[whiteburst]

55.

 
அங்கு நின்று கொண்டிருந்தது வினோத்!
 
டேய், நீ ஏண்டா மறுபடி உள்ள வந்த? வெளிய போடா.

மோகனுக்கு பதில் சொல்லாமல், வினோத் அவன் கையிலிருந்த பெல்ட்டை இழுக்க, அது, மோகனின் கைகளில் இருந்து வினோத்தின் கைக்கு வந்தது.

 

மோகனை சிறிதும் சட்டை செய்யாதவன், சீதாவின் அருகில் சென்று, அவளது கன்னத்தை தொட்டு ஆராய்ந்தான். அவளை அணைத்தவாறு கேட்டான்,

 

திரும்ப அடிச்சானா மேடம்?

 

இல்ல, அடிக்க ஓங்கினப்ப, நீங்க வந்துட்டீங்க! தாங்க்ஸ்!

 

டேய், வெளிய போடா! நான் இங்க பேசிட்டு இருக்கேன், அங்க என் பொண்டாட்டிகிட்ட என்னடா பேச்சு.

 

வினோத் அலட்சியமாக மோகனைப் பார்த்தான், அதாவது, மிஸ்டர் மோகன் சிலருக்குல்லாம் சாதாரணமா சொன்னா புரியாது! அவிங்க பாஷைல சொன்னாதான் புரியுமாம்…

 

நாந்தான் திரும்பத் திரும்ப சொன்னேன்ல? என் மேலயோ, மேடம் மேலயோ கை வைக்கக் கூடாதுன்னு? என்னை புடிச்சு தள்ற? மேடமை அடிக்க பெல்ட் எடுக்குற? ம்ம்ம்… என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தவன், திடீரென்று ஒரு அறை அறைந்தான்.

 

பளார்!

 
மோகனுக்கு பொறி கலங்கியது.

சீதாவோ, பாவம் வினோத், விட்ருங்க இந்தாளை! தேவையில்லாம வாங்கி கட்டிகிட்டு இருக்காரு. அறிவே இல்லை…

 

அந்த அடியை விட, சீதா திட்டுவது மோகனுக்கு இன்னும் வலித்தது.

 

ஏய், என்னடி ஓவரா பேசுற? உன்னை… என்று அடிக்க கை ஓங்கிக் கொண்டு வந்தான்.

 

இடையில் வினோத் வந்து நின்றான்…

 

முன்பு போல், இப்பொழுது வினோத்திடம் திமிராகப் பேச முடியவில்லை மோகனால். ஏனெனில் அவனது அடி மிகவும் வலித்தது.

டேய்… இவ, என் பொண்டாட்டிடா! கொஞ்சம் கெஞ்சலாக வந்தது மோகனின் குரல்.

 

ஓ…பொண்டாட்டின்னா அடிக்கலாமா? என்ன மேடம் இவரு இப்படி சொல்றாரு?

 

ஏன்னா, நாந்தான, திருப்பி அடிக்க மாட்டேன்… எல்லாம் திமிரு! தான் மட்டுமே சந்தோஷமா இருக்கனும்னு நினைக்கிற சுயநலம். சைக்கோ!

 

ஏய் என்னடி சொன்ன? என்று இடையில் நின்றிருந்த வினோத்தையும் மீறி சீதாவை அடித்தான். வினோத் இருந்ததால் பெரிதாக விழவில்லை.

 

அவ்வளவுதான்… வினோத்திற்கும் சரி, சீதாவிற்கும் கடும் கோபம் வந்திருந்தது…

 

யோவ், நானும் பாத்துட்டே இருக்கேன், ஓவரா போயிட்டே இருக்க? வயசானவனாச்சேனு பாத்தா, ஓவரா துள்ற என்று கத்திய வினோத், மோகனின் இரு கைகளையும், அவன் பின்புறமாக சேர்த்து முறுக்கினான்.

 

டக்கென்று பாக்கெட்டிலிருந்து எடுத்து எதையோ அவன் கைகளில் மாட்டினான். பின், வேகமாக அவனை பெட்டில் தள்ளிவிட்டு, சீதாவிடம் சென்று, விசாரிக்க ஆரம்பித்தான்.

 

மோகனுக்கு புரியவில்லை. உடனே எந்திரிக்கவும் முடியவில்லை. சில நொடிகள் கழித்தே அவனுக்கு விஷயம் புரிந்தது. வினோத், அவனது கைகளை பின்புறமாக, ஒரு கை விலங்கின் மூலம் கட்டியிருந்தான்.

 
வினோத், சீதாவை அணைத்து ஆறுதல் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.

இட்ஸ் ஓகே மேடம்! டோண்ட் ஒர்ரி! அந்தாளை விட்டுத் தள்ளுங்க. சீதாவும் அவன் தோள்களில் சாய்ந்து இருந்தாள்.

 

நீங்க இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இங்க இருக்கீங்களா வினோத்? ப்ளீஸ்…

 

டோண்ட் ஒர்ரி மேடம். நான் இருக்கேன். தேவைப்பட்டா நைட்டு ஃபுல்லா கூட இருக்கேன். இவரு இப்படித்தான் எப்பியும் நடந்துக்குவாறா? நான் வந்தப்ப நல்லாத்தானே பேசிட்டிருந்தாரு? திடீர்னு ஏன் இப்படி?

 

இல்லை வினோத். அவரு நேத்துல இருந்து தான் இப்படி பைத்தியக்காரத்தனமா நடந்துகிறாரு.

 

அப்படியா? ஏன், திடீர்னு இப்படி நடந்துக்கிறாரு?

 

அ… அது வந்து…

 

சும்மா சொல்லுங்க மேடம்… ஏதாச்சும் பர்சனல்ன்னா வேணாம்…

 

இல்லை… அப்டியில்லை… அது வந்து, அவருக்கு சந்தேக புத்தி!

 

சந்தேகமா? என்ன சந்தேகம்? யாரு மேல?

 

நீங்க தப்பா நினைக்காதீங்க வினோத்! ஆக்சுவலா, அவர் சந்தேகம், நம்ம ரெண்டு பேரு மேலயும்தான்…

 

நம்ம ரெண்டு பேரு மேலியுமா?

 

ம்ம்ம்… நீங்க தப்பா நினைக்கலீல்ல?

 

நோ நோ… எனக்கு சிரிப்புதான் வருது. அது ஒண்ணுமில்லை மேடம், இந்த வயசானவிங்களுக்கு, தன் பொண்டாட்டி அழகா, செக்சியா இருந்தா, ஒரு இன்ஃபீரியாரிட்டி காம்ப்ளெக்ஸ் வந்துடும். ஏன்னா, அவிங்களால, அந்த விஷயத்துல சரியா பெர்ஃபார்ம் பண்ண முடியாதில்ல? அதான், மிஸ்டர் மோகன் சந்தேகப்படுறாரு.

 

மோகனுக்கு, இதையெல்லாம் கேட்டு கோபம் வந்தது.

 

டேய், யாரைப் பாத்து என்ன சொல்ற? இப்பியும் நான் கண்ணைக் காமிச்சா என் கூட வர, 4 பொண்ணுங்க ரெடியா இருக்காங்க. நீ, என்னை வயசாயிடுச்சின்னு சொல்றியா?

 

இப்போது சீதா கோபமாகச் சொன்னாள். ஆமாமா, இவரு மட்டும், கண்ட படி வேற பொண்ணுங்க கூட என்ன வேணா செய்வாரு! நான் மட்டும், இன்னொரு ஆண் கூட பேசுனா கூட தப்பு! இல்ல?

 

வினோத் அதிசியமாய் கேட்டான். என்ன மேடம் சொல்லுறீங்க? இவரு தப்பு பண்றது எல்லாம் தெரியுமா? தெரிஞ்சும் சும்மா இருக்கீங்களா?

 

ஆமாமா, 15 வருஷமா சும்மாதான் இருக்கேன். அதனாலத்தான் இன்னிக்கு அடிக்கிறாரு!  என்று வெறுப்பாய் சொன்னாள்.

 

ஆனாலும் உங்களுக்கு ரொம்பப் பெரிய மனசு மேடம்… ஃபீல் பண்ணாதீங்க என்று அணைத்தான். அணைத்தவாறே கேட்டான்…

 

அப்படி இருந்தவரால, இப்ப பழைய படி இருக்க முடியலைன்னுதான் இவ்ளோ கோபம் வருதோ? பாவம்தான்! அவரும் வேற என்னதான் செய்வாரு? இல்ல?

 

என்னவோ, நான் ஆசையா போனாலும், என்னைக் கண்டுக்க மாட்டாரு. ஆனா வெளிய, அந்தப் பொண்ணு கூட இருந்தேன், இந்த பொண்ணூ கூட இருந்தேன்னு பெருமை மட்டும் பேசுவாரு!

 

அதெல்லாம் சும்மா மேடம், எங்க, தனக்கு ஆண்மையில்லைங்கிறது எல்லோருக்கும் தெரிஞ்சிருமோன்னு பேசுறதுதான் மேடம். அதெல்லாம் சீரியசா எடுத்துக்க வேணாம். உண்மையாலுமே ஆம்பிளைன்னா, உங்களை மாதிரி ஒரு அழகான, செக்சியான மனைவி பக்கத்துலியே இருக்கிறப்ப, எதுவுமே செய்யாம இருக்கத் தோணுமா?

 

அப்ப, உண்மையாலுமே என் புருஷனுக்கு ஆண்மை இல்லைங்கறிங்களா?

 
ஆமா மேடம். என்னால இவரை புரிஞ்சிக்க முடியுது. இவரு பாவம். சத்தியமா இவரு ஆம்பிளை கிடையாது. இவரால, உங்க கூட மட்டுமல்ல, வேற யார் கூடவும் படுக்க முடியாது. அந்த கோவந்தான் இப்படி பிகேவ் பண்ண வைக்குது!

என்னடா சொன்ன? நான் ஆம்பிளையில்லையா? உன்னை விட பெரிய ஆம்பிளைடா நான். இப்ப கூட என்னால, அட் அ டைம்ல ரெண்டு பொண்ணூங்களை சந்தோஷப்படுத்த முடியுண்டா? பாக்குறியா? உனக்கு சந்தேகம் இருந்தா, உன் பொண்டாட்டியை அனுப்புடா! உன் கண் முன்னாடியே, அவளை சந்தோஷப்படுத்திக் காட்டுறேன். ராஸ்கல்! எப்படியோ எழுந்து, அவர்கள் அருகில் வந்திருந்த மோகன், கோபமாக கத்தினான்.

 

சீதாவை விட்டு விலகிய, வினோத், மோகனையே ஆழமாகப் பார்த்தான்...

 

அப்ப உண்மையாலுமே, நீங்க ஆம்பிளையா மோகன்?

 

ஆமாண்டா… பாக்குறியா என் திறமையை?

 

பாக்குறேன் மிஸ்டர் மோகன். எங்க, உங்க திறமையை காமிங்க?

 

ம்ம்ம்… உன் பொண்டாட்டியை வரச் சொல்லு! காமிக்கிறேன். நக்கலாகவும், கோபமாகவும் வந்தது மோகனின் குரல்.

 

அதுல சிக்கல் இருக்கு மோகன். எனக்கு இன்னும் கல்யாணமே ஆகலை. அதென்ன, ஆனா ஊனா, இன்னொருத்தன் பொண்டாட்டிகிட்ட உங்க ஆண்மையை நிருபிக்கறீங்க. ஏன் உங்க பொண்டாட்டிகிட்ட நிரூபிக்க முடியாதா? ம்ம்ம்? முதல்ல உங்க பொண்டாட்டிகிட்ட, நீங்க ஆம்பிளைன்னு நிரூபிங்க! அப்புறம், இன்னொருத்தன் பொண்டாட்டிகிட்ட போகலாம்.

 

நான் ஏண்டா, என் பொண்டாட்டிகிட்ட நிரூபிக்கனும்? அது எங்களுக்கு தெரியும். நீ  வெளிய போடா! ராஸ்க…

 

பேசிக் கோண்டே இருந்த மோகனின் பேச்சு அப்படியே நின்றது. ஏனெனில், மோகன் அணிந்திருந்த ஷார்ட்சையும், ஜட்டியையும் அப்படியே கேழே இழுத்து விட்டிருந்தான் வினோத்…

 
இப்போது, அவன், இடுப்புக்கு கீழ் நிர்வாணமாக இருந்தான்…

[whiteburst]

56.

 
டேய்.. என்னடா பண்ற?
 
ம்ம்… உண்மையாலுமே நீ, ஆம்பிளையான்னு பாக்குறேன். என்ன மிஸ்டர் மோகன், இப்படி சின்னதா, தொங்கிப் போயி இருக்கு? ஆனா, ஆம்பிளைன்னு பீத்திக்குற?
 
பின் திரும்பி சீதாவைப் பார்த்தவன், மேடம் நீங்க தப்பா நினைச்சிக்காட்டி…
 
எ… என்ன?
 
சீதாவின் கையைப் பிடித்த வினோத், அவளை அப்படியே, மோகனுக்கு அருகில் கொண்டு சென்றான். பின் அவளது கையை எடுத்து மோகனின் உறுப்பில் வைத்து தடவிக் கொடுக்குமாறு செய்தான். 
 
ச்சீ விடுங்க வினோத்… அசிங்கமா இருக்கு.



என்ன மேடம், மிஸ்டர் மோகனோடது அவ்ளோ அசிங்கமாவா இருக்கு? ம்ம்ம்? என்ன மோகன், உங்க ஒய்ஃபே இப்படி சொல்றாங்க?

 

நடக்கும் விஷயங்களில் கடுப்பும், குழப்பமும் அடைந்திருந்த மோகன், கை கட்டப்பட்டிருந்ததால், திமிறி வினோத்தை உதைக்கப் பார்த்தான்…

 

தெளிவாக இருந்த வினோத் நகர்ந்து கோண்டாலும், அவன் கால் இவன் மேல் பட்டது.

 

கோபமடைந்த வினோத், நானும் சொல்லிகிட்டே இருக்கேன், ஓவரா போயிட்டே இருக்க… என்றவன்,

 

அவனது கையை பிடித்து தர தரவென்று இழுத்துக் கொண்டு ஹாலில் டைனிங் ஏரியாவுக்கு கொண்டு வந்தவன், கை விலங்கை கழட்டி, அவனை அப்படியே ஒரு டைனிங் சேரில் உட்கார வைத்து, கைகளை, சேருக்கு பின்னாடி கொண்டு வந்து மீண்டும் கை விலங்கை வைத்து பூட்டினான்…

 

முதன் முறையாக மோகனுக்கு கொஞ்சம் பயம் வந்தது.

 

டேய், என்னடா பண்ற? விடுறா?

 

சீதாவும் சொன்னாள். வினோத் என்ன செய்யுறீங்க? விட்டுடுங்க அவரை!

 

நோ மேடம், இன்னிக்கு அவரு ஆம்பிள்ளைங்கிறதை என் கிட்டயும், உங்ககிட்டயும் நிரூபிக்கிற வரைக்கும் நான் விடப் போறதில்லை…

 

வேணாம் வினோத், அவரு ஆம்பிளையா இல்லைன்னாலும் பரவாயில்லை. நான் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிறேன். ப்ளீஸ் விட்டுடுங்க!

 

சரி, நீங்க அட்ஜஸ் பண்ணிக்கோங்க! ஆனா, என்னை பேசுன பேச்சுக்கு, நான் எதுக்கு அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கனும்? அதுவும் என்னை அடிச்சிருக்காரு உங்க புருஷன்…

 

வேணாம் வினோத்.. அவரை விட்டுடுங்க! இல்லாட்டி…

 

இல்லாட்டி?

 

நா… நான் போலீசை கூப்பிடுவேன்!

 

ஹா ஹா ஹா… புத்தியை காமிச்சுட்டீங்கல்ல! உங்களை அடிக்கிறானேன்னு நான் வந்தா, இவன் என்னையும் அடிப்பான். அசிங்கப்படுத்துவான். அதையும் மீறி தடுத்தா, நீங்களே போலீஸ்ல புடிச்சுக் கொடுப்பீங்க இல்ல?

 

அப்படியில்லை வினோத்… ப்ளீஸ் புரிஞ்சிக்க?

 

ஓகே, நீங்க போலீசை கூப்பிடுங்க… நான் பாத்துக்குறேன். என்று சொன்னவன், டேபிளில் இருந்த கத்தியை எடுத்து, மோகனின் கழுத்தில் வைத்தான்…

 

ஐயோ… வேணாம் வினோத்.

 

நீங்க போலிசை கூப்பிடுங்க மேடம்..

 

ஐயோ, சாரி வினோத்! என்னை மன்னிச்சிடு! நான் போலீசை கூப்பிடலை. நீயே மன்னிச்சு அவரை விட்டுடு!

 
ம்… அது, நீங்க போலீஸ்னு சொல்றதுக்கு முன்னாடின்னா கூட விட்டிருப்பேன். இப்ப, இவ்ளோ நடந்ததுக்கப்புறம், ஈசியா விட்டுட்டா, எனக்கு என்ன மரியாதை?

ப்ளீஸ் வினோத். நான் உன்கிட்ட மன்னிப்பு கேட்டுக்குறேன். விட்டுடேன்.

 

அப்ப, நான் சொல்றதை கேக்குறீங்களா?

 

ம்ம்… கேக்குறேன். அவரை விட்டுடு!

 

அப்ப, வந்து, உங்க புருஷன் போட்டிருக்குற டீ சர்ட்டையும், பனியனையும் கட் பண்ணுங்க!

 

வினோத்…

 

சொல்றதை செய்யுறீங்களா, இல்லை…

 

ஐயோ வினோத், இரு! வேறு வழியில்லாமல் சீதா, மோகனை முழு நிர்வாணமாக்கினாள்.

 

உங்க புருஷனோட, பூளை தடவுங்க!

 
வினோத்…. என்று சீதா கண்களை விரித்தாள்!

ம்ம்…

 

வேறு வழியில்லாமல் தடவிக் கொடுக்க ஆரம்பித்தாள். இது எல்லாவற்றையும் வினோத், டேபிளில் சாய்ந்தவாறே பார்த்தான். மோகனுக்கோ, சப்த நாடியும் அடங்கியிருந்தது.

 

இப்படி இயலாமையின் உச்சத்தில் இருப்பது, இரண்டாவது நாள். நேற்றாவது, மதனுக்காக பொறுத்துக் கொண்டான். ஆனால், இன்று வேறு வழியில்லாமல் இருப்பது, அவனுக்கு நரக வேதனையாக இருந்தது! அவன், தலை குனிந்தவாறே இருந்தான்.

 

சிறிது நேரம் கழித்து வினோத் கேட்டான்.

 

ஏண்டா, பெருசா ஆம்பிளைன்னு பீத்திகிட்ட! இப்ப, இவ்ளோ நேரம், உன் பொண்டாட்டி தடவுனாலும், உன் பூளு எந்திரிக்கவே இல்லை?

 

உன் பொண்டாட்டிக்கே உனக்கு வக்கில்லை! இந்த லட்சணத்துல, இன்னொருத்தன் பொண்டாட்டிகிட்ட ஆம்பிள்ளைன்னு நிரூபிக்கிறானாம்… மிக நக்கலாக வந்தது வினோத்தின் குரல். பேசிக்கொண்டே அவர்கள் பக்கத்தில் வந்தவன்,

 

நாந்தான் சொன்னேன்ல சீதா மேடம், உங்க புருஷன் ஆம்பிளை இல்லைன்னு! பேசிக் கொண்டிருந்தவன், மோகனை தடவிக் கொண்டிருந்த சீதாவின் கைகளை பிடித்து, போதும் என்றான்…

 

பெருமூச்சு விட்டபடி, இதோடு விட்டு விடுவான் என்று நினைத்து நகரப் போன சீதாவின் இடுப்பைச் சுற்றி கை போட்டு, அவளைத் தன் பக்கம் திருப்பினான். இருங்க மிசஸ். மோகன்! எங்கப் போறீங்க?

 

எ…. என்ன வினோத்!

 

பதில் சொல்லாத வினோத், மோகனைத் தடவிய கையை எடுத்து தன்னுடைய பேண்ட்டின் மேலேயே வைத்து தடவிப் பார்க்க வைத்தான்.

 

பதறிய சீதா, தன் கையை விலக்கிக் கொள்ள முயன்றாலும், அவளால் முடியவில்லை. அந்தளவு, இரும்புப் பிடியாக இருந்தது வினோத்தின் பிடி.

 
என்ன வினோத் பண்றீங்க? விடுங்க என்னை?



நிமிர்ந்து பார்த்த மோகனுக்கும், பதறியது. டேய் விடுறா அவளை!

 

சீதாவை விடாமல் பிடித்துக் கொண்டிருந்த வினோத், சீதாவிடமே கேட்டான்.

 

உங்க புருஷனோடதை தடவிட்டு, என்னுதை தடவுறீங்களே! ரெண்டுக்கும், வித்தியாசம் தெரியலை உங்களுக்கு?

 

எ… என்ன வித்தியாசம் வினோத்?

 

ம்ம்… உங்க புருஷனுக்கு தடவி கொடுத்தாலும், அவனுக்கு எந்திரிக்கலை. ஆனா, நீங்க தொடமலியே எனக்கு தூக்கிட்டு நிக்குதே, அது தெரியலை?

 

என்னையும் உங்க புருஷன் மாதிரி ஆம்பிளையே இல்லைன்னு நினைச்சிட்டீங்களா மேடம்? இப்படி செக்சியா, குட்டியூண்டு டிரஸ் போட்டுகிட்டு, இந்த நேரத்துல உங்களைப் பாத்தா, எனக்கு மட்டும் தூக்காதா என்ன? உங்க புருஷன் மாதிரி, தடவுனாலும் எந்திரிக்காதுன்னு நினைச்சிகிட்டீங்களா?

 
வே…. வேணாம் வினோத்! விட்டுடு! தப்பு பண்ற?



இன்னும் தப்பு பண்ண ஆரம்பிக்கவே இல்லை மேடம்! என்று சொன்னவன், வேகமாக, சீதாவின் உடையை கழட்டினான்.

 

இப்போது சீதா, ஃபேன்சியான, பிரா, பேண்ட்டியுடன் நின்றாள்…

 

வாவ்… இப்படி மேல கை வைக்கத புருஷனை வெச்சுகிட்டு, எதுக்கு இப்படி ஃபேன்சியா பிராவும் ஜட்டியும் போட்டிருக்கீங்க மேடம்?

 

சீதா இப்போது அழ ஆரம்பித்திருந்தாள்.

 

ப்ளீஸ் வினோத், என்னை விட்டுடுங்க! எனக்கு இதெல்லாம் பிடிக்கலை. ப்ளீஸ்! கெஞ்சிக் கேட்டுக்குறேன்.

 

பொய் பேசாதீங்க மேடம்! என் பூலை பிடிச்சிப் பாத்த உடனே, உங்க கண்ணு பெருசாச்சி. ஆச்சரியத்துல, நீங்க பிரமிச்சீங்க. நான் பாத்துடக் கூடாதுன்னு மறைச்சிகிட்டீங்க.

 

எவ்ளோ செக்சியா இருந்தாலும், உங்க மேல உன் புருஷன் கையே வைக்கலைங்கிறதும், நீங்க செக்ஸ் சுகத்துக்காக ஏங்கித் தவிக்கிறதும், ஒரு நொடின்னாலும், உங்க கண்ணுல வந்துட்டு போச்சு! ஏன் மறைக்கிறீங்க இப்ப?

 
இல்ல, நீ பொய் சொல்ற! நான் அப்டில்லாம் எதுவும் நினைக்கலை. என்னையும், என் புருஷனையும் விட்டுடு! ப்ளீஸ்!

ஓகே! ஒரு கண்டிஷன். அதை செஞ்சுட்டா, உங்களை விட்டுடறேன்… ஓகேவா?

[whiteburst]

57.

 
எ… என்ன கண்டிஷன் வினோத்?
 
ம்ம்… உங்க புருஷன் ஆம்பிளைன்னு நீங்களோ, இல்லை உங்க புருஷனோ நிரூபிக்கட்டும். நான் விட்டுடுறேன்.
 
எ.. எப்படி நிரூபிக்கிறது அதை?
 
ம்ம்ம்… அதை, பூளே எந்திரிக்காத உங்க புருஷனையே கேளுங்க! சரி வேணாம்… நானே சொல்றேன். முதல்ல உங்க புருஷனோ பூளை எந்திரிக்க வைங்க பாக்கலாம்!
 
வி… வினோத்!
 
ம்ம்ம்… கவலைப் படாதீங்க, உங்களை இந்தக் கோலத்துல பாத்தா எனக்கே, தூக்குது! ஆம்பிளைன்னு பீத்திக்குற உங்க புருஷனுக்கு தூக்காதா? என்ன மோகன் சொல்ற? ம்ம்ம்?
 
தயங்கிக் கொண்டிருந்த சீதாவை, மோகனின் முன்பு நிறுத்தினான். மீண்டும் அவள் கையை எடுத்து அவனது பூளிலேயே தடவ வைத்தான். கம் ஆன்… கம் ஆன்…
 
க… கதவு ஓபன்ல இருக்கு வினோத்.
 
யாரும் வர மாட்டாங்க மேடம், வெளி கேட் லாக்லதான் இருக்கு. ம்ம்ம்…
 
சீதா வேற வழியில்லாமல், மீண்டும் தடவினாள். மோகனைப் பார்த்து விசும்பியவாறே சொன்னாள். எனக்கு வேற வழி தெரியலீங்க! கொஞ்சம் ட்ரை பண்ணுங்களேன்… ப்ளீஸ்!
 
வெறுப்பு, கோபம், இயலாமை என எல்லா நெகடிவ் உணர்வுகளிலும் இருந்த மோகனுக்கு, அவ்வளவு சீக்கிரம் மூடு மாறி விடுமா என்ன? தவிர, இன்னொருவன் முன்பு, தன் மனைவி அரை குறை ஆடையோடு, தான் முழு நிர்வாணமாக இருப்பது அவனுக்கு அசிங்கமாக இருந்தது. இந்த லட்சணத்தில் எங்கே போய், மூடு வரவைப்பது?
 
