தேன்.

அவசர அவசரமாக் குனிஞ்சு பாத்த அடுத்த செகண்ட்... என் முகம் அப்படியே சுருங்கிப் போச்சு. ஒரு பெரிய பெருமூச்சை இழுத்து, ஏமாற்றத்தோட வெளிய விட்டேன். சின்ன வயசுல கை குடுத்த அந்த லக், இப்போ எனக்குக் கை குடுக்கல. 'தலை' விழும்னு நான் தப்புக் கணக்குப் போட்டுச் சுண்டுன அந்த காயின்... தரையில அப்பட்டமாப் 'பூ'னு விழுந்து கிடந்துச்சு!

அப்போ... மகா பேன்ட்டி போட்டுட்டுத் தான் வரணும். 

என் உடம்புக்குள்ள ஏறியிருந்த அந்த வக்கிரமான ஆசை நிறைவேறாததால, என் சுன்னி லேசாச் சுருங்குற மாதிரி ஒரு ஏமாற்றம் நெஞ்சை அடைச்சுது. மகாவைப் பாத்தேன். அவ முகத்துலயும் ஒரு லேசான ஏமாற்றம். 'பேன்ட்டி போடாமப் போயிருந்தா, மாமா முன்னாடி இன்னும் எவ்ளோ திமிரா நடந்திருக்கலாம்'னு அவ ஆசைப்பட்டாளோ என்னவோ... அவ கண்ணுல ஒரு சின்ன வருத்தம் தெரிஞ்சது.

ஆனா அதை உடனே மறைச்சுக்கிட்டு, "சரி வாத்தி... அடுத்ததுக்கு காயின் சுண்டுங்க,"னு அவ சோகமா சொன்னா.

"இரு, பேன்ட்டி போட்டுக்க முதல்ல," நான் சொல்லிட்டு, எந்திரிச்சுப் போய் அவளோட துணி வைக்கிற செல்ஃப்ல தேடினேன். அங்க நிறைய பேன்ட்டி மடிச்சு வச்சிருந்துச்சு. அதுல இருந்து ரெண்டு பேன்ட்டியை வெளிய எடுத்தேன். ரொம்ப கில்மாவான உள்ளாடைகள்லாம் இல்ல... அவ ரெகுலராப் போடுற காட்டன் பேன்ட்டிகள் தான். ஆனா கலர் மட்டும் வேற வேற. ஒன்னு ரொம்ப டார்க் மெரூன் கலர். இன்னொன்னு ரொம்ப லைட்டான, வெளிறிய சந்தனக் கலர். 

ரெண்டையும் கையில வச்சுக்கிட்டு, அம்மணமா நிக்கிற அவகிட்ட வந்தேன். "பூனா லைட் கலர்... தலைனா டார்க் கலர்,"னு நான் சொல்லிட்டு காயினைச் சுண்டுனேன். 

காயின் தரையில விழுந்துச்சு... 'தலை'. டார்க் மெரூன் கலர் பேன்ட்டி! 

நான் அந்த டார்க் மெரூன் பேன்ட்டியை கையில எடுத்துக்கிட்டு, முழு அம்மணமா நின்ன என் பொண்டாட்டிக்கு நேர் முன்னாடி போய்க் கால்களுக்கு நடுவுல மண்டியிட்டு உக்காந்தேன். அவ நான் என்ன பண்ணப் போறேன்னு புரிஞ்சுகிட்டு, பேலன்ஸ்க்காகத் தன் ரெண்டு கைகளையும் என் தோள்பட்டையில ரொம்ப உரிமையா வச்சுக்கிட்டா. அவ அப்படி லேசா முன்னாடி வளைஞ்சு நிக்கும்போது, அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் என் முகத்துக்கு நேரா, மூச்சு காத்து படுற தூரத்துல திமிறிக்கிட்டுத் தொங்கி ஆடுச்சு.

நான் ரொம்ப நிதானமா, அவளோட வலது காலை மெதுவாத் தூக்கி அந்தப் பேன்ட்டிக்குள்ள விட்டேன். அப்புறம் இடது காலையும் பிடிச்சு உள்ள விட்டேன். அந்த மென்மையான துணியை அவளோட வழுவழுப்பான கீழ்க்கால் வழியா லேசா உரசி, முழங்காலைத் தாண்டி, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரியான தொடைகளோட நடுப்பகுதி வரைக்கும் மேல ஏத்தி அப்படியே நிப்பாட்டுனேன். இப்போ அவளோட அந்த அடர்த்தியான கருகரு காடும், அந்த ரகசியமான பிளப்பும் என் கண்ணுக்கு நேராப் பச்சையாத் தொறந்து கிடந்துச்சு.

நான் அவளப் பாத்து, "அப்படியே திரும்பு,"னு என் தவிப்பை மறைச்சுக்கிட்டுத் தொண்டை கரகரக்கச் சொன்னேன்.

அவ எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, என் தோள்ல இருந்த கையை எடுத்துட்டு மெதுவா எனக்கு முதுகைக் காட்டித் திரும்புனா. அவ அப்படித் திரும்புன அந்த நளினத்துல, அவளோட அந்த ஆஜானுபாகுவான உருண்டையான குண்டிச் சதைகள்... எந்த மறைவும் இல்லாம என் முகத்துக்கு நேரா அப்பட்டமா வந்து நின்னுச்சு. நான் கீழ மண்டியிட்ட வாக்குலயே, அவ தொடையில நின்ன அந்தப் பேன்ட்டியோட எலாஸ்டிக்கை ரெண்டு கையாலயும் கப்புனு பிடிச்சேன்.

