[Jv14885]

இந்த கதையில் நான் கடந்து வந்த என் இனிமையான நிகழ்வு

[Jv14885]

நான் ஜெய் இது என்னுடைய காலேஜ் காலத்தில் இருந்து நான் ஆரம்பிக்கும். நான் கல்லூரியில் படிக்கும்போது சென்னையில் நடக்கும் கல்சுுரல் தான் நான்  அவளை பார்த்தேன் அவள் திருமணமாணவள் ஆனால் முகத்தில் ஒரு சோகம் ஆனால் கலையாான முகம் எடுப்பான முன்பக்கம் உடுக்கை போன்ற இடை பார்க்க போதை ஏற்றும் பின்பக்கம் மொத்தத்தில் பிரம்மன் வடித்த சிலை அவள் பெயர் சௌந்தர்யா வேறொரு கல்லூரியில் பேராாசிரியை நான் பார்த்தவுடன் மயங்கி அவள்்போகும் இடத்தில் நான் பின்னால் போனேன். என்னை பார்த்து முறைத்தால்

[Jv14885]

நான் அவளையே பார்த்து கொண்டு இருந்தேன். அப்போது எங்கள் கல்லூரியின் பேராசிரியை இந்திரா அவளோட பேசி கொண்டு இருந்தாள். பிறகு தான் தெரிந்தது அவர்கள் இருவரும் நண்பர்கள் என்று.

[Jv14885]

நான் என் பார்வை மாறாமல் பார்த்து கொண்டு இருந்தேன். என் பார்வை யின் தாக்குதல் அவளை நிலை குலைய செய்தது.அவளும் என்னை பார்த்து சின்ன சிரிப்பை உதிர்க்க மேலும் அவள் அங்கு அனைவரிடமும் பேசி கொண்டு இருந்தாள். தனியே வரமாட்டாளா என்று என் மனம் ஏங்கி தவித்தது.அந்த ஒரு நிமிடத்துக்காக காத்து கொண்டு இருந்தேன். எனக்கான நேரம் வரும் என்று நினைத்து கொண்டு இருக்கையில் நேரம் கிடைத்தது. கிடைக்கும் நேரத்தில் நான் அவளிடம் சென்று பேச முயற்சிக்க அவள் பார்வையில் எரித்து கொண்டு இருந்தாள். நான் உடனே அங்கிருந்து செல்ல முற்படும் போது ஒருவன் குடித்து விட்டு வந்து அவளிடம் மோதி னான் பிறகு அவள் அவனை கண்டிக்க அவன் அவளை கட்டி பிடிக்க முயல அப்போது நான் ஒரு ஹிரோ வாக என்ட்ரி ஆகி அவனை அடித்து துரத்தினேன் கடவுள் என்னை கைவிட வில்லை என்று நினைக்க அவள் என்னிடம் சாரி மற்றும் தேங்ஸ் சொல்லி பேச முற்பட நான் அவளிடம் நட்பாக பழகலாம் என்று பேச அவள் ஒரு சின்ன சிரிப்பை உதிர்க்க இதுதான் எனக்கான சான்ஸ் என்று எண்ணி என்னுடைய மொபைல் எண்ணை கொடுக்க அவள் அவளுடைய எண் கொடுக்காமல் சென்றாள். நாங்கள் பேசிக்கொண்டு இருந்ததை ஒருவர் பார்த்து கொண்டு இருந்தாள். அவள் வேறு யாரும் இல்லை என்னுடைய பேராசிரியை இந்திரா.