[nepalixb]

एकजना मित्रको आग्रहलाई स्वीकार्दै ट्रेकिङ्ग यानी पदयात्रा सम्बन्धी अनाचार कथा लेख्दैछु । शिर्षक नै पदयात्रा राखेको छु । तर कथा कसरी सुरु गर्ने भन्ने अध्ययन गरिरहेको छु, कालापत्थर वा अन्नपूर्ण राउण्ड मध्य एउटा क्षेत्रलाई आधार बनाउने हेतु अध्ययन गर्दैछु । आफू नपुगेको ठाउँ भएकोले अलि बढी सान्दर्भिकता र केहि सहजता देखाउन गाह्रो हुन्छ । कता पूर्णतयाः काल्पनिक जस्तो भयो भने मजा आउँदैन त्यसकारण समय लाग्ला तबसम्म यहाँहरुको सुझाव (पात्रको नाम समेत)को अपेक्षा गर्दै छु ।

[nepalixb]

पदयात्रा 

मेरो नाम रोसन हो, हाल कम्प्युटर ईन्जिनियरिङ्ग अन्तिम सेमेष्टरमा अध्ययनरत । मेरो बहिनीको नाम रोसनी हो र हाल फेसन डिजाईनिङ्ग तेस्रो सेमेस्टरमा अध्ययनरत ।

[nepalixb]

मित्रहरु नमस्कार !

लकडाउनका कारण परिवारसँगै दिनभर समय बितिरहेको कारणले कथा लेख्न पाईरहेको छैन । अफिसियल कामले बाहिर भ्रमणमा हिँडिरहने हुँदा निकै कथा लेख्ने टाईम निस्कन्थ्यो । त्यसकारणले पूराना कथाहरु पस्किने बाहेकको बिकल्प देख्दिन तर पूराना कथा पोष्टिन पनि समय निकाल्न गाह्रो परिरहेको छ, अफिसको काम पनि वर्क फ्रम होम भन्दै घरबाटै गर्नु परेको छ अनि चौबिसै घण्टा परिवारको कुनै न कुनै सदस्य साथमा हुँदा कथालाई लकडाउन पछी नै आशा गर्नु राम्रो होला ।

यो कथाको सन्दर्भमा हल्का स्थल सम्बन्धि जानकारी बटुल्दै छु, कथा लेख्नलाई त समयको प्रशस्त आवश्यकता पर्दछ । हेरौं कति सम्भव हुन्छ ।

[nepalixb]

प्रिय पाठक मित्रहरु !

निकै पछाडी कथालाई हल्का बढाउने कोशिस गरेको छु । लेख्नका लागि समय निकै लाग्छ तर पढ्दा एकैछिनमा सकिएजस्तो हुन्छ । झन कथानक प्लटभित्र छिरेपछी एक प्याराग्राफ लेख्दा तिनचोटी हातले दुःख पाउँछ... बाँकी कुरा यहाँहरुले आफैं बुझ्नुहुन्छ । 

[nepalixb]

पदयात्रा

परिचय

मेरो नाम रोसन हो, हाल कम्प्युटर ईन्जिनियरिङ्ग अन्तिम सेमेष्टरमा अध्ययनरत । मेरो बहिनीको नाम रोसनी हो र हाल फेसन डिजाईनिङ्ग तेस्रो सेमेस्टरमा अध्ययनरत । सबैलाई थाहा छ क्याम्पस पढ्ने बेलामा प्रसस्त समय हुन्थ्यो तर घुम्नको लागि पैसा चैँ हुन्थेन तर जब पाचौं सेमेस्टरमै मैले काम गर्न थालें पैसा पनि राम्रै हुन थाल्यो तर घुम्ने समय चाहिं नहुने तर बेला बेलामा अफिसको तर्फबाट आउटिङ्ग चाहिँ भईरहन्थ्यो । तर अफिसियल आउटिङ्गमा म्यानेजर, सि.ई.ओ. लगायत सिनियर स्टाफ सबै हुँदा त्यति स्वतन्त्रता भने कहिल्यै नहुने । छ महिनाको परिक्षण काल सकिएपछी भने थाहा भयो की अफिसले घुम्नकै लागि पन्ध्र दिनको तलबी विदा दिदोँ रहेछ । त्यसमा केहि समय थपथाप पारियो भने अलि बढी समय लिएर आफूले चाहेको ठाउँमा घुम्न जाने ईच्छा पूरा होला भनेर कहिले अलि बढी बिदा पर्ला भनेर क्यालेन्डर हेरिरहनु पर्ने अनि तिन-चार महिना अगाडि देखिनै योजना बुन्नु पर्ने बाध्यता थियो नै किनकी अरुलाई डिस्टर्ब नहुने गरि अनि अफिसको चालु कामको डेडलाइन नबिग्रने गरि विदा लिनुपर्थ्यो । धेरै पटक बुनेका योजनाहरु पनि अन्तिम समयमा आएर स्थगित गर्नुपरेको कुरा साथीहरु सुनाउथे, सबै कुरा सजिलो तर समय र योजनाको तालमेल मिलाउनै गाह्रो भन्थ्यो प्रवेश । उसो त प्रवेशसँग मेरो चिनजान अफिसमै भएको थियो, तर उ तिन वर्षदेखि त्यहाँ काम गरिरहेको थियो, उसो त प्राविधिक कम्पनीमा तिन वर्षभन्दा बढी काम गर्ने मान्छे पाउन नै गाह्रो थियो, उ भने भिजा नलागिञ्जेल छोड्दिन भनेर सुनाउँथ्यो । घुम्न मन हुँदा हुँदै पनि खैरेहरुले जस्तो काम परिवार छाडेर वा एक महिनाभन्दा लामो बिदा लिएर घुम्न निस्कन नि नसकिने एक दुई दिन फुटकर बिदा कुरेर बस्नु पर्ने । साह्रै तनाबको हुँदो रछ हजुर जागिरे जिन्दगी ।

[nepalixb]

हाम्रो घर बाग्लुङ्ग बजारमा हो र एउटा घर काठमाण्डौमा पनि छ । बा-आमा बाग्लुङ्गमै बस्नुहुन्छ, त्यहाँ पसल चलाउनुहुन्छ अनि हामी चाहिँ आठ कक्षा पढ्दादेखि काठमाण्डौमै बसिरहेका छौं । काठमाण्डौको घरमा हामी दोस्रो तला र तेस्रो तलामा बस्छौं, मतलब एउटा डबल कोठा लिभिङ्ग रुम, एउटा मेरो बेडरुम, एउटा रोसनीको बेडरुम अनि कमन बाथरुम र किचन छ भने तेस्रो तलामा दुईवटा बेडरुम र डबल कोठाकै किचन डाइनिङ्ग अनि कमन बाथरुम छ । रोसनीको र मेरो बेडरुममा एटेच बाथरुम छ, तर त्यो एटेच बाथरुम पछि बनाईएकोले अलि फरक किसिमको छ । बाथरुमलाई दुई तिरबाटै फूल साइजको ट्रान्सपेरेण्ट ग्लासले बारिएको छ र  त्यसलाई प्राइवेसी मेन्टेन गर्नका लागि एक फिट माथीदेखि काँधसम्म प्लास्टिकको स्लाइडिङ्ग पर्दा छ भनें ढोका चाहिँ ग्लेज्ड सिसाको छ ।  माथी तल्लाको बेडरुमको पनि एटेच बाथरुम त्यस्तै छ जहाँ बा-आमा आउँदा बस्ने गर्नुहुन्छ । गेष्टरुममा भने एटेच बाथरुम छैन र उनीहरुको लागि कमन बाथरुम नै प्रयोग गर्नुपर्ने हुन्छ । भुईतला र पहिलो तला भाडामा दिने गरि बनाईएको हुनाले दोस्रो तलासम्म आउने भर्याङ्ग बाहिरबाट छ भने तेस्रो तलामा जानका लागि भित्रैबाट भर्याङ्ग बनाईएको छ । दोस्रो तलामा छिरपछी झण्डै भन्नुपर्दा छुट्टै संसार थियो । उसो त बा-आमा पालैपालो हरेक महिना तिन देखि चार दिनको लागि काठमाण्डौ आएर हाम्रो व्यवस्था मिलाएर फर्कनुहुन्थ्यो, घरभाडा पनि बा-आमा आएको बेलामा नै आफैले बुझ्नुहुन्थ्यो र हामीलाई सिमीत पकेटखर्च दिनुहुन्थ्यो । रोसनीको बाह्र कक्षाको परिक्षा नसिञ्जेलसम्म घरायसी कामका लागि एकजना काम गर्ने आईमाई राखिएको थियो र उसले बिहान आएर खाना पकाउने सफा गर्ने अनि बेलुकाको खाना पकाएर सकेपछी फर्किन्थी, अहिले भने हप्ताको एकपटक आएर बेडसिट, सिरको खोल, तकियाको खोल लगायत पर्दा आदि सफा गर्ने पुरै घरमा भ्याकुम लगाईदिने अनि पोछा लगाउनुपर्ने ठाउमा पोछा लगाएर जान्थी । बाह्र कक्षाको परिक्षा सकिएपछी भने रोसनीले खाना बनाउने गर्थी कपडा धुनका लागि वासिङ्ग मेसिन छदैंथियो । बैठकमा भएको पैसठ्ठी ईञ्चको टि.भी. रोसनीको पेवा जस्तै थियो, म प्राय आफ्नै ल्यापटपमा व्यस्त रहन्थे, बा-आमा आउँदा भने उहाँहरुले थोरै समय समाचार लगायत आफ्ना मनपर्ने कार्यक्रमहरु हेर्नहुन्थ्यो । काठमाण्डौकै घरजस्तो बाग्लुङ्गको पनि घर थियो, खालि बाग्लुङ्गको घरमा भुईं तलामा सटर थियो र त्यही सटरमा पसल, पछाडीका दुई कोठा भाडामा थियो भने पहिलो तल्ला पनि भाडामा थियो । बाग्लुङ्गको घरमा पनि दोस्रो तलासम्म जानका लागि बाहिरबाट भर्याङ्ग थियो भने तेस्रो तलामा जाने भर्याङ्ग भने भित्रैबाट थियो । खाली बाग्लुङ्गको घरमा कुनै पनि कोठामा एटेच बाथरुम थिएन । 

[nepalixb]