5 நிமிடமாகியும், எந்த மாற்றமும் இல்லை நிலைமையில். வினோத், அருகில் வந்து சீதாவை எழுப்பினான்.
 
அவனுக்குதான் எந்திரிக்காதுன்னு தெரிஞ்சிடுச்சே… நீங்கனாச்சும் எந்திரிங்க மேடம்!



என்னை விடு வினோத்! என்று அவனிடமிருந்து விலக நினைத்தாள்.

 

உடுறேன் மேடம்! உங்களுக்குள்ள, கண்டிப்பா உடுறேன்… என்று சிரித்தவன், மீண்டும் அவள் கையை எடுத்து, தன் பேண்ட்டின் மேல் வைத்தான்!

 

வி… வினோத்! வேண்டாம்!

 

சும்மா நடிக்காதீங்க மேடம்! பேண்ட்டுக்கு மேலியே இப்படி இருக்கே, டிரஸ் இல்லாம எப்டி இருக்கும். அப்ப அதை தடவுனா எப்டி இருக்கும்? இவ்ளோ பெருசா இருக்குறது, புண்டைக்குள்ள போச்சுனா எப்படி இருக்கும்? இதெல்லாம் உங்க மனசுல தோணலை இப்ப?

 

சீதா தலையை குனிந்து கொண்டு, விசும்பிக் கொண்டே இல்லை என்று தலையாட்டினாள். இ… இல்லை… இல்லை வினோத்!

 

நடிக்காத… எனக்கு இதுல எக்ஸ்பீரியன்ஸ் அதிகம். நான் ஒர்க் பண்றதுதான் அட்வர்டைசிங் கம்பெனில! மெயின் ஒர்க் என்ன தெரியுமா?

 

எ… என்ன?

 

சினிமா நடிகைகள், மாடலிங் இருக்குறவிங்களுக்கெல்லாம் எஸ்கார்ட்டா போவேன்.

 

அ… அப்படின்னா?

 

ம்ம்ம்… அவிங்களுக்கு மூடு வந்துதுன்னா, அதை தீக்குறதுக்கு ஒரு நல்ல ஆம்பிளை வேணும்ல, அதுக்குதான் என்னைக் கூப்பிடுவாங்க? அவிங்களை முழுசா திருப்தி படுத்தனும்! அதான் வேலை…

 

எத்தனை விதமான பொண்ணுங்களை, உங்களை மாதிரி ஆண்ட்டிகளை பாத்துருப்பேன்… ஓத்துருப்பேன். எனக்கு தெரியாதா? எவளை எங்கத் தொடனும்? எவ என்ன நினைக்கிறான்னு? ம்ம்ம்? அப்பேற்பட்ட என்னையே, உன் புருஷன் ஆம்பிளையான்னு கேக்குறானே, அவனை என்ன பண்ண? ம்ம்ம்?

 

நான் உள்ள வந்து ஃபாஷன் இண்டஸ்ட்ரில வேலைன்னு சொன்னப்பவே உனக்கு என் மேல ஆசை வந்துது. அப்புறம், உன் டிரஸ்ஸை தொட்டு மெட்டீரியலைப் பத்தி சொன்னப்ப, உனக்கு சின்ன ஜெர்க் அடிச்சுது. இன்னர்வியர்ஸையும் பாத்துட்டு என் கமெண்ட்டு கொடுக்கட்டுமான்னு சொன்னப்ப, உன் ஆசை அதிகமாச்சி. முதன் முதல்ல, என் பூளைத் தொட்டப்ப, உனக்கு தடுமாற்றமே வந்துருச்சி! இப்ப ரெண்டாவது முறை தொடுறப்ப, உனக்குள அப்புடியே ஊறிக் கெடக்கு! நான் சொன்னதெல்லாம் கரெக்ட்டா?

 
சீதாவோ, இ… இல்ல… பொய் என்று விசும்பினாள்.


தலையை குனிந்திருந்தவளின் முகத்தை நிமிர்த்தியவன், அவள் கண்களைப் பார்த்து கேட்டான். இல்ல???

 

இ… இல்ல!

 

ப்ரூவ் பண்ணட்டுமா?

எ... எப்படி?

 

சீதாவை, இன்னும் நெருக்கமாக இழுத்து அணைத்தவன், அருகிலிருந்த சுவரில், அவளை சாய்த்து, கைகளை இரண்டையும் தலைக்கு மேல் வைத்து, ஒரு கையால் இறுகப் பற்றினான். திமிறிய சீதாவின் முகத்தில் மிக எளிதாக, இரண்டு மூன்று முத்தங்களை வைத்தான்.

 

திமிறுவதில் பயனில்லை என்று உணர்ந்த சீதாவும், ஓய்ந்து கிடக்க, அவள் காதில் கிசுகிசுத்தான்…

 

என் கண்ணைப் பாருங்க ஆண்ட்டி!

 

சீதா அவன் கண்களையே பார்க்க, மெதுவாக அவன் கையை கொண்டு சென்று, அவளது பேண்ட்டிக்குள் நுழைத்தான்.

 
திடுக்கிட்ட, சீதா மீண்டும் திமிறினாலும், அதனால் ஏதும் பயனில்லை!



உள்ளே கையை விட்டவன், சீதாவைப் பார்த்து சிரித்தான்… இப்படி ஊறிக் கிடக்கு! ஆனா, நான் பொய் சொல்றேன்னு சொல்லுறீங்க? ம்ம்ம்?

 

பலவீனமடைந்த சீதாவோ, கொஞ்சம் அவமானத்தில் தலை குனிந்து விசும்பினாள்.

விட்டுடு வினோத்!

 

விட்டுட்டுதான் ஆண்ட்டி இருக்கேன் என்று சிரித்தவன், அவளது கைகளை விட்டான். இருந்தாலும், சீதா, அந்த இடத்திலிருந்த நகரவில்லை… ஆனால், தலை குனிந்தவாறே விசும்பிக் கொண்டிருந்தாள்.

 

பின் பேண்ட்டியிலிருந்து கையை எடுத்தவன்,

 

அப்ப, நான் சொன்னதெல்லாம் உண்மைன்னு ஒத்துக்கறீங்களா?

 

இ… இல்ல!

 

இன்னும் ஏன் பொய் பேசுறீங்க ஆண்ட்டி என்றவன், தன் கையை மோகனின் முகத்தில் தேய்த்தான்.

 

நீயே பாரு மோகன்! எவ்ளோ ஊறி கெடக்கு? நான் சொன்னா பொய்னு சொல்லுவீங்க!

 

ஏன் ஆண்ட்டி, இங்க இருக்குறது ரெண்டு பேரு! அதுல உங்க புருஷனோ ஆம்பிளையில்லை! அப்படியும், இவ்ளோ ஊறிக் கெடக்குன்னா, அது யாருக்காக? யாரால? ம்ம்?

 

பதில் சொல்லாமல் அவள் விம்மினாள்!

 

உண்மையை ஒத்துக்குறீங்களா?

 

ம்ஹூம்…

 
ம்ஹூம்?

[whiteburst]

சீதாவிடமிருந்து விலகிய வினோத், அவளைப் பார்த்துக் கொண்டே, மெல்ல உடைகளைக் களைந்தான். சீதாவும், மோகனும் தலையைக் குனிந்திருந்தார்கள்.

 
ஜட்டியைத் தவிர மற்ற எல்லா உடைகளையும் கழட்டியவன், மீண்டும் சீதாவை நெருங்கினான்…
 
பாருங்க ஆண்ட்டி, நீங்க ஒத்துக்கலைன்னாலும் பரவாயில்லை… நீங்க அடையனும்னு ஆசைப்பட்ட ஆம்பிளை, ஜட்டியோட உங்க முன்னாடி இருக்கேன். எப்படி இருக்கேன்னு பாருங்க!
 
ஆம்பிளையே இல்லாத, உங்க புருஷனோட கம்பேர் பண்ணி பாத்துச் சொல்லுங்க!


அவன் சொல்ல சொல்ல, சீதா மீண்டும் விம்மினாள். இந்தத் திட்டம் எல்லாமே மதனுடையது என்றாலும், இதற்கு அவள் ஒத்துக் கொண்டாலும், இந்த அனுபவம் அவளுக்கு மிகவும் புதிது.

 

நேற்று மதனுடன் இதேதான் நடந்தது என்றால், இத்தனை நாட்களாக தங்கியவன், பெரிய கோடீஸ்வரன், தன்னுடன் பழகியவன், தனக்கு உண்மையை உணர்த்தியவன், தன்னை மாற்றியவன் என்று ஓரளவு மனதால் நெருங்கியிருந்தாள். தவிர, அவனுடன் சேர்ந்து கணவனை பழி வாங்க அவளுக்கும் ஆசை இருந்தது.

 

ஆனால், வினோத், அவளுக்கு மிகவும் புதியவன். மதன் வயது என்றாலும், சுத்தமாக யார் என்று தெரியாதவன். அப்படிப்பட்டவனிடம், நடு ஹாலில், கதவு திறந்திருக்கையில், ஏறக்குறைய அம்மணமாக, அதுவும் கணவனை கட்டி போட்ட நிலையில் அவளை திண்டாட வைப்பது அவளுக்கு மிகவும் புதிது.

 

இது தனி த்ரில்லையும், அடுத்து என்ன என்கிற எதிர்பார்ப்பையும், கொஞ்சம் பயத்தையும் கொடுத்தாலும், எக்கச்சக்கமான காமத்தையும் கொடுத்தது!

 

மதன் அவளை தேவடியா என்று சொன்னாலும், அது, இருவரும் சேர்ந்தே அந்த நாடகம் என்பதாலும், உள்ளாற மதன் மேல் இருந்த நம்பிக்கை, அவளுக்கு தெம்பைக் கொடுத்தது.

 

ஆனால், வினோத் மரியாதையாகப் பேசினாலும், ஆண்ட்டி என்றாலும், அவனுடைய நக்கலும், பார்வையும், அவளுக்கு அதன் உண்மைத் தன்மையில் முழு நம்பிக்கை வரவில்லை…

 

அது வெறும் வார்த்தைகளில்தான் மரியாதை… ஆனால் அவன் செய்கையில் கொஞ்சம் குரூரமும், உண்மையாலுமே அவளை தேவடியாவாக ட்ரீட் பண்ணவைக்கும் மனமும், வல்லமையும் கொண்டவன் என்பது போல் அவள் மனதுக்கு தோன்றியது. இதுவும் அவளுக்கு காமத்தையும், பயத்தையும், எதிர்பார்ப்பையும் கொடுத்தது!

 

அவனது ஆழமான பார்வை, அவளுக்கு கொஞ்சம் பயத்தை தந்தது. அதே சமயம், மதன் அவளுக்கு உறுதி அளித்திருந்தான். அவன் திட்டப்படி நடந்தால், அவளுக்கு ஒரு பிரச்சினையும் இருக்காது என்று. அந்த தைரியம் கலந்த பயமும், அவனுடைய அப்ரோச் எப்படி இருக்கும் என்று தெரியாததும் அவளுக்கு காமத்தையும் தந்தது.

 

15 வருஷமா உங்களைக் கண்டுக்காத ஒருத்தனுக்காக, எதுக்கு நடிக்கறீங்க ஆண்ட்டி? ம்ம்?
 



நா… நான் நடிக்கலை... ப்ளீஸ் எங்களை விட்டுடு! ஏங்க, சொல்லுங்களேன்.

 

ஹா ஹா ஹா… எதுக்கு உங்க புருஷனை கேக்குறீங்க ஆண்ட்டி? அவனால எந்திரிக்கவும் முடியாது! எந்திரிக்க வைக்கவும் முடியாது!

 

டேய், விட்டுடுடா!

 

என்ன புருஷண்டா நீ? உன் பொண்டாட்டிகுள்ள நீயே உடச் சொல்ற? ம்ம்ம்?

 

வேணாம் வினோத், இப்படில்லாம் பேசாத! நான் உனக்கு மரியாதை கொடுத்தேன். உன்னை நம்பி பேசுனேன் இல்ல? நீயே துரோகம் பண்ணலாமா?

 

நீங்க மரியாதை கொடுத்தீங்க சரி! ஆனா உங்க புருஷன்? உங்க முன்னாடியே என்னை அடிக்கிறான்! திட்டுறான்? எங்க வீட்லியே என்னை யாரும் எதுவும் சொன்னது கிடையாது தெரியுமா?

 

அதுக்குன்னு, எனக்கு துரோகம் பண்ணலாமா?

 

நான் எங்க துரோகம் பண்றேன்? சொல்லப் போனா, உங்களுக்கு நன்மைதான் செய்யுறேன். உங்களுக்கு கிடைக்காத சுகத்தை கொடுக்குறதுக்கு நான் கொடுக்குறதுக்கு பேரு துரோகமா?

 
எ… எனக்கு வேணாம் வினோத்!



தேடி வர்றதுனால, சீப்பா நினைச்சிகிட்டீங்களா? என் அப்பாயிண்மெண்ட்டுக்கு வெயிட் பண்ணி டேட்டிங் கூப்பிடுறதுக்கு பெரிய நடிகைகள் கூட ரெடியா இருக்காங்க தெரியுமா? ட்ரஸ் போட்டு உங்க அழகை மறைக்கிற மாதிரி, உங்க ஆசையையும் மூடி மறைக்காதீங்க! தூக்கி எறிங்க ஆண்ட்டி!

 

இ.. இல்ல! அப்படி எந்த ஆசையும் எனக்கு இல்லை. எனக்கு வே… வேணாம் வினோத்! சீதா இன்னும் விசும்ப ஆரம்பித்தாள்.

வினோத் சிரித்தான். ஏன் ஆண்ட்டி பொய் சொல்றீங்க? சரி, உங்க ரெண்டு பேருக்கும் கடைசியா ஒரு சான்ஸ் தரேன்!

 

எ… என்ன வினோத்!

 

வினோத், மோகனை சேரிலிருந்து எந்திரிக்க வைத்து, பக்கத்திலிருந்த திவான் அருகே நிற்க வைத்தான். பின் சீதாவை நெருங்கியவன், அவளது இடுப்பை பிடித்து தன்னோடு சேர்த்து அணைத்தவாறே, மோகனுக்கு அருகில் கொண்டு சென்றான்.  

 

உங்களுக்கு 10 நிமிஷம் டைம் தர்றேன். டக்கென்று, அவள் உதடுகளை கவ்வி சின்ன முத்தமிட்டான்.

 

இந்த 10 நிமிஷத்துல, உன் புருஷன் ஆம்பிளைதான்னு ப்ரூவ் பண்ணிட்டாலோ இல்ல 10 நிமிஷம் கழிச்சும் நீ வேணாம் வினோத்னு நீங்க சொன்னாலோ, ரெண்டுல எது நடந்தாலும் உங்களை விட்டுடுறேன். அது வரைக்கும், நான் செய்யுற எதையும் நீங்க தடுக்கக் கூடாது! நீங்க உங்க புருஷனை எது பண்னாலும் நான் தடுக்க மாட்டேன்…

 

பாக்கலாம், உண்மையாலுமே உங்க புருஷன் ஆம்பளையா, உண்மையாலுமே என் மேல நீங்க ஆசைப்படலையாங்கிறது 10 நிமிஷம் கழிச்சு தெரிஞ்சிடும், என்ன சொல்றீங்க?

 

இது வேணாம் வினோத்!

 

பதிலுக்கு வினோத், இன்னும் இழுத்து அணைத்து, முத்தமிட ஆரம்பித்தான். முத்தங்களுக்கு இடையே சொன்னான், யுவர் டைம் ஸ்டார்டேட்!

 

சொன்னதோடு இல்லாமல், அவளது வலது கையை எடுத்து, மோகனின் பூளின் மேல் வைத்தான். பின் இடது கையால் அவளை அணைத்தவன், வலது கையால் அவளது முகத்தை வருடியவாறே மீண்டும் முத்தமிட ஆரம்பித்தான்.

 

நடுங்கிய கையால், வேறு வழியின்றி பெரு மூச்சு விட்டவாறு, மோகனது பூளை ஆட்டத் தொடங்கினாள் சீதா!

 

அப்படியே திரும்பி மோகனைப் பார்த்தவள், ப்ளீஸ், கொஞ்சம் ட்ரை பண்ணுங்களேன் என்றாள்.

 

அவள் திரும்பியது, வினோத்துக்கு வசதியாக இருந்தது. ஏனெனில், அவனது உதடுகளால், அவளத கழுத்தெங்கும் முத்தமிட ஆரம்பித்தான். கவ்வினான், சுவைத்தான், கடித்தான்…

 

சீதாவால் நிற்க முடியாமல் தள்ளாடினால். வினோத், உண்மையாலுமே கை தேர்ந்தவன் என்பது எடுத்தவுடன் சீதாவிற்கு தெரிந்தது. அனுபவசாலி!

அவளை அப்படியே மெதுவாக திவானில் சாய்த்தான். இடையில், விடுபட்ட அவளது கையை எடுத்து, மீண்டும் மோகனின் உறுப்பில் வைத்து விட்டு, சீதாவைப் பார்த்து புன்னகை செயதான்…

 
மோகனுக்கு வலியும், அவமானமும் என்றால், சீதாவிற்கோ கூசியது. அவமானத்தாலும், காமத்தாலும்.

மீண்டும் ஆரம்பித்தது அவனது உதடுகளின் வேட்டை. சீதா அதே பிரா, பேண்ட்டியுடன் தான் இருந்தாள்.

 

அவளது மார்புகளை, பிராவின் மேலாகவே கவ்வியவன், ஆடை இல்லாத பாகங்களில் நீண்ட நேரம் தாக்குதல்களைத் தொடுத்தான். அவளது இடுப்பிலும், தொப்புளிலும் முத்தங்களை வழங்கினான். நாக்கால் சுழற்றினான். லேசாக நிமிண்டினான்.

 

மோகனுக்கோ, இதை பார்க்கப் பார்க்க மிகவும் வேதனையாக இருந்தது. அது, எந்திரிக்க வாய்ப்பு எதுவும் தென்படாத அவன் பூளில் நன்றாகத் தெரிந்தது.

 
சீதாவிற்கு பயம் ஆரம்பித்தது!

[whiteburst]

சீதாவிடமிருந்து விலகிய வினோத், அவளைப் பார்த்துக் கொண்டே, மெல்ல உடைகளைக் களைந்தான். சீதாவும், மோகனும் தலையைக் குனிந்திருந்தார்கள்.

 
ஜட்டியைத் தவிர மற்ற எல்லா உடைகளையும் கழட்டியவன், மீண்டும் சீதாவை நெருங்கினான்…
 
பாருங்க ஆண்ட்டி, நீங்க ஒத்துக்கலைன்னாலும் பரவாயில்லை… நீங்க அடையனும்னு ஆசைப்பட்ட ஆம்பிளை, ஜட்டியோட உங்க முன்னாடி இருக்கேன். எப்படி இருக்கேன்னு பாருங்க!
 
ஆம்பிளையே இல்லாத, உங்க புருஷனோட கம்பேர் பண்ணி பாத்துச் சொல்லுங்க!


அவன் சொல்ல சொல்ல, சீதா மீண்டும் விம்மினாள். இந்தத் திட்டம் எல்லாமே மதனுடையது என்றாலும், இதற்கு அவள் ஒத்துக் கொண்டாலும், இந்த அனுபவம் அவளுக்கு மிகவும் புதிது.

 

நேற்று மதனுடன் இதேதான் நடந்தது என்றால், இத்தனை நாட்களாக தங்கியவன், பெரிய கோடீஸ்வரன், தன்னுடன் பழகியவன், தனக்கு உண்மையை உணர்த்தியவன், தன்னை மாற்றியவன் என்று ஓரளவு மனதால் நெருங்கியிருந்தாள். தவிர, அவனுடன் சேர்ந்து கணவனை பழி வாங்க அவளுக்கும் ஆசை இருந்தது.

 

ஆனால், வினோத், அவளுக்கு மிகவும் புதியவன். மதன் வயது என்றாலும், சுத்தமாக யார் என்று தெரியாதவன். அப்படிப்பட்டவனிடம், நடு ஹாலில், கதவு திறந்திருக்கையில், ஏறக்குறைய அம்மணமாக, அதுவும் கணவனை கட்டி போட்ட நிலையில் அவளை திண்டாட வைப்பது அவளுக்கு மிகவும் புதிது.

 

இது தனி த்ரில்லையும், அடுத்து என்ன என்கிற எதிர்பார்ப்பையும், கொஞ்சம் பயத்தையும் கொடுத்தாலும், எக்கச்சக்கமான காமத்தையும் கொடுத்தது!

 

மதன் அவளை தேவடியா என்று சொன்னாலும், அது, இருவரும் சேர்ந்தே அந்த நாடகம் என்பதாலும், உள்ளாற மதன் மேல் இருந்த நம்பிக்கை, அவளுக்கு தெம்பைக் கொடுத்தது.

 

ஆனால், வினோத் மரியாதையாகப் பேசினாலும், ஆண்ட்டி என்றாலும், அவனுடைய நக்கலும், பார்வையும், அவளுக்கு அதன் உண்மைத் தன்மையில் முழு நம்பிக்கை வரவில்லை…

 

அது வெறும் வார்த்தைகளில்தான் மரியாதை… ஆனால் அவன் செய்கையில் கொஞ்சம் குரூரமும், உண்மையாலுமே அவளை தேவடியாவாக ட்ரீட் பண்ணவைக்கும் மனமும், வல்லமையும் கொண்டவன் என்பது போல் அவள் மனதுக்கு தோன்றியது. இதுவும் அவளுக்கு காமத்தையும், பயத்தையும், எதிர்பார்ப்பையும் கொடுத்தது!

 

அவனது ஆழமான பார்வை, அவளுக்கு கொஞ்சம் பயத்தை தந்தது. அதே சமயம், மதன் அவளுக்கு உறுதி அளித்திருந்தான். அவன் திட்டப்படி நடந்தால், அவளுக்கு ஒரு பிரச்சினையும் இருக்காது என்று. அந்த தைரியம் கலந்த பயமும், அவனுடைய அப்ரோச் எப்படி இருக்கும் என்று தெரியாததும் அவளுக்கு காமத்தையும் தந்தது.

 

15 வருஷமா உங்களைக் கண்டுக்காத ஒருத்தனுக்காக, எதுக்கு நடிக்கறீங்க ஆண்ட்டி? ம்ம்?
 



நா… நான் நடிக்கலை... ப்ளீஸ் எங்களை விட்டுடு! ஏங்க, சொல்லுங்களேன்.

 

ஹா ஹா ஹா… எதுக்கு உங்க புருஷனை கேக்குறீங்க ஆண்ட்டி? அவனால எந்திரிக்கவும் முடியாது! எந்திரிக்க வைக்கவும் முடியாது!

 

டேய், விட்டுடுடா!

 

என்ன புருஷண்டா நீ? உன் பொண்டாட்டிகுள்ள நீயே உடச் சொல்ற? ம்ம்ம்?

 

வேணாம் வினோத், இப்படில்லாம் பேசாத! நான் உனக்கு மரியாதை கொடுத்தேன். உன்னை நம்பி பேசுனேன் இல்ல? நீயே துரோகம் பண்ணலாமா?

 

நீங்க மரியாதை கொடுத்தீங்க சரி! ஆனா உங்க புருஷன்? உங்க முன்னாடியே என்னை அடிக்கிறான்! திட்டுறான்? எங்க வீட்லியே என்னை யாரும் எதுவும் சொன்னது கிடையாது தெரியுமா?

 

அதுக்குன்னு, எனக்கு துரோகம் பண்ணலாமா?

 

நான் எங்க துரோகம் பண்றேன்? சொல்லப் போனா, உங்களுக்கு நன்மைதான் செய்யுறேன். உங்களுக்கு கிடைக்காத சுகத்தை கொடுக்குறதுக்கு நான் கொடுக்குறதுக்கு பேரு துரோகமா?

 
எ… எனக்கு வேணாம் வினோத்!



தேடி வர்றதுனால, சீப்பா நினைச்சிகிட்டீங்களா? என் அப்பாயிண்மெண்ட்டுக்கு வெயிட் பண்ணி டேட்டிங் கூப்பிடுறதுக்கு பெரிய நடிகைகள் கூட ரெடியா இருக்காங்க தெரியுமா? ட்ரஸ் போட்டு உங்க அழகை மறைக்கிற மாதிரி, உங்க ஆசையையும் மூடி மறைக்காதீங்க! தூக்கி எறிங்க ஆண்ட்டி!

 

இ.. இல்ல! அப்படி எந்த ஆசையும் எனக்கு இல்லை. எனக்கு வே… வேணாம் வினோத்! சீதா இன்னும் விசும்ப ஆரம்பித்தாள்.

வினோத் சிரித்தான். ஏன் ஆண்ட்டி பொய் சொல்றீங்க? சரி, உங்க ரெண்டு பேருக்கும் கடைசியா ஒரு சான்ஸ் தரேன்!

 

எ… என்ன வினோத்!

 

வினோத், மோகனை சேரிலிருந்து எந்திரிக்க வைத்து, பக்கத்திலிருந்த திவான் அருகே நிற்க வைத்தான். பின் சீதாவை நெருங்கியவன், அவளது இடுப்பை பிடித்து தன்னோடு சேர்த்து அணைத்தவாறே, மோகனுக்கு அருகில் கொண்டு சென்றான்.  

 

உங்களுக்கு 10 நிமிஷம் டைம் தர்றேன். டக்கென்று, அவள் உதடுகளை கவ்வி சின்ன முத்தமிட்டான்.

 

இந்த 10 நிமிஷத்துல, உன் புருஷன் ஆம்பிளைதான்னு ப்ரூவ் பண்ணிட்டாலோ இல்ல 10 நிமிஷம் கழிச்சும் நீ வேணாம் வினோத்னு நீங்க சொன்னாலோ, ரெண்டுல எது நடந்தாலும் உங்களை விட்டுடுறேன். அது வரைக்கும், நான் செய்யுற எதையும் நீங்க தடுக்கக் கூடாது! நீங்க உங்க புருஷனை எது பண்னாலும் நான் தடுக்க மாட்டேன்…

 

பாக்கலாம், உண்மையாலுமே உங்க புருஷன் ஆம்பளையா, உண்மையாலுமே என் மேல நீங்க ஆசைப்படலையாங்கிறது 10 நிமிஷம் கழிச்சு தெரிஞ்சிடும், என்ன சொல்றீங்க?

