[padmaja]

"புவனி..... மதியம் ஏதும் அப்பாய்ண்ட்மென்ட் இருக்கா " வழிந்தார் என்னவர்.


மஞ்சு என்னை லேசாக முறைத்தாள்.

"அப்பாய்ண்ட்மென்ட் ஏதும் இல்லீங்க.... யாராவது கஸ்டமர் வரலாம்" என்றேன்.

" அப்போ மஞ்சு முன்னால போகட்டும்... நீ...." இழுத்தார்.

மஞ்சு வேகவேகமாக சாப்பிட்டு விட்டு இடத்தை காலி செய்தாள். "கிளம்பறேன் மா" திரும்பிக்கூட பார்க்காமல் ஸ்கூட்டி சாவியை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினாள். நான் சென்று வாசல் கதவை தாழிட்டு விட்டு வந்தேன். வெளிய மதிய வெயில் சுட்டெரித்தது. பாவம் மஞ்சு.

"என்னங்க இது..... எத்தனை தடவை சொல்லுறது.... மஞ்சு முன்னாடி  இப்படி எல்லாம்...." என்னை பேச விடாமல் இழுத்து சோஃபாவில் சாய்த்தார்.

"மஞ்சு சமத்து பொண்ணு. அம்மாவும் அப்பாவும் ஜாலியா இருக்கட்டும்னு புரிஞ்சி போறா." என் மார்பகங்களை பிசைய ஆரம்பித்தார்.

"பாவா" நாம் இப்படி கூப்பிடுவதை தான் அவர் விரும்புவார்.

"ம்..." என் பிடரியில் முகத்தை தேய்த்துக்கொண்டே கேட்டார்

"மஞ்சுக்கு 20 வயசு ஆகுது.... மாப்பிள்ளை பார்க்க ஆரம்பிச்சா..."

சட் என்று எழுந்துக்கொண்டார்.

"என்னாச்சுங்க...." முந்தானையை சரி செய்துக்கொண்டு எழுந்தேன்.

"நான் சொன்ன மாப்பிள்ளையை கட்டிக்கிறதா இருந்தா அடுத்தவாரமே கூட கல்யாணம் நடத்திடலாம்".

"பாவா ப்ளீஸ்...."

அவர் பாட்டிற்கு ரூமிற்குள் சென்று பேன்ட் சட்டை மாட்டிக்கொண்டு கிளம்பிவிட்டார்.

எனக்கு அழுகையாக வந்தது. இதுவே இவர் மகளாக இருந்தால் இப்படி செய்வாரா? மஞ்சு பாவம். +2வில் நல்ல மார்க் எடுத்தும் குடும்ப சூழல் காரணமாக கரெஸ்பாண்டன்ஸில் டிகிரி சேர்த்துக்கொண்டு என்னோடு எங்கள் பியூட்டி பாருலரில் வேலை செய்கிறாள். இந்த 3 வருஷத்தில் நேரம் காலம் பார்க்காமல் உழைக்கிறாள்.

நானும் பாருலர் கிளம்ப தயார் ஆனேன். முகம் கழுவி விட்டு கண்ணாடி முன் நின்று மேக்கப் போட்டுக்கொள்ள தொடங்கினேன். பியூட்டிஷியன் ஆச்சே.... நான் அழகாக தெரிந்தால் தானே கஸ்டமர்கள் என்னை நாடி வருவார்கள். கண்ணாடியில் என் அழகு உருவம் தெரிந்தது. 39 வயது என்றால் யாரும் நம்ப மாட்டார்கள். பார்க்க 30 வயசு பெண் போல தெரித்தேன். உடலை கட்டுக்கோப்போடு வைத்துக்கொள்ளவேண்டும் என்பதில் அவரும் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்.

மேடுபள்ளங்கள் எல்லாம் தேவையான அளவில் இருந்தன. என் மார்புகள் மட்டும் சற்று கனத்து இருந்தன. கனமான மார்புகளை உயர்தர பிராண்டட் பிராவால் பாதுகாத்து வைத்திருக்கிறேன். நாங்கள் வாழும் மும்பை மாநகரின் வழக்கமாக.... மெலிதான ஷிபான் ஸாரி அணிந்திருதேன். என் தொப்புள் புடவை மடுப்புகளுக்கு இடையில் கண்ணாமூச்சி ஆடியது. இதுவும் மும்பை வழக்கம்.

போனில் மெசேஜ் வந்தது.