मलाई पदयात्रामा थोरङ्ग पास वा कालापत्थर जाने ठूलो रहर थियो । यस्तो पदयात्राको लागि राम्रो समय भनेको दशैँको आसपास अर्थात सितम्बर/अक्टुबर वा चैत्रको अन्तिम साता देखि जेष्ठको पहिलो र दोस्रो सातासम्ममात्र हो । हिँउ तथा पानी नपर्ने अनि मध्यम प्रकारको हावापानी हुने बेलामानै हिमालको छेउछाउतिर पदयात्रा गर्नको लागि यहीनै उत्तम मौसम तथा समय मानिन्छ । संयोग माने पनि जे माने पनि अरुको जस्तो नहुँदो रैछ, प्राविधिक कम्पनीमा दशैंको बेलामा बिदा माग्नु भनेको अपराधसरह मानिदो रहेछ, अरु प्रायःले दशैंको समयलाई उत्तम समय भन्दै घुमेको तस्वीर सामाजिक सञ्जालमा राखिरहँदा आफूभने अष्टमीको दिनसम्म पिडित अफिसमै बसेर काम गरिरहनुपरेको । लामो प्रयासपछी मैले जेष्ठ महिनाको पहिलो साताबाट बिदा पाउने भए, तर अफिसका साथीहरु त्यति लामो पदयात्रामा जान नचाहने अनि आफ्ना कलेजका साथीहरु भने जागिर नभएका पैसाको अभाव देखाउने, केहि भर्खरै जागिर सुरु गरेकाको छुट्टी नै नमिल्ने तनाव नै थियो । घुम्न जाने सोच अनि बिदा पनि मिल्ने सुनिश्चित भएको बेलामा भने म पदयात्रामा जाने साथी नपाएर हैरान थिएँ । भएकी एउटी गर्लफ्रेण्ड एक्लै जान नमिल्ने भन्दै पछी हटेकी थिई । बैसाखको तेस्रो साताको सप्ताहान्तमा म तनावपूर्ण रुपमा पदयात्रामा कसरी जाने र कोसँग जाने भन्ने दोधारमै घोरिईरहेको थिएँ । मेरो घुम्न जाने मनसाय बैनीलाई पनि थाहा थियो, दिउँसोको समय एक्लै कोठामा झोक्राईरहेको देखेर रोसनीले खिस्याएझैं गरि भनी “के भो दाई ! एउटा साथी पनि जुटाउन सक्नु भएन है ?” उसले खिस्याएको भन्दा नि मेरो आफ्नै कमजोरी हो भन्ने स्वीकार्दै मैले भनें “क्यार्नु केटी ! पैसा समय सबै व्यवस्था गरिसकेर पनि साथी नपाउँदा त दिक्दारी नै हुँदो रहेछ नि !” रोसनी मेरो छेउमै आएर टाँसिदै भनि “हजुरलाई अप्ठेरो नपर्ने भए मलाई लैजानु नि त ? परिक्षा पनि सकियो अबको हप्तामा प्रोजेक्ट वर्क पनि सकिन्छ, अनि सेमेष्टर ब्रेक हुन्छ धेरै छुटे एक-डेढ हप्ताजति पढाई छुट्ला त्यति त म कवर गरिहाल्छु नि ?” “लान त हुन्थ्यो केटी ?” रोसनीले मेरो टाउको उठाएर मेरो आँखामा आँखा जुधाउँदै भनि “हजुरलाई फ्रिडम हुँदैन भन्ने डर लाग्या होला ? नडराउनुस् जाने खाने बस्ने सँगै हो तर आफ्नो मन लागेको रमाईलो गर्ने नि ? म कसैलाई पनि भन्दिन अनि हजुरलाई पनि अप्ठेरोमा पार्दिन प्रमिस् !” “ल मलाई सोच्न दे त्यसोभए !” रोसनीले “हस् दाई !” भनेर आफ्नो कामतिर लागि, मैले यसो बिचार गरें, आखिर मैले पदयात्रामा त्यस्तो नचाहिने काम के नै गर्छु र रोसनीसँग डराउनुपर्ने ? कहिलेकाही रक्सी-बियर पिउने गरेको रोसनीलाई थाहा छ अझ रोसनी र म मिलेर घरमै पनि बेलाबेलामा वाइन पिउथ्यौं, मैले चुरोट सल्काउँछु भन्ने पनि रोसनीलाई थाहा छ भने अरु त के नै हुन्छ र ? अनि मैले रोसनीलाई लैजाने अन्तिम निर्णय लिएँ अनि गन्तब्य कता भन्ने कुरामा सोच्न थालें । कालापत्थर वा मनाङ्ग दुई मध्य कुन ठिक हुन्छ भनेर मैले गुगल लगायत ट्रावल एजेन्टस् लगायतसँग परामर्श लिएँ । विशेषतः जेष्ठ महिनामा सगरमाथा आरोहण गर्नेको भिड बढी हुने भएकोले तिलिचो ताल नै उपयुक्त हुने निस्कर्ष निकालें मैले । तर यसमा बैनीको पनि सहमति लिनुपर्ने थियो । त्यसैले मैले साँझ बैनीलाई सोधें “के छ केटी ! कालापत्थर जाने की तिलिचो ताल !” बैनीले एकसटमा उत्तर दिई “तिलिचो जाने !” मैले उसको फटाफट उत्तरको कारण पनि बुझिहालें, पोहोर परारदेखि तिलिचो ताल जाने चलन अलि बढ्दै गएको पनि थियो । त्यही साथीभाईहरुले फेसबुकमा हालेको फोटोको डाहले उसले तिलिचो भनेकी थिई । 

[nepalixb]

पहिलो दिन

जे होस् हामी दाजु-बैनी तिलिचो जाने पक्का भयो र मैले घले गाउँ हुँदै घुम्दै घुम्दै तिलिचो पुगेर थोरङ्ग हुँदै मुक्तिनाथ झरेर बेनीको बाटो काठमाण्डौं फर्कने प्लान बनाएँ । तर मेरो पुरै प्लानको बिषयमा भने रोसनीलाई पुरै जानकारी थिएन । मैले त्यही अनुसारको सपिङ्ग पनि गरें । लेक लाग्छ भन्ने डरले भट्मास, लसुन समेत मिलाएर मसला पनि तयार गरियो । अनि बिहानैको पहिलो गाडीमा बेंसिसहर जाने गाडीको सिट सुनिश्चित गरेर हामी सुत्यौं, बिहान सबेरै उठेर झोला प्याक गर्ने भनेर सल्लाह भएको थियो तर बिहान ढिलो उठिएछ । हतार हतार झोला प्याक गरेर बसपार्क पुग्दा बस छुटिसकेको थियो । हुन त बसको टिकटको लागि पैसा तिरिएको थिएन त्यही भएर टेन्सन त भएन, बस छुटिसकेपछी भने हामी माईक्रोबस चढ्यौं तर मोरो माईक्रो पुरै सिटमा मान्छे नभरिएसम्म अगाडी नबढ्ने रहेछ, झण्डै एक घण्टा पछी मात्र माईक्रोले आफ्नो गन्तब्यको गति सुरु गर्यो अनि हामी जिन्दगीमै पहिलोपटक माईक्रो चढेर बेसिसहरको लागि हिँड्यौं । सानो माईक्रोमा पन्ध्र-सोह्र जना मानिस अलि खाँदिएको हो कि जस्तो लाग्ने । लास्ट सिटभन्दा अगाडीको सिटमा हामी दाजु बैनी बसेर बेंसिसहरको लागि रवाना भयौं । पढ्नका लागि सहरमा प्ल्याट नै लिएर बसेको अनि प्राय घर आउने जाने बेलामा फ्लाईट तथा डिलक्स बसको प्रयोग गर्ने भएकोले यस्तो कष्टकर यात्राको सामना हामी दाजु-बैनीको लागि नै पहिलो थियो । मलेखुमा माईक्रोले खाना/नास्ता खाने भनेर रोक्यो, यसो हेरेको खान लायक केहि पनि देखिन, रोसनीले त झन कस्तो ठाउँमा ल्याएर रोक्यो भन्दै छि-छि दुर दुर गर्दैथिई, मैले रोसनीलाई भनें “हेर बैनी अब काठमाण्डौ नफर्कुञ्जेलसम्म  खानाको बिषयमा किचकिच नगर ! हामी जान लागेको ठाउँ सहर बजार हैन गाउँठाउँ हो ? यस्तै गर्न थालियो भने त हामी न पेटभरी खान पाउँछौं न तिलिचो नै पुग्छौं !” मैले त्यति भनेपछी भने रोसनीले खाना खान तयार भई, सामान्य दाल-भात हामीले खायौं । डुम्रे पुगेपछी भने झण्डै आधा मान्छे नै झरे, अनि माईक्रोले फेरी सिट नभरिई नजाने सुर गर्यो । डुम्रेमै पनि हामीले झण्डै चालिस मिनेट बिताउनुपर्यो तर चपपट लगायत केही गतिलै खानेकुरा भने खान पाईयो । त्यसपछीको यात्रा साँघुरो बाटो नागबेली तालमा माईक्रो हिँड्यो, बाटोमा रोसनी निदाईसकेकी थिई भने म पनि हल्का झकझकाई रहेको थिएँ । साँघुरो बाटो अनि साँघुरो सिट, गर्मीको समय रोसनी र म एकापसमा टाँसिएर बसेका कारण पसिनाले लतरपतर पारिसकेको थियो । तर पनि जसो तसो बेलुकीको चाढे चार बजेतिर हामी बेंसिसहर पुग्यौं । पहिलो पटक पुगेको ठाउँ, कस्तो होला कस्तो भन्ने दोधारमै हामी बेंसिसहर पुगेका थियौं, ठुलै होला भन्ने लागेको थियो तरपनि सानो चिटिक्कको गाँउ रहेछ नदिको किनारमा । ट्रावल वालाले केहि होटलको नाम दिएको थियो, मैले रोसनीलाई भनें “आज यहीं बस्ने अनि भोली बिहानै घले गाँउ जाने ! जाम् केटी उ त्यहाँ होटल रैछ कोठा छ कि छैन सोधौं ?” रोसनीको अनुहारमा अलि रिसजस्तो झल्किदैथियो मैले बुझिहालें र रोसनीले बोल्नुभन्दा अगाडीनै भनें “सरी सरी मैले ट्रावल प्लान त बताएकै छैन नि मेरो बैनीलाई ! जाम् अहिले होटलमा बसेर गफ गर्दै सबै डिटेलमा म भन्छु !” त्यसपछी भने रोसनी अलिक आश्वस्त भई । रोसनीले होटलको बाहिरबाट नै हेर्दै भनी “नाई दाई यस्तो होटलमा त नबस्ने ?” मैले एक स्थानियलाई सोधें “अलि राम्रो होटल कता छ ?” उनले मलाई अलि उत्तरतिर देखाउँदै भनें “दश मिनेटजति लाग्छ हिँडेर अगाडी जानुस् पाउँछ !” हामी आफ्नो झोला बोकेर लखरलखर अगाडी लाग्यौं, उसैपनि कति दिन पैदल हिँडिन्छ भन्ने कुराको ठेगान थिएन, त्यसैले वार्म अप हुन्छ भन्दै रोसनीलाई मैले उक्साएँ । होटल पुग्दा सम्म रोसनी लखतरान भईसकेकी थिई, मैले रोसनीलाई भनें “यति हिँड्दैमा यस्तो ताल छ केटी तिलिचो कसरी पुग्ने होला ?” रोसनीले मलाई आफ्नो आत्मबल दह्रो छ भन्ने कुरालाई बल दिदैं भनी “माईक्रोमा कोच्चिएर यस्तो गाह्रो भा’को हो के दाई ! भोली हेर्नुन म कसरी हजुरलाई उछिनेर अगाडी अगाडी पुग्छु ?” राम्रै होटल रहेछ, पार्किङ्ग लगायतको राम्रो व्यबस्था भएको । मैले काउण्टरमा पुगेर सोधें “रुम छ होला ?” रिसेप्सनले एकछिन है भन्दै चाबी खोजेर हामीलाई दियो र झोला रिसेप्सनमै छोडेर रोसनी र म रुम हेर्न हिड्यौं, माथिल्लो तलामा एउटा रुम खोलेर देखाउँदै केटोले भन्यो “लौ हेर्नुहोस् !” रुम त राम्रै रहेछ, दुईवटा बेड सिंगल बेड तथा एटेच बाथरुम सहित टि.भी. लगायतका सुविधा भएको, मैले केटोलाई सोधें “अर्को ?” “यो लास्ट रुम हो हजुर ! तैपनि तल रिसेप्सनमा सोध्नुस् न ?” हामी रिसेप्सनमा झर्यौं र सोध्यौं, अरु रुम नभएको कुरा सुनेपछी मैले रोसनीलाई भनें “हेर केटी ! अन्त त सबै ठाउँमा यस्तै पनि नपाईएला यहाँ त कमसेकम दुईटा रुम पाईन्छ कि भनेको के गर्ने ?” रोसनीले सहजै भनी “ह्या दाई ! एकै रातको कुरा त हो तैपनि सेपरेट बेड छँदैछ एडजस्ट गरौंला नि ?” हामीले त्यही रुममा चेकईन गर्यौं । रुममा पुगेर एकछिन सुस्ताउँदै गर्दा रोसनीले कपडा फेर्छु भन्दै झोला खोल्न सुरु गरि, मैले रोसनीलाई रोक्दै भनें “हेर केटि पैदल यात्रामा हिँड्न लागेको हामीले सकभर कम लुगामै काम चलाउनु पर्दछ, अहिले खाना खाएर आएपछी सुत्ने कपडा लगाउँला नि किन टेन्सन मान्छेस् !” “हस् दाई !” भन्दै रोसनीले कपडा ननिकाली झोला बन्द गरि । 

[nepalixb]