 

இது வேணாம் வினோத்!

 

பதிலுக்கு வினோத், இன்னும் இழுத்து அணைத்து, முத்தமிட ஆரம்பித்தான். முத்தங்களுக்கு இடையே சொன்னான், யுவர் டைம் ஸ்டார்டேட்!

 

சொன்னதோடு இல்லாமல், அவளது வலது கையை எடுத்து, மோகனின் பூளின் மேல் வைத்தான். பின் இடது கையால் அவளை அணைத்தவன், வலது கையால் அவளது முகத்தை வருடியவாறே மீண்டும் முத்தமிட ஆரம்பித்தான்.

 

நடுங்கிய கையால், வேறு வழியின்றி பெரு மூச்சு விட்டவாறு, மோகனது பூளை ஆட்டத் தொடங்கினாள் சீதா!

 

அப்படியே திரும்பி மோகனைப் பார்த்தவள், ப்ளீஸ், கொஞ்சம் ட்ரை பண்ணுங்களேன் என்றாள்.

 

அவள் திரும்பியது, வினோத்துக்கு வசதியாக இருந்தது. ஏனெனில், அவனது உதடுகளால், அவளத கழுத்தெங்கும் முத்தமிட ஆரம்பித்தான். கவ்வினான், சுவைத்தான், கடித்தான்…

 

சீதாவால் நிற்க முடியாமல் தள்ளாடினால். வினோத், உண்மையாலுமே கை தேர்ந்தவன் என்பது எடுத்தவுடன் சீதாவிற்கு தெரிந்தது. அனுபவசாலி!

அவளை அப்படியே மெதுவாக திவானில் சாய்த்தான். இடையில், விடுபட்ட அவளது கையை எடுத்து, மீண்டும் மோகனின் உறுப்பில் வைத்து விட்டு, சீதாவைப் பார்த்து புன்னகை செயதான்…

 
மோகனுக்கு வலியும், அவமானமும் என்றால், சீதாவிற்கோ கூசியது. அவமானத்தாலும், காமத்தாலும்.

மீண்டும் ஆரம்பித்தது அவனது உதடுகளின் வேட்டை. சீதா அதே பிரா, பேண்ட்டியுடன் தான் இருந்தாள்.

 

அவளது மார்புகளை, பிராவின் மேலாகவே கவ்வியவன், ஆடை இல்லாத பாகங்களில் நீண்ட நேரம் தாக்குதல்களைத் தொடுத்தான். அவளது இடுப்பிலும், தொப்புளிலும் முத்தங்களை வழங்கினான். நாக்கால் சுழற்றினான். லேசாக நிமிண்டினான்.

 

மோகனுக்கோ, இதை பார்க்கப் பார்க்க மிகவும் வேதனையாக இருந்தது. அது, எந்திரிக்க வாய்ப்பு எதுவும் தென்படாத அவன் பூளில் நன்றாகத் தெரிந்தது.

 
சீதாவிற்கு பயம் ஆரம்பித்தது!

[whiteburst]

59.

 
அவளது இடுப்பிலும், தொப்புளிலும் சேட்டையை ஆரம்பித்தவன், மெல்ல இன்னும் கீழிறங்க ஆரம்பித்தான்.



சீதாவுக்கு கை நடுங்க ஆரம்பித்தது. அவளால் தொடர்ந்து மோகனின் உறுப்பில் தடவ முடியவில்லை. அவளது முயற்சிகளுக்கு, வினோத்தின் செயல்கள் தடையினை ஏற்படுத்தியது.

 

நேரடியாக பாதங்களுக்கு முத்தமிட்டவன், பின் முட்டிகலில் முத்தமிட்டான். பின் மெது மெதுவாக, அவளது தொடைகளைன் வழியே முன்னேற ஆரம்பித்தான்.

 

ப்ச்… ப்ச்… ப்ச்…

 

அவன் முன்னேற முன்னேற, மோகனின் பூளினைப் பிடித்து ஆட்டும் வேகம் குறைந்து கொண்டே வந்தது.

 

காலை இறுக்கி வைத்திருந்த சீதாவின், உள்தொடைகளில் வினோத் முத்தமிட்டான். அவன் முத்தமிட முத்தமிட, அவளையறியாமல், கால்கள் விரிந்தது. அது அவனுக்கு, அவளது தொடையின் முழு பரிமாணத்தில், அவனது சேட்டைகளை செய்ய, எளிதாக மாறியது.

 

உள் தொடைகளின் வழியாக அவன் இன்னும் முன்னேறியவன், அவளது பெண்ணுறுப்பிற்கு அருகில் வந்தான். அப்படியே அவளது பேண்ட்டியின் மேலாகவே, பெண்ணுறுப்பின் மேல் முத்தமிட்டான்.

 

ம்ம்ம்.. சீதாவின் உதடுகள் விரிந்தது. அவள் மெலிதாக முனக ஆரம்பித்தாள்.

 

அவளது பெண்ணுறுப்பினைச் சுற்றி, முத்தங்களை வழங்கினான். தொடை சதைகளை உதடுகளால் கவ்வினான். நாக்கால், சுற்றி கோடு போட்டான்!

 

சீதாவால் தாங்க முடியவில்லை. இப்பொழுது அவள், மோகனை ஆட்டுவதை நிறுத்தியிருந்தாள்.

 
ஆங்….



வினோத் இன்னும் தீவிரமாக அவளது உறுப்பிற்கு அருகில் விளையாட ஆரம்பித்தான். அவ்வப்போது, பேண்டியின் மேலாகவே அவளுக்கு முத்தங்களை வழங்க ஆரம்பித்தான்.

 

சீதா தாங்க முடியாமல், திவானின் கைப்பிடியை இறுகப் பற்றினாள். வலதுகை, மோகன் மேலேயே அப்படியே இருந்தது.

 

அவளுக்கு காமம் பெருகி நிற்பது அவளது செய்கையின் மூலம் மட்டுமல்ல, பேண்ட்டியினுள் ஊறிக் கிடக்கும் அவளது மதன பீடத்திலிருந்து வரும் வாசத்தின் மூலமும், அங்கிருந்த மூவருக்குமே தெரிந்தது. மோகனுக்கு இன்னொரு தோல்வி நிச்சயம் என்பது உறுதியாகத் தெரிய ஆரம்பித்தது.

 

மீண்டும் பேண்ட்டியின் மேல், முத்தமிட்டவன்,

 

இன்னும் ரெண்டு நிமிஷந்தான் ஆண்ட்டி இருக்கு! உங்க கையால, உங்க பேண்ட்டியை கொஞ்சம் நகத்துறீங்களா? கழட்டலாம் வேணாம்! சொன்னவன் மீண்டும் முத்தமிட்டான்.

 

ப்ச்…

 

ஸ்ஸ்ஸ்…

 

ப்ளீஸ் ஆண்ட்டி! மீண்டும்  ப்ப்ச்…ப்ப்ச்!

 

நடுங்கும் விரல்களுடன், தன்னுடைய இடது கையை கொண்டு வந்தவள், மெல்ல பேண்டியை விலக்கி, தன்னுடைய உறுப்பை சுவைக்க, வினோத்துக்கு வசதி செய்தாள். பின், கூச்சம் தாங்காமல், தன் கண்களை மூடிக் கொண்டாள்.

 

இவ்வளவு நேரம், உடையின் மேலாக முத்தமிட்ட்டவன், இப்பொழுது நேரடியாக தாக்குதலை நடத்த ஆரம்பித்தான்.

 

அவனுடைய நேரடி முத்தத்துக்கு அவல் திடுக்கிட்டாள்…

 

ஹக்…

 

ப்ப்ச்..

 

ம்ம்ம்ம்

 

ப்ச்..

 

ஸ்ஸ்ஸ். ம்ங்ங்..

 

நாக்கால், விளையாடிவன், அவளைக் கேட்டான். உங்க புருஷன் இதை பண்ணியிருக்காரா ஆண்ட்டி?

 

மோகனுக்கு அவன் சுகம்தானே முக்கியம்! அவனா செய்திருக்கப் போகிறான்?

தன்னிசையாக, அவள் தலை இல்லை என்று ஆடியது. அவளது வலது கை, இன்னமும் மோகனின் மேல் இருந்தாலும், அது இனி இயங்கப் போவதில்லை என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது.

 

செஞ்சதேயில்லையா?

 

மீண்டும் அவளை சுவைத்தவாறே, மோகனைப் பார்த்துச் சொன்னான். பூளு எந்திரிச்சாதான் ஆம்பிளைன்னு அவசியம் இல்லை மோகன். தன் பொண்டாட்டியோட ஆசையை தீக்குற எல்லாருமே ஆம்பிளைதான். முழுசா திருப்தி படுத்தனும்னு கூட அவசியம் இல்லை. ஆனா, திருப்தி படுத்த முயற்சினாச்சும் எடுத்திருக்கனும்! அதுசரி, உனக்கு, ஆம்பிளை எப்படி நடந்துக்குவான்னு எப்படி தெரியும்?

 

சொல்லியவன், மீண்டும், அவளது உறுப்பை கவ்வி சுவைத்தான். நாக்கு, அவளது க்ளிட்டோரிசை சீண்டியது!

 

ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.. அக்க்க்

 
திடுக்கிட்டவள், மார்பை உணர்ச்சி வேகத்தில் உயர்த்தியவள், கைப்பிடியை இறுகப் பற்றினாள்.



இன்னும் 30 நொடிகள், மீகத் தீவிரமாக அவளது உறுப்பை நக்கி சுவைத்தவன், அவளை, தாங்கவொண்ணா உணர்ச்சி வேகத்துக்கு தள்ளினான். சீதாவோ, உணர்ச்சி தாங்காமல், மோகனது பூளையே கொஞ்சம் இறுக்கினாள். தொடர்ந்து முனகினாள்!

மிகவும் தீவிரமாக நக்கியவனின் வேகத்தையும், அது கொடுக்கும் உணர்ச்சியையும் தாங்க முடியாமல் தவித்தாள் சீதா! அவளுக்குள் அடங்கி இருக்கும் எல்லா வித காம உணர்ச்சியையும் மிக வேகமாக எழுப்பியது. அது அவளை உச்சத்திற்கு அருகில் தள்ளியது!

 

ம்ம்ம்…. ம்ங்…அம்ம்ம்…

 

அவ்வளவு வேகமாக நக்கிய வினோத், திடீரென்று நிறுத்தினான்.

 

உச்சத்தை அடையப் போகும் சமயத்தில் தீடிரென்று அவளது உணர்ச்சி தடைபட்டதும், திடுக்கிட்டு கண் விழித்தாள்! கண் விழித்தவளுக்கு மிக அருகில் இருந்தது, வினோத்தின் முகம்!

 

வி… வினோத்!

 

உங்க புருஷன் தீண்டாத, உங்க புண்டையை சப்பனுமா ஆண்ட்டி?

 

வி… வினோத்!

10 நிமிஷம் முடியப் போகுது ஆண்ட்டி! அதான் கேக்குறேன்!

 

அவள் கண்கள் கலங்கியது! அது கண்டிப்பாக சோகத்தால் மட்டும் அல்ல!

 

சொல்லுங்க மிசஸ். மோகன்! வேண்டுமென்றே, மோகனின் பொண்டாட்டி என்பதை நினைவுபடுத்தினான்! அதை மீறி வா! வந்தால் மட்டுமே சொர்க்கம்!

 

என்ன பதில் சொல்வது என்று தெரியாமல் தவித்தாள்!

 

கிஸ் மீ ஆண்ட்டி! என்றவன், தன் உதடுகளை அவள் உதடுகளுக்கு அருகில் கொண்டு சென்று விட்டு, தன் கண்களை மூடிக் கொண்டான்!

 

உங்க புருஷன் கூட உங்களுக்கு செய்யாததை, உங்களுக்கு செஞ்சிருக்கேன்! உங்க டேஸ்ட் எப்படி இருக்கும்னு நீங்க தெரிஞ்சிக்க விரும்பலையா ஆண்ட்டி!

 

வி.. வினோத்!

 

கடைசியா கேக்குறேன். கிஸ் மீ! இந்த முறை அழுத்தமாக வந்தது குரல்!

 
அவ்வளவுதான். சீதா, தன்னை மீறி வினோத்தை முத்தமிட்டாள். மெதுவாக ஆரம்பித்தவள், உடனேயே ஆவேசமாக முத்தமிட ஆரம்பித்தாள். அது அவள் எவ்வளவு வேட்கையில் இருக்கிறாள் என்று காட்டியது!



அவள் முத்தமிட்டு முடித்ததும் கண் திறந்தான் வினோத். சீதாவைப் பார்த்து, என்னமோ இல்லைன்னு சொன்ன? என்பது போல் சிரித்தான்!

 

சீதா அவமானத்தில் தலை குனிந்தாள்.

 

அவள் தலையை நிமிர்த்தியவன், அழகை மறைக்கிற மாதிரி, ஆசையையும் மறைச்சீங்கதானே?

 

அவள் கூசியபடியே, ஆமா என்று தலையசைத்தாள்!

 

அப்ப, உங்க டிரஸ்ஸை கழட்டி எறிங்க! உங்க ஆசை என்னன்னு வெளிப்படையா சொல்லுங்க!

 

சீதா தயங்கினாள்!

 

ம்ம்ம்… என்று அதிகாரத்துடன் சொன்னான் வினோத்!

 

அதற்கு மேல் தாங்க முடியாதவள், வேகமாக எழுந்து, ஜட்டியையும், பேண்ட்டையும் கழட்டி எறிந்தாள்.

இடைபட்ட நேரத்தில், மோகனின் கை விலங்கை, பக்கத்திலிருந்த ஜன்னலின் கம்பியில் இணைத்து இடது கையை மட்டும் கட்டினான். இன்னொரு கையை ஃப்ரீயாக விட்டான்!

 

முழு நிர்வாணமாக இருந்த சீதாவை அழைத்து மிக அருகில் வைத்து, அவளைப் பார்த்துக் கொண்டே, அவனது ஜட்டியையும் கழட்டினான்.

 

கழட்டியவுடன், திமிறிக் கொண்டு வெளிப்பட்ட அவனது ஆணுறுப்பின் பரிமாணத்தைப் பார்த்து அவளுக்கு மட்டுமல்ல, மோகனுக்கே கொஞ்சம் திகைப்பாய் இருந்தது.

 

அப்படி க்ளீன் ஷேவுடன், அருமையான ஷேப்புடன், நன்கு நீளமாக இருந்தது!

 

அப்படியே, சீதாவை வா என்று சைகை செய்தவன், அவள் வந்தவுடன், இழுத்தணைத்து முத்தமிட்டான்!

 

உங்க புருஷன் பூளைத் தொட்ட கையால, என் பூளை புடிச்சுப் பாருங்க ஆண்ட்டி!

சீதா தயக்கத்துடன், அவனது உறுப்பைத் தொட்டாள். தொட்டவள், அதன் தடிமனையும், நீளத்தையும் பார்த்து மெய் மறந்து நின்றாள். வினோத் சொல்லாமலேயே, அதனை வருட ஆரம்பித்தாள்!

 

அவள் வருட வருட, அவள் முகத்தை நிமிர்த்தி, அவன் கண்களோடு பார்க்க வைத்தான்.

 

எக்காரணத்தைக் கொண்டும் நிறுத்தக் கூடாது! ஓகே?

 

அவள் ம்ம்… என்று தலையசைத்தாள்.

 

மீறி நிறுத்துனா, உனக்கு கிடைக்க வேண்டியது கிடைக்காது! சரியா? இந்த முறை மிகவும் அழுத்தமாகவும், அதிகாரமாகவும் வந்தது அவன் குரல்.

 

அந்தக் குரல் சீதாவிற்கு கொஞ்சம் பயமுறுத்தியது!





 

60.

 

பயத்துடனும், கொஞ்சம் குழப்பத்துடனும், அவள் மீண்டும் தலையாட்டினாள்.

 

வினோத் அவளை ஆசுவாசப் படுத்தும் வகையில், ஒரு கையால் அணைத்தவாறு, அவள் முகத்தை வருடி முத்தமிட ஆரம்பித்தான்.

 

சீதா கொஞ்சம் கொஞ்சாக முத்தத்தில் கரைய ஆரம்பித்தாள். அவனது உறுப்பை தொடர்ந்து வருட ஆரம்பித்தாள். அதனை மெல்ல ஆட்ட ஆரம்பித்தாள்.

 

அப்படியே ஆட்டிக் கொண்டிருந்தவளின் கண் விரிந்தது. மிரண்டது! 2 நொடி ஆட்டுவதை நிறுத்தினாள்.

 

அவளைப் பிடித்து அணைத்திருந்த வினோத்தின் கண்கள் அழுத்தமாக மிரட்டியவுடன், அவள் தயக்கத்துடன் மீண்டும் ஆட்ட ஆரம்பித்தாள். ஆனாலும், அவளுடைய கண்கள் வினோத்தை பார்த்துக் கெஞ்சியது! உதடுகள் துடித்தது!

 

வினோத்தின் உதடுகள் ஏளனமாக சிரித்தது! கண்கள், கூர்மையாக, சீதா படும் பாட்டை பார்த்து ரசித்தது!

 
கண்களால் கெஞ்சிய சீதா, இப்பொழுது வாய்விட்டே கெஞ்சினாள்.



வேண்டாம் வினோத்! ப்ளீஸ்!

 

ஏன் ஆண்டி!

 

ப்ளீஸ் வேணாம்! அவள் விம்மினாள்.

 

வினோத் செய்த செயல் அப்படி!

 

அவர்கள் இருவரும், மோகனுக்கு வலதுபுறம், கொஞ்சம் பின்னாடி நின்றிருந்தார்கள்.

 

சீதாவை அணைத்து, எக்காரணத்தைக் கொண்டும் நிறுத்தக் கூடாது என்று சொல்லியிருந்தவன், அவளை முத்தமிடும் போது, மோகனின் வலது கை விரலை எடுத்து, சீதாவின் பெண்ணுறுப்பில் நுழைத்தான். அதுதான், சீதாவின் அதிர்ச்சிக்கு காரணம்!

 

மோகன், அவமானத்தின் உச்சியில் இருந்தான். இதை அவன் எதிர்பார்க்கவே இல்லை.

 

வினோத் கையை இழுத்த போது, முதலில் முரண்டு பிடித்தான். ஆனால், உடனே, கொஞ்சம் முறுக்கியவாறு, அழுந்தப் பற்றி இழுத்த போது, மோகனுக்கு மிகவும் வலித்தது. அது வினோத்தின் பலத்தையும், அவன் எதையும் செய்யக் கூடியவன் என்பதையும் காட்டியது! அவன் சும்மா இழுக்கிறான் என்று நினைத்தவன், சீதாவிடம் கொண்டு செல்லும் போது, மோகனுக்கு அவன் எண்ணம் புரிந்து விட்டது. ஆனாலும், இறுகப் பிடித்திருந்த வினோத்தின் கையில் இருந்து, அவனால் அசைக்கக் கூட முடியவில்லை! வேறு வழியில்லாமல், அவன் சொல்படி கேட்டான்.

 

ப்ளீஸ் வினோத்! இப்படி வேணாம்! சீதா இன்னமும் கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள்.

 

ஏன் ஆண்டி, உங்க புருஷன் தொடுறது நல்லாயில்லையா?

 

ப்ளீஸ்! நாந்தான், நீ சொன்னதை கேக்குறேன்ல? இது மட்டும் வேணாம். உன்னை கெஞ்சிக் கேக்குறேன்!

 

என்ன மிஸ்டர் மோகன், உன் பூளுதான் வேஸ்ட்டுன்னு பாத்தா, உன் கை கூட வேஸ்ட்டுதான் போல? என்று நக்கலாக சிரித்தான்.

 

அப்படியே சீதாவை அணைத்தவாறு, மோகனுக்கு முன் வந்து நின்றான். அவமானத்தில் தலை குனிந்து நின்ற, மோகனை நிமிர்த்தி,

 

உன் பொண்டாட்டி எவ்ளோ ஊறிக் கெடக்குதுன்னு பாத்தியா? பத்து நிமிஷத்துல என்கிட்ட, இவ்ளோ உறுதுன்னா, அவ எவ்ளோ காய்ஞ்சு கெடக்குறான்னு தெரியுதா? ம்ம்ம்? சொன்னவன், அவன் முன்பே, சீதாவை இழுத்து அணைத்தான்.

 

கிஸ் மீ!

 
சீதாவும் முத்தமிட்டாள்!



உங்க புருஷன் பூளும் எந்திரிக்கலை. அவன் கையும் வேஸ்ட்டு, வேணாம்னு சொல்லிட்டீங்க! அப்ப, உங்க என்னதான் வேண்டும் ஆண்ட்டி?

 

சீதா மவுனமாகவே இருந்தாள்.

 

வாய் விட்டு கேட்டாதான் ஆண்ட்டி, எதுவுமே கிடைக்கும். ம்ம்.. சொல்லுங்க!

 

எ… எனக்கு, நீதான் வேணும் வினோத்!

 

ஏன், உங்க புருஷன் வேணாமா?

 

சீதா, அவமானத்துடனேயே, வேண்டாம் என்று தலையாட்டினாள்.

 

ஏன் மிஸ்டர் மோகன், உங்க ஒய்ஃப், இப்ப என் மேல ஆசைப்படுறாங்க. இந்த ஆசையனாச்சும் நிறைவேத்தி வெச்சு ஆம்பிளைன்னு நிரூபிச்சுக்கறீங்களா? உங்க ஒய்ஃபை, செய்யட்டுமா, வேண்டாமா?

 

மோகன் அவமானத்தில் தலை குனிந்தபடியே இருந்தான். அவன் கண்களில் லேசான, கண்ணீர் கூட வந்திருந்தது!

 
கடைசி வரைக்கும் நீ ஆம்பிளையாகப் போறதில்லை என்ற வினோத், உன்னை மாதிரியே சும்மா இருந்துட்டா எனக்கு என்ன மரியாதை என்று கேட்டவன், சீதாவிடம் வேலையை ஆரம்பித்தான்!



மீண்டும் சீதாவை திவானில் சாய்த்தவன், அவள் உடலெங்கும் முத்தங்களை வாரியிறைத்தான். அப்படியே கீழ் நோக்கி சென்றவன், அவள் தொடைகளை மீண்டும் கவ்வினான. முத்தமிட்டான். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக, அவளது பெண்ணுறுப்புக்கு அருகில் வந்தான்.

 

அவன் நெருங்க நெருங்க, சீதாவின் கண்கள் விரிந்தது. முனகல்கள் அதிகமாகியது. எதிர்பாப்பு கூடியது. தலை, ஆமா, அப்படித்தான் என்பது போல் மேலும் கீழும் ஆடியது.

 

சரியாக, அவளது பெண்ணுறுப்பில் ஒரு முத்தம் வைத்து விட்டு சீதாவைப் பார்த்தான் வினோத்!

 

சீதாவோ, கெஞ்சுவது போல் பார்த்தாள்.

 

வேணுமா ஆண்ட்டி?

 

ஆம் என்று தலையாட்டினாள்.

 

வாயைத் தொறந்து சொல்லுங்க ஆண்ட்டி!

 

ப்ளீஸ் வினோத்! வேணும்!

 

என்ன வேணும் ஆண்ட்டி?

 

வி… வினோத்!

 

உங்க புண்டையைச் சப்பனுமா?

 

ம்ம்..

 
வாயைத் திறந்து சொல்லுங்க ஆண்ட்டி! மீண்டும் ஒரு முத்தம்!



ப்ளீஸ் வினோத்! எ… என் பு… புண்டையை சப்பு!

 

அப்ப என்னமோ ஆசையில்லைன்னு சொன்னீங்க?

 

சீதா வெறியானாள். தப்புதான் வினோத்! எனக்கு உன்னை பாத்தவுடனே புடிச்சிடுச்சி. நீ தொட்டது எனக்கு ரொம்ப புடிச்சிருந்துது. உன் கூட படுக்கனும்னு ஆசைப்பட்டேன். நீ என்னை ஓக்கனும்னு ஆசைப்பட்டேன். போதுமா? என்னை கெஞ்ச வைக்காத! ப்ளீஸ்! என் புண்டையை சப்பு! என்னை என்ன வேணா பண்ணு!

 
 அவள் சொல்லி முடிப்பதற்குள், வினோத், அவளது பெண்ணுறுப்பை சப்ப ஆரம்பித்திருந்தான். தொடர்ந்து முத்தங்களை வழங்கியவன், நாக்கால் அவளது க்ளிட்டோரிசிலும் விளையாட ஆரம்பித்தான்.

[whiteburst]

61.

 
சீதா கண் மூடி, அதில் கரைய ஆரம்பித்தாள். அவளது காமம், அவளது செய்கையிலும், முனகல்களிலும் தெரிந்தது.
 
முன்பு பிடிக்காதது போல் நடித்தவள், இப்போது, எல்லா கூச்சங்களையும் உதறி, வினோத்தின் தலை முடியை கோதியவாறு, அவனுக்கு எல்லா வசதியும் செய்து கொடுத்தாள்.
 
உண்மையில், இன்று அவள் நடிக்கவில்லை. வினோத், உண்மையாலுமே அவளை வசப்படுத்தியிருந்தான்.
 
எஸ்…. வினோத்… ஆங்… ம்ம்ம்ம்…
 
ப்ளக்….ச்ளக்…
 
ப்ப்… ஸ்ஸ்ஸ்…
 
ப்ப்ச்…ப்ளக்..
 
அம்ம்ம்…
 
தொடர்ந்து அவன் வேகமாக சப்ப, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உச்சத்தை நோக்கி சென்றாள் சீதா.



