[Mouni1]

பெண்ணாக மாறிய கதை - 1

இன்று கல்லூரியின் முதல் நாள். நான் வெள்ளை புடவை அணிந்து தயாராகி கொண்டிருக்கிறேன்.
என் பெயர் ராஜா. ஆம், நான் ஓர் ஆண். இரண்டு மாதம்  முன்பு வரை நான் இவ்வாறு புடவை அணிவேன் என கனவிலும் எதிர்பார்த்ததில்லை.

எனக்கு அப்பா இல்லை. அம்மா ஒரு மத்திய அரசாங்க அதிகாரி. அடிக்கடி வேலை மாற்றம் இருக்கும். எனக்கு படிப்பில் அவ்வளவு ஆர்வம் கிடையாது. சராசரியாக படிப்பேன்.

12th  எக்ஸாம் நெருங்கும் சமயத்தில் அம்மாவுக்கு transfer வந்தது. தமிழ்நாட்டின் வேறு பகுதிக்கு முன்று மாதத்தில் மாற வேண்டும். தேர்வு முடிவுகளும் அதற்குள் வந்துவிட்டது.

நான் 980/1200 வாங்கினேன். வீடு மாறிய பின் கல்லூரியில் சேர்வதற்கான வேலைகளை ஆரம்ம்பிதோம். எனக்கு என்ன செய்வது என தெரியவில்லை. அருகினில் ஒரு கலை அறிவியல் கல்லூரி இருக்கிறது. B.Sc Physics அப்பளை செய்தேன். கிடைக்கவில்லை.

அம்மா அவர்களுக்கு தெரிந்த தொடர்புகள் மூலம் முயற்சி செய்தார்கள். என்னுடைய marks குறைவாக இருந்ததால் இடம் கிடைப்பது கடினமாக இருந்தது. கடைசியில் பக்கத்தில் உள்ள ஒரு ஊரில் ஒரு நர்சிங் காலேஜ் இருக்கிறது. அம்மாவின் தோழி அங்கு Pricipal ஆக இருக்கிறார். அவர் மூலம் அந்த கல்லூரியில் இடம் கிடைத்தது.

அந்த கல்லூரியில் இது வரை ஆண்கள் யாரும் படித்ததில்லை. கல்லூரி திறப்பதற்கு ஒரு வாரம் முன் அங்கு சென்று எல்லா Feesம் கட்டி விட்டோம். நான் மட்டும் தான் ஒரே ஆணாக இருந்தேன். எல்லோரும் பெண்கள். அங்கேயே uniform விற்றார்கள்.  வெள்ளை புடவைதான் uniform. நான் என்ன uniform  அணிவது என குழப்பமாக இருந்தது. அம்மா Prinicipal கு போன் செய்தார்கள். அவர் இன்னும் சில நாளில் முடிவு செய்வோம் என சொன்னார். ஒரு ஞாயிற்று கிழமை பிரின்சிபாலிடம் இருந்து போன்  வந்தது. அம்மா எடுத்தார்.

"ஒரு கெட்ட  செய்தி. உன் மகன் எங்கள் காலேஜில் சேர முடியாதுன்னு தோனுது. எங்க காலேஜ் கோ-எட் தான். அனால் இது வரை பசங்க யாரும் சேர்ந்ததில்லை. பொண்ணுங்க மட்டும்தான். காலேஜில Gents Toilet கூட இல்ல. இனிமேல்தான் ஏதாவது பண்ணனும். மத்த staff யாருக்கும் ஒரு பையன் சேர்வது பிடிக்கவில்லை. அவங்க எல்லோரும் எப்படியாவது ராஜா வை join panna  விடாம தடுக்க பாக்கிறாங்க. எப்போவோ எழுதுன rules  புக்ஸ் எ refer பண்ணி எல்லோரும் புடவை கடடிக்குட்டுதான் வரணும்னு சொல்லுறாங்க.", 
பிரின்சிபால்







"அது எப்படிங்க, ஒரு பையன் புடவை கட்டிகுட்டு வர முடியும்? நாங்க எல்லா fees ம் கட்டிட்டோம். இப்போ வந்து அட்மிசண் கேடயதுன்னா, நாங்க என்ன செய்வோம்? மத்த எல்லா காலேஜிலேயும் வேற அட்மிசன் க்லோஸ் பண்ணிட்டாங்க. உங்களத்தான் நாங்க நம்பி இருக்கோம்." -அம்மா

"நான் என்ன செய்ய, எல்லாம் ரூல்ஸ் புக்ல இருக்கு. இப்போ ரூல்ஸ் மாத்தணும்னா அடுத்த வருஷம் எல்லா staff ம் அனுமதிச்சதான் மாத்தலாம். இந்த வருடம் இதுதான் rules. "All Students must wear white saree as uniform. Hair should be tightly braided, hair buns are preferred.""

"நான் உங்களுக்கு திரும்ப போன் பண்ணுறேன். ஏதாவது பன்னி ரூல்ஸ் மாத்த முடியுமான்னு பாருங்க."

அம்மா போன் cut பண்ணிட்டு எங்கிட்ட சொன்னங்க.

"காலேஜில எல்லாருக்கும் வெள்ளை புடவைதான் uniform. இப்போ என்ன செய்ய?", என்ற அம்மா என்னை பார்த்து,

"வெள்ளை புடவையில் நல்லாதான்  இருப்ப! என்று கிண்டல் செய்ய, எனக்கு கோபம் வந்தது!

"வாய முடுடி" கோபத்துடன் அவளை பார்த்தேன். பிறகு சட்டென்று நிதானத்திக்கு வந்து ஸாரி கேட்டேன்!

[Mouni1]

நர்சிங் கல்லூரி என்ற கதைதானே.. நீங்கள் தான் ஆசிரியரா?!

வித்தியாசமான கதை ஆனால் காமம் ரொம்ப குறைவாக இருந்தது.

அந்த கதையின் ஆசிரியர் நான் இல்லை நண்பரே! ஆனால் அந்த கதையைதான் நான் உல்டா செய்து இந்த கதையின் அடிநாளமாக மாற்ற போகிறேன்.

செக்ஸ் கொஞ்சம், கொஞ்சமா வரும் அடுத்த பாகங்களில்....!

[Mouni1]

பிரின்சிபால் திரும்ப போன் செய்தார்.

"எல்லா  ஸ்டாஃபும் ராஜா ஜாயின் பண்ண  கூடாது என்பதற்காகத்தான் அந்த புடவை விதிமுறையை  காட்டுறாங்க! அவன் ஜாயின் பண்ணிட்டா அப்புறம் மாறிருவாங்க."

"அப்போ ராஜவ புடவை கட்டிட்டு வர சொல்லுறிங்களா?"

"ஆமா. ஒரு ஒரு வாரத்துக்குதான். அதுக்கப்புறம் எப்படியும் ரூல்ஸ் மாத்த எல்லோரும் சம்மதிச்சுருவாங்க."

"எனக்கு என்னவோ இது சரின்னு தோனல." என்றாள் அம்மா!

"இப்போதைக்கு இதுதான் நமக்கு இருக்குற ஒரே சான்ஸ்."

"சரி. நான் வீட்டில பேசிட்டு சொல்லுறேன்."

அம்மா ரொம்ப நேரம் யோசிச்சதுக்கு அப்புறம் எங்கிட்ட சொன்னாங்க.

"ராஜா, உன்கிட்ட இதை நான் கேக்க கூடாது. எனக்கு வேற வழி தெரியல. பிரின்சிபால் சொன்ன மாதிரி புடவை கட்டிட்டு காலேஜ் போக உனக்கு சம்மதமா ?"

"என்னம்மா சொல்லுறிங்க? நான் பையன். நான் எப்படி புடவை  கட்ட முடியும்"

"அது சரி ராஜா. நமக்கு வேற வழி இல்ல. எல்லா காலேஜ்லேயும் அட்மிஷன்  முடிஞ்சு போச்சி! நாம பணமும் கட்டி ஆச்சி! இப்போ வேற காலேஜ்ல அட்மிஷன் கிடைக்கறது ரொம்ப கஷ்டம். அதிகமா போனா ஒரு வாரத்துக்குதான். அதுக்குள்ள  ரூல்ஸ் சேஞ்ச் பண்ணிடலாம்னு பிரின்சிபால் சொல்றாங்க."

நீண்ட விவாதத்தின் பிறகு என்னை சரி என தலை அசைக்க வைத்தார்கள்.

"இன்னும் காலேஜ் திறக்க 10 நாள் தான் இருக்கு. வா, நாம போய் காலேஜ் ஃயூனிபார்ம் எடுத்துடலாம்” என்றாள் அம்மா!

"நான் வரல. நீங்க போயி எடுத்துட்டு வாங்க." என்றேன் நான்!

“சும்மா வாடா” என்றாள் அம்மா!





அவள் செய்த காரியம் என்னை பிரமிக்க வைத்தது. என்னை இழுத்து லேசாக கிஸ் அடித்தாள்.

நாங்கள் கடைக்கு சென்றோம் !

[Mouni1]

“ஒன்னும் இல்லை அண்ணாச்சி. ஒர் காலேஜ்  யூனிஃபார்ம் இவனுக்கு வேணும். அவ்வளவுதான்” என்றாள் அம்மா!

“ஓ இருக்கே! இவனுக்கா? எந்த காலேஜ்” என்றார் நாடார்.

“நர்ஸிங் காலேஜ்! வெள்ளை புடவை ...மேட்சிங்கா ஜாக்கெட்” என்றாள் அம்மா!

“இவனுக்கா? ஓ அவனா இவன்??” என்று சிரித்தார் நாடார்.

“ஆமாம் அண்ணாச்சி! நர்ஸிங் காலேஜில்தான் அட்மிஷன் கிடச்சது” என்று அம்மா சொல்ல,

“ஜூஸ் சாப்பிறீங்களா” என்றார் நாடார்.

“அதெல்லாம் வேணாம் அண்ணாச்சி” என்றாள் அம்மா!

“அப்படி சொல்ல கூடாது! நீங்க உக்காருங்கம்மா” என்று நாடார் சொல்ல, அம்மா கனகா குனிந்து அந்த நாற்காலியை குனிந்து தூசி தட்டினாள். அவள் அப்படி குனியும் போது, அவள் முலை தெரிய, நாடார் வெறித்து பார்த்தார். மெல்ல அவள் வேஷ்டியில் அவர் சாமான் ஆடுவது தெரிந்தது.