"நூரி ஆன்ட்டி பெடிகியுர் செய்ய அழைத்து இருக்கிறார். லைனில் 2 கஸ்டமர்கள். பூஜாவும் நேஹாவும் கவனிக்கிறார்கள். பை" - மஞ்சு அனுப்பி இருந்தாள்.

"ஓகே. ஆன் தி வே" என்று அனுப்பிவிட்டு டச்சப் செய்துக்கொண்டேன்.

பெல் அடித்தது. அம்மாவும் வைஷுவும். இதே அபார்ட்மெண்டில் அடுத்த மாடியில் தம்பியின் குடும்பம். அம்மா தம்பியோடு தான் இருக்கிறாள். வைஷு என் தம்பி பொண்டாட்டி. முழு பெயர் வைஷாலி.

" என்னடி புவனா, அதுக்குள்ளே அவர் கிளம்பிட்டாரு"

"ம்..."

"பேசுனியா"

" அதே தான் சொல்றார்" என்றேன் சலிப்போடு. "சரிம்மா கிளம்புறோம்" என்றேன். வைஷுவும் நானும் டாக்சி பிடித்தோம்.

"கவலைப்படாதீங்க மதனி. அண்ணா மாசு மாறுவாரு. கொஞ்சம் பொறுத்திருப்போம்."

எனக்கு அழுகை முட்டியது. அடக்கிக்கொண்டேன். இவள் முன்னால் நான் என் கஷ்டத்தை பேச விரும்பவில்லை. அம்மாவிடமும் பலமுறை சொல்லியிருக்கிறேன். வைஷு முன்னால் என் வீட்டு பிரச்சனைகளை பேசாதே என்று.

மஞ்சுவின் நினைவு வந்தது. பாவம் குழந்தை. என் வயிற்றில் பிறந்ததை தவிர வேறு பாவம் பண்ணவில்லை. அவள் பிறந்து 8 மாதத்திற்கெல்லாம் என் முதல் கணவர் விபத்தில் இறந்துவிட்டார். அப்பா பாசம் தெரியாமல் வளர்ந்த பெண்.

விதவையாக என் அம்மா வீட்டில் இருந்த காலங்கள் நினைவில் வந்தது. 18 வயதில் கல்யாணம் ஆகி 20 வயதில் ஒரு கைக்குழந்தையோடு விதவையாக அம்மா வீட்டில் இருந்த  நாட்கள் அவை.

என்னை விட 4 வயசு சின்னவர் என் இரண்டாம் கணவர். காதல் கணவர். என் தம்பி லோகேஷின் பிரெண்டாக அறிமுகமாகி... பேசிப்பேசியே என்னை கரைத்து, கவிழ்த்து.... எனக்கு அப்போது 23 வயது. அவருக்கு 19. ஒரு கல்யாணத்திற்காக அம்மா அப்பா வெளியூர் சென்றிருக்கா.... லோகேஷ் ஹாஸ்டலில் படித்துக்கொண்டு இருந்தான். இவர்... தினேஷ் என்னும் தினா.... டிப்ளோமா சிவில் இன்ஜினியரிங் முடித்து உள்ளூரிலேயே ஒரு கட்டுமான கம்பெனியில் வேலை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தவர்... அந்த 2 இரவுகளை என்னோடு காதல் பண்ண.... விஷயம் வீட்டிற்கு தெரிந்த பொது யுவன் என் வயிற்றில் 3 மாத சிசு.

தினா நல்லவர். எங்கள் 3 வருட காதலை மதித்தவர். தன் வீட்டை விட்டு வெளியேறி என்னை கல்யாணம் செய்துக்கொண்டார். என் அப்பா-அம்மாவிற்கும் எனக்கு மறுமணம் ஆனது மகிழ்ச்சி தான். தம்பியை பற்றி கேட்கவேண்டாம். லோகேஷ் தான் தினாவின் காதல் தூதுவனாக 3 வருஷம் இருந்தவன். என்ன ஒன்று... கல்யாணத்திற்கு பிறகு உள்ளூரில் இருந்தால் பேச்சுக்கள் பலவிதமாக இருக்கும் என்று... தினாவும் நானும் நினைத்தோம். அதற்கு ஏற்றாற்போலவே தினாவிற்கு மும்பையில் வேலை கிடைத்தது.

