[Karthik_writes]

                                                தொடக்கம்

     இன்று ஜீன் 5 ,மாலை 4 மணி,பெண் பார்ப்பதற்காக சென்னையிலிருந்து திண்டிவனம் அருகிலுள்ள பூவானம் என்ற சிற்றூருக்கு சென்று கொண்டிருக்கிறோர்கள். 
மூடநம்பிக்கையும், மேல் ஜாதி வர்கமும் தலைவிரித்து ஆடிய காலம் அது.
முதலில் கதாபாத்திரத்தை  பற்றி சொல்லி கொள்கிறேன்‌.



இந்த கதையின் கதாநாயகன் இவர்தான் பெயர் பாஸ்கர் 
வயது 35,
BE (CSC),MBA படிச்சு இருக்கான்,
அரசாங்கத்தில் மக்கள் கணக்கெடுப்பு துறையில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்.
என்னடா இவன் அரசாங்க வேலனு சொல்றானே 35 வயசு வரைக்கும் கல்யாணம் முடிக்கலையா என்று கேட்கிறீர்களா? இதற்கெல்லாம் காரணம் இவன் அம்மா தாங்க. பொண்ணு நல்லா லட்சணமா இருக்கணும், வசதியான வீட்டு பிள்ளையா இருக்கணும், கல்யாணத்திற்கு கார் கொடுக்கணும், கழுத்து நிறைய நகை போடணும்னு நிறைய கண்டிசன் போட்டு இதுவரைக்கும் 10 பொண்ணுங்கள வேண்டாம்னு சொல்லி இருக்காங்க. இப்ப 11வது பாக்க போறது தான் இந்த பொண்ணு. இந்த பொண்ணு கூட இவங்க சொந்தம் இல்ல, இவன்கூட வேலை பாக்குற இவனோட கொழிக்கோட சொந்தக்கார பொண்ணு. ஏதோ தோஷம் இருக்குதுன்னு சொல்லி கல்யாணம் முடிக்காம வச்சிருக்காங்க .தோஷம் இருக்கிறதால எவனுமே வந்து கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டேங்குறானாம். இவங்க அம்மாக்கு இந்த தோஷம்,செய்வினை இதுல எல்லாம் நம்பிக்கை கிடையாது.இவனுக்கும் கிடையாது.அதனால ஒரு எட்டு போய் இந்த பொண்ண பாத்துட்டு வந்துரலாம்னு கிளம்பிட்டாங்க. அதனால இந்த பொண்ணும் எனக்கு ஓகே ஆகுமானு தெரியல. பொன்னு போட்டோல நல்லா தான் இருந்தா .எல்லாமே இவன் அம்மா கையில தான் இருக்கு. என்னடா இது அம்மாக்கு இவ்வளவு பயப்படுகிறான் என்று பார்க்கிறீங்களா? வீட்ட பொறுத்தவரைக்கும் அம்மா எடுக்கிறது தான் முடிவு.



 இவங்க பாஸ்கர் அம்மா, பேரு ஜானகி,ஒரு கவர்மெண்ட் காலேஜ்ல லக்சரரா இருக்காங்க. அவர்களுடைய சிபாரிஸ்ல தான்  இவனுக்கு இந்த வேலையே கிடைச்சது.



இவங்க பாஸ்கர் அப்பா, பேரு தங்கராஜ்.சொந்தமா ஒரு டெய்லர் கடை வச்சி இருக்காரு. இவங்கம்மா மாசம்  40,000 ரூபா சம்பளம் வாங்குறாங்க. அப்பா மாசம் 18,000 ரூபா சம்பாதிக்கிறார் .இவனோட சம்பளம் மாசம் 25,000 ரூபா. இவங்களுக்கு சென்னையில் சொந்தமா ஒரு வீடு இருக்கு ஒரு பிளாட் இருக்கு எல்லாமே இவன் அம்மா சம்பாதிச்சு  வாங்கி போட்டதுதான். இவனுக்கு ஒரு தங்கச்சி இருக்கா பேரு வசுந்தரா, அவள கல்யாணம் பண்ணி கொடுத்தாச்சு ஒரு போலீஸ்காரனுக்கு, நெய்வேலில செட்டில் ஆயிட்டா. அவளுக்கு கல்யாணம் ஆகி ஆறு வருஷம் ஆச்சு அவளுக்கு அஞ்சு வயசுல ஒரு பையன் இருக்கான். பொண்ணு பாக்குறதுக்கு அவ வரல, ஏன் வரலனு கேட்டா "நீங்க பொண்ணு ஓகே பண்ணி சம்பந்தம் பண்ணுங்க,  அப்புறம் கல்யாணத்துக்கு நான் வரேன் அப்படின்னு சொல்லி போனை வெச்சிட்டா". 10 பொண்ணுங்கள வேண்டாம்னு சொன்னவங்க இந்த பொண்ணயும் வேண்டாம்னு தான் சொல்லுவாங்கனு  அவளே நெனச்சுக்கிட்டு வரல போல. இவன் அம்மாவோட கோபம், திமிரு, குணம் எல்லாம் அப்படியே இவன் தங்கச்சிக்கு வந்திருக்கு. இப்போ இவன் வீட்ல இருந்து பாஸ்கர் ,அவன்  அம்மா அப்பா,டிரைவர் அப்புறம் ஒரு வாடகை கார், எடுத்துகிட்டு போய்க்கிட்டு இருக்காங்க. இனிமேல் நடக்கப் போறத பார்ப்போம்.
வண்டி ஊருக்குள் போய்க்கொண்டிருக்க பொண்ணு வீடு எதுனு தெரியாம போற வழியில் பாலத்தில் ரெண்டு பேர் உட்கார்ந்து இருந்தாங்க பாக்குறதுக்கு 25 லிருந்து 30 வயசுல இருக்குற பசங்க மாதிரி இருந்தாங்க. வண்டியை நிறுத்தினோம் அவங்க கிட்ட பாஸ்கர் அப்பா பேசினாரு..

தங்கராஜ் : தம்பி தம்பி

வாலிபன் 1 : என்ன சார்?

தங்கராஜ் : இங்க காத்தமுத்து வீடு எங்க இருக்குப்பா?

வாலிபன் 2 : இங்க நிறைய காத்தமுத்து இருக்காங்க. நீங்க எந்த காத்தமுத்த கேக்குறீங்க?
 
தங்கராஜ் : ரோடு கான்ட்ராக்டர்னு சொன்னாங்க. ஊருக்குள்ள வந்து பேரை சொன்னாலே தெரியும்னு சொன்னாங்க

வாலிபன் 1 : கான்ட்ராக்டர் அட பண்ணையார் காத்தமுத்து அன்னாச்சினு சொல்லுங்க

தங்கராசு : ஆமா தம்பி ஆமா அவரேதான்

வாலிபன் 2 : நேரா போய் ரைட் எடுங்க அப்படியே கொஞ்ச தூரம் போங்க ஒரு ஸ்கூல் ஒன்னு வரும் அதிலிருந்து அப்படியே லேப்ட் எடுத்து போனீங்கன்னா ஒரு மண் ரோடு வரும் இரண்டு பக்கமும் தென்னை மரமா இருக்கும் அப்படியே நேரா போனீங்கன்னா ஒரு காம்பவுண்ட் வீடு இருக்கும்.அது அவங்க வீடு தான் ஊருலயே பெரிய வீடு அவங்க வீடு தான்.

தங்கராசு : ரொம்ப நன்றி தம்பி

வாலிபன் 1 :  ஆமா அவங்க வீட்ட ஏன் கேக்குறீங்க?

தங்கராஜ் : அவங்க பொண்ண என் பையனுக்கு பாக்க போறோம்

வாலிபன் 2 : யாரு மாளவிகாவயா?

அவன் மாளவிகா என்று சொல்லும்பொழுது பாஸ்கர் அவன் முகத்தை கவனித்தான் சற்று அதிர்ச்சி இருந்தது. ஏன் இவ்வளவு அதிர்ச்சியாகி சொல்கிறான் என்று அவனுக்கு புரியவில்லை
 
தங்கராசு : ஆமா தம்பி அந்த பொண்ணுதான் உங்களுக்கு அந்த பொண்ண பத்தி ஏதாவது தெரியுமாப்பா

வாலிபன் 2 : அந்த பொண்ணையே முழுசா தெரியும் என்று வாய்க்குள் முனங்கி கொண்டான் அது பாஸ்கர் காதில் லேசாக விழுந்தது .பின் ஆம்... தெரியும் நல்ல பொண்ணுதான். என்ன ரொம்ப நாளா கல்யாணம் ஆகல அதான் ஒரு வருத்தம், ரொம்ப ஜாலியான பொண்ணுங்க, ஃப்ரீயா பழகுவா நாங்க ரெண்டு பேரும் அவங்க கூட தான் படித்தோம்.எங்க பிரண்டு தான் என்று அவன் சொல்ல உடனே பாஸ்கர் அம்மா

ஜானகி : அப்ப ரொம்ப நல்லதா போச்சு தம்பிங்க கிட்டயே எல்லா விவரத்தையும் கேட்டுகலாம்

வாலிபன் 1 :  சொல்லுங்கம்மா என்ன தெரிஞ்சுக்கணும்?

ஜானகி : பொண்ணு எப்படி பா நல்ல குணமான பொண்ணா?

வாலிபன் 1 : ரொம்ப நல்ல பொண்ணுங்க. கொஞ்சம் குறும்புத்தனம் .தோஷம் இருக்கறதுனால தான் இன்னும் கல்யாணம் ஆகல. M.Sc,B.Ed., வரைக்கும் படிச்சி இருக்காங்க. அவங்களாலதான் நாங்க ரெண்டு பேரும் M.Sc  முடிச்சோம்.

ஜானகி : அப்படியா பரவாயில்லையே இவ்ளோ படிச்சி இருக்காளே .எல்லா வேலையும் செய்வாங்களா

வாலிபன் 2 : அத நான் சொல்றேன். எல்லா வேலையும் செய்வாங்க. அவங்க செஞ்சாங்கன்னா ஆஹா அப்படி இருக்கும் .நீங்களே மெய்மறந்து போயிருவீங்க என்று பாஸ்கரை கைக்காட்டி சொன்னான்.

ஜானகி : என்னப்பா ரொம்ப ஏத்தமா சொல்ற ?

வாலிபன் 1 : கூட படுச்சிருக்கேன்ல .இது கூட சொல்லலனா எப்படி .அதிகாரம் பண்ணுனா அவங்களுக்கு பிடிக்காது .அன்பா சொன்னா போதும் என்ன வேணாலும் செய்வாங்க. மொத்தத்திலே ஒருவேளை சொன்னா குனிஞ்ச தலை நிமிராம செய்வாங்க.

தங்கராஜ் : சரி தம்பி போதும் மீதிய அவங்க வீட்டில போய் கேட்டுகிறோம். முகவரி சொன்னதுக்கு ரொம்ப நன்றிப்பா

வாலிபன் 1 : எங்களுக்கு அவங்க எவ்வளவோ செஞ்சிருக்காங்க.எங்க மாலுக்காக நாங்க இதுகூட செய்ய மாட்டோமா என்று சொல்ல வண்டி கிளம்பியது அவன் கடைசியாக "மாலு" என்று சொன்னது பாஸ்கர் மனதில் சிறிது நெருடலை ஏற்படுத்தியது. அவன் உடனே ஜன்னல் வழியாக தலையை நீட்டி பின்னே பார்க்க அந்த இரு வாலிபர்களும் அவனை பார்த்து தம்ஸ் அப் காட்டினார்கள். அவனும் சிரித்துக்கொண்டே தலையை உள்ளே இழுத்துக் கொண்டான்.
கார் நேரே அவர்கள் சொன்ன வழிப்படி சென்று அந்தப் பெரிய பண்ணை வீட்டுக்குச் சென்றது. அது பார்ப்பதற்கு ஒரு ஜமீன் வீடு போல் இருந்தது. வீட்டிற்கு வெளியே 2 அம்பாஸடர் கார், 1 டிராக்டர், 2 புல்லட், 1 பல்சர் நின்றுகொண்டிருந்தது. பாஸ்கர்  குடும்பம் உள்ளே செல்ல அவர்கள் வீட்டில் இருந்த அனைவரும் அவர்களை உள்ளே வரவேற்றனர்.அந்த வீட்டில் மொத்தம் 15ற்கும் மேற்பட்டவர்கள் இருந்தார்கள். அதிகமாக ஆண்களை காணப்பட்டார்கள்.ஒரு ஐயரும் இருந்தார். இப்போது பெண் வீட்டார்களை பற்றி பார்ப்போம்.



இவர் பெயர் காத்தமுத்து
ரோடு காண்ட்ராக்டர்,



இது அவரது சம்சாரம், பவானி.(housewife)


 
இது அவரது மகன் மதன். அப்பாவுடன் ரோடு காண்ட்ராக்டில் உதவி செய்துகொண்டு அதுபோக ரியல் எஸ்டேட் வேலையும் செய்து வருகிறார் .



இது காத்தமுத்து வின் தங்கை பெயர் மங்களம் .கணவனை இழந்தவள் கணவன் இறந்த பிறகு அவளது இரு மகன்களையும் கூட்டிக்கொண்டு அண்ணன் வீட்டிற்கு வந்துவிட்டாள்.



இது அவளுடைய மூத்த மகன்   சுந்தர் . விவசாயம் அனைத்தையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.



இது அவளுடைய இளைய மகன்  வினோத். அந்த வீட்டிற்கு லாப நஷ்டம் பார்ப்பது.அது போக அந்த ஊரில் ஒரு ரைஸ்மில் வைத்து  நடத்தி வருகிறார் .அண்ணன் தம்பி இருவரும் பயங்கர ஒற்றுமையாக இருப்பார்கள்.வருவதை சரி பாதியாக பிரித்துக்கொள்வார்கள்.மற்றும் ஊர் பெரியவர்கள் அனைவரும் இருந்தனர்

மங்களம் : அண்ணே அமைதியா இருந்தா எப்படி சட்டுபுட்டுன்னு பொன்ன வர சொல்லுங்க. அவங்க பாக்கணும்ல உடனே காத்தமுத்து "ஏன்மா சீக்கிரம் பொண்ண கூட்டிட்டு வாங்க" என்ற சத்தம் கொடுக்க முன்னே இரண்டு குழந்தைகள் வர பின்னே இரு பெண்கள் ஒரு பெண்ணை தோளைப் பிடித்து கூட்டிக்கொண்டு வந்தனர். 


         மாளவிகா

அந்தப் பெண் கையில் ஒரு காப்பி தட்டை வைத்துக்கொண்டு தலை குனிந்து கொண்டு வந்தாள். அவளை  பார்க்க அந்த வாலிபர்கள் சொன்ன "அவங்க குனிஞ்ச தலை நிமிராத பெண்" என்ற வார்த்தை பாஸ்கர் காதில் கேட்டது. பின் அவள் அனைவருக்கும் காப்பியை கொடுக்க பாஸ்கருக்கும் கொடுத்தாள். பாஸ்கர் அவள் முகத்தை பார்க்க அவளும் அவனை முகத்தை பார்த்தாள். அவள் கண்களை பார்த்த அந்த நிமிடமே அவன் விழுந்து விட்டான் .மனதளவில் இவள்தான் என் மனைவி என்று முடிவும் செய்தான். ஆனால் அவன் அம்மாவிற்கு பிடித்திருக்க வேண்டும் என்று மனதில் நூறு சாமிகளை வேண்டினான். பின் அவள் மீண்டும் அந்த இரு பெண்களுக்கும் இடையில் சென்று நின்றாள்.

மங்கலம் : என்னங்க மா எங்க வீட்டு பொண்ண உங்களுக்கு புடிச்சிருக்கா. ஜானகி என்ன சொல்லப்போகிறாள் என்று ஆர்வத்துடன் அவளை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் பாஸ்கர்.

ஜானகி : எனக்கு பொன்ன ரொம்ப புடிச்சிருக்கு என்று சொல்ல அவனையறியாமலேயே அவன் முகத்தில் சிரிப்பு குடியேறியது.

மங்கலம் : உங்களுக்கு பிடிச்சிருக்கு சரி மாப்பிள்ளைக்கு புடிச்சிருக்கா?

ஜானகி : எனக்கு புடிச்சா என் பையனுக்கு புடிச்ச மாதிரி தாங்க

மங்களம் : அப்படியா மாப்பிள்ள?

பாஸ்கர் : ஆமாங்க அவங்க சொன்னா எல்லாம் சரியாதான் இருக்கும் என்று அவன் சொல்ல ஜானகி சற்று கம்பீரமாக சற்று உடலை அசைத்து அமர்ந்தாள்

ஜானகி : சொன்னேன்ல. சரி பொண்ணுக்கு என் பையனுக்கு புடிச்சிருக்கான்னு கேட்டு சொல்லுங்க .அப்போது

காத்தமுத்து : உங்க பையன் எப்படி உங்க பேச்சை மீற மாட்டாரோ அதே மாதிரி என் பொண்ணும் எங்க பேச்சை மீற மாட்டா. எங்களுக்கு மாப்பிள்ளைய புடிச்சிருக்கு என்று அவர் சொல்ல மாளவிகா சிரித்துக்கொண்டே தலைகுனிந்தாள். அவள் சிரிப்பிலேயே பாஸ்கருக்கு தெரிந்து விட்டது அவளுக்கும் அவனை பிடித்திருக்கிறது என்று.

மங்கலம் : சரி அண்ணே. பேச வேண்டியது எல்லாம் பேசி விடலாம் .

காத்தமுத்து : அதுவும் சரிதான் மா பேசிடுவோம் சொல்லுங்கம்மா கல்யாணத்திற்கு என்ன எதிர்பார்க்கிறீங்க.

ஜானகி : இங்க பாருங்க நான் ரொம்ப நேர்மறையான ஆளு. எதனாலும் கரெக்டா தான் பேசுவேன் .என் பையன் கவர்மெண்ட் வேலையில் இருக்கான் .அதனால உங்க பொண்ண கல்யாணம் பண்ணி கொடுத்தீங்கன்னா எந்தவகையிலும் உங்க பொண்ணு கஷ்டப்பட மாட்டா.

காத்தமுத்து : அதெல்லாம் சரிங்க. நீங்கள் என்ன எதிர்பார்க்கிறீங்க?

ஜானகி : பொண்ணுக்கு ஒரு 100 சவரன் நகை, மாப்பிள்ளைக்கு 10 சவரன் ல ஒரு செயின், ஒரு கார் இது தான் நாங்க எதிர்பார்க்கிறோம். இப்படி பாஸ்கர் அம்மா சொல்லி முடித்தவுடன் அந்த வீட்டில் ஒரு நிசப்தம் நிலவியது. பாஸ்கரின் வருங்கால மாமனாராக அவர் ஆக போகிறாரா இல்லையா என்று அவனுக்கு தெரியவில்லை ஆனால் பாஸ்கர்  மட்டும் அவர் முகத்தையும் அவர் சொல்லப்போகும் வார்த்தையும் கேட்பதற்கு மிகவும் உன்னிப்பாக அவரை கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். அவர் சொல்லப்போகும் அந்த வார்த்தை தான் இந்தக் கல்யாணம் நடக்குமா நடக்காதா என்று தீர்மானிக்கும்.

காத்தமுத்து : சரிங்க நீங்க கேட்ட மாதிரி நான் எல்லாத்தையும் பண்ணி கொடுக்கிறேன் .எனக்கு என் பொண்ணு சந்தோசம் தான் முக்கியம் என்று அவர் சொல்ல பாஸ்கர் மனதில் ஆயிரம் பட்டாம் பூச்சி பறந்தது. அவன் அப்படியே அவளின் முகத்தை பார்க்க அவள் அதே போல் தலை குனிந்து கொண்டு சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவன் அவன்  அம்மாவின் முகத்தை பார்க்க அவர்கள் எதையோ யோசித்துக் கொண்டிருப்பது போல் தெரிந்தது.

ஜானகி : (சற்று வியந்தாள்) என்னடா இது நம்ம இவ்ளோ கேட்கிறோம் அந்த ஆளு எதுவுமே பேசாம சரினு மட்டும் சொல்லிட்டாரு .சரி நமக்கு கேட்டது கிடைச்சா போதும் என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு அப்புறம் என்ன நிச்சயதார்த்தத்திற்கு தேதி குறிச்சிறலாம்.

காத்தமுத்து : அதுல தான் ஒரு சின்ன சிக்கல் இருக்கு

தங்கராஜ் : என்னங்க பிரச்சனை!! பெண்ணுக்கும் மாப்பிள்ளைக்கும் புடிச்சிருக்கு. நாங்க கேக்குறத நீங்க தரேன்னு சொல்லிட்டீங்க .இதுக்கு அப்புறம் வேற என்ன பிரச்சனை இருக்கு

காத்தமுத்து : ஐயரே அதை நீங்களே கொஞ்சம் மாப்பிள்ளை வீட்டுக்காரங்க கிட்ட சொல்லுங்க

ஐயர் : சரிங்க நானே சொல்றேன் உங்க எல்லாருக்கும் பொண்ணுக்கு தோஷம் இருக்கிறது தெரியுமா தெரியாதா ?

ஜானகி : தெரியும்.ஆனா எங்களுக்கு அதுல எல்லாம் நம்பிக்கை இல்லை

ஐயர் : நம்பிக்கை இருக்கோ இல்லையோ . அந்த தோஷம் கழிக்க  ஒரு சடங்கு பண்ணிட்டோம்னா பிள்ளையாண்டா ரெண்டு பேரும் சந்தோசமா வாழ்வாங்க

ஜானகி : சடங்கா!!! என்ன சடங்கு?

ஐயர் : ஒண்ணுமில்லை பொண்ணுக்கு இன்னும் 40 நாள்ல 28 வயசு பிறக்கப்போவது. அதனால இன்னும் ஒரு மாசத்துக்குள்ள கல்யாணத்த முடிக்கணும். நிச்சயதார்த்தம் பன்னிட்டு கல்யாணம் பண்ணனும்னா நான் கடந்துரும். அதனால நம்ம நேரடியா கல்யாணமே பன்னிரலாம்.

தங்கராசு : நேரடியா கல்யாணமா .அதுவும் இன்னும் 30 நாள்லயா

ஜானகி : 30 நாள்ல கல்யாணம் பன்றது. ரொம்ப கஷ்டம் நாங்க இன்னும் பேங்க்ல இருக்க பணத்தை எடுக்கணும், மண்டபம் பாக்கணும், பத்திரிக்கை அடிக்கணும். அதை கொண்டு போய் கொடுக்கவும் ஏகப்பட்ட வேலை இருக்கு

காத்தமுத்து : அம்மா அத பத்தி நீங்க கவலை படாதீங்க கல்யாண செலவு எல்லாம்  நாங்கள் ஏற்றுக் கொள்கிறோம். கல்யாணம் இந்த ஊருல தான் நடக்கும் .இந்த வீட்ல தான் நடக்கும் .உங்களுக்கு சம்மதமா?
ஜானகிக்கு மனதில் பறப்பது போல் இருந்தது. வரதட்சணை கொடுத்து கல்யாண செலவையும் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். இதைவிட எனக்கு வேற என்ன வேணும்.சடங்குனு வேற சொல்லாங்க ஏதாவது ஒன்னு பண்ணிட்டு போகட்டும். என் பையனுக்கு பொண்ணு கிடைக்கிது, வரதட்சனையும் கிடைக்குது, கல்யாண செலவு மிச்சம் ஒரே கல்லில் மூன்று மாங்காய் முதல்ல என்ன சடங்குனு கேட்போம் என்று மனதில் பேசிவிட்டு நீங்க முதல்ல என்ன தோஷம்? என்ன சடங்குனு? சொல்லுங்க என்றாள் ஜானகி.

ஐயர் : அது ஒண்ணும் இல்லமா பொண்ணுக்கு 'பதி தோஷம்' இருக்கு .

ஜானகி : பதி தோஷமா அப்படின்னா என்ன?

ஐயர் : பதி அப்படினா கணவன்னு அர்த்தம் .இந்த தோஷம் இருக்கிற பொண்ண கல்யாணம் பண்ணா .அந்தக் கணவனோட அவங்க தலைமுறையை முடிஞ்சிடும். அடுத்த தலைமுறை தலை எடுக்காது.

ஜானகி : என்ன சொல்றீங்க? இதெல்லாம் நம்பற மாதிரியா இருக்கு .

ஐயர் :  நான் முழுசா சொல்லிக்கிறேன் .இந்த தோஷம் இருக்கிற பொண்ணு கட்டிக்கப் போற தாலிய கல்யாணத்திற்கு முன்னாடி ஏழு தான் அவள கட்டிக்கப்போற புருஷன் கையால பூஜைசெய்து அத கல்யாணத்திற்கு அந்த பொண்ணோட பூர்வீக  இடத்துல வச்சு அந்த பொண்ணுக்கு கட்டணும். அப்படினாதான் இந்த தோஷம் கழியும்.

ஜானகி :ஓ.. அப்படியா.. இதுக்கும் கல்யாணம் ஒரு மாசத்துக்குள்ள பன்றதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

ஐயர் : பொதுவா எங்க சந்ததிகள்ள  நாங்க ரெட்ட வயசுல ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் கல்யாணம் பண்ண மாட்டோம் .ஒத்த வயசுலதான் பண்ணுவோம். பொண்ணுக்கு இப்ப 27 வயசு  இன்னும் 40 நாளில் 28 வயசு பிறந்திடும். இந்த 40 நாளுக்குள்ள சடங்கு கழிச்சு கல்யாணம் முடிச்சிட்டா எல்லாமே சுபிட்சம்மா முடிஞ்ச்சுரும்.இல்லனா கல்யாணம் 1 வருஷம் தள்ளி போய்ரும்.
ஒரு வருடம் கல்யாணம் தள்ளி போகும் என்று சொன்னவுடன் பாஸ்கர் ,ஜானகி, தங்கராஜ் அவர்கள் மூன்று பேர் கண்களும் விரிந்தது.

ஜானகி : இப்ப அதுக்கு நாங்க என்ன பண்ணனும்?

ஐயர் : நீங்க ஒன்னும் பண்ண வேண்டாம் கல்யாணத்திற்கு ஏழு நாளைக்கு முன்னாடி உங்க பையனா இந்த வீட்டில் கொண்டு வந்து விடனும். ஏழு நாளும் உங்க பையன் முன்னாடி அந்தத் தாலியை வெச்சு பூஜை பண்ணுவோம். அந்த பூஜை முடிந்த எட்டாவது நாள் கல்யாணம். அதுக்கப்புறம் யாருக்கும் எந்த பிரச்சனையும் இல்லை

ஜானகி : இப்ப என்ன சொல்ல வரீங்க என் பையன இங்க ஒரு ஏழு நாள் விட்டுட்டு போகணுமா?

ஐயர் : ஆமாங்க இந்த சடங்குக்கு எந்த மாப்பிள்ளை குடும்பமும் ஒத்துக்காது. அதனாலதான் இந்த பொண்ணுக்கு இத்தனை நாள் கல்யாணம் நடக்காம இருந்துச்சு. இப்ப நீங்க சொல்லுங்க இந்த சடங்கு செய்யறதுக்கு உங்களுக்கு சம்மதமா?

ஜானகி : என்னோட பையன் மட்டும் இங்க இருக்கனுமா இல்ல நாங்க குடும்பத்தோட இருக்கணுமா .ஆனால் நாங்க எல்லாரும் இங்க இருந்தா , கல்யாண வேலை எல்லாம் யாரு பார்க்கிறது?

ஐயர் : உங்க பையன்  மட்டும் இங்க இருந்தா போதும் .

ஜானகி : இவ்வளவுதானா நான் கூட வேற என்னமோ நெனச்சிட்டேன். நீங்க தேதிய குறிங்க என் பையன் இங்க ஏழுநாள் இருப்பான். எட்டாவது நாள் கல்யாணம். ஒன்பதாவது நாள் நாங்க கிளம்பிடுவோம் போதுமா.

காத்தமுத்து : (அவன் கண்களில் கண்ணீர் மல்க) ரொம்ப சந்தோஷம்மா. ஒரு குடும்பத் தலைவினா உங்கள மாதிரிதான் இருக்கனும். எவ்வளவு பெரிய முடிவுவ ஒரு நிமிஷத்துல யோசிச்சு எடுத்தீங்க. படிச்சவங்க படிச்சவங்க தான்.

தங்கராசு : இதுக்கெல்லாம் ஏன் கண் கலங்கிட்டு இருக்கீங்க. எங்களுக்கு எங்க பையனோட வாழ்க்கை முக்கியம் .உங்களுக்கு உங்க பொண்ணோட வாழ்க்கை முக்கியம். அதுக்காக தானே இதை எல்லாம் செய்கிறோம்.

ஐயர் : என்னாலே நம்பவே முடியலை உண்மையிலே உங்க குடும்பம் பெரிய குடும்பம் தான். இன்னைல இருந்து 28வது நாள் வர வெள்ளிக்கிழமை சுபமுகூர்த்தமா இருக்கு. அன்னைக்கே கல்யாணத்த வச்சிக்கலாம். நீங்க உங்க பையனா 21வது நாள் இங்க கொண்டு வந்துவிடனும். கூட யாரையாவது துணைக்குநாலும் கொண்டு வந்து விடுங்க. உங்க விருப்பம் தான்.

ஜானகி : ஏன் நீங்க யாரும் கவனிக்க மாட்டீங்களா? துணைக்கு ஆள் கேக்குறீங்க?

வினோத் : மாப்பிள்ளைய நாங்க பாத்துக்குறோம் என்று சத்தமாக சொல்ல பாஸ்கர் அப்போதுதான் வினோத்தை கவனிக்க ஒரு நட்பு ரீதியான ஒரு சிரிப்பு அவன் முகத்தில் இருந்தது. அவனை சினேகிதன் ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவன் மனதில் தோன்றியது. உடனடியாக இரு குடும்பத்தாரும் பாஸ்கர் கண்முன்னே தட்டை மாற்றினார்கள். அப்போதுதான் மாளவிகா பாஸ்கரை பார்த்து ஒரு நம்பிக்கையான சிரிப்பு சிரித்தாள் .பாஸ்கர் அவன் மனதில் அவளுக்கும் அவனுக்கு கல்யாணம் முடிந்து விட்டது போல் நினைத்துக்கொண்டான். பின் அப்படியே அவன் சுந்தரை பார்க்க அவர் முகத்தில் சிரிப்பும் இல்லை சோகமும் இல்லை இயல்பாக அவனை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். பாஸ்கர்  அவரைப் பார்த்து நட்பாக சிரித்தான். அவர் அப்படியே இயல்பாக இருந்தார்.இவர் கொஞ்சம் டேரர் பீஸ் போல என்று நினைத்துக்கொண்டான். பின் தட்டு மாற்றிய கையோடு அப்படியே அனைவரும் கை நணைத்தார்கள். பாஸ்கரிடம் வினோத்  அவரே வந்து அறிமுகம் செய்து கொண்டார். மிகவும் நட்பாக பேசினார். அவனும் அவருடன் நட்பாக பேசி ஒரு கட்டத்தில் அவரிடம் "மாளவிகா விடம் மொபைல் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டான். அதற்கு வினோத் "எங்க வீட்ல பொண்ணுங்க கிட்ட போன் கொடுக்கிறதில்லை,பசங்க கிட்ட தான் இருக்கும், வீட்டு போன் தான் இருக்கு அதுவும் லேண்ட்லைன் தான். நீங்க எதுக்கு  கேக்கறீங்கன்னு புரியுது, என்னோட நம்பர நோட் பண்ணிக்கோங்க. நீங்க மாளவிகா கிட்ட பேசணும்னு ஆசைப்பட்டா எனக்கு கால் பண்ணுங்க. நான் அவகிட்ட கொடுக்கிறேன்" என்றார்‌.

பாஸ்கர் : ஐயோ உங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம்???

வினோத் : இதுல என்ன சிரமம் இருக்கு எங்க வீட்டு பொண்ணுக்கு வாழ்க்கையே கொடுக்க போறீங்க .நீங்க பேசுவதற்காக நான் ஒரு 1 மணி நேரம் போன் கொடுக்க மாட்டேனா

பாஸ்கர் : (சிரித்துவிட்டு) என்னோட நம்பர் நோட் பண்ணிக்கோங்க என்று அவன் நம்பரை சொல்ல அதை வினோத் அவன் மொபைலில் டயல் செய்து பாஸ்கருக்கு கால் செய்தான். பாஸ்கருக்கு கால் வந்தவுடன் அந்த நம்பரை வினோத் என்று சேவ் கொண்டான். இங்கே வினோத் "பாஸ்கர் சகலை" என்று சேவை செய்தான். அதை பார்த்தவுடன் பாஸ்கர் மேலும் பூரிப்பு அடைந்தான். பாஸ்கர் வீட்டுக்குள் அங்கே இங்கே பார்க்க எங்கேயும் மாலு தென்படவில்லை.

   பின் மணி 6.30  ஆகி விட மாப்பிள்ளை வீட்டார் கிளம்பினார்கள். வீட்டுக்கு வெளியே வந்ததும் அனைவரும் காரில் ஏறினார்கள். பாஸ்கர் காரில் ஏறுவதற்கு முன் வீட்டை ஒரு முறை மேலும் கீழும் பார்க்க மேலே வினோதின் அண்ணன் சுந்தர் நின்றுகொண்டிருந்தார். கீழே இருந்து பார்க்க அவர் பேஸ்கட் பால் ப்ளேயர் பந்தை தரையில் அடித்து விளையாடுவது போல் அவரது கை மேலும் கீழும் அசைந்து கொண்டிருப்பது போல் பாஸ்கருக்கு தெரிந்தது.அவர் முகத்தில் ஒரு வித சந்தோஷம். அவர் இப்போது பாஸ்கரை பார்த்து விட லேசாக சிரித்தார். பாஸ்கரும் சிரித்தான். ஆனால் இப்போது சுந்தரின் கை வேகமாக கீழே மேலே சென்று வந்து கொண்டிருந்தது.ஆனால் அவர் இடுப்புக்கு கீழ் என்ன இருக்கிறது எதானால் அவரது கை மேலே கீழே சென்று வந்து கொண்டிருக்கிறது என்று பாஸ்கருக்கு தெரியவில்லை.பாஸ்கர் மேலே பார்த்துவிட்டு அப்படியே வினோத்தை பார்க்க வினோத் "நீங்க யார தேடுறுங்கனு தெரிது. ஒரு நிமிஷம் வெயிட் பண்னுங்க" என்று சொல்லி அவனும் வீட்டிற்குள் பார்த்தான் அங்கே மாலு இல்லை. உடனே அவனும் மேலே பார்க்க மேலே அவரது அண்ணனிடம் "மாலு எங்கே?" என்று சைகை மூலம் கேட்டார் .உடனே சுந்தர் பொறு என்று கையால் சைகை காட்டி அவருடைய இன்னொரு கையால் திடீரென ஒரு பெண்ணை தூக்கினார். வெளியே வந்த பெண் யார் என்று பாஸ்கர் பார்க்க அது வேறு யாருமல்ல பாஸ்கரின் வருங்கால மனைவி மாளவிகா தான் .பாஸ்கர் ஒரு நிமிடம் அதிர்ந்து போனான். இவ்வளவு நேரம் அங்க தான் ஒளிஞ்சிட்டு இருந்தாளா,என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருந்தா" என்று மனதில் யோசித்துக்கொண்டு மேலே பார்க்க மேலே மாளவிகா வாயை துடைத்துக்கொண்டு போயிட்டு வாங்க என்பது போல் சைகை காட்டினாள். அவளைப் பார்த்து பாஸ்கர் போயிட்டு வருகிறேன் என்று டாட்டா காட்ட அவள் அவளுடைய மாமா சுந்தர் முதுகுக்குப் பின் சென்று ஒளிந்தாள். உடனே வினோத் "பாத்திங்களா நீங்க அவளைத் தேடிக்கிட்டு  இருக்கீங்கனு தெரிஞ்சி மாடில ஒளிஞ்சி நின்னு, எங்க அண்ணன் மூலமா பாத்துட்டு இருக்கா. இப்ப எங்க அண்ணன் தூக்கிவிட்ட உடனே  அவன் முதுகு பின்னாடி ஒளிஞ்சிகிட்டா. சரியான கேடி அவ". இப்போது  பாஸ்கருக்கு மனதில் ஒரு தெளிவு பிறந்தது "உனக்காகத்தான் அவள் மேலே ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறாள்" என்று வினோத் சொன்னதைக் கேட்டவுடன் பாஸ்கருக்கு மாலுவின் மீது காதல் கூடியது.உடனே வினோதிடம் "கேடினு சொல்லாதீங்க குறும்பு சொல்லுங்க" என்றான் .வினோத் மேலே பார்த்து "ம்ம்" என்று தலையாட்டினான். பின் பாஸ்கர் காரில் ஏறி கார் கிளம்ப ஜன்னல் வழியாக எட்டிப் பார்க்க மாளவிகா குடும்பத்தினர் அனைவரும்  பாஸ்கருக்கு டாட்டா காண்பித்தார்கள். ஆனால் பாஸ்கர்  மாடியில் பார்க்க அவனது வருங்கால  மனைவி மாளவிகா அவனுக்கு டாட்டா காட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அவனது வாழ்க்கையில் எதையோ சாதித்தது போன்ற ஒரு சந்தோசத்தை உணர்ந்தான். தலையை உள்ளே இழுத்து உட்கார்ந்து பெருமூச்சு விட்டான்.

- தொடரும்...

[Karthik_writes]

வணக்கம்,

                 வாசகர்கள் உங்கள் கருத்துக்களை தெரிவிக்கும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

நன்றி!!!

[Karthik_writes]

-தொடர்ச்சி
        
            பெண் பார்த்துவிட்டு இப்போது கார் திண்டிவனத்தில் இருந்து சென்னையை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தது. செல்லும் வழியில் மதுராந்தகத்தில் ஒரு ஹோட்டலில் சாப்பிடுவதற்காக நிறுத்தினார்கள். டிரைவர் காருக்குள் வைத்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்க. பாஸ்கர், தங்கராசு, ஜானகி மூவரும் ஹோட்டலுக்குள் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். தங்கராசு பேச்சை ஆரம்பித்தார்.

தங்கராஜ் : ஏண்டி அவங்கதான் கல்யாணத்த அவங்க ஊர்ல வச்சுக்கலாம் சொல்ராங்க நீயும் சரினு சொல்ற?

ஜானகி : வேற என்ன சொல்ல சொல்றீங்க .நம்ம பையனுக்கு இப்பவே 35 வயசு ஆயிடுச்சு. இந்த பொண்ணையும் வேண்டாம்னு சொன்னா வேற பொண்ணுக்கு எங்க போறது.நம்ம சொந்தகாரங்க பொண்ணு ஒன்னு கூட சரியில்லை. இந்த பொண்ண  பார்த்த உடனே எனக்கு புடிச்சி போச்சு. நம்ம பையனுக்கு கரெக்டா இருக்கும் .அது மட்டும் இல்லாம நம்ம வரதட்சணை கேட்ட உடனே அவர் எதுவுமே சொல்லாம சரினு மட்டும் தான் சொன்னாரு. இப்பேர்பட்ட சம்பந்தம் கிடைச்சதே பெரிய விஷயம் .அவங்க கிட்ட போயி கல்யாணம் எங்க ஊர்ல தான் நடக்கும்னு சொல்ல சொல்றீங்களா.

தங்கராஜ் : இல்லடி நம்ம சொந்தக்காரங்க நாளைக்கு தப்பா   நினைப்பாங்கல்ல?

ஜானகி : அவங்க  நெனச்சா நெனச்சுக்கிட்டு போகட்டும். நம்ம கூட சம்பந்தம் வச்சுக்கிற அளவுக்கு அவர்களுக்கு இன்னும் தகுதி வரல. குறை சொல்ல மட்டும் தான் தெரியும் நம்ம சொந்தக்காரர்களுக்கு.

தங்கராஜ் : சரி. ஏதோ  சடங்குனு சொல்றாங்க நீயும் எதையும் பெருசா எடுத்துக்காம சரின்னு சொல்லிட்டு வந்துட்ட.

ஜானகி : சம்பந்தம் கிடைச்சதே பெரிய விஷயம். இதுல சடங்கு சம்பிரதாயம் பார்த்து, வேண்டாம் னு சொல்ல சொல்றீங்களா.

தங்கராஜ் : அதுக்கு இல்ல மா. தோஷத்துனால நாளைக்கு நம்ம பிள்ளைக்கு எதும் பாதிப்ப வர கூடாதில்ல

பாஸ்கர் : அப்பா அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லப்பா. நீங்க இன்னும் அந்த காலத்துலயே இருக்கீங்க?

ஜானகி : அப்படி சொல்லுடா. ஆண்டவன் நமக்கு கொஞ்சம் தள்ளி கொடுத்தாலும் அள்ளிக் கொடுத்து இருக்கான். அதை நினைத்து சந்தோஷப்படுங்க. அதுவுவில்லாம தோஷமும் மற்ற சடங்குகள அவங்களே பண்றதா சொல்லிட்டாங்க.நம்ம வேல நம்ம பையன மட்டும் ஒரு ஏழு நாள் அங்க போய் விடனும். அவ்ளோ தான்.

தங்கராஜ் : டேய் பாஸ்கர் உனக்கு அங்க தங்குவதற்கு சம்மதமா டா

பாஸ்கர் : எனக்கு ஓகே தான் பா .அந்த ஏழு நாள்ல அவங்க யார் யார் எப்படி எப்படினு நானும் தெரிஞ்சுக்குவேன்ல.

ஜானகி : அப்படி சொல்லுடா அவங்க காரியத்திலயும் நமக்கு வீரியம் இருக்கான்னு பாத்துக்கணும்.

தங்கராஜ் : உனக்கு சரினா எனக்கும் சரிதான். டேய்  பக்கத்துல நெய்வேலில தான்டா வசுந்தரா இருக்கா. 40 கிலோமீட்டர் தான். ஒரு போன் பண்ணா ஓடி வந்துருவா. உனக்கு ஏதாவது வேணும்னா .அவகிட்ட கேட்டுக்கோ சரியா. 

பாஸ்கர் : சரிப்பா.அதெல்லாம் நான் பாத்துக்குறேன்.

ஜானகி : வரத் திங்கட்கிழமையில் இருந்து கல்யாண வேலை ஆரம்பிக்க வேண்டியதுதான் .பேங்கில் இருந்து பணத்தை எடுத்து பத்திரிக்கை அடிப்பதில் இருந்து ரிசப்ஷனுக்கு மண்டபம் புக் பண்ணுவது வரைக்கும் எல்லாத்தையுமே சீக்கிரமே பண்ணிடனும். சீக்கிரமே டிரஸ் எடுக்கணும் .டேய் பாஸ்கர்

பாஸ்கர் : சொல்லுமா

ஜானகி : நீ அங்க போறதுக்குள்ள பத்திரிக்கை எல்லாத்தையும் நம்ம சொந்தகாரங்க உன் ஃபிரண்ட்ஸ் எல்லாத்துக்கும் கொடுத்துவிடு. நம்ம சைட்ல இருந்து ஒரு 50 பேர் கூட்டிட்டு போனா போதும் .எல்லாம் நம்ம நெருங்கிய சொந்தக்காரர்கள் மட்டும் கூட்டிட்டு போனா போதும் .மத்தவங்க எல்லாரையும் ரிசப்ஷனுக்கு வர வச்சுக்கலாம்.

பாஸ்கர் : சரி மா.பன்னிடலாம்.
பின் மூவரும் சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு மீண்டும் காரில் ஏறி இரவு 10 மணிக்கு சென்னை சென்று சேர்ந்தார்கள்.


மறுநாள்,சனிக்கிழமை, மதியம் 1 மணிக்கு பாஸ்கர் அலுவலகத்தில் லஞ்ச் பிரேக்கில்  இருக்கும் போது அவனுக்கு ஒரு போன் வந்தது. யார்? என்று பார்க்க வசுந்தரா என்று இருந்தது.காலை அட்டண்ட்  செய்தான்.

பாஸ்கர் : சொல்லுடி

வசுந்தரா : ஹலோ...அண்ணா என்ன பன்ற? சாப்பிட்டியா?

பாஸ்கர் : சாப்டுடே  இருக்கேன் டி .நீ சாப்பிட்டியா?
 
வசுந்தரா : இல்ல இன்னும் சாப்பிடல.

பாஸ்கர் : மணி 1 ஆகுது இன்னும் சாப்பிடாம என்னடி பண்ற

வசுந்தர : நீதான் கல்யாண சாப்பாடு போட போறியே. அப்போ சாப்டுகில்லாம்னு இருக்கேன்

பாஸ்கர் :தெரிஞ்சிருச்சா. யாரு அம்மா சொன்னாங்களா?

வசுந்தரா : யாரு சொன்னா உனக்கு என்ன. நீ சொல்லல்ல.

பாஸ்கர் : நீ தான் பொண்ணு பாக்க வரலன்னு சொல்லிட்டேல்ல .அதான் சொல்லல

வசுந்தரா : இதுவரைக்கும் உனக்கு எத்தனை பொண்ணு பார்த்திருக்கோம். எதுவுமே ஓகே ஆகல.

பாஸ்கர் :அதனால இதுவும் ஓகே ஆகாதுனு  முடிவு பண்ணிட்ட அப்படிதான

வசுந்தரா : லூசு . நான் அப்படி நினைக்கல. எல்லாம் ஓகே ஆனதுக்கப்புறம் நிச்சயதார்த்தத்தில் வந்து நிக்கலாம்னு நினைச்சேன். ஆனா இங்க  நான் இல்லாமலேயே நிச்சயதார்த்தத்த முடிச்சிட்டீங்க

பாஸ்கர் : எல்லாம் அம்மா தான் ஓகே பண்ணுனாங்க. நான் பொண்ணு புடிச்சிருக்குன்னு மட்டும் தான் சொன்னேன்.

வசுந்தரா : ஓஹோ.... பொண்ணு ரொம்ப அழகா இருக்குமாமே??

பாஸ்கர் : அழகுதான்.ஆனா  உன் அளவுக்கு இல்லை.

வசுந்தரா : டேய் அண்ணா.
சும்மா ஐஸ் வைக்காத. போட்டோ இருந்தா எனக்கு அனுப்பி விடு.

பாஸ்கர் : பிரிண்ட் அவுட் போட்டு. கொரியர்ல அனுப்புறேன் டி

வசுந்தரா : சரி... ஏதோ  சடங்கு பண்ணனும்னு சொன்னாங்கலாமே

பாஸ்கர் : ஆமாடி ஒரு ஏழு நாள் அங்க இருக்கணுமாம்

வசுந்தரா : பொண்ணு வீடு எல்லாம் எப்படி?

பாஸ்கர் : அதெல்லாம் நல்லா தான் இருக்கு. எந்த பிரச்னையும் இல்லை. நல்ல வசதியான ஆளுங்கதான்.

வசுந்தரா : அப்பா சொன்னாரு.. அம்மா சொன்ன எல்லாத்துக்குமே ஓகேன்னு சொல்லிட்டாங்கலாமே

பாஸ்கர் : ஆமாடி அவங்க பொண்ணுக்கு கல்யாணம் ஆனா போதும்னு இருக்காங்க. அதனால அவங்க இந்த வரதட்சணை அதெல்லாம் பெருசா எடுத்துக்கல..

வசுந்தரா : சரி சரி ஏதாவது வேணும்னா.எனக்கு ஒரு போன் பண்ணு நான் பக்கத்துல தான் இருக்கேன்.வரேன் சரியா

பாஸ்கர் : சரிடி. மச்சான் என்ன சொல்றாரு?

வசுந்தரா : அவர் என்ன சொல்லுவாரு. 
இப்பதான் அந்த மனுஷன் வாழ்க்கைல ஒரு நல்ல காரியம் நடக்கப் போகுதுன்னு சொல்றாரு.

பாஸ்கர் : அவருக்கு தான் என்னோட நிலைமை சரியா புரிஞ்சிருக்கு.சரி மனோ எங்க?

வசுந்தரா : இன்னைக்கு ஸ்கூல் லீவுல்ல. விளையாடிகிட்டு இருக்கான்.

பாஸ்கர் : அத்தை மாமா சௌக்கியமா?

வசுந்தரா : நல்லா இருக்காங்க பக்கத்துல ஏதோ பங்க்ஷன் வீடுன்னு போயிருக்காங்க. (டிங் டாங்) என்று காலிங் பேல் சத்தம் கேட்டது.

பாஸ்கர் : என்னடி வந்துட்டாங்க போல?

வசுந்தரா : லைன்ல இரு யாருன்னு பாக்குறேன்.



"நீயா.. உள்ள வாடா.." என்று அந்தப்பக்கம் வசுந்தரா பேசுவது பாஸ்கருக்கு கேட்டது .

பாஸ்கர் : யாருடி வந்துருக்கா? என்று பாஸ்கர் கேட்க அவள் பதில் பேசவில்லை மாறாக அங்கே பேசுவது பாஸ்கருக்கு கேட்டது. 

உட்காரு டா.. மனோ வெளிய போய் விளையாடு... 

சரி மா..

பாய் மா.. பாய் மாமா..

பாத்து விளையாடுடா.." அப்படியே கதவு லாக் ஆகும் சத்தம் கேட்டது. இங்கே பாஸ்கர் "மாமாவா அங்கே எந்த மாமா வந்தாரு?" என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டு மேலும் அங்கே நடப்பதை கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

வசுந்தரா : அப்புறம் ,வேற என்ன னா?

பாஸ்கர் : யாருடி வந்துருக்கா?

வசுந்தரா : பக்கத்து வீட்டு பையன். இன்னைக்கு காலேஜ் லீவுல்ல. அதான் சும்மா பேசிட்டு இருக்கலாம்னு வந்திருக்கான்.

பாஸ்கர் : ஓஹோ

வசுந்தரா : சரி... நான் அப்புறம் கூப்பிடுறேன். எங்க அத்த மாமா வேற இப்ப வந்துருவாங்க. கல்யாணத்துக்கு டிரஸ் எடுக்க போகும் போது என்னயும் கூப்பிடுங்க.

பாஸ்கர் : சரிடி .மச்சான கேட்டதா சொல்லு

வசுந்தரா : சரி

பாஸ்கர்  : ம்ம்.

"இருடா வரேன்" என்று  லயன் கட்டானது. அவள் கடைசியாக சொன்ன வார்த்தை பாஸ்கருக்கு கேட்டது. யாரா இருக்கும். அந்த பையன் வந்தவுடனே கடகடன்னு பேசிட்டு வெச்சுட்டா.இவ பேசுனா பேச வேண்டியதுதானே பையன ஏன் வெளியில அனுப்புறா.சரி என்னமோ திட்டாம போன வச்சாலே அதுவே பெரிய விஷயம்.பின் அன்றைய பொழுது அப்படியே கழிந்தது.

மறுநாள் ஞாயிற்றுக்கிழமை விடுமுறையின் போது வீட்டு மொட்டை மாடியில் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தான் பாஸ்கர். அது என்ன சிந்தனை என்றால் வினோத்துக்கு போன் செய்து மாலுவிடம் பேசலாமா வேண்டாமா என்ற ஒரு யோசனை தான். "பேசுவதற்கும் கூச்சமா தான் இருக்கு. இப்போ அவருக்கு போன் பண்ணி அவ கிட்ட கொடுக்க சொன்னா அவர் என்ன நினைப்பாரு. அவர் ஒண்ணும் நினைக்க மாட்டாரு இருந்தாலும் எனக்கு ஒரு மாதிரி இருக்கு .என்ன பண்ணலாம் சரி அவருக்கு கால் பண்ணுவோம் அவர் வீட்டில இருந்தா மாலு கிட்ட பேசுவோம்" என்று அவள் மனதில் முடிவு செய்துவிட்டு வினோத்துக்கு கால் செய்தான்.

வினோத் : ஆன்..சொல்லுங்க அண்ணே.

பாஸ்கர் : வினோத்... எப்படி இருக்கீங்க?

வினோத் : நல்லா இருக்கேன் நீங்க எப்படி இருக்கீங்க? அத்தை மாமா எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்களா?

பாஸ்கர் : நல்லா இருக்காங்க  அங்க எல்லாரும் எப்படி இருக்காங்க?

வினோத் : நல்லா இருக்காங்க

பாஸ்கர் : அப்புறம் எங்க இருக்கீங்க ?

வினோத் : வீட்லதான். என்னோட ரூம்ல இருக்கேன்.

பாஸ்கர் : ஓ அப்படியா சரி சரி. மாளவிகா எப்படி இருக்கா?