சற்று தூசி தட்டி, அவள் அமர்ந்தாள். மெல்ல ரிலாக்ஸ் ஆனாள். மெல்ல அவள் தன் காலை விரிக்க, நாடார் ஆடிப்போவதை உணர முடிந்தது. கறுப்பாக அவள் சொர்க்க வாசல் தெரிந்தது. நாடாரால் முடியவில்லை. மெல்ல தன் கையை தன் சாமானுக்குள் கொண்டு போவதை உணர முடிந்தது.

“அண்ணாச்சி, செருப்பு இருக்கா” என்றாள். அதற்காகவே காத்து இருந்தாற்போல

“இருக்கே” என்று தரையில் உட்கார்ந்தார். மேல்ல அவள் மேலே பார்க்க, கனகா தன் நீண்ட காலை நீட்ட, நாடார் செருப்பை போட்டுக் கொண்டே அவள் சாமானை வெறிக்க பார்த்தாள். திடிரென்று என்னை பார்த்தாள்.

“ நல்லா இருக்கா” என்றாள் கனகா சிரித்துக் கொண்டே. என்னை பார்த்து!

“ச்சீய்” என்றேன்!

“என்ன ச்சீய்” என்று சொல்லிக்கொண்டே புடவையை என் கிட்டே கொடுத்தார்.

“அவன் போட்டு பாக்கணுமே. ட்ரையல் ரூம் இருக்கா?” என்றாள் அம்மா!

”அதோ இருக்கு” என்றூ சொல்ல, நான் ட்ரையல் ரூம் போனேன்.

பின்னாலேயே நாடார் வந்தார்.

“நீங்க எங்கே அண்ணாச்சி” என்றேன்.

“உஷ்ஷ்ஷ்” என்று சொல்லிக்கொண்டே என்னை இறுக்கினார்.

“அண்ணாச்சி...நான் ஆம்பளை” என்றேன்.

“அப்ப, ஆம்பளைக்கு எதுக்கு புடவை” என்று சொல்லிக்கொண்டே, நாடார் மெல்ல தன் வேஷ்டியை அவிழ்க்க, அவர் 10 இன்ச் சாமான் வெளியே வந்தது. மெல்ல என் கையை தூக்கி அவர் சாமான் மேல் வைத்தார்.




மெல்ல என் வாயில் வைத்து அடிக்க ஆரம்பித்தார். நாடார் சாமான் தொன்னுறு டிகிரியில் நீட்டிக் கொண்டு இருந்தது. மெல்ல சாமானை விட்டு இடிக்க ஆரம்பித்தார் நாடார். ஒரு பத்து நிமிடம் குத்தி விட்டு கஞ்சியை விட்டார்.

கிளம்பும் போது நாடார் ஒரு பத்து ப்ரா, ஜட்டியை கொடுத்தார். டவலை எடுத்து கனகா கட்டிக் கொண்டார்.

“ரூபாய் எவ்வளவு?” என்றாள் அம்மா!

“அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேணாம்...அடிக்கடி வாங்க...வருவே இல்லை” என்றார் நாடார் வாயெல்லாம் பல்லாக!

“என்ன ராஜா...களைச்சி போய் இருக்கே” என்றாள் அம்மா!

“ஒண்ணுமில்லேம்மா” என்றேன்.

“சரி! வாயில் நாடார் விந்து ஒழுவுது பார்....துடைச்சிக்க” என்று சொல்லி அம்மா சிரிக்க ஆரம்பித்தாள்.

[Mouni1]

வீட்டுக்கு வந்தோம்!

நான் புடவை அணிய வேண்டியதை நினைக்கும் போது வெட்கம் பிடுங்கி தின்றது. கோபமாகவும் இருந்தது.

"சட்டையை கழட்டு. ப்ளௌஸ் ட்ரை பண்ணலாம்” என்று அம்மா அதட்டும் தொனியில் சொன்னார்.
நான் சட்டையை கழற்றினேன். அம்மா ஒரு ப்ளௌஸ் கொடுத்தார்கள். கைகளை மிகவும் கஷ்டப்பட்டு உள்ளே நுழைக்க வேண்டியிருந்தது.

"அம்மா, இது ரொம்ப டைட்டா இருக்கும் போல" என்றேன் நான்!

"அதெல்லாம் இல்லே! இப்படித்தான் இருக்கணும். டைட்டா  இருந்தாதான் பாக்க நல்லா  இருக்கும்." என்றாள் அம்மா!
இவ்வளவு நாள் காலர் வச்ச சட்டையவே போட்டுட்டு ப்ளௌஸ் போடும் போது முதுகு முழுவதும் திறந்திருப்பது போல் இருந்தது.

"முதுகு ரொம்ப கீழ இருக்குற மாதிரி இருக்கும்மா"

 ”இதுதான் இப்போ fasion  ஆயிட்டு வருது...சரி ப்ரா போடலாமா?"

"எனக்கு எதுக்கும்மா அதெல்லாம்?"

"பிரா  போடாம ஜாக்கெட் போட்டா எல்லாரும் ஒரு மாதிரி பாப்பங்கடா.அதுவும் வைட் ப்ளௌஸ் னா ரொம்ப மோசமா இருக்கும் " என்றாள் அம்மா!

"இப்போ வேண்டாம். அப்புறம் பாத்துக்கலாம்" என்றேன் நான் ! 





”ம்ஹும்” என்று சொல்லி அம்மா பிராவை மாட்டி பின் பக்கம் ஹூக் செய்தார்கள். பின்னர்,  ப்ளௌஸ் அணிவித்தார்கள்.
என்னை கண்ணாடியில் பார்க்க சொன்னாள் அம்மா!

பிரா  ஸ்ட்ராப் ப்ளௌசினுள்  தெளிவாக தெரிந்தது..

"அம்மா, உள்ள உள்ளதெல்லாம் தெரியுதும்மா"

"அது அப்படிதாண்டா இருக்கும். எல்லாம் சரியா  வரும். இன்னும் ஒரு வாரத்தில உனக்கு புடவை கட்டி பழக்கணும்...சரி, நாடார் சாமான் எப்படி இருந்தது” என்றாள் சிரித்துக்கொண்டே!

[Mouni1]

Good update continue pani mudikavum ippadi oru story intha concept la padichathu illa thanks

Thanks for your encouragement! I will complete this !

[Mouni1]

"இன்னும் ஒரு ப்லெளஸ் இருக்கு. அதையும் போட்டு பாத்துரலாம்." என்று அம்மா அந்த ப்ளவுஸை மாட்டி விட்டார்கள். எனக்கு அது முந்தையதை விட கொஞ்சம் பெரிதாக மற்றும் எளிதாக இருந்தது.

"நாளை காலைல குளிக்கும் போது என்னை கூப்பிடு. உனக்கு மஞ்சள் எல்லாம் தேய்ச்சு விடனும்" என்று அம்மா சொன்னார்கள். நாளை குளிக்கவே வேண்டாம் என நினைத்துக்கொண்டேன்.

மறுநாள் காலையில் முழித்த பின்பும் படுக்கையில் தூங்குவது போல் படுத்து கொண்டிருந்தேன்.

"ராஜா, முதல் வேலையா முகத்த நல்ல ஷேவ் பண்ணிடு. உனக்கு இன்னும் நல்ல மீசை தாடி வளர ஆரம்பிக்கலதான். இருந்தாலும் முகத்துல கொஞ்சம் முடி இருக்கு. புடவை கட்டும்போது இப்படி இருந்தா எல்லோரும் கிண்டல் பண்ணுவாங்க. முடிஞ்ச அளவு உன்ன  ஒரு பொம்பள மாதிரி காமிக்க முயற்சி பண்ணுவோம். அதுதான் உனக்கும் நல்லது. இல்லன்னா எல்லாரும் கிண்டல் பண்ணுவாங்க." என்றாள் அம்மா!

அம்மா சொல்லுவது எனக்கும் சரி என்று தோணியது. ஆண் புடவை கட்டியிருக்கிறான் என தெரிந்தால் எல்லோரும் கிண்டல் பண்ணுவார்கள். முடிந்த அளவு பெண் போல் தோற்றம் அளித்தால் பிரச்சனைகள் குறைவு. எனவே அம்மா சொல்வதை கேட்டு ஒத்துழைக்கலாம் என முடிவு செய்தேன். நான் அப்புறம் ஷேவ் செய்தேன். முகத்தில் எந்த முடியும்  இல்லதவாறு பார்த்து கொண்டேன். குளிப்பதற்கு தயாரானேன். அம்மாவை கூப்பிடுவதற்கு வெட்கமாக இருந்தது. அவளும் நான் குளிக்க போகிறேன் என்று தெரிந்தும், நானே கூப்பிட வேண்டும் என்று எதிர் பார்த்து காத்திருந்தாள்.

"நான் குளிக்க போறேன்." - என்று பொதுவாக சொல்லி விட்டு பாத்ரூமினுள் சென்றேன்.

கதவை தாழிடாமல் குளிக்க ஆரம்பித்தேன். எப்போதும் இல்லாமல் இன்று ஜட்டி அணிந்தே குளிக்க ஆரம்பித்தேன். அம்மா வந்து கதவை தட்டினாள்.

"உள்ளே வரலாமா?" என்று அம்மா உள்ளே வந்தாள் சிரித்துக்கொண்டே! இதற்கு முன்னால் அவள் முன் ட்ரெஸ் மாற்றும் போது ஜட்டியுடன் நின்றுருக்கிறேன். அது இரண்டு முன்று நொடிகள்தான் இருக்கும். இப்போது பாத்ரூமில் அம்மா முன் ஜட்டியுடன் இருக்க வெட்கமாக இருந்தது. கதவை திறந்தேன். அம்மா பாத்ரூம் உள்ளே வந்தாள்.

"வெக்கபடாதடா!  இப்போ  நீ எனக்கு பொண்ணு மாதிரி," என்றாள் அம்மா. எனக்கு கோபமாக வந்தது.