காலம் உருண்டோடிவிட்டது. 16 வருஷங்கள் எங்கள் காதல் திருமண வாழ்க்கை. இன்று வரை இனிக்கிறது.

என்னவர் மஞ்சுவிடம் பாசமாகத்தான் இருந்தார். என்ன செய்ய.... சுமேஷ் சேட் என்னும் பெரும்புள்ளி, பைனான்ஷியர். அவருக்கு மஞ்சு மேல் ஆசை. அவர் மனைவி இறந்துவிட்டாள். இரண்டாம் தாரமாக மஞ்சுவை மணக்க விரும்புகிறார். என்னவருக்கு அதில் சம்மதம். எனக்குத்தான்.... சுமேஷ் வயது 40. என்னை விட 1 வயசு பெரியவர். எப்படிங்க தவிக்கும் என் மனசு...

[padmaja]

வைஷு வழக்கம்போல தொணதொணத்த படியே வந்தாள். இம்சை. பெரிய லார்டு மாதிரி பேசுவாள். இத்தனைக்கும் என்னை விட 13 வயசு சின்னவள். கல்யாணம் ஆகி 7 வருஷங்கள் ஆகிறது. இவளை கண்டாலே பற்றிக்கொண்டு வரும் எனக்கு. அப்படி இரிடேட் செய்வாள்.


நான் உயரமான பெண். 5'7" உயரம். வைஷு குட்டை. ஆனால் நல்ல அழகி. (நானும் தாங்க) மலையாள பெண் தான் என்றாலும் பிறந்து வளர்ந்ததெல்லாம் தமிழ்நாட்டில் வேலூர். இவள் அப்பா அங்கே சி.எம்.சி.யில் வேலை செய்துக்கொண்டு இருந்திருக்கிறார். அவர் அகலமாக இறந்துவிடவே, இவள் அம்மா பிருந்தா சேச்சி மகள் வைஷுவையும் மகன் பிஜுவையும் கூட்டிக்கொண்டு மும்பையில் அவள் அக்கா வீட்டிற்கு வந்துவிட்டாள். அப்போது வைஷுவிற்கு வயது 15. வைஷு வந்து இறங்கிய அடுத்தநாள் முதல் லோகேஷ் லவ் பண்ண தொடங்கிவிட்டான். இருவீட்டார் சம்மதம் இருந்ததால் வைஷு மேஜர் ஆனவுடன் கல்யாணம் முடித்துவிட்டோம்.

பிருந்தா சேச்சி நல்ல டைலர். என் கஸ்டமர்களை அவருக்கும் வாடிக்கை பிடித்து கொடுத்தேன். சேச்சி ரொம்ப நல்ல டைப். மகள் தான் இப்படி.

என்ன பண்ண லோகேஷிற்காக பொறுத்து போகிறேன்.

எனக்கு அண்ணன் கிடையாது. பொதுவாக ஒரு பெண் தன் அப்பாவிற்கும் அண்ணனிற்கும் அடங்கிப்போவாள். என் விஷயத்தில் லோகேஷ் தான் எனக்கு அண்ணனை போல இருந்து இருக்கிறான்.

நான் விதவையாகி அம்மா வீடு வந்து சரியாக 3 மாதம் கழித்து லோகு (லோகேஷை வீட்டில் லோகு என்று தான் கூப்பிடுவோம்) அம்மா அப்பா வீட்டில் இல்லாத சமயத்தில் ஒரு பேப்பர் கட்டை கொண்டுவந்து கொடுத்தான். சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க 8 பக்கத்துக்கு லவ் லெட்டர். எழுதியவர் பெயர் மட்டும் இல்லை. உருகி உருகி எழுதி இருந்தது.

நான் துருவித்துருவி கேட்ட பிற்பாடே தினா என்று சொன்னான். முதலில் நான் ஏற்கவில்லை. தினா எழுதிய ரத்த கையெழுத்து லவ் லெட்டரெல்லாம் வந்தது. தூதுவனான தம்பியே என் மனதைக்கரைத்தான். கிட்டத்தட்ட 6 மாதங்கள் கழித்து தான் நான் தினாவை நேரில் பார்க்கவே சம்மதித்தேன். அப்போது லோகு +2 படித்துக்கொண்டு இருந்தான். படிப்பை விட எங்கள் காதலை வளர்ப்பதில் தான் ரொம்ப அக்கறை காட்டினான். என்னவர் தினா பக்கத்து ஊர் பாலிடெக்னிக்கில் படித்துக்கொண்டு இருந்தார்.