வினோத் : அவளுக்கு என்ன ஜாலியா இருக்கா.

பாஸ்கர் : சரி வினோத் பாத்துக்கோங்க. நான் அப்புறம் கால் பண்றேன்.

வினோத் : அட மாலுகிட்ட பேசாமலே போனை வைக்கிறீங்க?

பாஸ்கர் :இல்ல.. நீங்க பிசியா இருப்பீங்க. அதான் எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல

வினோத் : அட அப்படி எல்லாம் ஒன்னுமில்ல. கால் பண்ணி இந்த மாதிரி போன குடுடா அப்படின்னா குடுக்க போறேன்.

பாஸ்கர் : ஐயோ உங்களை எப்படி வாடா போடான்னு சொல்ல சொல்லமுடியும்

வினோத் : அட நான் உங்களை விட சின்ன பையன் தான். அதுவுமில்லாம நீங்க எனக்கு அண்ணன் முறை வரும். சும்மா தம்பியை கூப்பிடுற மாதிரி கூப்பிடுங்க

பாஸ்கர் : சரி வினோத் இனிமேல்  அப்படியே சொல்றேன்

வினோத் : சரி அப்படியே லைன்ல இருங்க நான் மாலுகிட்ட கொடுக்கிறேன்.

பாஸ்கர் : சரி வினோத்.

முதன்முதலாக தான் கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்ள போகும் பெண்ணின் குரலை கேட்கப் போகிறோம் என்ற ஒரு குதூகலம் பாஸ்கரின் மனதில் குதித்து விளையாடியது. அவளிடம் என்ன பேசுவது, எதைப் பற்றி பேசுவது என்று எதைப் பற்றியும் யோசிக்காமல் போன் பண்ணி விட்டோமே என்ற ஒரு பதட்டமும் அவனிடம் இருந்தது. போனை கையில் வைத்துக்கொண்டு மாலுவின் ரூம் கதவை  வினோத்  தட்டினான். அவன் கதவைத் தட்டும் சத்தம் இங்கே பாஸ்கருக்கு கேட்டது ."ஏய் மாலு கதவைத்திற டி.. உள்ள என்ன பண்ற?" என்று  கேட்டுக்கொண்டே  கதவை தட்ட மாளவிகா கதவைத்திறந்தாள்.

மாளவிகா : என்னடா என்ன வேணும்?

முதல் முறையாக அவள் குரலைக் கேட்டவுடன் பாஸ்கருக்கு ஒரு இனம் இனம்புரியாத ஒரு சந்தோஷம் ஏற்பட்டது. இத்தனைநாள் வரை வாழ்க்கையில் எத்தனையோ பெண்களிடம் பேசிருக்கிறான். ஆனால் இப்போது  தான் கட்டிக்க போகும் பெண்னின் குரல் கேட்டவுடன் அவன் தன்னையே மறந்து உட்கார்ந்திருந்தான்.

வினோத் : உள்ளே என்னடி பண்ணிட்டு இருக்க 


அவர்கள் இருவரும் "வாடா போடா வாடி போடி" என்று பேசிக்கொள்வது பாஸ்கருக்கு சிறிது நெருடலை ஏற்படுத்தினாலும் ,நானும் என் தங்கையும் வாடி போடி என்று தானே சொல்கிறேன் என்று அவனது மனம் அதற்கு விடை கொடுத்தது. பின் மேலும் போனை காதில் வைத்து கேட்டான்

மாளவிகா : ஒன்னும் இல்லயே. சும்மா படுத்து இருந்தேன்.

வினோத் : படுத்துருந்தியா..ஏய் என்னடி பண்ணி வச்சிருக்க கட்டிலொட ஒரு கால் உடைஞ்சிருக்கு.

மாளவிகா : டேய் கத்தாத. முதல்ல உள்ள வா சொல்றேன்.

வினோத் : இப்ப எதுக்கு என்ன உள்ள வச்சு கதவை சாத்திற. என்று சொல்லிக் கொண்டே போனை பாக்கெட்டில் போட்டான்.லையனில் பாஸ்கர் காத்திருக்கிறார் என்பதை கூட அவன் மறந்து போனான்.

"என்னது உள்ளே தள்ளி கதவை சாத்துறாளா" என்று இங்கே பாஸ்கர் அதிர்ச்சியானான்.

மாளவிகா : டேய் கத்தாதன்னு சொல்றேன்ல.

வினோத் : சரி சொல்லு .எப்படி கட்டில் கால் உடைஞ்சுது.

மாளவிகா : எப்பவுமே பெரிய மாமா தானே மேலே ஏறி ஊத்துவாரு

வினோத் : ஆமா

"என்னது மேல ஏறி ஊத்துவனா" என்று மீண்டும் பாஸ்கர் அதிர்ச்சியானான்.

மாளவிகா : ஆனா இன்னைக்கு மதியம் என்னைய மேலே ஏறி எடுக்க சொன்னாரு.நானும் மேலே ஏறி அவர் சொன்னத செஞ்சேன். கொஞ்ச நேரத்திலேயே கட்டிலோட  ஒரு கால் உடைஞ்ச்சி போச்சு.

வினோத் : அடிப்பாவி

"இவ மேல ஏறி செஞ்சாளா என்ன செஞ்சிருப்பா", என்று இவ்வளவு நேரம் அமைதியாக இருந்த பாஸ்கர் இப்போது ஹலோ.. ஹலோ.. என்று   சொல்லிக்கொண்டு மாடியில் நடக்க ஆரம்பித்தான்.

மாளவிகா : என்ன பண்றதுன்னே தெரியல டா அண்ணனுக்கு தெரிஞ்சா அவ்வளவுதான் கொன்னே போட்டுடுவான்.

வினோத் : சரி சரி அழாத இதுக்கெல்லாம் ஏன் அழுகுற. இங்க கிட்ட வா...

"என்னது அழுகிறாளா, வினோத் அவள அழவேண்டாம்னு சொல்லு, வேற கட்டில் கூட வாங்கி கொடுத்திறலாம்.. ஹலோ கேக்குதா" என்று இங்கே பாஸ்கர் பேசிக் கொண்டிருக்க அங்கே சத்தம் எதுவும் வரவில்லை .ஆனால் ச்...ச்....ம்..ம்... என்ற சத்தம் மட்டும் பாஸ்கருக்கு கேட்டது. "என்ன சத்தமே இல்ல? என்ன  பன்றாங்க?" என்று பாஸ்கர் காத்துக்கொண்டிருந்தான்.

மாளவிகா : விடு டா.நேரம்கெட்ட நேரத்துல. இப்ப என்ன பண்றது ?

வினோத் : ஒன்னும் கவலைப்படாதே நாளைக்கு நான் திண்டிவனம் போய் இந்த கட்டிலோட கால் மாதிரி ஒன்னு வாங்கிட்டு வந்து இதுக்கு மாட்டி விட்டுற்றேன். இன்னைக்கு நைட் மட்டும் கொஞ்சம்  அட்ஜேட் பண்ணி படுத்துக்கோ.

மாளவிகா : நான் கட்டில்ல பிரண்டு படுப்பேன்னு தெரியுமில்ல. அப்போ  விழுந்துட்டேன்னா என்ன பண்றது..

வினோத் : சரி அப்ப என் ரூம்ல என் கூட படுத்துக்கோ

"என்ன இவன் கூட இவன்  ரூம்லயா, என்னடா நடக்குது அங்க,  இங்க ஒருத்தேன் லைன்ல இருக்கேன் டா" என்று மனதில் குமுரிக் கொண்டிருந்தான் பாஸ்கர்.

மாளவிகா : சரி ரொம்ப தாங்க்ஸ் டா .இப்பதான் ரிலாக்ஸா இருக்கு.

ஆனால் இங்கே பாஸ்கரின் மனது அடித்துக் கொள்ள ஆரம்பித்தது.

வினோத் : சரி உக்காரு என்று அவளை கட்டிலின் ஓரத்தில் உட்காரவைத்தான்.

மாளவிகா  : சரி நீ ஏன் இப்ப என் ரூமுக்கு வந்த?

வினோத் : நான் ஏன் வந்தேன். ஏய் மாப்ள கால் பண்ணி இருந்தார் டி. அதான் உன்கிட்ட போன் குடுக்குறதுக்காக வந்தேன். கட்டில் உடைஞ்சி இருந்தத பார்த்த உடனே அதை மறந்துட்டேன்".

மாளவிகா : அடப்பாவி. இப்போ அவர் என்ன பத்தி என்னடா நினைப்பாரு.

வினோத் : இரு லயன்ல இருக்காரானு பாக்குறேன்"  என்று சொல்லி பாக்கெட்டில் இருக்கும் அவனது போனை எடுத்து "ஹலோ" என்றான்.  "ஆன்..வினோத்  நா லைன்ல தான் இருக்கேன்" என்று நெருடலை உள்ளே வைத்துக்கொண்டு வெளியே நிதானமாகப் பேசினான் பாஸ்கர்.

வினோத் : இந்தா லைன்ல தான் இருக்காரு. நீ பேசு.அண்ணண் நான் மாளவிகா கிட்ட கொடுக்கிறேன் நீங்க பேசுங்க என்று சொல்லி அவள் கையில் போனை திணித்தான்.

மாளவிகா போனை கையில் வைத்துக்கொண்டு "எனக்கு பயமா இருக்கு நான் பேசமாட்டேன்" என்று வினோத்திடம் திருப்பிக்கொடுக்க .அவன் வாங்காமல் அவள் பக்கத்தில் அமர்ந்தான். "நீ பேசு நீ பேசு" என்று வினோத் சொல்லியது பாஸ்கருக்கு இங்கே கேட்டது. ஒருவழியாக மாளவிகா போனை அவள் காதில் வைத்தாள்.
மாளவிகா சற்று வெட்கத்துடனும் பதட்டத்துடனும் கூச்சத்துடன் "ஹலோ" என்றாள்.  



இதுவரை நெருடலும், குமுறலும் இருந்த பாஸ்கரின் மனம் இப்போது அமைதியான ஒரு பூ வனம் போல் இருந்தது.

பாஸ்கர் : ஹலோ மாளவிகா நான் பாஸ்கர் பேசுறேன்.



மாளவிகா : சொல்லுங்க என்ன பண்றீங்க?

பாஸ்கர் : சும்மா உன்கிட்ட பேசலாம்னு கால் பண்ணினேன்.

மாளவிகா :  நீங்க போன் பண்ணுவீங்க நான் எதிர்பார்க்கல

பாஸ்கர் : எதிர்பார்க்காதத பண்றது தான் எனக்கு பிடிக்கும்

மாளவிகா :ம்..சாப்பிட்டீங்களா?

பாஸ்கர் : சாப்டேன் நீ சாப்டியா?

மாளவிகா :சாப்டேன்.அப்றோம்?

பாஸ்கர் :  அப்றோம்... "அவ ரொம்ப பயப்படுறா" என்று பக்கத்திலிருந்து வினோத்தின் குரல் கேட்டது

மாளவிகா : அமைதியா இருடா?

பாஸ்கர் : ஏன் பயப்படுற மாளவிகா. நமக்கு தான் நிச்சயம் ஆயிடுச்சில்ல

மாளவிகா :  ஆமா ஆயிடுச்சு. ஆனாலும் ஒரு சின்ன பயம் தான்

பாஸ்கர் : பயம் வேண்டாம். மரியாதை மட்டும் குடு போதும்.

மாளவிகா : ம்..சரி

(வினோத் குரல்) மாலு கொஞ்சம் எழுந்திரு, இப்போ உட்காரு,

(மாலு குரல்) மேலயா

(வினோத் குரல்)ஆமா

(மாலு குரல்)டேய் .அவரு லைன்ல இருக்காரு டா

(வினோத் குரல்) உட்காருன்னு சொல்றேன்ல.

இப்படி அவர்கள் பேசியது பாஸ்கருக்கு கேட்டது

பாஸ்கர் : ஹலோ மாளவிகா லைன்ல இருக்கியா?

மாளவிகா : சொல்லுங்க

பாஸ்கர் : நீ ரொம்ப பயப்படுவே போலயே

மாளவிகா :ஆஹ்..... ஆமா.. உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?

பாஸ்கர் : உன் பேச்சிலேயே தெரியுது

மாளவிகா :அப்..... அப்படியா

பாஸ்கர் : ஆமா எப்பவுமே இப்படித்தான் பயப்படுவியா ?

மாளவிகா : இல்ல எப்...எப்பவாவது தான்

பாஸ்கர் : ஏன் ஒரு மாதிரி திக்கித்திக்கி பேசுற?

மாளவிகா : இந்த வினோத் தான்

பாஸ்கர் : அவன் என்ன பண்றான்?

மாளவிகா : கசக்கிக்கிட்டு இருக்கான்

பாஸ்கர் : என்னது?

மாளவிகா : நான் பேச பேச என்ன கலாய்ச்சு கிட்டு இருக்கான்‌ .அதான் எனக்கு பேச வரல

பாஸ்கர் : அப்படியா

மாளவிகா  : ம்

பாஸ்கர் : வினோத் எங்க?

மாளவிகா : கீழ உட்காந்து இருக்கான்

பாஸ்கர் : நீ ?

மாளவிகா : நான் மேல உட்காந்துருக்கேன்.

பாஸ்கர் : ரொம்ப டிஸ்டர்ப் பண்றாரா ?

மாளவிகா : அவன் எப்பவுமே அப்படித்தான் .

பாஸ்கர்  "சரி" என்று சொல்ல கீச்.. கீச்.. கீச்.. என்ற சத்தம் பாஸ்கருக்கு கேட்டது.

பாஸ்கர் : என்ன சத்தம் அது?

மாளவிகா :  இவன்தான் கைய வச்சுக்கிட்டு சும்மா இருக்க மாட்டேங்குறான்

பாஸ்கர் : என்ன பண்றாரு?

மாளவிகா : ஒரு கையால மேல பிடிச்சுருக்கான். இன்னொரு கையால கீழே நோண்டிகிட்டிருக்கான்
 
பாஸ்கர் : என்ன சொன்ன எனக்கு புரியல?

மாளவிகா : கட்டுலோட  கால ஒரு கையால மேல புடிச்சுகிட்டு , இன்னொரு கையாள கீழே நோண்டிகிட்டிருக்கான்.

பாஸ்கருக்கு வினோத்தின் மேல் சிறிது எரிச்சல் வந்தது அந்த எரிச்சலுடன் "அப்படியா சரி" என்றான்.

பாஸ்கர் : சரி நீ போன வினோத் கிட்ட குடு

மாளவிகா : இந்தா உன்கிட்ட பேசணுமாம்?

வினோத் : காதுல வைடி கை இரண்டும் வேலையா இருக்குல்ல

வினோத் இப்படி மாலுவை அதிகாரம் செய்வது பாஸ்கருக்கு கோபத்தை உண்டாக்கியது .ஆனால் வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல் அமைதியாக நின்றான்‌.

வினோத் : சொல்லுங்க அண்ணே

பாஸ்கர் :  என்ன பண்ணிட்டு இருக்க?

வினோத் : நீங்க பண்ண வேண்டியத நான் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கேன்

பாஸ்கர் : நாம் பண்ண வேண்டியதா?

வினோத் : ஆமா. நீங்க கல்யாணம் பண்ணிக்க போற பொன்னோட கட்டில்ல தான் கால் உடைந்து இருக்கு. அதை சரி பாத்துட்டு இருக்கேன்

பாஸ்கர் :  ஓ.. அப்படி சொல்றீங்களா .பார்த்தாச்சா ரொம்ப  டேமேஜா?

வினோத் : பாத்தாச்சு. கொஞ்சம் டேமேஜ் பீஸ் தான்.

(மாலு குரல் ) டேய் போன புடிடா

(வினோத் குரல்) ஏண்டி எழுந்த, உட்காரு

(மாலு குரல்) உட்கார்ந்த வரைக்கும் போதும்.நா இருந்தா நீ எதையாவது அவர்கிட்ட சொல்லிட்டு இருப்ப .நீ வெளியில போய் பேசு

(வினோத் குரல்) என்னடி இன்னைக்கு கொஞ்சம் ஓவரா பண்ற

(மாலு குரல்) ஆமா ஓவரா தான் பண்றேன்.போ

(வினோத் குரல்) சரி நைட்டு என் ரூம்க்கு தான வருவ அப்போ பாத்துக்குறேன்

(மாலு குரல்) பார்த்துக்கோ பார்த்துக்கோ. இப்ப போ.

(வினோத் குரல்) போடி

அவளுக்கு அதிகாரம் பண்ணா பிடிக்காது என்று அந்த வாலிபர்கள் சொன்னது சரி தான் போல என்று பாஸ்கர் மனதில் நினைத்துக் கொண்டான்.
இப்போது மாலுவின் ரூமை விட்டு வினோத் வெளியேறினான்

வினோத் : சொல்லுங்க அண்ணே .இப்போ ஃப்ரீ ஆயிட்டேன்

பாஸ்கர் : எனக்கும் இப்பதான் ஃப்ரீயா இருக்கு

வினோத் : உங்களுக்கு என்ன ஆச்சு?

பாஸ்கர் : இல்ல கட்டில் பிரச்சனை முடிந்சுதுல்ல 

வினோத் : ஓ.. அதை சொல்றீங்களா

பாஸ்கர் : ஆமா.. சரி எப்படி கட்டில்  கால் உடைஞ்சுது.

வினோத் : அது ஒன்னும் இல்ல.. சுந்தர் அண்ணன் எப்பவுமே  மாலு  ரூம்ல தான்  வெண்ணை ஊத்துவாரு 

பாஸ்கர் : வெண்ணை ஊத்துவாரா ?

வினோத் : ஆமா பாஸ். பாஸ்னு  சொல்லலாம்ல

பாஸ்கர் : சொல்லுங்க.. சொல்லுங்க.. என்னைய ஆபீஸ்ல கூட அப்படி தான் கூப்பிடுவாங்க

வினோத் : ஆமா பாஸ். மாலு ரூம் பரண் மேல தான் வெண்ணை பானை இருக்கு. அண்ணன் எப்பவுமே கட்டில்  மேல ஏறி  வெண்ணைய ஊட்டிட்டு  இறங்குவாரு. இன்னைக்கு மாலுவ மேலே ஏறி வெண்ணைய எடுக்க சொல்லி இருக்காரு போல .அவ கொஞ்சம் வெயிட்கட்ட மேல ஏறி வெண்ணை எடுத்துருக்கா அதனால கட்டில் வெயிட் தாங்காம ஒடஞ்சிருச்சி

பாஸ்கர் : வேற ஏதும் ஒடையலல்ல?

வினோத் : இல்ல வேற ஏதும் ஒடையல்ல

பாஸ்கர் : மாலு வெண்ணைய எடுத்துட்டாலா?

வினோத் : ஐயையோ அத கேட்க 

மறந்துட்டேனே.ஆனா கண்டிப்பா எடுத்து இருப்பா. அவ ஒரு வேலைய செய்ய ஆரம்பிச்சுட்டான்னா முடிக்காம  நிறுத்த மாட்டா.

பாஸ்கர் : குட் குட் அப்படித்தான் இருக்கனும்.

வினோத் : நாங்க அப்படி ட்ரெயினிங் கொடுத்து வச்சிருக்கோம்

பாஸ்கர் : நாங்கன்னா?

வினோத் :  நாங்கன்னா. நான் எங்க அண்ணே ரெண்டு பேரும் தான்

பாஸ்கர் : ஒகே வினோத்

வினோத் : எனக்கு கொஞ்சம் வேலை இருக்கு. அப்புறமா கூப்பிடட்டுமா?

பாஸ்கர் : ஒகே வினோத். நான் நாளைக்கு கால் பண்றேன்

வினோத் : சரிங்க பாஸ்

பின் போனை கட் செய்துவிட்டு பாஸ்கர் ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டு மாடியில் இருக்கும் ஒரு திண்ணையில் அமர்ந்தான்.
தான் கல்யாணம் பண்ணிக்க போகும் பெண்ணிடம் பேசி விட்டேன் என்ற ஒரு சந்தோஷமும் ,அவள் அதிகாரத்திற்கு அடங்கமாட்டாள் அன்பிற்கே அடிமையானவள் என்ற அவளுடைய நற்பண்பு ஒரு வித சந்தோஷத்தையும், அவளுடைய பவ்வியமான குரல் அழகான பதில் ஒரு சந்தோஷத்தையும் அவனுக்கு ஊட்டியது.ஆனால் அவர்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது இடையில் வினோத் தலையிட்டது ஒரு சிறிய வெறுப்பை உண்டாக்கியது. ஆனால் என்ன செய்வது அவனால் தானே நாங்க ரெண்டு பேரும் பேசி இருக்கோம் என்று அவன் மனம் ஆறுதல் அளித்தது. பின் இரண்டு காதல் பாடல்களைக் கேட்டுவிட்டு கீழே சென்றான்.

பின் நாளடைவில் பாஸ்கரும் மாளவிகாவும் போனில் பேச ஆரம்பித்தனர். ஒருநாளைக்கு குறைந்தது ஒரு மணி நேரமாவது இருவரும் பேச தொடங்கினார்கள். ஒருவருக்கு ஒருவர் பிடித்தது என்ன? பிடிக்காதது என்ன? அவர்களின் நண்பர்கள் வட்டாரம்? அவர்களின் திருமணம் இத்தனை நாள் தள்ளி சென்ற விவரம்?  ஒருவருக்கு ஒருவர் ஒரு புரிதலுக்கு வந்தனர். இந்த விஷயங்கள் செய்தால் எனக்கு பிடிக்கும் என்று ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொள்ள தொடங்கினர். பத்து நாள் பேச்சுக்கு பின் "ஐ லவ் யூ" செல்வது, குழந்தை எத்தனை பெற்றுக்கொள்வது? குழந்தைக்கு என்ன பெயர் வைப்பது? என்று இல்லற வாழ்க்கை பற்றியும் பேசத் தொடங்கினார்கள். இவர்கள் பேசும் நேரத்தில் இடையிடையே வினோத் வந்து தொந்தரவு செய்தாலும் அவர்களது காதல் பேச்சில் எந்த ஒரு  தடங்களும் ஏற்படவில்லை. ஒருபுறம் இவர்களின் காதல் பேச்சு போய்க்கொண்டிருக்க மறுபுறம் இவர்களின் கல்யாண வேலைகளும் போய் கொண்டிருந்தது. கல்யாணத்திற்கு அனைவருக்கும் டிரஸ் எடுத்து  தாலி முதலியவற்றை வாங்கினார்கள் மற்றும் பத்திரிக்கை அடித்து சொந்தக்காரர்கள், நண்பர்கள் என அனைவருக்கும்  இருவீட்டாரும் கொடுத்துக்  கொண்டிருந்தார்கள். ஒருவழியாக அனைத்து வேலைகளும் முடிந்து, மறுநாள் காலை திண்டிவனத்திற்கு செல்வதற்காக முந்தைய நாள் இரவு துணிகள் மற்றும் வேண்டிய பொருட்கள் அனைத்தையும் எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தான் பாஸ்கர்.

-தொடரும்...

[Karthik_writes]

வணக்கம்,
     
                    வாசகர்கள் அனைவரும் உங்கள் கருத்துக்களை தெரிவிக்கும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன்‌.

நன்றி!!!

[Karthik_writes]

-தொடர்ச்சி

மறுநாள் திண்டிவனம் செல்வதற்காக அதற்கு முந்தைய நாள் இரவு 8 மணிக்கு துணி அனைத்தையும் எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்த பாஸ்கர் மாளவிகாவுக்காக வாங்கி வைத்திருந்த கிப்ட் ஒன்றையும் எடுத்து வைத்தான். அந்தக் கிப்ட்டை பார்க்கும் பொழுது அவனுக்கு மாளவிகாவிடம் பேச வேண்டும் போல் இருந்தது. ஆனால் எப்பொழுதுமே 9 மணிக்கு மேல் தான் அவளுக்கு போன் செய்து பேசுவான். ஏனென்றால் அப்போதுதான் அவர்கள் வீட்டில் அனைவரும் தூங்கி இருப்பார்கள். இப்போது அவனுக்கு பேச வேண்டும் என்று ஒரு ஆசை இருந்தாலும் ஒரு மணி நேரம் காத்திருக்க வேண்டும் என்ற கட்டுப்பாட்டுடன் அனைத்தையும் எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தான்.
அப்போது ஜானகி அவனை அழைக்க அவன் சென்றான்

பாஸ்கர் : என்ன மா?

ஜானகி : என்னடா எல்லாத்தையும் எடுத்து வச்சுட்டுயா?

பாஸ்கர் : வச்சிட்டேன் மா

ஜானகி : நாளைக்கு அங்க போற.. பாத்து கவனமா இரு சரியா

பாஸ்கர் : சரி மா

ஜானகி : நானும் அப்பாவும் உன்கூட வரோம். உன்னை அங்க விட்டுட்டு நாங்க கிளம்பறோம்.

பாஸ்கர் : ஏன்மா உங்களுக்கு எதுக்கு அலைச்சல். நானே போயிடுவேன்

ஜானகி : லூசாடா நீ பெரியவங்க கூட வந்தா தாண்டா மரியாதையா இருக்கும் .இல்லன்னா பாரு புள்ளே மட்டும் அனுப்பிவிட்டு என்னென்னனு இருக்காங்கன்னு சொல்லி ஏதாவது பேசுவாங்க

பாஸ்கர் : சரி மா

ஜானகி : கல்யாணத்து அன்னைக்கு நாங்க எல்லாத்தையும் எடுத்துக்கிட்டு, எல்லாரையும் கூட்டிக்கிட்டு பஸ்ல வந்துருவோம் சரியா

பாஸ்கர் : சரிமா

ஜானகி : ஆபிஸ்ல லீவு சொல்லிடீயா?

பாஸ்கர் : சொல்லிட்டேன் மா

ஜானகி : எத்தனை நாள் லீவ் போட்டிருக்க?

பாஸ்கர் : 20 நாள்மா

ஜானகி : சேலரி கட் ஏதாவது உண்டானு பார்த்தியா?

பாஸ்கர் : அதெல்லாம் இல்லம்மா. ஹாப் டூட்டி லீவ் அதனால முழு சம்பளம் வந்துரும்.

ஜானகி : குட். வசுந்தரா கிட்ட இப்பதான் பேசினேன் அவ உன்ன அங்க வந்து பாக்குறேன்னு சொல்லி இருக்கா.

பாஸ்கர் : அவா எதுக்குமா அங்க?

ஜானகி : டேய் பூஜைக்கு ஏதாவது ஹெல்ப் பண்ணுவாடா. நம்ம சைடுல இருந்து யாருமே வரலைன்னா அவங்க ஏதாச்சும் நினைச்சுப்பாங்கல்ல.

பாஸ்கர் :  சரி மா

அப்போது அவனது போனுக்கு ஒரு புதிய நம்பரில் இருந்து கால் வந்தது. பாஸ்கர் அதை எடுத்துப் பார்த்து "யார் இது?" இந்த நேரத்துல புது நம்பர்ல இருந்து கால் வருது" என்று யோசித்து விட்டு காலை அட்டன்ட் செய்தான்.

பாஸ்கர் ? ஹலோ..

மாளவிகா : ஹலோ...  


பாஸ்கருக்கு மாளவிகா தான் பேசுகிறாள் என்று தெரிந்தது.ஆனால் அவளிடம் சிறிது விளையாட வேண்டும் என்று நினைத்தான். யாரென்று தெரியாததுபோல் பேசுவோம்" என்று முடிவு செய்தான்.

பாஸ்கர் : யாருங்க? (என்று சொல்லிக்கொண்டே வீட்டு மொட்டை மாடிக்குக் சென்றான்)

மாளவிகா : நான்தான்

பாஸ்கர் : நான் தான்னா?  உங்களுக்கு பேரு இல்லையா?

மாளவிகா : என்னோட குரல் தெரியலையா?

பாஸ்கர் : என்ன பெரிய சித்ரா குரலா? யாருன்னு சொன்னாதானே தெரியும்?

மாளவிகா : நீங்க யாரு பேசுறது?

பாஸ்கர் : நீங்க போன் பண்ணிட்டு.நான் யார் பேசுறது கேக்குறீங்க?

மாளவிகா :அங்க பாஸ்கர் இருக்காரா

பாஸ்கர் :இருக்கான். நான் பாஸ்கர் ப்ரெண்டு பேசுறேன் .நீங்க யாரு?

மாளவிகா :  நான் அவர் ஒய்ப் பேசுறேன்.

"ஆஹா நம்ம கோடு போட்டா இவ ரோட்ல போடுறா. நம்ம அதுல கார ஓட்ட வேண்டியது தான்" என்று பாஸ்கர் தனக்குள் குதுகலித்துக் கொண்டான்

பாஸ்கர் :ஒய்பா.... அவனுக்கு இன்னும் கல்யாணமே ஆகல. அதுக்குள்ள எங்க இருந்து வந்தாங்க ஒய்பு.

மாளவிகா : இப்ப அவரு எங்க?

பாஸ்கர் : அவன் அவனோட லவ்வர் கூட பேசிட்டு இருக்கான்



மாளவிகா : என்ன சொல்றீங்க லவ்வரா?

பாஸ்கர் : ஆமா லவ்வர் தான். நீங்க ஏதோ  ராங் நம்பருக்கு கால் பண்ணீருக்கீங்கனு  நினைக்கிறேன்.

மாளவிகா : இல்ல நான் சரியாதான் கால் பண்ணி இருக்கேன் .நான் பாஸ்கர காதலிச்சு கல்யாணம் பண்ணுனேன்.

பாஸ்கர் : என்னது காதலிச்சு கல்யாணம் பண்ணுனியா. நீ  நல்லா ஏமாந்து இருக்க மா. அவனுக்கு இன்னும்  கல்யாணமே ஆகல. அவன் மூனு வருஷமா லவ்தான் பண்ணிட்டு இருக்கான்.

மாளவிகா :அப்போ என்ன  ஏமாத்திட்டு போயிட்டாறா?

பாஸ்கர் :  காதலிக்கும் போதே நல்ல பையனா பார்த்து காதலிச்சு இருக்கலாம்ல

மாளவிகா : என்ன பண்றது நம்பி ஏமாந்துட்டேன்.

பாஸ்கர் : இப்படி ஏமாந்து போயிட்டீங்களே?

மாளவிகா : சரி நடந்து முடிஞ்சது பத்தி பேசி என்ன ஆக போகுது. அவராவது நல்லா இருக்கட்டும்

பாஸ்கர் : என்னமா உடனே இப்படி சொல்ற.நல்ல பொன்னுங்களுக்கு தான் நாட்ல இப்படி நடக்குது.

மாளவிகா : விடுங்க என்ன பன்றது.அவர பாத்துக்கோங்க

பாஸ்கர் : அவன பாத்துக்க ஆள் இருக்கு உன்ன பாத்துக்க தான் ஆள் இல்ல.

மாளவிகா : அதுக்கு என்ன பன்றது.நான் பாத்துக்குறேன்‌

பாஸ்கர் : நான் ஒன்னு கேட்டா தப்பா எடுத்துக்க மாட்டீங்களே?

மாளவிகா :  இனிமேல் தப்பா எடுத்துக்க என்ன இருக்கு.கேளுங்க

பாஸ்கர் : அவன் உங்களை ஏமாத்துனா என்னங்க. நான் உங்களுக்கு வாழ்க்கை கொடுக்கிறேன்

மாளவிகா : என்னங்க சொல்றீங்க ?

பாஸ்கர் : நிஜமா தான் சொல்றேன். நான் பாஸ்கரை விட அதிகமா சம்பளம் வாங்குறேன். உங்களுக்கு என்ன புடிச்சிருந்தா சொல்லுங்க. நாம கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்

மாளவிகா : நிஜமாத்தான் சொல்றீங்களா .நீங்களும் என்னை ஏமாத்திற மாட்டீங்களே?
பாஸ்கருக்கு இங்கு தூக்கிவாரிப்போட்டது 

"அடிப்பாவி என்ன பத்தி ஒருத்தன் தப்பா சொன்னா அத அப்படியே நம்பி , இப்போ அவன் கூட போறியே" என்று கோபமும் வந்தது. "சரி எவ்வளவு தூரம் தான் போகிறாள் என்று பார்ப்போம்" என்று மீண்டும் பேச்சை வளர்த்தான் பாஸ்கர்.

மாளவிகா : ஹலோ லைன்ல இருக்கீங்களா?

பாஸ்கர் : சொல்லுங்க

மாளவிகா : நீங்க என்னை ஏமாத்த மாட்டீங்கல்ல?

பாஸ்கர் : கண்டிப்பா ஏமாத்த மாட்டேங்க? உங்க வீடு எங்க இருக்குன்னு சொல்லுங்க? நாளைக்கு வந்து உங்கள கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன்

மாளவிகா : எங்க வீடு திண்டிவனம் பக்கத்துல பூவானம் கிராமத்துல இருக்கு. நீங்க வந்து மாளவிகானு என் பேர சொன்னாலே தெரியும்.

பாஸ்கர் : அப்போ நாளைக்கே நம்ம கல்யாணம் பண்ணிக்கலாமா?

மாளவிகா : பண்ணிக்கலாம் .

பாஸ்கர் : சரி கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் பாஸ்கர் வந்து பிரச்சனை பண்ணினா என்ன பண்ணுவீங்க?

மாளவிகா : அவருக்குதான் அவர் லவ்வர் இருக்காளே அவர் ஏங்க என்ன தேடி வர போறாரு. நீங்க வாங்க நம்ம கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்.

பாஸ்கர் : அப்போ சரிங்க நாளைக்கே கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம் .

"சரி இன்னும் கொஞ்சம் மேல  ஏறி பேசுவோம் இவ எந்தளவுக்கு  போறான்னு பார்க்கலாம்" என்று பாஸ்கர் மேலும் விஷப்பரிட்சையை தொடர்ந்தான்.

பாஸ்கர் : நீங்க பார்க்க எப்படி இருப்பீங்க?

மாளவிகா :நானா.  நான் நந்தினி சீரியல்ல வர 

நித்யா ராம் மாதிரி இருப்பேன்.

பாஸ்கர் : அவ செம கட்டை ஆச்சே

மாளவிகா : அப்படி தான் நான் இருப்பேன்

பாஸ்கர் : சரி நாளைக்கு கல்யாணம் பண்ணதுக்கப்புறம். நாளைக்கே பஸ்ட் நைட் வச்சுக்கலாமா?

மாளவிகா : கல்யாணத்துக்கே ஓகே சொல்லிட்டேன். ஃபர்ஸ்ட் நைட்லாம் ஒரு விஷயமா.

பாஸ்கர் : (அடி பாதகி என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு) அப்போ பர்ஸ்ட் நைட்ல நான் என்ன சொன்னாலும் செய்வீங்களா?

மாளவிகா : நீங்க அதிகாரம் பண்ணாம அன்பா சொன்னீங்கன்னா நான் என்ன வேணாலும் செய்வேன்.

பாஸ்கர் : ஓஹோ. அப்போ எல்லாமே ஓகே ன்னு சொல்றீங்க

மாளவிகா : நீங்க என்ன கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா. நான் என்ன வேணும்னாலும் செய்ய தயாரா இருக்கேன்

பாஸ்கர் : சரி நான் ஒன்னு கேட்டா தப்பா எடுத்துக்க மாட்டீங்களே?

மாளவிகா : கேளுங்க?

பாஸ்கர் : உங்க பிரா சைஸ் என்ன?

மாளவிகா : 36

பாஸ்கர் : (யார் என்று தெரியாத ஒருத்தனிடம் இடம் தனது பிரா சைஸ்  சொல்றாளே என்று அவனுக்கு கோபம் தலைக்கேறியது இருந்தும் அனைத்தையும் உள்ளே வைத்துக்கொண்டு) என்னங்க டக்குனு சொல்லிட்டீங்க?

மாளவிகா : நீங்க கேட்டீங்க சொன்னேன்.

பாஸ்கர் : சரி உங்க இடுப்பு சைஸ் என்ன?

மாளவிகா : 34

பாஸ்கர் :  உங்க ஜட்டி சைஸ்?

மாளவிகா :  36

பாஸ்கர் : அப்போ 36-34-36.அய்யோ
செம கட்டங்க நீங்க

மாளவிகா : எல்லாரும் என்னைய அப்படித்தான்  சொல்லுவாங்க

பாஸ்கரால் இதற்கு மேல் பொறுக்க முடியவில்லை.

பாஸ்கர் : என்னது எல்லாரும் சொல்லுவாங்களா.. ஏய் மாலு நான் தான் பாஸ்கர் பேசுறேன்

மாளவிகா : பாஸ்கர் நீங்க எப்ப வந்தீங்க? உங்க பிரண்டு எங்க?

பாஸ்கர் : ஏன் அவன் கூட போக போறியா?

மாளவிகா : ஆமா.. நீங்கதான் வேற பொண்ண பாத்து போயிட்டீங்கல்ல...

பாஸ்கர் : அப்போ நான் வேற பொண்ண பார்த்து போயிட்டா. நீ வேற ஆம்பளைய பார்த்து போயிடுவியா.

மாளவிகா : அட லூசு.. லூசு.. எனக்கு ஆரம்பத்திலேயே நீங்கதான் பேசுறீங்கன்னு தெரியும் .நீங்க என்கிட்ட விளையாடுனீங்க..  நானும் உங்ககிட்ட விளையாடினேன். இப்ப திடீர்னு என் மேல கோவபடுறீங்க

பாஸ்கர் : பொய் சொல்லாத நான் தான் பேசுறேன்னு உனக்கு எப்படி தெரியும்?

மாளவிகா : அதெல்லாம் தெரியும்.

பாஸ்கர் : சும்மா சொல்லாத எனக்கு உன் மேல ரொம்ப கோவமா இருக்கு மாலு

மாளவிகா : என் மேலயா எதுக்கு?

பாஸ்கர் : ஆமா நீ பாட்டுக்கு பிரா சைஸ், இடுப்பு சைஸ், ஜட்டி சைஸ் எல்லாம் சொல்லிட்டு இருக்க

மாளவிகா : ஐயோ நான் உங்ககிட்ட தான சொன்னேன்

பாஸ்கர் : நான் தான் பேசுறேன்னு நீ எப்படி கண்டுபிடிச்ச?

மாளவிகா : நீங்க லவ்வர் கிட்ட பேசுறேன்னு ன்னு சொன்னீங்கல்ல அப்பவே கண்டுபிடிச்சிட்டேன்.

பாஸ்கர் : எப்படி?

மாளவிகா : நீங்க என்ன பொன்னு பாக்க வந்தபோ கூட உங்க அம்மா என்னை புடிச்சி இருக்குன்னு சொன்னதுக்கு அப்புறம்தான் நீங்க என்னை புடிச்சி இருக்குன்னு சொன்னீங்க.  இதுல நீங்கள் லவ் வேர பண்ணிட்டீங்களா மழை வந்துரும்.

பாஸ்கர் : ஆமால்ல

மாளவிகா : ஆமாவா இல்லையா
 
பாஸ்கர் : சரி அதை விடு இது யார் நம்பர்?

மாளவிகா : இது எங்க சுந்தர் மாமா நம்பர்.

பாஸ்கர் :  அவர் ஃபோனை ஏன் எடுத்த .வினோத் ஃபோன் என்னாச்சு?

மாளவிகா : அவன் ரைஸ்மில் விஷயமா எங்கேயோ போயிருக்கான்.

பாஸ்கர் : ஓஹோ... சரி ஃபர்ஸ்ட் நைட்ல என்ன சொன்னாலும் செய்வேன்னு சொல்ற

மாளவிகா : ஆமா செய்வேன். உங்களுக்கு தானே செய்யப் போறேன்

பாஸ்கர் :  (வெட்கப் பட்டுக் கொண்டான். அவனுடைய தடியும் லேசாக விரைக்க ஆரம்பித்தது. அதை அப்படியே தடவிக் கொடுத்துக் கொண்டே) நிஜம்மா. என்ன சொன்னாலும் செய்வியா

மாளவிகா : நீங்க அன்பா சொன்னா நான் எல்லாமே செய்வேன்.

பாஸ்கர் : அப்ப நான் ரொம்ப குடுத்து வச்சவன் தான்.

மாளவிகா :ஆமா. நீங்க எனக்கு என்ன செய்வீங்க?

பாஸ்கர் : இப்பவே சொல்லனுமா

மாளவிகா : ஆமாம் சொல்லணும். இதுக்கு அப்புறம் நம்ம இதபத்தி பேசவே முடியாது

பாஸ்கர் : ஏன்?

மாளவிகா : நாளைக்கு நீங்க இங்க வந்திருவீங்க .அப்புறம் இங்க வச்சு அங்க இங்கன்னு சும்மா தான் பேச முடியும்.. இதெல்லாம் பேசமுடியுமா..என்று குறும்பாக சொன்னாள்

பாஸ்கர் : என்னைய ரொம்ப எதிர்பார்க்கிற போல.

மாளவிகா : பின்ன இல்லயா...



ஏய் ஃபோனை நீ வச்சிருக்கியா நான் கீழ தேடிட்டு இருக்கேன் என்று சுந்தர் வந்தான்


(மாலு) ஆமா மாமா ..கண்டுபுடிச்சுட்டியா..

(சுந்தர்) யார் கூட பேசிட்டு இருக்க?

(மாலு) அவர் கூட தான்

(சுந்தர்) சரி பேசு

பாஸ்கர் : என்ன சுந்தர் வந்துட்டாரா?

மாளவிகா : ஆமா

(மாலு) என்ன மாமா பண்ண போற ? அவர்  வேர லைன்ல இருக்காரு. நான் வேணும்னா கட் பண்ணிடட்டுமா

(சுந்தர்) அதெல்லாம் வேண்டாம் நீ உன் வேலையை பாரு .நான் என் வேலையை பாக்குறேன்

பாஸ்கர் : என்ன பண்றாரு மாலு?

மாளவிகா : அது ஒன்னும் இல்ல நீங்க சொல்லுங்க.என்ன பன்னுவீங்க

பாஸ்கர் : நீ ஃபர்ஸ்ட் நைட் ரூம் குள்ள பால் சொம்போட வருவ

மாளவிகா : ம்... ஆமா வருவேன்.

பாஸ்கர் : அப்போ உன்ன தோள புடிட்சி உட்கார வைப்பேன்.

(சுந்தர்) என்னடி இவ்வளவு கிளீனா வச்சிருக்க

(மாலு) அதுவா நேத்து நைட்டு வினோத் தான் சொன்னான். என்ன இப்படி வச்சிருக்க. இப்படி இருந்தா நாளைக்கு மாப்பிள்ள  எப்படி  பொழங்க முடியும் .ஒழுங்கா நாளைக்கு கிளீன் பண்ணு. நான் நாளைக்கு வந்து பார்ப்பேன் அப்படின்னு சொன்னான். அதான் இன்னைக்கு காலையில சுத்தமா கிளீன் பண்ணிட்டேன்

(சுந்தர்) கிளீன் பண்ணதுக்கப்புறம் வந்து பார்த்தானா

(மாலு) இல்ல மாமா நீங்கதான்  பஸ்ட்

(சுந்தர் )கிளீன் பன்னுனா வந்து சொல்ல மாட்டியா.கமுக்கமா வந்து உட்காந்துருக்க.கல்லி...

(மாலு) அய்யோ மாமா வலிக்குது

"என்ன பண்றான்? எதை கிளீன் பண்ண சொன்னான்? இவ எதை கிளீன் பண்னுனா? ஒண்ணுமே புரியலையே. இதுக்கு முன்னாடி வினோத் வந்து  சாகடிப்பான். இன்னைக்கு இவன் வந்துட்டான்,. கடவுளே". என்று குழப்பத்தில் இருந்தான் பாஸ்கர்

(சுந்தர்) இப்பதாண்டி பாக்குறதுக்கே நல்லா இருக்கு

(மாலு) ஒரு மணி நேரம் ஆச்சு தெரியுமா..குனிஞ்சு குனிஞ்சு கழுத்து வலிக்குது.

(சுந்தர்)அப்படியா.. இங்கயா வலிக்குது.
(மாலு)ஆமா

(சுந்தர்) இங்கயா

(மாலு) சீ..இங்க இல்ல மேல


"என்ன பண்றான்? ஹலோ.. மாலு.." என்று இங்கே பாஸ்கர் பொரிந்து கொண்டிருந்தான்.

(சுந்தர்) இனிமேல் வாராவாரம் க்ளீன் பண்ணிடு சரியா

(மாலு) வாராவாரமா இன்னும் ஒரு வாரம் தான் இருப்பேன்.அதுவரைக்கும் பொழங்கனும்னா பொழங்கிக்கோ.

(சுந்தர்) ஒரு வாரத்துக்கு அப்புறம்?

(மாலு) ஒரு வாரத்துக்கு அப்புறம் என் புருஷன் வீட்டுக்கு போயிடுவேன். அப்புறம் அவர் சொன்னா தான் கிளீன் பண்ணுவேன்‌

"புருஷன் வீட்டுக்கு போயிடுவேன், அவர் சொல்றதுதான் கேட்பேன்" என்று அவள் சொன்னது பாஸ்கருக்கு மிகவும் பெருமையாக இருந்தது. "ஆனா இவ எதை கிளீன் பண்ணுனா? எங்க பொழங்க சொல்ற ஒன்னுமே புரியலையே.". என்ற குழப்பமும் அவனுக்கு  இருந்தது.

(சுந்தர்) அது சரி அப்போ ஒரு வாரத்துல எவ்வளவு தூரம் பொழங்க முடியுமோ அவ்வளவு தூரம் பொழங்கிக்க வேண்டியது தான்

(மாலு)அது கஷ்டம் . நாளைக்கு அவரு வந்துருவாரு

(சுந்தர்) நாளைக்கா?

(மாலு) ஆமா. நாளைக்கு தான். அப்புறம் என்ன கல்யாணம் பண்ணி கூட்டிட்டு போயிடுவாரு

(சுந்தர்) கல்யாணத்துக்கு அப்றோம் மாமா எல்லாம் மறந்துடாத

(மாலு) அதெல்லாம் மறக்க மாட்டேன் மாமா.அவர் இல்லாதப்ப வேணாம்னா நீ  பொழங்கிக்கோ. அவர் இருக்கும்போது ரொம்ப கஷ்டம். 
பாத்துட்டார்னா அவ்ளோதான்.

"எத பார்த்துட்டா.. நான் என்ன பண்ணுவேன்... ஐயோ தலையே வெடிச்சிடும் போல இருக்கே" என்று  பாஸ்கர் குமுறினான்.

(சுந்தர்) சரி கிளீன் பண்ணிட்ட மட்டும் போதுமா

(மாலு) வேற என்ன பண்ணனும்

(சுந்தர்) தண்ணி போட்டு துடைக்கனும்ல

(மாலு) இப்ப வேண்டாம் மாமா.


(சுந்தர்) நாளைக்கு அவரு வந்துருவாரு.அதனால இப்பவே நான் தொடைக்கிறேன்.

(மாலு) நீ சொன்னா கேட்க மாட்ட. பாத்து தொட வேகமா தொடச்சா தேஞ்சு போயிடும்

(சுந்தர்) அதெல்லாம் நான் பார்த்துக்கிறேன்.நீ  உன் புருஷன் கிட்ட பேசு

மாலு :  ஹலோ நீங்க சொல்லுங்க .தோள புடிச்சு உட்கார வைப்பீங்க.அப்றோம்

பாஸ்கர் : அடிப்பாவி இவ்வளவு நேரம் உங்க மாமா கிட்ட பேசிட்டு . இப்போ நம்ம எங்க பேச்ச விட்டோமோ  அங்க இருந்து கரெக்டா கண்டின்யு பண்ற. நல்ல ஞாபகசக்தி டி  உனக்கு. சரி என்ன பொழங்கிக்னும்.நான் என்ன அவர சொல்ல போறேன்.

மாலு : அது ஒன்னும் இல்ல.நீங்க வரீங்கல்ல.உங்களுக்காக ரூம் க்ளீன் பன்னிவைக்க சொல்லி வினோத் சொன்னான்.அதான் இன்னைக்கு கிளீன் பன்னுனேன்‌.நீங்க வந்து பாக்குறதுகுள்ள சுந்தர் மாமா வந்து பார்த்து பொழங்கிட்டு இருக்காரு.

பாஸ்கர் : சரி பொழங்கிட்டு போட்டும்.நீ ஒன்னும் சொல்லாத.எனக்காகவா கிளின் பன்னி வச்சிருக்க?

மாலு : இல்ல ரோட்டுல போறவனுக்காக.

பாஸ்கர் : சரி சரி கோவப்படாத..தேங்க் யு.

மாலு : இட்ஸ் ஒகே... சரி சொல்லுங்க. அடுத்து என்ன பண்ணுவீங்க ?

பாஸ்கர் : அப்புறம் என்ன. உன்ன கட்டி புடிச்சு மேட்டர்தான்

மாலு : என்னங்க நீங்க எங்க சுந்தர் மாமா  மாதிரி டக்குனு முடிச்சிட்டீங்க. வினோத் மாதிரி பொறுமையா செஞ்சா தான் நல்லா இருக்கும் .

பாஸ்கருக்கு இப்போதும் தலையில் இடி விழுந்தது போல் இருந்தது. "என்ன மாலு சொல்ற உங்க பெரிய மாமா வேகமா செய்வாரா?" என்றான்

மாலு : ஆமா .அவரு வயக்காட்டு 
வேலையெல்லாம் வேகமா செஞ்சிடுவாரு‌ .

பாஸ்கர் : அப்போ வினோத் பொறுமையா செய்வான்னு சொன்னா

மாலு : அத  அவன் இந்தரைஸ்மில் வேலை எல்லாத்தையும் பொறுமையா தான் செய்வான். அதனால அப்படி சொன்னேன். நீங்க எப்படி புரிஞ்சுக்கிட்டீங்க ?

பாஸ்கர் :  அது வந்து.....எனக்கு நீ சொன்னதே புரியல

மாலு : இப்ப புரிஞ்சுதா

பாஸ்கர் : இப்ப புரிஞ்சது

மாலு : சரி இப்போ பொறுமையா சொல்லுங்க பாப்போம் என்று சிணுங்கினாள்

பாஸ்கர் : சொல்றேன். அதுக்கு முன்னாடி சுந்தர் என்ன பண்றாருனு சொல்லு

மாலு : அவரா நீங்க பொழங்க வேண்டிய இடத்துல மாப் போட்டுட்டு இருக்கார்.

பாஸ்கர் : நான் பொழங்க வேண்டிய இடத்திலயா

மாலு : ஆமா. மாடி ரூம்ம உங்களுக்காகத்தான் கிளீன் பண்ணி வச்சேன். அந்த ரூம்க்கு தான் இப்ப மாமா மாப் போடுறாங்க

பாஸ்கர் : ஐயோ அந்த வேலையெல்லாம் ஏன் அவரை செய்ய சொல்ற.

மாலு :நான் எங்க செய்ய சொன்னேன்.அவராதான் செய்றாரு .இது அவருக்கு ரொம்ப பிடிச்ச வேலை. செமயா மாப் போடுவாரு. எத்தனை வாட்டி எனக்கு மாப் போட்டு  இருக்காரு தெரியுமா

பாஸ்கர் : என்னது உனக்கு மாப் போட்டாரா?

மாலு : இல்ல எனக்கு பதிலா மாப் போட்டு இருக்கார்னு சொல்ல வந்தேன்.

பாஸ்கர் : அப்படியா...முடிச்சிட்டாரா

மாலு : இல்ல இப்ப நான் ஆரம்பிச்சு இருக்காரு

பாஸ்கர் : எப்போ முடிப்பாரு ?

மாலு : அவர் கிட்ட தான் கேக்கணும்.எப்ப மாமா முடிப்ப?

(சுந்தர்) உனக்கு திருப்தி ஆகற வரைக்கும்

மாலு : கேட்டுச்சா எனக்குத் திருப்தி ஆகுற வரைக்குமாம்.

பாஸ்கர் : போட்ட வரைக்கும் போதும் அவர போக சொல்லு மீதிய நான் வந்து போட்டுக்கறேன்

மாலு : அவரை பத்தி உங்களுக்கு தெரியாது.ஒரு வேலைய ஆரம்பிச்சிட்டார்னா அவ்வளவுதான் அத முடிக்காம விட மாட்டாரு.

"அவ ஒரு வேலையை ஆரம்பிச்சிட்டானா அத முடிகிற வரைக்கும் விடமாட்டா" என்று வினோத் சொல்லியது பாஸ்கரின் நினைவுக்கு வந்தது."இவர பாத்து தான் இவளுக்கு இந்த பழக்கம் வந்திருக்கு போல‌" என்று நினைத்துக்கொண்டான்‌.

