[snandham123]

இது பழைய XOSSIP ல் வந்த கதை . ஜோடி மாற்றிக் கொள்ளும் கதை . இதை கொஞ்சம் நகாசு வேலைகள் செய்து இங்கே போஸ்ட் செய்யலாமா ?

[snandham123]

என் பெயர் கணேஷ். PWD டிபார்ட்மென்டில் அஸிஸ்டென்ட் இஞ்சினியராக வேலை பார்க்கிறேன்.

என் மனைவி பெயர் நிர்மலா. என்னை விட அரை அடி உயரம் அதிகம். மானிறம், உயரமாக இருப்பதினாலோ என்னவோ, கொஞ்சம் ஒல்லியாகத் தெரிவாள். ஆனால், 36” ப்ரா போடுமளவுக்கு கைக்குள் அடங்கும் பெரிய சாத்துக்குடி முலைகளுக்கு சொந்தக்காரி. மொத்தத்தில் கவர்ச்சி கட்டழகிதான்.

என் மனைவி தோட்டக் கலைத் துறையில் ஹார்டிகல்சர் ஆஃபீசராக வேலை பார்க்கிறாள். வயது 27. எங்களுக்கு ஒரு ஆண் குழந்தை. வயது 5. இருவரும் கவர்மென்ட் ஆபீஸில் வேலை பார்ப்பதால். அவனை அருகிலிருந்து கவனிக்க முடியவில்லை. அதனால் .திருச்சியில் உள்ள அவனது பாட்டி வீட்டில் விட்டு வைத்திருக்கிறோம்..

முதன் முதலாக வேலைக்கு சேர்ந்து, ஏற்கனவே இரண்டு வருடமாக சேலத்தில் லேடீஸ் ஹாஸ்டலில் தங்கி என் மனைவி வேலை பார்க்கிறாள்.

என் மனைவியோடு சேர்ந்திருக்க வேண்டுமென்பதற்காக, நிறைய போராட்டத்துக்குப் பின் கிடைத்த அலுவலக இடமாறுதலில், திண்டுகல்லிலிருந்து சேலத்துக்கு வந்திருக்கிறேன்.

நானும் என் மனைவியும் சேர்ந்து குடி இருக்க சேலத்தில் நல்ல ஏரியாவில் வாடகைக்கு வீடு தேடி அழுத்துப் போய் ஒரு வழியாக கோரி மேடு ஏரியாவில் வீடு கிடைத்தது.

வீடு வாஸ்து படி அமைந்தும், வசதிகளோடும் இருந்ததால் எங்களுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

ஒரு பெட் ரூம், கிட்சன், ஹால், மற்றும் இதர வசதிகளுடன் இருந்த மாடிப் போர்ஷனை வீட்டு உரிமையாளர் எங்களுக்காக ஒதுக்கினார். மாத வாடகை ஐந்தாயிரம் ரூபாய். அட்வான்ஸ் இருபதாயிரம் ரூபாய். வீடு எங்களுக்கு பிடித்திருந்ததாலும், வீட்டு உரிமையாளர் நல்ல குணம் கொண்டவராகத் தெரிந்ததாலும் கொஞ்சம் அதிகமாகத் தெரிந்த வாடகை பற்றி கவலைப் படாமல் வீட்டில் குடி இருக்க அட்வான்ஸ் கொடுத்தோம்.

நாங்கள் புதிதாக குடி வந்திருக்கும் வீட்டின் உரிமையாளர் பெயர் ராகவன். அவர் மனைவி பூர்ணிமா. இருவரும் தமிழ் நாட்டு பார்டரை ஒட்டிய கேரளப் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள்.

ராகவனுக்கு தமிழ் நாட்டில் உள்ள சென்னையைத் தலைமை இடமாகக் கொண்ட ஒரு பிரைவேட் கம்பெனியில் நல்ல வேலை கிடைத்தவுடன், அவர் காதலித்த பெண்ணை அவருக்கு பேசி முடித்து கல்யாணமும் செய்து வைத்து விட்டார்கள். எட்டு வருடங்களாக தமிழ் நாட்டில் இருப்பதால் தமிழ் நன்றாக பேசவும், வெளியில் தமிழ் நாட்டு வழக்கப்படி வாழவும் கற்றுக் கொண்டார்கள்.

இந்த வீட்டை, அவர்கள் சேலத்துக்கு குடி வந்த மூன்று வருடத்தில் கட்டி இருக்கிறார்கள். கணேஷ், பூர்ணிமா தம்பதியருக்கு ஒரே ஒரு பையன், பெயர் தினேஷ். அவன் அம்மா டீச்சராக வேலை பார்க்கும் பக்கத்து தெருவில் உள்ள கின்டர் கார்டனில் எல்.கே.ஜி படிக்கிறான்.

ராகவன் தம்பதியர் கீழ் வீட்டில் குடி இருக்கிறார்கள். ராகவனுக்கு அவரது கம்பெனியில் எக்ஸிகூடிவ் இஞ்சினியராக ப்ரொமோஷன் கிடைத்து, ப்ரொமோஷன் ட்ரன்ஸ்ஃபரில் சென்னையில் உள்ள ப்ளான்டுக்கு ஆறு மாதத்துக்கு முன்புதான் போய் வேலையில் சேர்ந்திருக்கிறார்.

அவர் வேலை பார்க்கும் கம்பெனியில், அம்பத்தூர் டவுனில் அவருக்காக மேலே ஒரு போர்ஷன், கீழே ஒரு போர்ஷன் உள்ள ஒரு கெஸ்ட் ஹவுஸ் ஒதுக்கி இருக்கிறார்கள். இரண்டு போர்ஷங்களையும் சேர்த்தும் பயன் படுத்தலாம், தனித் தனியாகவும் பயன் படுத்தலாம்

ராகவன் மனைவி பூர்ணிமா சிவந்த நிறத்தில் நல்ல அழகு. பூர்ணிமாவை முதன் முதலாகப் பார்த்ததுமே ஏதோ இனம் தெரியாத ஈர்ப்பு எனக்குள் ஏற்பட்டது. நல்ல சிவந்த நிறத்தில், ஐந்து அடி உயரத்தில், கொஞ்சம் புஷ்டியாக இருந்தாள். வட்ட முகம். உருண்டு திரண்டு நிமிர்ந்து நிற்கும் பெருத்த முலைகள். நிச்சயம் என் கைக்குள் அடங்காது. பின் புறம் பெருத்த, அகன்ற புட்டங்கள். அவள் நடக்கும் போது அவை ஆடி அசைந்தாடும் அழகே அழகு.

[snandham123]

கணேஷ் வாரத்துக்கு ஒரு முறை சேலத்துக்கு வருவார்.

குடி வந்த 3 மாதத்தில் என் மனைவி விமலாவும், பூர்ணிமாவும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பேசிப் பழகி, அப்புறம் நல்ல தோழிகளாகி விட்டனர்.

இருவர் குணமும் ஒரே மாதிரியாக இருந்ததால், இருவரும் நன்றாக பழகி ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து வைத்திருந்தனர். இருவருக்குமே விட்டுக் கொடுக்கும் குணமும், பகிர்ந்து கொள்ளும் குணமும் இருந்தது. எங்கள் வீட்டில் எந்த திண்பண்டம் செய்தாலும் அவர்கள் வீட்டுக்கு போகும். அவர்கள் வீட்டில் எந்த திண்பண்டம் செய்தாலும் எங்கள் வீட்டுக்கு வந்து விடும். தியேட்டர், கடை வீதி இப்படி எங்கு சென்றாலும் முடிந்த அளவுக்கு சேர்ந்தே செல்வோம்.

யார் செய்த பாவமோ தெரியவில்லை இரண்டு ஆண்டுகளாக சேலத்தில் வேலை பார்த்த என் மனைவியை, நான் வந்த ஆறு மாதத்தில் சென்னைக்கு ட்ரான்ஸ்பர் செய்து விட்டார்கள். நானும் சென்னை செல்வதற்க்காக எவ்வளவோ முயன்றும் என்னுடைய ட்ரான்ஸ்பர் ஆர்டரை மாற்ற முடியவில்லை. லட்சக் கணக்கில் செலவு செய்தால்தான் ட்ரான்ஸ்பர் ஆர்டரை மாற்ற முடியும் போல் தெரிந்தது. சரி கொஞ்ச நாள் போகட்டும் அப்புறம் மினிஸ்டரை வைத்து பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று சமாதானமாகி விட்டேன்.

என் மனைவி கை நிறைய சம்பளம் வாங்குகிறாள் என்பதால் என்னை விட்டுப் பிரிந்து, தூரமான இடத்தில் அவள் வேலை பார்ப்பதை நான் பொருத்துக் கொள்ளவேண்டியதாக இருக்கிறது. இல்லை என்றால், ஆனது ஆகட்டும், ரிசைன் பண்ணிடு என்று சொல்லி இருப்பேன். இந்த காலத்தில் இரட்டை வருமானம் இல்லை என்றால் காலத்தை ஓட்டுவது கஷ்டம் என்று இருவருமே புரிந்து வைத்திருந்தோம்.

அதனால், வாரத்தில் திங்கள் கிழமை சென்னைக்கு சென்று, வெள்ளிக் கிழமை இரவு எத்தனை மணியானாலும் என் மனைவி வீட்டுக்கு வந்து விடுவாள்.
சனி, ஞாயிறு இருந்து விட்டு, மீண்டும் திங்கள் கிழமை சென்னைக்கு புறப்பட்டு விடுவாள்.

சனிக் கிழமை இருவரும் சேர்ந்து துணிகளைத் துவைப்பது, வீட்டு வேலைகளை செய்வது, கடைக்குப் போவது, இருக்கிற வேலைகளைக் கவனிப்பது என்று பிஸியாக இருப்போம். ஃப்ரீயாக இருந்தால் மாலையில் தியேட்டருக்குச் சென்று புதுப் படம் பார்ப்போம்.

சனிக் கிழமை இரவு என் மனைவியிடம் ஒரு வாரமாக அடக்கி வைத்திருந்த ஆசையை ஒரேயடியாக கொட்டி, அவள் அய்யோ, அம்மா, என்று அலறினாலும் விடாமல் ஆசை அடங்கும் வரை அஜால் குஜால்தான் செய்துவிட்டுதான் விடுவேன்..
ஒரு வாரத்தில் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டிய படுக்கை சுகத்தை, ஒரே நாளில் பகிர்ந்து கொள்ள முயற்சிப்போம்.

அடுத்த நாள் ஞாயிற்றுக் கிழமை, காலை. லேட்டாகத்தான் எந்திரிப்போம். அன்றைக்கு முழுக்க ஓய்வுதான். காலையிலேயே மட்டன் வாங்கி வந்து, சூடாக இட்லி செய்து சாப்பிட்டு விட்டு, மதியம் பிரியாணி எதாவது செய்து சாப்பிடுவோம். மாலையில் டிவி புரோக்ராம்களைப் பார்த்து விட்டு, காலையில் சீக்கிரம் எழுந்து வீட்டு வேலைகளைக் கவனித்து இருவரும் அவரவர் வேலைகளைக் கவனிக்க போக வேண்டி இருப்பதால், இரவு 9 மணிக்கே தூங்கச் சென்று விடுவோம்.

கீழ் வீட்டில் குடி இருக்கும், வீட்டுக்கு சொந்தக்காரர் ராகவன் குடும்பமும் அப்படித்தான்.

ஒரு நாள் சனிக் கிழமை. காலை வேலை ஓய்வாக தினசரி ஒன்றைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்தேன்.

வாசல் முன் கதவுப் பக்கம் ஏதோ உருவம் நிலழாடியது போல இருக்க நிமிர்ந்து பார்த்தேன். கீழ் வீட்டு பூர்ணிமா, நைட்டிக்கு மேலே ஒரு துண்டை மாராப்பு போல போட்டுக் கொண்டு பவ்யமாக நின்றிருந்தாள். அவளின் பெருத்த மார்பகங்களை அந்த மாராப்பு மறைத்தும், மறைக்காமலும் இருந்தது.

கடித்து விழுங்குவதைப் போல நான் பார்ப்பதைப் கவனித்தவள், “நிர்மலா இருக்காங்களா?”

“ம்,.. இருக்கா. என்னங்க விஷயம்?”

“ஒன்னுமில்லை. கொஞ்சம் பொட்டுக் கடலை வாங்கிட்டு போலாம்னு வந்தேன்..”

நான் யாரிடமோ பேசிக் கொண்டிருப்பதை என் மனைவி தெரிந்து கொண்டு, சமையலறையிலிருந்தே கூவினாள்.

“யாருங்க?”

“ஹவுஸ் வைஃப்,...ஸாரி!!,... ஹவுஸ் ஓனரோட வைஃபுக்கு. ஏதோ வேணுமாம்.” நானும் பதிலுக்கு கூவினேன்.

“உள்ளே வரச் சொல்லுங்க.” மீண்டும் என் மனைவியிடமிருந்து பதில் கூவல்.
பூர்ணிமாவை பார்த்தும், பார்க்காதது மாதிரி ரசித்துக் கொண்டே,“ கிட்சன்ல வேலையா இருக்கா உள்ளே போங்க.” என்றேன்.

நான் அவள் உடல் அழகை உற்றுப் பார்ப்பதை,... பார்வையாலேயே அள்ளி உறிஞ்சுவதை அவளும் அரசல் புரசலாக உணர்ந்து, மாராப்பாக போட்டிருந்த துண்டை இழுத்து விட்டு, மறையாமல் என் கண்களை உறுத்திய பாகத்தை மூடி சரி செய்து கொண்டே, என்னை ஓரக் கண்ணால் உள்ளூர சிரித்துக் கொண்டே பார்த்து, நான் தத்து பித்தென்று உளறித் தடுமாறுவதை நினைத்து சிரித்தபடியே, என்னைக் கடந்து சமையலறைக்குள் நுழைய, நான் மீண்டும் தினசரியை விட்ட இடத்திலிருந்து புரட்டினேன்.

உள்ளே என் மனைவியும், பூர்ணிமாவும் பேசிக் கொண்டிருந்தது என் காதில் விழுந்தது.

“என்னங்க பூர்ணிமா?” என் மனைவி கேட்டாள்.

“அக்கா, ஆறு மாசமா அன்னியோன்னியமா, அக்கா, தங்கச்சி மாதிரி பழகுறோம். அப்புறம் என்ன வாங்க போங்கன்னுகிட்டு. முதல்லே என்னை வாங்க, போங்கன்னு கூப்பிடறதை நிறுத்துங்க. நான் உங்களை விட ரெண்டு வயசு சின்னவ. அதனாலே என்னை பேர் சொல்லியே கூப்பிடலாம்.”

“சரி, பூர்ணிமா என்ன விஷயம்.”

“அவருக்கு அவசரமா இட்லிக்கு தொட்டுக்க சட்னி செஞ்சு கொடுக்கலாமுன்னு பாத்தா,... பொட்டுக் கடலை துளி கூட இல்லை. சாயந்திரம்தான் கடைக்கு போய் வாங்கிட்டு வரணும். இப்போ உங்க கிட்டே இருந்தா கொஞ்சம் கொடுங்க, வாங்கிட்டு வந்ததும் திருப்பி கொடுத்திட்றேன்.”

“அதுக்கென்ன, எவ்வளவு வேணுமோ அவ்வளவு வாங்கிட்டுப் போ பூர்ணிமா. எப்போ தர முடியுமோ அப்ப தாங்க!”

பொட்டுக் கடலையை வாங்கிக்கொண்டு, பருத்த முலைகள் அழகாக, லேசாக அசைந்தாட, குண்டிகள் அவள் நடை கேற்ற படி, லேசாக குலுங்கியபடி ஏறி இறங்க நடந்து, என்னைக் கடந்து சென்ற போது, பார்த்தும் பார்க்காதது மாதிரி நடித்து, ரசித்து, கொஞ்சம் ஏக்கப் பெரு மூச்சு விட்டேன்.

பெரு மூச்சு விட்ட என்னை, ஓரக் கண்ணால் பார்த்து புன்னகைத்து சென்ற பூர்ணிமாவின் அழகில் மயங்கி உட்கார்ந்திருந்தேன்.

[snandham123]

காபியை ஆற்றியபடியே என்னை நோக்கி வந்து, என்னிடம் ஒரு காபி டம்ளரைக் கொடுத்து விட்டு என் அருகில் உட்கார்ந்த என் மனைவி.

“என்னங்க, பூர்ணிமாவை அப்படி அள்ளி முழுங்கற மாதிரி பாக்கறீங்க. சைட் அடிக்கிறீங்களா?”

“அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லைடி.”

“சும்மா பொய் சொல்லாதீங்க. உங்களைப் பத்தி எனக்கு தெரியாதா? நானும் பாத்தேன்.

“எதை?”

“நீங்க பாத்து ஜொள் விட்டதை.”

“அது ஒன்னும் இல்லைடி. கொஞ்சம் அழகா இருக்காளா!!. அதான் பாக்க கூடாதுன்னு நெனைச்சும், பாத்து தொலைச்சிட்டேன்.”

“அதானே பாத்தேன். எங்கே அவளை பார்வையாலேயே கற்பழிக்காம விட்டுடுவீங்களோன்னு.”

“சும்மா பாத்தேன். ஆனா, நீதான்டி என்னைக்கும் அழகு.

“போதும் பொய்யா புகழ்ந்தது.”

“இல்லைடி,... உண்மையாலுமே,....”

”ஆமாங்க, உண்மையாலுமே, நீங்க சொன்னாலும் சொல்லாட்டியும், பூர்ணிமா என்னை விட அழகுதாங்க. உயரத்துக்கேத்த உடம்பு. என்னை விட கலர். நல்ல ஸ்ட்ரக்சர். அது சரி,...பூர்ணிமா நைட்டிக்குள்ளே பிரா போடாம இருக்கிறதை கவனிச்சீங்களா? “

“இல்லையே!!”

“உங்க திருட்டு கண்ணு, அதை கவனிக்கலைன்னா, அதிசயம்தான்.”

“சும்மா, சொல்லுங்க.”

“ம்,...”

“என்னுடையதை விட பெருசு போல இருக்கு, சும்மா கும்முன்னு தூக்கிக் கிட்டு நிக்குது. நடக்கும் போது லேசா குலுங்குறதை கவனிச்சீங்களா?”

“ஆமாம்டி, நான் பாக்காமலிருந்தாலும், அழகா குலுங்கி ஆடி, அதைப் பாக்க வச்சிடுது. வெளியே வர்றப்ப நைட்டி போட்டுகிட்டு வர வேண்டாம்னு சொல்லு. அப்படியே வந்தாலும், உள்ளே பிரா போட்டுகிட்டு வரச் சொல்லுடி பாக்கிறவங்க கண் படப் போகுது.என்னை மாதிரி மத்தவங்க நல்லவனா கண்ணியமானவனா இருப்பாங்கன்னு சொல்ல முடியாது!!.”

“அதான், ஆம்பிளைங்க பார்வை எங்கே போகும்னு தெரிஞ்சு, மேலே துண்டை மாராப்பு மாதிரி போட்டுகிட்டு வர்றா இல்லை. அப்புறம் என்ன உங்களுக்கு?”

“மாராப்பு போட்டு மறைக்கிற அழகாடி அது?”

“ரொம்ப ஜொள் விடாதீங்க. அவ நம்ம குடி இருக்கிற வீட்டு ஓனரோட பொண்டாட்டிங்கிறது ஞாபகம் இருக்கட்டும். அவரே அவள் பிரா போடாம இருக்கிறதைப் பத்தி ஒன்னும் சொல்லலை. உங்களுக்கென்ன அக்கறை? இந்த ஊர் வேற ரொம்ப மோசம். அவள சைட் அடிக்கிறதோட நிறுத்திக்குங்க. ஆசைப் பட்டு நீங்க எதாவது தப்பு தண்டா பண்ணி வில்லங்கமா போய், அசிங்கமாய்டப் போகுது.”

“அப்படி எதுவும் நடக்காதுடி. பயப்படாதே.”

“அதெல்லாம் சும்மா. அவ அழகு உங்களை தப்பு தண்டா செய்ய வச்சுடுமோன்னு எனக்கு பயமா இருக்கு.”

