[sangavisri]

ஏழாம் பாகம் தொடர்ச்சி:

 

புவனா வீட்டுக்கு வந்ததுமே, சங்கர் அவளை பின்னாலிருந்து “அம்மா..” என்று கட்டியணைத்தான். மகனின் கை அவள் இடுப்பைச் சுற்றி வளைத்திருக்க, உடலை திருப்ப முடியாமல், தலையை மட்டும் திருப்பி, “என்னடா அம்மா வந்ததுமே ஆரம்பிச்சிட்ட?” என்றாள் புவனா.

 

“நேத்து நீதானேம்மா சொன்ன, அம்மா முலைய நீ எப்போ வேணும்னாலும் எடுத்துக்கன்னு. அதான்..” என்றபடி, அம்மாவின் முந்தானையை சரிய விட்ட சங்கர், ஜாக்கெட்டில் முட்டி நிற்கும் அவளது பால் முலையை இதமாக தடவிக்கொடுத்தான்.

 

பின்னர் அம்மாவின் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்து, அவள் முலைகளுக்கு விடுதலை கொடுத்தான்.

 

அப்போது “அம்மா, என்னம்மா இது வெளிய போகும்போது வழக்கமா பிரா போட்டுக்குவ, இப்போ வெறும் ஜாக்கெட் மட்டும் போட்டிருக்க?” என்றான் சங்கர்.

 

“அம்மா முலையில பால் சுரக்கிறதால இப்போ கொஞ்சம் பெரிசாயிருச்சுடா செல்லம். அதனால அம்மா வழக்கமா யூஸ் பண்ற ப்ரா பத்த மாட்டேங்கிது. அதான் புதுசா ப்ரா வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன்..” என்று சொன்னதும், அம்மாவின் முலைகளை  தடவிப் பார்த்து “இப்போ என்ன சைஸ் ப்ரா வாங்கிருக்க அம்மா?” என்றதும், புவனா வெட்கப்பட்டு, “38..” என்றாள்.

 

அதைக் கேட்ட சங்கர் “நான் பிசையுற பிசையுல அடுத்த மாசம் நீ 40 சைஸ் போடுவ பாரு..” என்று சொல்லி புவனாவின் பால் நிரம்பிய முலைகளை லேசாக பிசைய ஆரம்பித்தான். அதற்கே அவள் முலையிலிருந்து பால் சொட்டுச் சொட்டாக வெளியே சிந்தியது.

 

தன் பிடியை தளர்த்திய சங்கர், அம்மாவின் கழுத்தில் முகம் புதைத்து “அம்மா, நீ வெளிய போனதுல இருந்து நான் தவிச்சிக்கிட்டு இருக்கேன் தெரியுமா?” என்றான் சிணுங்கலாக.

 

“ஏன் செல்லம்?” என்று புவனா கேட்க, “உன் முலையில வாய் வச்சாலே என் தடி நிமிர்ந்துக்குது. அப்புறம் அது அடங்கவே மாட்டேங்குதும்மா..” என்றான்.

 

“தெரியும்டா செல்லம். உன்னால அது முடியாதுன்னு. அதான் அம்மா ஒரு ஐடியா பண்ணிருக்கேன்..” என்று, சொல்லியபடி தன் மகனின் பிடியிலிருந்து வெளியேறினாள் புவனா.

 

புவனா சொன்னதும், சங்கரின் மனதில் வான வேடிக்கைகள் வெடித்தன. உடனே “அப்படியா, என்னம்மா ஐடியா பண்ணிருக்க?” என்று கேட்டதும், “அத நைட் சொல்றேன். இப்போ அம்மாவுக்கு நிறைய வேலை இருக்காம். அதனால என் செல்லக்குட்டி சமத்தா இருப்பியாம். வேலையெல்லாம் முடிஞ்சதும் நம்ம வேலைய ஆரம்பிக்கலாம்..” என்று சங்கரின் கன்னத்தை செல்லமாக கிள்ளினாள்.

 

புவனா பேசிக்கொண்டே, மகன் கழட்டிய ஜாக்கெட் கொக்கிகளை போட ஆரம்பித்தாள். அப்போது சங்கர் “அதுவரைக்கும் நான் என்னம்மா பண்றது?” என்று கேட்க, “இந்தா இத சப்பிக்கிட்டு இரு..” என்று குழந்தைகளின் வாயில் வைக்கும் ஒரு நிப்பிளை எடுத்து அவன் வாயில் வைத்தாள்.

 

சங்கர் ஏமாற்றத்தோடு அந்த நிப்பிளை வாங்கிக்கொண்டான்.

 

அப்போது சங்கரின் முகத்தை சுற்றி திருஷ்டி முறித்த புவனா “அப்படியே பச்சப் புள்ளையாட்டம் இருக்க..” என்று சொல்லிவிட்டு தன் வேலையை கவனிக்க ஆரம்பித்தாள்.

 

நேரம் நகர்ந்தது.

 

வானம் இருட்டத் தொடங்கியிருந்தது. புவனா தனது வீட்டு வேலைகளை முடித்துவிட்டு குளிக்கச் சென்றாள். சங்கரும் அதுவரை செல்போனில் கேம்ஸ் விடையாடிக்கொண்டு நேரத்தைக் கடத்திக்கொண்டு இருந்தான்.

 

புவனா தன் மகனுக்கு பிடித்தபடி தயாராகி “சங்கர்..” என்று அழைத்ததுமே, அதற்க்காகவே காத்திருந்த சங்கர், வேகமாக அம்மாவின் அறைக்குள் சென்றான்.

 

அன்று புவனா, வெறும் பாவாடை ஜாக்கெட்டோடு மட்டும் இருந்தாள். அதைக் கண்டதும் சங்கர் “என்னம்மா இது? புடவை எங்கம்மா?” என்று சிணுங்கினான்.

 

“எப்படியும் கொஞ்ச நேரத்துல அவுக்கப்போற? அப்புறம் எதுக்கு தேவையில்லாம கட்டிக்கிட்டு?” என்று சிரித்தாள் புவனா.

 

புவனாவை அந்த கோலத்தில் பார்க்க மலையாள பட நடிகை மாதிரி இருந்தாள். ஆனால் அவள் பாவாடை, தொப்புளுக்கு மேலே இருந்தது. ஜாக்கெட்டும் தன் பங்குக்கு வயிற்றைக் கொஞ்சம் மறைத்துக்கொண்டது. இதில் கவர்ச்சி எதுவும் இல்லை என்றாலும், ஜாக்கெட்டுக்குள் முட்டிக்கொண்டு நின்ற பலூன் முலைகள், அதற்கு நடுவே ஒரு ஆழமான பள்ளம் என, அவள் கிளிவேஜின் கவர்ச்சியில் சங்கர் மெய்சிலிர்த்துப் போனான். உடனே சங்கருக்கு சுன்னி எழுந்திருக்க ஆரம்பித்தது.

 

அதனால் மெதுவாக தன் அம்மாவின் அருகில் சென்ற சங்கர், தன் அம்மாவின் கிளிவேஜை மெல்லத் தடவி “சும்மா கும்முன்னு இருக்கும்மா?” என்றபடி, அவள் அவள் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை கழட்ட ஆரம்பித்தான்.

 

அடுத்த சில வினாடிகளில் அவள் ஜாக்கெட் தரையில் கடந்தது. அவள் முலைகள் இரண்டிலும் பால் நிரம்பி, காம்பில் சொட்டாக வந்து நின்றது.

 

சங்கர் தன் அம்மாவின் முலைகளுக்கு நடுவே தன் முகத்தைப் பதித்தான். தன் அம்மாவின் உடல் வாசம் அவனை போதையாக்க, மெதுவாக தன் நாக்கை நீட்டி அந்த இடத்தை மேலிருந்து கீழாக வருட ஆரம்பித்தான்.

 

அந்த சுகத்தில் சொக்கிப் போனாள் புவனா. அவள் கால்கள் நடுங்க ஆரம்பித்தன. உடனே புவனா தன் மகனின் தலையை வருடி “செல்லம், அம்மா கட்டில்ல சாஞ்சுக்கவா?” என்றாள்.

 

சங்கரும் “சரிமா..” என்று சம்மதிக்க, புவனா கட்டிலில் சாய்ந்து அமர்ந்துகொண்டு, “வாடா செல்லம் வந்து பால் குடி..” என்று சொல்ல, சங்கர் தன் தாயின் பக்கம் அமர்ந்தான்.

 

பின் அம்மாவின் முலையில் வாய் வைக்கப்போகும்போது புவனா அவனைத் தடுத்து “ஒரு நிமிசம் செல்லம்..” என்றதும், சங்கர் ஏக்கத்தோடு அவளை “என்ன?” என்று கேட்பதுபோல பார்த்தான்.

 

“ஒன்னுமில்ல செல்லம்.. இன்னைக்கு நீ குழந்தையாட்டம் அம்மாக்கிட்ட பால் குடிக்கனும்..” என்று கண்ணடித்தாள் புவனா.

 

அதைக் கேட்ட சங்கர் “நான் குழந்தையாட்டம்தானேமா பால் குடிக்கிறேன்..” என்றான்.

 

“அதில்லடா செல்லம். நான் உனக்கு குழந்தையில பால் குடுக்கும்போது நீ டிரஸ் எதுவும் போட்டிருக்க மாட்ட.. இப்போ புரியுதா?” என்றாள்.

 

சங்கர் இதை புரிந்துகொள்ளாமல் இருப்பானா? உடனே தனது டீசர்ட் மற்றும் பெர்முடாசை கழட்டினான். ஆனால் அம்மாவின் முன்னால் ஜட்டியை கழட்டுவதற்கு அவனுக்கு கூச்சமாக இருந்தது.

 

“இல்லம்மா கூச்சமா இருக்கு..” என்றான் சங்கர்.

 

“அம்மாகிட்ட என்ன கூச்சம்? எல்லாம் உன்னோட சின்ன வயசுல இருந்து அம்மா பாத்ததுதான்..” என்றதும், சங்கர் மெதுவாக தன் ஜட்டியை கீழே இறக்க, அவன் தடி துள்ளிக்கொண்டு வெளியே வந்தது.

 

பின்னர் அவன் ஜட்டியை கழட்டி மற்ற துணிகளோடு போட்டுவிட்டு, அம்மாவின் அருகில் கூச்சத்தோடு அமர்ந்தான்.

 

அதைக் கவனித்த புவனா “என்னடா செல்லம் ரொம்ப கூச்சமா இருக்கா?” என்று கேட்க, அவன் ஆமாம் என்பதுபோல தலையாட்டினான். அதே சமயம் அவன் சுன்னி முழு விரைப்பில் இருந்தது. உடனே புவனா “உன் குஞ்ச பாத்தா அப்படி தெரியலையே?” என்று சொல்ல, “சீ போம்மா உன் முன்னாடி இப்படி இருக்கிறது ரொம்ப கூச்சமா இருக்கு..” என்று தன் அம்மாவின் மார்பு மீது சாய்ந்து கொண்டான்.

 

புவனா தன் மகனின் தலையை வருடி, அப்படியே அவள் முலை பக்கம் நகர்த்தினாள். பின் தன் காம்பை எடுத்து தன் மகனின் உதட்டில் உரச, சங்கர் அதைக் கவ்விக்கொண்டு, பாலை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான்.

 

மகனின் உதடுகள் தன் காம்பில் பட்ட போதையில் “நல்லா குடிடா செல்லம். அம்மா பால் முழுசும் உனக்குத்தான். நல்லா சப்பிக் குடிடா..” என்று கிறக்கமான குரலில் தன் ஆசைகளை வெளிப்படுத்தினாள்.

 

ஆனால் சங்கருக்கு சொல்லிக்கொடுக்கவா வேண்டும்? தன் அம்மாவின் முலைக் காம்பு கிடைத்ததுமே தன் விளையாட்டை ஆரம்பித்துவிட்டான்.

 

கொஞ்சம் பாலை உறிஞ்சுவது, பிறகு அவள் காம்பை நாக்கால் நிமின்டுவது, காம்பை பற்களால் கடிப்பது, உதட்டால் கவ்வி இழுப்பது என்று தன் அம்மாவின் முலையுடன் விளையாடினான்.

 

அதே சமயம், புவனா தன் மகனின் விரைத்த சுன்னியை இதமாக பற்றி உருவி விட ஆரம்பிக்க, சங்கர் அதை கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவன் தன் அம்மாவிடம் ஏதோ சொல்லப்போக புவனா உடனே அவன் முகத்தை முலையோடு சேர்த்து அழுத்தி “நீ பால் குடிடா.. அம்மா பாத்துக்கிறேன்..” என்று சொல்ல, சங்கர் வேறு வழியின்றி, அம்மாவின் முலையில் மீண்டும் வாய் வைத்தான்.

 

புவனா, மகனின் சுன்னியை உருவி, கொட்டையை அழுத்தி, அவனை இன்பக் கடலில் தத்தளிக்க வைத்தாள். அதற்கு கைமாறாக சங்கரும், அம்மாவின் இரு முலைகளிலும் தன் வாய் வித்தையைக் காட்டிக்கொண்டு இருந்தான்.

 

ஒரு வழியாக அவன் பாலை குடித்து முடிக்க, புவனா அவனிடம் “செல்லம், நீ கையடிக்காம இருக்க அம்மா ஒரு வழி பண்றேன்னு மதியம் சொன்னனே அத இப்போ செய்யலாமா?” என்று புவனா கேட்க, சங்கர் துள்ளலுடன் சரி என்றான்.

 

“சரி, நீ படுத்துக்கோ..” என்று புவனா சொல்ல தன் தாய் என்ன செய்யப்போகிறாள் என்ற எதிர்பார்ப்போடு சங்கர் கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டான்.

 

புவனா தன் மகனைப் பார்த்து சிரித்தபடி அவன் காலை விரித்து, அதன் ஊடே அமர்ந்துகொண்டாள். தன் முலையைப் பிழிந்து, அதிலிருந்து வழிந்த பாலை கையில் பிடித்து, தன் மகனின் சுன்னியில் தேய்த்துவிட்டாள்.

 

இப்படியே இரண்டு மூன்று முறை செய்ய, அவன் சுன்னி தாய்ப்பாலில் குளித்தது. பின்னர் தன் மகனின் சுன்னியை தன் முலைகளுக்கு நடுவே வைத்து, முலைகளால் அதை அமுக்கிப் பிடித்தபடி மேலும் கீழும் ஆட்ட ஆரம்பித்தாள்.

 

தன் தாயின் பால் முலைகள் தன் சுன்னிக்கு கொடுத்த சுகத்தை சங்கரால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. “அம்மாமாஆஆஆஆஆ..” என்று துள்ளினான்.

 

“எப்படி இருக்குடா செல்லம்?” என்று கேட்டபடியே புவனா தன் வேலையை தொடர்ந்துகொண்டிருக்க, சங்கர் அந்த சுகத்தை வார்த்தைகளால் வர்ணிக்க முடியாமல் “அம்.. அம்மாமாமாமா.. ஆஆஆஆஆ.. சு.. சுகமா இருக்கும்மாமாமா..” என்று முனக ஆரம்பித்தாள்.

 

சங்கரின் நிலை இப்படியென்றால், புவனாவின் நிலை இதை விட அதிக உணர்ச்சிவசப்படுவதாய் இருந்தது.

 

தன் மகனின் விரைத்த சுன்னி முலையில் உரசிச் செல்லும்போது, அவள் உடம்பில் ஒவ்வொரு நரம்பிலும் சுகம் போதையாக பரவ ஆரம்பித்தது.

 

இருவரும் சுகத்தில் துடித்துக்கொண்டிருந்த வேளையில் சங்கரால் அதற்கு மேல் தாங்க முடியாமல், தன் விந்து வெள்ளத்தை திறந்துவிட்டான். அவன் விந்து முழுவதும், அம்மா புவனாவின் முலையில் கொட்டியது.

 

அதைப் பார்த்த சங்கருக்கு ஆச்சர்யம். அவன் சுயஇன்பம் செய்து உச்சமடையும்போது இவ்வளவு விந்து வந்ததே கிடையாது. ஆனால் இப்போது அம்மாவின் முலையில் கொட்டியிருந்த விந்துவைப் பார்த்தபோது அவனுக்கே ஆச்சர்யமாக இருந்தது.

 

தனது ஆச்சர்யத்தை தன் அம்மாவிடம் கூற “ஆமா செல்லம்.. உனக்கு விந்து ஒழுகவே இல்ல. உச்சத்துல மட்டுந்தான் விந்து வந்துச்சு..” என்று சொல்லியபடி, முலையில் கொட்டியிருந்த விந்து முழுவதையும் தன் முலையைச் சுற்றி தேய்த்துக்கொண்டாள்.

 

அதைக் காண்பதற்கே பேரின்பமாக இருந்தது சங்கருக்கு. “ரொம்ப தேங்க்ஸ்ம்மா..” என்று தன் அம்மாவின் முலைகள் நசுங்க அவளை அணைத்துக்கொண்டான்.

 

“பரவால்ல செல்லம்.. இனி நீ கையடிக்க கூடாது. அம்மா இப்படி செஞ்சு விடுறேன்..” என்றாள் புவனா.

 

“தினமும் செஞ்சு விடுவியாம்மா?” என்றான் சங்கர்.

 

“தினமும் கிடையாது.. ரெண்டு நாளைக்கு ஒரு நாள். அதுவரைக்கும் நீ கையடிக்க கூடாது, அப்புறம் நான் செய்ய மாட்டேன்..” என்று புவனா சொல்ல, “இந்த சுகம் கிடைக்கும்போது, அது எதுக்கு? இன்னைக்கு நான் உன் கூடவே படுத்துக்கிறேன்..” என்று சொன்னான் சங்கர்.

 

சங்கரின் நெற்றியில் இதமாக முத்தமிட்ட புவனா “சரிடா செல்லம்.. வா சாப்பிடலாம்..” என்று இருவரும் சாப்பிட சென்றார்கள். புவனா மேலே எதுவும் போட்டுக்கொள்ளாமல், முலைகள் தெரிய சங்கருட ன் சேர்ந்து சாப்பிட்டாள். சங்கரும் நிர்வாணமாகவே இருந்தான்.

 

சாப்பிட்டு முடித்ததும், இருவரும் துணிகளை போட்டுக்கொள்ளாமலேயே தூங்கச் சென்றார்கள். புவனாவின் பெரிய கட்டிலில் சங்கர் ஒரு புறம் படுத்துக்கொள்ள, புவனா மறுபக்கம் படுத்துக்கொண்டாள்.

 

சங்கருக்கு அன்று படுத்ததும் தூக்கம் வந்துவிட்டது. ஆனால் புவனாவுக்குத்தான் கூதி அரிப்பில் தூக்கம் வரவில்லை. மகன் பக்கத்தில் படுத்திருக்க, அவளுக்கு சுயஇன்பம் செய்யவும் மனம் வரவில்லை. நடு இரவு வரை புரண்டு புரண்டு படுத்தவள், பிறகு ஒருவழியாக தூங்கிப்போனாள்.

 

- ஏழாம் பாகம் தொடரும்..

[sangavisri]

ஏழாம் பாகம் தொடர்ச்சி:

 

மறுநாள் காலை சங்கர் மெதுவாக கண்விழித்தான். இரவு நடந்த சம்பவத்தால் அன்றிரவு நல்ல தூக்கம் அவனுக்கு.

 

ஆனால் அவன் பக்கத்தில் படுத்திருந்த அம்மா புவனாவைக் காணவில்லை. மணியைப் பார்த்தான். மணி 7 ஆகியிருந்தது. அதனால் எழுந்து தன் ஆடைகளைப் போட்டுக்கொண்டு அம்மாவைத் தேடினான் சங்கர்.

 

புவனா நைட்டி போட்டுக்கொண்டு, கிச்சனில் சமைத்துக்கொண்டிருந்தாள். காலையிலேயே குளித்து முடித்து, ஈரக் கூந்தலை கொண்டைபோட்டு, அதில் டவலைச் சுற்றியிருந்தாள்.

 

சங்கருக்கு, நைட்டிக்குள்ளாக முட்டிக்கொண்டிருக்கும் அம்மாவின் முலைகளைப் பார்த்தவுடனேயே அதைப் பிசைய வேண்டும் என்ற ஆவல் வந்தது. உடனே “அம்மா..” என்றபடி உள்ளே சென்ற சங்கர், புவனாவை பின்பக்கமிருந்து கட்டியணைத்தான்.

 

அப்போது புவனா “என்ன செல்லம் எழுந்திருச்சிட்டியா?” என்க, “ஆமாம்மா. நேத்து நைட் நல்ல தூக்கம்..” என்றவன், அம்மாவின் முலைகளை உருட்டிப் பிசைய, புவனா “ஆஆஆஆஆஆ..” என அலற ஆரம்பித்தாள்.

 

அம்மாவின் கூச்சல் கேட்டு பயந்த சங்கர், “என்னம்மா? என்னாச்சு?” என்றான் பதட்டத்துடன். அவன் அமுக்கியதில் அவள் முலையிலிருந்து பால் கசிந்து, நைட்டி நனைந்திருந்தது.

 

ஆனாலும் முலையை அமுக்கினால் அவன் அம்மா இப்படி அலறியதே இல்லை என்பதால் அவனுக்கு பயம் வந்தது.

 

அதனால் “என்னாச்சும்மா, சொல்லும்மா..” என்றான் சங்கர்.

 

“தெரியலடா செல்லம். காலையில இருந்து முலையில ஒரே வலி..” என்றாள்.

 

“சரி வா.. முதல்ல டாக்டர்கிட்ட போவோம்..” என்றான் சங்கர்.

 

“இருடா சமையல் வேலையை முடிச்சிட்டு, உனக்கு பால் குடுத்திட்டு வரேன்..” என்று சொல்லவும், சங்கர் அதற்குள் குளித்து முடித்து புறப்படத் தயாரானான்.

 

பின்னர் புவனா சங்கருக்கு பால் கொடுக்க, சங்கர் எந்தவித சேட்டையும் செய்யாமல் சமத்தாக பால் குடித்தான். அவன் பால் குடித்ததும் வலி கொஞ்சம் குறைவது போல இருந்தது.

 

இருந்தாலும் மகனின் வற்புறுத்தால் ஹாஸ்பிட்டலுக்கு செல்ல சம்மதித்தாள் புவனா.

 

அந்த ஹாஸ்பிட்டலில் மகப்பேரு மருத்துவர் Dr.ஹேமமாலினி அவர்களை பார்க்க வேண்டும் என்று டோக்கன் வாங்கிக்கொண்டு வெளியே அமர்ந்தார்கள். அதுவரை வலி குறைந்ததைப்போல தோன்றிய புவனாவுக்கு மீண்டும் வலி எடுக்க ஆரம்பித்தது.

 

வலி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதிகமாகிக்கொண்டே செல்ல, அதற்குள் “நம்பர் 27 வாங்க..” என்று நர்ஸ் அழைக்க, இருவரும் டாக்டரின் அறைக்குள் சென்றார்கள்.

 

புவனாவைப் பார்த்தமே அந்த டாக்டர் “வாங்க புவனா.. உட்காருங்க..” என்று புவனாவுக்கு ரொம்பவும் அறிமுகம் ஆனவள் போல வரவேற்றாள்.

 

இருவரும் டாக்டரின் முன்னால் இருந்த சேரில் உட்கார அப்போது ஹேமமாலினி டாக்டர் சங்கரை பார்த்துவிட்டு “இதுதான் உங்க பையனா?” என்றாள்.

 

அப்போது, தன்னைப் பற்றி விசாரித்த ஹேமமாலினி டாக்டரை கண்களால் அளவெடுத்தான் சங்கர். அவளுக்கு தன் அம்மாவின் வயது இருக்கலாம். ஆனால் வெள்ளை நிறத்தில் தன் அம்மாவை விட கூடுதல் கலரில் இருந்தாள். நெற்றியில் குங்குமம் வைத்து, டிசைனர் புடவை கட்டி, புடவைக்கு வெளியே தனது தாலியை தொங்கவிட்டிருந்தாள்.

 

“ஆமா டாக்டர்.. நான் இவனுக்காகத்தான் உங்ககிட்ட ஹெல்ப் கேட்டு வந்தேன்..” என்று சொன்னாள் புவனா.

 

“ம்ம்.. புரியுது புவனா.. சரி.. உங்ககிட்ட கொஞ்சம் பேசனும். பையனை வெளிய இருக்க சொல்லவா?” என்றாள் ஹேமா டாக்டர்.

 

“அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம் டாக்டர். என் பையன் இருக்கட்டும்..” என்று சொல்ல, ஹேமா டாக்டரும் அதைப் புரிந்துகொண்டாள்.

 

“சரி புவனா, உங்களுக்கு பால் சுரப்பெல்லாம் எப்படி இருக்கு? ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லையே?” என்றாள் ஹேமா டாக்டர்.

 

“ம்ம்ம்.. தினமும் மாத்திரை எடுத்துக்கிறேன்.. பாலும் நல்லா சுரக்குது. என் பையனுக்கு தினமும் ரெண்டு வேளை பால் தரேன். இதுக்கெல்லாம் உங்களுக்குத்தான் தேங்க்ஸ் சொல்லனும்..” என்றாள் புவனா, முலை வலியில் லேசாக முகம் சுளித்தாள்.

 

அதைக் கவனித்த டாக்டர் ஹேமா “என்ன புவனா? ஏதும் பிரச்சனையா?” என்க, “ஆமா டாக்டர். இன்னைக்கு காலையில தூங்கி எழுந்ததில இருந்து முலையில வலியா இருக்கு டாக்டர்..” என்றாள்.

 

“அப்படியா?” என்ற ஹேமா “சரி, புவனா அந்த கட்டில்ல உட்காருங்க..” என்று சொல்ல, புவனாவும் எழுந்துசென்று கட்டிலில் உட்கார்ந்தாள். உடனே ஸ்டெதஸ்கோப்பை கழுத்தில் போட்டுக்கொண்ட டாக்டர் ஹேமா, புவனாவின் அருகில் சென்றதும், ஸ்கிரீனை இழுத்து மூடிக்கொண்டாள்.

 

சங்கரால் உள்ளே என்ன நடக்கிறதென்று பார்க்க முடியவில்லை. ஆனால் அவர்கள் பேசும் சத்தம் மட்டும் லேசாக கேட்டது.

 

டாக்டர் ஹேமா, புவனாவின் முந்தானையை விலக்கச் சொல்லி அவள் முலைகளைப் பார்த்தாள். முதல்கட்டமாக அவள் ஜாக்கெட் ரொம்பவும் இறுக்கமாக இருப்பதை கண்டுபிடித்தாள்.

 

“என்ன புவனா, இவ்வளவு டைட்டா ஜாக்கெட் போட்டுருக்கீங்க?” என்றாள் ஹேமா.

 

“நான் ஆரம்பத்துல போடுற ஜாக்கெட்டை இப்போ போட முடியல. இது புதுசா தெச்சதுதான்.. நான் காலையில போடும்போது கூட நல்லாத்தான் இருந்துச்சு?” என்றாள் புவனா.

 

உடனே டாக்டர் ஹேமா எதையோ புரிந்துகொண்டவள்போல “சரி புவனா.. உங்க ஜாக்கெட்ட கழட்டுங்க..” என்றாள்.

 

புவனாவும் தன் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை அவிழ்த்தாள். அவள் பிரா போடாததால் கொக்கிகளை அவிழ்த்ததுமே, அவள் முலைகள் விடுதலையடைந்து வெளியே வந்தன.

 

அவள் முலையின் அளவைப் பார்த்து ஹேமாவுக்கே ஆச்சர்யமாக இருந்தது. உடனே “நான் உன் முலைய செக்கப் பண்றேன். வலிச்சா உடனே சொல்லனும்..” என்றவள், மெதுவாக புவனாவின் முலையை தொட்டு அமுக்கினாள். அவள் அமுக்கியதும், புவனா “ஆஆஆஆ.. வலிக்குது டாக்டர்..” என்று சொன்னாள்.

 

உடனே டாக்டர் ஹேமா “பையன் தினமும் உன் முலையில பால் குடிக்கிறானா?” என்று கேட்டாள்.

 

“ஆமா டாக்டர்.. காலை மாலை ரெண்டு வேளையும் குடிக்கிறான்.. ஏன் டாக்டர்?” என்றாள் புவனா.

 

“உனக்கு எந்த பிரச்சனையும் இல்ல புவனா. உன் முலையில அளவுக்கு அதிகமா பால் சுரக்குது. அது முழுசா வெளியேறாம, புதுசா சுரக்க சுரக்க பால் உன் முலையில தேங்கி, உனக்கு வலி எடுக்க ஆரம்பிக்குது. இதுவும் பால் கட்டிக்கிறதால வர வலி மாதிரிதான். டோன்ட் வர்ரி..” என்றாள் டாக்டர் ஹேமா.

 

“இதுக்கு என்ன டாக்டர் பண்றது? மாத்திரை போடுறத நிறுத்திடவா?” என்றாள்.

 

“ஐயோ.. அப்படி மட்டும் பண்ணக்கூடாது. அப்படி திடீர்ன்னு நிறுத்திட்டா அது வேற சைட் எபக்ஸ்ட்ஸ் உண்டு பண்ணிடும். அதுமட்டுமில்லாம, உனக்கு பால் சுரப்பும் நின்னுடும். அப்புறம் மறுபடியும் உனக்கு பால் சுரக்க வைக்கிறது ரொம்ப கஷ்டமா போய்டும்..” என்றாள் டாக்டர் ஹேமா.

 

“அப்பறம் இதுக்கு என்னதான் டாக்டர் வழி?” என்றாள் புவனா.

 

“வழி இருக்கு..” என்றவள் புவனாவைப் பார்த்து புன்னகைத்தாள்.

 

- ஏழாம் பாகம் தொடரும்..

[sangavisri]

ஏழாம் பாகம் தொடர்ச்சி:

 

டாக்டர் ஹேமா ஒரு பெல்லை அமுக்க, வெளியே இருந்து ஒரு நர்ஸ் ஓடி வந்தாள். அவளிடம் தன் மருந்துச்சீட்டில் எதையோ எழுதிக்கொடுத்து, “இதை உடனே பார்மஸில இருந்து வாங்கிட்டு வாங்க..” என்று சொன்னாள்.

 

அந்த நர்ஸும் கொஞ்ச நேரத்தில் கையில் ஒரு பெட்டியுடன் வர அதை வாங்கிக்கொண்ட டாக்டர் ஹேமா “நான் சொல்லுற வரைக்கும் யாரையும் உள்ள அனுப்ப வேண்டாம்..” என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த பெட்டியைப் பிரித்தாள்.

 

அந்த பெட்டிக்குள் இருந்து குழந்தைகளுக்கு பால் கொடுக்கும் Feeding bottle போல ஒன்றை வெளியே எடுத்து தன் மேசையில் வைத்தாள். அடுத்து, புனல் போன்ற ஒன்றையும், அதற்கடுத்து B.P பார்க்கும் மிஷினில் காற்று நிரப்ப பயன்படும் Rubber bulb போன்ற ஒன்றையும் அதற்கடுத்து, ஒரு டியூப்பையும் எடுத்து வெளியே வைத்துவிட்டு, அவை ஒவ்வொன்றையும் ஒன்று சேர்க்க ஆரம்பித்தாள்.

 

அந்த Feeding bootle-ன் மூடியைக் கழட்டி, அதில் அந்த புனல் போன்ற சாதனத்தை பொருத்தினாள். பிறகு அதில் ஒரு டியூப்பை மாட்டி, அதன் நுனியில் காற்று நிரப்பும் Rubber bulb-ஐயும் மாட்டினாள்.

 

அதைப் பார்த்த, சங்கருக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. ஆனால் புவனாவுக்கு எல்லாம் புரிந்தது.

 

அந்த மிஷினை எடுத்துக்கொண்டு புவனாவிடம் சென்ற ஹேமா “புவனா, இந்த கப்பை உன் முலையில அழுத்தி பிடிச்சிக்கிட்டு, இந்த Rubber bulb-ஐ அழுத்தி அழுத்தி விட்டா போதும், உன் முலையில இருக்கிற பால் இந்த பாட்டில்ல வந்து சேர்ந்திரும். அப்புறம் இந்த பாலை நீ உன் மகனுக்கு கொடுத்தாலும் சரி, இல்லை நீயே குடிச்சாலும் சரி..” என்றாள் ஹேமா.

 

அதைக்கேட்டதும் “என்னது என் பாலை நானே குடிக்கவா?” என்றாள் புவனா.

 

“ஆமா புவனா. உனக்கு அதிகமா பால் சுரக்கிறதால உன் உடம்புல கால்சியம் சத்து பற்றாக்குறை உண்டாகுற வாய்ப்பு அதிகம். அதனால உன் பாலை நீயே குடிக்கும்போது, அந்த பிரச்சனை கொஞ்சம் குறையும்..” என்று சொன்ன டாக்டர் ஹேமா, அந்த பம்ப்பை பயன்படுத்தி புவனாவின் முலையில் பால் கறக்க ஆரம்பித்தாள்.

 

அவள் பாலை கறக்க கறக்க, புவனாவின் ஒரு பக்க முலையில் வலி கொஞ்சம் குறைந்தது.

 

ஹேமா பால் கறக்க ஆரம்பித்த ஒரு நிமிடத்தில் அந்த 200 மி.லி பாட்டில் நிரம்பிவிட்டது.