"கிண்டல் பண்ணாம ஒழுங்கா வேலைய பாரு." என்றேன்.

அவள் சிரித்துக்கொண்டே என் உடலை சுத்தம் செய்தாள். மஞ்சள் முகம் பளபளத்தது!

பின் சாப்பிட்டு முடித்தேன். அம்மா பெட்ரூமில் இருந்து கூப்பிட்டார்கள்.

"ராஜா, இங்க வா” , நான் உள்ளே போனேன்.

"ராஜா இந்த ப்ளஸ்  போடு, அப்புறம் பிராவ மறந்துடாதா” என்று அம்மா சொன்னாள். நான் தயங்கினேன். அம்மா பிரா மாட்ட உதவி செய்தார்கள்.




"ராஜா நீயே பிரா மாட்ட கத்துக்கணும். எல்லா நாளும் நானே உதவ முடியாது. நாளைக்கு பகல்ல ட்ரை பண்ணி பாரு. நாளை நீயே மாட்டிக்கணும்" என்று சொல்ல நான் ப்ளஸ் மாட்டினேன்.

"இந்த உள்பாவடைய கட்டிக்க." என்ரவுடன் நான் போட்டிருந்த shorts மேலேயே உள்பாவாடை கட்டினேன். பின் அம்மா கலர் புடவை எடுத்தார்கள்.

"வெள்ளை புடவை சீக்கிரம் அழுக்காகிடும். இப்போதைக்கு கலர் புடவை கட்டிக்கலாம்."

எப்படி கட்ட வேண்டும் என்று சொல்லி கொண்டே என் மீது கட்டி விட்டார்கள்.

"ரொம்ப அழகா இருக்கடா” என்றாள் அம்மா சிரித்துக்கொண்டே!

”ஏம்மா”

“ஆமாடா, இன்னிக்குத்தான் ஷேவ் பண்ணிருக்கயா, அப்படியே பொண்ணு மாதிரி இருக்கு. முடி மட்டும் கொஞ்சம் நீளமா இருந்தால், யாரும் உன்ன ஆம்பள ன்னு கண்டுபுடிக்க முடியாது. " என்று சொன்னாள் அம்மா சிரித்துக்கொண்டே!

"இந்த ஒரு வாரத்துக்கும் நீ புடவை தான் கட்டிக்கணும். அப்போதான் பழக்கமாகும்."

[Mouni1]

நான் புடவையுடன் ஹாலில் வந்து  டிவி பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.

புடவை அணிந்து அமர்வது கடினமாக இருந்தது. எப்போதும் கால்களை கீழே தொங்க போட்டு உட்கார வேண்டி இருந்தது. மாறாக, அம்மா நைட் pant அணிந்திருந்ததால் சோபாவில் படுத்தபடி இருந்தாள். எப்போதும் அவள் இப்படிதான் அமர்வாள் என்றாலும், இன்று என்னை கிண்டல் பண்ணுவதற்காக இவ்வாறு செய்கிறாள் என தோன்றியது.

bra strap வெளிய தெரிய உட்கார்ந்திருந்தேன் போல. அம்மா வந்து ஜாக்கெட்டை  இழுத்து விட்டு சரி பண்ணினார்.

"பொண்ணுங்க bra strap எப்போதும் தெரிய விட மாட்டாங்க. நீயும் பழகிக்கணும்."


star wars rpg dice roller



"சரிம்மா."

"இன்னைக்கு சொல்லிகொடுத்து ஞாபகம் இருக்கா? நாளைக்கு பகல்ல நீயா புடவை உடுத்த முயற்சி பண்ணு."

"அம்மா, நான் தூங்க போறேன். இப்போ புடவையை கழட்டிடட்டா ?"

"சரி. கழட்டிடு." - அம்மா அனுமதித்தார்

[Mouni1]

மறுநாள் காலை அம்மா வேலைக்கு செல்லும் முன் அழைத்தார்.

"இதோ, என்னோட ஒரு புடவை எடுத்து வச்சிருக்கேன்" என ஒரு ப்ளைன் green புடவையை காட்டினார். border-ல் மட்டும் embroidary பண்ணி இருந்தது.

"இது உன்னோட ஜாக்கெட் கலருக்கு கரெக்டா செட் ஆகும். இன்னைக்கு இத கட்ட முயற்சி செஞ்சு பாரு. இன்னைக்கு வரும்போது உன்னோட uniform ஜாக்கெட், அளவு ஜாக்கெட், அதோட சேத்து எக்ஸ்ட்ரா 4-5 ஜாக்கெட் வாங்கிட்டு வரேன். அப்புறம் நீ என் எல்லா புடவையும் உடுத்தலாம்."

அம்மா காட்டிய புடவை மிக அழகாக இருந்தது. வேறு பெண்கள் யாரவது கட்டி வந்தால் ரசிக்கலாம். இப்போது நானே கட்ட வேண்டியதாக உள்ளது.

"அம்மா" - நான் கூப்பிட்டேன்.

"என்னடா! மஞ்சள் தேய்ச்சு விடணுமா?" - என்றபடியே வந்தாள் சிரித்துக்கொண்டே!

"இல்லம்மா! நான் குளிச்சு முடிச்சிட்டேன். நீ சொல்றா மாதிரி இதை கட்டிக்கறேன்.  உன்கிட்ட இந்த கலர்ல உள்பாவாடை இருக்கா?"

"இந்தா. இது எல்லாமும் உனக்குதான். உன் cupboard லையே வச்சிக்கோ.."

"என்னம்மா! கிண்டலா? எல்லாம் ஒரு பத்து நாளைக்குத்தான். அதுக்கப்புறம், காலேஜ் ரூல்ஸ் மாத்திடுவாங்க."

"காலேஜ் ரூல்ஸ் மாத்திட்டா என்ன! வீட்டில இருக்குறப்போ கட்டிக்கோ." என்று சொன்னாள்.

”கிண்டலா” என்று நான் பச்சை  உள் பாவாடை அணிந்தேன். bra அணிய முயற்சி செய்தேன். எவ்வளவு முயற்சித்தும் பின்னால் ஹூக் மாட்ட முடிய வில்லை. அம்மா பார்த்து கொண்டே இருந்தாள்.

"என்னடா! bra ஹூக் மாட்ட முடியலையா? நான் வேணா ஹெல்ப் பண்ணட்டா?"

"சரி."

அவள் என் பின்னால் வந்து முதுகில் strap hook செய்தாள்.


chemical symbol of nitrate


"bra மாட்டுறதுக்கு இன்னொரு easy ஆனா method இருக்கு. நான் உனக்கு அப்புறமா சொல்லி தாரேன்." என்றாள் அம்மா! நான் ஜாக்கெட் மாட்டினேன்.

"உள்பாவாடை, ஜாக்கெட் மட்டும் போட்டு ரொம்ப sexy ஆ இருக்கடா”

அவள் பேச்சை கண்டு கொல்லாமல், புடவை கட்ட ஆரம்பித்தேன். அவ்வப்போது தடுமாறினேன். சில சமயங்களில் அம்மா உதவினாள். இருவருக்கும் புடவை கட்டத் தெரியாது என்பதால் நீண்ட நேரம் எடுத்தது. ஆனால் கட்டி முடித்தபின் கட்டியவிதம் திருப்தி அளிப்பதாக அம்மா  சொன்னாள்.

இருவரும் ஹாலில் அமர்ந்து பேச ஆரம்பித்தோம். புடவை, hairstyle, makeup என பெண் உடைகள் பற்றியே பேச்சு தொடர்ந்தது. எத்தனை தடவை நான் பேச்சை மாற்ற முயற்சி செய்தும், அம்மா திரும்ப திரும்ப அங்கேயே வந்தாள். ஆனால், எப்போதும் இல்லாமல் என் அம்மாவுடன்  மிகவும் நெருக்கமாக இருப்பதாக உணர்ந்தேன்.

[Mouni1]

தூங்கி எழுந்த போது  புடவை கலைந்து இருந்தது.

அம்மா சொல்லிகொடுத்தபடி மார்பின் மேல் உள்ள மடிப்புகளையும் முந்தானையையும் சரி செய்தேன்.

கொசுவத்தை சரி செய்ய முயன்றேன். இடுப்பின் அருகே மட்டும் சரி செய்ய முடிந்தது. கால்களின் அருகில் சரி செய்ய முடியவில்ல்லை.

"இருடா! நான் help பண்ணுறேன். நீ புடவை சரி பண்ணுறதை பாத்தேன். பொண்ணுங்க  பண்ணுற மாதிரி அப்படியே செய்யுற. இப்படியே போனா என்னையும் விட நீ ஒரு பொண்ணு மாதிரி ஆயிருவ. உன்கிட்டதான் நான் புடவை கட்ட கத்துக்கணும்."

அம்மா கீழே குனிந்து கொசுவத்தை சரி செய்தாள். மார்பிலும், பின்புறமும் மடிப்புகளை சரி செய்தாள். காலையில் கட்டியதை விட இப்போது மடிப்புகள் மிக நன்றாக இருப்பது போல தோன்றியது. எப்போதும் evening - ல் அம்மா முகம் கழுவி மேக்கப் போட்டு fresh ஆவாள். நான் இது நாள் வரை அப்படி செய்ததில்லை. இன்று அம்மா முழுவதும் நிகழ்ந்த பேச்சுகளில் நாங்கள் மிக close ஆகி விட்டதால்  அவள் என்னையும்  கூப்பிட்டாள்.

"வாடா! நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து fresh ஆகலாம்."

இருவரும் குளியலறை சென்றோம்.

"இந்தாடா! இந்த face cleanser வச்சு முகத்த நல்லா கழுவிக்கோ."

இருவரும் நன்றாக முகம் கழுவினோம்.

பின்னர் திரும்ப மேக்கப் டேபிள் சென்றோம். என்னை stool-ல் அமர செய்தாள்.

"இப்போ evening-ல heavy மேக்கப் வேண்டாம். so foundation போடல."

சிறிது fair&lovely எடுத்து என் முகத்தில் apply செய்தாள். பின்னர் சிறிது powder.