“அப்படி இப்படி நீங்க நடந்து, அவ புருஷன் உங்களை தப்பா நினைச்சு, பிரச்சினையாகி, வீட்டைக் காலி பண்ண சொல்லிடப் போறார். அவசரத்துக்கு வேற வீடு இப்போதைக்கு பாக்க முடியாது. அப்படியே பாத்தாலும் நம்ம வசதிக்கு ஏத்த மாதிரி அமையாது. அப்படியே அமைஞ்சாலும் வாடகை அதிகமா இருக்கும். அது கூட பரவாயில்லை. போலீஸ் கேஸ் அது இதுன்னு போனா நமக்குதாங்க அசிங்கம்.”

“எதை எதையோ நினைச்சு, பயப்படாதே”

“சரி,... சரி,.. வாங்க. துவைக்காம துணி ரொம்ப சேர்ந்து போச்சு. அதை எல்லாம் வாசிங் மெஷின்லே போடுங்க. நான் பூரிக்கு உருளைக் கிழங்கு மசால் செஞ்சுட்டு வந்திட்றேன்.”

மனைவியின் கட்டளைக்கு கட்டுப் பட்டு, துணிகளை அள்ளிக் கொண்டு வீட்டுக்குப் பின் பக்கம் இருந்த வாஷிங்க் மெஷினில் துணிகளைப் போட்டு, பொஷிசன் வைத்து ஆன் செய்து திரும்பும் நேரம்,... கீழ் வீட்டில் ராகவனும், பூர்ணிமாவும் பேசிக் கொண்டது கேட்டது.

“ஏன்டி பூமா, சட்னி அரைக்க பொட்டுக் கடலை வாங்கிகிட்டு வர்றதுக்கு பதிலா, அவங்களையே சட்னி செஞ்சு கொடுக்கச் சொல்லி வாங்கிட்டு வந்திருக்கலாமில்லையா? உனக்கு வேலை கொஞ்சம் மிச்சமாகி இருக்கும். நானும் டேஸ்ட்டான சட்னி சாப்பிட்ட மாதிரி இருக்கும்.”

கண் படும் தூரத்தில் நின்றிருந்த என் மனைவி நிர்மலாவை கையாலேயே ஜாடை காட்டி, பக்கத்தில் வரச் சொல்லி, ராகவனும், பூர்ணிமாவும் பேசிக் கொள்வதை கேட்கச் சொன்னேன்.

“ரொம்பத்தான் அக்கறை. அக்கா எது செஞ்சு கொடுத்தாலும் உங்களுக்கு டேஸ்ட்டாதான் இருக்கும். பேசாம அவங்க வீட்டுக்கே போய் டிபன் சாப்பிட வேண்டியதுதானே. இங்கே அதையும் இதையும் செய்யச் சொல்லி என்னை எதுக்கு தொல்லை பண்றீங்க?” - பூர்ணிமா.

“ஆமாம்டி. உங்கக்கா நிர்மலாவோட கை பக்குவமே தனிதான்டி. ம்,... கொஞ்ச நாள் போகட்டும் அவங்க வீட்டுக்கே போய், உங்க அக்கா கையாலே டேஸ்ட்டா டிபன் சாப்பிட வேண்டியதுதான்.”- ராகவன்.

“ம்,...சாப்பிடுவீங்க, சாப்பிடுவீங்க,... நல்லா, மொத்துதான் வாங்குவீங்க. எப்ப பாரு,... நிர்மலா புராணம் பாடிகிட்டு. விளையாட்டுக்கு கூட அக்கா மேலே அசிங்கமான நெனைப்பு வச்சிருக்காதீங்க. வேற ஊர்லேர்ந்து வந்திருக்கிறவங்களோட விவகாரமாயிடப் போகுது” என்று தனக்குதானே பேசியபடி பூர்ணிமா இடத்தை விட்டு நகர்ந்ததை, அவள் குரல் ஒலி, குறைந்து கொண்டே போவதை வைத்து புரிந்துகொள்ள முடிந்தது..

ராகவனும், பூர்ணிமாவும் பேசிக் கொண்டது. அப்போதைக்கு நின்று போனது.

“துணிகளை வாஷிங்க் மெஷின்ல போடுங்கன்னா, கீழ் வீட்டுல என்ன பேசிக்கிறாங்க’ன்றதை ஒட்டா கேக்குறீங்க. சீக்கிரம் முடிச்சிட்டு உள்ளே வாங்க” என்று சொல்லி என் தலையில் செல்லமாக ஒரு கொட்டு வைத்து சென்றுவிட்டாள் நிர்மலா.

[snandham123]

இப்படி ஒருவர் மனைவியை, ஒருவர் பார்த்து ரசித்து, காம ஆசையோடு கனா கண்டதில், ஆறு மாத காலம் ஓடி விட்ட்து.

ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமை.

என் மனைவி சென்னைக்கு புறப்பட, அவளை பஸ்ஸ்டேன்டில் பஸ் ஏற்றி விட்டு வர நானும் புறப்பட்டு கீழே இறங்கினோம்.

அப்போது நிர்மலாவைப் பார்த்த பூர்ணிமா, “அக்கா, நீங்களும் சென்னைக்குதான் போறீங்க, இவரும் சென்னைக்குதான் போறார். இவர் கூடவே போங்களேன். பேச்சுத் துணையா இருக்கும். உங்களுக்கு பாதுகாப்பாவும் இருக்கும்.”

என் மனைவி நிர்மலாவைப் பார்த்து சொன்ன பூர்ணிமா, என் பக்கம் திரும்பி,....

“அண்ணா, நீங்க கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்.”

அழகான தங்கச்சி சொல்வதை கேட்காவிட்டால் எப்படி?

“ஆமாம் விமலா. இவங்க சொல்றதும் சரிதான். சாரோடவே போயேன்.” பூர்ணிமாவுக்கு சப்போர்ட்டாக, என் மனைவியை கேட்டுக் கொண்டேன்.

“இல்லை வேண்டாங்க நான் தனியாவே போய்க்கிறேன்.” என்று சொல்லி மறுத்துவிட, டூ வீலரில் நிர்மலாவை பஸ்ஸ்டேன்ட் வரை கூட்டிக் கொண்டு சென்று வழி அனுப்பி வீடு வந்து சேர்ந்தேன்.

இரண்டு வாரம் கழித்து, ஒரு புதன் கிழமை. திடீரென எனக்கு திடீரென உடல் நிலை சரியில்லாமல் போனது. என் உடலில் காய்ச்சல் அதிகமாக அடித்துக் கொண்டிருந்தது. எழுந்து ஹாஸ்பிட்டல் போகவும் முடியவில்லை. சாப்பாடும் செய்யவில்லை.




சென்னையிலிருந்த என் மனவிக்கு போன் செய்து உடனே வரச் சொன்னேன்.

“நிர்மலா ரொம்பக் குளிர் காய்ச்சலா இருக்கு. எழுந்து நடக்கக் கூட முடியலை.. சாப்பாடும் செய்யலை. நீ லீவு போட்டுட்டு வந்துடேன். மாத்திரை மருந்து வாங்கிக் கொடுக்கக் கூட பக்கத்துல ஆள் இல்லை. அதனாலே நீ உடனே லீவு போட்டுட்டு வந்துடேன்.”

“என்ன பண்றதுன்னு தெரியலையே. இங்க ஆடிட்டிங் வேற நடந்துகிட்டு இருக்குங்க . திடீர்னு லீவு போட்டுட்டு வர முடியாது. நான் நாளைக்குதான் வர முடியும். அது வரைக்கும் எப்படியாவது அட்ஜஸ்ட் செஞ்சுக்கோங்க. ஆடிட்டிங் முடிஞ்ச உடனே எப்படியாவது வந்திட்றேன்”.

சென்னையில்,....

“சார், நான் தான் நிர்மலா பேசுறேன்”

“சொல்லும்மா என்ன விஷயம்?”

“அங்கே, அவருக்கு வீட்ல உடம்பு சரியில்லாம, ஹாஸ்பிட்டலுக்கு எழுந்து கூட தெம்பில்லாம படுத்திருக்கார். எங்க ஆபீஸ்ல ஆடிட்டிங் நடந்துட்டிருக்கு. அதை விட்டுட்டு உடனே நான் லீவு போட்டுட்டும் வர முடியாது. ‘வீட்டுக்காரருக்கு உடம்பு சரியில்லை, நான் போனாத்தான் அவரை பாத்துக்க முடியும். என்னை விட்டா அங்கே அவரை பாத்துக்க ஆளில்லை’ங்கிறதை ஆஃபீஸர்கிட்டே சொன்னா நம்ப மாட்டேன்றாங்க. உங்க வீட்ல குடி இருக்கோம்கிறதினாலே நீங்க நேர்ல வந்து சொன்னீங்கன்னா நான் சொல்றது உண்மைதான்னு புரிஞ்சுகிட்டு கொஞ்சம் பர்மிஷன் கொடுப்பாங்க. பர்மிஷன் கிடைச்சிடுச்சுன்னா மதியம் கிளம்பி நைட் வீடு போய் சேர்ந்திடுவேன்.

“சரிம்மா, உங்க ஆபீஸ் நுங்கம்பாக்கத்துல இருக்கிறது தெரியும். சரியான அட்ரஸ் சொன்னீங்கன்னா உடனே நேரில் வந்து பேசிப் பார்க்கிறேன்.

“சொல்றேன். குறிச்சுக்கோங்கண்ணா” என்று சொல்லி சரியான முகவரியைக் கொடுத்தேன்.

“ஹலோ நிர்மலாவா”

"ஆமாங்க,.. ராகவன் சாரா?”

“ஆமாம்மா, நான் இப்போ அங்கே வர முடியாதபடி ஒரு அர்ஜென்டான அஸைன்மென்ட் இருக்கு. நான் வந்து அப்படியே பர்மிஷன் வாங்கி கொடுத்தாலும் நீ தனியா நைட் ட்ராவல் பண்றது எனக்கு சரியா படலே. அதனாலே, பூர்ணிமாகிட்டே சொல்லி அவருக்கு ஹெல்ப் செஞ்சு பாத்துக்க சொல்றேன். நாளைக்கு சரியா போய்டும். நாளைக்கும் உங்க வீட்டுக்காரருக்கு முடியாம இருந்தா சொல்லு, நானும் உன் கூட வர்றேன்.”

சேலம்.

கீழ் வீட்டில்,.... பூர்ணிமாவுக்கு அவள் கனவன் ராகவனிடமிருந்து போன்.

“பூமா,.....”

“என்னங்க,...”

“மேல் வீட்டுலே, நம்ம கனேஷுக்கு ரொம்ப காய்ச்சல் வந்து எழுந்திருக்க கூட முடியாம படுத்திருக்காராம். சமையல் கூட எதுவும் செய்யாம, சாப்பிடாமே படுத்திருக்காராம். நம்ம வீட்டுல குடி இருக்கிறவங்க எப்படி இருக்காங்க என்ன ஏதுன்னு நீ தெரிஞ்சிக்கிறதில்லையா?

“அப்படியா, அதான் காலையிலேர்ந்து கீழே கூட இறங்கி வரலை. சரிங்க,... நான் இப்ப என்ன செய்யட்டும்? அக்காவுக்கு விஷயம் தெரியுமா?”

“ம், அவங்கதான் எனக்கு போன் பண்ணி சொன்னாங்க. அவங்களுக்கு ஆடிட்டிங்க் நடந்துகிட்டு இருக்காம். அவங்க ஆபீஸ்ல பர்மிஷன் கொடுக்க மாட்டேங்கிறாங்களாம். நாளைக்குதான் வர முடியுமாம். அதனாலே அவங்க வீட்டுக்கு போய் அவர் எப்படி இருக்கார்ன்னு பாத்துட்டு, அதுக்கு ஏத்த மாதிரி அவருக்கு ஹெல்ப்பா இரு. அவருக்கு ரொம்ப முடியாமப் போனா, உடனே ஃபோன் பண்ணு, நானும் விமலாவும் நாளைக்கே கிளம்பி வந்திட்றோம்.”

“சரிங்க”

சிறிது நேரம் கழித்து என் வீட்டுக்கு வந்த பூர்ணிமா.

“அக்கா, அக்கா,....!!”

“யாரு, பூர்ணிமாவா!!,...வாம்மா”

புடவையில் அழகாக இருந்தாள்.

உள்ளே வந்தவள், படுக்கையில் மிகவும் சோர்வாக, போர்வை போர்த்திக் கொண்டு படுத்திருந்த என்னைப் பார்த்து பரிதாபப் பட்டு, என் நெற்றியில், கழுத்தில் கை வைத்துப் பார்த்தாள்.

மென்மையான, மனசுக்குப் பிடித்த பெண்ணின் ஸ்பரிசத்தில் எனக்கு ஜில்லென்றிருந்தது.

“அடப் பாவமே, என்னண்ணா இப்படி காய்ச்சல் அடிக்குது. இப்படி கம்முன்னு படுத்திருக்கீங்களே. என் கிட்டே ஒரு வார்த்தை சொல்ல வேன்டியதுதானே?”

“எங்கேம்மா சொல்றது? எழுந்திருக்க கூட தெம்பில்லை. விமலாவுக்கு போன் போட்டு சொல்லி இருக்கேன்மா”

“அக்காவுக்கு சொன்னா, உடனே அவங்க வந்துட முடியுமா? ஆமா, காலைலேருந்து எதுவும் சாப்பிட்டிருக்க மாட்டீங்க. இருங்க வர்றேன்.” என்று சொல்லி சமையல் கட்டுக்குச் சென்றவள், கால் மணி நேரத்தில் சூடாக அரிசிச் கஞ்சி காய்ச்சிக் கொண்டு வந்து, ”அண்ணா, எழுந்திரிச்சு இந்தக் கஞ்சியைக் கொஞ்சம் குடிச்சிட்டு, சுடு தண்ணி வச்சிருக்கேன். அதுலே முகத்தை மட்டும் துடைச்சிட்டு ரெடியாகுங்க. ஹாஸ்பிட்டல் போய்ட்டு வந்திடலாம்.”

“உனக்கெதுக்கும்மா சிரமம்?.”

“இதிலென்னண்ணா சிரமம் இருக்கு. அண்ணன் படுக்கையிலே முடியாமப் படுத்துக் கிடந்தா தங்கச்சி உதவி பண்றதில்லையா?”

என் தலைக்கு கை கொடுத்து, கைத் தாங்கலாக என்னை எழுப்பி, அவளும் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து, உட்கார முடியாமல் இருந்த என்னை அவள் தன் தோளின் மேல் சாய்த்துக் கொண்டு, டம்ளரில் கஞ்சியை ஊற்றி, ஊதி ஆற வைத்து எனக்கு புகட்டினாள்.

[snandham123]

வாய்க்கு கசப்பாக இருந்தது. சமாளித்து சிரமப்பட்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விழுங்கினேன். நான் சிரமப்படுவதை உணர்ந்தவள், “ கஷ்டமாதான் இருக்கும். கொஞ்சம் கொஞ்சமா குடிங்கண்ணா. அப்பதான் உடம்புக்கு கொஞ்சம் தெம்பு வரும்.”


அந்த டம்ளரில் பாதி கஞ்சியைக் குடித்திருப்பேன். வாந்தி வரும் போல குமட்டலாய் இருந்தது.

“வேண்டாம்மா,... வாந்தி வந்திடும் போல இருக்கு. அப்புறமா குடிச்சுக்கிறேன்.”

“அப்படிதாண்ணா இருக்கும். இந்த ஒரு டம்ளர் கஞ்சியை மட்டுமாவது குடிச்சிடுங்க.“ என்று சொல்லி இன்னும் கொஞ்சம் குடிக்க வைக்க,..

“உவ்வே,...”

பூர்ணிமாவின் முந்தானை முழுவதும் என் வாந்தியால் நிரம்பிக் கிடந்தது. எனக்கு மிகவும் சோர்வாகப் போய் விட்டது. உதவிக்காக வந்த ஒரு பென்ணின் மேல் இப்படி அசிங்கமாக வாந்தி எடுத்து விட்டோமே என்ரு எனக்கு வெக்கமாக இருந்தது.

கண்கள் லேசாக மேலே செறுக,” நான் அப்பவே சொன்னேனேம்மா. இப்பப் பாரு. உன் புடவை எல்லாம் அசிங்கம் பண்ணிட்டேன்”

என் வாயிலிருந்து வெளி வந்த கஞ்சிக் கலவை, மற்றும் சளி வாந்தியாக அவள் புடவையில் பரந்து படிந்து கிடப்பதைப் பற்றி கொஞ்சம் கூட கவலைப் படாமல், முகம் சுழிக்காமல், ”அதனால் என்னண்ணா? என்று எனக்கு ஆறுதலாகச் சொல்லி, படுக்கையில் முதுகுக்கு ஒரு தலையணை கொடுத்து, என்னை சாய்வாக படுக்க வைத்து விட்டு, புடவையில் சிந்திய வாந்தி, தரையில் ஒழுகிச் சிந்தாமல் கவனமாக அள்ளிப் பிடித்தபடி பக்கத்திலிருந்த பாத் ரூம் சென்றாள்.

பாத் ரூமில் புடவையை அலசிக்கொண்டிருக்கும் சத்தம் கேட்டது.

சிறிது நேரம் கழித்து, புடவை இல்லாமல் பாவாடை ஜாக்கெட்டோடு,... கவலையையும், என் மேல் இருந்த அக்கறையையும் முகத்தில் காட்டி சாதாரணமாக மீண்டும் நான் படுத்திருக்கும் அறைக்கு வந்தவள், என் மனைவியின் உடைகள் வைத்திருக்கும் செல்ஃபுக்கு சென்று, அவள் ஜாக்கெட்டுக்கு மேட்ச்சாக ஒரு புடவையை உரிமையோடு எடுத்து என் முன்னாலேயே கட்டிக் கொண்டு, மீண்டும் சமையலறைக்குள் சென்றாள்.

நான் இருந்த அந்த நிலையிலும், பூர்ணிமாவின் அழகு என்னை பிரமிக்க வைத்தது. ஆனாலும், ஒரு நோயாளிக்கு பணிவிடை செய்ய வந்த செவிலியாகத்தான் நான் பார்த்தேன்.

ஒரு பாத்திரத்தில் சுடு நீரை எடுத்துக் கொண்டு துண்டுடன் வந்தாள்.
வந்தவள் துண்டை சுடு நீரில் அமுக்கிப் பிழிந்து என் அருகில் உட்கார்ந்து, என் முகம், கை, கால், நெஞ்சு, முதுகு என்று பார்த்து பார்த்து துடைத்து விட்டு, ஹேங்கரில் மாட்டி இருந்த என் சட்டையை கொடுத்து அணிவிக்கச் சொல்லி, அதை அணிந்து கொள்ள முடியாமல் தினறிய எனக்கு உதவி செய்து, யாருக்கோ போன் செய்தாள்.
நான் சட்டை பட்டன்கள் போட சிரமப் படுவதைப் பார்த்து அதையும் போட்டு,
“லுங்கியே போதும்ண்ணா, பேண்ட் வேண்டாம். ஆட்டோ வரச் சொல்லி இருக்கேன். ஹஸ்பிட்டல் போய்ட்டு வந்திடலாம்.”

என்னைக் கண்டவுடன் பூர்ணிமாவின் முகத்தில் எப்போதும் பூக்கும், வெக்கம் கலந்த புன்னகை இப்போது இல்லை.

பெண்கள் குணம்தான் எத்தனை விதமாக மாறுகிறது.

வெளியே ஆட்டோ வந்து நின்ற சத்தம் கேட்டது.

பர பரவென அதையும் இதையும் எடுத்து ஒரு பையில் போட்டுக் கொண்டு, என்னை கைத்தாங்கலாகப் பிடித்து வீட்டைத் தாள் போட்டு, பூட்டி, என்னை ஆட்டோவில் ஏற்றி, பக்கத்தில் நெருக்கி உட்கார்ந்து, அருகே இருந்த ஒரு ஹாஸ்பிட்டல் பேரை ஆட்டோ ஓட்டுனரிடம் சொல்லி, அங்கு போகச் சொன்னாள்.