என் விரல்கள் அவளோட அந்தப் பின் தொடையில லேசா உரச உரச... அந்தப் பேன்ட்டியை அவளோட அந்த வெயிட்டான குண்டிச் சதைகள் மேல ஆழமா அழுத்தி, அப்படியே மெதுமெதுவா மேல ஏத்துனேன். அந்த டார்க் மெரூன் கலர் துணி, அவளோட அந்தப் பனிப்பாறை மாதிரியான குண்டியை முழுசாப் போத்தி, அந்த ஆழமான பிளவுக்குள்ள கச்சிதமாப் பதிஞ்சு ஏறுறதை நான் கண் இமைக்காம வெறித்துப் பாத்து ரசிச்சேன். கடைசியா, அவளோட அந்த வழுவழுப்பான இடுப்புல அந்த எலாஸ்டிக் 'சடக்'குனு போய் ஒட்டிப் பிடிச்ச சத்தம்... என் நரம்பையெல்லாம் சுண்டி இழுத்து, என்னைய அப்படியே கிறங்கடிச்சுது.

இப்போ அவ உடம்புல மேல ஒரு பொட்டுத் துணி கூட இல்ல. பிரா போடாம, அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் அப்பட்டமா முன்னாடி தொங்கிட்டு இருக்க... கீழ மட்டும் அந்த டார்க் மெரூன் கலர் பேன்ட்டி அவளோட பெண்மையை மறைச்சு, அவளோட அந்த வழுவழுப்பான தொடைகளை இன்னும் பச்சையாப் படம்பிடிச்சுக் காட்டுச்சு. 

"அடுத்தது பாவாடை," நான் சொல்லிட்டு, செல்ஃப்ல இருந்து ரெண்டு பாவாடை எடுத்தேன். ஒன்னு ரொம்ப டார்க்கான நேவி ப்ளூ கலர் பாவாடை, இன்னொன்னு லைட்டான வெள்ளை கலர். 

காயினைச் சுண்டுனேன். மறுபடியும் 'தலை'. டார்க் நேவி ப்ளூ பாவாடை!

நான் அந்த நேவி ப்ளூ பாவாடைய விரிச்சுப் பிடிச்சுக்கிட்டு, அவ காலுக்குக் கீழ மண்டியிட்டு உக்காந்தேன். டாப்லெஸ்ஸா நின்ன மகா என்னைப் பாத்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்புச் சிரிச்சுக்கிட்டே, தன் வலது காலைத் தூக்கி உள்ள வச்சா, அப்புறம் இடது காலையும் உள்ள வச்சா. 

அவ பாவாடைக்குள்ள கால்களை வச்சதும், நான் அந்தத் துணியைப் பிடிச்சு அவளோட வழுவழுப்பான கண்டக்கால், முழங்கால், தொடை வழியா மெதுவா மேல ஏத்துனேன். துணி இடுப்பு கிட்ட வரும்போது, அவ ரொம்ப நளினமா எனக்கு லேசா முதுகைக் காட்டுற மாதிரித் திரும்பி நின்னா. அந்த ஆங்கிள்ல பாவாடையை இடுப்புல ஏத்தி உக்கார வைக்கும்போது... என்னைய அறியாமலே என் ரெண்டு உள்ளங்கையும் அவளோட அந்தப் பெரிய, பஞ்சு மாதிரியான குண்டிச் சதைகள் மேல ஆழமாப் பட்டு அழுந்தி உரசுச்சு. 

என் சூடான ஸ்பரிசம் அந்தப் பச்சையான சதைல பட்டதும் அவ உடம்பு சடார்னு சிலிர்த்து, "ஆஆஹ்... வாத்தி..."னு ரொம்ப மெதுவா முனகுனா. 

அவளோட அந்தப் பனிப்பாறை மாதிரியான சூத்துப் பிட்டங்களை அந்த டார்க் பாவாடை கச்சிதமாப் போத்திப் புடைக்க வைக்க... நான் மெதுவா எந்திரிச்சு அவளுக்கு நேர் முன்னாடி வந்தேன். அவளோட அந்த ஆழமான, லேசான வேர்வை படிஞ்ச தொப்புள் குழிக்குக் கீழ கரெக்டா அந்த நாடாவை வச்சு இடுப்புச் சதை பிதுங்குற அளவுக்கு ரொம்ப டைட்டா முடிச்சுப் போட்டேன். 

நான் அப்படி குனிஞ்சு முடிச்சுப் போடும்போது, எந்த மறைவும் இல்லாம முன்னாடி திமிறி நின்ன அவளோட பழுத்த முலைகள் என் முகத்துக்கு நேரா உரசாத குறையா ஆடுச்சு. அந்த ஆழமான முலை இடுக்குல, வேர்வையில ஒட்டிப் பளபளத்த தாலி, அவ முனகி மூச்சு வாங்கும்போதெல்லாம் அந்த வெயிட்டான சதை மேல உரசிக் குலுங்கி என்னைய அப்படியே உச்சக்கட்ட காமத்துல கிறங்கடிச்சுது.

இப்போ அவ நின்ன நளினம்... என் உசுரையே மொத்தமா உறிஞ்சுச்சு. கீழ அந்த டார்க்கான பாவாடை, அவளோட இடுப்பு வளைவை அவ்ளோ கச்சிதமாச் செதுக்கி காட்ட... மேல அவ முழு டாப்லெஸ்ஸா நின்னுகிட்டு இருந்தா. அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் ரெண்டும் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாமப் பாவாடைக்கு மேல பாரமாத் திமிறி நிக்க... நான் கட்டுன அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலி, அவளோட அந்த வெற்று முலை இடுக்குல, வெறும் சதை மேல அப்படியே பளபளனு பதிஞ்சு கிடந்துச்சு. அவ மூச்சு வாங்கும்போதெல்லாம், அந்த டாப்லெஸ் உடம்புல தாலி உரசிக் குலுங்குறதப் பாக்கப் பாக்க... என் சுன்னி பேண்ட்டுக்குள்ள வெடிச்சுருமோங்குற அளவுக்குத் துடிச்சுது.

[Shrutikrishnan]

"அடுத்தது ஜாக்கெட்," நான் சொல்லிட்டு, செல்ஃப்ல இருந்து ஒரு சாதாரணக் காட்டன் ஜாக்கெட்டையும், இன்னொரு ஜாக்கெட்டையும் எடுத்தேன். அந்த ரெண்டாவது ஜாக்கெட், பின்னாடி முதுகுல ஹூக் இல்லாம, வெறும் நாடாவைக் குறுக்கு நெடுக்குமாக் கோர்த்துப் முடிச்சுப் போடுற 'கயிறு வச்ச ஜாக்கெட்'.