(சுந்தர்) அசையாத டி இரண்டு காலையும் தூக்கி கட்டில்மேல் வை. அப்பதான் புல்லா மாப் போட முடியும்

(மாலு) அப்பா... வச்சிட்டேன் போதுமா..

பாஸ்கர் : என்னாச்சு?

மாலு : நான் காலை கீழே தொங்க போட்டு இருக்குறது அவருக்கு டிஸ்டர்பன்ஸா இருக்காம்

பாஸ்கர் : அவரை ஏன் டிஸ்டர்ப் பண்ற. அவர ஒழுங்கா மாப் போட விடு

(மாலு)  மாமா அவரே உன்னை போட சொல்லிட்டாரு. 

(சுந்தர்) அப்படியா

(மாலு) ஐயோ மாமா... இவ்வளவு வேகமா இல்ல....பொறுமையா பொறுமையா.....அப்படி தான்....அப்படிதான்....

பாஸ்கர் : ஏய் என்னாச்சு?

மாலு :நீங்க சொன்னவுடனே மாமா வேகமா போட ஆரம்பிச்சிட்டாரு. நீங்க சொல்லுங்க அப்புறம் என்ன பண்ணுவீங்க?

பாஸ்கர் : உங்க மாமா பக்கத்துல இருக்காரு நான் எப்படி சொல்றது ?

மாலு : நம்ம என்ன பேசினாலும் அவர் காதுல விழாது. நம்ம நம்ம வேலையை பார்ப்போம். அவரு அவர் வேலைய பார்க்கட்டும்.

பாஸ்கர் :  அப்போ ஓகே.. உன்ன  கட்டில்ல படுக்க போட்டு

மாலு : ம்...போட்டு

பாஸ்கர் : அப்படியே உன் மேல படுத்து உன்னோட நெத்தில முதல்ல முத்தம் கொடுப்பேன்.

மாலு : ம்.ஆஹ்...அப்றோம்..

பாஸ்கர் : அப்படியே உன்னோட உதட்டுக்கு வந்து அதை அப்படியே திராட்சைப்பழம் மாதிரி சப்பி உரிவேன் (என்று சொல்லிக்கொண்டே மாடியில் ஒரு ஓரமாக அமர்ந்தது தனது கைலியை தூக்கி ஜட்டியை விலக்கி தடியை வெளியே எடுத்து தடவ ஆரம்பித்தான்)

மாலு : ஹம்....

பாஸ்கர் : அப்படியே உன்னோட முந்தானையை உருவி எடுத்து மெதுவா நெஞ்சுல  நாக்கால  நக்கி. அப்படியே உன்னோட  கழுத்து முழுக்க எச்சியால குளிப்பாட்டுவேன்.

மாலு : ஸ்ஸ்..ஆஹ்...அப்றோம்

பாஸ்கர் :  உன்னோட ஜாக்கெட்டை கழட்டி பிராவோடு சேர்த்து உன்னோட 36 சைஸ் பால கடிச்சு இழுப்பேன் மாலு (என்று சொல்லிக் கொண்டே குலுக்க ஆரம்பித்தான்)



மாலு : ம்ஹம்.....ம்ம்..அப்றோம்

பாஸ்கர் : உன்னோட பிராவ கழட்டி அந்த ரெண்டு முலையையும் பிடிச்சி, ஒன்ன சப்பிகிட்டே இன்னோன்ன  பிசைவேன்.அப்புறம் ரெண்டையுமே சேர்த்து பிடிச்சு கடிப்பேன்.

மாலு :ஆஹ்... கடிக்காத வலிக்குது

பாஸ்கர் : ஏய்.. நான் கற்பனையா சொல்றேன்.

மாலு : ஒ...சரி சரி.. சொல்லுங்க

பாஸ்கர் : அப்புறம் உன்னோட சேலைய முழுசா உருவி   எடுத்துடுவேன்

மாலு : ம்...அஹ்....

பாஸ்கர் :அப்றோம்  உன்னோட பாவாடையையும் கழட்டி வீசுவேன்.இப்போ நீ என் முன்னாடி அம்மணமா படுத்து இருப்ப

[b]மாலு[/b] : ஆஹ்... இல்ல

பாஸ்கர் : இல்லையா? என்ன இல்ல? (என்று குலுக்குவதை நிறுத்தினான்).

மாலு : நான் இப்ப அம்மனமா இல்ல. ஜட்டி போட்டிருப்பேன்.

பாஸ்கர் : சாரி சாரி  அதை மறந்துட்டேன் (என்று வேகமாக குலுக்கினான்) உன்னோட ஜட்டியை கழட்டி எரிஞ்சத்துக்ப்புறம் நீ என் முன்னாடி அம்மணமா கிடப்ப. அப்புறம் நான் மெதுவாக உன்னோட ரெண்டு காலையும் பிளந்து உன்னோட பருப்பு பாப்பேன்.

மாலு : ஆஹ்...பார்த்து

பாஸ்கர் : (குட்டி செம மூடாகிட்டா  போல ,எனக்கு வேற தண்ணி வர்ற மாதிரி இருக்கு. சரி சொல்லுவோம்) அப்புறம் அதை என்னோட கையால பிளந்து என்னோட  வாய அதுகிட்ட கொண்டு போவேன்.

மாலு :ம்ம்... போயி.

பாஸ்கர் :போயி.. அத அப்படியே நாக்கால நக்கி, என்னோட விரலால அதைப் பிளந்து இன்னும் ஆழமா நக்குவேன்.

மாலு : ஆஹ்...நக்கி

பாஸ்கர் : அப்புறம் என்னோட  டிரஸ்  எல்லாம் கழட்டி போட்டு நானும் அம்மணமாக ஆகுவேன். உன்னோட பருப்புக்கு நேரா என்னோட தடிய  கொண்டு போய் ஆஹ்..ஆஹ்‌...என்று கத்திக் கொண்டே போனை பக்கத்தில் வைத்தான்.

மாலு :ம்..ம்.. என்னாச்சு என்று அவள் கேட்க பதில் ஏதும் வராமல் .அதற்கு பதிலாக ஆஹ்..ஆஹ்..ஆம்..உ..என்று சத்தம் மட்டும் கேட்டது.



இரண்டு நிமிடத்திற்கு பிறகு பாஸ்கர் பக்கத்தில் வைத்த போனை எடுத்தான் "மாலு இன்னைக்கு இது போதும் மீதியை அப்புறம் பாத்துக்கலாம் சரியா" என்று சொல்ல அந்தப்பக்கம் பதிலேதும் இல்லை .அதற்கு பதிலாக

(சுந்தர்) என்னடி கொட்டீட்ட

பாஸ்கர் : என்னது கொட்டிடாளா? அவளுமா? எத  கொட்டுனா?

(மாலு) நான் எதிர்பார்க்கல மாமா

(சுந்தர்) எல்லாத்தையும் என் மேலேயே கொட்டிட்ட

(மாலு) நான் என்ன பண்றது

(சுந்தர்) சரி விடு ஃபோனை எடுத்துப் பேசு

(மாலு) சரி நீ போய் குளி மாமா உடம்பு முழுக்க தெரிச்சிடுச்சு

பாஸ்கர் : என்னது தெரிச்சுடுச்சா... ஹலோ மாலு

மாலு : சொல்லுங்க

பாஸ்கர் : என்னாச்சு மாலு?

மாலு : அத நான் கேக்கனு.நீங்க தான் திடீர்னு பேசாம இருந்தீங்க.ஏதோ சத்தம் தான் கேட்டுச்சு.

பாஸ்கர் : அது.. அதுவந்து  நான் தெரியாம நாக்க கடிச்சுட்டேன்.

மாலு :அய்யயோ.. வலிக்குதா

பாஸ்கர் : லைட்டா.சரி‌ சுந்தர் ஏதோ கொட்டிருச்சுனு சொன்னாரே என்ன அது?

மாலு : அது..வேற ஒன்னும் இல்ல மாப் போட்டுட்டு இருந்தாருல்ல . நான் தெரியாம தண்ணிய கொட்டிட்டேன்‌.

பாஸ்கர் : எந்த தண்ணிய கொட்டுன?

மாலு : மாப் எந்த தண்ணில போடுவாங்களோ .அந்த தண்ணிய.

பாஸ்கர் : (என்ன கொழப்புறா.சரி இதுக்கு மேல கேட்ட வேற எதாவது சொல்லுவா‌)சரி கவனமா இருந்துருக்கலாம்ல.

மாலு : நா எதிர்ப்பாக்கல..

பாஸ்கர் : மேல புல்லா பட்டுருச்சா

மாலு : ம்..ஆமா..அப்படியே தெறிச்சுருச்சு.

பாஸ்கர் : சரி.விடு அவருகிட்ட சாரி கேளு.

மாலு : அதெல்லாம் தேவை இல்ல.தெரியாம தான கொட்டுச்சு.

பாஸ்கர் : இருந்தாலும் சும்மா ஒரு பேச்சுக்கு கேளு‌.

மாலு :தெரியாம கொட்டுனதுக்கே சாரி கேக்க சொல்றேங்களே.அவரு எத்தன வாட்டி வேனும்னே என் மூஞ்சில கொட்டிருக்காரு தெரியுமா.

பாஸ்கர் : என்ன சொல்ற மாலு ? மூஞ்சிலயா?

மாலு :ஆமா‌. இவர் மட்டும் இல்ல வினோத்தும் இப்படி தான் அடிக்கடி செய்வான்

பாஸ்கர் : வினோத்துமா ?



மாலு : ஆமா. வாய்ல கொட்டுடா ஏன் மூஞ்சில கொட்டி வேஸ்ட் பன்றனு  திட்டுவேன்.அவனுக்கா தோனுச்சுனா தான் வாய்ல கொட்டுவான்.

பாஸ்கர் கோபத்துடன்) மாலு

மாலு : இன்னோன்னு சொல்றேன் கேளுங்க.ஒரு வாட்டி வினோத் ரைஸ்மில்லுக்கு என்னைய கூட்டீட்டுப்போனான்‌.அங்க பின்னாடி ஒரு ரூம் உண்டு‌.அங்க வச்சு எனக்கு கரும்பு குடுத்தான்.நானும் கரும்ப சப்பிகிட்டு இருந்தேன்.எனக்கு தாகமா இருந்துச்சு.தண்ணி வேனும்னு கேட்டேன்.அவன் கரும்பு சப்புனா தான் தண்ணி தருவேன்னு சொன்னான்.நானும் சப்பிகிட்டே இருந்தேன்‌.திடீர்னு என் தலமுடிய புடிச்சுகிட்டு தொண்டைலயே தண்ணிய கொட்டிடான்‌.கரும்பு வாய்குள்ள தான் இருக்கு.நா தண்ணிய முழுங்க முடியாம முழுங்குனேன் தெரியுமா.

பாஸ்கர் : மாலு.நீ என்ன சொல்ற?

மாலு : வினோத்தும் ,சுந்தர் மாமாவும் என் வாய்ல தண்ணீ கொட்டிடாங்கனு சொல்றேன்.

பாஸ்கர் : தண்ணீயா

மாலு : ஆமா .குடிக்கிற தண்ணி .

பாஸ்கர் : தெளிவா சொல்லலான்ல எனக்கு பட படனு ஆயிடுச்சு

மாலு : நான் ஆரம்பத்துல இருந்தே தெளிவா தான் சொல்றேன்.நீங்க தான் புரிஞ்சிக்க மாட்டேங்குறீங்க

பாஸ்கர் : சரி இப்போ புரிஞ்சிக்கிட்டேன்.

மாலு : நான் தான் புரிய வச்சேன்‌

பாஸ்கர் : சரி நீ புத்திசாலிதான்

மாலு : ம்க்கும்.

(மாலு) மாமா அதுகுள்ள டிரஸ் மாத்திடியா

(சுந்தர்) ஆமா‌.நீ இன்னும் பேசிட்டு தான் இருக்கியா.

(மாலு)ஆமா.

பாஸ்கர் : ஏய் சுந்தர்கிட்ட குடு நான் பேசுறேன்‌

மாலு : சரி ஒகே.பேசுங்க

மாமா உன்கிட்ட அவங்க பேசனுமாம்‌.

(சுந்தர்)என்கிட்டயா.. குடு..

சுந்தர் : ஹலோ சகல..

பாஸ்கர் : சொல்லுங்க சுந்தர் எப்படி இருக்கீங்க?
சுந்தர் : எனக்கென்ன நல்லா இருக்கேன்.நீங்க எப்படி இருக்கீங்க?

பாஸ்கர் : நல்லா இருக்கேன்.அவ தண்ணீய கொட்டுனதுக்கு நா சாரி கேட்டுக்கிறேன்‌

சுந்தர் : அய்யோ இதுல என்ன இருக்கு.அவ இப்படி தான் அடிக்கடி பண்ணுவா விடுங்க

பாஸ்கர் : இல்ல அதுகில்ல.....

(சுந்தர்) ஏய் எங்க டி போற

(மாலு)கீழ போறேன்

(சுந்தர்)அப்போ இத யாரு கிளீன் பன்னுவா?
(மாலு)மாமா டயர்டா இருக்கு.நாளைக்கு பன்றேன்

(சுந்தர்)நாளைக்கு சகல வந்துருவாரு .உன்ன கைலயே புடிக்க முடியாது.இப்பவே பன்னு

(மாலு)மாமா

(சுந்தர்)நீ சொன்னா கேக்க மாட்ட..உன்ன...

(மாலு)அய்யோ.

சுந்தர் :ஆம்.. இப்ப... சொல்லுங்க சகல

பாஸ்கர் : என்ன ஆச்சு சுந்தர்?

சுந்தர் : ஒரு வேலை சொன்ன செய்ய மாட்டேங்குறா

பாஸ்கர் : விடுங்க அப்புறமா செய்வா.இப்போ என்ன ஒடிட்டாலா?

சுந்தர் : கீழ வேலையா இருக்கா

பாஸ்கர் : (கிட்சேன்னுக்கு போய்ருப்பா போல என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு)
சரி சாப்டேங்களா?

சுந்தர் :ஆஹ்‌... மாலு வேலைய முடிச்சா தான் சாப்பிட முடியும்.நீங்க சாப்டேங்களா?

பாஸ்கர் : இல்ல இனிதான்.பொன்னுபாக்க வந்தப்போ பேசவே முடியல.

சுந்தர் :ம்.. அது நான் கொஞ்சம் டென்சன்வ இருந்தேன்‌.

பாஸ்கர் : சரி சரி‌.நான் கூட கிளம்பும் போது உங்கள பாத்தேன்‌.நீங்க மாடில நின்னு என்னமோ பன்னிட்டு இருந்தீங்க.

சுந்தர் :ம்... ஆஹ்...அய்யோ நான் ஒன்னும் பன்னல.மாலு தான் பன்னிட்டு இருந்தா

பாஸ்கர் : மாலு பன்னிட்டு இருந்தாலா.என்ன சொல்றீங்க?என்று பதறினான்

சுந்தர் :ஒ.... ஆமா.உங்கள உங்களுக்கே தெரியாம நோட் பன்னிட்டு இருந்தா.

பாஸ்கர் : ஓ..அத பன்னிட்டு இருந்தாலா.

சுந்தர் :ஆமா.. நாளைக்கு எப்போ வரிங்க?

பாஸ்கர் : ஒரு 10 மணிக்கு வருவோம்னு நினைக்கிறேன்.

சுந்தர் :யா... யாரேல்லாம் வரீங்க?

பாஸ்கர் : நான்,அம்மா,அப்பா

சுந்தர் :வா... வாங்க வாங்க

பாஸ்கர் : மாலு இருக்காளா?

சுந்தர் :ஸ்...கீழ  வேலையா இருக்கா.

("எப்போதுமே ஃபோன் பேசி முடிக்கும் முன் மாலுவும் பாஸ்கரும் "ஐ லவ் யு" சொல்லிக்கொள்வார்கள்"இன்று அது முடியாமல் போய் விட்டது‌)

பாஸ்கர் : சரி.. நா நாளைக்கு வந்து பேசுறேன்னு சொல்லுங்க.

சுந்தர் : சரி .......சசசசசககககலலலலல

பாஸ்கர் : குட் நைட்.சுந்தர்

சுந்தர் :ஆஹ்...ஆம்.. சரி சகல...

லைன் கட்டானது.

பாஸ்கர் ஒருவித திருப்தியில் உட்கார்ந்து இருந்தான்.ஏனேன்றால் மாளவிகாவிடம் முதல்முறையாக இன்று வரம்புமீறி பேசி உள்ளான். அதற்கு அவளும் ஒத்துழைத்தால் என்பது அவனுக்கு மிகப்பெரிய சந்தோஷம். அந்த சந்தோஷத்தின் வெளிப்பாடாக அவனது பக்கத்தில் அவனுடைய கஞ்சி கொட்டிக் கிடந்தது.


 
ஆனால் ,அவன் ஆழ்மனதில் ஏதோ சில விஷயங்களை மாறிமாறி யோசித்துக் கொண்டே இருந்தான்.அது என்னவென்றால் மாளவிகா என்ன சொன்னாலும் அது அவனுக்கு தப்பாகவே தோன்றுகிறது. இது முதல்முறை அல்ல .முதல் முறை தான் போன் பேச  ஆரம்பித்த அன்று வினோத் சொல்லிய  வெண்ணையில் இருந்து இன்று தண்ணீர் கொட்டியது என அவள் சொல்லியது வரை எல்லாமே முதலில் அவனுக்கு தப்பாகத் தான் தோன்றுகிறது .பின் மாலுவிடம் துருவி துருவி கேட்டால் தான் தெளிவான பதில் கிடைக்கிறது.அந்த தெளிவுரையும் ஒரு திருப்தியை தருவதில்லை.  இதற்கு முன் இப்படி அவனுக்கு ஆனதே இல்லை.

ஒரு வேளை அங்கே அவர்களுக்குள் தப்பு நடக்கிறதா..இல்லை எனக்கு தான் அப்படி தோன்றுகிறதா.?

ஏன் எனக்கு மட்டும் இப்படி தோன்றுகிறது?



ஒருவேளை மாலு என்னை ஏமாற்றுகிறாளா?

மாலுவை விட சுந்தர் மூத்தவர் தான் .ஏன் மாலுவை அவர் கல்யாணம் செய்து கொள்ளவில்லை?

வினோத்தும் மாலுவும் ரொம்ப நெருங்கி பழகுகிறார்கள்.பிறகு ஏன் அவர்களுக்குள் காதல் வரவில்லை?

மாலு வெகுளியானவளா? இல்லை தந்திரமானவளா?என்று அவனுடைய ஆழ்மனது கேள்விகளையும்,சந்தேகங்களையும் எழுப்பிக்கொண்டே இருந்தது.

"நாளைக்கு அங்கு சென்று பார்த்தால் தான் நமக்கு தெரியும்" என்று மனதில் சில குழப்பங்களுடன் போனை எடுத்துக் கொண்டு கீழே சென்றான் பாஸ்கர்.

- தொடரும்...

[Karthik_writes]

வணக்கம் ,

                        வாசகர்கள் அனைவரும் கதையை பற்றிய உங்கள் கருத்துக்கள் மற்றும் குறை நிறைகளை தெரிவிக்கும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

நன்றி!!!

[Karthik_writes]

-தொடர்ச்சி

முதல் நாள்

  காலை 10 மணி அளவில் பாஸ்கர் ,ஜானகி, தங்கராஜ் மூவரும் ஒரு காரில் மாலுவின் வீட்டிற்கு வந்து இறங்கினர். அவர்களை வரவேற்பதற்கு மாலுவின் அம்மா பவானி, மற்றும் மாலுவின் அத்தை மங்கலம் காத்திருந்தார்கள். அவர்களை வீட்டிற்குள் அழைத்துச் சென்றார்கள்.
பவானி மூவரும் குடிப்பதற்கு மோர் கொடுத்தாள்.

தங்கராஜ் : (மோரை குடித்துக்கொண்டே) சம்பந்தி எங்க அவரை காணோம்?

பவானி : அவங்களும் என் பையனும் பத்திரிக்கை வக்கிறதுக்கு காஞ்சிபுரம் வரைக்கும் போயிருக்காங்க.

தங்கராஜ் : அதுசரி பூஜை ஒரு பக்கம் நடந்தா, கல்யாண வேலையும் ஒரு பக்கம் நடக்கணும்ல

மங்கலம் : சரியா சொன்னீங்க "அழுதுக்கிட்டே இருந்தாலும் உழுதுகிட்டே இருக்கணும்னு" சொல்லுவாங்க.

ஜானகி : இந்தாங்க சம்பந்தி  இதுக்குள்ள தாலி இருக்கு பூஜைக்கு தேவைப்படுது ன்னு சொன்னீங்கல்ல.

பவானி : பூஜை ரூம்ல ஐயர் இருக்காரு. அவங்க கிட்டே குடுத்துடுங்க. அவங்கதான் எங்க வைக்கணும்ன்னு சொல்லுவாங்க.

ஜானகி : ஓஹோ.. பூஜைக்கான வேலையெல்லாம் ஆரம்பிச்சுடுச்சா

மங்கலம் :  இப்ப தான் எல்லாத்தையும் எடுத்து வச்சுட்டு இருக்காங்க .நீங்க போய் கொடுத்தீங்கன்னா அவங்க வாங்கி வச்சுப்பாங்க.

ஜானகி : அதுவும் சரிதான். பாஸ்கர் வா.

பின் ஜானகி பாஸ்கர் தங்கராஜ் மூவரும் எழுந்து பூஜை அறையை நோக்கி சென்றனர். பூஜை அறையில் சடங்கு செய்வதற்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளும் நடந்து கொண்டிருந்தது.

ஜானகி : வணக்கம் சாமி. இந்தாங்க தாலி

ஐயர் :வணக்கம்.. கொண்டு வந்துட்டீங்களா நல்ல வேளை நான் கூட நீங்கள் மறந்து இருப்பீங்கனு நினைச்சேன்

ஜானகி : பசங்க வாழ்க்கை விஷயம் அது எப்படி மறப்போம்.

ஐயர் : அதோ அந்த உலக்கு மேல நெல் இருக்கு பாருங்கோ, அது மேல வையுங்கோ

ஜானகி : சரிங்க சாமி

தங்கராசு : சாமி சடங்கு எவ்ளோ நேரம் நடக்கும்?

ஐயர் : இது பதி தோஷங்கருதுனால குளிகை நேரத்துல பன்னுனாதான் தோஷம் நிவேற்தி ஆகும். அது டெய்லி ஒன்றரை மணி நேரம் வரும். அந்த நேரத்தில் சடங்கு பன்னுவோம். அந்த நேரம் ஆரம்பித்ததிலிருந்து முடியறதுக்குள்ள நாங்கள் சடங்கை நடத்தி முடிச்சுருவோம்.

ஜானகி : ரொம்ப சந்தோஷம் சாமி. அப்போ நாங்க கிளம்பறோம்

ஐயர் :பேஷா.. போயிட்டு வாங்கோ..எல்லாம் நல்ல படியா நடக்கும்...

தங்கராஜ் : நன்றி சாமி
பின் மூவரும் அப்படியே நடந்து வராண்டாவிற்கு வந்தனர்.

பாஸ்கர் :  அம்மா இங்க வச்சிருந்த என்னோட லக்கேஜ் எல்லாம் எங்கம்மா?

பவானி : இப்ப தான் தம்பி வேலைக்காரி  உங்க ரூம்ல கொண்டுபோய் வச்சா.நான் தான் வைக்க சொனேன்.

பாஸ்கர் : அப்படியா.. தேங்க்ஸ் அத்த

மங்களம் : என்ன தம்பி அத்தைக்கு தேங்க்ஸ் சொல்றீங்க?

பாஸ்கர் : வேற என்ன சொல்லணும் ?

மங்கலம் : நன்றின்னு சொல்லுங்க
இதைகேட்டு ஜானகியும் தங்கராஜும் சிரித்தனர்.

பாஸ்கர் : அடக்கடவுளே..இதுவேறயா.. இன்னும் ஏழு நாள் எப்படித்தான் இங்க இருக்கப் போறேன்னு தெரியலயே

பவானி : அண்ணி, அவங்க நன்றியத்தான் இங்கிலீஷ்ல சொல்றாங்க

மங்கலம் : அது சரி

ஜானகி : சரிங்க அப்ப நாங்க கிளம்பறோம்.பாஸ்கர பாத்துக்கோங்க .கல்யாணத்து அன்னைக்கு காலையில வந்துருவோம்.

பவானி : என்ன அதுக்குள்ள கிளம்பிட்டீங்க? நீங்க வருவீங்கன்னு தெரிஞ்சி உங்களுக்கும் சேர்த்து சாப்பாடு சமைக்க சொல்லிட்டேன். நீங்க இருந்து சாப்பிட்டுட்டு தான் போகனும்.

ஜானகி : அய்யோ கொஞ்சம் வேலை இருக்கு.  இன்னும் தெரிஞ்சவங்களுக்கெல்லாம் பத்திரிக்கை கொடுக்கணும்.

தங்கராசு : ஆமாங்க

பவானி : உங்களை சாப்பிடாம அனுப்பினேன்னு அவங்களுக்கு தெரிஞ்சா என்னைய கொன்னே போடுவாங்க. நீங்க இருந்து சாப்பிட்டு தான் போகணும் .அண்ணி கொஞ்சம் சொல்லுங்க

மங்கலம் : அது எப்படி நாங்க சாப்பிடாம அனுப்புவோம். நீங்க இருந்து சாப்பிட்டு தான் போகணும் .

இப்படி இவர்கள் இருவரும் அழுத்தமாக சொன்ன பிறகு ஜானகியும் தங்கராஜும் வண்டியில் வந்த களப்பில் அப்படியே சோபாவில் சரிந்தனர். மங்களம் எழுந்து சமையல் வேலையை கவனிக்க  சென்றாள். ஆனால் பாஸ்கர் மட்டும்   உட்கார்ந்த இடத்திலிருந்து திருதிருவேன வீட்டையே சுற்றிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

பவானி : என்ன மாப்பிள சுத்தி சுத்தி பார்த்துட்டு இருக்கீங்க

பாஸ்கர் : இல்ல அத்த சும்மாதான்...

பவானி :அப்படியே. வீட்டை சுத்தி பாருங்கள் நல்ல நேரம் போகும். பின்னாடி தோட்டம், மாடு எல்லாம் இருக்கு

பாஸ்கர் : இல்ல அத்தை பரவாயில்ல .

பவானி : கூச்ச படாதீங்க மாப்பிள .இது ஒங்க வீடு என்று சொல்லிவிட்டு  "கல்யாணி" என்று சத்தமிட்டாள்



கிச்சனில் இருந்து ஒரு பெண் வந்தாள் .பாஸ்கர் யார் என்று பார்க்க, அப்படியே வெடவெடத்து போயிவிட்டான். அவளைப் வெறித்துப்போய் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். "என்னடா இது இப்படி ஒரு வேலைக்காரியா,இப்படி ஒருத்திய நான் பார்த்ததே இல்லையே. நல்லா கொழுக் மொழுக்கென்று வெடக்கோழி மாதிரி இருக்கா. எத்தனை பேர் அடிச்சு சாப்பிட்டாங்களோ" என்று மனதில் ஏங்கிக்கொண்டான்.

பவானி : கல்யாணி மாப்பிள்ளைக்கு வீடு, பின்னாடி இருக்குற தோட்டம் எல்லாத்தையும் சுத்தி காட்டு.

கல்யாணி : சரிம்மா. வாங்கய்யா என்று சொல்லிவிட்டு  நடந்தாள்.

பாஸ்கர் : அம்மா நீயும் வா சுத்திப்பாக்கலாம்

ஜானகி : டேய் கார்ல வந்ததே களைப்பா இருக்கு டா .நீ போய் சுத்தி பாரு

தங்கராசு : ஆமா டா நாங்க சுத்தி பார்த்து என்னடா பண்ண போறோம். நீ போய் பாரு..

பாஸ்கர் : சரி என்று சொல்லிவிட்டு கல்யாணியின் பின்னே சென்றான் .
"உட்காருங்க,இதோ வந்துடுறேன் என்று சொல்லி கிச்சனுக்குள் சென்றாள்,பவானி.
அங்கே கல்யாணியின் பின்னே சென்ற பாஸ்கர் கல்யாணியின் இடுப்பு ஆட்டத்தையும், சூத்திரத்தையும் பார்த்துக்கொண்டே சென்றான்.  கல்யானி பின்னாடி திரும்பி பார்க்க அவன் முழியை வேறு பக்கம் திருப்பினான்.கல்யானி சிரித்துக்கொண்டாள்.

கல்யாணி : ஐயா எந்த ரூம் பார்க்கணும்னு சொல்லுங்க கூட்டிட்டு போறேன்.

பாஸ்கர் : மாலு.. சீ...மாளவிகா ரூம் எங்க இருக்கு?

கல்யாணி : (லேசாக சிரித்துவிட்டு) வாங்கய்யா..என்று சொல்லி இரண்டு ரூம் கடந்து ஒரு ரூம் முன் கூட்டிச்சென்றாள். இதுதான்யா மாளவிகா அம்மா ரூம்.

பாஸ்கர் : உள்ள இருக்காளா?

கல்யாணி : வெளியில இல்ல. அப்போ உள்ள தான் இருப்பாங்க
கதவை தட்டினான் சில வினாடிகளில் கதவு திறந்தது .பாஸ்கர் அப்போது மாலுவை பார்த்தான். சிறிது நேரம் அப்படியே சிலைபோல் நின்றான். ஏனென்றால் அவன் மாலுவை பெண் பார்க்க வந்த பொழுது அவள் பட்டு சேலையில் இருந்தாள். ஆனால் இன்றோ அவன் பார்க்கையில் அவள் கண்ணாடி சேலையில் இருந்தாள்.
அவளைப் பார்த்தவுடன் காதலும், காமமும் பாஸ்கர் கண்ணில் பொங்கிக்கொண்டு வந்தது.



மாலு : நீங்க... நீங்க  வந்தீட்டீங்களா... என்று சொல்லி வெட்கப்பட்டுக் கொண்டு ரூமுக்குள் ஓடி விட்டாள்.

பாஸ்கர் : உள்ளே சென்று பார்க்க அது இரண்டு ரூம்மாக இருந்தது.அதில் இரண்டாவது ரூமில் ஒளிந்துருந்தாள் மாலு. பின் "இப்பதான் வந்தேன்" என்று சொல்ல பதில் ஏதும் வராமல்  ம்.ம்.. என்ற சத்தம் மட்டும் வந்தது.பின் பாஸ்கர் அந்த ரூமை சுற்றி பார்த்துவிட்டு பின் கட்டிலை கவனித்தான். அதில் ஒரு கால் மட்டும் வித்தியாசமாக இருந்தது.  வினோத் வாங்கிவந்து மாத்தி இருப்பான் என நினைத்துக்கொண்டான். பின் அப்படியே பரண்மேல் பார்க்க அங்கே வெண்ணை பானை என்று ஒன்றுமே இல்லை. பாஸ்கருக்கு சற்று அதிர்ச்சியாக இருந்தது. "என்னடா இது வெண்ணையை கொட்டுனான்.இவ வெண்ணையை எடுத்தானு என்னமேல்லாமோ சொன்னான்.  இப்ப இங்க வந்து பாத்தா வெண்ணை பானை இருந்ததற்கான தடயமே இல்ல. அப்போ அன்னைக்கி எந்த வெண்ணையை எடுத்து இருப்பா. ஒண்ணுமே புரியலையே" என்று மனதுக்குள் குழப்பத்துடன் அந்த ரூமை விட்டு வெளியே வந்தான்.

கல்யாணி : அடுத்து எந்த ரூம் போகணுங்கய்யா?

பாஸ்கர் : சுந்தர் ரூம் எங்க இருக்கு?

கல்யாணி : (சிறிது வெட்கப்பட்டு கொண்டு) வாங்கய்யா கூட்டிட்டு போறேன்
 
பாஸ்கர் : சுந்தர் ரூம் கேட்டா இவ ஏன் வெட்கப்படுறா என்று யோசித்துக் கொண்டு அவளை பின் தொடர்ந்தான். பின் மீண்டும் இரண்டு ரூம் கடந்து ஒரு ரூம் தனியாக இருந்தது. அந்த ரூமை காட்டி இதுதான் சுந்தர் அய்யா ரூம் என்று சிரித்தாள்.

பாஸ்கர் : சரி.. ஆமா... ஏன் சிரிக்கிறீங்க?

கல்யாணி : ஒன்னும் இல்லைங்கய்யா சும்மாதான்

பாஸ்கர் :  (ரூம் உள்ளே சென்று பார்த்தான்.பெரிய ரூம் அட்டாச்சுடு பாத்ரூமோடு இருந்தது. பின் வெளியே வந்து) இந்த ரூம் மட்டும் ஏன் தனியா இருக்கு 

கல்யாணி : அது தெரியலங்க.
பின் பாஸ்கர் அங்கிருந்து சுற்றி முற்றி பார்க்க ஒருவழி சென்றது.அதை நோக்கி பாஸ்கர் செல்ல இப்போது பாஸ்கருக்கு பின்னே கல்யாணி தொடர்ந்தாள். பாஸ்கர் அங்கு சென்று பார்க்க அது வீட்டின் பின்புறம் கொண்டு சென்றது.அங்கேஒரு 7  மாடு கட்டி வைக்கப்பட்டிருந்தது .

கல்யாணி :  இது மாட்டு கொட்டாய், தோட்டம் அந்த பக்கம் இருக்குங்கய்யா.

பாஸ்கர் : சரி சரி .பால் யார் கறக்குறா?

கல்யாணி : பால் காரன் ஒருத்தன் வருவான். அவன்தான் கறப்பான்.

பாஸ்கர் : பால் இருக்குன்னா கண்டிப்பா வெண்ண இருக்கும்ல 

கல்யாணி :  இதுல என்னங்கய்யா சந்தேகம்.வெண்ண இருக்கு

பாஸ்கர் : வெண்ணை எல்லாம் எங்க வைப்பீங்க?

கல்யாணி : எங்க வேணாலும் இருக்கும்கய்யா. இப்ப கிச்சன்ல இருக்கு .வேணுமாயா? 

பாஸ்கர் : வேண்டாம் வேண்டாம். உன் பேரு என்ன சொன்ன?

கல்யாணி : கல்யாணி அய்யா

பாஸ்கர் :ஆன்..கல்யானி.. இங்க எத்தனை வருஷமா வேலை பாக்குற?

கல்யாணி :எங்க அம்மா இங்க தான் வேல பாத்துட்டு இருந்தாங்க.அவங்க இறந்ததுக்கு அப்றோம் நான் இங்க ஒரு 5 வருஷமா வேலை பார்க்கிறேன்கய்யா.

பாஸ்கர் :ஒ...சரி கல்யாணம் ஆயிடுச்சா?

கல்யாணி : ஆயிடுச்சுயா. வீட்டுக்காரரு கேரளால வேலை  பாக்குறாரு.

பாஸ்கர் :கேரளா...சரி குழந்தை இருக்கா?

கல்யாணி : ஒரு பொன்னுகய்யா.அஞ்சாவது படிக்கிறா.ஸ்கூலுக்கு போயிருக்கா..

பாஸ்கர் : நீ இந்த ஊர்ல தான் இருக்கியா .

கல்யாணி :இல்லயா .தங்குறது, திங்கிறது, தூங்குறது எல்லாமே இங்க தான்யா .

பாஸ்கர் : இங்கயா?

கல்யாணி : ஆமாங்கய்யா. அதோ மாட்டு கொட்டாய் கடைசியில ஒரு ரூம் இருக்கு பாருங்க .அது என்னோட ரூம் தான்யா. பாக்குறேங்களாயா
 
பாஸ்கர் : இல்ல இருக்கட்டும் இருக்கட்டும்.அப்றோம் பாத்துகிறேன்.சம்பளம் எவ்ளோ தராங்க ?

கல்யாணி : மாசம் ஒரு ஐயாயிரம் கொடுப்பாங்கய்யா

பாஸ்கர் : சரி நீ இங்க இருக்க.. உன் புருஷன் வந்தா எங்க தங்குவாரு. 

கல்யாணி : எங்களுக்கு ஊருக்குள்ள ஒரு ஓட்டு வீடு இருக்கு .என் புருஷன் வந்தா, நாங்க அங்க  தான் இருப்போம். இப்ப அவரு இல்லாததுனால நான் இங்க  இருக்கோம்.

பாஸ்கர் : ஏன் அப்படி?

கல்யாணி : ஒரு பொம்பளை எப்படியா தனியா ஒரு வீட்ல இருக்க முடியும்.ஆம்பள இல்லாத வீடுதானேனு வர்ரவன் போறவன் எல்லாம் வீட்டு கதவ தட்டுவானுக.. இந்த ஊரு ஆம்பளைங்க ரொம்ப மோசம்.நைட் எவ வீடு தொறந்துகிடக்குனு பாப்பானுக

பாஸ்கர் : ஓஹோ..இந்த ஊரு அவ்ளோ மோசமா..

கல்யாணி : ஆமாங்க..

"இவ சொல்றத பார்த்தா இந்த  ஊர்ல இருக்கற ஆம்பளைங்க எல்லாரும் காஞ்சி போய்  கிடைப்பானுக போலயே" என்று மனதில் யோசித்துக்கொண்டிருந்தான்.

கல்யாணி : வாங்கய்யா உங்களுக்கு பெரிய அய்யா ரூம்,சின்ன அய்யா ரும்  எல்லாத்தையும் காட்டுறேன்.

பாஸ்கர் : சரி வா..

பின் கல்யாணி ஒவ்வொரு ரூமாக  "ஐயா இது பெரிய்யா ரூம் , இது சின்னையா ரூம், இது மங்கலம் அம்மா ரூம்,இது  ஸ்டோர் ரூம்,  இது வினோத் அய்யா ரூம், இது பழைய பொருளெல்லாம் போட்டு வச்சிருக்குற ரூம் என்று ஒவ்வொன்றாக காட்டிக்கொண்டிருந்தாள்.

பாஸ்கர் : மொத்தம் எத்தனை ரூம் இருக்கு?

கல்யாணி : மொத்தம் பூஜை ரூம்,கிட்சன் , மேல, கீழ  எல்லாம் சேர்த்து 20 ரூம்  இருக்கும்கய்யா.

பாஸ்கர் : 20 ஆ

கல்யாணி : ஆமாங்கய்யா

பாஸ்கர் : மாடிக்கு எப்படி போகணும்?

கல்யாணி : வாங்கய்யா நான் கூட்டிட்டு போறேன் என்று சொல்லி சுந்தர் ரூம்  அருகே பக்கத்தில் மாடிக்கு ஒரு படி சென்றது. அதை பிடித்து மேலே சென்றார்கள். மேலே செல்லும் பொழுது கல்யாணியின் முதுகில் வழிந்த வியர்வை அவள் ஜாக்கெட்டை ஈரமாக்கியது .அவள் பிரா போடவில்லை என்பது அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. பாஸ்கர் அதை கவனிக்க தவறவில்லை .அதைப் பார்த்துக் கொண்டு அப்படியே  இடுப்பாட்டதயும்  பார்த்துக்கொண்டே மேலே ஏறினான். அவனால் கண்ணை வேறு பக்கம் திருப்ப முடியவில்லை .அவனுடைய தடி லேசாக விறைக்கத் தொடங்கியது.

படி கட்டில் ஏறி இடது பக்கம் திரும்பி மறுபடியும் மேலே ஏறுவது போல் இரண்டு அடுக்காக படிக்கட்டுகள் கட்டப்பட்டிருந்தது. அந்த காலத்து வீடு என்பதால் இப்படி இருக்கிறது என்று மேலே போய் பார்த்தான். மேலே இரண்டு ரூம் இருந்தது.ஒரு ரூம் வழியாக மற்றோரு ரூமிற்கு செல்ல வேண்டும். அங்கே ஒரு கட்டில் இருந்தது அதில் சென்று பாஸ்கர் அமர்ந்தான். கல்யாணி அவனுக்கு எதிரில் வந்து நின்றாள். பாஸ்கர் மனதிலும் பல விஷயங்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது "நேற்று இரவு மாலு தன்னிடம் உங்களுக்காக ரூமை கிளீன் பண்ணி வச்சிருக்கேன் என்று சொன்னால். ஆனால் இங்கே வந்து பார்த்தால் ரூம் ஏதோ பேருக்கு அடுக்கி வைத்தது போல் இருக்கிறது.சுந்தர்  மாப் போட்டதாக  சொன்னாள் ஆனால் இங்கே தரையில் மண்ணாக இருக்கிறது.மாப் போட்டதற்கான எந்த ஒரு அறிகுறியும் இல்லை. அப்படி என்றால் நேற்று இரவு என்ன நடந்திருக்கும்?" தலையை பிச்சிக்கொண்டு பாஸ்கர் உட்காந்திருந்தான் .பின் எழுந்து நடந்து இரண்டாவது ரூமுக்கு சென்றான். அந்த ரூமுக்கு சென்று பார்தான், பாஸ்கருக்கு இப்போது கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருந்தது. ஏனென்றால் இப்போது அவன் இருக்கும் ரூம் சுத்தமாக துடைக்கப்பட்டு,க்ளினாக  இருந்தது. ஆனால் கட்டில் எதுவும் இல்லை.மீண்டும் பாஸ்கருக்கு குழப்பமாக இருந்தது. "எனக்கு ஒரு பதில் கிடைத்தால் அது தெளிவாக கிடைக்காது" என்று மனதில் விம்மிக்கொண்டான்.அவன் கல்யாணியை அழைத்தான்.

கல்யாணி : சொல்லுங்கய்யா

பாஸ்கர் : என்னோட லக்கேஜ் எல்லாம் எங்க?

கல்யாணி :நீங்க கவனிக்கலயா . அது வினோத் ஐயா ரூம்ல வச்சிட்டேன்.

பாஸ்கர் : அங்க ஏன் வச்ச இதுதான எனக்கு ரெடி பண்ணுன ரூம்.

கல்யாணி : இது உங்களுக்கு ரெடி பண்னுன ரூம் தாங்கய்யா. நான் ரெடி பண்ணிட்டு இருக்கும்போது வினோத் அய்யா தான் வந்து மாப்பிள்ளையே தனியா வைக்க வேண்டாம் .அவரை என் ரூம்ல தங்க வைச்சிகிறேன். நீ போய்  என் ரூம  சுத்தம் பண்ணி வைனு  என்ன அனுப்பி வச்சுட்டாரு .

இப்போது பாஸ்கருக்கு தலையில் இடி விழுந்தது போல் இருந்தது .




பாஸ்கர் : என்ன இந்த ரூம நீ ரெடி பண்ணியா?

கல்யாணி : ஆமாங்கய்யா. இன்னைக்கு காலையில நான் தான் ரெடி பண்ணுனேன்.
பாஸ்கருக்கு இப்போது தலையே சுற்றுவது போல் ஆகிவிட்டது. "நேற்று தப்பா ஏதும் இங்கே நடந்திருக்குமோ? என்ன நடந்திருக்கும்? மாலு என்னிடம் பொய் சொல்ராளா? என்று அவனுக்குள் குழப்பம் குடிகொண்டிருந்தது. பின் அப்படியே அந்த இரண்டாவது ரூம் வழியாக ஒரு வாசல் சென்றது அதில் சென்று பார்க்க அது ஒரு பால்கனி போல் அமைத்து வீட்டின் முன் வாசலுக்கு மேலே கொண்டு சென்று விட்டது. அவன் அங்கே இருந்து கீழே எட்டி பார்க்க அங்கே அவர்கள் வந்த கார் நின்றுகொண்டிருந்தது.பெண் பார்க்க வந்த அன்றைக்கு இப்படித்தான் மேலே சுந்தர் நின்று கொண்டிருந்தார், கீழே நான் நின்று கொண்டிருந்தேன் என்று அவன் மனதில் அன்றைய நிகழ்வு வந்து ஓடியது. பின் அப்படியே திரும்பி பார்க்க அங்கே கல்யாணி நின்று கொண்டிருந்தாள். பின் அவன் முகத்தில் சலனத்தை காட்டாமல் பாக்கெட்டில் இருந்து அவனது சீப்பை எடுத்து தலை வாறினான். பின் அதை பாக்கெட்டில் வைத்து கொண்டு "போலாம்" என்று சொல்ல கல்யாணி நகர்ந்தாள்.ஆனால் பாக்கெட்டில் வைத்த சீப்பு தவறி கீழே விழுந்தது.அவன் கீழே குனிந்து சீப்பை எடுத்தான்.அப்போது தான் அவன் ஒன்றை கவனித்தான்.அந்த மேல் பால்கனி முழுவதுமாக சிமிண்டால் கட்டப்பட்டது.அதில் எந்த ஓட்டையும் இல்லை‌. அங்கே இருந்து எந்த வழியிலும் கீழே இருப்பவர்களை பார்க்க முடியாது‌.எழுந்து நின்றாள் மட்டுமே பார்க்க முடியும்.பின் எப்படி மாலு என்னை இங்கிருந்து நோட்டம் விட்டிருப்பாள்? அன்றைக்கு கேட்டதற்கு வினோத் நோட்டம் விடுகிறாள் என்று சொன்னான். நேற்று கேட்டதற்கு சுந்தரும் அப்படித்தான் சொன்னார்.ஆனால் அப்படி பார்ப்பதற்கு இங்கே வழியே இல்லையே.அன்றைக்கு உண்மையில் இங்கு என்ன தான் நடந்தது? என்று தலை சுற்றிக் கொண்டே அங்கே இருக்கும் பால்கனியில் கையை வைத்தவாறு நின்று கொண்டிருந்தான் பாஸ்கர்.

பின் அப்படியே மனக்குமுறல் உடன் அந்த இரண்டு ரூம்களையும் கடந்து படிக்கட்டில் இறங்கி அனைத்து அறைகளையும் கடந்து இறுதியாக வராண்டாவிற்கு வந்தான். அங்கே ஜானகி, தங்கராஜ்யிடம் மாலு பேசிக்கொண்டிருந்தாள் .

ஜானகி : "ஓ அப்படியா" என்று சிரித்துக்கொண்டிருந்தாள்

மாலு : நம்ம வீடு எப்படி அத்தை?

ஜானகி:  நம்ம வீடு தனி வீடு மா .அப்போ அப்போ அக்கம்பக்கத்துல இருக்கிறவங்க வந்து பேசிட்டு போவாங்க.

தங்கராஜ் :  நம்ம வீட்ல இருந்து கடை கொஞ்சம் தூரமா தான்மா இருக்கு.நடந்து போற தூரம் தான்.  

மாலு : நீங்க கவலைப்படாதீங்க மாமா. ஃப்ரீ டைம்ல நான் வந்து உங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்றேன்.

தங்கராஜ் : அப்படியா சரி சரி. அப்ப எனக்கு வேலை மிச்சம்.

மாலு :  "ஹா ஹா ஹா" என்று சிரித்தாள்.. அவர்கள் பேசுவது பாஸ்கருக்கு எட்டியது பின் அவர்களை நெருங்கி பாஸ்கர் வந்தான்.
பாஸ்கர் வந்து அவர்கள் அருகில் நிற்க மாலு மெதுவாக எழுந்து சிறிது வெட்கப்பட்டுக் கொண்டு கிச்சனை நோக்கி ஓடினாள்.

ஜானகி : மருமக ரொம்ப வாய் அடிக்கிறா டா

தங்கராசு : ஆமாடா சிரிச்சு சிரிச்சு வயிறுதான் வலிக்குது வந்த களைப்பே இல்லடா. போகவும் மனசு இல்ல.

ஜானகி : என்னடா வீடு எல்லாம் சுத்தி பாத்தியா? எப்படி இருக்கு உனக்கு தனி ரூம் கொடுத்தாங்களா?

பாஸ்கர் : இல்லம்மா வினோத் கூட தங்க சொல்லி இருக்காங்க.

ஜானகி : அப்படியா சரி சரி

பாஸ்கர் : மாளவிகா எப்ப வந்தா ?

ஜானகி : நீ போன ஒரு பத்து நிமிடத்திலேயே மாளவிகா வந்துட்டா. வந்து செமையா வாய் அடிக்கிறா. நல்லா சமைப்பாலாமே ?

பாஸ்கர் :  ஆமாமா நல்லா சமைப்பா. என்கிட்யே சொல்லி இருக்கா
தங்கராஜ் : அப்ப சரி இனிமேலாவது வாய்க்கு ருசியா சாப்பிடலாம் .

ஜானகி தங்கராஜை பார்த்து சிறிது முறைத்தாள்.

பாஸ்கர் : சாப்பிடலாம் சாப்பிடலாம் என்று முகத்தில் ஒரு செயற்கை புன்னகையை வைத்துக் கொண்டு மனதில் சிந்தனையை ஓட்டிக் கொண்டிருந்தான்.பின் நேரம் அப்படியே கடந்து போக மணி 1 ஆனது‌.

பின் பவானி அனைவருக்கும் வராண்டாவில் ஓரமாக இருந்த டைனிங் டேபிளில் சாப்பாடு எடுத்து வைத்தாள். ஜானகி, தங்கராசு ,பாஸ்கர் ,மங்கலம் நால்வரும் சாப்பிடுவதற்கு அமர பவானி ,கல்யாணி ,மாலு மூவரும் பரிமாறினார்கள்.

பவானி  : பூஜை முடியுற வர அசைவம் சமைக்க கூடாதுன்னு சொல்லிட்டாங்க. அதனால தான் சைவம்.தப்பா எடுத்துக்காதீங்க

ஜானகி : நான் எப்பவாவது தான் அசைவம் சாப்பிடுவேன். நீங்க பூஜைனு வேற சொல்றீங்க அதனால ஒன்னும் இல்ல.

தங்கராஜ் : ஆமாங்க. எங்களுக்கு சாப்பிட்டே ஆகணும்னு ஒன்னும் கட்டாயம் கிடையாது. வீட்ல கூட வாரத்துக்கு ஒரு தடவை தான் எடுப்போம்.
பாஸ்கர் இது அனைத்தையும் கேட்டுக் கொண்டே சாப்பிட்டுக் கொண்டு இருந்தான்.சாப்பிட்டு தலை நிமிரும் போது மாலுவை ஓரக்கண்ணால் பார்க்க மாலு பாஸ்கரை சைட்டடிக்க என்று இருவரும் பார்வையிலேயே காதலை பரிமாறிக் கொண்டிருந்தனர். மாலுவை பார்த்த அடுத்த நிமிடமே என்னவோ தெரியவில்லை பாஸ்கரின் மனதுக்குள் இருக்கும் அனைத்து குழப்பங்களும் கேள்விகளும் மறைந்துவிடுகின்றன. ஆனால் அவள் இல்லாதபொழுது அவள் பேசிய வார்த்தைகள் சந்தேகத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இது என்னவென்று அவனால் புரிந்து கொள்ளவே முடியவில்லை. தற்போதைக்கு இந்த காதலை அனுபவிப்போம் என்று சாப்பிட்டுக் கொண்டும் அவளை பார்த்துக் கொண்டும் சாப்பிட்டு முடித்து எழுந்தான். பின் அனைவரும் சாப்பிட்டு முடித்து எழுந்து மீண்டும் வராண்டாவில் உட்காந்தனர்‌. சிறிது நேர பேச்சுக்குப்பின்
ஜானகி எழுந்து பவானியை பார்த்து "அப்போ நாங்க கெளம்புறோம் பையன பார்த்துக்கோங்க" என்று சொல்ல அதற்கு மங்கலம் "அதெல்லாம் எங்க வீட்டு மாப்பிள்ளய  நாங்க நல்லா பாத்துப்போம். நீங்க கவலைப் படாம போய்ட்டு வாங்க, கல்யாணத்தன்னிக்கு வெரசா வாங்க" என்று சொல்ல தங்கராஜ் ஒரு நம்பிக்கையுடன் "ரொம்ப நல்லதுங்க" என்று சொல்லி கிளம்பினார்கள். பாஸ்கர் பவானி மாலு மங்கலம் நால்வரும் வீட்டு வாசல் வரை சென்று அவர்கள் இருவரையும் வழியனுப்பி வைத்தார்கள். பின் கார் கேட்டை தாண்டி செல்ல பாஸ்கர் ஏதோ ஒன்று தன்னை விட்டுச் செல்வது போன்ற ஒரு உணர்வை உணர்ந்தான். இது தான் பெற்ற பாசம் என்று உணர்ந்து கொண்டான். கல்யாணம் முடித்து பிறந்த வீட்டை விட்டு புகுந்த வீட்டிற்கு வரும் பெண்கள் எவ்வளவு கஷ்டங்களையும் தாண்டி வருகிறார்கள் என்பதை உணர்ந்தான். அவன் அப்படியே அவர்களை வழியனுப்பிவிட்டு மாலுவை  பார்க்க "இவளும் பிறந்த வீட்டை விட்டு தன் வீட்டுக்கு வரப்போகிறாள், அவளை நன்றாக பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் ,  எந்த ஒரு சூழ்நிலையிலும் அவளை நாம் காயப்படுத்தி விடக்கூடாது" என்று அந்த வீட்டு வாசலின் முன் நின்று முடிவு செய்தான். பின் மாலு வீட்டிற்கு செல்லும்போது  திரும்பிப்பார்க்க பாஸ்கர் அவளைப் பார்த்து  "சாப்பிடு போ" என்று சைகை செய்தான். மாலுவும் சிரித்துகொண்டே சரி என்பது போல் தலை ஆட்டிக் கொண்டு சென்றாள்.