लगभग पौने छ बजेतिर हामी दाजु-बैनी तल रेष्टुरेण्टमा झर्यौं अनि मैले मेनु मगाए । वेटरले मेनु ल्याएपछी मैले एक बोतल टुबोर्ग र चिकेन चिल्ली अर्डर गरें अनि रोसनीलाई मेनु सारिदिदैं भने “के खान्छेस् केटी ?” रोसनीले पनि चिकेन चिल्ली र साथमा वाइन मागी तर वेटरले वाईन छैन भनेपछी “आज बियर नै खाए भो त ? (वेटरतिर फर्किदैं) भाई दुईटा बियर अनि दुइटा चिकेन चिल्ली गरिदेउ न त !” वेटरले मैले भनेजस्तै गरि अर्डर ल्यायो झण्डै २० मिनेटपछी । मैले दुवै ग्लासमा बियर खन्याउँदै गर्दा रोसनीले भनी “दाई मलाई थोरै राख्नुस् है ! मलाई खासै मन त पर्दैन बियर ! तैपनि हजुरलाई साथ दिनलाई मात्र हो !” मैले रोसनीलाई थमथम्याउँदै भनें “मनाङ्ग पुगेपछी फिटिक्कै खानु हुँदैन नत्र हिँडाईमा गाह्रो पर्छ धेरै खाईएछ भने पर्सिसम्म मात्र हो ! म थोरै राखिदिन्छु नि !” चियर्स गरेपछाडी रोसनीले मुख बिगार्दै थोरै बियर पिई र भनी “मलाई लाग्यो भने बिचार गर्नु है !” “धत् ! के को टेन्सन् लेको नि म हुँदाहुँदै !” सँगै बसेपनि मैले रोसनीलाई यति नजिकबाट आमने सामने बसेर हेरेको थिईन, हुन त के कामले नै त्यसरी हेर्नुपर्थ्यो र । रोसनी निकै राम्री देखिएकी थिई, घरमा बस्दा वा सहर बजार डुल्डा मेकअप आदी ईत्यादी प्रयोग गर्नु र पदयात्रामा हिँडेको अस्तव्यस्त बेलामा बिना मेकअप राम्री देखिनु भनेको साँच्चिकै राम्री हुनु हो । बिना मेकअप त मेरो गर्लफ्रेण्ड पनि त्यति राम्री छे की छैन भन्ने मलाई थाहा छैन, किनकी गर्लफ्रेण्डसँग त्यसरी अन्तरङ्ग गर्न पाएको छैन । एक दुई पटक उसलाई उसकै घरको कोठामा दुवैजना पूर्ण रुपमा नाङ्गिएर रमाईलो गर्दा पनि काम सकिएपछी भने निस्केर जान नै हतार हुन्थ्यो । जे होस् रोसनी बिछट्ट राम्री छे भन्ने कुरा मलाई बल्ल आज थाहा हुँदैथियो, शायदः मेरो गर्लफ्रेण्ड पनि बिना मेकअप बैनी जत्तिकै राम्री भैदिए हुन्थ्यो भन्ने लागिरह्यो । अप्ठेरो यात्राको थकानका कारण हुनसक्छ रोसनीलाई बियरको नशाले हल्का छुँदै थियो, मेरो आफ्नो त तिन बोतल बियर सहजै पचाउने बानी थियो, मैले दुई बोतल दन्काउँदा रोसनीले एक बोतल बियर पनि पुरै सकेकी थिईन तर रोसनीलाई लागिसकेको थियो । रोसनीलाई लागेको भएपनि कत्तिको नशामा छे भन्ने मलाई अन्दाज भएन, मैले यो लास्ट ग्लास है भन्दै रोसनीको ग्लासमा उसको बोतलमा बाँकी रहेको बियर र मेरो बोतलम‍बाट केहि थप बियर थपिदिएँ । चिकेन चिल्ली सकिएपछी हामीले थुक्पा खाएका थियौं खाना खानुपर्ने कुनै जरुरत थिएन । केहिबेरमै रोसनीले अन्तिम ग्लासको आधा बियर सक्दा नसक्दै टेबुलमै घोप्टो परेर निदाईसकेकी थिई । मैले झटपट बियर सकें अनि रोसनीलाई उठाउन पट्टी लागें, रोसनी पुरै झ्याप थिई र झ्यापकै सुरमा भनी “के भयो दाई !” मैले उसको पाखुरामा समाएर उठाउन खोज्दै भनें “जाउँ हिँड रुमतिर !” रोसनीले आफ्नो पुरै ज्यान मेरो साईडमा छोड्दै भनी “ऊँ.... जाँउ दाई !” मैले रोसनीलाई अँगालोमा लिएर माथी रुमतिर चढाएँ । तर माथी लैजाने क्रममा आफ्नो ज्यान सर्लक्क छोडेकी रोसनीको मुलायम अङ्गहरु मेरो हातले स्पर्श गर्दैथियो । ढोका खोल्ने बेलामा रोसनी झण्डै मेरो गलामा हातले बेरेर मसँग टाँसिएकी थिई र उसको बुब्सको स्पर्श मेरो छातीमा भईरहेको थियो, दुई चार पटक गर्लफ्रेण्डसँग अन्नतरङ्ग गरिसकेकोले मलाई रोसनीको यो स्पर्श अलि असहज अनुभव भैरहेको थियो । अनि त्यो असहजता मेरो कमरमुनि सुरु भईसकेको थियो भने मुख सुख्खा भएर एक किसिमको तिब्र ढुकढुकी बढ्दै थियो ।

[nepalixb]

अप्ठेरो अवस्था नै भएपनि मैले जसोतसो ढोका खोले अनि रोसनीलाई समाएर बेडसम्म पुर्याएर झकझकाउँदै भनें “बैनी ! बैनी !” रोसनीले धिमा स्वरमा “हजुर दाई !” भनि र मैले भनें “उठेर कपडा चेञ्ज गर् !” रोसनी निकै सकसका साथ उठी अनि झोला समातेर बेडमै पल्टिएर झोला खोल्न थाली । झोला खोलेर कपडा बाहिर निकालेपछी रोसनी उठेर ठाडो पर्न खोजी तर नसकेर फेरी बेडको छेउमा बसी अनि सर्लक्क टि-शर्टलाई माथी सारेर गलाबाट अलग गराई, सेतो ब्रामा रोसनीको छाती निकै आकर्षक देखिएको थियो भने, त्यति मात्रले मेरो कमरमुनि सानो भाईले बिद्रोह सुरु गरिसकेको थियो । त्यसपछी रोसनीले पेन्ट पनि खोली, रोसनीले पेन्टीपनि सेतो नै लगाएकी थिई । त्यसपछी रोसनीले भनी “दाई यता नहेर्नुस् है !” बैनीको आग्रहलाई मैले नमान्ने कुरै भएन त्यसैले म अर्को पट्टी फर्किएँ । संयोगले म फर्किएको पट्टी ऐना टाँगिएको थियो, रोसनीले याद गरि कि गरिन तर मेरो आँखामा रोसनीको शरिर स्पष्ट देखिन्थ्यो, रोसनीले ब्रा र पेन्टी दुवै खोलेर नाङ्गिई । म दङ्ग थिएँ, रोसनीको काखीमुनि र कमरमुनि दुवै ठाँउमा कुनै पनि रौं थिएन । रोसनीले निकै असजिलो तरिकाले नाइट गाउन शरिरमा छिराई अनि बेडमा फुर्लिङ्ग पल्टिदैं भनी “गुईनाईट दाई !” मैले पनि “गुड नाईट !” भन्दै आफ्नो कपडा खोलेर हाफ-पेन्ट र भेष्टमा बेडमा पल्टिएँ । कोठामा नाइट बल्ब बलिरहेको थियो, केहिबेरपछी मेरो नजर रोसनीमाथी पर्यो । रोसनीले नाइट गाउन राम्ररी कसेकी थिईन क्यार ! नाइट गाउनले रोसनीको अभुतपूर्व जवानी छोप्न नसकेर दुई तिर चिप्लिएको थियो र रोसनीको छातीमा रहेको बुब्सको उभार रोसनीको स्वासप्रश्वाससँगै निकै आकर्षक तवरले तलमाथी गर्दै थियो । त्यो दृष्यले मलाई निकै उत्तेजित बनाईसकेको थियो र मेरो लाँडो ठन्केर उखरमौलो भईसकेको थियो भने मेरो हात स्वचालित रुपमा हाफ-पेन्टभित्र छिरेर लाँडो मुसार्न थालिसकेको थियो । तर केहिबेर पछी भने म सम्हालिए अनि रोसनीलाई आवाज दिएँ “रोसनी ! रोसनी !” रोसनीले कुनै प्रतिकृया जनाईन । उठेर रोसनीको नाइट गाउनलाई मिलाईदिन्छु भन्ने हेतु म रोसनीको छेउमा पुगें अनि जब रोसनीले लगाएको गाउनको फेरो समातेर उचाल्दै गर्दा मेरो दिमागमा रहेको शैतान हावी भयो र रोसनी र गर्लफ्रेण्डको बुब्स तुलना गर्न थाल्यो । जसरी हेर्दापनि रोसनीको बुब्स नै निकै आकर्षक देखिरहेको थियो, छिनमै मेरो दिमागले प्वाँट गर्लफ्रेण्ड छान्न नसकेकोमा धिक्कार्न थाल्यो । फेरी दिमागले अर्कै कुरा खेल्यो र भन्यो “मुजी झ्यापको तालमा जे पायो तेही सोच्छस् देखेको र भोगेको कहाँ एउटै हुन्छ र ?” अनि रोसनीको गाउनलाई दुवैपट्टीबाट समातेर खप्ट्याएर फिता समातेर बाँध्दै गर्दा दिमागले फेरी भन्यो “मुजी देखेको र भोगेको एउटै त हुन्न तर नापजाँच त गर्न सकिन्छ नि ? एकचोटी खेलाएर त हेर ?” यस्तो बेलामा शैतानी दिमाग नै हाबी हुन्छ सबैलाई थाहा भएको कुरा हो । मैले पूनः रोसनीको नाईट गाउनलाई दुवै छेउतिर सारें अनि रोसनीको बुब्सलाई विस्तारैसँग छुने कोशिस गरें । मनमा एकदमै डर पनि लागिरहेको थियो, आधा शरिर डरको कम्पनले थरथर थियो । एक त बियर पिएको बेला त्यसमाथी डरले जिउ पुरै थरथराएको बेलामा मेरो दिमाग सुन्न भएको थियो । तर पनि मेरो हातले रोसनीको देब्रे बुब्समाथी आफ्नो हत्केला राखें अनि हल्का दबाब दिएँ, वाउ ! गर्लफ्रेण्डको भन्दा आकर्षक त्यो बुब्स छुँदा पनि निकै मुलायम र मनमोहक थियो । मैले रोसनीको बुब्सबाट हात हटाउँ कि नहटाउँ भन्दाभन्दै नै निकैबेर सुमसुम्याएछु, एकपटक अलि बढी थिचिएछ कि कुन्नी रोसनीको मुखबाट छोटो सित्कार जस्तो शब्द बाहिरियो “अँऽऽऽ....” म झसङ्ग भए अनि एकछिन हलचल नगरिकन चुपचाप बसिरहें । त्यसपछी रोसनीको शरिरमा कुनै चालचुल नदेखेपछी फेरी बिस्तारै रोसनीको बुब्ससँग खेल्न सुरु गरें, डरका कारण काँपेको हातले रोसनीको बुब्स खेलाईरहेको भएतापनि तल मेरो लाँडो भनें निकै बिद्रोह गरिरहेको थियो । मलाई रोसनीको बुब्स मुखमा लिएर चुस्न मन लागेको थियो तर आँट भने आएको थिएन, तर पनि उसको बुब्सबाट मेरो हात हटिरहेको थिएन, मेरो आँखा रोसनीको अनुहारमा हेरिरहेको थियो भने हात बुब्समाथी नाचिरहेको थियो, बेलाबेलामा मैले रोसनीको बुब्समा पनि आँखा पुर्याउँथें, त्यसो गर्दागर्दै मेरो आँखा रोसनीको पुतीमा पर्यो । उसको लोभलाग्दो चिल्लो पुतीको भित्र के राखेको छ भनेजस्तो मिलाएर काटिएको जस्तो थियो । मैले आफ्नो अर्को हातले रोसनीको एउटा खुट्टालाई हल्का सार्न खोजें । मेरो हातको स्पर्श अनि धकेल्याईलाई रोसनीले साथ दिई र रोसनीको टाङ्ग हल्का फट्टियो । उसको त्यो कृयाले मलाई एकचोटी फेरी झसङ्ग पार्यो किनभने उसले थाहा पाई पाई त्यसो गरिरहेकी हो कि भन्ने लाग्यो, म केहिबेर फेरी स्तब्ध भएर रोकिएँ, अनि बिस्तारै आवाज दिएँ “रोसनी !” रोसनीले कुनै प्रतिकृया दिईन न उसको अनुहारमा नै कुनै किसिमको परिवर्तन आयो । फेरी मनले के भन्यो भने “मुजी जाँठा ! यदी उसले थाहा पाएरै गरेकी हो भुत्रो खान डराउँछस् !” तर मनले फेरी भन्यो कि “यो त अञ्जानमा पनि हुन सक्छ नि ? पुरै बिउँझिदा त अन्यथा हुन पनि सक्छ नि ? तर अहिले माहौल सहि छ जे पर्छ पर्छ अगाडी बढ् केटा !” गर्लफ्रेण्डको भुत्लै सहितको पुतीमा चार-पाँच पटक चिकेको मैले उसको पुती त्यति राम्ररी हेरेको पनि थिईन, आज चिल्लो कलिलो पुती आँखै अगाडी स्पष्टसँग हेर्ने मौका आईलागेकोमा म दङ्ग पनि थिएँ । तर मनभित्रको द्वन्द सबैभन्दा खतरनाक हुन्छ भनेको कुरा सही नै हो । मैले रोसनीको पुतीलाई दाहिने हातको दुईवटा औंलाको सहायताले फट्याएँ । आहा उसको पुतीको फाँकाभित्रको दृष्यले म मन्त्रमुग्ध भएँ अनि निकै राम्ररी उसको पुतीलाई नियाल्न थालें । रोसनीको पुतीभित्रको भाग मलाई गुलाबी गुलाबी लागिरहेको थियो अनि हल्का चिप्लो तरल पदार्थले उसको पुती हिरा झैं चम्किएको भान भयो मलाई । जब मैले रोसनीको टल्किरहेको चिप्लो र चमकदार टि.सी.लाई छोएँ, रोसनीले कोल्टे फेरी र मेरो हात रोसनीको दुई खुट्टाका बिचमा अड्कियो । अझ भन्नुपर्दा चोर औंला त हल्का उसको पुतीभित्रको टि.सी.नै छोईरहेको थियो, मलाई डर लाग्यो र निस्तब्ध भई निकै बेर अडिएँ अनि बिस्तारैसँग मैले आफ्नो हातलाई थोरै थोरै सारेर बाहिर निकालें । त्यसपछी भने मेरो मनले मलाई निकै जोड दिएर रोक्यो “हेर केटा ! धेरै रिस्क नलिई ! आफ्नो ईज्जतको पनि ख्याल गर !” अनि मैले रोसनीको नाइट गाउनलाई बिस्तारैसँग मिलाएर फिताले बाँधिदिए र आफ्नै बेडमा गएर पल्टिएँ । निद्रा फेरी पनि परेन, मोबाईल समातेर घडी समय हेरें, भर्खर सवा नौ बजिरहेको थियो । मैले मोबाईलमा पोर्न साइट खोलेर हेडफोन कानमा लगाएर भिडियो हेर्न सुरु गरें, मोबाईलमा भिडियो हेर्दा पनि म रोसनीलाई पनि बराबर हेरिरहेको थिएँ, एउटा हातले मोबाईल समाइरहेको भएपनि अर्को हात भने मेरो लाँडो सुमसुम्याईरहेको थियो । केहिबेरमै मेरो लाँडोले फुसी झार्ने अवस्था आयो र मैले मोबाईल छोडेर हातमै फुसी झारें अनि हत्तपत्त उठेर एउटा हातले हाफ-पेन्ट समाउँदै बाथरुम छिरें अनि हात सफा गरें सँगसँगै लाँडो पनि पानीले पखालें । बाथरुमबाट बाहिर निस्कदाँ मेरो आँखामा  भिडियो चलिरहेको मोबाईल पर्यो अनि मनले फेरी भन्यो “मुजी यस्तो मौकामा फोटो भिडियो पो लिनुपर्थ्यो त ?”