 

அதைப் பார்த்ததும் “சும்மா சொல்லக்கூடாது புவனா. அதுக்குள்ள நிரம்பிடுச்சு..” என்று சொன்ன டாக்டர் ஹேமா, அந்த சாதனத்திலிருந்து பால் நிரம்பிய பாட்டிலை மட்டும் தனியே கழட்டி, அதில் நிப்பிள் போன்ற மூடியை மாட்டி “இந்தாங்க புவனா, இந்த பாலைக் குடிங்க..” என்று அவள் வாயில் அந்த பால் புட்டியை வைத்தாள்.

 

டாக்டர் தன் பாலைக் கறந்து, தனக்கே ஊட்டி விடுவதைப் பார்த்து புவனாவுக்கு புல்லரித்தது. இதையெல்லாம் சங்கர் வாய் பிளந்து பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அப்போது டாக்டர் ஹேமா அவனை அழைத்தாள்.

 

சங்கர் டாக்டரின் அருகில் சென்றதும், அவள் பால் கறந்த முலையைக் காட்டி “உன் அம்மா முலையில இன்னும் கொஞ்சம் பால் இருக்கு. அதை குடிச்சு காலியாக்கிடு..” என்று சொன்னதும், டாக்டரின் முன்னால் எப்படி தன் அம்மாவின் முலையில் வாய் வைப்பது என்று தயங்கி நின்றான் சங்கர்.

 

அதைக் கவனித்த டாக்டர் ஹேமா “என்ன சங்கர் தயங்குற? வீட்டுல எப்படி பால் குடிப்பியோ அப்படி இங்கேயும் குடி.. கமான்..” என்று சொல்ல, புவனா தன் பங்குக்கு “குடிடா செல்லம்.. வெட்கப்படாத..” என்று சொன்னாள். அதனால் சங்கர் மெல்ல தன் தாயின் முலையில் வாய் வைத்து, பாலை உறிந்து குடிக்க ஆரம்பித்தான்.

 

சங்கர் முலையில் வாய் வைத்ததும் புவனா கண்கள் சொருக ஆரம்பித்தாள். அதை ஹேமாவும் கவனிக்க தவறவில்லை. ஒரு டாக்டராக இல்லாமல், ஒரு பெண்ணாக புவனா அனுபவிக்கும், உணர்வுகள் பற்றி அவளுக்கும் தெரிந்திருந்தது.

 

அவளது ஒரு பக்க முலையில் பால் காலியாக ஆக, அதன் பருமன் சற்று குறைந்தது. அதே சமயம், பால் ஊறி வீங்கிப் போயிருக்கும் இன்னொரு முலையைப் பார்க்க, ஹேமாவுக்கு அதில் பால் குடிக்க உதடுகள் துடித்தது.

 

உடனே தன் ஸ்டெதஸ்கோப்பையும், டாக்டர் கோட்டையும் கழட்டி தன் மேசையில் வைத்துவிட்டு, புவனாவின் இன்னொரு முலையில் வாய் வைத்தாள் ஹேமா.

 

தன் வயதுடைய ஒரு பெண் தன் முலையில் வாய் வைப்பது, புவனாவுக்கு வேறொரு புது அனுபவமாக இருந்தது. அதே சமயம், தனது ஒரு முலையில் தன் மகன் வாய் வைத்திருக்க, இன்னொரு முலையில் டாக்டர் வாய்வைத்திருக்க, புவனாவுக்கோ இரட்டிப்பு இன்பம்.

 

புவனா, தன் முலையில் பால் குடிக்கும் இருவரையும் வருடிக்கொடுத்து பால் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தாள். டாக்டர் ஹேமா அவள் முலையை ஆழமாக மூச்சிழுத்து உறிந்து பால் குடிக்க, அவள் பாலை உறியும்போதெல்லாம் புவனாவுக்கு முலையில் சில்லென்ற உணர்வுகள் தோன்றி அடங்கியது.

 

சங்கர், புவனாவின் ஒரு பக்க முலையிலிருந்த பாலை காலி செய்ய, டாக்டர் ஹேமா இன்னொரு பக்க முலைப்பால் முழுவதையும் காலி செய்தாள்.

 

பின்னர் தன் கோட் மற்றும் ஸ்டெதஸ்கோப்பை போட்டுக்கொண்டு டாக்டராக மாறிய ஹேமா, புவனாவின் முலையை அழுத்திப் பார்த்து “இப்போ எப்படி இருக்கு புவனா?” என்றாள்.

 

“பரவால்ல டாக்டர். வலி இப்போ சுத்தமா இல்லை..” என்று சொல்ல, அந்த பால் கறக்கும் மிஷினை புவனாவிடம் கொடுத்து “சரி.. நீங்க கிளம்பலாம்..” என்றாள் ஹேமா.

 

புவனா தன் ஆடைகளை சரிசெய்து கொள்ள, சங்கர் அந்த மிஷினை பாக்ஸில் போட்டு பைக்குள் வைத்துக்கொள்ள, இருவரும் வீட்டுக்கு கிளம்பினார்கள். அவர்கள் ஹாஸ்பிட்டலை விட்டு வெளியே வரும்போது, புவனாவின் தோழி தேவி அவர்களை பார்த்தாள்.

 

தேவி புவனாவைப் பார்த்ததும் “என்னடி ஹாஸ்பிட்டல் பக்கம்? என்னாச்சு உடம்புக்கு?” என்றாள்.

 

உடனே புவனா “பையனுக்கு வயித்து வலி.. அதான் டாக்டரைப் பாத்துட்டு போலாம்ன்னு வந்தோம்..” என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்க, தேவியின் கண்கள் புவனாவின் முலைகளை நோட்டமிட்டது.

 

பால் முழுவதும் காலியானதால் புவனாவின் முலை கொஞ்சம் சுருங்கிப் போயிருக்க “என்னடா இது? நேத்து பாக்கும்போது காத்தடச்ச பலூன் மாதிரி இருந்துச்சு. இன்னைக்கு என்னடான்னா, பஞ்சரான பலூன் மாதிரி இருக்கே? என்ன நடக்குது? ஒன்னும் புரியலையே..” என்று குழம்ப ஆரம்பித்தாள் தேவி.

 

அதைக் கவனித்த புவனா “சரி தேவி நாங்க கிளம்புறோம்..” என்று சொல்லி அங்கிருந்து நகர, தேவிக்கு ஒன்றும் புரியாமல் தன் வேலையை கவனிக்கச் சென்றாள்.

 

- காத்திருங்கள் அடுத்த பாகம் வரும் வரை..

[sangavisri]

எட்டாம் பாகம்:

 

சங்கரும், புவனாவும் வீட்டுக்கு வந்ததும், சங்கர் “அம்மா, அந்த டாக்டர் உன் முலையில பால் குடிப்பாங்கன்னு நான் நினைக்கவே இல்லம்மா..” என்றான்.

 

“பரவால்லடா செல்லம். அவங்க பால் குடிக்கலைன்னா, அந்த பால் வீணாப் போயிருக்கும். இந்த பாலுக்குத்தானே அம்மா, ஒவ்வொருத்தி வீடா போய் கெஞ்சிட்டு இருந்தேன்..” என்று சொன்னதும், சங்கர் அவள் மார்பில் சாய்ந்துகொண்டு “எனக்காக நீ எவ்வளவு கஷ்டப்படுற? ரொம்ப தேங்க்ஸ்ம்மா..” என்றான்.

 

“பரவாயில்லடா செல்லம்.. இரு அம்மா சமைக்கிறேன். சாப்பிடலாம்..” என்றாள் புவனா.

 

அப்போது சங்கர் “அம்மா, நானும் டாக்டரும் உன் முலைப்பால் எல்லாத்தையும் காலி பண்ணிட்டோம். ராத்திரிக்குள்ள உனக்கு பால் சுரக்குமாம்மா?” என்று தன் சந்தேகத்தைக் கேட்டான்.

 

“கண்டிப்பா சுரக்கும்..” என்று சொன்ன புவனா, தன் வேலையை கவனிக்க செல்ல, சங்கரும் அப்படியும் இப்படியுமாக பொழுதை போக்கினான்.

 

இரவு சாப்பாடு முடிந்ததும், இருவரும் கொஞ்ச நேரம் டி.வி பார்த்தார்கள். மணி இரவு 9-ஐத் தாண்டியதும், புவனா “வாடா செல்லம் பால் குடிக்கலாம்..” என்று சொல்ல, சங்கர் துள்ளலுடன் எழுந்து பால் குடிக்க சென்றான்.

 

புவனாவும் வழக்கம்போல தன் மகனுக்கு பால் கொடுக்க, சங்கரும் தனது வழக்கமான சில்மிஷங்களோடு பால் குடித்தான்.

 

சங்கர் அவள் காம்பைக் கடித்து பால் குடிக்க, புவனாவின் உணர்ச்சிகள் விழித்துக்கொண்டன. முந்தைய இரவே, அவள் உணர்வுகளை அடக்க முடியாமல் படாதபாடு பட்டுவிட்டாள். இன்றைக்கோ, மகனும் டாக்டர் ஹேமாவும் மாறி மாறி பால் குடித்து அவள் உணர்வுகளை உசுப்பி விட்டிருந்தார்கள்.

 

இப்போது தன் மகன் தன் முலையில் செய்த சில்மிஷங்களால் புவனா சிலிர்த்துப்போனாள்.

 

புவனாவின் இரண்டு முலைகளிலும் முடிந்த அளவுக்கு பாலை குடித்த சங்கர் “போதும்மா.. எனக்கு தூக்கம் வருது..” என்று சொல்லிவிட்டு அவளுக்கு பக்கத்திலேயே படுத்துக்கொண்டான்.

 

ஆனால் புவனாவுக்கோ, உணர்ச்சியில் உடல் நெருப்பாக கொதித்தது. ஏற்கனவே அரை நிர்வாணமாக இருந்தாள் புவனா. அதனால் அவளது கைகள் தானாக அவள் அவள் புண்டைக் குழிக்குள் செல்லத் துடித்தன.

 

பக்கத்தில் தன் மகன் வேறு படுத்திருக்க, அவளுக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. மெதுவாக தன் மகனின் காதருகே “சங்கர்.. செல்லம்..” என அழைத்துப் பார்த்தாள். ஆனால் அவனிடம் இருந்து அசைவு ஏதும் இல்லை.

 

தன் மகன் நன்றாக தூங்கிவிட்டதை உறுதிபடுத்திக்கொண்ட புவனா, தன் விரல்களை கூதிக்குள் நுழைக்க ஆரம்பித்தாள். அவளுடைய விரல்கள் அனலாய் கொதிக்கும் அவள் கூதிக்குள் நுழைந்தபோது, அவளுக்கு உண்டான பரவசத்தை சொல்ல வார்த்தைகளே இல்லை!

 

விரல்களை கூதிக்குள் நுழைத்து, மெதுவாக உள்ளே வெளியே என்று ஆட்ட ஆரம்பித்தவள், பின்னர், தாபம் தாங்க முடியாமல், வேகமாக ஆட்டத் தொடங்கினாள்.

 

ஏதோ ஒரு ஆண்மகன் தன்னை ஓப்பது போல நினைத்துக்கொண்டு கால்களை அகட்டி, தன்னைத் தானே ஓத்துக்கொண்டு இருந்தாள்.

 

முடிவில் அவளின் தேங்கியிருந்த ஆசையெல்லாம் மதன நீராக வெளியே கொட்ட, உடல் உச்சமடைந்த திருப்தியில் இயல்பு நிலைக்கு வந்தாள் புவனா. ஆனால் பக்கத்தில் தன் மகனை வைத்துக்கொண்டே, தான் இப்படி செய்தது அவளுக்கு கொஞ்சம் குற்ற உணர்வாகவே இருந்தது.

 

அதனால் படுக்கையில் இருந்து எழுந்த புவனா, தன் அறையில் மாட்டியிருந்த தன் கணவரின் படத்திற்கு முன்னால் நின்று தான் செய்த தவறுக்கு மன்னிப்பு கேட்டுவிட்டு, வந்து படுத்தாள்.

 

படுத்ததும், தன் மகன் தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறான் என்பதை மீண்டும் ஒரு முறை உறுதிபடுத்திக்கொண்டு, ஆசைகள் அடங்கிய திருப்தியில் தூங்கிப் போனாள்.

 

 - எட்டாம் பாகம் தொடரும்..

[sangavisri]

நண்பர்களுக்கு வணக்கம். எல்லாரும் என் மீது செம கோபத்தில் இருப்பீர்கள். சிலர் என் கதையை மறந்தே போயிருப்பீர்கள்.

 

மன்னிக்கவும் நண்பர்களே. 28 வயது வரை திருமணம் ஆகாததால், எங்கே நானும் கதைகளில் வருவதுபோல முதிர்கன்னியாகி விடுவேனோ என்ற கவலையில் இருக்கும் போது, இறைவன் அருளால் எனக்கு திருமணம் பேசி முடிவாகியதால், திருமண சுபநிகழ்ச்சிகளில் கலந்துகொண்டு கதை எழுத நேரம் கிடைக்கவில்லை.

 

திருமணம் முடிந்து கணவரும் நானும் ஆசை அடங்கும் வரை கூடிவிட்டு, இப்போதுதான் சகஜ நிலைமைக்கு திரும்பியுள்ளோம். குடும்பத்தின் பணக் கஷ்த்ததைப் போக்க, நானும் வேலைக்கு செல்வதால், கஷ்டமான சூழ்நிலையில் கதையை தொடர முடியவில்லை.

 

ஆனால் ரசிகர்கள் உங்களை ஏமாற்றக்கூடாது என்பதற்காக மீண்டும் கதையை தொடங்குகிறேன். இனி கதை அப்பேட்டுகள் கிடைக்கும். ஆனால் சூழ்நிலை காரணமாக அப்டேட்டுகள் கிடைப்பதில் தாமதமாகலாம். ஆனால் நிச்சயம் இந்த கதை முடிவு வரை எழுதப்படும்.

 

நன்றி.

[sangavisri]

திருமண வாழ்த்து சொல்லிய அனைத்து நண்பர்களுக்கும், என் மனமார்ந்த நன்றி.

[sangavisri]

எட்டாம் பாகம் தொடர்ச்சி:

 

மறுநாள் பொழுது விடிந்து புவனா கண் விழித்து எழுந்தபோது, பக்கத்தில் படுத்திருந்த சங்கரைக் காணவில்லை. அன்று சங்கர் புவனாவுக்கு முன்பாகவே படுக்கையில் இருந்து எழுந்திருந்தான்.

 

இரவு, பாவாடையுடன் அரை நிர்வாணக் கோலத்திலேயே தூங்கிப்போன புவனா, தன் முலைகளைக் கவனித்தபோது, இரவெல்லாம் பால் சுரந்து கும்மென்று வீங்கியிருந்தது. இன்னும் சில மணி நேரங்கள் போனால், முலையில் வலி எடுத்துவிடும் என்ற நிலையில் இருந்தது. அதற்குள் தன் முலைப் பாலை காலி செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்த புவனா, ஒரு நைட்டியை எடுத்துப் போட்டுக்கொண்டு பெட் ரூமிலிருந்து வெளியே வர, ஹாலில் சங்கர் தன் செல்போனை நோண்டியபடி இருந்தான்.

 

அவனைப் பார்த்ததும் “என்ன செல்லம், சீக்கிரமா எழுந்திட்டியா?” என்றபடி அவன் அருகே உட்கார்ந்த புவனா “தன் நைட்டியின் ஜிப்பை இறக்கி, தன் இடது முலையை வெளியே தள்ளினாள். பிறகு தன் மகனை இழுத்து, தன் மடியில் படுக்கவைத்து, அவள் வாயருகே முலையைக் கொண்டுசெல்ல, சங்கர் புவனாவின் காம்பைக் கவ்வி உறிய ஆரம்பித்தான்.

 

புவனாவும், சங்கர் தன் முலையில் பால் குடிக்கும்வரை, அவன் தலையை குழந்தையைப் போல வருடிக்கொடுத்துக்கொண்டு இருந்தாள். சங்கரால் புவனாவின் இடது பக்க முலைப்பாலைத்தான் காலி செய்ய முடிந்தது. அதற்கே அவனது வயிறு நிரம்பியிருந்தது.

 

அதனால் வலது முலையிலிருந்த பாலை, அவனால் ஒரு சொட்டு கூட குடிக்க முடியவில்லை. சங்கர் தன் அம்மாவிடம் “அம்மா.. போதும்மா இதுக்கே வயிறு நிரம்பிடுச்சு..” என்று சொல்ல, “சரிடா செல்லக் குட்டி.. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு பால் குடி..” என்று சொல்லிவிட்டு, தன் நைட்டியை சரிசெய்து கொண்டிருக்கும்போது, வீட்டு காலிங் பெல் ஒலித்தது.

 

புவனா நைட்டியை சரிசெய்துகொண்டிருக்க, சங்கர் “இருமா.. நான் பாக்குறேன்..” என்று சொல்லிவிட்டு, கதவைத் திறந்தான்.

 

கதவைத் திறந்ததும் வீட்டுக்கு வந்திருந்த தேவியைப் பார்த்து. “வாங்க ஆண்ட்டி..” என்று அவளை வரவேற்றான் சங்கர்.

 

உடனே புவனா பதறிப்போனாள். “ஏற்கனவே என் முலை மீது சந்தேகத்தில் இருக்கிறாள். அதாவது பரவாயில்லை. ஆனால் இப்போது சங்கர் ஒரு முலையில் மட்டும் பால் குடித்து காலியாக்கிவிட்டான். ஒரு முலை காற்றடைத்த பலூன் மாதிரியும், இன்னொன்று, காற்றுப்போன பலூன் மாதிரியும் இருப்பதைப் பார்த்தால், தேவியை என்னை கேள்வி கேட்டே சாகடித்துவிடுவாள்..” என்று நினைத்த புவனா, அவசரகதியில் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல், கைக்கு கிடைத்த துண்டை எடுத்து தன் மார்பு மீது துப்பட்டா போல போட்டுக்கொண்டு தன் முலையை மறைத்துக்கொண்டாள்.

 

புவனா தன் முலையை மூடி மறைக்கவும், தேவி வீட்டுக்குள்ளே வரவும் நேரம் சரியாக இருந்தது. புவனாவைப் பார்த்த தேவி “என்ன புவனா? இப்போதான் தூங்கி எழுந்திருச்சிருப்ப போல?” என்றாள்.

 

“ஆமா தேவி. பையனும் லீவுல வீட்டுல இருக்கான். நானும் வீட்டுல இருக்கேன். காலையில அவசர அவசரமா செய்ய, என்ன வேலை இருக்கப்போகுது சொல்லு?” என்று பதில் சொன்னாள் புவனா.

 

“அது சரிதான்டி புவனா..” என்ற தேவியின் பார்வை புவனாவின் மார்புகளின் மீது விழுந்தது. தேவியின் பார்வை தன் மார்பை கவனிப்பதை உணர்ந்த புவனா, தன் முலையை மறைத்துக்கொண்டிருந்த துண்டு, மார்பு மீது சரியாக உள்ளதா என்பதை உறுதிசெய்துகொண்டாள்.

 

ஆனால் தேவிக்கோ, துண்டுக்குள் இருக்கும் முலையை காணும் ஆர்வம் இருந்தது. அதை உணர்ந்துகொண்ட புவனா, “என்னடி தேவி.. காலையிலேயே வீட்டுக்கு வந்திருக்க? என்ன சமாச்சாரம்?” என்று கேட்டு அவள் கவனத்தை திசை திருப்ப முயற்சித்தாள்.

 

அவள் கேட்ட கேள்வி, தேவியின் காதுகளுக்குள் போனதை தவிர, அவள் மனது புவனாவின் முலை இன்று எப்படி இருக்கும் என்று சிந்தித்தபடியே இருந்தது.

 

அதனால் புவனா “ஏய் தேவி.. என்னடி ஆச்சு உனக்கு? நான் இங்க கத்திக்கிட்டு இருக்கேன். நீ கம்முன்னு இருக்க?” என்றாள்.

 

உடனே சுதாரித்த தேவி “ஒன்னுமில்லடி.. உனக்கு ஒரு வேலை வேணும்ன்னு எங்கிட்ட கேட்டிருந்தியே. அது விஷயமத்தான்டி வந்தேன்..” என்றாள்.

 

“என்னடி, ஏதும் வேலை பாத்து வச்சிருக்கியா?” என்று கேட்டாள் புவனா.

 

“இல்லடி. இதுவரைக்கும் ஒன்னும் கிடைக்கல. அத சொல்லிட்டு போகத்தான் வந்தேன்..” என்றாள் தேவி.

 

“அடிப்பாவி. இத சொல்லவா, காலங்காத்தால இவ்வளவு தூரம் வந்த? இத என்கிட்ட போன்லயே சொல்லிருக்கலாம்ல?” என்றாள் புவனா.

 

“இல்லடி புவனா, இந்த வழியா வந்தேன். அப்படியே உன்னையும் பாத்துட்டு போகலாம்ன்னு வந்தேன்டி. ஏன்டி நான் உன் வீட்டுக்கு வரக்கூடாதா?” என்றாள் தேவி.

 

உண்மையில், தேவி புவனாவின் முலைகள் ஏறி இறங்கும் ரகசியம் பற்றி தெரிந்துகொள்ளும் ஆர்வத்தில்தான் அவள் வீட்டிற்கு வந்திருப்பது புவனாவுக்கு புரிந்துபோனது. அதுபோக, அவள் ஏடாகூடமாக கேள்விகயைக் கேட்டே, ரகசியங்களை பிடிங்கிவிடுபவள் என்பது புவனாவுக்கு நன்றாகவே தெரியும்.

 

தேவியின் ஏடாகூட கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்வதில் புவனா மிகவும் கெட்டிக்காரி. அதனால் “என்னடி இப்படி சொல்லிட்ட? இது உன் வீடு மாதிரி. நீ எப்போ வேணாலும் வரலாம் போகலாம். ஏன் நீ இங்கேயே தங்கிக்க. நான் வேணும்ன்னா உன் வீட்டுக்கு போயிடுறேன்..” என்று தேவியைப் பார்த்து கண்ணடித்தாள் புவனா.

 

“ஆமா நீ போயிட்டாலும் என் புருசன் உன்ன அப்படியே கவனிச்சிருவார்? கட்டின பொண்டாட்டி வயித்துல ஒரு வாரிசை விதைக்க வழியில்ல.. ம்கூம்..” என்று தன் ஏக்கத்தை சொல்லி பெருமூச்சு விட்ட தேவியிடம் “ஏய் பையன் பக்கத்துல இருக்கான்டி..” என்று கிசுகிசுக்கவும், “சரி.. சரி..” என்று அமைதியானாள் தேவி.

 

பிறகு “ஏய் நான் வீட்டுக்கு வந்திருக்கேன். டீ காப்பி எதுவும் தர மாட்டியா?” என்று கேட்டாள் தேவி. “ஐயோ.. மன்னிச்சிருடி.. உன்ன பாத்த சந்தோஷத்துல உனக்கு குடிக்க எதுவும் தரலை.. அஞ்சு நிமிசம் பொருடி..” என்று சொல்லிவிட்டு, புவனா எழுந்திருக்கும்போது, அவள் மார்பில் கிடந்த துண்டு ஒரு பக்கமாக சரிய, புவனா அடுத்தவினாடியே அது நழுவி கீழே விழாமல் பிடித்துக்கொண்டாள்.

 

ஆனால் நழுவிய அந்த துண்டு, புவனாவின் இடது பக்க முலையை தேவியின் கண்களுக்கு காட்டிவிட்டது. தேவியின் கண்களும், அந்த கணநேர காட்சியை அப்படியே போட்டோ எடுத்துக்கொண்டது. நல்லவேளையாக புவனாவின் இடது பக்க முலை சங்கர் பால் குடித்து வற்றிப்போயிருந்ததால், தேவி ஹாஸ்பிட்டலில் பார்த்த முலை போலவே இருந்தது. ஆனால், அவளுக்கோ இரண்டு பக்க முலைகளையும் பார்த்தால்தான் மனது திருப்தியாகும்.

 

புவனா சரசரவென அங்கிருந்து நகர்ந்து சமையலறைக்குள் புகுந்தாள். “பின்னர் உள்ளிருந்தே, சங்கர் நான் காப்பி போட்டுட்டு வர வரைக்கும் தேவி ஆண்ட்டிகிட்ட எதாவது பேசிட்டு இரு..” என்று சொல்லவும், சங்கரும் தேவியிடம் பேச்சுக்கொடுத்தான்.

 

தேவி “என்ன சங்கர்? இன்னும் எத்தனை நாள் லீவு பாக்கி இருக்கு?” என்று பேசி, புவனா வரும் வரை நேரத்தை போக்க ஆரம்பித்தாள்.

 

கிச்சனில் இருந்த புவனாவுக்கோ வீட்டில் பால் இல்லை என்பது அப்போதுதான் ஞாபகத்துக்கு வந்தது. என்ன செய்வது என்று யோசித்த புவனா, தன் அறைக்குள் சென்று டாக்டர் கொடுத்த அந்த பால் கறக்கும் மிஷினை எடுத்துக்கொண்டு கிச்சனுக்குள் சென்றாள்.

 

அந்த மிஷினின் பாகங்களை ஒன்றிணைத்து, தன் வலது பக்க முலையில் காப்புக்கு நேராக கப்பை வைத்து அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டு, Rubber bulb-ஐ அழுத்த, அந்த மிஷின் புவனாவின் முலையிலிருந்து பாலைக் கறக்க ஆரம்பித்தது.

 

நான்கைந்து நிமிடங்களிலேயே Container நிரம்பும் அளவுக்கு பாலைக் கறந்தது அந்த மிஷின். கிட்டத்தட்ட, தன் முலைப்பால் முழுவதையும் காலிசெய்துவிட்டாள் புவனா. இப்போது அவளது இரண்டு முலைகளும் ஏற்ற இறக்கம் இல்லாமல் சமமாக இருந்தது.

 

ஒரு நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்ட புவனா, அதற்கு மேலும் தாமதிக்காமல் அடுப்பை பற்ற வைத்து, பாத்திரத்தில் பாலை ஊற்றி காயவைத்தாள்.

 

பால் காயந்து பொங்கியதும், அடுப்பை அணைத்துவிட்டு, பாலை தம்ளர்களில் ஊற்றி, காப்பித்தூளையும் சீனியையும் கலந்து தாய்ப்பால் காப்பியை தயார் செய்து முடித்தாள் புவனா.

 

பின்னர் தம்ளர்களை டிரேயில் வைத்து, தேவிக்கும் சங்கருக்கும் கொடுத்தாள். பின்னர் தானும் ஒரு தம்ளரை எடுத்துக்கொண்டு அமர்ந்தாள்.

 

தேவிக்கு அந்த காப்பியின் வாசனையே வித்தியாசமாக இருந்தது. காப்பியை கொஞ்சம் குடித்துப் பார்த்த தேவி, “ஏய் புவனா.. இதுமாதிரியான ஒரு காப்பியை நான் வாழ்க்கையில குடிச்சதே இல்லைடி.. செம டேஸ்ட்.. ஆனா இதுல ஏதோ ஒரு மாற்றம்.. ம்ம்ம்ம்.. என்ன பால்லடி காப்பி போட்ட?” என்று தன் சந்தேகத்தை நேரடியாகவே கேட்டுவிட்டாள் தேவி.

 

“ம்ம்ம்ம்.. ஒட்டகப் பால்ல போட்டேன்.. எல்லாம் பாக்கெட் பால்தான்டி..” என்று புவனா சொன்னதை தேவியின் மனசு பாதி ஏற்றுக்கொண்டாலும், மீதம் சந்தேகத்துடனே இருந்தது.

 

அதை அவள் முகத்தைப் பார்த்து புரிந்துகொண்ட புவனா “சங்கர், உனக்கு எப்படிடா இருக்கு?” என்று கேட்டதும், சங்கரும் புரிந்துகொண்டு “ம்ம்ம்.. நீ எப்பவும் காப்பி போடுற மாதிரிதாம்மா இருக்கு..” என்று சொன்னாள்.

 

“கேட்டுக்க தேவி..” என்று சொல்லிவிட்டு தன் முலைப்பால் டீயை தானே பருக அரம்பித்தாள் புவனா. தேவி சொன்னதுபோல, தாய்ப்பால் காப்பி ரொம்பவும் சுவையாகவும், ஒரு வித்தியாசமாகவும் இருந்தது.

 

தேவி, சரசரவென காப்பி முழுவதையும் உறிஞ்சிக்குடித்தாள். இன்னும் கொஞ்சம் கிடைத்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றியது அவளுக்கு.

 

தான் வந்த நோக்கம் நிறைவேறாமலேயே அங்கிருந்த கிளம்ப நினைத்தாள் தேவி. அதனால் “சரி.. புவனா.. நான் கிளம்புறேன்..” என்று சொல்லி புறப்பட்டாள்.

 

அப்போது அவள் கடைசி முயற்சியாக, “புவனா, முகமெல்லாம் வேர்த்திருக்கு. அந்த துண்டைக் கொஞ்சம் தாயேன்..” என்று கேட்டதும், சங்கருக்கு உடல் வெலவெலத்துப்போனது. ஆனால் புவனா, முலையில் கனமில்லாததால், பயமில்லாமல் தன் மார்பு மீது போட்டிருந்த துண்டை எடுத்து முகத்தை துடைக்கக் கொடுத்தாள்.

 

துண்டை வாங்கிய தேவி, புவனாவின் முலைகளைக் கவனித்தாள். இரண்டும் அவள் ஹாஸ்பிட்டலில் இருந்து வெளிவரும்போது எப்படி இருந்தனவோ, அப்படியே இருந்தன.

 

தன் முகத்தை துடைப்பதுபோல பாசாங்கு செய்த தேவி, அவள் முலைகளையே உன்னிப்பாக கவனித்தாள். இரண்டும் சம அளவில் இருந்ததைப் பார்த்து சங்கருக்கும் ஆச்சர்யம்.

 

ஆனால் ரகசியத்தை சங்கர் புரிந்துகொண்டான். தன் அம்மா போட்ட சுவையான காப்பிக்கு பால் எங்கிருந்து வந்திருக்கும் என!

 

முகத்தை துடைத்துக்கொண்ட தேவி, துண்டை புவனாவிடம் கொடுத்துவிட்டு “சரிடி புவனா.. நான் கிளம்புறேன்..” என்று அங்கிருந்து கிளம்பினாள்.

 

தேவி வெளியே போனதும், அவள் தெருமுனையில் சென்று மறையும் வரை பார்த்துவிட்டு, வீட்டுக்கு வந்து கதவைத் சாத்தினாள் புவனா.

 

புவனா கதவைத் தாழிடும்போது, சங்கர் புவனாவைப் பின்பக்கமிருந்து கட்டியணைத்து, “அம்மா.. தேவி ஆண்ட்டிகிட்ட பாக்கெட் பால்ன்னு சொல்லிட்டு, நீ உன் ஜாக்கெட் பால்ல டீ போட்டிருக்க.. செம ஆளும்மா நீ..” என்றான் சங்கர்.

 

“என்ன பண்றது சங்கர்.. தேவிக்கு என் முலை மேல ஒரு சந்தேகம். நான் பாலை கறந்து காப்பி போடாம இருந்திருந்தா, கடைசியில தேவிக்கு உண்மை தெரிஞ்சிருக்கும். இப்போ வீட்டுல பால் இல்லாத சமையத்துலயும் அவளுக்கு காப்பி போட்டுக்குடுத்தாச்சு, அவகிட்ட இருந்தும் தப்பிச்சாச்சு..” என்றாள் புவனா.

 

“சூப்பர்ம்மா.. ஒரே காய்ல ரெண்டு மாங்கா..” என்றான் சங்கர்.

 

“அதென்னடா ஒரே காய்ல?” என்று கேட்டாள் புவனா.

 

“நீதானேம்மா சொன்ன, உன் அம்மா உன் முலைய காய்ன்னு சொல்லுவான்னு..” என்று சொல்லிபடி, பின்பக்கமிருந்த சங்கர் புவனாவின் முலையை நைட்டியோடு சேர்த்து உருட்ட ஆரம்பித்தான்.

 

சங்கரின் பேச்சும், அவன் செய்கையும் புவனாவின் உணர்வுகளை கிளறி விட்டன. அவள் கூதி ஈரமாகி வடிய ஆரம்பித்தது. தன் மகன் முலையை உருட்ட புவனா “ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.. ஆஆஆஆஆஆ..” என்று முனக ஆரம்பித்தாள்.

 

சிறிது நேரம் அம்மாவின் முலைகளோடு விளையாடிய சங்கர் முலையை உருட்டுவதை நிறுத்தி, தன் கையை எடுக்கப்போக, அடுத்த வினாடியே புவனாவின் கைகள், சங்கரின் கைகளை தன் முலை மீதிருந்து நகர விடாமல் அழுத்திப்பிடித்துக்கொண்டன.

 

- எட்டாம் பாகம் தொடரும்..

[sangavisri]

என்ன நண்பரே, நான் பெண் என்று தெரிந்ததும், பாயாசம், பால்கோவா என்று செய்யச் சொல்கிறீர்களே..