என்னை டாக்டரிடம் அழைத்துச் சென்று எல்லா விவரங்களையும் தெரிவித்தாள். டாக்டர் ஊசி போட்டதும், மாத்திரை மருந்துகளை மெடிக்கல் ஷாப்பில் பணம் செலுத்தி பெற்றுக் கொண்டு, மீண்டும் ஆட்டோவில் என்னை உட்கார வைத்து, அவளும் அருகில் உட்கார,.... வீடு வந்து சேர்ந்தோம்.

என்னோடு நெருங்கி நின்று, என் புஜங்களைப் பற்றி மாடிப் படி ஏறுவதற்கு உதவினாள்.

ஆட்டோவில் புறப்பட்டதிலிருந்து, வீடு வந்து சேர்ந்தது வரை எதார்த்தமாக குறைந்தது ஐம்பது தடவையாவது அவள் முலைகள் என் உடம்பில் பஞ்சு போல மென்மையாக மோதி அமுங்கி இருக்கும். ஆனால், அதை எல்லாம் ரசிக்கும் மனோ நிலையில் அப்போது நான் இல்லை.

[snandham123]

வீடு வந்து சேர்ந்ததும், என்னை படுக்கை அறையில் படுக்க வைத்துவிட்டு, அவள் எனக்கு ஆதரவாக ஹாலில் சோபாவில் உட்கார்ந்து, குறைந்த சத்தம் வைத்து, டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

ஹாலில் டேபிள் மேலே இருந்த என் செல் போன் ‘யாரோ அழைக்கிறார்கள்’ என்றது.

செல் போனை எடுத்து வந்து என் கையில் கொடுத்துக் கொண்டே,”அக்காதான் பண்றாங்க போல இருக்கு. நல்லா இருக்கேன்னு சொல்லுங்க. இல்லைன்னா என்னவோ ஏதோன்னு அவங்க மனசு பாடு படும்”

“ஹலோ”

“என்னங்க,... ஹாஸ்பிட்டல் போனீங்களா? சாப்பிட்டீங்களா? ராகவன் அண்ணன் பூர்ணிமாவை உங்களுக்கு உதவியா அனுப்பி வைக்கிறதா சொன்னாங்களே,... வந்தாங்களா?”

“ம்,... இப்பவும் பூர்ணிமா இங்கதான் இருக்கு. அவங்க வரலைன்னா என் நிலைமை இன்னும் மோசமாகி இருக்கும். எனக்கு கஞ்சி வச்சு கொடுத்து, ஹாஸ்பிட்டலுக்கு கூட்டிட்டு போய் ஊசி போட வச்சு,... இப்போ வீட்டுலே ஓய்வா படுத்திருக்கேன்.”

“மாத்திரை மருந்த ஒழுங்கா எடுத்துக்கோங்க. நான் காலைலே புறப்பட்டு வந்திடுவேன். இப்போ பரவாயில்லைதானே?”

“இப்போ கொஞ்சம் பரவாயில்லை. ஆறு வேளைக்கு மாத்திரை கொடுத்திருக்காங்க. சாப்பிட்டா சரியாயிடும்ன்னு நினைக்கிறேன். நீ கவலைப் படாம, நிதானமா வந்தா போதும். அவசரப் பட்டு வர வேண்டிய அவசியமில்லை. பூர்ணிமா வீட்டுக்காரருக்கு தாங்க்ஸ் சொல்லிடு.”

“சரிங்க,... போனை பூர்ணிமா கிட்டே கொடுங்க.”
கொடுத்தேன்.

“அக்கா,....”

“பூர்ணிமா ரொம்ப தேங்க்ஸ்மா.. உனக்கும், உன் வீட்டுக் காரருக்கும் எப்படி நன்றி சொல்றதுன்னே தெரியலை. நான் வர்ற வரைக்கும் அவரை கொஞ்சம் பாத்துக்கோ,...ப்ளீஸ்”

“சரிக்கா. நீங்க கவலையே பட வேண்டாம். நான் அண்ணனை கவனமா பாத்துக்கறேன்.”

“சரி,... அவர் கிட்டே கொடு”

நான் போனை கையில் வாங்கி காதுக்கு கொடுத்தேன்.,“சரிங்க,... பூர்ணிமாகிட்டே எந்த உதவின்னாலும் தயங்காம கேளுங்க. கூச்சப்படாதீங்க. வச்சிடட்டுங்களா?”

மாத்திரை போட்டுக் கொண்டு, கொஞ்சம் போல கஞ்சி சாப்பிட்டதால், தூக்கம் வந்தது.

மதியம் 1 மணி. விழித்துக் கொண்டு, முனகினேன்.

என் வீட்டில் டிவி பார்த்துக் கொண்டே, ஏதோ சமையல் வேலையில் இருந்தவள். நான் எழுந்துகொண்டதைப் பார்த்ததும்,”அண்ணா, எழுந்திட்டீங்களா,...இதோ வந்திட்றேன்” என்று சொல்லி, சமையலறைக்குச் சென்று பால் காய்ச்சி எடுத்து வந்தவள், வாங்கி வந்த ப்ரெட்டை அதில் தோய்த்து எனக்கு ஊட்டி விட்டாள்.

நாலைந்து ஸ்லைஸ் சாப்பிட்டதும் கொஞ்சம் தெம்பு வந்தது போல இருந்தது. மதியம் சாப்பிட வேண்டிய மாத்திரையை எனக்கு எடுத்துக் கொடுத்து, என்னை சுடு தண்ணீரில் விழுங்கச் சொல்லி, கொஞ்ச நேரம் அருகிலேயே உட்கார்ந்திருந்து விட்டு எழுந்தாள்.

“அண்ணா வீட்டுல கொஞ்சம் வேலை இருக்கு. ரெஸ்ட் எடுங்க இதோ வந்திட்றேன்

மாத்திரையும், ப்ரெட்டும் சாப்பிட்ட நான் மீண்டும், நானும் அசதியில் தூங்கி விட்டேன்.

மாலை ஆறு மணிக்கு வீட்டுக்கு வந்தாள். நானும் கொஞ்சம் கண் விழித்தேன்.

“அண்ணா நல்ல தூக்கம் போல.”

“ஆமாம்மா, அடிச்சுப் போட்டாப்பல அசதியா இருந்தது. கொஞ்சம் தூங்கிட்டேன்.”

“இப்போ எப்படிண்ணா இருக்கு?”

“இப்போ கொஞ்சம் பரவாயில்லைம்மா. இருந்தாலும் கொஞ்சம் சோர்வா இருக்கு.”

“ஒன்னும் கவலைப் படாதீங்கண்ணா, எல்லாம் சரியாய்டும். இப்ப உங்களுக்கு பால் வேணுமா, காபி குடிக்கறீங்களா?”

“காபி கொஞ்சம் போட்டுக் கொடேன்".

அந்த நேரத்தில் பூர்ணிமா கையிலிருந்த செல் போன் அடித்தது. எடுத்துப் பார்த்து,

“அவர்தான்” என்று என்னிடம் மென்மையாக சொல்லி விட்டு, போனை ஆன் செய்து,...

,”சொல்லுங்க?”

“இப்ப எப்படி இருக்கார். ஹாஸ்பிட்டல் கூட்டிகிட்டு போனியா?”

“இப்ப கொஞ்சம் பரவாயில்லேங்க,...” என்று ஆரம்பித்து, அவள் காலையில் வந்தது முதல் இப்போது வரை நடந்த அத்தனையும் ஒன்று விடாமல் சொல்லி முடித்தாள். அதன் பிறகும் அவள் கனவன் ராகவன் ஏதோ சொல்லிக் கொண்டிருக்க,....ம்,ம் என்று பதில் சொல்லி, பேச்சு முடிந்ததும் போனை ஆஃப் செய்து, சமையலறைக்கு காபி போட்டு எடுத்து வரச் சென்றாள்”

காபியைக் குடித்துக் கொண்டே,”என்னம்மா சொல்றார் உன் புருஷன்”

உங்களுக்கு ராத்திரிக்கு இட்லி செஞ்சு கொடுக்கணுமாம். மாத்திரையை ஞாபகமா எடுத்துக் கொடுக்கணுமாம். ராத்திரிக்கு உங்களுக்கு துணையா நான் உங்க வீட்லேயே படுத்துக்கணுமாம்.

“ஏம்மா, என் வீட்டுக்கு உன் புருஷன் இல்லாத நேரத்துல அடிக்கடி வந்துட்டு போனா பாக்கிறவங்க தப்பா எடுத்துகிட்டா என்ன பண்றது?”

“பாக்கிறவங்க ஆயிரம் சொல்வாங்க. நல்லதோ, கெட்டதோ, அனுபவிக்கறது நாமதானே. அதுவுமில்லாம இந்த ஹால்லே இருந்து கீழ் வீட்டுக்கு போற படிக்கட்டை நான் யூஸ் பண்ணினா யாருக்கும் ஒன்னும் தெரியாது.” சொல்லிச் சென்றவள், இரவு 7 மணி சுமாருக்கு, இட்லி செய்து அதற்கு தொட்டுக் கொள்ள காரச் சட்னி செய்து, அதை ஹாட் பாக்ஸில் போட்டு, ஹாலில் இருந்த படிக்கட்டு வழியாக மேலே வந்தாள்.

பூர்ணிமாவின் கனிவான கவனிப்பாலும், மாத்திரை மருந்துகள் சாப்பிட்டதாலும் உடம்பு ஓரளவுக்கு தேறி இப்போது நலமுடன் இருந்தேன்.

“அண்ணா எப்படி இருக்கீங்க?” குளித்து, ஃப்ரஷ்ஷாக, தலைக்கு மல்லிகைப் பூ சரம் வைத்து வேறு புடவை மாற்றி, பகலில் பார்த்ததை விட இன்னும் அழகாகத் தெரிந்தாள்.

சோஃபாவில் உட்கார்ந்து டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்த என் லுங்கிக்குள்ளே சுன்னி லேசாக நெளிந்தது.

“என்னண்ணா அப்படிப் பாக்கறீங்க?”

“இந்தப் புடவையிலே அழகா இருக்கேம்மா.” தனியாக நானும் அவளும் இருக்கிற தைரியத்தில் சொல்லி விட்டேன்.

“அழகை ரசிச்சது போதும்ணா. சூடா இட்லி, சட்னி செஞ்சு எடுத்துட்டு வந்திருக்கேன். கை கழுவிட்டு வாங்க சேர்ந்து சாப்பிடலாம்.

‘சாப்பிடலாம்’ என்று சொல்லி முடிக்கும் போது, லேசாக விலகிப் போன முந்தானையை மூடுவதற்காக அவள் முந்தானையை இழுத்து விட்ட நேரம், சைடில் ஜாக்கெட்டோடு தெரிந்த முலை அழகை பார்த்து ரசித்தபடி,”ஆமாம்மா, பசியாத்தான் இருக்கு சாப்பிடணும்.” என்று சொல்லி டைனிங்க் டேபிள் முன் உட்கார்ந்து இருவரும் சாப்பிட்டோம்.
பூர்ணிமாவின் கரு விழி கண்களும், அவள் சிவந்த இதழ்களும், பால் வன்ணப் பற்களும், இட்லி சாப்பிட்ட அழகும், சின்ன இடையும், பெருத்த முலையும் தனிமையும், மல்லிகைப்பூ மணமும் எனக்குள் காம ஆசையை கிளறி விட்டது.

கட்டுப் பாட்டோடு கன்னியம் காத்தேன். கொஞ்ச நேரம் டிவி பார்த்தோம்.
“அண்ணா எனக்கு தூக்கம் வருது. நான் போய் படுக்கிறேன். நீங்க டிவி பாத்துட்டு தூங்க வரும் போது, கதவு நல்லா பூட்டி இருக்கான்னு பாத்துட்டு, லைட்டை எல்லாம் அணைச்சிட்டு தூங்க வாங்க” என்று சொல்லிவிட்டு நானும் என் மனைவியும் படுக்கும் கட்டிலில், என் மனைவி படுக்கும் இடத்தில் பூர்ணிமா சென்று படுத்துக் கொண்டாள்.

நான் தனியாக டிவியின் முன்னால், டிவி யை கண்கள் மட்டும் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, பல எண்ணங்கள் என்னை அலை கழித்தன. எனக்கும் தூக்கம் வந்தது.

பெட் ரூம் சென்றேன். அழகாக படுத்து உரங்கிக் கொண்டிருந்தாள். லேசாக அவள் முந்தானை நெகிழ்ந்து, ஒரு பக்க பால் கலசம் பூரித்து புடைத்து தெரிய, அதைப் பார்த்து எச்சில் விழுங்கினேன்.

ஒரு கனம் தடுமாறி பின், பக்கத்தில் கிடந்த போர்வையை எடுத்து அவள் கழுத்து வரை போர்த்தி விட்டு, பெட் ரூமில் எரிந்து கொண்டிருந்த லைட்டை அணைத்து, நைட் லேம்ப்பை எரியவிட்டு, நானும் ஒரு ஓரத்தில் படுத்து கட்டுப்பாடும், கண்ணியமும் நிறைந்த ஆண் மகனாக தூங்கினேன்.

[snandham123]

இரண்டு வாரம் கழித்து,
எனக்கும் பூர்ணிமாவுக்கும் ஒரு அன்னியோன்யம் உருவாகி இருந்தது .
ஒரு மாதிரியான காதல் . படு என்றால் போதும் காலை விரித்து புண்டையை காட்டிவிடுவாள் . ஆனால் ஒரு சிறு தயக்கம் .
சிறு உதாரணங்கள் ..

1 . ஒரு சனிக் கிழமை நிர்மலா கிச்சனில் ஏதோ வேலையாய் இருந்தாள். அப்போது பூமா வந்தாள். ' நிம்மி நிம்மி 'என்று கூப்பிட்டுக் கொண்டே . என்னை தாண்டி போன போதுதான் பார்த்தேன் . அவளின் ப்ரா கழண்டு பின்னால் ஊக்கு பகுதி தொங்கி கொண்டு இருந்தது .
நான் அவளைக் கூப்பிட்டேன் . 'பூமா '
'என்ன '
'பின்னாடி ப்ரா தொங்குதுடி '
பின்னால் திரும்பி கையால் தடவிப் பார்த்தாள் . ' போட்டுத்தான் விடுறது " என சொல்லிக் கொண்டே பின்னால் வந்தாள் .
முந்தானையை கீழே விட்டு மட மடவென பிளவுசை கழட்டி பின்னால் காட்டினாள் . நான் எழுந்து பின்னால் போனேன். எழுந்த வேகத்தில் லுங்கி கழண்டு விழுந்தது. சுன்னி படக்கென்று எழுந்து ஆடியது. வெக்கப் பட்டு சிரித்துக் கொண்டே மொதல்ல லுங்கிய கட்டுங்க அப்புறம் ப்ரா மாட்டலாம் என்றாள். நான் லுங்கி கட்டி கொண்டு ப்ரா ஊக்கு மாற்றிவிட்டேன். திரும்பவும் சாதாரணமாக ப்ளௌஸ் போட்டுகொண்டு முந்தானையை போட்டுகொண்டு உள்ளே போனாள்.

2 எனக்கு Doggy style பிடிக்கும் . நிம்மிக்கு பிடிக்காது . ஒரு நாள் மொட்டை மாடியில் வெறும் ஷார்ட்ஸ் உடன் exercise செய்துவிட்டு நின்றிருந்தேன். அப்போது வெளியே ரோட்டில் 2 நாய்கள் ஒத்துக் கொண்டிருந்தன . அதை பார்த்ததும் சுன்னி தூக்கியது . என்னை அறியாமல் ஷார்ட்ஸ் ஐ கீழே இறக்கி விட்டு நாய்கள் ஓப்பதைப் பார்த்துக் கொண்டு கை அடித்துக் கொண்டிருந்தேன் . அப்போது தோளில் ஒரு கை அப்படியே திரும்புனேன் . பூமா என் சுண்ணியை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டே
' என்ன பண்றீங்க ?'
' அது வந்து " கை அடிப்பதை நிறுத்தாமல் அவளை பார்த்தேன் .
' நிம்மி தான் இருக்கால்ல '
' இருக்கா . அவளுக்கு இதுபோல ஓக்க பிடிக்காது ' ஓக்க என்ற வார்த்தையை சாதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டாள்.
' எனக்கு பிடிக்குமே ' என்று மொட்டை மாடி சுவற்றில் சாய்ந்து குனிந்தாள் . நான் அவன் குண்டியை தடவிய படி ( ஜட்டி போடவில்லை ) ; இவ்ளோ பெருசா இருக்கு இத தாண்டி போகுமா ; என்றேன்.
' ம்ம் அதெல்லாம் குனியிர விதத்தில் குனிஞ்சா உள்ள போகும் ' என சொல்லிக்கொண்டே என் தோளில் சாய்ந்தாள்.
நான் ' பூமா பூமா என அனத்திக்கி கொண்டே அவன் கழுத்தில் முத்தம் வைத்தே கஞ்சியை சுவற்றில் பீச்சி அடித்தேன் .
3 . ஒரு நாள் மாலை ஆபீஸ் முடித்து வீட்டில் இருந்தேன், நிம்மி சென்னையில் . அப்போது பூமா நைட்டியில் டீ கொண்டு வந்து கொடுத்து விட்டு எதிர் சோபாவில் காலை தூக்கிப் போட்டு உட்கார்ந்தாள். அப்போது ஒரு flash l அவளின் ஷேவ் செய்த புண்டை தெரிந்தது . அவள் அதற்க்கு கவலைப் பட்டது போல தெரிய வில்லை . தொடை புண்டை லேசாக தெரிந்தது . சுன்னி லுங்கி மேலாக புடைத்தது . அதற்க்கு என்ன ' மச்சான் ரெடி ஆகுறாரு ?' என்றாள்.
கை நீட்டி அவள் புண்டையை காட்டினேன். அவள் சிரித்துக் கொண்டே காலை கீழே இறக்கி எழுந்தாள் .
' எனக்கு சேவ் பண்ணி இருந்தா புடிக்காது . இயற்கையா இருக்கனும் '
' சரி ' என்று சொல்லி விட்டு இறங்கி போய்விட்டாள் .

சென்னை.

ஒரு மாதம் கழித்து, அதே புதன் கிழமை.

[snandham123]

ஸ்டேசனை விட்டு ஆஃபீஸுக்கு போக பஸ் பிடிக்க ரோட்டிலே ஓரமா நான் நடந்து போய்கிட்டு இருந்தேன்., டூ வீலர் காரன் எவனோ ஒருத்தன் பிரேக் பிடிக்க முடியாம தடுமாறி என் பின் பக்கமா மோத,...மோதினதில் நான் பலமாக அடிபட்டு ரோட்டிலேயே மயங்கி விழுந்துட்டேன். நல்ல வேளை நான் ரோட்டு ஓரமா அடி பட்டு விழுந்ததினாலே பெரிசா எதுவும் நடக்கலை கூட்டம் கூடி வேடிக்கை பார்த்தாங்களே தவிர, எனக்கு உதவ யாரும் முன் வரலை.
மயக்கம் தெளிஞ்சு லேசா கண் விழிச்சுப் பாத்தா,... இடுப்பிலேயும், முகத்திலேயும் பலத்த அடி பட்டு, வலது காலில் பெரிய கட்டுப் போட்டு ஹேங்கரில் தொங்கவிடப் பட்டிருக்க, தலையிலும், இடது கையிலும் கட்டுப் போடப்பட்டு ஹாஸ்பிட்டல்லே இருக்கேன். என் கணவருக்கு போன் பண்ணலாமுன்னு பாத்தா, என் செல் ஃபோனோட என் ஹேன்ட் பேக்கும் காணாம போய் இருந்தது.

போட்டிருந்த கட்டுகளைப் பார்க்கும் போது எழுந்து நடக்க முடியாத்து போல இருந்தது என்னை படுக்க வைத்திருந்த அந்த ICU அறையைப் பார்த்தாலே பயமாக இருந்தது.