பின் அப்படியே பாஸ்கர் வீட்டிற்குள் செல்ல அங்கே பவானியும், மாலுவும் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்க கல்யாணி பரிமாறிக் கொண்டிருந்தாள். இந்த முறை பாஸ்கர் கல்யாணி இடுப்பை பார்த்துக்கொண்டே வினோத்தின் ரூமை நோக்கி சென்றான். வினோத் ரூமுக்குள் சென்று பார்க்க அங்கே அவனது லக்கேஜ் கட்டிலுக்கு அடியில் இருந்தது .அதை எடுத்து பிரஸ், சார்ஜர், இயர்போன் மற்றும் தேவையானவற்றை எல்லாம் வெளியே எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது துணிகளை சிறிது எடுத்து அங்கே இருக்கும் ஒரு செல்பில் வைத்து கொண்டு இருந்தான். அப்போது அவனுக்கு அங்கே ஒரு அதிர்ச்சி காத்துக்கொண்டிருந்தது அது என்னவென்றால் "ஒரு தாவணி, ஜாக்கெட், பிரா ,ஜட்டி முதலியனவற்றை அங்கே கிடந்தது அதுவும் கட்டிலுக்கே முன்புரம் கிடந்தது.உடலுறவு கொள்ளும் போது எப்படி ஒவ்வோரு ஆடையாக கழற்றி வீசுவார்களோ அப்படி சிதறி கிடந்தது .அதை அவன் எடுத்து பார்க்க அவனுக்கு உறுதியாகத் தெரிந்தது அது மாலு உடையதுதான் என்று. இவளோட துணியெல்லாம் ஏன் இங்க கிடைக்குது? அதுவும் ஜட்டி, ப்ரா எல்லாம் என்று பாஸ்கர் அது அனைத்தையும் கையிலெடுத்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அப்போது வாசலுக்கு வெளியே இருந்து எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மாலு "அது என்னோடது"  என்று சத்தம் போட்டாள் .உடனே பாஸ்கர் அதை அவன் முதுகிற்குப்பின் மறைத்து "நீ எப்ப வந்த?" என்றான்.

மாலு : நான் சும்மா உங்க கூட பேசலாம்னு வந்தேன் .ஆனா நீங்கதான் என் துணி கூட பேசிட்டு இருக்கீங்க

பாஸ்கர் : அது ஒன்னும் இல்ல. யாரோட துணினு பார்த்தேன். சரி உள்ள வா

மாலு : நீங்க சொன்னாலும் சொல்லாட்டியும் நான் உள்ள வர தான் போறேன் .சரி ஏன் முதுகு பின்னாடி ஒளிச்சி வச்சிருக்கீங்க அதை என்கிட்ட கொடுங்க.

பாஸ்கர் : (இது எப்படி இங்க வந்துச்சு என்று அவனிடம் கேட்டு சந்தேகப்பட அவனுக்கு மனம் வரவில்லை) ஆதலால் எடுத்ததை அப்படியே அவள் கையில் கொடுத்தான்.

பாஸ்கர் : அப்புறம் சாப்பிட்டியா?

மாலு : சாப்பிட்டேன் உங்களுக்கு சாப்பாடு புடிச்சிருந்துச்சா

பாஸ்கர் : நல்லாதான் இருந்துச்சு .

மாலு :  எங்க அம்மா சமையல். நாளையிலிருந்து நான் சமைக்கிறேன் சரியா. உங்களுக்காக
(அவள் உங்களுக்காக என சொல்லியதைக் கேட்டு பாஸ்கர் மீண்டும் காதலில் விழுந்தான்)
பின் அப்படியே இருவரும் கட்டிலில் அமர்ந்தார்கள்.

மாலு : வினோத் கூட தங்க போறீங்களா?

பாஸ்கர் : ஆமா,அவர்தான் கல்யாணி கிட்ட சொல்லி என்னோட லக்கேஜ் எல்லாம் இங்க வைக்க சொல்லி இருக்காரு

மாலு : அது சரி ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல. உங்களுக்கு நைட் தூங்கும்போது ப்ரீயா இருக்கும்

பாஸ்கர் : ஏன் அவர் கீழே படுத்து பாறா ?

மாலு : அவனாவது கீழே படுக்குறதாவது.படுத்தா மேலதான் படுப்பான் இல்லனா ஓரமா படுத்துப்பான். நைட்டு உருள மாட்டான், கொரட்டை விட மாட்டான் உங்களுக்கு ஃப்ரீயா இருக்கும்

பாஸ்கர் : (மேல படுப்பான்? இல்லனா ஓரமா படுப்பானா? இதுக்கு என்ன அர்த்தம்? என்று குழம்பிக் கொண்டு) இதெல்லாம் உனக்கு எப்படி தெரியும்

மாலு : எத்தனை வாட்டி அவன் கூட படுத்து இருக்கேன்.இது கூட தெரியலனா எப்படி.

பாஸ்கர் : என்ன சொல்ற மாலு?

மாலு :   இந்த கட்டில்ல அவன் கூட நிறையா வாட்டி படுத்து இருக்கேன்னு சொன்னேன்.

இதுக்கு முதல்ல சொன்னதே பரவாயில்லை என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு "அப்படியா" என்றான்.

மாலு : அவன் ஒரு ஓரமா படுத்துப்பான். நீங்க ஒரு ஓரமாப் படுத்துக்க வேண்டியதுதான். மத்தபடி பாத்ரூம் , பெட்ரூம் எல்லாம் கிளீனா வச்சிருப்பான். பாத்திங்களா ஹோம் தியேட்டர், புக்ஸ்,ரெடியோ அவன் ரூம்ல இல்லாத பொருளே இருக்காது. மார்க்கெட்ல ஏதாவது புதுசா வந்துருக்குனு   சொன்னாலே போதும் உடனே வாங்கிட்டு வந்துருவான்.நான் அடிகடி அவனுக்கு தெரியாம எடுத்து என் ரூம்க்கு கொண்டு போய் யூஸ் பன்னிப்பேன்.

பாஸ்கர் : ஏன் அவர் இருக்கும்போதே எடுத்துட்டுப் போக வேண்டியதுதானே. என்ன சொல்லப் போறாரு?

மாலு : நீங்க வேற. இருக்கும்போது வந்தா ஏதாவது செய்ய சொல்லிட்டு தான் அந்த பொருளையே தருவான் 

பாஸ்கர் : என்ன செய்ய சொல்லுவாரு?

மாலு : ரூம்ல ஏதாவது வேலை இருந்தா நம்ம தலையில கட்டிருவான். அதனாலதான் அவன் இல்லாதப்போ நான் வந்து எடுத்திட்டு போய்டுவேன். அவனுக்கு புடிச்சத மட்டும் எடுத்துட்டு போய்டேன்னுவைங்க அவ்ளோதான்.

பாஸ்கர் : என்ன செய்வாரு?

மாலு : ரூமுக்கு வந்து குனிய வச்சு குத்து குத்துன்னு குத்திருவான்.

பாஸ்கர் : என்ன குனிய வெச்சா?

மாலு : ஆமா எத்தனை வாட்டி அவன்கிட்ட குத்து வாங்கி இருக்கேன் தெரியுமா. அப்பா வலி உயிர் போகும்.கத்துவேன்.அப்பவும் விட மாட்டான்‌.

பாஸ்கருக்கு இதற்கு மேல் பொறுக்க முடியவில்லை ஆதலால்" போது போதும் மாலு,  நான் அவரு பொருள் எதுவும் எடுக்க மாட்டேன்" என்று சொல்லி அத்தோடு வினோத்  பேச்சை நிறுத்திக் கொள்ள விரும்பினான்.

மாலு : உங்கள ஒன்னும் செய்ய மாட்டான். என்னதான் பாடா படுத்துவான்
பாஸ்கர் பேச்சை மாற்ற நினைத்து "மாடி  ரூம் நல்லா க்ளீனா இருக்கு" என்று சொல்ல.

மாலு : மேல போய் பாத்தேங்களா. நேத்து நான் தான் ரெடி பண்ணுனேன். அப்புறம் அம்மா காலையில கல்யாணியை விட்டு சும்மா கிளீன் பண்ண சொன்னாங்க.ஆனா நீங்க இங்க வந்துட்டீங்க..

பாஸ்கருக்கு இப்போது தெளிவானது போலவும் இருந்தது,சிறிது குழப்பமாகவும் இருந்தது. "இவதான் ரூம் கிளீன் பண்ணுனேனு சொல்றா ஆனா கல்யாணி நான் பன்னுனேனு சொல்றா. எப்பாசாமி இவ கிட்ட ஏதாவது ஒரு கேள்வி கேட்டாலே எனக்கு பிரஷர் ஏறுது" என்று மனதில் முடிவு செய்துகொண்டு "போய் பார்த்தேன் ரூம் நல்லாதான் இருந்துச்சு" என்று பதில் சொன்னான்.

மாலு :  எனக்கு தெரியும் உங்களுக்கு பிடிக்கும்னு. அப்புறம் என்று ஏதோ சொல்ல வர "மாலா எங்க இருக்க?' என்று பவானியின் சத்தம் கேட்க "அய்யோ அம்மா கூப்பிட்டாங்க நான் அப்புறமா வந்து பேசுறேன், நீங்க ரெஸ்ட் எடுங்க" என்று சொல்லிவிட்டு ரூமை விட்டு துள்ளி மான் போல் குதித்து எழுந்து ஓடினாள் .அவள் ஓடும்போது பாஸ்கர் அவளை கவனிக்க அவளது அகண்ட முதுகு அவனை ஏதோ ஒரு வசியம் செய்தது.

[Karthik_writes]

பாஸ்கருக்கு எப்போடா இந்த ஏழு நாள் முடியும், அவளை சீக்கிரம் கல்யாணம் பண்ண வேண்டும் என்று ஒரு வேகம் அவனுக்குள் எழுந்தது. பின் அப்படியே சிறிது நேரம் துணிமணிகளை எல்லாம் எடுத்து ஒரு இடத்தில் வைத்து விட்டு பேக்கை மீண்டும் கட்டிலுக்கு அடியில் தள்ளி வைத்தான். பின் அப்படியே எழுந்து வராண்டா விற்கு செல்ல அங்கே மங்கலம் உட்காந்து இருந்தாள். 

மங்களம் : மாப்பிள என்ன துருதுருன்னு ஓடிக்கிட்டே இருக்கீங்க. ஒரு இடத்தில் உட்காருங்க. அந்தா டிவி இருக்கு உக்காந்து பாத்துக்கிட்டு இருங்க. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல  என் ரெண்டு பசங்களும் வந்துருவாங்க. அப்புறம் உங்களுக்கு நல்லா நேரம் போகும்.

பாஸ்கர் :  சரிங்க அத்தை

மங்கலம் : அய்யோ தம்பி நான் மாளவிகாக்கு தான் அத்தை உங்களுக்கு நான் சித்தி.

பாஸ்கர் : சரிங்க சித்தி டிவி பார்க்கிறேன் என்று அங்கிருந்த சுவிட்சை போட்டு பிலிப்ஸ் டிவி யை ஓடவிட்டான். அதில் ஏதோ சன் டிவியில் படம் ஓடிக்கொண்டிருக்க அந்த படத்தை பார்க்க முடியாமல் சன் மியூசிகிற்து மாத்தினான். இவன் டிவி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் அதே நேரத்தில் மங்கலம் அப்படியே எழுந்து அவளது அறைக்குச் சென்றாள். அப்போது பாஸ்கர் சன் மியூசிக் வைத்து பாட்டு கேட்டுக் கொண்டே அப்படியே சேரில் சாய்ந்து விட்டத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு சிந்தனையில் ஆழ்ந்தான். அவனது மனக்கண்முன் மாலுவின் தாவணிக்கு பின்னே இருக்கும் அவளது இடுப்பும் அவள் ஓடும் பொழுது அவன் பார்த்த முதுகும் கண்முன்னே ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. அதற்கு ஏற்றார்போல் டிவியிலும் காக்க காக்க படத்தில் வரும் "ஒன்றா ரெண்டா ஆசைகள்" என்ற பாட்டு ஓடிக் கொண்டிருந்தது. சூழ்நிலைக்கு ஏற்றார் போன்ற பாடலோட தன்னையறியாமலேயே வால்யூம் பட்டனை அழுத்தி சத்ததை அதிகப்படுத்தி வைத்து கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
இவன் இப்படியே பார்த்து கேட்டுக்கொண்டிருக்க வீட்டு வாசலின் முன் அம்பாசடர் கார் வந்து நின்றது. காரிலிருந்து இறங்கி வீட்டிற்குள் வேகமாக நடந்து வந்து கொண்டிருந்தான் ஒருவன். அப்போது அவனது செவிக்கு அந்தப்பாடல் எட்டியது "யாருடா அது? நம்ம வீட்ல அதுவும் இவ்வளவு சவுண்டா இந்த பாட்ட வச்சி கேட்டு இருக்கிறது" என்று வீட்டிற்குள் வேகமாக வந்தான். அவன் வந்தவுடன் இடது பக்கம் திரும்பி பார்க்க அங்கே டிவியின் முன் பாஸ்கர் விட்டத்தைப் பார்த்துக் கொண்டே பாட்டைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான் . "மச்சான்.. மச்சான்.." என்று சத்தமிட பாஸ்கர் எந்த ஒரு அசைவும் இன்றி கண்ணை மூடி பாட்டை ரசித்துக் கொண்டு இருந்தான். அப்போது அவனது தோளை பிடித்து உலுக்கி "மச்சான் என்ன பகல்லயே  தூக்கமா" என்று கேட்டான். பாஸ்கர் சுய நினைவிற்கு வந்து வேகமாக எழுந்து நின்றான்.அவன் கண்ணை சற்று தெளிவுபடுத்தி பார்த்து "மச்சான் நீங்களா நல்லா இருக்கீங்களா?"என்று கேட்டான்‌.




 "நான் நல்லா இருக்கேன், நீங்க என்ன இந்த பாட்டு கேட்டுட்டு இருக்கீங்க?அதுவும் இவ்ளோ சத்தமா என்று வாய்க்குள் சிரித்துக்கொண்டே கேட்டான் மாளவிகாவின்  அண்ணன், மதன். பாஸ்கர் டிவியை பார்க்க அதில் அந்தப் பாட்டின் முடிவில் பெட்டில் சூர்யாவும் ஜோதிகாவும் கட்டி அணைப்பது போல் அந்த பாடல் காட்சி முடிந்து மீண்டும் அந்த அங்கர் வந்து பேச ஆரம்பித்தார். பாஸ்கர் தலையை சொறிந்து கொண்டு " டிவி பார்த்துட்டு இருந்தேன் அப்படியே கொஞ்சம் அசதியில தூங்கிடேன்"என்றான்.

மதன் :  டிவி பாருங்க பாட்டு கேளுங்க ஆனா இவ்வளவு சத்தமா கேட்காதீங்க. வெளியிலிருந்து வரும் போது வேற மாதிரி இருக்கு.

பாஸ்கர் சற்று தர்மசங்கடத்தில் நெளிந்தான்.

மதன் :சரி சாப்டேங்களா?

பாஸ்கர் : சாப்டேன் மச்சான்.நீங்க சாப்டேங்களா?

மதன் : இதோ சாப்பிட போறேன்‌ என்று சொல்ல "நீ எப்போடா வந்த, அப்பா எங்கடா?" என்று பின்னாடி நின்று கேட்டாள்,பவானி.

மதன் : அப்பா ரைஸ்மில்ல இறங்கிட்டாரு மா. வினோத் கூட வரேன் ன்னு சொல்லிட்டாரு. அதனால் நா வந்துட்டேன்‌.சீக்கிரம் சாப்பாடு வை  திண்டிவனம் வரைக்கும் போகணும்‌

பவானி : இப்பதாணடா வந்த அதுக்குள்ள எங்க போற?

மதன் : ஒரு ரியல் எஸ்டேட் பார்ட்டி போய் பார்க்கணும். கொஞ்சம் பணம் வர வேண்டியிருக்கு.

பவானி : சரி வா என்று சொல்லி மதனை  அழைத்துச் சென்றாள்.

பின் மீண்டும் பாஸ்கர் வீட்டை சுற்றிப் பார்க்க தொடங்கினான். ஜமீன் வீடு என்பதால் வீட்டில் பழைய காலத்து பொருட்கள்  ஆங்காங்கே இருப்பதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.






சில பொருட்களை பார்த்து அப்படியே பிரமித்துப் போய் நின்று கொண்டிருந்தான். ஏனென்றால், மாளவிகாவின் அப்பா காத்தமுத்து ஒரு ஜமீனிடம் இருந்து தான் அந்த வீட்டையே வாங்கினார்.எந்த அறைக்குள் சென்றாலும் ஒரே போல் இருக்கும் தன்மையில் அந்த வீடு அவனை மிகவும் மெய்சிலிர்க்க வைத்தது. அப்படியும் இப்படியுமாக நேரம் கடந்து கொண்டிருக்க மணி 3 ஆகியது.

ஐயர் : அம்மா குளிகை  நேரம் வந்திடுச்சி பையன கூட்டிட்டு வாங்க. பூஜையை ஆரம்பித்து விடலாம் .

பவானி : ஏய்..மாலா மாப்பிள்ளைய போய் கூட்டிட்டு வாடி பூஜைக்கு நேரம் ஆயிடுச்சு.

மாலு : சரி மா என்று சொல்லிவிட்டு பாஸ்கரை தேடி சென்றாள். சென்ற இடத்தில் பாஸ்கரையும் கண்டுபிடித்து பூஜைக்கு நேரம் ஆகிவிட்டது என விஷயத்தையும் சொல்லி அவனை கூப்பிட்டு வந்தாள்‌. பாஸ்கர் பூஜையறைக்குள் சென்று அமர்ந்தான்.

ஐயர் :  சட்டைய கழட்டிட்டு உக்காருங்கோ..

பாஸ்கர் : சரிங்க என்று சொல்லி சிறிது கூச்சத்துடன் சட்டையை கழட்டி வெறும் பேண்ட் மட்டும் போட்டு அமர்ந்து இருந்தான் .

ஐயர் : நாளையிலிருந்து வேஷ்டி கட்டி கொங்கோ. அதுதான் சரியா இருக்கும்.

பாஸ்கர் : சரிங்க என்று தயக்கத்துடன் பதில் சொன்னான். பூஜை ரூம் வாசலில் பவானி,மாளவிகா,மங்கலம் கல்யாணி நால்வரும் நின்று எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.பாஸ்கருக்கு சிறிது கூச்சமாகவும் இருந்தது.

ஐயர் : பையனைத் தவிர வேறு யாரும் இருக்க வேண்டாம்.நீங்க எல்லாரும் போங்கோ என்று சொல்ல நால்வரும் கிளம்பி சென்றனர் .செல்லும்போது மாலு பாஸ்கரைப் பார்த்து கண்ணடித்து விட்டு சென்றாள். பாஸ்கர் ஏதும் செய்ய முடியாத நிலையனமையில் பூஜையில் அமர்ந்து இருந்தான் .அவர்கள் வாங்கி வந்த தாலியை ஒரு அரிசி உலக்கின் மீது வைத்து அதை ஓமகுண்டம் பக்கத்தில் வைத்து அதன் மேல் பூ  போட்டுக் கொண்டும், மந்திரத்தை ஜெபித்துக் கொண்டும், மேற்கொண்டு ஓமம் வளர அதில் சிறிது எண்ணெய் ஊற்றி கொண்டும். ஐயர் பூஜையை நடத்திக்கொண்டு இருந்தார்.  பாஸ்கர் எப்போடா பூஜை முடியும் என்ற ஒரு எண்ணத்தில் அவர் முன் அமர்ந்திருந்தான்.
இறுதியாக ஒரு மணி நேரம் கழித்து ஐயர் பாஸ்கர் கையில் ஒரு சொம்பும் அதன்மேல் மா இலையையும் வைத்து கொடுத்தார். பாஸ்கர் அதை வாங்கிக்கொண்டான் .

ஐயர் : இதுக்குள்ள  பால், இளநீர், பன்னீர், சந்தனம் ,துளசி சாறு இந்த அஞ்சயும்  கலந்து இருக்கேன். இது மேல இருக்கிற மாயலைய வச்சி இந்த வீட்ல இருக்கிற எல்லா அரையிலயும் போய் தொளிச்சிட்டு வரணும் .அப்படி வந்ததுக்கு அப்புறம் ஒரு சின்ன சடங்கு செஞ்சுட்டு இன்னைக்குள்ள பூஜையை முடிச்சிரலாம்.

பாஸ்கர் :  (அப்பாடா இப்பவாவது ஒரு முடிவுக்கு வந்தீங்களே என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு) சரிங்க சாமி என்று சொல்லி எழுந்தான்.கையில் இருக்கும் மாவிலையால் உள்ளே இருக்கும் தண்ணீரை வீட்டில் இருக்கும் ஒவ்வொரு அறையிலும் தொளித்துக் கொண்டு சென்றான். அப்படி அவன் சென்று கொண்டிருக்க மாலு அறைக்குள் சென்று அவள் முகத்தில் தண்ணீர் தெளிக்கலாம் என்ற ஒரு எண்ணத்தில் அவள் அறைக்குள் சென்றான்.ஆனால் அவள் அங்கே இல்லை. "மாலு மாலு" என்று சத்தம் கொடுத்தான்.ஆனால் அவளை அங்கே காணவில்லை ."எங்க  போனா இவ?" என்று வாய்க்குள் முழங்கிவிட்டு வெளியே வந்தான். மீண்டும் அனைத்து ரூமுக்கும் தெளிக்க, இறுதியாக அவனது ரூம் இல்லை இல்லை வினோத் ரூமிற்து  தெளிப்பதற்காக அந்த அறையை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தான்.அப்போது தான் அவனுக்கு ஒரு அதிர்ச்சி காத்துக்கொண்டிருந்தது. அவன் அந்த அறையை நெருங்க உள்ளேயிருந்து மாலு வெளியே ஓடிவந்தாள், அவள் பாஸ்கரை பார்க்காமல் அவனை கடந்து ஓடினாள். ஆனால் பாஸ்கர் அவளை பார்க்க தவறவில்லை அவன் மாலுவை பார்க்கையில் அவளது சேலை ஒரு பக்கமாக ஒதுங்கி மேலே அவளது முலை இரண்டும் ஜாக்கெட்டுக்குள் புடைத்துக்கொண்டு குதிக்க,கீழே அவளது பதமான வயிற்றில் இருக்கும் அழகான தொப்புள் குழி தெரிய ஓடினாள்.




பாஸ்கருக்கு தடி லேசாக விரைக்க தொடங்கியது. ஆனால் மனதிற்குள் இவள் ஏன் இப்படி ஓடுகிறாள் என்று யோசித்துக்கொண்டு  ரூமிற்குள் செல்ல வினோத் அதேநேரத்தில் ரூமை விட்டு வெளியே வர இருவரும் மோதிக் கொண்டனர்.ஆனால் கையில் இருக்கும் சொம்பை பாஸ்கர் கீழே விடவில்லை.  

வினோத் : என்ன பாஸ் நீங்க பூஜையில் இருக்கிறதா மாலு சொன்னா. நீங்க இங்க இருக்கிறீங்க. பூஜை முடிஞ்சிருச்சா ? என்று கேட்டான்.பாஸ்கர் அப்போதுதான் வினோத்தின் கோலத்தைக் கண்டான். அவனது சட்டை பட்டன் அவுந்து இருக்க வேஷ்டி சரியாக கட்டாமல் கசங்கி இருந்தது.பாஸ்கருக்கு அவனது கோலமும் ,மாலு ஓடிய விதமும் அவன் மனதில் ஏதேதோ கற்பனை கொண்டுவந்தது. அதனால் வினோத்தின் மீதும்,மாலுவின் மீதும் சிறிது எரிச்சல் வந்தது.  ஒரு ஒப்புக்கு பதில் சொல்வதுபோல் "இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல முடியும் " என்று எரிச்சலுடன் சொல்லி ரூமுக்குள் நுழைந்து தண்ணீரை தெளித்து விட்டு வெளியே சென்றான்.நேரே பூஜை அறையை நோக்கி சென்றான். பூஜையறைக்குள் சென்று அந்த சொம்பினை கொடுத்து மீதி உள்ள சடங்குகளையும் முடித்துவிட்டு சட்டையை மாட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்தான், பாஸ்கர். அவனுக்குள் கோபமும் சந்தேகமும் கொழுந்து விட்டு எரிந்து கொண்டிருந்தது. மாலுவிடம் இதைப்பற்றி பேசியே ஆகவேண்டும் என்று அவளை தேடினான். அப்போது பவானி "மாப்பிள இந்தாங்க காபி குடிங்க ரொம்ப நேரம் உட்கார்ந்து இருப்பீங்க களைப்பா இருக்கும்" என்று சொல்லி காபி டம்ளரை நீட்டினாள். பாஸ்கர் அதை வாங்கி சூடு பறக்க நின்ற இடத்திலிருந்தே குடித்துவிட்டு பவானியிடம் டம்ளரை கொடுத்துவிட்டு "காப்பி ரொம்ப நல்லா இருக்கு" என்று சொல்லிவிட்டு மாலுவை தேட முற்பட்டான்.அப்போது

பவானி : மாப்பிள நைட்டுக்கு உங்களுக்கு என்ன வேணும்?

பாஸ்கர் அவளைத் தேடும் அவசரத்தில் "உங்களுக்கு என்ன தோணுதோ அதையே செய்யுங்க அத்தை" என்றான்

பவானி : சப்பாத்தி செய்யட்டுமா
"அய்யோ அவன் மாலுவ  என்ன செஞ்சான்னே எனக்கு தெரியல? ,இவங்க வேற அது செய்யட்டுமா இது செய்யட்டுமானு உயிர எடுக்குறாங்களே" என்று நொந்துகொண்டு "சரி செய்யுங்க அத்த" என்று சொல்லிவிட்டு அங்கே இருந்து நகர்ந்தான்.

நேரே வேகமாக மாலு ரூமிற்கு சென்றான் .ஆனால் அவளை அங்கே காணவில்லை. "எங்க போயிருப்பா.ஒரே வேளை  வினோத் ரூம்ல இருப்பாலோ" என்று வினோத் ரூமை நோக்கி சென்றான் .அங்கேயும்  காணவில்லை,சொல்ல போனால் அங்கே வினோத்தும் இல்லை. பின் ரூமை விட்டு வெளியே வர தூரத்தில் கல்யாணி சென்று கொண்டிருந்தாள். பாஸ்கர் அவளிடம் சென்று "வினோத் எங்க?" என்று கேட்க. கல்யாணி "ரூம்ல இல்லையாங்கய்யா" என்று  கேட்க "ரூம்ல இல்லாமல்தானே உன் கிட்ட வந்து கேட்கிறேன்" என்று பாஸ்கர் பதில் சொல்ல "அப்போ மாடியில்தான் இருப்பாரு" என்று பதிலளித்தாள். அதற்கு பாஸ்கர் "மாடிலயா, சரி நான் பாத்துக்குறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு ,மாடியில் வேக வேகமாக ஏறினான் .அவன் கடைசி இரண்டு படி ஏற அங்கே வினோத்தின் சிரிப்பு சத்தமும் மாலுவின் சிரிப்பு சத்தமும் கேட்டது .பாஸ்கருக்கு மாலுவும் மேலே தான் இருக்கிறாள் நிறுபனம் ஆனது. அந்த இரண்டு படிகளையும் ஏறி மாடி ரூமிற்கு செல்ல அங்கேயும் அவனுக்கு ஒரு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. அங்கேயிருந்த கட்டிலில் இருவரும்  உட்கார்ந்திருக்க, வினோத் மாலுவின் கழுத்தில் கை போட்டு இருக்க, மாலு அவன் தொடையில்  கை  வைத்திருந்தாள்.

பாஸ்கர் மேலே சென்று நிற்க அவர்கள் இருவரும் அவனை பார்த்தனர்.

வினோத் : பூஜை முடிஞ்சிருச்சா பாஸ்?

மாலு :  காப்பி குடிச்சிங்களா? என்று இருவரும் மாறி மாறி கேள்விகள் கேட்க பாஸ்கர் அவர்கள் இருவரின் கேள்விகளையும் தாண்டி அவர்களின் கை என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். தான் வந்து நின்றவுடன் அவர்கள் இருவரும் விலகவும் இல்லை, கையை எடுக்கவும் இல்லை, இந்த செயல் அவனைப் பெரிதும் புண்படுத்தியது .இருந்தாலும் தன் வருத்தத்தை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளாமல் "இப்பதான் முடிஞ்சது, காபி குடிச்சிட்டேன் அத்த குடுத்தாங்க' என்று சிறு சிரிப்புடன் சொன்னான்.

வினோத் : ஏன் நிக்கிறீங்க, வாங்க பாஸ் உக்காருங்க. என்று சொல்லி அவன் பக்கத்தில் கை காட்டினான். பாஸ்கர் அங்கு சென்று ஒரு பாரமான மனநிலையுடன் அமர்ந்தான். இப்போது பாஸ்கர்,மாலு இருவருக்கும் நடுவில் வினோத் உட்காந்து இருந்தான்.தான் கல்யாணம் பண்ணிக்க போகும் பெண்ணின் தோளில் வேறொருவன் கைபோட்டு இருப்பதையும் அதை ஒன்றும் சொல்ல முடியாத நிலையில் தான் இருப்பதையும் நினைத்து அவனுக்குள்ளே நொந்து கொண்டான்.அவன் உட்கார்ந்த பிறகு மாலுவை வினோத்திற்கு பின்புறமாக பார்க்க,அதே நேரத்தில் தலையை பின்னால் சாய்த்து பாஸ்கரை பார்த்து கண்ணடித்தாள் மாலு.அது பாஸ்கருக்கு ஒரு ஆறுதலாக இருந்தது .அப்போது வினோத் பேச்சை ஆரம்பித்தான் ."அப்புறம் பாஸ் எங்க வீடு எல்லாம் புடிச்சிருக்கா?" என்று கேட்க மாலு "ஆ" என்று லேசாக கந்தினாள்.உடனே பாஸ்கர்  "என்னாச்சு?" என்று பதட்டத்துடன் கேட்க,வினோத்  "என்னாச்சு மாலு?" என்று குறும்பாக கேட்டான்‌.அதற்கு மாலு "ஒன்னுமில்ல" என்றாள்.

வினோத் : நீங்க சொல்லுங்க பாஸ்?

பாஸ்கர்  : புடிச்சிருக்கு. நல்ல பெரிய வீடா தான் இருக்கு.

வினோத் : வீடு மட்டுமல்ல இங்க இருக்கிற எல்லாரோட மனசும் பெருசுதான் என்று சொல்லி கண்ணை இரண்டு வினாடி  மூடி திறந்தான்.

பாஸ்கர் : இன்னும் யார் கிட்டயும் நெருங்கி பலகல

வினோத் :  பழகிப் பாருங்கள் சும்மா அப்படி பழகுவாங்க.

பாஸ்கர் : சரி வினோத்

வினோத் : ம்.நீங்க மாலுவ பத்தி என்ன நினைக்கிறீங்க?

மாலு : என்னை ஏன்டா வம்புக்கு இழுக்கிற?

வினோத் : நீ சும்மா இருடி பேசிட்டு இருக்கோம்ல

மாலு : ஆஹ்..

பாஸ்கர் அவள் ஏன் கத்துகிறாள் என்று மீண்டும் அவளை பார்க்க அவள் அமைதியாக உட்கார்ந்து இருந்தாள்.

வினோத் : அவள என்ன பாஸ் பாக்குறீங்க? என்னைய பார்த்து பதில் சொல்லுங்க?

பாஸ்கர் : நல்ல பொண்ணுதான்

வினோத் : நீ நல்ல பொண்ணா டி

மாலு : ஆஹ்..அவர் தானடா சொன்னாரு
பாஸ்கருக்கு அதற்கு மேல் அங்கே இருக்க முடியவில்லை, "சரி வினோத் ஓமகுண்டத்தில் உட்கார்ந்தது கொஞ்சம் கண்ணெல்லாம் எரியுது ,நான் கொஞ்ச நேரம் காத்தாட போய் நிற்கிறேன்"என்று சொல்லி கட்டிலை விட்டு எழுந்தான்.

வினோத் : சரி பாஸ் நீங்க போங்க
பாஸ்கர் அப்படியே அவர்கள் இருவரையும் பார்த்துவிட்டு அந்த இரண்டாவது ரூம் வழியாக அப்படியே அந்த பால்கனிக்கு சென்று நின்று மனதுக்குள் புலம்பிக் கொண்டிருந்தான். பின் 10 நிமிடம் கழித்து அப்படியே அந்த பால்கனியில் சாய்ந்து வாசலைப் பார்த்து நிற்க, வாசலிலிருந்து மாலு வாயைத் துடைத்துக் கொண்டு, சேலையை அட்ஜஸ்ட் செய்து கொண்டு வந்தாள். வந்தவள் நேரே பாஸ்கரிடம் வந்து "சாரி" கேட்டாள்.

பாஸ்கருக்கு அவள் ஏன்  சாரி கேட்கிறாள் என்று புரியவில்லை, அதனால் "என்கிட்டே எதுக்கு சாரி கேக்குற" என்று கேட்க,

மாலு : இல்ல அவன் என் தோள்ல கை போட்டு இருந்தான்ல, அது உங்களுக்கு புடிக்கலைன்னு எனக்கு தெரியும் ,அவன் சொன்னாலும் கேட்க மாட்டான் சரி இன்னும் ஏழு நாளைக்கு தான இவன் தொந்தரவுனு  நானும் அமைதியா இருந்திட்டேன். நீங்க ஏதும் தப்பா எடுத்துக்காதீங்க.
பாஸ்கருக்கு இப்போது மனதில் ஏதோ பாரம் குறைந்தது போலிருந்தது.அவன் தோளில் கை வைத்தது அவளுக்கும் பிடிக்கவில்லை என முடிவு செய்தான்.பின் அவளை பார்த்து "இல்ல இல்ல அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல, நீங்க சின்ன வயசிலிருந்து ஒண்ணா வளர்ந்தவங்க,கொஞ்சம் நெருக்கமா இருந்தீங்க, எனக்கு ஒன்னும் தப்பா தெரியல" என்று தாராள மனதோடு பதில் சொன்னான்.

மாலு : ரொம்ப தேங்க்ஸ்,நீங்க தப்பா எடுத்திருப்பேங்களோனு நினைச்சிட்டேன்.
பாஸ்கர் இப்போது தான் ஒரு விஷயத்தை கவனித்தான் மாலுவின் தாவனி கசங்கி இருந்தது அதுவும் அவளது இடது மார்பகத்துக்கு நேரே கசங்கி இருந்தது."எப்படி அங்க மட்டும் கசங்கி இருக்கு" என்று  யோசித்துக்கொண்டே அங்க பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.



அதை மாலு கவனித்துவிட்டாள்.உடனே பாஸ்கர் கன்னத்தில் தட்டி "சீ..உங்க கண்ணு போற இடமே சரி இல்லயே,எல்லா ஆம்பளைங்களும் இப்படி தான் பா"என்று சொல்லிவிட்டு ஓடினாள்.
சுய நினைவுக்கு வந்த பாஸ்கர் "ஏன் ஓடினாள்" என்று கேட்க வேண்டும் என்பதற்காக "ஏய் மாலு நில்லு?"என்று சொல்ல "பரவாயில்ல வேண்டாம்.உங்க பார்வையே சரி இல்ல" என்று சொல்லி ஓடினாள்."எல்லா ஆம்பளைங்களும் இப்படி தான் பா னு சொல்லிட்டு போறா, வேற எந்த ஆம்பள இவள அந்த இடத்துல பாத்தானு தெரியலியே" என்று தனக்குள் கேள்விக கேட்டுக்கொண்டான்‌.

பின் அப்படியே அவனை அவனே ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு கீழே சென்றான்‌.மணி எத்தனை என்று பார்க்க 6 ஆகி இருந்தது.கீழே அவன் வராண்டா விற்கு வர வாசலில் புல்லட்டு சத்தம் கேட்டது யார்? என்று எட்டிப் பார்க்க வண்டியை விட்டு இறங்கி குளித்து முடித்துவிட்டு சட்டை அணியாமல் தோளில் துண்டு சட்டை போட்டுக்கொண்டு, வேஷ்டி தூக்கி கட்டிக்கொண்டு வந்தான் சுந்தர். 



வந்தவன் நேரே வீட்டிற்குள் வர பாஸ்கரை பார்த்துக்கொண்டான். "வாங்க சகல எப்ப வந்தீங்க?" என்று அவனை கட்டி அணைக்க பாஸ்கரும்  நட்போடு கட்டியணைத்து "காலையிலே வந்துட்டேன்" என்று விலகினான்.

பாஸ்கர் : நீங்க மதிய சாப்பாடு கூட வரலையே? ஏன்?

சுந்தர் : நான் மதிய சாப்பாட்டுக்கு  எப்பவுமே வீட்டுக்கு வரமாட்டேன் .சாப்பாடு வயலுக்கு வந்துரும்.

பாஸ்கர் : வயலுக்கு வருமா..யார் கொண்டு வருவா?

சுந்தர் : கல்யாணி கொண்டுட்டு வருவா சகல

"கல்யாணியா?" என்று சுந்தரை மேலும் கீழும் பார்த்தான் பாஸ்கர்.
"சரி சகல நான் போய் ட்ரஸ் மாத்திட்டு வந்திடறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்றான் சுந்தர். "கல்யாணி இவனுக்கு சாப்பாடு கொண்டு போராலா,காலையில சுந்தர் ரூம் எங்க இருக்குனு கேட்டதுக்கு அவ என்னடானா வெக்கப்படுறா,அவல இன்னைக்கு பார்த்த எனக்கே அவள ஓக்கனும் போல இருக்கு,இந்த வீட்ல கல்யாணமாகாத ஆம்பளைங்க 3 பேரு இருக்கானுக அவள விட்டு வச்சிருப்பாங்கனு எனக்கு தோனல,சீக்கிரமே கண்டு புடிக்கிறேன்" என்று முடிவு செய்தான்.

பின் வராண்டாவில் டிவி பார்க்க, நேரம் ஓடியது சரியாக 8:30 மணிக்கு "சாப்பிட வாங்க மாப்ள" என்று பவானி அழைத்தாள். பாஸ்கரும் எழுந்து கை கழுவி விட்டு டைனிங் டேபிலுக்கு செல்ல அங்கே  காத்தமுத்து, மங்கலம் ,சுந்தர் மற்றும் மதன் ஆகியோர் அமர்ந்திருந்தனர் .அவர்களுடன் பாஸ்கரும் சென்று அமர்ந்தான். அனைவருக்கும் பவானியும் மாலுவும் சாப்பாட்டை பரிமாறினார்கள். அப்போது காத்தமுத்து பேச்சை ஆரம்பித்தான்

காத்தமுத்து : மாப்பிள இன்னைக்கு பூஜை நல்லபடியா முடிஞ்சுதா ?

பாஸ்கர் : நல்லபடியா முடிஞ்சது மாமா

காத்தமுத்து : உங்களுக்கு இந்த வீட்ல ஏதாவது அசௌகர்யம் இருக்கா? 

பாஸ்கர் :  அதெல்லாம் இல்ல மாமா.நல்லா தான் இருக்கு.

காத்தமுத்து : அப்படி ஏதாவது இருந்தா, உடனே என் கிட்ட வந்து சொல்லுங்க. நான் உங்களுக்கு சரி பண்ணி தரேன்

பாஸ்கர் : சரிங்க மாமா

காத்தமுத்து : டேய் மதன், சுந்தர் மாப்பிள்ளை இங்க இருக்கிற வரைக்கும் அவருக்கு எந்த பிரச்சனை வரக்கூடாது, எந்தக் குறையும் இருக்கக் கூடாது, நம்ம வீட்டு பொண்ணு அவருக்கு கொடுக்க போறோம். அவர் இந்த வீட்டோட மாப்பிள்ளை. அவர் என்ன கேட்டாலும் நீங்க செஞ்சுக் கொடுக்கணும் .இத வினோத் கிட்டயும் சொல்லிடு .

மதன் : சரிப்பா

சுந்தர் : சரிங்க மாமா

"இப்படி ஒரு மாமனார் யாருக்கு கிடைப்பாங்க" என்று பெருமைப்பட்டுக் கொண்டு மாலுவை பார்த்தான் பாஸ்கர்.

மாலு "நீங்க பெரிய ஆளு தான்" என்பதுபோல் சமிக்ஞை செய்தாள்‌ .பின் அனைவரும் சாப்பிட்டு எழுந்தனர். பாஸ்கர் கை கழுவிவிட்டு நேரே  ரூமிற்கு சென்றான்.

அங்கே வினோத் படுத்துக்கொண்டு  "எத்தன வாட்டி சொல்லிருக்கேன் கிளீனா வச்சுருனு,அப்போ தான் நல்லா செய்ய"  என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்க பாஸ்கர் உள்ளே வந்தான்‌. வினோத் அப்படியே எழுந்து "சரி நான் உனக்கு நான் அப்புறம் கூப்பிடுறேன்,நான் சொன்னத மறந்துடாத" என்று சொல்லி போனை கட் செய்தான் .

பாஸ்கர் : என்ன வினோத் லவ்வரா பேசு பேசு,ஏன் கட் பன்னுன?

வினோத் : லவ்வா? எனக்கா? அதுக்கெல்லாம் வாய்ப்பே கிடையாது.

பாஸ்கர் : அப்ப போன்ல யாரு?

வினோத் : இது என் பிரண்டோட அம்மா சும்மா பேசிட்டு இருந்தாங்க

பாஸ்கர் :  (ஃப்ரெண்டோட அம்மாகிட்ட இந்த நேரத்துல இவனுக்கு என்ன பேச்சு என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு) பிரண்டோட அம்மாவா?

வினோத் : ஆமா பாஸ் நீங்க சாப்டீங்களா?

பாஸ்கர் : இப்பதான் சாப்பிட்டு வரேன். நீ போய் சாப்பிடு.

வினோத் : இதோ கிளம்பிட்டேன் பசி உயிர் போகுது என்று சொல்லி போனை கட்டிலில் போட்டுவிட்டு அப்படியே சாப்பிடுவதற்கு ஓடினான். அவன் சென்றவுடன் பாஸ்கர் அவனது போனை எடுத்து "பார்க்கலாமா? வேண்டாமா?" என யோசித்து விட்டு "சரி இவன் எப்படிப் பட்டவன் தான்னு தெரிந்து கொள்வோமே" என்று நினைத்து அவனது போனை எடுத்துப் பார்த்தான். அதில் அவன் கடைசியாக யாரிடம் பேசி இருக்கிறான் என்று பார்க்க அதில் "Aunty 3" என்று போட்டிருந்தது. "என்னடா இது பிரண்டோட அம்மா கிட்ட பேசிட்டு இருந்தேன்னு சொன்னான் இங்க என்னடான்னா ஆன்ட்டி 3னு இருக்கு, ஃப்ரெண்டோட அம்மானா பேரு போட்டு சேவ் பன்ன வேண்டியது தான, இல்லனா ப்ரெண்டு பேரு போட்டு பக்கத்துல அம்மானு சேவ் பன்ன வேண்டியது தான, இது என்னமோ புதுசா இருக்கு. ஒருவேளை இவன் ஆன்ட்டி பைத்தியமோ என்று சிறிது நேரம் யோசித்து மீண்டும் அவனது காண்டாக்ட் செட் பண்ணினான்‌.அதில் Aunty 1,Aunty 2 என்று aunty 5 வரை இருந்தது.அது போக Collage Lecturer,dindivanam driver wife,Kumar wife,Milk agency lalitha,Saran wife மற்றும் பல பெண்களின் பெயர் இருந்தது.பின் போனை அப்படியே எடுத்த இடத்தில் வைத்து விட்டான். பாஸ்கருக்கு ஒரு நிமிடம் தலை சுற்றுவதுபோல் இருந்தது. "என்னடா இவன் ஒரே கல்யாணமான பொண்ணுங்களோட நம்பர் தான் வச்சிருக்கான், இவன் எப்பேர்பட்டவனு  இவன் போன பார்த்தாலே தெரியுது" என்று தனக்குத்தானே பேசிக்கொண்டான். இப்போது பாஸ்கருக்கு இன்னும் பயமாக இருந்தது .ஏனென்றால் இத்தனை பெண்களை கையில் வைத்து  கொண்டிருக்கும் இவன் எப்படி மாலுவையும் கல்யாணியையும் விட்டு வைத்திருப்பான் என்ற ஒரு சந்தேகம் அவனுக்குள் எழுந்தது. ஆனால் "அப்படியெல்லாம் ஒன்றும் இருக்காது" என அவனுக்கு அவனே சமாதானம் சொல்லிக் கொண்டான்.பின் வண்டியில் வந்த களைப்பும், ஹோமத்தில் இருந்த களைப்பும், உண்ட மயக்கமும் பாஸ்கரை அப்படியே கட்டிலில் சாய்த்தது.அப்படியே தூங்கிப்போனான்.

காதுக்கு அருகில் கொசுக்கள் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டிருக்க, முகத்தில் வேர்வை வழிந்து கொண்டிருக்க கண்ணை விழித்து பார்த்தான் பாஸ்கர். ஒரே இருட்டாக இருந்தது .பின் அப்படியே எழுந்து பக்கத்தில் தடவி பார்க்க பக்கத்தில் வினோத் இல்லை அவனுக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. அவனை சுற்றி அனைத்துமே இருட்டாக இருந்தது.முகத்தில் இருக்கும் வேர்வையை துடைத்து பிறகுதான் அவனுக்கு தெரிந்தது கரண்ட் இல்லை ஃபேன் ஓடவில்லை என்று. பின் அப்படியே தூங்குவதற்கு முன் செல்லை டேபிளில் வைத்தை ஞாபகத்தில் வைத்துகொண்டு  அப்படியே எழுந்து தட்டி தட்டி இரண்டு, மூன்று பொருட்களை கீழே தள்ளி விட்டு  ஒரு வழியாக அவனது நோக்கியா போனை கைப்பற்றினான். பின் அந்த போனை எடுத்து நேரம் பார்க்க மணி 11: 30 என இருந்தது. பின் அந்த போனில் டார்ச் லைட்டை ஆன் செய்து அப்படியே பாத்ரூம் போய்விட்டு வந்தான். வினோத் இந்த நேரத்துல எங்க போயிருப்பான் என்று யோசித்துக் கொண்டே கதவைத் திறந்து டார்ச் அடித்துக் கொண்டு வெளியே  நடந்து சென்றான்‌. அப்போது  "வினோத் ரூம்ல இல்லனா ,மாடியில் தான் இருப்பான்" என்று கல்யாணி சொன்னது ஞாபகத்திற்கு வந்தது .உடனே மாடிப்படியை நோக்கி டார்ச் அடித்துக் கொண்டு சென்றான்.தூரத்தில் ஒரு உருவம் முக்காடு போட்டுக் கொண்டு செல்வதை கவனித்தான்.இந்த நேரத்துல யார் அது? என்று  அப்படியே டார்ச் அடித்துக் கொண்டு பின்தொடர்ந்தான் பாஸ்கர். அந்த உருவம் பார்க்க பெண் போல் இருந்தது.அந்த உருவம் நேரே  வீட்டிற்கு பின்னாடி இருக்கும் மாட்டு தொழுவத்தை தாண்டி சென்றது. பாஸ்கர் அந்த பின்புற வாசலில் நின்று அந்த உருவம் எங்கே செல்கிறது என பார்த்தான். அது நேரே மாட்டுக்கொட்டைக்கு கடைசியில் இருந்த  கல்யாணியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தது. பாஸ்கர் அப்போதுதான் புரிந்து கொண்டான் அங்கே சென்றது கல்யாணி என்று. ஆனா இந்த நேரத்திலே இவ வீட்டுக்குள்ள ஏன் வந்தா?  இந்த நேரத்துல இங்க  என்ன வேலை  ? என்று மனதில் சில கேள்விகளுடன் மாடிப்படியை நோக்கி திரும்பினான். நேரே சுந்தர் ரூமை கடந்து பக்கத்தில் இருக்கும் மாடிப்படியில் ஏறினான். மேலே ஏறி  இடது பக்கம் திரும்பி மீண்டும் மேலே ஏற போகையில் அவன் காதுக்கு ஒருவித சத்தம் கேட்டது. அந்த சத்தம் கேட்டவுடன் பாஸ்கர் அப்படியே நின்றான்.மேலே வினோத் இருப்பான்னு நினைச்சா இப்போ ஒரு பொன்னு சத்தம் கேக்குது. "டேய் சீக்கிரம் பண்ணுடா, கரண்ட் வந்திருறபோகுது" என்று இப்போது அவனுக்கு கேட்டது. பாஸ்கருக்கு இப்போது உறுதியானது மேலே இருந்து வந்த குரல் மாலுவுடையது தான் என்று.இவ இந்த நேரத்துல மேல என்ன பன்றா?

"அதெல்லாம் வராது டி.மெதுவா பன்னுனா தான் டி நல்லா இருக்கும்" என்று அடுத்த குரல்
"இது வினோத் குரல்" என்று அதையும் கனித்தான் பாஸ்கர்.

இரண்டு பேரும் மேல என்ன பன்றாங்க, வேறு வேறு கற்பனை   அவன் மனதில் ஓட ஆரம்பித்தது .மேலே செல்லலாமா? வேண்டாமா? தான் நினைத்தது போல மேலே எதுவும் தப்பு நடக்குதோ?  என்று நிற்கதியாய் நின்றான் பாஸ்கர்...

-தொடரும்...

[Karthik_writes]

வணக்கம்,

வாசகர்கள் அனைவரும் கதையைப்பற்றிய குறை ,நிறைகள்  மற்றும் உங்கள் கருத்துக்களை தெரிவிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

நன்றி!!!

[Karthik_writes]

வணக்கம்,

கருத்துக்கள் தெரிவித்த

            Omprakash_71
            Little finger
            Sparo
            Kalees03
            Krish126
            Manmathan 2.0
            Instagangz
            worldgeniousind
            [b]revathi4[b]7[/b][/b]
            0123456
            Kitnapsingh

[b]ஆகியோருக்கு என்னுடையது மனமார்ந்த நன்றிகள்.மேலும் கருத்துக்கள் தெரிவிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.[/b]

நன்றி!!!

[Karthik_writes]

-தொடர்ச்சி

மேலே செல்லலாமா? வேண்டாமா? தான் நினைத்தது போல மேலே எதுவும் தப்பு நடக்குதோ?  என்று நிற்கதியாய் நின்றான் பாஸ்கர். அவனது கால் மேலே செல்ல எத்தனித்தாலும் அவனது மனம் அவனை போக விடவில்லை. இரண்டிற்கும் நடந்த போராட்டத்தில் இறுதியாக மனசாட்சியே வென்றது.பின் அங்கேயே நின்று அவர்கள் பேசுவதை கேட்டான்.

(மாலு) லைட் வெளிச்சத்துல பண்ணா கூட இப்படி இருக்காதுடா, மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில செம கிக்கா இருக்குல்ல

பாஸ்கர் : என்னது  கிக்கா இருக்கா???

(வினோத்) உனக்கு மட்டும்தான் டி இப்படி எல்லாம் தோணுது

(மாலு) இன்னும் எனக்கு நிறைய ஆசை இருக்கு டா

(வினோத்) என்ன என்னன்னு சொல்லு டி. நீ இங்க இருந்து போறதுக்குள்ள அதையும் நிறைவேத்திறேன். அப்புறம் பாஸ் அ போட்டு தொந்தரவு பண்ணாதே. 

(மாலு) சொல்றேன் சொல்றேன். பாசுனு சொன்ன உடனே தான் ஞாபகம் வருது.