 

கவலைப் படவேண்டாம். இந்த கதையை ரசிக்கும் எல்லாருக்கும் இந்த கதை பிடித்த மாதிரி வேண்டும் அல்லவா. அதனால் எல்லார் எதிர்பார்ப்பையும் இந்த கதை கண்டிப்பாக பூர்த்தி செய்யும். நீங்கர் நினைப்பதை எல்லாம் நான் ஏற்கனவே நினைத்து வைத்துவிட்டேன். அதை கதையாக, சுவையாக எழுத கொஞ்சம் நேரம் ஆகும். அதே சமயம் ஒரே மாதிரி கதையை கொண்டு போனாலும் கதை சலிப்படையும். அதனால், கதையில் அவ்வப்போது சிறிது சுவாரசியங்களையும், எதிர்பாராத திருப்பங்களையும் இனி எதிர்பார்க்கலாம்.

 

ஆனால் நிச்சயம், அம்மா மகன் உறவுக்குள் எந்த கலங்கமும் வந்துவிடாது. காத்திருங்கள்.

 

எனக்கு வாழ்த்துக்கள் சொல்லி, என்னை உற்சாகப்படுத்தும் அனைவருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகள்.

[sangavisri]

எட்டாம் பாகம் தொடர்ச்சி:

 

புவனாவின் கைகள், சங்கரின் கைகளுக்கு அழுத்தம் தர, சங்கர் மீண்டும் தன் அம்மாவின் முலைகளை பிசைய ஆரம்பித்தான். அவன் கொஞ்சம் அழுத்தம் தந்து பிசைய, புவனா “ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.. ஆஆஆஆஆஆஆஆ.. சங்கர்ர்ர்ர்..” என்று சத்தமாக முனக ஆரம்பித்தாள்.

 

சங்கரும் தன் அம்மாவுக்கு சுகமளிக்க, அவள் முலைகளை இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தம் தந்து பிசைந்தான். அவன் பிசைய பிசைய அவளது இன்ப முனகல்கள், அவள் எவ்வளவு ஏங்கிப்போயிருக்கிறாள் என்பதை சங்கருக்கு சொல்லாமல் சொல்லியது.

 

புவனாவின் முலைகளில் பால் வற்றிப் போயிருந்தாலும், சங்கரின் பிழிதலில் அவள் முலைகளில் இருந்த சில துளி பாலும் வெளியேறி அவள் நைட்டியை நனைத்தன.

 

புவனாவின் பின்பக்கமிருந்த சங்கரின் மூச்சுக்காற்று அவள் கழுத்தில் பட்டு மோத, அவள் உடலோடு ஒட்டியிருந்த சங்கரின் உடல் உஷ்ணம், கொஞ்சம் கொஞ்சமாக புவனாவை வெப்பப்படுத்த, புவனாவுக்கு ஏதேதோ எண்ணங்கள் தோன்ற ஆரம்பித்தது. இனியும் இதை தொடர்ந்தால் விஷயம், விபரீதமாகிவிடும் என்று, சங்கரின் பிடியிலிருந்து, விடாப்பிடியாக விலகினாள் புவனா.

 

தன் மகனிடம் பேசிக்கொண்ட வார்த்தைகளை எல்லாம் மறந்து, கொஞ்ச நேரத்தில் நம் மனது இப்படி சஞ்சலப்படப் பார்த்ததே என்று அவள் கண்கள் கண்ணீர்த் துளிகளை சிந்த ஆரம்பித்தது.

 

தன் பிடியிலிருந்து விலகி ஓடிய தன் அம்மாவின் நிலையை அறிந்த சங்கர், புவனாவின் அருகே சென்று, அவள் முகத்தைப் பார்த்தபோது, அவள் கண்களில் நீர் கசிந்திருப்பதைப் பார்த்தான்.

 

சங்கரைப் பார்த்து அவன் மார்பில் சாய்ந்துகொண்ட புவனா “சங்கர் சாரிடா.. அம்மா கொஞ்சம் உணர்ச்சிவசப்பட்டுட்டேன்..” என்றாள்.

 

தன் அம்மாவின் நிலையை அறிந்த சங்கரும் “எனக்கு தெரியும்மா. அப்பா இல்லாம நீ எவ்ளோ கஷ்டப்படுறன்னு..” என்று ஆறுதல் சொல்ல, புவனா கேள்வியாக சங்கரைப் பார்த்தாள்.

 

உடனே சங்கர் “நேத்து ராத்திரி நடந்தது எல்லாம் எனக்கு தெரியும்மா.. நீயும் ஒரு பொண்ணுதானே..” என்று சொல்லவும், புவனா சங்கரின் மார்பில் மீண்டும் சாய்ந்துகொண்டாள். “என்னை மன்னிச்சிரு செல்லம்..” என்றாள்.

 

“இதுக்கு எதுக்கும்மா மன்னிப்பு? நீ அப்படி என்கிட்ட என்ன தப்பா நடந்துக்கிட்ட? யாரா இருந்தாலும் ஒரு கட்டத்துக்கு மேல நம்ம ஆசைகளை அடக்கி வைக்க முடியாது. உன் முலையை பாத்துட்டு அந்த கஷ்டத்தை அனுபவிச்ச அனுபவம் எனக்கும் இருக்கு. அப்படித்தான் நீயும். இப்போ மட்டும் அப்பா உயிரோடு இருந்திருந்தா பிரச்சனை இல்லை. அவர் இல்லததாலதான், ஆசைகளை கட்டுப்படுத்த முடியாம நீ தவிச்சிக்கிட்டு இருக்க..” என்றான் சங்கர்.

 

சங்கர் சொன்ன விஷயம் நூற்றுக்கு நூறு சரியே என்பது புவனாவுக்கு புரிந்தது. வாழ்க்கையில் எவ்வளவு அனுபவசாலியாக இருந்தாலும், எவ்வளவு அறிவாளியாக இருந்தாலும், சில சந்தர்ப்பங்களில் ஒன்னும் தெரியாத குழந்தைபோல நம் மனது மாறிவிடுவது போல, அந்த சந்தர்ப்பத்தில் புவனாவின் மனநிலை இருந்தது.

 

அவள் உடல் பசிக்கு ஒரு ஆண்மகன் தேவை. ஆனால் அவளை அனுபவிக்க உரிமையுள்ள ஆண்மகன் (அவள் கணவன்) இப்போது உயிரோடு இல்லை.

 

இந்த விஷயத்தை உணர்வுப் பூர்வமாக புரிந்து வைத்திருந்தான் சங்கர். அதனால் தான் ஏதோ குற்றவாளிபோல நின்றிருந்த தன் அம்மாவிடம் “அம்மா.. இனி உன் ஆசைகளை அப்பா தீர்த்து வைப்பாரு..” என்றான் சங்கர்.

 

“இறந்துபோன என் கணவர் எப்படி என் ஆசைகளை தீர்த்துவைக்க முடியும்?” என்று சங்கர் சொன்ன வார்த்தைகளுக்கு அர்த்தம் புரியாமல் குழம்பினாள் புவனா. ஆனால் அதற்காக ஏதோ திட்டம் தீட்டியிருந்த சங்கரோ “இன்னும் கொஞ்ச நாள்தான்.. அப்புறம் உனக்குன்னு ஒரு புருசன் கிடைச்சிருவார்..” என்று சொன்னதும் புவனா பதறிப்போனாள்.

 

“டேய் சங்கர்.. என்னடா சொல்ற? நான் உன் அப்பாவ தவிர..” என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள், சங்கரின் கைவிரல் புவனாவின் உதட்டை சொல்லவிடாமல் தடுத்து, “நீ எதையும் நினைச்சு மனசை போட்டு குழப்பிக்காத. இன்னும் ஒருநாள் மட்டும் பொறுத்துக்கோ.. அப்புறம் உன் கஷ்டமெல்லாம் தீர்ந்துடும்..” என்று சங்கர் சொல்ல, புவனா மயக்கம் வராத குறையாக நின்றிருந்தாள்.

 

சங்கர் அதற்கு மேலும் எதையும் சொல்லாமல் தன் அறைக்கு சென்றுவிட, புவனா தன் மகன் ஏதாவது விபரீதம் செய்துவிடுவானோ என்று ஒரு வித பயத்துடனும், அதே சமயம் தன் மகன் என்ன செய்யப்போகிறான் என்பதை தெரிந்துகொள்ளும் ஆர்வத்துடனும் இருந்தாள்.

 

அன்று பொழுது கழிய, மறுநாளும் கடந்தது.

 

மறுநாள் காலை சங்கர் புவனாவின் முலைகளில் பால் குடித்துவிட்டு, தன் வேலைகளை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது, அவன் மொபைலுக்கு கால் வந்தது.

 

போனை எடுத்த சங்கர் “நீங்க அங்கேயே இருங்க.. நானே அங்க வரேன்..” என்று பேசிக்கொண்டிருக்க, புவனா தன் மகன் பேசுவதை பக்கத்தில் இருந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.

 

தன் அம்மா தான் பேசுவதை ஆர்வமாக கேட்பதை பார்த்த சங்கர், ஒரு புன்னகையோடு, “அம்மா.. அப்போ இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல வீட்டுக்கு வரப்போறாரு.. நீ குளிச்சு முடிச்சு ரெடியா இரும்மா..” என்று சொல்லிவிட்டு வேகவேகமாக வெளியே கிளம்பினான்.

 

புவனாவுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. “யார் வரப்போகிறார்கள், சங்கர் வேறு என் கணவர் என்கிறான்..” என்று யோசித்தவள், தன் மகன் சொன்னபடி செய்வோம் என்ற முடிவோடு, சங்கர் சொன்னதுபோல குளித்து முடித்து, தான் வழக்கமாக கட்டிக்கொள்ளும் சேலையை எடுத்துக் கட்டிக்கொண்டிருக்க, அவளது போன் ரிங் ஆனது.

 

போனில் அழைப்பது சங்கர் என்பது தெரிந்ததும், “சொல்லு செல்லம்..” என்றாள் புவனா. “என்னம்மா, குளிச்சிட்டியா?” என்றான் சங்கர். “ம்ம்ம்ம்.. குளிச்சிட்டேன்டா..” என்றாள் புவனா.

 

“சரி.. நீ கல்யாணப் புடவைன்னு ஒரு பட்டுப் புடவை வச்சிருப்பியே அத கட்டிக்கிட்டு காத்திரு. நான் அப்போவோடு வரேன்..” என்று சொல்லிவிட்டு போனை வைத்துவிட்டான்.

 

புவனாவுக்கு இதைக் கேட்டதும் நெஞ்சம் திக் திக் என்று அடித்துக்கொள்ள ஆரம்பித்தது. யார் வரப்போகிறார்கள் என்ற ஆர்வமும் அதிகமானது. உடனே தான் கட்டிக்கொண்டிருந்த புடவையை அவிழ்த்துப் போட்டுவிட்டு, மகன் சங்கர் சொன்னதுபோல அவளது கல்யாண பட்டுப் புடவையை அணிந்துகொண்டாள்.

 

புவனா புடவை கட்டி முடிக்கையில், வீட்டு காலிங் பெல் ஒலித்தது. புவனா, அவளையும் அறியாமல் வேகவேகமாக சென்று கதவைத் திறந்தாள்.

 

வாசலில் சங்கர் மட்டும் பின்பக்கமாக கைகளைக் கட்டியபடி நின்றிருந்தான். புவனாவின் பார்வை வேறு யாராவது வந்திருக்கிறார்களா என்று தேடியது. ஆனால் அவனைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை.

 

அதைக் கவனித்த சங்கர் “என்னம்மா, அப்பாவை தேடுறியா?” என்று சொல்லி, பின் பக்கம் வைத்திருந்த தன் வலது கையை முன்பக்கம் கொண்டு வர, அதில் வாழை இலையில் சுற்றி, மல்லிகைப் பூ இருந்தது.

 

“இனி நீ தினமும் பூ வச்சிக்கனும்ம்மா..” என்று சொல்லி பூவை அவளிடம் நீட்டினான் சங்கர். “என்னடா இது பூவெல்லாம் வாங்கிட்டு வந்திருக்க? மொதல்ல உள்ள வா.. யாராவது பாத்திடப் போறாங்க..” என்று சங்கரை உள்ளே அழைத்து கதவைச் சாத்தினாள் புவனா.

 

பிறகு சங்கரிடம் இருந்து பூவை வாங்கி தன் தலையில் வைத்துக்கொண்டாள்.

 

பிறகு “அப்பா வருவாருன்னு சொன்னியேடா? அப்பா எங்க?” என்றாள் புவனா.

 

“ம்ம்ம்ம்.. அதுக்குள்ள என்ன அவசரம்? நீ போய் கல்யாண பொண்ணு மாதிரி நகையெல்லாம் போட்டுட்டு வா..” என்றான்.

 

சங்கர் சொல்வதை, விதவை புவனாவால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. ஆனாலும் தன் மகனுக்காக தன்னை மாற்றிக்கொண்டவள், இப்போது மகன் சொன்னதை மறுக்க முடியாமல் தன் அறைக்குச் சென்றாள்.

 

அமங்கலி என்று ஊரார் சொன்னதிலிருந்து, பத்திரமாக பூட்டிவைத்திருந்த தன் நகைகளையெல்லாம் வெளியே எடுத்தாள் புவனா. பல நாட்கள் கழித்து அவைகளை பார்த்தவுடன் அவளையும் அறியாமல் மனதுக்குள் புதுப்பெண் போல மத்தாப்பு பூத்தது.

 

இவையெல்லாம் இனி தன்னை அலங்கரிக்க போவதில்லை என்று நினைத்த புவனாவுக்கு, இன்று மீண்டும் அந்த பாக்கியம் கிடைத்திருப்பதற்காக கடவுளுக்கு நன்றி சொல்லியபடி, நகைகளை எல்லாம் எடுத்து போட்டுக்கொண்டாள்.

 

பட்டுப் புடவை சுற்றிய உடல், நகைகளால் ஜொலிக்கும் கழுத்து, மல்லிகையால் வாசம் கமழும் கூந்தல் என பத்து வயது குறைந்தவள் போல தன் மகன் முன்னால் வெட்கத்தோடு வந்து நின்றாள் புவனா.

 

புவனாவை அந்த கோலத்தில் பார்க்க, சங்கருக்கு ஆனந்தக் கண்ணீரே வந்துவிட்டது. புவனா எதுவும் பேசால் வெட்கப் பார்வையோடு “என் கணவன் எங்கே..” என்று கேட்பது போல சங்கரைப் பார்த்தாள்.

 

உடனே சங்கர் “கண்ணை மூடும்மா.. அப்பாவைக் காட்டுறேன்..” என்று சொல்லியதும், புவனா கண்களை மூடிக்கொள்ள, சங்கர் தன் இடது கையிலிருந்த கிப்ட் பாக்ஸை முன்பக்கமாக கொண்டு வந்து, “இப்போ கண்ணைத் திறந்து பாருமா..” என்றான்.

 

புவனா ஆர்வமாக கண்களைத் திறந்தாள். ஆனால் சங்கரின் கையில் இருந்த கிப்ட் பாக்ஸை பார்த்துவிட்டு, “என்னடா இது?” என்று கேட்டாள். “வாங்கி திறந்து பாரும்மா..” என்றான் சங்கர்.

 

உடனே ஆர்வமாக அந்த கிப்ட் பாக்ஸை வாங்கிப் பிரிக்க ஆரம்பித்தாள் புவனா. கிப்ட் கவரை கிழித்து, அதற்குள்ளே இருந்த அட்டைப் பெட்டியை திறந்து, உள்ளேயிருக்கும் பொருளை வெளியே எடுத்து பார்த்தபோது, புவனாவுக்கு ஆச்சர்யமும், அதிர்ச்சியும் ஒன்று சேர்ந்துகொண்டது.

 

“என்னடா இது?” என்று சங்கரைப் பார்த்து கேட்டாள் புவனா.

 

“இதுக்கு பேரு டில்டோ. இதப்பத்தி உனக்கு தெரிஞ்சிருக்க வாய்ப்பில்ல. ஆனா இந்த ஜெனரேசன் பொண்ணுங்க எல்லாருக்கும் இதப்பத்தி தெரியும்..” என்றான் சங்கர்.

 

புவனா, ஒரு ஆணின் சுன்னி போல கருகருவென்று 12 இன்ச் நீளத்திற்கு, தடிமனாக இருந்த அந்த ரப்பர் வஸ்துவைப் பார்த்து பிரம்மித்துப்போனாள். தன் கணவரின் சுன்னிதான் அவள் முதல் முதலாக பார்த்த ஆண்மகனின் சுன்னி. நிஜத்தில் அவள் கணவரின் சுன்னி எப்படி இருக்குமோ, அதைப்போலவே, சொல்லப்போனால் அதைவிட இன்னும் அழகாக, ஒரு நிஜ ஆண்குறியைப் பார்ப்பது போலவே இருந்தது.

 

அந்த ரப்பர் சுன்னியில் நரம்புகள் புடைத்திருக்க, சுன்னி மொட்டு சிவந்திருக்க, அதைப் பார்த்தவுடனேயே அதை ஊம்ப புவனாவின் உதடுகள் துடிதுடித்தன.

 

அப்போது சங்கர் “அம்மா.. ஒரு புருசன் தன்னோட பொண்டாட்டிக்கு தர வேண்டியது ரெண்டு விஷயம். ஒன்னு சொத்து, இன்னொன்னு சுகம். அப்பா நமக்கு ஓரளவு சொத்தை விட்டுட்டு போயிருக்கார். ஆனா உனக்கு தரவேண்டிய சுகத்தை அவரே எடுத்துக்கிட்டு போயிட்டார். உனக்கு அவர் தர வேண்டிய சுகத்தை இனி இந்த ரப்பர் சுன்னி உனக்கு தரப்போகுது.. அதனாலதான் இத உன் புருசன்ன்னு சொன்னேன்.. அதாவது இதுதான் இனி எனக்கு அப்பா..” என்று சொல்லவும், புவனா ஓடிவந்து சங்கரைக் கட்டிப்பிடித்து, அவன் முகமெங்கும் முத்தமிட்டாள்.

 

“என் செல்லமே.. உன்ன பெத்ததுக்கு நான் என்ன பாக்கியம் செஞ்சேனோ?” என்று சொல்லியபடி சங்கரின் மார்பில் சாய்ந்துகொண்டாள்.

 

- எட்டாம் பாகம் தொடரும்..

[sangavisri]

எட்டாம் பாகம் தொடர்ச்சி:

 

சங்கர் தன் மார்பில் சாய்ந்துகொண்ட புவனாவை மெல்ல அணைத்து “அம்மா.. இனி இந்த ஊருக்கு வேணும்னா நீ விதவையா இருக்கலாம். ஆனா இந்த வீட்டுக்குள்ளேயும், எனக்கும் நீ சுமங்கலிதான்..” என்று சொல்லிவிட்டு, தன் மார்பில் சாய்ந்திருந்த புவனாவை விலக்கிவிட்டு, குங்குமத்தை எடுத்து வந்தான்.

 

அதை அம்மாவிடம் நீட்டி “இத எடுத்து வச்சிக்கம்மா..” என்றான்.

 

அதைக் கேட்டதும் புவனா தயங்கினாள். ஒரு விதவையான அவள், தன் மகனுக்காக புடவை கட்டிக்கொண்டாள். இப்போது மகன் சொன்னதற்காக பூ வைத்துக்கொண்டாள். ஆனால் குங்குமம்? அதெப்படி? என்பதுதான் அவள் தயக்கம்.

 

அவள் தயக்கத்தை புரிந்துகொண்ட சங்கர், “என்னம்மா கழுத்துல இருந்து தாலி இறங்கின பிறகு எப்படி குங்குமம் வச்சுக்கிறதுன்னு யோசிக்கிறியா?” என்று கேட்டான். அதற்கு புவனாவும் மௌனத்தால் ஆமோதித்தாள்.

 

“அம்மா.. புருசன் இறந்ததால உன் தாலி இறங்குச்சு. உன் நெத்தியில இருந்த குங்குமமும் போச்சு. இப்போ உனக்கு ஒரு புது புருசன் கிடைச்சிருக்கான்னு நினைச்சு குங்குமத்தை வச்சுக்கம்மா..” என்றான் சங்கர்.

 

சங்கர் சொன்னதைக்கேட்டு யோசித்த புவனா “சரி செல்லம்.. என் புது புருசனையே முதல் முதலா குங்குமத்தை வச்சு விடச்சொல்லு..” என்றாள்.

 

அம்மா சொன்னதன் அர்த்தம் சங்கருக்கு புரியவில்லை. இரண்டு நிமிடங்கள் யோசித்தவன், பின்னர் “சரி.. வாம்மா..” என்று புவனாவை தன் அப்பாவின் போட்டோவுக்கு முன்னால் அழைத்துச்சென்றான்.

 

புவனாவின் கையிலிருந்த டில்டோவை வாங்கி, தன் அப்பாவின் போட்டோ பக்கத்தில் வைத்து, தன் அப்பாவை வணங்கி, பின்னர் அந்த டில்டோவை கையில் எடுத்தான்.

 

டில்டோவின் முனைப்பகுதியில் குங்குமத்தை தடவிய சங்கர், அதை அப்படியே தன் அம்மாவின் நெற்றியின் அருகே எடுத்துச்சென்று, டில்டோவால் தன் அம்மாவின் நெற்றியில் குங்குமம் வைத்தான்.

 

தான் மனதில் நினைத்ததை அப்படியே செய்து முடித்த மகனின் ஆசைப்படியே, புவனா குங்குமத்தை எடுத்து திருமணம் ஆனவள் போல நெற்றி வகிட்டில் வைத்துக்கொண்டாள்.

 

இப்போது புவனா ஒரு சுமங்கலியாகவே காட்சிதந்தாள். சங்கர் மீண்டும் சுமங்கலியாக மாறிய அம்மாவைப் பார்த்து ஆனந்தப்பட்டான்.

 

பிறகு அந்த டில்டோவை மீண்டும் புவனாவின் கையில் கொடுத்து, “அம்மா.. அப்பாவை பத்திரமா பாத்துக்கனும்..” என்று சொல்ல, “சீசீ போடா..” என்று வெட்கப்பட்டாள் புவனா.

 

சங்கருக்கு பேரானந்தம். அவன் தன் அம்மா புவனாவிடம் “அம்மா.. இந்த சந்தோஷத்தை நாம கொண்டாடியே ஆகனும்.. என்ன பண்ணலாம்?” என்று கேட்டான்.

 

“சங்கர்.. நாம கோயிலுக்கு போய்ட்டு வரலாமா?” என்றாள் புவனா. உடனே சங்கர் “அம்மா.. இந்த கோலத்துல நீ எப்படிம்மா? வீட்டுக்குள்ள எப்படிவேணாலும் இருக்கலாம், வெளிய போகும்போது சாதாரணமா இருக்கனும்ன்னு நீதானேம்மா அன்னைக்கு சொன்ன? இன்னைக்கு, அதும் இந்த கோலத்துல? எப்படிம்மா?” என்றேன்.

 

“சங்கர்.. ப்ளீஸ்டா.. என் ஆசையை நிறைவேத்து..” என்று கெஞ்சுவது போலக் கேட்டாள் புவனா.

 

உடனே சங்கர் “சரிமா.. உள்ளூர்ல வேண்டாம். நீ பால் குடுக்குறதுக்கு முன்னாடி என்னை ஒரு கோவிலுக்கு கூட்டிட்டு போனியே அந்த கோவிலுக்கு போலாமா?” என்றான்.

 

புவனா சந்தோஷத்தோடு “சரி செல்லம்..” என்றாள்.

 

சங்கருக்கு, கோவிலுக்கு டூ-வீலரில் சென்று வருவது சரியாகப் படவில்லை. அதனால் தன் செல்போனை எடுத்து ஒரு கால் டாக்ஸி புக் செய்தான். டாக்ஸி வருவதற்குள் இருவரும் வீட்டைப் பூட்டி தயாராக இருந்தார்கள். டாக்ஸி வந்ததும், அக்கம் பக்கத்தினர் பார்க்கும் முன்னர் இருவரும் வண்டியில் ஏறிக் கிளம்பினர்.

 

புவனா அணிந்திருந்த ஜாக்கெட் கொஞ்சம் பழையது என்பதால் அவளது உடலுக்கு கொஞ்சம் டைட்டாகவே இருந்தது. அதனால் அவள் பிரா போட்டுக்கொள்ளாமல், வெறும் ஜாக்கெட் மட்டும் போட்டுக்கொண்டாள். அவள் ஜாக்கெட் கப்புகள் முலையில் பால் குறைந்திருந்தபோது மிகக் கச்சிதமாக அவள் முலைகளுக்கு பொருத்தமாக இருந்தது. ஆனால் நேரம் ஆக ஆக, பால் ஊற ஊற புவனாவின் பால் பந்துகள் ரெண்டும் ஜாக்கெட்டுக்குள் அடங்கமுடியாமல் அவளுக்கு வலி எடுக்க ஆரம்பித்தது. ஆனாலும் ஆரம்பத்தில் அது சாதாரணமாகவே இருக்க, புவனா வலியை பொருத்துக்கொண்டாள்.

 

சிறிது நேரத்தில் சங்கர் சொன்ன கோயில் வாசலில் டாக்ஸி வந்து நின்றது.

 

சங்கரும் புவனாவும் டாக்ஸியிலிருந்து இறங்கினார்கள். இருவரும் ஒன்றாகவே சாமி கும்பிட்டார்கள்.

 

அன்று கோவிலில் கூட்டம் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது. புவனா பூசாரியிடம் கோயிலில் என்ன விஷேசம் என்று கேட்டாள்.

 

“இன்னைக்கு கோயில் தல விருட்சத்துல தொட்டில் கட்டினா, குழந்தை இல்லாதவங்களுக்கு சீக்கிரம் குழந்தை பிறக்கும்ன்னு ஒரு ஐதீகம்.. அதான் கூட்டம்..” என்றார்.

 

பூசாரி சொன்னதைக் கேட்டுவிட்டு, புவனாவும் சங்கரும் பிரகாரத்தை சுற்றி வர ஆரம்பித்தார்கள். அப்போது கோவில் தல விருட்சத்தில் சில பெண்கள் தொட்டில் கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். அதை கொஞ்சம் தொலைவிலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, “சங்கர்.. சீக்கிரம் வா.. இங்கிருந்து போலாம்..” என்றாள் புவனா.

 

“ஏம்மா?” என்றான் சங்கர். “அங்க பாரு.. தேவி தொட்டில் கட்டிக்கிட்டு இருக்கா. நம்மள பாத்துடப்போறா. நான் வேற இந்த கோலத்துல இருக்கேன்..” என்று சொன்னதும், சங்கரும் “சரி வாங்கம்மா..” என்று இருவரும் அங்கிருந்து கிளம்பும்போது, தொட்டில் கட்டி முடித்த தேவி, சங்கரும், புவனாவும் கோவிலுக்கு வந்திருப்பதை கவனித்தாள்.

 

அதோடு, புவனா சுமங்கலிபோல பட்டுச் சேலையில் வந்திருப்பதை பார்த்து, தேவியால் மனதை கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள முடியவில்லை. உடனே “புவனா.. புவனா..” என்று சத்தம்போட்டுக்கொண்டே அவர்களை நோக்கி ஓட, அவள் வருவது தெரிந்து புவனாவும், சங்கரும் அங்கிருந்து கிளம்ப முயன்றார்கள். ஆனால் தேவி குறுக்கு வழியாக சென்று அவர்களுக்கு எதிராக வந்து நிற்க, இருவரும் வெலவெலத்துப்போனார்கள்.

 

கோவிலுக்குள் வைத்து எதையும் பேச முடியாது என்பதால், தேவி, இருவரையும் கோவிலுக்கு பின்னாலிருக்கும் காலி இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றாள். அங்கே அவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை.

 

தேவி புவனாவிடம் “என்னடி இதெல்லாம்? நெத்தியில குங்குமம்.. பட்டுச் சேலை.. நகை? என்னாச்சுடி? ஏன் இப்படி நடந்துக்கிற? உங்கிட்ட ஏதோ மாற்றம் இருக்கு. அதை நான் கேட்டதுக்கு எங்கிட்ட சொல்லாம என்னை ஏமாத்திக்கிட்டு இருந்த. ஆனா இன்னைக்கு என்கிட்ட வசமா மாட்டிக்கிட்ட..” என்றாள்.

 

புவனாவுக்கு இனியும் தேவியிடம் எதையும் மறைக்க முடியாது என்று தோன்றியது. அதனால் தேவியிடம் எல்லாவற்றையும் சொல்லவிட முடிவு செய்து, நடந்தவை எல்லாவற்றையும் ஒவ்வொன்றாக ஒன்றுவிடாமல் சொல்லி முடித்தாள் புவனா.

 

அவள் சொன்னதைக் கேட்டு தேவிக்கு மயக்கமே வந்துவிடும்போல இருந்தது. “என்ன புவனா சொல்லுற? இந்த வயசுல உனக்கு பால் வருதா? என்னால நம்பவே முடியலடி..” என்று ஆச்சர்யமாக கேட்டாள்.

 

அதேநேரம் புவனாவுக்கும் முலைகள் பால் சுரந்து, ஜாக்கெட் இறுக்கத்தால் முலைகளில் வலி அதிகமாக ஆரம்பித்தது. அதனால் தேவிக்கு தன் முலைகளில் பால் வருவதை காட்டும் சாக்கில் தன் பாரத்தையும் கொஞ்சம் குறைத்துக்கொள்ள முடிவு செய்தாள். அதனால் சங்கரை டாக்ஸியில் காத்திருக்கச் சொல்லிவிட்டு, தேவியை ஒரு மறைவான இடத்திற்கு அழைத்துப்போனாள் புவனா.

 

அங்கே போனதும் சுற்றிலும் பார்த்து அங்கே ஒருத்தரும் இல்லாதததை உறுதி செய்துகொண்டபின்னர், தன் மாராப்பை சரியவிட்டு ஜாக்கெட் கொக்கிகளை கழட்டினாள்.

 

விம்மிப் புடைத்து, இடைவெளியில்லாமல் ஜாக்கெட்டுக்குள் அடைபட்டுக்கிடந்த பால் சொம்புகள் இரண்டும் நிம்மதியாக வெளியே வந்தன. தேவி, புவனாவின் முலைகளைத் தொட்டுப்பார்த்தாள். பால் நிரம்பிய முலைகள் கிண்ணென்று இருந்தன.

 

அதைத் தொட்டுப்பார்த்த தேவி, “ஏய், செமையா இருக்குடி.. அப்படியே கன்னிப்பொண்ணு முலை மாதிரி கிண்ணுன்னு.. ஆனா ரொம்ப பெருசா இருக்குடி..” என்று சொல்லியபடி, முலையில் லேசாக அழுத்த, சர்ரென பால் அவள் காம்பிலிருந்து பீய்ச்சி தேவியின் முகத்தில் அடித்தது.

 

தன் முகத்தில் பட்ட புவனாவின் முலைப்பாலை, தொட்டு தடவிப் பார்த்தாள் தேவி. பின்னர், அவள் புவனா கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்காதபடி அவள் முலையில் வாய் வைத்து பாலை உறிய ஆரம்பித்தாள்.

 

புவனாவுக்கும் அது தேவையாக இருக்க, தன் பாலை குடித்த தேவியை அவள் தடுக்காமல், தலையை வருடிக்கொடுத்து பால் கொடுத்தாள். ஒரு முலையில் மட்டும் பாலை குடித்துக்கொண்டிருந்த தேவியை, மறு முலையிலும் பாலை குடிக்கச் சொன்னாள்.

 

தேவியும் புவனா சொன்னதைப் போலவே செய்தாள். இப்போது புவனாவின் பால் சுமை கொஞ்சம் குறைந்தது.

 

நேரம் நகர்ந்துகொண்டிருக்க, சங்கர் டாக்ஸியில் சாய்ந்து நின்றபடி அம்மாவை எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். கொஞ்ச நேரத்தில் அம்மாவும் தேவியும் ஒன்றாக டாக்ஸியை நோக்கி வருவதைப் பார்த்தான்.

 

இருவரும் ஒன்றாக பேசி சிரித்தபடி வருவதைக் கண்ட சங்கருக்கு கொஞ்சம் நிம்மதியாக இருந்தது. இருவரும் சங்கரின் அருகே வந்ததும் தேவி சங்கரைப் பார்த்து “அதிர்ஷ்டக்காரன்டா நீ..” என்று அவன் கன்னத்தைக் கிள்ளினாள்.

 

பிறகு புவனாவிடம் “சரி புவனா.. நான் கிளம்புறேன்.. செல்லத்தை பத்திரமா பாத்துக்க..” என்று நமட்டுச் சிரிப்பு சிரித்துவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினாள்.

 

சங்கருக்கு தேவியின் செய்கை வித்தியாசமாக இருந்தது. இருந்தாலும் அந்த விஷயத்தை அவன் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. தேவி கிளம்பியதும், புவனாவும் சங்கரும் டாக்ஸி ஏறி வீட்டுக்கு திரும்பினார்கள்.

 

- காத்திருங்கள் அடுத்த பாகம் வரை..

[sangavisri]

வணக்கம் நண்பர்களே..

 

மகனுக்கு முலைப்பால்.. கதையின் ஒன்பதாம் பாகம் ஒரே அப்டேட்டில்.. கூடிய விரைவில்..