என்னவர் தீனாவும் லோகுவும் 6வது முதல் தோழர்கள். இன்றுவரை அந்த தோழமை மாறாமல் இருக்கிறது.

பிற்பாடு காதல் பற்றிக்கொண்ட பிறகும் என்னவரை சந்திக்க லோகுதான் கூட்டிச்செல்வான். பல நேரங்களில் ஊர் ஓர கம்மாக்கரை அல்லது பஞ்சாயத்து ஸ்கூல் திடல் இப்படித்தான்.

ஏதாவது மரத்தின் பின்னால் நானும் என்னவரும் காதல் வளர்ப்போம். மறுபக்கம் லோகு காவல் காப்பான். தம்பி உடன் செல்வதால் வீட்டிலும் சந்தேகப்படவில்லை.

என்னவரிடம் ஒரே ஒரு கெட்ட பழக்கம்.... லோகு முன்னாலேயே என் மீது கைவைப்பார். அப்போதெல்லாம் நான் அவரை நீ வா போ என்று தான் கூப்பிடுவேன். (கல்யாணத்திற்கு பிறகு அம்மா சொன்னாள் - "ஆயிரம் இருந்தாலும் உனக்கு தாலி பிச்சை போட்டவர். மரியாதையா பேசிப்பழகு". அப்போதில் இருந்து இன்று வரை வாங்க போங்க தான்). ஆனால் அவரோ அப்படி கிடையாது. நான் காதலை ஓகே சொன்ன நாளில் இருந்து வாடி போடி தான். எனக்கும் பிடித்து இருந்தது.

பல நேரங்களில் நாங்கள் 3 பேரும் ஒன்றாக அரட்டை அடிப்போம். அப்போது ஏதாவது அந்தரங்க விஷயம் வந்தாலோ... "என்ன தினா லோகு முன்னாடி" என்று கண்டிப்பேன். என்னவரோ - "அடிப்போடி, இன்னைக்கு நாம காதலிக்கிறதே அவனால தானே. நமக்குள்ள என்ன ஒளிவு மறைவு" என்பார்.

லோகு அடிக்கடி சொல்வான் - "என்ன எதிர்ப்பு வந்தாலும் தினாவை விட்டுடாதேக்கா".

அவர் முதல் சம்பளத்தில் நடந்த ரொமான்ஸ் இருக்கே..... அது ஆகஸ்ட் 2002. அவர் டிப்ளமா முடித்து வேலைக்கு சேர்த்து முதல் சம்பளம் வாங்கியிருந்தார். லோகு பக்கத்து டவுனில் பி.எஸ்.சி. இரண்டாம் ஆண்டு. வாரக்கடைசிகள் வீட்டிற்கு வந்துவிடுவான் லோகு. ஒருநாள் எப்போதும் போல 3 பேரும் கூடினோம். அது ஒரு ஞாயிறு மாலை. 4-4.30 இருக்கும். என்னவரின் மாமா தோட்டத்து பம்பு செட்டில் சந்திக்கிறோம்.

எனக்கு அவர் தன் முதல் சம்பளத்தில் வாங்கி இருந்த கிப்டை கொடுக்க.... பிரித்துப்பார்த்தால்.....

[padmaja]

thank you friends

[padmaja]

"என்ன தினா இது" கோவம் ஒரு பக்கம், வெட்கம் ஒரு பக்கம்...


"லோகு பார்த்தியா இவை மூக்கு எப்படி வெடிக்குதுன்னு... மூக்கு நுனி செவக்கு பாரு"

"நான் தோட்டத்து பக்கம் போயிட்டு வரேன்டா" லோகேஷ் நழுவப்பார்த்தான்.

நான் ரெண்டுபேரையும் கோவத்தோடு முறைத்தேன்.

"லோகு இருடா. (என்னை பார்த்து) புவனி... உனக்கு புடவை எடுக்கலாம்னு தான் இருந்தேன். ஆனா யார் எடுத்துத்தந்தான்னு சொல்லிக்கட்டுவே.... இதுனா... உன் உடம்போடேயும் ஒட்டி இருக்கும், யாருக்கும் தெரியாம நீ உடுத்திக்கலாம்"

"நீயும் உன் யோசனையும்"

"யோசனை என்னுதில்ல டி. சொன்னவனை கேளு" என்று லோகுவை காட்டினான்.