காயினைச் சுண்டுனேன். மறுபடியும் 'தலை'. கயிறு வச்ச ஜாக்கெட்!

உள்ள பிரா போடக் கூடாதுங்குறது காயின் போட்ட ரூல்ஸ். நான் அந்தக் கயிறு வச்ச ஜாக்கெட்டை விரிச்சுக் கையில வச்சுக்கிட்டு, டாப்லெஸ்ஸா நிக்கிற என் பொண்டாட்டிக்கு நேர் முன்னாடி போனேன். அவ எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம என்னைப் பாத்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்புச் சிரிச்சுக்கிட்டே, தன் ரெண்டு கைகளையும் லேசா மேல தூக்குனா.

நான் அந்த ஜாக்கெட்டை அவளோட ரெண்டு கைகள் வழியாவும் மெதுவா உள்ள விட்டேன். அந்தத் துணியப் பிடிச்சு அவ தோள்பட்டையில நான் ஏத்தும்போது... அந்த துணி, ரூம் புழுக்கத்துல வேர்வை பூத்துப் பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்த அவளோட அந்தப் பழுத்த முலைகள் மேல சலசலனு உரசி ஏறுச்சு. பிரா இல்லாததால, எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாமத் திமிறி நின்ன அவளோட அந்தக் கருக்கல்லு மாதிரி விறைப்பான காம்புகள், ஜாக்கெட் துணியில பட்டு உரச உரச... அவ உடம்பு லேசாச் சிலிர்த்து, அவ மூச்சு காத்து சுடச்சுட என் மூஞ்சியில பட்டு என்னைய உசுப்பேத்துச்சு. அவளோட அந்த ஆழமான முலை இடுக்குல, வேர்வையில பிசுபிசுனு சதையோட ஒட்டியிருந்த அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலிய, என் விரலால ரொம்பப் பக்குவமாத் தொட்டுத் தூக்கி ஜாக்கெட்டுக்கு வெளிய பச்சையாத் தொங்க விட்டேன்.

அப்புறம் அவள அப்படியே மெதுவா எனக்கு முதுகைக் காட்டுற மாதிரித் திருப்புனேன். அவளோட அந்த வழுவழுப்பான முதுகு, முக்கால்வாசி எந்தத் துணியும் இல்லாம அம்மணமா, லேசான வேர்வையோட என் கண்ணைப் பறிச்சுது. அந்த ஜாக்கெட்டோட ரெண்டு ஓரத்துலயும் தொங்கிட்டு இருந்த அந்த மெல்லிய கயிறுகளை என் கையால பிடிச்சேன். அதை லேசா இழுத்துக் குறுக்கும் நெடுக்குமாக் கோர்த்து, அவ முதுகுல ரொம்ப டைட்டா ஒரு முடிச்சுப் போட்டுக் கட்டுனேன்.

நான் கயிறைப் பிடிச்சு அப்படி டைட்டா இழுத்துக் கட்டும்போது... முன்னாடி பிரா இல்லாததால, அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் ரெண்டும் அந்த ஜாக்கெட் துணிக்குள்ள அப்படியே கப்புனு அமுங்கிப் பிதுங்குச்சு. நான் பின்னாடி இருந்து பாக்கும்போதே, அவளோட அந்தப் பக்கவாட்டு முலைச் சதை ஜாக்கெட்ட மீறிக்கிட்டு அப்பட்டமா வெளிய பிதுங்கித் தளும்புனதை நான் ரசிச்சுப் பாத்தேன்.

"போதுமாடி?" நான் மூச்சுச் சூடா அவ முதுகுல படுற மாதிரி கிட்டக்க நின்னு கேட்டேன்.

"ம்ம்..."னு அவ லேசாத் தலையாட்டுனா.

நான் விலகி மறுபடியும் வந்தேன். 

கடைசியா... புடவை. 

நான் அவசரத்துல அள்ளிப் போட்டுட்டு வந்த புடவைகள்ல இருந்து ரெண்டு எடுத்தேன். ஒன்னு, உடம்பை நல்லா மறைக்குற மாதிரியான சாதாரணக் காட்டன் புடவை. இன்னொன்னு... காத்து பட்டாலே உடம்போட ஒட்டிப் பிடிக்குற, ரொம்ப மெல்லிசான, லேசா ஊடுருவித் தெரியுற சந்தனக் கலர் புடவை. 

"பூனா சாதாரணப் புடவை... தலைனா இந்த மெல்லிசான புடவை."

நான் சுண்டி விட்டேன். தரையில காயின் உருண்டு நின்னுச்சு. அதுல பளபளனு 'தலை' சிரிச்சுது. 

இந்த மெல்லிசான புடவை! 

உள்ள ரொம்ப டார்க்கான மெரூன் பேன்ட்டியும், நேவி ப்ளூ பாவாடையும்... ஆனா அதுக்கு மேல கட்டப் போறது, உடம்பை அப்படியே எக்ஸ்-ரே மாதிரி காட்டப் போற இந்த லைட் சந்தனக் கலர் மெல்லிய புடவை! அதுவும் உள்ள பிரா இல்லாம, வெறும் கயிறு வச்ச ஜாக்கெட் மட்டும்! இந்தப் பச்சையான கவர்ச்சி அவ மாமா கண்ணுல பட்டா... அந்த மனுஷன் எப்புடிச் செத்துச் செத்துப் பிழைக்கப் போறாருனு நெனைக்கும்போதே என் மூளைக்குள்ள காமம் வெடிச்சுச் சிதறிச்சு.