 

உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி.

[sangavisri]

ஒன்பதாம் பாகம்:

 

வீட்டுக்கு சென்றதும், சங்கர் புவனாவைக் கட்டியணைத்தான். “அம்மா, நான் கூட என்னவோ நினைச்சு பயந்துட்டேன். ஆனா, நீயும் தேவி ஆண்ட்டியும் சிரிச்சு பேசிட்டு வந்தத பாத்ததும்தான் நிம்மதியா இருந்துச்சு..” என்றான் சங்கர்.

 

“ம்ம்ம்.. தேவி என்னோட பெஸ்ட் பிரண்ட். அவள எப்படி சமாளிக்கனும்ன்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும். அதுமில்லாம அவ ரொம்ப வெகுளி. அவ படபடன்னு பேசுவா.. ஆனா மனசுல எதுவும் வச்சிக்கமாட்டா..” என்றாள் புவனா.

 

“சரிம்மா.. என்னை தனியா அனுப்பிட்டு நீங்க என்ன பண்ணுனிங்க?” என்று குறும்பாக, புவனாவின் இடுப்பைக் கிள்ளினான் சங்கர்.

 

“அதெல்லாம் பொம்பளைங்க சமாச்சாரம்.. சரியா..” என்று சொல்லி சிரித்த புவனா, நைசாக சங்கரின் பிடியிலிருந்து விலகினாள்.

 

சங்கர், புவனாவை தன் அணைப்புக்குள் கொண்டுவர முயன்றான். ஆனால் புவனா, அவனிடமிருந்து நழுவினாள்.

 

உடனே சங்கர் சிரித்தபடி “அம்மா.. அப்பா வந்ததும் மகனை மறந்துடுவ போலயே..” என்றான்.

 

உடனே சங்கரின் அருகே வந்த புவனா “எனக்கு மகன்தான் முதல்ல முக்கியம். சொல்லப்போனா எனக்கு அந்த ரப்பர் சுன்னியை உள்ள விட்டுக்கனும்ன்னு, இதுவரைக்கும் ஆசையோ ஆர்வமோ எதுவும் வரலை..” என்றாள் புவனா.

 

“ஏம்மா, இப்படி சொல்லுற?” என்றான் சங்கர்.

 

“சங்கர், நீ இந்த ரப்பர் சுன்னியை எனக்கு குடுக்கிறதுக்கு முன்னாடியே, நான் அளவுக்கு அதிகமா ஆசை வரும்போது நம்ம வீட்டுல இருக்கிற கேரட்டையோ, இல்ல முள்ளங்கியையோ என் புருசனா நினைச்சு யூஸ் பண்ணிருக்கேன். சும்மா காலை விரிச்சு உட்கார்ந்து, நம்ம உறுப்பில நாமே விட்டு ஆட்டிக்கிறது ஒரு எந்திரத்தனமான சுகம்டா.. அதான் எனக்கு அந்த ரப்பர் சுன்னி மேல ஆசை வரலைன்னு சொன்னேன்..” என்றாள் புவனா.

 

புவனாவின் வேதனை சங்கருக்கு புரிந்தது. புவனா இதைச் சொல்லிவிட்டு, தன் அறைக்குச் சென்று, உடை மாற்றி விட்டு, வீட்டு வேலைகளை கவனிக்க ஆரம்பித்தாள். சங்கர் தன் அம்மாவின் ஆசைப்படி அவளை திருப்திப்படுத்த என்ன செய்வதென்று யோசிக்க ஆரம்பித்தான்.

 

நேரம் கடந்துகொண்டிருந்தது. அந்தி வானம் இருட்ட ஆரம்பித்ததும், சங்கர் “அம்மா நான் வெளிய போய்ட்டு வரேன்..” என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினான்.

 

சங்கர் வருவதற்கள் வீட்டு வேலைகளை எல்லாம் முடித்துவிட்டு, அவனுக்கு பால்கொடுக்க தயாராக இருந்தாள் புவனா. வெளியே சென்ற சங்கர், கையில் ஒரு பையுடன் வீட்டுக்கு வந்து, நேரே அம்மாவின் அறைக்குச் சென்று கதவைச் சாத்திக்கொண்டான்.

 

அதைப் பார்த்த புவனா, கதவைத் தட்டி, “சங்கர் அம்மா ரூம்ல என்னடா பண்ணிட்டு இருக்க?” என்று கேட்க, “அம்மா கொஞ்ச நேரத்துல நானே சொல்லுறேன்..” என்று சொல்லிவிட்டு தன் வேலைகளை கவனிக்க ஆரம்பித்தான்.

 

கால் மணி நேரம் கழித்து, சங்கர் கதவைத் திறந்து வெளியே வந்தான். “அம்மா.. நீ உள்ள போய் ஒரு நல்ல புடவையா கட்டிக்கிட்டு, அப்பாவுக்காக காத்துக்கிட்டிரு..” என்று சொல்ல, புவனா தன் மகன் சென்னபடி செய்ய, அவள் அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

 

அவள் அறையில் தன் மகன் செய்திருந்த ஏற்பாடுகளைப் பார்த்து ஆச்சர்யத்தில் அசந்துபோனாள் புவனா. சங்கர் அவள் கட்டிலை பூக்களால் அலங்கரித்திருந்தான். பக்கத்திலேயே ஸ்வீட் பாக்ஸூம், மல்லிகைப் பூவும், ஒரு தேன் பாட்டிலும் இருந்தது.

 

அதைப் பார்த்த புவனாவுக்கு நெஞ்சம் நூறு முறைக்கு மேல் துடிக்க ஆரம்பித்தது. உடனே தன் மகன் சொன்னதுபோல, ஒரு புடவையை எடுத்து செக்ஸியாக கட்டிக்கொண்டாள். அது ஒரு ஊதா நிற மெல்லிய புடவை. புடவை வழியாக அவள் தொப்புள் தெரியும் அளவுக்கு டிராஸ்பரன்ட்டாக இருந்தது.

 

அந்த புடவையில் அவள் பத்து வயது குறைந்தவள் போல தோற்றமளித்தாள். அப்போது சங்கர் உள்ளே வந்து தன் அம்மாவைப் பார்த்து வியந்துபோனான். சங்கரின் கையிலிருந்த ரப்பர் டில்டோவைப் பார்த்து, புவனாவுக்கு வெட்கம் வந்தது. உடனே சுவரைப் பார்த்து திரும்பி நின்றாள் புவனா.

 

சங்கர் புவனாவின் அறைக்கதவை தாளிடும் சத்தம் புவனாவுக்கு கேட்டது. உடனே அவள் நெஞ்சம் படபடக்க ஆரம்பிக்க, சூடான மூச்சு பலமாக அடிக்க, சுவரைப் பார்த்தபடி நின்றிருந்தாள்.

 

அவளை நெருங்கிய சங்கர், தன் கையிலிருந்த டில்டோவை எடுத்து, பின்பக்கமிருந்த அம்மா புவனாவின் நீளமான கூந்தலை விலக்கி, அவள் முதுகழகைப் பார்த்தான்.

 

பளபளவென்று வெண்ணையை தேய்த்து வைத்ததுபோல இருந்த அவள் முழுகில் மெதுவாக, டில்டோவின் முனைப்பகுதியால் கோலமிட ஆரம்பித்தான் சங்கர்.

 

அப்போது புவனா “ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.. சங்கர்.. என்னடா பண்ணுற?” என்று போதையாகக் கேட்டாள்.

 

“அம்மா.. நீ யூஸ் பண்ணுன கேரட்டும், முள்ளங்கியும் உனக்கு எந்திரத்தனமான சுகத்தை குடுத்திருக்கலாம். ஆனா, இன்னைக்கு அப்பாவும் நானும் உனக்கு திருப்தியான முழு சுகத்தையும் தரப்போறாம். நான் உன் மகனா உன் முலையில பால் குடிக்கப்போறேன். அப்பா, உன்னை கன்னி கழிச்ச அந்த இடத்துல மறுபடியும் விளையாடி இன்னொரு முறை உன்னை கன்னி கழிக்க போறாரு..” என்றான்.

 

சங்கர் என்ன செய்யப்போகிறான் என்பது புவனாவுக்கு புரிந்ததும், அவளுக்கு வெட்கம் அதிகமானது. உடனே மெல்லிய குரலில் “நான் ஏற்கனவே உன் அப்பாவால கன்னி கழிஞ்சிட்டேன்டா. ஒரு பொண்ணு ஒரு தடவைதான்டா கன்னி கழிய முடியும்..” என்றாள்.

 

“அமாம்மா.. நீ சொல்றது முதல் முதல்ல உன் புருசன் உன் கன்னித் திரையை கிழிச்சு கன்னி கழிச்சது. ஆனா இன்னைக்கு இந்த ரப்பர் புருசன், இத்தனை நாளா நீ கல்யாணம் ஆகாத கன்னி மாதிரி, எந்தவொரு சுகமும் அனுபவிக்காம, உப்புச் சப்பில்லாத சுயஇன்ப சுகத்தை அனுபவிச்சிக்கிட்டு, தரிசா கிடந்த உன்னோட யோனிக்கு ஒரு புது சுகம் தர உள்ளே போகப்போகுது. அதுவும் கன்னி கழிக்கிறது போலத்தான்..” என்று வார்த்தைகளால் புவனாவை அசர வைத்தான் சங்கர்.

 

சங்கரின் வார்த்தைகளில் மயங்கினாள் புவனா. தன் மீது தன் மகன் வைத்திருக்கும் பாசத்தில் அவளுக்கு ஆனந்தக் கண்ணீர் வந்தது. உடனே சங்கரின் மார்பில் சாய்ந்துகொண்டாள்.

 

தன் அம்மாவின் பின் பக்க தலையை இதமாக வருடிவிட்ட சங்கர் “என்னம்மா வெட்கமா?” என்றான்.

 

புவனா அவன் மார்பிலிருந்து அகலாமல் “ம்ம்ம்ம்..” என்று பதிலளித்தாள்.

 

“என்ன இது புதுசா இருக்கு..” என்று குறும்பாகக் கேட்டான் சங்கர்.

 

“அதான் அப்பாவும், மகனும் ஒன்னா..” என்று சங்கரின் சட்டையை இழுத்து, மார்பில் முகம் புதைத்தாள் புவனா.

 

சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு புவனா, அவளாகவே சங்கரிடமிருந்து விலகினாள். அதன்பிறகு, “அம்மா.. ஆரம்பிக்கலாமா?” என்றான் சங்கர்.

 

வெட்கத்தோடு மீண்டும் “ம்ம்ம்ம்..” என்று சம்மதம் தந்தாள் புவனா.

 

சங்கர் தன் அம்மாவின் மாராப்பை எடுத்து, அவள் புடவையை முழுவதுமாக உருவி எறிந்தான். இத்தனை நாட்கள் தன் மகனுக்கு அரை நிர்வாணமாக பால் கொடுத்த புவனாவுக்கு, கையில் டில்டோவுடன் இருந்த தன் மகன் முன்னால் சேலை இல்லாமல் நிற்கவே கூச்சமாக இருந்தது. அதனால், கைகளை மார்புக்கு குறுக்காக வைத்துக்கொண்டாள்.

 

அவள் தன் பால்க் கனிகளை மறைத்துக்கொண்டாலும், அவளது ஆழமான தொப்புள் சங்கரைப் பார்த்து சிரித்தது. ஆனால் சங்கருக்கோ தன் அம்மாவின் மீது துளி கூட காம எண்ணம் வரவில்லை. ஒரு கணவனின் இடத்தில் இருந்து அவளை திருப்திபடுத்துவதுதான் அவன் நோக்கமாக இருந்தது.

 

இது புவனாவுக்கும் தெரிந்தாலும் பெண்களுக்கு உரிதான நாணத்தில், வெட்கத்தோடு மகன் முன்னால் நின்றுகொண்டிருந்தாள் புவனா.

 

சங்கர், மார்பின் குறுக்காக வைத்திருந்த புவனாவின் கைகளை பிரித்து, அவள் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக கழட்ட ஆரம்பித்தான். கொக்கிகள் சிலவற்றை கழட்டியதுமே, பிதுங்கும் அவள் பால் முலைகள் முட்டிக்கொண்டு நின்றன. சங்கர், கொக்கிகள் முழுவதைம் கழட்டி, அவள் ஜாக்கெட்டை உடம்பிலிருந்து கழட்டி எறிந்தான்.

 

அரை நிர்வாணமாக நின்ற தன் அம்மாவை, கையைப் பிடித்து அழைத்து வந்து கட்டிலில் படுக்க வைத்தான். சங்கரும் தன் அம்மாவின் பக்கம் படுத்துக்கொண்டான்.

 

பக்கத்திலிருந்த ஸ்வீட் பாக்ஸை எடுத்த சங்கர், உள்ளேயிருந்த லட்டு ஒன்றை எடுத்து, தன் அம்மாவுக்கு ஊட்டி விட்டான். அப்போது அதில் பாதியை பிய்த்து, தன் மகன் சங்கருக்கு ஊட்டிவிட்டாள் புவனா.

 

அப்போது சங்கர் “அம்மா, உன் முதலிரவுலயும் இப்படி ஸ்வீட் வச்சிருப்பாங்களே. அத அப்பா உனக்கு ஊட்டி விட்டாரா?” என்று கேட்டான்.

 

அவள் வெட்கப்பட்டுக்கொண்டே, “வச்ச ஸ்வீட்டை உன் அப்பா தொடவே இல்லடா..” என்றாள்.

 

“ம்ம்ம்.. ஸ்வீட் ஸ்டால் மாதிரி பொண்டாட்டி பக்கத்துல இருக்கும்போது, அந்த ஸ்வீட்டை யாரு தொடுவா?” என்ற அம்மாவைப் பார்த்து கண்ணடிக்க, புவனா தன் கைகளால் முகத்தை மூடிக்கொண்டாள்.

 

உடனே அவள் கைகளை விலக்கிய சங்கர் “என்னாச்சும்மா? இன்னைக்கு ரொம்ப வெட்கப்படுற?” என்றான்.

 

அதற்கு புவனாவிடம் பதிலில்லை. உடனே தேன் பாட்டிலை எடுத்த சங்கர் “அம்மா.. இன்னைக்கு பாலும் தேனும் ஒன்னா குடிக்கப்போறேன்..” என்ற சங்கர், தேன் பாட்டிலைத் திறந்து தேனை, மேலிருந்து புவனாவின் முலைக்காம்புக்கு நேராக ஊற்ற, அவள் காம்புகளுக்கு அபிஷேகம் செய்த தேன், வழிந்து புவனாவின் முலைகளில் பரவியது. இப்படியே புவனாவின் இரண்டு முலைகளைலும் தேனை ஊற்றினான் சங்கர்.

 

தேன் தன் முலைகளில் வழிவது ஒரு குறுகுறுப்பான அனுபவமாக இருந்தது புவனாவுக்கு. அப்போது சங்கர், புவனாவின் முலைகளில் வடிந்திருந்த தேனை நாக்கால் நக்கியபடி, அவள் முலைக்காம்பை கடித்து உறிஞ்சினான்.

 

முலைக் காம்பில் ஒட்டியிருந்த தேனும், புவனாவின் முலையிலிருந்த பாலும் ஒன்றாக சங்கரின் வாய்க்குள் சென்று அவனுக்கு ஒரு புது சுவையைக் கொடுத்தது.

 

சங்கர் தன் அம்மாவின் முலையைக் கவ்வியபோது “ஆஆஆஆங்ங்ஹாஹாஹாஹஹ..” என்ற புவனாவின் சத்தமான போதையான முனகல் அந்த அறையையே அதிர வைத்தது.

 

சங்கர் வழக்கம்போல இல்லாமல், தன் பற்களால் புவனாவின் காம்பை லேசாக கடித்து இழுத்து, முலையை கையால் அழுத்திப் பிழிந்து பாலை உறிஞ்சினான். இல்லை.. இல்லை.. பாலை அவள் முலைகளிலிருந்து பிழிந்தான்.

 

இப்படியே புவனாவின் அடுத்த முலைகளிலும் சங்கர் பால் பிழிய, புவனா சுகபோதையில் கண்ணாபின்னாவென்று முனக ஆரம்பித்தாள். சங்கரின் இந்த செயல் புவனாவின் காமத்தை எண்ணெய் ஊற்றி எரிய வைத்தது. பெருக்கெடுக்கும் காமத்தை தாங்கிக்கொள்ள முடியாத புவனா, கட்டிலில் தன் அருகே கிடந்த தன் கணவனை (டில்டோவை) எடுத்து, இச் இச் இச்.. என்று அந்த ரப்பர் சுன்னி முழுவதும் முத்தமிட்டாள்.

 

பிறகு அந்த டில்டோவை தன் ஆசைக் கணவனின் சுன்னியாக பாவித்து, வாய் வைத்து சுவைபார்க்க நினைத்தாள். அதைப் பார்த்த சங்கர், அவளை அந்த ரப்பர் வஸ்துவில் வாய்வைக்க விடாமல் தடுத்தான்.

 

புவனா கண்களால் அவனை ஏன் தடுத்தாய் என்பதுபோல கேட்க, “அம்மா என்னதான் இருந்தாலும் இது உயிரில்லாத ஒரு வஸ்து. ஏதோ சிலிக்கோன் ரப்பர்ல இருந்து செஞ்சதாம். இத நீ டேஸ்ட் பண்ணுனா, உனக்கு எந்த டேஸ்டும் தெரியாது.. அதனால..” என்றபடி, அந்த ரப்பர் சுன்னியை புவனாவிடம் இருந்து வாங்கினான் சங்கர்.

 

சங்கர் தேன் பாட்டிலை எடுத்து தேனை அந்த ரப்பர் சுன்னியில் ஊற்றினான். பின்னர் தன் விரலால் ஒரு இடம் கூட இடைவெளி இல்லாமல், தேனை அந்த சுன்னி முழுவதும் தடவினான்.

 

பின்னர் தன் அம்மாவின் வாயருகே அந்த டில்டோவை கொண்டு செல்ல புவனா தலையை தூக்கி, சுன்னியை வாயால் கவ்விப்பிடிக்க நினைத்தாள். ஆனால் அதற்குள் சங்கர் சுன்னியை மேலே தூக்கிக்கொள்ள புவனாவுக்கு ஏமாற்றம்.

 

உடனே “என்னங்க விளையாட்டு இது.. பக்கத்துல வாங்க..” என்று செல்லச் சிணுங்கல் சிணுங்க, சங்கர் மெதுவாக அந்த ரப்பர் சுன்னியை புவனாவின் வாயருகே கொண்டு சென்றான். புவனா, தன் நக்கை லேசாக நீட்டி, அந்த ரப்பர் சுன்னியின் முனைப்பகுதியை நக்கினாள்.

 

முனையில் தடவியிருந்த தேன் அவள் நாவில் பட்டு இனித்தது. பிறகு மெதுவாக தன் உதடுகளால் அதன் மொட்டுப்பகுதியை சப்பிச் சுவைபார்த்தாள். வெறும் ரப்பரை சுவைப்பதை விட, அதில் ஒட்டியிருக்கும் தேனை ருசிப்பது அவளுக்கு பிடித்திருந்தது. அதனால் மெதுமெதுவாய் இந்த ரப்பர் சுன்னியை அவள் வாய்க்குள் தள்ளி சுவைக்க ஆரம்பித்தாள். சங்கர் 12 இஞ்ச் நீளத்திற்கு வாங்கியிருந்த அந்த டில்டோ, புவனாவின் தொண்டைவரை, அவளுக்கு குமட்டல் எடுக்கும் அளவுக்கு சென்றும், அந்த டில்டோவின் மீதி அரை பாகம் வாய்க்கு வெளியே நீட்டிக்கொண்டிருந்தது.

 

சங்கர் ரப்பரை சப்பும் தன் அம்மாவுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் சுவாரஸ்யம் தர நினைத்தான். உடனே தன் அம்மாவை வாயில் ஓப்பது போல, டில்வோவை முன்னும் பின்னும் அசைக்க, புவனா தன் கணவன் பூலை ஊம்புவதைப்போல அந்த ரப்பர் பூலை ஊம்பினாள். சங்கர், அந்த பருத்த ரப்பர் சுன்னியின் அரை பாகம்வரை புவனாவின் வாய்க்குள் தள்ளியதற்கே, புவனாவுக்கு மூச்சு முட்டுவதுபோல இருந்தது.

 

அதனால், ஊம்புவதை நிறுத்திய புவனா, “என்னடா செல்லம் இவ்வளவு பெருசா வாங்கிட்டு வந்துருக்க? இது பாதி என் வாய்க்குள்ள போனதுக்கே எனக்கு தொண்டையில முட்டிக்கிச்சு..” என்றாள்.

 

“ஏம்மா? பொம்பளைங்களுங்கு பெருசா இருந்தாத்தானே பிடிக்கும்? அதான் இந்த சைஸ் வாங்குனேன்..” என்றான் சங்கர்.

 

இப்படி அப்பாவியாக சொன்ன சங்கரை, தன் மார்பு மீது சாய்த்துக்கொண்ட புவனா “செல்லம்.. பொம்பளைங்களுக்கு செக்ஸ்ல சைஸ் முக்கியம் இல்லடா. எங்க உடம்ப அன்போட ரசிச்சு, காமத்தோட அணைச்சு, காதலோட ஓக்கனும். பெரிய சுன்னி வச்சிருக்கிரவன் எல்லாம் ஆம்பளை கிடையாது. தனக்கு எப்படிப்பட்ட சுன்னி இருந்தாலும் அத வச்சு, ஒரு பொண்ணுக்கு எப்படி திருப்தியா சுகம் கொடுக்கனும்ன்னு தெரிஞ்சு, அவளுக்கு சுகம் கொடுத்து, அவனும் சுகமடையிறான்பாரு அவன்தான் ஆம்பளை..” என்று சொல்லிமுடித்த மறு வினாடி, “அம்மா.. அப்பா அந்த விஷயத்துல எப்படி? அவருக்கு என்ன சைஸ்ம்மா?” என்று கேட்டான் சங்கர்.

 

“அப்பாவுக்கு சராசரியான 6 இன்ச் சைஸ்தான்டா. ஆனா, அவர் என்னைத் தொடும்போதெல்லாம், அவர் என் மேல வச்சிருக்க காதலை உணர முடியும். தன்னோட சுகம் மட்டும் முக்கியம் இல்லாம, என்னோட சுகத்துக்காகவும் என் ஆசைகளை மதிச்சு கேட்டு, அதுமாதிரி நடந்துக்குவாரு. அதனாலதான் அவர் போன பிறகு நான் இன்னொரு ஆம்பளைய நினைச்சு கூட பாக்கல..” என்று சொன்ன புவனாவின் கண்களில் கண்ணீர் ததும்பியிருந்தது.

 

புவனாவின் கண்ணீரைத் துடைத்து விட்டான் சங்கர். அடுத்ததாக முக்கியமான ஆட்டத்திற்கு போக வேண்டும். அதற்கு தன் அம்மாவின் பாவாடையைக் கழட்ட வேண்டும்.

 

ஏதோ ஒரு உத்வேகத்தில் சங்கர் தன் அம்மாவுக்கு சுகம்தர படுக்கைவரை வந்துவிட்டாலும், அவள் பெண்மை பொக்கிஷத்தை எப்படி பார்ப்பது என்று ஒரு தயக்கமும், அதே சமயம் “அம்மாவின் அந்த இடத்தைப்போய்.. எப்படி?” என்று வெட்கமும் அவனை மேற்கொண்டு செயலில் இறங்கவிடாமல் செய்தது.

 

ஆனால் காமம் தலைக்கேறி அதை அனுபவிக்கத் துடிக்கும் புவனாவுக்கு, அதற்கு மேலும் காத்திருக்க மனமில்லை. படுத்திருந்த புவனா படுத்திருந்தபடியே, தன் பாவாடை முடிச்சை அவிழ்த்து, பாவாடையை கழட்டத் தயாரானாள்.

 

ஆனால் அதைப் பார்க்கும் எண்ணம் சங்கருக்கு இல்லை. அதனால் அவளை பாவாடையை கழட்ட விடாமல் தடுத்தான் சங்கர்.

 

உடனே “ஏன்டா செல்லம்?” என்றாள் புவனா.

 

“அம்மாமா.. எனக்கு உன்னோட அந்த இடத்தைப் பார்க்க கூச்சமா இருக்கும்மா..” என்றான் சங்கர்.

 

“அதனால என்னடா? அம்மாவோட முலை மாதிரிதானே அதுவும்? அதை ஏன் அம்மாவோட மர்ம இடமா பாக்குற? அது நீ பொறந்து வந்த இடம். அதப்பாக்க உனக்கு என்ன கூச்சம்..” என்று வார்த்தைகளில் இடைவெளி இல்லாமல் சொன்ன புவனாவை ஆச்சர்யமாகப் பார்த்தான் சங்கர்.

 

சற்று நேரத்திற்கு முன்னர் புடவையை உருவியதற்கே கைகளை மார்புக்கு குறுக்காக கட்டிக்கொண்ட அம்மா, இப்போது காமத்தில் பாவாடையை அவளாகவே கழட்டுவது அவனுக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது. பெண்களை புரிந்துகொள்ளவே முடியாது என்று பல கவிஞர்கள் சொன்ன விஷயம் உண்மைதான் என்று அப்போதுதான் உணர்ந்தான்.

 

அதனால் “இனியும் தயங்காதே சங்கர்..” என்று தனக்குத்தானே சொல்லக்கொண்ட சங்கர், தன் அம்மாவின் இடுப்பிலிருந்த பாவாடையை உருவினான். படுத்திருந்த புவனாவும் அதற்கு வசதியாக தன் இடுப்பைத் தூக்கித்தர, சங்கர் தன் அம்மாவின் பாவாடையை தொடை வரை இறக்கினான். அப்போது அவனையும் அறியாமல், அவள் பெண்மை முக்கோணத்தை காணும் ஆர்வம் வந்தது. ஆனால் அவன் ஆசையை ஏமாற்றும் விதமாக புவனா பேன்டிஸ் அணிந்திருந்தாள்.

 

சங்கர் தன் அம்மாவின் பாவாடையை கால்வழியாக உருவி எறிந்தான். விளையாட்டை ஆரம்பிக்க, பேன்டிஸ்யையும் கழட்டியாக வேண்டும். ஆனால் சங்கர் அதை செய்ய விரும்பவில்லை. ஜாக்கெட்டை கழட்டியதுமே, முலைகளை வெளியே வந்து எட்டிப்பார்க்க செய்த தன் அம்மா, பாவாடைக்குள் பேன்டிஸ் அணிந்து தன்னை ஏமாற்றிவிட்டதாக செல்லமாக கோவித்துக்கொண்டான்.

 

அதற்காக, தன் அம்மாவின் புழையில் நேரடியாக டில்டோவைச் சொருகாமல், கொஞ்ச நேரம் அவளுக்கு விளையாட்டுக் காட்ட நினைத்தான் சங்கர்.

 

அதனால் சங்கர் தன் அம்மாவின் வாய்க்கு நேராக டில்வோவைக் காட்டி, அதில் மிச்சமீதி ஒட்டியிருந்த தேனையும் நக்கச் சொன்னான். புவனா, ஒரு இடம் மீதமில்லாமல், டில்டோவில் ஒட்டியிருந்த தேன் முழுவதையும் நக்கி சுவைத்தாள்.

 

பின்னர், “ஒரு நிமிஷம்..” என்ற சங்கர், டில்டோவை நன்றாக கழுவிவிட்டு, அது முழுவதிலும் தேங்காய் எண்ணெய்யை தேய்த்துக்கொண்டு வந்தான்.

 

சாதாரணமாக இருந்த அந்த ரப்பர் டில்டோ, தேங்காய் எண்ணெய்யை தேயத்ததும், விளக்கு வெளிச்சத்தை பிரதிபளித்து பளபளப்பாக மாறியது. அப்போது புவனாவுக்கு முதலிரவில் தன் கன்னிக் கூதிக்குள் சுன்னியை நுழைக்க முடியாத கணவன், தேங்காய் எண்ணெய்யை எடுக்க சமையலறைக்குள் யாருக்கும் தெரியாமல் பதுங்கி சென்று, தேங்காய் எண்ணெய்யை எடுத்துக்கொண்டு வரும் வழியில் புவனாவின் அம்மா வந்துவிட, அவளைப் பார்த்து புவனாவின் கணவன், எண்ணைய் பாட்டிலை பின்புறமாக மறைத்துக்கொள்ள, அதைக் கவனித்துவிட்ட அவள் அம்மா, புது மாப்பிள்ளையை பார்த்து வெட்கச் சிரிப்பு சிரித்துவிட்டு, “அவ்வளவு அவசரமா மாப்பிள்ளை? பாத்து மெதுவா.. என் பொண்ணு பயந்துடப்போறா..” என்று சொல்லிவிட்டு ஓடியதும், தன் கணவன் மாமியாரிடம் மாட்டிக்கொண்ட வேட்கத்தில் முதலிரவு அறைக்குள் வேகமாக ஓடிவந்ததும புவனாவின் மனதில் நினைவலைகளாக தோன்றி மறைந்தன.

-Continued in next page-

[sangavisri]

-Continue..

அதற்குள் டில்டோவில் தேங்காய் எண்ணெய்யை தடவிவிட்டு வந்த சங்கர் கட்டிலில் அமர்ந்தான். “அம்மா.. ஆரம்பிக்கலாமா?” என்று புவனாவிடம் சங்கர் சம்மதம் கேட்க, “ம்ம்ம்ம்..” என்று புவனா முனகிய விதத்திலிருந்தே “இன்னும் என்னடா.. சீக்கிரம் பண்ணுடா..” என்று தன்னிடம் சொல்வதைப் போல இருந்தது சங்கருக்கு.

 

ஆனாலும், சங்கர் தன் அம்மாவுக்கு கொஞ்ச நேரம் விளையாட்டுக் காட்டும் நோக்கத்தில், அந்த டில்டோவின் முனையை புவனாவின் முலைக்காம்பில் உரசினான். அந்த உரசலில் புவனாவுக்கு உடல் முழுவதும் சில்லென்றது. ரோமங்கள் நட்டுக்கொள்ள உடல் சிலிர்த்தது.

 

அதைப் பார்த்த சங்கர், மறுமுலையிலும் அதுபோல செய்தான். அப்போதும் அதுபோன்றே புவனா உடல் சிலிர்க்க, மெதுவாக, கொஞ்சம் அழுத்தம் கொடுத்து அவள் முலைக்காம்பைச் சுற்றி, டில்டோவால் வட்டமிட்டான்.

 

இப்படியே இரண்டு முலைகளிலும் மாற்றி மாற்றி செய்ய புவனாவின் கண்கள் சொருக, அவள் “ஹாஹாஹாஹாஹாஹா.. ஆஆஆஆஆஆஆ.. என்னங்க..” என்று பிதற்ற ஆரம்பித்தாள்.

 

தான் செய்வது அனைத்தையும் அவள் கணவன் செய்வதாகவே நினைத்துக்கொண்ட புவனாவின் மனநிலையை அவள் பிதற்றலில் இருந்தே புரிந்துகொண்டான் சங்கர்.

 

அதனால் புவனாவின் உடம்பில் உரசியபடியே டில்டோவை கீழிறக்கிய சங்கர், அவளது ஆழமான தொப்புள் குழியில் கொஞ்ச நேரம் விளையாட நினைத்து, புவனாவின் ஆழமாக தொப்புக்குள், டில்டோவைச் சொருகினான்.

 

புவனாவின் தொப்புள் அந்த முரட்டு டில்டோவின் முனைப் பகுதி முழுவதையும் உள்ளுக்குள் வாங்கிக்கொண்டது. அதைப் பார்த்த சங்கர் “அம்மா.. உன் தொப்புள் குழியே இப்படின்னா?” என்று சொல்ல, “சீசீசீசீ.. போடா..” என்று கைகளால் முகத்தை பொத்திக்கொண்டாள்.

 

“இருமா.. முதல்ல உன் தொப்புள் குழியில விளையாடிட்டு அப்புறமா.. அதோட ஆழத்தையும் பாக்குறேன்..” என்றான் சங்கர்.

 

உடனே “அதென்ன அது இதுன்னு? அதுக்கு பேரில்லையா?” என்றாள் புவனா.

 

புவனா என்ன சொல்ல வருகிறாள் என்று சங்கருக்கு புரிந்தது. படுக்கையில், பெண்களுக்கு செக்ஸியாக பேசுவதும் பிடிக்கும் என்று நெட்டில் படித்த விஷயங்கள் உண்மைதான் என்று புரிந்துகொண்டான் சங்கர்.

 

ஆனால் அதை எப்படி அம்மாவிடம் போய்? என்று தயங்கினான் சங்கர். அதனால் அந்த விஷயத்தை விட்டுவிட்டு, தொப்புளில் கவனத்தை செலுத்த ஆரம்பித்தான் சங்கர்.

 

டில்டோவின் மொட்டுப் பகுதி, புவனாவின் தொப்புள் குழியில் மிகக் கச்சிதமாக பொருந்தியிருப்பதைப் பார்த்த சங்கருக்கு, ஆட்டுக்கல்லில் குழவிக்கல்லை வைத்தது போலிக்க உடனே சங்கருக்கு அம்மாவின் தொப்புளில் மாவாட்டி விளையாட ஆசை வந்தது.