ஆ… வினோத்! ப்ளீஸ்! நிறுத்தாத! ம்ம்ம்ம்…

 

வினோத்தும் விடாமல் நாக்கை சுழற்றி சுழற்றி அடித்தான்…

 

ஆ… வினோத்! அம்ம்ம்ம்… என்று கத்திய சீதா, அப்படியே உச்சத்தை அடைந்தாள். அவள் விட்ட பெரு மூச்சில் அவளது மார்புகள், மேலும் கீழும் இறங்கின! ஒரு வித பரவச நிலையை அடைந்தது போல், கண்களை மூடிக் கிடந்தாள். உண்மையாலுமே, இந்த அனுபவம், அவளுக்கு மிகப் புதிது, மிகவும் உணர்ச்சியூட்டக் கூடியதாகவே இருந்தது.

 

பல நொடிகள் கழித்து கண் திறந்தவள், வினோத் கேட்காமலேயே, அவனை இழுத்து முகமெங்கும் முத்தமிட்டாள். அவன் உதடுகளை கவ்விச் சுவைத்தாள்.  மெல்ல ஆவேசம் குறைந்ததும், அவனை விடுவித்தாள்.

 

மோகன், அவமானத்தில் தலையைக் குனிந்திருந்தவன், நிமிர்த்தவே இல்லை. அதே சமயம், அவன் கண் முன்னால் நடந்த சம்பவம் ஒரு மெல்லிய கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருந்தது. அவனது உறுப்பு மிக லேசாக விரைத்திருந்தது. அது உண்மையாலுமே காமத்தாலா அல்லது வினோத் ஏசியின் குளிரை அதிகப்படுத்தி வைத்திருந்ததாலா என்று தெரியவில்லை.

 

அங்க பாருங்க ஆண்ட்டி, நான் உங்களுக்குப் பண்ணது, உங்க புருஷனுக்கும் புடிச்சிருக்குன்னு நினைக்கிறேன். இவ்ளோ நேரம் எந்திரிக்காத பூளு, இப்ப லைட்டா தூக்கிட்டு இருக்கு பாருங்க!

 

திரும்பிப் பார்த்த சீதாவுக்கு கொஞ்சம் ஆச்சரியமாய் இருந்தது. மோகனை, கொஞ்சம் நக்கலாகப் பார்த்தாள். உள்ளுக்குள் அவன் மேல், கோபம், பரிதாபம் இரண்டும் சேர்ந்து வந்தது. ஆனாலும், மதனை எதிர்க்க முடியாது என்பதும், மோகனின் செயல்களுக்கு அது சரிதான் என்பதாலும் அடுத்து என்ன என்பதை ஆர்வத்தோடு எதிர்பார்க்கத் துவங்கினாள்.


எழுந்து, சீதாவையும் எழுப்பி, அவளது இடுப்பை தன்னோடு சேர்த்து அணைத்தவன், மோகனிடம் சென்று, அவனது இரு கைகளையும் கைவிலங்கில் மாட்டி, பெட்ரூமுக்கு போகச் சொன்னான். முற்றிலுமாக ஒடுங்கிப் போயிருந்த மோகன், அமைதியாக அவன் பேச்சைக் கேட்டான்.

 

சீதாவே, அவரை தள்ளாதீங்க பாவம். நானே, பெட்ரூமுக்கு கூட்டி வர்றேன் என்றவள், ப்ளீஸ் வாங்க, என்று மோகனை பெட்ரூமுக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.

 

அங்கு அவர்களது கட்டிலில் மோகனை ஓரமாக படுக்கச் வைத்தவன், அவனது இரு கையையும் கட்டிலில் சேர்த்து பிணைத்தான். மோகனுக்கு அவமானம் மட்டுமல்ல, பயமும் எழுந்தது… இவனது நோக்கம்தான் என்ன?

 

மிஸ்டர் வினோத், என்னை விட்டுடுங்க……. ப்ளீஸ்!

 

டோண்ட் ஒர்ரி மிஸ்டர் மோகன், உங்களை ஒண்ணும் பண்ண மாட்டேன். உங்களை மாதிரின்னு நினைச்சீங்களா? பொறுமையா இருக்குறதை கோழைத்தனம்னு நினைச்சிகுறதுக்கு? என்னதான் நீங்க என்னோட கண்ட்ரோல்ல இருந்தாலும், உங்களை என்ன வேணா பண்ண முடியும்னாலும், உங்களை ஒண்ணும் பண்ன மாட்டேன். டோண்ட் ஒர்ரி!

 

அ… அப்ப ஏன் என்னை கட்டி வைக்குற? நாந்தான் நீங்க என்ன சொன்னாலும் கேக்குறேனே? நீங்க பண்றதுக்கு அமைதியாத்தானே இருக்கேன்? அவமானத்தில் அவன் குரல் கம்மியிருந்தது.

 

சீதாவும் சொன்னாள். ஆமா வினோத், அவரை விட்டுடுங்களேன்… நாங்கதான், நீங்க சொல்றது எல்லாம் கேட்டுக்குறோமே? ப்ளீஸ்!

 

தன் மனைவி தனக்காக பேசுவது கண்டு சந்தோஷப்படுவதா, யாரோ ஒருவன் தங்களை கட்டுப்படுத்தினாலும், அவனை எதிர்க்க முடியாத நிலைக்கு சுயபச்சாதாபப் படுவதா அல்லது இன்னும் வேறு என்ன செய்யப் போகின்றான் என்று பயம் கொள்வதா என்ற புரியாத மனநிலையில் மோகன்!

 
நீங்க கேட்டுக்குவீங்க! ஆனா, உங்க புருஷன் கேப்பாரா? 



அவரும் கேப்பாரு! ஏங்க சொல்லுங்களேன்!

 

ம்ம்ம்… என்று மிக மெல்லியதாக வந்தது மோகனின் குரல்!

 

டக்கென்று சீதாவை இழுத்து. ஓகே… நீங்க இவ்வளவு சொல்றதுனால கேக்குறேன் என்றவன், கிஸ் மீ என்று சீதாவைப் பார்த்துச் சொன்னான்.

 

சீதா ஒரு முறை தயக்கத்துடன் மோகனத் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு, பின் வினோத்தை முத்தமிட்டாள். மெல்ல மெல்ல அவளுக்குள், இந்த புது வித காமத்தை அனிபவிக்க தயாரானாள்.

 

அவளுக்கு ஓரளவு இந்த விஷயம் செல்லும் பாதை புரிந்து விட்டது. அது அவளை மேலும் கிளர்ச்சியூட்டவே, அதை அனுபவிக்கத் தயாரானாள்.

 

முத்தமிட்டவளை, அமைதியாக படுக்க வைத்தான். இப்பொழுது கட்டிலில் முழு நிர்வாணமாக சீதா படுத்துக் கிடக்க, மோகனும் வினோத்தும், கட்டிலின் முன்பாக, அதே முழு நிர்வாணமாக அவளைப் பார்த்தபடி கிடந்தனர்.

 

மெல்ல, மோகனின் தோளில் கைபோட்ட வினோத், உங்க பொண்டாட்டி செம கட்டை மிஸ்டர் மோகன் என்றான். அது மோகனுக்கு இன்னும் அவமானத்தையும், சீதாவுக்கு காமத்தையும் தந்தது.

 

போய் உங்க பொண்டாட்டி புண்டையை சப்புங்க மிஸ்டர் மோகன். ஏன்னா… என்று சின்ன இடைவெளி விட்டவன், உங்க பொண்டாட்டியை நான் ஓக்கனும்! அவிங்களுக்கு வாழ்க்கையிலே இன்னிக்குதான் உச்சம் வந்திருக்கும்னு நினைக்கிறேன். அடுத்த ரவுண்டு என் கூட வர, உங்க பொண்டாட்டியை ரெடி பண்ணுங்க. போங்க. என்று உத்தரவிட்டான்.

 

இதுவரை, தன் மனைவி உட்பட யாருக்கும் செய்யாத ஒன்றை, இப்பொழுது இன்னொருவன் முன்னாடி, அதுவும் அவன் தன் பொண்டாட்டியை ஓக்க, தான் செய்ய வேண்டும் என்கிற விஷயமே மோகனுக்கு அவமானத்தின் உச்சமாகச் சென்றது.

 

அவன் உணர்வுகளைச் சட்டை செய்யாத வினோத்தோ, ம்… செய்ங்க, என்று அவன் கழுத்தைப் பின்புறமாக அழுத்தியவாறே, சீதாவின் கால்களுக்கிடையில் அவனை கொண்டு சென்றான்.
 
வினோத் கழுத்தைப் பிடித்திருந்த விதமே, மோகனுக்கு தெளிவாகச் சொன்னது. அவன் உத்தரவிடுகின்றான் என்று!

 

வேறு வழியில்லாத மோகனும், முதன் முறையாக, தன் வாழ்வில், ஒரு பெண்ணின், அதுவும் தன் மனைவியின் அந்தரங்கத்தை, இன்னொருவன் ஆணையின் படி சப்பத் துவங்கினான். இவை எல்லாவற்றையும், கண்கள் விரிய பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் சீதா!

 
இப்போது, அவள் வினோத்தை பார்வையில் ஒரு அழைப்பு இருந்தது!  

[whiteburst]

62.

 
அவளைப் பார்த்து புன்னகைத்துக் கொண்டே, அவளுக்கு அருகில் படுக்கையில் சாய்ந்தவன், அவளது இடையில் கையைக் கொடுத்து, அவளை இழுத்து அணைத்துக் கொண்டான்.
 
வினோத்தின் தோள்களில் சாய்ந்துகொண்ட சீதாவின் காதினுள் கிசுகிசுத்தவாறு சொன்னான். அவன் மெதுவாக சொன்னாலும், அது மோகன் காதில் விழும் சத்தத்தில்தான் சொன்னான்.
 
உங்க புருஷன் சப்புறதுக்கு, இன்னும் காலை விரிச்சு காமிங்க மிசஸ் மோகன்.
 
அவன் சொன்னதும் அவளும் காலை விரித்தாள்.
 
உங்க புருஷன் நல்லா சப்புறாரா?
 
ம்ம்…



நல்லா சப்புறாரா? அவரு பொண்டாட்டியை, அவரு ஓக்கப் போறதில்லை, நாந்தான் ஓக்கப் போறேன்னாலாம் நல்லா சப்புறாரா? பரவாயில்லியே! 

 

இதற்கு எப்படி பதில் சொல்வது என்று தெரியாமல் வி…. வினோத் என்று முனகினாள். சீதாவின் உடலில் காமம் கூடியது!

 

என்னை விட நல்லா சப்புறாரா என்று அடுத்த கேள்வியைக் கேட்டான் வினோத்.

 

இதற்கு என்ன பதில் சொல்வது? ம் என்றாலும் அசிங்கம், இல்லை என்றாலும் அவமானம் என்று திகைத்தவள் உண்மையையே சொன்னாள்.

 

உ… உங்க அளவுக்கு இல்ல!

 

ஹா ஹா ஹா! அதானப் பாத்தேன்!

 
நடக்கும் உரையாடல்கள் காதில் விழுந்தாலும், அவன் சிரிப்பினால் என்ன நடக்கிறது என்று பார்க்க நிமிர்ந்த மோகன், அதிர்ச்சியானான்.



முழு நிர்வாணத்தில், கழுத்தில் மோகன் கட்டிய வெறும் தாலி மட்டும் அவள் மார்புகளுக்கிடையில் இருக்க, வினோத்தின் அணைப்புக்குள், அவன் தோள்களில் தலை வைத்து, மோகனுக்கு கால் விரித்துப் படுத்துக் கிடந்தாள், அவன் தர்ம பத்தினி. சிரித்துக் கொண்டே, அவள் முகத்தில் முத்தங்களைப் பதித்துக் கொண்டிருந்தான் வினோத்.

 

திரும்பி அவனைப் பார்த்த வினோத், ம்ம்ம் என்று சைகை செய்ய, மீண்டும் அவள் அந்தரங்கத்தை சுவைக்க மட்டுமல்ல, அவமானத்தை தாங்க முடியாமலும் அப்படியே தலை குனிந்தான்! பின், அவள் தொடை இடுக்கில் தன் வேலையை செய்ய ஆரம்பித்தான்.

 

என்ன மிசஸ் மோகன், உங்க புண்டையை உங்க புருஷன் நக்குறப்ப, உங்க கள்ளப் புருஷனை நீங்க கிஸ் பண்றது எப்டியிருக்கு?

 

கள்ளப் புருஷனா? நான் கிஸ் பண்றேனா? திக்கென்று இருந்தது சீதாவுக்கு. ஆனால் அவன் வேண்டுமென்றே கேட்பதும், அந்த அதிகாரமும் அவளுக்கு உணர்ச்சியைத்தான் தூண்டியது!

 

ந…நல்லாயிருக்கு! அவளுடைய பதில், மோகனின் காதிலும் விழுந்தது.

 

சீதாவை வேகமாக இழுத்து அணைத்த வினோத், ஆவேசமாக முத்தமிட்டான். கைகள் வேகமாக அவளது முலைகளைப் பிசைந்தன. ஏற்கனவே விறைக்க ஆரம்பித்திருந்த காம்பினை நிமிண்டின. அப்படியே இடையினையும் அழுந்தப் பிசைந்தது. பின் மீண்டும் முலைகளுக்கே வந்தது. அவன் முத்தங்களூடே சொன்னான்!

 

நீங்க செம கட்டை மிசஸ் மோகன். உங்களையெல்லாம் ரெண்டு பேரு வெச்சு செய்யலாம்! அதான் உங்க புருஷனையே, உங்க புண்டையை சப்பச் சொன்னேன்! புடிச்சிருக்கா மிசஸ் மோகன்?

 

வி.. வினோத்!

 

அவளது உதடுகளை கவ்வி சீண்டினான். மெல்ல, அவனது நாக்கினால், அவளது உதடுகளுக்கு செலுத்தி முத்தத்தின் வழியே அவளை உணர்ச்சியூட்டினான். பின் கேட்டான்.

 

சொல்லுங்க, பிடிச்சிருக்கா?

 

பி… பிடிச்சிருக்கு வினோத்!

 

எது உங்களை ரெண்டு பேரு செய்யனும்னு சொன்னதா என்று நக்கலாகக் கேட்டான்.

 

அது சீதாவுக்கு இன்னும் காமமேற்றியது! இப்போது அவள் ஆவேசமடைந்தாள்.

 
ஆமா, என் புருஷன் என் புண்டையை நக்குறப்ப, நான் உன்னை கிஸ் பண்றது உட்பட எல்லாம் புடிச்சிருக்கு போதுமா?



அவளுடைய ஆவேசத்தில், அவளுடைய காமம், வினோத்துக்கு மட்டுமல்ல, மோகனுக்கும் நன்கு தெரிந்தது.

 

மோகனுக்கு, அவளது பேச்சின் மூலம் மட்டுமல்ல, அவன் சப்ப சப்ப, இப்பொழுது அவளது புண்டையில் ஊறி வெளி வர ஆரம்பித்திருக்கும் மதன நீரின் மூலமும் அவளுடைய காமம் மோகனுக்கு நன்கு தெரிந்தது. எதைப் பற்றி நினைக்காமல், கடமையே கண்ணாக, அவளை சப்புவதன் மூலம், அவளது தொடையிடுக்கில் தன் முகத்தை புதைத்து, தன் அவமானங்களை அவன் மறைத்துக் கொண்டிருந்தான்.

 

சீதா மெல்ல முனக ஆரம்பித்தாள்.

 

ம்ம்… ஸ்ஸ்ஸ்

 

என்ன மிசஸ் மோகன், மூடு ஏறிடுச்சா?

 

ம்ம்…. வி…. வினோத்.

 

சீதாவால் காமம் தாங்கமுடியவில்லை. அவளது கை, இயல்பாக வினோத்தின் ஆணுறுப்பைத் தேடி அலைந்தது!

 

அவளது காமத்தையும் ஆசையையும் உணர்ந்த வினோத்தோ, அவள் கைகளுக்கு அவனது ஆணுறூப்பு கிடைக்காதவாறி அதே சமயம் தொடர்ந்து அவளது உணர்ச்சிகளைத் தட்டி எழுப்பிக் கொண்டிருந்தான். சீண்டிக் கொண்டே இருந்தான். அவனது சீண்டல்கள், அவளுக்குள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆக்ரோஷத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்ததை அவன் அறிந்தான்.

 

சீதா, இன்னும் வேகமாக அவனை முத்தமிட்டாள். அவனது உணர்ச்சியூட்டும் செய்கைகளுக்கு ஏற்றவாறு சத்தமாக முனகத் தொடங்கினாள். இறுக அணைத்து எப்படியாவது ஆணுறுப்பை தொட்டு விட சபதம் பூண்டு அதை பிடிக்க முயன்றாள்.

 

அவளது முயற்சிகளை மிக எளிதில் சமாளித்து, தொடர்ந்து அவளை சீண்டவும், தூண்டவும் செய்து கொண்டே இருந்தான், வினோத்…

 

வி…. வினோத்… ஏன் இப்படி என்னைத் தவிக்க வைக்கிற வினோத்! ப்ளீஸ்!

 

என்ன வேண்டும் மிசஸ் மோகன்?

 

ஸ்….ம்ம்ம்… வி… வினோத்… உ..உனக்கு தெரியாதா? நான் என்ன கேக்குறேன்னு?

 

எனக்கு தெரியலை மிசஸ் மோகன்! ப்ச்…ப்ச்…

 
அங்….. அம்… ப்ளீஸ் வினோத்…



உங்களை ப்ளீஸ் பண்ணிகிட்டுதான் இருக்கேன் மிசஸ் மோகன். ப்ச்ச்…

 
ஏய்… எனக்கு நீ வேணும் ப்ளீஸ்!

சப்பிக் கொண்டிருந்த மோகனுக்கும் அது கேட்டது. அது அவனுக்கு அதிர்ச்சியாய் இல்லை. ஏனெனில் அவள் புண்டை கேட்பதைத்தான் அவள் கேட்கிறாள் என்று சப்பிக் கொண்டிருக்கும் அவனுக்கு நன்றாகவே தெரியும்!

[whiteburst]

63.
 
நான் வேணும்னா? ப்ச்ச்…
 
அத்தனை உணர்ச்சிகளுக்கு மத்தியிலும் வினோத் அவளைத் தூண்டி விட்டுக் கொண்டே இருந்தான்.
 
வி…. வினோத். ப்… ப்ளீஸ்! ம்ம்ம்..
 
என்ன வேணும்னு தெளிவாச் சொல்லுங்க மிசஸ் மோகன்! உங்களுக்கு ஏதாச்சும் புரியுதா மிஸ்டர் மோகன் என்று மோகனைப் பார்த்துக் கேட்டான், புன்னகையுடன்.
 
அவமானத்தில் இருந்த மோகனோ அதை நிமிர்ந்து கூடப் பார்க்கவில்லை!
 
சீதா, மோகன் இருவரையுமே ஒரு சேர சீண்டுவதும், அதிகாரம் செய்வதும் சீதாவிற்கு வெறியையே கிளப்பியது. ஆவேசமாகச் சொன்னாள்.
 
பச்சையா சொல்லனுமா வினோத்? என் புண்டைக்கு, உன் பூளு வேணும் பொதுமா? என்னை ஓத்து தள்ளனும் செய்யறியா? இன்னும் வேற எப்படி கேக்கனும்னு சொல்லு? கேக்குறேன். எனக்கு நீ வேணும் இப்ப! வந்து என்னை ஏறு!
 


அவளுடைய பேச்சு வினோத்துக்கு புன்னகையையும், மோகனுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் அவமானத்தையும் தந்தது. ஆனாலும், உடனே அவள் கேட்பதை செய்து விட்டால், வினோத்தின் எக்ஸ்பீரியன்சுக்கு என்ன மரியாதை? யாரை, எங்கே, எப்படி தூண்டுவது என்று நன்கு தெரிந்தவனாயிற்றே! அதனாலேயே கேட்டான்.
 
வெளிய கதவு ஓபனா இருக்கு மேடம்! பரவாயில்லையா?
 
ப… பரவாயில்லை வா!
 
உங்க புருஷன் பக்கத்துலியே இருக்காரு மேடம்!
 
அவரு ரொம்ப நேரமா இங்கதான் இருக்காரு. அதனால என்ன? வா வினோத்!
 
அவரை வேணா ஓக்க கேட்டுப் பாருங்களேன்.
 
அ… அவரு வேணாம். நீதான் வேணும்! ப்ளீஸ் வா வினோத். என்னைக் கெஞ்ச வைக்காத! அவளுடைய கெஞ்சலும், வினோத்தின் செயலும் பேச்சும், அவளுக்கு அளவுக்கு மீறிய காமத்தையும், அதன் விளைவாக, கண்களில் கொஞ்சம் கண்ணீரையும் தந்திருந்தது.
 
இப்ப யார் வேணா உள்ள வந்துடலாம் மேடம். நீங்க முன்ன சொன்னதுதான். அதான் யோசிக்கிறேன்.
 
அவ்வளவுதான், இந்த முறை சீதா பொங்கி விட்டாள். மிகுந்த ஆவேசத்துடன் சொன்னாள்.
 
அப்படி வந்தா அவிங்களையும் என்னையும் ஓக்கச் சொல்லுடா! எத்தனை பேருன்னாலும் வந்து ஓக்கச் சொல்லு! நீதான சொன்ன, நான் செம கட்டை, ஒருத்தன் பத்தாதுன்னு. இப்ப வந்து ஓக்குறியா, இல்லையா?
 


அவள் உச்சத்துக்கு மிக அருகில் வந்ததை அவள் ஆவேசம் சொல்ல, இதற்கு மேலும் சீண்டக் கூடாது என்றூ புரிந்த வினோத், ஓக்கத் தயாரானான்.

 

அப்பொழுதும், மோகனை அசிங்கப்படுத்தும் வண்ணம்,

 

என்ன மிஸ்டர் மோகன், இவ்ளோ நேரத்துல, உங்களுக்கு ஒரு வேளை பூளு எந்திரிச்சிருந்தா, நானே, உங்களையே, உங்க பொண்டாட்டியை ஓக்கச் சொல்லியிருப்பேன். ஆனா, உங்களுக்கு இந்த ஜென்மத்துக்கும் எந்திரிக்காது போல? அதான் உங்க பொண்டாட்டி, என்னை கூப்பிடுறாங்க!

 

உங்க பொண்டாட்டியை, நான் ஓக்குறதுக்கு ஏத்த மாதிரி செட் பண்ணி, சப்புனதுக்கு தாங்க்ஸ் மிஸ்டர் மோகன். இப்ப நகருங்க என்று அவனை நகர்த்து விட்டு, அவளுடைய பெண்ணுறுப்புக்கு மிக அருகில், அவனது உறுப்பைக் கொண்டு சென்று விட்டி, அவளைப் பார்த்தான்.

 

உன் பூளை உள்ள விடு வினோத்! ப்… ப்ளீஸ்!

 

அவளை கொஞ்சம் நக்கலாகப் பார்த்து சிரித்து விட்டு, அவனது பூளை, அப்படியே, அவளது புண்டை இதழ்களின் மேலாகவே தேய்த்தான். ஏற்கனவே, மதன நீரால் ஊறி, காம வயப்பட்டிருந்த அவளுடைய பெண்ணுறுப்பு, அந்த ஊராய்தலில் இன்னும் சுகத்தை அள்ளிக் கொடுத்தது அவளுக்கு!

 

ஆங்… வினோத்! என்ன பண்ற?

 

என் பூளைப் புடிச்சி பாக்கனும்னுதானே ஆசைப்பட்டீங்க? இப்ப, உங்க கையாலியே எடுத்து உங்க புண்டைக்குள்ள உடுங்க!

 
அவன் சொன்னவுடன் ஆசையுடன் அதைத் தொட்டுப்பார்த்தவள், உண்மையான ஆச்சரியத்துடனே கேட்டாள்!



ஹாப்பா! என்னா வினோத், இவ்ளோ பெருசா இருக்கு? என்று சொன்னவள், ஆசையாக புண்டைக்குள் நுழைத்தாள். பின் ஆவேசமாகச் சொன்னாள்.

உன் திறமையைக் காமி வினோத்!

 

எல்லாமே கைமீறி போய் விட்டதை உணர்ந்த மோகன், பக்கத்தில், படுக்கையில் அமர்ந்திருந்தான், கைகளால் முகத்தை மூடியவாறு!

 

மெதுவாக வினோத் பூளை உள்ளே நுழைக்க, சீதாவும் அதற்கேற்றார் போல் முனகினாள்…

 

ஆங்.. வினோத்… மெதுவா!

 

உள்ளே நுழைத்தவன், மெல்ல இயங்க ஆரம்பித்தான். அப்போதும் சீதா மெல்ல வலியால் முனகினாள்.

 

ஆங்… வலிக்குது வினோத்! மெதுவா!

 

இன்னும் மெதுவாவா? அதெல்லாம் முடியாது! கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோங்க! அப்புறம் சுகமா இருக்கும்!

 

இ… இவ்ளோ பெருசா வெச்சிருந்தா வலிக்காதா?

 

எவ்ளோ பெரிய பூளுன்னாலும் உங்க புண்டை தாங்கும் ஆண்ட்டி! ஒரே சமயத்துல ரெண்டு பூளைக் கூட விடலாம்!

 

ச்சீ… என்று சிணுங்கினாள்.

 

இப்ப… வலி தெரியலீல்ல?

 

இல்ல!

 

எப்படி இருக்கு?

 
சு… சுகமா இருக்கு! சீதாவுக்கு இப்பொழுது எந்த தயக்கமும் இல்லை. அவள் எல்லாவற்றுக்கும் தயாராக இருந்தாள்.

உங்க புருஷன் கொடுக்காத சுகத்தை, நான் தர்றேன்ல! அப்ப சுகமாத்தான் இருக்கும்! என்று சொன்னவன் கொஞ்சம் கொஞ்சமா வேகம் கூட்டினான்.

 

ஆங்.. வினோத்! ம்ம்… மெதுவா!

 

இப்ப மெதுவான்னு சொல்லுவீங்க! அப்புறம் நீங்களே வேகமான்னு சொல்லுவீங்க பாருங்க! என்றவன், லாவகமாக அவளுக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் சென்று வந்தான்!

 

ம்ம்ம்… வினோத்! நீ சொல்றது உண்மைதான்!

 

என்ன உண்மை?

 

நீ, கொஞ்சம் ஸ்பீடா பண்ணு! என்று மெல்லிய வெட்கத்துடனும், முழு காமத்துடனும் சொன்னாள்!