நான் அந்த மெல்லிசான, சந்தனக் கலர் புடவையை விரிச்சுக் கையில எடுத்துக்கிட்டு, அவளுக்கு நேர் முன்னாடி போனேன். புடவையோட ஒரு முனையப் பிடிச்சு, அவளோட அந்த ஆழமான, லேசா வேர்வை படிஞ்ச தொப்புள் குழிக்குக் கீழ, அந்த டார்க் பாவாடை நாடாவுக்குள்ள ஆழமா அழுத்திச் சொருகி விட்டேன். என் விரல்கள் அவளோட அந்தச் சூடான இடுப்புச் சதையில பட்டதும், அவளோட மூச்சு காத்து லேசாத் துடிச்சு என் முகத்துல பட்டுச்சு. அப்புறம் அந்தப் புடவையப் பிடிச்சுக்கிட்டு, மெதுவா அவள ஒரு சுத்துச் சுத்துனேன். நான் சுத்தி வர வர, அந்த மெல்லிய துணி அவளோட வழுவழுப்பான உடம்போட அப்படியே கப்புனு ஒட்டிப் பிடிச்சுச்சு. 

முன் கொசுவத்துக்காகப் புடவையை என் விரல்களால மடிச்சு மடிச்சு அடுக்குனேன். அந்த மடிப்புகளை மொத்தமாச் சேர்த்து, அவளோட தொப்புள் குழிக்குக் கீழ ரொம்ப ஆழமாப் பாவாடைக்குள்ள அழுத்திச் சொருகி விட்டேன். இப்போ, அந்தச் சந்தனக் கலர் மெல்லிய புடவைக்குள்ள... அவ கட்டியிருந்த அந்த டார்க் நேவி ப்ளூ பாவாடை ஒரு நிழல் மாதிரி அவ்ளோ பச்சையா வெளிய தெரிஞ்சது. 

அடுத்து, முந்தானையை எடுத்து அவளோட முதுகு வழியா சுத்தி, அவளோட அந்த வெயிட்டான நெஞ்சுக்குக் குறுக்கப் போட்டேன். நான் முந்தானையப் பிடிச்சு நெஞ்சு மேல இழுத்துப் போடும்போது... உள்ள பிரா இல்லாததால, அந்த ஜாக்கெட் துணியையும் மெல்லிய புடவையையும் மீறிக்கிட்டுத் திமிறி நின்ன அவளோட அந்தக் கருக்கல்லு மாதிரி விறைப்பான காம்புகள், என் உள்ளங்கையில சுருக்கென்று உரசிக் கிச்சுக்கிச்சு மூட்டுச்சு. என் நரம்பே சிலிர்த்துப்போக, முந்தானையை அவளோட இடது தோள்பட்டையில இழுத்து வச்சுப் ரொம்பப் பக்குவமா கட்டினேன். பின் போட்டு குத்த பின் இல்லன்னு மகா நேத்து சொன்னா. உண்மைல பின் இல்லையா இல்ல பின் போட விருப்பம் இல்லையானு தெரில… எந்த ஆம்பளை பாத்தாலும், 'இவ உள்ள பிரா போடல'னு பச்சையாத் தெரியுற அளவுக்கு அந்தப் புடவை அவ உடம்போட ஒட்டிப் பிடிச்சுப் படம்பிடிச்சுக் காட்டுச்சு.

நான் வேணும்னே, அவ நெஞ்சுக்குக் குறுக்கப் போன அந்த முந்தானையை என் கையால லேசா விலக்கி விட்டு, அவ கழுத்துல கிடந்த அந்த மஞ்சக் கயிறு தாலியைப் புடவைக்கு வெளிய அப்பட்டமாத் தொங்க விட்டேன். அவளோட அந்த ஆழமான முலை இடுக்குல, ரூம் புழுக்கத்துல பூத்திருந்த லேசான வேர்வையோட, எந்தத் துணியோட மறைவும் இல்லாம அந்தத் தாலி அவளோட பச்சையான சதை மேல பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

கடைசியா, கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு, தன் முகத்துல லேசாப் பவுடர் அடிச்சுக்கிட்டா. நெத்தியில ஒரு சின்ன சிகப்பு கலர் பொட்டு வச்சா. தன் அடர்த்தியான கருகரு கூந்தலை மொத்தமாப் பின்னாடி இழுத்து, ரொம்ப டைட்டா ஒரு பின்னல் பின்னி, கீழ ஒரு ரப்பர் பேண்ட் போட்டு லாக் பண்ணா. 

எல்லாம் முடிச்சுட்டு, என்னைப் பாத்துத் திரும்புனா. 

அந்த மெல்லிய சந்தனக் கலர் புடவை... உள்ள பச்சையாக் காட்டிக் குடுக்குற அந்த டார்க் ப்ளூ பாவாடை... பிரா இல்லாம, கயிறு வச்ச ஜாக்கெட்டுக்குள்ள திமிறி நிக்கிற கூர்மையான காம்புகள்... வேர்வை படிஞ்ச முலை இடுக்குல வெளிய தொங்குற தாலி... இறுக்கமான பின்னல்... 

என் பொண்டாட்டி இப்போ ஒரு பொண்டாட்டியா இல்ல. தன்னோட மாமாவக் காமத்துல கொன்னு புதைக்கத் தயாராகி நிக்கிற ஒரு பச்சையான ஆயுதமா, ஒரு கவர்ச்சிச் சிலையா என் கண்ணு முன்னாடி நின்னா. அவளோட இந்த கோலத்தைப் பாத்ததும் என் சுன்னி பேண்ட்டுக்குள்ள துடிச்சு, என்னைய ஒரு வக்கிரமான போதையில மிதக்க வச்சுது. 

"கிளம்பலாமா வாத்தி?" அவ உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே, ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட கேட்டா.

"ம்ம்... சரி," நான் என் தொண்டைக்குள்ள அடைச்சிருந்த காமத் தவிப்பை மறைச்சுக்கிட்டு மெதுவா முனகுனேன்.