(வினோத்) என்ன?

(மாலு) நீ ஏன்டா நிறுத்துன நீ செய்யி.. ஆஹ்..அவர் முன்னாடி நீ என் தோளில் கைபோட்டு பேசாதடா.

பாஸ்கருக்கு இப்போது சிறிது ஆறுதலாக இருந்தது தனக்காகத் தான் அவள் வினோத்திடம் பேசிக் கொண்டிருக்கிறாள் என்று

(வினோத்)அஹ்... ஏண்டி

(மாலு) ஸ்‌‌..அவருக்கு  நம்ம பழக்கம் எல்லாம் புதுசா இருக்கும் டா.ம்ம்ம்.. நீ என் தோளில் கைபோட்டு பேசினது அவருக்கு பிடிக்கல டா அதனால தான் அவரு உடனே எந்திரிச்சு போயிட்டாரு தெரியுமா

மாலு தன் மனதில் இருப்பதை சரியாக புரிந்து கொண்டிருக்கிறாள் என்பதை கீழே நின்று பாஸ்கர் உணர்ந்தான்.
 
(வினோத்)அவர் அப்படி ஒன்னும் சொல்லலியே.

(மாலு)ஸ்ஸ்ஸ..இதெல்லாம் சொல்லுவாரா டா.அவர் முகத்துலயே தெரிஞ்சிது

(வினோத்) இன்னும் ஏழு நாள் தான டி. அதுக்கப்புறம் நீ உன் புருஷன் வீட்டுக்கு போயிடுவ, இதெல்லாம் நினைச்சா கூட பண்ண முடியாது.

(மாலு)அது சரி டா.ஆனா தனியா இருக்கும்போது மேல கை  வச்சிக்கோ டா. அவர் முன்னாடி வேண்டாம்ன்னு சொல்றேன்.

(வினோத்) சரி முயற்சி பண்றேன். இப்பவே புருஷனுக்கு வக்காலத்து வாங்குற.கல்யாணம் ஆனதுக்கப்புறம் என்னலாம் சேத்துக்க கூட மாட்ட.

 "என்ன இவ அவரு  இல்லாத அப்போ என் மேல கை வைச்சிக்கோனு சொல்றா" என்று பாஸ்கருக்கு தூக்கிவாரிப்போட்டது.

(மாலு)எனக்காக இந்த நைட்ல கூட வர்ற. உன்னை எப்படிடா தள்ளிவைப்பேன்.நீ தான் என்ன மறந்துருவ?

(வினோத்) நான் எப்படி டி உன்ன மறப்பேன்.நீ போனதுக்கப்புறம் நானே என்னடா செய்றதுனு இருக்கேன்?

(மாலு)என்னாடா செய்றதுனு இருக்கியா? இல்ல யார செய்றதுனு இருக்கியா?

"என்ன மாலு இப்படி எல்லாம் பேசுறா?" என்று ஆச்சர்யத்துடன் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான் பாஸ்கர்.

(வினோத்)இரண்டும் தான்

(மாலு)ஏன்டா,லலிதா என்னாச்சு?

(வினோத்)அவ இருக்கா டி..நான் கல்யாணம் பன்னுவேனு நம்பிக்கையில எங்க கூப்டாலும்  என்கூட வர்றா

(மாலு)அடப்பாவி அப்போ அவள கல்யாணம் பன்னமாட்டியா?

(வினோத்)பாப்போம்?

(மாலு)எத்தன பேர தான்டா ஏமாத்துவ?

இவன் ஒரு  பொன்ன நம்பவச்சு ஏமாத்திட்டுருக்கான்  என்பதை பாஸ்கர் உணர்ந்தான்.ஆனால் இப்ப வரை அவர்கள் மேலே என்ன செய்கிறார்கள் என்பது அவனுக்கு புதிராக இருந்தது.

(வினோத்)எல்லாருக்கும்  வேனுங்குறப்ப எல்லாம் சந்தோஷத்த குடுக்கிறேன்ல ஏமாத்துறேன்னு தான்டி சொல்லுவீங்க

பாஸ்கர் : என்ன எல்லாருக்கும் சந்தோஷத்த குடுத்தானா.இதுல யாரேல்லாம் சேர்த்து சொல்ரான்னு தெரியலியே?

(மாலு)அது என்னமோ உண்மை தான்.

(வினோத்)அண்ணன் வந்தானா

(மாலு)காலையிலயே வந்துட்டு போயிடாரு
"எங்க வந்தாரானு கேட்குறான்" என்று  பாஸ்கர் குழம்பினான்.
(வினோத்)காலையிலேயே வா..

(மாலு)ஆமா இன்னைக்கு அவரு வந்துருவாருனு சொன்னேன்.சரினு சொல்லிட்டு காலையிலேயே முடிச்சிட்டு போய்டாரு

(வினோத்)அப்பனா இப்போ கல்யாணிய போட்டுருப்பாரு

பாஸ்கர்க்கு மேலும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது."ஒரு உருவம் முக்காடு போட்டு போனது கல்யாணி தான் ,அவ சுந்தர்கிட்ட ஓல் வாங்கிட்டு தான் போனாளா,அப்போ சுந்தர் கல்யாணிய போட்டுட்டானா,அப்போ சுந்தர் நல்லவன் கிடையாதா..அப்போ சுந்தர் மாலுவ" என்று நினைக்கையில் அவனது உடல் முழுவதும் வியர்த்து ஊத்தியது."எதையும் தீவிர விசாரிக்காமல் முடிவு செய்ய கூடாது" என்று அவனது எடுத்துரைத்தது.மேலும் அவர்கள் பேசியதை கேட்டான்

(மாலு)அப்பவே போட்டு படுத்துருப்பாரு.

(வினோத்)அதுவும் சரிதான்.உனக்கு இத எத்தன வாட்டி செஞ்சாலும் சளிக்காதா டி

பாஸ்கர் : எது சளிக்காதானு கேக்குறான்?

(மாலு)ரொம்ப புடிச்சது எப்படிடா சளிச்சி போகும்

(வினோத்)அப்போ இது தான் உனக்கு ரொம்ப புடிக்குமா

"அவ எங்கிட்ட நிறைய எனக்கு ஆச இருக்கு,லைப்ப சூப்பரா என்ஜாய் பன்னனும் சொல்லிருக்கா ,ஆனா இப்ப மேல என்ன பன்றானு தான் தெரில" என்று நொந்தான் பாஸ்கர்

(மாலு)இந்த மாறி நிறைய நிறையா என்ஜாய் பன்னனும்டா.பாப்போம் கல்யாணத்துக்கு அப்புறோம் நடக்குதானு

பாஸ்கர் : கல்யாணத்துக்கு அப்புறோம் என்ன என்ஜாய் பன்னும்னு ஆச படுறானு தெரியலியே

(வினோத்)ஏய் கல்யாணத்துக்கு அப்றோம் பாஸ்கூட மட்டும் தான்டி என்ஜாய் பன்ன முடியும்

(மாலு)அவரு என்ன நல்லா வச்சிக்கிட்டாருனா ஒகே தான்.

(வினோத்)இல்லனா?

(மாலு)அத உன்கிட்ட சொல்லமாட்டேன்.

(வினோத்)அப்போ பாஸ் கிட்ட சொல்லுவியா

(மாலு)அவர்கிட்டயும் சொல்லமாட்டேன்‌

பாஸ்கர் : என்ன என்கிட்டயும் சொல்லமாட்டாலா.அப்போ யாருகிட்ட சொல்லுவா?

(வினோத்)என்னடி கொழப்புற.அப்போ எப்படி டி என்ஜாய் பன்னுவ?

(மாலு)தனியா என்ஜாய் பன்னுவேன்.

(வினோத்)தனியாவா.அப்போ பாஸ்சு?

(மாலு)ஆஹ்..அவர் கூடயும் என்ஜாய் பன்னுவேன்.அவரு வரலனா அவர பக்கத்துல வச்சிச்சிகிட்டு தனியா என்ஜாய் பன்னுவேன்.

பாஸ்கர் : என்னைய பக்கத்துல வச்சிகிட்டு என்ஜாய் பன்னுவாளா?ஒன்னுமே புரியலியே..ஒருவேள எனக்கு எதாவது ஒர்க் இருந்தா இவ தனியா போய் என்ஜாய் பன்னுவா போல..

(வினோத்)எப்படி இப்போ என்ஜாய் பன்றியே அப்படியா?

(மாலு)ஆமா...

(வினோத்)அப்போ இந்தா வாங்கிக்க..

(மாலு)ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..ஹா...வலிக்குது டா

பாஸ்கர் : அய்யயோ என்ன பன்னுனான்னு தெரியலியே.வலிக்குதுனு வேற சொல்றா

(மாலு)அஹ்...உன்னமாறி ஒருத்தன்  எனக்கு சென்னையில கிடைப்பானானு தெரில டா.

(வினோத்)ஏன் டி?

(மாலு)அஹ்..அத்த வேலைக்கு போயிருவாங்க,மாமா கடைக்கு போயிருவாங்க,இவரு ஆபீஸ் போயிடுவாரு,நான் மட்டும் தனியா இருக்கனும் .உன்ன மாறி ஒருத்தன் இருந்தா நல்லா இருக்கும்

பாஸ்கர் : மாலு தனிமையை நினைச்சு கவலைப் படுறானு நினைக்கிறேன். என்ன பண்றது ஹவுஸ்வைஃப் நாலே தனிமைய அனுபவிச்சு தான ஆகணும்.ஆனா வாரத்துக்கு ஒரு தடவை அவள வெளியில கூட்டீடுபோய் சந்தோஷமா வச்சுக்கணும் .

(வினோத்)ம்..ம்..கிடைப்பாங்க டி.ஆனா பாஸ் தப்பா நினைக்காம பாத்துக்கோ

(மாலு)ஸ்ஸ்..ம்...அதெல்லாம் நான் பாத்துக்கிறேன்.

(வினோத்)மாலு வந்துருச்சினு நினைக்கிறேன்

(மாலு)ம்ம்...தெரிது..மொத்ததையும் கொட்டு..

(வினோத்)ம்..

பாஸ்கர் : என்னத்த கொட்ட சொல்றா?

(மாலு)முடிஞ்சிதா?

(வினோத்)இருடி எப்ப பாரு அவசரம்..

பாஸ்கர் : என்ன முடிஞ்சிதா?.கடவுளே நான் நினைச்ச மாதிரி எதுவும் தப்பா நடக்ககூடாது

(மாலு)அப்பா‌..ஒரு வழியா முடிஞ்சிது

பாஸ்கர் : என்னது முடிஞ்சிருச்சா?

(வினோத்)போதுமா?

(மாலு)இன்னைக்கு இது போதும்

(வினோத்)அடிப்பாவி...என்னடி இப்படி ஆய்ட்ட.

(மாலு)நீயும் சுந்தர் மாமாவும் தானடா எனக்கு சொல்லிகுடுத்தீங்க.இப்ப நீயே என்ன இப்படி சொல்ற பாத்தியா

(வினோத்)ஏய்..லூசு கோச்சிக்கிட்டியா...சும்மா டி..ச்.ச்.ம்ம்..

பாஸ்கர்‌ : என்ன சத்தத்தயே கானும்?

(வினோத்)..ச்...இனிமேல் உனக்கு எப்ப தோனுனாலும் என்ன கூப்பிடு சரியா நா வரேன் (பாரு கரண்ட் கூட வந்துருச்சி)

(மாலு)சரி டா. மெழுகுவர்த்தி எல்லாம் அனைச்சிடு.ரூம்க்கு போலாம்

பாஸ்கர் : என்ன கரண்ட் வந்திருச்சா (என்று அவன் தலைக்கு மேல் பார்க்க ஒரு குட்டி மிடில் பல்ப் எறிந்து கொண்டிருந்தது)

(மாலு)டேய் தாவனில தொடைக்காத டா லூசு

பாஸ்கர் : என்ன தொடைக்கிறான்னு தெரிலயே

(வினோத்)வேற எங்க டி தொடைக்கிறது..

(மாலு)டேய் இத கொஞ்சம் மாட்டி விடுடா

(வினோத்)ம்..

(மாலு)இன்னும் ஏழு நாள் தான்ல

(வினோத்)அதையே சொல்லாத டி.நா வேனும்னா வாரத்துக்கு ஒரு தடவ சென்னை வந்து உன்ன பாத்துட்டு போறேன்.

(மாலு)நிஜம்மா

(வினோத்)சத்தியமா...போதுமா

(மாலு)டேய் எல்லாரும் தல மேல சத்தியம் பன்னுவாங்க,நீ என்ன டானா..

மேலே கிளாஸ் விழும் சத்தம் கேட்டது.

பாஸ்கர் : என்ன சொல்ல வந்தா? எல்லாரும் தல மேல சத்தியம் பன்னுவாங்க,நீ என்னடானா னு சொல்லிகிட்டு இருக்கும்போதே கிளாஸ் விழுந்திருச்சி ச்சே...

(மாலு)போலாமா?

(வினோத்)தொடச்சுக்கோ டி.அப்படியே வர்ற

(மாலு)இருக்கட்டும் டா‌‌...கைய குடு

(வினோத்)எப்பா என்ன வெயிட்டு டி நீ..

பாஸ்கருக்கு இப்போது இதயம் அடித்துக்கொள்ள ஆரம்பித்து,"நம்மள பாத்துட்டா ஒழிஞ்சி நின்னு ஒட்டு கேக்குறியானு ரொம்ப கேவலமா நினைப்பாங்களே.வந்த அன்னைக்கே இங்க அசிங்க படனுமா" என்று முடிவேடுத்து மெதுவாக படியில் இறங்கி வினோத்தின் ரூம்க்கு ஒடினான்‌.ரூமுக்குள் சென்று போனை டேபிளில் வைத்துவிட்டு பெட்டில் படுத்தான்‌."அவர்கள் என்ன செய்தார்கள்  என்று கடைசிவரை என்னால் கண்டு பிடிக்கவே முடியலியே" என்று அவனது மனதுக்குள் விம்மிக்கொண்டான்.சரி வினோத் எந்த கோலத்துல வர்றான்னு பாப்போம் அத வச்சி அங்க என்ன நடந்திருக்கும்னு கனிப்போம்னு வினோதின் வருகைகாக தூங்குவது போல் நடித்து காத்துக்கொண்டிருந்தான் பாஸ்கர்.சிறிது நேரம் கழித்து வினோத் ரூமுக்கு வந்தான்.பாஸ்கர் அப்படியே அரைக்கண்ணில் அவனை கவனிக்க,அவன் வேறும் பனியன் மட்டும் அணிந்து வேஷ்டி கட்டிக்கொண்டு வந்தான்‌.அவன் தலை முடி கலைந்து இருந்தது.வந்தவன் நேரே பாத்ரூமிற்குள் சென்றான்.பின் தண்ணீர் சிந்தும் சத்தம் கேட்டது.பின் வெளியே வந்து "ஆசைகள் பல விதம் ஒவ்வோன்றும் ஒரு விதம்" என்ற பாட்டை வாயில் முனங்கிக்கொண்டு பாஸ்கர் பக்கத்தில் படுத்தான் வினோத்.
வினோதின் தோற்றத்தில் பாஸ்கருக்கு மீண்டும் சந்தேகம் வந்தது.அவனால் உறுதியாக மேலே என்ன நடந்திருக்கும் என்று கனிக்கமுடியவில்லை.

மீண்டும் ஏமாற்றமே மிஞ்சியது," மாலை நான் பூஜையில் இருக்கும்பொழுது இங்கே என்ன நடந்தது என்றும் தெரியவில்லை ,இப்போது நான் படிக்கட்டில் நிற்கும் போதும் மேலே என்ன நடந்தது என்றும் தெரியவில்லை, எனக்கு பதில் கிடைக்க இவர்களிடம் நான் என்ன சொல்லி கேக்க,நேத்து நைட்டு நீயும் வினோத்தும் மாடில என்ன பண்ணீட்டு  இருந்தீங்கன்னா கேட்க முடியும், அப்படி நான் போய் கேட்டா மாலு என்ன எவ்வளவு கேவலமா நெனைப்பா, ஆனால் மேல அவங்க பேசுன விதத்தை பார்த்தா தப்பு நடந்த மாதிரியும் இருக்கு, தப்பு நடக்காத மாதிரியும் இருக்கு.இப்படி ஒரு உறுத்தலோட எப்படி ஒரு பொன்ன கல்யாணம் பன்னிக்க முடியும்.ஆனா"கண்ணால் பார்ப்பதும் பொய்,காதால் கேட்பதும் பொய்,தீவிர விசாரிப்பதே மெய்"னு சொல்லுவாங்க.அதானால இவங்க போக்குலே போய் தான் இவங்க கிட்ட போட்டு வாங்கனும்‌.ஆனா ஒரு விஷயம் மட்டும் உண்மை சுந்தரும் வினோத்தும் சரியான பொம்பள பொறுக்கீங்க , 33 வயசுல ஒருத்தனும், 27 வயசுல இன்னொருத்தனும்  கல்யாணம் முடிக்காம இருந்தா இப்படித்தான் கல்யாணம் ஆன பொன்னுங்க பின்னாடி சுத்துவாங்க போல, நான் மட்டும் ரொக்கமா வேலை பார்க்கிற இடத்தில் புதுசா கல்யாணம் ஆகி வந்த மல்லிகாவை சைட் அடிச்சிட்டு தான இருக்கேன்.ஊரான் பொண்டாட்டிய தப்பா பாக்கும்போது நமக்கு ஒன்னும் தெரியல ஆனா இன்னைக்கு நமக்கு பொண்டாட்டி ஆக போறவள வேற ஒருத்தன் தொட்டு பேசுனா எறிது.மேல ஏதும் தப்பு நடந்து இருக்க கூடாதுனு  கடவுள வேண்டிக்க வேண்டியது தான்" என்று வேண்டிவிட்டு போர்வையை மூடி அப்படியே தூங்கிப் போனான் பாஸ்கர்.

இரண்டாம் நாள்


பாஸ்கர் அசந்து தூங்கிக் கொண்டிருக்க "பாசு பாசு எழுந்திருங்க பாசு எவ்ளோ நேரம் தான் தூங்குவீங்க" என்று பாஸ்கரின் நெஞ்சில் கை வைத்து எழுப்பி கொண்டு இருந்தான் வினோத். பாஸ்கர் கண்ணை முழித்து பின் எழுந்து கட்டிலில் உட்கார்ந்து கண்ணை துடைத்துக் கொண்டான்.

வினோத் : என்ன பாஸ். இவ்ளோ நேரம் தூங்குகிறீங்க இப்படித் தூங்கினா எப்படி வேலை செய்வீங்க?

பாஸ்கர் இப்போது கண்ணை நன்றாக துடைத்து வினோத்தை பார்த்தான் ."மணி என்ன?" என்று கேட்க  வினோத் "மணி 9 ஆகுது பாசு" என்றான்.

பாஸ்கர் : 9 மணி ஆயிடுச்சா

வினோத் : ஆமா பாஸ்.

பின் பாஸ்கர் எழுந்து பாத்ரூமுக்குள் சென்று காலைக்கடனை முடித்துவிட்டு ,பல்லை துலக்கிவிட்டு வெளியே வந்தான்.அவன் வரும் வரையில் கட்டிலில் உட்கார்ந்து காத்துகொண்டு இருந்தான் வினோத். பாஸ்கர் வெளியே வந்தவுடன் வினோத் அவனுக்கு டவலை கொடுத்தான். "என்னடா இது நம்ம கேட்காமலேயே நமக்கு துண்டு எடுத்து தர்றான்" என்று நினைத்துக்கொண்டு அந்த துண்டை வாங்கி முகத்தை துடைத்துக் கொண்டு கட்டிலில் அமர்ந்தான் .அப்போது வினோத் பேச்சை ஆரம்பித்தான் .

வினோத் : என்ன பாஸ் நல்ல தூக்கமா ?

பாஸ்கர் : ஆமா நல்ல தூக்கம்

வினோத் :  எப்பவுமே இப்படித்தான் தூங்குவீங்களா?

பாஸ்கர் : இல்ல நேத்து அலைச்சல், அப்புறம் ஹோமகுண்டத்தில் உட்கார்ந்தது இதெல்லாம் உடம்பு கொஞ்சம் அசதி ஆகிடுச்சு 

வினோத் : எவ்வளவு அசதீனு நேத்து நைட் நீங்க தூங்கும்போதே தெரிஞ்சது.

பாஸ்கர் :  என்ன தெரிஞ்சது

வினோத் : நேத்து நைட்டு கரண்ட் போனது கூட தெரியாமயா  தூங்குனீங்க

பாஸ்கர் :  (ஆஹா இவனே கரண்ட் போயிடுச்சு ன்னு சொல்றான், இவன் கிட்ட இருந்தே போட்டு வாங்குவோம்) என்ன சொல்றீங்க நேத்து நைட்டு கரண்ட் போச்சா

வினோத் : ஆமா பாஸ் ஒரு 10 மணிக்கு போயிடுச்சு

பாஸ்கர் : (நான் முழிச்சு பார்க்கும் போது மணி பதினொன்றை இவன் 10 மணிக்கு போயிட்டு ன்னு சொல்றான்.அப்போ ஒன்றரை மணி நேரத்துக்கு முன்னாடியே இவங்க  மாடிக்கு போயிட்டாங்களா) நான் ஒன்பது மணிக்கே தூங்கிட்டேன் 

வினோத் : நீங்க தூங்கிட்டீங்க. எனக்கு தூக்கமே வரல

பாஸ்கர் : அப்புறம் என்ன செஞ்சீங்க?

வினோத் : உடம்பெல்லாம் வேர்க்க ஆரம்பிச்சிருச்சு.அப்றோம் மாடிக்கு போய் காத்தால நின்னு பேசிட்டு வந்தேன்

பாஸ்கர் : யார் கூட உங்க பிரண்டோட அம்மா கூடயா?

வினோத் : ஆனாலும் உங்களுக்கு ரொம்ப நாக்கலா தான் பாஸ். 10 மணிக்கு யாராவது பிரண்டோட அம்மாகிட்ட பேசுவாங்களா

பாஸ்கர் : (நீ பேசுவடா)அப்போ யார் கூட பேசிட்டு இருந்தீங்க?

வினோத் : நானும் மாலும் பேசிட்டு இருந்தோம் .

பாஸ்கர் : மாலுவா அவ அங்க என்ன பண்ணிட்டு இருந்தா?

வினோத் : அவ ரூம்ல கொசுக்கடி தாங்க முடியாம மாடிக்கி வந்தா

பாஸ்கர் : (நேத்து நைட்டு இந்த நைட்ல கூட நான் கூப்பிட்ட உடனே வர்றேன்னு தான மாலு சொன்னா,இவன் என்னடான்னா அவளா மேல வந்தானு சொல்றான்) என்ன பேசிட்டு இருந்தீங்க?

வினோத் : சும்மாதான் இன்னும் 7 நல்ல நாள்ல போயிடுவேன்.நம்ம வீட்ல நம்ம கூட்டமா இருந்தோம் ,ஆனால் சென்னை போனதுக்கு அப்புறம் நான் தனிமையா இருப்பேன்னு சொல்லி ஃபீல் பண்ணிட்டு இருந்தா.நான் ஆறுதல் சொல்லிட்டு இருந்தேன்.

பாஸ்கர் : அதுக்கு என்ன பண்ண முடியும் கல்யாணம் ஆனாலே பொண்ணுங்க சந்திக்கக்கூடிய பெரிய பிரச்சனை தனிமைதான்.

வினோத் : அதான் சொன்னேன் பீல் பண்ணாத. உனக்கு அங்க ஒரு நல்ல பிரண்ட் கிடைப்பாங்க. நீ தனிமைய பீல் பண்ணும் போதெல்லாம் அவங்க உனக்கு ஆறுதலாய் இருப்பாங்க அப்படின்னு சொல்லி இருக்கேன்

பாஸ்கர் : அதான் நான் இருக்கேன்ல வினோத்?

வினோத் : நீங்க இருக்கீங்க.எப்போமே அவ கூடவே இருக்க முடியாதுல்ல.ஆபிஸ் போய்டுவீங்க அப்போ அவ தனியா இருப்பால்ல.அத சொன்னேன்.

பாஸ்கர் : அங்க அக்கம்பக்கத்துல நிறைய வீடு இருக்கு. அப்பப்போ வந்து பேசுவாங்க மாலுக்கு அப்படி ஒன்னும் தனியா இருக்கிற மாதிரி தோணாது

வினோத் : எனக்காக ஒன்னு பண்ணுவீங்களா பாஸ்?

பாஸ்கர் : சொல்லு வினோத் உனக்கு இல்லாததா.

வினோத் : அவ இங்க எல்லாரும் கூடயும் ஜாலியா பேசி பழகிட்டா. அதனால அவ வெளிய யார்கிட்டயும் ஜாலியா பேசினா நீங்க அவளை தப்பா எடுத்துக்க கூடாது

பாஸ்கர் : அதெல்லாம் தப்பா எடுத்துக்க மாட்டேன் வினோத் அவ ஃப்ரெண்ட்லியா தான பேச போறா

வினோத் : அவ யாரு கூட நானும் உடனே பழகிடுவா.நீங்க அவ பழகுறத பாத்து எதுவும் தப்பா நினைக்க கூடாது

பாஸ்கர் :  சுத்தி இருக்கவங்ககிட்ட நல்ல மாதிரி பழகி வச்சா நல்லது தான. நான் ஏன் தப்பா எடுத்துக்க போறேன்.

வினோத் : நீங்க ரொம்ப மேச்சூர்டா யோசிக்கிறீங்க பாஸ்

பாஸ்கர் : இதுல என்ன இருக்கு  வினோத் (நேற்று இரவு மாலு வினோத்திடம் புகுந்த வீட்டிற்கு சென்றவுடன் இங்கு இருந்த மாதிரி அங்க இருக்க முடியாது அப்படின்னு சொல்லி  புலம்பி இருக்கா போல,அதுக்கு வினோத் ஆறுதல் சொல்லி இருக்கான்,இதுக்கு தான் எதனாலும் விசாரிக்கனும்கிறது  என்று தெளிவுபடுத்திக்கொண்டான்,ஆனா மாலு எல்லாத்தயும் கொட்டுனு சொன்னாலே அது என்னவா இருக்கும்)

வினோத் : அப்புறம் பாஸ் உங்க ஒன்னு கேக்கலாம்னு வந்தேன்.

பாஸ்கர் : என்ன வினோத்?

வினோத் : எங்க கிட்ட இருந்து எதையாவது நீங்கள் மறுக்கிறீங்களா?

பாஸ்கர் : நான் என்ன மறைக்க போறேன்?

வினோத் : சும்மா பொய் சொல்லாதீங்க பாஸ்.நல்லா யோசிச்சு சொல்லுங்க.

பாஸ்கர் : (நீ தான் டா என்கிட்ட இருந்து என்னலாமோ மறைக்கிற, நான் என்னடா உங்ககிட்ட மறைக்க போறேன்) இல்ல இல்ல வினோத் நான் எதையுமே மறக்கலையே 

வினோத் : அப்படியா சரி வாங்க

பாஸ்கர் : எங்க ?

"சொல்றேன்" என்று அவன் கண்ணைப் பொத்திக்கொண்டு வராண்டா விற்கு கூட்டிவந்தான் வினோத்.

இப்போது பாஸ்கரின் கண்ணிலிருந்து வினோத் கையை எடுக்க பாஸ்கர் கண்ணைத் துடைத்துக்கொண்டு பார்க்க. ஒரு பெண் வரண்டா சேரில் உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் உள்ளங்கையை மங்கலம் பார்த்து ஏதோ சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள், அதற்கு அந்த பெணும் வாயில் கைவைத்து சிரித்துக் கொண்டிருக்க, அந்த பெண்ணிற்கு எதிரில்  சுந்தர் உட்கார்ந்து அந்த பெண்ணையே வெறித்துப்போய் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். பாஸ்கர் அவர்களுக்கு அருகில் சென்று பார்க்க அவனுக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது ஏனென்றால் வந்து இருப்பது அவனது தங்கை வசுந்தரா.


           வசுந்தரா


அவளருகில் சென்று நிற்க அதை யாரும் கவனிக்கவில்லை. மங்களம் வசுந்தராவின் உள்ளங்கையைப்  பார்த்து "என்னம்மா உனக்கு ரெட்ட ரேக ஓடுது, நீ ஒரு பிள்ளைதான் பெத்து வச்சிருக்க" என்று சொல்ல

சுந்தர் : அதுக்கு என்ன இன்னொரு குழந்தை பெத்துக்கிட்டா போகுது 
அதற்கு வசுந்தரா அவனை குறும்பாக பார்த்தாள் .அவள் அப்படி பார்க்க சுந்தர் அவனது மீசையை லேசாக முறுக்கிக் கொண்டு சிரித்தான். பாஸ்கருக்கு அதைப் பார்த்தவுடன் எரிச்சல் வந்தது

பாஸ்கர் : நீ எப்போ டி வந்த?

இப்போதுதான் வசுந்தரா தனது தலையை நிமிர்த்தி பாஸ்கரைப் பார்த்தாள்.

வசுந்தரா :  வா னா  என்ன மாமியார் வீட்ல நல்ல தூக்கமா?

மங்கலம் : உனக்கும் இது மாமியார் வீடு தான் மா.

வசுந்தரா : நான் சும்மா எங்க அண்ணன  கலாய்ச்சேன்.

பாஸ்கர் : சரி அதெல்லாம் இருக்கட்டும் .நீ எப்படி வந்த, வீடு உனக்கு எப்படி தெரிஞ்சது?

வசுந்தரா : அம்மா போன்லயே அட்ரஸ் சொல்லிட்டாங்க. ஊருக்குள்ள வந்து ஸ்கூல் பக்கத்துலனு சொன்னாங்க, நான் அப்படியே கேட்டு வந்துட்டேன்.

பாஸ்கர் : எதுல வந்த? யார் கூட வந்த? மச்சான் வந்து இருக்காரா?

வசுந்தரா : ம்க்கும் அவர் வந்துட்டா தான் மழை வந்திடுமே. நான் திண்டிவனம் வரைக்கும் பஸ்ல வந்து அதுக்கப்புறம் ஆட்டோ புடிச்சி வந்தேன்.

பாஸ்கர் :  நீ எதுக்குடி இப்ப வந்த? 
கல்யாணத்துக்கு வர வேண்டியதுதானே.

மங்கலம் : அட என்ன தம்பி நீங்க வந்த பிள்ளைய ஏன் வந்தனு கேக்குறீங்க.அது பொன்னு குடும்பம் எப்படி,சொந்தகாரங்க எல்லாம் எப்படினு பாக்க வந்துருக்கும்

வினோத் : என்ன பாஸ் உங்க தங்கச்சிய எங்க கிட்ட இருந்து மறைச்சிட்டீங்கல்ல?

வசுந்தரா : என்ன மறச்சிட்டானா?

வினோத் : ஆமா,நீங்க இன்னைக்கு வரலனா .இவருக்கு இப்படி ஒரு தங்கச்சி இருக்குன்னே எங்களுக்கு தெரிஞ்சிருக்காது

வசுந்தரா : அடப்பாவி என்ன பத்தி சொல்லவே இல்லயா.

பாஸ்கர் : அட அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல வினோத்.

வினோத் : என்ன இல்ல? பின்ன வந்தவங்கள ஏன் வந்தனு கேக்குறீங்க?

பாஸ்கர் :இல்ல வினோத் இவ எதுக்கு இப்போ இங்க தேவை இல்லாமனு கேட்டேன்

வசுந்தரா :  உனக்கு ஏதோ ஏழு நாள் சடங்கு பண்ணனுமாமே. அதான் அம்மா ஒரு ரெண்டு நாளாவது போய் ஹெல்ப் பண்ணிட்டு வாடினு‌‌ சொன்னாங்க.அவனுக்கும் இரண்டு நாள் ஸ்கூல் லீவ் அதான் காலையிலயே கிளம்பி வந்தேன்.

பாஸ்கர் : (அய்யோ இவ வேற இங்க இருக்குற நிலைமை புரியாம.இவனுக இரண்டு பேர பத்தி தெரியாம வந்துருக்கா)சரி மனோ எங்க?

வசுந்தரா : அவன் அண்ணிகிட்ட ஒட்டிக்கிட்டான்.

பாஸ்கர் : அதானே பார்த்தேன் ஆளையே காணோமேனு .பின் பவானி வசுந்தராவுக்கு மோர் கொடுத்தாள் .வசுந்திரா அந்த மோரை  வாங்கிக் கையை உயர்த்தி குடிக்க ஃபேன் காற்றில் அவளது சேலை சிறிது விழக சுந்தரூம், வினோத்தும் அவள் தொப்புள் குழியை தின்பது போல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அவள் மோர் குடிக்கும்போது சிறிது மோர் அவள் வாயில் பட்டு கழுத்தில் வழிய "அய்யோ  பார்த்து" என்று சொல்லி சுந்தர்  துண்டை அவளுக்கு கொடுத்தான். வசுந்தராவும் அதை வாங்கி கழுத்திலும் வாயிலும் துடைத்துக்கொண்டு மீண்டும் சிரித்துக் கொண்டே சுந்தரிடம் "தேங்க்ஸ்" என்று சொல்லி கொடுத்தாள்.

சுந்தர் :  இதுக்கெல்லாம் எதுக்குங்க நன்றி

மங்கலம் : அம்மாடி ரெண்டு நாள் இல்ல கல்யாணம் முடியற வரைக்கும் நீ இங்கேயே தங்கிக்கோ சரியா

பாஸ்கர் : (என்னது கல்யாணம் முடியுர வரைக்குமா. இப்போ மோர் குடிக்கும்போது வெறிச்சுப்போய் பாக்குறானுக. இவ்வள இவனுககிட்ட இருந்து 2  நாள் நான் எப்படி பாதுகாக்க போறேனே எனக்கு தெரியல, இதுல இன்னும் கல்யாணம் முடியுற வரைக்கும் இருந்தா அவ்ளோதான், 2 நாள் முடிஞ்ச அளவுக்கு அவள பத்திரமா வெச்சு நாளைக்கு சாயங்காலம் ஊருக்கு அனுப்பிவிட்டுற வேண்டியதுதான்) சரி வினோத் இவளுக்கு ரூம் ரெடி பண்ணியாச்சா

சுந்தர் : எதுக்கு ரெடி பண்ணனும். மாலு கூடவே தங்க சொல்லிக்க வேண்டியதுதான. அவ ரூம்  ரொம்ப பெருசு

பாஸ்கருக்கு இப்போது சிறிது ஆறுதலாக இருந்தது. "இவ தனியா இருந்தா தான் இவ கிட்ட போய் பேசிட்டு இருப்பானுக. அதுவே மாலு கூட இருந்தா  எதுவும் தப்பு நடக்க வாய்ப்பில்ல" என்று யோசித்துவிட்டு "சரி சகல"

வசுந்தரா : என்னது சகல யா. என்ன னா இங்க வந்து நீயும் கிராமத்து பாஷை பேச ஆரம்பிச்சிட்ட

பாஸ்கர் : அப்படி இல்லடி. அவங்க பேசப் பேச எனக்கும் தன்னால வருது.

வசுந்தரா : எனக்கும் கிராமத்து பாஷா, கிராமம் எல்லாம் ரொம்ப பிடிக்கும்

சுந்தர் : அப்ப வாங்க சுத்திக்காட்டுகிறேன் நமக்கு தோட்டம், துறவு, வயல் ,வரப்புனு ஏகப்பட்டது இருக்கு.

வசுந்தரா : அப்படியா வயல் இருக்கா ?

சுந்தர் : என்னங்க இருக்கானு கேக்குறீங்க. 
ஊருக்குள்ள பாதி வாயக்காடு நமக்குள்ளது தான்
 
வசுந்தரா : அப்போ பம்புசெட்டு இருக்கா?

சுந்தர் : அதெல்லாம் நிறைய இருக்கு .நீங்க வாங்க உங்களுக்கு சுத்திகாட்டுறேன்

பாஸ்கர் : அதெல்லாம் வேண்டாம் சுந்தர். நீங்களே அங்க வேலையா இருப்பீங்க இதுல இவள வேற கூட்டிட்டு போயி எதுக்கு?

சுந்தர் : அட என்ன சகல நீங்க உங்க தங்கச்சி ஆசைப்படுது இது கூட செய்யலைன்னா எப்படி

வசுந்தரா : உங்களுக்கு வேலை இருந்துச்சுன்னா வேண்டாம்.இன்னொரு நாள் பாத்துகில்லாம்

சுந்தர் : அட என்னங்க நீங்க வேலை கிடக்குது வேலை. வேலையா  முக்கியம், நீங்க தான் முக்கியம்

வசுந்தரா இப்போது சுந்தரை  ஒரு நலின பார்வையால் பார்த்தாள்.

மங்கலம் :  டேய் கூட்டிட்டு போயிட்டு வாடா .இன்னைக்கு வயக்காட்டுல எதுவும் வேலை இருக்கா

சுந்தர் : இன்னைக்கு சனிக்கிழமைமா சம்பள நாள். நம்ம மாரி கிட்ட காசு கொடுத்தாபோதும் அவன் எல்லாத்துக்கும் பிரிச்சி கொடுத்துடுவான்

மங்கலம் : அப்போ சரி கூட்டிட்டு போயிட்டு வா

பாஸ்கர் : ஏண்டி பூஜைக்கு ஹெல்ப் பண்ண வந்தியா இல்ல ஊர் சுத்தி பார்க்க வந்தியா  டி

பவானி : மாப்பிள பூஜை வேலை எல்லாம் நாங்க பாத்துக்குறோம் .அந்த பொண்ணு தான் ஆசைப்பட்டதில்ல போய்ட்டு வரட்டுமே.

வசுந்தரா : நான் பூஜை வேலையெல்லாம் முடிச்சுட்டு போறேன்.

மங்களம் : அதெல்லாம் நாங்க பாத்துக்கிறோம் மா.நீ போய்ட்டு வா

பாஸ்கர் : (வசுந்தராவை சுந்தரருடன் தனியாக அனுப்ப எனக்கு மனசு இல்லை, ஏனென்றால் நேற்று இரவு மாலுவும் வினோத்தும் சுந்தரை பற்றிப் பேசிக்கிட்டது எனக்கு நியாபகம் இருக்கு) சரி நான் குளிச்சிட்டு வந்துடுறேன் நம்ம எல்லாரும் போலாம்

சுந்தர் : சகல அங்க வயல்ல போய் குளிச்சுக்கலாம் வாங்க .

பாஸ்கர் : (என்ன உடனே  போலாம்னு சொல்லிட்டான் ஒருவேளை வீட்டுக்குள்ள இருக்குற பொன்னு  மேலதான் கை வப்பான் போல, வெளியில எதுவும் பண்ண மாட்டான்னு நினைக்கிறேன். சரி ஏதோ ஒன்னு என் தங்கச்சியை சேப்டியா இங்கிருந்து அனுப்பிட்டா போதும்)அப்போ சரி சகல போலாம்.

பவானி : மாப்ள உங்களுக்கு காப்பி போடுறேன் குடிச்சுட்டு போங்க

வசுந்தரா : சரி நான் போய் லக்கேஜ ரூம்ல வச்சிட்டு வரேன்‌

வினோத் : நீங்க இருங்க நான் தூக்கிட்டு வரேன்
 
வசுந்தரா : எத? 

வினோத் : லக்கேஜ தான். பின்ன உங்களயா தூக்கிட்டு வர முடியும் என்று சொல்ல வசுந்தரா குறும்பாக சிரித்தாள்.

மங்கலம் : அவன் அப்படி தான் மா விளையாட்டா பேசுவான். நீ ஒன்னும் தப்பா எடுத்துக்காதமா

வசுந்தரா : அப்படியெல்லாம் இல்லைங்க .அவர் எதோ ஜாலியா பேசுறாரு.

வினோத் : வாங்க உங்க ரூமுக்கு கூட்டிட்டு போறேன் என்று  லக்கேஜை  எடுத்துக்கொண்டு முன்னாடி செல்ல அவன் பின்னாடியே சென்றாள் வசுந்தரா. சுந்தர் அப்படியே டிவியை ஆன் செய்து பார்க்க ஆரம்பித்தான்.மங்கலம் எழுந்து கிட்சனுக்குள் சென்றாள்.

பாஸ்கருக்கு அவள் வினோத் பின்னாடி செல்வதை பார்த்தவுடன் மனதிற்குள் ஏதோ உறுத்தலாக இருந்தது.சீக்கிரம் காப்பியை குடித்து முடித்துவிட்டு அவளைப்  பார்க்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தான்.

[Karthik_writes]

பவானி காப்பி கொண்டு வருவாள்,கொண்டு வருவாள் எனக் காத்திருந்து 20 நிமிடத்திற்கு பிறகு காபியை கொண்டு வந்து "இந்தாங்க மாப்பிள்ளை" என்று நீட்டினால். பாஸ்கரும் அதை வாங்கி குடித்துவிட்டு பின் எழுந்து சென்றான். அவன் நேரே மாலுவின் ரூமிற்கு செல்ல அங்கே கட்டிலில் மாலும் மனோவும் விளையாடிக்கொண்டிருந்தனர். மாலு அவள் சிறுவயதில் பயன்படுத்திய மரப்பொருட்கள் மற்றும் சில விளையாட்டு சாமான்கள் அனைத்தையும் எடுத்து கட்டிலில் பரவி போட்டு அதன் நடுவே மனோவை உட்கார வைத்து விளையாட்டுக் காட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அது பாஸ்கரருக்கு மாலு தங்களுக்கு பிறந்த குழந்தையுடன் விளையாடுகிறாள் என்று நினைத்துக்கொண்டு அதை ஆனந்தமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். பின் மாலு பாஸ்கரை பார்க்க "வாங்க ஏன் வெளியிலே நிற்கிரீங்க உள்ள வாங்க" என்று சொல்ல பாஸ்கர் சுயநினைவுக்கு வந்தான்.பின் அப்படியே உள்ளே வந்தான். அவன் நேரே சென்று கட்டிலில் அமர்ந்து "டேய் குட்டி" என்றான். 

மனோ : மாமா நீங்க எங்களுக்கு முன்னாடியே இங்க வந்துட்டீங்களா?

பாஸ்கர் : ஆமா டா குட்டி. இதோ இந்த அத்தைய கூட்டிட்டு போறதுக்குதான் நான் முன்னாடியே வந்துட்டேன்

மனோ : இந்த அத்தையவா. இந்த அத்தையை நான் எங்க வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போறதா இருக்கேன்

மாலு : நம்ம உன் வீட்டுக்கு போலாம் சரியா எனக்கு உங்க மாமா வீடு வேண்டாம்

மனோ : சரி அத்தை.மாமா நீ  போ நான் இவங்கள கூட்டிட்டு போறேன் என்று சொல்ல இருவரும் சிரித்தனர்.

பாஸ்கர் கட்டிலின் ஓரத்தில் இருந்தமையால் சிரித்துவிட்டு அப்படியே திரும்பிப்பார்க்க அங்கே வசுந்தராவின் லக்கேஜ் இருந்தது.அவனுக்கு அப்போது தான் நியாபகம் வந்தது தான் வசுந்தராவை தேடி தான் இங்கே வந்தேன் என்பது.உடனே "மாலு வசுந்தரா எங்க?"என்று கேட்க மாலு சற்று சிரித்துவிட்டு "வினோத் கூட போனாங்க" என்று  சொன்னாள்.

பாஸ்கர் : என்ன வினோத் கூடவா!!!!

மாலு : ஆமா அதுக்கு ஏன் இப்படி ஷாக் ஆகுரீங்க.அவன் என்ன அவங்கள கடிச்சு திங்கவா போறான்

பாஸ்கர் : (அப்படி நடந்துரக்கூடாதுனு தான் டி பயபடுறேன்)ஏய் அதுக்கு சொல்லல ..அவ யாருகூடயும் அவ்ளோ சீக்கிரத்துல ஒட்டமாட்டா.வினோத் எதாவது ஜாலியா பேசப்போய் அவளுக்கு புடிக்காம போய்டுச்சுனா அதுக்கு தான் கேட்டேன்.

மாலு : என்ன ஒட்ட மாட்டாங்களா.ஹா..ஹா..ஹா..நீங்க வேற அவங்க வினோத் கூப்ட உடனே போய்டாங்க

பாஸ்கர் : என்ன போய்டாளா?எங்க போனா?

மாலு :வினோத் தான் வீடு சுத்தி காட்றேன்னு சொன்னான்.உடனே லக்கேஜ போட்டு கிளம்பிட்டாங்க

என்னது வீடு சுத்திகாட்ட கூட்டிட்டு போனானா .இப்போ எந்த ரூம்லனு நான் போய் தேடுவேன் என்று பாஸ்கர் புலம்பினான்

பாஸ்கர் : சரி மாலு நான் போய் அவள எங்கனு பாக்குறேன்‌

மாலு : எதுக்கு?

பாஸ்கர் : இல்ல வயல சுத்திப்பாக்கனும் சொன்னா அதான் அவள கூட்டிட்டு போலாம்னு.நீயும் வாயேன் எல்லாரும் போலாம்.

மாலு : எனக்கும் வரனும்னு தான் ஆச ஆனா அம்மா விடமாட்டாங்க

பாஸ்கர் : ஏன்?

மாலு : கல்யாணம் ஆக போற பொன்னு வெளியே எல்லாம் போக கூடாதுனு சொல்லுவாங்க.சரி நீங்க எல்லாரும் போயிட்டு வாங்க .நா மனோவ பாத்துக்கிறேன்

பாஸ்கர் : சரி..நம்ம அப்றோம் பேசலாம்.ஒகே வா என்று சொல்லி மாலுவைப் பார்த்து கண்ணடித்தான்.மாலுவும் பதிலுக்கு கண்ணடித்தாள்.

பின் பாஸ்கர் வசுந்தராவை எங்கே தேடுவது என தெரியாமல்."சரி எப்படியும் மாடிக்கு தான் கூட்டிட்டு போய்ருப்பான் அங்க போய் பாக்கலாம்" என்று முடிவு செய்து மாடிக்கு சென்றான்.அங்கே சென்று பார்க்க அவர்களை காணவில்லை."என்னடா இது மாடில கானும்,வேற எங்க போய்ருப்பாங்க" என்று யோசித்துவிட்டு "சரி ஒவ்வொரு ரூமா போய் பாக்கலாம்" என்று முடிவு செய்து தேட ஆரம்பித்தான்.அப்படி தேடிப்போகையில் தேவை இல்லாத பொருட்கள் எல்லாம் போட்டு வைத்திருக்கும் ரூம் பக்கமாக மங்களம் ரூமிற்கு சென்றான்.அப்போது உள்ளே இருந்து ஏதோ விசும்பும் சத்தம் கேட்டது.பாஸ்கர் அப்படியே நின்றான்.இரண்டு எட்டு பின்னே வைத்து அந்த ரூம் பக்கத்தில் வந்தான்.அப்போது அவனுக்கு ஒரு வித சத்தம் கேட்டது.பாஸ்கர்  இப்போது காதை கதவில் வைத்து கேட்டான்.

(வசுந்தரா)நான் தான் பாஸ்கர் தங்கச்சினு சொல்லும் போது நீ என்ன பாத்த பார்வையிலயே தெரிஞ்சிறுச்சி டா.இங்க ஏதோ நடக்கபோகுதுனு

(வினோத்) உங்களயா தூக்கிட்டு வர முடியும்னு சொல்லும்போது நீங்க என்ன பார்த்த பார்வையிலயே எனக்கும் தெரிஞ்சிது.

பாஸ்கர் : அப்போ அவ நார்மலா தான பாத்தா
(வசுந்தரா)என்ன தெரிஞ்சிது?


(வினோத்)எனக்கு எதாச்சும் நீங்க குடுப்பீங்கனு?

(வசுந்தரா)அதான் உன் ரூம்ல குடுத்தேன்ல

பாஸ்கர் : அவன் ரூம்ல வச்சு என்ன குடுத்துருப்பா?

(வினோத்)அதெல்லாம் பத்தாதுங்க என்று குலைந்தான்

(வசுந்தரா)வேற என்ன வேனும்?

(வினோத்)நீங்களா பாத்து ரூம்ல குடுத்த மாதிரி எதாச்சும் குடுங்க? என்று மீண்டும் குலைந்தான்

பாஸ்கர் : இவன் என்ன இவ கிட்ட இப்படி வழிரான்?

(வசுந்தரா)எதாச்சும் னா?என்  லக்கேஜ் தூக்குனதுக்கு எதாச்சும் குடுங்கனு  கேட்ட. குடுத்தனா? இல்லயா? 

(வினோத்)நல்லா குடுத்தீங்க.போதும் போதுங்ற அளவுக்கு குடுத்தீங்க

பாஸ்கர் : என்ன குடுத்துருப்பா ஒரு வேள லக்கேஜ் தூக்குனதுககு காசு குடுத்துருப்பாலோ..
(வசுந்தரா)ஆன்..அப்போ அதே மாறி இப்பவும் கேளு டா என்னால முடிஞ்சா தரேன்.

பாஸ்கர் :என்ன வசுந்தரா வாடா பேடானு பேசுறா.அதுக்குள்ள அவ்ளோ க்லோஸ் ஆயிட்டாங்களா.வினோத் எதுக்கு இவள இங்க கூட்டிட்டு வந்தான்.உள்ள என்ன நடக்குதுனு ஒன்னுமே தெரியலயே.சுந்தர் வெளியில இருந்து வந்த பொன்னுங்ககிட்ட எதுவும் வச்சிக்க மாட்டான்னு நினைக்கிறேன்.இவன் எப்படினு நேத்து நைட் இவன் ஃபோன்லயே  தெரிஞ்சி போச்சு.என் தங்கச்சிகிட்ட யாராவது தப்பா பேசுனாலே "பளார்" அரைஞ்சிருவா.காலேஜ் படிக்கும் போது எங்க வீட்டுக்கு பக்கத்துவீட்டு பையன் ஏதோ தப்பா சொன்னதுக்கே அரஞ்சிட்டா.இவன் என்னதான் கொழஞ்சி கொழஞ்சி பேசுனாலும் இவன் பருப்பேல்லாம் இவகிட்ட வேகாது.ஆனா வசுந்தரா எதாச்சும் சண்ட போட்டுடானா என்ன பன்றது...சண்ட போடட்டும் அவன அரையட்டும் அப்போ தான் எல்லா பொன்னும் ஒரே மாதிரி இருக்க மாட்டாங்கனு இவனுக்கு புரியும்.

(வினோத்)ம்..வாய்ல வைக்கிற மாறி எதாச்சும் பெருசா குடுங்க

பாஸ்கர் : வாய்ல வக்கிற மாறியா.ஒருவேளை தின்பன்டம் எதுவும் கேக்குறானோ?

(வசுந்தரா) : வாய்ல வக்கிறமாதிரி 
பெருசாவா.டேய் உன்ன

(வினோத்)ஆஹ்..வலிக்குதுங்க.நீங்க தான் சொன்னீங்க .வாய தொறந்து கேளுனு.இப்ப அடிக்கிறீங்க

(வசுந்தரா)அடிக்காம..கொஞ்சுவாங்களா

(வினோத்)கொஞ்சுங்க

(வசுந்தரா)ஏய்..என்ன பன்ற

(வினோத்)இங்க பாருங்க எவ்ளோ அழகா,பெருசா ஸ்சேப்பா இருக்குனு.

(வசுந்தரா) நீ இந்த ரூம்க்கு கூட்டிட்டு வரும்போதே நினைச்சேன் டா‌.இந்த மாதிரி எதாவது ஏடா கூடம் பன்னுவனு.

(வினோத்)இந்த ரூம் நாங்க யாரும் யூஸ் பன்றது இல்ல அதான் நம்ம யூஸ் பன்னலாமேனு கூட்டிட்டு வந்தேன்.

(வசுந்தரா)சரியான ஆளுதான் டா நீ?