"Lipstick போடலாமாடா!” 


upload images


எனக்கு ஒரு புறம் lipstick உபயோகித்து பார்க்க ஆசையாக இருந்து. இருந்தாலும் உடனே சரி சொல்லி விட கூடாது என்பதற்காக, 

"இப்போ வேண்டாம். இன்னொரு நாள் பாத்துக்கலாம்" என்றேன்.


கடுகு அளவுள்ள ஒரு சிறிய கருப்பு பொட்டினை நெற்றியில் வைத்தாள். மேக்கப் மிகவும் light ஆக இருந்தாலும், பெரிய வித்தியாசத்தை உண்டாக்கியது. இப்போது ஒரு பெண் போலவே இருப்பதாக தோன்றியது.

"சூப்பரா இருக்குதுடா! காதில தோடு மட்டும் போட்டுட்டா மொட்டை அடிச்ச பொண்ணு மாதிரியே இருப்ப. நாளைக்கு அம்மா வரும் போது துளை இல்லாம போடுற தோடு வாங்கிட்டு வர சொல்லுறேன். இல்லன்னா நாம ரெண்டு பேரும் நாளைக்கு கடைக்கு போய் வாங்கிட்டு வரலாம்?"

"காதில ஓட்டை இல்லாமலும் தோடு போடலாமா?"

"போடலாம்டா! நாளைக்கு காட்டுறேன்."

பின்னர் அம்மா ரெடி ஆக ஆரம்பித்தாள் . என்னிடம்  fair&lovely மற்றும் பவுடர் கொடுத்து மேக்கப் போட்டு விட சொன்னாள். நான் முடித்த பின் சில இடங்களில் சரி செய்து கொண்டாள். இருவரும் அக்கா தங்கை போலவே மாறி விட்டோம்.

[Mouni1]

"பசிக்குதுடா! நாம சமையல் செஞ்சிடலாமா?" என்று அம்மா என்னை கேட்டாள்.
"எனக்கு சமையல் பத்தி ஒண்ணும் தெரியாது. நீதான் பண்ணனும்"

"நீ என் கூட மட்டும் வந்து நில்லு. ஒரு பேச்சு துணைக்கு. இன்னைக்கு நான் உனக்கு கத்து தர்றேன்."

சப்பாத்தி செய்யலாம் என்று முடிவு செய்து மாவு பிசைந்தாள். எப்படி தேய்க்க வேண்டும் என சொல்லி தந்தாள். எளிதாகத்தான் இருந்தது.

"நான் சப்பாத்தி மாவு தேய்க்கிறேன். நீ gravy செய்ய ஆரம்பி" என்றேன் நான் ! 


pic share


அவள் ஆரம்பித்தாள். இருவரும் பேசிக்கொண்டே வேலைகளை செய்தோம்.

"இன்னைக்கு முழுக்க saree கட்டியிருக்க.. எப்படி feel பண்ணுற?"

"முதல்ல ரொம்ப வித்தியாசமா இருந்துச்சு. இத கட்டிட்டு நடக்குறதே கஷ்டமா இருக்கு. சின்ன சின்ன steps எடுத்து வைக்க வேண்டியிருக்கு."

"அது இல்லடா! ஒரு ஆம்பளையா புடவை கட்டுவது எப்படி இருக்கு."

”ம்ம்ம்” என்றேன்.

"அப்புறம் இன்னொரு விஷயம். இப்போ நீ நல்லா புடவை கட்ட ஆரம்பிச்சிட்ட.. நீதான் எனக்கு புடவை கட்ட சொல்லி தரணும். "

நான் பதில் சொல்லாமல் அவள் தலையில் விளையாட்டாக குட்டினேன். இவ்வாறு பேசிக்கொண்டே dinner செய்து முடித்து விட்டோம்.

[Mouni1]

சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு என்னுடைய புடவை ஜாக்கெட்டுகளை try செய்தோம்.

uniform ஜாக்கெட் அனைத்தையும் போட்டு பார்த்தேன். எல்லா அளவுகளும் சரியாக இருப்பதாக அம்மா சொன்னார்கள். மற்ற ஜாக்கெட் அனைத்தும் ரெடிமேட் ஆக எடுத்திருந்ததால் சில திருத்தங்கள் செய்ய வேண்டி இருந்தது. அம்மா அவற்றை குறித்து கொண்டார்கள். நாளை alter செய்து வாங்கி வந்து விடுவார்கள். மிகவும் கச்சிதமாக இருந்த ஒரு ரெடிமேட் ஜாக்கெட்டை கொடுத்து, நாளை இந்த ஜாக்கெட்டை போட்டுக்கொள்ள சொன்னார். அது ரத்த சிவப்பு கலரில் இருந்தது. கை அளவு சிறியதாகவும், இடுப்பிலும் கைகளிலும் பட்டு border இருந்தது. அதற்கு match ஆக ஒரு சிவப்பு கலர் பட்டு புடவையும் கொடுத்தார்கள்.

முந்தைய நாளை போலவே இன்றும் புடவையுடன் தூங்கினேன். கனவில் பலமுறை நான் பெண் வேடத்தில் தோன்றினேன். கைகளில் அழகாக மெகந்தி போட்டிருந்தேன். பிட்டம் வரை முடி இருந்தது. இன்னும் பல கனவுகள், அனைத்திலும் நான் பெண்ணாகவே இருந்தேன். காலை எழுந்திருக்க late ஆகிவிட்டது. ஹாலில் வந்து அமர்ந்தேன்.

"என்னடா , நல்ல தூக்கம் போல.."

"ஆமா. நிறைய கனவு வந்துச்சு."

"breakfast சாப்பிட்டயா"

"இன்னும் இல்லைடா! குளிச்சிட்டு சாப்பிடலாம்னு இருக்கேன்."

"நான் இப்போ குளிக்கல.. சரி, நீ குளிச்சிட்டு வா, சாப்பிடலாம்."

அம்மா குளித்துவிட்டு வந்தாள்.

நானும் குளித்துவிட்டு அம்மா கொடுத்த பட்டு புடவையை கட்டலாம் என எடுத்தேன்.

அம்மாவின் கப்போர்டில் தேடி சிவப்பு கலர் உள்பாவாடை கண்டுபிடித்து எடுத்தேன். அம்மா புடவை கட்ட உதவினாள். இன்று எப்படி எளிதாக bra மாட்டுவது என்று சொல்லிகொடுத்தாள். முதலில் கைகளை நுழைக்காமல், இடுப்பில் சுற்றி hooks முன்னால் வருமாறு வைத்து hooks மாட்டிவிட்டு பின்னர் hooks முதுகில் வருமாறு bra வை சுற்றினாள். இந்த method ஈசி ஆக இருந்தது.பின்னர் ஜாக்கெட் மாட்டினேன். முதுகு பக்கம் கயிறு கட்டுவது போல டிசைன்.  நானே புடவையை கட்டினேன். கடைசியில் கொசுவத்தை மடிப்புகள் அழகாக வருமாறு சரி செய்தாள். என்னை மேக்கப் டேபிள் முன் கூட்டி சென்றாள்.





"இன்னைக்கு நாந்தான் உனக்கு மேக்கப் போட்டு விடுவேன். நீ எதுவும் பேச கூடாது." 

நான் கண்ணாடி பார்க்க முடியாதவாறு, முதுகு பக்கம் கண்ணாடி இருக்க அமர சொன்னாள். ஒரு tweezer எடுத்து என் புருவங்களை சரி செய்தாள்.

"ஏய்! என்ன செய்யுற நீ?"

"நீ எதுவும் பேசகூடாதுன்னு சொல்லியிருக்கேன்ல.. அமைதியா இரு. கண்கள் தான் பெண்களுக்கு முகத்துல ரொம்ப அழகு.."

பின்னர் நிறைய creamகளை முகத்தில் தடவினாள். powder apply செய்தாள். ஒரு பென்சில் கொண்டு கண்களை தீட்டினாள். லிப்ஸ்டிக் போட்டாள். போட்டு வைத்தாள். எல்லாம் முடித்துவிட்டு கண்ணாடியை பார்க்க சொன்னாள். என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. கண்ணாடியில் தெரிவது நான்தானா? ஓர் அழகான பெண் போலவே இருந்தது.

[Mouni1]

அம்மா என்னை மிகவும் அழகாக்கியிருந்தாள். எனக்கே என்னை பார்த்து கொண்டே இருக்க வேண்டும் என தோன்றியது. அன்று முழுவதும் அடிக்கடி கண்ணாடி முன் நின்று பார்த்து கொண்டிருந்தேன்.

இப்போது புடவையை handle செய்யும் விதம் அனிச்சையாக  எனக்கு வந்திருந்தது.. என்னை அறியாமலேயே மார்பின் மேல் உள்ள புடவை தலைப்பை அவ்வப்போது இழுத்துவிட்டு கொண்டேன். படிகளில் ஏறி இறங்கும் போது கொசுவத்தை தூக்கி பிடித்துக் கொண்டேன். இடுப்பில் உள்ள மடிப்பு கீழே இறங்கும் போது மேலே இழுத்து விட்டேன்.

முந்தானையை இழுத்து சொருகுவது, பின்னால் free ஆக விடுவது, மார்பின் மேல் மடிப்புகள் இல்லாமல் plain ஆக போர்த்துவது, என டிவி யில் பெண்களை பார்த்து அனைத்தையும் முயற்சி செய்தேன். மேக்கப் என்னுடைய மன பலத்தை கூட்டியிருந்தது. நாமும் அழகாகத்தான் இருக்கிறோம், ஏன் டிவியில் வரும் மற்ற பெண்கள் செய்வதை செய்து பார்க்க கூடாது என தோன்றியது. முக்கியமாக மெகா சீரியல் ஹீரோயின் மற்றும் செய்தி வாசிக்கும் பெண்களை கவனிக்க ஆரம்பித்தேன். அவர்களை போல என்னுடைய புடவையையும் அணிவதற்கு முயற்சி செய்தேன்.

மறுநாள் நானே புடவை கட்டி கொண்டேன். அம்மாவின் உதவி தேவை இருக்கவில்லை. பின்னர் அவளை அழைத்து மேக்கப் போட்டு விட சொன்னேன். முந்தைய நாளை போலவே மேக்கப் போட்டு விட்டு, அம்மா வாங்கி வந்த செயின் மற்றும் தோடை அணிவித்தாள். பச்சை பட்டு புடவையில் சூப்பராக இருந்தேன்.

