Fantasy ఏమో ఎమౌనో ఎవరి కి తెలుసంటా

[Aavii]

Aaaaaa

[mr.commenter]

continue bro
we are waiting for update big

[Aavii]

Aaaaaa

[Aavii]

Aaaaaa

[Eswar P]

బాగుంది

[bobby]

Nice start

[RAANAA]

తరువాత

[Aavii]

మా పదవ తరగతి పరీక్షలు దగ్గర పడ్డప్పుడు, preparation సెలవులు ఇస్తే ఇంట్ల కూర్చొని చదువుకుంటున్న రోజులు అవి.
మా ఊర్ల ఏడవ తరగతి వరకే ఉంది, అందుకే పక్క ఊర్లో ఉన్న ZPHS బడికి పోయేవాన్ని. బుక్స్ కోసం అని దోస్తి గాడి ఇంటికి పోయినము. అందరం పొద్దున్నే పరీక్షల భయం, అది ఇది అని మాట్లాడుకున్నాక... మధ్యాహ్నం తిండి తినేది ఉండే. నేను నా ప్రాణం కంటే ఎక్కువ అనుకునే ఒక దోస్త్ గాని తోని కలిసి వాళ్ళ ఇంటికి lunchki పోయిన. తోవ్వల పోయేటప్పుడు వాడు ఉన్నటుండి రోడ్డు అవతలికి పోయి ఒక అమ్మాయితో మాట్లాడి నా దగ్గరికి వచ్చిండు. "ఎవర్రా ఆమే?" అని అడిగితే, "మా పెద్దనాన్న chinnana రా, మా చెల్లె" అన్నాడు. సరే లే అని నేను లైట్ తీసుకున్న, ఇంకా ఏం అడగలే.