நாங்க வெளிய கிளம்பப் போறப்போ, அவளோட பார்வை டக்குனு செல்ஃப் ஓரமா கிடந்த அந்த ஒரு ரூபா காயின் மேல பட்டுச்சு. மெதுவா நடந்து போய், ரொம்ப எதார்த்தமா குனிஞ்சு அந்த காயினை எடுத்தா. அவ குனிஞ்ச அந்த ஆங்கிள்ல... அந்த மெல்லிய சந்தனக் கலர் புடவைக்குள்ள, அவளோட அந்த டார்க் நேவி ப்ளூ பாவாடை அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

எழுந்து நின்னவ, என்னைப் பாத்து ஒரு கள்ளத்தனமான, வக்கிரமான சிரிப்புச் சிரிச்சுக்கிட்டே... தன் நெஞ்சுக்குக் குறுக்கப் போட்டிருந்த அந்த மெல்லிய முந்தானையை லேசா விலக்குனா. கயிறு வச்ச அந்த காட்டன் ஜாக்கெட்டுக்குள்ள பிரா இல்லாமத் திமிறி நின்ன அவளோட அந்த ஆழமான முலை இடுக்கு பச்சையா என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சது. எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, தன் கையில இருந்த அந்த ஒரு ரூபா காயினை... அவளோட அந்த ரெண்டு பழுத்த முலைகளுக்கு நடுவுல இருக்குற அந்த ஆழமான பிளப்புக்குள்ள மெதுவாச் செருகி விட்டா.

அந்த காயின், அவளோட சூடான முலைச் சதையில உரசிக் கச்சிதமா உள்ள போய் உக்காந்துக்கிச்சு. 

"பர்ஸ் இல்ல வாத்தி... அதான்,"னு சொல்லிட்டு, தன் ஈரமான கீழ் உதட்டை லேசாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டு, "ஈஈஈ..."னு ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சா. எந்த நேரத்துல மாமாவ எப்படிக் கவிழ்க்கலாம்னு முடிவு எடுக்க, அந்த காயினைத் தன் முலைகளுக்கு நடுவுலேயே வெதுவெதுப்பா ஊற வச்சிருக்காளேங்குற நெனப்பு... என் நரம்பையெல்லாம் முறுக்கேத்தி என் சுன்னியை ஜட்டிக்குள்ள இரும்பு மாதிரி விறைக்க வச்சுது.

நாங்க ரெண்டு பேரும் ரூமை விட்டு ஹாலுக்கு வந்தோம். மாமா சோபாவுல உக்காந்து டி.வி பாத்துட்டு இருந்தாரு. மகா வெளிய வந்த சத்தம் கேட்டு அவர் நிமிர்ந்து பாத்தாரு... அவ்ளோ தான். அவர் முகத்துல இருந்த அந்த எதார்த்தம் அப்படியே உறைஞ்சு போச்சு. 

அவளோட அந்த மெல்லிய சந்தனக் கலர் புடவை... உள்ள பச்சையாக் காட்டிக் குடுக்குற அந்த டார்க் ப்ளூ பாவாடை... பிரா இல்லாமக் கூர்மையாத் திமிறி நிக்கிற காம்புகள்... முலை இடுக்குல வெளிய தொங்குற தாலி... இந்த அப்பட்டமான, பச்சையான கவர்ச்சியப் பாத்ததும் மாமா அப்படியே மூச்சு விட மறந்து ஷாக்காகி சேர்ல இருந்து லேசா எந்திரிச்சாரு. 

ஆனா அடுத்த செகண்டே சுதாரிச்சுக்கிட்டு, தன் முகத்துல இருந்த அதிர்ச்சியை அவசர அவசரமாக் கஷ்டப்பட்டு மறைச்சுக்கிட்டு, "கிளம்பலாமா மாப்பிள்ளை?"னு ரொம்பச் சாதாரணமாப் பேசுற மாதிரி சமாளிச்சாரு. ஆனா அவர் கண்கள், அவளோட அந்த முலைகளை விட்டும், அந்த மெல்லிய புடவைக்குள்ள அப்பட்டமாத் தெரியுற அவளோட குண்டி வளைவுகளை விட்டும் ஒரு இன்ச் கூட நகரலங்குறது எனக்குத் தெளிவாத் தெரிஞ்சது.

மகா அவரைப் பாத்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்புச் சிரிச்சிட்டு, "பாட்டிகிட்ட சொல்லிட்டு வர்றேன் மாமா,"னு சொல்லிட்டு உள்ள போயிட்டு வந்தா. 

நான் வெளிய போய் கார் ஸ்டார்ட் பண்ணி வச்சேன். வழக்கமா நாங்க ஊருக்கு வந்தா, மகா எப்பவும் என் பக்கத்துல, கார்ல பிரண்ட் சீட்ல தான் உக்காருவா. இன்னைக்கும் அவ பிரண்ட் சீட்ல உக்காருவா, மாமா பின்னாடி உக்காருவாருனு தான் நான் நெனச்சேன்.

ஆனா... மகா வெளிய வந்ததும், நேரா பிரண்ட் டோர் பக்கம் போகல. மாமா பின்னாடி உக்காருறதுக்காகக் கார் டோரைத் தொறந்தாரு. அவர் தொறந்து உள்ள உக்காந்ததுமே... மகா எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம, அதே பின்னாடி டோரைத் தொறந்து, மாமாக்குப் பக்கத்துலயே போய் உக்காந்துக்கிட்டா!

எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. நான் ஸ்டியரிங்கைப் பிடிச்ச வாக்குல, ரியர் வியூ மிரர்ல உறைஞ்சு போய்ப் பாத்தேன். 

மகா, அந்த மெல்லிய புடவையோட, பிரா போடாத தன் முலைகள் லேசாத் ததும்ப, மாமாவுக்கு ரொம்ப நெருக்கமா... அவரோட தொடையில தன் தொடை உரசுற அளவுக்கு அவ்ளோ ஒட்டிப் போய் உக்காந்திருந்தா. நான் கண்ணாடியில அவளப் பாக்குறதக் கவனிச்சவ, எனக்கு மட்டும் தெரியுற மாதிரி தன் கீழ் உதட்ட லேசாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டு, ஒரு திருட்டுத்தனமான சிரிப்பை உதிர்த்தா. 