[nepalixb]

Wawawa dami update sir adbhut ...

धन्यवाद् मित्र!

[nepalixb]

म सरासर आफ्नो बेडमा गएँ अनि मोबाईल समाएर क्यामरा अन गरें, मेन लाईट पनि बालें अनि रोसनीको बेडमा गएर निकै सावधानीपूर्वक रोसनीको नाइट गाउनको फिताको गाँठो फेरी खुस्काए अनि रोसनीको नाइट गाउनलाई फेरी शरिरबाट छेउ लगाएर निकै चलाखिपूर्वक मोबाईलको फ्ल्यास नचल्ने गरि फोटो खिचें, रोसनीको पुरै शरिर, बुब्स मात्र, बुब्सको पनि एक एक भागसमेत अनि चिल्लो पुती समेतको हरेक तरिकाबाट फोटो लिएँ तर जताबाट फोटो खिचेपनि रोसनीको अवस्था भने एउटै थियो । जे यति फोटो भएपछी मलाई छोल्नको लागि काफी थियो । मैले फेरी रोसनीको कपडा मिलाईदिएर लाईट अफ गरेर आफ्नो बेडमा गएर पल्टिएँ । कतिखेर निद्रा पर्यो थाहा भएन तर मैले गर्लफ्रेण्डलाई ब्रेकअप दिएर रोसनी जस्तै प्वाँट र सेक्सी केटीलाई पट्याउने मन बनाईसकेको थिएँ । राती एक बजेतिर चम्किलो उज्यालोले मेरो निद्रा भङ्ग भयो र हल्कासँग आँखा खोलें रोसनी उठेकी थिई, रोसनी पहिला बाथरुम गई अनि केहिबेरमा बाहिर निस्किई । बाहिर निस्कँदा उसले नाइट गाउनको फिता लगाएकी थिईन तर उसको गाउनले बुब्स राम्ररी नै छोपेको थियो । त्यसपछी आफ्नो बिस्तारा ओल्टाईपल्टाई हेरी अनि मुसुक्क हाँस्दै लाइट अफ गरेरफेरी बिस्तारामा पल्टिई । केहिबेरसम्म रोसनी मतिर पल्टेर सुतिरही, उसका आँखाले केहि कुरा बताउन खोजिरहेका थिए कि जस्तो लाग्ने तर मुसुक्क मुस्काउँदै रोसनी निद्रामा लिई भइ । म पनि कुन बेला निद्रामा लिन भएँ थाहा भएन । बिहानपख रोसनीले आफ्नो नाइट गाउन खोलेर मलाई भनी “दाई हेर्नुस् त मैले के लगाएकी छु ?” मैले रोसनीलाई हेरें, उसले नाइट गाउन लगाएकी थिई तर मेरो आँखा उसको शरिरमा पर्नासाथ रोसनीले नाइट गाउनको दुवै साइडको कपडा सारेर आफ्नो नाङ्गो शरिर देखाई र सोधी “कस्तो छ दाइ मेरो शरिर ?” मेरो मुख सुख्खा हुन थाल्यो र मैले आँखा अन्तै डुलाएँ तर रोसनीले फेरी भनी “यो मैले हजुरको लागि जतन गरेर साँचेर अनि सँवारेर राखेकी छु ! हजुर भने वास्तै गर्नुहुन्न ?” अनि रोसनी झुकेर मेरो मुखमा मुख जोड्न आईपुगी, म “ह्या के गर्छे यो ?” भन्दै जुरुक्क उठें, त्यो त मेरो सपना मात्र रहेछ, उठेर बेडमा हेर्दा रोसनी बेडमा थिईन र बाथरुमबाट सावरको आवाजले म ढुक्क भएँ, अनि छेउमा भएको पानी घटघट गर्दै सोत्तर पारें । केहिबेरमै रोसनी बाथरुमबाट बाहिर निस्किई र मुस्काउँदै भनी “गुड मर्निङ्ग दाई !” “गुड मर्निङ्ग !” को उत्तर सहित म उसलाई हेरिरहें । रोसनीले आफूलाई एकसरो हेरि अनि सोधी “के हेर्नु भा त्यसरी कहिले पनि नदेख्या झैं ?” ”नाई हेर्दैछु कि मेरो बैनी कति राम्री रैछे भनेर ? आजसम्म यति नजिकिएर हेरेको थिईन नि त ?” “छ्या दाई पनि !” “अब त निकै ठूली भइसकिछेस् नि त ? आफ्नै दाईसँग ट्रेकिङ्ग जाने भईसकिस् !” “छ्याऽऽऽ ! आफ्नै दाईसँग घुम्न हिँड्नलाई पनि सानो र ठूलो हुनुपर्छ र भन्या ?” “त्यसो त हैन ! ब्वाईफ्रेण्डसँग हिँड्ने बेलामा आफ्नो दाईसँग हिँड्नु पर्या छ !” रोसनी सरासर मेरो अगाडी आएर उभिई अनि मेरो नाकलाई दुई औंलाले समाएर दायाँ बायाँ हल्लाउँदै भनी “के नचाहिँदो कुरो गर्नुभा ! पर्या छैन मलाई ब्वाईफ्रेण्डसँग घुम्न !” अनि मेरो नाक छोडेर आफ्नो झोला मिलाउँदै भनी “यसो गर्नु न त यो टुरभरी मेरो ब्वाईफ्रेण्ड हजुर नै बन्नुस् न त ? You know better that you are a boy and can be my friend ! Just a healthy friend.” मैले पनि मौकाको सदुपयोग गर्दै भनें “मैले त्यस्तो हेल्दी कुरा कहाँ गरेको हो त ?” रोसनी फेरी मेरो नजिक आएर कान समातेर बटार्दै भनी “Naughty Boy !” ”नटी हैन अश्लील मनुवा !” “ह्या छोड्दिनुस् यस्ता कुरा बरु कतिखेर कहाँ जाने आजको प्लान सुनाउनुस् !” “सुरुको दुई-चार दिन त वार्म अप हो, टेन्सन नली... भर्खर त उठ्दै छु... मजाले फ्रेस भएर ब्रेकफास्ट यहीं गर्ने अनि जिप चढेर जाउँला नि घलेगाउँ !” “ल ल उठेर फ्रेस हुन थाल्नु नि त ?” 

[nepalixb]

द्वितीय दिन

फ्रेस भइसकेपछी हामीले त्यही होटलमा ब्रेकफास्ट गर्यौं अनि जिपमा चढेर घलेगाउँको लागि प्रस्थान गर्यौं । घले गाउँ नेपालमा मात्रै नभई सार्क राष्ट्र तथा अन्तराष्ट्रमा समेत नमुना पर्यटकिय गाउँको रुपमा चर्चित एक गाउँ हो जुन काठमाडौंदेखि झण्डै दुईसय किलोमीटर उत्तर–पश्चिमतर्फ लमजुङ जिल्लामा समुद्री सतहबाट करिब २१०० मिटरको उचाईमा रहेको यस गाउँबाट निकै मनोरम प्राकृतिक दृष्यावलोकन गर्न सकिन्छ । यहाँको भ्यू प्वाइन्टबाट बिहान सबेरै सूर्योदयको समयमा एकसय असी डिग्रीभन्दा बढी हिमश्रृङ्खलाको दृश्य जुन देखिन्छ त्यसलाई लामो समयसम्म आफ्नो मानसपटलबाट हटाउन सकिँदैन । अन्नपूर्ण संरक्षण क्षेत्रको एक हिस्सा रहेको यस गाउँमा वासिन्दा भने अघिकांश बासिन्दा गुरुङ समुदायका छन् जो ‘अतिथि देवो भवः’ का प्रतिमूर्तिका रुपमा पाइन्छ । यहाँको बिशेषता भनेकै होमस्टे (स्थानीय बासिन्दाको घरमा खाने बस्ने) हो र सोही कारणका लागि यो गाउँ यत्रतत्र चर्चित छ । बिहान साढे आठ बजे जिप चढेर हिँडेका हामी दाजु-बैनी झण्डै तिन घण्टापछी घले गाँउमा पाईला टेक्दै थियौं । डरलाग्दो पहाड काटेर, भीर खोपेर बनाएको, जताततै राक्षसको दाह्रा जस्ता देखिने ढुंगाहरु अनि एकदमै साँघुरो बाटो छिचोल्दै गाडी अगाडी बढ्दा घरिघरि आङ्ग सिरिङ्ग हुन्थ्यो, रोसनी त एक हातले जिपको ग्रीप र अर्को हातले मेरो हात च्याप्प समातिरहेकी थिई, भित्तातिर ठोकिनै लागेको जस्तो हुँदा अनि भीरपट्टी खस्नै लागेको जस्तो हुँदा “आबुईऽऽऽ... !” गर्दै मसँग टाँसिन आईपुग्थी । गाडी चढ्नु अगावै मैले होमस्टेको लागि फोन गरिसकेको थिएँ त्यसैले हामीलाई कुनै टेन्सन थिएन । तर त्यहाँ पुग्ने हरेक पाहुनालाई टिका र माला लगाएर स्वागत गर्ने प्रचलन रहेछ, रोसनी दङ्ग परी । लाग्दो हो कुनै बिशिष्ट अतिथी भएर त्यहाँ पुगएको छ । हुन त हाम्रो जिपमा सवार सबै घुम्नकै लागि पुगेका रहेछन् । हामीलाई एउटा गाँउले घरमा लगियो र हामीले त्यहीँ खाना खायौं, लोकल खाना निकै मिठो पनि थियो, बाटोमा गाडीले रोकेको ठाउँभन्दा निकै सफा पनि । खाना खानुभन्दा अगाडी हामीलाई त्यही घरकै एक छेउमा रहेको कोठामा छिराईयो जसमा दुईवटा बेड (हिजोको भन्दा केहि ठूलो) थियो हिजोको होटलभन्दा निकै सानो कोठा थियो भने दुई बेडको बिचमा एकजना मान्छेमात्र हिँड्न मिल्ने ठाउँ कपडा झुण्ड्याउनका लागि भित्तामा ह्याङ्गर ठोकिएको थियो भने बाथरुम-ट्वाईलेट त्यही कोठाको पछाडीपट्टी घरभन्दा केहि पर थियो । 