పరీక్షలు అయిపోయినాయి, ఫలితాలు కూడా వచ్చినాయి. ఫస్ట్ క్లాస్ కి ఒక 8 మార్కులు తక్కువై పాస్ అయినా, లెక్కల (Maths) ల మాత్రం 100 కి 100 వచ్చినాయి! మిగతా వాటిల్లో పెద్దగా చెప్పుకునే మార్కులు రాలే. తర్వాత సెలవులు అని ఊర్ల తిరగడం అయిపోయినాక, మెమో తీసుకోవడానికి మళ్ళీ ZPHS కి పోయిన. మెమో తీసుకొని బయటికి వస్తుంటే, నాతో పాటు ఆరో తరగతి, ఏడో తరగతి చదువుకున్న ఒక అమ్మాయి ఎదురైంది. తనతో ఆ చిట్ చాట్ కాసేపు మాట్లాడి ఖుష్ గా అనిపిస్తుంటే, పక్కనున్న ఇంకో అమ్మాయిని పరిచయం చేసింది. ఆమే GJC ల MPC తీసుకుందంట, నేను కరీంనగర్ VJC ల CEC ల చేరిన అని చెప్పింది. తర్వాత చలొస్తా అని చెప్పి పోయిరు.
నేను కూడా GJC లోనే చేరుదాం అని ఫిక్స్ అయినా, ఎందుకంటే మా ఇంట్ల ఐతే పైసల అంత లేకుoడే. GJC కి పోయాక ఆ జనాలని చూసి ఏ గ్రూప్ తీసుకోవాలో సమజ్ కాలే. ఒక రోజు ఆగి క్లాసెస్ ఎట్లున్నాయో చూసి ఆలోచిద్దాం అనుకున్నా. మా చిన్ననాటి దోస్తి అమ్మాయి CEC తీసుకుంది కదా అని ఆ క్లాస్ లోకి పోయిన. ఆ జనాలని చూసి నాకు ఫ్యూజులు ఎగిరిపోయినాయి! కూర్చోడానికి కూడా ప్లేస్లే లేదు. సరే అని పక్క రూమ్ లోకి పోయిన, MPC తీసుకుందాం అని. అక్కడ కూడా అదే తరహా పరిస్థితి. నాతోపాటు ZPHS ల చదువుకున్న పోరలు చాలా మంది ఉన్నారు. సరే అని ప్లేస్ అడ్జస్ట్ చేసుకుని వెనక బెంచ్ లో కూర్చున్నా.
అప్పుడే ఒక కెమిస్ట్రీ చెప్పే సార్ వచ్చిండు. అది ఇది అని భవిష్యత్తు గురించి, సబ్జెక్ట్స్ గురించి చెప్పి గట్టిగా భయపెట్టిండు. ఇంకా ఈ MPC, CEC, HEC లు మన వల్ల కాదు, కళ్ళ ముందు కనిపించే వాటిని చదువుకుందాం అని BiPC ల చేరిన.
ఒక వారం తర్వాత ఒక అమ్మాయి వచ్చింది. మెరూన్ కలర్ డ్రెస్ ల ఆమేని చూసి నాకు మతి పోయింది! ఆమే పొడవు, ఆ నవ్వు, జుట్టు, కళ్ళు... డిట్టో అనుష్క లెక్క ఉండే ఆ పర్సనాలిటీ! చూడగానే పడిపోయినా. నేనేమో నల్లగా, హీరో విశాల్ లెక్క 6 ఫీట్ల పొడవు ఉంటా. వెనక బెంచ్ లో కూర్చొని రోజు ఆమెనే చూసేవాన్ని.
ఒకరోజు ఆమే ఒక అమ్మాయితో గ్రౌండ్ ల మాట్లాడుతుంది. నేను వరండా లో నిలబడి వాళ్ళని చూస్తుంటే, నన్ను పిలిచింది. నాకు కాస్త భయం ఐంది ఏమైతదో అని. దగ్గరికి పోయాక ఆ అమ్మాయి "హాయ్, నన్ను గుర్తు పట్టలేదా? నేను వినోద దోస్త్ ని, శ్రావణిని" అని చెప్పింది. అప్పుడు గుర్తువచ్చి "హాయ్" అన్నా. తర్వాత ఆమే "బుజ్జి" ని పరిచయం చేసింది... దివ్య అంట! వావ్, పేరుకు తగ్గట్లే అద్భుతంగా ఉంది అనిపించేది. చెయ్యి కలిపి షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చినా, కళ్ళు కలిసినాయి. మెల్లిగా స్మైల్ సెట్ రా బాస్, అమ్మాయి ఫ్లాట్ అనుకున్నా!
తర్వాత రోజు క్లాస్ ల నేను ఆమేని చూడడం, ఆమే నన్ను చూడడం నడుస్తుంది. మెల్లిగా మాటలు కలిసినాయి.
రోజు వాళ్ళ అన్న కార్ ల వచ్చేవాడు కాలేజ్ అయిపోగానే ఆమేని తీసుకెళ్ళడానికి. ఆమే కార్ ల కూర్చునే ముందు సైకిల్ దగ్గర నిలబడ్డ నన్ను చూస్తూ "బై" చెప్పి పోయేది. ఇలా ఒక నాలుగు నెలలు గడిచినాయి. ఒకరోజు నా సైకిల్ ఖరాబ్ ఐతే నడుస్తూ పోతున్నా కాలేజ్ కి. రోజు వాళ్ళ ఇంటి ముందు నుండే పోవాలే. ఎట్ల పోవాలి అని ఆలోచిస్తూ వాళ్ళ ఇల్లు దాటుతున్నాను... అప్పుడే గేట్ తీసుకుని బయటకొచ్చింది. నాకు నాముషిగా ఇబ్బందిగా అనిపించింది. డైరెక్ట్ నన్ను పిలిచి "ఆగు!" అని నా దగ్గరికి వచ్చి "పదా" అంది. అలా మొదటిసారి ఆమెతో కలిసి నడిచినా. ఆగకుండా మాట్లాడుతూనే ఉంది, 3 కిలోమీటర్లు నడిచినా 3 నిమిషాల్లో అయిపోయినట్లు అనిపించేది. "ఏంటి ఈ రోజు కొత్త డ్రెస్, పుట్టిన రోజా?" అంటే "అవును" అంది. విష్ చేసి నా , డైరీ మిల్క్ ఇచ్చిoది. "ఏంటి ఈ రోజు మీ అన్న రాలేదా?" అంటే "మా అన్న ఢిల్లీ పోయిండు, సివిల్స్ ఇంటర్వ్యూ ఉంది" అన్నది.
అన్నీ మంచి రోజులే ఉండవు కదా... మా ఇద్దరికి తెలుసు ఒకరంటే ఒకరికి ఇష్టం అని. దీన్ని ప్రేమ అనాలా, లేకపోతే ఆ వయసుల వచ్చే ఆకర్షణ అనాలా తెలియని రోజులు అవి. అప్పుడే అర్థం ఐంది అసలు నిజం ఏంటో! తనతో మాట్లాడినా, కలిసి నడిచినా... మనకి ఆమే అందని ద్రాక్ష అని అర్థం ఐంది. కాలేజ్ ల కూడా రూమర్లు స్టార్ట్ అయినాయి, "ఏదో ఉంది వీళ్ళ మధ్య" అని. కాలేజ్ ల ఇంకో ప్రపంచం ఉన్నా మేము పట్టించుకోలే. మెల్లిగా వాళ్ళ ఇంట్ల తెలిసి ఆమేని గట్టిగా కొట్టినారు. వాళ్ళ అన్న... అదే నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్ లెక్క అన్నానే, వాని పిలిచి అడిగితే "లేదు ఏం లేదు... మేమంతా ఒక గ్రూప్, వీళ్ళ మధ్య అలాంటిదేం లేదు" అని అబద్ధం చెప్పి బ్రతికించిండు. మాట్లాడడు, చూసుకోవడం, కలిసి నడవడాలు అయిపోయినాయి. కాలేజ్ ల ఇంకో రూమర్ స్టార్ట్ ఐంది, నేను ఆమే నన్ను రిజెక్ట్ చేసినది అని! అందరికి అన్నీ చెప్పక్కర్లేదు కదా. ఐతే ఇంకా ఆ విషయం ఎంత మనసులో తోలుతున్నా, లైట్ తీసుకున్నా.