 

அவள் பேசப்பேச, அவள் கைகள் இரண்டையும் பிடித்து, அவளது தலைக்கு மேலாக கொண்டு சென்று, ஒரு கையால் அடக்கி, அவளது அக்குளுல் முத்தமிட்டவன், இன்னும் வேகம் கூட்டினான்.

 

இந்த வேகம் போதுமா?

 

அவனது செயல்களில் ஆவேசமடைந்தவள், வெறியுடன் சொன்னாள்…

 

ஆ… அப்படித்தான் குத்து வினோத்! என் புண்டையை பிச்சு எறி!

 

ஏன் சீதா மேடம், உங்க புண்டை உங்களுக்கு வேணாமா?

 

என் புருஷனே சீண்டாத இந்த புண்டை இருந்தா என்ன, இல்லாட்டி என்ன?

 

உன் புருஷனுக்கு வேண்டாம். ஆனா எனக்கு வேணும்ல? இப்ப மட்டும் உங்க புருஷனா உங்களை ஓக்குறான்?

 
எடுத்துக்கோ வினோத்! இந்தப் புண்டை உனக்குதான். என்ன வேணா பண்ணிக்கோ!



காமத்தின் உச்சத்தில், வெறியில், பினாத்திக் கொண்டிருந்தாள்.

 

வினோத், அவளை இன்னும் ஆவேசமா ஓக்க ஆரம்பித்தான். வேகம் கூட்டினான்.

 

ஆங்… அப்படித்தான் வினோத்!

 

ஸ்… வினோத்!

 

தப்… தப்.. தப் என்ற சத்தத்தின் ஓசையும், வேகமும் இன்னும் அதிகரித்தது!

 

ஆங்… வி.. வினோத்! அடி வினோத்!

 

தப். தப். தப். தப்

 

அம்மா… ஓத்துத் தள்ளு வினோத்! ஆங்…

 

தப் தப் தப் தப்

 

ஆங்… வி்னோத்…………. என்று கத்தியவள், அவனை இழுத்து அணைத்தவாறே உச்சம் அடைந்தாள். உண்மையிலேயே, அவள் இதுவரை இப்படி ஒரு உணர்வை அடைந்ததேயில்லை. அந்தளவிற்கு வினோத், அதில் திறமைசாலியாக இருந்தான்.

 

மெல்ல ஆசுவாசப்படுத்தி, சுத்தப்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்று எழுந்தவளை, வினோத்தின் குரல் தடுத்தது.

 
எங்க போறீங்க மேடம்? இன்னும் முழுசா முடியலை!

[whiteburst]

64.

 
இன்னும் முடியலியா என்று அவள் கண்கள் விரிந்தது! அவசரமாகச் சொன்னாள்.
 
போ…போதும் வினோத்! இதுக்கு மேல என்னால முடியாது! ப்ளீஸ்! இன்னமும் வினோத்தால் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்ய முடியும் என்ற உண்மை, அவளை கெஞ்சுதலாகவேச் சொல்ல முடிந்தது!
 
நீங்களும் உங்க புருஷன் மாதிரியே சுயநலவாதியா இருப்பீங்கன்னு நினைக்கலை மிசஸ் மோகன்.!
 
எ.. என்ன சொல்ற வினோத்?



உங்க காரியம் முடிஞ்சதும் கெளம்புறீங்க பாத்தீங்களா?

 

கண்ணை விரித்துப் பார்த்தவளுக்கு அப்பொழுதுதான் உறைத்தது. அவளுக்கு மட்டுமே உச்சம் வந்திருந்தது. இரண்டு முறையும் அவளுக்கு உச்சம் வரவைத்தவன், இன்னும் ஒரு முறை கூட உச்சம் அடையவில்லை! அது அவன் எவ்வளவு பெரிய தில்லாலங்கடி என்று காட்டியது!

 

வி…வினோத்! நான் என்ன பண்ணனும்?

அது உங்க சாமார்த்தியம் ஆண்ட்டி! நீங்க என்ன வேணா செய்ங்க!

 

வினோத்தையே பார்த்தவள், ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளாய், வினோத்தை படுக்கையை ஒட்டி உட்கார வைத்தவள், அவன் முன்னே முட்டி போட்டு நின்றாள்.

 

என்னப் பண்ணப் போறீங்க ஆண்ட்டி?

 
ம்ம்… என் புருஷன் முன்னாடி, என் கள்ளப் புருஷன் பூளை சப்பப் போறேன்!



அவள் பேச்சு வினோத்துக்கும் கொஞ்சம் உணர்ச்சியைத் தூண்டியது.

 

ஏன் ஆண்ட்டி, இன்னொரு ரவுண்டு போலாம்ல?

 

என்னால முடியாதுப்பா! தவிர, உன் ஆட்டத்தைப் பாத்தா, இன்னொரு ரவுண்டு என்கிட்ட முடிச்ச பின்னாடியும், நீ, ஸ்டெடியா இருப்ப போலிருக்கே! அதுனால, இதுதான் கரெக்ட்டு!

 

ஹா ஹா ஹா! மோகன் மாதிரி புருஷன் கூட இருக்குறப்ப, ஒரே சமயத்துல மூணாவது ரவுண்டுங்கிறது உங்களுக்கு கஷ்டமாத்தான் இருக்கும்! டோண்ட் ஒர்ரி ஆண்ட்டி, உங்களை நான் பழக்கப்படுத்துறேன்!

நடக்குமோ, நடக்காதோ, ஆனால் இது இன்னும் தொடரும் என்பது மோகனுக்கு பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது. சீதாவோ, ச்சீ என்று சிணுங்கினாள்!

 

பின், வினோத்தின் கண்ணைப் பார்த்துச் சொன்னாள், ரிலாக்ஸ் அண்ட் எஞ்சாய்! என்றவள், பின் மெல்ல வினோத்தின் பூளிற்கு முத்தங்களைக் கொடுத்தாள். பின் சிணுங்கிக் கொண்டே சொன்னாள்.

 

இவ்ளோ பெருசா இருந்தா நான், எப்படி முழுசா சப்புறதாம்? என்றவள், கண்கள் சொருக, அவளுடைய கன்னங்களில் தேய்த்தாள். பின் அதை அப்படியே தன்னுடைய முலைகளிலும், அதன் காம்பிலும் தேய்க்க ஆரம்பித்தாள். வினோத்துக்கு மட்டுமல்ல, அவளுக்குமே கூட அது கொஞ்சம் உணர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது!

 

பின், அவன் பூளை சப்ப ஆரம்பித்தாள். பாதி சப்பியவள், பின் நாக்கால், பூளின் நுனியில் நக்கிச் சீண்டினாள். பின் மீண்டும் அதை விழுங்கி சப்ப ஆரம்பித்தாள்.

 

பாதி வரை போயிருந்த பூளை, இன்னும் விழுங்க ஆரம்பித்தாள்.

 

ங்ளக்…ப்ளக்…ம்ங்ங்..

 

அவள் சப்பும் ஒலி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எதிரொலிக்கத் தொடங்கியது.

 

சப்பும் போதே கேட்டாள்.

 

புடிச்சிருக்கா வினோத்?

 
உங்களை மாதிரி புண்டை டைட்டாவும், வாய் பெருசாவும் இருக்கிற ஆண்ட்டியை யாருக்குதான் பிடிக்காது மேடம்!



நான், உன்னை சப்புறது பிடிச்சிருக்கான்னு கேட்டேன்?

 

பிடிச்சிருக்கு, ஆனா என்றவன், அவள் முன் வந்து ஆடும், அவளது முடியினை பின் தள்ளினான். பின், அவள் கழுத்தில் பின்னுக்குப் போயிருந்த அவளது தாலியினை எடுத்து அவள் மார்புக்கு நடுவில் போட்டான்.

 

இது டிஸ்டர்பா இருக்கும் வினோத்!

 

என் பொண்டாட்டின்னா, டிஸ்டர்பா இருக்கும்னு கழட்டச் சொல்லியிருப்பேன். ஆனா, இன்னொருத்தன் பொண்டாட்டின்னா, அது இருந்தாதான் கிக்கே! அப்பதான், இன்னொருத்தன் பொண்டாட்டி என் பூளை ஊம்புறான்னு தோணும்!

 

பார்றா! இந்தத் தாலியை கட்டுன என் புருஷனே இங்கதான் இருக்காரு. ஆனா, தாலியைப் பாத்தாதான் உங்களுக்கு ஞாபகம் வருமோ என்று சிரித்தாள்!

செம பிக்கப் மேடம் நீங்க! என்றவன், தன் பூளால், அவள் கன்னத்தில் செல்லமாகத் தட்டினான்.

 

ச்சீ… என்று சிணுங்கியவள், மீண்டும் முழு மூச்சாக சப்பத் துவங்கினாள். இந்த முறை ஏறக்குறைய முழு பூளையும் உள்ளே நுழைத்திருந்தாள்.

 

ம்ங்ளங்…க்ளக்…ப்ளப்…

 

தொடர்ந்து சப்பியவள், எவ்வளவு முயன்றாலும், வினோத் ஏதோ ஒரு விதத்தில் கண்ட்ரோல் செய்து கோண்டிருப்பதை அவளால் நன்கு உணர முடிந்தது. சப்பிக் கொண்டே, கண்களால், வினோத்தை ஏன் என்பது போல் கேட்டாள்.

 

வினோத்தும் கண்களாயே, மோகனை ஜாடை காட்டினான்.

 
மெல்லப் புன்னகை செய்த சீதா, மோகனைப் பார்த்துக் கேட்டாள். ஏங்க, நான் உங்களுக்குச் செய்யுறப்பல்லாம், சரியாவே பண்றதில்லைன்னு சொல்லுவீங்கள்ல, இப்பச் சொல்லுங்க, நான் சரியா பண்றேனான்னு?



அதிர்ச்சிக்கு மேல் அதிர்ச்சி கொடுத்தால், என்ன செய்வது என்பது போல் மோகன் பார்த்தான்.

 

நான் ஊம்புறதை நல்லா பாருங்க, ஏதாச்சும் கரெக்‌ஷன் இருந்தா சொல்லுங்க!

 

அதான் சொல்றாங்கள்ல, போயி, பக்கமா பாருங்க என்று வினோத், மோகனைப் பிடித்து தள்ளினான். இப்போது மோகனும் சீதாவுக்கு அருகில், முட்டி போட்டவாறு அமர்ந்திருந்தான். ஆனால் தலை குனிந்திருந்தது.

 

மனைவி ஊம்ப, கணவன் அவளருகில் மண்டி போட்டிருக்கும் நிலை, வினோத்தை நன்றாகவே தூண்டியது. அது அவன் பூளைத் துடிக்க வைத்தது.

 

வினோத்துக்கு எது உணர்ச்சி ஏற்றுகிறது என்று புரிந்து கொண்ட சீதாவோ, நான் கரெக்ட்டா ஊம்புறேனாங்க என்று கேட்டவள் அடுத்து செய்த செயல் மோகனை இன்னும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது.

 
ஏனெனில், ஊம்பிக் கொண்டிருந்தவள், மோகனின் உதடுகளில் அழுந்த முத்தமிட்டாள். மோகனால், வினோத்தின் விந்து வாசனையை சீதாவின் உதடுகளின் மூலம் அறிய முடிந்தது!



அவளது செயல் வினோத்துக்கும் உணர்ச்சியை ஏற்றியது. சீதாவைப் பார்த்து, அப்படித்தான் என்பது போல் தலையசைத்தான்.

 

அவன் பூளை குலுக்கியவாறே, பூளின் மேல் எச்சிலை துப்பியவள், பின் வினோத்தை பார்த்தவாறே, மீண்டும் வேகமாக சப்பத் துவங்கினாள். அவளுடைய செயல்கள் வினோத்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அடுத்தடுத்த கட்டங்களுக்கு கொண்டு சென்றது.

 

அவள் ஊம்பும் வேகம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, அவளது மார்பும், அதன் நௌவே இருந்த தாலியும் குலுங்கியது.

 

ப்ளக்.. ச்ளக். ம்ப்ளக். ப்ளக்.

 

ம்ம்…எஸ் என்று வினோத் முனகினான். உங்க ஒய்ஃப் ஊம்புறது சூப்பரா இருக்கு மோகன் என்று முனகியவாறே சொன்னான்.

 

எஸ்… அவரோட ஒய்ஃப்தான் ஊம்புறா. கமான்…. கம் ஃபார் மீ! என்று ஊம்பல்களுக்கிடையே சீதா சொன்னாள்.

 

எஸ்… கெட்டிங் க்ளோஸ்! இன்னும் வேகமா ஊம்புடி!

 

முதன் முதலில் ‘டி’ என்று சொன்னதைக் கேட்டு இன்னும் வெறி கொண்டு ஆட்டவும், ஊம்பவும் செய்தாள் சீதா! உச்சத்துக்கு மிக அருகில் வந்தவுடன், சீதாவை நிறுத்தி, ஊம்புனது போதும், என்னைப் பாத்துகிட்டே, வேகமா ஆட்டுடி என் வப்பாட்டி என்று வேகமாகச் சொன்னான்.

 

அவனது நோக்கத்தைப் புரிந்த சீதாவும், அவனைப் பார்த்தாவாறே வேகமாக ஆட்டினாள். இதைப் பார்க்கச் சகிக்காமால், தலையை குனிந்திருந்த, மோகனின் தலையைப் பிடித்து வினோத் வேகமாக திருப்பவும், அவன் ஊச்சம் அடையவும் சரியாக இருந்தது.

 

அவனிடமிருந்து வெளிப்பட்ட விந்து, சீதாவின் முகம், முலைகள், அதன் நடுவே இருந்த தாலி எல்லாவற்றின் மேலும் பட்டுத் தெறித்தது. கூடவே, மோகனின் முகம், மார்பிலும் தெரித்தது.

 

அதிகம் தெரியாத ஒருவன், தன்னை ஆட்டிப்படைப்பது மட்டுமில்லாமல், தன் மனைவியை கைப்பற்றியது மட்டுமில்லாமல், அவளை வைத்தே ஊம்பச் செய்து, இருவர் மேலும் விந்தைத் தெறிக்க வைத்தது, அவமானத்தின் உச்சிக்கே மோகனைக் கொண்டு சென்றது.

 
சீதாவோ, தாலிக் கொடியில் இருந்து வழிந்த விந்தை அப்படியே நக்கி வினோத்தைப் பார்த்து சிரித்தாள். பின் வினோத்தின் கண்ணசைப்பில், அப்படியே மோகனின் உதடுகளை முத்தமிட்டாள். நாக்கை மோகனின் வாயுக்குள் சுழற்றும் போது, அந்த விந்து மோகனது வாய்க்கும் சென்றது. 



இதற்கு மேல் என்ன, என்று அதையும் அமைதியாக ஏற்றுக் கொண்டு தலை குனிந்திருந்தான் மோகன்!

[whiteburst]

65.

 
அடுத்த நாள் காலை எழுந்த மோகனுக்கு, சிறிது நேரம் எதுவும் பிடிபடவில்லை. இயந்திர கதியில் குளித்து, சாப்பிட்டாலும், சீதாவிடம் எதுவும் பேசவில்லை. சொல்லப் போனால், அவன் எதுவும் யோசிக்கவேயில்லை. அவனது செயல்கள் எல்லாம், ஒரு கடமைக்கு மட்டுமே இருந்தது.
 
சீதாவிற்கே மிகவும் பாவமாக இருந்தது. பெரு மூச்சு விட்டபடி, மோகனை நெருங்கினாள்.
 
என்னங்க…
 
நிமிர்ந்து சீதாவைப் பார்த்த மோகனால், நேற்று போல அவளிடம் கோபம் கொள்ள முடியவில்லை. நடந்ததில் அவள் மேல் மட்டும் தவறு இல்லை, தன் மேலும் இருக்கிறது என்று அவனால் உணர முடிந்தது.
 
அவள் இல்லை, வேண்டாம் என்று சொன்னதைக் கேட்காமல், தாந்தான் கண்டபடி நடந்து, தேவையில்லாமல் வாங்கிக் கட்டியிருக்கிறோம் என்று புரிந்தது.
 
 சீதாவும், அவனுக்கு அருகில் சென்று அவன் தலையைக் கோதியவாறே சொன்னாள்.
 
நடந்ததையே நினைச்சிட்டிருக்காதீங்க. அதை மறந்து வெளிய வாங்க. இனிமே, இது நடக்காத மாதிரி நாம பாத்துக்கலாம். சரியா?
 
மோகனுக்கு அந்த ஆறுதல் தேவையாய் இருந்தது. இனி நடக்காது என்றால், அவள் தப்பு செய்ய மாட்டாள் என்றுதானே பொருள். அவனுக்கு கொஞ்சம் நிம்மதி பிறந்தது.
 
ம்ம்ம்… என்று சொன்னாலும், பழைய அதிகாரமோ, குரலில் சக்தியோ இல்லை.
 
ரொம்ப அலட்டிக்காதீங்க. கெட்ட கனவா நினைச்சு மறந்துடுங்க என்று ஆறுதலாகச் சொன்னவள், பெருமூச்சு விட்ட படி எழுந்து சென்றாள்.
 
கொஞ்ச தூரம் சென்றவள், பின் திரும்பி மோகனைப் பார்த்துச் சொன்னாள்.
 
 எப்படின்னாலும், இனி நான் எந்த தப்பும் செய்ய மாட்டேங்க. அதே மாதிரி, முடிஞ்சா நீங்களும், கொஞ்சம் உங்களை மாத்திக்கப் பாருங்க. அதுக்கு மேல உங்க விருப்பம்! எனக்கு என்ன தோனுதுன்னா, ஒரு வேளை நாம செஞ்ச பாவம்தான், நம்மளை இப்படி அடிக்குதோன்னு சந்தேகமா இருக்குங்க. உங்க இஷ்டம்! என்று சொல்லிவிட்டு சென்று விட்டாள்.
 
குத்திக் காட்டுகிறாள் என்று எடுத்துக் கொள்வதா, அல்லது நாம் செய்த பாவம் என்று தன்னையும் சேர்த்து சொன்னதன் மூலம், என்னை நல்வழிப் படுத்துகிறாள் என்று எடுத்துக் கொள்வதா என்று புரியாமல், தலையில் கை வைத்து அமர்ந்திருந்தான்…
 
அப்படியே இருந்த மோகனின் யோசனையை, அவனது கை பேசி கலைத்தது.
 
எடுத்துப் பேசினால், அது கம்பெனியின் வாட்ச்மேனிடமிருந்து வந்திருந்தது…
 
என்ன முத்து, சண்டே கூப்பிட்டிருக்கீங்க? என்று எரிச்சலாகக் கேட்டான்.
 
சார், கம்பெனில ஐடி ரெய்டு வந்திருக்காங்க சார். என்னென்ன ஃபைலையோ எடுத்துப் பாக்குறாங்க, கேட்டா இங்கிலீஸ்ல பேசுறாங்க, எனக்கு ஒன்னும் புரியலை சார். சீக்கிரம் வாங்க இங்க!
 


மோகன் அடித்து, பிடித்து கம்பெனிக்கு கிளம்பினான். அது கொஞ்சம் அருகிலேயே இருந்ததால், 10 நிமிடத்தில் மோகனால் கம்பெனியை அடைய முடிந்தது.

 

அதற்குள் அவனுள், ஏகப்பட்ட எண்ணங்கள். ஒருவேளை, நம்ம மருமக, ஹரீசின் ஒய்ஃப் வேலையா இருக்குமோ? மதன் சொன்ன மாதிரி, ஏதாச்சும் ஏற்பாடு பண்ணியிருப்பாங்களோ, ஹரீஸ் பொதுவாவே நேர்மைங்கிறதுனால, ஐடி ரெய்டுக்கு நாம கவலைப்பட வேணாம்தான்… மதனை வேற ஆளையேக் காணோமே, அவன் இருந்திருந்தா ஐடியா சொல்லுவான்… என்று யோசித்தவாறே அலுவலகம் அடைந்தான்.

 

எதிர்பார்த்ததற்க்கு மேலாக, அலுவலகம் மிக அமைதியாக இருந்தது. கேட்டின் அருகே இருந்த வாட்ச்மேனோ, உள்ள, உங்க ரூம்ல, வெச்சு எல்லா ஃபைலையும் பாத்துட்டிருக்காங்க சார் என்று சொன்னான்.

 

அவனது ரூமுக்குள் நுழைந்தவனுக்கு பெரிய ஆச்சரியம். ஏனெனில் அங்கு எந்த ஆஃபிசர்ஸும் இல்லை. மாறாக அங்கு இருந்தது, மோகனின் விளையாட்டுகளுக்கு பலியான சாந்தி, பிரியா, தேவி ஆகிய மூவரும்…

 

அவர்களைப் பார்த்து ஆச்சரியமடைந்தாலும், உடனே கடுப்பான மோகன் கேட்டான்.

 

ஏய், நீங்க எங்கடி இருக்கீங்க? என்னமோ ஐடி ரெய்டுன்னு அவன் உளறுனான்.

 

நாங்கதான், உங்களை வரவைக்க அப்படிச் சொல்லச் சொன்னோம். என்று சாந்தி சொன்னாள்.

 

என்னை வர வைக்கவா? எதுக்கு?

 

இல்ல, இனிமே நீங்க எங்க வாழ்க்கைல, நீங்க குறுக்க வரக் கூடாதுன்னு சொல்றதுக்காக.

 

என்னாங்கடி திமிரா? எங்கிருந்து வந்துது இந்த தைரியம் எல்லாம்?  ம்ம்ம் என்று உறுமினான் மோகன்.

 

வேணாம் சார், இதோட விட்டுறலாம். இப்பியும் நாங்க சமாதானத்துக்குதான் வந்திருக்கோம்.

 

ஏற்கனவே இரண்டு நாட்களாக நடந்த அவமானத்தால் கடுப்பாகியிருந்த மோகன், கோபத்தில் கத்தினான்.

 

நீங்க என்னாங்கடி எனக்கு சொல்றது? நான் சொல்றதைத்தான் நீங்க கேக்கனும். இல்லை, உங்க வீடியோ, ஃபோட்டோல்லாம் ஆன்லைன்ல வந்துடும், உங்க குடும்பத்தையே தப்பா பேசுவாங்க. நீங்க எனக்கு கண்டிஷன் போடுறீங்களா?

 
வேணாம் சார், ஓவரா போறீங்க. இது தப்பு. இப்பியும் சொல்றோம் இதை விட்டுடலாம்.


என்னங்கடி, என்னமோ பெரிய இவளுங்களாட்டம் பேசுறீங்க. மத்த நாளுன்னா, யாராவது ஒருத்தரைத்தான் புடிப்பேன். இன்னிக்கு, நீங்க பேசுன பேச்சுக்கு, மூணு பேரையும் ஒண்ணா ஓ….

 

பளார்… பேசிக்கொண்டே இருந்த மோகனின் பேச்சு நின்றது. ஏனெனில், கடுங் கோபமாகியிருந்த சாந்தி, ஓங்கி அவன் கன்னத்தில் அறைந்திருந்தாள்.

 

ஏய்…

 

பளார், பளார் என்று இன்னும் இரு அறைகள், திரும்ப சாந்தியிடமிருந்தும், ப்ரியாவிடமிருந்தும் வந்தது.

 

ஏய்… என்கிட்ட இருக்கிற உங்க ஃபோட்டோவையெல்லாம் இன்னிக்கு….

 

அவன் பேசப் பேச, அந்த அறையின் கதவை திறந்து கொண்டு 4 ஆண்கள் நுழைந்தனர். அதில் இருவர் பார்த்தாலே தெரியும், போலீஸ் என்று. மீதி இருவர், நீட்டாக டிரஸ் பண்ணியிருந்தார்கள்.

 

யார் நீங்க?

 

வீ ஆர் ஃப்ரம், விமன் ஹராஸ்மெண்ட் ப்ரிவெண்ட்ஷன் அசோசியேஷன் ல இருந்து வர்றோம். பெண்களின் மீதான வன்முறை, கொடுமைகளுக்கு எதிராக மத்திய அரசால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட நிறுவனம். டெல்லில, நிர்பயா இன்சிடண்ட்க்கு அப்புறம் கவர்மெண்ட் ஆரம்பிச்ச ஸ்பெஷல் விங்.  எங்களுக்கு இந்த மாதிரி விஷயங்கள்ல, எந்த முடிவு வேணா எடுக்க ஸ்பெஷல் ரைட்ஸ் கொடுத்திருக்காங்க. எங்ககிட்ட, இவிங்க மூணு பேரும், உங்க மேல கம்ப்ளெயிண்ட் கொடுத்திருக்காங்க… நாங்க உங்களை வாட்ச் பண்ணிகிட்டே வர்றோம்.

 

அப்படி ஒரு நிறுவனம் இருக்கா? என்றெல்லாம் அவனால் யோசிக்கக் கூட முடியவில்லை. எச்சில் விழுங்கியவாறே, திணறி கேட்டான்.

 

எ…என்ன கம்ப்ளெயிண்ட்டு?

 

நீங்க, ஃபேக் ஃபோட்டோ, மார்ஃபிங் வீடியோ வெச்சு அவிங்களை ப்ளாக்மெயில் பண்றீங்களாம்? அசிங்கமா நடந்துக்குறீங்களாம்?

 

அ..அப்டில்லாம் இல்லை சார்!

 
பொய் சொல்லாதீங்க. நீங்க இங்க வந்ததுல இருந்து பேசுனதெல்லாம், வீடியோவா ரெக்கார்டு ஆகியிருக்கு. இதை வெச்சு உங்களை அரஸ்ட் பண்ணி கோர்ட்லியும் சரண்டர் பண்ணலாம். இல்லை இங்கியே என்கவுண்டர் கூட பண்ணலாம். அவ்ளோ பவர் இருக்கு! பாக்கறீங்களா?

[whiteburst]

66.

வே… வேணாம் சார்!
 
மேடம் நீங்களே சொல்லுங்க, இவருக்கு என்ன பண்ணலாம்னு.
 