என் சுன்னி பேண்ட்டுக்குள்ள 'தக்'குனு முறுக்கேறித் துடிச்சுது. 'பொண்டாட்டி இப்போ வேற ஒருத்தன் பக்கத்துல உரசிட்டு உக்காந்திருக்கா, நீ அமைதியா கார் ஓட்டுற டிரைவர் மாதிரி உக்காந்திருக்கியேடா'னு என் ஈகோ சுக்குநூறா உடைஞ்சு, கோபமும் காமமும் ஒன்னாச் சேர்ந்து என்னைய ஒரு நரகத்துல தள்ளுச்சு.

கார் மெதுவா மூவ் ஆச்சு. நான் கண்ணாடியில அவங்க ரெண்டு பேரையுமே மாறி மாறிப் பாத்துக்கிட்டே கார் ஓட்டுனேன். மாமா, அவளோட அந்தத் தொடுதல்லயும், அவ உடம்புல இருந்து வர்ற அந்த வேர்வை வாசனையில மெய்மறந்து, மூச்சுத் திணறி உக்காந்திருந்தாரு. அவர் முகத்துல ஒரு பயங்கரமான தவிப்பு. 

ஊரை விட்டு லேசா வெளிய வந்ததும்... 

"வாத்தி... எங்கயாவது பூக்கடை இருந்தா வண்டியை ஓரமா நிறுத்துங்க,"னு மகா பின்னாடி இருந்து ரொம்பக் கொஞ்சலாச் சொன்னா.

கொஞ்சம் தூரத்துல, ஒரு சின்னத் தெருவோரப் பூக்கடை வந்துச்சு. நான் காரை ஓரமா நிறுத்திட்டு, மெதுவா இறங்கிப் போய் அந்தப் பூ விக்கிற அம்மாகிட்ட, "ரெண்டு முழம் மல்லிகைப்பூ கொடுங்க,"னு கேட்டேன். 

பூவை வாங்கிட்டு, நான் என் பர்ஸ்ல இருந்து ஒரு 500 ரூபா நோட்டை எடுத்து நீட்டுனேன்.

அந்த அம்மா என் கையில இருந்த நோட்டைப் பாத்துட்டு, "ஐயா... எங்கிட்ட சில்லறை இல்லையேப்பா,"னு தயக்கமாச் சொன்னாங்க.

நான் உடனே திரும்பி, கார் பக்கம் எட்டிப் பாத்து, "மகா... சில்லறை ஏதும் வச்சிருக்கியா?"னு சத்தம் போட்டுக் கேட்டேன்.

"இல்லையே வாத்தி..."னு அவ உள்ள இருந்தே முனகுனா.

"மாப்பிள்ளை... இருங்க, என்கிட்ட சில்லறை இருக்கு,"னு சொல்லிட்டு, மாமா கார் கதவைத் திறந்துக்கிட்டு வெளிய வந்தாரு. அவர் கையில ஒரு 100 ரூபா நோட்டு இருந்துச்சு. 

அவரு நடந்து வர்றதைப் பாத்துக்கிட்டே, மகாவும் கார்ல இருந்து இறங்கி அவளுக்குப் பின்னாடியே மெதுவா நடந்து வந்தா. அந்த மெல்லிய சந்தனக் கலர் புடவை, லேசான காத்துல அவளோட இடுப்பு வளைவுகள அப்பட்டமாக் காட்டிக்கிட்டு அசைஞ்சது. 

மாமா அந்தப் பூக்கடை அம்மாகிட்ட வந்து, "இந்தாங்கம்மா,"னு சொல்லி அந்த 100 ரூபா நோட்டைக் குடுத்தாரு. 

அந்த அம்மா பணத்தை வாங்கிட்டு... 

"இந்தாப்பா பூ,"னு சொல்லி மாமாகிட்ட பூவை நீட்ட... மாமா ஒரு நிமிஷம் தயங்குனாரு. என் முகத்தை ஒரு பார்வை பாத்துட்டு, கை லேசா நடுங்க அந்தப் பூவை அவங்ககிட்ட இருந்து வாங்குனாரு. 

பூவை வாங்குனவரு, நேரா என்கிட்ட குடுக்காம... அப்படியே திரும்பி, கார் பக்கம் வெளிய நின்னுட்டு இருந்த மகாவை நோக்கி நடந்து போனாரு. அவ பக்கத்துல போய், எந்த வார்த்தையும் பேசாம அந்த மல்லிகைப்பூவை அவகிட்ட நீட்டுனாரு. 

மகா அந்தப் பூவை வாங்குறதுக்கு முன்னாடி, ஒரு செகண்ட் என்னைப் பாத்தா. 

நான் இங்க இருந்து, 'என் பொண்டாட்டிக்கு வக்கறதுக்கு நான் வாங்க வந்த பூவை... வேற ஒருத்தன் கொண்டு போய்க் குடுக்குறானே'னு ஒரு அதிர்ச்சியில, உறைஞ்சு போய் அவளையே வெறித்துப் பாத்துட்டு நின்னேன். 

"இந்தாப்பா மீதிச் சில்லறை,"னு அந்தப் பூக்கடை அம்மா கூப்பிட்டதும் தான் என் கவனம் கலைஞ்சுது. 

திரும்பிப் பாத்தா, அவங்க கையில ஒரு கிழிஞ்சு போன, கசங்குன பத்து ரூபா நோட்டு. அத என்கிட்ட நீட்டுனாங்க. 

எனக்கு அப்படியே நெஞ்சுக்குள்ள பத்திக்கிட்டு வந்துச்சு. 'அவனுக்குப் புது மல்லிகைப்பூ... எனக்கு இந்தக் கிழிஞ்ச பத்து ரூபா நோட்டா?'னு மனசுக்குள்ள ஒரு கேவலமான, பொறாமை கலந்த கோபம் பொத்துக்கிட்டு வந்துச்சு. என் இயலாமைய நெனச்சு எனக்கே அருவருப்பா இருந்தாலும், அந்தப் பொறுமையைக் கஷ்டப்பட்டுக் காத்துக்கிட்டு, பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டே அந்தப் பத்து ரூபாயை வாங்கிப் பேண்ட் பாக்கெட்ல திணிச்சேன். 