(வினோத்)சரி நீங்க குடுக்குற மாறி தெரில.கிளம்பலாம் வாங்க

பாஸ்கர் : அதான பாத்தேன் என் தங்கச்சிகிட்ட அவளோ சீக்கிரத்துல எதுவும் நடக்காதே. நான் கேட்டாலே எதுவும் தர மாட்டா.இவன் கேட்டவுடனே குடுத்துருவாளா.ஆமா இவன் என்ன கேட்டுருப்பான்

(வசுந்தரா)சரி கிளம்பலாம் வா

"அய்யயோ நம்ம இவ்வளவு நேரம் இங்கதான் நின்னொன்னு தெரிஞ்சா, இங்க இருந்து ஒட்டு கேட்டுட்டு இருக்கியாடானு என் தங்கச்சி என் மண்டையில் கொட்டுவா. இதுக்கு பேசாம அவளை தேடிட்டு வரமாதிரி சுந்தர் ரூம் கிட்ட இருந்த அப்படியே இந்த பக்கம் நடந்து வருவோம் அவங்களும் கதவைத் திறந்து வெளியில வர கரெக்ட்டா இருக்கும்" என்று தனக்குள் பேசிக் கொண்டு சுந்தர் ரூமை நோக்கி நடந்து சென்றான். பின் சுந்தர் ரூம் வாசலில் நின்றுகொண்டு அப்படியே அந்த கதவை திறந்து அவர்கள் வெளியே வருவார்கள் என பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

அதேசமயம் அந்த இடத்துக்கு காத்தமுத்து குளித்துவிட்டு வர பாஸ்கர் சுந்தர் ரூம் வாசலில் நிற்பதை கண்டார்‌.

காத்தமுத்து : என்ன மாப்பிள்ள? இங்க நிக்கிறீங்க? உங்க தங்கச்சி வந்திருக்காங்க சொன்னாங்க.நான் காலையிலேயே வயலுக்கு போயிட்டு இப்பதான்  வரேன். எங்க அந்த பொண்ணு?

பாஸ்கர் : வினோத் கூட வீடு சுத்தி பார்க்க போயிருக்கா மாமா

காத்தமுத்து : சரி சரி சுத்தி பாக்கட்டும் .நீங்க குளிக்கலாம்ல.திடீர்னு பூஜைக்கு கூப்பிட்டா என்ன பண்ணுவீங்க ?

பாஸ்கர் : வயலுக்கு போய்  குளிக்கலாம்னு இருக்கேன் மாமா.சுந்தர் கூட்டிட்டு போறேன்னு சொல்லி இருக்காரு.

காத்தமுத்து : அப்படியா.. அப்ப சரி. அப்போ போயிட்டு வெரசா வாங்க வெயில் வருதுல்ல

பாஸ்கர் : சரிங்க மாமா என்று சொல்ல காத்தமுத்து அந்த வேஸ்ட் ரூமையும் தாண்டி அவரது ரூமை நோக்கி சென்றார்.

"என்னடா இது அப்பவே ரெண்டு பேரும் சரி வா போகலாம்னு சொல்லி கிளம்பினாங்க, இன்னும் வெளியில வரலையே " என்று யோசித்துக்கொண்டு காத்தமுத்து அவரது ரூமிற்குள் செல்வது வரை சுந்தர் ரூம் அருகில் நின்று வசுந்தராவும் வினோத்தும் இருக்கும் ரூமை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் பாஸ்கர்.காத்தமுத்து ரூமிற்குள் சென்றவுடன் பாஸ்கர் சுற்றுமுற்றும் பார்த்துவிட்டு அந்த வேஸ்டு ரூம் நோக்கி சென்றான்.அப்போது அந்த வழியாக மங்களம் வந்தாள்.பாஸ்கர் சுந்தர் ரூம் பக்கத்தில் இருக்கும் மாடிப்படியில் ஏறுவது போல பாவலா செய்தான்.பின் மங்களம் அவள் ரூமிற்குள் சென்றாள்.பாஸ்கர் "மங்களம் திரும்பி வருவாளா மாட்டாளா,ஏன்னா அவ திரும்பி வரும்போது நா வேஸ்டு ரூம் பக்கத்துல நின்னா இங்க நின்னு என்ன பன்றீங்கனு கேப்பாங்க,அப்போ உள்ள இருக்குறவங்களுக்கு நான் வெளிய நின்னு ஒட்டு கேட்டுட்டு இருக்கேன்னு தெரிஞ்சிரும்.ஒரு 10 நிமிடத்திற்கு பின் மங்களம் வெளியே வந்தாள் வந்து அப்படியே வராண்டாவை நோக்கி சென்றாள்.பாஸ்கர் இப்போது வேகமாக படிகட்டில் இறங்கி அந்த ரூம் பக்கத்தில் சென்று மீண்டும் காதை கதவில் வைத்து கேட்டான் .அப்போது

(வசுந்தரா)ம்..ம்..ம்

பாஸ்கர் : என்னடா இது பேச்சயே கானும்

(வசுந்தரா)எப்படிடா இருக்கு?

(வினோத்)ச்..ச்..நல்லா சாப்டா,கின்னுனு இருக்கு..
(வசுந்தரா)இருக்கும் டா இருக்கும்.

(வினோத்)நான் இப்படி பாத்ததே இல்ல.அதுலயும் இந்த .....ல

(வசுந்தரா)ஆ..பாத்துடா

பாஸ்கர் : என்ன இவ எப்படி இருக்குனு கேக்குறா.இவன் சாப்டா இருக்குனு சொல்றான்.ஒரு வேள இவன் கேட்டத என் தங்கச்சி குடுத்துட்டாலோ???என்ன குடுத்துருப்பா???

(வினோத்)ஸ்ஸ்..ச்ச்.கத்தாதீங்க வசு

(வசுந்தரா)"வசு"வா‌..ஏய்..இந்த பேரு உனக்கு எப்படி தெரியும்.எங்க வீட்ல என்னைய இப்படி தான் கூப்பிடுவாங்க

பாஸ்கர் : ஆமா நாங்க வசுந்தராவ "வசு"னு தான் செல்லமா  கூப்பிடுவோம்.அதெப்படி இவனுக்கு தெரிஞ்சிது

(வினோத்)ஸ்ஸ்ஸ்...ச்.‌ஆமா இதுக்கு PH.d படிச்சுட்டு வரனுமா.வசுந்தராவ சுருக்கி வசுனு தான் சொல்லுவாங்க.வேற எப்படி சொல்லுவாங்க.

(வசு)ஆனாலும் உனக்கு நக்கல் ஜாஸ்தி டா
(வினோத்)ம்..ம்..பாத்தா தெரிலயா

(வசு) தெரியுது...சரி..நீ இப்படி,உங்க அண்ணன் எப்படி ?

(வினோத்)..ச்..ச்‌..ச்.. அவனும் என்னைய மாதிரிதான். சொல்லப் போனா என்ன விட ஒரு படி மேல தான்

(வசு) என்னடா சொல்ற?

(வினோத்)ம்ம்ம்ம்ம.. ஆமா, நானாச்சும்  சாப்ட், எங்க அண்ணே ரொம்ப ஹார்ட்.

(வசு) ஹார்டா.

(வினோத்)ச்...ச்...ஆமா முரட்டுப்பய.

(வசு)சரி சரி நான் கவனிச்சுகிறேன்..

(வினோத்)..ம்..ம்..ச்..ச்.. நீங்க ஒன்னும் கவனிக்க வேண்டாம்.அவனே உங்களை கவனிச்சுக்குவான்.முதல்ல நீங்க என்ன கவனிங்க.

(வசு) கவனிச்சிட்டு தான டா இருக்கேன்.

பாஸ்கர் : அப்படி என்ன வசு கவனிக்குறானு தெரியலியே

(வினோத்) ச்..ச்...ச்...இந்த கவனிப்பு எல்லாம் பத்தாது இன்னும் நிறைய வேனும்

(வசு) டேய் நான் தான்டா கெஸ்டு.நீங்க தான் என்ன கவனிக்கனும்.

(வினோத்)..ஸ்.ச்...அதெல்லாம் கரெக்டா கவனிப்போம்.அத பத்தி உங்களுக்கு எந்த கவலையும் வேண்டாம்

பாஸ்கர் : என்ன இவன் எதயோ சப்பிகிட்டு பேசுற மாரி இருக்கு.ஒரு வேல விரல்ல சப்பிகிட்டே பேசுறானோ.

(வசு) பாக்கலாம்.ஆனா ஒன்னுடா உன்கிட்ட சின்ன குழந்த தோத்துப்போய்டும்..

(வினோத்)..ச்..ச்.ச்..ம்..பாருங்க

(வசு)சரி இன்னும் எவ்ளோ நேரம் தான் இப்படியே பன்னிட்டு இருப்ப.போதும் டா.நம்மள தேட போறாங்க வா போலாம்

பாஸ்கர் :என்ன பன்னிட்டு இருக்கான்?

(வினோத்)ம்..ச்..ச்..போலாம் ..

(வசு)ஹப்பா..போதுமா..

பாஸ்கர் : என்னத்த விட்டான்?

(வினோத்) போதாது.. தேடுவாங்க ன்னு சொன்னீங்கல்ல அதனால தான் விட்டேன். நான் அவ்வளவு சீக்கிரத்துல விடுற ஆள் எல்லாம் கிடையாது.

(வசு)ஆஹான்.. இன்னும் இரண்டு நாள்  இங்கதான இருப்பேன்.பார்க்கலாம் நீ தேருவியா? மாட்டியானு?

பாஸ்கர் : என்ன தேருவானா? மாட்டானா?

(வினோத்)பாக்கதான போறீங்க.

(வசு)ம்..வா போலாம்.

(வினோத்)ஒரு நிமிஷம்

(வசு)என்ன?

(வசு)ம்ம்ம்ம்...ம்ம்ம்

பாஸ்கர் : என்ன சத்தத்தயே கானும்?

(வினோத்)ம்ம்..இப்ப போலாம்

(வசு)டேய் உனக்கு தான் ரூம்லயே குடுத்தேன்ல

(வினோத்)இந்த ரூம்ல குடுக்கலல்ல.

பாஸ்கர் இப்போது ஒரு பத்து அடி பின்னாடி சென்று கேசுவலாக நடந்து வருவது போல் வந்தான்.இவர்கள் இருவரும் அந்த ரூம் கதவை திறந்து வெளியே வர பாஸ்கர் வந்தான்.வசுந்தரா வாயை துடைத்துக்கொண்டு "ரொம்ப மோசம் டா நீ" என்று சொல்லி சிரித்துக்கொண்டே வந்தாள்.அப்போது பாஸ்கர் எதிரில் வர வசுவுக்கு சற்று திகைப்பாக இருந்தது.அவள் முகத்தில் ஒரு பதட்டம்.அதை பாஸ்கர் பார்க்க தவற வில்லை.வசு இப்போது வினோத்தை பார்த்தாள் அவன் கேசுவலாக இருந்தான்.

வினோத் : என்ன பாஸ் காப்பி குடிச்சிட்டேங்களா?

பாஸ்கர் : ம்.‌குடிச்சுட்டேன்.நீங்க குடிச்சேங்களா

வினோத் : குடிச்சிட்டேன் பாஸ்

பாஸ்கர் : நீ இங்க என்னடி பண்ணிட்டு இருக்க .

வசு :  வினோத் வீடு சுத்திகாட்டுறேன்னு கூட்டிட்டு வந்தான்.அதான் ஒவ்வோரு ரூமா பாத்துட்டு இருக்கோம்.

பாஸ்கர் :  சரி சரி சுத்தி பார்த்தியா.நல்லா இருக்கா? 

வசு : ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சு

வினோத் : இன்னும் முழுசா சுத்தி காட்டல பாஸ்.என்னோட ரூம், மாலு ரூம் அப்புறம் இந்த ரூம்

பாஸ்கர் : இந்த ரூம்ல என்ன இருக்குனு சுத்தி  காட்டினீங்க.இது வேஸ்டு ரூம்ல

வினோத் : நான் காட்டல. அவங்கதான் காட்டுனாங்க

பாஸ்கர் : என்ன இவ காட்டுனாளா?

வினோத் : ஆமா அவங்க தான் இந்த ரூம்ம கை காட்டுனாங்க. நான் உள்ள கூட்டிட்டு போய் காட்டினேன்.

பாஸ்கர் வசு வினோத் தான் இந்த ரூம்க்கு கூட்டிட்டு வந்ததா சொன்னா இவன் என்னடானா இப்படி சொல்றான்) சரி ஓகே வினோத். நாங்க வயலுக்கு குளிக்க போறோம் நீங்க வரிங்களா

வினோத் : இல்ல நீங்க போய்ட்டு வாங்க.எனக்கு வேல இருக்கு
வசுந்தரா : என்ன வேள? எங்கபோற?

"என்ன இவ வினோத்த இப்படி அதிகாரம் பன்றா?எதோ அவ புருஷன அதிகாரம் பன்ற மாறி" என்று பாஸ்கர் நினைத்தான்

வினோத் : எனக்கு ரைஸ்மில்ல வேலை இருக்கு

வசு : ரைஸ்மில்லா?

வினோத் : ஆமா நம்ம ரைஸ்மில் தான் .நீங்க வயலுக்கு போய்ட்டு வாங்க நான் உங்கள நாளைக்கு ரைஸ்மில்க்கு கூட்டிட்டு போறேன்.இப்ப கிளம்புறேன்.

பாஸ்கர் : (அப்பாடா இப்பவாவது கிளம்புறேன்னு சொன்னானே கெளம்புடா) சரி வினோத் பாத்து போய்ட்டு வாங்க

வினோத் :  சரி பாஸ். பாய் வசு. வயலுக்கு போங்க அண்ணன் கவனிச்சுக்குவான்.நான்  உங்கள நைட்டு வந்து கவனிச்சுக்கிறேன் என்று சொல்லி கொண்டே சென்றான்‌.வசுந்தரா அவனை ஒரு கள்ள பார்வையில் பார்த்து சிரித்தாள்.

"என்ன நைட்டு வந்து கவனிச்சுப்பானா" என்று அவன் செல்வதை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

வசு  வினோத் செல்வதை பார்த்துவிட்டு இப்போது அப்படியே திரும்ப அவளுக்கு முன்னே பாஸ்கர் அவளை புருவத்தை உயர்த்திப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

வசு : என்ன னா?

பாஸ்கர் : என்னடி நடக்குது இங்க?

வசு : என்ன ஆச்சு? ஏன் கோபமா இருக்க?

பாஸ்கர் : என்ன ஆச்சா என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்க காத்தமுத்து அவனது ரூமை விட்டு நீட்டாக வெள்ளை வேஷ்டி சட்டை பொட்டு வெளியே வந்து கொண்டிருந்தார்‌‌.பாஸ்கர் அப்படியே அமைதியானான்‌

வசு : என்னடா அமைதியாகிட்ட? என்று கேட்டுவிட்டு பின்னாடி திரும்பி பார்க்க அங்கே காத்தமுத்து வந்துகொண்டிருந்தார்.
காத்தமுத்து அவர்கள் அருகில் வந்து "அடடே  வாம்மா‌‌.நீதான்  மாப்பிள்ளையோட தங்கச்சியா.

வசு : ஆமாங்க

பாஸ்கர் : வசு இது மாளவிகா அப்பா.மாமா இது வசுந்தரா என் தங்கச்சி.

வசு : வணக்கங்க என்ன ஆசீர்வாதம் பண்ணுங்க மாமா.

காத்தமுத்து : ஐயோ எந்திரிமா கால்ல எல்லாம் விழுந்துகிட்டு. மரியாதை மனசுல இருந்தா போதும். சாப்டியா மா

வசு : சாப்பிட்டேன்

காத்தமுத்து : உங்க வீட்டுக்காரர் வரலையா மா

வசு : அவருக்கு டியூட்டி போட்டாங்கன்னு போய்ட்டாங்க  மாமா

காத்தமுத்து : சரிம்மா எத்தனை நாள் வேணாலும் தங்கிக்கோ. இங்கு உனக்கு என்ன பிரச்சனைனாலும் உடனே என் கிட்ட வந்து சொல்லு சரியா. நான் சரி பண்ணி தரேன்

வசு : சரிங்க மாமா.

காத்தமுத்து : சரி மாப்ள நாங்க சாப்பிட்டு பத்திரிக்கை வைக்க  கிளம்புறோம்.நீங்க  பூஜைய முடிச்சிருங்க.

பாஸ்கர் : சரிங்க மாமா.

காத்தமுத்து அப்படியே  அவர்களிடமிருந்து விடைபெற்று நேரே சென்று இடது பக்கம் திரும்பி வராண்டாவை நோக்கி சென்றான்.

வசு : ரொம்ப நல்ல மனுஷனா இருக்காருல்ல

பாஸ்கர் : இந்த வீட்டில அவனைத் தவிர எல்லாருமே நல்லவங்க தான்

வசு : யார தவிர?யார சொல்ற?

பாஸ்கர் : இங்க வச்சு சொன்னா யாராவது வந்துருவாங்க.மாடிக்கு வா என்று சொல்லி அவளை மாடிக்கு கூட்டி சென்றான்.முதல் ரூமை கடந்து இரண்டாவது ரூமிற்கு கூட்டி சென்றான்.

வசு : மாடி சூப்பரா இருக்கே. இங்கேயே தங்கலாம் போல.

பாஸ்கர் : இருக்கும் டி இருக்கும் முதல்ல ஜாக்கெட்டை ஒழுங்காக இழுத்து விடு.

வசு அவளது பிரா வெளியே தெரிவதை அப்படியே ஜாக்கெட்டை வைத்து மறைத்து விட்டு "சொல்லுனா" என்றாள்.

பாஸ்கர் : அவன்கூட நீ எங்க சுத்திட்டு இருக்க

வசு : சுத்துருரனா.அவன் தான் வீடு சுத்திகாட்டுறேன் வாங்க கூட்டிட்டு போனான்.

பாஸ்கர் : அவன் கூப்பிட்டா நீ போயிடுவியா

வசு :  இப்போ ஏன் டென்ஷன் ஆகுற. என்ன ஆச்சு?

பாஸ்கர் : இங்க பாரு அவன் கொஞ்சம் வேற மாதிரி

வசு : வேற மாதிரினா. பைத்தியமா?
பாஸ்கர் : ஆமா அவனுக்கு கொஞ்சம் பொம்பள பைத்தியம்.

வசு :  என்னனா சொல்ற. அவனைப் பார்த்தா அப்படி ஒன்னும் 
தெரியலையே (என்று கீழே குனிந்து லேசாக சிரித்துக்கொண்டாள்)

பாஸ்கர் : பார்த்தா தெரியாது பழகினா தான் தெரியும்

வசு : நீ அவன் கூட எத்தனை நாள் பழகின.சும்மா ஒருத்தர பத்தி தப்பா பேசாத னா.

பாஸ்கர் : கூட கூட பேசாதடி. அவனுக்கு நிறைய பொண்ணுங்க கூட கனெக்சன் இருக்கு.அவன் ஃபோன பாத்தேன் அதுல ஃபுல்லா பொன்னுங்க நம்பர் தான்

வசு : இருந்துட்டு போகட்டும். அதுக்கு ஏன் அவன் கூட பழகாதனு சொல்ற.நா என்ன அவன் கூட போய்டவா போறேன்.

பாஸ்கர் : இங்க பாரு அவன் பேச்சிலேயே மயக்கிருவாண்டி

வசு : என்னது மயக்குவானா. அதெல்லாம் என்கிட்டே நடக்காது

பாஸ்கர் : அது எனக்கு தெரியும் டி .இருந்தாலும் அவன் கிட்ட கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையா இருனு சொல்றேன்

வசு : அவன் ஜாலியா பேசினா ஜாலியா பேசுவேன்‌ மத்தபடி தப்பா ஏதாவது பேசினா நான் பாத்துக்குறேன் .

பாஸ்கர் : சரி. ஆமா நீ என்ன அவன வாடா போடான்னு சொல்ற

வசு : அவன் என்னை விட இரண்டு வயசு சின்ன பையன் தான.

பாஸ்கர் : ஆமா.இது எப்படி உனக்கு தெரியும் .

வசு : அவன்தான் கேட்டான். உங்களுக்கு வயசு என்னனு? நான் 29 ன்னு சொன்னேன். அவன் எனக்கு 27 தான் நீங்க என்ன வாடா போடான்னு சொல்லுங்க அப்படின்னு சொன்னான்.

பாஸ்கர் : பாத்தியா. வந்த அன்னைக்கே வயசு கேட்டுட்டான்.

வசு : நாளைக்கு  சைஸ் என்னனு கேட்பானா.

பாஸ்கர் : ஏய் லூசு மாதிரி பேசாதடி
 
வசு : நான் செருப்பு சைஸ சொன்னேன் னா. என்கிட்ட அவன் சைஸ் என்னனு கேட்டா செருப்பு சைஸ தான் சொல்லுவேன் .

பாஸ்கர் : அதான பார்த்தேன் சரி. நான் அந்த பக்கமா போகும்போது நீங்க அந்த ரூம்ல இருந்த மாதிரியே தெரியலையே. அப்புறம் நான் மறுபடியும் வரும்போது நீங்க உள்ளே இருந்து வரீங்க‌. உள்ளே என்ன காட்டிட்டு இருந்தான்.

வசு : அவன் எங்க காட்டுனான்.நான் தான் தொறந்து காட்டுனேன்‌ என்று வாயுக்குள் முனுமுனுத்தாள்‌

பாஸ்கர் : என்னடி வாய்குள்ளயே முனங்குற?

வசு : அது ஒன்னு இல்ல னா. அவன் துருவித்துருவி கேட்டுகிட்டே இருந்தான்.நான் குடுக்கவே இல்ல.அப்றோம் ஒரு மாதிரி மூஞ்சி வாடிருச்சு.சரினு குடுத்தேன்.

பாஸ்கர் : எத?

வசு : என் நம்பர.

பாஸ்கர் : லூசு ஏண்டி நம்பர் குடுத்த?

வசு : சொந்தகாரனா ஆக போறான்.சரி வச்சிட்டு போகட்டும் குடுத்தேன்.

பாஸ்கர் : பாத்து டி ஜாக்கிரதையா இரு

வசு : நான் போலீஸ் காரன் பொண்டாட்டி என்கிட்ட வச்சுக்கிட்டா என்னாகும் அவனுக்கே தெரியும். நீ ப்ரீயா விடு நான் பார்த்துக்கறேன்.

பாஸ்கர் : சரி மச்சான் ஏன் வரல?

வசு : அவரு கல்யாணத்துக்கு 
வரேன்னு சொல்லிட்டாரு.

பாஸ்கர் : சரிடி வா போலாம்.நான் இப்படி சொன்னேன்னு யாரு கிட்டயும் சொல்லாத.

வசு : அது எப்படி சொல்லுவேன்.சரி வினோத் இப்படி.அவங்க அண்ணன் எப்படி?

பாஸ்கர் : (என்னடா இது கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி வினோத் கிட்ட கேட்டா இப்போ என்கிட்ட கேக்குறா)அவரும் கொஞ்சம் அப்படி தான் ஆனா இவன் அளவுக்கு இல்லனு நினைக்கிறேன்.

வசு : என்ன னா இது.குடும்பமே இப்படி இருக்கு.

பாஸ்கர் : ஏய்..சீ..சீ..இவனுக தான் இப்படி.மாலு அண்ணன் சூப்பர் கேரக்டர்.கரக்டா பேசுவாரு

வசு : மாலுக்கு அண்ணன் வேற இருக்கானா?

பாஸ்கர் : ஏய்.கொஞ்சம் மரியாதையா பேசு. அவர் உனக்கு மூத்தவரு.

வசு : சரி. அவர நான் பாக்கவே இல்ல.வீட்லயும் இல்ல

பாஸ்கர் : அவரு எங்கயாவது பத்திரிக்க வைக்கப் போயிருப்பாரு.சாய்ந்திரம் காட்றேன் (என்று பேசிக்கொண்டே படியில் இறங்கி வந்தனர்)

வசு : சரி..நீ போய் ட்ரஸ் டவல் எல்லாம் எடுத்துட்டு வா.வயலுக்கு போலாம்.

பாஸ்கர் : சரி‌ நான் போய் எடுத்துட்டு வரேன் என்று சொல்லி நேரே ரூம்க்கு போனான்.
அங்கே வினோத் பாத்ரூமிலிருந்து குளித்து முடித்துவிட்டு வெளியே துண்டு கட்டிக்கொண்டு வந்தான். பாஸ்கர்  ரூமிற்குள் நுழைய 

வினோத் : என்ன பாஸ் உங்க சிஸ்டர் எங்க? 

பாஸ்கர் : அவ மாலு ரூம்ல இருக்கா.நான் வயலுக்கு குளிக்க போறதுக்கு துணி எடுக்கலாம்னு வந்தேன் 

வினோத் :   உங்க சிஸ்டர் உங்கள மாதிரி இல்ல பாஸ் (என்று சொல்லி பனியனைப்போட்டான்) 

பாஸ்கர் : ஆமா அவ கொஞ்சம் சிடுசிடுனு பேசுவா. என்ன மாதிரி ஃப்ரீயா பேசமாட்டா? 

வினோத் : என்னது ஃப்ரீயா பேச மாட்டாங்களா .உங்கள விட ஃப்ரீயா பேசுறாங்க.ஆரம்பத்துல கொஞ்சம் ஒருமாதிரி பன்னுனாங்க அப்புறம் ஜாலியா பேசுனாங்க.

பாஸ்கர் : பழகிட்ட ஜாலியா பேசுவா.

வினோத் : அவங்களுக்கு ரொம்ப பெரிய மனசு பாஸ்

பாஸ்கர் : எத வச்சு அப்படி சொல்ற?

வினோத் : வாய் வச்சதனால  சொல்றேன்‌

பாஸ்கர் : என்ன?

வினோத் : இல்ல அவங்க கூட வாயடிச்சதுனால சொல்றேன்.

பாஸ்கர் : அவளயும் நீங்க விட்டு வைக்கலயா

வினோத் : சூப்பரா கம்பெனி குடுக்குறாங்க.ஆமா அவங்க ஜிம்முக்கு எதும் போவாங்களா? என்று கேட்டுக்கொண்டு வேஷ்டி கட்டினான்.

பாஸ்கர் : அப்படியெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல ஏன் கேக்குறீங்க? 

வினோத் : இல்ல பாடிய கரெக்டா மெயின்டெய்ன் பண்றாங்களே அதான் கேட்டேன். 

பாஸ்கருக்கு இப்போது சிறிது கடுப்பாக இருந்தது. ஏனென்றால் தன் தங்கையின் உடலைப் பற்றி வினோத் கமெண்ட் செய்ததற்கு.

பாஸ்கர் : அவ வீட்டு வேலை மட்டும் தான் செய்வா. 

வினோத் : சரி சரி இங்க ஏதும் வேலை செய்ய வேண்டாம். அவங்க இருக்கிற வரைக்கும் அவங்கள நான் கவனிச்சுக்கிறேன்.நீங்க ஒன்னும் கவலைப்படாதீங்க என்று பாஸ்கன் தோளை தட்டி சட்டையை தோளில் போட்டுக் கொண்டு ரூமை விட்டு வெளியே சென்றான். 

பாஸ்கர் : சற்று சிரித்துவிட்டு நீ என்ன பண்ணாலும் உன் பருப்பு அவகிட்ட வேகாது டா என்று சொல்லிவிட்டு அவனது துணியையும் துண்டையும் ஒரு கட்டைப்பையில் வைத்துக் கொண்டு நேரே வசுவை கூப்பிட மாலு ரூமுக்கு சென்றான்.அங்கே வசுவும் மாலுவும் சிரித்துக்கொண்ருந்தனர்.பாஸ்கர் உள்ளே செல்ல, வசு "ஏய் மாலு 'ஷு' என்று ஒருவிரலை உதட்டிற்கு மேல் மூக்கை தொடும்படி வைத்தாள்.மாலு வாயை பொத்திக்கொண்டு சிரித்தாள்.பாஸ்கர் உள்ளே செல்ல "வா னா போலாமா" என்றாள். ஆனால் அவன் மாலுவை கவனிக்க அவள் வாயை பொத்திக்கொண்டு குறும்பாக சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

[Karthik_writes]

பாஸ்கர் : எதுக்கு சிரிக்கிற மாலு? 

மாலு : ஒன்னுமில்ல அக்காகிட்ட வினோத் ஏதோ கெஞ்சினானாம். அதை சொன்னாங்க. அதான் சிரிச்சிட்டு  இருந்தோம்

வசு : ஏய் மாலு பேசாம இரு?

பாஸ்கர் : தெரியும் தெரியும் வசு சொன்னா .வினோத்துக்கு இவள பத்தி இன்னும் சரியா தெரியல.

மாலு : வினோத்துக்கு நல்லா தெரிஞ்சிடுச்சு .உங்களுக்கு தான் தெரியல

வசு : நீ சும்மா இருடி

மாலு : சரி நான் ஒன்னும் சொல்லல பா என்று சொல்லிவிட்டு மீண்டும் சிரித்தாள் .



பாஸ்கர் ஒன்றும் புரியாமல் அங்கேயே நின்று கொண்டிருந்தான் .

மாலு : என்ன அண்ணி நெஞ்சை ரொம்ப நக்கிடானா

வசு : ஆமா கொஞ்சம் ஓவரா நக்கிட்டான்.

மாலு : ஆனா அவன் உங்ககிட்ட இப்படி பண்ணுவான்னு நான் எதிர்பார்க்கவே இல்ல.நீங்க எப்படி விட்டீங்க?

பாஸ்கருக்கு இப்போது புரிந்தது வசு நம்பர் கொடுத்ததைப் பற்றிதான் இவர்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று.

வசு : நான் எங்க கொடுத்தேன். முதல்ல கொடுக்க வேண்டாம் பழகிப்பாத்து அப்றமா கொடுக்கலாம்னு நினைச்சேன்.அவன் கைய புடிச்சிட்டு விட மாட்டேன்னு சொல்லிட்டான்

பாஸ்கர் : என்னது கையை புடிச்சானா?

மாலு : கைய புடிச்சதுக்கே இந்த ஷாக்கா

வசு : அது ஒன்னும் இல்ல னா சும்மா கைய புடிச்சிட்டு கெஞ்சினான்.

பாஸ்கர் : ஒஹோ...ம்

மாலு : நீங்களும் பாவம்னு கொடுத்திட்டிங்களா

வசு : வேற என்ன பண்றது. சொந்தக்காரன வேற ஆகப்போறான். கொடுக்கலைன்னா தப்பாயிடும்ல

மாலு : ஒருவாட்டி கொடுத்திட்டீங்கல்ல.இனிமேல் அடிக்கடி கூப்பிடுவான் பாருங்க

வசு : எனக்கு எந்த பிரச்சினையும் வராத வரைக்கும் எனக்கு ஓகே தான்.

மாலு : அதெல்லாம் எந்த பிரச்சனை வர விடமாட்டான் அண்ணி நீங்க பண்ணுங்க

"இவங்க பேசறதுல  ஏதோ உள்குத்து இருக்கிற மாதிரி இருக்கே" என்று பாஸ்கர் மண்டையில் தோன்றியது

மாலு : சரி வினோத்துக்கு கொடுத்திட்டீங்க. எங்க பெரிய மாமாவுக்கு?

வசு : அவர் கேட்கட்டும் அவருக்கும் கொடுக்கிறேன்.

மாலு : ஒரு முடிவோட தான் இருக்கீங்க

பாஸ்கர் : என்னடி நீ இப்படி எல்லாருக்கும் கொடுத்துட்டு இருந்தா மச்சான் என்னடி நினைப்பாரு ?

வசு : அவர் என்ன நினைக்க போறாரு.அவருக்கு ஒழுங்கா இருந்து அனுபவிக்க தெரியல.

பாஸ்கர் : என்னடி சொல்ற அனுபவிக்க தெரியலையா?

மாலு : அது வந்து.. அண்ணே வந்து அண்ணி கூட ஒழுங்கா டைம் ஸ்பேண்ட் பன்னுனா அண்ணி எதுக்கு மத்தவங்க கிட்ட போகப் போறாங்க. அததான் அப்படி சொல்றாங்க

பாஸ்கர் : அவர் போலீஸ்காரர் டி .வேல பார்க்க தேவையில்லையா

மாலு : வேலை மட்டும் பாத்தா போதுமா வீட்டையும் பாக்கணும்ல்ல

பாஸ்கர் :நீ என்ன உங்க அண்ணிக்கு சப்போட்டா?

வசு : அவ சொல்றதுல என்ன தப்பு இருக்கு. வீட்லயும் ஒருத்தி இருக்கா அவளையும் கவனிக்கணும் ஒரு அக்கறை இருக்கா .எப்பவுமே வேலையே கெதினு இருக்காரு.

பாஸ்கர் : சரிடி விடு .உன்ன கண்கலங்காம பார்த்துக்கிறாருல்ல.அதுவே போதும்

மாலு : நீங்க எப்படி நாளைக்கு கல்யாணத்துக்கு அப்புறம்?

பாஸ்கர் : வேலை பாதி,வீடு பாதி போதுமா

வசு : பார்க்க தானே போறேன்‌. இப்படித்தான் என் புருஷனும் சொன்னாரு.

மாலு :அண்ணி அதெல்லாம் அவங்க என் கூடயும் கொஞ்சம் டைம் ஸ்பென்ட் பண்ணுவாங்க. இல்லங்க

பாஸ்கர் : கண்டிப்பா

வசு : ம்க்கும்

மாலு : சரி அண்ணி நீங்க சொல்லுங்க வெறும் நெஞ்ச மட்டும் தான் நக்குனானா

வசு : நாலு, அஞ்சு கடி கடிச்சான்.அதான் தாங்க முடியல



பாஸ்கர் மனதில் :  என்னது கடிச்சானா. ஒருவேளை கடிஜோக் எதுவும் அடிச்சு இருப்பானோ

மாலு : நினைச்சேன்.சரி எங்க வச்சு இதெல்லாம் நடந்துச்சு

வசு : முதல்ல அவன் ரூம்ல வச்சு வாய் அடிச்சான்.

மாலு : ஓ..அவன் ரூம்ல வச்சே 
ஆரம்பிச்சுட்டானா.அங்க எப்படி?

வசு : உங்க லக்கேஜ் தூக்கிட்டு வந்ததுக்கு எதாச்சும் குடுங்கனு கேட்டான்

மாலு : நீங்க என்ன குடுத்தீங்க?

வசு : பர்ஸ் மாளவிகா ரூம்ல இருக்கு வாங்க காசு தரேன்னு சென்னேன்.

மாலு : ஹா..ஹா..அதுக்கு என்ன சொன்னான்?

வசு : காசா .காசேல்லாம் வேண்டாம் எதாச்சும் மறக்க முடியாத அளவுக்கு குடுங்கனு கேட்டான்.என்ன வேனும்னு கேட்டேன்.நீங்களா பாத்து எதாச்சும் குடுங்கனு சொன்னான்.நீயே கேளுனு சொன்னேன்.

மாலு : அப்றோம்?

வசு : நீங்க குடுக்க வேண்டாம் நானே குடுக்குறேன்னு சொன்னான்.நானும் சரி னு 
சொன்னேன்‌.அப்பறமா தான் குடுத்தான்.

பாஸ்கர் : என்ன குடுத்தான்?

வசு : சும்மா கம்பெனி குடுத்தான்.

மாலு : சரி நீங்க பதிலுக்கு குடுத்தேன்களா?

வசு : அதெப்படி குடுக்காம இருப்பேன்.

மாலு : சூப்பர் எவ்ளோ நேரம் குடுத்தீங்க?

வசு : ஒரு இரண்டு நிமிஷம் குடுத்தேன்‌.

மாலு : சூப்பர்.அப்றோம்?

வசு : அப்புறம் அங்க இருந்து கிளம்பி இந்த யூஸ் பன்னாம ஒரு ரூம் இருக்குல்ல

மாலு : ஆமா ,வேஸ்ட் ரூம்

வசு : ஆன்‌.அங்க வச்சி நெஞ்ச நக்க ஆரம்பிச்சிட்டான். நானும் போதும் போதும்னு சொல்றேன் விடவே மாட்டேங்கறான்.

மாலு : ஆமா அவன் விடவே மாட்டான்.எப்படி உங்கள அதுகுள்ள விட்டான் ?

வசு : எல்லாரும் தேடுவாங்க, போலாம்னு சொன்னதுக்கு அப்புறம்தான் விட்டான்

மாலு : சரி சரி அப்போ ரெண்டு பேரும் ரொம்ப க்ளோஸ் ஆயிட்டீங்க

வசு : அப்படித்தான்னு வச்சிக்கோயேன்‌.

பாஸ்கர் : என்னடி சொல்ற க்ளோஸ் ஆயிட்டியா ?

மாலு : ஆமா வினோத்தும் அண்ணியும் கிளோஸ் ஆயிட்டாங்க

பாஸ்கர் : அப்படியா டி?

வசு : அந்த அளவுக்கு எல்லாம் ஒன்னும் இல்ல னா. நல்லா  பழகுனா ஒகே இல்லனா அப்படியே கட் பன்னிட்டு போயிட்டே இருப்பேன்

மாலு : அதெல்லாம் அவன் கரெக்டா பழகுவான் என்று சொல்லிக்கொண்டு இருக்க
"என்ன வயலுக்கு வரீங்களா? இல்லையா? ன்று வாசலில் நின்று வசுவை பார்த்துக் கொண்டே கேட்டான் சுந்தர். வசு அவரை திரும்பிப் பார்தது  "இதோ கிளம்பிட்டோம் போலாம்" என்றாள்

மனோ : நானும் வர்றேன். என்னையும் கூட்டிட்டு போங்க

மாலு : குட்டி நீ இங்கேயே இரு டா அத்தை உன்ன பாத்துக்கிறேன். அம்மாவும் மாமாவும் போயிட்டு வரட்டும் சரியா

மனோ : இல்ல நானும் வருவேன் .

சுந்தர் : சரி ஆசைப்படுறாருல்ல வரட்டும் .

பாஸ்கர் : சகல கிளம்பலாமா

சுந்தர் : நான் வெளியில நிக்கிறேன் வாங்க என்று சொல்லிவிட்டு வசு வை ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு கிளம்பினான்.



 பாஸ்கர் அவன் கையில் வைத்திருக்கும் கட்டை பையை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே சென்றான்.ஆனால் வாசலை தாண்டியவுடன் இவர்கள் என்ன பேசுகிறார்கள் என தெரிந்து கொள்ள ரூம் பக்கத்திலேயே நின்று கொண்டான்.அப்போது மாலு வசுவை பார்த்து "அண்ணி போங்க போய் என்ஜாய் பண்ணிட்டு வாங்க"

பாஸ்கர் : என்ன என்ஜாய் பன்ன சொல்றா?

வசு : எங்க அண்ணன் வரான். எப்படி டி என்ஜாய் பண்ண முடியும்

மாலு : அவரை ஏதாச்சும் சொல்லி வேற பக்கம் அனுப்பிவிட்டுட்டு நீங்க என்ஜாய் பண்ணுங்க

பாஸ்கர் : என்னது என்னைய வேற பக்கம் அனுபனுமா?

வசு : நீ சொல்றத பார்த்தா நிறைய என்ஜாய் பண்ணிருப்ப போலயே

மாலு : பின்ன பண்ணாம யா

வசு : சரியான ஆள் தாண்டி நீ. கம்பெனிக்கு ஆள் சேக்குறியா

மாலு : நீங்க ஆசைப்படறீங்க ன்னு சொன்னேன். வேண்டான்னா விடுங்க அண்ணி

வசு : கோவத்த பாரு...

மாலு : கோபம்லான் இல்ல அண்ணி‌ நீங்க போயிட்டு வாங்க

வசு : சரி பாய்

மாலு :அண்ணி பாத்து பத்திரம் என்று சொல்ல வசு மனோவை தூக்கிக்கொண்டு மாலுவைப்பார்த்து சிரித்து விட்டு கிளம்பினாள்."அவள் கிளம்புகிறாள்" என்று பாஸ்கர் தெரிந்து கொண்டு உடனடியாக வரண்டாவிற்கு வேக வேகமாக நடந்து ஓடினான்.
வசு இப்பொழுது மனோவை கையில் பிடித்தபடி வராண்டாவிற்கு வந்தாள்.அவள்  வர மங்கலம் அங்கே உட்கார்ந்து இருந்தாள் "என்னமா கிளம்பிட்டீங்களா" என்றாள்

வசு : கிளம்பிட்டோங்க

பவானி : சரிமா பார்த்து போயிட்டு வாங்க.

வசு : பூஜை வேலையெல்லாம் நான் வந்து 
பார்க்குறேன் அத்த

பவானி : அதெல்லாம் நாங்க பாத்துக்குறோம்மா நீ பத்திரமா போயிட்டு வா

வசு : சரிங்க அத்தை என்று சொல்லி பாஸ்கரும் வசுந்தரா மனோ மூவரும் வீட்டு வாசலுக்கு செல்ல எதிரில் ஐயர் வந்து கொண்டிருந்தார்.பாஸ்கர் அவரை பார்த்து வணக்கம் வைக்க

ஐயர் : வணக்கம்.என்ன தம்பி இன்னும் குளிக்காம இருக்கீங்க?

பாஸ்கர் : சாமி குளிக்கிறதுக்கு தான் வயலுக்கு போறோம் என்று அவன் சொல்லிக் கொண்டிருக்கையில் சுந்தர் வீட்டிற்கு வெளியே இருந்து வாசற்படிக்கு வந்தான்.
பவானி, மங்கலம் ஆகியோரும் வாசற்படிக்கு வந்தனர்.

ஐயர் : என்ன வயலுக்கு போறீங்களா? மணி இப்பவே  பத்தரை ஆயிடுது. 11 மணிக்கு குளிகை நேரம் வந்துரும். இப்போ எடுத்து வைக்க ஆரம்பிச்ச தான் பூஜையை சரியான நேரத்திற்கு ஆரம்பிக்க முடியும்.நீங்க இப்ப போயிட்டு எப்ப வர்ரது.

பாஸ்கர் : என்ன சாமி சொல்றீங்க 11 மணிக்கு பூஜையா.நேத்து 3 மணிக்கு மேல தானே பூஜை பண்ணுணீங்க

ஐயர் : நான் நேத்து என்ன சொன்னேன்.குளிகை நேரத்தில் தான் பூஜை பண்ணி தோஷம் கழிக்கனும்னு சொன்னேன். குளிகை நேரம் ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு நேரத்துல வரும்.நானே அதான் நேரம் பாத்து வந்தேன்.

பாஸ்கர் : சரி சாமி.

ஐயர் :  சரி சட்டுபுட்டுன்னு போய் ஜலத்தை தலையில ஊத்தின்டு வாங்கோ. 11 மணிக்கு பூஜை ஆரம்பிக்கனும்  பன்னிரண்டரை மணிக்கெல்லாம் முடிச்சிடலாம்.

பவானி : மாப்பிள்ளை அப்ப நீங்க வினோத் ரூம்ல போய் குளிச்சிட்டு வந்துருங்க. நாங்க எல்லாத்தையும் எடுத்து வைக்கிறோம்.நீங்க உள்ள வாங்க சாமி

ஐயர் : தம்பி  வரும்போது வேஷ்டி கட்டிண்டு  வாங்கோ என்று சொல்லிவிட்டு பூஜை ரூமை நோக்கி சென்றார்

பாஸ்கர் : சரி சாமி என்று சொல்ல மீண்டும் சுந்தர், பவானி ,மங்களம் ,வசு, மனோ  ஆகியோர் வீட்டிற்குள் நடையை கட்டினர். அப்போது

மனோ : அம்மா இன்னைக்கு போகலயா

வசு : நாளைக்கு போகலாம் டா

மங்கலம் : ஏம்மா மாப்பிள்ளைக்கு தானே பூஜை நீயும் சுந்தரம் போயிட்டு வாங்களேன். பாஸ்கருக்கு இப்போது தலையில் இடி விழுந்தது போல் இருந்தது.

பவானி : ஆமாமா நீயும் மனோவும் சுந்தர கூட போயிட்டு வாங்க .

வசு : இல்ல அத்த பரவால்ல

சுந்தர் : அட அவங்கதான் அவ்ளோ தூரம் சொல்றாங்களே வாங்க.நாளைக்கு எனக்கு வேலை இருக்கும். இன்னைக்கு தான் நான் பிரீயா இருப்பேன்‌ உங்களுக்கு முழுசா எல்லாத்தையும் காட்டுகிறேன் வாங்க என்று சொல்ல வசு இப்பொழுது சுந்தரை திரும்பி பார்த்து லேசாக புன்னகைத்தாள்‌.சுந்தரும் பதிலுக்கு சிரித்தான்‌.பாஸ்கர் எதுவும் சொல்ல முடியாத நிலைமையில் அமைதியாக நின்றான் ஏனென்றால் மொத்த குடும்பமும் முடிவெடுத்து விட்டது.

மனோ : அம்மா போலாம்மா மாமா இங்க இருக்கட்டும் நம்ம இந்த மாமா கூட போகலாம்.

சுந்தர் : போலான்டா குட்டி  பைக்ல போலாமா என்று சொல்ல பாஸ்கருக்கு இப்போது மீண்டும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது "என்னது என் தங்கச்சிய பைக்ல கூட்டிட்டு போக போறான்னா" அதே நேரம்  மாலுவும் வராண்டா விற்கு வர எல்லோரும் கூடி நிற்பதை பார்த்து "என்னாச்சும்மா எல்லாரும் கூடி நிக்கிறீங்க" என்று கேட்டாள்.

பவானி : அது ஒன்னும் இல்லடி மனோ வயலுக்கு போகணும்னு ஆசைப்படுறான்.வசுவும் ஆசைப் படுறா,ஆனா மாப்பிள்ளைக்கு இப்போ பூஜை  அதான் எப்படி போறதுன்னு யோசிக்கிறா

மாலு : (சற்று வாயுக்குள் சிரித்துவிட்டு) "இதுல யோசிக்க என்ன இருக்கு .நீங்க போயிட்டு சுத்தி பார்த்துட்டு வாங்க 
அண்ணி.நாங்க பூஜை வேலையெல்லாம் பாத்துக்குறோம்" என்று சொல்லி அவளை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தாள்

வசுந்தரா : சரி அப்ப நாங்க போயிட்டு வந்துறோம்  அண்ணா என்று பாஸ்கரை பார்த்து சொல்ல பாஸ்கர் வேறுவழியில்லாமல் "சரி பார்த்து போயிட்டு வா,மனோவ பத்திரமா பாத்துக்கோ" என்று சொன்னான்.ஆனால் நிஜமாகவே அவனுக்கு அவளை தனியாக அனுப்ப மனமில்லை. பின் சுந்தர் நேரே அவனது புல்லட்டில் அமர்ந்து  ஸ்டார்ட் செய்ய வசுந்தரா பின் பக்கமாக அமர்ந்து மடியில் மனோவை வைத்துக் கொண்டாள்.பவானி பூஜைக்கு தேவையான சாமான்களை எடுத்து வைப்பதற்காக பூஜை ரூமை நோக்கி சென்று விட்டாள். மங்கலம் "கல்யாணி டிபன் எடுத்துவை மாப்பிள்ளை  சாப்பிட போறாரு" என்று சத்தமிட்டு கொண்டே கிச்சனுக்குள் சென்றாள். வா

சல் படிக்கட்டில் ளாலுவும்,பாஸ்கரும் மட்டும் நின்று அவர்களை வழியனுப்புவதற்காக நின்றார்கள்.அப்போது சுந்தர் "நீங்க மனோவ குடுங்க நா முன்னாடி வச்சுகிறேன்,நீங்க  பிடிச்சு உட்காந்துக்கங்க"என்று சொல்ல மனோவை அப்படியே கொடுக்க சுந்தர் அவனை வாங்கி முன்னாடி உட்கார வைத்துக்கொண்டான். இப்போது வசுந்தரா பின்பக்கமாக சேர்த்து அட்ஜஸ்ட் செய்து அமர்ந்து சுந்தரின் தோளில் கை வைத்து பிடித்துக்கொண்டாள்.சுந்தர் "போலாமா" என்று கேட்க வசு "போலாம்" என்றாள்.வண்டி காம்பவுண்ட் தாண்டி செல்ல வசுந்தரா சிரித்துக்கொண்டே திரும்பி பார்க்க, பாஸ்கருக்கு பின்னே நின்ற மாலு வசுந்தராவுக்கு "தம்ஸ் அப்" காட்டினாள்.பாஸ்கரின் மனது ஏனோ கனமாக இருந்தது.இவனை நம்பலாமா? நம்பகூடாதா? என்ற சிந்தனையில்  வாசலிலேயே நின்றான்.



-தொடரும்...

[Karthik_writes]

வணக்கம்,

வாசகர்கள் அனைவரும் கதையில் உள்ள குறை , நிறைகள் மற்றும் உங்கள் கருத்துக்களை தெரிவிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

நன்றி!!!

[Karthik_writes]

வணக்கம்,


கருத்துக்கள் தெரிவித்த

                Manikandarajesh
                Omprakash_71
                Little finger
                Tamilalagan
                Worldgeniousind
                Sparo
                Instagangz
                Siva82
                Manmathan 2.0
                Tamilking
                0123456
                Amutha amu
                Rajar32
                Rajkumarplayboy

ஆகியோருக்கு [b]எ[/b]ன்னுடைய மனமார்ந்த நன்றிகள்.என்னுடைய கதைக்கு இவ்ளோ ஈடுபாடு காட்டுவீர்கள் என்று நான் நினைக்கவே இல்லை.மேலும் கதையில் அனைவருக்கும் சரிசமமான பங்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது.ஒவ்வோரு கதாபாத்திரத்தின் வடிவத்தையும் வாசகர்கள் ஆகிய நீங்கள்[b] முதலில்[/b] புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.உங்கள் கருத்துக்கள் அனைத்தையும் நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.யாரும் யார் கருத்துக்களையும் குறை சொல்ல வேண்டாம்.அவரவர் கருத்துக்களை அவரவர் மனதில் இருப்பதை தாராளமாக பதிவிடலாம் நான்[b] அனைவரின் [/b]கருத்துக்களுக்கும் மரியாதை கொடுப்பேன்.வாசகர்கள் ஆகிய உங்களின் கருத்துக்களே இந்த கதையின் வெற்றி....

நன்றி!!!

[Karthik_writes]

-தொடர்ச்சி

இவனை நம்பலாமா? நம்பகூடாதா? என்ற சிந்தனையில்  வாசலிலேயே நின்றான் பாஸ்கர். அவன் அப்படியே திரும்பி பார்க்க அவனுக்கு பின்னே மாலு அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

மாலு : என்னாச்சு? ஏன் முகம் ஒரு மாதிரி இருக்கு?

பாஸ்கர் : இல்ல ஒன்னும் இல்ல

மாலு :அய்யோ வயலுக்கு தானே போயிருக்காங்க ஒரு இரண்டு மணிநேரத்தில் வந்துருவாங்க.இதுக்கு ஏன் மூஞ்சிய உர்ர்ர்னு வச்சிருக்கீங்க

பாஸ்கர் : இங்கிருந்து வயல் எவ்வளவு தூரம்?

மாலு : ஒரு இரண்டு கிலோ மீட்டர் இருக்கும்.நீங்க ஸ்கூல்ல இருந்து லெப்ட்  எடுத்து வந்தீங்கல்ல அதுல  லெப்ட் எடுக்காம அப்படியே நேரா போனா வயலுக்கு போற பாதை தான்.

பாஸ்கர் : சரி சரி.

மாலு : சரி சீக்கிரம் போய் குளிங்க குளிச்சிட்டு பூஜையில் போய் உட்காருங்க.நம்ம வேலைலயும் கொஞ்சம் கவனம் இருக்கட்டும் என்று வெட்கப்பட்டுக்கொண்டே சொல்ல பாஸ்கரின் மனது இப்போது லேசாக இருந்தது "சரி சரி நான் போய் குளிக்கிறேன் மாலு" என்று தலையாட்டிவிட்டு இருவரும் வீட்டிற்குள் சென்றார்கள்.

பாஸ்கர் நேரே வினோத் ரூமிற்கு சென்று குளித்து முடித்து விட்டு அவனிடம் வேஷ்டி இல்லாத காரணத்தினால் வினோத்தின் கப்போடை திறந்து அதில் அவனது வேஷ்டி ஒன்றை எடுத்து அதை கட்டிக்கொண்டு ஒரு சட்டையையும் போட்டுக் கொண்டு வராண்டாவிற்கு வந்தான்.டைனிங் டேபிளில் அமர பவானி வேகவேகமாக வந்து அவனுக்கு இட்லியை பரிமாறினாள்.பூஜைக்கு இன்னும் பத்து நிமிடமே இருக்க வேகவேகமாக இட்லியை வாயில் அள்ளிப் போட்டுவிட்டு சரியாக 11 மணிக்கு பூஜை அறைக்குள் பிரவேசித்தான் பாஸ்கர்.