சார், இவர் வாயால் தப்பை இவர் செஞ்சதா ஒத்துகிட்டு, இனி இது மாதிரி பண்ணமாட்டேன்னும், மன்னிப்பு கேட்டு ஒரு லெட்டரும், அதோட வீடியோவும் எங்களுக்கு வேணும். இனி ஃப்யூச்சர்ல, அவர் ஏதாச்சும் பண்ணக்கூடாதுல்ல…
 
ம்ம்.. ஓகே! கேட்டீங்கள்ல? அவிங்க சொல்ற மாதிரி எழுதி கொடுங்க! ம்ம்.
 
வேறு வழியில்லாத மோகனும், அவர்கள் சொல்லச் சொல்ல, சொன்ன படி எழுதி, கையெழுத்து போட்டான்.
 
இப்ப நீங்க எழுதினதையே, அப்படியே வாயால சொல்லி, தப்பு பண்ணிட்டேன், மன்னிச்சிடுங்க, இனி இப்படி நடந்துக்க மாட்டேன்னு ஒப்புதல் வாக்குமூலம் கொடுங்க, நாங்க வீடீயோ எடுத்துக்குறோம் என்று செல்ஃபோனில் வீடீயோ எடுக்க ஆரம்பித்தார்கள்.
 
கூனிக் குறுகிய படி, தடுமாறி, அவர்கள் சொன்னபடியே செய்தான் மோகனும்.


குட்… இனினாச்சும் கொஞ்சம் திருந்துங்க. மேடம், இவரு திரும்ப பிரச்சினை பண்ணா, எங்களுக்கு கால் பண்ணுங்க என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் சென்றனர்.

 

அவர்கள் சென்றவுடன் மோகன் மீண்டும் சீறினான். என்னை அசிங்கப்படுத்திட்டீங்க இல்ல? உங்களை விட மாட்டேண்டி! ஒரு கை பாக்கப் போறேண்டி உங்களை!

 

என்ன பண்ணுவ? ப்ரியா நக்கலாக கேட்டாள். இனி எங்களை ஒண்ணும் பண்ண முடியாது.

 

உங்களை வேலையை விட்டு தூக்குறேன். உங்க மேட்டர் ஆன்லைன்ல…

 

பளார்! நீ என்னிக்கும் திருந்த மாட்டியாடா? அது ஃபேக், மார்ஃபிங்னு நீயே ஒப்புதல் வாக்குமூலம் கொடுத்திருக்க. அதையும் மீறி நீ ஏதாச்சும் பண்ணா, நாங்களும் சில ஃபோட்டோ, வீடியோலாம் ஆன்லைன்ல போடுவோம்!

 

எ…. என்ன வீடியோ? ஃபோட்டோ?

 

யாரோ வினோத்தாம்! அவருக்கும் உனக்கும், யாரு ஆம்பளைன்னு, நேத்து உங்க வீட்ல ஒரு போட்டி நடந்துதாம். அது முழுக்க எங்ககிட்ட இருக்கு? பாக்குறியா? அவர்களிடம் இல்லாவிட்டாலும், மதன் அவர்களிடம் சொல்லிக் கொடுத்தபடி,  சும்மா சொன்னதற்கே மோகன் பம்முவதில் அவர்களுக்கும் சந்தோஷமாய் இருந்தது.

 

எ… என்ன சொல்லுறீங்க?

 

ஏண்டா, எங்ககிட்டதான் திமிரா? எதுத்து நின்னா, அடிமையாவே மாறிடுவ போல? உன் இடத்துல நான் இருந்திருந்தா, இந்நேரம் செத்திருப்பேன். நீயெல்லாம் ஒரு ஆம்பளை? என்னாத்துக்கு நீயெல்லம் உயிர் வாழுற? சாந்தி, ப்ரியாவின் சராமரி பேச்சில், அவன் நிலை குலைந்தான்.

 

மோகனின் உடலில் இருந்த அத்தனை தைரியம், பலம், தன்னம்பிக்கை எல்லாமும் ஒட்டு மொத்தமாக வேரோடு பிடுங்கி எறிந்தாற் போல் இருந்தது. தொடர்ந்து, எல்லா பக்கமும் அடி என்றால் அவன் என்ன செய்வான்?

 

முதலில் மதன், பின் மனைவி, அதன் பின் முன்ன பின்ன தெரியாத வினோத், இப்ப ஆஃபிஸ்ல, தான் இதுவரை அதிகாரம் செலுத்தியவர்கள், எல்லாருமே தன்னை அடிக்கிறார்கள். மிகச் சுலபமாக எள்ளி நகையாடுகிறார்கள்! இதெல்லாம் தொடர்ச்சியாக நடக்கிறது! என்ன நடக்கிறது! மோகனுக்கு வாழ்வின் மீது, அளப்பரியாத பயம் எழுந்தது.

 

என்ன சவுண்டே காணோம்? அவ்ளோதானா உன் வீரமெல்லாம்? எப்ப எங்களை வேலையை விட்டு தூக்கப் போற? இங்க தூக்கிதான் பாரேன்!

 

பிரம்மை பிடித்தவாறு அவர்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். பின் தயங்கித் தயங்கி கேட்டான்.

 

உ… உங்களுக்கு எப்படி இதெல்லாம்….

 

நாந்தான் சொன்னேன், என்ற படி உள்ளே வந்தது, நம்ம ஹீரோ மதன் தான்!

 
ம… மதன்! நீ… நீ… நீயா? நம்ப வெச்சு கழுத்தறுத்துட்டியே!



இவ்வளவு நேரம் பெரும்பாலும் அமைதியாக இருந்த, அடிக்காத தேவி பொங்கி விட்டாள்.

 

டேய்… நம்பிக்கைத் துரோகத்தைப் பத்தி நீ பேசுறியா? நான் பண்ணாமியே, பணத்தை திருடினேன்னு பொய் குற்றம் சொன்னியே, உனக்கு என்ன தகுதி இருக்கு? அதுக்காக என்னை எப்டியெல்லாம் சித்ரவதை பண்ண? உன்னை என்று காலில் இருந்த செருப்பைக் கழட்டி அடிக்கச் சென்றாள்.

 

டக்கென்று இடையில் வந்த மதன், இரும்மா என்று தடுத்தான்.

 

நீங்க விடுங்கண்ணா! என் அப்பா வயசு இவனுக்கு. இவன் பண்ண கொடுமைக்கு, இவனை, என்று அழுது கொண்டே சொன்னாள்.

 

இருப்பதிலேயே இளையவள் என்பதால், அவளால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை என்பதை அனைவராலும் உணர முடிந்தது.

 

இல்லைம்மா, நீ அவனை அடிக்க வேணம்னு சொல்லலை. இவ்ளோ நல்ல விஷயத்தை செய்யப் போற, வீடியோ எடுக்க வேணாமா? என்று செல்லை எடுத்து ஆன் செய்தவன், இப்ப அடிம்மா என்றான்.

 
தேவி சராமரியாகக் கொடுத்த செருப்படியில் அவளுடைய ஆவேசம் நன்கு தெரிந்தது. மற்ற இருவரும் கூட அடித்தனர். கூடவே, தப்பா நடந்துக்க முயற்சி பண்ணுவியா? பண்ணுவியா என்று கேட்டு கேட்டு அடித்தார்கள்.



ஓய்ந்து போய் நின்றவுடன், மதன் சொன்னான். இனி அவனால உங்களுக்கு எந்தத் தொந்தரவும் வராது. இந்த வேலைக்கும் எந்த பிரச்சினையும் வராது. இதை எல்லாத்தையும் மறந்து, சந்தோஷமா இருக்கனும், என்ன?

 

ரொம்ப தாங்ஸ்ண்ணா என்று சாந்தியும், ப்ரியாவும் சொல்ல, தேவியோ, மதன் அருகில் வந்து, அவன் கையைப் பிடித்து, ரொம்ப தாங்ஸ்ண்ணா! உங்களை என் அண்ணனா நினைச்சி சொல்லுறேன். வாழ்க்கையில என்னிக்கும் உங்களை மறக்க மாட்டேன். வயசு கம்மின்னாலும் சொல்லுறேன்… நீங்க ரொம்ப நாளைக்கு சந்தோஷமா இருக்கனும். உங்க குடும்பமே நல்லாயிருக்கனும் என்று நெகிழ்ந்தாள்!

 

அவளது அண்ணா என்ற அழைப்பும், அவள் பேச்சும், அதில் இருந்த அன்பும், மதனையே ஆட்டியிருந்தது. பெண்களின் மேலேயே நம்பிக்கை இல்லாதிருந்த அவனுக்கு, அவன் அக்கா, அந்த அவள், இவர்களைத் தாண்டி, இந்த தேவியின் பரிசுத்தமான அன்பில் அவன் மனம் தெளிவடைந்தது! இந்த சாந்தி, ப்ரியாவும் கூட, அவனிடம் காட்டிய நன்றி, அன்பில், அவன் இதுவரை தனக்குத் தானே போட்டிருந்த இரும்புக் கதவுகளை, மன இறுக்கத்தை எல்லாவற்றியும் உடைத்தெறிந்தான்.

 

ஒரு வகையில், இந்த வாழ்க்கையை மிக அழகாக வாழ வேண்டும், ரசிக்க வேண்டும், முடிந்த வரை மற்றவர்களுடன் கலந்து நிற்க வேண்டும் என்ற எண்ணமும், தூய எண்ணங்கள் மனதில் நிறைந்து நிற்பதால் அது கொடுத்த தெம்பும், புத்துணர்ச்சியும், அவன் மனதிற்கு மிகவும் இதமாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தது.

 

இன்னமும், பிரச்சினை இருக்கிறதுதான்.

 

தன் மனம் கவர்ந்தவளுடன் தனக்கு ஏற்பட்ட பிரச்சினை தீரவில்லை. சொல்லப் போனால், அது தீரக் கூடிய ஒன்றா என்று கூடத் தெரியவில்லை. ஆனாலும், இனி வாழ்க்கையை ரசிக்க முடியும். தன் அக்காவுடன் மட்டுமல்ல, மற்ற எல்லாருடனும் மிக மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும் என்று அவனுக்குப் புரிந்தது.

 

இந்த பழிவாங்கலே, தனக்கான ட்ரீட்மெண்ட் என்று அவன் நினைத்திருந்தது, மிகவும் உண்மையானது.

 

புன்னகையுடன், அண்ணன்னு சொல்லிட்டு, எதுக்கு தாங்ஸ்? ம்ம்ம்? போங்க! போய் சந்தோஷமா இருங்க! போங்க என்று அவர்களை வழியனுப்பியவன், ஓய்ந்து போய் நின்ற மோகனைப் பார்த்துச் சொன்னான்.

 

நான் இன்னிக்கு வீட்டை காலி பண்ணிடுவேன் மாம்ஸ்! இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல, என் அக்கா இங்க வீட்டுக்கு வந்துடுவாங்க! நீங்க வேணும்னா, என் அக்கா மூலமா, நான் இப்படியெல்லாம் நடந்துகிட்டேன், நீயே நியாயம் சொல்லுமான்னு கேட்டுப் பாருங்க ஓகேயா?

 

அப்புறம், உண்மையாலுமே நேத்து வினோத் கூட நடந்த விஷயமெல்லாம் ப்ளூ ரே ப்ரிண்ட்ல, கிரிஸ்டல் சவுண்ட் க்ளாரிட்டில வீடியோவா என்கிட்ட இருக்கு! என்னிக்காச்சும் யூஸ் ஆகும். வினோத்தை அனுப்புனவனே நாந்தானே! ஆனாலும், நீ இவ்ளோ கேவலமானவனா இருப்பன்னு நினைக்கவே இல்லை மாம்ஸ்! இந்த லட்சணத்துல நாந்தான் ஆம்பளைன்னு, என்கிட்டயும், என் அக்காகிட்டயும் சவடால் பேச்சு வேற!

 

வீட்ல அத்தையை கேட்டதா சொல்லுங்க மாம்ஸ்! வரட்டுமா?

 
இனி அவன், புது மதன்! அவன் காதல் கை கூடுமா?

[whiteburst]

67.


இப்பொழுது!
 
சோஃபாவில், கலங்கியபடி அமர்ந்திருந்த மதனும், அவன் அக்காவும், வெளியில் சத்தம் கேட்டு நிமிர்ந்தனர். ஹரீஸ்ஸுடன் நுழைந்த அந்த நபர், மதனின் அக்காவைப் பார்த்த பார்வையில் எந்தளவு அன்பு இருந்ததோ, அதே அளவிற்கு கோபமும் இருந்தது. அந்தக் கோபத்தில், அந்த நபரின் கண்கள் கலங்கியிருந்தது!



அந்த கோபத்தின் பின்னாலிருந்த நியாயத்தை உணர்ந்த மதனின் அக்கா, அந்த நபரை நெருங்கி, கண்ணீர் மல்க, எ.. என்னை மன்னிச்…

 

அவளால் பேச முடியாத அளவிற்கு கண்ணீரும், உணர்ச்சியும் பெருக்கெடுத்தது.

 

ஏறக்குறைய அதே மனநிலையில்தான் அந்த இன்னொரு நபரும் இருந்தார். அந்த நபருடைய கண்களும் கலங்கியிருந்தாலும், மதனின் அக்காவின் உணர்ச்சியைப் பார்த்து, அந்த நபரும் உணர்ச்சி வயப்பட்டிருந்தாலும், முழுக் கோபம் தீராததால், முகம் கல்லைப் போல் இறுகியிறுந்தது. கோபமும், வருத்தமும், ஒன்று சேர பிரதிபலித்தது.

 

கண்ணைத் துடைத்த, மதனின் அக்கா, இப்பொழுது கொஞ்சம் நிதானமடைந்திருந்தாள். தனக்காக மட்டுமல்ல, மதனுக்காகவும், ஏன், எதிரிலிருக்கும் அந்த நபருக்காகவும், தான் நிதானமாக, இந்தச் சிக்கலை கையாளுவது அவசியம், அதற்கான பொறுப்பு தனக்கிருக்கிறது என்பதையும் அவள் உணர்ந்திருந்தாள்! ஆகையால், கண்ணீரைத் துடைத்த படி கேட்டாள்.

 

என் கூட பேச மாட்டியா? என்று கேட்டவாறே, நடுங்கும் கையால், எதிரிலிருக்கும் நபரின் கன்னத்தை வருடினாள். எ… என்னை மன்னிக்க மாட்டியா?

 

எவ்வளவு கோபம் இருந்தாலும், மதனின் அக்காவின் அன்பு, எப்பொழுதும் பரிசுத்தமானது என்று தெரிந்திருந்த அந்த நபரால், அந்த உணர்வைத் தாங்க முடியவில்லை.

 

உணர்ச்சி வயப்பட்டு, நடுங்கும் உதடுகளால், வரவழைக்கப்பட்ட கோவத்துடன், அந்த நபர் பேசினார்.

 

நீ…. நீ பேசாத! நா… நான் உனக்கு ஃபோன் பண்ணியிருந்தேன்ல. நீ கூட ஹெல்ப் பண்ண முடியாதுன்னு சொல்லிட்டீல்ல? என்னை டிஸ்டர்ப் பண்ணாதன்னு சொல்ற அளவுக்கு நான் என்ன தப்பு பண்ணேன்? நா… நான் சாகலாம்னு கூட நினைச்சேன் தெரியுமா.

 

மதன், அவன் அக்கா, ஹரீஸ் எல்லாருக்கும், அது பெரிய அதிர்ச்சியாகவும், வருத்தமாகவும் இருந்தாலும், அவனுடைய அக்காவோ, இன்னும் நிதானமாகவும், தெளிவாகவும், பிரச்சினையை அணுக வேண்டிய அவசியத்தை உணர்ந்து, சொன்னாள்!

 
நீ சாகனும்னு நினைச்ச! ஆனா, நான் சாகறதுக்கு அட்டெம்ட்டே பண்ணேன். மதன் மட்டும் சரியான நேரத்துக்கு வந்திருக்காட்டி, இன்னிக்கு நான் இங்க நின்னு பேசிட்டிருக்கவே மாட்டேன். இதுல கூட நமக்கு எவ்ளோ ஒத்துமை பாத்தியா என்று கண்ணீருடன் கூடிய புன்னகையுடன் சிரித்தாள்!



மதனின் அக்கா காட்டும் பரிசுத்தமான அன்பிற்கு, சற்றும் குறையாமல் அதே சுத்தமான அன்பைக் கொடுக்கக் கூடிய அந்த நபருக்கும், இந்த பேச்சு கடும் அதிர்ச்சியை அளித்தது. இருந்த கோபம், பிரச்சினை, வருத்தங்களை எல்லாம் பின் தள்ளி விட்டு, மதனின் அக்காவின் கையைப் பிடித்த படி, புதிய கோபத்துடன் சொன்னார்!

 

ஏய்… அறைஞ்சுருவேன், இனிமே இப்படி பேசுனா! நாந்தான் லூசு மாதிரி பேசுனேன்னா, நீயும் அப்படியே பேசுவியா? இனி இப்டி பேசுன… படபடப்புடன் வந்த வார்த்தைகளில் தெறிந்த அன்பு அங்கு இருந்த அனைவருக்கும் நிறைவைத் தந்தது.

 

பதிலுக்கு புன்னகைத்தவள், உன் கூட கொஞ்ச நேரம் பேசனும். நான் பேசுனதுக்கப்புறம், நீ என்ன சொன்னாலும் நான் கேக்குறேன். சரியா? ப்ளீஸ் வா என்று அந்த நபர் கையைப் பிடித்த படி, தன் அறைக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.

 

அவர்களிடையே, தனிமையான உரையாடல் அவசியம் என்பதை உணர்ந்த மதனும், ஹரீசும், பெருமூச்சு விட்ட படி அமர்ந்தனர். இனி, தன் மனைவி பார்த்துக் கொள்ளுவாள் என்ற நம்பிக்கை ஹரீசுக்கு வந்திருந்தது.

 

அந்த புதிய நபரிடம், ஹரீசுக்கு அதிகம் பழக்கம் இல்லாவிட்டாலும், ஏற்கனவே தன் மனைவியின் மூலம் முழுக்க கேள்விப் பட்டிருந்ததும், ஆரம்பத்தில் தான் போய் கூப்பிட்ட சமயத்தில் கூட நாசுக்காக வர மறுத்தாலும், தன் மனைவி மிகவும் மன வருத்தத்தில் இருப்பதாகச் சொன்ன அடுத்த நொடி கிளம்பிய நபர், இந்த வீட்டுக்கு வந்ததில் இருந்து வெளிப்படுத்திய அன்பு, அவனுக்கும் பெருத்த ஆச்சரியத்தைத் தந்திருந்தது. அவர்களுக்கிடையே இருக்கும் அந்த ஆத்மார்த்தமான அன்பு அவனுக்கும் நிறைவைத் தந்திருந்தது. இந்தப் புரிதல் மிகச் சாதாரணமானதல்ல!

 

மதன் இதை ஓரளவு எதிர்பார்த்திருந்தாலும், வந்த நபர் உள்ளே வந்ததில் இருந்து, தன்னைப் பார்க்கவோ, தன்னிடம் பேசவோ எந்த முயற்சியும் செய்யாததில், கொஞ்சம் வருத்தமாய் இருந்தாலும், உள்ளுக்குள், அவனும் நிறைவாய்தான் உணர்ந்தான்.

 

அந்த நபர் இன்னமும் அப்படியேதான் இருக்கிறார்.

 

அதே அள்ளிக் கொட்டும் அன்பு, முகத்தைப் போலவே, மாசு மருவற்ற மனம், நல்லதையே நினைக்கும் குணம், தனக்கு நெருக்கமானர்வகளிடம் மட்டும் செலுத்தும் அதிகாரம், அதே பட பட பேச்சு என்று அப்பொழுது போலே இப்பொழுதும் என்பதால் அவனுக்கும் மகிழ்ச்சியே!

 

பழைய மதனாக இருந்திருந்தால், கொஞ்சம் சலனம், ஒன்று கூட முடியுமா என்ற சந்தேகம், இதெல்லாம் வந்திருக்குமோ என்னவோ! ஆனால், இந்த புதிய மதன், மிகத் தெளிவாகவும், எதையும் சந்திக்கும் தைரியத்துடனும் இருந்தான்! ஆகையால் அவன் அமைதியாகவே இருந்தான்.

 

ஏறக்குறைய ஒரு மணி நேரத்துக்கும் மேல் கழித்து, கையைக் கோர்த்தவாறு வெளி வந்த அந்த இருவரது முகத்தில் பழைய கோபம், வருத்தம், கண்ணீர் எதுவும் இல்லை. அவர்கள் சமாதானமாகிக் கொண்டார்கள், புரிந்து கோண்டார்கள் என்பது தெளிவாக இருந்தாலும், இருவர் முகத்திலும் ஏதோ ஒரு யோசனை இருந்தது.

 

வெளியே வந்த நபர், சரி நான் கிளம்புறேன். நான் எல்லாத்தையும் அப்படியே விட்டுட்டு வந்துட்டேன். நான் போகனும் என்றார்.

 
ஏய்.. சாப்ட்டு போலாம் இரு! நான் உன் கூட நிறைய பேசனும்னு நினைச்சேன்.



பேசலாம், நாளைக்கு நான் வரேன். நானும் நிறைய பேசனும். ஆனா, இப்ப கிளம்புறேன்.

 

ம்ம்ம்.. ஓகே! மதன், போயி விட்டுட்டு வந்திடு!

 

கொஞ்ச நேரம் கூட அதைக் கேட்டு மதனால் மகிழ்ச்சியடைய முடிய வில்லை. ஏனெனில், பட்டென்று பதில் வந்தது அந்த நபரிடமிருந்து.

 

இல்லை தேவையில்லை. நான் பாத்துக்குறேன்.

 

ஏய், எதுக்கு ஆட்டோல போற? அதான் சொல்றேன்ல?

 

நான் எதுக்கு ஆட்டோல போகனும்?

 

பின்ன? மதனையும் வேணம்னு சொல்லிட்ட!

 

பதிலுக்கு, ஹரீசை நெருங்கிய அந்த நபரோ, நீங்கதானே அண்ணா என்னைக் கூட்டிட்டு வந்தீங்க? இப்ப என்னை கொண்டு போய் விட மாட்டீங்களா என்று உரிமையாய், கொஞ்சம் அன்பு கலந்த அதிகாரத்தில் கேட்க, ஹரீஸ் புன்னகையுடன் எழுந்தான். மதனைப் பார்த்து, என்கிட்ட கோவிச்சுக்காத என்று கையைத் தூக்கியவன், டிராப் செய்ய கிளம்பினான்.

 

சிரிப்புடன் அதனைப் பார்த்துக் கொடிருந்த மதனின் அக்காவைப் பார்த்து முறைத்த அந்த நபரின் பார்வையில், உன்னைப் பத்தி எனக்கு தெரியாதா? என்ற கேள்வி இருந்தது.

 

பின் திரும்ப, மதனை சட்டையே செய்யாமல், சிறிது தூரம் சென்ற அந்த நபர், தாங்க முடியாமல், திரும்ப மதனிடம் வேகமாக வந்து கோபமாகப் பேசினார்!

 

உன் கூட பேசக் கூடாது, உன் முகத்துலியே இனி முழிக்கக் கூடாதுன்னுதான் நினைச்சிகிட்டு இருந்தேன். ஆனா, அவ கூட பேசிட்டு, என்னால சும்மா போக முடியலை.

 

அவ பிரச்சினையை சால்வ் பண்ணிட்டா, நீ என்ன பெரிய இவனா?

 

நீ ஒழுங்கா இருந்திருந்தா, இந்தப் பிரச்சினையே வந்திருக்காது. அவ, த… தற்கொலை வரைக்கும் யோசிச்சிருக்க மாட்டா. எல்லாத்துக்கும் நீதான் காரணம். என்னிக்குதான் நீ மாறப்போற? இப்பிடியே அடுத்தவிங்க உணர்ச்சியைப் புரிஞ்சுக்காமியே இரு! ச்சே! என்று கோவமாகச் சொல்லிவிட்டு நகர்ந்தார் அந்த நபர்.

 

இவ்வளவு நேரம் வரை கொஞ்சம் குழப்பத்துடனும், சந்தேகத்துடனும், வருத்தத்துடனும் இருந்த மதனின் முகம், அந்த நபர் திட்டிவிட்டு சென்றவுடன், மிகவும் தெளிவும் மகிழ்ச்சியும் அடைந்தது. மதன் வாய் விட்டே சிரிக்கத் தொடங்கினான்.

 

ஹா ஹா ஹா!

 

ஏறக்குறைய அதே மனநிலையில் இருந்த, மதனின் அக்காவும் மகிழ்ச்சியாகக் கேட்டாள்.

 

என்னடா, திட்டுனதுக்கு இவ்ளோ சந்தோஷமா? அப்ப நானும் உன்னைத் திட்டுறேன்!

 

ஹா ஹா ஹா! இது திட்டுனதுக்கு இல்லக்கா! அந்த லூசு, என்னை லவ் பண்றேன்னு, சொல்லாம சொல்லிட்டு போதுல்ல, அதுக்குதான் சிரிச்சேன்!

 

ஏய், என் முன்னாடியே, என் ஃபிரண்டை, அதுவும் உன்னை விட ரெண்டு வயசு பெரியவளை லூசுன்னு சொல்ற? என்ற அவன் அக்காவின் குரலில் இருந்தது வெறும் சீண்டல் மட்டுமே!

 

உன் ஃபிரண்டுன்னா, அது உன்னோட! எனக்கு, அவ என் லவ்வர்! ஃபியூச்சர்ல என் ஒய்ஃப்! அவளை நான் எப்டி வேணா கூப்பிடுவேன். அதெல்லாம் உனக்கு தேவையில்லை!

 

என்னடா லவ்வர்ங்கிற! ஒய்ஃப்ங்கிற! அவ்ளோ கான்ஃபிடண்ட்டா? கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி, ஒரு மான்ஸ்தன் ஓவரா ஃபீல் பன்ணிட்டிருந்தானே? இப்ப எங்க போனான் அவன்?

 

ஆமா, கான்ஃபிடண்ட்டுதான். நான் குழம்புனது, நான், என்ன நினைக்கிறேன்னு தெரியாம இல்லை. அவ எப்டி எடுத்துக்குவான்னு தெரியாமத்தான். ஆனா, இப்ப கன்ஃபார்ம் ஆயிடுச்சி!