 

உடனே ஆட்டுக்கல்லில் மாவாட்டுவதைப் போல, புவனாவின் தொப்புளில் ஆட்டி விளையாட ஆரம்பித்தான். அது புவனாவுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் சுகத்தைக் கூட்ட “ம்ம்ம்ம்ம்ம்.. அஅஅ.. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..” என்று முனக, சங்கர் தன் வேலையை நிறுத்தாமல் தொடர்ந்தான்.

 

ஓரிரு நிமிடம் சுகத்தை அனுபவித்த புவனா பிறகு “என்னங்க.. ப்ளீஸ்.. கீழ போங்க..” என்று சிணுங்க, சங்கர் அவளை சீண்ட நினைத்து “கீழன்னா? அதுக்கு பேரில்லையா?” என்று புவனாவிடம் எதிர் கேள்வி கேட்டான்.

 

இப்படி தன் மகன் தன்னை எதிர் கேள்விகேட்டு தணற வைப்பான் என்று புவனா கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்கவில்லை. தன் மகனை சொல் என்று சொன்ன புவனாவுக்கு, தன் பெண்மையின் பெயரை சொல்ல விடாமல் ஏதோ ஒன்று தடுத்தது.

 

அதனால் மௌனமாக இருந்தாள் புவனா. தன் அம்மாவுன் தன் நிலைமையில்தான் இருக்கிறாள் என்று புரிந்துகொண்ட சங்கர், தன் அம்மாவின் பேன்டிஸைக் கவனித்தான். ஏக்கமாக இருந்த புவனாவுக்கு, உடலில் ஒருவன் விளையாடிய களிப்பில், கூதி சுரந்து பேன்டிஸ் நனைந்திருந்தது.

 

அதைப் பார்த்த சங்கர், நக்கலாக “என்னம்மா, மூச்சா போய்ட்டியா?” என்று புவனாவைச் சீண்டினான்.

 

உடனே புவனா “சங்கர்.. ப்ளீஸ்டா செல்லம்.. என் புருசனை என்னோட சேத்து வைடா சீக்கிரம்..” என்று செல்லச் சிணுங்கலோடு கெஞ்ச, சங்கருக்கும், வடியும் தன் அம்மாவின் கூதியைக் காணும் ஆவல் வந்தது.

 

ஆனால் அதை உடனடியாகச் செய்யாமல், அந்த டில்டோவை எடுத்து, பேன்டிஸ்க்கு மேலாக தன் அம்மாவின் கூதியில் தேய்க்க தேய்க்க “ஆஆஆஆஆ.. ஆஆஆஆஆஆ..” என்று புவனாவின் சிணுங்கல் சத்தம் அதிகமானது.

 

அதற்கு மேலே புவனா காத்திருந்தாலும், சங்கரால் காத்திருக்க முடியவில்லை. தன் அம்மாவின் முக்கோண பெட்டகத்தை பார்க்க மனசு துடித்தது. அதனால் “அம்மா.. கொஞ்சம் இடுப்பைத் தூக்கும்மா..” என்றான் சங்கர்.

 

அப்போது கண்ணைத் திறந்து பார்த்த புவனா, சங்கர் ஆடையுடன் இருப்பதைக் கவனித்தாள். தன் மகன் அம்மாவின் சுகத்துக்காக இதைச் செய்தாலும், இந்நேரம் அவனுக்குள்ளும் காம ஆசைகள் கண்டிப்பாக எழுந்திருக்கும் என்று புவனா புரிந்துகொண்டாள். சங்கர் எனக்கு சுகமளித்துவிட்டு, பிறகு அவன் தனியாக கையடிப்பான் என்று யோசித்த புவனா “சங்கர்.. அம்மா இப்போ மகன் கண் முன்னாடி முழுசா அம்மணமா ஆகப்போறேன். அப்புறம் நீ மட்டும் எதுக்கு டிரஸ் போட்டிருக்க?” என்றாள்.

 

“அதில்லம்மா..” என்று சொன்ன சங்கரை இடைமறித்த புவனா, “சங்கர் எல்லாம் எனக்கு தெரியும்..  நீ டிரஸ்ஸைக் கழட்டு. நீ எனக்கு செஞ்சுவிடுற மாதிரி நான் உனக்கு செஞ்சு விடுறேன்..” என்று சொல்லவும், சங்கர் தன் அம்மாவின் வார்த்தைகளை மீற முடியாமல் தன் ஆடைகள் ஒவ்வொன்றையும் கழட்டிப்போட ஆரம்பித்தான். தன் ஜட்டி முதற்கொண்டு எல்லாவற்றையும் கழட்டி, தன் அம்மாவின் முன்னால் பிறந்த மேனியாக நின்றான் சங்கர்.

 

சங்கர் அம்மணமானதும் புவனா அவனைக் கவனித்தாள். அவன் சுன்னி முக்கால்வாசி விரைப்பில் இருந்தது. ஆனால் ரொம்பவும் குறைவாகவே விந்து வடிந்திருந்தது.

 

தன் மகனின் பிரச்சனை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைந்து வருவதை நினைத்து புவனாவுக்கு சந்தோஷமாக இருந்தது. அப்போது சங்கர், “அம்மா.. இப்போ நான் குழந்தையாயிட்டேன். அடுத்து, நான் குழந்தையா பிறந்து வந்து இடத்தை பாக்க போறேன்..” என்றபடி, புவனாவின் பேன்டிஸில் கைவைத்தான் சங்கர்.

 

சங்கர் தன் பேன்டிஸைத் தொட்டதும், புவனாவுக்கு உடல் நடுங்க ஆரம்பித்தது. சங்கருக்கும் ஆர்வத்தில் இதயம் தாறுமாறாக துடிக்க, மெல்ல தன் அம்மாவின் இடுப்பிலிருந்த பேன்டிஸை கீழே உருவ ஆரம்பித்தான்.

 

மகன் தன் பேன்டிஸைக் கழட்ட ஆரம்பித்ததும், புவனாவும் தன் நாணத்தை மறந்து தன் இடுப்பை லேசாக தூக்கித்தர, சங்கர் சட்டென அவள் பேண்டிஸை தொடைவரை இழுத்தான்.

 

அடுத்த வினாடியே புவனாவின் மர்ம முக்கோணம் சங்கரின் கண்களுக்கு விருந்தானது. அதுதான் சங்கர் பார்க்கும் முதல் புண்டை. அதுவும் அவன் அம்மாவின் அழகான புண்டை! தன் மகன் தன் பெண்மை மேட்டை கண்ணிமைக்காமல் பார்த்த புவனா வெட்கத்தில் தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டாள்.

 

சங்கர் அவளது பேன்டிஸை கால்வழியாக உருவி எறிந்துவிட்டு, அம்மாவின் பெண்மை மேட்டை பார்த்தான். உடல் நிறத்தை விட சற்றே கருமை நிறத்தில், முடி முளைத்திருந்த அவள் கூதியைத் தவிர அழகான ஒரு இடம் வேறு இல்லை என்று அவனுக்கு தோன்றியது. புவனாவின் கூதி மேட்டில் முடி இருந்தாலும், அதை அதிகமாக வளரவிடாமல் டிரிம் செய்திருப்பதை கவனித்தான் சங்கர். அதை அவளாக கத்திரிக்கோலால் வெட்டியிருப்பது, அங்கே கொஞ்சம் அதிகமும், இங்கே கொஞ்சம் குறைவுமாக இருந்த முடியை வைத்து கண்டுபிடித்தான் சங்கர்.

 

பின்னர், தன் அம்மாவின் பெண்மைப் பிளவில் தான் பிறந்து வந்த பாதையை கவனித்தான். அந்த சிறு துளை வழியாகவா பிறந்துவந்தோம் என்று சங்கருக்கு பிரம்மிப்பாக இருந்தது.

 

சங்கர் அடுத்த கட்ட வேலையில் இறங்காமல், அவள் கூதியையே கவனித்துக்கொண்டிருக்க, வெட்கத்தில் முகத்தை மூடியிருந்த புவனா, கொஞ்சம் கொஞ்சம் வெட்கம் குறைந்து, நிதானத்திற்கு வந்தாள்.

 

முகத்திலிருந்து கையை எடுத்தவள் தன் மகன் தன் கூதியையே பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை கவனித்தாள். அவன் கண்களில் ஒரு பெண்ணின் கூதியை முதல் முறையாக பார்க்கும் பிரம்மிப்பு தெரிந்தது. அதுவும் அவனைப் பெற்ற அம்மாவுடையது என்றால் சொல்லவா வேண்டும்?

 

அதைக் கவனித்த புவனாவும், கொஞ்சமாக தன் கால்களை அகட்டி, அவள் கூதியை விரித்துக்காட்டினாள். அப்போது கூதிக்குள் பதுங்கியிருந்த அவள் கூதிப்பருப்பு, மெதுவாக வெளியே எட்டிப்பார்த்தது.

 

சங்கருக்கு கேள்வி ஞானம் இருந்ததால், அது என்னவென்று புரிந்துகொண்டான். இனியும் அவன் தாமதித்தால், அவன் அம்மாவால் தாங்கிக்கொள்ள முடியாது என்று உணர்ந்த சங்கர், தன் கையிலிருந்த டில்டோவை எடுத்து, மெதுவாக, அவள் கூதி மேட்டில் தேய்த்தான்.

 

அவன் வேலையை ஆரம்பித்ததுமே, புவனாவின் கால்கள் தானாக விரிந்து கொடுக்க ஆரம்பித்தது. அவர் கூதிலிருந்து ஈரம் சுரந்துகொண்டே இருந்தது. தன் அம்மா நல்ல மூடில் இருக்கிறாள், இனியும் எந்த விளையாட்டும் வேண்டாம் என்று முடிவெடுத்த சங்கர், தன்னைப் பெற்ற அம்மாவை மீண்டும் ஒரு முறை கன்னிகழிக்க தயாரானான்.

 

அது ஒரு ரப்பர் வஸ்துவால் நிகழ்ந்தாலும் ஒரு இயற்கை நிகழ்வுபோல இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்த சங்கர், தன் அம்மாவின் குண்டிக்கு கீழகா ஒரு சிறு தலையணையை வைத்து இடுப்பை உயர்த்தினான்.

 

பின்னர் அவள் கால்களை அகல விரித்து, “அம்மா.. அப்பா உன்னை கன்னி கழிக்கப்போறாரு..” என்றபடி, அவள் யோனி வாசலுக்கு நேராக டில்வோவை கொண்டு சென்றான்.

 

டில்டோவின் முனைப் பகுதியில் இருந்த தேங்காய் எண்ணெய், புவனாவின் மேனியில் தடவியதில், அவள் உடலில் ஆங்காங்கே ஒட்டிக்கொண்டதால் உலர்ந்துபோயிருந்தது. ஆனாலும், அம்மாவின் கூதியில் நீர் சுரந்திருப்பதை பார்த்தபின், அதை விட தேங்காய் எண்ணெய் ஒன்றும் பெரிதல்ல என்று நினைத்து, அம்மாவின் யோனி ஓட்டைக்கு நேராக டில்டோவின் முனைப் பகுதியை வைத்து அழுத்தினான்.

 

அடுத்த வினாடியே “ஆஆஆஆஆஆஆ.. என்னங்ககக.. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..” என்று கண்களை மூடி, மோகச் சிணுங்கல் சிணுங்க ஆரம்பித்தாள் புவனா.

 

சங்கரும் டில்டோவை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உள்ளே தள்ளினான். ஏற்கனவே புவனா சுயஇன்ப பழக்கத்தில் காய்களை விட்டு குத்தியதில், அவள் கூதியில் நுழைக்க எந்த சிரமுமும் இல்லாமல் இருந்தது. ஆனால் 12 அங்குல டில்டோவில் 5 அங்குலம் மட்டும்தான் போயிருந்தது.

 

அதற்கு மேலே சங்கருக்கு உள்ளே தள்ள கொஞ்சம் சிரமமாக இருந்தது. அப்படி கொஞ்சம் அழுத்தம் தந்து உள்ளே தள்ளும்போது, புவனாவின் சிணுங்கல், “ஆஆஆஆஆ..” என்று அலறலாக மாறியது.

 

தன் அம்மாவின் கூதி அதுவரை மட்டும்தான் உபயோகப்படுத்துப்பட்டுள்ளது என்று சங்கருக்கு புரிந்தது. அதனால் அதற்கு மேலே தள்ளவிடாமல் புவனா தடுத்தாள்.

 

சங்கரும் தன் அம்மாவின் விருப்பப்படி, மேற்கொண்டு உள்ளே தள்ளாமல், கூதிக்குள் உள்ளே வெளியே ஆட்டம் ஆட ஆரம்பித்தான். மிதமான வேகத்தில் டில்வோவை உள்ளே வெளியே ஆட்டிக்கொண்டிருக்க, புவனா “ஆஆஆஆஆஆங்.. அப்படித்தாங்க,, ஆஆஆஆஆஆ.. ஐயோயோயோ.. ம்ம்ம்ம்ஆஆஆஆஆ..” என்று சுகமுனகலால் முனகிக்கொண்டிருந்தாள்.

 

அப்போது சங்கருக்கு, இந்த சுக ஆட்டத்தில் விருவிருப்பைக் கூட்டும் ஆசை வந்தது. ஒரு பெண் தானாக சுயஇன்பம் செய்யும்போது, தன் கூதிக்குள் எவ்வளவு தூரம் விட வேண்டும், எவ்வளவு வேகம் இருக்க வேண்டும் என்று அவளுக்கு தெரியும்.

 

ஆனால் அதற்கும் ஒரு ஆண் அவள் கூதியில் ஓப்பதற்கும் இருக்கும் வித்தியாசம் என்னவென்றால், அவன் தன்னால் முடிந்தவரை தன் சுன்னியை அவள் கூதிக்குள் இறக்கிவிடுவான். அதனால் அவள் கத்தினாலும், கதறினாலும் அவனுக்கு கவலையில்லை. அதுபோல வேகமும் அப்படித்தான். பெண் போதும் போதும் என்று சொன்னால்தான் ஆண்கள் வேகமாக இயங்குவார்கள். ஆண்கள் இப்படி நடந்துகொள்வதுதான், பெண்களுக்கும் பிடித்தமான ஒன்று. பெண் வேண்டாம் என்றாலும் அவள் அதை ரசித்து அனுபவிப்பாள். மறுபடியும் அதுபோல ஒரு ஆட்டத்தை ஆட காத்திருப்பாள்.

 

அதுபோன்ற ஒரு சந்தர்ப்பத்தை தன் அம்மாவுக்கும் உருவாக்க நினைத்தான் சங்கர். அதனால், அவள் கூதியில் குத்துவதை நிறுத்தியவன், இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக டில்டோவை உள்ளே இறக்க முயற்சி செய்தான்.

 

டில்டோவை மெதுவாக வெளியே இழுத்து, பின் வேகமாக உள்ளே தள்ள அது இன்னும் கொஞ்சம் அழம் பாய ஆரம்பித்தது. அதே நேரம் புவனா “ஆஆஆஆஆஆ..” என அலறி “என்னங்க போதுங்க..” என்று கெஞ்ச ஆரம்பித்தாள்.

 

சங்கர், தான் எதிர்பார்த்தபடி நடப்பதை நினைத்து சந்தோஷப்பட்டான். போதும் என்று சொன்ன தன் அம்மா வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லையே என்று, சங்கர், தன் ஆட்டத்தை நிறுத்தாமல் தொடர்ந்தான்.

 

பத்து நிமிட போராட்டத்திற்குப் பிறகு, கிட்டத்தட்ட 10 இஞ்ச் வரை டில்டோவை புவனாவின் கூதிக்குள் இறக்கினான். வலியில் புவனாவின் கதறல் அதிகமாக இருந்ததால், டில்வோவை அவள் கூதிக்குள் இறக்கிய நிலையில் வெளியே எடுக்காமல் அப்படியே வைத்திருந்தான்.

 

பல வருடங்களாக பருமனாக எதுவும் நுழையாத அவள் கூதிக்குள், ஒரு முரட்டு டில்டோ நுழைந்திருந்தது. அதுவும், அந்த ஆழத்திற்கு அதுவரை எந்த பொருளும் நுழைந்தது இல்லை, ஏன், அவள் கணவனின் சுன்னி கூட அந்த ஆழத்தை அடைந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

 

தன் கூதியில், ஒரு முரட்டு ரப்பர் வஸ்து ஆழமாக அடைபட்டுக் கிடப்பது புவனாவுக்கு வலியைக் கொடுத்தாலும், விரக தாபத்தில் தவித்துப் போயிருந்த, அவளது ஆசை அடங்கிடாத கூதிக்கு வலிகலந்த சுகமாகவே இருந்தது.

 

புவனா, அந்த ரப்பர் டில்டோ, தன் கருப்பைக்குள்ளேயே சென்றுவிட்டதைப் போல உணர்ந்தாள். அப்போதுதான் அவள் கூதியின் பெருமை அவளுக்கே புரிந்தது. “அந்த டில்டோவை பத்து இஞ்ச்சு முழுங்கிடுச்சே நம்ம கூதி..” அவள் கூதியை நினைத்து பெருமைபட்டுக்கொண்டாள்.

 

தன் அம்மாவின் ஒவ்வொரு செய்கையையும் உன்னிப்பாக கவனித்துக்கொண்டிருந்த சங்கர், தன் அம்மாவுக்கு ஏற்பட்ட வலி அடங்கும்படியாக, தொப்புளுக்கு கீழே அவள் அடிவயிற்றை தடவிக்கொடுத்தான். அவன் அப்படி செய்தது புவனாவுக்கு கொஞ்சம் இதமாக இருந்தது.

 

தன் அம்மாவுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் காமத்தை கூட்ட நினைத்த சங்கர், மீதமிருந்த தேன் முழுவதையும் புவனாவின் முலைகளில் ஊற்றி, முலையைச் சப்பி, முலைப்பாலோடு சேர்த்து தேனையும் நக்கி குடிக்க ஆரம்பித்தான்.

 

அப்போது புவனா, அம்மணமாக இருந்த சங்கரின் சுன்னியைப் பிடித்தாள். அம்மாவின் கைபட்டதும் அவன் சுன்னி துடித்தது. புவனா இரண்டு மூன்று முறை அதை உருவிவிட, அது முழு விரைப்புக்கு வந்தது.

 

புவனா சங்கரிடம் “செல்லம்.. அம்மா மட்டும் சுகம் அனுபவிச்சா போதுமா? நீயும் வா..” என்று சங்கரை அழைத்து, “உன் குஞ்சை அம்மா முலைக்கு நடுவுல விடு..” என்றாள்.

 

சங்கரும் தன் அம்மா சொல்படி, புவனாவின் மார்புக்கு நேராக இருபக்கமும் கால்போட்டு அமர்ந்து, தன் விரைத்த சுன்னியை புவனாவின் இரண்டு முலைகளுக்கு நடுவே வைத்தான்.

 

உடனே புவனா, தன் முலைகளை ஒன்றாக சேர்த்து அழுத்திப் பிடித்துக்கொள்ள, சங்கர், தன் இடுப்பை முன்னும் பின்னும் அசைத்து, தன் அம்மாவின் முலைப் பள்ளத்தில் ஓக்க ஆரம்பித்தான்.

 

பல நாட்கள் கையடிக்காமல் உணர்ச்சிகளின் உச்சத்தில் இருந்த சங்கருக்கு சீக்கிரமே விந்து வந்துவிடுவது போலிருந்தது. அதனால் மூன்று நிமிடங்கள் வரை அம்மாவின் முலைகளில் ஓத்துவிட்டு, பின்னர் எழுந்துவிட்டான்.

 

புவனா “ஏன் செல்லம் எழுந்திட்ட? கஞ்சி வர வரைக்கும் செய்டா..” என்றாள்.

 

அதற்கு சங்கர் “இல்லம்மா.. அதுக்கு பேற ஐடியா வச்சிருக்கேன்..” என்று சொல்லிவிட்டு, அம்மாவின் கால்களை அகட்டி, கால்களுக்கு இடையே அமர்ந்தான்.

 

புவனாவின் கூதிப்பொந்தில் சொருகியிருந்த டில்டோ, மரத்தில் ஆப்படைத்ததுபோல அப்படியே இருந்தது. சங்கர், அதை மெதுவாக சில அங்குலத்திற்கு வெளியே இழுத்து, பின்னர் மீண்டும் உள்ளே சொருகினான்.

 

அப்போது “ஆஆஆஆஆஆஜ்ஜ்ஜ்ஜ்..” என்று புவனாவின் முனகல் மீண்டும் வெளிப்பட ஆரம்பித்தது. மெதுவாக, அப்படியே தொடர்ந்து செய்ய ஆரம்பித்தான் சங்கர்.

 

அவன் குத்தலுக்கு தகுந்தபடி “ஆஆஆஆஆஆ.. ஆஆஆஆஆ.. ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்..” என்று புவனாவின் சுகமுனகல்கள் வெளிப்பட, சங்கர் அம்மாவின் முனகல் சங்கீதத்தை ரசித்துக்கொண்டே தன் ஆட்டத்தை தொடர்ந்துகொண்டிருந்தான்.

 

புவனாவின் கூதி, சொருகலுக்கு தகுந்தபடி நன்றாக காம நீரை சுரந்து, டில்டோ எளிதாக உள்ளே சென்று வர வழி செய்து கொடுத்தது. அவள் யோனித்தசைகளும் விரிந்துகொடுக்க, ஒன்றிரண்டு நிமிடத்தில் பத்து அங்குல டில்டோவும் எளிதாக உள்ளே சென்று வந்தது.

 

அதைக் கவனித்த சங்கர் அடுத்த கட்டத்திற்கு செல்ல தயாரானான். தன் வேகத்தை கொஞ்சம் அதிகரித்து டில்டோவை முனைவரை இழுத்து, ஆழம் வரை செலுத்தினான்.

 

வேகமாக ஆழமாக புவனாவின் கூதிக்குள் டில்டோ சென்றுவர அவள் அதுவரை அனுபவித்திடாத ஒரு சுகபோதையில் திளைக்க ஆரம்பித்தான். அந்த நேரம் சங்கர், புவனாவின் கூதிப் பருப்பை விரலால் நசுக்கிவிட, சொல்லமுடியாத சுகத்தில் தன்னை மறந்தாள் புவனா.

 

“என்னங்க.. என்னங்க.. என்னென்னமோ பண்ணுறீங்களே.. முடியலைங்க.. ஆஆஆஆஆஆ.. நிறுத்தாதிங்க.. ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.. என் கூதிய துடிக்க விடுறீங்களே.. இத்தனை நாள் என்னை துடிக்க விட்ட அந்த கூதியை நீங்க சும்மா விட்டுடாதிங்க.. ஆஆஆஆஆஆ..” என்று கண்களை மூடி, தலையணையைப் பிடித்துக்கொண்டு புவனா சுகத்தில் முனகிக்கொண்டிருந்தாள்.

 

தன் பெண்மை மேட்டின் பெயரைச் சொல்ல நாணப்பட்ட அம்மா, இப்போது பச்சையாக பேசுவதை நினைத்து சங்கருக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது. ஒரு பெண் காமத்தில் தன்னை மறந்துவிட்டால், அவள் அச்சம், மடம், நாணம் என எதையும் கண்டுகொள்ள மாட்டாள் என்பது சங்கருக்கு புரிந்தது.

 

சங்கர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வேகத்தை கூட்டிக்கொண்டே போக, புவனா சுக வேதனையில் “ஆஆஆஆஆஆ.. ஆஆஆஆஆ..” என்று சத்தமாகவே கத்த ஆரம்பித்தாள். அவள் கத்துவதைக் கேட்டு, பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் வந்துவிடுவார்களோ என்று பயந்த சங்கர், அம்மாவின் வாயைப் பொத்திக்கொண்டான்.

 

இப்போது புவனாவால் கத்தக்கூட முடியவில்லை. “ம்ம்ம்ம்ம்.. ம்ம்ம்ம்ம்..” என்று சத்தமிட்டபடி இருக்க, சங்கர் தன் கை வலிக்க வலிக்க, அம்மாவின் கூதியில் உச்சகட்ட வேகத்தில் டில்டோவை சொருகி இழுத்துக்கொண்டு இருந்தான்.

 

அந்த அனுபவத்தில் புவனாவால் வெகுநேரம் இருக்க முடியவில்லை. தன் மதன மடையைத் திறந்துவிட்டு, உச்சத்தை அடைந்தாள் புவனா. தன் அம்மாவின் காம வெள்ளம் சங்கரின் கையை நனைக்க, சங்கர், புவனாயின் வாயிலிருந்து கையை எடுத்து, தன் வேகத்தை படிப்படியாக குறைத்து மெதுவாக நிறுத்தினான். பின்னர் அந்த டில்டோவை வெளியே இழுத்தான்.

 

புவனாவின் யோனித்துளை டில்டோவால் பெரிதாகி ஒரு சிவந்த ஓட்டை போல காட்சியளித்தது. புவனாவின் உடலிலிருந்து டில்டோ வெளியே வந்ததும், உச்சமடைந்த களைப்பில் வேர்க்க விருவிருக்க படுத்திருந்தாள். அப்போது சங்கர் தன் அம்மாவின் முலைகளுக்கு நேராக அமர்ந்து தன் சுன்னியைக் குலுக்க, அவன் சுன்னியிலிருந்து விந்து வெளிப்பட்டு புவனாவின் முலைகளில் பாய்ந்த்து.

 

மகனின் சூடான விந்து தன் முலையில் பட்டதும் கண்களைத் திறந்து பார்த்தாள் புவனா. தன் மகன் தன் முலைகளில் விந்துவை கொட்டியிருப்பதைப் பார்த்து, “என்னடா சங்கர்?” என்றாள்.

 

“அம்மா.. இந்த ஆட்டத்துல எல்லாம் நல்லபடியா நடந்துச்சு. ஆனா படத்துல வர மாதிரி, கடைசியா விந்துவை முலையில பீய்ச்சி அடிச்சாத்தான் அது முழுமையா இருக்கும். அதுக்குத்தாம்மா..” என்றான் சங்கர்.

 

உடனே புவனா மகனின் விந்துவை தன் முலைகளில் தேய்த்துக்கொண்டாள்.

 

சங்கர் “எப்படிம்மா இருந்துச்சு?” என்று கேட்டான்.

 

உடனே சங்கரை இழுத்து அணைத்துக்கொண்ட புவனா அவன் முகமெங்கும் முத்தமிட்டு “என் செல்லமே.. ஒரு ஆம்பளை கூட இப்படி சுகம் தர முடியாதுடா..” என்று இச் இச் இச் என்று மீண்டும் தன் மகனுக்கு முத்தமிட்டு நன்றி சொன்னாள்.

 

களைப்பில் புவனா அப்படியே படுத்திருக்க, சங்கர் பாத்ரூம் சென்று டில்டோவைக் கழுவிவிட்டு வந்தான். சங்கர் வந்ததும் புவனாவும் எழுந்து சென்று ஒரு சின்னக் குளியல் போட்டுவிட்டு வந்தாள்.

 

நேரம் நள்ளிரவை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது. குளித்துவிட்டு, வந்த புவனா ஒரு மெல்லிய நைட்டியை எடுத்துப் போட்டுக்கொண்டாள். தனக்கு சுகமளித்த அந்த டில்டோவை கையில் எடுத்த புவனா, அதற்கு ஒரு முத்தமிட்டு, தன் கணவனின் படத்திற்கு முன்பாக அதை வைத்துவிட்டு, படுக்க தயாரானாள்.

 

சங்கரும் தன் அம்மாவுடனே படுத்துக்கொள்ள, பல நாள் ஏக்கம் தீர்ந்த மகழ்ச்சியில் நிம்மதியாக உறங்கிப் போனாள் புவனா.

 

- காத்திருங்கள் அடுத்த பாகம் வரும் வரை..

[sangavisri]

வணக்கம் நண்பர்களே..

 

“சங்கர் தன் அம்மாவிடம் பால் மட்டும் குடித்தால் போதாது..” என்று ஆசைப்பட்ட நண்பர்களுக்காக, நான் முன்னர் சொன்னபடி “மகனுக்கு முலைப்பால்” கதையை எனது Blog-ல் Publish செய்துள்ளேன்.

 

அம்மாவுக்கும் மகனுக்கும் இடையே நடக்கும் உணர்ச்சிப் போராட்டம் கடைசியில் எங்கே செய்து முடிகிறது என்பதை படித்து மகிழ்ந்து, உங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள். நன்றி.

 

கதையைப் படிக்க, https://sangavisri.blogspot.com

[sangavisri]

பத்தாம் பாகம்:

 

மறுநாளிலிருந்து சங்கர் தன் அம்மாவிடம் புது சந்தோஷத்தையும், உற்சாகத்தையும் கவனித்தான். எல்லாம் அந்த டில்டோ வந்ததால்தான் என்று புரிந்துகொண்டான் சங்கர். புவனாவும் தன் ஆசை அதிகமாகும்போதெல்லாம் சமயம் சந்தர்ப்பம் பாராமல், அந்த டில்டோவைச் சொருகி கொஞ்சம் ஆறுதல் அடைவாள்.

 

புவனாவின் அரிப்புக்கு, அந்த பொம்மை விளையாட்டு ஆறுதலாக இருந்தாலும், அன்று இரவு நடந்ததைப் போல மீண்டுமொரு கூடலுக்கு அவள் ஆர்வம் காட்டவில்லை.

 

அம்மாவின் “கன்னி கழித்தலுக்குப் பிறகு” அவள் முலைகளில் பால் குடிப்பது மட்டும் இல்லாமல், சின்னச் சின்னச் சில்மிஷங்களையும் செய்ய ஆரம்பித்தான் சங்கர். பால் குடிக்கும் முன்பாக பத்து பதினைந்து நிமிடங்கள் அவள் முலையுடன் விளையாடுவான். அவள் முலையைச் சுற்றி நாவால் வருடுவது, முலைகளை அழுத்தமாக பிசைந்து பாலை முகத்தில் பீய்ச்சியடிப்பது என்று சில்மிஷ சேட்டைகளைச் செய்வான். தான் முலை விளையாட்டில் ஈடுபடும்போதெல்லாம் புவனா கண்கள் மூடி காமத்தில் கிறங்குவதை சங்கர் கவனித்திருக்றான்.

 

அம்மாவின் கிறக்கத்திற்கு ஆறுதலாக அவள் கூதியில் டில்டோ போட்டுவிட நினைப்பான் சங்கர். ஆனால் புவனா அதற்கு சம்மதிக்கவில்லை. ஆசை இருந்தால் அவளாகவே சுயஇன்பம் செய்துகொள்வாளே தவிர, சங்கரை செய்துவிடச் சொல்லவில்லை. அம்மாவுக்கு அதில் ஆர்வமில்லாததால், சங்கரும் அவளைக் கட்டாயபடுத்தவில்லை.

 

அப்போதுதான் சங்கருக்கு ஒரு விஷயம் நன்றாக புரிய ஆரம்பித்தது. அதாவது, தன் அம்மா புவனா, டில்டோவை வைத்து விளையாடும் கூதிவிளையாட்டை அவளது கட்டுக்கடங்காத அரிப்பைத் தீர்க்கும் ஒன்றாகவே பார்க்கிறாள். ஆனால் மகனுடன் விளையாடும் முலைவிளையாட்டை மனமுவந்து ரசிக்கிறாள் என்று!

 

அதனால் அம்மாவின் முலையில் பால்குடிப்பது மட்டுமல்லாமல், அதில் சில்மிஷ விளையாட்டுகளை அதிகம் விளையாட நினைத்தான் சங்கர். ஆனால் ஏற்கனவே பிசைதல், பிழிதல் என்று விளையாடி அவனுக்கு சலித்துப்போய்விட்டது.

 

சங்கருக்கு மட்டும் இல்லை புவனாவுக்கும்தான். ஆனால் முலையில் இதைத் தவிர வேறு என்ன விளையாடிவிட முடியும் என்று புவனா தன் ஏக்கத்தை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளவில்லை. ஆனாலும் தாயின் தவிப்பு சங்கருக்கு நன்றாக புரிந்தது.

 

அதனால் முலை விளையாட்டை எப்படி அடுத்துக்கட்டத்துக்கு எடுத்துச் செல்வது என்று தீவிரமாக யோசிக்க ஆரம்பித்தான் சங்கர்.

 

அதற்குள், சங்கருக்கு கல்லூரி விடுமுறை முடிந்து, மீண்டும் கல்லூரி செயல்பட ஆரம்பித்தது.

 

எந்நேரமும் அம்மாவின் முலையுடன் விளையாடிக்கொண்டிருக்கும் சங்கர், வேறு வழியில்லாமல், காலையில் செல்லப் பிள்ளையாக அம்மாவிடம் பால் குடித்துவிட்டு, மாலை அங்குமிங்கும் ஊர்சுற்றாமல், கல்லூரி முடிந்ததும் நல்லப் பிள்ளையாக அம்மாவின் முலைப்பாலை குடிக்க நேரமாகவே வீட்டுக்கு வந்துவிடுவான்.