அன்று முழுவதும் என்னை பார்க்கும் போது எனக்கே ஒரு புது energy வந்த மாதிரி இருந்தது. இதே போல அந்த ஒரு வாரம் முழுவதும் புடவை கட்டியே இருந்தேன். இப்போது நானே மேக்கப் போடவும் கற்று கொண்டேன். ஞாயிற்று கிழமை வந்துவிட்டது.

நாளை  காலேஜ் ஆரம்பிக்கிறது. அவள் அதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்து கொண்டிருந்தாள். அம்மாவும் வீட்டில் இருந்தார்கள். மத்தியானம் சாப்பாடு முடித்த பிறகு ப்ரீ ஆகி விட்டோம். உட்கார்ந்து நீண்ட நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அப்போது தெருவினில் பூ விற்கும் சப்தம் கேட்டது.

"வா கொஞ்சம் பூ வாங்கி விட்டு வரலாம். நாளைக்கு காலேஜ் join பண்ண போற. இன்னைக்கு கோவிலுக்கு போயி சாமி கும்பிட்டு வரலாம்." - அம்மா சொன்னார்.

இருவரும் சென்று உதிரி பூ வாங்கி வந்தார்கள். பேசிக்கொண்டே தொடுக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

"நீயும் பூ கட்ட கத்துக்கோ. புடவை கட்டிட்டு, பூ வச்சா ரொம்ப நல்லா இருக்கும்." - அம்மா சொன்னாள்

"சரிம்மா.." - அம்மா.

"சரி. நீங்க ரெடி ஆகு"  - அம்மா சொன்னார்.

நான் இன்றும் புடவை தான் கட்டியிருந்தேன்.

"சரி. நான் பான்ட் ஷர்ட் போட்டு ரெடி ஆகிறேன்" - நான் சொன்னேன்.

"ராஜா, உனக்கு ஒரு பட்டு புடவைஎடுத்து வச்சிருக்கேன். அத கட்டிட்டு வா" - அம்மா சொன்னார்.

"நான் எப்படிம்மா புடவை கட்டிட்டு வெளியே வர முடியும்?"

"உனக்கு இன்னும் 4 நாளில் காலேஜ் திறந்திருவாங்க. அப்போ எப்படியும் புடவை கட்டிட்டுதானே போகணும். இப்போ உன்ன பாத்தா யாருக்கும் பையன்னு தெரியாது. உண்மையிலேயே பொண்ணு மாதிரிதான் இருக்க."

"நாம போயி ரெடி ஆகலாம். நாம ரெண்டு பெரும் ஒரே மாதிரி saree கட்டிக்கலாம்" - அம்மா சொன்னாள்.

இப்போதெல்லாம் அவள் சொல்வது எதையும் தட்ட முடிவதில்லை. சரி என்று அவளுடன் சென்றேன்.

அம்மா இதுவரை புடவை கட்டியதில்லை. அவளிடம் புடவைகள் இல்லை. அம்மாவின் புடவைகளில் தேடினோம். Orange வண்ண புடவை இரண்டு இருந்தது. அவற்றை அணிந்து கொள்ளலாம் என முடிவெடுத்தோம். முதலில் நான் புடவை அணிந்து கொண்டேன். இப்போதெல்லாம் 5 நிமிடத்திற்கு மேல் ஆவதில்லை.

அம்மா அவளாகவே புடவை கட்ட முயற்சி செய்தாள். முதல் தடவை அதலால் முடியவில்லை. பின்னர் நானே அம்மாவுக்கும் புடவை கட்டி விட்டேன். இருவரும் மேக்கப் டேபிள் முன் சென்றோம்.

"முதலில் நீ உட்காரு. நான் உனக்கு இன்னைக்கு மேக்கப் பண்ணி விடுறேன்."

மற்ற நாட்களை விட இன்று கொஞ்சம் அதிகமாகவே மேக்கப் செய்து விட்டாள். கண்கள் மை இட்டு எடுப்பாக தோன்றின. பின்னர் அவள் அமர்ந்தாள்.

"அந்த பூவில ரெண்டு முழம் எடுத்துட்டு வரியா?" - அம்மா சொன்னாள்.

"அப்படியே எனக்கும் எடுத்துட்டு வந்துரு", அம்மா

நான் போய் எடுத்து வந்தேன்.

"நீயே இதையும் வச்சு விட்டுடு.", அம்மா.

நானும் முயற்சி செய்தேன். அம்மாவின் உதவியுடன் வைத்து விட்டேன்.

வெளியே கிளம்பும் போது எனக்கு nervous ஆக இருந்தது. அம்மாதான் தைரியம் சொன்னாள்.


upload images


"பதட்ட படாதடா. நீயும் பொம்பள மாதிரிதான் இருக்க. யாராலும் நீ ஆம்பளன்னு கண்டு புடிக்க வாய்ப்பே இல்ல.. நாம வேற ஊருக்கு புதுசு. அதனால யாராலும் கண்டுபுடிக்க முடியாது."

இருந்தாலும் எனக்கு உடம்பில் பதட்டம் குறையவில்லை. ரோட்டில் ஒரு சில பேர் எங்களை cross செய்து போனார்கள். யாரும் என்னை வித்தியாசமாக பார்க்கவில்லை. இப்போது எனக்கே ஒரு தைரியம் வந்துவிட்டது. கோவிலுக்கு நடந்தே சென்று வந்தோம். அம்மா auto வேண்டாம் என சொல்லி விட்டார். வெளி உலகத்தை பழக எனக்கு இது ஒரு வாய்ப்பாக இருக்கும் என சொன்னார். யாருக்கும் சந்தேகம் வராமல் கோவிலுக்கு சென்று வந்து விட்டோம். எனக்கு ஏதோ பெரிய சாதனை செய்தது போல இருந்தது

[Mouni1]

மறுநாள்  நான் மட்டும்தான் தனியாக இருந்தேன். அவர்கள் இருவரும் சென்ற பிறகு நான் குளித்து புடவை கட்டி ரெடி ஆகி விட்டேன். நான் மதியம் சாப்பிட்டுவிட்டு டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அம்மா வந்து விட்டாள்.

"அம்மா, நீ இல்லாம இன்னைக்கு ரொம்ப போர் அடிச்சிருச்சு." - என்றேன்.

"இன்னும் ரெண்டு நாள் தான்..அப்புறம் உனக்கும் காலேஜ் திறந்துடுவாங்க."

"அதை நினைத்தால்தான் பயமா இருக்கு. எப்படி சமாளிக்க போறேன்னு தெரியல.."

"நீ வருத்தபட அவசியமே இல்லைண்ணா.. ஒரு வாரத்துக்குதான புடவை கட்ட வேண்டியிருக்கும்னு சொன்னாங்க. இல்லன்னாலும் நீ புடவை கட்டிட்டு போனா உனக்கும் மத்த பொண்ணுங்களுக்கும் ஒரு வித்தியாமும் இருக்காது."

"நான் மட்டும் தான் அங்க ஒரே பையன். எல்லா பொண்ணுங்களும் என்ன கிண்டல் பண்ணுவாங்களே!"

"அதல்லாம் இல்லைடா!  ஒரு நாள் இல்ல ரெண்டு நாள் கிண்டல் பண்ணுவாங்க. அதுக்கப்புறம் எல்லாரும் உன்கிட்டதான் friend ஆ இருக்கணும்னு ஆசை படுவாங்க."

மீதமுள்ள நாட்களும் இவ்வாறே கழிந்தன. நான் எப்போதும் புடவையிலேயே இருந்தேன். சமாளித்து  என்ற நம்பிக்கை வந்து விட்டது. பெண்கள் என்னவெல்லாம் பேசுவார்கள் எப்படி பதில் சொல்வது எல்லாம் கேட்டு தெரிந்து கொண்டேன். மேக்கப் மற்றும் dress பற்றித்தான் முக்கியமாக பேச்சு இருக்குமாம். இப்பொழுது மேக்கப் போடுவதிலும் expert ஆயிருந்தேன்.

இதோ நான் காலேஜ் செல்ல வேண்டிய நாளும் வந்து விட்டது. எனக்கு 10 மணிக்குதான் காலேஜ் ஆரம்பம். அனால் அம்மா 9 மணிக்கு கல்லூரியில் இருக்க வேண்டும். முதலில் அவள் ரெடி ஆவதற்கு உதவினேன். பின்னர் நானும் ரெடி ஆக தொடங்கினேன்.

வெள்ளை கலர் உள்பாவாடை எடுத்து இடுப்பில் கட்டினேன். bra மற்றும் blouse அணிந்தேன். blouse-ல் என் முதுகு முழுவதும் திறந்து இருப்பது போல உணர்ந்தேன். மற்ற students எப்படி blouse போட்டு வருகின்றனர் என பார்க்க வேண்டும். மேக்கப் டேபிள் முன் அமர்ந்தேன்.

அம்மா கிளம்ப வேண்டிய நேரம் வந்து விட்டது. "all the best" என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பி விட்டாள்.




நான் சிறிய தோடு போட்டு கொண்டேன். மிகவும் light - ஆக மேக்கப் போட்டேன். இன்று காலையில்தான் ஷேவ் செய்திருந்தேன். கண்ணாடியில் திரும்ப திரும்ப பார்த்து புடவை மேக்கப் அனைத்தையும் சரி செய்தேன். இதோ கல்லூரிக்கு கிளம்பி விட்டேன். இன்று ஒரு நாள் அம்மா என்னை drop செய்வதாக கூட்டி சென்றார். அம்மாவின் இரு சக்கர வாகனத்தில் அமர்ந்தேன். புடவை கட்டியிருப்பதால் பெண்கள் போல இரண்டு கால்களையும் ஒரே பக்கத்தில் போட்டு அமர வேண்டியிருந்தது

[Mouni1]

அம்மா என்னை கல்லூரி வாசலில் இறக்கிவிட்டு சென்றுவிட்டார்கள்.