 

பாரேன் அவளை! அவளுக்காகன்னா கூட, என்கிட்ட பேச மாட்டாளாம். ஆனா, உன் விஷயம்னா, என்னைத் திட்டுவாளாம். நான் செஞ்சதையெல்லாம் விட்டுட்டு, செய்யாத ஒண்ணுக்காக, ஏன் செய்யலைன்னு கேப்பாளாம். திட்டுனாலும், என்கிட்ட பேசாம போக முடியலைல்ல?!

 

டேய்… போதுண்டா! திட்டுனதுக்கு இவ்ளோ விளக்கமா? என்று கிண்டல் பண்ணியவள், கொஞ்சம் சீரியசாகவே கேட்டாள்.

 

டேய், அவளோட கோபம் என்னான்னு உனக்கு தெரியுமா?

 

வேணாங்க்கா! எதுன்னாலும், அவளே என்கிட்ட சொல்லட்டும். நான் தெரிஞ்சு எந்தத் தப்பும் பண்ணலை. அப்படியே பண்ணியிருந்தாலும், அதை எப்டி சரி பண்ணனும்னு நான் பாத்துக்கறேன். என்ன பிரச்சினன்னா, அவ பக்கத்துல வரவே விட மாட்டேங்குறா. அதான் யோசிக்கிறேன். லெட்ஸ் சீ! மதனின் வார்த்தைகளில் கொஞ்சம் வருத்தம் இருந்தாலும், அளவுக்கு மீறிய நம்பிக்கையும், காதலும் இருந்தது.

 

அப்படி, இவர்கள் இருவருடைய அன்புக்கும், உணர்வுக்கும், பேச்சுக்கும் காரணமான, அந்த நபர்!

 

மதனுடைய அக்காவின் உயிர்த் தோழி!

மதனின் காதலி!

மதனை விட இரண்டு வயது மூத்தவள்!

அந்தக் காரணத்திற்காகவே, மதன் சின்ன வயதில் தன் காதலைச் சொன்ன போது மறுத்தவள்.

அதன் பின் காதல் வந்தாலும், பல்வேறு குழப்பங்களில் அதை வெளிப்படுத்தாதவள்.

ஆனாலும், இந்த இருவர் மீதும் ஆழமான அன்பினை உடையவள்.

 
அவள் பெயர் லாவண்யா!

[whiteburst]

68.

 
(கடைசியாக கதாநாயகி, கதைக்குள் வந்தாச்சு! – அப்படி அவர்களுக்குள் என்னதான் நடந்தது?)
 
மதனின் பார்வையில்!
 
ஆரம்பத்தில், மதனின் ஃப்ளாஸ்பேக்கில், மதன், அவன் அக்கா, அவன் தாத்தா ஆகியோரிடையேயான சம்பவங்களைச் சொல்லியிருந்ததில், முதன் முதலில் மதனின் அக்கா, தேடி வந்து தாத்தாவின் முன்னிலையில், அதிக மதிப்பெண் எடுத்ததற்கு, என்னிடம் கிஃப்ட் கொடுத்த காட்சியைத் தவிர்த்து, மீதி எல்லாக் காட்சிகளிலும் நம் கதாநாயகி லாவண்யாவையும் உள்ளே சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்)
 
என் அக்கா, கிஃப்ட் கொடுத்த பின், தாத்தாவிடம் பழக்கம் ஏற்பட்ட பின், அவள் தனக்காக கேட்டது ஒன்றே ஒன்றுதான். அது, தன்னுடைய நெருங்கிய தோழி ஒருத்தியை, அந்த வீட்டில் அனுமதிக்க வேண்டும் என்றுதான். சிறு வயதிலிருந்தே அவர்கள் மிக நெருக்கம்.
 
லாவண்யா ஆரம்பத்தில் வரும் போது, ஏனோ எனக்கு பிடிக்கவில்லை. ஏனெனில், கடும் மன உளைச்சலில் இருந்த எனக்கு, புதியவர்களைக் கண்டாலே பிடிக்காமல் இருந்தது. இந்நிலையில், பெரும்பாலும் தன் வீட்டில் இன்னொரு புதிய ஆள், அதுவும் ஒரு பெண் என்பது எனக்கு மிகவும் கடுப்பேற்றியது.
 
அதனாலேயே, தன் தாத்தாவிடம், அவள் ஏன் அடிக்கடி வருகிறாள் என்று கோபப்பட்டேன்.
 
இல்லடா ராஜா, உன் அக்கா காசு வேணும், காரு வேணும்னு கேட்டிருந்தா நான் முடியாதுன்னு சொல்லலாம். ஆனா, தன்னோட ஃபிரண்டுக்குதானே பெர்மிஷன் கேக்குறா. தவிர, அந்த லாவண்யா பொண்ணு கதையைக் கேட்டா எனக்கே கஷ்டமா இருக்கு!
 
அப்படி என்ன கஷ்டம். அவிங்க காசு வேணும்னு சும்மா ஏதாச்சும் பொய் சொல்லியிருப்பாங்க…
 
தப்பு ராஜா!   புடிக்கலைங்கிறதுக்காக, என்னான்னு தெரியாமியே பேசக் கூடாது. ரெண்டு பேரும் சின்ன வயசுல இருந்து க்ளோஸ். ஒரே ஸ்கூல், இப்பியும் ஒரே காலேஜ், ஒரே க்ளாஸ். தவிர, ரெண்டு பேருக்குமே அப்பா அம்மா இருந்தும் அனாதை மாதிரி!
 
அந்த கடைசி வாக்கியம் என்னை மிகவும் பாதித்தது!
 
ஏன் தாத்தா அப்படிச் சொல்றீங்க?
 
உன் அக்காவுக்கு, தன்னோட அப்பா, அம்மா நடந்துக்குற முறை பிடிக்கலை. அதுனால, தள்ளி நிக்குறா.
 
அந்த லாவண்யா பொண்ணுக்கு, அம்மா சின்ன வயசுலியே செத்துடுச்சு. செத்த ஒரு மாசத்துல இன்னொரு பொண்ணைக் கல்யாணம் பண்ணிட்டு வந்துட்டாரம், அவிங்க அப்பா. கேட்டா, புடிக்காத பொண்ணை கல்யாணம் பண்ணி வெச்சிட்டாங்களாம். புடிக்காத பொண்டாட்டி கொடுத்த குழந்தை மேலயும், அவருக்கு பாசம் வரலை.
 
பெத்த அப்பாவே, பாசமா இல்லாட்டி, புதுசா வந்த ரெண்டாவது மனைவி என்ன பாசம் காட்டிடப் போறா? சினிமால வர்ற மாதிரி சித்தி கொடுமை இல்லாட்டியும், ஒரு மாதிரி, அன்பே இல்லாத வீடு. வேலைக்காரி மாதிரி நடத்துறது மட்டும்தான் கொடுமைன்னு இல்லை. சொந்த வீட்டுல, தன்னோட எதுவுமே பேசாம, தன்னை கண்டுக்காம, வார்த்தைகளால் துன்புறுத்துறதும் கூட ஒரு கொடுமைதான்.
 
இத்தனைக்கும் ஓரளவு வசதில்லாம் இருக்கு. இருந்தாலும், இப்படிப்பட்ட அப்பா காசை எதிர்பார்க்கக் கூடாதுன்னு, உன் அக்கா கூட சேர்ந்து பார்ட் டைம் ஜாப்க்கு போறா! சொந்த காசுல படிக்கிறா! என்று பெருமூச்சு விட்டார். அப்படிப் பட்ட பொண்ணை எப்படிப்பா நான் வராதன்னு சொல்லுவேன்?
 
அப்புறம் எப்படி தாத்தா இந்தளவு படிச்சி, முன்னேறியிருக்காங்க?
 
அவிங்க பாட்டியோட சப்போர்ட்லதான் இவ்வளவும். அப்பா சரியில்லைன்னாலும், அப்பாவோட அம்மா சப்போர்ட்டா இருந்திருக்காங்க. உன் அக்காவும் சின்ன வயசுல இருந்து ஃப்ரண்டு. உங்க அம்மா இறந்த சமயத்துலதான் அவிங்க பாட்டியும் இறந்திருக்காங்க. அதான் மனசு கேக்காம, உன் அக்கா அந்தப் பொண்ணை இங்க டெய்லி வரச்சொல்லி கேக்குது. அப்பன்னாச்சும், அந்தப் பொண்ணுக்கு கொஞ்சம் மனசுக்கு நிம்மதியா இருக்குமில்ல?!
 
குற்ற உணர்ச்சியில் நான் தலை குனிந்திருந்தேன். பின் மெதுவாகச் சொன்னேன். சாரி தாத்தா. நான் தெரியாம, அந்தப் பொண்ணைப் பத்தி தப்பா சொல்லிட்டேன். ப்ச்… பாட்டி, அம்மா, சித்தி, இவங்களையெல்லாம் பாத்துட்டு, எந்த உறவு மேலியோ, பொண்ணு மேலியோ ஒரு நல்லெண்ணம் வர்றதில்லை!
 
சரி விடுங்க! அந்தப் பொண்ணு, அவ இஷ்டப்படி வரட்டும் போகட்டும். என்று சொல்லி திரும்பிய நான் அதிர்ந்தேன். ஏனெனில், அந்த உரையாடலை என் அக்காவும், லாவண்யாவும் கேட்ட படி நின்றிருந்தார்கள். லாவண்யாவின் முகம் கலங்கியிருந்தது.
 

ஏனோ எனக்கு, அது மிகவும் வருத்தத்தை அளித்தது. அந்த உணர்வு எனக்கு மிகப் புதிது!

 

அதன் பின், லாவண்யாவின் வருகை மிக இயல்பாக இருந்தது.  அக்காவைப் போல், அவளும், தாத்தாவிடம் மிகுந்த பாசம் வைத்திருப்பாள். ஆனால், அவள் என்னிடம் மட்டுமே பேசவே மாட்டாள். அக்கா கூட என்னிடம் அதிகம் பேசாவிட்டாலும், அவ்வப்போது பேசுவாள். தாத்தாவின் மூலம் சொல்ல வேண்டியதை சொல்லிவிடுவாள். ஆனால் லாவண்யா மட்டும் என்னிடம் பேசியதேயில்லை.

 

அவள் என்னிடம் முதலில் பேசியது ஏறக்குறைய 10 மாதங்கள் கழித்துதான்.

 

அன்று என் அம்மாவின் முதல் வருட நினைவு தினம். என் தாத்தா, ஏற்கனவே என்னிடம் சொல்லியிருந்தாலும், வேண்டுமென்றே, அன்று காலையிலே வெளியே சென்று விட்டு, மதியம் 3 மணிக்கு, பூஜை எல்லாம் முடிந்த பின் தான் வீடு திரும்பினேன். தாத்தா, என் அக்கா, லாவண்யா மூவரும் சாப்பிடாமல் காத்திருந்தார்கள். என்னை சாப்பிடச் சொல்லிவிட்டு, சாப்பிடும் சமயத்தில் கேட்டார்.

 

ஏன் ராஜா இப்டி பண்ண?

 

என்ன பண்ணேன்?

 

இன்னிக்கு பூஜை இருக்குன்னு உனக்கு தெரியுமில்ல? என்ன கோபம் இருந்தாலும், பூஜையைக் கூடவா செய்ய மாட்ட?

 

உயிரோட இருக்கிறப்ப செய்ய வேண்டிய கடமையை அவிங்க செஞ்சிருந்தா, செத்ததுக்கப்புறம் செய்ய வேண்டிய கடமையை நான் ஏன் செய்யாம இருக்கப் போறேன்? வாழ்ந்ததும் எனக்காக இல்லை. குறைந்த பட்சம் செத்ததும் கூட எனக்காக இல்லை. அப்புறம் என்ன அம்மா? எனக்கு பூஜை புடிக்காதுன்னு சொன்னேன். நீங்க கேக்கலை. அதான் இப்படி செஞ்சேன்.

 

நான் சொன்னதில் இருந்த உண்மையும், என் மனதில் இருந்த வலியும், என் தாத்தவை மிகவும் உலுக்கியது. மெல்லிய கண்ணீருடன் சாப்பிடாமல் எழுந்து விட்டார். எந்தளவு என் அம்மாவை வெறுத்தாலும், என் மேல் அன்பு காட்டும் அந்த ஜீவன் பட்டினி கிடக்கும் போது என்னால் சாப்பிட முடியவில்லை. அதனால் நானும் எழுந்தேன். கூடவே, என் அக்கா, லாவண்யாவும் சாப்பிடாமல் எழுந்தார்கள். அது மாலை வரை நீண்டது.

 
மாலையும் சாப்பாடு வேண்டாம் என்று நான் முரண்டு பண்ணி அறையிலேயே இருந்தேன். வந்து கூப்பிட்ட அக்காவிடமும் கோபமாக கத்தினேன். அப்பொழுதுதான் லாவண்யா என் ரூமுக்கு தனியாக வந்து சாப்பிடக் கூப்பிட்டாள். அவளிடமும் கோபமாக, உன் வேலையைப் பாரு என்று கத்தினேன். ஆனால், என் கோபத்தை, அவள் சட்டையே செய்யவில்லை.



அவள் ஆரம்பத்திலிருந்தே அப்படித்தான். என் அக்கா கூட, என் கோபத்துக்கு சில சமயம் பயப்படுவாள். ஆனால், இவளோ ஒரு பொருட்டாகவே எடுத்துக் கொள்ள மாட்டாள். 

 

கத்தி பேசுனா நீ சொல்றது சரின்னு ஆகிடாது. உனக்கு அட்வைஸ்லாம் நான் பண்ண விரும்பலை. உனக்காக இல்லாட்டியும், உன் தாத்தாக்காக வந்து சாப்டு!

 

என் வீட்டுக்கே வந்து, என் தாத்தாக்காக நீ சப்போர்ட் பேசுறியா? உன் வேலை என்னமோ அதை மட்டும் பாரு! இனி என் விஷயத்துல தலையிட்ட, இந்த வீட்டுக்கே வர விடாம பண்ணிடுவேன்.

 

உன் வீடா, இது உன் தாத்தா வீடு!  அவரு சொல்லட்டும், வர்றதா வேணாமான்னு. இவ்ளோ பேசுறியே, அந்த தாத்தா, பூஜைக்காக காலையில இருந்து சாப்பிடலை. மதியம் உன்னால சாப்பிடலை. இப்ப நைட்டும், நீ சாப்பிடாம, சாப்பிட மாட்டேன்னு இருக்காரு. உங்க அம்மா, கடமையைச் செய்யலைன்னு சத்தம் போட்டியே. உனக்காக வாழ்ந்துட்டிருக்கிற, உன் தாத்தாக்கு, நீ உன் கடமையைச் செஞ்சுட்டியா?

 

அவளுடைய கேள்வியில் இருந்த நியாயம் என்னை யோசிக்க வைத்தது. இருந்தாலும், முதன் முறை என்னுடன் பேசுபவள், என் வீட்டுக்கே வந்து என்னிடம் அதிகாரம் பண்ணுபவளிடம், தணிந்து போக ஈகோ இடம் கொடுக்க வில்லை.

 

என்ன இருந்தாலும், அவருக்கு, அவரு பொண்ணு மேலதானே பாசம் அதிகம். அவரு பொண்ணைப் பத்தி சொன்னவுடனே சாப்பிடாமக் கூட எந்திரிச்சு போயிட்டாருல்ல… என் வாதம் எனக்கே மொக்கையாக இருந்தது. அதனாலேயே, நான் கொஞ்சம் மெல்லிய குரலிலேயே சொன்னேன்.

 

என்னையே லாவண்யா பார்த்தாள்.

 

நீ எப்பவுமே லூசா? இல்ல, கோபம் வந்தா மட்டும் லூசுத்தனமா பேசுவியா? உன் தாத்தா, தன் பொண்ணுக்காக சாப்பிடாம எந்திரிச்சு போகலை. தன் பொண்ணு, தன் பேரனுக்கு செய்ய வேண்டியதை செய்யலியேங்கிற வருத்தத்துலியும், அதை விட முக்கியம், இந்தச் சின்ன வயசுல, அது உனக்கு ஏற்படுத்தியிருக்கிற பாதிப்பையும் நினைச்சு ஃபீல் பண்ணிதான் சாப்பிடாம போனாரு.

 
நான் வீட்டுக்கு வரக்கூடாதுன்னு உன் தாத்தாகிட்ட பேசுனப்ப, எந்த பொண்ணு, உறவு மேலியும் நம்பிக்கை வர்லைன்னு சொன்னியே, அந்த கஷ்டத்தை நீ அனுபவிக்கிறியேன்னு ஃபீல் பண்ணி, அதுக்காக எந்திரிச்சு போறாரு!

உன் தாத்தா என்னான்னா, உன்னை ரொம்பதான் பொத்தி பொத்தி பாக்குறாரு. தப்பு செஞ்சா கூட திட்ட மாட்டேங்குறாரு. அதான் நீயும் ஓவரா ஆடுற! வா… வந்து சாப்டு. உன் தாத்தாவுக்கான கடமையைச் செய்யு முதல்ல. அப்புறம் சொல்லு, என்னை வீட்டுக்கு வர வேண்டாம்னு. என்று சொல்லிவிட்டு சென்றாள்.

 
நான் வாய் பிளந்து, அமைதியாகப் போய் சாப்பிட்டேன். யார் சொல்லியும் கேட்காதவன், முதன் முறை லாவண்யா பேசி, சாப்பிட வந்ததைப் பார்த்து, என் அக்காவே வாய் பிளந்து நின்றாள்!

[whiteburst]

69.
 
அடுத்த நாள் யதேச்சையாக அவளும், என் அக்காவும் பேசியதைக் கேட்டேன்.
 
என்னடி, என்கிட்ட கூட எரிஞ்சு விழுந்தான். நீ கூப்பிட்டவுடனே கம்முனு வந்துட்டான்.
 
ரொம்பத்தாண்டி அவனை தலைக்கு மேல தூக்கி வெச்சுகிட்டு ஆடுறிங்க! நீங்கல்லாம் அவனைக் கெஞ்சி கூப்புட்டீங்க. ஒர்க் ஆகலை. சரின்னு, நான் போய் திட்டிக் கூப்பிட்டேன். ஒர்க் ஆகிடுச்சி! அவ்ளோதான்.
 
நீ திட்டுனியா? என்னை விட நீ பயந்த சுபாவம். நானே, சில சமயம் அவன் கோவமா இருந்தா பேச மாட்டேன். நீ எப்பிடிடீ திட்டுன?
 
தெரில்ல… நான் அதிகம் பழகாதவங்கன்னாதான் அமைதியா இருப்பேன். மதன்கிட்ட எனக்கு அப்படித் தோணலை!
 
ஓ… டெய்லி ரெண்டு மணி நேரம் பேசிக்கறீங்களோ?
 
பேசிதான் புரிஞ்சிக்கனும்னு அவசியம் இல்லை. இப்ப நீ மட்டும் என்ன, அவன் கூட டெய்லி ரொம்ப பேசுறியா? ஆனா, அவனை நீ புரிஞ்சிகிட்டதில்லை? அதே மாதிரிதான். நான் வந்ததுல இருந்து பாக்குறேன். நீ சொல்லிக் கேட்டிருக்கேன். அதை வெச்சு, நான் அவனை புரிஞ்சிகிட்டேன். நீயும் கூட, கொஞ்சம் தைரியமா, தாத்தாக்காக வந்து சாப்டுன்னு அதட்டிக் கூப்ட்டிருந்தா, அவனே வந்திருப்பான்.
 
எனக்கென்னமோ, தாத்தா மதியானமே சாப்பிடலியேன்னு அவனே ஃபீல் பண்ணிட்டு இருந்துருப்பான்னு தோணுது. அதே சமயம் கொஞ்சம் ஈகோ. அவ்ளோதான். நல்லவந்தான். இல்லாட்டி, என் விஷயத்துல தலையிட்டா, வீட்டுக்கு வர விட மாட்டேன்னு சொன்னதுக்கு, உன் சொத்தில்லை, உன் தாத்தா சொத்துன்னு திருப்பி திமிரா நான் பேசியும், அமைதியா சாப்பிட வந்திருப்பானா?
 
என்னடி சொல்ற? இப்படியில்லாமா பேசுன? உனக்குள்ள ஒரு ஜான்சி ராணி ஒளிஞ்சிருக்கிறதை இப்பதாண்டி பாக்குறேன்! ஹா ஹா!
 
ஏய் போடி!





அதைக் கேட்டு, எனக்கு அந்த இருவரின் மேலும் நம்பிக்கையும், அன்பும் கூடியது. என்னைச் சரியாக லாவண்யா கணித்திருந்ததும், கொஞ்சம் பயந்த சுபாவம் கொண்டவள், என்னிடம் அப்படி பேசியதும் பெரிய ஆச்சரியத்தை அளித்தது. ஏனோ இனம்புரியாத ஒரு உணர்வு மனதிற்குள் எழுந்தது.
 

வேண்டுமென்றே அன்று அவள் கிளம்பும் சமயத்தில் அவளைச் சீண்டினேன்.

 

நேத்து நான் சாப்ட்டுட்டேன். இப்ப, இது என் சொத்துதான? இப்ப நான் நினைச்சா உன்னை வர வேண்டாம்னு சொல்ல முடியுமில்ல என்று நக்கலாகக் கேட்டேன்…

 

இதுவரை தானாக பேசாத நான், அன்று பேசியது, அதுவும் வெறுமனே சீண்டலுக்காகத்தான் நான் பேசுகிறேன் என்று தெரிந்த என் அக்காவும், மிகவும் ஆச்சரியமாகி நின்றாள்.

 

சில நொடிகள் திகைத்த லாவண்யாவும், பின் சொன்னாள்.

 

சட்டம் தெரியாதா உனக்கு! சட்டப்படி, நீ இன்னும் மைனர். அதுனால டெசிஷன்லாம் நீ எடுக்க முடியாது தெரிஞ்சுதா. மேஜர் ஆன பின்னாடி, சொல்லு பாத்துக்கலாம்… என்று அவளும் சீண்டி விட்டுச் சென்றதைப் பார்த்து, என் அக்காவிற்கு இன்னும் ஆச்சரியமானது.
 




ஆனால், அவள் சென்றதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த என் உதடுகளில் பல நாட்கள் கழித்து ஒரு புன்னகை குடி வந்தது!
 

அதன் பின், நாங்கள் அதிகம் பேசிக் கொள்ளவில்லை. ஆனால், அவளது செயல்களை அவளையறியாமல் கவனிக்க ஆரம்பித்தேன். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவள் என்னுள் நிரம்ப ஆரம்பித்தாள். அடுத்து வந்த சின்னச் சின்ன நிகழ்ச்சிகளிலெல்லாம், அவளுடைய செயல்கள் எனக்குள் சின்னச் சின்ன சலனங்களை ஏற்படுத்தின. தினமும் அவளுடைய வருகையை நான் எதிர் நோக்க ஆரம்பித்திருந்தேன்.

 

நான் +2வில் எடுத்த மார்க்குக்கு வாழ்த்து சொன்னாள். அவளும், என் அக்காவும் படிக்கும் கல்லூரியில் சேரும் என் முடிவுக்கு மகிழ்ச்சியடைந்தாள். நான் அவளுடைய கல்லூரியை தேர்வு செய்ததற்கு அவளும் ஒரு காரணம்.

 

அவள் மேலான என் காதல் வலுப் பெறுவதற்கு மிக முக்கிய சம்பவம் அப்பொழுது மீண்டும் நிகழ்ந்தது.

 

நான் +2 முடித்து விட்டு என்னச் செய்யப் போகிறேன் என்று சொல்லி, இரண்டு நாட்கள் கழித்து…

 

அன்று தாத்தா ஏனோ மகிழ்ச்சியாக இருந்தார். என் அப்பாவும், அம்மாவும் ஏதோ அலுவலக விஷயமாக வெளியூர் சென்றிருந்தார்கள். அடுத்த இரு நாட்கள், வார இறுதி.

 

தாத்தா, என்னையும், என் அக்காவையும் கூப்பிட்டார். லாவண்யா சமயங்களில், அக்காவுடன் தங்கி விடுவாள். அன்று அவளும் இருந்தாள்.

 

தாத்தா கொஞ்சம் பீடிகையுடன் ஆரம்பித்தார். எனக்கு இத்தனை நாளா கவலையா இருந்துச்சு. எனக்கு அப்புறம், உங்களுக்குன்னு யாரு இருக்கான்னு! ஆனா, உன் அக்கா வந்தப்பவே பாதி கவலை தீந்துருச்சு. ரெண்டு பேரும், ஒருத்தருக்கொருத்தர் இருக்கீங்கன்னு. மீதி கவலையும் கூட நேத்து தீந்துடுச்சு!

 

அக்காதான் கேட்டாள். என்ன தாத்தா சொல்லுறீங்க? அப்படி என்ன நடந்தது?

 

நேத்து உங்க அப்பாவும், அம்மாவும் வந்து என்னை பார்த்தாங்கம்மா! அவன் ரொம்ப மனசு நொந்து பேசுனான். முன்னல்லாம், காசுன்னு பேசுனவரு, இப்ப அடியோட மாறிட்டாரு. பெத்த புள்ளைங்களே வெறுத்து ஒதுக்குற வாழ்க்கை என்ன மாதிரியான வாழ்க்கை. நாங்களே ஒரு விதத்துல அனாதைங்கதான்னு ரொம்ப ஃபீல் பண்ணாங்க!

 

உங்க அப்பாவும் சின்ன வயசுல இருந்து பணத்துக்காக ரொம்ப கஷ்டப்பட்டிருக்காரு. இந்த உலகமும் காசில்லாதவங்களை என்னிக்குமா மதிச்சிருக்கு? அதான் காசு வேணும்ங்கிறதுக்காக சில தப்புகளை செய்ய வெச்சிருச்சு. அதனால தயவு செஞ்சு மன்னிச்சிருங்க, என்னையும் ஏத்துக்கோங்கன்னு கெஞ்சி கேட்டுகிட்டாரும்மா!