சேலத்திலிருந்த என் கணவருக்குக்கு போன் செய்து உடனே வரச் சொல்லாமென்றாலும் அதற்கும் வழி தெரியாமல் தடுமாறினேன்.

சிறிது நேரத்தில் யாரோ கதவைத் தள்ளிக் கொண்டு வர,...பார்த்தால்,ராகவன் சார்.

“வாங்கண்ணா, நான் இங்கே எப்படி?”

“ரோட்ல நீ அடி பட்டு விழுந்தட்டேம்மா. அந்தப் பக்கம் நான் எதேச்சையா வந்தப்போ அடிபட்டு விழுந்துகிடக்கிறது நீதான்னு தெரிஞ்சுகிட்டு நான் தான் ஆம்புலன்ஸ் வரச் சொல்லி உன்னை இங்கே கொண்டு வந்து சேத்திருக்கேன். ஒன்னும் பயப் படாதே.”

“என் ஹேன்ட் பேக்?. அதிலே என் செல் போன்.? பணம்.?”

“எல்லாம் பத்திரமா இருக்கு. ஆனா உன் செல் போன்தான் கொஞ்சம் டேமேஜ் ஆயிடுச்சு. அதை நீ யூஸ் பண்ண முடியாது.”

“சரி,...உங்க போனை கொஞ்சம் கொடுங்கண்ணா, அவருக்கு போன் செஞ்சு விஷயத்தை சொல்லிட்றேன்.”

ராகவனிடம் இருந்து போனை வாங்கி, அவருக்கு போன் செய்தேன்.

“என்னங்க, கொஞ்சம் பதட்டப் படாம கேளுங்க..”

‘ஏதாவது கெட்ட செய்தியா?”

‘அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை. ஒரு சின்ன ஆக்ஸிடென்ட்ல லேசா அடி பட்டதினாலே என்னை ஹாஸ்பிட்டல்ல சேத்திருக்காங்க. எழுந்து நடக்கக் கூட முடியலை.. பாத் ரூம் அதுக்கு இதுக்கு போக பக்கத்துல துணைக்கு யாரும் இல்லை. நீங்க லீவு போட்டுட்டு வந்துடுங்களேன்..” என்று ஆக்ஸிடென்ட் ஆனதிலிருந்து ஹாஸ்பிடல் வந்து சேர்ந்த்து வரை அனைத்தையும் சொன்னேன்.

“அய்யய்யோ!!, இப்ப என்ன பண்றதுன்னு தெரியலையே. இங்க ஏதோ பிரச்சினையிலே பஸ் ஸ்ட்ரைக். டாக்ஸி பிடிச்சு வந்துடலாமுன்னா எந்த வண்டியையும் ஓட விடறதில்லையாம்.. ட்ரெயின் கூட கேன்சல் பண்ணிட்டாங்கன்னு கேள்விப் பட்டேன். எப்படிப் பாத்தாலும், நான் நைட்டுதான் வர முடியும். அது வரைக்கும் எப்படியாவது அட்ஜஸ்ட் செஞ்சுக்கோயேன். ஸ்ட்ரைக் முடிஞ்ச உடனே எப்படியாவது வந்திட்றேன். ஆம்புலன்ஸ் வந்து தூக்கிகிட்டு போற அளவுக்கு அடி பட்டிருக்கேடி. இவ்வளவு தூரத்துல நீ வேலை பாத்துகிட்டு, உனக்கு ஏதாவது ஒன்னுன்னா நான் என்னடி பண்ணுவேன்?” என் கண்கள் என்னை அறியாமல் கலங்கியது.

“எனக்கு ஒன்னும் ஆகாது. நீங்க வாழற வரைக்கும் உங்க கூட, உங்களுக்கு மனைவியா இருந்து செய்ய வேண்டிய கடமையை செஞ்சுட்டுதான் போவேன். நான் சொல்ல வந்ததைக் கொஞ்சம் கேளுங்களேன்.”

“................”

“கீழே அடி பட்டு விழுந்த நான், எப்படி இந்த ஹாஸ்பிடலுக்கு வந்தேன்னு ஒரே குழப்பமா இருந்துச்சு. கீழ் வீட்டு ராகவன் அண்ணன் தான் ஆக்ஸிடென்ட் ஆன இடத்திலேர்ந்து என்னைக் காப்பாத்தி, இந்த ஹாஸ்பிட்டல்லே சேத்து, பணம் கட்டி என்னை கவனமா பாத்துகிட்டார்ங்கிறதை அப்புறமாதாங்க தெரிஞ்சிக்கிட்டேன்.”

“ நல்ல வேளைடி. ராகவன் சார் செஞ்ச நன்றியை நாம என்னைக்கும் மறக்கக் கூடாதுடி. ஆண்டவன்தான் அந்த நேரத்துக்கு ராகவன் சாரை அங்கே அனுப்பி வச்சிருக்கான்”

“ஆமாங்க,..... முன்னே பின்னே தெரியாத ஊர்லே நல்லா போய்க்கிட்டு இருக்கிற வரைக்கும் ஒன்னு பிரச்சினை இல்லை. எதாவது பிரச்சினைன்னு வந்துட்டா சமாளிக்கிறது ரொம்ப கஷ்டம்ங்க.”

“சரிடி,.... அப்புறமா அவரை நேர்ல பாத்து தேங்க்ஸ் சொன்னியா?”

“இல்லைங்க,...”.

“என்ன நிர்மலா இப்படி இருக்கே,....போய் முதல்லே அவருக்கு தேங்க்ஸ் சொல்லிட்டு, அவர் ஹாஸ்பிட்டல், அது, இதுன்னு எவ்வளவு செலவு செஞ்சிருக்கார்ன்னு கேட்டு சொல்லு அதைக் கொடுத்துட்டு வரலாம்.”

“அவரும் பக்கத்துலதாங்க இருக்கார். அவர் கிட்டேயே பேசுங்க.”

“சார், நான் தான் கணேஷ் பேசுறேன்”

“சொல்லுங்க என்ன விஷயம்?”

“நீங்க என் மனைவியை காப்பாத்தி ஹாஸ்பிடல்லே சேத்த்துக்கு ரொம்ப நன்றிங்க. நான் சொல்ற இந்த நன்றி எல்லாம் நீங்க செஞ்ச உதவிக்கு முன்னாலே ரொம்ப சின்னதுங்க. என் நன்றிக் கடனை எப்படி தீக்கறதுன்னு தெரியலை..”.

“சரிங்க கணேஷ், பெரிய வார்த்தை எல்லாம் சொல்லாதீங்க. பெரிசா ஒன்னும் நான் செய்யலை. ஒன்னும் பயப் படாதீங்க. உங்க மனைவியை ஹாஸ்பிடல்லே சேத்ததே நான்தான். எல்லாம் நான் பாத்துக்கறேன். லேசான காயம்தான். நீங்க ஸ்ட்ரைக் முடிஞ்சு வந்தா போதும்.”

போனை கட் செய்த அடுத்த நொடி, பூர்ணிமாவிடம் இருந்து ராகவனுக்கு அழைப்பு.

“என்னங்க,...”

“சொல்லும்மா.”

“அக்காவுக்கு ஆக்ஸ்டென்ட் ஆகி பலமா அடி பட்டு ஹாஸ்பிடல் சேத்திருக்காங்களாமே. கேட்டதும் எனக்கு பக்குன்னு ஆயிடுச்சு. அண்ணன் சொல்லிட்டு ரொம்ப கவலையா இருக்கார்.”

“ஒன்னுமில்லை பூமா. ஒரு டூ வீலர்காரன் மோதினதிலே கீழே விழுந்துட்டாங்க. லேசா அடி பட்டிருக்கு. பயப்படற அளவுக்கு வேற ஒன்னும் இல்லை.”

“அப்புறம் எதுக்கு ஹாஸ்பிடல்ல ஐ. சி. யூ- லே சேத்திருக்காங்களம். நீங்க அங்க இருந்து என்ன புண்ணியம்? என்ன செய்வீங்களோ தெரியாது. அவங்களை நல்ல படியா பக்கத்திலேர்ந்து பாத்து, கவனிச்சு, ஆகிற செலவை செஞ்சு அக்காவை நல்ல படியா வீட்டுக்கு கூட்டிகிட்டு வர்றீங்க.”

“ சரிம்மா, ஹாஸ்பிடல்லே சேத்த்தே நாந்தான். உன் அக்காவுக்கு ஒன்னும் ஆகாது பயப்படாதே சரி, போனை கட் பண்ணு நான் அப்புறமா பேசுறேன்..”

“அக்கா இப்ப எப்படி இருக்காங்க. அவங்களால பேச முடியுது இல்ல.”

“ம்,..”

“அக்கா கிட்டே போனைக் கொடுங்க.” போனை ராகவன் என்னிடம் தந்தார்.

“அக்கா நீங்க ஒன்னும் பயப்படாதீங்க. நீங்க பூரணமா குணமாகிறவரைக்கும், நல்ல படியா உங்களை கவனிக்கச் சொல்லி இருக்கேன். டெய்லி போன் செய்ங்க. வச்சுடட்டுமா.”

ஆபத்து கட்டத்தை தான்டியதால், ஸ்பெஷல் வார்டுக்கு மாற்றினார்கள்.

“ஏங்க, நீங்க சாப்பிட ப்ரெட் ஸ்லைஸும், ஃப்ரூட்ஸும் வாங்கி வந்திருக்கேன். கொஞ்சமா எழுந்து சாஞ்சு உக்காருங்க.”

எழ கஷ்டப் பட்டேன்.

என் நிலையை உணர்ந்தவர், நர்ஸை தேடிப் பார்த்துவிட்டு யாரும் கிடைக்காததால், செய்வதறியாமல் நிற்க,...

தடுமாறி எழுந்த நான் படுக்கையின் ஒரு பக்கமாக சாய்ந்து விழப் போக, பதறி ஓடி வந்து என்னைத் தாங்கிப் பிடிக்க
உறுதியான, அன்பான மனசுக்குப் பிடித்த ஆண் மகனின் ஸ்பரிசம் என் உடம்புக்குள் என்னவோ செய்ய வெக்கத்தில் அவர் முகத்தை பார்க்க கூச்சப்பட்டேன்.

“ஏங்க அதுக்குள்ள என்ன அவசரம். உங்க கை, கால்ல ஃப்ராக்சர் ஆகி இருக்கு தெரியுமா?” அதிர்ந்தேன்.

“ சின்ன காயம்னு சொன்னீங்க. இப்போ ஃப்ராக்சர்ன்னு சொல்றீங்க.”

“நீங்களும் மத்தவங்களும் பயப்படக் கூடாதுங்கிறதுக்காக அப்படி சொன்னேன். கை கால்ல ஃப்ராக்சர். அப்புறம் தொடையிலே கன்னிப் போற அளவுக்கு அடி பட்டிருக்கு.”

அப்போதுதான் என் வலது தொடையை துணிக்கு மேலாக தொட்டுப் பார்த்தேன். கட்டுப் போட்டு இருந்தார்கள்.

பக்கத்திலேயே என் தோளை அணைத்தபடி எனக்கு ப்ரெட் ஸ்லைஸ் ஊட்டினார்.

“போதும்ண்ணா வாந்தி வர்றாப்பல இருக்கு.”

‘அடிபட்ட ஷாக்ல அப்படிதான் இருக்கும். எல்லாம் சரியாயிடும். ப்ரெட் பிடிக்கலைன்னா, இந்த ஆரஞ்ச் ஜூஸையாவது சாப்பிடுங்க என்று சொல்லி, ஒரு ஆரஞ்சு பழத்தை பிழிந்தார். என் கண்களில் லேசாக கண்ணீர் தழும்ப, பக்கத்திலிருந்த டேபிளில் ஜூஸ் கிரஸரை வைத்து எனக்கு முதுகு காட்டி ஜூஸ் பிழிந்து கொண்டிருந்தவரைப் பார்த்தேன். என் மேல் ஏன் இப்படி அன்பு வைத்திருக்கிறார்?

தொடையில், இடுப்புக்கு பக்கம் அடி பட்டிருந்ததெல்லாம் இவருக்கு தெரிகிறதென்றால், இவர் அங்கே எல்லாம் பார்த்திருப்பாரோ? காலையில் நான் போட்டிருந்த உடை இப்போது இல்லை. என் உள் ஆடை முதற்கொண்டு யார் மாற்றி இருப்பார்கள்?“

ஜூஸ் பிழிந்து அதை டம்ளரில் எடுத்து வர, தழும்பி நின்ற கண்ணீரை வலது கையால் துடைத்து அவரை புன்னகையோடு பார்த்தேன்.

[snandham123]

“இதைக் குடிங்க.”

ஜூஸ் டம்ளரை கையில் வாங்கிய நான்.”அண்ணா, நீங்க என்னை ஒருமையிலேயே கூப்பிடலாம். வாங்க, போங்கன்ற மரியாதை அவசியமில்லை.” என்று சொல்லி தொண்டைக்குள் எழுந்த குமட்டலை அடக்கியபடி ஜூஸை கொஞ்ச கொஞ்சமாக குடித்தேன்.

அந்த டம்ளரில் பாதி ஜூஸைக் குடித்திருப்பேன். வாந்தி வந்து விடும் போல குமட்டலாய் இருந்தது.

“வேண்டாண்ணா,... வாந்தி வந்திடும் போல இருக்கு. அப்புறமா குடிச்சுக்கிறேன்.” டம்ளரை அவரிடம் கொடுக்க டம்ளரோடு கையை அவரை நோக்கி நீட்டினேன்.

“அப்படிதாம்மா இருக்கும். டம்ளர்ல மீதி இருக்கிற ஜூஸையாவது குடிச்சிடும்மா.“ என்று சொல்லி இன்னும் கொஞ்சம் குடிக்க வைக்க,..

“உவ்வே,...”

ராகவனின் சட்டை பேண்ட் முழுவதும் என் வாந்தியால் நிரம்பிக் வழிந்தது. எனக்கு மிகவும் சோர்வாகப் போய் விட்டது. உதவிக்காக வந்த ஒரு ஆணின் மேல் இப்படி அசிங்கமாக வாந்தி எடுத்து விட்டோமே என்று எனக்கு வெக்கமாக இருந்தது.

கண்கள் லேசாக மேலே செறுக,” நான் அப்பவே சொன்னேனேண்ணா. இப்பப் பாருங்க. உன் ட்ரெஸ் எல்லாம் அசிங்கம் பண்ணிட்டேன்”

என் வாயிலிருந்து வெளி வந்த கஞ்சிக் கலவை, மற்றும் சளி வாந்தியாக அவர் புடவையில் பரந்து படிந்து கிடப்பதைப் பற்றி கொஞ்சம் கூட கவலைப் படாமல், முகம் சுழிக்காமல், ”அதனால் என்னம்மா? என்று எனக்கு ஆறுதலாகச் சொல்லி, படுக்கையில் முதுகுக்கு ஒரு தலையணை கொடுத்து, என்னை சாய்வாக படுக்க வைத்து விட்டு, அவர் ஆடைகளில் சிந்திய வாந்தியோடு பக்கத்திலிருந்த அட்டாச்டு பாத் ரூம் சென்றார்.

அவிழ்த்து அலசி, ஹாஸ்பிடல் பெட் ஷீட்டை சுற்றிக் கொண்டு, ஃபேன் காற்றில் காய வைத்தார்.

எனக்கு நம்பர் 1 வரும் போல இருந்தது.

விசிட்டர் டைம் என்பதால் நர்ஸும் இருக்க மாட்டாள். பெட்டுக்கு கீழே வைத்திருந்த யூரினல் பேனில் எனக்கு சிரு நீர் கழிக்க விருப்பமில்லை. அப்படி செய்யவும் வெக்கம் என்னைத் தடுத்தது. அவர் துணை இல்லாமல் எழ முடியாது என்று எனக்கு தெளிவாகத் தெரிந்தது. இருந்தாலும் கணவன் அல்லாத அடுத்த ஆடவனை, அவன் அண்ணனே ஆனாலும் அருகில் அழைத்து என்னைத் தொட அழைக்க எனக்கு கூச்சமாக இருந்தது.

ஊன்று கோல் எடுத்துக் கொண்டு நானாகவே எழ முயன்றேன்.

“இரும்மா நான் உனக்கு ஹெல்ப் பண்றேன். ஆபத்துக்கு பாவமில்லை. என்னை நீ உன் அண்ணனா நினைக்கிறது உண்மைன்னா. நான் செய்யிற உதவியை நீ ஏத்துகிட்டே ஆகணும்.


“உனக்கெதுக்குண்ணா சிரமம்?.”

“இதிலென்னம்மா சிரமம் இருக்கு. தங்கச்சி படுக்கையிலே முடியாமப் படுத்துக் கிடந்தா அண்ணன் உதவி பண்றதில்லையா?”

என் தலைக்கு கை கொடுத்து, கைத் தாங்கலாக என்னை எழுப்பி, என் கையை அவர் தோள் மேலே போட்டு பாத் ரூம் அழைத்துச் சென்றார்.

பாத்ரூமில் அவர் தோளைத் தாங்கியபடி என் உள்ளாடையை உயர்த்தி நான் சிறு நீர் கழிக்க, அது என் உடைகளில் படாதபடி கவனமாக தூக்கிப் பிடித்தார். கடைசியாக மக்கில் தண்ணீர் எடுத்து என் உறுப்பை அவர் கழுவி விட்ட போது அன்பின் மிகுதியால் உணர்ச்சிகளின் உந்துதலில் அவர் கன்னத்தில் முத்தம் ஒன்றைக் கொடுத்து விட்டேன்.

நான் படும் சிரமத்தை பார்த்த அவருக்கும் கண்ணீர் கண்களில் தழும்ப என் முகத்தையே சில நொடிகள் உற்றுப் பார்த்து என் கன்னத்தில் அவர் உதடுகள் ஒட்டியும், ஒட்டாமலும், பட்டும் படாமலும் ஒரு முத்தத்தை மென்மையாக கொடுக்க, அன்பால் இருவரும் உறுகினோம்.

அவர் தோளில் நான் சாய்ந்து கொள்ள என்னை அழைத்து வந்து பெட்டில் படுக்க வைத்து, ஃபேன் காற்றில் உலர்ந்திருந்த அவர் பேன்ட், சர்ட்டை எடுத்துப் போட்டுக் கொண்டு நிற்கவும், நர்ஸ் ஒருத்தி வந்து, ”விசிட்டர் டைம் முடிஞ்சிடுச்சு,. கிளம்புங்க. என்று சொல்லவும் சரியாக இருந்தது.

“சரி வர்றேன்மா. ஆபீஸ் போயிட்டு திரும்பவும் வர்றேன்” என்று சொல்லி அவர் கிளம்ப, அவர் போகக் கூடாது. அருகிலேயே இருக்க வேண்டும் என்று ஏனோ என் மனம் விரும்பியது.

ஆண்கள் குணம்தான் எத்தனை விதமாக மாறுகிறது.

மீண்டும் மாலை 7 மணிக்கு, அவர் மாற்றிக் கொள்ள ட்ரெஸ்ஸும், நான் மாற்றிக் கொள்ள புது ட்ரெஸ்ஸும் ஒரு பையில் போட்டு, இருவருக்கும் கடையில் டிபன் வாங்கிக் கொண்டு வந்தார்.

அவர் வந்த்தும் என் மனசுக்கு கொஞ்சம் தைரியமாக இருந்த்து.

“அண்ணா, அவருக்கு போன் பண்ணி ஸ்ட்ரைக் முடிஞ்சிடுச்சா? எங்க வந்துட்டாருன்னு கேளுங்கண்ணா. உங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம்?”
போன் பண்ணினார்.

“ஹலோ,... கணேஷா?”

“ஆமாங்க. நிர்மலா எப்படி இருக்கா? ஆஃபீஸ் முடிச்சிட்டு திரும்பவும் அவளைப் போய் பாத்தீங்களா? இங்க சாயந்திரம் 6 மணிக்குதான் ஸ்ட்ரைக் முடியுமாம். அதுக்கு மேலதான் நான் அங்கே கிளம்பி வரணும். அங்கே வந்து சேர எப்படியும் மணி பத்துக்கு மேலே ஆய்டும்.”