ஒரு வாரம் முழுவதும் புடவை கட்டி பழகி இருந்தாலும், இன்று ஏனோ புடவை கட்டி கல்லூரியில் நுழையும் போது கால்கள் நடுங்கின.
கல்லூரி மிகப் பெரிதாக பரந்து விரிந்து இருந்தது. ஏராளமான மரங்கள் இருந்தன. பொண்ணுங்க எல்லோரும் ஒரு ஆல  மரத்தடியில் நின்று  பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். நிறைய பேருக்கு ஏற்கெனவே friends இருந்தார்கள். நான் ஊருக்கு புதிது என்பதால் எனக்கு யாரையும் தெரியவில்லை. நானாக சென்று பேச்சை துவக்க தயக்கமாக இருந்தது.

நான் பெண் அல்ல, ஆண் தான் என்பதை கண்டுபிடித்து விட்டார்களா என பயமாக இருந்தது. பின்னர், எப்படியும் தெரிந்துதானே ஆக வேண்டும் என என் மனதை தேற்றி கொண்டேன். இது வரை யாரும் என்னை வித்தியாசமாக பார்க்கவில்லை. எல்லோரும் என்னை பெண் என நினைத்து கொண்டார்கள் போல.

நான் யாருடனாவது பேச ஆரம்பிக்கலாம் என யோசித்துகொண்டிருக்கும் போதே பிரின்சிபால் மூன்று ஆசிரியைகளுடன் வந்தார். எங்களுக்கு கல்லூரி விதிகளையும் மற்ற விவரங்களையும் கூறினார். பேச்சின் போதே அவர் என்னை தேடுவது போல  தோன்றியது. நான் பின்னால் நின்று கொண்டிருந்ததால் தெரியவில்லை போல. 

அனைத்து விவரங்களையும் கூறிய பின்னர், "ராஜா, வந்திருக்கிரியா?" என கேட்டார்.  எல்லா பொண்ணுகளுக்கும் ஒரே ஆச்சரியம். எல்லோரும் இங்கு பெண்கள்தான் என  அவர்கள் நினைத்து கொண்டிருந்தார்கள் போல. நான் சில நொடிகள் யோசித்து பின் என் கைகளை மெதுவாக தூக்கினேன். பிரின்சிபால் என்னைக் கண்டு மிகவும் ஆச்சர்யபட்டு போய் விட்டார். அவர் என்னை இவ்வளவு தத்ரூபமான பெண்ணாக எதிர் பார்க்கவில்லை போல. சிலர் நொடிகள் வாயில் விரல் வைத்து  திகைத்து நின்று  விட்டார். பின்னர்  சுதாரித்து கொண்டு,

"girls , இவன்தான் ராஜா. நம்ம காலேஜில் முதல் மற்றும் ஒரே பையன். காலேஜ் uniform rules follow பண்ணுறதுக்காக  புடவை கட்டிட்டு வந்திருக்கான். நீங்க எல்லோரும் அவனுக்கு support ஆ இருக்கணும். யாரும் அவனை தேவை இல்லாமல் கிண்டல் பண்ண கூடாது."

மற்ற பெண்களிடம் ஒரே சல சலப்பு. இதுவரை பெண்கள் கல்லூரி என நினைத்து கொண்டிருந்த இடத்தில் ஒரு  ஆணை பார்த்ததும், அவன் பெண்களை போலவே  புடவையில் வந்திருந்ததும் அவர்களுக்கு வியப்பாக இருந்திருக்கும்.

"Silence.. இப்போ நீங்க எல்லோரும் class கு போகலாம்.  இன்னைக்கு பாடம் எதுவும் கிடையாது. காலேஜ் ல எல்லா இடத்துக்கும் போய் பாருங்க. உங்க classmates ஓட introduce ஆகிக்கோங்க. lunch கு  அப்புறம் நீங்க வீட்டுக்கு போறதுன்னா போகலாம். திரும்பவும் சொல்லுறேன், ராஜாவுக்கு யாரும் எந்த தொந்தரவும் தரக்கூடாது. மீறினா severe actions  எடுக்க  வேண்டி இருக்கும்." என்று சொல்லிவிட்டு பிரின்சிபால் சென்று விட்டார்.

மற்ற பொண்ணுங்க எல்லோரும் அவர்களுக்குள் ஏதோ ரகசியமாக பேசிக்கொண்டனர். என்னுடன் பேச தயக்கமாக இருந்தது போல. எல்லோரும் எங்கள் classroom ஐ நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தோம். நான் எல்லோரையும் முன்னால் செல்ல விட்டு தயக்கத்துடன் மெதுவாக கடைசி ஆளாக நடந்து கொண்டிருந்தேன். மற்ற பொண்ணுங்க எல்லாரும் என்னை பின்னால் திரும்பி திரும்பி பார்த்து சிரித்து கொண்டே சென்றனர்.

நாங்கள் அனைவரும் எங்கள்  வகுப்பறையில் சென்று அமர்ந்தோம். ஒரு desk ல் இரண்டு பேர் அமர்வது போல இருந்தது. நான் கடைசியில் வந்ததால் யாரும் இல்லாத ஒரு desk ல் அமர்ந்து கொண்டேன்.

ஒரு பொண்ணு class முன்னாடி வந்து பேச ஆரம்பித்த்தாள்.

"Girls" - என அழுத்தம் திருத்தமாக கண்களை என் மேல் வைத்து பேச ஆரம்பித்தாள். எல்லோரும் அமைதி ஆனார்கள். என்னை வெறுப்பேற்றுவதற்காக வேண்டுமென்றே "Girls" என அழைப்பது போல தோன்றியது.

"நாம இன்னும் மூணு வருஷம் சேர்ந்து படிக்க போறோம். எல்லாரையும் பத்தி தெரிஞ்சிக்க நிறைய நேரம் இருக்கு. இப்போ எல்லாரும் ஒரு சின்ன introduction பண்ணிக்கலாம்" - என்றாள். எல்லோரும் கை தட்டி ஆமோதித்தார்கள்.

"என் பேரு லலிதா" - என ஆரம்பித்து அவள் எங்கு படித்தாள், எவ்வளவு மதிப்பெண் வாங்கினாள். என்னென்ன பொழுதுபோக்கு என விரிவாக பேசினாள்.

வரிசையாக அனைவரும் பேசினார்கள். கடைசியில் என்னுடைய முறை.

மிகவும் nervous ஆக இருந்தது. புடவை தலைப்பை கைகளில் பிடித்து கொண்டே சென்றேன். யாரோ whislte அடித்தாள்.

"என் பெயர் ராஜா" - என ஆரம்பித்தேன்.

"ராஜாவா? ராணியா?" - என யாரோ குரல் கொடுத்தாள். உடனே லலிதா எழுந்திருந்தாள்.

"Girls! Please இவன இப்போ கிண்டல் பண்ணாதிங்க. நம்மளோட சப்போர்ட் இவனுக்கு ரொம்ப முக்கியம். வீணா ஒரு பையனோட படிப்பு தடை ஆகுறதுக்கு நாம காரணமாக வேண்டாம். அதனால, நாம எல்லோரும் நல்லா comfirtable friends ஆகிற வரைக்கும் இவன கிண்டல்  பண்ணாதிங்க.friends குள்ள கேலி கிண்டல் இருந்தாத்தான் நல்லா இருக்கும். ஆனா, இப்போ வேண்டாம்" - என்றாள்
எல்லோரும் அமைதி ஆனார்கள்.

நான் தொடர்ந்து என்னுடைய கதையை கூறினேன். பின்னர் என் desk ஐ நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன். அப்பபோ  லலிதா "ஏய் ராஜா! எங்க போற.. இன்னும் கொஞ்ச நேரேம் நில்லு. உன்கிட்ட சில கேள்விகள் கேக்கணும். நீ ரொம்ப nervous ஆ இருக்க. உன்ன கொஞ்சம் relax பண்ணலாம்" - என்றாள்.

"Girls.. ராஜா கிட்ட உங்களுக்கு என்ன கேக்கணுமோ கேட்கலாம்" - என்றாள்.

"புடவை ரொம்ப அழகா கட்டியிருக்கிற மாதிரி தெரியுது.. யார் கட்டிவிட்டா?" - என ஒருத்தி கேட்டாள்.

"நான்தான் கட்டினேன்" - என்றேன்.

"உண்மைலேயே என்னால் நம்ப முடியவில்லை. ஒரு பையனால் இவ்வளவு நேர்த்தியாக புடவை கட்ட முடியுமா? உன்னோட mannerism ம் பொண்ணுங்களை போலவே இருக்கு. Super. very  good" - என்றாள்.

"Thanks" - என சொல்லி திரும்ப நடக்க பார்த்தேன்.

"ஏய்.. இன்னும் கேள்விகள் முடியல.. முன்னாடி போய் நில்லு" - என இன்னொருத்தி சொன்னாள்.
அவ்வாறே செய்தேன்.

"இங்க எல்லாரும் பொண்ணுங்க.. நீ மட்டும் தான் பையன்... அதுவும் புடவையில் இருக்க. உனக்கு எப்படி தோணுது.. பயமா இருக்கா" - என்றாள்..

"காலையில் முதல் தடவை உங்களை எல்லாம் பார்க்கும் போது பயமாக இருந்தது. இப்போ இல்லை. ஓரளவு relax ஆயிட்ட மாதிரி இருக்கு. இன்னும் மூணு வருடம் எப்படி கழிக்க போறேன்னு தெரியல" - என்றேன்.

"நீ கவலையே படாத ராஜா.. உனக்கு வேண்டிய எல்லா supportம் நாங்க பண்ணுறோம்.. காலேஜ் வர்றப்போ, புடவை கட்டியிருக்குறப்போ, உன்னை ஒரு பொண்ணாவே நினைச்சுக்கோ.. ஒரு பிரச்சனையும் இருக்காது" - என்றாள்.

இன்னொருத்தி, "ஒரு personal matter. கொஞ்சம் பக்கத்துல வரியா? என கூப்பிட்டாள்."



அருகினில் சென்றவுடன் மெதுவாக கேட்டாள் "நீ bra போட்டுருக்குறது jacket  வழியா தெரியுது. உள்ள ஏதாவது stuff பண்ணி வச்சிருக்கியா ?" என்றாள்.

எனக்கு வெட்கம் பிடுங்கி தின்றது. "இல்லை" - என மெதுவாக கூறினேன்.