[nepalixb]

खाना खाईसकेपछी केहिबेर आराम गरेर हामीले सार्क संग्रहालय रंगशाला,  क्व्होइँबो धीं पार्क हेर्यौं, अनि त्यहाँको नमुना चियाबगान घुम्यौं त्यसपछी भ्यु टावरबाट साँझको सूर्यास्तको अवलोकन गरेपश्चात गाँउमा आईपुग्यौं । साँझको खाना के खाने भनेर निर्धारण भएपछाडी स्थानीय कोदोको रक्सी र भेडाको सुकुटी चाख्ने निधो भयो । हामी पिंढीमा बसेर गफ गर्दै रमाईरहेका थियौं, हाम्रो अगाडी एक एक ग्लास कोदोको रक्सी र सानो सानो प्लेटमा टिमुरको छोप सहितको सुकुटी आईपुग्यो । रोसनीले रक्सी नखाने भन्दै थिई, तर मैले उसलाई उक्साउँदै भने “प्योर लोकल रक्सीले स्वास्थ्यलाई राम्रै गर्छ थोरै चाख न के फरक पर्छ र ? यस्तो मौका फेरी फेरी पाईदैन क्यारे !” भित्री मनमा हिजोको जस्तै संयोग परिदिए हुन्थ्यो भन्ने पनि लागेको थियो । नभन्दै रोसनीले रक्सी खाई, खासै अरु रक्सी जस्तो त नहुने रैछ भन्दै टिमुरको छोपसँग मिठो मान्दै सुकुटीको साथमा रोसनीले रक्सी छिनमै भ्याई । बिस्तारै बिस्तारै गर्दा गर्दै रोसनीले तिन ग्लास रक्सी भ्याईसकिछे, मैले आज अलि कम रक्सी पिएको थिएँ । कोदोको रक्सीको विशेषता भनेको बसिञ्जेल त्यति थाहा हुँदैन, जब खाएर उठिन्छ अनि मात्र थाहा हुन्छ । रक्सीपछी हामीले खाना खायौं, रोसनीले त्यति धेरै खाना भने खाईन । खाना खाएपछी भने हाम्रो दुईघर पर गुरुङ्ग नाच हेर्न जाने योजना थियो तर रोसनीले हात मुख चुठ्दै गर्दा अलि लडखडाएजस्तो भएपछी भने मैले रोसनीलाई डोहोर्याएर कोठातिर लगे । बेसिसहर भन्दा अलि बढी चिसो थियो तर पनि सामान्य सिरकले यहाँको जाडो थेग्न सक्थ्यो । मैले रोसनीलाई बेडमा बसाउँदै भनें “कपडा फेरेर सुत् केटी !” हिजोकै जस्तो रोसनीले आफ्नो टि-शर्ट दुई हातले कमरमाथीबाट समाएर गलातिर तान्दै गई तर संयोग हेर्नुस् रोसनीको टि-शर्ट सँगसँगै उसको सेतो ब्रा पनि माथी उचालिएर रोसनीका बुब्स हावामा तैरिए । म रोसनीलाई हेरिरहेको नै थिएँ, रोसनीले हल्का मुस्कानका साथ भनी “के हेर्नुभा त्यसरी दाई !” मैले सहजै भनिदिएँ “तेरो टि-शर्ट सँगसँगै ब्रा पनि बाहिर निस्कियो तेही भएर !” रोसनीले खाको तालमा हो कि क्या हो कुन्नी सहजै फेरी भनी “छ्या झ्याप भा’को बैनीलाई पनि अरु जसरी हेर्छन् त उता फर्किनुस् ! कहिल्यै नेकेड बोडी नदेख्या जस्तो !” अनि खोलिसकेको टि-शर्टले नै छाती ढाकेर झोला आफू भएतिर तानी, म अर्कोपट्टी फर्किएँ, हिजोको जस्तो ऐना पनि थिएन यहाँको कोठामा तर मैले मोबाईललाई चलाखिपूर्वक ऐेनाको रुपमा प्रयोग गर्न खोजे तर सफल भईन । जब रोसनीले “लौ अब फर्किनुस् !” भनि र म फर्किएँ, रोसनीको टि-शर्ट अनि पेन्ट तथा पेन्टभित्रै पेन्टीपनि भुईमा पसारिएको थियो । नाइट गाउन पनि फिता नकसीकन एकपटक क्रस मात्रै गरिएको थियो । रोसनी बेडमा बसेर भन्दैथिई “हिजो भन्दा पनि धेरै खाएछु कि क्या हो मैले ? कस्तो आँखै तिरमिर्याएको जस्तो भा’छ !” रोसनी झ्याप भएको मौकाको सदुपयोग गर्नुपर्छ भन्ने हेतु मैले पनि उसको अगाडी नै आफ्नो टि-शर्ट खोलें अनि जिन्स सँगसँगै अण्डरवेयर पनि तल लतार्दै खोलें, उसैपनि मेरो लाँडो ठन्किसकेको थियो । रोसनीको आँखा अगाडी मेरो ठन्किएको लाँडो थियो, रोसनीले कुनै प्रतिकृया दिईन मैले लाँडो हावामै छोडेर झोलाबाट हाफ-पेन्ट निकालें अनि ओर्काई फर्काई हेरेजस्तो गरें अनि एउटा हातले लाँडो समातेर टुप्पोको छाला फर्काएर तल शरिरमा टँसाए जस्तो गर्दै हाफ-पेन्ट लगाएँ । हाफ-पेन्ट लगाईसकेपछी भनें रोसनीको अनुहारमा मुस्कान थियो, म गएर रोसनीको बेडमा उसँगै टाँसिएर बस्दै भनें “के भो खुब हाँसेकी छेस् त देख्याथिनस् केटाको ?” रोसनीले मुख छोप्दै भनी “देख्न त देख्या हो तर त्यस्तो ठाडो भा’को देख्याथिन ।”  के सुर चढ्यो कुन्नी मलाई मैले रोसनीको चिउँडोमा हातले समाएर आफूतिर फर्काउँदै भनें “त्यो त तँ जस्ती सेक्सी केटी देखेपछी ठाडो भईहाल्छ नि ?” अनि अर्को हातले फेरी हाफ-पेन्टबाट लाँडो बाहिर निकालिदिएँ र खेलाउन थालें । मैले लाँडो खेलाएको देखेर रोसनीले हाफ-‍पेन्ट समातेर माथी तानिदिदैं भनी “छ्या के हुनुभा’को दाई हजुर त ? बैनीको अगाडी पनि त्यसो गर्छन् त ?” मैले रोसनीको बुब्समा हात लगेर समाउन खोज्दै भनें “कुन चाहीँ लठैतले थिलोथिलो पारेर बजाउने हो मेरो सेक्सी बैनीको पुतीमा ! अहिले नाटक गर्छे ?” रोसनी निकै झड्किएर भनी “हेर्नुस् है दाई मसँग यस्तो कुरा नगर्नुस्, नत्र भने म भोली बिहानै गाडी चढेर काठमाण्डु हिँड्दिन्छु नि फेरी ?” मैले दुवै हातले कान समाउँदै भने “ल ल सरी सरी मेरो बैनी !” “झ्याप भा’छु भनेर होला ! पात्तिन थालेको !” अनि जुरक्क उठि, रोसनी जुरुक्क उठ्दा उसको नाइट गाउनको फितामाथी म बसेको रहेछु क्यार स्वार्र तानियो अनि रोसनीको नाईट गाउन अगाडीबाट ह्वाङ्ग खुलेर उसको बुब्स र पुती प्रष्टसँग देखियो । मैले तिब्र रुपमा उसको गाउन समातेर फोल्ड गर्दै फिताले राम्ररी बाँधिदिएँ, रोसनीले हाँस्दै भनी “द्‍याट्स अ गुड ब्वाय !” अनि मेरो दाहिने गालामा हल्का चुम्बन छोडी । रोसनी हिजोको भन्दा आज कम झ्याप थिई कि भन्ने लाग्यो, बाहिर मादल र गीतको आवाज गुञ्जिन थालेको थियो, मैले रोसनीलाई सोधें “जाने हो कि त नाच हेर्न ?” रोसनीले लडबराएको स्वरमा भनी “अब काम नपाएर नाङ्गै नाच हेर्न जान्छु नि ? तै पनि मैले खुट्टा टेक्नै सकिराको छैन ! म त सुत्छु !” भन्दै रोसनी बेडमा घुँडाको सहायताले चढेर बेडमा पल्टिई अनि मेरो हात समातेर ढल्काउन खोज्दै भनी “हजुर पनि सुत्नुस् !” म पनि रोसनीसँगै त्यही बेडमा पल्टिएँ ।

[nepalixb]

मलाई निद्रा लागिरहेको थिएन, त्यही भएर मोबाईल खेलाउन थालें, रमाईलो के भने फ्री वाईफाई यत्रतत्र थियो त्यहाँ जुन कल्पना भन्दा अलि बाहिरको कुरा थियो । निकैबेर मोबाईल खेलाईसकेपछी मैले टाईम हेरें, बाहिर नाचगान सकिईसकेको थियो र यतिबेला नौ बज्दै थियो, गाउँमा नौ बज्नु भएको ढिलै पनि हो । मैले रोसनीलाई आवाज दिएँ “रोसनी ! रोसनी !” मेरो आवाज त्यति चर्को पनि थिएन, कोठामा एउटै सिरक मुनि हामी दुवैजना थियौं, रोसनीको कुनै प्रतिकृया आएन । रोसनीले कुनै प्रतिकृया नदिएपछी भने मैले सिरक हटाएँ, वाफ रे रोसनीको गाउनको गाँठो ठिकै भएपनि कपडा सरेर दुवै बुब्स बाहिर थियो अनि कमरभन्दा तलको कपडा माथी सरेको थियो । मैले आज पनि रोसनीको फोटो खिचें अनि केहिछिनपछी रोसनीसँगै समानान्तर सुतेर आफ्नो हाफ-पेन्टबाट लाँडो बाहिर निकालेर सेल्फी पनि खिचें, त्यसपछी तरह तरह रोसनीको अङ्गमा हात लगाउँदै सेल्फी खिच्ने क्रमलाई निरन्तरता दिएँ । निकै फोटो खिचेपछी भने मैले ति सबै फोटोलाई हिडेन फोल्डरमा लुकाएँ । अनि सिरक ओढेर रोसनीसँगै सुतें, सिरक ओढेपनि मेरो हाफ-पेन्ट अघि नै तल सारिसकेको थिएँ, मैले बिस्तारै रोसनीलाई दाहिने हातले अँगाले अनि रोसनीको देब्रे बुब्स समातेर हल्का हल्का मुसार्न सुरु गरें, मेरो ठन्केको लाँडोले रोसनीको चाकमा छुदैं थियो अझ भनौं भने रोसनीको पुतीमा छिर्ने जमर्को कस्दै थियो । यो कुरामा मलाई भने निकै डर लागिरहेको थियो, रोसनीसँग नाङ्गिएर फोटो खिचेजस्तो सजिलो उसको पुतीमा चिक्नु थिएन पनि । तर पनि मैले निकै चलाखिपूर्वक उसको बुब्ससँग खेलिरहेको थिएँ, उसको बुब्ससँग खेल्दै गर्दा गर्दै मेरो लाँडोले अचानकसँग रोसनीको पुठ्ठामा फुसी छोड्न थाल्यो । मैले हत्तपत्त सिरक उठाएर साइड लगाएँ अनि झोलाको साइड पकेटमा रहेको टिस्यू पेपरले पुछ्न सुरु गरें, त्यो पुछ्ने काम यति गाह्रो थियो कि के भनौं, बेसरी गरौं भने रोसनी उठ्ली भन्ने डर नपुछौं त रोसनीले थाहा पाउली भन्ने डर । झण्डै आधा घण्टा लगाएर मैले रोसनीको चाकमा लागेको फुसी पुरै पुछेर सकें भन्नाको मतलब अब ढुक्क हुन सकिन्थ्यो, तर यतिबेलासम्म रोसनीको शरिरमा काँडा उम्रन थालिसकेको थियो, चिसोको कारण रोसनी जुनसुकै बेला पनि ब्युँझिन सक्थी, मैले निकै सावधानीपूर्वक रोसनीलाई सिरक ओढाईदिएँ अनि आफ्नै बेडमा आएर सुतें । 

[nepalixb]