మొదటి సంవత్సరం ఆమే జ్ఞాపకాలతో బానే జరిగింది, కానీ ఎండింగ్ బాలే.

రెండో సంవత్సరం "నేను ఉన్నా అన్నా" అని కాలేజ్ ల మర్చిపోయినారు. ఎందుకంటే నేను మొదటి నుండి సైలెంట్ గా ఉండే మనిషిని, దోస్తులు కూడా పెద్దగా లేరు. మొదటి సంవత్సరం ల దివ్య వల్లనే నాకు ఒక గుర్తింపు వచ్చింది. ZPHS & GJC తరఫున వాలీబాల్, కబడ్డీ, క్రికెట్ ఆడి ఎన్నో కప్పులు తెచ్చినా, దూరంగానే ఉండేవాన్ని. ఎందుకంటే నా గుర్తింపు పక్కురోన్ని తక్కు కులపొన్నాని.

మొత్తానికి ఈ నిశ్శబ్దం ముగిసే రోజు వచ్చింది... రెండో సంవత్సరం జువాలజీ ఎగ్జామ్ ఆఖరి రోజు.

రాజ్యలక్ష్మి అని మాతో పాటే BiPC ఆమే, నా దగ్గరికి వచ్చి "దివ్య నీతో మాట్లాడాలంట, ఎగ్జామ్ అయిపోయాక మా ఇంటికి రా" అని చెప్పి పోయింది.
నా ఆనందం మాటల్లో చెప్పలేనికి రాదు, లోపల ఎగిరి గంతేసిన!

మధ్యాహ్నం రాజ్యలక్ష్మి వాళ్ళ ఇంటికి పోయినా. ఇద్దరు ఉన్నారు. నేను పోయాక రాజ్యలక్ష్మి వాళ్ళ అమ్మవాళ్ళకి డబ్బా ఇవ్వడానికి బయటికి పోయింది. ఆమే పోవడమే తడవు, దివ్య నా మీద పడిపోయింది! రాజ్యలక్ష్మి బయటి నుండి తాళం వేసుకొని పోయింది.

దివ్య పిచ్చిగా మొత్తం ముద్దులు ఇస్తూ ఏడుస్తుంది. "ఏమైంది?" అని ఆమేని కూల్ చేసి కూర్చోబెట్టి అడిగినా. "మన పెళ్లి కాదు, నా గురించి మర్చిపో... సారీ నీ లైఫ్ లోకి వచ్చినందుకు" అంది. అర్థం ఐంది, ఎంత దుఃఖం వచ్చినా గుండెల్లో దాచుకొని... "ఇట్స్ ఓకే" అని మాత్రమే అనగలిగినా.

పది నిమిషాల నిశ్శబ్దం తర్వాత ఆమే లేచి నా వొళ్లో కూర్చొని లిప్‌లాక్ చేసింది. ఏం ఐతుందో అర్థం కాలేదు. నా టి-షర్ట్ తీసింది, నా ప్యాంట్ గుంజింది. నేను ఆగలేక ఆమే టాప్ తీసేయబోతుంటే... ఆపి తానే తీసేసింది! అలా ఆమే ఒక్కొక్కటి తీస్తుంటే, పొద్దు (సూర్య భగవానుడు) కూడా తొంగి చూడని ఆమే అందాలని నా ముందు పెట్టింది. ఆగలేక పోయినా... గట్టిగా హగ్ చేసుకుని ఆమే పెదాల మీద నా పెదాలంచినా. ఆ చాక్లెట్ చప్పరించినట్టు పెదాల్ని జుర్రుకుంటున్నా ఆ రసాలతో సహా! చేతులు నా మాట వినడం మానేసినాయి. రెండేళ్ళ నా నిరీక్షణకి ఆమే ఒళ్ళుని పరిశోధించడం మొదలు పెట్టినాయి. ఆమే మామిడి పళ్ళని రసాలు బయటకొచ్చేలా పిండేస్తున్నా. ఆమే బ్యాక్ మెలన్స్ ని గోధుమపిండి ముద్దలా పిండేస్తూ వాటి పట్టుని లూస్ చేస్తున్నా. ఇలా ముద్దు 15 నిమిషాలు నడిచాక నన్ను గట్టిగా నెట్టేసి, గాలి అప్పుడే పీల్చుకున్నట్లు 10K రన్ కి పోయివచ్చిన వాడిలా ఊపిరి తీసుకుంటుంది.