" atleast ரெண்டு பக்கமும் hand kerchief வது வச்சுக்கோ.. நல்லா எடுப்பாக இருக்கும் "
எனக்கு என்ன பதில் சொல்வது என்றே தெரியவில்லை. அமைதியாக இருந்து விட்டேன். இப்படி இன்னும் பல questions / suggestions. 


பின்னர் என் இடத்துக்கு வந்து அமர்ந்தேன். லலிதா வந்து பக்கத்தில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டு இருந்தாள். Lunch time ஆனதும் வீட்டுக்கு கிளம்பி விட்டோம்.

[Mouni1]

முதல் நாள் கல்லூரி சீக்கிரமே முடிந்து விட்டதால் வீட்டிற்கு வந்து விட்டேன்.

"என்னடா! முதல் நாள் காலேஜ் எப்படி இருந்தது."

"நான் நினைத்த அளவுக்கு மோசமாக இல்லை. யாரும் அவ்வளவா கிண்டல் பண்ணவில்லை"

"மற்ற பொண்ணுங்களோட எல்லாம் பேசுனயா... என்ன சொன்னாங்க? எதாவது புது friend புடிசிருக்கியா?"

"லலிதா ன்னு ஒரு பொண்ணு இருக்கா.. எனக்கு ரொம்ப support ஆ இருந்தா”

"ம்ம்.. முதல் நாளே friend கிடைச்சிருச்சு.  உன்கிட்ட ஜாக்கிரதையா இருக்கணும்" - என சிரித்து கொண்டே கிண்டல் பண்ணினாள்.
கல்லூரியில் ஒரு பெண் என் பிராவினுள் ஏதாவது stuff செய்ய சொன்னது ஞாபகம் வந்தது.

"உன்கிட்ட கேட்கனும்னு நெனச்சிருந்தேன். இன்னக்கு காலேஜ் ல ஒரு பொண்ணு பிரா குள்ள எதாவது வச்சிருக்கியா ன்னு கேட்டாள். இல்லை ன்னு சொன்னேன். நாளைக்கு ஒரு கர்சீப் ஆவது உள்ள வச்சிட்டு வா.. அப்போதான் எடுப்பா இருக்கும்னு சொன்னாள். நீ 
என்ன நினைக்குற..."

"பார்ரா.. அதுக்குள்ள இந்த level க்கு பேச ஆரம்பிசிட்டேன்களா... அவள் சொன்னதும் கரெக்ட் தான். எதாவது வச்சு தைக்க சொல்லலாம்..."

"ஜாக்கட் ல வச்சு தச்சா, bra fill ஆகாதே... அது ஒரு மாதிரி incomlete ஆ இருக்கும்... எனக்கு என்னவோ bra உள்ள துணி வச்சிக்கிறதுதான் ஈசியாகவும் எடுப்பாகவும் இருக்கும்னு தோணுது.."

"ம்ம்ம்.. இவ்வளவு தெளிவா இருக்க.. பின்ன ஏன் என்கிட்டே ஐடியா கேக்க..  போற போக்குள்ள உண்மயான பொண்ணுங்கள விட தெளிவா ஆயிடுவ போலயே..."

"எந்த அளவு stuff செய்யனும்னு ஒரு suggestion.. ரொம்ப பெருசா விகாரமா தெரிய கூடாதுல்ல..."

"என்னொடத பாரு." என்று சொல்லி அவள் போட்டிருந்த சட்டையின் மேல் அழுத்தி காட்டினாள்.

"எனக்கு breast சைஸ் கொஞ்சம் சின்னதுதான்.. நீ இதே அளவு வசிக்கலாம்.. இதை விட இன்னும் கொஞ்சம் பெருசா இருந்தா புடவை கட்ட எடுப்பா இருக்கும்.."

எனக்கு அதிர்ச்சியாகவும், வெட்கமாகவும் இருந்தது.

"சீ..இப்படியா காட்டி பேசிட்டு இருப்ப..." - என்று கிண்டல் பண்ணினேன்.

"இப்போதான் நாம ரொம்ப close ஆகிட்டோமே" - என்றாள்..

பின் அவள் போட்டிருந்த uniform shoes ஐ கழட்டிவிட்டு shocks ஐ எடுத்தாள்.

"shirt உள்ள bra போட்டிருக்கியா?" என்றாள்..




"ஆமாம்"

அவளே இரண்டு socks ஐயும் bra cups உள்ளே வைத்தாள்.. பின்னர் பின்னல் தள்ளி நின்று பார்த்தாள்.

"இந்த size சரியா இருக்கும்னு தோணுது.. நாளைக்கு இதையே வச்சிட்டு போ..." - என்றாள்..

"இப்போ உனக்கும் எனக்கும் ஒரே size ஆ இருக்குமா" - என்றேன்.

"ஆமா.. ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே சைஸ் பிராதான்.. 36." - என்றாள்.

[Mouni1]

"இப்போ உனக்கும் எனக்கும் ஒரே size ஆ இருக்குமா" - என்றேன்.

"ஆமா.. ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே சைஸ் பிராதான்.. 36...என்ன ராஜா! நீ ஸ்பீடா இருக்கே! விட்டா இன்னைக்கே புது பாய் பிரெண்ட் புடிச்சிடுவா போல"  என்று சொல்லி அம்மா சிரித்தாள்.

”சீ போங்கம்மா! எனக்கு அது எல்லாம் புடிக்காது"

"பாக்கலாம்.. பாக்கலாம்...எந்த பொண்ணுங்கு பசங்க பிடிக்காது" என்று அம்மா வெறுப்பேற்றினாள்.

“அம்மா கிண்டல் பண்ணாதே” என்றேன். அவள் மீண்டும் சிரித்தாள்.

“இல்ல.....உனக்கும் நல்லா கிளிவேஐ் தெரியுது...இப்போ இந்த  சிலிக்கான் பிரா பேட் வைத்தவுடன் இன்னும் அம்சமாய் இருந்தது. அதான் சிரிச்சேன்."

"நிஜமா நல்லா இருந்ததாம்மா!  கிளிவேஜ் அப்படி காமிக்கலாமா? தப்பு இல்லையா?" என்றேன்.

"தப்புன்னு எதுவும் இல்லடி. அப்படி காட்டினாதான்  எல்லா பசங்களும் பாப்பாங்க. அது ஒரு கிக்கா இருக்கும்” என்று சொல்லி சிரித்தாள்.

“உனக்கு கிளிவேஜ் இருக்காம்மா” என்றேன்.

“ஓ! இருக்கே!” என்று அம்மா தன் கிளிவேஜ் காட்டினாள்.




“அம்மா...பெருசா இருக்கும்மா....எனக்கும் இப்படி வருமா?” என்றேன்.

“இந்த கிரீமை போட்டுக்க!” என்றாள்.

"என்ன கிரீம் இது?"

"உடம்பில் உள்ள முடியை எடுக்க. இது போட்டதுக்கு அப்புறம் உன்னோட ஸ்கின் ரொம்ப மென்மையா இருக்கும். சூப்பரா இருக்கும்.அப்ப மார் இன்னும் எடுப்பா இருக்கும்” என்றாள். பின் அவள் வீட்(veet) எனப்படும் அந்த கிரீம் எடுத்து என் கை மற்றும் கால்களில் தடவினாள். என் நெஞ்சினிலும் தடவினாள். ஏற்கனவே எனக்கு இயற்கையாகவே உடம்பில் முடி இல்லாவிட்டாலும், இந்த கிரீம் நல்ல ஒரு மென்மையை தரும் என்றாள் அம்மா!

 சிறிது நேரம் கழித்து கை கால்களை துடைத்தவுடன் என் மேனி பளப்பளவென்று பட்டு போல் மென்மையாக இருந்தது.

“அம்மா, எனக்கும் இப்படி மார் வருமா” என்றேன்.

“வரும்” என்றாள் அம்மா!

“க்ரீம் இருக்கா இதுக்கு” என்றேம்.

“இருக்கே” என்று பெட்ரூம் ஜன்னல் கதவை திறந்தாள். பக்கத்தில் மைதானம் இருந்தது. அங்கே சில பசங்க ஓடிக்கொண்டு இருந்தார்கள். ஓடிய அவர்கள் எங்களை 
பார்த்ததும் நின்றார்கள்.

"மச்சி, சூப்பர் பிகருங்க டா" என்றான் ஒருவன்.

"வயசான பொண்ணு சூப்பர் டா" என்றான் இன்னொருவன்.

"பின்னாடி இருக்குற குட்டிய பாருடா. நைட் முழுக்க அனுபவிக்கலாம்" என்று இது மாதிரி எங்கள் காதில் விழும்படி பேசிக்கொண்டிருந்தனர். எனக்கு கோபம் வந்தது. அம்மா சிரித்தாள்.

“அம்மா! பொறுக்கி பசங்க கிண்டல் பண்றாங்க” என்றேன் கோபமாக!

அம்மா சிரித்தாள்.

"பொண்ணுங்க பார்த்தா அப்படித்தான் சொல்வாங்க” என்றாள் சகஜமாக!

"அது தெரியும்மா....உனக்கு கோபம் வரலயா?” என்று கேட்டேன்!

"லூசு.. பொண்ணுன்னா இதுக்கெல்லாம் கோபப்பட கூடாது...அது சரி...நைட் முழுக்க வச்சி என்ன பன்னுவான் அவன்?" என்று கிண்டலடித்தாள் அம்மா!

"ச்சீ ...சும்மா கிண்டல் பண்ணுறீங்க" என்று சிணுங்கினேன்.

”கிண்டல் பண்ணலடா...மார் வளர்ற க்ரீம் இருக்கான்னு கேட்ட இல்லே....இவனுங்க பூளில் இருந்துதான் அந்த க்ரீம் வரும்” என்று சொல்ல அம்மாவை பார்த்தேன்.

“என்ன பார்க்கறே...இதிலே எவன் பூளு நல்லா இருக்குன்னு பாரு” என்று சொல்ல அம்மா சொல்ல , எனக்கு ஆச்சரியம் அதிகமானது!

[Mouni1]

சும்மா சொல்லக்கூடாது.

அந்த இரண்டு பேரும் அழகாகவே இருந்தார்கள். அதிலும் அந்த வளர்த்தியான பையன் நல்லாகவே இருந்தான். பார்க்க அமீர் கான் டைப்பில் இருந்தான்.