“நீங்க ஒன்னும் கவலைப் படாதீங்க. நான் அவளைப் பத்திரமா பாத்துக்கறேன். இந்தாங்க நிர்மலாகிட்டே பேசுங்க.”

என்னிடம் போனைக் கொடுக்க, அதை வாங்கி,” நீங்க பேசுனதையெல்லாம் கேட்டுகிட்டுதாங்க இருந்தேன். மெதுவாவே வாங்க. இங்க அண்ணன் என்னை நல்லா பாத்துக்கறார். வார்ட்ல அதிகமா பேசக் கூடாது வச்சிடட்டுங்களா.”

மணி 8 ஆனது.


என் அருகில் உட்கார்ந்து வாங்கி வந்திருந்த இட்லிப் பொட்டலத்தைப் பிரித்து, என்னை ‘ஆ’ திறக்கச் சொல்லி எனக்கு ஒரு வாய் ஊட்டி விட்டு, அதே கையால் அவரும் சாப்பிட்டார்.

சாப்பிட்டு விட்டு, எனக்கு மாத்திரை எடுத்துக் கொடுத்து விழுங்கச் சொல்லி, நான் முடித்த்தும், தன் உடைகளை மாற்றி பக்கத்திலேயே ஒரு பெட் ஷீட்டை விரித்துப் படுத்து குங்கும்மோ, குமுதமோ ஏதோ ஒன்றைப் படித்துக் கொண்டிருந்தார்.

எனக்குள் எனென்னவோ நினைவுகள், அங்கே என் கணவருக்கு காய்ச்சல் வந்து கஷ்டப் பட்ட போது, பூமா அவருக்கு செய்த உதவியும், இங்கே எனக்காக இவர் செய்து கொண்டிருக்கும் உதவிகளும், முன் ஜென்மத்து தொட்ட குறை, விட்ட குறையா?

இரவு என் கணவரும் வந்து விட, எல்லோரும் காட்டிய அன்பில் ஒரு வாரத்திலேயே குணமாகி விட்டேன்.

ராகவன் அண்ணனைப் பார்த்து பேச வேண்டும் என்று உள்ளம் உறுத்திக் கொண்டே இருந்தது. ஆனால் முடியவில்லை. அந்த வாரம் வெள்ளிக் கிழமை கிளம்பி சேலம் சென்றேன்

[snandham123]

சேலம்.

சென்னையிலிருந்து நான் சேலம் வந்ததும் என் கணவரும் நானும் கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு கீழ் வீட்டுக்கு சென்றோம்.

ராகவனும், பூமாவும் வர வேற்றனர்.

நான் ராகவன் கைகளை நன்றியுடன் பிடித்துக் கொண்டு, ”ரொம்ப நன்றிங்க!! ஆபத்து காலத்துலே என் மனவிக்கு உதவினதுக்கு. இந்த நன்றிக் கடனை எப்படி திருப்பி செய்யிறதுன்னு எங்களுக்கு தெரியலை. இந்தாங்க, இதுலே பத்தாயிரம் ரூபா இருக்கு நீங்க செலவு செஞ்சதுக்கு எடுத்துக்கோங்க. இதுக்கு மேலே செலவாகி இருந்தாலும் நாங்க அப்புறமா தந்திட்றோம்.”





“என்னங்க இது? இதெல்லாம், மனுஷனுக்கு மனுஷன் சாதாரணமா செய்யிற உதவிங்க. இதைப் போய் பெரிசு படுத்திகிட்டு. இவங்க இல்லாம வேற யாராவது அந்த இடத்துல அடி பட்டு விழுந்திருந்தாக் கூட நான் அப்படிதான் உதவி செஞ்சிருப்பேன். அதுவுமில்லாம நீங்க என் ஃப்ரண்ட். எங்க வீட்ல குடி இருக்கிறவங்க. உங்க கிட்டே போய் நான் செஞ்ச உதவிக்கு பிரதி பலனா இந்தப் பணத்த வாங்கினா அது நான் செஞ்ச உதவிக்கு அர்த்தம் இல்லாம போய்டும்ங்க.”

எவ்வளவோ வற்புறுத்தியும், பணத்தை அவர் வாங்கவே இல்லை.
கொஞ்ச நேரம் ஏதேதோ பேசிக் கொண்டிருந்துவிட்டு எங்கள் வீட்டுக்கு வந்தோம்.

வாரங்கள் கடந்தன.

ஒரு நாள் திங்கட் கிழமை.

‘அக்கா,....அக்கா,...”

கீழ் வீட்டிலிருந்து பூர்ணிமாவின் குரல்.

என் மனவி அவசர அவசரமாக புறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

“ஏங்க, பூமாதான் கூப்பிட்றா, என்னன்னு கேளுங்க.”

“என்னங்க,...” கீழ் வீட்டை நோக்கி கேட்டேன்.

“அண்ணா, அவர் ஆபீஸ் கார் வந்திருக்கு. நிர்மலாவுக்கு இஷ்டமிருந்தா அந்த காரிலேயே போகட்டும்.”

பூர்ணிமா சொன்ன பதிலை என் மனைவிக்கு சொன்னேன்.

“ஏங்க ராகவன் அண்ணன் ரொம்ப நல்லவரா இருக்காருங்க. நான் கூட அவர் எப்படியோன்னு நினைச்சேன். நான் அவர் கூடவே சென்னைக்கு போகட்டுமாங்க?”

“உன் அண்ணன் கூட போறதுக்கு என்னைக் கேக்கணுமா? தாராளமா போய்ட்டு வா.”

வீட்டு வராந்தாவுக்கு வந்தவள், பூர்ணிமாவுக்கு கேக்கும் விதமாக

“இதோ ஒரு நிமிஷம்டி. ரெடியாயிட்டேன். வந்திட்றேன்.”

அரக்க பரக்க சுறு சுறுப்பாக, அங்குமிங்கும் கிடந்த வீட்டுப் பொருள்களை ஒழுங்கு படுத்தியவள், முன் தினமே கட்டி, ஃப்ரிட்ஜில் வைத்திருந்த இரண்டு முழ மல்லிகைப் பூச்சரத்தை எடுத்து வந்து, என் அருகில் வந்து நின்று,

“என்னங்க,... இதைக் கொஞ்சம் வச்சு விடுங்க.”

தூங்கி எழுந்து பல் கூட விளக்காமல், சோஃபாவில் உட்கார்ந்து காஃபி குடித்துவிட்டு தினசரியைப் படித்துக் கொண்டிருந்த நான் எழுந்து, குளித்து புத்தம் புது மலராக இருக்கும் நிர்மலாவின் அழகை ரசித்து, அவள் கையிலிருந்த பூச்சரத்தையும், ஹேர் பின்னையும் கையில் வாங்கி, அவள் பின் பக்கம், அவள் புடைத்திருந்த மென்மையான புட்டமேடுகளை என் சுன்னி உரச நின்று, தலையில் பூ வைத்து விட்டேன்.

சோப் வாசம் கமழ குளித்து, சீவி, சிங்காரித்து, மலர்ந்து மணம் வீசும் இரண்டு முழ மல்லிகை சரத்தை அடர்த்தியான கூந்தலில் சூடி, அழகாக, கவர்ச்சியாக புடவை கட்டி இருந்த நிர்மலாவைப் பார்த்ததும் என் காம உணர்வுகள் காதலோடு தலை தூக்க, அவள் தோளைத் தொட்டுத் திருப்பி, அவள் முகத்தை இரு கைகளாலும் அள்ளிப் பிடித்து, அழகான விரிந்த இரு கரு விழிகளை காதலாகப் பார்த்து, பான்ட்ஸ் டால்கம் மணம் வீசும் அவள் மலர்ந்த மங்கல முகத்தோடு என் முகத்தை அருகில் கொண்டு வந்து, ஈரத்தில் மினு மினுத்த அவள் சிவந்த இதழ்களை, என் உதடுகளால் மெல்ல எச்சில் பட முத்தமிட்டு, அப்படியே கவ்வி சுவைத்து, அவள் இதழ் தேனைப் பருகிக் கொண்டிருக்க,... என் முத்தத்தில் மயங்கி, கண் மூடி ரசித்து ஒரு கணம் மெய் மறந்து என் இதழ்களை கவ்வி சுவைத்துக் கொண்டிருந்தவள், என்ன நினைத்தாளோ திடீரென விலகினாள்..

“ஐயோ!!,...என்னங்க இது?!! விடுங்க! புடவை எல்லாம் கலையுது. நைட் பூரா என்னைத் தூங்க விடாம விடிய விடிய விளையாண்டது போதாதா? இப்ப இப்படியெல்லாம் செஞ்சு என் மூடைக் கிளப்பாதீங்க. அண்ணன் வேற கிளம்பிட்டார். டைம் வேற ஆய்டுச்சு. இந்த ட்ரெயினை விட்டா, அடுத்த ட்ரெயினுக்குதான் போகணும். ஆபீஸ் போக 11 மணி ஆகிடும். விடுங்க”
சொல்லிக் கொண்டே என்னிடமிருந்து விலகி உடைகளைச் சரி செய்து, கண்ணாடி பார்த்து முகத்தைத் துடைத்து, மீண்டும் பவுடர் டச் அப் செய்து, அவள் ஹேன்ட் பேக்கை எடுத்துக் கொண்டு படிக்கட்டில் இறங்க,....அவள் பின்னே நானும் இறங்கி ராகவன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தோம்.

ராகவன் ஏற்கனவே புறப்பட்டு டீசன்டாக ட்ரெஸ் செய்து, என் மனைவியின் வருகையை எதிர் நோக்கி சோஃபாவில் உட்கார்ந்திருந்தார்.
பூர்ணிமா அவருக்கு வேண்டியதை எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தாள். இங்கும் அங்கும் நடக்கும் போது, அவள் அணிந்திருந்த நைட்டிக்குள், அவள் முன் பக்கம் பூரித்து பூத்திருந்த முலைகள் குலுங்கித் தளும்ப, பின் பக்கம் அதிர்ந்து ஆட்டம் போட, கண் குளிர பார்த்து ரசித்தேன்.

எங்கள் இருவரையும் பார்த்த ராகவன், “வாங்க!, என்ன இன்னைக்கு கிளம்பறதுக்கு ரொம்ப லேட், நைட் மஜாவா?”

“போங்கண்ணா. அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை. சரி கிளம்புங்க, இப்பவே டைம் ஆய்டுச்சு”. என்று நான் வாய் திறக்கும் முன்பாக அவர் கேட்ட கேள்விக்கு பதில் சொல்லிக் கொண்டே, ராகவன் உட்கார்ந்திருந்த சோபாவுக்கு எதிர் திசையில் இருந்த இன்னொரு சோபாவில் என் மனைவி நிர்மலா உரிமையோடு உட்கார்ந்தாள்.

அவளுக்கு பக்கத்திலேயே நான் உட்கார்ந்தேன். நிர்மலாவை அள்ளி விழுங்குவது போல ராகவன் பார்க்க, அவர் கண் போன திசையில் ஆடைகளை சரி செய்தபடியே ரசித்து சிரித்துக் கொண்டாள். அப்படியும் விடாமல் ராகவன் நிர்மலாவையே உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க,”என்னண்ணா, புதுசா பாக்கிற மாதிரி அப்படிப் பாக்குறீங்க?”

“இன்னைக்கு நீ ரொம்ப அழகா இருக்கே நிர்மலா ?”


ராகவன் சொன்ன இந்த பதிலைக் கேட்டுக் கொண்டே, ராகவன் துணி மணிகளை வைத்திருந்த பேக்கை எடுத்து வந்து சோபாவுக்கு அருகிலிருந்த டீபாயில் வைத்து,”தங்கை, எப்பவுமே அழகுதான். இன்னைக்கு என்ன ஸ்பெஷலா சொல்றீங்க?என்று கேட்டபடியே பூர்ணிமா அவருக்கு பக்கத்தில் உட்கார்ந்தாள்.

“ஆமாம். தங்கைவை விட்டுக் கொடுக்க மாட்டியே. சரி. நேரமாகுது. போய் காபி போட்டுக் கொண்டு வா. குடிச்சிட்டு கிளம்பறோம்”



பூர்ணிமா காபி போட சமையல் கட்டுக்குள் நுழைய,” நிர்மலா , புடவை நல்லா இருக்கே. இங்கே வா. பாக்கலாம்.” என்று ராகவன் என் மனைவியை தன் அருகே அழைத்தார்.

ராகவன் அருகில் சென்ற என் மனைவியின் கை பிடித்து இழுத்து, அவர் மடியில் உட்காரவைத்துக் கொள்ள, நான் சமையல் கட்டுக்குள் நுழைந்தேன்.

ராகவனின் ஒரு தொடை மேலே, தன் குண்டிகள் அழுந்த, அவர் கழுத்தை இரு கைகளையும் மாலையாக்கி கட்டிக்கொண்டு உட்கார்ந்த என் மனைவி,” நீங்க தான் போன மாசம் போத்தீஸ்ல வாங்கிக் கொடுத்தீங்க. மறந்துடுச்சாண்ணா?”
“வாங்கிக் கொடுத்தப்ப இந்தப் புடவையோட அழகு தெரியலை. நீ கட்டினதுக்கப்புறம்தான் ரொம்ப அழகா இருக்கு” என்று சொல்லியபடி அவள் தொடையை புடவைக்கு மேலாகத் தடவியபடி, ஒரு பக்க குண்டியை மெதுவாகப் பிசைந்து ”ஷாஃப்டாவும் இருக்கு” என்று இரட்டை அர்த்தத்தில் சொல்லி அவள் மடிப்பு விழுந்த வெளுத்த இடுப்புப் பகுதியை மெதுவாகக் கிள்ள, சிணுங்கினாள்.

“என்னண்ணா இது? ஆஃபீஸ் போற நேரத்துல அங்கே இங்கே கையை வச்சுகிட்டு. கிளம்புங்க டைம் ஆய்டுச்சு.”

“இருடி. உன் தங்கச்சி காபி போடப் போய் இருக்கா. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல வந்திடுவா. காபியை குடிச்சிட்டு கிளம்பிடலாம்.”

“அவ இப்போதைக்கு வர மாட்டா. இன்னும் அரை மணி நேரம் ஆகும்”

“எதை வச்சு சொல்றே?”

“அவர் இப்பதானே உள்ளே போய் இருக்கார்.” என்று சொல்லியபடியே வெக்கத்தில் முகம் சிவக்க,

“ஏய்,... நிர்மலா !”

“ம்,...”

“இன்னைக்கு எவ்ளோ அழகா இருக்கே தெரியுமா?”

“எவ்ளோ அழகா இருக்கேன்?”

“ஆபீஸை கட் அடிச்சிட்டு, இன்னைக்கு பூரா அஜால், குஜால் பண்ணனும்கிற அளவுக்கு அழகா இருக்கே.”

“இந்த ஐஸ் வைக்கிற வேலை எல்லாம் வேண்டாம். ஆபீஸுக்கு லேட்டாகுது கிளம்புங்கண்ணா” என்று சிணுங்கி கொஞ்சினாள்.
' அண்ணா , அன்னைக்கு ஹாஸ்பிடல்ல என்னோட டிரஸ் யாரு மாத்தினா:' என்று கேட்டாள்.
' நான் தாண்டா , நர்ஸுங்க எல்லோரும் ஆளுக்கு ஒரு பக்கம் ஓடிக்கிட்டு இருந்தாங்க ... அதான் .. அன்னைக்கு ரத்தக்கரையோட இருந்ததால , ஒண்ணும் தோணல, இல்லைன்னா அந்த அழகான புல்தரைல தல வச்சி படுத்திருப்பேன், இன்னொருநாள் ஓத்துக்கலாம், சே பாத்துக்கலாம் ன்னு அப்போதைக்கு விட்டுட்டேன் ' என்றார் . '.

மடியில் உட்கார்ந்திருந்த என் மனைவியின் மத மதர்த்த, ஜாக்கெட்டுக்குள் பிதுங்கித் தெரியும் முலைகளைப் பார்த்தவர், ஒரு கையால் அதைத் தொடப் போக, சட்டென்று அவர் கையை தட்டி விட்டவள், ” பூமா, உன் புருஷனைப் பாரு. ஆபீஸுக்கு கிளம்ம்,... அஹ்,... ஸ்ஸ்ஸ்,... ம்ம்ம்ம் ”என்று உளர, என் மனைவியின் உதடுகள் ராகவனின் உதடுகளுக்குள் வசமாக மாட்டிக் கொண்டது என்பதைப் புரிந்து கொண்டேன். அவரின் கை அவளின் முலைகளை தடவிக் கொண்டிருந்தது .

சமைலறைக்குள் சென்ற நான், பாலை பாத்திரத்தில் ஊற்றி அடுப்பில் வைத்துக் கொண்டிருந்த பூர்ணிமாவின் பின் பக்கமாக போய் நின்று, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விரைத்து நிமிர்ந்து கொண்டிருந்த சுன்னியை, அவள் நைட்டியை நீள வாக்கில் உள்வாங்கி கவர்ச்சிக் காட்சியளித்த புடைத்த பூசனிக்காய் குண்டிப் பிளவில் பதிய வைத்து, இதமான வெது வெதுப்பை ரசித்து, சிறு சிறு ரோமங்கள் வளர்ந்து சுருண்டிருந்த அவள் சிவந்த பின்னங்கழுத்தில் முத்தமிட்டேன்.

கூச்சத்தில் சிலிர்த்து மெதுவாகத் திரும்பிப் பார்த்தவள்” கொஞ்சம் இருங்கண்ணா. காபி போட்டு கொடுத்திட்டு வந்திட்றேன். நேரமாச்சு. பாவம், அவங்க ஆபீஸ் கிளம்பட்டும்”

“அவங்க இப்போதைக்கு கிளம்பற மாதிரி தெரியலை. நீ மெதுவா காபி போடு” என்று சொல்லியபடி, அவள் கழுத்து வாசனையை முகர்ந்து, அவள் காது மடலை என் முன் பற்களால் மெதுவாக கவ்வ,”ஸ்ஸ்ஸ்,... என்ன இது? காலைலேவா? விடுங்கண்ணா?”

“அது சரி. தினைக்கும் பால் எவ்வளவு வாங்குறே”

“உங்களுக்கு தெரியாதாக்கும்?”

“சும்மா சொல்லேன்.”

“நீங்களும் நானும் மட்டும் இருந்தா அரை லிட்டர். அவரும் , தங்கைவும் வந்துட்டா ஒரு லிட்டர். ஏன், எதுக்கு கேக்குறீங்க.”

“நாம இருக்கிறப்ப பால் வாங்காதே.”

“அப்புறம், காலைலே காபிக்கும், நைட்ல பாலுக்கும் எங்கே போறதாம்?”

“அதுதான் காராம் பசு மாதிரி முன்னாலே ரெண்டு பால் குடம் உனக்கு பெருத்துக் கிடக்குதே, அதிலேர்ந்து பால் கரந்துக்கலாம்.”

என் பக்கம் திரும்பி ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்தவள், “ச்சீய்,... போங்க அந்தப் பக்கம். காலைல வந்து, அதையும் இதையும் சொல்லி மூடை கிளப்பிகிட்டு ” என்று சொல்லி ஸ்டவ்வை பற்ற வைக்கப் போனவளின் வயிற்றில் கை கொடுத்து, என்னோடு சேர்த்து இருக அனைத்து, புடைத்துக் குலுங்கிய முலாம் பழ முலைகளை கைக்கொன்றாக அள்ளி எடுத்துப் பிசைய, என் இடது தோளில் தன் தலையை சாய்த்துக் கொண்டவள்,”என்னங்க இது இப்படிப் பண்றீங்க. அவங்க கிளம்பட்டும். அப்புறம் ஆற அமர வச்சுக்கலாமே” என்று கொஞ்சி கன்னத்தில் முத்தமிட, நானும் அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, நைட்டியின் மேல் பக்க இரண்டு பட்டன்களை விலக்கி, அவள் விம்மிப் பெருத்த முலைகளை மேல் பக்கமாக மெதுவாகத் தடவிக் கொண்டே, அவள் இதழ்களை கவ்வி சுவைத்துக் கொண்டிருந்த நேரம்,


“பூமா,... காபி போட லேட்டாகும்ன்னா சொல்லு, நாங்க கிளம்பறோம்” ராகவன் குரல் கொடுத்தார்.