तृतीय दिन

बिहान पाँच नबज्दै रोसनीले मलाई उठाई, “दाई ! दाई !” राती रोसनीको शरिरसँग धेरैबेर खेलेको अनि फुसी झारेर सुतेकोले मेरो निद्रा अलि पुगेजस्तो लागेको थिएन । तर पनि सुर्योदय हेर्नका लागि उठ्नु त पर्ने नै थियो, निकै गाह्रो गरि म उठें, रोसनीले आफ्नो नाइट गाउन चेञ्ज गरेर जिन्स र टि-शर्ट लगाईसकेकी थिई । बिहान उठ्दा पनि मेरो लाँडोले हाफ-पेन्टमा टेन्ट बनाइरहेको थियो, न लुकाउनु न के गर्नु मलाई धर्मसंकट परेको थियो, रक्सी खाएको बेलामा देखाएजस्तो फ्रेस भएको बेलामा कहाँ सकिँदो रहेछ र ? रोसनीसँग छेल पर्दै  पर्दै म बाहिर निस्किएँ अनि ट्वाइलेट-बाथरुमको काम सकाएँ । त्यसपछी भित्र छिरें, अब समस्या के थियो भने हाफ-पेन्ट भित्र त मैले केहि पनि लगाएको थिईन । रोसनी बेडमा बसिरहेकी थिई, मैले लगाउनुपर्ने कपडा समाएँ अनि अलमलिए जस्तो गर्दै रहें । निकै बेरसम्म मैले कपडा लगाएर तयार नभएको देखेर रोसनीले भनी “दाई छिटो गर्नु न भन्या ?” अब भने जे पर्ला पर्ला भनेर मैले सर्लक्क हाफ-पेन्ट खोले अनि अण्डरवेयर लगाएँ अनि त्यसपछी जिन्स लगाएँ र मात्र टि-शर्ट लगाएँ, रोसनीले याद गरेकी भए हिजो ठन्केको लाँडो भन्दा आज मेरो लाँडो केहि सानो र छोटो देखिएपनि सामान्य मानिसको भन्दा ठूलो जस्तो नै देखिन्थ्यो । यहाँनेर याद गर्नुपर्ने के भने रोसनीले केहिबेरसम्म मेरो लाँडो हेरी अनि बल्ल थुक निल्दै अर्कोपट्टी हेरी । त्यसपछी भने हामी छिटो छिटो भ्यूटावर तिर लाग्यौं । खासमा भन्दा घले गाउँ घुमेर सकिएको थियो, मैले रोसनीलाई भनें “आज पैदल हिँडेर बेसिसहर जाने है त ?” “गाडीमै जाउँ न त ?” “नाई ! वार्म अप पनि गर्नुपर्छ के ? आज त तिन साढे तिन घण्टा मात्रै हिँड्ने हो ! पछी दिनभरी पनि हिँड्नुपर्छ ।” “हुन्छ दाई त्यसो भए त ?” त्यसपछी भने हामीले त्यहीं खाना खायौं अनि झोला कसेर बाहिर निस्क्यौं, गाउँलेले हामीलाई फुलमाला लगाएर विदाई गरें, उनीहरुले त्यहाँ हामीलाई अन्य त्यहींको उत्पादन पनि उपहार स्वरुप दिएका थिए तर हामीले पैदलै अन्नपूर्ण राउण्ड पदयात्रा जाने भएकोले धेरै सामान बोक्न नसक्ने भनी नलिईकन हिड्यौं । आरामले बस्दै हिँड्दै झन्डै चार बजेतिर हामी बेसिसहर आइपुग्यौं र पहिलाकै होटलमा वास बस्ने टुङ्गो लगायौं । होटलको रुम कन्फर्म गर्नुभन्दा पहिले मैले आजका लागि अलि ठूलो बेड भएको रुम मागे, रोसनी तल रिसेप्सनमै बसिरहेकी थिई भने म रुम हेर्न माथी पुगे, अघिल्लो पटकको भन्दा एक तलामाथीको त्यो रुम अलि बिशेष नै थियो, सोफा देखि लिएर ठूलो लाईफ साईजको ऐना लगायत एउटा ठूलो लडिबुडी गर्ने बेड र अर्को सानो सिंगल बेड भएको कोठामा ठूलो एटेच बाथरुम झनै आकर्षक थियो । समग्रमा भन्नुपर्दा निकै ठिक लाग्यो मलाई यो बेडरुम, मैले त्यही बेडरुम कन्फर्म गरें अनि तल झरेर रिसेप्सनमा पेश्की रकम दिएँ अनि केटोलाई झोला माथी ल्याईदिन भन्दै रोसनीको हात समातेर माथी चढें । एक तला अझै माथी चढेको देखेर रोसनीले सोधी “अस्तिकै रुम हैन र ?” “आज त्यो भन्दा राम्रो रुम छ खुल्ला अनि स्ट्याण्डर्ड !” जब रोसनी रुममा छिरी उसको आश्चर्यको सीमा सोचभन्दा बाहिर पुगिसकेको थियो “वाउऽऽऽ.... ! सो नाइस !” रोसनीले सबै कुना कुना नियालेर हेरि, म सोफामा बसेर उसलाई नियाल्दै थिएँ । एकैछिनमा झोला लिएर केटो आईपुग्यो अनि कोठाको घण्टी बज्यो र बाहिरबाट आवाज आयो “एक्स्क्युज मी सर !” मैले गएर ढोका खोलिदिएँ, उसले झोला बोकेर भित्र छिर्यो अनि निस्कनै लाग्दा सोध्यो “सर एनिथिङ्ग एल्स ?” अनि मैले उसलाई सोधें “रुम सर्विस हुन्छ हैन ?” उसले भन्यो “हुन्छ सर ! मेनु हेरेर रेष्टुरेण्टमा डायल गरिदिनुहोला !” म फेरी सोफामा बसें अनि मेनु पल्टाउन थालें, रोसनी पनि मेरो छेउमा आएर बसी, मैले रोसनीलाई मेनु दिदैं भनें “के खाने हेरेर रेष्टुरेण्टमा फोन गर् है त ? त्यतिबेलासम्म म सावर लिएर फ्रेस् हुन्छु !” “सावर त मैले पनि लिन्छु नि दाई !” रोसनीको यो शब्दले मेरो दिमागमा झट्का दियो र मैले मोबाईल समातेर बाथरुम छिरें, बाथरुममा मोबाइल लुकाउने ठाउँ भने देखिन, त्यसपछी मैले ढोका खुल्लै छोडेर नुहाउने बिचार गरें अनि फेरी बाहिर निस्केर आफ्नो कपडा सबै खोलेर नाङ्गिए त्यसपछी बेडको खुट्टापट्टी राखिएको टावल समातेर कमरलाई बेरें अनि फेरी बाथरुम छिर्नासाथ टावल खोलेर टाँगेर सावरमा थापिएँ । म रोसनीको अगाडी किन यसो गरिरहेको थिएँ भन्ने आफैंलाई थाहा थिएन तर पनि ढोका खुल्लै थियो र बेलाबेलामा मेरो चोर नजरले रोसनीलाई हेरिरहेको थियो । एक्कासी रोसनीले बाथरुमभित्र मलाई हेरी अनि मुस्काउँदै फोन समाती, मैले पनि सावर बन्द गरेर म शरिरमा साबुन दल्न लागेजस्तो गरें, रोसनीले अर्डर गरि “दुई बोतल बियर र दुई प्लेट चिकेन चिल्ली !” मैले पक्कै फोन राखेपछी रोसनीले मतिर हेर्छे भन्ने अनुमानले लाँडो खेलाउँदै बसें, नभन्दै त्यसपछी मतिर हेरी अनि मुस्काउँदै मेनु पल्टाई । मेनु पल्टाए पनि रोसनीले मेनुको छेल परेर मतिरै हेर्दैछे भन्ने मलाई पक्का भयो मतलब यो खेल रोसनीलाई पनि रमाईलो र रोचक लागिरहेको हुन सक्थ्यो । जब रोसनीलाई यो प्रकृयामा मजा आईरहेको छ भने अघी बढोस् कहाँसम्म पुग्दो रहेछ भन्ने हेतु मैले बाथरुमबाट नाङ्गै नै बाहिर निस्कन्छु भन्ने निश्चय गरें । नुहाईसकेपछी मैले मोबाईललाई रेकर्डिङ्ग मोडमा बेसिन अगाडीको होल्डरमा राखिदिएँ अनि हल्का ठन्किरहेको लाँडोलाई खेलाउँदै काँधमा टावल राखेर बाहिर निस्केर रोसनीतिर फर्किदैं भने “जा गएर सावर लिईहाल फेरी अर्डर पनि आउने बेला भयो होला !” रोसनी पनि मेरो लाँडो हेर्दै मुसुक्क गरि अनि जुरक्क उठेर त्यहीं कपडा खोलेर ब्रा र पेन्टीमा मात्र आई अनि बिस्तारै ब्रा पनि खोलेर छातीमा टावल बेरि त्यसपछी रोसनीले पेन्टीपनि खोली अनि बेडको छेउमा खप्ट्याएर राख्दै झोलाबाट किटब्याग निकालेर बाथरुम छिरी । रोसनी भित्र छिरेरपछी मैले गरे जस्तै गरि ढोका आधा खुल्लै राखेर सावरमा छिरि र नुहाउन थाली । एकपटक सावरमा भिजेपछी उसले किट ब्यागबाट पहिला क्रिम निकालेर पुती र काखीमा दली अनि रेजरले सेभ गर्न थाली, त्यसपछी फेरी सावरमा आएर नुहाउन थाली । त्यतिनै बेला कोठाको घण्टी बज्यो र आवाज आयो “एक्स्क्युज मी सर !” म उठें अनि कमरमा टावल बेरें त्यसपछी बाथरुमको ढोका तानेर ढप्क्याउँदै मूल ढोका खोलिदिएँ, केटोले दुई बोतल बियर र चिकेन चिल्ली ल्याएर टेबुलमा राखिदियो र निस्कदैं भन्यो “सर ! एनिथिङ्ग एल्स ?” मैले पर्दैन भन्दै उसलाई पठाईदिएँ “अब बाथरुमको ढोका खोल्न पनि नमिल्ने भो ! मुजीले सारा मजा नै खराब गर्दियो !” सानो स्वरमा भन्दै सोफामा थचारिएँ । तर मेरो अहोभाग्य रोसनीले आफैं ढोका खोली र बाहिर नाङ्गो आधा ज्यान निकालेर सोधी “अर्डर आईपुग्या हो दाई !” रोसनीको बुब्सबाट पानीको थोपा चुहिँदै थियो, मेरो ओंठमा स्वतःस्फूर्त मुस्कान छुट्यो र भनें “अँ ! आईपुग्यो ! छिटो सकेर आईज !” रोसनी ढोका खुल्लै छोडेर “अब एकैछीन !” भन्दै सावरमा छिरी र पखालिन थाली । 

[nepalixb]