அப்படியே திரும்பி கார் பக்கம் நடந்தேன். 

நான் நடந்து வர்றதைப் பாத்ததும், மகா ஒரு செகண்ட் திருதிருனு முழிச்சா. ஆனா அடுத்த செகண்டே... அவ முழிச்ச அந்த முகம் மாறி, அவளோட அந்தச் சிவந்த உதட்டுல ஒரு வக்கிரமான, கள்ளத்தனமான சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு. 

என்னைப் பாத்துக்கிட்டே, மாமா கிட்ட வாங்கின அந்த மல்லிகைப்பூவை, எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமத் தன் ரெண்டு கைகளையும் தலைக்கு மேல உசரமாத் தூக்கி, அந்தப் பூவைத் தன் பின்னல்ல அவளாகவே வச்சுப் பின்னு குத்த ஆரம்பிச்சா. 

அவ அப்படிப் பூவ வைக்கத் தன் ரெண்டு கைகளையும் உசரமாத் தூக்குன அந்த நளினத்துல... அவ உடம்பு ஒரு வில்லு மாதிரி வளைஞ்சு நெளிஞ்சது. 

கைகளை மேல தூக்குன வேகத்துல, உள்ள பிரா இல்லாததால அவளோட அந்த வெயிட்டான முலைகள் ரெண்டும் எந்தச் சப்போர்ட்டும் இல்லாம மேல உசந்து, அந்த மெல்லிய கயிறு வச்ச ஜாக்கெட்டையும், சந்தனக் கலர் புடவையையும் ரொம்ப டைட்டா இழுத்துப் பிடிச்சுக்கிச்சு. துணி டைட்டான அடுத்த செகண்ட்... அவளோட அந்தக் கருக்கல்லு மாதிரி விறைப்பான காம்புகள் ரெண்டும், துணியப் பொளந்துகிட்டு வெளிய வந்துருமோங்குற அளவுக்குக் கூர்மையா... அவ்ளோ அப்பட்டமாப் புடவைக்கு வெளிய துருத்திட்டு நின்னுச்சு. 

பக்கத்துலயே நிக்கிற மாமா கண்ணுக்குத் தன் பச்சையான முலை விறைப்பைக் காட்டிக்கிட்டே, அவர் வாங்கிக் குடுத்த பூவை அவ தலையில வச்சுக்கிட்டிருக்கா... அவளோட அந்தத் திமிரான கள்ளச் சிரிப்பையும், அந்த அப்பட்டமான முலைக்காம்பு விறைப்பையும் பாக்கப் பாக்க... என் ரோஷம் எல்லாம் செத்து, என் பேண்ட்டுக்குள்ள சுன்னி இரும்பு மாதிரி முறுக்கேறி வெறித்தனமாத் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

…

…

…

ஒரு வழியா கார் ஓட்டிட்டு வந்து அந்தப் பழைய தியேட்டர் வாசல்ல நிப்பாட்டினேன். நான் காரைப் பார்க் பண்ணிட்டு வர்றதுக்குள்ள, மகாவும் மாமாவும் எனக்கு முன்னாடியே தியேட்டர் வாசல்ல வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தாங்க. நைட் ஷோங்குறதால ஏகப்பட்ட கூட்டம். ஊர்ப்பயலுக, பசங்க, குடும்பம்னு எல்லாரும் கன்னாபின்னானு வந்து குவிஞ்சிருந்தாங்க. டிக்கெட் கவுண்டர்ல இன்னும் டிக்கெட் குடுக்க ஆரம்பிக்கல, ஆனா அதுக்குள்ளயே முண்டியடிச்சுக்கிட்டு ஒரு பெரிய கியூ நின்னுட்டு இருந்துச்சு. 

நானும், மகா, மாமாவும் போய் அந்த லைன்ல நின்னோம். ரொம்ப நெருக்கடி. எனக்குப் பின்னாடி மகா நின்னா, அவளுக்குப் பின்னாடி மாமா நின்னாரு. கூட்டம் அதிகமாக ஆக, எல்லாரும் முன்னாடியும் பின்னாடியுமா முட்டி மோதித் தள்ளிக்கிட்டு இருந்தாங்க.

அப்போ... கூட்டத்துல இருந்து வந்த ஒரு காலேஜ் பையன், எந்த லைன்லயும் நிக்காம, குறுக்க மறுக்க இடிச்சுக்கிட்டு மகாவுக்குப் பக்கத்துல வந்து நின்னான். அவன் வந்த வேகத்துலயே, அவனோட தோள்பட்டை மகாவோட தோள்ல லேசா இடிச்சு உரசுச்சு. 

"ச்ச..."னு மகா முகத்தைச் சுளிச்சுக்கிட்டே, லேசா நகர்ந்து நின்னுகிட்டா. 

நான் திரும்பி மகாவைப் பாத்து, "என்னடி ஆச்சு?"னு கேட்டேன்.

அவ எதுவும் சொல்லல, ஆனா அவ முகம் கொஞ்சம் கடுகடுனு இருந்துச்சு. 

அந்தப் பையன் இன்னும் நகராம, மகாவுக்குப் பக்கத்துலயே நின்னுக்கிட்டு ரொம்பத் திமிரா, ஒரு லோக்கல் பார்வையோட எங்களை உத்துப் பாத்துட்டு இருந்தான். நான் அவனை முறைச்சுப் பாத்தேன். ஆனா அவன் கொஞ்சம் கூட அசரல, பதிலுக்கு என்னைய நக்கலாப் பாத்துட்டு நின்னான்.

அப்போ... மகாவுக்குப் பின்னாடி நின்னுட்டு இருந்த மாமா, "என்ன ஆச்சு மகா?"னு அவளோட தோள்ல லேசாத் தட்டி அக்கறையாக் கேட்டாரு. 

மகா திரும்பி மாமாவைப் பாத்துட்டு, ஒன்னும் இல்லங்குற மாதிரி தலையாட்டிட்டு... ஆனா கண்ணால அந்தப் பையனைக் காட்டுனா. 