"ச்சீ நாயே" என்றே லோகுவை பார்த்து கத்தினேன்.

அக்காவுக்கு உள்பாடியும் ஜட்டியும் வாங்கி கிப்ட் பண்ண சொன்ன தம்பியை என்ன செய்யலாம்?

"அக்கா... வேற எந்த கிப்டா இருந்தாலும் வீட்டுல மாட்டிக்குவேக்கா"

"ப்ளீஸ் புவனி தப்பான எண்ணத்தோட செய்யல " - தினா கெஞ்சினார்.

"நான் ரொம்பவே இடம் கொடுத்துட்டேனோன்னு பயமா இருக்கு" எனக்கு அழுகை பீறிட்டு வந்தது. நான் ஒன்னும் வேசி இல்ல. குடும்பப்பொண்ணு.

தினா என்னை பின்னால் இருந்து கட்டி அணைத்தார். இன்னும் இரிடேட் ஆனேன், "விடு தினா ப்ளீஸ்"

"அக்கா ஏன் அக்கா பெரிசு படுத்துற. சாரி"

"டேய்.... நீ மொதல்ல தள்ளிப்போ. எங்களுக்குள்ள ஏன் வரே" கத்தினேன்.

பின்னால் இருந்த தினா என்னை சடார் என்று திருப்ப, அதே வேகத்தில் என் கன்னத்தில் அரை விட்டார். "நீ எனக்கு எப்படியோ அப்படித்தாண்டி அவன் எனக்கு. அவன் ஒன்னும் மூணாவது மனுஷன் இல்ல"

நான் பொறிகலங்கிப்போய் உட்கார்ந்து விட்டேன். நானும் லோகுவும் ஒண்ணா? புரியலையே...

தினா என்னை சமாதானம் செய்தார். "எனக்கு 100 ப்ரெண்ட்ஸ் இருந்தாலும் இவன் தான் ஸ்பெஷல். அதே போல நான் முதல் முதலா காதலிச்ச நீ ஸ்பெஷல்."

தினா என்னை  விட உயரம் கம்மி. ஒன்னு ஒன்னரை இன்ச் உயரம் குறைச்சல். நின்றுக்கொண்டு பேசினா நான் தலை குனிஞ்சும் அவர் தலை நிமிர்ந்து என்னை பார்த்தும் தான் பேசணும். தினா ஸ்கூல்ல ஷார்ட்-புட் (குண்டு எறிதல்) அதெலெட். கை காலெல்லாம் உருண்டு திரண்டு ஆணழகன் போல இருப்பார். சின்ன வயசுல நிறைய வெயிட் லிப்டிங் செஞ்சி உயரம் வளரல.

பொதுவாவே அவர் போடுற சட்டைகள் இறுக்கமா தான் இருக்கும். அன்னைக்கு போட்டிருந்த சட்டையும் தான். குனிஞ்சு என்னை சமாதானம் செய்தப்போ சட்டையோட முதல் பட்டன் பட்டுன்னு தெரிச்சிடுச்சி. அவர் மாருல பச்சை குத்தினது போல இருக்கவே.... எதுவும் தினாவை கேட்காம சட்டையோட ரெண்டாவது பட்டனையும் கழட்டி, உள்பனியனை விளக்கி பார்த்தேன். "புவனா" என் பெயர் பச்சை குத்தி இருந்துச்சி.

"என்னடி உன் சந்தேகம் தீர்ந்துச்சா?"

கண்கள் கலங்கின. அப்படியே கட்டிக்கொண்டேன். குலுங்கி குலுங்கி அழுதேன். "லவ் யு தினா " என்று என் உதடுகள் முணுமுணுத்தபடியே இருந்தது.

"புவனி பம்பு செட் ரூமுக்குள்ள வாயேன்"

"எதுக்கு"

"நான் ஆசையா வாங்கிட்டு வந்ததை போட்டுக்காட்ட மாட்டியா?"

"ஐயோ ச்சீ..."

"ப்ளீஸ் டி"

நான் மறுத்தாலும் எங்கே விட்டார்... ஒரு வழியாக இருவரும் பம்பு செட் ரூமிற்குள் போனோம். என் புடவையை வெளியில் வீசி.... "மச்சான் உன் அக்கா சேலையை வெச்சு ஒரு மறைவு கட்டுடா" என்று குரல் கொடுத்தார் தினா.

[padmaja]

thank you deepakpuma for your continued support.

[padmaja]

thank you friends