“இருங்க இதோ ஆச்சு. அஞ்சு நிமிஷம் வந்திட்றேன்” என்று சொல்லிக் கொண்டே என்னிடமிருந்து விலகி, மள மள என்று அடுப்பைப் பற்ற வைத்து, பாலைக் காய்ச்சி காபி போட்டுக் கொண்டிருக்க, நான் ஹாலுக்கு வந்த போது, என் மனைவி வாயைத் துடைத்தபடி புடவை முந்தானைக்குள் கையை விட்டு, விடுபட்டிருந்த ஜாக்கெட் ஹூக்குகளை கோர்த்தபடியே ராகவனின் மடியிலிருந்து வெட்கத்துடன் எழுந்து சோபாவில் உட்கார்ந்தாள்.

ஹாலுக்கு வந்த நான் அவள் அருகில் உட்கார்ந்து, அவள் முகத்தைக் கவனித்தேன்.

பவுடர் கலைந்திருக்க, முகம் சற்று வேர்த்திருந்தது. கீழ் உதடு காயம் பட்டு சிவந்து கிடந்தது.

“நிர்மலா, கண்ணாடியைப் பாத்து கொஞ்சம் டச் அப் செஞ்சுக்கோ. பூ எல்லாம் கசங்கிப் போச்சு பார். அதை எடுத்து கீழே போட்டுடு” என்று அவளுக்கு மட்டும் கேட்கிற மாதிரி சொல்லிக் கொண்டிருக்க,...

“அக்கா, அந்த பூவை கீழே போட்டுடுக்கா. நான் வேற பூ தர்றேன்” என்று சொல்லியபடியே நான்கு பேருக்கும் காபி போட்டு, ஒரு ட்ரேயில் எடுத்து வந்தாள். பூமா.

கூந்தலில் சூடி இருந்த பூச்சரத்தை எடுக்க இரு கைகளையும் தலைக்கு பின்னால் கொண்டு போன போது அவள் ஜாக்கெட்டின் அக்குள் பகுதியில் ஈரம் படர்ந்து, என் கவனத்தை ஈர்த்தது.

[snandham123]

பூர்ணிமா ராகவனுக்கு காபியைக் கொடுத்து விட்டு, என் முன்னே நன்றாக குனிந்து காபியை தட்டோடு நீட்டினாள். நைட்டியின் முன் பக்க இரண்டு பட்டன்கள் விடுபட்ட நிலையில், பூர்ணிமாவின் பழுத்த மாங்கனிகள் பள பளத்து நைட்டியை விட்டு வெளியே வர பிதுங்கித் தெரிய, “என்ன அப்படி பாக்கறீங்க? உங்களுக்குத்தான் எடுத்துக்கோங்கண்ணா.”

எதை எடுப்பது என்று எண்ணத்துடனே, காபிக் கோப்பையை கையில் எடுத்தபடியே பூர்ணிமாவின் நைட்டிக்குள் மறைந்தும் மறையாமலிருந்த முலை அழகை பார்த்து ரசித்தேன். அவள் கனவன் ராகவனும் இந்த இலைகள் மறைத்த மாங்கனி அழகை ரசித்திருக்க வேண்டும்.

நான் காப்பியை எடுத்துக் கொண்டதும் பூர்ணிமா ராகவன் அருகில் சென்று உட்கார்ந்து கொண்டாள். நைட்டியின் முன் பக்க பட்டன்கள் இரண்டு நீக்கப் பட்டிருப்பதைப் பற்றியோ, விலகிக் கிடந்த நைட்டியின் முன் பக்கம் பிதுங்கி, வெளி வரத் துடிக்கும் முலைகளைப் பற்றியோ, அவைகள் எங்கள் மூவரின் கண்களுக்கு காட்சியாவதைப் பற்றியோ அவள் கொஞ்சம் கூட கவலைப் பட்டதாகத் தெரியவில்லை.


“அம்பத்தூர் கெஸ்ட் ஹவுஸ்ல கீழே ஒரு போர்ஷன் இருக்கு. பேசாமே நீ அங்கே வந்துடேன்..”

“சார் சொல்றதும் கரெக்ட் நிர்மலா. நீ பேசாம, ராகவன் தங்கி இருக்கிற கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு போய்டு. ஒருத்தருக்கொருத்தர் உதவியா இருக்கும். அவரும் பாவம் ஹோட்டல் சாப்பாடு சாப்பிட்டுகிட்டு கஷ்டப்பட்டுட்டு இருக்கார். நீயும் அவருக்கு வீட்டு சாப்பாடு சமைச்சு போட்டமாதிரி இருக்கும். உனக்கும் ஒரு ஆம்பிளைத் துணை கிடைச்ச மாதிரி இருக்கும்.”

“பூமா நீ என்னடி சொல்ற?” – ராகவன்.

“அண்ணன் சொல்றதும் சரியாதான் இருக்கும். வீட்டுச் சாப்பாடுக்காக நீங்க ஒரு வாரம் வெயிட் பண்ண வேண்டிய அவசியமில்லை. நீங்க வேணும்கிறபோது அக்காவே அதைத் தந்துடுவாங்க.”. என்று சொல்லி என் மனைவியைப் பார்த்து கண் அடிக்க, அவளுக்கு வெக்கம் பிடிங்கித் தின்றது.

“ச்சீய்,... போடி. உன் வீட்டுக் கார்ருக்கு நான் வீட்டுச் சாப்பாடு போட்டுகிட்டு இருந்தா, என் வீட்டுக் கார்ருக்கு யார் வீட்டுச் சாப்பாடு போடறதாம்.”

“ஏன், பூமா போடுவா.” இல்லீங்களா கணேஷ்.

பூமா என்னைப் பார்த்து அர்த்த்த்தோடு சிரிக்க, நான் தலை குனிந்து கொண்டேன். என் மனைவியும், ராகவனும் காரில் ஏறிக் கொள்ள, கார் சென்னையை நோக்கி பயணப்பட்ட்து. நானும் பூமாவும் சேர்ந்து, டாட்டா காட்டினோம்
இனி நிர்மலா சொல்லுவாள்

நான் ராகவன் கெஸ்ட் அவுஸ்லேயே தங்குவதென முடிவான பிறகு, ஹாஸ்டலில் இருந்த என் உடைமைகளை எடுத்துக் கொண்டு, ஹாஸ்டல் ரூமை காலி செய்து, ராகவன் கெஸ்ட் ஹவுஸ் மேல் போர்ஷனில் வந்து தங்கினேன்

அந்த கெஸ்ட் ஹவுஸில் கீழ் போர்ஷனில் இருந்து மேல் போர்ஷனுக்கு செல்ல உள்ளேயே படிக்கட்டு இருந்தது. ஆனால், மேல் போர்ஷனுக்குள் நுழைய வேண்டும் என்றால், மேல் போர்ஷனில் இருக்கும் கதவை திறந்தாக வேண்டும்.

அங்கு போன கொஞ்ச நாளுக்கு படிக்கட்டின் கதவை பூட்டியே வைத்திருந்தேன்.

கீழ் போர்ஷனில் டிவி இருந்ததால், இரவு பத்து மணிக்கு மேல் வெளிக் கதவைப் பூட்டிய பிறகு, டிவி பார்க்க கீழ் போர்ஷனுக்கு போக படிக்கட்டு கதவை திறந்து வைத்தேன். டிவி பார்த்துவிட்டு நான் மேலே வந்ததும் பூட்டிக் கொள்வேன்.

இரவு நேரத்தில் படிக்கட்டு கதவை பூட்டி வைத்த நான், நாளாக நாளாக ராகவனும் நானும் அன்னியோன்னியமாக பழக ஆரம்பித்த பிறகு அதை திறந்தே வைத்துவிட்டேன்.

சமையலறை கீழ் போர்ஷனில் இருந்ததால், நான் சமையல் செய்யவும், சாப்பிடவும் கீழ் போர்ஷனுக்கு வந்தாக வேண்டும். அவர் சமையலுக்கு உதவியாக இருக்க, நான் அவருக்கு சமைத்து வைப்பேன்.

ஆபீஸ் விட்டு இரவு எட்டு வரை அங்கும் இங்கும் ஜோடியாக சுற்றி விட்டு வீட்டுக்கு வந்ததும், வெளியில் சாப்பிடாத நேரங்களில் சமையல் செய்து சாப்பிட்டுவிட்டு வீட்டுக்கு வெளியே லானில் உட்கார்ந்து எதை எதையோ பேசினோம். சிரித்தோம். காதலர்கள் போல பழகினோம்.

ஒரு நாள்,...

“நிர்மலா,”

“ம்,...”

“இப்படி சிரிச்சு சிரிச்சு பேசிகிட்டு இருந்தா நம்மளைப் பாக்கிறவங்க, நாம லவ்வரோன்னு நெனைச்சுக்கப் போறாங்க.”


“ஏன், நெனைச்சுக்கட்டுமே. அவங்க அப்படி நெனைக்கிறதை நாம தடுக்கவா முடியும்? சிலர் லவ்வர்ன்னு நினைக்கலாம். சிலர் ஹஸ்பண்ட் அன்ட் வைப்ன்னு நினைக்கலாம். அண்ணன் தங்கச்சின்னு கூட நினைக்கலாம். அன்னைக்கு ரெடி மேட் ஸ்டோர்ல, உங்களை என் புருஷன்னு அந்த சேல்ஸ் கேர்ள் கூப்பிட்டது உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கா?”

“ம்,... அதே மாதிரி. அன்னைக்கு ஒரு நாள் தியேட்டருக்கு போறதுக்கு முன்னாலே பூ கடையிலே, உன்னை என் வைஃப்ன்னு’ நினைச்சு, ‘சார், உங்க பொண்டாட்டிக்கு கொஞ்சம் பூ வாங்கிக் கொடுங்க. முழம் பத்து ரூபாதான்னு’ அந்த பூக்காரக் கிழவி சொல்லிச்சே.”

இப்படி பழகி பைக்கில் ராகவனுக்கு பின்னால் இரண்டு பக்கமும் கால் போட்டு அவரை இறுகப் பிடித்தபடி சுற்றுவது பழக்கமானது. எனக்கும் அது பிடித்துப் போய் இருந்த்து. தாலி கட்டிய கணவனுக்கு துரோகம் செய்கிறோமே என்ற என்னமே வரவில்லை. மாறாக, என் கணவனின் ஆசைக்கு தான் காதலித்த மனைவியையையே விட்டுக் கொடுத்திருக்கும் ராகவனுக்கு என்னை முழுமையாக ஒப்படைக்கும் நாளுக்காக காத்திருந்தேன்.

ஒரு நாள் அண்ணன் ராகவனிடமிருந்து போன்.

“என்னண்ணா சொல்லுங்க.”

“ஆஃபீஸ் முடிஞ்சதும் தயாரா இரு அப்படியே வெளியே போய்ட்டு வரலாம்.”

ஆபீஸ் முடிந்ததும், நான் வெளியே வர ராகவன் எனக்காக ஆபீஸ் வாசலில் காத்திருந்தார். ஜீன்ஸ் டி சர்ட் அணிந்திருந்த நான், பைக்கில் இரு பக்கமும் கால் போட்டு ஏறி, என் முலைப் பழங்கள் ராகவனின் முதுகில் அழுந்திப் பிதுங்க, அவரை கட்டி அனைக்க, பைக் விர்ரென வேகமெடுத்துக் கிளம்பியது

“ஹேய்,... என்ன இன்னைக்கு லேட்?” பைக்கை ஸ்டைலாக ஓட்டிக் கொண்டே கேட்டார்.

“ஆபீஸ்ல கொஞ்சம் அர்ஜென்ட் வேலை முடிச்சிட்டு வந்ததாலே கொஞ்சம் லேட்.”

“ட்ரைவ் இன் போய் சாப்பிட்டுட்டு, சென்னை சில்க்ஸ் போய் ட்ரெஸ் எடுத்துகிட்டு வீட்டுக்கு போலாமா?.”

“ நீங்க எங்க கூப்பிட்டு நான் வரலைன்னு சொல்லி இருக்கேன் ஒரு லவ்வர் மாதிரிதானே, பைக்ல பின் பக்கம் உக்காந்து உங்களோட சுத்தறேன்.”

“அது சரி, என்னைக்குமில்லாம இன்னைக்கு உன் முகம் கொஞ்சம் அழகா தெரியுதே. என்ன விஷயம்?”

“அதுவாண்ணா, இன்னைக்கு நான் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கேன். அதான் என் முகம் அழகா இருக்கு. இப்படி ஒரு சந்தோஷம் என் வாழ்க்கையிலே அமையும்னு நான் நினைக்கவே இல்லை.”

“அப்படி என்ன சந்தோஷம்?”

அதை அப்புறம் சொல்றேண்ணா. இப்ப நான் சொல்றதை கேளுங்க. ஊர்ல புடவை மட்டும் கட்டித்தான் பழக்கம். ஆனா, சென்னைக்கு வந்ததிலேர்ந்து, அதுவும் உங்களோட பழகுனதிலேர்ந்து, நீங்க விரும்பறீங்களே’ன்றதுக்காக மாடர்ன் ட்ரெஸ் போட ஆரம்பிச்சு. இப்ப அதுவே பழக்கமாய்டுச்சு. புடவை கட்டி ரொம்ப நாளாச்சு.. ஒரு காலேஜ் பொண்ணு தன்னோட காதலனோட, சிட்டியிலே எங்கெங்கு சுத்தணுமோ அத்தனை இடத்தையும் சுத்தியாச்சு.”

“ஏன், அப்படி என் கூட சுத்தறது உனக்கு பிடிக்கலையா?”

“அய்யே!! ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு. அதுவும் என் ஹஸ்பன்ட் பர்மிஸனோட, உங்க வைஃப்போட பர்மிஸனோட என் மனசுக்குப் பிடிச்ச உங்களோட சேர்ந்து சுத்தறது எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்குங்க. அது சரி. தீபாவளிக்கு ஊருக்கு போக நாளைலேர்ந்து மூனு நாளைக்கு லீவ் போட்டிருக்கேன். நீங்க வர்றீங்களா?”

“எனக்கு ஸ்பெஷல் ப்ராஜக்ட் ஒன்னு கொடுத்துட்டாங்க. மூனு நாளைக்குள்ள முடிக்கணுமாம்.”

“சரி நீங்க இங்கேயே இருங்க. நான் மட்டும் போய்ட்டு, பூமா ஸ்வீட் செஞ்சு வச்சிருப்பா, அதை உங்களுக்காக வாங்கிட்டு வர்றேன். என்னை பஸ் ஏத்தி மட்டும் விட்டுடுங்க.”

சென்னை சில்க்ஸ் சென்று, நான் வேண்டாம் வேண்டாம் என்று சொல்ல பத்தாயிரம் ரூபாயில் எனக்காக நான் விரும்பிய கலரில், டிசைனில் பட்டுப் புடவை எடுத்துக் தீபாவளி பரிசாக கொடுத்தார்.
பூமாவுக்கும் அதே விலையில் நல்லதாக ஒரு பட்டுப் புடவை என் செலக்ஸனில் எடுத்துக் கொடுக்கச் சொல்லி பேக் செய்தார்.”

“எதுக்குங்க எனக்கு புடவை எல்லாம். பூமாவுக்கு மட்டும் எடுங்க. எனக்கு அவர் அங்கே எடுத்து வச்சிருப்பார்.”

“பரவாயில்லை. இந்த அண்ணன் தங்கச்சிக்கு ஒரு பட்டுப்புடவை எடுத்துக் கொடுக்கக் கூடாதா? எனக்கும் புடவை எடுத்துக் கொடுக்க உரிமை இருக்கு

கோயம்பேடு பஸ் நிலையத்தில் பஸ்ஸே ஏற முடியவில்லை. அவ்வளவு கூட்டம்.

[snandham123]

“என்னண்ணா ஊருக்குப் போகலாமுன்னு ஆசையா இருந்தா, பஸ் கிடைக்க மாட்டேங்குது. டைம் வேற ஆய்டுச்சு. இனி மேல் பஸ் கிடைச்சு, நான் எப்ப ஊருக்கு போறது.”

அந்த நேரம் பார்த்து, என் கணவரிடமிருந்து கால் வர, ஆன் செய்து பேசினேன்.

“சொல்லுங்க.”

“கிளம்பிட்டியா?”

“இன்னும் கிளம்பலைங்க. பஸ் கிடைக்கலை. என்ன பண்றதுன்னு தெரியலை.”

“ நீ தனியாவா வந்தே?”

“நான் தனியா வர அண்ணன் விடுவாரா? பக்கத்துலதான் இருக்கார். போனை அவர் கிட்டே கொடுக்கட்டுமா?”


“ம்,..”

“இந்தாங்கண்ணா அவர்தான் பேசுறார்.”

“வணக்கம் கனேஷ். நிர்மலா ஊருக்கு வர ரொம்ப ஆசைப் பட்டா. ஆனா பஸ்தான் கிடைக்கலை. நான் கூட வந்தாலும் எப்படியாவது பஸ் பிடிச்சு நைட்டோட நைட் அங்க வந்துடுவோம். சரி, பூமா எப்படி இருக்கா?

“ நல்லாதான் இருக்கா. நான் வெளியே இருக்கேன். வீட்டுக்கு போய் அவளைப் பேசச் சொல்லவா?’

“அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம். நீங்க தான் பக்கத்திலயே இருக்கீங்களே அப்புறம் என்ன? பூமா மறக்க முடியாத மாதிரி, நீங்க ரெண்டு பேரும் தீபாவளியை அங்கே சிறப்பா கொண்டாடுங்க. நாங்க இங்கே கொண்டாடுறோம்”

“சரிங்க, போனை அவ கிட்டே கொடுங்க.” கொடுத்தேன்.

போதும் போதும்கிறவரை ஊரை சுற்றி விட்டு, கெஸ்ட் ஹவுஸ் வந்தோம்.
மேல் போர்ஷனுக்கு சென்று, முகம் கை கால் கழுவி விட்டு லக்கேஜ் பையை திறந்து அதிலிருந்து துணி மணிகளை எடுத்து மடித்து வைத்துக் கொண்டிருந்தபோது

“என்ன இது. சொல்லாம கொள்ளாம இப்படியா திடு திப்புன்னு வந்து நிக்கிறது. நான் யாரோ என்னவோன்னு பயந்து போய்ட்டேண்ணா.”

“நான் இருக்கிறப்ப உனக்கு எதுக்கு பயம். அது சரி. நான் தீபாவளிக்கு எடுத்த புடவையை கட்டிகிட்டு வாயேன். எப்படி இருக்குன்னு பாக்கலாம்”

“நான் உள் ரூமுக்கு போய் கட்டிகிட்டு வர்றேன். நீங்க இங்கயே நல்ல பிள்ளையா உக்கார்ந்திருக்கணும். வர வர உங்க அட்டகாசம் தாங்க முடியலே. முன்னாலே கை வைக்கிறதும், பின்னாலே கை வைக்கிறதும், இழுத்துப் பிடிச்சு வாயோட வாய் வச்சு கிஸ் அடிக்கிறதும். ரொம்பத்தான் தைரியம் உங்களுக்கு.”

“ நீ என் லவ்வர்தான்டி நீ. அப்புறம் என்ன? நான் என் லவ்வரை என்ன வேணும்னாலும் செய்வேன்.”

“செய்வீங்க,... செய்வீங்க. பூமாவோட சேர்த்து எத்தனை லவ்வர் உங்களுக்கு?”

“அந்த லவ் அந்த வயசுல. இந்த லவ் இந்த வயசுல.”

“இன்னொருத்தன் பொண்டாட்டியை லவ் பண்றதும் இல்லாம, அவளை அவ புருஷன் அனுமதியோட ஓக்க ஆசைப்படற உங்களை,...உங்க பூலை,...”