மாமா இப்போ அந்தப் பையனைப் பாத்தாரு. அவர் முகம் டக்குனு மாறுச்சு. எந்த வார்த்தையும் பேசல. ஒரு செகண்ட் கூட யோசிக்காம, சடார்னு முன்னாடி வந்து... அந்தப் பையனோட சட்டைக் காலரைத் தன் முரட்டுத்தனமான கையால ஒரே பிடியா கப்புனு பிடிச்சாரு!

அந்தப் பையன் என்ன நடக்குதுனு புரியாம அதிர்ச்சியில திரும்பிப் பாத்தான். 

மாமா அவனை அப்படியே முறைச்சுப் பாத்து, தன் கம்பீரமான, ஆழமான குரல்ல... "ஒன்னு முன்னாடி போ... இல்ல பின்னாடி போ!"னு ரொம்ப அழுத்தமா, ஆனா பயங்கரமான மிரட்டலோட சொன்னாரு. 

அவரோட அந்த ஆஜானுபாகுவான உடம்பு, முறுக்கு மீசை, அந்த முரட்டுக் குரல்... இதையெல்லாம் பாத்ததும் அந்தப் பையனுக்கு உசுரே போயிருச்சு. அவன் எந்தப் பதிலும் சொல்லாம, வாய மூடிக்கிட்டுச் சத்தமே இல்லாமப் பின்னாடி ஓடிட்டான்.

மகா இப்போ தான் ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டு ரிலாக்ஸ் ஆனா. 

நான் அவளைப் பாத்து, "ஓகேவா?"னு கண்களாலயே கேட்டேன். 

அவளும், "ஓகே,"னு லேசாத் தலையாட்டிச் சிரிச்சா. 

அப்படியே லைன்ல நின்னோம். கவுண்டர் திறக்குறதுக்கு முன்னாடியே இவ்வளவு கூட்டம்னா, திறந்தா என்ன ஆகுமோனு பயமா இருந்துச்சு. ஒரு வழியா கொஞ்ச நேரத்துல கவுண்டரைத் தொறந்தாங்க. 

அவ்ளோ நேரம் சும்மா நின்னுட்டு இருந்த கூட்டம்... கவுண்டர் தொறந்ததும், அப்படியே அலைமோதுற மாதிரி முன்னாடி இடிச்சுத் தள்ள ஆரம்பிச்சுது. லைன்ல அங்கங்க பாதியில சில பேரு உள்ள நுழையப் பாக்க, பின்னாடி இருந்து ஆளுங்க இன்னும் பயங்கரமா முட்டி மோத ஆரம்பிச்சாங்க. 

திடீர்னு, மகா எனக்குப் பின்னாடி இருந்து என் சட்டையை ரொம்ப டைட்டா இறுக்கிப் பிடிச்சா. 

நான் திரும்பி மகாவைப் பாத்தேன். அவ முகத்துல ஒரு பயங்கரமான பதட்டம், தவிப்பு, மூச்சு வாங்குற வேகம்... எல்லாமே ஒன்னாச் சேர்ந்து இருந்துச்சு. 

நான் சுத்தி முத்திப் பாத்தேன். பக்கத்துல அந்தப் பையன் கூட இல்ல, வேற எந்தப் புது ஆளும் அவகிட்ட வரல. பின்னாடி மாமா தான் நின்னுட்டு இருந்தாரு. அப்புறம் எதுக்கு இவ இவ்வளவு பதட்டப்படுறானு எனக்குப் புரியல. நான் புருவத்தை உயர்த்தி, "என்ன ஆச்சு?"னு கேட்டேன்.

"ஒ... ஒன்னும் இல்ல,"னு சொல்லிட்டு, அவசரமாத் தலையைக் குனிஞ்சுகிட்டா. 

ஆனா கூட்டம் முன்னாடி நகர நகர... அவ என் மேல வந்து வந்து மோதி, லேசா இடிச்சுக்கிட்டே இருந்தா. ஒவ்வொரு தடவை மோதும்போதும், என் சட்டையை இன்னும் இறுக்கமா, தவிப்போடப் பிடிச்சுக்கிட்டே வந்தா. அவ கை நடுங்குறது என் முதுகுலயே அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. 

ஒரு வழியா முண்டியடிச்சு டிக்கெட் வாங்கிட்டு, மூணு பேரும் உள்ள போனோம். 

உள்ள போனதும், மகா உடனே, "எனக்கு பாப்கார்ன் வேணும் மாமா,"னு சொன்னா.
 
மாமா எங்களைப் பாத்து, "சரி. நான் போய் பாப்கார்ன் வாங்கிட்டு வர்றேன். நீங்க போய் சீட்ல உட்காருங்க,"னு சொன்னாரு.

மாமா ஸ்நாக்ஸ் கவுண்டர் பக்கம் போயிட்டாரு. நாங்க ரெண்டு பேரும் தியேட்டர்க்குள்ள நடந்தோம்.

"எதுக்குடி அந்த மனுஷனைப் பாப்கார்ன் வாங்கக் கழட்டி விட்ட? உனக்குத் தான் பாப்கார்ன் பிடிக்காதே, தியேட்டருக்கு வந்தா ஐஸ்க்ரீம் தான எப்பவும் கேப்ப?" நான் கொஞ்சம் குழப்பமா, சந்தேகத்தோட கேட்டேன். 

அவ என் முகத்தைப் பாக்காம, கொஞ்சம் பதட்டமா, "ஒரு நிமிஷம் இருங்க... சொல்றேன்,"னு ரொம்ப மெதுவா முனகுனா. 

நாங்க சீட்டைத் தேடிப் போய்ப் பின்னாடி காலியா இருக்குற ஒரு மூணு சீட் இருக்குற இடத்துல உக்காந்தோம். நான் ஒரு ஓரமா கார்னர் சீட்ல உக்காந்தேன். எனக்குப் பக்கத்துல மகா உக்காந்தா. அவளுக்குப் பக்கத்துல இருக்குற காலியான சீட்ல மாமா வந்து உக்காரட்டும்னு முடிவு பண்ணோம்.