छिनमै रोसनीले छातीमा टावल बेरेर बाहिर निस्किई, बाहिर निस्कँदा उसको हातमा मेरो मोबाईल थियो । उसले मोबाईल मेरो हातमा थमाई अनि मसँगै सोफामा बस्दै भनी “राख्नु न त ग्लासमा !” माहौल यस्तो थियो कि न मैले उसलाई कपडा लगाई भने न उसले नै मलाई न हामी आफैले लगायौं पनि । मैले दुवै ग्लासमा बियर खन्याएँ अनि एउटा ग्लास रोसनीको हातमा थमाउँदै अर्को ग्लास आफ्नो हातमा लिएर भनें “ल चियर्स !” रोसनीले पनि मेरो ग्लासमा आफ्नो ग्लास ठोकाउँदै भनी “चियर्स दाई !” त्यसपछी हामी दुवैले झण्डै एकतिहाई ग्लास रित्तिने गरि बियर पहिलो घुटमै पियौं । मैले चिकेन चिल्लीको टेस्ट लिँदै गर्दा रोसनीले झण्डै आधा ग्लास बियर सकी अनि एउटा टुक्रा चिकेन चिल्ली मुखमा राखेर चपाउँदै भनी “मैले लोसन लगाउन बिर्सेछु ।” अनि उठेर बाथरुममा छिरी र किटब्यागबाट लोसनको बोतल निकालेर ल्याउँदै टि-टेबुलमा राखी, मैले रोसनीलाई भनें “किट ब्याग बिर्सिलिस् नि फेरी ?” “बिर्सिन्न ! बिहान फेरी चाहिहाल्छ नि ?” रोसनीले रिडिङ्ग टेबुलसँगै भएको कुर्सी समातेर ल्याएर मेरो सामुन्ने पर्ने गरि सोफाको अगाडी अझै भन्दा टि-टेबुलसँगै राखेर त्यसमा बसी अनि लोसनको बोतल खोलेर हत्केलामा केहि लोसन झारी, झट्ट हेर्दा फुसी जस्तै देखिने लोसनले मेरो दिमागमा एउटा आइडिया फुर्यो, मैले उसको लोसनको बोतलमा फुसी झारिदिएँ भने के होला ? यस्तो खुराफाती दिमागले मेरो मनलाई रोमाञ्चक बनायो । रोसनीले दुवै हातमा लोसन दलेर आफ्नो खुट्टा टि-टेबुलमा चढाउँदै दल्न थाली । एक त छोटो टावलले रोसनीको तिघ्राको केहि भाग मात्र छोपेको थियो, त्यसमाथी उसले एउटा खुट्टा टि-टेबुलमा चढाएपछी त मेरो आँखा अगाडी रोसनीको पुती पुरै देखिईरहेको थियो, अझ पुती हल्का फट्टिएर त्यो भित्रको टि.सी. फुत्रुङ्ग फुत्रुङ्ग गरेको प्रष्ट देखियो । त्यो दृष्यले मेरो शरिर पुरै तातेर आयो । यतिका बेरसम्म शान्त बसेको मेरो लाँडो पनि ठन्किन सुरु गर्यो । रोसनीले एउटा खुट्टामा लोसन लगाएर भ्याएपछी अर्को खुट्टामा पनि त्यसरी नै लगाईसक्दा हामी दुवैको बियर सकिन लागिसकेको थियो, त्यसपछी रोसनीले आफैं फोन गरेर फेरी दुई बोतल बियर मगाई र रोसनीले त्यसपछी आफ्ना हात पाखुरामा लोसन दल्न सुरु गरि । रोसनीले एउटा हातमा लोसन दलेर सक्दै गर्दा ढोकाको घण्टी बज्यो र रोसनी आफैं उठेर ढोका खोल्न गई । म आफू त जान सक्ने अवस्था थिएन किनकी उठ्नासाथ बेरिएको टावलबाट मेरो मस्तसँग ठन्केको लाँडो बाहिर हावा खान निस्किहाल्थ्यो । तर पराई केटाको अगाडी रोसनीलाई त्यसरी अधनग्न अवस्थामा पठाउन मन पनि थिएन, तर त्यतिखेर रोसनीलाई अर्को कपडा लगाई भन्दा उल्टो अर्थ लाग्न पनि सक्थ्यो । हामी दाजु-बैनी एकापसको अगाडी नाङ्गिए पनि अरुको अगाडी नगर भन्नसक्ने अवस्था थिएन, फेरी रोसनीले कपडा लगाएपछी फेरी फुकालिन भने यो मजा बिग्रन पनि सक्थ्यो, भित्रको माहौल निकै गर्मी भएकोले मैले एसी अन गरें । 

[nepalixb]

कार्यव्यस्तता निकै बढेकोले कथा लेख्नका लागि समय छुट्याउन सकिरहेको छैन, तैपनि फुर्सद मिल्नासाथ अलिअलि लेख्दै गरेर आजको पोष्ट दिेएको छु । थोरै अपडेट दिँदा आफैलाई पनि चित्त नबुझ्ने ! ढिलो भएकोमा माफी चाहन्छु ।

[nepalixb]

केटोले भित्र छिरेर टि-टेबुलमा बियर राखिदियो अनि ट्रेले कमरमुनिको आफ्नो पुरुषत्व लुकाउँदै भाग्यो । रोसनी फेरी आएर मेरो अगाडी बसी अनि आफैंले ग्लासमा बियर खन्याएर भर्दै पिउन सुरु गरि, त्यसपछी बाँकी हात-पाखुरामा पनि लोसन दल्न थाली । त्यसपछी भने रोसनी टावलको गाँठो फुकाएर हातले समाउँदै मेरो छेउमा आई अनि टावललाई अगाडीमात्र सिमीत राखेर मतिर ढाड फर्काउँदै भनी “दाई ! मेरो ढाडमा पनि लोसन दलिदिनुस् न ?” मैले लोसन हातमा लिँदै रोसनीको कोमल ढाडमा काँपेको हातले दलिदिन थालें, आफैंले सुरु गरेको खेलमा बिचमा फसेको थिएँ म । न अगाडी बढ्नु न पछाडी हट्नुको अवस्थामा रोसनीको ढाडमा लोसन दलिसकेपछी रोसनी जुरुक्क उठी अनि आफ्नो हातमा लोसन लिएर चाकमा दल्न थाली, अझ पुठ्ठा फट्याई फट्याईकन दल्दा मेरो सीमा नाघिसकेको थियो, दिमागमा फेरी हिजोको कुरा पनि दोहोरिन्थ्यो अनि म आफूलाई संयमित राख्थें । तर जे जस्तो अवस्था भएपनि उसको नाङ्गो शरिर हेर्ने धित मरेको भने थिएन । रोसनी फेरी गएर कुर्सीमा बसी तर टावल उसले छातीमा मात्र एक हातले अड्काएकी थिई । मैले टि.भी. खोलें र आफ्नो ध्यान अन्यत्र लैजाने कोशिस गरें, तर टि.भी. भन्दा आँखा रोसनीतिरै सोझिएको थियो । रोसनीले मुसक्क हाँस्दै भनी “दाई ! झम्टिन नआउनु है एकछिन् !” मैले काँपेको जस्तो स्वरमा भनें “किन झम्टिनु र तँलाई ?” अनि रोसनीले सर्लक्क टावल समातेर कुर्सीमा अड्काएर नाङ्गै भई र हातमा लोसन लिएर बुब्स लगायत बिभिन्न भागमा दल्न थाली । लोसन दलेर भ्याएपछी रोसनी जुरुक्क उठेर टावल राम्ररी आफ्नो शरिरमा बेरि अनि मलाई मन्द मुस्कानले हेर्दै भनी “हजुरले दल्नुहुन्न लोसन् ?” मैले कुनै उत्तर नदिएपछी रोसनी फेरी मेरो साईडमा आएर बसी अनि हातमा लोसन लिएर मेरो ढाडमा दल्न थाली, ढाडमा दलेर भ्याएपछी मेरो पाखुरा लगायत कमरमाथीको सम्पूर्ण भागमा लगाईदिई त्यसपछी रोसनीले एउटा कुसनलाई मेरो खुट्टापट्टी भुईमा राखेर आफू त्यसमाथी घुँडा टेकेर बसी त्यसपछी लोसनले मेरो पिँडुलादेखि खुट्टाको माथील्लो भाग तिघ्रासम्म दल्दै गई । त्यसपछी रोसनीले मलाई भनी “दाई ! एकपटक उठ्नुस् त ?” यही चाहीँ मेरो लागि कठिन घडी थियो, म केहि नबोली बसिरहेको देखेपछी फेरी भनी “सुन्नुभएन ! एकपटक उठ्नुस् त भन्या ?” रोसनीले त्यति भनेपछी मलाई उठ्न करलाग्दी नै भयो, र म जुरुक्क उठें तर मेरो खुट्टा काँपिरहेका थिए । “छ्या यो दाई पनि आफ्नै बैनीको अगाडी पनि के को लाज मान्नुभा’ होला ? कुनै बेला डाक्टरलाई देखाउनुपर्यो भने के गर्नुहोला झन ?” अनि मेरो टावल खोल्न थाली, जब टावल मेरो शरिरबाट रोसनीको हातमा पुग्यो मेरो ठन्केको लाँडोले रोसनीको ओंठको स्पर्श गर्यो, यदी रोसनीको मुख खुल्ला भएको भए केहि भाग उसको मुखभित्र नै छिर्थ्यो । रोसनीले मेरो लाँडो ठन्काईलाई सामान्य हो झैं गर्दै मेरो कमरमुनिदेखि तिघ्रासम्मको भागमा लोसन दलिदिई अन्तमा रोसनीले टावलमा हात पुछी अनि फेरी लोसन हातमा लिएर मेरो लाँडोमा दल्न थाली । निकैबेरदेखि ठन्किएको लाँडो अब सहन गर्न सक्ने अवस्थामा थिएन । तर रोसनीले मेरो लाँडोको छाला फर्काएर गेडा समेतमा लोसन दलिरहेकी थिई र घरि घरि हातको औंलालाई गेडामुनिबाट छिराएर चाकको प्वालसम्म पुर्याउँथी । जब रोसनीले मेरो लाँडोमा दल्दै “लौ अब सकिन थाल्यो !” भनेकी मात्र के थिई मेरो लाँडोले रोसनीको ओंठमै पर्नेगरि फुसी छोड्यो र रोसनीको हात समेत सेतै भयो, रोसनी मजाले हाँस्दै भनी “एकछिन धैर्य गर्न पनि सक्नुभएन है ? मैले अनुहारमा लोसन दलेको छैन भनेर आफ्नै लोसन दलिदिनुभयो ।” मैले रोसनीको टाउकोमा दुवै हातले समाएर भनें “एकछिन चुस्दे न त बैनी मेरो लाँडो !” “छि ! यो दाई त ! झन आफ्नै दाई भनेर माया गरेर लोसन दलिदिएको त के के पो भन्नुहुन्छ त ? दाजु-बैनीको बिचमा कपडा नलगाउनु भनेको अर्थोकै सम्झनु त भएन नि ? दाजु-बैनीको बिचमा लाज त रहनु भएन नि ? भनेर झन म खुलेर हजुरलाई सम्झाउन थालेको ?” मैले “सरी सरी ! खाली तैले हातमै खेलाएको भएर मात्र हो मुखमै राखेर खेलाए पनि केहि फरक त नपर्ने हो क्यार ?” रोसनीले मेरो लाँडोलाई ओंठमा दल्दै भनी “त्यस्तो चुसाउने काम त गर्लफ्रेण्डलाई गराउनु न ?” “अनि मेरो गर्लफ्रेण्ड झै बनेर आ’की हैनस् त ?” रोसनीले फेरी भनी “गर्ल प्लस फ्रेण्ड पो त ?” अनि मेरो लाँडोलाई सर्लक्क मुखमा लिएर एकपटक मजाले चुसेर बाहिर निकालेर भनी “लौ ! अब कर नगर्नु है मलाई !” अनि जुरुक्क उठी र मेरो कमरमा टावल बाँधिदिई । त्यसपछी हातलाई आफूले लगाएको टावलमा पुछ्दै बियरको ग्लास समातेर पिउन सुरु गरि । त्यही झोकमा मैले पनि ग्लास पुरै तुर्र्याएँ, मैले इक सर्कोमै बियर सकेको देखेर रोसनीले भनी “दाईलाई साह्रै भएजस्तो छ ! कन्ट्रोल गर्न सिक्नुस् के आफूलाई !” 

[nepalixb]