ஏதோ புரிந்தவராக,”ஏய்,...என்ன சொன்னே?,...என்ன சொன்னே?,..."


"என்னவோ சொன்னேன். சரி, இங்கேருந்து போங்க புடவை கட்டிகிட்டு வர்றேன்.”

“அதெல்லாம் போக மாட்டேன். இன்னைக்கு எனக்கு முன்னாலேதான் நீ புடவை கட்டுற.”

“ஐயோ!!,... சொன்னா கேளுங்க. புடவை கட்ட, நான் இப்ப போட்டிருக்கிற ஜீன்ஸ், டீ சர்ட் எல்லாத்தையும் அவுத்தாகணும். அப்படியே கட்ட முடியாது.”

“சரி, அவுத்துடேன். நான் பாக்காததை அப்படி என்னதான் மூடி மூடி மறைச்சு, பொத்தி பொத்தி வச்சிருக்கிறேன்னு பாக்கிறேன்.”

“எல்லாம் நீங்க பாத்ததுதான்.” என்று சொல்லி ,’களுக்’ என்று சிரித்தேன்.

“ஏன் நிர்மலா சிரிக்கிறே?”

“இல்லே,... கிளி மாதிரி பொண்டாட்டி இருந்தாலும், குரங்கு மாதிரி இருக்கிற வப்பாட்டிகிட்டேதான் மனசு அலை பாயும்னு சொல்றது சரியாத்தான் இருக்கு. உங்க கண்ணுக்கு நான் அழகா தெரியறேன். என் வீட்டுக்காரருக்கு உங்க பொண்டாட்டி அழகா தெரியறா. அதை நினைச்சு சிரிச்சேன்.”

“அது இயற்கைடி. அது போகட்டும். என் செல்லம் இல்லே. இந்த அண்ணன் மேலே அன்பு இருந்தா என் முன்னாலே ட்ரெஸ் மாத்து. இல்லைண்ணா மாத்தமுடியாதுன்னு சொல்லிடு. நான் கீழே போறேன்”

“.உடனே அய்யாவுக்கு கோவம் வந்துடுமே. தங்கச்சியை அவுத்துக் காட்டச் சொல்லி, அவ அம்மனத்தை ரசிக்கிற ஒரே ஆள் நீங்களாதான் இருப்பீங்க.”

அவருக்கு முதுகு காட்டி, டீ சர்ட்டை கழுத்து வழியாக உறுவினேன். அக்குளில் அடர்த்தியாக வளர்ந்திருந்த ரோமங்களை பார்த்து ரசித்தார். மெல்லிதான ஸ்ட்ராப் வைத்த மாடர்ன் பிரா என் மார்புக் கனிகளை இறுகப் பிடித்திருந்தது. என் பரந்து விரிந்து சிவந்த முதுகழகையும், இடுப்பில் தெரிந்த மடிப்பையும் பார்த்து, எழுந்து என் பக்கம் வர, அதை உணர்ந்த நான், “எதுக்கு இங்கே வர்றீங்க. அங்கேயே உட்கார்ந்திருங்க.”

“இல்ல, பிரா ஹூக்கை அவிழ்க்க சிரமப் படுவியோன்னுதான்,...”

“ரொம்பதான் அக்கறை. உங்க எண்ணம் எனக்கு தெரியாதாக்கும். அங்கேயே உட்கார்ந்திருந்தாதான் மத்ததையும் அவிழ்ப்பேன்.” என்று கன்டிஷன் போட, அங்கேயே உட்கார்ந்து, ”ப்ளீஸ்டி. நீ சொன்னபடி எல்லாம் கேக்கிறேனில்ல. முன் பக்கம் திரும்பி பிராவை அவிழ்த்து விடேன்.
அவர் ஆசைப் படி அவருக்கு முன் பக்கத்தை காட்டி, பின் பக்கம் ரெண்டு கைகளையும் கொண்டு சென்று ஹூக்கை அவிழ்த்து, கை வழியாக பிராவை அவிழ்த்து கையில் பிடித்தபடி அவர் முன்னே கூனிக் குறுகி நிற்க, தழும்பிக் குலுங்கிய என் தளராத முலைகளையும், செம்பழுப்பு வட்டத்துக்குள் நீண்டிருந்த காம்பையும், இரு முலைகளுக்கிடையே ஊஞ்சலாடிய என் தாலிக் கொடியையும் பார்த்து, சிறு பிள்ளை போல வாயை சப்பி சுவைத்தபடி, அவர் அருகே வர சைகை காட்ட, முலைகள் லேசாக ஆடிக் குலுங்க அவர் அருகே சென்ற போது என் கையிலிருந்த பிராவை வாங்கி அவர் மூக்கில் வைத்து முகர்ந்தபடி என்னை அவர் மடியில் உட்கார வைத்து கொஞ்சினார்.

அவர் கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டு நானும் அவரைக் கொஞ்சினேன்.

அதுசரி, இன்னைக்கு சந்தோஷமா இருக்கிறதுக்கு காரணம் என்னன்னு கேட்டதுக்கு அப்புறமா சொல்றேன்னு சொன்னியே அது என்ன?

“ஓ,... அதுவா. சொல்றேன். அதுக்கு முன்னாலே உங்க கிட்டே ஒரு கேள்வி. என் புருஷன் உங்க பொண்டாட்டிகிட்ட இப்படி நடந்துக்க ஆசைப்பட்டா நீங்க அதை அனுமதிப்பீங்களா?”

“உன் புருஷன், என் பொண்டாட்டி மேலே ஆசை வச்சிருக்கிறதை பூமா எப்பவோ என் கிட்டே சொல்லிட்டா. உனக்கு இதுலே விருப்பம் இருந்தா தாராளமா வெளியே தெரியாம அவர் ஆசைக்கு ஒத்துப் போன்னு பர்மிஷன் கொடுத்துட்டேன். உன் புருஷனால என் பொண்டாட்டி கற்பமானா கூட எனக்கு சந்தோஷம்தான்” என்று சொல்லி என் உதடுகளைக் கவ்வி சப்பினார்.

[snandham123]

என்ன பாஸ்? ஓரிஜினல் கதையை பட்டி டிங்கரிங் பார்த்து தாரேன்னு சொன்னீங்க...
ஆனால் அப்படியே குடுக்கறீங்கலே

மாற்றம் செய்தது நன்றாக இல்லைன்னு ஒரு கமெண்ட் வந்ததே ...

[snandham123]

' ஆனா உனக்கொண்ணு தெரியுமாடி... '
' என்ன ?'
'போனவாரமே எல்லாம் நடந்து முடிஞ்சிடுச்சி '
“என்னோட சந்தோஷத்துக்கும் அதுதாங்க காரணம்.”
“புரியலையே. விளக்கமா சொல்லேன்.”

“காலைலே அவர் எனக்கு போன் செஞ்சு. ‘முடிஞ்சா ரெண்டு பேரும் சேலத்துக்கு வாங்க. நாலு பேரும் சேர்ந்து தீபாவளி கொண்டாடலாம். முடியலைன்னா ரெண்டு பேரும் அங்கேயே சந்தோஷமா தீபாவளி கொண்டாடிட்டு, எப்ப வரணும்னு பிரியப் படறீங்களோ அப்ப மெதுவா வாங்க. ராகவன் உன் மேலே ரொம்ப ஆசையா இருக்கிறதா பூமா சொன்னா, அதனாலே புரிஞ்சு நடந்துக்க’ன்னு சொல்லி பர்மிஷன் கொடுத்துட்டார். அதான் அவ்வளவு சந்தோஷம்.” என்று சொன்ன என்னை அள்ளி எடுத்து முகமெங்கும் முத்தமிட்டு கொஞ்சி, ஜீன்ஸ் பட்டன்களை அவிழ்த்து, ஜிப்பை கீழே இழுத்து விட, எழுந்து நின்று ஜீன்ஸை கால் வழியாக உருவினேன்.

உருண்டு திரண்டிருந்த என் முலைகளுக்கிடையே ஊசலாடிய என் தாலிக் கொடியும், என் புடைத்த ஈரம் கசிந்த முக்கோணப் பெட்டகத்தை மறைத்தபடி வெளிர் நீல நிற பேன்டீஸ் மட்டுமே என் உடலில் ஒட்டி இருந்தது.

மீண்டும் மடியில் உட்காரவைத்து என்னை அள்ளி அனைத்து கொஞ்சியபடியே பேன்டீஸ் எலாஸ்டிக்கை நெகிழ்த்தி, என் புடைத்த புண்டைக்கும் மேலாக கை விரல்களை அலைய விட்டு, அங்கே வளர்ந்திருந்த ரோமங்களை கொத்தாக சுருட்டிப் பிடித்து இழுக்க, ஆவ்” என்று அலறி, “என்னண்ணா இப்படியா இழுக்கறது வலிக்காதா?” என்று சொல்லி அவர் மூக்கைப் பிடித்து திருகினேன்.

“இப்படி சில்க் நூலாட்டம் வளத்து வச்சிருக்கியே, இதை எப்படி இவ்ளோ அழகா மெயின்டெயின் பண்றே? கனேஷுக்கு இப்படி இருந்தாதான் பிடிக்குமா?"

”ம்,...அவருக்கு இப்படி இருந்தாதான் பிடிக்கும். வாரத்துக்கு ஒரு தடவை லேசா ட்ரிம் செஞ்சு விடுவார். சீயக்காய் குளியல்தான். ஷேம்பு எல்லாம் யூஸ் பண்றதில்லை. ஏன்,.. உங்களுக்கு இப்படி இருந்தா பிடிக்காதா?’

“பூமா, உங்கிட்டே சொன்னதில்லையா?”

“ஐய்யே,... இதையெல்லாமா ஒரு பொம்பளைகிட்டே கேப்பாங்க?”

“ஆம்பிளைங்க்கிட்டேதான் கேப்பீங்களாக்கும்.”

“ச்சீய்,...உங்களுக்கு கொஞ்சம் கூட விவஸ்தையே கிடையாது. நான் ஒரு மடைச்சி. நீங்க கேட்ட்துக்கெல்லாம் பதில் சொல்லிகிட்டு இருக்கேன் பார். விடுங்க புடவை கட்டிட்டு வந்து காட்டறேன்.”

“புடவை கட்டவா உன்னை எல்லாத்தையும் அவுத்துப் போடச் சொன்னேன்.”

“பின்னே எதுக்காம்”

“எல்லாம் அதுக்குதான்”, என்று சொல்லிக் கொண்டே, முடிகளை விலக்கி, ஜூஸ் தழும்பி இருந்த வெடிப்பில் தன் விரல் ஒன்றைச் சொறுகி, கொஞ்சமாக உள்ளே நுழைக்க,”ஆவ்,...ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்,...எடுங்க கையை” என்று சிணுங்கியபடியே சொல்லி அவர் கையை நான் விலக்க முயன்று தோற்க, வெடிப்பின் கீழே இருந்து விரலை சொருகிய படியே நகர்த்தி வெடிப்பு மேலே வரை வந்து, கையை வெளியே எடுத்து, சொறுகி இருந்த விரலை எனக்கு காட்ட, அந்த விரல் முழுவதும் வழ வழப்பான என் அதிரச தேன் படர்ந்து மினு மினுப்பதை பார்த்த எனக்கு வெக்கத்தில் முகம் சிவக்க, தலையை தாழ்த்தினேன்.

தாழ்த்திய தலையை, தாவங்கட்டையில் ஒரு விரல் கொடுத்து தூக்கி, வெக்கத்தில் மருளும் என் கரு விழிகளைப் பார்த்தபடியே அவர் வாயைத் திறந்து, தேன் தோய்ந்த விரல் முழுவதையும் உள்ளே நுழைத்து சூப்பி சப்புக் கொட்ட, எனக்கு வெக்கம் என்னைப் பிடுங்கித் தின்ன, என் உடலெங்கும் சூடாகி வேர்த்தது.

“நிர்மலா

“,........”

“வார்த்தைகள் வாயிலிருந்து வர அடம் பிடித்தது.’

“ஏய்,... நிர்மலா ”

“ம்,...”

“சூப்பர் டேஸ்ட்டுடி உன் ஜூஸ்”
“,........”

“என்னடி பேச மாட்டேங்கிறே?”

“என்ன பேசறதாம்”

“உன் ஜூஸ்தான் இன்னைக்கு எனக்கு தீபாவளி ஸ்வீட்.”

ஆசையில் அவரை இழுத்தனைத்து காம வெறி பொங்க, முகமெங்கும் முத்தமிட்டேன்.

என்னை அள்ளி இரு கைகளிலும் ஏந்தி படிக்கட்டு வழியாக இறங்கி கீழ் போர்ஷனுக்கு வந்தார்.

அங்கே இருந்த அவர் படுக்கை அறைக் கதவைத் திறக்க,....,

”வாவ்”

முதலிரவு அறை போல பூக்களால் அலங்கரித்திருந்தார்.

[snandham123]

“இதையெல்லாம் எப்பண்ணா செஞ்சீங்க?” ஆச்சரியமாய் கேட்டேன்.

“. ‘இன்னைக்கு இரவு விருந்தா நிர்மலாக்காவையே வச்சுக்கோங்க’ன்னு பூமா காலையிலேயே சொல்லிட்டா. அதான் இந்த அலங்காரம்.” என்று சொல்லிக் கொண்டே பூக்கள் தூவிய பெட்டில் என்னைப் பூ போல படுக்க வைத்து, அவர் உடைகளை அவசர அவசரமாக அவிழ்த்துப் போட்டு, வாங்கி வைத்திருந்த ஐந்து முழ ஜாதி மல்லி சரத்தை என்னைத் திரும்பச் சொல்லி, அவர் உருட்டுத் தடி என் மென்மையான புட்டங்களில் பட்டு, பட்டு போல உரச என் கூந்தலில் சூடி, என் நெற்றியில் குங்குமத்தை வைத்த போது, அவரோடு குடும்பம் நடந்த ஆசை வந்தது.

அவர் அடிக் கிழங்கு அழகாக உருளைக் கட்டை போல உருண்டாட, அம்மன ஆணழகனாக பெட்டில் ஏறி என் தொடைகளை விரிக்கச் சொல்லி இடுப்புப் பக்கம் தன் முகத்தை கொண்டு வந்து,

”வேண்டாம், அங்கே எல்லாம் வாய் வைக்காதிங்க. விட்டுடுங்கண்ணா’ன்னு கெஞ்சித் தடுத்தும் கேக்காமே, என் தொடைகளை கைகளால் விரித்துப் பிடித்து, வாங்கி வந்த ஜீராவை அதில் வழிய வழிய ஊற்றி, ஊறிய அதிரச வெடிப்பைப் பிளந்து, அதில் வாயை வைத்து, வழிந்த ரசத்தை உறிஞ்சி, தினவெடுத்து ‘தின்’ என்று வீங்கி இருந்த பருப்பை தன் முன் பற்களால் லேசாக கடித்த போது, ‘ஜிவ்’ என்றிருந்தது.
“அஹ்,....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ், ....ம்ம்மாஆஆ”
இன்பத்தில் உடல் சிலிர்த்து அடங்கியது. நாக்கை நன்றாக உள்ளே விட்டு, என் அதிரசத்தின் அடி ஆழம் வரை ஆசையாய் நக்க நக்க, இன்ப வேதனையில் இடுப்பை இப்படியும் அப்படியும் ஆட்டி துடித்தேன்.

என் கைகள் என் அனுமதி இன்றி, தானாகவே என் முலைகளை மென்மையாகப் பிசைந்து விட, என் செவ்விதழ்கள் ஈர மினு மினுப்போடு தரை கண்ட சிறு மீனாய் தவித்து துடிக்க, காம மயக்கத்தில் கண் சொறுகினேன்.

அவர் நக்க நக்க இன்பம் எல்லை மீற, பருப்பு துடிக்க, உச்ச கட்ட்த்தில் ஷாக் அடித்தது போல, உடல் துள்ளித் துடித்து இன்பத்தை அலை அலையாக உடலெங்கும் பரவ விட்டது.

இன்னும் அவர் ஆசையாக நக்க, கூச்சத்தால் அவர் முடியை கொத்தாகப் பற்றி மேலே தூக்கினேன்.

முகமெங்கும் என் அதிரச ரசம் அப்பி பரவியிருக்க முத்தெடுக்க ஆழ் கடலில் மூழ்கியவனைப் போல மூச்சிறைத்த அவரைப் பார்க்க பாவமாக இருந்தது. மேலே வரச் சொல்லி காதலாக கண் ஜாடை காட்டினேன்.

என் முலைகள் அவர் நெஞ்சில் பட்டுப் பிதுங்க என் மேலே பரவிப் படுத்தவரை அள்ளி அணைத்து உச்சி மோந்து, ஓனானாய்த் துள்ளும் அவர் அடிக் கிழங்கை பிடித்து அவர் முகம் பார்த்தேன்.

ஆசையாய் என் அதிரசம் வேண்டுமென்றார்.

மெதுவாக மேலும் கீழும் உறுவி விட்டு, அவர் இடுப்பை தூக்கச் சொல்லி, என் வெடிப்பில் அவர் அடிக் கிழங்கின் நுனியை வைக்க, அங்கே இருந்த வழ வழப்புக்கு அவர் சுன்னி, பூமாவுக்கு சொந்தமான பூல், என் புண்டையை பிளந்து கொண்டு வெண்ணையில் கத்தியாக இறங்கியது.

என் மனசுக்கு பிடித்த ஆண் மகனின் சுன்னி புதிதாக என் புண்டைக்குள் கொஞ்ச கொஞ்சமாக இறங்குவதை நினைக்கும் போதே கிறக்கமாக இருந்தது எனக்கு.

இதோ, தன் அவரின் அடித் தண்டின் முழு நீளமும் என் புண்டையின் அடி ஆழம் தொட்டு அடைக்கலம் ஆக, ஆப்படித்தது போலத்தான் இருந்தது எனக்கு. என் கணவரின் பூலை விட அண்ணனின் பூல் கொஞ்சம் பெருசுதான்.

தன் சுன்னி முழுவதையும், ஆசைப் பட்ட மாற்றான் மனைவியின் புண்டைக்குள் புதிதாக புகுத்திவிட்ட மகிழ்ச்சியில் அவர் இன்பப் பெரு மூச்சு விட, அவரைப் பார்த்து, ’இதற்குதானே ஆசைப் பட்டாய் பாலகுமாரா?’ என்று சொல்லி, அவர் இன்னும் ஓத்து இன்பமாய் இருக்க, அவர் ஓக்கும் ஓழுக்கு இடுப்பை இசைவாக தூக்கிக் கொடுக்கத் தோன்றியது.

“அண்ணா?’

“ம்,....”

“இன்னும் என்னண்ணா, அதான் உங்க ஆசைப் படி என் புண்டைக்குள்ளே உங்க சுன்னியை நுழைச்சுட்டீங்க. ஆட்டி, அசைச்சு, உங்க ஆசை தீர என்னை ஓத்துடுங்க.” என்று சொல்லி அவர் புட்டங்களை பிசைந்துவிட, மோக வெறி ஏறி என் முகமெங்கும் முத்தமிட்டு, சுன்னியை வெளியே உறுவி, மீண்டும் உள்ளே தள்ளி அழகாக ஓத்தார்.

அனுபவப் பட்டவரல்லவா, சீரான கதியில், சிறு உலக்கையால் என் செம்பவளப் புண்டையை குத்திக் கிழித்துக் கொண்டிருந்தார்.

“அஹ்,....அஹ்,....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...ம்மாஆஆ” அவரின் அசுரத் தனமான ஓழுக்கு மூச்சிரைத்தது எனக்கு.

இருவர் உடலிலும் வேர்வை ஆறாகப் பெறுக இன்ப வேள்வி நடந்த்து. அந்த நேரம் பார்த்து அவர் செல் அலற

‘நச்',.'நச்' என்று அவர் என் இளகிய புண்டையை ரெண்டாக கிழித்துவிடும் வெறியில் ஓக்க, காட்டுத் தனமான ஓழுக்கு கட்டிலோடு சேர்ந்து, என் கனிந்த முலைகளும் அதிர்ந்து குலுங்க, ”அண்ணாஆஆஆ” என்று நான் அலறிய அலறல் அந்த அறை எங்கும் எதிரொலிக்க, அவர் அடித்து ஆவேசத்துடன் ஓத்ததால் அலறிய என் அலறல் ஆனந்த தேனாய் அவர் காதில் பாய்ந்த்தோ என்னவோ, இன்னும் அழுத்தம் கொடுத்து ஓத்தார்.