 

பின்னர் எப்போதும் போல இரவு புவனாவின் முலைகளைப் பிசைந்து விளையாட்டி, பால் குடித்துவிட்டு தூங்குவான் சங்கர். கல்லூரி சென்று வருவதால், சங்கருக்கு தன் அம்மாவுடன் செலவிடும் நேரம் குறைந்ததோடு மட்டுமில்லாமல், அம்மாவின் முலையில் வேறு எந்த மாதிரி விளையாட்டுக்களை விளையாடலாம் என்று சரியாக யோசிக்கவும் முடியவில்லை.

 

அப்போதுதான் ஒருநாள் சங்கர் தன் நண்பன் ஒருவனின் சகோதரி கல்யாணத்திற்கு செல்ல நேர்ந்தது. மாலை அம்மாவிடம் பால் குடித்துவிட்டு கல்யாணத்திற்கு கிளம்பிய சங்கர், மறுநாள் காலை முகூர்த்தம் முடிந்ததும் பால் குடிக்க வீட்டுக்கு வந்துவிடுவதாக அம்மா புவனாவிடம் சொல்லிவிட்டு கிளம்பினான்.

 

அந்தி சாயும் பொழுது, சூரியன் மறைந்து இருள் சூழ்ந்து வரும் வேளையில், தன் நண்பனின் ஊருக்குச் செல்ல, அதற்கான பஸ்ஸில் ஏறினான் சங்கர். பஸ் அந்த அழகான மாலை வேளைக்கு அழகு சேர்க்கும் விதமாக இருபக்கமும் பச்சைப் பசேலென்ற நெல் வயல்கள் சூழ்ந்த ஒரு தார்ச்சாலையில் மெதுவாக பயணித்துக்கொண்டிருந்தது. பஸ்ஸின் ஜன்னல் ஓரத்தில் அமர்ந்து, பச்சைப் பசேலென வளர்ந்த பயர்களைப் பார்த்து ரசித்துக்கொண்டே சென்றுகொண்டிருந்தான் சங்கர்.

 

அப்போது சிலர் பசு மாடுகளை மேய்ச்சலில் இருந்து பால் கறக்க கூட்டிச் செல்வதை கவனித்தான். பகல் முழுதும் பச்சைப் புற்களை மேய்ந்து பசுவின் மடியில் நன்றாக பால் சுரந்திருப்பதைக் கவனித்தான். பாலூறிய பசுவின் மடியையும் அதற்கு கீழே நீளமாக இருந்த காம்புகளைப் பார்த்ததுமே, சங்கருக்கு உடனே தன் அம்மாவின் பால் நிரம்பிய முலை ஞாபகத்துக்கு வந்தது.

 

தன் அம்மாவுக்கும் அதுபோல நீளமான காம்புகள் இருந்தால் எப்படியிருக்கும் என்று நினைத்துப் பார்த்தவனுக்கு சிரிப்பு வந்துவிட, கூட்டம் நிரம்பிய பஸ்ஸில் தன்னை மறந்து சிரித்துவிட்டான் சங்கர்.

 

உடனே பஸ்ஸில் இருப்பவர்கள் எல்லாம் அவனை ஒரு மாதிரியாக பார்க்க ஆரம்பித்ததும், கம்மென்று அமைதியாக இருந்துவிட்டான் சங்கர். ஆனால், அவன் மனது, மாட்டின் மடியையும், தன் அம்மாவின் முலையையும் மாறி மாறி நினைத்துக்கொண்டே வந்துகொண்டிருந்தது.

 

ஒருவழியாக நண்பனின் ஊருக்குப் போய்ச் சேர்ந்தான் சங்கர். பஸ் ஸ்டாப்புக்கு பக்கத்திலேயே நண்பனின் வீடு இருந்ததாலும், கல்யாண வீடு என்பதற்கு அடையாளமாக, வீட்டின் முன்னால் பந்தல், வாழைமரம், தோரணம் என்று அமர்க்களமான அலங்காரத்தாலும், பஸ்ஸிலிருந்து சங்கர் இறங்கியதுமே அவன் நண்பனின் வீடு கண்களுக்கு தென்பட்டுவிட, வீட்டை நோக்கி நடந்தான் சங்கர்.

 

அவன் போகும் நேரத்தில் ஒரு சிலரைத் தவிர வீட்டில் வேறு யாரும் இல்லை. அவர்களில் சங்கர் போனதைப் பார்த்த ஒருவர் “என்னப்பா கல்யாணத்துக்கு வந்துருக்கியா?” என்று கேட்க, “ஆமாங்க..” என்று சங்கர் சொன்னதும், “அச்சச்சோ.. இப்போதான் எல்லாரும் மண்டபத்துக்கு கிளம்பிப் போனாங்க. சரிப்பா கொஞ்ச நேரம் பொறு. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல வேன் வரும். அதுல மண்டபத்துக்கு கிளம்பு..” என்று சொன்னதும், உடனே விருந்தினர்களுக்கு போடப்பட்டிருந்த பிளாஸ்டிக் சேரில் உட்கார்ந்தான் சங்கர்.

 

பேச்சுத்துணைக்கு ஆளில்லாமல், சங்கர் தன் மொபைல் போனை நோண்டியபடி இருந்தான். அப்போது சைக்கிளின் பின்னால் பால் கேனை வைத்தபடி, ஒருவன் அந்த வீட்டின் முன்னால் வந்து நின்றான்.

 

அவன் பழக்கப்பட்டவன் போல “என்னங்கையா, கல்யாண வீட்டுக்காரங்க எல்லாரும் மண்டபத்துக்கு போயிட்டாங்களா?” என்று கேட்டபடி, ஒரு வாளியை எடுத்துக்கொண்டு, “சரிங்க.. நான் பால் கறந்துட்டு போறேன்..” என்று சொல்லிவிட்டு அந்த வாளியோடு வீட்டின் பின்பக்கம் போவதை கவனித்தான் சங்கர்.

 

அந்த ஆள் பால் கறப்பதாக சொன்னதும், சங்கருக்கு மாட்டின் மடியிலிருந்து எப்படி பால் கறக்கிறார் என்பதை காண வேண்டும் போலிருந்தது. உடனே சங்கர் அந்த பால் காரனைப் பின்தொடர்ந்து சென்றான்.

 

வீட்டுக்கு பின்னால் மாட்டுத் தொழுவத்தில் கட்டியிருந்த மாட்டின் அருகே போன அந்த பால்காரன், சங்கர் தன்னைத் தொடர்ந்து வந்ததை கவனித்துவிட்டு, “யாருப்பா நீ?” என்றான்.

 

“அண்ணா.. நான் கல்யாணத்துக்கு வந்திருக்கேன். டவுல்ல இருந்து வரேன். நான் இதுக்கு முன்னாடி பால் கறக்கறதை பாத்ததே இல்ல. அதான் பாக்க வந்திருக்கேன்..” என்றான்.

 

உடனே அவர் சிரித்தபடி “டவுன்ல இருக்கிற பசங்களுக்கு பால் கறக்கற சாதாரண விஷயம்கூட ஏதோ அதிசயம் மாதிரி தெரியுது. என்ன பண்றது டவுல்ல உங்க வாழ்க்கை அப்படி..” என்றபடி, அந்த வாளி முழுவதும் பைப்பில் தண்ணீரை பிடித்துக்கொண்டு மாட்டின் அருகே வந்தார்.

 

பால்காரர், மாட்டை அவிழ்த்து பால் கறக்க ஏதுவாக ஒரு தூணில் கட்டிவிட்டு, அதன் பக்கத்திலேயே கன்னுக்குட்டியையும் கட்டினார்.

 

அந்த பசு, தாய்மை உணர்வுடன் கன்றை நாவால் நக்கிக்கொடுத்தது. அப்போது பால்காரர் வாளியிலிருந்த தண்ணீரை மாட்டின் மடியில் தெளித்தார். பின்னர் அதில் அழுக்கு ஏதும் இல்லாமல் சுத்தமாக கழுவியபின், வாளியிலிருந்த மிச்ச நீரை ஒரு ஓரமாக ஊற்றிவிட்டு, தன் வேட்டியில் சொருகி வைத்திருந்த ஒரு டப்பாவை எடுத்தார்.

 

சங்கர் பால்காரன் செய்வதை உன்னிப்பாக கவனித்துக்கொண்டிருக்க, அவரோ அந்த டப்பாவில் இருந்து ஏதோ ஒன்றை கையில் ஊற்றினார். சங்கர் அதை உற்றுக் கவனிக்க, அது விளக்கெண்ணெய் என்று புரிந்தது.

 

அதை தன் விரல்களில் தடவிக்கொண்ட பால்காரர், பிறகு மாட்டின் காம்பிலும் தடவினார். பிறகு தன் இரண்டு கைகளாலும், மாட்டின் இரண்டு காம்பைப் பிடித்து, தன் கட்டைவிரலால் அழுத்தம் கொடுத்து, காம்பை உருவ சர்.. சர்.. சர்.. என்ற சத்தத்தோடு பால் பீறிட்டு வாளியில் விழுந்தது. அந்த வாளி நிரம்பும் வரை பாலைக் கறந்த பால்காரர், பின்னர் மாட்டை பழைய இடத்தில் கட்டிவிட்டு, பால் வாளியைத் தூக்கிக்கொண்டு தன் சைக்கிளுக்கு சென்றார். அங்கே கேரியரில் இருந்த கேனில் கறந்த பாலை ஊற்றிக்கொண்டு, அங்கிருந்து கிளம்பினார்.

 

அதைப் பார்த்ததிலிருந்து சங்கருக்கு மனது அலைபாய ஆரம்பித்தது. “தன் அம்மாவுக்கும் அதுபோல காம்பிருந்தால் பால் கறக்கலாமே!!” என்று எதார்த்தமாக அவன் மனது நினைத்துக்கொண்டது. ஆனால் அது எப்படி சாத்தியம் என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்கையில், வீட்டுக்கு வந்திருக்கும் விருந்தினர்களை அழைத்துச்செல்ல வாசலில் வேன் வந்து நின்றது.

 

அதிலிருந்த ஒருவர் “மண்டபத்துக்கு போறவங்கலாம் வேன்ல ஏறிக்கோங்க..” என்று சொன்னதும், சங்கர் வேனில் ஏறி மண்டபத்திற்கு சென்றான்.

 

வாசலில் அவன் நண்பனின் அம்மாவும் அப்பாவும் கல்யாணத்திற்கு வருபவர்களை கைகூப்பி வணக்கம் சொல்லி “வாங்க.. வாங்க..” என்று வரவேற்றுக்கொண்டிருந்தார்கள்.

 

சங்கரும் அவர்களைக் கடந்து மண்டபத்துக்குள் நுழைய மேடையில் மணமகனும், மணமகளும் ஜோடியாக நின்று வருபவர்களிடம் கிப்டை பெற்றுக்கொண்டு போட்டோவிற்கு போஸ் கொடுத்தபடி இருந்தார்கள். அவன் நண்பனோ, வந்தவர்களை கவனிப்பது என்று ரொம்பவும் பிஸியாக இருந்தான்.

 

அதனால் சங்கருக்கு மண்டபத்தில் தனித்து விடப்பட்டதைப் போன்ற உணர்வு. மணமக்களிடம் கொண்டு வந்திருந்த கிப்ட் பாக்ஸைக் கொடுத்துவிட்டு, ஒரு போட்டோவை எடுத்துக்கொண்டு, மண்டபத்தில் சுற்றிலும் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தான்.

 

அப்போது கொஞ்சம் சதைபோட்ட நாட்டுக்கட்டை ஒருத்தி, தனது பருத்துக் கொழுத்த முலைகள் அசைந்தாடும்படி, ஒரு சுடியைப் போட்டுக்கொண்டு மண்டபத்தை சுற்றிக்கொண்டு இருந்தாள். ஏதோ மாப்பிள்ளைக்கு தூரத்து சொந்தமாம் அவள். ஆனால் தன் குலுங்கும் முலையழகால் அந்த மண்டபத்திலிருந்த காளையர் அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

 

அப்போது சங்கருக்கு “மச்சான்.. யாருடா அவ? சரியான பால் மாடு மாதிரி இருக்கா?” என்று பின்னாலிருக்கும் ஒருவன், இன்னொருவனிடம் கேட்பது காதில் விழுந்தது.

 

இதைக் கேட்டதும் சங்கர் தன் காதுகளை கூராக்கி, அவர்கள் என்ன பேசுகிறார்கள் என்று உன்னிப்பாக கேட்க ஆரம்பித்தான்.

 

“அவ பேரு சிந்துன்னு சொன்னாங்க. மாப்பிள்ளைக்கு சொந்தமாம்..” என்று இன்னொருவன் பதில் சொன்னது மண்டபத்தின் சத்தத்தில் அரை குறையாக காதில் விழுந்தது.

 

“ஆளுக்கு ஏத்த பேருதான்டா அவளுக்கு.. சிந்து.. அவ முலையும் சிந்து மாடு மாதிரியே இருக்கு.. அப்பா செம மொலைடா..” என்று அவன் பெருமூச்சோடு சொல்ல, இன்னொருவன் “சரி சரி விடுடா.. விட்டா அவள குனியவச்சு மொலையில பால் கறந்துடுவ போல..” என்று சொல்ல, அதோடு அவர்களின் பேச்சு சத்தம் நின்றது.

 

“விட்டா அவள குனியவச்சு மொலையில பால் கறந்துடுவ போல..” என்று அவன் சொன்ன வார்த்தைகள் மீண்டும் மீண்டும் சங்கரின் காதில் ஒலித்துக்கொண்டே இருந்தன. அது ஒரு புதுவித அனுபவித்திற்காக ஏங்கிக்கொண்டிருக்கும் அவன் மனதுக்கு, கற்பனையைத் தொடங்க பச்சைக் கொடியைக் காட்டிவிட, சங்கரின் மனது அதை எப்படி செயல்படுத்துவது என்று தீவிரமாக சிந்திக்க ஆரம்பித்தது.

 

அன்று இரவு சங்கர் அவன் நண்பனுடன் மண்டபத்திலேயே தங்கிவிட்டு, அதிகாலை முகூர்த்தம் முடிந்ததும், அம்மாவைப் பார்க்க வேகவேகமாக மண்டபத்திலிருந்து கிளம்பினான்.

 

அவன் போதாத நேரம் பஸ் ஏதும் கிடைக்கவில்லை. வந்த ஒரு பஸ்ஸூம் காலை நேர கூட்ட நேரிசலுடன் இருந்ததால், படியில் கால்வைக்கக் கூட இடமில்லை. கொஞ்ச நேரம் பஸ் ஸ்டாப்பிலேயே காத்திருந்த சங்கர், ஒரு வழியாக பஸ் கிடைத்து வீட்டுக்கு வந்து சேரும்போது, மணி 11 ஆகியிருந்தது.

 

அவன் வீட்டுக்குள் நுழையும்போதே, உள்ளே தேவியும், புவனாவும் பேசி சிரித்துக்கொள்ளும் சத்தம் கேட்டது. தேவி ஆண்ட்டி வீட்டுக்கு வந்திருக்கிறாள்போல என்று நினைத்துக்கொண்ட சங்கர் உள்ளே போனதும் தேவியைப் பார்த்து “வாங்க ஆண்ட்டி.. எப்போ வந்தீங்க..” என்று விசாரித்தான்.

 

அப்போது அவன் தேவியின் பக்கத்தில் ஒரு டிராவல் பேக் இருப்பதைக் கவனித்தான். அதைப் பார்த்ததும் “என்ன ஆண்ட்டி வெளியூர் போறிங்களா?” என்று கேட்டான்.

 

உடனே புவனா “அவங்க வெளியூர் போகலடா செல்லம்.. ஒரு வாரம் நம்ம கூட தங்கிட்டு போகலாம்ன்னு வந்திருக்காங்க..” என்று சொல்ல, உடனே சங்கருக்கு முகம் மாறியது. ஏதோ சிவபூஜையில் நுழைந்த கரடியாக தேவியைப் பார்த்தான்.

 

- தொடரும்..

[sangavisri]

பத்தாம் பாகம் தொடர்ச்சி:

 

சங்கரின் முகம் மாறியதை தேவி கவனித்தாள். ஆனால் தேவி அதைப்பற்றி பெரிதாக நினைத்துக்கொள்ளவில்லை.

 

தேவியும், அவன் அம்மா புவனாவும் ஒருவருக்கொருவர் பேசி சிரித்துக்கொண்டு இருந்தனர். அப்போது தேவி அடிக்கடி புவனாவை “ஏய் பால் மாடு..”, “சீசீசீ.. போடி பால் மாடு..” என்று செல்லமாக செல்லப் பெயர் வைத்து அழைக்க, சங்கருக்கு நேற்றிலிருந்து கண்ட காட்சிகள் எல்லாம் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக மனதுக்குள் வந்துபோனது.

 

தன் அம்மாவின் பால் நிரம்பிய முலைகள், பால்காரன் மாட்டின் காம்பிலிருந்து பால் கறந்தது, “விட்டா அவள குனியவச்சு மொலையில பால் கறந்துடுவ போல..” என்று மண்டபத்தில் பேசிக்கொண்டது, இப்போது தன் அம்மாவை தேவி “பால் மாடு” என்று அழைப்பது என்று வரிசையாக இந்த விஷயங்கள் திரும்ப திரும்ப சங்கரின் மண்டையைப் போட்டுக் குடைந்துகொண்டிருந்தது.

 

அந்த குழப்பத்தில் இருந்த சங்கர், உடனே தன் அறைக்குச் சென்று மெத்தையில் படுத்தபடி யோசித்துக்கொண்டிருந்தான். யோசனையில் அப்படியே தூங்கியும் போனான்.

 

அவன் கண் திறக்கும்போது வீட்டின் சமையலறையிலிருந்து கமகமவென்று நெய் மணம் வீசிக்கொண்டிருந்தது. சங்கர் படுக்கையில் இருந்து எழுந்து மணியைப் பார்த்தான். மணி மாலை 4.

 

முந்தைய இரவு மண்டபத்தில் சரியாக தூங்காததால், பகலில் அவ்வளவு நேரம் அசந்து தூங்கியிருந்தான் சங்கர். கண்களை தேய்த்துக்கொண்டு எழுந்த சங்கர், பாத்ரூம் சென்று முகத்தை கழுவ, மீதியிருந்த தூக்கக் கலக்கமும் கலைந்து புத்துணர்வாக இருந்தது சங்கருக்கு.

 

உடனே கமகமவென வாசம் வருமளவுக்கு அம்மா சமையலறையில் என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறாள் என்று பார்க்க, சமையலறைக்குள் சென்றான் சங்கர்.

 

அங்கே புவனாவும், தேவியும் ஒன்றாக சேர்ந்து அடுப்பில் மும்முரமாக வேலையில் இருந்தார்கள். “ஏய் நல்ல வாசம் வருதுப்பா..” என்று தேவி சொல்ல, “ம்ம்ம்.. கொதிச்சது போதுமா? இறக்கிடலாமா?” என்று புவனா தேவியிடம் கேட்டாள்.

 

“ம்ம்ம்.. போதும்ப்பா.. அடுப்பை ஆஃப் பண்ணிடு..” என்று தேவி சொன்னதும், புவனா அடுப்பை அணைத்தாள்.

 

சங்கர் சமையலறைக்குள் வந்தது கூட தெரியாமல், தோழிகள் இருவரும் அப்படி என்ன செய்கிறார்கள் என்று தெரிந்துகொள்ள “ம்க்கும்..” என்று தொண்டையைச் செருமினான் சங்கர்.

 

உடனே தேவியும், புவனாவும் ஒன்றாக திரும்பிப் பார்த்தார்கள். சங்கரைப் பார்த்ததும் தேவி “வாடா செல்லம் தூங்கி எழுந்திருச்சிட்டியா?” என்று கொஞ்சலாக கேட்டதும், சங்கருக்கு தேவி எதற்காக தன்னை அப்படி அழைக்கிறாள் என்று புரியவில்லை.

 

இருந்தாலும் வீட்டுக்கு அழையா விருந்தாளி போல வந்திருக்கும் தேவி சொன்னதைப் பற்றி தெரிந்துகொள்ள அவனுக்கு விருப்பமில்லை. அதனால் “என்னம்மா.. வாசம் கமகமன்னு இருக்கு? என்ன ஸ்பெசல்?” என்றான் சங்கர்.

 

சங்கர் தன் அம்மா புவனாவிடம் கேட்க, “ம்ம்ம்.. அதுவா? ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து பால் பாயாசம் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கோம்..” என்று தேவி பதில் சொன்னாள்.

 

அப்போது புவனா “சரி சரி.. வாங்க பாயாசம் சாப்பிடலாம்..” என்று சொல்லி பால் பாயாசத்தை மூன்று கப்களில் ஊற்றினாள். பாயாசத்தின் மீது துருவி வைத்த முந்திரியை போட்டு, ஒரு ஸ்பூனையும் அதில் வைத்து, சங்கருக்கும் தேவிக்கும் கொடுத்துவிட்டு தானும் ஒரு கப்பை எடுத்துக்கொண்டாள்.

 

மூவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து பாயாசத்தை சாப்பிட ஆரம்பித்தார்கள். சங்கர் ஸ்பூனில் பாயாசத்தை எடுத்து சாப்பிட்டு பார்த்தான். அதன் சுவை அபாரமாக இருக்க “அம்மா.. பாயாசம் சூப்பர்..” என்று சொன்னான்.

 

புவனா சிரித்தபடி “பாயாசத்தை செஞ்சது தேவி.. உன் பாராட்டை அவளுக்கு சொல்லு..” என்று சொன்னாள். சங்கரும் “பாயாசம் சூப்பர் ஆண்ட்டி..” என்றான்.

 

“ம்ம்ம்.. இது சாதாரண பால் பாயாசம் இல்ல சங்கர்.. தாய்ப்பால் பாயாசம்..” என்று சொல்ல, சங்கருக்கு என்ன நடந்திருக்கும் என்று புரிந்தது.

 

“ஆமாடா சங்கர்.. தேவி என் முலையில இருந்து பால் கறந்து இந்த தாய்ப்பால் பாயாசம் பண்ணிருக்கா..” என்று வெட்கத்தோடு சொன்னாள் புவனா.

 

தன் அம்மாவின் முலையிலிருந்து பாலைக் கறந்து தேவி பால் பாயாசம் செய்திருக்கிறாள் என்று தெரிந்ததும், இதுமாதிரி தன் அம்மாவின் தாய்ப்பாலிலிருந்து செய்த பாயாசத்தை சாப்பிட எத்தனை பேருக்கு பாக்கியம் கிடைக்கும் என்று சங்கருக்கு சந்தோஷமாக இருந்தாலும், தனக்கு மட்டுமே சொந்தமாக நினைக்கும் தன் அம்மாவின் முலையையும், முலைப்பாலையும் வேறு ஒருத்தி திடீரென வந்து சொந்தம் கொண்டாடுவதைப் போல உணர்ந்தான் சங்கர்.

 

அதனால் பாயாசத்தை அமைதியாக குடித்த முடித்த சங்கர், தன் அம்மாவை தனியாக அழைத்துக்கொண்டு போய் “அம்மா.. தேவி ஆண்ட்டி எதுக்காக இங்க வந்திருக்காங்க. இன்னைக்கு காலையில இருந்து நான் உங்கிட்ட பால்கூட குடிக்கலை. ஆனா அவங்க உன் முலையில இருந்து பால் கறந்து பால் பாயாசம் பண்ணிருக்காங்க. இப்போ நான் எப்படி பால் குடிக்கிறது?” என்று தன் மனதில் இருப்பதை தன் அம்மாவிடம் ஒரே மூச்சில் கொட்டித் தீர்த்தான்.

 

சங்கர் சொன்னதை அமைதியாக கேட்டுக்கொண்டிருந்த புவனா, சிரித்தாள். இப்போ உனக்கு என்ன பிரச்சனை செல்லம்? தேவி நம்ம வீட்டுக்கு வந்தது உனக்கு பிடிக்கலையா? இல்ல அம்மா முலையில இருந்து பால் கறந்தது பிடிக்கலையா?” என்றாள் புவனா.

 

“ரெண்டும்தாம்மா.. உன் முலைகூட விளையாட நான் பல கற்பனைகள் செஞ்சு வச்சிருக்கேன். தேவி ஆண்ட்டி இங்க இருந்தா நாம எப்படி அதை விளையாட முடியும்? அது மட்டும் இல்லாம, எனக்கு ஒரு நாளைக்கு ரெண்டு வேளை பால் தரனும்ன்னு டாக்டர் சொல்லிருக்காங்கல்ல? இப்போ உன் பாலை எல்லாம், பாயாசம் செய்றேன், பால்கோவா செய்றேன்னு தேவி ஆண்ட்டியே கறந்துட்டா அப்புறம் எனக்கு எப்படி பால் இருக்கும்?” என்றான் சங்கர்.

 

“ஓஓஓஓ.. இதுதான் உன் பிரச்சனையா?” என்று தன் மகனை மார்போடு அணைத்துக்கொண்டாள் புவனா. தேவியின் மீது இருந்த கோபமெல்லாம், தன் அம்மாவின் மார்பில் சாய்ந்துகொண்டவுடன் பறந்து போனது.

 

அப்போது புவனா “செல்லம்.. என் உலகமே நீதான். அப்படியிருக்கும்போது நான் உன்ன பத்தி யோசிக்காம இதெல்லாம் செய்வேனா?” என்று சொன்னாள் புவனா.

 

சங்கர் புவனாவின் வார்த்தைகளுக்கு அர்த்தம் விளங்காமல், அவளைப் பார்த்தான்.

 

“இன்னைக்கு ராத்திரி உனக்கு பால் கிடைக்கும்.. இப்போதைக்கு இத மட்டும்தான் அம்மா சொல்லுவேன்..” என்று புவனா சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தாள்.

 

சங்கருக்கு ஒன்றும் விளங்கவில்லை. ராத்திரிக்கு இன்னும் சில மணி நேரங்களே இருக்கிறது. அம்மா சொன்ன வார்த்தைகளுக்கான அர்த்தமும் அப்போது தெரிந்துவிடும் என்று அமைதியானான் சங்கர்.

 

- தொடரும்..

[sangavisri]

பத்தாம் பாகம் தொடர்ச்சி:

 

இரவை நோக்கி நேரம் நகர நகர சங்கருக்கு மனம் அவன் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. அம்மா கொடுத்த சஸ்பென்ஸால் அவன் மனது அங்கும் இங்கும் அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தது.

 

மணி இரவு 8ஐ தாண்டியிருக்க, புவனா சங்கரை அழைத்தாள். சங்கர் புவனாவின் அறைக்குச் செல்ல, உள்ளே தேவியும் இருப்பதை பார்த்து சங்கருக்கு அவள் மீது கோபம் வந்தது.

 

இருந்தாலும் அதை வெளிக்காட்டாமல் அம்மாவின் அருகே சென்று அமர்ந்தான். மகனை இழுத்து தன்னோடு அழைத்துக்கொண்ட புவனா, “சங்கர், அம்மா முலையில நீ குடிக்கிற அளவுக்கு பால் சுரக்கலைடா.. அதனால இன்னைக்கு தேவி உனக்கு பால் வருவா..” என்று சொல்லியதும், சங்கர் ஆச்சர்யத்தில் என்ன பேசுவது என்று தெரியவில்லை.

 

சில வினாடிகளுக்கு பிறகு “என்னம்மா சொல்ற? தேவி ஆண்ட்டிக்கு எப்படி?” என்று கேட்டான்.

 

“அத நான் சொல்றேன்டா செல்லம்..” என்று தேவி சொல்லியதும், சங்கர் அவளைத் திரும்பிப் பார்த்தான்.

 

“அன்னைக்கு கோவிலுக்கு பின்னாடி, உன் அம்மா முலையில நான் பால் குடிக்கும்போது, எனக்கும் இதமாதிரி பால் குடுக்குற பாக்கியம் இல்லையேன்னு நினைச்சு வருத்தப் பட்டேன். அதைக் கவனிச்ச உன் அம்மா புவனா, “ஏன்டி ஒரு மாதிரி இருக்க?” என்று கேட்டா.

 

நான் “ஒன்னுமில்லை..”ன்னு சொன்னாலும், உன் அம்மா வற்புறுத்திக் கேட்டதும் என்னால எதையும் மறைக்க முடியல. “புவனா.. தோளுக்கு மேல வளர்ந்த பையனுக்கு கூட நீ பால் குடுக்கிற. ஆனா, எனக்கோ ஆண்டவன் இதுவரைக்கும் ஒரு குழந்தைய கூட வயித்துல குடுக்கல. என் வாழ்க்கையில எனக்கு இதமாதிரி பால் குடுக்குற சுகம் கிடைக்காமலே போயிடுமோன்னு கவலையா இருக்குடி..”ன்னு என் கவலையை உன் அம்மாகிட்ட சொன்னேன்.

 

அதுக்கு உன் அம்மா “வயித்துல பத்து மாசம் சுமந்து பெத்தாத்தான் பிள்ளையா? இனி சங்கர் எனக்கு மட்டும் மகன் கிடையாது உனக்கும்தான்..”ன்னு சொன்னா. புவனா சொன்னதோட அர்த்தம் எனக்கு புரிஞ்சுது. எனக்கும் அது சம்மதம்தான்.

 

அதனால நான் “ஏய் புவனா, எனக்கும் சங்கருக்கு பால் குடுக்க ஆசையா இருக்குடி.. உன் முலையில நீ பால் சுரக்க வச்சன்ன கொஞ்சம் சொல்லுடி..”ன்னு கேட்டேன்.

 

அதுக்கு உன் அம்மா “அப்படி எடுத்தோம் கவுத்தோம்ன்னு எதையும் செய்ய முடியாது தேவி. முதல்ல நான் டாக்டர் ஹேமமாலினியைப் போய்ப் பாரு. அப்புறம் உன் மாருலயும் பால் ஊறும்..”ன்னு சொன்னா.

 

அப்புறம், உன்னையும், உன் அம்மாவையும் கார் ஏத்தி வழியனுப்பி வச்சுட்டு, அன்னைக்கே டாக்டர் ஹேமமாலினியைப் போய்ப் பாத்தேன். என் ஆசைப்படியே என் மாருலயும் பால் ஊற வச்சுட்டாங்க அந்த டாக்டர்..” என்று சொல்லி முடித்தாள் தேவி.

 

சங்கருக்கு தான் காண்பதா கனவா இல்லை நனவா? என்று நினைக்கத் தோன்றியது. தன் ஒருவனுக்கு பால் கொடுக்க, இரண்டு பெண்கள் தங்கள் முலைகளில் பால் சுரக்க வைத்திருப்பதை நினைத்து அவனுக்கு வார்த்தைகள் வரவில்லை.

 

பிறகு தேவியை நினைத்து உணர்ச்சிவசப்பட்ட சங்கர் “என்னை மன்னிச்சிடுங்க ஆண்ட்டி. நீங்க என் வீட்டுக்கு வந்தது இதுக்காகத்தான்னு தெரியாம உங்களை தப்பா நினைச்சுட்டேன்..” என்றான்.

 

“அதனால என்ன செல்லம்? நீயும் என் பையன்தான்.. இதுக்கு எதுக்கு மன்னிப்பெல்லாம்..” என்ற தேவி, சங்கரை தன் மார்போடு சாய்த்துக்கொண்டாள்.

 

தேவியின் பால் நிரம்பிய கனத்த உருண்டைகள் ரெண்டும் சங்கரின் மார்பில் நசுங்க, சங்கருக்கு உடல் ரோமங்கள் சிலிர்த்துக்கொள்ள ஆரம்பித்தன.

 

அப்போது சங்கர் “அம்மா.. தேவி ஆண்ட்டி என்னை மகனா ஏத்துக்கிட்டாங்க. அதனால நான் இனி அவங்களை ஆண்ட்டின்னு கூப்பிட விரும்பல.. அதனால அவங்களை சித்தின்னு கூப்பிடட்டுமா?” என்று புவனாவிடம் கேட்டான்.

 

“உன் இஷ்டம்டா செல்லம்..” என்று அம்மா புவனாவும், தேவி சித்தியும் கோரஸாக சொன்னார்கள்.

 

உடனே சங்கர் “சித்தி எனக்கு எப்படி பால் கொடுக்கப் போறிங்க?” என்றான் சங்கர். “ம்ம்ம்ம்ம்..” என்று யோசித்தவள் “என் பையனுக்கு எப்படி பால் குடிக்கனும்ன்னு தோணுதோ, அப்படியே பால் தரேன்..” என்றாள் தேவி.

 

சங்கர் தன் சித்தியின் முலையில் முதல் முதலாக பால் குடிக்கப்போவது அவளுக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் மறக்க முடியாத நினைவாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தான். அதனால் “சித்தி.. நான் இன்னைக்கு குழந்தை மாதிரி பால் குடிக்கிறேன். நீங்க என்னை உங்க மடியில போட்டு, குழந்தைக்கு பால் குடிக்கிறமாதிரி பால் குடுங்க..” என்றான் சங்கர்.

 

சங்கர் இப்படி சொன்னதும், தேவிக்கு தலைகால் புரியவில்லை. உடனே சந்தோஷத்தில் திளைத்த தேவி, “என் தங்கமே.. இப்பவே உனக்கு பால் தரேன்..” என்று சொல்லி, கட்டிலில் சம்மனம் போட்டு அமர்ந்தாள்.