ஐயர் : வாங்கோம உட்காருங்கோ சட்டையை கழட்டிக்கோங்கோ என்று சொல்ல பாஸ்கரும் சட்டையை கழட்டி ஒரு பக்கம் வைத்தான். ஐயர் மந்திரத்தை ஜெபித்துக் கொண்டே எண்ணையை ஹோமத்தில் வளர விட்டார். அவன் மாலுவிற்கு கட்டப்போகும் தாலி  ஹோம குண்டத்திற்கு பக்கத்தில் இருந்தது.பாஸ்கர்  ஐயர் சொல்லும் மந்திரத்தையே கவனித்துக் கொண்டு ஹோம குண்டத்தில் வளரும் அக்னியும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அப்போது அந்த வழியாக மாலு சிரித்துக்கொண்டே செல்ல பாஸ்கர் அதைப்பார்த்து கொஞ்சம் தேம்பானான்."நம்ம வேலைலயும் கொஞ்சம் கவனம் இருக்கட்டும்" என்று மாலு சொல்லியது அவனுக்கு ஞாபகத்தில் வர பூஜையில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்தான்.

அங்கே வயல் வரப்பில் சுந்தர் மனோவை தூக்கிக்கொண்டு நடக்க பின்னே வசுந்தரா நடந்து வந்து கொண்டிருந்தாள். நானாவது சாப்டு டைப் ஆனா எங்க அண்ணே ரொம்ப ஹார்ட் என்று வினோத் சொல்லியதும், "நீங்க எங்க பெரிய மாமா கூட போய் என்ஜாய் பண்ணிட்டு வாங்க" என்று மாலு சொல்லியதும் வசுந்தராவுக்கு ஒருவித கிளர்ச்சியை மனதிற்குள் ஊட்டியது. முன்னே நடந்து போய்க்கொண்டிருந்த சுந்தர்  பின்னே திரும்பி வசுந்தர வருகிறாளா என பாக்கும் சாக்கில் அவளது வயிற்றை  பார்த்து தொப்புள் தெரிகிறதா  பார்த்துக் கொண்டே நடந்து போய் கொண்டிருந்தான். வசுந்தராவும் அவன் தன் தொப்பிளை தான் பார்க்க விரும்புகிறான் என தெரிந்து கொண்டு வயிறு தெரியும்படி சேலையை ஒரு பக்கமாக ஒதுக்கி வரப்பில் நடக்க தெரியாதது போல் நடந்து பின்னே வந்து கொண்டிருந்தாள்.சுந்தர் ஒவ்வொரு முறை பின்னே திரும்பிப் பார்க்கும் பொழுதும்  எடுப்பாக தனது வயிற்றையும், தனது இரு மாங்கனிகளையும்  காட்டினாள்.



சுந்தர் : பார்த்து வாங்க வரப்பு சறுக்கி விட்ரும்

வசுந்தரா : ஏன் சறுக்கி விழுந்தா. நீங்க தூக்கி விட மாட்டீங்களா .இப்போது சுந்தர் பின்னே திரும்பி காமத்தோடு சிரித்தான் வசுந்தராவும் அதற்கு சிரிப்பாள் பதில் கொடுத்தாள்.

சுந்தர் : அது எப்படிங்க சும்மா இருப்பேன்.நீங்க விழுந்து அடுத்த நிமிஷமே உங்கள தூக்கிட்டு போயி

வசுந்தரா : தூக்கிட்டு போய்

சுந்தர் : எங்க அடிபட்டு இருக்குன்னு பார்த்து மருந்து போட்டுருவேன்

மனோ : மாமா அப்ப நா விழுந்துட்டா

சுந்தர் : குட்டி நீ விழ மாட்ட டா. மாமா உன்ன புடிச்சிறுக்கேன்ல

மனோ : அப்போ நீங்க அம்மாவையும் பிடிச்சுக்கோங்க.அவங்க விழமாட்டாங்கல்ல

சுந்தர் : உங்க அம்மா என் பின்னாடில வர்றாங்க. என் கூட வர மாற்றாங்களே

மனோ : அம்மா நீ மாமாக்கு சைடுல நடந்து வா.அப்ப தான் மாமா உன்ன விழாம பிடிச்சுக்குவாங்க

வசுந்தரா : சரிடா வரேன் என்று சொல்லிவிட்டு, இரண்டு வரப்பு செல்கையில் அதற்கு வலதுபுறமாக வசுந்தராவும், இடதுபுறமாக சுந்தரும் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தனர்.

மனோ : மாமா நானும் இறங்கி நடந்து வரட்டுமா

சுந்தர் : வேண்டாம்டா நீ விழுந்துருவ 

வசுந்தரா : அவன் நடந்து வரட்டும் இறக்கி விடுங்க எவ்வளவு நேரம் தான் தூக்கி வச்சி இருப்பீங்க

சுந்தர் : என்னங்க நீங்களும் இப்படி சொல்லுறீங்க.சின்ன பையன் முன்னபின்ன அவன் வரப்புல நடந்து பழக்கம் இருக்காது.கீழ விழுந்துருவான்‌

மனோ : நான் நடப்பேன். எனக்கு  நடக்கத் தெரியும் என்று அடம்பிடித்து கீழே இறங்கினான்.
சுந்தரும் இறக்கிவிட மனோ முன்னே நடந்து சென்று கொண்டிருக்க பின்னே சுந்தரும் வசுந்தராவும் ஒருவரை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே வந்தனர்.

வசுந்தரா : இது எல்லாமே நம்மலோடது தானா?

சுந்தர் : ஆமா அந்த தென்னந்தோப்பு இந்த வாழைத்தோப்பு எல்லாமே நம்மலோடது தான்.மனோ முன்னே வரப்பில் வேகமாக நடந்து சென்று கொண்டிருக்க வசுந்தரா அப்படியே நின்றாள். சுந்தர் அவனுக்கு  பக்கத்தில் நடந்து கொண்டிருக்கும் வசுந்தரா நின்றமையால் சுந்தரும் நின்றான்.

சுந்தர் :  என்னங்க ஆச்சு ?

வசுந்தரா : அந்த வாழத்தோட்டம்  பார்க்க சூப்பரா இருக்கு

சுந்தர் : உள்ள போய் பார்க்க போறீங்களா

வசுந்தரா  : இல்ல இங்கிருந்தே பார்த்துக்கிறேன்

சுந்தரம் : அட அது  நம்மலோடது தான்‌‌. உள்ள போய் பார்க்கலாம் வாங்க.நான் கூட்டிட்டு போறேன்.இருங்க மனோவ கூட்டிட்டு வரேன்

வசுந்தரா : சரி என்று சொல்ல மனோவை பிடிப்பதற்காக சுந்தர் முன்னே செல்ல அப்போது தூரத்தில் ஒரு ஆள் நின்று கொண்டு "சுந்தரே" என்று சத்தம் கொடுத்தார்.சுந்தர் யாரென்று  பார்க்க சற்று தூரத்தில் இருந்து நடந்து ஒருவர் வந்தார் .சுந்தர் உற்றுப் பார்த்துவிட்டு "மாரி அண்ணே  வாங்க,உங்கள தான் எதிர்பார்த்தேன்" என்று சொல்ல அந்த மனிதன் சிரித்துக்கொண்டே வந்தார்.

சுந்தர் : மாரி அண்ணே அப்படியே அந்த பையனையும் தூக்கிட்டு வாங்க என்று  சொல்ல   அப்படியே மனோவையும் தூக்கிக்கொண்டு சுந்தர் அருகில் வந்தார்.

மாரி : என்ன தம்பி இன்னைக்கு இவ்வளவு லேட்டா வறீங்க ?

சுந்தர் : அது ஒன்னும் இல்லணே வீட்டுக்கு விருந்தாளி வந்து இருக்காங்க வயக்காட சுற்றி பாக்கணும் னு சொன்னாங்க .அதனால தான் கூட்டிட்டு வரதுக்கு கொஞ்சம் லேட் ஆயிபோச்சு.ஆளு எல்லாம் இருக்காங்களா இல்ல போய்ட்டாங்களா ?

மாரி : சம்பளத்தை வாங்காம போக மாட்டாங்கள்ள

சுந்தர் : அதான பார்த்தேன் என்று சொல்லி அவனது பாக்கேட் ஜட்டியில் இருந்து   பையிலிருந்து நூறு ரூபாய் கட்டுகளை எடுத்து மாரி கையில் கொடுத்தான். 25 பேருக்கு இதுல சம்பளம் இருக்கு அது போக உங்க சம்பளத்தையும் வச்சிருக்கேன் எல்லாத்துக்கும் பிரிச்சு கொடுத்துருங்க .நான் அவங்களுக்கு வாழத்தோப்ப சுத்தி காட்டிட்டு வரேன்‌

மாரி : சரி தம்பி வேற ஏதாவது வேணுமா தம்பி

சுந்தர் : வேற ஏதாவதா என்று வாய்க்குள் முனங்கி விட்டு பின்னே திரும்பி வசுந்தராவை பார்த்து "ஏங்க உங்களுக்கு ஏதாவது வேணுமா?" என்று  கேட்டான்

வசுந்தரா :எனக்கா இல்ல எதுவும் வேண்டாம்

மாரி : இளநீர் இருக்குமா வெட்டி எடுத்துட்டு வரட்டுமா

சுந்தர் : இளநீர் குடிக்கிறீங்களா?

வசுந்தரா : இல்ல வேண்டாம்

மனோ : எனக்கு வேணும் எனக்கு இளநீ வேணும்

சுந்தர் : சரிணே ஒரு பத்து இளநீ வீட்டுக்கு வெட்டுங்க. தம்பியைக் கூட்டிட்டு போயி ரெண்டு இளநீ வெட்டி குடுங்க

மாரி : சரி தம்பி நான் போய் வெட்டி கோனில கட்டி வீட்டுல போட்டுருறேன்.தம்பிக்கும் ரெண்டு இளநீ வெட்டி கொடுக்குறேன்

சுந்தர் : சரி அண்ணே ,குட்டி இந்த மாமா கூட போறியா உனக்கு இளநீ வெட்டித் தருவாரு

மனோ : சரி மாமா

மாரி :தம்பிக்கு இளநீ மட்டும் வெட்டி கொடுத்தா போதுமா.

சுந்தர் : இளநீ வெட்டி கொடுத்து அப்படியே சுத்தி காமிச்சுட்டு இருங்க.நான் இவங்களுக்கு வாழைத்தோப்பு சுட்டி காமிச்சிட்டு வந்துடுறேன்

மாரி : சரி தம்பி என்று சொல்லிக் கொண்டு மானோயை தூக்கிக்கொண்டு அப்படியே சென்றான்.

சுந்தர் இப்போது வசுந்தராவுக்கு அருகில் சென்றான்.

வசுந்தரா : மனோ எங்க போறான்?

சுந்தர் : இளநீ கேட்டான்ல அதான் அண்ணனை வெட்டி கொடுக்க சொல்லி இருக்கேன். அவரு பாத்துப்பாரு. நீங்க வாங்க நம்ம தோப்ப பார்ப்போம்

வசுந்தரா : சரி என்று முன்னே நடக்க பின்னே அவளது குண்டியின் ஆட்டத்தை பார்த்துக்கொண்டே சுந்தர் வந்தான்.அவனுக்கு தடி அப்பொழுதே விரைக்க ஆரம்பித்தது ஏனென்றால் வசுந்தராவின் அகலமான முதுகு,பெருத்த குண்டி, வழவழப்பான இடுப்பு அவனை பைத்தியமாக்கியது .வசுந்தரா  பின்னே திரும்பி பார்த்துக்கொண்டே வந்தாள், சுந்தர் "போங்க போங்க இந்த வழிதான்" என்று சொல்லிக்கொண்டே பின்னே சென்றான். இருவரும் வாழை தோப்பிற்குள் சென்றன சுந்தர் இந்தப் பக்கமா வாங்க என்று சொல்லி உள்ளே கூட்டிச் சென்று கொண்டிருந்தான். அது இரண்டு ஏக்கர் வாழைத்தோட்டம் என்பதால் உள்ளே கூட்டிச் சென்றுகொண்டே இருந்தான். வசுந்தராவுக்கு உள்ளே ஜில்லென இருந்தது. ஏனென்றால் சுற்றி வாழைமரம் இருப்பதால்,அந்த இடத்தில் கொஞ்சம் குளிச்சியாக இருந்தது.ஆங்காங்கே சிறு சிறு குருவிகள் கத்திக் கொண்டிருக்க வாழை மரத்தில் கொலையான வாழைப்சுளை தொங்கிக் கொண்டிருக்க அதை பக்கத்தில் சென்று தொட்டுப்பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.

சுந்தர் : வேணும்னா  பறிச்சி சாப்பிடுங்க

வசுந்தரா : எனக்கு பறிக்கத் தெரியாது

சுந்தர் : சரி நானே பறிச்சி தரேன் என்று சொல்லி ஒரே ஒரு வாழைப்பழத்தை மட்டும் அதிலிருந்து பிச்சி அவள் கையில் கொடுத்தான்.
வசுந்தரா  அதை சிரித்துக்கொண்டே வாங்கினாள்.
 
சுந்தர் : பறிச்சி கொடுத்தது போதுமா இல்ல உரிச்சு வாயில  கொடுக்கணுமா

வசுந்தரா :ம்..(என்று அவன் முகத்தை காமத்தோடு பார்த்து) உறிச்சி கொடுத்தாலும் ஓகேதான்.

சுந்தருக்கு இப்போது சுண்ணி விரைத்து கொண்டு வந்தது .உடனே அவள் கையில் இருக்கும் வாழைப்பழத்தை வாங்கி அதை உரித்து அவள் வாயிக்கு நேரே நீட்டினான்.வசு அதை அந்த பழத்தை பார்த்துவிட்டு அப்படியே அவனையும் பார்த்துக் கொண்டே அந்த வாழைப் பழத்தின் நுனியை மட்டும் நாக்கால் நக்கினாள். சுந்தருக்கு இப்போது ஏனோ தாங்க முடியாத ஒரு காமம் தலைக்கு  ஏறியது. அவள் வாழைப்பழத்தை நக்கிக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே  அந்த வாழைப்பழத்தை "டக்" என அவன்  வாயில் வைத்து சாப்பிட்டான்.

வசுந்தரா : ஐயோ அது என்னோட எச்சி

சுந்தர் : பரவால்ல இருக்கட்டும் என்று சொல்லி முழு வாழைபழத்தையும் சாப்பிட்டு முடித்தான்.தோலை ஒரு ஓரமாக போட்டான்.

வசுந்தரா : எனக்கு பழம்? நீங்களே எல்லாத்தையும் சாப்பிட்டீங்க

சுந்தர் : இப்ப என்ன பழம் வேணுமா?

வசுந்தரா : ஆமா வேணும்

சுந்தர் : அதே பழம்  தான் வேணுமா?

வசுந்தரா : ஏன் வேற வாழைப்பழம் வச்சிருக்கீங்களா?

சுந்தர் : இருக்கு ஆனா அது நீங்க சாப்பிடுவீங்களானு  தெரியலயே
 
வசுந்தரா : அதெல்லாம் நான்  கொடுத்தா சாப்பிடுவேன் என்று சொல்லி அந்த மரத்திற்கு பக்கத்து மரத்தில் நகர கீழே வரப்பு தடுக்கி தடுமாறினாள்.

சுந்தர் : அய்யோ பாத்துங்க. இங்க உட்காருங்க என்று சொல்ல வசுந்தரா அந்த தோட்டத்தின் நடுவில் அமர்ந்தாள் .
பாஸ்கர் மீண்டும் அந்த வாழை குலையில் இருந்து ஒரு வாழைப்பழத்தை பிச்சி அதை உரித்து அவள் கையில் கொடுப்பது போல் கொடுத்து அவள் வாங்கும் நேரத்தில் திருப்பி எடுத்துக் கொண்டு அவளுக்கு விளையாட்டு காட்டினான் .

வசுந்தர : குடுங்க எனக்கு பசிக்குது

சுந்தர் :  எனக்கும் தான் பசிக்குது

வசுந்தரா : நீங்களும் இரண்டு பழத்தை பறிச்சு சாப்பிடுங்க

சுந்தர் : இது வேற பசி

வசுந்தரா : அப்படின்னா நீங்க வேற ஏதாவது சாப்பிடுங்க எனக்கு இந்த பழத்த கொடுங்க. ஏற்கனவே பறிச்சத நீங்கதான் சாப்டீங்க

சுந்தர் : சரி கண்ண மூடுங்க நான் வாயில தரேன்

வசுந்தரா : நீங்க ஏமாத்திட்டுவீங்க .நான் மூட மாட்டேன் பா

சுந்தர் : ஏமாத்திட்டு நான் எங்கே போவேன். நம்புங்த தரேன். கண்ணை மூடுங்க

வசுந்தரா : சரி நம்புறேன் என்று சொல்லி கண்ணை மூடிக் கொண்டாள்.கண்ணை மூடிக்கொண்டு "குடுங்க" என்று சொன்னாள்

சுந்தர் : குடுங்கனா எப்படி கொடுக்கிறது. வாய தொறங்க என்று சொல்ல வசுந்தரா "ஆ" என்று வாயை திறந்தாள். இப்போது சுந்தர் சுற்றுமுற்றும் பார்த்தான் யாரும் வருவதற்கான நோட்டம் தெரியவில்லை.உடனே அவனது பாக்கெட் ஜட்டியை கழட்டி வசுந்தராவுக்கு அருகில் போட்டான். வசுந்தரா அப்படியே கண்ணை மூடிக்கொண்டு  "சீக்கிரம் குடுங்க அடுத்து இன்னும் சுத்தி பார்க்கணும்" என்று சொல்லிக் கொண்டு மீண்டும் வாயைத் திறந்தாள்.
சுந்தர் இப்போது அவருடைய வேஷ்டியை சிறிது மேலே ஏற்றிக்கொண்டு கையிலிருக்கும் வாழைப்பழத்தை ஒரு ஓரமாக வைத்துவிட்டு அவனது தடித்த கருஞ்சுன்னியை கையில் பிடித்தான். இப்போது அதன் தோலை மட்டும்  மொட்டு தெரியும்படி உரித்துவிட்டான். இப்போது வசுந்தரா வாயை பிளந்து கொண்டிருக்க ஒரு சின்ன பயம் சுந்தரின் மனதில் இருந்தாலும், இவள் தனக்கு இணங்கி விடுவாள் என்ற ஒரு நம்பிக்கையுடன் அந்த சுன்னியை அப்படியே அவள் வாய்க்கு அருகில் கொண்டு சென்றான் .

சுந்தர் : இங்க பாருங்க நான் பழத்த கொடுப்பேன்.ஆனா நீங்க கண்ண திறக்காம தான் சாப்பிடணும் சரியா

வசுந்தரா : சரி முதல்ல குடுங்க. எவ்வளவு நேரம்தான் வாய தொறந்து வச்சுட்டு இருக்குறது. என்று கண்ணை மூடிக் கொண்டே சொன்னாள்.

சுந்தர் தன் மனதில் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு தனது தடியை அப்படியே அவளது வாய்க்குள் திணித்தான். சுந்தர் தன் வாயில் பழத்தை தான் வைக்கிறார் என நினைத்த வசுந்தராவிற்கு அவள் வாயை பெரிதாக்கிவிட்டு  எதோ ஒன்று உள்ளே போவதை உணர்ந்தாள்‌.அவள் அப்படியே அவள் நாக்கால் "என்ன அது" என்று வாய்க்குள் நக்கிப்பார்க்க அவளுக்கு ஒரு நிமிடம் அதிர்ச்சியாக இருந்தது."என்னடா இது பழத்தை வாயில் குடுப்பான்னு  பாத்தா சுன்னிய வாயில குடுத்துட்டானே"என்று சுன்னியை வாயில் வைத்துக் கொண்டு  அவள் மனதில் யோசித்துக்கொண்டு இருந்தாள்.சுந்தர் அப்படியே அசயாமல் நின்றான்.இப்போது அவன் இடுப்பை சிறிது அசைத்து தடியை மேலும் அவள் வாய்க்குள் தள்ளினான்.வசுவுக்கு தான் எதிர்பார்த்து வந்தது கிடைத்துவிட்டது என்று மனதில் சந்தோஷம் இருந்தாலும் யாரும் பார்த்து விடுவார்களோ என்ற பயமும் இருந்தது.ஏனென்றால் அவள் இப்படி திறந்த வெளியில் யாருடனும் கலவி கொண்டதில்லை.

சுந்தர் : என்னங்க பழத்த சாப்பிடாம,  வாயில அப்படியே வச்சிருக்கீங்க ,சப்பி சாப்பிடுங்க என்று சொல்ல வசுந்தரா அவளது தொண்டையிலிருந்து "ம்" என்று சத்தமிட்டு அவன் தடியை அப்படியே கண்ணை மூடிக்கொண்டு வாய்க்குள்ளேயே நக்கினாள். சுந்தருக்கு இப்போது ஜிவ்வென்று இருந்தது.

சுந்தர் :  பழத்த நல்லா முன்னாடி பின்னாடி சப்பி சாப்பிடுங்க.இந்த பழத்தை நான் புடுங்க மாட்டேன் என்று சொல்ல வசுந்தரா அப்படியே லேசாக சிரித்துவிட்டு  தலையை முன்னும் பின்னும் அசைத்து மெதுவாக அவனது சுண்ணியை சப்ப ஆரம்பித்தாள். 



சுந்தர் இப்போது இடுப்பில் கையை வைத்துக் கொண்டு கம்பீரமாக நிற்க வசுந்தரா சம்மணம் போட்டு அமர்ந்து கொண்டு அப்படியே தலையை முன்னும் பின்னும் அசைத்து சுன்னியை ஊம்பிக் கொண்டிருந்தாள்." தனக்கு இவள் இணைந்துவிட்டால், ஏனென்றால் சுன்னியை வாயில் வைத்த உடனே எந்தப் பெண்ணாக இருந்தாலும் கண்டுபிடித்து விடுவாள், ஆனா இவ கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஊம்புகிறாள் என்றால் அவளுக்கும் இது பிடித்து இருக்கிறது என்றுதானே அர்த்தம்" என்று  நினைத்துக்கொண்டு அவள் ஊம்புவதை பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

சுந்தர் : என்னங்க இந்த பழம் புடிச்சிருக்கா, வசுந்தரா "ம்ம்" என்று மீண்டும் தொண்டையிலிருந்து சத்தமிட்டாள்‌.சுந்தர் அவள் வாய்க்கு வாட்டமாக சுன்னியை வைத்து விட்டு அப்படியே நின்றான்.வசுந்தரா தனக்கு இன்று நல்ல விருந்து என்று நினைத்துக் கொண்டு அவனது சுன்னியை வேகமாக ஊம்பிக் கொண்டே இருந்தாள்‌.அப்போது சுந்தர் "போதுங்க, பழத்த சாப்பிட்டது போதும் "என்று சொல்ல வசுந்தரா நிறுத்தினாள், வசுந்தரா வாயிலிருந்து சுன்னியை வெளியே எடுக்க அவள் இப்பொழுது "நான் கண்ண தொறக்கட்டுமா" என்று கேட்க சுந்தர் "தொறந்தா மறுபடியும் பழத்த சாப்பிடணும் பரவாயில்லையா"

வசுந்தரா : பரவால்ல நான் கண்ணைத் திறந்துகிட்டே  பழத்த சாப்பிடுறேன்

சுந்தர் : அப்பா தொறங்க என்று சொல்ல வசுந்தரா கண்ணை திறந்து பார்க்க அவள் முகத்திற்கு முன் அவனது ஆறு இன்ச் கருத்த, தடித்த ,விரைத்த சுன்னி முறுக்கேறிக் கொண்டு நிற்க அதை அப்படியே கண்கள் விரிய பார்த்துவிட்டு, மேலே பார்க்க சுந்தர் அவளை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருக்க வசுந்தராவும் ஒரு காம சிரிப்பு சிரித்தாள்‌.



வசு : இந்த பழத்தையா இவ்வளவு நேரம் என் வாயில வச்சு இருக்தீங்க என்று கேட்க "ஆமாங்க நீங்க கூட நல்லா இருக்குனு  சொன்னீங்க" என்றான் சுந்தர் .

சுந்தர் : இப்ப எப்படி இந்த பழம் வேணுமா இல்ல அதோ பக்கத்துல இருக்கிற அந்த பழம் வேணுமா என்று கேட்க வசுந்தரா "நான் இந்த பழத்தையே சாப்பிடுறேன், எனா இதுதான் கரையாது" என்று சொல்லி அவளது கையால் அவன் சுன்னியை குலுக்கி விட்டு அப்படியே வாயில் வைத்து ஊம்ப ஆரம்பித்தாள். அவள் ஊம்பும் வேகத்தை பார்க்க "இவள் இதுவரை பல பேருடன் படுத்திருப்பாள் போல இல்லை என்றால் இவளது புருஷன் இவளை பல கோணங்களில் செய்திருப்பான் போல" என்று நினைத்துக்கொண்டு அப்படியே நின்றான்.வசுந்தரா ஊம்பும் போதே எச்சில் கீழே வடிய அதையும் சேர்த்து நக்கி அப்படியே அவனது கருத்த இரு கொட்டைகளையும் நக்கினாள். 



சுந்தருக்கு காமம் தலைக்கு ஏறி கொண்டு வந்தது.அவள் அப்படியே கோட்டையில் நக்கி சுன்னியின் மொட்டு வரை வந்து ஊம்பினாள். அவளது தொண்டை வரை அவனது சுண்ணியை உள்வாங்கிக் கொண்டு நன்றாக ஊம்பினாள். சுந்தர் இப்பொழுது வசுவின் தலையை இறுக்கமாக பிடித்துக் கொண்டு அவனது இடுப்பை அசைத்து அவள் வாயில் ஓத்தான்.வசுந்தராவிற்கு இது பழக்கப்பட்டதே என்பதால் அவள் அதை சமாளித்துக்கொண்டாள்‌.சுந்தர் எதிரில் இருக்கும் வாழைமரத்தை பார்த்துக்கொண்டே அவள் வாயில் வேகமாக ஓத்தான். ஏனென்றால் அந்த மரத்தை பாஸ்கர் என அவன் மனதில் நினைத்துக்கொண்டான்,அண்ணன் கண் முன்னே தங்கையை  வாயில் ஓக்கிறேன் என்று அவன் மனதில் கற்பனை செய்துகொண்டு ஓத்தான். 



அப்படியே வேகமாக இடுப்பை சுமார் 40 கிலோமீட்டர் வேகத்தில் அவளது வாயில் விட்டு ஆட்டினான்.வசுந்தரா வாயிலிருந்து எச்சில் சுந்தரின் சுன்னியில் இருந்து உருவாகும் எச்சிலும் சேர்ந்து அவள் வாயில் இருந்து கீழே அப்படியே அவள் சேலையில் வடிந்தது. "இருந்தாலும் வசுந்தரா போதும் என்று சொல்லவில்லை" சுந்தரம் விடுவதாக தெரியவில்லை, அவள் கண்கள் இரண்டும் விரிந்து அவள் கண்களிலிருந்து நீர் தேங்கி கீழே வர  அவன் வாயில்  விட்டு ஆட்டிக்கொண்டே இருந்தான். ஒரு கட்டத்தில் சுந்தர் போதும் என சுன்னியை வெளியே எடுத்தான் .வசுந்தரா வாயிலிருந்து அப்படியே எச்சில் கீழே தாரை தாரையாகக் கொட்டியது.அவள் தலையிலிருந்து கையை எடுத்து அப்படியே இரண்டடி பின்னே சென்று அங்கிருக்கும் வாழை மரத்தில் சாய்ந்தான் சுந்தர்.வசு அவள் வாயில் வழிந்த எச்சிலை அவள் சேலையால் துடைத்தாள். துடைத்துவிட்டு சுந்தரை பார்க்க சுந்தரும் அவளைப் பார்த்தான். வசு "அப்புறம் வேற என்ன?" என்று சளைக்காமல் கேட்டாள்.

சுந்தருக்கு மீண்டும் வெறி தலைக்கேறி கொண்டு வந்தது. அவன் அப்படியே அவனது  சட்டை, வேஷ்டி ,பனியனையும் வேகவேகமாக கழட்டி ஒரமாக போட அதே நேரத்தில் அவன் வேகத்திற்கு ஈடுகொடுக்கும் அளவிற்கு இங்கே வசுந்தராவும் அவள் சேலையை மாரில்லிருந்து கீழே சரிய விட்டு ஜாக்கெட்டை அவுத்தாள். அவள் ஜாக்கெட்டை அவுத்து விட்டு ஓரமாகப் போட அதே நேரத்தில் சுந்தர் அவள் அருகே வந்து அமர்ந்து பிராவோடு சேர்த்து அவளது மூலையை சப்ப ஆரம்பித்தான்.

வசுந்தரா : அவ்ளோ அவசரமா

சுந்தர் : நீ என்னடி இப்படி இருக்க .உன்னை பார்த்த உடனே போடணும்னு முடிவு பண்ணிட்டேன்

வசுந்தரா : நான் ஒன்னும் அந்த அளவுக்கு அழகு இல்ல

சுந்தர் : அழகு இல்லடி அம்சம். இவ்வளவு பெரிய முலை எல்லாம் நான் பார்த்ததே கிடையாது.நல்லா வனப்பா வச்சிருக்க

வசு : ஆஹ்..என்று முனகிக்கொண்டே முன்னாடி தொங்கும் அவள் தாலியை அப்படியே பின்பக்கம் தொங்குமாறு திருப்பி போட்டாள்.அப்படியே பின்பக்கமாக அவளது பிராவையும் கழட்டி விட்டாள். இப்போது அவள் அரை நிர்வாணமாக சுந்தர் முன் அமர்ந்திருக்க சுந்தர் அவளது 38 சைஸ் பெரிய கருத்த முளையை சப்பி உறிஞ்சி கொண்டு ஆங்காங்கே கடித்து வைத்துக் கொண்டிருந்தான்.



வசுந்தரா சுந்தரின் தலையைப்பிடித்து முலையோடு  சேர்த்து அழுத்தி கொண்டாள்.சுந்தரும் அதற்கு ஏற்றார் போல் அந்த இரு மூலை நுனியிலும் கடித்து அப்படியே அவளுக்கு சுகமான வலிகளை கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான். அவன்  அங்கே குத்தவைத்து அவள் முலையை பிடித்து சப்பிக் கொண்டிருக்க வசுந்தரா கீழே அவனது தடியை ஆட்டி விட ஆரம்பித்தாள்.இதுவரையில் இரண்டு வெள்ளை சுன்னிகளை மட்டுமே பார்த்த வசு இன்று அந்த கருத்த சுன்னியை அழகாக பிடித்து ஆட்டி விட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அந்த இரண்டு வெள்ளை சுன்னிகளும் வேறு யாருடையதும் அல்ல, ஒன்று அவளை தொட்டு தாலி கட்டிய கணவன் மோகன் உடையது, மற்றொரு சுண்ணி அவன் வீட்டிற்கு பக்கத்தில் குடியிருக்கும் காலேஜ் பையன் கிஷோர் உடையது,இன்று அவள் மூன்றாவதாக தொட்டிருக்கும் சுன்னிதான் சுந்தர் உடையது.மேலே அவன் சப்ப கீழே அவனது சுன்னியை நன்றாக ஆட்டி விட்டாள். சுந்தருக்கு ஏனோ மூட் தாங்க வில்லை உடனே அவள் முகத்தைப் பிடித்து அவளது உதடு,கன்னம், கழுத்து, கண், மூக்கு நெற்றி என ஒன்றுவிடாமல் முத்தத்தை வெறித்தனமாக கொடுக்க ஆரம்பித்தான்.வசுந்தரா "நீ என்னைய என்ன வேணாலும் செஞ்சுகோ"  என்ற ஒரு திடத்தில் அவன் செய்வதற்கு வாட்டமாக அமர்ந்திருந்தாள். அவளை முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டே அப்படியே கீழே படுக்க வைத்தான்.வசுந்தராவும் சாய அப்படியே மேலே சுந்தரும் சாய்ந்தான்.இவனது மார்பு அவளது பாலை நசுக்க அப்படியே மேலே படர்ந்து இருவரது கையும் ஒன்றோடொன்று பிணைந்து, இருவருடைய உதடும் எச்சிலை மாறி மாறி சப்பிக் கொண்டிருக்க, வசுந்தரா "எனக்கு கீழே கசீது,தண்ணி வர்ர மாறி  இருக்கு, சீக்கிரம் செய்யு" என்று சொல்ல சுந்தர் உடனடியாக எழுந்து அவளது சேலையையும் பாவாடையும் சேர்த்து பிடித்தார் போல் அவளது வயிற்றுக்கு ஏற்றினான்.அப்படியே அவளது மஞ்ச கலர் ஜட்டியை அவள் கால் வழியே கழட்டி அதை மோந்து பார்த்து விட்டு அவளது இரு கால்களையும் அந்த வெட்டவெளியில் அப்படியே பிழந்தான்.அது வாழைத்தோட்டம் என்பதால் சுற்றி மரங்கள் நிழல் கொடுத்திருக்க,சூரிய வெளிச்சம் ஆங்காங்கே தென்பட்டு கொண்டிருந்தது. அப்போது சிறிய சூரிய வெளிச்சம் அவளது புண்டையின் மேல் சரியாக பட அழகான புண்டை லேசான முடியுடன் சொதசொதப்பாக இருந்தது.சுந்தர் அப்படியே அதில் வாயை வைத்து நக்க ஆரம்பித்தான். அந்த கருத்தபுண்டை நக்க நக்க மேலும் கசிந்தது. சுந்தர் அவளது தொண்டையை லேசாக பிளந்து அதில் நாக்கை உள்ளே விட்டு "ஒரு நாய் தண்ணீர் குடிக்கும்போது எப்படி மேல்பரப்பில் இருக்கும் நீரை மட்டும் எடுக்குமோ" அதே போல் அவள் புண்டையில் சுரக்கும் நீரை மட்டும் அப்படியே நாக்கால் நக்கி எடுத்தான்,மேலும் அவளது இரு தொடைகளையும் நாக்கால் நக்கி நக்கி சுத்தம் செய்தான்.



புண்டைக்கு மேல் லேசாக அவளது தொப்புள் தெரிய ,தன் வந்தவுடன் பார்த்த அந்த தொப்புளை எச்சிலால் நிரப்ப முற்பட்டான்.அப்படியே அவளது சேலையை மேலேற்றினான் இப்போது தொப்புளுக்கு மேலும் முலைக்கு கீழும் அந்த சேலையும் பாவாடையும் சுருண்டு இருந்தது.இப்போது தொப்புளில் நாக்கை விட்டு துலாவ வசுந்தரா கண் சொருகி அப்படியே வயிற்றை எம்பினாள்.சுந்தர் அவளது இரு தொடைகளையும் கையை வைத்து கீழே அழுத்தி அவளது தொப்புளில் நாக்கை விட்டு  நக்கி குடைந்தான்.மீண்டும் அப்படியே தொப்புளில் இருந்து முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டே அப்படியே மீண்டும் அந்த புண்டைக்கு வந்தான்.மேலும் புண்டையை விரித்து நாக்கை உள்ளே விட்டு நக்க வசுந்தரா மேலும் எம்பி அவளது மதன நீர் மொத்தத்தையும் அப்படியே சுந்தர் மூஞ்சியில் "ஆஹ்..ஆஹ்.. வந்துருச்சு வந்தருச்சு" என்று சத்தமிட்டு கொண்டே பீச்சி அடித்தாள்.

 சுந்தர் அப்படியே பக்கத்தில் இருக்கும் அவனது சட்டையை எடுத்து தன் முகத்தை துடைத்துக் கொண்டான்.

சுந்தர் : அவ்வளவு மூடாடி உனக்கு.நாக்க வச்ச உடனே கொட்டிட்ட

வசுந்தரா : நான் தான் சொன்னேன்ல எனக்கு கீழ கசிதுனு.சரி ஆட்டம் முடிஞ்சிதா

சுந்தர் : இனிமேல் தாண்டி ஆட்டமே இருக்கு

வசுந்தரா : சீக்கிரம் .. சீக்கிரம் பண்ணுங்க என்று இரு காலையும் கீழே ஊன்றி தன் புண்டையை அப்படியே தூக்கி மேலே கீழே அடித்து காட்டினாள். சுந்தர் அவள் இரு தொடைகளையும் பிளந்து கொண்டு அப்படியே அவனது கருத்த சுன்னியை அவள் புண்டையில் வைத்து ராவினான்‌.வசுந்தராவுக்கு அது ஏதோ கூச்சத்தை தர அவள் அப்படியே கண்ணை மூடிக்கொண்டு பாம்பைப் போல் நெளிய ஆரம்பித்தாள்.சுந்தர் அப்படியே அவனது சுன்னியை உள்ளே விட அப்போதுதான் மதன நீர் கொட்டி உள்ளமையால் சளக்  என உள்ளே சென்றது.சுந்தர் அப்படியே அவளது இரு காலையும் பிடித்துக் கொண்டு இடுப்பை அசைத்து உள்ளே விட்டு ஓக்க ஆரம்பித்தான். வசுந்தரா கண் சொருகி அப்படியே போதையில் ஆஹ்.. அஹ்..  என்று முனங்க ஆரம்பித்தாள். 




இங்கே சுந்தர் புண்டையில் அடிக்கும் ஒவ்வொரு அடியின்  அதிர்வும் அவளது தலை வரை சென்றது.அப்படியே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வேகத்தை கூட்டி அவளது இரு காலையும் பிளந்து வைத்தது போல் இருக்க அப்படியே அவள் மேல் படர்ந்து அவள் கழுத்தில் முகத்தைப் புதைத்துக்கொண்டு இடுப்பை வேகமாக ஆட்டி ஆட்டி அவளது புண்டையின் ஆழம் வரை சென்று பதம் பார்க்க ஆரம்பித்தான்.




இதுவரையில் கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டு மேலே ஓடும் பேனை பார்த்துக்கொண்டு ஓல்வாங்கிய வசுந்தரா இன்று வெட்டவெளியில் வானத்தை பார்த்துக்கொண்டு ஓல்வாங்குவது அவளை மேலும் மேலும் மூடு ஏத்தியது.யார் பார்த்தால் எனக்கென்ன? யார் வந்தால் எனக்கென்ன? எனக்கு சுகம் தான் முக்கியம் என்று சுந்தரின் முதுகை இறுக்கி அணைத்து கொண்டு அவனது ஒவ்வொரு குத்துக்கும் "ஆஹ்..அம்மா இன்னும் இன்னும்" என்று முனகிகொண்டு அந்த சுகத்தை அனுபவித்துக்கொண்டு இருந்தாள்.சுந்தர் இப்படி ஒரு புண்டையை நான் இதுவரைக்கும் பார்த்ததே இல்ல, இந்த மாதிரி ஒரு நாட்டுக்கட்டை தானே இத்தனை நாளா எதிர்பாத்துட்டு இருந்தேன் என்று நினைத்துக்கொண்டு  அவள் கழுத்தில் கடித்து கொண்டு அப்படியே வெறித்தனமாக அவளது புண்டையை ஓத்துத்தள்ளினான்.அவன் குத்து  "சட் சட்" என்ற சத்தம் எழுப்ப அதற்கு மாறாக குயில் கூ..கூ.. என்ற சத்தம் எழுப்பியது.அந்த வாழைத்தோப்பில் வசுந்தரா கத்திக்கொண்டு ஓல் வாங்க சுந்தர் பல்லை கடித்துக்கொண்டு ஓக்க அங்கிருக்கும் சிறு பறவைகள் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. வசுந்த்ராவின் முகம் முழுவதும் வேர்த்து அப்படியே கழுத்து வழியாக வடிந்து தரையை தொட்டது.சுந்தர் அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டுக் கொண்டே அவனது இடுப்பை அசைக்க அப்படியே கன்னத்தில் இருந்து வாயை எடுத்து அவள் தலைக்கு இருபக்கமும் கையை ஊன்றி இப்போது அவளது முகத்தை பார்த்துக் கொண்டே ஒத்தான் .



சுந்தர் : எப்படி டி இருக்கு?

வசு : ஆஹ்.
ம்ம்.. நல்லா இருக்குடா ரொம்ப நல்லா இருக்கு

சுந்தர் : உன் புருஷன் இப்படி செய்வானா?

வசு :ஆஹ்.. அவன் செய்யமாட்டான், இனிமேல் நீயே  செய் டா

சுந்தர் : நீதான் நாளைக்கு ஊருக்கு போயிடுவியே

வசு : என் வீட்டு அட்ரஸ் தரேன் என்ன அங்கு வந்து ஓலுடா. அங்க ஒருத்தன் இருக்கான் என்ன ரெண்டு பேரும் போட்டு ஓழுங்கடா

சுந்தர் : எத்தனை பேர டி வச்சிருக்க? என்று மூச்சிரைத்துக் கொண்டே கேட்டான்

வசு : மூணு... மூணு பேர வச்சு இருக்கேன்.

சுந்தர் : யாரேல்லாம் டி அது?

வசு : ஆஹ்... என் வீட்டு பக்கத்துல ஒருத்தன்,உங்க உங்க வீட்ல ரெண்டு பேரு

சுந்தர் : இரண்டு பேரா.யாரடி நீ சொல்ற?

வசு : உன் தம்பி ஒன்னு நீ ஒன்னு...வேகமாடா , குத்துடா

சுந்தர் :ம்... என் தம்பி உன்னை அதுக்குள்ள ஓத்துட்டானா

[b][b]வசு[/b][/b] :  இல்ல ஓக்கப் போறான். காலையிலேயே என் முலையை சப்பி உறிஞ்சுட்டு போய்ட்டான்

சுந்தர் : எனக்கு தெரியும்டி. அவன் உன்ன உள்ள கூட்டிப் போகும் போதே நினைச்சேன்.உன்னை ஏதாவது செய்வான்னு

வசு : அவன நாளைக்கு கவனிச்சுக்கிறேன்,இப்ப நீ என்ன கவனிடா

சுந்தர் : தேங்காய் உரிக்கிறியா டி

[Karthik_writes]

வசு :ஆன்.. உரிக்கிறேன்.எந்திரிடா உரிக்கிறேன் என்று மூச்சு இளைத்துக்கொண்டே சொல்ல சுந்தர் ஓப்பதை  நிறுத்திவிட்டு சுன்னியை வெளியே எடுத்து  இப்போது அவனது வேஷ்டியின் மேல் அப்படியே படர்ந்தான் . தனது இருக்கையையும் விரித்து படுத்து கிடந்தான். ஆனால் அவனது தடி வானத்தை நோக்கி கொண்டு விரைத்து நின்றது. இப்போது வசுல எழுந்து அவளது பாவாடை நாடாவை லூசு செய்து அவளது சேலையையும் பாவாடையையும் இடுப்பு வழியாக கீழே தள்ளி ஜட்டியை கழட்டுவது போல் பாவாடையையும் சேலையையும் கால் வழியே கழட்டி கீழே போட்டாள். இப்போது அந்த வாழைத் தோப்புக்குள் இருவருமே ஒட்டுத்துணி இல்லாமல் முழு நிர்வாணமாக இருந்தனர். வசு அப்படியே சுந்தரின் இடுப்புக்கு வலப்புறமும் இடப்புறமும் காலை வைத்துக்கொண்டு அப்படியே அவனது நெஞ்சில் கைவைத்து கீழே அமர சுந்தர் தனது சுன்னியை அவளது புண்டைக்கு நேரே நிமிர்த்தி காட்ட அவள் சரியாக அமர்ந்து அதனை உள்வாங்கிக் கொண்டாள்.இப்போது சுந்தர் அப்படியே படுத்துகிடக்க வசுந்தரா அவனது நெஞ்சில் கைவைத்து அவளது இடுப்பை மேலும் கீழும் அசைத்து தேங்காய் உறிக்க ஆரம்பித்தாள். 



அவள் தேங்காய் உறிக்கும் போது ஏனோ ஒருவித சுகம் சுந்தரியின் உடல் முழுவதும் பரவ அவள் அப்படியே  அவளது இரு முலையையும் பிடித்து பிசைய ஆரம்பித்தான். அது என்ன தான் அவளது இரு முலைகளையும் கசக்கினாலும்  அது அப்படியே கின் என்று நின்றது.வசுவும் அவனது நெஞ்சில் கை வைத்துக்கொண்டு அவளால் எவ்வளவு வேகமாக இடுப்பை அசைத்து அசைத்து அவன் சுன்னியை உள்வாங்கிக் கொண்டு வேகமாக உறித்தாள்.

[img]https://1.bp.blogspot.com/-j2N8GOpD;,.'UV79rsWdkvI/AAAAAAAAACs/bEGKNEJG5Ow/s1600/sexgifaddiction-best-of-alexis-texas-fast-fuck-riding-gifs.gif[/img]

இப்போது அவனது கைகள் அவளது முலையை பிசைந்து கொண்டு இருக்க வசுவும் அவன் கையோடு சேர்த்து அவள் கையையும் சேர்த்து முலையை பிசைந்து கொண்டே இருவரும் சுகத்தை அனுபவித்தனர். முதுகில் அவளது தாலி குதிக்க வசு இங்கே தேங்காயை வெறித்தனமாக உரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.சுந்தர் அவள் ஒவ்வொரு முறை ஏறி ஏறி உட்காரும் பொழுது "ஆ.. ஆஹ்"  என்று முனங்கிக்கொண்டே இருந்தான்.இப்பொழுது வசு  "இது எப்படி இருக்கு" என்று கேட்க சுந்தர் "நல்லா சுகமா இருக்கு டி, இப்படியே ஓத்துக்கிட்டே  இருக்கலாம் போல இருக்கு" என்று சொல்ல "அதுக்கு என்ன இன்னைக்கு ஃபுல்லா நம்ம  ஓத்துக்கிட்டே இருக்கலாம்" என்று  பதிலுக்கு  சொல்லிக்கொண்டே இப்போது வேகமாக உறித்தாள்.சுந்தருக்கு மேலும் வெறி ஏற வசுவை தேங்காய் உறிப்பதை நிறுத்தச் சொல்லிவிட்டு இப்போது அவனது இடுப்பை தூக்கி தூக்கி அவளது புண்டையில் எம்பி எம்பி அடித்தான்.



அது வசுவுக்கு மேலும் சுகமாக இருக்க அவனது முழு சுண்ணியும் அவளது புண்டையின் ஆழம் வரை சென்றது.அவளது கணவன் தொடாத ஆழம்.இப்போது வசூல் லேசாக வலிக்க, அப்படியே எழுந்துவிட்டாள். சுந்தரும் இப்போது  எழுந்து நிற்க,வசு அவள் சேலையை விரித்து கீழே  அப்படியே கீழே குப்புற படுத்துக் கொண்டாள்.சுந்தருக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தெரிந்தது‌.சுந்தர் அப்படியே அவளது முதுகில் முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டு அப்படியே அவளது குண்டியிலும் இரண்டு முத்தங்களை பதித்து, ஒரு கடி கடித்தான்.வசு "ஸ்ஸ்ஸ...ஆஹ்"  என்று கத்த அவளது காலை இப்போது நல்ல விரிக்க அவளது புண்டை தெரிய ஆரம்பித்தது.அப்போது சுந்தர் அப்படியே அவள் மேல் படர அவனது நெஞ்சில் அவளது தாலி குத்தியது.அதே சமயத்தில் வசுவின் முலை  கீழே நசுங்கியது.சுந்தர் இப்பொழுது அவளது தாலியை அவனது வாயில் கவ்விக்கொண்டான். அப்படியே சுன்னியை பிடித்து பின் வழியாக அவளது புண்டையில் சரியாக சொருகினான்.பின் அவன் கையை அப்படியே முன்னே விட்டு அவளது இரு முலைகளையும் பற்றிக் கொண்டு  அவளது புண்டையில் இடுப்பை அசைத்து ஓக்க ஆரம்பித்தான். சிறிது நேரத்திலேயே வேகத்தை கூட்ட ஆரம்பித்தான்.சுந்தர் வயிறு  வசுவின் குண்டியில் அடிக்க அது "பட் பட் பட்" என்று சத்தம் எழுப்ப ஆரம்பித்தது.



வாயில் வசுவின் தாலியை கவ்விக்கொண்டு கீழே வெறி பிடித்தது போல் அவளது புண்டையில் ஓக்க ஆரம்பித்தான்.இந்த முறை வசுவிற்கு லேசாக வலிக்க அவள் "ஆஹ் ஆஹ்" என்று முனகிக்கொண்டே சுகத்தை அனுபவிக்க ஆரம்பித்தாள். சுந்தர் மேலும் வேகத்தை கூட்டி ஓக்க ஆரம்பித்தான்.அந்த சத்தம் அவர்களை சுற்றி 20 மீட்டரில் யார் இருந்தாலும் இங்கே கலவி நடந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதை கண்டுபிடித்து விடுவார்கள் அந்த அளவிற்கு வேகமாக சுந்தர் அவளது புண்டையை  கிழித்தான். ஒரு கட்டத்தில் சுந்தருக்கு கஞ்சி வருவது போல் இருக்க அவன் அப்படியே தாலியை வாயில் இருந்து கீழே தவற விட்டுக் கொண்டு முலையை அழுத்தி பிசைந்து கொண்டு வேகமாக இடுப்பை அசைத்து  "வந்துருச்சு டி ஆஹ் " என்று சொல்லிக் கொண்டு அப்படியே ஆட்ட வசு "உள்ள விடுடா" என்று சொல்ல சுந்தர் அப்படியே இரு முனையையும் காட்டுத் தனமாக பிடித்துக்கொண்டு வசுவின் தோள்பட்டையை கடித்து அப்படியே அவளது புண்டையில் அவனது கஞ்சியை "ஆஹ் ஆஹ் ம்" என்று சத்தமிட்டு  கொண்டு அவளது புண்டையின் ஆழத்தில் கஞ்சியை பீச்சி அடித்தான். 



வசுந்தராவுக்கு அவளது புண்டையில் ஏதோ சூடான திரவம் இறங்குவது போன்ற ஒரு உணர்வு வந்தது. 

அது கிட்டத்தட்ட 10 வினாடிகளுக்கு மேல் அந்த உணர்வு இருந்தது.

வசு : என்னடா நிறைய ஸ்டாக் வச்சிருக்கியா

சுந்தர் : இன்னைக்கு தாண்டி வெறி தீர ஒத்த ஒரு திருப்தி இருக்கு.அதனாலதான் கொட்டிக்ககிட்டே  இருக்குனு நினைக்கிறேன்.

வசு :  சுகம்மா இருக்கு

சுந்தர் : எனக்கும் தான்.