‘ஐயோ,... போதும்ண்ணா, விட்டுடுங்க’ என்று கத்த வேண்டும் போல இருந்தது எனக்கு. கண்களில் லேசாக கண்ணீர் வழிய, வேதனையை வெளிக் காட்டாமல் விம்மினேன்.



அன்புக்குரியவளின் வேதனை உணர்ந்த அவர், ”கொஞ்சம் பொருத்துக்கோம்மா. இதோ ஆய்டுச்சு.” என்று சொல்லி என் இடுப்பை தூக்கிப் பிடித்தபடி ஓக்க, ஓழ் சுகம் உடலெங்கும் இன்ப அலையாகப் பரவ, வேதனையில் பல்லைக் கடித்தபடி பெட் ஷீட்டை கசக்கி, கண்டபடி நெளிந்தேன்.

இடுப்பை நன்றாக பின்னுக்கு இழுத்து, என் இடுப்பை ஏந்திப் பிடித்து கடைசியாக ஓத்த அவர் கடப்பாரை ஓழுக்கு, அவர் சுன்னியின் முனை என் கர்பப் பையைத் தொட,”அம்மாஆஆஆஆஆஆஆ” என்றே வாய் விட்டு கதறிவிட்டேன்.

கோடை இடி இடித்து வானம் மழை நீரை சோவென கொட்டியது போல, அவர் சுன்னியிலிருந்து ஆறாய் பெருகிய விந்து அமுதமாய் என் புண்டையை நிரப்பியது. என் புண்டை வேதனையையும் ஆற்றியது.

என் புண்டை கொடுத்த இன்ப சுகம் தாளாமல், “இன்பத் தேவடியாடி நீ.” என்று புகழ்ந்து, என்னை கட்டி அனைத்து கண்ட இடங்களில் முத்தமிட்டு, இதழ்களை கவ்வி சுவைக்க, கிழிந்த நாராய், முகமெங்கும் வேர்த்து, குங்குமம் கலைந்து, பூக்கள் கசங்கியது போல, களைத்துக் கிடந்தேன். இருந்தாலும், அடுத்தவள் புருஷனிடம் ஆழமான ஓழ் வாங்கிய அனுபவமும், சுகமும் என்னை இன்ப போதையில் மிதக்க விட, காம மயக்கத்தில் எப்போது கண்ணயர்ந்தேன் என்று தெரியவில்லை

[snandham123]

அதிகாலை ஐந்து மணி. அலாரம் அடித்தது. அதற்கு முன்னாலே அங்காங்கே பட்டாசு வெடிகள் பட படவென பொரிந்து தள்ளியது, நாங்கள் இணைந்த இந்த நாளை ஊரே கொண்டாடுவது போல இருந்தது.

சத்தம் கேட்டு விழித்த நான் என் முகத்தோடு முகம் வைத்து, நிர்வாணமாக இருந்த என் தொடை மேல் கால் போட்டு நிம்மதியாக நிர்வாணமாக தூங்கிக் கொண்டிருந்த ராகவனைப் பார்த்தேன். அன்பு மேலிட அவர் நெற்றிக்கு முத்தம் கொடுத்து,” அண்ணா, எந்திரிங்க. இன்னைக்கு தீபாவளி.” என்று சொன்னபடியே நான் எழ

“நிர்மலா, நான் நேத்து ராத்திரிலேர்ந்தே தீபாவளி கொண்டாடிகிட்டுதானே இருக்கேன். எனக்கு நீதான் ஸ்வீட். எவ்வளவு சாப்பிட்டாலும் ஆசை அடங்க மாட்டேங்குது. இப்பவும் சாப்பிடணும் போல இருக்கு கிட்டே வாயேன்.” பயந்து அவரை விட்டு விலக, எழ முயற்சி செய்த என் கையைப் பிடிக்க,...

நைட் என் ஆப்பத்துக்குள் ஜீராவை ஊத்தி, நாக்கு தேய தேய அவர் நக்கி சுவைத்தது ஞாபகத்துக்கு வர, என்ன சொல்ல வருகிறார் என்பதைப் புரிந்து கொண்ட நான்,

”ச்சீய்,... விடுங்க” என்று சொல்லி அவரிடம் இருந்து போராடி எழுந்து, விடுபட்டு, அவர் லுங்கியைக் கட்டிக் கொண்டு, அவர் சட்டையைப் போட்டுக் கொண்டு, வெளியே வந்து, வென்னீர் வைத்து, வந்து அவரை மீண்டும் எழுப்பி, குளியலறைக்கு அழைத்துச் சென்று உட்கார வைத்து, நேற்றிரவு ஆண் மகனாய் என் அடி மைதானத்தில் புழுதி பரக்க, தன் பூலைப் புழுத்தி விளையாடி என்னை வெற்றி கொண்ட அவருக்கும், அவர் அடி ஆளுக்கும் நான் எண்ணெய் தேய்த்துவிட, நான் தடுத்து விலக விலக அவர் என்னை எங்கெங்கோ தொட்டு தடவி, எனக்கு எண்ணெய் தேய்த்து விளையாட, இருவரும் சேர்ந்து எண்ணெய் தேய்த்து குளித்தோம்.
குளித்து முடித்த ராகவனை புது வேஷ்டி கட்டி, புது சட்டை போட்டு ஹாலில் இருந்த சோபாவில் உட்காரச் சொல்லி,
நானும் குளித்து முடித்து ஒரு பெரிய டர்க்கி டவலை மார்பையும் இடுப்பையும் மறைக்கும் படி கட்டி, இன்னொரு வெள்ளைத் துண்டை தலைக்கு சுற்றி சுருட்டி, கூந்தலைப் போல முடிச்சிட்டு, குளித்த ஈரம் சோப்பு வாசனையுடன் திவலை திவலையாக மேனியெங்கும் முத்துகளைப் போல பூத்து நிற்க, காலில் அணிந்திருந்த, வெள்ளிக் கொலுசுகள், ‘ஜல்’ ‘ஜல்’ என்று சங்கீதம் பாட ஹாலுக்கு வந்தேன்.

ஹாலுக்கு வந்து ஜன்னல் கதவுகளை சாத்தி விட்டு, ராகவன் படித்துக் கொண்டிருந்த தினசரியை பிடுங்கி தூரப் போட்டு, அவரை ஆசையாகவும், அன்பாகவும் பார்த்துக் கொண்டே அவர் முன்னாலேயே என் உடலில் சுற்றி இருந்த டர்க்கி டவலை அவிழ்த்து தூர தூக்கிப் போட்டு,

“அண்ணா என்னை அம்மனமா பாக்கணும்னு ஆசைப் பட்டீங்களே. இந்த ஆசைத் தங்கச்சியின் அம்மனம் உங்களுக்கு பிடிச்சிருக்கா. உங்க ஆசைப் படி,

அதிகாலைலேயே எழுந்து, என் அதிரசத்தை மொழு மொழுன்னு ஷேவ் செஞ்சி வச்சிருக்கேன்.”

“உன் புண்டை ஷேவ் செஞ்சு, அகலமா புடைச்சு, அல்வா துண்டு மாதிரி இருக்கு நிர்மலா. ஆசை தீர கவ்வி கடிச்சு திங்கணும்னு தோணுது.”

“தின்னுங்களேன். யார் வேண்டாம்கிறது?” என்று சொல்லிக் கொண்டே,... .

என் நிர்வாண அழகை ராகவன் பார்த்து ரசிக்க ரசிக்க அவர் எடுத்துக் கொடுத்த பேன்டீஸ், பிரா அணிந்து, மாட்ட முடியாமல் இருந்த ஹூக்குகளை மாட்டச் சொல்லி, பாவாடையை தொப்புளுக்கு கீழே ஒரு ஜான் இறக்கிக் கட்டி, கழுத்தின் முன் பக்கம் நன்றாக இறக்கி வெட்டி தைக்கப்பட்ட ஜாக்கெட் அணிந்தேன். முக்கால் வாசி முலைப் பிளவு அவர் கண்களில் பட, ஆசையாகப் பார்த்துக் கொண்டே தன் அடிக் கிழங்கை உறுவினார்.

அவர் எடுத்துக் கொடுத்த பட்டுப் புடவையை, துணிக்கடை பொம்மை போல அழகாகக் கட்டினேன். தலை வாரினேன். பின்னலிட்டேன். நெற்றியில் குங்குமத்தையும் கூந்தலில் மல்லிகைப் பூச்சரத்தையும் அவர் கையால் வைக்கச் சொல்லி அவர் முன் நின்றேன்.

“என்னண்ணா நீங்க வாங்கிக் கொடுத்த புடவையை நான் கட்டி, நீங்க பாக்கணும்னு ஆசைப் பட்டீங்களே. நீங்க வாங்கிக் கொடுத்த புடவையிலே அழகா இருக்கேனா?”

“நிர்மலா நீ புடவையிலே மட்டுமில்ல, அது இல்லாம கூட அழகாத்தான் இருக்கே. இந்த தீபாவளியை நான் மறக்க முடியாது.”

‘அண்ணா”

“ம்,....”

“நீங்க மட்டும் தீபாவளி ஸ்வீட் சாப்பிட்டீங்க. எனக்கு தீபாவளி ஸ்வீட் வேண்டாமா?”

“ நம்ம ரெண்டு பேருக்காகத்தான் இவ்வளவு ஸ்வீட் வாங்கி வச்சிருக்கேன். எது வேணுமோ எடுத்து சாப்பிடு. இதுக்கு என்னை கேக்கணுமா என்ன?’

“எனக்கு பிடிச்ச ஸ்வீட்டை எடுத்துக்கவா?”

“ம்,..”

“கிட்ட வாங்க.”

என் அருகில் வந்த அவரின் வேஷ்டிக்குள் கையை விட்டேன். சர்க்கரை வள்ளிக் கிழங்கு போல சரிந்திருந்த்து.

“அடியே கள்ளி. உனக்கு இந்த ஸ்வீட் தான் வேணுமா. எடுத்துக்கடி” என்று சொல்லி அவர் வேஷ்டியை அவிழ்த்து ஒரு ஓரமாக வீச, நின்றிருந்த அவர் முன்னே மன்டி இட்டு உட்கார்ந்து, அவர் புட்டங்களை ஆதரவாகப் பற்றி, இடுப்பில் முகம் புதைத்து பூலோடு சேர்த்து, கொட்டைகளுக்கும் முத்தமிட்டு கொஞ்ச, வீறு கொண்டு எழுந்தான் வீரன். ஒரு கையால் அதனை ஏந்திப் பிடித்து, பசுவின் பால் மடி கறப்பதைப் போல மெதுவாக உறுவி விட, தண்டாயுதமாய் நீண்டு பெருத்தது. நேத்து ராத்திரி என் புண்டையைக் கிழித்த சுன்னி இதுதானா என்று பார்க்கும் போதே பயமாக இருந்தது.

கைவிரல்களை வளையமாக்கி லேசாக உறுவிக் குலுக்கினேன். டார்ச் லைட் போல டங் டங் என்று ஆடியது.

“நிர்மலா”

அவர் முகத்தை அண்ணாந்து பார்த்தேன்.


ஆசையாக எதையோ எதிர்பார்ப்பது போல இருந்தது. ஆண் மகனின் ஆசை எனக்குத் தெரியாதா? அவரைப் பார்த்து கண் அடித்து, திரண்ட சுன்னி முனைக்கு முத்தம் கொடுத்து, அழகாக வாய் விரித்து என் உதடுகள் அவர் சுன்னி உரச உள் வாங்கினேன்.

தொண்டைக் குழியைத் தொட்டது.

மீண்டும் வெளியே உறுவி வெளியே எடுத்து , என் அன்புத் தோழி பூமாவின் புண்டைக்குள் போய் வரும் சுன்னி இதுதானா? என்று என் எச்சிலால் பள பளத்த சுன்னியை உருட்டி உருட்டி ஆசையாகப் பார்த்து, மீண்டும் உள்ளே சொருகினேன்.

‘ராத்திரி என் புண்டையை என்ன பாடு படுத்தினே?’ என்று அவர் சுன்னியை கேளாமல் கேட்டு, அவர் தொடைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு, சுன்னியை என் தொண்டை அடி ஆழம் வரை சொருகி, ஆடி ஆடி, கடைவாயில் எச்சில் வழிய ஊம்ப, அவருக்கு இன்பம் தலைக்கேற காம மயக்கத்தில் நிலையாக நிற்க முடியாமல் தவித்தார்.


என் நெற்றியில் விழுந்து புரண்ட முடிக் கற்றையை ஒதுக்கி விட்டபடி, என் வெது வெதுப்பான வாய்க்குள் தன் சுன்னியை சுகமாக நுழைத்துக் கொண்டிருந்தார்.

“நிர்மலா”

வாய் நிறைய அவர் சுன்னியை வைத்தபடி 'என்னண்ணா' என்பது போல பார்த்தேன்.

“ஸ்வீட் வேணும்னு கேட்டியே, வேணுமா?”

“இந்த ஸ்வீட்டே போதும்ண்ணா,’ என்று சொல்ல முயன்று, அவர் எந்த ஸ்வீட்டை சொல்கிறார் என்ரு அறிய ஆவல் கொண்டு பார்க்க, என்வாயிலிருந்து அவர் சுன்னியை என் எச்சில் ஒழுக ஒழுக உறுவி எடுத்து, என்னை விட்டு விலகி சென்றவர், பத்து நொடியில் ஒரு கின்னத்தில் ஜீராவை எடுத்து வந்தார்.

எடுத்து வந்த ஜீராவை, தன் சுன்னியை ஏந்தி என்னைப் பிடிக்கச் செய்து, அதன் மேல் ஜீராவை சொட்ட சொட்ட ஊற்றி என் வாய்க்குள் தள்ள, வழிந்த ஜீராவைச் சுவைத்தபடி வழ வழத்த வாழைப் பழ சுன்னியை வாய் நிறைய வாங்கி ஊம்பினேன்.

பத்து நிமிஷமாய் இடை விடாமல் ஜீராவை ஊற்றி ஊற்றி நான் ஊம்பியதில் சுன்னிக்கு கிடைத்த சுக இன்பம் மின்னலாய் தலைக்கேற, உடல் முறுக்கேறி கண்கள் மயங்க, என்னை காதலாகப் பார்த்த போது, அவரின் கஞ்சி காட்டாற்று வெள்ளமாய் வரப் போவதை உணர்ந்தேன்.

விரைத்த சுன்னி என் தொண்டை குழிக்குள் நன்றாக சொறுகிக் கொள்ளும் அளவுக்கு என் தலையை தன் இடுப்போடு அழுத்த, அனுபவத்தின் காரணமாக அருவி போல ஆண் தேன் பெருகி வருவதை உணர்ந்து, அதை சொட்டு விடாமல் உறிஞ்சிக் குடிக்க தயாரானேன்.

என் தலையை தன் இடுப்போடு அழுத்திப் பிடித்துக் கொண்டு இடுப்பை ஆட்டி,”யேய்.....என் ஆசைத் தேவடியா” என்று முனகி, சுன்னியை என் அடித் தொண்டையில் சொறுகிய போது மூச்சடைத்த்து, அடுத்த கனமே, அவரது விந்து, வெது வெதுப்பாக வெள்ளைப் பாயாசமாக வெள்ளம் போல என் வாய்க்குள், ‘சர், ‘சர்’ என்று சீறிப் பாய, அதன் வேகத்துக்கு ஏற்றபடி, உறிஞ்சி மடக் மடக் என்று கண்களை மூடிக் கொண்டு குடித்தேன்.

இதயத் துடிப்பு எகிற, தஸ் புஸ் என்று மூச்சு வாங்க, அவரின் விந்து என் தொண்டையில் இறங்குவதை ஆசையாகப் பார்த்தார்.

இன்ப ஆட்டம் முடிந்து, சுன்னி சுருங்க, அதை வாயிலிருந்து எடுத்து, சுற்றிலும் நக்கி, அண்ணனைப் பார்த்து சிரித்தேன்.

எழுந்து வா என சைகை செய்தார்.

[snandham123]

எழுந்த என்னை காமப் பாசத்தில் கட்டி அனைத்து, என் முகமெங்கும் முத்தமிட்டு, என் உதடுகளில் நான் உறிஞ்சியது போக எச்சமாக ஒட்டி இருந்த ஜீராவோடும், என் எச்சிலோடும் கலந்திருந்த அவர் விந்துத் துளியை என் உதடுகளைக் கவ்வி அதை அவரே சுவைத்த போது காம சுகம் கவிதையாய் தெரிந்தது.

“என் உதடுகளை கவ்வி சுவைத்தவர்,”என் சுன்னி டேஸ்ட் உனக்கு பிடிச்சிருக்கா விமலா”

“ம்,... நல்லா டேஸ்ட்டா இருந்துச்சுண்ணா. பூமா கொடுத்து வச்சவதான்.”

“பூமா கொடுத்து வைக்கலைம்மா. கணேஷ் தான் கொடுத்து வச்சிருக்கார்.”

“என்னண்ணா சொல்றீங்க”

“ஏனோ பூமாவுக்கு ஊம்பறது பிடிக்கலை. ஆனா நீ அதிலே எக்ஸ்பர்ட்டா இருக்கே. உன் தங்கச்சிக்கும் அதை கத்துக் கொடேன்.”

“அதெல்லாம் அவர் பாத்துக்குவார்ண்ணா. ஊம்பறதும் ஒரு கலைதான்னு சொல்லி, இந்தக் கலையை அவர்தான் கத்துக் கொடுத்தார்.”
“சரி, வாங்கண்ணா ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து சாமி கும்பிட்டுட்டு, பட்டாசு வெடிப்போம், மத்தாப்பு கொளுத்துவோம்.”

இருவரும் சேர்ந்து சாமி கும்பிட்டோம். நான் அவர் காலில் விழுந்து வணங்க, கை பிடித்து தூக்கி, நெற்றியில் பாசமாக முத்தமிட, அவர் வாங்கி வைத்திருந்த பட்டாசுகளை வெடித்து, மத்தப்புகளை கொளுத்தி, பட்டுப் புடவை, பட்டு வேஷ்டி, சட்டை சர சரக்க இருவரும் சேர்ந்து நின்ற படி தீபாவளியை கொண்டாடி சிரித்து மகிழ்ந்தோம்.

அதற்கு அடுத்த வாரம் வந்த விடுமுறையில் சேலத்துக்கு ஒன்றாகவே சென்றோம்.

சேலம்.

சேலத்தில் கீழ் வீட்டில் கதவைத் தட்ட, அரை குறையாக வேஷ்டியைக் கட்டியபடி என் கனவர்தான் திருட்டுச் சிரிப்போடு வந்து கதவைத் திறந்தார்.

“என்னங்க இங்க இருக்கீங்க? பூமா எங்கேங்க?”

“பெட் ரூம்லதான் இருக்காடி. தனியாப் படுக்க பயமா இருந்ததா சொன்னா. அதான் துணைக்கு,...” என்று இழுக்க, எங்கள் இருவருக்கும் புரிய, மூவரும் சிரித்துக் கொண்டே பெட் ரூம் சென்றோம்.

அங்கே அம்மனமாக பெட் சீட்டை போர்த்தியபடி, விடியும் வரை ஓத்த களைப்பு முகத்தில் தெரிய, அரை குறை தூக்கத்தில்,”என்னங்க வந்துட்டீங்களா?’ என்று கேட்டு கன்னத்தில் குழி விழ கவர்ச்சியாக பூமா சிரிக்க,... அப்புறம் என்ன? நால்வரும் ஒரே கட்டிலில் ஆடை இல்லாமல் அம்மனமாக காலை பத்து மணி வரை, தீபாவளி கதை பேசி படுத்து உருண்டோம்.

அடுத்து பூமா