 

அதற்குள் சங்கர் குழந்தையைப் போல உட்கார்ந்து கொண்டு, “க்குவா.. க்குவா..” என்று குழந்தையைப் போல அழ ஆரம்பித்தான். சங்கரின் செய்கையை தேவியும் புரிந்துகொண்டாள்.

 

உடனே “அச்சச்சோ.. என் செல்லக் குட்டிக்கு பசிக்குதா? என் கன்னுக் குட்டிக்கு பசிக்குதா?” என்று சங்கரைக் கொஞ்சிய தேவி, “வாடா செல்லம்.. வா வா.. பால் குடிக்கலாம்..” என்றபடி சங்கரை தன் மடியில் படுக்க வைத்தாள்.

 

பின்னர் தன் மாராப்பை விலக்கி, தன் ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகள் இரண்டை கீழிருந்து மேலாக கழட்டி, தன் இடது பக்க முலையை முக்கால்பாகம் வெளியே கொண்டு வந்து, சங்கரின் தலைக்கு கீழாக கையைக் கொடுத்து, அவன் முகத்தை தன் முலைக்கு நேராக கொண்டு வர, சங்கர் தலையைத் திருப்பி அவள் முலையைப் பார்த்தான்.

 

உடனே புவனா “சரி சரி.. அழாம பால் குடி.. பால் குடி..” என்றபடி சங்கரின் உதட்டில் தன் முலைக்காம்பை உரச, சங்கர் தேவியின் முலைக்காம்பை உதடுகளால் கவ்வி உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான்.

 

சங்கர் ஒரு குழந்தை போல தன் முலையில் வாய் வைத்ததும், தேவிக்கு உடல் சிலிர்த்தது. அவள் முலையில் ஒரு குழந்தைப் போல பாலை உறிஞ்சிக்குடிக்க, தேவி கண்கள் மூடி பெண்மையின் வரத்தை உணர ஆரம்பித்தாள்.

 

நடப்பதையெல்லாம் கண் இமைக்காமல் ஆச்சர்யத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்த புவனாவுக்கு ஆனந்தத்தில் கண்கள் கலங்கியது. கண்களின் ஓரமாக வழிந்த கண்ணீரை துடைத்துக்கொண்டு, நடப்பதை வேடிக்கை பார்த்தாள் புவனா.

 

சங்கர், தன் சித்தி தேவிக்கு சிலிர்ப்பூட்ட நினைத்து அவ்வப்போது அவள் முலைக்காம்பை லேசாக கடித்தான். அப்போது அவள் “டேய் செல்லம்.. கடிக்காம பால் குடி..” என்று அன்பாக கடிந்து கொண்டது, புவனாவுக்கு சங்கரின் குழந்தைப் பருவ ஞாபகங்களை நினைவூட்டியது. குழந்தையில் சங்கர் அம்மாவின் முலையில் பால் குடிக்கும்போது லேசாக கடித்துவிட்டால், இதுபோன்றுதான் செல்லமாக திட்டுவாள். உடனே சங்கர், கலகலவென்று சிரித்துவிட்டு, மீண்டும் அப்படியே செய்வான்.

 

அதேநேரம், தேவியும் சங்கரின் முலை விளையாட்டில் சிலிர்த்துப் போனாள். ஆனால் புவனாவைப் போல இல்லாமல், தேவிக்கு பால் உடனே வற்றிவிட, சங்கர் பாலை உறிஞ்சுவதை நிறுத்தி, மீண்டும் “க்குவா.. க்குவா..” என்று அழ ஆரம்பித்தான்.

 

சங்கர் இப்படி செய்வது பற்றி தேவிக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. உடனே புவனா “ஏய் உன் மாருல பால் தீர்ந்துபோயிருக்கும் அந்த மாருல பால் கொடு..” என்று சொல்ல, தேவி தன் வலது முலையை வெளியே எடுத்து, சங்கரின் முகத்துக்கு நேராக கொண்டு வர, சங்கர் அவள் முலைக் காம்பைக் கவ்வி உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான்.

 

பால் குடிக்கும் போது சங்கரின் சின்னச் சின்ன கடித்தல், இழுத்தல் போன்ற செல்லச் சில்மிஷங்களால் தேவிக்கு பேரானந்தமாக இருந்தது. சங்கரும் முதல் முறை என்பதால் தன் வாலிபச் சீண்டல்களை தவிர்த்து நல்லப் பிள்ளையாக பால் குடித்தான்.

 

ஆனால் சித்தியின் மல்கோவா முலைகளில் தன் செல்லச் சீண்டல்களை அதோடு நிறுத்திக்கொள்ள அவன் மனது தயாராக இல்லை. அடுத்த முறையிலிருந்து அவள் முலையில் தன் அம்மாவின் முலையோடு விளையாடியதைப் போல பலப் பல விளையாட்டுகளை விளையாடவேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டான்.

 

தேவியின் இரண்டு முலைகளிலும் வயிறு நிறைய பால் குடித்த பிறகு, சங்கர் அவள் காம்பிலிருந்து வாயை எடுத்தான். சங்கர் வாயை எடுத்ததும், தேவி தன் ஜாக்கெட்டை சரிசெய்து கொண்டாள்.

 

பின்னர் “ஏய் புவனா.. நீ சங்கருக்கு தினமும் இப்படித்தான் பால் தருவியா?” என்று கேட்டாள்.

 

உடனே சங்கரும், புவனாவும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டு கள்ளச்சிரிப்பு சிரித்துக்கொண்டனர். பிறகு புவனா “ஏய் தேவி.. அதெல்லாம் போகப் போக நீயே புரிஞ்சுக்குவ..” என்று சொல்ல, தேவி, புவனா என்ன சொல்ல வருகிறாள் என்று புரியாமல் விழித்தாள்.

 

ஆனால் தேவியின் மனதோ எதுவாக இருந்தாலும் அதை அனுபவித்துப் பார்த்துவிட வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டது.

 

பால் கொடுத்து முடித்ததும், அனைவரும் படுக்கத் தயாரானார்கள். வழக்கமாக புவனாவும், சங்கரும் கட்டிலில் படுத்துக்கொள்வார்கள். ஆனால் இன்று தேவி இருக்கிறாள். அதனால் சங்கரை தன் அறையில் படுத்துக்கொள்ளச் சொன்னாள் புவனா. பிறகு தேவியும், புவனாவும், புவனாவின் அறையில் கட்டிலில் படுத்துக் கொண்டனர்.

 

அப்போது தேவி புவனாவை அணைத்து, அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு “ரொம்ப தேங்க்ஸ்டி.. இது மாதிரி ஒரு அனுபவத்தைக் குடுத்ததுக்கு..” என்றாள்.

 

“பரவால்லடி.. உனக்காக இதக்கூட செய்ய மாட்டேனா?” என்றாள் புவனா.

 

இப்படியே பேசிக்கொண்டே இருவரும் தூங்கிப்போயினர். அன்றைய இரவு மூவருக்கும் சுகமாக இரவாகவே இருந்தது.

 

- காத்திருங்கள் அடுத்த பாகம் வரும் வரை..

[sangavisri]

பதினொன்றாம் பாகம்:

 

மறுநாள் பொழுது இனிதாக ஆரம்பித்தது. அன்று சங்கரின் வீட்டில் இருந்த இரண்டு பெண்களும், ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்து கொண்டு மளமளவென்று காலை நேர வேலைகளை முடித்தார்கள்.

 

சங்கரும் கல்லூரிக்கு தயாராகிக் கொண்டிருக்க தேவி அவனை சாப்பிட அழைத்தாள். ஆனால் சங்கரோ, தன் அறையில் வைத்து எதையோ வேகவேகமாக எழுதிக்கொண்டு இருந்தான்.

 

தேவி அதைப் பார்த்துவிட்டு வந்து, சமையலறையில் வேலையாக இருந்த புவனாவிடம் சொல்ல, புவனா சங்கர் என்ன செய்கிறான் என்று பார்க்க அவனது அறைக்குள் செல்வதற்குள், சங்கரே கையில் ஒரு வெள்ளைத் தாளுடன் வெளியே வந்தான்.

 

அதைப் பார்த்த புவனா “என்னடா செல்லம்? கையில என்ன பேப்பர்?” என்று கேட்டாள்.

 

“அம்மா.. இது லீவ் லெட்டர்.. நான் பத்து நாள் லீவ் போடப் போறேன்..” என்றான் சங்கர்.

 

அதைக் கேட்டதும் “எதுக்குடா பத்து நாள் லீவு?” என்றாள் புவனா.

 

“அம்மா.. நான் காலேஜ் போனாலும் உன் நினைவாவே இருக்கு. அதக்கூட சமாளிச்சிடுவேன். ஆனா இப்போ தேவி சித்தியும் இருக்காங்க.. அதனால எனக்கு காலேஜ்ல எந்த வேலையும் ஓடாது.. சும்மா காலேஜ் போய் நடத்துற பாடத்தை கவனிக்காம கனவு காணுறத விட, வீட்டுல இருந்து அம்மாகிட்டயும், சித்திகிட்டயும் பால் குடிச்சிக்கிட்டே படிக்கலாம்..” என்றான் சங்கர்.

 

சங்கர் சொன்னதை புவனா ஏற்றுக்கொண்டாள். ஆனால் தேவி அதை மறுத்தாள். “சங்கர், நீ எனக்காக உன்னோட படிப்பை கெடுத்துக்காதே..” என்று அக்கறையோடு சொன்னாள்.

 

“அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல சித்தி.. இந்த செமஸ்டர் அப்படி ஒன்னும் கஷ்டம் இல்ல.. நான் எப்படியும் பாஸ் ஆகிடுவேன். ஆனா உங்க முலையில பால் குடிக்க இதுமாதிரி இன்னொரு சான்ஸ் எனக்கு கிடைக்காது..” என்றான்.

 

சங்கரின் வார்த்தைகள் ஏற்றுக்கொள்ளும்படியாக இருந்தாலும் தேவிக்கு அதில் இஷ்டமில்லை. ஆனால் சங்கர் தன் முடிவில் பிடிவாதமாக இருந்தான். அதனால் தேவியும் இறுதியாக சங்கரின் முடிவுக்கு சம்மதித்தாள்.

 

உடனே சங்கர் “சரி.. நான் காலேஜ்க்கு கிளம்பனும்.. இன்னைக்கு யார் எனக்கு பால் குடுக்குறிங்க?” என்று சொல்லவும், புவனாவும் தேவியும் ஒன்றாக தங்களது சேலை முந்தானையைச் சரிய விட்டனர்.

 

அம்மா மற்றும் சித்தி இருவரின் பால் முலைகளும் ஜாக்கெட்டுக்குள் முட்டிக்கெண்டு நின்றதைப் பார்த்து சங்கருக்கு நாவில் எச்சில் ஊறியது. ஆனால் அப்போது அவனுக்கிருந்த பெரும் குழப்பம் என்னவென்றால் எந்த முலையில் பால் குடிப்பது என்பதுதான்.

 

சித்தியை விட்டு அம்மாவின் முலையில் பால் குடித்தால், சித்தி கோவித்துக்கொள்வாள். அம்மாவை விட்டு சித்தியின் முலையில் பால் குடித்தால், அம்மா கோவித்துக்கொள்வாள். இப்போது என்ன செய்வது என்று யோசித்த சங்கர், அந்த பிரச்சனைக்கு ஒரு தீர்வினைக் கண்டான்.

 

உடனே கிச்சனுக்குள் சென்று இரண்டு கண்ணாடி தம்ளர்களை எடுத்துவந்தான். அதை ஆளுக்கு ஒன்றாக கொடுத்து, “அம்மா, சித்தி இப்போ உங்களுக்கு ஒரு போட்டி.. அந்த போட்டியில யார் வின் பண்றாங்களோ அவங்க முலையிலதான் நான் பால் குடிப்பேன்..” என்றான் சங்கர்.

 

சங்கர் என்ன போட்டி வைக்கப் போகிறான் என்று இருவரும் ஆர்வமாக இருந்தார்கள். உடனே சங்கர் “நான் ஒன்.. டூ.. த்ரீ.. சொன்னதும் ரெண்டு பேரும் உங்க ஜாக்கெட்ட கழட்டி, இந்த தம்ளர்ல பால் கறக்கனும்.. யார் முதல்ல கறக்குறாங்களோ அவங்க முலையிலதான் நான் இப்போ பால் குடிக்கப்போறேன்..” என்றான்.

 

இந்த போட்டியில் கலந்து கொள்ள இரண்டு தாய்களும் சந்தோஷமாக சரி என்றனர். இருவரும் கையில் தம்ளரோடு தயாராக நிற்க சங்கர் “ரெடி.. ஒன்.. டூ.. த்ரீ.. ஸ்டார்ட்..” என்று சொன்னதும், இருவரும் தங்களது ஜாக்கெட் கொக்கிகளை வேகவேகமாக கழட்டினார்கள். அதில் புவனா முதலாவதாக தன் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை கழட்டி முலைகளை வெளியே கொண்டு வந்தாள். ஆனால் தேவிக்கோ கடைசி கொக்கியை அவசரத்தில் கழட்ட முடியவில்லை.

 

அதனால் அவள் ஜாக்கெட்டை பிடித்து இழுக்க, அவளது ஜாக்கெட் கொக்கி தெறித்து வந்து சங்கரின் முகத்தில் பட்டு கீழே விழுந்தது.

 

பிறகு இருவருமே தங்களது முலைகளிலிருந்து பாலை முடிந்த வரை வேகமாக கறந்து தம்ளரை நிரப்பிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆரம்பத்தில் தேவி கொஞ்சம் பின்தங்கியிருந்தாலும் தன் பால் ப்லூனை அழுத்திப் பிழிந்து பாலை கறந்து முதலாவதாக தம்ளரை நிறைத்தாள்.

 

அடுத்த சில வினாடிகளில் புவனா தம்ளரை நிறைத்தாலும், தேவியே அந்த போட்டியில் வெற்றி பெற்றவளானாள்.

 

அதனால் சங்கர் அவள் முலையிலேயே பால் குடிக்க தீர்மானித்தான். உடனே தேவி தரையில் சம்மனம் போட்டு அமர்ந்து, சங்கர் தன் மடியில் படுக்கவைத்துக்கொண்டாள்.

 

பின்னர் தன் முலைக்காம்பை சங்கரின் வாய்க்கு நேராக நீட்ட சங்கர் முலைக்காம்பை கவ்வி பாலை உறிய ஆரம்பித்தான். சங்கர் காம்பை உறியும்போதும், அப்போது அவள் முலையிலிருந்து பால் வெளியேறும்போதும் உண்டான சுகத்தில் கண்கள் சொருக தாய்மையின் சுகத்தை அனுபவித்தாள் தேவி.

 

தன் வயிற்றில் பிள்ளை பிறக்காதபோதும், இருபது வயதிருக்கும் ஒரு பிள்ளைக்கு தன் முலையில் பால் கொடுப்பதை நினைத்து தேவிக்கு கண்கலங்கியது. ஆசையாக தன் முலையில் பால் குடிக்கும் தான் பெறாத மகனின் நெற்றியில் ஒரு முத்தமிட்டாள் தேவி.

 

அதைக் கண்ட புவனாவுக்கும் ஆனந்தத்தில் கண்ணீர் துளிர்த்தது. இதற்காகத்தான் புவனா இந்த போட்டியில் தேவிக்காக விட்டுக்கொடுத்தாள். புவனா முன்னிலையில் இருந்தபோதும், தேவியின் ஆசைக்காக தன் வேகத்தை குறைத்து, தேவியை வெற்றிபெற செய்தாள். இப்படியொரு தாய்மைக்காக விட்டுக்கொடுத்ததை நினைத்து அவள் பெருமைப்பட்டாள்.

 

சிறிது நேரத்தில் சங்கர் சமத்துப் பிள்ளையாக சித்தியின் முலையில் பால் குடித்துவிட்டு எழுந்தான். இருவரும் போட்டி போட்டு கறந்த பால் தம்ளர்களைக் கவனித்த சங்கர், தன் அம்மா, சித்தி இருவரையும் அழைத்து, அம்மா முலையில் கறந்த பாலை அவள் கையால் சித்திக்கும், சித்தி முலையில் கறந்த பாலை அவள் கையால் அம்மாவுக்கும் ஊட்டிவிடச் சொன்னான்.

 

அதைக்கேட்ட இருவரும் வெட்கத்தில் சிரித்தபடி, அவரவர் தங்களது முலையில் கறந்த பால் தம்ளரை கையில் எடுத்துக்கொண்டு, ஒரே சமயத்தில் ஒருவருக்கொருவர் பாலை ஊட்டிக்கொண்டனர்.

 

காலையிலேயே இப்படியொரு அற்புதக்காட்சியைக் கண்ட சந்தோஷத்தில், சங்கர் லீவ் லெட்டரில் தன் அம்மாவிடம் கையெழுத்து வாங்கிக்கொண்டு, இன்று ஒருநாள் கல்லூரி சென்றுவிட்டு, லீவ் லெட்டர் கொடுத்து வருவதாக சொல்லி, “பால் குடித்ததே போதும்.. டிபன் வேண்டாம்..” என்று சொல்லி புத்தகப் பையை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினான்.

 

கிளம்பும் முன் தன் அம்மாவின் காதில் “இன்னையில இருந்து புதுப்புது ஆட்டம் ஆரம்பம் ஆகப் போகுது..” என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்ப, இரண்டு தாய்களும் மகனுக்கு டாட்டா காட்டி கல்லூரிக்கு வழியனுப்பினார்கள்.

 

சங்கர் தன்னிடம் சொல்லாமல், புவனாவின் காதில் மட்டும் ரகசியமாக என்ன சொல்லியிருப்பான் என்று மனதைப் போட்டு குழப்பிக்கொண்டாள் தேவி. அவள் எதையாவது தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்துவிட்டால், அதைத் தவிர வேறு எந்த நினைவும் மனதில் இருக்காது.

 

அதனால் சங்கர் கிளம்பி சிறிது நேரம் கழித்து தேவி, துணிகளை மடித்துக்கொண்டிருந்த புவனாவிடம் சென்று தானும் ஒரு துணியை எடுத்து மடிப்பது போல புவனாவிடம், “ஏய் புவனா? என் செல்லக்குட்டி உன் காதுல எதையோ சொல்லிட்டு போறான்.. என்ன ரகசியம்?” என்றாள்.

 

தேவி இப்படி தன்னிடம் வந்து கேட்பாள் என்பதை முன்பே அறிந்திருந்த புவனா, “அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லையே..” என்றாள் சிரிப்புடன்.

 

“ஏய் பொய் சொல்லாத புவனா.. என்னைப் பத்திதான் உனக்கு தெரியுமில்ல? அது என்ன விஷயம்ன்னு தெரிஞ்சுக்காம எனக்கு கையும் ஓடலை காலும் ஓடலை..” என்றாள் தேவி அப்பாவியாக.

 

அவளது அப்பாவி முகத்தைப் பார்த்த புவனா “அது ஒன்னுமில்லடி.. இன்னையில இருந்து புதுப்புது ஆட்டம் ஆரம்பம் ஆகப் போகுதுன்னு சொல்லிட்டு போறான் உன் மகன்..” என்றாள் புவனா.

 

“ஓஓஓஓ.. இதுதானா?..” என்றவள், “அதுசரி.. பால் குடிக்கிறதுல என்னடி புது ஆட்டம் இருக்கப்போவுது? நாம அவனுக்கு பால் கொடுக்கப் போறோம்.. அவன் பால் குடிக்கப் போறான்.. இதுல புதுசா என்ன இருந்திடப் போகுது?” என்று தேவி அப்பாவியாகக் கேட்டாள்.

 

“அடியே அப்பாவி தேவி.. உனக்கு இதெல்லாம் புரியாது..” என்ற புவனா, தேவியைப் பார்த்து நமட்டுச் சிரிப்பொன்றை உதிர்க்க, தேவிக்கு அவள் சொன்னதன் அர்த்தத்தை புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.

 

ஆனால் புவனா மேலோட்டமாக சொல்லிமுடித்த இந்த விஷயம், தேவியின் ஆர்வத்தை இன்னும் அதிகமாக்கியது.

 

அதனால் சில நிமிட இடைவெளியில், பாத்திரம் துலக்கிக்கொண்டிருந்த புவனாவிடம் “ஏய்.. புவனா.. ப்ளீஸ்டி.. பால் குடிக்கிறதுல என்னடி புதுமை இருக்கப்போகுது.. என்கிட்ட கொஞ்சம் சொல்லுடி..” என்று கெஞ்ச ஆரம்பித்தாள்.

 

அப்போதும் தேவியிடம் அதைப் பற்றி எதையும் சொல்லாமல் அவளை தவிக்கவிட்டாள் புவனா.

 

பிறகு மதியம் சாப்பாடு செய்துகொண்டிருக்கும்போது தேவி புவனாவிடம் “ப்ளீஸ்டி.. எனக்கு தலையே வெடிச்சிடும் போல இருக்கு.. பால் குடிக்கிறதுல என்ன புதுமை இருக்குன்னு கொஞ்சம் சொல்லுடி.. ப்ளீஸ்.. ப்ளீஸ்..” என்று கெஞ்சினாள்.

 

தேவியின் கெஞ்சலைப் பார்த்து அதற்கு மேலும் அவளை தவிக்க விட வேண்டாம் என்று நினைத்த புவனா, தேவியிடம், தான் சங்கருக்கு பால் கொடுக்க ஆரம்பித்தது முதல், தனக்கு ஒரு டில்டோவை வாங்கிக்கொடுத்து, இரவு முழுவதும் சுகப்படுத்தியது வரை எல்லாவற்றையும் சொல்லி முடித்தாள் புவனா.

 

- பதினொன்றாம் பாகம் தொடரும்..

[sangavisri]

பதினொன்றாம் பாகம் தொடர்ச்சி:

 

புவனா அம்மா – மகன் இருவருக்குள்ளும் நடந்த சில்மிஷ விளையாட்டுகளை சொல்லி முடித்ததும், தேவி எச்சில் விழிங்கியபடி புவனாவையே ஆச்சர்யமாக பார்த்தாள்.

 

பின்னர், “ஏய் புவனா, என்னடி இது? நீ சொல்றதெல்லாம் நிஜமா நடந்துச்சா? ஏதோ கதை கேட்குற மாதிரியே இருக்குடி..” என்றாள்.

 

“ஆமாடி.. உங்கிட்ட நான் ஏன்டி பொய் சொல்லப் போறேன்?” என்றாள் புவனா.

 

“அப்போ நீ சொல்றதெல்லாம் நிஜமா?” என்றாள்.

 

“ஆமாம்.. ஆமாம்..” என்று சொன்னாள் புவனா.

 

“அப்போ உன் பையன் உன்னை முழுசா பாத்துட்டானாடி? எப்படிடி முழுசா அவுத்துக் காட்டுன?” என ஆச்சர்யப்பட்டுக் கேட்டாள் தேவி.

 

“நான் அவுத்துக்காட்டல அவனே அவுத்துட்டான்.. நான் அவனுக்கு அனுசரிச்சு நடந்துக்கிட்டேன்..” என்று வெட்கச் சிரிப்பு சிரித்தாள் புவனா.

 

“இல்லடி.. நீ பொய் சொல்ற.. அம்மா மகனுக்குள்ள இப்படிலாம் நடக்க வாய்ப்பே இல்லை. அதும் உன்ன மாதிரி பொண்ணுங்க.. சான்ஸே இல்ல. நான் நம்ப மாட்டேன்..” என்று நம்பிக்கையில்லாத மாதிரி சொன்னாள் தேவி.

 

“சரி என்ன செஞ்சா நீ நம்புவ?” என்று புவனா கேட்கவும், “ம்ம்ம்ம்.. ஏதோ டில்டோன்னு சொன்னியே அதக்காட்டு நம்புறேன்..” என்றாள் தேவி.

 

தேவியை நம்பவைப்பதற்காக புவனா எழுந்து சென்று பீரோவில் பத்திரமாக வைத்திருந்த டில்டோவை எடுத்து வந்து தேவியிடம் காட்டினாள்.

 

அதை கையில் வாங்கிப் பார்த்த தேவி “என்னடி இது? நிஜ ஆம்பளை சுன்னி கூட இந்த அளவுக்கு அழகா இருக்காதுடி..” என்றாள்.

 

அதைப் பார்த்ததும்தான் தேவி புவனா சொன்னதெல்லாம் நிஜம் என்று நம்பினாள். அதேநேரம் அந்த விரைத்த ரப்பர் டில்டோவைப் பார்த்தவுடன் தேவிக்கு மனதில் ஒளிந்திருந்த ஆசை வெட்கம் விட்டு வெளியே எட்டிப் பார்க்க ஆரம்பித்தது.

 

தேவி அம்சமான குடும்பப் பெண் என்றாலும், அவளுக்கும் காம ஆசைகள் இருக்கத்தான் செய்தது. கல்யாணத்துக்கு முன், “புருசனின் பூல் அட்லீஸ்ட் ஆறு அங்குலமாச்சும் இருக்கனும்..” என்று மனதுக்குள் கனவு கண்டுகொண்டிருந்தாள் தேவி.

 

அவள் ஆசைப்படியே அவள் வாக்கப்பட்டவனுக்கோ சுன்னி ஆறு அங்குலம் இருந்தது. ஆனால் விரைத்தால் முருங்கைக்காயின் பருமன்தான் இருக்கும். அந்த சுன்னியை வைத்து, திருமணத்திற்கு முன் தேவி தனிமையில் விரலை விட்டு குத்திக்கொள்ளும் சுகத்தைதான் அவன் கணவனால் தர முடிந்தது. ஆனால் அவள் கணவன் பதினெந்து நிமிடங்கள் வரை பொறுமையாக ஓப்பான். ஆனால் அந்த குச்சியால் குத்தும் குத்துக்கள் தேவிக்கு திருப்தியான சுகமளிக்கவில்லை. அவன் விந்துவிக்கும் அவளை சினைபிடிக்கவைக்கும் திறனில்லை.

 

அதிகாரம் செய்யும் மாமியார், அம்மா பேச்சே வேதவாக்காக நினைக்கும் கணவன், பெயரளவு குடும்பத் தலைவராக ஒரு மாமனார் என்று அவள் புகுந்த இடத்தில் அவள் அடக்கப்பட்டாள். அவள் மட்டுமல்ல அவள் ஆசையும்தான்.

 

அவளது கையாளாகாத கணவனால் அவளுக்கு கருபிடிக்கவே இல்லை. சில முறைகள் தன் மாமியாரின் பழிச்சொல்லுக்கு ஆளாகாமல் இருக்க, கருபிடித்து கலைந்து விட்டது என்று பொய் சொல்லி தன் வாழ்க்கையை தக்கவைத்துக்கொண்டாள்.

 

அதனால் தேவியின் கணவனும் இன்றுவரை தன்னை அப்பா என்று கூப்பிட ஒரு வாரிசு கிடைக்கும் என்று வாரம் ஒருமுறை தேவிக்கு அரிப்புக்கு லேசாக சொறிந்துவிடுவது போல ஓத்துவிட்டு, அப்பாவாகும் வாய்ப்புக்காக காத்துக்கொண்டிருக்கிறார். தேவியும் கணவனை நம்பாமல், கடவுளே கதி என்று ஒவ்வொரு கோவிலாக ஏறி இறங்கி தொட்டில் கட்டி வருகிறாள்.

 

அதனால் அந்த டில்டோ கையில் பட்டதும், தேவியின் கூதிக்கு உயிர் வந்து துள்ளி எழுந்தது. உயிர் இருந்தும் செத்த பாம்பாக இருக்கும் கணவனின் சுன்னியைப் பார்கையில், உயிரில்லாத அந்த டில்டோ தேவிக்கு வீரியம் கொண்ட ஆண்மகனாக தெரிந்தது.

 

உடனை அதன் மொட்டுப்பகுதியிலிருந்து தடவிப் பார்க்க ஆரம்பித்தாள். சிலிக்கோ ரப்பரால் ஆன வஸ்துவாக இருந்தாலும், முறுக்கேறி விடைத்துக்கொண்டிருக்கும் அந்த டில்டோ சுன்னியில், நரம்புகள் புடைத்துக்கொண்டிருப்பதை பார்த்தபோதே, தேவிக்கு அடியில் நமைச்சலெடுக்க ஆரம்பித்தது.

 

அவள் வாயில், அதை கவ்விச் சுவைக்கும் ஆசையில் எச்சில் ஊற, கூதியோ “அதை எனக்குள் விட்டு குத்து..” என்பதுபோல் ஆசையாக ஒழுக ஆரம்பித்தது.

 

இதையெல்லாம் அருகில் இருந்து கவனித்துக்கொண்டிருந்த புவனாவுக்கு, தேவி மனதின் எண்ண ஓட்டங்களை நன்றாக உணர முடிந்தது.

 

அதனால் “என்னடி, என் புருசனைப் பாத்ததும் ஒரு மாதிரி ஆகிட்ட?” என்றாள் நக்கலாக கேட்டாள் புவனா.

 

உடனே தேவிக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் “ச்சே ச்சே.. அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லையே..” என்றாள்.

 

“சரி அப்போ என் புருசனைக் குடு.. கொண்டு போய் பத்திரமா வச்சுக்கிறேன்..” என்று தேவியின் கையிலிருந்து டில்டோவை வாங்கப்போக, தேவி அதை தர மறுத்து “ஏய் ப்ளீஸ்டி.. இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இத பாத்துட்டு தரேனே..” என்றதும் புவனா சிரித்தபடி “என்னடி, என் புருசன் உனக்கும் ஒழுக வச்சுட்டாரா?” என்றாள் சிரித்தபடி.

 

புவனா சொன்னதைக் கேட்ட தேவி, அதற்கு மேலும் எதையும் மறைக்க விரும்பாமல், வெட்கப்பட்டுக்கொண்டே, தலையை குனிந்தபடி “ம்ம்ம்ம்ம்..” என்றாள்.

 

அதைப் பார்த்த புவனா “என்னடி இந்த வயசுலயும் ஏதோ புதுப்பொண்ணு மாதிரி வெட்கப்படுற?” என்று கேட்க, தேவியோ, “புதுச்சுன்னி கிடைச்சிட்டா புதுப்பொண்ணுதானே..” என்றாள் வெட்கத்துடன்.

 

புவனாவுக்கு தேவி என்ன சொல்கிறாள் என்று புரிந்தது. “என்னடி உள்ள விட்டுக்கனும்போல இருக்கா..” என்று குனிந்து வெட்கப்பட்ட தேவியின் தாடையைப் பிடித்து தூக்கியபடி கேட்டாள் புவனா.

 

தேவி வெட்கத்துடன் “ம்ம்ம்ம்..” என்று சொல்ல, “சரி.. விட்டுக்கோ..” என்று புவனாவும் சம்மதிக்க, அவள் சொன்னதைக் கேட்டு வெட்கத்துடன் தலைநிமிர்ந்து பார்த்த தேவியைப் பார்த்து கண்ணடித்தாள் புவனா.

 

அப்போது எதையோ யோசித்த தேவி, புவனாவிடம் “ஆனா புவனா..” என்று பேச்சை முழுவதும் முடிக்காமல் இழுக்க, தேவி எதையோ சொல்ல வருகிறாள் என்று புரிந்துகொண்டாள் புவனா.

 

அதனால் “என்னடி ஆனா? முழுசா சொல்லுடி..” என்று கேட்டாள் புவனா.

 

“நீதானே கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி சொன்ன, தனக்குத்தானே செஞ்சுக்கிட்டா அதுல சுகமிருக்கும், திருப்தியிருக்காதுன்னு..” என்று சொன்னாள் தேவி.

 

அவள் என்ன சொல்ல வருகிறாள் என்று தெரிந்துகொள்ளும் ஆர்வத்தில், “அதனால?” என்று கேட்டாள் புவனா.

 

“அதனால.. உன் பையன் உனக்கு செஞ்சுவிட்ட மாதிரி எனக்கு நீ செஞ்சுவிடுறியா? ப்ளீஸ்..” என்றாள்.

 

உடனே புன்னகைத்த புவனா, தேவியின் நெற்றியில் ஒரு அழுத்தமான முத்தமிட்டாள். பின்னர் அவளை ஆறுதலாக கட்டியணைத்துக்கொள்ள தேவிக்கு அந்த ஆறுதல் அணைப்பு பிடித்திருக்க, புவனாவின் பிடிக்குள் அடங்கிப்போனாள்.

 

அப்போது அறையெங்கும் நிசப்தமாகிருக்க, இருவரும் ஒருவருடன் ஒருவர் உணர்வுகளால் பேசிக்கொண்டனர். அப்போது தேவியின் கையிலிருந்த டில்டோவை வாங்கிக்கொண்ட புவனா, மெதுவாக அதைவைத்து தேவியின் முதுகில் கோலமிட்டாள்.

 

டில்டோ தன் முதுகில் உரசியதற்கே தேவிக்கு உடலில் உஷ்னம் கூடியது. அந்த புது அனுபவத்தால், அவள் இதயம் பக் பக் என்று அடித்துக்கொள்ள, கால்கள் நடுங்க, உடல் ரோமங்கள் சிலிர்த்தன.