దగ్గరకెళ్ళి ఆమే మెడ మీద చెయ్యేసి వెనక్కి నెడితే బెడ్ మీద పడింది అడ్డంగా. కాళ్ళు పట్టుకొని ఆమే నడుముని బెడ్ అంచుకి గుంజి నిలబడి, ఆమే పిక్కల్ని, తొడల్ని ముద్దుల వర్షంలో ముంచేసి ఆమే ఆడతనం మీద పడిపోయినా. నాలుక తగలంగానే వణికిపోయింది, గింజుకుంది... అయినా వదల్లే. 10 నిమిషాలు మొత్తం జుర్రేసిన ఆ తేనె పట్టుని! అయినా ఇంకా కారుతూనే ఉంది. ఆమే జుట్టు పట్టుకొని గట్టిగా పైకి గుంజుకొని, పెదాల్ని పెదాలతో లాక్ చేసి, నడుముని కాళ్ళతో లాక్ చేసి... కిందకి చెయ్యి పెట్టి నా చివరి బట్టని తీసేసింది నా హెల్ప్ తోని.

ఆమే చేతితో నా సమానం (మొడ్డ) పట్టుకొని, ఆమే పూకు ద్వారం దగ్గర పెట్టుకొని కళ్ళు మూసుకుంది. చేపకు ఈత నేర్పాలా అన్నట్లు... నా సమానం బురదలో నాగలి దిగినట్లు సగం దిగిపోయింది. ఆమే ముద్దు వదిలేసి నా నడుము పట్టుకొని ఆపేసి, కళ్ళల్లోకి చూస్తూ మెల్లిగా "ఆహ్" అంది. నేను ముద్దు కంటిన్యూ చేస్తూ గట్టిగా దిగేసిన నా బలం మొత్తం ఉపయోగించి! ఆమే అరుపు నా నోట్లోనే మాయం ఐంది. 5 నిమిషాల ఈ మల్ల యుద్ధంలో ఎవరు గెలిచినారు, ఎవరు ఓడిపోయినారో తెలియలేదు. ఊపిరి, అరుపులు... మా కలయిక చప్పుడులతో రూమ్ దద్దరిల్లింది. ఇంకో 15 నిమిషాల వరకు మల్ల యుద్ధం కాస్త యుద్ధమైదానం ఐంది, శాంతించింది.

లేచి ఎవరి బట్టలు వాళ్ళు వెతుక్కొని వేసుకొని కూర్చున్నాం.

మళ్ళీ ఈ నిశ్శబ్దాన్ని బ్రేక్ చేస్తూ... "నీ గుర్తుగా ఈ జ్ఞాపకం జీవితాంతం గుర్తుంచుకుంటా, నన్ను మర్చిపో... అయిపోయింది" అన్నది. డబ్బా ఇవ్వడానికి పోయిన మా దోస్తి తిరిగి వచ్చేసింది. ఇంకా నాకు ఆమె మాటలు వినే ఓపిక లేదు, అక్కడి నుండి వచ్చేసిన.

[Sasuke22]

E telangana basha endi ra

[brrm123]

Continue

[Uday]

ఇంకా నాకు ఆమె మాటలు వినే ఓపిక లేదు, అక్కడి నుండి వచ్చేసిన.

అంతే కదా బ్రో, పనైపోయాక మాటలు వినే ఓపిక ఎవడికుంటుంది. కథైతే మస్తుగుందీ, కొనసాగించు బ్రో తెలంగాణానా మాండలీకంలోనే

E telangana basha endi ra

తెలంగాణా యాస మంచిగా లేదా, దీన్ని కూడా ఎంజాయ్ చేయి బ్రో

[Sasuke22]

అంతే కదా బ్రో, పనైపోయాక మాటలు వినే ఓపిక ఎవడికుంటుంది. కథైతే మస్తుగుందీ, కొనసాగించు బ్రో తెలంగాణానా మాండలీకంలోనే
తెలంగాణా యాస మంచిగా లేదా, దీన్ని కూడా ఎంజాయ్ చేయి బ్రో

Sare bro