வசு : உடம்பெல்லாம் மண் ஆயிடுச்சு.குளிச்சா தான் நல்லா இருக்கும்

சுந்தர் : இந்த வாழை தோப்புக்குள்ளேயே  ஒரு பம்புசெட்டு இருக்கு.அஙக்  குளிக்கலாம் என்று சொல்லி அப்படியே அவள் மேல் இருந்து எழுந்தான், அவனது சுன்னியும் அவள் புண்டையிலிருந்து வெளியே உருவிக்கொண்டு வந்தது.இப்போது அப்படியே வசுந்தராவை தூக்கிவிட அவள் எழுந்து நிற்க அவள் புண்டையிலிருந்து சொட்டு சொட்டாக அவனது கஞ்சி தரையில் வடிந்தது.வசுந்தரா அவள் நெஞ்சில் ஒட்டி இருக்கும் மண் மற்றும் அவளது கழுத்தில் வழியும் வேர்வையை  அப்படியே துடைத்துக் கொண்டாள்.பின் அப்படியே சுந்தர் அவனது துணியை எடுத்துக் கொள்ள, வசுந்தராவும் அவளது துணியை எடுத்துக் கொண்டு இருவரும் செருப்பைப் போட்டுக்கொண்டு அம்மணமாக அந்த வாழை தோப்பிற்குள் நடந்து சென்றனர்.சுந்தர் முன்னே செல்ல வசு அப்படியே அவனை பின்தொடர்ந்தாள்.அந்த ஆளில்லாத இடத்தில் இவர்கள் இருவரும் மட்டும் ராஜா ராணியாக இருந்தனர்.இரண்டு நிமிட நடை பயணத்திற்குப் பிறகு அங்கே ஒரு பம்புசெட்டு இருந்தது.அதில் பக்கத்தில் மோட்டார் ரூம் இருந்தது.அங்கே சென்ற மோட்டார் போட்டால் தண்ணீர் தொட்டியை நிரப்பிக் கொண்டு வெளியே அருவிபோல் கொட்டும் வாக்கில் கட்டப்பட்டிருந்தது.வசுந்தரா அந்த பாம்பு சட்டை பார்த்தவுடன் குளிக்க வேண்டும் என்ற ஆசையில் . அப்படியே தொட்டிக்குள் இறங்கினாள். சுந்தர் அதைப்பார்தது சிரித்துக்கொண்டே மோட்டார் ரூமுக்குள் சென்று மோட்டாரை போட ,பைப்பில் தண்ணீர் வேகமாக வர தொட்டியை நிரப்பியது.தொட்டிக்குள் வசுந்தரா உட்கார்ந்துகொண்டு குளிக்க சுந்தரும் அப்படி அந்த தொட்டிக்குள் இறங்கினான். வசுந்தரா உடல் முழுவதும் தேய்த்துக் குளிக்க சுந்தரும் முதலில் அவன் உடம்பைத் தேற்றிக் அழுக்குகளை துடைத்துக் கொண்டே அவனது சுன்னியை பிடித்து நன்றாக சுத்தம் செய்து கொண்டான். வசுந்தராவும் அவளது புண்டையில் விரலை விட்டு சுந்தரின் கஞ்சியை வெளியே நிமிட்டி விட்டாள். பிறகு அப்படியே மாரில் இருக்கும் மண்ணையும் வியர்வையையும் முலையை பிசைந்து  அதையும் சுத்தம் செய்தாள்.அதை சுந்தர் கவனித்தான. அப்படியே வசுந்தராவின் தோளை பிடித்து திருப்ப அவளும் திரும்பினாள். இப்போது  வசுந்தராவின் முதுகை சுவரோடு சுவராக சாய்த்து அவள் உதட்டில் முத்தத்தை பதித்தான். ஒரு பக்கம் தண்ணீர் அவர்கள் இருவரின் உடலையும் நனைக்க, மறுப்பக்கம் அவர்கள் இருவரும் மாறி மாறி உதட்டை நனைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். நீண்ட முத்தத்திற்கு பிறகு சுந்தர் அவள் கண்களைக் கவனித்தான். வசுந்தராவும் அவனை பார்க்க அவர்கள் இருவர் கண்களிலும் மீண்டும் காமம் தென்பட்டது. தண்ணிக்குள்ளே சுந்தரின் தடி மீண்டும் விரைக்க தொடங்கியது.அவள் கன்னத்தில் வைத்த கைகளை சற்றுக் கீழே இறங்கி அவள் முலையை பிடித்து பிசைய ஆரம்பித்தான். வசுந்தரா எதுவும் பேசாமல் அவன் கண்களையே கவனித்தால்.

சுந்தர் : நீ  எங்கூடவே இருந்துரு டி

வசுந்தரா : அப்போ என் புருஷனை டைவர்ஸ் பண்ணிடட்டுமா என்று நக்கலாக பதில் சொன்னாள்.

சுந்தர் :  பன்னிரு டி .உன்ன திண்டிவனத்துல ஒரு வீடு எடுத்து நல்லா பாத்துக்குறேன்

வசுந்தரா : இங்க பாரு உனக்கு நா வேணும்னா நீ நெய்வேலிக்கு வா இல்ல எனக்கு ஒரு போன் பண்ணு நான் ஏதாவது பொய் சொல்லிட்டு  வெளியில வரேன். எங்கேயாவது வச்சு நம்ம சந்தோஷமா இருக்கலாம். அதுக்காக என்ன உன் கூட ஒரேடியா வர சொல்லாதே.எனக்கு இது ஒரு சந்தோஷம்.ஆனா  இதுக்காக என்னால என் குடும்பத்த விட்டு வர முடியாது.குடுபத்தோட இருந்தாதான் எனக்கு புடிக்கும்.

சுந்தர் : நீ போனதுக்கு அப்புறம் நான் எப்படி இருக்கப் போறேன்னு தெரியல டி

வசுந்தரா : அதான் சொல்றேன்ல கல்யாணத்துக்கு அப்புறமும் நாம ரெண்டு பேரும் டச்சுல இருக்கலாம். நான் இந்த மாதிரி வெட்டவெளியில  செஞ்சதே கிடையாது. இது எனக்கு புது அனுபவமா இருக்கு ரொம்ப புடிச்சிருக்கு.உன் தம்பி கூட சொன்னான் நீ ரொம்ப ஹார்டுனு ஆனா இந்த அளவுக்கு நீ ஹார்டுனு நான் எதிர்பார்க்கவே இல்ல.சூப்பரா செஞ்ச.

இப்போது  சுந்தர் அப்படியே அவளது முலையை பிசைந்து கொண்டே கையை மீண்டும் கீழே இறக்கி அவளது புண்டையை தண்ணிக்குள்ளேயே தேய்த்தான்‌. பின் அப்படியே அவளது கால் இரண்டையும் அகட்டி அந்த தொட்டி உள்ளயே  அவனது சுண்ணியை எடுத்து அவள் புண்டைக்குள் சொருகினான். வசுந்தரா "ஆஹ்" என்று லேசாக முனகினாள். இப்போது தண்ணியின் குளிர்ச்சியும் அவனது சுண்ணியின் சூடும்,  பதமாகவும் , இதமாகவும் அவளுக்கு ஒரு வித சுகத்தை கொடுத்தது. வசுந்தரா அப்படியே சுந்தரை கட்டிப்பிடித்துக் கொள்ள, தண்ணீருக்குள் வைத்து இடுப்பை அசைத்து மீண்டும் ஓக்க ஆரம்பித்தான் சுந்தர். 



வசுந்தரா இப்போது அவனது காதில் "என்ன அடுத்த ரவுண்டு தண்ணிலயா" என்று கேட்க ,சுந்தர் "மோட்டார் ரூமுக்கு போலாம் டி, இன்னைக்கு உன்னைய  விட எனக்கு மனசே இல்ல" என்று சொல்ல, வசுந்தரா "போலாம் வா" என்று அவளும் சொல்ல அவளை அப்படியே தூக்கி தொட்டியில் உட்கார வைத்தான்,பின் அவன் தொட்டியை தாண்டி இறங்கி மீண்டும் அவளை சிறு குழந்தைப்போல் தூக்கிக்கொண்டு மோட்டார் ரூமுக்குள் சென்றான்.

அங்கே வீட்டில் ஐயர் பாஸ்கர் கையில் ரோஜா பூ இதழ்களை கொடுத்து அந்த உலக்கின் மேலிருக்கும் தாலியில் போடச் சொன்னார்.பாஸ்கரும் அவர் மந்திரத்தை சொல்ல சொல்ல அதற்கு ஏற்றார் போல் இவனும் பூவை  அந்தத் தாலியில் போட்டு  முடித்தான் ஐயர் பூஜையை முடித்தார்.பின் பாஸ்கர் நெற்றியில் திருநீறு பூசிவிட்டு "பூஜை முடிஞ்சுடுது  தாலிய தொட்டு கும்பிட்டுட்டு போங்கோ" என்று சொல்ல பாஸ்கரும் அதை முடித்துவிட்டு  பூஜை அறையை விட்டு வெளியே வந்தான்.அவன் வெளியே வர மணி 12:30 ஆக இருந்தது. வெளியே வந்த அடுத்த நிமிடம் பவானி அவனுக்கு கொடுப்பதற்கு மோரை வைத்துக்கொண்டு வராண்டாவில் இருக்கும் டைனிங் டேபிளில் காத்துக் கொண்டிருந்தாள்.அவன் வெளியே வர அதை அவனிடம் கொத்து " மோர் குடிங்க மாப்பிள்ளை" என்று சொன்னாள்.ஒவ்வொரு முறையும் அவனைப் பார்த்துப் பார்த்து கவனிப்பது அவனது மாமியார் பவானி மட்டுமே, ஆகையால் அவள் மேல் பாஸ்கருக்கு ஒரு தனி மரியாதையும்,பிரியமும் வந்துவிட்டது.பின் அவன் மோரை குடித்து முடிக்க மாலு கையில் ஒரு துண்டை எடுத்து பாஸ்கரிடம் கொடுத்தாள். பாஸ்கர் நெற்றியில் இருக்கும் வேர்வையும்,உடம்பில் வளியும் வேறுவையையும் துடைத்து விட்டு சட்டையை போட்டு கொண்டான்.பின்னே பாத்ரூம் சென்று விட்டு திரும்பி வராண்டாவில் ஃபேனை போட்டுக்கொண்டு அமர்ந்தான். மணி ஒன்றாகியது வசுந்தரா வரவில்லை.பின் பாஸ்கர் சாப்பிட்டு முடித்து மீண்டும் வராண்டாவில் அமர்ந்தான் மணி இரண்டு ஆகி இருந்தது வசு வரவில்லை.பின் "இவ்வளவு நேரம் என்ன செய்கிறார்கள் என்று மனதிற்குள் யோசித்துக்கொண்டே "மாலுகிட்ட  பேசலாம்" என்று வீட்டிற்குள் செல்ல மாலு காதில் ஒரு போனை வைத்துக்கொண்டு அவனை நோக்கி  வந்தாள்.



அவள் கையில் வைத்திருப்பது வசுவின் ஃபோன். 

மாலு : அவங்க காலையிலேயே வந்துட்டாங்க அத்த.இப்போ வயலுக்கு சுத்தி பாக்க போயிருக்காங்க.

ஜானகி : சுத்திப்பார்க்கவா.யார் கூட போயிருக்கா.

மாலு : எங்க பெரியமாமா கூட தான் அத்த

ஜானகி : அவள பூஜைக்கு அனுப்பி வச்சா.அவ அங்க ஊர் சுத்திட்டு இருக்காளா

மாலு : இங்க பூஜை வேலை பார்க்க நாங்க நிறைய பேர் இருக்கோம். அண்ணிய போய் எப்படி? அவங்க என்ஜாய் பண்ணட்டும் அத்த

ஜானகி : என்னமா உன் நாத்தனாருக்கு இப்பவே சப்போர்ட் பண்றியா

மாலு : நாத்தனாருக்கு மட்டும் இல்ல என்னோட மாமியாருக்கும் சப்போர்ட் பண்ணுவேன்

ஜானகி : சரிமா பாஸ்கர் இருக்கானா?

மாலு : இதோ நிக்கறாங்க அத்ஊ கொடுக்கிறேன்

(மாலு) அத்தை உங்ககிட்ட பேசனுமாம்

பாஸ்கர் : அம்மா

ஜானகி : என்னடா சாப்டியா?

பாஸ்கர் :சாப்டேன். நீ தாம்மா போய் ஒரு போன் கூட பண்ணல

ஜானகி : டேய் நேத்து காலையில தானடா உன்னை விட்டுட்டு வந்தேன்.அதுகுள்ள என்னடா ஃபோன்

பாஸ்கர் : வீட்டுக்கு போய்ட்டேன்னு  போன் பண்ண மாட்டீங்களா

ஜானகி : சரிடா வசு வந்துட்டாலாமே

பாஸ்கர் : வந்துட்டாமா. அவள யாரும்மா  ஏன்மா வர சொன்ன?

(மாலு)என்ன பேசுறீங்க?

ஜானகி : டேய் உனக்கு உதவியா இருக்கட்டும்னு தாண்டா வர சொன்னேன்.

பாஸ்கர் : உதவியா அவ நல்லா ஊர் சுத்துரா

ஜானகி : அவள நான் பேசிகிறேன்‌.சரி பூஜையெல்லாம் முடிஞ்சதா?

பாஸ்கர் : இப்பதான் முடிஞ்சது.

ஜானகி : சரி வசுந்தராவ பாத்துக்கோ டா

பாஸ்கர் : நான் எங்க பார்க்கிறது. அவள பார்த்துக்க இங்க நிறைய பேர் இருக்காங்க

ஜானகி : அதுக்குள்ளயும் எல்லாரோடயும் பழகிட்டாலா

பாஸ்கர் : ஆமாமா

ஜானகி : சரிடா இன்னும் அஞ்சு நாள் தான் இருக்கு. பூஜைய நல்லபடியா முடிச்சு இருங்க

பாஸ்கர் : சரி மா 

ஜானகி : வச்சிடட்டுமா?

பாஸ்கர் : ம்..சரி மா
லைன் கட்டானது.

மாலு : வச்சிட்டாங்களா
பாஸ்கர் வச்சிட்டாங்க

மாலு : அப்புறம் என்று கையை கட்டிக்கொண்டு முகத்தில் ஒரு சிரிப்புடன் பாஸ்கரை கேட்டாள்.

பாஸ்கர் : அப்புறம் என்ன உன்ன பாக்க தான் வந்தேன்

மாலு : என்ன பாக்கவா? எதுக்கு?

பாஸ்கர் : என்ன கேள்வி இது. பாக்கணும் போல இருந்துச்சு. பாக்கலாம்னு வந்தேன்.

மாலு : சரி பாத்துட்டீங்கல்ல அப்புறம் என்ன?

பாஸ்கர் : அப்புறம் என்று  சொல்லிக் கொண்டிருக்கையில் "மாமா" என்று கத்திக்கொண்டு மனோ ஓடிவந்து அவன் காலை பிடித்தான்.பாஸ்கருக்கு மனோவை பார்த்த பிறகு தான் புரிந்தது வசுந்தராவும் சுந்தரும் வந்து விட்டார்கள் என்று.பின் மாலு மனோவை தூக்கிக் கொள்ள "என்னடா சுத்தி பாத்தியா? எப்படி இருந்துச்சு" என்று கேட்டாள்.

மனோ : சூப்பரா இருந்துச்சு. நான் இளநீர் குடிச்சேன்  தெரியுமா

மாலு : அத்தைக்கு இளநீ எங்கடா?

மனோ : சுந்தர் மாமாகிட்ட கேளுங்க

பாஸ்கர் : அம்மா எங்கடா?

மனோ : பின்னாடி வர்றா என்று சொல்ல அதே நேரத்தில் ஈரச் சேலையுடன் தலையை மட்டும் துவட்டி விட்டபடி சொட்ட சொட்ட நனைந்து கொண்டு வசுந்தரா வந்து கொண்டிருந்தாள். பாஸ்கருக்கு அதை திரும்பி பார்த்தவுடன் அதிர்ச்சியாக இருந்தது "என்னடா இது சுற்றிப்பார்க்க போறேன்னு போனாவ மொத்தமா நனைஞ்சு வர்றா" என்று அவளை கண் விழிபிதுங்க பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.வசுந்தரா இப்போது மாலு அருகில் வர

மாலு : என்ன அண்ணி மொத்தமா நனைச்சுட்டீங்கலா

வசுந்தரா : (ரகசியமாக சிரித்து)ஆமாடி என்று சொல்லிவிட்டு மாலு  ரூமுக்குள் சென்றாள்.பாஸ்கர் அந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்டான்.இப்போது மாலுவும் மனோவை தூக்கிக்கொண்டு அவள் ரூமுக்குள்‌ சென்றாள்.இப்போது பாஸ்கர் வராண்டாவிற்கு செல்ல அங்கே சுந்தர் கையில் ஒரு வாழைத்தாரை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டிற்குள் வந்தான்.அதை அப்படியே வராண்டாவில் வைத்துவிட்டு பாஸ்கர் நிற்பதைக் கண்டான். பாஸ்கரன் சுந்தரை கவனிக்க அவனும் தலை மட்டும் துவட்டிவிட்டு உடல் முழுக்க நனைந்து அவன் உடம்பிலும் ஆங்காங்கே தண்ணீர் சொட்டிக் கொண்டிருந்தது

சுந்தர் : என்ன சகல பூஜை எல்லாம் முடிஞ்சுதா?

பாஸ்கர் : முடிஞ்சது சகல நீங்க என்ன இப்படி நனைஞ்சு போய் வறீங்க

சுந்தர் : பம்புசெட்ல குளிச்சோம். அதான் அப்படியே வீட்டுக்கு வந்துட்டோம்.பாஸ்கருக்கு இப்போது மேலும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது "என்னது பம்புசெட்ல குளிச்சேங்களா, ரெண்டு பேரும் ஒண்ணாவா குளிச்சீங்க" என்று  கேட்க வாய் வரவில்லை, "வசுந்தராவும்மி குளிச்சா" என்று கேட்டான் .

சுந்தர் : ஆமா அவங்களும் தான். அவங்க முன்னாடி போனாங்களே பாக்கலையா

பாஸ்கர் : இல்ல பாக்கல என்று பொய் சொன்னான்.

சுந்தர் : சாப்பிட்டீங்களா சகல?

பாஸ்கர் : சாப்பிட்டேன்

சுந்தர் :  சரி நான் போய் டிரஸ் மாத்திட்டு வந்து சாப்பிடுறேன். என்று சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து நடையைக் கட்டினான். பின் அங்கே என்ன நடந்திருக்கும் என்று கணிக்க முடியாமல் அப்படியே அங்கிருக்கும் வராண்டாவில் தலை சுற்றி உட்கார்ந்துதான் . சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு சுந்தர் முன்னே வர பின்னே  வசுந்தரா ஒரு நைட்டி போட்டு கொண்டு வர, அவளுக்குப் பின்னே மாலு என்று மூவரும் வந்தனர். மூவரும் நேரே சென்று டைனிங் டேபிளில் அமர்ந்தனர்.சுந்தர் அமர அவனுக்கு நேர் எதிரில் வசுந்தரா அமர்ந்தாள்.மாலு இருவருக்கும் பரிமாறிக் கொண்டிருந்தாள்.அப்போது அவர்கள் பேசுவது சரியாக பாஸ்கருக்கு கேட்காவிட்டாலும், அவர்களது சிரிப்பு சத்தம் அவனுக்கு கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. பாஸ்கருக்கு பூஜையில் ஓம குண்டத்தில் இருந்தது  கண் எரிய ஆரம்பித்தது.பின் அப்படியே எழுந்து செல்வதற்கு முன் அப்படியே டைனிங் டேபிளை பார்க்க "ஆனாலும் நீங்க ரொம்ப மோசம்" என்று சுந்தரரைப் பார்த்து சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள் வசு.மாலுவும் அதை கேட்டு சிரித்துக்கொண்டிருந்தாள். பாஸ்கருக்கு அது ஏனோ பிடிக்கவில்லை.அப்படியே  சென்று வினோத் ரூமில் விட்டத்தை பார்த்த படி போல் படுத்து கண்ணை மூடினான்.


-தொடர்ச்சி...

[Karthik_writes]

வணக்கம்,

                     வாசகர்கள் அனைவரும் உங்கள் கருத்துக்கள் மற்றும் கதைப்பற்றிய குறை நிறைகளை தெரிவிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

நன்றி!!!

[Karthik_writes]

வ[b]ணக்கம்,[/b]


கருத்துக்கள் தெரிவித்த

          Kitnapsingh,
          Omprakash_71,
          Worldgeniousind,
          Sparo,
          Knockout19,
          Sivakumar_naughtyboy,
          Instagangz,
          Amutha amu,
          012346,
          Krish126,
          Siva82,
          Kesavan777,
          Rajkumarplayboy,
          Tamilalagan,
          Sid459,
          Rajar32,
          Raja 12345,
          Xossipyan.

அனைவருக்கும் என்னுடைய மனமார்ந்த நன்றிகள்.[b]கதையை யோசித்து அனைவருக்கும் புடித்தார் போல் எழுத முயற்சிக்கிறேன்.[/b]வேலை காரணமாக அப்டேட் சரியாக போட முடியவில்லை.முடிந்தவரை தொடச்சியாக அப்டேட் கொடுக்க முயற்சிக்கிறேன்.இன்று இரவு பதிவு உண்டு.

நன்றி!!!

[Karthik_writes]

-தொடர்ச்சி


வினோத் ரூமிற்கு சென்று கண்ணை மூடி விட்டத்தைப் பார்த்தபடி உறங்கிய பாஸ்கர் மாலை 6 மணிக்கு எழுந்தான். எழுந்து முகத்தை கழுவிவிட்டு வினோத் ரூமில் இருந்து வெளியே வர மாலு ரூமை திரும்பிப் பார்த்தான்.உள்ளே மாலு வசுந்தரா கட்டிலில் உட்கார்ந்த படி சிரித்து பேசிக்கொண்டிருக்க,வினோத் சேரில் அமர்ந்து கொண்டு அதை கேட்டு சிரித்துக் கொண்டிருந்தான்.அந்த நேரம் பார்த்து வசுந்தரா பாஸ்கரை கவனிக்க "என்ன னா நல்வ தூக்கமா? என்று கேட்டாள்.

பாஸ்கர் : ஆமாடி ஹோமகுண்டத்தில் உட்கார்ந்தது கண்ணெல்லாம் எரிஞ்சிது.அதான் தூங்கிட்டேன்

வசு : சரி போய் டீ குடி என்று சொல்ல மாலு பெட்டியில் இருந்து இறங்கி ரூமை விட்டு வெளியே வந்து "வாங்க நான் உங்களுக்கு டீ கொடுக்கிறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு முன்னாடி செல்ல பாஸ்கர் அவள் பின்னாடி செல்ல எத்தனிக்கும் அதே நேரத்தில் வினோத் எழுந்து பெட்டில் அமர்ந்தான். பாஸ்கர் வினோத்தை பார்க்க வினோத் அவனை கண்டுகொள்ளவில்லை."சரி சீக்கிரம் குடிச்சிட்டு வந்து பார்த்துகிடலாம்" என்று நினைத்துக்கொண்டு அப்படியே மாலுவின் பின்னாடி செல்ல அங்கே ஹாலில் மதன் உட்கார்ந்திருந்தான்.பாஸ்கரும் சென்று மதன் பக்கத்தில் அமர மாலு டீ  கொடுப்பதற்கு கிச்சனுக்குள் சென்றாள்.

பாஸ்கர் : என்ன மச்சான் இன்னைக்கு ஃபுல்லா ஆளையே பார்க்க முடியல

மதன் : பத்திரிக்கை வைக்கிறதுக்கு அலைஞ்சேன்.இன்னும் அஞ்சு நாள் தானே இருக்கு

பாஸ்கர் : சரி என் தங்கச்சி வந்து இருந்தா பாத்தீங்களா

மதன் : பார்த்தேன் .ஆனா பேசல எனக்கு கொஞ்சம் கூச்சமா இருந்துச்சு

பாஸ்கர் : அட என்ன மச்சான் நீங்க இதுக்கு போய் கூச்சபட்டுக்கிட்டு .இருங்க நான் கூப்பிடுறேன்

மதன் : இல்ல பரவால்ல இருக்கட்டும் மச்சான் என்று சொல்ல பாஸ்கர் அதைக் கேளாமல் அப்படியே எழுந்து மீண்டும் மாலு ரூம் பக்கத்தில் செல்ல வினோத் பேசுவது அவனுக்கு காதில் விழுந்தது.

வினோத் : என்ன இன்னைக்கு சன்பாத் எடுத்தீங்க போல

வசு : ஆமாடா பம்பு செட்டை பார்த்தவுடனே ஆசை தாங்க முடியல அதான் உடனே போய் குளிச்சிட்டேன்.

வினோத் : சரி அண்ணே நல்ல கவனிச்சானா

வசு : ரொம்ப நல்லா கவனிச்சுக்கிட்டாரு.அதான் சாப்ட உடனே தூங்கிட்டேன்.

வினோத் : நான் தான் சொன்னேன்ல அவன் நல்லா கவனிப்பான்னு

வசு : ம்...ஏய் இப்ப எதுக்கு பக்கத்துல வர.பாஸ்கருக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது "என்னது  பக்கத்துல வரானா, உடனே இத  தடுக்கனுமே" என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு உடனடியாக "வசு" என்று சொல்லிக்கொண்டே ரூமுக்குள் புகுந்தான்.அதே நேரத்தில் வினோத் வசுவின் இடுப்பை சுற்றி கை போட்டு இருக்க பாஸ்கரை பார்த்தவுடன் மெதுவாக அவனுக்கு தெரியாமல் அப்படியே கையை பின்பக்கமாக எடுப்பது போல் அப்படியே பின்னாடி இருக்கும் தலையனையை எடுத்து சைடில் போட்டு அதன் மேல் கையை ஊன்றி அமர்ந்து கொண்டான்.

வசு : என்ன னா?

பாஸ்கர் : நான் உன்னை மதன் கிட்ட அறிமுகப்படுத்தி வைக்கிறேன் வா

வசு : மதனா? அது யாரு?

பாஸ்கர் : காலையில சொன்னேனடி.மாலுவோட அண்ணன்

வசு : ஆமா. ஆமா வந்துட்டாங்களா?

பாஸ்கர் : ஆமா வந்துட்டாங்க வா என்று சொல்லிவிட்டு முன்னே செல்ல பின்னே வசுந்தர வருகிறாளா என திரும்பி பார்க்க வசுந்தராவும் வந்து கொண்டிருந்தாள். 

வராண்டாவில்  கையில் டீ யை வைத்துக் கொண்டு மாலு காத்திருக்க பாஸ்கர் வராண்டா விற்கு வர "எங்க போனீங்க?" என்று மாலு கேட்டாள்.

பாஸ்கர் : அது வந்து வசு இன்னும் மதன பார்க்கலல்ல அதான் அறிமுகப்படுத்த கூட்டிட்டு வந்தேன். வசு அவங்கதான் மதன். வசு அவனை பார்த்து "வணக்கம்" என்று சொல்ல மதனும் சேரில் இருந்து எழுந்து "வணக்கம்" என்று சொல்லிவிட்டு மீண்டும் டிவி பாக்க உட்காந்து விட்டான். "அண்ணன் சொன்னது சரிதான், இவன் கொஞ்சம் டெரரான பார்ட்டி தான் போல" என்று நினைத்துக்கொண்டாள் வசுந்தரா .பாஸ்கர் மாலு கையிலிருந்து கிளாசை வாங்கி டீ குடித்துக் கொண்டே மதன் பக்கத்தில் அமர்ந்தான். அதே சமயத்தில் மாலு "வாங்க போகலாம்" என்று வசுவைக் கூட்டிக் கொண்டு சென்றாள்.

வசு : உங்க அண்ணன் எப்பவுமே இப்படித்தானா?

மாலு : ஏன் அப்படி கேக்கறீங்க?

வசு : இல்ல வணக்கம் 
சொன்னேன்,பதிலுக்கு வணக்கம் சொல்லிட்டு அப்படியே உட்கார்ந்துட்டாங்க. எப்ப வந்த?எப்படி இருக்க? எதுவுமே கேட்கலையே

மாலு : எங்க அண்ணே எப்பவுமே பொண்ணுங்க கிட்ட அவ்ளவா பேச மாட்டாங்க. மத்தபடி நீங்க எப்போ வந்தீங்க எப்படி வந்தீங்க எல்லாமே அண்ணனுக்கு தெரியும்

வசு : எப்படி?

மாலு : அதான் வினோத்தும் பெரிய மாமாவும் இருக்காங்கல்ல.அவங்க சொல்லிடுவாங்க

வசு : அப்படியா.ஒரு பேச்சுகாவது  கேட்டு இருக்கலாம்ல 

மாலு : அண்ணி அதான் உங்க கிட்ட பேசுறதுக்கு வினோத்தும் சுந்தரமும் இருக்காங்கல்ல. அப்புறம் ஏன் நீங்க அண்ணன் பேசலனு  கவலைப்படுறீங்க என்று இருவரும் பேசிக்கொண்டே அவர்கள் ரூமிற்கு சென்றனர்.நேரம் ஓடிக் கொண்டிருக்க இரவு 8 மணிக்கு சாப்பிடுவதற்கு அனைவரும் டைனிங் டேபிளுக்கு வந்தனர். டைனிங் டேபிளில் வினோத், சுந்தர், மதன், காத்தமுத்து, மங்கலம், பாஸ்கர் ஆகியோர் அமர்ந்திருக்க வசுந்தரா, மாலு பரிமாறிக் கொண்டு இருக்க பவானியும் கல்யாணியின் கிச்சனில் நின்று கொண்டிருந்தனர்.

காத்தமுத்து : நீ ஏன்மா இதெல்லாம் செய்யற.நீ வந்து உட்காரு வா சாப்பிடு

வசு : பரவாயில்லை மாமா இருக்கட்டும்.நா மாலு கூட சாப்டுகிறேன்.

காத்தமுத்து : இன்னிக்கி வயக்காட்டுக்கு போனியே சுத்தி பார்த்தியா மா?

வசு : (சுந்தரை ஓரக்கண்ணால் பார்த்துவிட்டு) நல்லா சுத்தி காட்டினாங்க நானும் பார்த்தேன் மாமா

காத்தமுத்து : சரிமா கல்யாணம் முடியறவரைக்கும்  இங்கே இருக்கலாம்ல

வசு : அது வந்து பையனுக்கு ஸ்கூல் இருக்கு.இங்கிலீஷ் மீடியம் வேற, லீவு தர மாட்டாங்க.

காத்தமுத்து : அதுவும் சரிதான் படிப்பு முக்கியம்.பையன காணும்? எங்க போனான்? சாப்பிட்டானா?

மாலு : அவன் கல்யாணி அக்கா பொண்ணு கூட விளையாடிகிட்டு இருக்கான் பா

காத்தமுத்து : விளையாட்டும் விளையாடட்டும் என்று பேச அனைவரும் சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்து சென்றனர்.பாஸ்கர் டிவி பார்க்க அமர்ந்தான் சுந்தர் அவன் ரூமிற்கு சென்று விட்டான் .பின் பெண்களும் அமர்ந்து சாப்பிட்டனர்.

பின் பாஸ்கர் 9 மணி வரை டிவி பார்த்துவிட்டு அவன் ரூமிற்கு செல்ல அவனது போனில் பாட்டு கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.பின் வசு என்ன செய்கிறாள்? என்று பார்ப்பதற்காக மாலு ரூமிற்கு சென்றான்.அங்கே மாலுவும் இல்லை வசுவும் இல்லை கட்டிலில் மனோ மட்டும் தூங்கிக் கொண்டிருந்தான். "மணி 9 : 10 ஆயிடுச்சு இன்னும் தூங்காம என்ன பண்ணிட்டு இருக்காங்க, எங்க போனாங்க,வினோத் வேற இன்னும் ரூமுக்கு வரல எங்க இருப்பாங்க ,சரி மாடில போய் பார்க்கலாம்" என்று தனக்குத்தானே பேசிக்கொண்டு மாடிப்படி ஏறினான்.மேலே இவர்கள் எதுவும் பேசுகிறார்களா என்று தெரிந்து கொள்ள ரூமிற்குள் செல்வதற்கு  மூன்று படி இருக்கும் போதே பாஸ்கர் அங்கு நின்று கொண்டான். அப்போது அவர்கள் மூவரும் சிரிக்கும் சத்தம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.

வினோத் : சரி வசு வாங்க .அந்த ரூம் உங்களுக்கு காட்டுறேன்

வசு : அது என்ன தாஜ் மஹாலா காட்டுறதுக்கு

வினோத் : காலையில கீழ சுத்தி காண்பிச்சேன்.இப்ப மேலையும் சுத்திகாம்பிக்கனும்ல

மாலு : நீ சுட்டிக் காண்பிக்கவா கூப்பிடுற
பாஸ்கருக்கு இப்போது பகீர் என்று இருந்தது "என்னடா இது  பேச்சு பேசுற மாதிரி இருக்கு"

வினோத் : ஏய் மாலு நீ பேசாம இரு சரியா. அவங்க நாளைக்கு ஊருக்கு போய்டுவாங்க அதுக்குள்ள நான் எல்லாத்தையும் காட்டனும்ல

மாலு : சரிப்பா நான் ஒன்னும் பேசல.அண்ணி நீங்க வினோத் கூட போயிட்டு வாங்க

வசு : சரி வா அந்த பக்கம் அப்படி என்னதான் காட்றேனு பார்க்கலாம்

வினோத் : வாங்க காட்டுறேன்
ஐந்து நிமிடங்களுக்கு பிறகு எந்த சத்தமும் இல்லை பாஸ்கர் மெதுவாக மாடிப்படி ஏறி ரூமில் சென்று பார்க்க கட்டிலில் மாலு மட்டும் அமர்ந்து கொண்டு வினோத்தின் போனை நோண்டிக் கொண்டிருந்தாள். பாஸ்கர் வர மாலு அவனை பார்த்துக் கொண்டாள். அவள் முகத்தில் ஒரு சிறிய கலவரம் இருந்தது அதை பாஸ்கர் கவனிக்க தவறவில்லை.

மாலு : வாங்க இன்னும் நீங்க தூங்கலையா

பாஸ்கர் : இல்ல தூக்கம் வரல அதான் உங்க கூட பேசலாம்னு வந்தேன்.நீங்க ரூம்ல யும் இல்லை அதான் மாடிக்கு வந்தேன்

மாலு : சரி உக்காருங்க என்று சொல்ல மாலுவின் பக்கத்தில் பாஸ்கர் அமர்ந்தான்.அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் ஒரு புத்தகம் வைக்கும் இடமே இருந்தது‌‌.அந்த இடத்தில் மாலு வினோத்தின் போனை வைத்தாள்.

பாஸ்கர் : வசு எங்க?

மாலு : அவங்க அந்தப்பக்கம் நிக்கிறாங்க. வினோத் கூட பேசிட்டு இருக்காங்க.
பாஸ்கருக்கு மாலு அவனிடம் மறக்காமல் உண்மையைச் சொல்கிறாள் என்பது பெருமையாக இருந்தது.

பாஸ்கர் : சரி இன்னைக்கு யாரு சமைச்சா?

மாலு : நானும் அம்மாவும் சமைச்சோம்‌

பாஸ்கர் : ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சு என்று சொல்ல அந்த ரூமில் இருந்து வசுந்தரா இரும்பும் சத்தம் கேட்டது

பாஸ்கர் : வசு என்னாச்சு?

வினோத் : ஒன்னும் இல்ல பாஸ்  

பாஸ்கர் : என்னடா இது நா  வசு  கிட்ட கேட்டா வினோத் பதில் சொல்றான்

பாஸ்கர் : வசு என்ன பண்றா வினோத்

வினோத் : அவங்க இதோ இங்க இருக்காங்க

வசு : என்னன்னா சொல்லு

பாஸ்கர் : ஒன்னும் இல்ல இரும்புனியே அதான் கேட்டேன்

வசு : அது ஒன்னும் "டேய் இருடா" அது ஒன்னும் இல்ல னா சும்மாதான்

மாலு : என்ன ஒரு சின்ன இருமலுக்கு தங்கச்சிய இப்படி கேக்குறீங்க

பாஸ்கர் : அவ எங்க வீட்டு செல்ல பொண்ணு.அதான் அவளுக்கு ஏதாவது ஒண்ணுன்னா நாங்க உடனே பார்ப்போம்

மாலு : அப்ப நாளைக்கு என்னையும் அப்படி தானே பாப்பிங்க

பாஸ்கர் : கண்டிப்பா என்று சொல்லி மாலுவின் தோளில் கை வைத்தான்

மாலு : கைய எடுங்க வினோத் வந்துற போறான்

பாஸ்கர் : அவன் என் தங்கச்சி கிட்ட விழுந்து விழுந்து பேசிட்டு இருக்கான்.அவனா வரப்போறான் என்று சொல்லி மாலுவின் பக்கத்தில் ஒட்டி அமர்ந்து கொண்டு அவள் தோளை சுற்றி கை போட்டான் பாஸ்கர்.

மாலு : எனக்கு கூச்சமா இருக்கு?கைய எடுங்க

பாஸ்கர் : எனக்கும் கொஞ்சம் கூச்சமா தான் இருக்கு என்று சொல்ல மீண்டும் வசு இரும்பினாள்.

பாஸ்கர் : என்ன இவ இருமிக் கிட்டே இருக்கா. இரு நான் போய் என்னன்னு பார்த்துட்டு வரேன் என்று சொல்லி பாஸ்கர் எழுந்திரிக்க மாலு "இருங்க நான் போய் பார்த்துட்டு வரேன். நீங்க உட்காருங்க" என்று சொல்லி பாஸ்கரை உட்கார வைத்துவிட்டு மாலு மெதுவாக அந்த ரூமுக்குள் சென்று பார்த்தாள்.



மாலு : டேய் என்னடா பண்ற

வினோத் : ஏய் மாலு நீ எப்போ டி வந்த.பாஸ் எங்க ?

மாலு : அவர் அங்கே உட்கார்ந்து இருக்காரு .அண்ணி அண்ணனை அந்த ரூமில வச்சிட்டு இந்த ரூம்ல இப்படி பண்ணிட்டு இருக்கீங்க.

(பாஸ்கர்) அப்படி என்ன பண்றா ?

வசு : இவன் கூப்பிடும் போதே தெரியும் இந்த மாதிரி ஏதாவது செய்ய சொல்வான்னு



வினோத் : மாலு நீ மூட் ஸ்பாயில் பண்ணாத போடி

மாலு : சரி சீக்கிரம் என்று சொல்லிவிட்டு அந்த ரூமில் இருந்து வெளியே வந்து மீண்டும் பாஸ்கர் பக்கத்தில் அமர்ந்தாள்.

பாஸ்கர் : என்னாச்சு என்ன பண்றா?

மாலு : அது அண்ணிக்கு தண்ணி ஒத்துக்கல போல அதனால ஜலதோஷத்தை இரும்புறாங்க

பாஸ்கர் : அதான் அப்பவே சொன்னேன் போகாதடி வேண்டாம்னு என் பேச்ச கேட்கவே மாட்டா.சரி வினோத் ஏதோ மூடு ஸ்பாயில் பண்ணாத ன்னு சொன்னான்

மாலு : அது அவன் கொஞ்சம் அண்ணி கூட டீப்பா பேசிட்டு இருக்கான் அதான் டிஸ்டர்ப் பண்ணாத ன்னு சொல்றான்

பாஸ்கர் : அவன் என்னதான் டீப்பா பேசினாலும் வசு மசிய மாட்டா
 
மாலு : (கொல்லென்று சிரித்தாள்) பாஸ்கருக்கு அந்த சிரிப்பின் அர்த்தம் புரியவில்லை

பாஸ்கர் : ஏன் சிரிக்கிற மாலு

மாலு : அது ஒன்னும் இல்ல அண்ணி மசிய மாட்டாங்கனு சொன்னீங்கல்ல அதான்
பாஸ்கர் : ஆமா அவ மசிய மாட்டா அதுக்கு என்ன இப்போ ?

மாலு : இல்ல இல்ல ஒன்னும் இல்ல.நீங்க சொல்லுங்க

வசு : டேய் இன்னும் எவ்வளவு நேரம்டா ஆகும்

வினோத் : பொறுமையா இருங்க வரும்

பாஸ்கர் : என்ன எவ்வளவு நேரம் ஆகும்னு பேசிக்கிறாங்க ஒன்னும் புரியலையே .

மாலு : அட அவங்க ஏதாவது பேசிட்டு போறாங்க.நீங்க என் கூட தானே பேச வந்தீங்க. அப்புறம் ஏன் அவங்க பேசுறதெல்லாம் காது கொடுத்து கேட்டுட்டு இருக்கீங்க

பாஸ்கர் : சரி சரி கோபப்படாதே உன்கிட்ட ஒன்னு கேக்கவா

மாலு : கேளுங்க?

பாஸ்கர் : இதுவரைக்கும் எத்தனை பேர் உன்னை பொண்ணு பாக்க வந்து இருபாங்க ?என்று கேட்க அந்த ரூமில் இருந்து அக் அக் அக் என்று சததம் வந்தது அதை கேட்டும் கேட்காதது போல் பாஸ்கர் இருந்தான்‌

மாலு : ஒரு எட்டு பேர் வந்து இருப்பாங்க

பாஸ்கர் : 8 பேர்ல உனக்கு யாரையுமே புடிக்கலையா.சளக் பளக் என்று எச்சில் சத்தம் வந்தது.பாஸ்கர் மீண்டும் கேட்டும் கேக்காதது போல் இருந்தான்‌

மாலு : (லேசாக சிரித்து விட்டு) மூணு பேர புடிச்சிருந்துச்சு .அஞ்சு பேர் பிடிக்கல

பாஸ்கர் : ஏன்? அப் அப் அப் என்று சத்தம் வந்தது.

மாலு : மூணு பேர் நல்லா அழகா இருந்தாங்க.அஞ்சு பேர் ரொம்ப வயசானவங்க மாதிரி இருந்தாங்க.அவங்களுக்கு வயசே 40 இருக்கும்

பாஸ்கர் : ஓ சரி அந்த மூணு பேருல உன்னை யாருமே புடிச்சிருக்குன்னு சொல்லலையா

மாலு : ரெண்டு பேர் என்ன புடிச்சி இருக்குன்னு சொன்னாங்க அந்த ரெண்டு பேருமே இந்த மாதிரி பூஜா தோஷம் என்று சொன்னவுடனே ஓடிட்டாங்க

பாஸ்கர் : சரி அந்த மீதி ஒருத்தன் உன்னை ஏன் புடிக்கலைன்னு சொன்னான்?

மாலு : அது அவங்க புடிச்சிருக்குன்னு தான் சொன்னாங்க.எங்க அப்பாக்கு தான் மாப்பிள்ளைய புடிக்கல

பாஸ்கர் : ஏன்?

மாலு : அவன் கொஞ்சம் பொன்னுங்க விஷயத்துல அப்படி இப்படின்னு எங்க அப்பா கேள்விப்பட்டு இருப்பாங்க போல.அதனால அந்த மாப்பிள்ளை வேண்டாம்னு சொல்லிட்டாங்க

பாஸ்கர் : ஓ சரி சரி

வினோத் : ஆஹ் ஆஹ் ம்...ஆ ஒ..வந்துருச்சிங்க

பாஸ்கர் : என்ன சவுண்ட் ஒரு மாதிரி இருக்கு என்று கண்ணை உருட்டிக்கொண்டு பின்னே திரும்பி அந்த ரூமின் வாசலை பார்க்க அந்த சத்தம் வந்து கொண்டிருந்தது

மாலு :அய்யோ இவன் வேற. சரி நீங்க எத்தனை பேர பொண்ணு பார்க்க போனீங்க?

பாஸ்கர் : அது ஒரு பத்து பொண்ணுங்கள பார்த்திருப்பேன் என்று அந்த ரூமை பார்த்துக்கொண்டே பதில் சொன்னான்.

வினோத் : போதுமா

வசு : எவ்ளோ நேரம் டா எப்பா.

வினோத் :போலாமா..‌ வாங்க

மாலு : வினோத் வரான் என்று சொல்ல பாஸ்கர் அவள் தோளில் இருந்து கையை எடுத்து சிறிது தள்ளி உட்கார்ந்து கொண்டான்.பின் திரும்பிப்பார்க்க வினோத் வந்து கொண்டிருந்தான்.அவன் வந்து பாஸ்கர் மாலு இருவருக்கும் நடுவில் அமர்ந்தான்.பின் பாஸ்கர் மீண்டும் திரும்பி பார்க்க வசு வாயை துடைத்துக்கொண்டு முகத்திலிருந்து கீழே கழுத்து வரை இருக்கும் வேர்வையை கையால் துடைத்துக் கொண்டு வந்தாள்

பாஸ்கர் : என்னடி இப்படி வேர்த்து இருக்கு

வினோத் : அந்த ரூம் கொஞ்சம் சூடா இருந்துச்சு அதனால தான்

பாஸ்கர் : சூடா இருந்தா இங்க வர வேண்டியதுதானே

வசு : இங்கதான் நீங்க ரெண்டு பேரும் பேசிட்டு இருக்கீங்களே. அதனாலதான் நாங்க அந்த ரூம்ல பேசிட்டு இருந்தோம் என்று சொல்லி வினோத்திற்கும் மாலுவுக்கும் இடையில் அமர்ந்தால் வசு. வினோத்தின் தொடையும் வசுவின்  தொடையும் ஒன்றாக ஒட்டி உரசிக்கொண்டு இருந்தது.வினோத் வசுவின் தொடையில் கைவைத்து கொண்டான். பாஸ்கரால் ஒன்றும் சொல்ல முடியவில்லை .

மாலு : என்ன அண்ணி நல்லா பேசினீங்களா?

வசு : நல்லா பேசியாச்சு

வினோத் : மாலு நீ எல்லாம் வேஸ்ட் டி. இவங்ககிட்ட இருந்து கத்துக்கோ

மாலு : என்ன கத்துக்க சொல்ற?

வினோத் : எப்படி பேசுறதுனு கத்துக்கோ 

பாஸ்கர் : என்ன வசு பையன் உன் புராணம் பாடுறான்.

வினோத் : எனக்கு அக்காவ ரொம்ப புடிச்சிருக்கு பாஸ். ரொம்ப ஃப்ரீயா பழகுறாங்க

பாஸ்கர் : அவ அப்படித்தான் புடிச்சு போச்சுனா என்ன வேணாலும் செய்வா

வினோத் : அப்படி தான் பாஸ் இருக்கனும். என்ன பண்ணாலும் ஃப்ரீயா எடுத்துக்கிறாங்க.என்ன சொன்னாலும்  செய்றாங்க

பாஸ்கர் : அப்படி என்ன செஞ்சா ?

வினோத் : அதெல்லாம் வார்த்தையால சொல்ல முடியாது பாஸ்.சரி பாஸ் எனக்கு கொஞ்சம் டயர்டா இருக்கு நான் போய் தூங்குறேன் நீங்க பேசிட்டு வாங்க என்று சொல்லி வசு தொடையை லேசாக பிசைந்து விட்டு  அந்த ரூமில் இருந்து கீழே சென்றான்.

மாலு : உங்களுக்கு டயர்டா இல்லையா அண்ணி

வசு : டயர்டு எல்லாம் இல்ல. வாய்தான் கொஞ்சம் வலிக்குது

பாஸ்கர் : கம்மியா பேசணும்.ஓவரா வாயடிச்சா இப்படி தான் வலிக்கும்

வசு : நா ஒன்னும் வாயடிக்கல அவன் தான் வாயடிச்சான்.

மாலு :  (சிரித்துவிட்டு) நீங்க கொஞ்சம் சும்மா இருக்கீங்களா

வசு :பின்ன என்ன மாலு பன்னுனது அவன் என்ன திட்டுறாரு உன் வீட்டுகாரர்.

மாலு : எல்லாம் ஒரு அக்கறை தான்

பாஸ்கருக்கு இப்போது மிகவும் சந்தோஷமா இருந்தது.ஏனென்றால் மாலு அவனை விட்டு கொடுக்காமல் பேசுகிறாள் எப்பதால்.

வசு : சரி நீங்க பேசுங்க நான் ரூமுக்கு போறேன் என்று சொல்லி வசு இறங்கி கீழே சென்றாள் .

மாலு : நானும் வரேன் என்று சொல்லி சென்றாள்.  பின்னே செல்வது போல் சென்று வசு படியில் இறங்க மாலு வேகமாக ரூமிற்குள் வந்து பாஸ்கர் கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்துவிட்டு "குட் நைட்" என்று சொல்லி கண்ணடித்து விட்டு ஓடினாள்.


அவள் திடீரென கொடுத்த முத்தத்தால் பாஸ்கர் தடுமாறினான்.பின் அவனும் "குட் ...குட்நைட்" என்று சொல்ல மாலு சிரித்துக்கொண்டே கீழே ஒடினாள். பாஸ்கர் அப்படியே சந்தோஷத்தில் நிலாவைப் பார்க்க  பால்கனிக்கு செல்வதற்காக பக்கத்து ரூமிற்குள் நுழைந்தான். ரூமிற்குள் நுழைய சுவற்றின் ஓரமாக கொஞ்சம் தண்ணியாக இருந்தது இந்த இடத்தில் எப்படி தண்ணி வந்தது என்று அதை காலால் மிதித்து பார்க்க அது எச்சில் போலிருந்தது. இந்த இடத்தில் யாரு எச்சி துப்பி இருப்பா ஒரு வேல வசு இரும்புனா அதனால இங்கேயே துப்பி இருப்பாளோ. அப்படி துப்பி இருந்தா பால்கனியில் இருந்து கீழேயே  துப்பி இருக்கலாமே.அவங்க ரெண்டு பேரும் தானே இங்க நின்னு பேசிட்டு இருந்தாங்க.ஒருவேளை அவங்க பண்ண வேலையா இருக்குமோ என்று அந்த இடத்தை சந்தேகத்தோடு பார்த்துவிட்டு பால்கனி வழியாக  நிலாவை பார்க்க சென்றான். அங்கே நிலா இருந்தது பாஸ்கர் அந்த நிலாவைப் பார்த்து இன்னும் அஞ்சு நாள் தான் அதுக்கப்புறம் என் வாழ்க்கையே வேற மாதிரி என்று சொல்லிவிட்டு மீண்டும் வந்து ரூமிற்குள் வரும்பொழுது அந்த எச்சிலை பார்த்துவிட்டு பின் கீழே வரும் பொழுது லைட்டை ஆஃப் பண்ணிவிட்டு அவனது ரூமிற்கு செல்ல  மாலுவின் ரூம் கதவு பூட்டி இருந்தது.அப்போது மாலுவின் குரல் "ஆனாலும் உங்களுக்கு ரொம்ப தைரியம் தான் அண்ணி"

(வாசு) ஏண்டி?

(மாலு) இல்ல பாஸ்கர் அந்த ரூம்ல இருக்கிற நீங்க என்னடான்னா அந்த ரூம்ல அப்படி பண்ணிட்டு இருக்கீங்க சத்தியமா எனக்கு எல்லாம் இந்த தைரியம் வராதுப்பா

பாஸ்கர் : அந்த ரூம்ல அப்படி என்ன பண்ணிட்டு இருந்தா.மாலு தான் என்ன உட்கார வச்சிட்டு போய் பாத்தா.

(வசு) இங்க பாரு இதெல்லாம் சும்மா ஜாலிக்கு தான். இதுல என்ன இருக்கு அவன் ஆசைப்பட்டு என்கிட்ட கேட்டான் நான் செஞ்சேன்

பாஸ்கர் : அப்படி என்ன கேட்டான்.இவ என்ன செஞ்சா?

(மாலு) சரி பார்த்து அண்ணி ஜாக்கிரதை

(வசு) அதெல்லாம் நான் பார்த்துக்கிறேன் .அவன் உன்கிட்ட இந்த மாதிரி எதுவும் கேட்டதில்லையா

(மாலு) கேட்டு இருக்கான்

(வசு) நீ செஞ்சது இல்லையா

(மாலு) செஞ்சது இல்லையா நீங்க வேற அதெல்லாம் போதும் போதுங்குற அளவுக்கு செஞ்சிருக்கேன்

பாஸ்கர் : இவ என்ன செஞ்சிருப்பா?

(வசு) அப்புறம் என்ன இங்க பாரு நம்ம ஆசையை நம்ம தான் நிறைவேத்திக்கனும் முடியலைன்னா அவங்க ஆசைய நிறைவேத்தனும்

(மாலு) கரெக்டு தான்

(வசு) இங்க பாரு இதெல்லாம்  ஒன்னுமே இல்ல.வாழ்க்கைய என்ஜாய் பண்ணி வாழனும்

(மாலு) சரி அண்ணி என்ஜாய் பன்னலாம் இப்ப தூங்கலாமா

(வசு) தூங்கலாமே என்று சொல்ல அந்த ரூமில் லைட் ஆஃப் ஆனது பாஸ்கர் பின் அந்த ரூமை கடந்து வினோத் ரூமுக்குள் செல்ல அங்கே வினோத் போர்வையை இழுத்து மூடி தூங்கி கொண்டிருந்தான். 

பாஸ்கரும் அவன் பக்கத்தில் சென்று படுத்தான் "என்னடா இது அங்க என்ன நடந்துச்சுனு ஒன்னுமே தெரியலியே.மாலு மேல வச்சு டீப்பா பேசுறாங்கனு சொல்றா ,இப்ப கீழ வச்சு செஞ்சிங்கனு சொல்றா,ஒவ்வோன்னு சொல்லி கொளப்புறா.நேத்து நைட்டும் தூக்கம் இல்ல இன்னைக்கு நைட்டும்  தூக்கம் இல்ல.நேத்து மேல என்ன நடந்துச்சுன்னும் தெரியல, இன்னைக்கும் மேல என்ன நடந்துச்சுன்னு தெரியல.என் மனசு ஏன் தப்பு தப்பா யோசிக்குது ,ஒரு வேல அங்க தப்பு நடக்குறதுனால எனக்கு தப்பு தப்பா யோசனை வருதா, இல்லை என் மைண்ட் எதுவும் கொலம்பிருச்சா,இத்தனை நாள் இப்படி இல்லயே,எப்போ மாலுவ பொன்னு பாக்க வந்ததுல இருந்து  இப்படி தான் மனசு கிடந்து அடிச்சுக்குது" என்று பலவித யோசனைகள் உடன் பாஸ்கர் தூக்கமின்றி தவித்தான்.இறுதியாக மாலு கொடுத்த முத்தம் அவனுக்கு ஆறுதலை தர தூக்கத்தில் ஆழ்ந்தான்.

-தொடரும்...