 

அதனால் அவள் புவனாவை இன்னும் இறுக்கமாக கட்டிக்கொண்டாள். தேவியின் நிலையை புரிந்துகொண்ட புவனா, தேவியின் நைட்டியை பின்பக்கமாக மெல்ல மெல்ல மெலேற்றினாள். பின்பக்க நைட்டியை இடுப்புவரை தூக்கிய புவனா, தேவியின் பேன்டிஸ்க்கு மேலாக டில்டோவால் தடவ, அவளிடமிருந்து மெல்லிய முனகல்கள் வெளிப்பட்டது.

 

புவனா, தன்னைக் கட்டியணைத்தபடி இருந்த தேவியின் பின்பக்கமாக, அவள் தொடைகளுக்கு இடையே டில்டோவை நுழைத்து, அவள் கூதிக்கு நேராக, டில்டோவின் மொட்டுப் பகுதியை வைத்து, அவள் கூதியை பேன்டிஸின் மெலாக தடவவும், தேவியின் முனகல்கள் இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமானது. அவள் உடல் சூடும் கூடிக்கொண்டே போனது.

 

அதற்கு மேல் தன்னால் தாங்க முடியாது என்ற நிலைக்கு தேவி வரும்வரைக்கும், தேவியின் கூதியில் தன் உரசல் விளையாட்டைத் தொடர்ந்துகொண்டிருந்தாள் புவனா.

 

தன்னால் அதற்கு மேலும் தாங்க முடியாது என்ற நிலைக்கு வந்தவுடன், தேவி பொறுமையிழந்து “புவனா, என்னால தாங்க முடியலடி.. ப்ளீஸ்டி.. என்னை ஓலுடி.. என் கூதி ஏங்கிக்கிடக்குதுடி..” என்று விரக தாபத்தில் தன்னிலை மறந்து உளர ஆரம்பித்தாள் தேவி.

 

அன்றைக்கு தன் மகன் இதுமாதிரி காமச் சீண்டலைச் செய்யும் போது, புவனா என்ன மனநிலையில் இருந்தாளோ, அதுபோன்ற ஒரு மனநிலையில்தான் தேவியும் இருந்தாள். தன்னைப் போன்ற நிலைமையில் இருக்கும் தேவியின் மனநிலையை, புவனாவால் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது. தன் மகன் தனக்கு சுகமளித்தது போல, தன் தோழி தேவிக்கு சுகமளிக்க நினைத்தாள் புவனா.

 

அதனால் தன்னிலை மறந்து நின்றிருந்த தேவியை, அப்படியே தரையில் படுக்க வைத்த புவனா, அவள் நைட்டியை இடுப்பு வரை தூக்கிவிட்டாள். அவளது பேன்டிஸில் ஒழுகிய கூதியின் ஈரம், வட்டமாக தெரிய, அதன் மீது டில்டோவின் மொட்டுப் பகுதியால் அழுத்தமா தடவினாள்.

 

இதுவரை தன் கணவனும், தன் விரலும் மட்டுமே தடவி வந்த அந்த மன்மத மேட்டை ஒரு அன்னிய வஸ்து தடவ, தேவிக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்க்க ஆரம்பித்தன.

 

அப்போது தேவி, புவனா கணவனாக நினைக்கும் அந்த ரப்பர் டில்டோவை, தனது இன்னொரு கணவனாக நினைத்துக்கொண்டாள். புவனா, தேவியின் கூதியில் தேய்க்க தேய்க்க அவளால் பொறுக்கமுடியாமல் “ஆஆஆஆஆ.. என்னங்க.. ப்ளீஸ் உள்ள விடுங்க.. ஆஆஆஆங்..” என்று செல்லமாக சினுங்கினாள்.

 

உடனே புவனா, தேவியின் பேன்டிஸைக் கழட்டினாள். தன்னைப் போல இல்லாமல், தேவி அவள் கூதியை ஒரு மயிர் இல்லாமல் மழித்து பளபளவென்று வைத்திருந்தாள்.

 

அதைப் பார்த்ததும், ஓரின சேர்க்கையில் நாட்டமில்லாத புவனாவுக்கே நாவில் எச்சில் ஊறி, அதைச் சுவைக்க வேண்டும் என்ற ஆசை வந்தது. ஆனால் தனக்கு அதில் விருப்பமில்லாததால், அந்த நினைவிலிருந்து வெளியேறி ஆகவேண்டிய காரணத்தில் இறங்கினாள்.

 

தேவியின் பேன்டிஸை உடம்பிலிருந்து உருவி எறிந்த புவனா, அவள் கால்களை அகட்டினாள். தான் இன்னொரு முறை கன்னி கழியப் போவதைப் போல உணர்ந்த தேவி, கண்களை மூடிக்கொண்டு நடக்கப் போவதை நெஞ்சம் படபடக்க ரசிக்க ஆரம்பித்தாள்.

 

தேவியின் ஈரக் கூதி, ஆசையை அடக்கமுடியாமல் ஒழுகிக்கொண்டிருக்க, புவனா, அவள் கூதி ரசத்தில் டில்டோவை தடவி ஈரமாக்கி, அதை மெதுவாக, தன் தோழி தேவியின் ஈரக் கூதியில் நுழைத்தாள்.

 

புவனாவைப் போல இல்லாமல், தேவியின் கூதியில் எந்தத் தடையும் இல்லாமல் ஈட்டிபோல அவள் கூதிக்குள் நுழைந்தது அந்த ரப்பர் டில்டோ. ஆனால் கொஞ்சம் உள்ளே நுழைந்ததும், அதுவரை பருமனான எந்தப் பொருளையும் பார்க்காத தேவியின் சிறிய வெண்ணெய்க் கூதி, தனக்குள் ஒரு பருமனான ரப்பர் சுன்னி உள்ளே நுழைவதை அறிந்து, கூதிச் சுவர்களை சற்றே விரிந்து வழிகொடுத்து, ரப்பர் டில்டோ உள்ளே சென்றதும் அதை வெளியே விடாமல் இறுக்கமாக கவ்விக்கொண்டது.

 

வெண்ணெயில் கூரான கத்தியைச் சொருகியதுபோல தேவியின் கூதிக்குள்ளே சென்ற ரப்பர் சுன்னி, வெளியே வராமல் அடம்பிடிப்பதை புவனாவால் உணர முடிந்தது.

 

அதனால், அந்த ரப்பர் டில்டோவை அப்படியே சுழற்ற ஆரம்பித்தாள் புவனா. பெண்ணின் கூதிக்குள் சுன்னியைச் சுழற்றுவது எந்த ஆண்மகனாலும் செய்ய முடியாத மந்திர ஜாலம். அதை அந்த உயிரில்லாத ரப்பர் டில்டோ தந்திரமாக செய்து காட்ட, அதன் சுகம் தாங்க முடியாமல் வாய் விட்டு கத்த ஆரம்பித்தாள் தேவி.

 

தேவி கத்துவதைப் பார்த்த புவனா, தொடர்ந்து அதுபோல செய்து அவளைத் துடிக்க வைக்க நினைத்தாள்.

 

அதனால், தேவியின் காதருகே சென்று “என்னடி, என் புருசன் உன்னை துடிக்க விடுறாரா?” என்று கேட்டாள் புவனா.

 

அதற்கு அவளோ, “அய்யோ.. என்னைக் கொல்லுறாரே உன் புருசன்.. அந்த குச்சி சைஸ் குஞ்சானுக்கு நல்ல பொண்டாட்டியா இருக்கிறத விட, நீ வச்சிருக்க இந்த ரப்பர் புருசனுக்கு கள்ளப் பொண்டாட்டியா இருந்திடலாம் போல இருக்குடி..” என்று சிணுங்கினாள் தேவி.

 

தேவியின் இந்த காமப் பேச்சு புவனாவை இன்னும் கொஞ்சம் வித்தைகளை காட்டத் தூண்டியது. அதனால் அந்த ரப்பர் சுன்னியை தேவியின் கூதிக்குள் முடிந்தவரை ஆழமாக தள்ளி, இடப்பக்கமும் வலப்பக்கமும் மாறி மாறி சுழற்ற ஆரம்பித்தாள்.

 

புவனாவின் இந்த புது வித்தையால், துடிதுடித்தாள் தேவி. புவனா அந்த ரப்பர் சுன்னியை உள்ளே விட்டு சுழற்றியதற்கே, காய்ந்த போன அவள் கூதி, மழை போல மதன ரசத்தை கொப்பளித்து ஈரமாகி தணிந்தது.

 

உச்சமடையும் வரை “ஆஆஆஆஆஆ.. ஆஆங்ங்ங்..” என்று கத்தியபடி துடித்துக்கொண்டிருந்த தேவி, உச்சமடைந்ததும் கொஞ்சம் நிதானத்திற்கு வந்தாள். புவனா கொடுத்த இந்த சுகம் போல அவள் வாழ்க்கையில் அனுபவித்ததே இல்லை. அப்படியொரு சுகத்தை கொடுத்த புவனாவுக்கும், அந்த ரப்பர் சுன்னிக்கும் என்ன கைமாறு செய்வது என்று தெரியாமல், ஆனந்த கண்ணீர் விட்டாள் தேவி.

 

அப்போது தேவியைப் பார்த்த புவனா “ஏய் என்னடி ஆச்சு? வலிக்குதா?” என்றாள். “இல்லடி.. ரொம்ப தேங்க்ஸ்டி..” என்றாள் தேவி.

 

“பரவால்ல விடுடி..” என்று சொன்ன புவனா, “இன்னும் செய்யவா?” என்று கேட்டாள்.

 

“இல்லடி.. போதும்..” என்று அவள் சொல்லவும், கூதியிலிருந்த டில்டோவை வெளியே உருவினாள் புவனா. அப்போது தரையில் படுத்திருந்த தேவி எழுந்து உட்கார்ந்து, புவனாவின் கையில் தன் கூதி ரசத்தால் பளபளத்துக்கொண்டிருந்த டில்டோவைப் பார்த்து, “புவனா, அதைக் கொஞ்சம் தாயேன்..” என்று கேட்க, புவனாவும் தன் கையிலிருந்த டில்டோவை தேவியிடம் தந்தாள்.

 

டில்டோவை கையில் வாங்கிய தேவி, கொஞ்சமும் தாமதிக்காமல் அந்த ரப்பர் சுன்னியில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்த தன் கூதி ரசத்தை நக்கி சுவைத்து, தன் நாவால் அந்த டில்டோவை நக்கி சுத்தம் செய்தாள்.

 

பின்னர் அவளே பாத்ரூம் சென்று அந்த டில்டோவை டெட்டால் ஊற்றி சுத்தமாக கழுவி வந்து புவனாவிடம் நீட்டினாள். புவனாவும் தன் மகன் கொடுத்த கணவனை பத்திரமாக பீரோவில் வைத்துவிட்டு வரும்போது மாலை 4 மணி ஆகியிருந்தது.

 

பின்னர் தோழிகள் இருவரும் பாதியில் விட்ட வீட்டு வேலைகளை கவனிக்க ஆரம்பிக்க, கல்லூரியில் இருந்த சங்கரோ, தன் லீவ் லெட்டரை H.O.D-யிடம் கொடுத்து விட்டு எப்போது கல்லூரி முடியும் என்று ஆவலாக காத்திருந்தான்.

 

அப்போது வீட்டில் தோழிகள் இருவரும், காலையில் சங்கர் சொல்லிவிட்டு போனதை நினைத்து மனதுக்குள்ளே மத்தாப்பு பூத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். வேலைகளை முடித்து, குளித்து புதுப்பெண்களைப் போல அலங்காரம் செய்து மகனுக்காக காத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

 

இன்னும் ஓரிரு மணி நேரத்தில் சங்கர் வீட்டுக்கு வந்துவிடுவான். வந்து என்ன செய்யப்போகிறான்? என்ற ஆவலில் இருந்த தேவி, புவனாவிடம் “புவனா, சங்கர் புதுசா என்ன செய்யப்போறான்? உனக்கு ஏதும் ஐடியா இருக்கா?” என்று கேட்டாள் தேவி.

 

“என்ன செய்யப்போறான்னு எனக்கும் தெரியலடி. ஒரு வார்த்தையைச் சொல்லி காலையில இருந்தே நம்மள எதிர்பார்ப்போட இருக்க வச்சுட்டான்.. அப்படி அவன் புதுசா என்ன செய்யப்போறான்னு தெரிஞ்சுக்கத்தான் நானும் காத்துக்கிட்டு இருக்கேன்..” என்றாள் புவனா.

 

அப்போது கொஞ்ச நேரம் யோசித்த தேவி “புவனா, நான் ஒன்னு சொன்னா கோவிச்சிக்க மாட்டியே?” என்று கேட்டாள் தயக்கத்துடன்.

 

“நீ சொல்லி நான் எதுக்குடி கோவிச்சுக்கப் போறேன்.. எதுவா இருந்தாலும் சொல்லு..” என்றாள் புவனா.

 

“சங்கர் நமக்கு சஸ்பென்ஸ் கொடுத்த மாதிரி, அவனுக்கு நாமும் எதாச்சும் சஸ்பென்ஸ் கொடுக்கனும்டி..” என்றாள் தேவி.

 

தேவி சொன்ன யோசனை புவனாவுக்கும் பிடித்திருந்தது. அதனால் “ம்ம்ம்.. சூப்பர் ஐடியா தேவி.. சங்கருக்கு என்ன சஸ்பென்ஸ் கொடுக்கலாம்?” என்று ஆவலாக கேட்டாள் புவனா.

 

“சங்கர் எப்படியும் 10 நாள் வீட்ல நம்ம கூடத்தான் இருக்கப்போறான். நம்ம ரெண்டு பேரு முலையிலயும் இஷ்டத்துக்கு பால் குடிக்கப்போறான். அதனால நாம ரெண்டு பேரும் இன்னையில இருந்து ப்ரா, ஜாக்கெட் போடக்கூடாது. சேலை மாராப்ப மட்டும் மார்புல போட்டுக்கனும்.. உனக்கு ஓ.கேவா புவனா?” என்று தன் யோசனையைச் சொல்லி, புவனாவிடம் அவள் சம்மதத்தைக் கேட்டாள் தேவி.

 

18ம் நூற்றாண்டு பெண்களைப் போல புடவை மட்டும் மார்பில் போட்டுக்கொண்டு, சேலை மாராப்புக்குள் முலைகள் குலுங்க வீட்டுக்குள் வலம் வருவது வித்தியாசமாகவும் அதே சமயம் சங்கருக்கு பால் கொடுக்க வசதியாகவும் இருக்கும் என்பதால், தேவி சொன்ன யோசனைக்கு புவனாவும் சம்மதம் சொன்னாள்.

 

அதனால் இருவரும் தாங்கள் போட்டிருந்த நைட்டிக்கு குட்-பை சொல்லி கழட்டி வீசினார்கள். உடம்பில் பாவாடையை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு, மேலே ப்ரா, ஜாக்கெட் எதுவும் போடாமல் சேலை கட்டிக்கொண்டார்கள். அதிலும், தேவி பாவாடைக்குள் பேன்டிஸ் கூட போட்டுக்கொள்ளவில்லை.

 

புவனா அணிந்த சிவப்பு நிறப் புடவை கொஞ்சம் டிரான்ஸ்பரன்டாக இருந்தால், அவளது பால் வண்ண பால் முலைகள் சேலை வழியாக தெரிந்தது கொஞ்சம் வெட்கத்தை வரவழைத்தது. வேறு யாராவது பார்த்தால் என்ன நினைப்பார்கள் என்ற பயமும் இருந்தது. ஆனாலும் நம் வீட்டுக்கு யார் வரப்போகிறார்கள் என்ற தைரியத்தில் சேலையைக் கட்டிக்கொண்டாள்.

 

ஆனால் தேவிக்கு அந்த பிரச்சனை இல்லை. இருந்தாலும் மேலே தண்ணீர் பட்டு சேலை உடலோடு ஒட்டிக்கொண்டால், அவள் முலைகளும் பார்ப்பவர்களின் கண்களுக்கு விருந்தாகும்.

 

புதிய விதமாக சேலை கட்டிக்கொண்ட இரண்டு தாய்ப் பசுக்களும் தங்கள் அழகை கண்ணாடியால் பார்த்துக்கொண்டார்கள். புவனாவுக்கு ப்ரா போடாததால், பால் நிரம்பிய முலைகள் கொஞ்சம் கீழே சரிந்தது போல இருந்தது. ஆனால் தேவிக்கு அவளது முலையில் புதிதாக பால் ஊறியதால், பால் நிரம்பி பூரி போல புஸ்ஸென்று இருந்தது.

 

அதுபோக இருவராலும், இயல்பாக நடக்க முடியவில்லை. அதிலும் புவனாதான் ரொம்பவும் சிரமப்பட்டாள். அவள் நடக்கும்போதெல்லாம் குலுங்கித் ததும்பும் பால் கொங்கைகளால் அவளுக்கு ஒருமாதிரியாக இருந்தது. ஆனால் எந்த தடையும் இல்லாமல், காற்றோட்டமாக குலுங்கும்போது அவள் முலைக்காம்புகளில் சேலை உரசி உடம்பில் கூச்சத்தை உண்டாக்குவது அவளுக்கு ரொம்பவும் பிடித்திருந்தது.

 

இப்படி அம்மாவும், சித்தியும் தங்கள் மகன் சங்கருக்காக திறந்த மனதுடன் ஆவலாக காத்துக்கொண்டு இருந்தார்கள்.

 

- காத்திருங்கள் அடுத்த பாகம் வரும் வரை..

[sangavisri]

பனிரெண்டாம் பாகம்:

 

கல்லூரி முடிந்தவுடன் சங்கர், அவசர அவசரமாக வீட்டுக்கு புறப்பட்டு வந்தான். வரும் வழியிலேயே தான் மனதில் நினைத்து வைத்திருந்தவற்றை எப்படியெல்லாம் செயல்படுத்துவது என்று யோசித்துக்கொண்டே வந்தான்.

 

அப்போதுதான் அவனது ஆசைகளை செயல்படுத்துவதில் இருந்த ஒரு சிறிய சிக்கல் அவனுக்கு புரியவந்தது. அதாவது தேவிக்கு சங்கர் அவனது அம்மாவுடன் விளையாடும் இன்ப விளையாட்டுக்களைப் பற்றி தெரியாது. இப்போது அவளை வைத்துக்கொண்டு தன் அம்மாவிடம் மட்டும் அந்த விளையாட்டுகளை எப்படி விளையாடுவது என்று யோசித்தான்.

 

ஒருவேளை தேவியையும் விளையாட்டில் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய சூழ்நிலை வந்தால், அதற்கு அவள் சம்மதிப்பாளா? என்ற குழப்பத்துடனேயே வீட்டுக்கு வந்து பெல்லை அடித்துவிட்டு, கதவு திறக்கும்வரை காத்துக்கொண்டு காத்திருந்தான்.

 

சங்கர் பெல்லை அடித்ததும் வீட்டுக்குள்ளே ஜாக்கெட் இல்லாமல் இருந்த புவனாவுக்கும், தேவிக்கும் இப்படியே எப்படி தன் மகன் முன்னால் சென்று நிற்பது என்று கூச்சமாக இருந்தது. அதனால் புவனா தேவியிடம் “ஏய் தேவி.. நீ போய் கதவைத் திறடி..” என்று சொல்ல, வெட்கத்தில் தயங்கிய தேவியோ, திரும்ப புவனாவிடம் “இல்லடி.. எனக்கு வெட்கமா இருக்கு. நீ போய் கதவைத் திற..” என்றாள்.

 

புவனா அதற்கு மறுத்து “ம்ஹூம்.. எனக்கும் வெட்கமா இருக்கு..” என்றாள்.

 

இப்படியே இருவரும் மாறி மாறி யார் கதவைத் திறப்பது என்று வாதாடிக்கொண்டிருக்க, வெளியே இருந்த சங்கர் உள்ளே நடப்பது தெரியாமல், திரும்ப திரும்ப காலிங் பெல்லை அழுத்தியபடி இருந்தான்.

 

அதனால் இருவரும் ஒன்றாக சென்று கதவைத் திறப்பது என்று முடிவு செய்து, கதவைத் திறந்தனர். அம்மா புவனாவும், சித்தி தேவியும் ஜாக்கெட், ப்ரா எதுவும் போடாமல் திறந்த முலைகளுடன் மார்பில் வெறும் சேலையை மட்டும் போட்டிருப்பதைப் பார்த்து அசந்து போனான் சங்கர்.

 

அவர்களைப் பார்த்ததுமே, சங்கருக்கு சுன்னி விரைத்துக்கொள்ள தொடங்கியது. அவள் விந்துவும் லேசாக கசியத் தொடங்கியது.

 

வாசலில் நின்றிருந்த சங்கரை, புவனாவும் தேவியும் ஆளுக்கு ஒரு கையைப் பிடித்துக்கொண்டு வீட்டிற்குள் அழைத்துச் சென்றார்கள். சங்கரை நேராக அவனது பெட்ரூமுக்கு அழைத்துச் சென்று, அவனை நடுவில் அமர வைத்து, அவனுக்கு இரு பக்கமும், புவனாவும் தேவியும் உட்கார்ந்து கொண்டனர்.

 

அவர்களைப் பார்த்த சங்கர் “என்னம்மா என்ன கோலம் இது?” என்றான்.

 

“உனக்கு எங்களோட சர்ப்ரைஸ்..” என்றாள் புவனா.

 

“வாவ் சூப்பர் சர்ப்ரைஸ்..” என்ற சங்கர் “சரி.. எதுக்காக இந்த சர்ப்ரைஸ்?” என்று கேட்டான்.

 

“காலையில நீ அம்மாகிட்ட சொல்லிட்டு போனதுல இருந்து உன் சித்தி, நீ என்ன சொன்னன்னு கேட்டு, என்னை பாடாப் படுத்திட்டா..” என்று ஆரம்பித்து மதியம் நடந்தது அனைத்தையும் ஒரு ப்ளாஸ்பேக்காக சொல்லி முடித்தாள் புவனா.

 

அதைக் கேட்ட சங்கர் “சித்தி.. அப்போ எங்க விளையாட்டுல நீங்களும் சேர்ந்துக்கிறீங்களா?” என்ற தேவியின் சம்மதம் கேட்டான் சங்கர். தேவியும் “ம்ம்ம்ம்..” என்ற வெட்கத்தால் தன் சம்மததைச் சொன்னாள்.

 

அதைப் பார்த்த சங்கருக்கு சந்தோஷம் தாங்க முடியவில்லை. தான் விளையாடப் போகும் விளையாட்டில் தேவியையும் சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய சூழ்நிலை வந்தால், அதற்கு அவள் சம்மதிப்பாளா? என்ற குழப்பம் சங்கருக்கு தீர்ந்தது.

 

அதனால் “அம்மா.. சித்தி.. இன்னும் பத்து நாள் நான் வீட்டுல தான் இருப்பேன். இந்த பத்து நாளும், நாம நேரத்தை வீணடிக்கவே கூடாது. எப்பவும் பால் குடிச்சு, விளையாடிக்கிட்டே இருக்கனும்..” என்றான் சங்கர்.

 

“உன் இஷ்டம் போல விளையாடு செல்லம்..” என்று அம்மாவும் சித்தியும் கோரஸாக சொன்னார்கள்.

 

“ம்ம்ம்ம்.. ஓ.கே..” என்ற சங்கர், “இப்போ நான் பால் குடிக்கனும்.. யார் எனக்கு பால் தரீங்க?” என்று கேட்டதும், அம்மாவும், சித்தியும் ஆளுக்கு ஒரு முலையைக் காட்டினார்கள்.

 

இருவருக்கும் நடுவில் இருந்த சங்கர், இருவரின் முலைகளையும் கைக்கு ஒன்றாக பிடித்துக்கொண்டான். முதலில் சித்தியின் முலையில் வாய் வைத்து உறிந்த சங்கர், சில வினாடிகள் கழித்து அம்மா புவனாவின் முலையில் வாய் வைத்து உறிய ஆரம்பித்தான்.

 

இப்படியே அம்மா மற்றும் சித்தியின் முலையில் மாறி மாறி பால் குடித்துக்கொண்டிருந்தான் சங்கர். ஆனால் சித்தியின் முலையிலோ சீக்கிரமாகவே பால் தீர்ந்து போனது. அம்மவின் முலையில் தாராளமாக பால் வந்துகொண்டிருந்தது.

 

அதனால் “என்ன சித்தி, உங்க முலையில பால் வரது நின்னுடுச்சு?” என்று கேட்டான் சங்கர்.

 

அதற்கு புவனா “தேவிக்கு கொஞ்ச நாளாத்தானே பால் சுரக்க ஆரம்பிக்குது. அதனாலதான்..” என்று சொன்னாள்.

 

அப்போது தேவி “அக்கா, பால் சுரக்கிறது நின்னுடுச்சுன்னா உடனே ஊசி போட்டுக்க சொன்னாங்க டாக்டர்..” என்றாள். அதைக் கேட்ட புவனா “இப்போ ஊசி வச்சிருக்கியா?” என்று கேட்க, “ம்ம்ம்ம்.. இருக்கு புவனா..” என்றாள் தேவி.

 

இருவரும் ஏதோ ஊசி என்று பேசிக்கொண்டது சங்கருக்கு எதுவும் புரியவில்லை. அதனால் தன் அம்மாவிடம் “என்னம்மா ஊசி?” என்றான்.

 

“அதுவா செல்லம். அம்மா ஏற்கனவே குழந்தை பெத்து பால் கொடுத்தவ. அதனால எனக்கு ஹார்மோன் மாத்திரை மூலமா மறுபடியும் பால் சுரந்திடுச்சு. ஆனா தேவி இதுவரைக்கும் எந்த குழந்தையும் பெத்துக்கல. அதனால அவளுக்கு முதல் முதலா பால் சுரக்க வைக்க ஹார்மோன் ஊசி போட்டுக்கனும். அதுதான்..” என்று சங்கர் கேட்டதற்கு விளக்கம் சொன்னாள் புவனா.

 

“அந்த ஊசியை நாமளே போட்டுக்கலாமா?” என்றான் சங்கர்.

 

“ம்ம்ம்ம்.. போட்டுக்கலாம் சங்கர்..” என்று சொன்னாள் தேவி.

 

“சித்தி.. அப்போ அந்த ஊசியை நான் உங்களுக்கு போட்டு விடவா?” என்றான் சங்கர்.

 

சங்கர் கேட்டதும் தேவி அவன் முகத்தை தடவி, தலையில் வைத்து திருஷ்டி எடுத்து, “என் செல்லம், உனக்கில்லாததா? நீயே சித்திக்கு ஊசி போட்டுவிடு..” என்று சொன்னதும், சங்கர் துள்ளிக்குதித்து “சரி நான் டிரஸ் சேஞ் பண்ணிட்டு, கைகால் கழுவிட்டு வரேன்.. நீங்க ஊசியை எடுத்து வைங்க..” என்று சொல்லிவிட்டு, அம்மா, சித்தி இருவரையும் வெளியே அனுப்பிவிட்டு துணி மாற்ற ஆரம்பித்தான் சங்கர்.

 

பின்னர் கை கால்கள் கழுவிவிட்டு, புத்துணர்வோடு வந்தபோது, தேவி கையில் ஒரு சிரஞ், மற்றும் மருந்து குப்பியை வைத்திருந்தாள்.

 

சங்கர் அந்த சிரஞ் மற்றும் மருந்து குப்பியை வாங்கிக்கொண்டு, “இப்போ நான்தான் டாக்டர்..” என்று சொல்லியபடி சிரஞ்சின் முனையில் நீடிலை மாட்டி குப்பியிலிருந்த மருந்தை உறிஞ்சிவிட்டு, “எத்தனை M.L டோஸ் போடனும் சித்தி?” என்று கேட்க, அவளோ “10 M.L டோஸ்..” என்று சொன்னதும், அதிகமாக இருந்த மருந்தைக் கொஞ்சம் வெளியே பீய்ச்சிவிட்டு ஊசி போட தயாரானான்.

 

“சித்தி படுங்க ஊசி போடனும்..” என்ற சங்கர் சொல்ல, தேவி கட்டிலில் மல்லாக்க படுத்துக்கொண்டாள்.

 

அதைப் பார்த்த சங்கர் “என்ன சித்தி ஊசியை குண்டியிலதானே போடுவாங்க. மல்லாக்க படுத்தா எப்படி போடுறது? குப்புறப் படுத்து குண்டிய காட்டுங்க..” என்றான்.

 

உடனே புவனா சிரித்தாள். “ஏம்மா சிரிக்கிறிங்க?” என்றான் சங்கர்.

 

“இந்த ஊசியை குண்டியில போடக்கூடாதுடா செல்லம். வயித்துல போடனும்..” என்றாள் தேவி.

 

அதைக் கேட்ட சங்கருக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது. “என்னது வயித்துல ஊசி போடனுமா? புதுசா இருக்கே?” என்று கேட்டான்.

 

“இந்த ஊசியை வயித்துல போட்டாத்தான் நல்ல பலன் குடுக்கும்..” என்றாள் தேவி.

 

“சரி.. சரி.. வயித்துல போடனும்ன்னா எந்த இடத்துல போடனும்?” என்றான் சங்கர்.

 

“உன் இஷ்டம் செல்லம். உனக்கு பிடிச்ச இடத்துல ஊசி போடு..” என்றாள் தேவி.

 

உடனே சங்கர், தேவியின் புடவையை விலக்கி அவளது ஆழத் தொப்புளைப் பார்த்தான். அதைப் பார்த்ததும் அவனையும் அறியாமல் அவன் சுன்னி விரைக்கத் தொடங்கியது.

 

அப்போது புவனா மருந்தில் நனைத்த ஒரு பஞ்சை சங்கரிடம் நீட்டி, “சங்கர், இத ஊசி போடுற இடத்துல தேய்ச்சிக்கோ..” என்றாள்.

 

சங்கரும் அந்த பஞ்சை வாங்கிக்கொண்டான். தேவியின் விசாலமான சமதள வயிற்றில் எந்த இடத்தில் ஊசி போடுவது என்று யோசித்தான் சங்கர். பின்னர், அவள் தோப்புக்கு கீழே ஒரு இடத்தை தேர்வு செய்து, அங்கே பஞ்சைத் தேய்த்தான்.

 

(சங்கர் ஊசி போடும் வீடியோ இந்த லிங்க்கில் உள்ளது)

 

சங்கரின் கை, தேவியின் அடிவயிற்றில் பஞ்சைத் தேய்த்ததும், தேவியின் உடலில் ஒரு சிலிர்ப்பு உண்டானது. அந்த உணர்ச்சியை உதடுகளை சுழித்து, பற்களால் கடித்து, சமாளித்துக்கொண்டாள்.

 

பின்னர் சங்கர் நீடிலின் முனையை தேவியின் வயிற்றில் வைத்து, மெதுவாக அழுத்த நீடில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உள்ளே சென்றது. அப்போது தேவியிடம் இருந்து “அஅஅஅங்ங்ங்..” என்ற சத்தம், அவள் வலியில் சத்தமிடுகிறாளா, போதையில் சத்தமிடுகிறாளா என்று கண்டுபிடிக்க முடியாதபடி, வெளிவந்ததை இருவரும் கவனித்தார்கள்.

 

நீடிலை வயிற்று சதைக்குள் செலுத்தியதும், மருந்தை உள்ளே செலுத்தினான் சங்கர். பின்னர், நீடிலின் வாயில் பஞ்சை வைத்து அழுத்திக்கொண்டு நீடிலை வெளியே உருவினான். பின்னர் அந்த பஞ்சை வைத்து ஊசி போட்ட இடத்தை நன்றாக தேய்த்து விட்டான்.

 

ஊசி போட்டு முடிக்கும் தருவாயில் புவனா ஏதோ ஞாபகம் வந்தவளாக, “ஐயோ மாடியில துணி காயப்போட்டிருந்தேன் எடுக்க மறந்துட்டேன்..” என்றபடி, தன் ஆடைக்கு மேலாக ஒரு நைட்டியை எடுத்துப் போட்டுக்கொண்டு துணியை எடுக்க சென்றாள்.

 

ஊசி போட்ட இடத்தை தேய்த்துக்கொண்டிருந்த சங்கர் தேவியிடம் “சித்தி.. ஊசி போட்டது வலிக்குதா?” என்றான்.

 

“இல்லடா செல்லம்.. உனக்கு பால் குடுக்கிற ஒரு சந்தோஷம் போதும். வேற எந்த வலியும் எனக்கு இருக்காது..” என்றாள் தேவி.

 

“எனக்காகத்தானே நீங்க இவ்ளோ கஷ்டப்படுறீங்க..” என்றபடி, ஊசிபோட்ட இடத்தில் உதடுகளைக் குவித்து நச்சென ஒரு முத்தம் கொடுத்தான் சங்கர்.

 

அந்த அடிவயிற்று முத்தத்தால் உடல் சிலிர்த்த தேவி, “ஆஆஆஆஆ..” என சத்தமாக காம சிணுங்கல் சிணுங்கி விட்டாள்.

 

உடனே “என்னாச்சு சித்தி..” என்றான் சங்கர். “ஒன்னுமில்ல சங்கர்..” என்று சமாளித்தாள் தேவி.

 

“எனக்காக ஊசி போட்டுக்கிட்ட உங்களுக்க என்னோட பரிசு இந்த முத்தம்..” என்று சொல்ல, தேவி அவனை தன் பக்கம் இழுத்து, அவன் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள்.

 

- பணிரெண்டாம் பாகம் தொடரும்..