“அம்மா, இவன் நல்லா இருக்கான் இல்லே” என்றேன்.

"யாரு இவனா? ஆளைப் பாத்தாலே தெரியலை. இவனுக்கு பூலு ரெண்டு இஞ்சுக்கு மேல இருக்காது. நமக்குலாம் கழுதைக்கு இருக்குற மாதிரி நீளமா இருக்கணும். அதுக்கு இவன் சரிப்பட மாட்டான்” என்றாள் அம்மா!

"ஓஹோ! ஆளைப் பாத்தாலே சொல்லிருவியா?

"ஆமாம். அது என்னோட டேலன்ட்...என் எக்ஸ்பீரியன்ஸ் என்ன தெரியுமா?” என்றாள் அம்மா!.

"ஒருவேளை பெருசா வச்சிருந்தானா?”

"சான்ஸே இல்லை. வேணும்னா பெட் கட்டலாமா? இவனை பேன்ட்டை அவுக்க சொல்லி பாக்கலாம். பெருசா இருந்துச்சுன்னா, நான் என் புண்டையை அறுத்துக்குறேன். நான் சொன்னது கரெக்டா இருந்துச்சுன்னா, நீ உன் சுண்ணீயை அறுத்துக்கணும். ஓகேவா?




"ஐயோ வேணாம்பா. எனக்கு என் சுண்ணி வேணும். இவன் பூலை பாக்குறதுக்காக எல்லாம் என் சுண்ணீயை அறுத்துக்க முடியாது” என்றேன்.

“ஏண்டா! உனக்கு சுண்ணி இருக்கு” என்று சொல்லிக்கொண்டே மெல்ல தன் கையால் என் கீழ் பாகத்திற்கு கொண்டு சென்றாள்.

“அம்மா” என்று சிணுங்கினேன்.

"ஏய் இந்த மாதிரி பேசுறது ஜாலியா இருக்குல்ல?

"ஆமாம்மா! செம ஜாலியா இருக்கு” என்றேன்.

"ஓஹோ. ஓகே. இவன் கூட ஓக்கறதுக்கு சான்ஸ் கெடைச்சா என்ன பண்ணுவே?” என்றாள்.

“சீச்சி!”

“என்ன சீச்சி...இன்னொரு பையன் எப்படி” என்று சொல்லி சிரித்தாள் அம்மா!

“தெரியல....நீ என்ன நினைக்கறே?” என்றேன்.

“எனக்கெனவோ இவன் பூலு நல்லா பெருசாதான் இருக்கும்ன்னு தோணுது. எனக்கு இவனை ஓக்குறதுக்கு சான்ஸ் கெடச்சா, சந்தோஷமா ஓப்பேன். இவனை மல்லாக்க படுக்கப் போட்டு மேல ஏறி பண்ணுவேன். இவன் பூலு உடையற வரைக்கும் சும்மா நங்கு நங்குன்னு குத்துவேன். சரி, நீ என்ன பண்ணுவேன்னு சொல்லு"

“அப்புறம்?”

“இவனோட கையை கட்டிப் போட்டுருவேன். ஏதாவது குச்சியை எடுத்து இவன் பூலுலேயே சுளீர் சுளீர்னு அடிப்பேன். இவன் அப்படியே பூலு செவந்து அழுகுறதை பாத்து ரசிப்பேன். இவனை சேர்ல கட்டிப் போட்டு மேல உக்காந்து பண்ணுவேன். ஓத்து முடிஞ்சதும் இவன் பூலை கடிச்சு துப்பிருவேன்" என்று சொல்லி சிரித்தாள்.

"ஹா ஹா ஹா ஹா ஹா ஹா ஹா ஹா ஹா ஹா” என்று சொல்லி சிரித்தாள் அம்மா!

[Mouni1]

”சரி! அவன் கூட படுக்கலாமா? நீ போய் கூட்டிட்டு வறயா?” என்றாள் அம்மா!

”அம்மா....நான் என்ன ப்ரோக்கரா?” என்றேன்.

"ஸாரி...நான் கேட்டு இருக்க கூடாது....கேட்டுட்டேன் இல்லே. நான் சொன்ன ஐடியா உனக்கு புடிகலைன்னு எனக்கு புரியுது. அதை அப்படியே மறந்துடுடா" என்று சொல்லிக்கொண்ட அம்மா அமைதியானாள். 

"இல்லை... இல்லை.. நீ சொன்னதுதான் சரியானது"

"என்னடா? உனக்கு அது சம்மதமா?"

"ஆமாம்.எனக்கு ஒகே. நான் உனக்காக இதை கூட பண்ணமாட்டேனா?"

"உன்னமையாகவா?"

"உன்மேல சத்தியமா சொல்றேன்" என்று உண்மையாக சத்தியம் செய்தேன்.

"ஹையா.. ஜாலி ஜாலி.. அப்ப நாம ரெண்டு பேரும் எஞ்சாய் பண்ணலாம்” என்றேன்.

"ஆனா நான் எப்படி எஞ்சாய் பண்றது..உங்கிட்டே ப்ளான் இருக்கா?” என்றேன்.

"அதை எல்லாம் நான் பாத்துக்குறேன். நீ கவலைப்படாத. எனக்காக நீ இவ்ளோ பண்ணும்போது நான் இதைகூடவா பண்ணமாட்டேன்?" ஆறுதலாய் பேசினாள் அம்மா! 

"சரி..இப்போ இனிமேல். நான் என்ன என்ன பண்ணனும்? கொஞ்சம் தெளிவா சொல்லு"

"அப்படி கேளுடா.. அய்யோ..இல்ல இல்ல.. இனிமேல் நீ எனக்கு டா இல்லை, டீ தான்" என்று சொல்லி சிரித்தாள்.

அவள் சொன்னது எனக்கு முதலில் புரியவில்லை என்றாலும் பின்னர் எனக்கு புரிந்தது. "டீ" என்று கூப்பிட்டு இப்போதிருந்தே பழகினால் தான் பின்னாடி பெண்கள் மத்தியில் இருக்கம் போது வித்தியாசமாய் தெரியாது என்று காரணமும் சொன்னாள்.

"சரிடீ ஆனந்தி" என்று அவளே எனக்கு பெயர் வைத்து கூப்பிட்டு, "உனக்கு இந்த பெயர் புடிச்சிருக்கா?" என்று கேட்டாள்.

"நல்லா தான் இருக்கு. ஆனா வேற பெயர் வைக்கலாம் எனக்கு" என்றேன்.

"அப்போ நீ ஒரு பெயர் முடிவு பண்ணுடி"

"நீலிமா ராணின்னு வைச்சிக்கட்டுமா?” என்றேன்.




"ஹ்ம்ம். எனக்கு தெரியும்டீ. இந்த பெயர் இன்னும் நல்லா இருக்கு. ரொம்ப பென்மைத்தனமாக I mean girly ah இருக்கு. எனக்கு ரொம்ப புடிச்சிருக்குடி.

"இப்பொழுது முதல் என் பெயர்  நீலிமா ராணி"

 "எனக்கு இப்போதாண்டி எனக்கு ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு. நாம இப்போ கேர்ள் பிரண்ட்ஸ் ஆகிறோம்."

"எனக்கும் சந்தோசம்தான். நீலிமான்னு என் பெயரை நீ சொல்லும்போதே எனக்கு உடம்பு சிளிற்குதுடி. ஏன் அப்படி?"

"பெண்மையின் சின்ன சின்ன சந்தோசங்களில் இதுவும் ஒன்று. இன்னும் நிறைய இருக்குடி நீலிமா?” 

"இந்த அனுபவம் எல்லாம் எனக்கு புதுசா இருக்கு."

"இன்னும் போக போக நிறைய புதுசா தெரியும்.. ஒரு பொண்ண இருக்குறது ரொம்ப சந்தோஷமான விஷயம்னு உனக்கே புரியும்."

"பாக்கலாம்.. அடுத்து என்ன பண்ணனும்?"

"நீ முதலில் ஒரு பெண்ணாக மனதளவில் தயாராகணும். நீ இனிமேல் ஒரு ஆம்பிள்ளை இல்லை. நீ ஒரு பொண்ணுன்னு உன்னோட உள்மனசுல பதியனும். எல்லா விசயங்களையும் ஒரு பொண்ணு எப்படி பார்பாளோ, அப்படி தான் நீயும் இனிமேல் பாக்கணும். சின்ன சின்ன விஷயங்கள்கூட ஒரு பெண்ணுக்கு நிறைய சந்தோசம் இருக்கு."

 "எப்படிஅதையெல்லாம் தெரிஞ்சிகுறது?"

"முன்னாடி மாதிரி இல்லாமல், பெண்கள் பற்றிய எல்லா விஷயங்களிலும் கவனம் செலுத்து. பெண்களை பார்த்து, அவர்கள் என்ன என்ன பண்றாங்களோ அதை மனதில் பதியவை. பெண்கள்கூட அதிகநேரம் செலவுசெய். நான் உடுத்தும் ஆடைகளை நல்லா கவனி. என்ன என்ன உள்ளாடைகள் போடுறாங்கன்னு பாரு. இது எல்லாம் உனக்கு உதவும்"

"நான் எப்படி உன்னோட உள்ளாடைகளை கவனிக்குறது? அது தப்பு இல்ல?"

 "நீயும் ஒரு பெண் என்பதை எப்போதும் மறக்காத. நீ ஒரு பெண்ணாக அவர்களை பார்க்குறது எந்த தப்பும் இல்ல. ஒரு பொண்ணு இன்னொரு பொண்ணோட டிரஸ் பத்தி யோசிக்கிறது ரொம்ப இயல்பான ஒன்னு."

"சரிடி.. நீ சொன்னா கரெக்டாதான் இருக்கும் எப்பவுமே."

"சூப்பர்டி நீலிமா ராணி! பெண்கள் உலகத்துக்கு நான் உன்னை வரவேற்கிறேன். இன்றுமுதல் ஒரு பெண்ணாய் உன் வாழ்க்கையை ஆரம்பிக்க போகிறாய். பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள்." - என்று சிரித்தபடி வாழ்த்துச் சொன்னாள் அம்மா!