पछिल्लो दुई बोतल बियरमा एउटा सकिसकेको थियो भने एउटा मैले आधा बनाईसकेको थिएँ, रोसनीले सोधी “अरु बियर मगाउँ दाई !” मैले पनि यो मौकालाई सदुपयोग गर्ने हेतु भनें “अरु दुई बोतल मगाई न त ? तर मेरो एउटा कुरा मान् है त ?” “भन्नुस् न मान्न मिल्ने सम्म त मानौंला नि ?” “तेरो र मेरो नेकेड फोटो खिचौं न त !” “खिचौंला नि त तेती जाबो कुरामा नि के सोधिराख्नु पर्छ र ? खिचेर के गर्नुहुन्छ हस्ते !” रोसनी मेरो नजिकै आई अनि टावल खोलेर मसँग टाँसिदै मेरो कानमा मुख जोडेर मध्यम स्वरमा भनी “हजुरले भनेपछी म मानिहाल्छु नि त्यसरी बाथरुममा मोबाईल राखेर खिच्ने टेन्सन लिनै पर्दैन नि ? हजुरलाई थाहा छ अघि नुहाउने बेलामा हजुरको मोबाईल रेकर्डिङ्गमा देखेर नै ढोका खुल्ला छोडिदिएको हो नि ? (अनि सानो स्वरमा) सेक्स गर्ने बाहेक जे कुरामा पनि साथ दिन्छु नि ?” मैले उसको बुब्सलाई हातले समाएर हल्का मुसार्दै भनें “अनि अघि किन नमानेको त नि ?” रोसनीले हात टावल भित्र छिराएर मेरो लाँडो समाउँदै भनी “अनि त्यो ओरल सेक्स भएन त ? तैपनि मैले गरिदिएँ अझ !” त्यही बेलामा घण्टी बज्यो अनि मैले भनें “ढोका खोल्नु पर्यो नि त केटी ?” रोसनीले टावल हातमा लिई अनि आफ्नो शरिरमा बेरेर गाँठो नपारी समाएरै ढोकातिर लागी, रोसनीले ढोका खोली अघिकै केटो थियो, रोसनी हाँसी र केटो भित्र छिर्यो अनि हतार हतार गरिकन टि-टेबुलमा बियर राखेर निस्क्यो । रोसनीले टावल त्यही खोलेर डल्लो पार्दै बेडमा हुत्याईदिई अनि भनी “लौ दाई ! क्यामरा ठिक पार्नुस् !” त्यसपछी रोसनी र म बियर पिउँदै फरक फरक पोजमा नाङ्गा फोटोहरु खिच्न थाल्यौं । निकै नाङ्गा फोटोहरु खिचेपछी मैले रोसनीलाई भनें “हेर बैनी अब नचिके पनि चिकेजस्तो गर्दै फोटो खिच्दा त के बिग्रेला र ?” “बिग्रन्न दाई बिग्रन्न ! लौ आउनुस् मेरो बुब्स खेलाएझैं गरि फोटो खिच्नुस् ! मेरो पुती चाटेझैं गरि फोटो खिच्नुस् अनि पुतीमा लाँडो छिराउन लागेको झैं गरि खिच्नुस्, मेरो मुखमा लाँडो छिराएरै खिच्नुस् !” रोसनीले भनेझै गरि हामीले वास्तवमै चिकेको झैं गरि पोज पोजमा फोटो खिच्यौं । मैले अन्तमा भनें “हेर बैनी ! भनेजस्तो पोजमा फोटो त खिचियो तर ब्लु-फिल्ममा जस्तो फुसी झारेको फोटो त कसरी खिच्नु भन त ?” “ह्या दाई हजुर पनि ! त्यस्तो सामान्य कुरा पनि लौ आउनुस् क्यामराको पोजिसन मिलाएर रिमोट लिएर म हजुरको टेन्सन दुर गरिदिईहाल्छु नि !” त्यसपछी मेरो लाँडोलाई रोसनीले आफ्नो हातले मुठ्याउँदै छोलिदिन थाली, छोल्दा छोल्दै लाँडो सुख्खा हुन थालेपछी रोसनीले मेरो लाँडोमा थुक खसाल्थी अनि फेरी खेलाउन थाल्थी । धेरैबेरसम्म खेलाउँदा पनि फुसी नझरेपछी भने रोसनी हल्का रिसाएझैं गर्दै भनी “ह्या दाई ! छिटो झार्नु न भन्या के ?” मैले रोसनीको गालामा हातले सुमसुम्याउँदै भनें “भनेर हुन्छ र भन्या ? तर एउटा तरिका अपनाईस् भने तुरुन्तै झर्छ !” “भन्नु न त ? त्यस्तो सजिलो छ भने त म ट्राई गरिहाल्छु नि तर पुतीभित्र छिराउने कुरा चाहीँ नगर्नु नि ?” ”तेरो मुखभित्र छिराएपछी यो सजिलै हार मान्छ !” “छ्या ! यसो गर्यो उसो गर्यो छिराउने नै कुरा गर्नुहुन्छ !” “अघि पनि एकपटक छिराएकी नै होस् क्यारे फेरी गर्दे न त ? के फरक पर्छ र ?” रोसनीले केहिबेर सोचेजस्तो गरि अनि भनी “ओके ! म तयार छु तर कहाँ झार्नुहुन्छ त ?” मैले रोसनीको निधारमा औंलाले छुदैं भनें “यहाँ (अनि नाकको टुप्पोमा छुँदै) यहाँ (अनि ओंठमा छुँदै) यहाँ (अनि रोसनीको गालामा बुढी औंला र चोर औंलाले थिच्दै मुख खुला गराएर) यहाँ भित्र (त्यसपछी रोसनीको बुब्सलाई मजाले हत्केलामा मुठ्याएर) यहाँ फेरी (रोसनीको नाईटोको प्वालमा औंला घुमाउँदै) यहाँ अनि (रोसनीको जाँठा रहने ठाउँमा हत्केला दल्दै) यहाँ त्यसपछी (रोसनीको पुतीको प्वाललाई बिस्तारै औंलाले स्पर्श गर्दै) यहाँ अनि रोसनीलाई घोप्ट्याएर चाकको पुठ्ठामा चपात लगाउँदै) यहाँ (फेरी रोसनीको पुठ्ठा फट्याएर चाकको प्वालमा चोर औंलामा थुक दलेर घुमाउँदै) यहाँ (अनि रोसनीको खुट्टा समातेर) यहाँ (त्यसपछी रोसनीको ढाड सुमसुम्याउँदै) यहाँ र (अन्तमा रोसनीको हात समाउँदै) यहाँ !” रोसनीले मेरो हरेक यहाँलाई गनेर बसेकी थिई हाँसेर फ्याट्टै भनी “तेह्र ! बाफ रे बाफ अझै दुई चार ठाउँ त बाँकी नै होला ! अनि एकचोटी त आज झारिसक्नुभयो, तेह्र चोटी झार्दा त रात बित्छ होला नि त्यसमाथी एकपटकको लागि दश मिनेट लाग्यो भनेपनि भो सक्दिन दाई ?” मैले रोसनीको अनुहारलाई हातले मुसार्दै आफ्नो आँखाले हेरें, रोसनीको र मेरो आँखा एकापसमा साक्षात्कार गर्न थालेपछी मैले भनें “सबै आज कहाँ गर्ने भनेको हो त ? यो सबै  पूरा गर्न त चार पाँच दिन लाग्छ !” रोसनी फेरी हाँसी र भनी “भनेपछी मलाई पाँच दिनसम्म नङ्ग्याएर राख्ने बिचार छ !” मैले रोसनीको बुब्सलाई हल्का मुसार्दै भनें “आज र भोली बिहान त हो नि माथी मनाङ्गतिर लागेपछी त जाडो हुन्छ अनि यस्तो होटल पनि पाउन गाह्रै पर्छ !” “त्यसोभए तिन चार दिनसम्म यहीं बसौं न त ?” मैले अलि जोडले रोसनीको बुब्स खेलाउँदै भनें “दाईको त्यति माया लाग्छ है ?” रोसनीले मेरो हातलाई बुब्सबाट हटाउँदै भनी “धेरै जोडले नगर्नु न सेप बिग्रन्छ ! अनि भा’को एउटा दाईको माया नगरे कस्को गर्नु त ?” मैले रोसनीको कानमा सानो स्वरमा भनें “त्यति माया लाग्छ भने मेरो लाँडोको लागि सबै बाटो खुल्ला गरिदिए भैहाल्छ नि ?” “यो दाई त फेरी सुरु हुनुभयो ! माया गर्नु छुट्टै कुरो हो नि ! सबै कुरो लगेर चिक्नुमै टुङ्ग्याउनु पर्छ र ? यही कुरा फेरी दोहोर्याउनु भयो म साँच्चिकै हजुरलाई छोडेर जान्छु नि ?” “जतिखेर पनि छोडेर जाने कुरा नगर है ! त्यस्तो चिक्न नै मात्र ध्याउन्न भा’को भे हिजो र अस्ति तँ सद्दे रहन्थिस् र ? भो पर्दैन जा मेरो लाँडो चुस्न पनि ?” अनि मैले रोसनीलाई अलि पर हुत्याईदिएँ । त्यसपछी बेडबाट उठेर कपडा भएठाउँ आएर अण्डरवेयर लगाउन थालें, रोसनी पनि जुरुक्क उठेर आई अनि मेरो छातीमा दुई चार मुक्का बर्षाउँदै रुन लागेजस्तो गरि र झुक्दै मेरो अण्डरवेयर समातेर तल सार्दै लाँडोलाई तुरुन्तै मुखमा छिराएर चुस्न सुरु गरि । मेरो लाँडो चुस्दै गर्दा रोसनीले माथी फर्केर मलाई हेर्दै आँखाको ईशाराले याचना गर्दै थिई । मैले रोसनीको दुवै गालामा समाएर उठाएँ अनि उसको मुखमा मुख जोडेर चुम्बन लिन थालें, मेरो चुम्बनमा रोसनीले पनि साथ दिन थाली र हामीले तिन-चार मिनेटसम्म थुक साटासाट गर्दै एकार्कालाई चुम्बन गर्दै रह्यौं, चुम्बन चलिरहँदा पनि रोसनीले मलाई हल्का हल्का अगाडी बढाउँदै बेडमा पुर्याएर सुताई अनि मेरो माथी चढेर मलाई चुम्बन गर्न थाली । अब भने मेरो लाँडोले रोसनीको पुतीको ढोका ढकढकाउन खोजिरहेको थियो । मैले लाँडोलाई रोसनीको टाङ्गको बिचबाट छिराएर चाकतिरबाट हावा खाने बनाएँ ताकी रोसनीले फेरी गनगन नगरोस् । निकैबेरको चुम्माचाटीपछी रोसनी र म छुट्टियौं अनि रोसनीले झम्टेर मेरो लाँडो मुखमा लिएर चुस्न थाली । रोसनीले सुरुमा त अप्ठेरो मानीमानी मेरो लाँडो चुसिरहेकी थिई तर केहिबेरमै ऊ लाँडो चुस्नमा अभ्यस्त भईसकेकी थिई । रोसनीले लगातार मेरो लाँडो चुसेरै झर्ने अवस्थामा पुर्याई र मैले भनें “लौ भन केटी ! कहाँ झारौं ?” “हजुर र मेरो बिचमा फर्स्टटाईम हो ! हजुरलाई जहाँ मन लाग्छ त्यहाँ झार्नुस् !” “त्यसोभए तल घुँडा टेक् अनि ह्याप्पी फेसले क्यामरातिर हेर्दै मुख खोलेर बस् त !” रोसनीले बडो आज्ञाकारी भएर मैले भनेजस्तै गरि र मैले क्यामरालाई ननस्टप क्याप्चर मोडमा राखेर फेरी रोसनीको टाउको पछाडीबाट कपालमा समातेर उसको मुखमा लाँडो कोच्याउँदै चिकेजस्तो गरें अनि केहि बेरमै लाँडो बाहिर निकालेर छोल्न सुरु गरें र छिनमै पिचकारी छुटेर रोसनीको नाकको माथीबाट सेतो झार्दै ओंठको माथील्लो भागमा फुसीले सेतो बनाउन थाल्यो, केहि फुसी रोसनीको मुखभित्रै पनि परेको थियो । झर्नुपर्ने फुसी झारिसकेपछी भने मैले लाँडोलाई रोसनीको अनुहारको खाली भागमा दलें अनि लाँडोलाई फेदैदेखि निचोर्दै टुप्पोमा सानो थोपा निस्केपछी रोसनीलाई भनें “अब जिब्रो बाहिर निकालेर मेरो लाँडोको टुप्पोमा रहेको फुसी छोएजस्तो गर् !” रोसनीले बडो कौसलताका साथ मैले भनेजस्तै गरि अनि फेरी मैले भने “अब लाँडोलाई फेरी एकपटक चुस्न सुरु गर !” रोसनीले फेरी मेरो लाँडो चुस्न सुरु गरि, त्यो क्षणको लाँडो चुसाईको फोटो खिचेपछी मैले रोसनीलाई क्यामरातिर फर्काउँदै भनें “अब एउटा हातले बुब्स हल्का लिफ्ट गर्दै जिब्रो निकालेर ओंठमाथी लागेको फुसी तान्ने कोशिस गर् त !” रोसनीले त्यसै गरि अनि फेरी मैले भनें "अब बिस्तारै आफ्नो चोर औंलाले नाकमुनिको फुसीलाई सोहोरेको जस्तो गर्दै जिब्रोमा ल्याएर दलेजस्तो गर अर्को हातले फक साईन बनाएर देखाई ।” रोसनीले मैले भनेझैं गरि हरेक कुरालाई मान्दै गई, चाहें भने रोसनीको पुतीमा लाँडो छिराएर चिक्न कुनै नौलो कुरो रहेको थिएन । तर मलाई लागिरहेको थियो कि रोसनीले नै मलाई पुती फट्याएर चिक्नको लागि आग्रह गरोस् । मैले टि-टेबुलमा रहेको टिस्यु पेपर निकालेर रोसनीको अनुहार पुछिदिएँ र भनें “असजिलो लागेको भए मुख धोएर आई, जा !” रोसनी उठेर बाथरुम छिरी अनि मुख धोएर आईपुगी । मैले रोसनीलाई समातेर आफ्नो अँगालोमा बाँधेर फेरी चुम्बन गरें, “नरिसाई है केटी मसँग !” रोसनीले टाउको मात्र हल्लाई ! अनि फेरी हामी बियर पिउन थाल्यौं, रोसनीले आफ्नो ग्लासमा बाँकी रहेको बियर मात्र पिई, बाँकी मैले नै सकाएँ, सात बज्न लाग्दा मैले रोसनीलाई सोधें “खाना के गर्ने केटी ?” “हजुरले जे भन्नुहुन्छ तेही !” "तेसोभए स्पागेट्टी अर्डर गर न त ? अनि एक बोतल बियर पनि एक्स्ट्रा अर्डर गर है त !”