 

உங்க அம்மாவும் கூட, நான் வந்ததுல இருந்து மதன் என்னை நெருங்கவே விடலை. என்னை எதிரியாவே பாக்குறான். சின்ன பையன் மனசு கஷ்டப்படக் கூடாதுன்னுதான் நான் தள்ளி நின்னேன். மத்த படி நான், மதன்கிட்ட கோபமாவோ, வெறுப்பாவோ பேசி நீங்க பாத்திருக்கீங்களா?

 

பெத்த புள்ளை, வளர்க்க வேண்டிய புள்ளை ரெண்டு பேரையும் தள்ளி நின்னே பாக்க வேண்டிய கொடுமை யாருக்கும் வரக் கூடாதுன்னு ரொம்ப ஃபீல் பண்ணாங்க. யோசிச்சு பாத்தா, அவிங்க சொன்னது எல்லாம் உண்மைதான்னு தோணுது!

 

இப்பிடியே எத்தனை நாள், எல்லார் மேலியும் வெறுப்பை காட்டிகிட்டு இருக்க முடியும்? அதுனால, யாருக்கு என்ன பலன்?

 

 அதான் உங்ககிட்ட பேசுறேன். இப்ப எனக்கும் நிம்மதியா இருக்கு. உங்க அப்பா அம்மாவும் திருந்திட்டாங்க. உங்களுக்கும், நீங்க இழந்த அன்பு, பாசம்லாம் இனி கிடைக்கும். எல்லாரும் சந்தோஷமா இருக்கிறதைத் தவிர வேற என்ன எனக்கு வேணும்? என்று நெகிழ்ச்சியுடன் சொன்னார்.

 

எனக்கு, என் அக்காவிற்கும் கூட மனம் கொஞ்சம் நெகிழ்ந்திருந்தது. அதே சமயம் உள்ளுக்குள் கோபமும் இருந்தது. செய்யுறதெல்லாம் செஞ்சுட்டு, இப்ப மன்னிப்பு கேட்டா ஆச்சா? அது மன்னிப்பு கேட்ட உடனே கொடுத்துடக் கூடிய தப்பா? என்றெல்லாம் யோசிக்க ஆரம்பித்தது.

 

அதே சமயம், இந்த நிகழ்ச்சி தாத்தாவிற்கு மகிழ்ச்சியையும் நிம்மதியையும் கொடுத்திருக்கிறது என்ற உண்மையும் புரிந்தது. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, எங்களுக்குள்ளேயே, இனி வழக்கம் போல, ஒரு இயல்பான குடும்பமாக நாங்கள் இருக்க முடியும், எல்லா மகிழ்ச்சிகளும் எங்களுக்கும் கிடைக்கும் என்ற செய்தி ஒரு மிகப்பெரிய மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்திருந்தது.

 

என்ன இருந்தாலும் பெண் என்பதோடு மட்டுமல்லாமல், இயல்பிலேயே கருணை கொண்டவள் என்பதால், அக்காவும் மிக இளகி இருக்கிறாள், உள்ளுக்குள் இது நல்லது என்ற மனநிலையில் இருக்கிறாள் என்பது அவள் முகத்திலேயே தெரிந்தது.
 




அப்பொதுதான் லாவண்யா பேசத் தொடங்கினாள்!

[whiteburst]

70.

 
இது உங்க குடும்ப விஷயம். நான் தலையிடக் கூடாது. இருந்தாலும், என் ஒபீனியனைச் சொல்லலாமா தாத்தா?

என்னமா இப்படி கேக்குற? நீயும் எனக்கு பேத்தி மாதிரிதாண்டா! அதுனாலதான் உன் முன்னாடி இந்த விஷயத்தை பேசுறேன்.

 

இல்ல, இவளுக்கும், மதனுக்கும் திரும்ப, அவிங்க அப்பா அம்மாவோட பாசம் கிடைக்குதுங்கிறது நல்ல விஷயம்தான். ஆனா, நான் விரும்புறதெல்லாம், அது உண்மையா இருக்கனும்னுதான், இன்னொரு பெரிய ஏமாற்றம் அவங்களுக்கு கிடைச்சிடக் கூடாதுன்னுதான் பயப்படுறேன்.

 

அக்கா அவளையே ஆழமாகப் பார்த்தாள். தாத்தாவோ குழப்பமாகப் பார்த்தார். நான் அமைதியாக வேடிக்கை பார்த்தேன், வழக்கம் போல!

 

நீ என்னம்மா சொல்ற? எனக்குப் புரியலை.

 

தாத்தா, என்னைத் தப்பா நினைச்சிக்காதீங்க. நான் இப்பவும் யாரையும் குற்றம் சாட்டலை. எனக்குள்ள சில சந்தேகங்கள். அதுனாலத்தான் இப்படிச் சொன்னேன்.

 

சரிம்மா, உனக்கு என்ன சந்தேகம்னு சொல்லு. எங்களுக்கும் புரியுமில்ல?!!

 
ஏன் தாத்தா, அவிங்க சொன்னது உங்களுக்கு கண்டிப்பா சந்தோஷமா இருந்திருக்கும். அவிங்க, இதை மட்டும்தான் சொன்னாங்களா? இல்ல வேறெதாவது சொன்னாங்களா?

வேற! என்று யோசித்தவர், மெயின் விஷயம் இதுதான்மா. அப்புறம், தன் பொண்ணுக்கு கல்யாணம் பண்ணனும், இப்பருந்து பாக்க ஆரம்பிச்சா, காலேஜ் முடிச்சிட்டு பண்ணிடலாம். இதுவரை நீங்க எங்களுக்கு செஞ்சதுக்காக, நீங்களே உங்களுக்குப் பிடிச்ச மாதிரி மாப்பிள்ளை பாருங்க, என்ன வேலை செய்யனும்னு மட்டும் எங்களுக்குச் சொல்லுங்கன்னாங்க! அதுல எதுவும் தப்பு இருக்குறதா எனக்கு தெரியலையேம்மா…

 

வேற ஏதாச்சும்?

 

வேற….. என்று யோசித்தவர், ஆங்… நம்ம மதனை, அவன் ஆசைப்பட்ட படி, IIM ல MBA படிக்க வைக்கனும். ஹைதராபாத்ல, IIM க்கு பெஸ்ட் ட்ரெய்னிங் இன்ஸ்டியூட் இருக்கு. அங்க இருக்குற IIT ல சேத்துட்டு, அப்படியே அந்த ட்ரெயினிங் இன்ஸ்டியூட்ல சேக்கலாம், அங்க வேலை செய்யுறவரை எனக்கு நல்லா தெரியும். நான் அவர்கிட்ட உடனே பேசுறேன்ன்னு சூப்பர் ஐடியா சொன்னாரும்மா? இது ரெண்டுதான் சொன்னாரு!

 

அடுத்து லாவண்யா கேட்ட கேள்வி, எல்லாரையும் அதிர வைத்தது!

 

மதன் IIM ல படிக்க ஆசைப்பட்டது, அவிங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?

 

தாத்தாவும் யோசிக்க ஆரம்பித்தார். அப்போதுதான் என் அக்கா கோபமாக கேட்டாள்.

 

இப்ப உன் பிரச்சினை என்னடி? என்னத்தை எங்ககிட்ட இருந்து மறைக்கிற?

 

அக்காவின் கேள்வியில் எனக்கே வருத்தமாயிருந்தது. என் அக்கா, லாவண்யாவை சந்தேகப்படுகிறாளா? எனக்கே, அவள் கேள்வியில் ஒரு லாஜிக் இருப்பது தெரியும் போது, அக்கா எப்படி அவளைச் சந்தேகப்படுகின்றாள்?!

 

அடிபட்ட பார்வையுடன், சற்றே கலங்கிய விழிகளுடன், லாவண்யாவும் கேட்டாள்.

 

நான், உனக்கு கெட்டது நினைப்பேனாடி?
 
லூசு மாதிரி பேசாத! எனக்கு உன்னைப் பத்தி தெரியும். நீ கண்டிப்பா, எனக்கோ, இல்லை வேற யாருக்குமோ கூட கெட்டது நினைக்க மாட்ட! ஆனா, நீ ஏதையோ மனசுல வெச்சுகிட்டு குழம்புற. எங்களுக்குத் தெரியாத ஏதோ ஒரு விஷயம் உனக்கு தெரிஞ்சிருக்கு. அதுனாலத்தான் இப்படி பேசுற. அது என்னான்னு தெளிவாச் சொன்னாதான், தாத்தாவுக்கும், மதனுக்கும் முழுசா புரியும். ஏன்னா, அவிங்களுக்கு உன்னை ஒன்றரை வருஷமாத்தான் தெரியும். அதான் கேக்குறேன், நீ ஏதாச்சும் மறைக்கிறியா?

 

லாவண்யா, ஆமாம் என்று தலையாட்டினாள்.

 

எனக்கு மட்டுமல்ல தாத்தாவிற்கும் அவர்கள் நட்பு, ஒருவர் மேல் ஒருவர் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கை, புரிதல் எல்லாம் ஆச்சரியமாக இருந்தது. பெற்ற அம்மா அப்பாவைப் பற்றி அவள் குற்றம் சொல்லுகிறாள். ஆனால், இவளோ, நீ ஏதையோ மறைக்கிற என்று சரியாகக் கண்டு பிடிக்கிறாள்!

 

என்னன்னு சொல்லு.

 

வந்து, மதன் ரெண்டு நாள் முன்னாடி, நான் +2 முடிச்சு என்ன செய்யப் போறேன், IIM ல சேரப்போறேன்னு சொன்னது எல்லாத்தையும், உங்க அம்மா மறைஞ்சு நின்னு கேட்டுகிட்டு இருந்தாங்க.

 

அது எல்லாத்துக்கும் அதிர்ச்சியாக இருந்தாலும், தாத்தாதான் கேள்வி கேட்டார்.

 

சரிம்மா, யதேச்சையாக் கூட கேட்டிருக்கலாம். கேட்டதுக்கு அப்புறமும் கூட மதனோட ஆசையை நிறைவேத்த தானே இப்பியும் ஸ்டெப்ஸ் எடுக்குறாங்க?! இதுல என்ன தப்பு?

மேலோட்டமா பாத்தா சரிதான் தாத்தா. சரி நான் சில கேள்விகள் கேக்குறேன். அதுக்கு பதில் சொல்லுங்க.

 

அன்பு, பாசம்ங்கிறது என்ன அக்ரிமெண்ட்டா? திடீர்ன்னு, இன்ன தேதியில இருந்து இது செல்லும், இது செல்லாதுன்னு பேசுறதுக்கு? மதனுக்கும், பெத்த பொண்ணுக்கும் தப்பு பண்ணதை ஒத்துக்குறவிங்க, அந்தத் தப்பை மறக்கடிக்க என்ன செஞ்சிருக்காங்க? ஏன் இது நாள் வரைக்கும், இது சம்பந்தம்மா இவிங்ககிட்ட பேசவே இல்லை.

 

ஏம்மா, இவிங்க சின்னப் புள்ளைங்கம்மா! இவிங்ககிட்ட என்னத்தைப் பேசச் சொல்லுற?

 

தாத்தா, மனசாட்சியைத் தொட்டுச் சொல்லுங்க. இவிங்களா சின்னவங்க? வயசுல வேணா சின்னவங்களா இருக்கலாம். மெச்சூரிட்டில, சின்னவிங்களா?

 

என் ஃபிரண்டு மேல, எனக்கு இவ்ளோ அன்பு வந்ததே, பெத்த அப்பா, அம்மா தப்பு பண்ணாங்கன்னு தெரிஞ்சவுடனே அவிங்ககிட்ட சண்டை போட்டு, திருத்த முயற்சி பண்ணி, கடைசில எதுக்கும் அவிங்க கேட்கலைன்னு தெரிஞ்ச பின்னாடி, அப்படிப்பட்ட உறவே வேணாம்னு தள்ளி நிக்குறா பாத்தீங்களா, அப்ப இருந்துதான்.

அவ ஒண்ணும் இந்த வீட்டுக்கு வந்த பின்னாடி, ஏன் என்கிட்ட சொல்லலைன்னு சண்டை போடலை.

 

இங்க வர்றதுக்கு முன்னாடியே, நீங்க பண்ணது தப்பு, அதுக்கு பரிகாரமா, அந்த காசு பணம் வேணாம்னு சொல்லிட்டு, மதனை மட்டும் நல்ல படியா வளர்த்துக் கொடுக்கனும், அதான் நியாயம்னு அவிங்க அம்மாகிட்டயே சண்டைக்குப் போயிருக்கா. அப்படிப்பட்டவ இவ! இவளா, சின்னப் பொண்ணு?

 

என் அக்கா, அவள் அப்பா, அம்மாவிடம் சண்டை போட்டது, இந்த வீட்டுக்கும் வருவதற்க்கு முன்பிருந்தே என்ற விஷயம் எனக்கு புதிதாக இருந்தது. அதே சமயம், அவள் மேலான நம்பிக்கை அதிகரிக்கவும் செய்தது. என் யோசனைகளை, அவளுடைய பேச்சு கலைத்தது.

 

மதன் இடத்துல வேற யாரு இருந்திருந்தாலும், இதே மாதிரி நடந்திருப்பாங்களான்னு எனக்கு தெரியலை. அவன் வயசுக்கு, அவன் ஃபேஸ் பண்ண அதிர்ச்சிகளும் சரி, அதை அவன் எதிர் கொண்ட விதமும் சரி, ஒண்ணும் சாதாரணமானது இல்ல. அப்படிப்பட்ட மதன், தான் அடுத்து MBA எங்க படிக்கனும், எப்படி படிக்கனும், ஏன் படிக்கனும்னு இப்பவே இவ்ளோ தெளிவா இருக்குற மதன் மட்டுன் சின்னப் பையனா என்ன?

 

சரி இதைப் பத்தி பேச வேணாம். ஆனா, அன்பு காட்டுற மாதிரி ஒரு இடத்துல கூட நடந்துக்கலியே?! முத வருஷம், மதன் அம்மாவுக்கு நீங்க திதி கொடுக்க நினைச்சப்ப கூட, கட்டின கணவரா, அவரு ஒண்ணும் செய்யாமத்தானே இருந்தாரு?! இன்னிக்கு இவ்ளோ முக்கியமான விஷயத்தை நீங்க பேசுறப்ப கூட, அவிங்க உங்க கூட இல்லியே?

எனக்கு என்னமோ, இவிங்க சின்னப்பசங்கன்னு நினைச்சு இவிங்ககிட்ட பேசாம இருக்கலை. அவிங்க காரணமாத்தான், உங்ககிட்ட பேசியிருப்பாங்கன்னு தோணுது!

 

அப்படி என்னம்மா காரணம்?

 

அவள் சொன்ன பதில் எல்லாரையும் அதிர்ச்சியடைய வைத்தது. அது,

 
ஏன்னா உங்க கிட்டதான், பாசம்னு சொல்லி ஏமாத்த முடியும். தவிர, நீங்கதான், உங்களுக்கு அப்புறம் இவிங்களுக்கு என்ன வழின்னு ரொம்ப வருத்தப்பட்டுக்கிட்டு இருக்குறீங்க! ஒருவேளை அவிங்க எமாத்தனும்னு நினைச்சா, உங்களைத்தான், அவிங்களால ஈசியா ஏமாத்த முடியும்! அதான்!

[whiteburst]

71.

 
லாவண்யாவின் கேள்விகளில் இருந்த தர்க்கம், எல்லாரையும் யோசிக்க வைத்தது. சிறிது நேர யோசனைக்குப் பின், தாத்தாதான் சொன்னார்.
 
நீ சொல்றது சரிதான்மா! நானே கொஞ்சம் ஏமாந்துட்டேன். ச்சே! அவிங்களைக் கூப்பிட்டு, கட் அண்ட் ரைட்டா, இது ஒத்து வராதுன்னு சொல்லிடுறேன்!
 
அதற்கும் பதில், லாவண்யாவே சொன்னாள்.
 
அவசரப்படாதீங்க தாத்தா! நான் சொன்னது எல்லாமே என் டவுட்டுதான். எதுவும் கன்ஃபர்ம் கிடையாது. அப்படியிருக்கிறப்ப, சந்தேகத்தின் பலனை அவிங்களுக்கும் கொடுக்கனுமில்லையா? ஒரு வேளை அவிங்க உண்மையாலுமே மனசு மாறியிருந்தா?

தாத்தா சிரித்துக் கொண்டே சொன்னார். சரி, நான் என்ன பண்ணனும்ன்னும் நீயே சொல்லும்மா!

 

இதையேச் சொல்லுங்க தாத்தா. முதல்ல, பையன்கிட்டயும், பொண்ணுகிட்டயும் பாசம் காட்டச் சொல்லுங்க. அவங்க, அப்பா, அம்மாவா எத்துக்குற வரைக்கும் பொறுமையா நடந்துக்கச் சொல்லுங்க. அவிங்க ஏத்துகிட்டா, நீங்க ஏத்துக்குறதுல எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லைன்னு சொல்லுங்க என்று சொல்லி நிறுத்தியவள்… பின் தயங்கிச் சொன்னாள்.

 

அதுனால, இப்போதைக்கு மதன் இங்கியேதான் படிப்பான். ஹைதராபாத்லாம் போகலைன்னு சொல்லுங்க என்றாள்.

 

தாத்தா சரி என்று சொன்னார். ஆனால், அக்காவோ, அவளையே யோசனையாகப் பார்த்தாள்.

 

என்னடி அப்படி பாக்குற? நான் சொன்னது தப்பா?

 

நீ சொன்னது எல்லாம் சரிதான். ஆனா, நீ இன்னும் முழுசா உன் மனசுல இருந்ததைச் சொல்லலைன்னு தோணுது!

 

ஏய்… அப்படில்லாம் இல்லை என்று பதறினாள் லாவண்யா!

 

உண்மையைச் சொல்லு, அவிங்க இது மாதிரி ஒரு ப்ளானோட தாத்தாவை அப்ரோச் பண்ணதுக்கு பின்னாடி ஏதோ ஒரு காரணம் இருக்கும்னு நீ நம்புற! அப்படித்தானே? அது என்னான்னு சொல்லு!

 

இ… இல்லடி… அது வ… வந்து.

 

சரி இப்பச் சொல்ல வேணாம். ஒருவேளை, நீ சொன்னது மாதிரி, தாத்தா நடந்ததுக்கப்புறம், அவிங்க ஏமாத்ததான் நினைச்சாங்கன்னு தெரிஞ்சா, அதுக்கப்புறம் நீ சொல்லு! ஓகே?!

 

ஓகேடி!

 

அப்ப, நான் நினைச்ச மாதிரியே, உண்மையாலுமே, முழுசா உன் மனசுல இருந்ததைச் சொல்லலை, அப்படித்தானே?!

 
அக்காவின் கிடுக்கிப்புடி கேள்வியில் லாவண்யா திணறினாள்…

அக்காவோ புன்னகையுடன் சொன்னாள். சரி, நான் நினைச்சது சரியான்னு தெரிஞ்சிக்கதான் அப்படி கேட்டேன். நீ இப்ப எதுவும் சொல்ல வேண்டாம். அப்புறமாச் சொல்லு.

 

அவர்களுக்கிடையேயான புரிதல், எனக்கும், தாத்தாவுக்கும் நெகிழ்ச்சியாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தது.

 

இப்படி ஒரு நட்பிற்காக, அக்கா ஆரம்பத்தில் இருந்து, அவள் துணை நிற்பது, மிகவும் சரியே என்று தோன்றியது.

 

திட்டப்படியே, அவர்கள் ஊரில் இருந்து வந்தவுடன், தாத்தா கொஞ்சம் பிடி கொடுக்காமல் இருந்து, ஒரு 5 நாட்கள் கழித்து, அவர்களிடம் லாவண்யா சொன்ன படியே சொன்னார்.

 

நீங்க, அவிங்ககிட்ட அன்பா முதல்ல நடந்துக்கோங்க என்று சொன்ன போது கூட லேசாக கடுப்படைந்தாலும், அமைதியாக இருந்தவர்கள், மதன் இங்கதான் படிப்பான், ஹைதராபாத் போக மாட்டான் என்று சொன்னவுடன் வெளிப்படையாக கோபமடைந்தார்கள்.

 

கோபத்துடன், நீங்கதான் அவிங்களைக் கெடுக்குறீங்க. உங்க காலத்துக்கப்புறம் அவிங்களுக்கு யாரும் துணை வேணாமா? இப்படியே இருங்க என்று கத்தி விட்டுச் சென்றனர்.

 

முன்பாயிருந்திருந்தால், தாத்தா அதிர்ச்சியடைந்திருப்பாரோ என்னமோ, லாவண்யாவின் பேச்சிலேயே ஓரளவு சுதாரித்திருந்தவர், இவர்களின் கோபத்தால் அதிர்ச்சியடையவில்லை.

 

நான் கூட நீங்க திருந்தியிருப்பீங்களோன்னு நினைச்சேன். ஆனா, அப்படியில்லைன்னு என்கிட்ட காமிச்சதுக்காக தேங்க்ஸ் என்று புன்னகையுடன் அவர்களைப் பார்த்துச் சொன்னார். தங்கள் குட்டு வெளிப்பட்ட அதிர்ச்சியில், அவர்கள் கோவத்துடன் அந்த இடத்தை விட்டுச் சென்றனர்.

 

தாத்தா வீட்டுக்கு வந்து எல்லாவற்றையும் சொன்னார். சொல்லி விட்டு, லாவண்யாவிடம்,

 

தாங்க்ஸ் மா! நீ மட்டும் சொல்லாட்டி, நாங்க ஏமாந்துதான் போயிருப்போம். உனக்குதான் நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கேன் என்றார் நெகிழ்ச்சியுடன்.

 

என்ன தாத்தா பெரிய வார்த்தையெல்லாம் பேசிகிட்டு என்று அவரை ஆறுதல் படுத்தினாள் லாவண்யா!

 

அக்கா அவளையே பார்த்தாள். சரி, இப்பச் சொல்லு, நீ சொல்லாம விட்ட கதையை? அவிங்க ஏன் இப்படி நடந்துகிட்டாங்க?

 

ஒரு பெருமூச்சை வெளியிட்ட லாவண்யா அமைதியாகச் சொன்னாள். மதன் தான் காரணம்!

 

எனக்கே அதிர்ச்சியாய் இருந்தது!

 

நானா?

 

ஆமா! மதனுக்கு 18 வயசு முடியப் போகுது. இனி ஆஃபிஸ் வரப் போறேன்னு சொன்னது அவங்களுக்குப் பயத்தை கொடுத்திருக்கும். மதனுக்கு, அவிங்க ரெண்டு பேர் மேலியும் பயங்கரக் கோபம்னு எல்லாருக்கும் தெரியும்.

 

அப்படியிருக்கிறப்ப. ஆஃபிஸ் முழுக்க அவன் கண்ட்ரோலுக்கு போயிட்டா, அப்புறம் அவிங்களால எதையும் அனுபவிக்க முடியாதில்ல? அதான்!

 

அவிங்க ப்ளான் ஒர்க் அவுட் ஆகியிருந்தா, மதனால டெய்லி ஆஃபிஸ் வர முடியாது. இன்னும் 6 வருஷத்துக்கு அவிங்க கண்ட்ரோல். அதுக்குள்ள எல்லார்கிட்டயும் கொஞ்சம் நல்ல பேரு எடுத்துட்டா, அப்புறம் ஆயுசுக்கும் பிரச்சினையில்லைல்ல? அதான்!

 

இது என் டவுட்டாத்தான் இருந்தது. முழுக்கத் தெரியாம சொல்ல வேணாமேன்னு நினைச்சேன். ப்ச்.. என் சந்தேகம் உண்மையாகிடுச்சி!

 

அதுக்கு ஏம்மா இவ்ளோ ஃபீல் பண்ற? விடும்மா!

 

இல்ல தாத்தா, எனக்குதான் அப்பா அம்மா இருந்தும் பாசம் கிடக்கலை. அவிங்க மேல டவுட்டா இருந்தாலும், ஒரு வேளை உண்மையாலுமே திருந்தியிருந்தா, இனி உங்களுக்கு அந்தப் பாசம் கிடைக்குமில்லன்னு ஆசையா இருந்தேன். அது நடக்கலைன்னு வருத்தம் அதான்!

 

சரி விடுடி. தப்பு பண்ணவிங்க கூட ஃபீல் பண்ணலை. நீ என்னமோ இவ்ளோ ஃபீல் பண்ணிகிட்டு இருக்க? அது சரி, எப்ப இருந்துடி இவ்ளோ புத்திசாலித்தனமா யோசிக்க ஆரம்பிச்ச? உண்மையாலுமே புத்திசாலி ஆயிட்டியா என்ன என்று கிண்டல் செய்தாள் அக்கா!

 

ஏய், பேசிக்காவே நான் புத்திசாலிதாண்டி! உன் கூட சேந்ததுக்கப்புறம்தான், கொஞ்சம் மழுங்கிடுச்சி என்று பதிலுக்கு கிண்டல் செய்தாலும், பின் சீரியசாகச் சொன்னாள்.

 
நீங்க பிரச்சினைக்கு உள்ள இருந்து யோசிச்சீங்கடி! நான் வெளிய இருந்து யோசிச்சேன். அவ்ளோதான் வித்தியாசம். எனக்கு எத்தனையோ குழப்பமான சமயத்துல, நீ கரெக்ட்டான ஐடியா கொடுத்ததில்லையா? அது மாதிரிதான் என்றாள்!

[whiteburst]

72.

 
லாவண்யா பேச்சு, அவள் மேலிருந்த அன்பு, மதிப்பு, மரியாதை எல்லாவ்ற்றையும் அனைவரிடத்திலும் கூட்டியிருந்தது.
 
தாத்தாதான் கேட்டார், எப்பிடியும் எங்களுக்கு இந்த விஷயம் தோணலைல்ல?! அதுவும், நீ, உன் ஃபிரண்டைப் பத்தி தெரிஞ்சி வெச்சிருக்குறது ஒன்னும் பெரிய விஷயமே இல்லை. உங்களுக்குள்ள இத்தனை வருஷப் பழக்கம் இருந்திருக்கு.
 
ஆனா, என்னைப் பத்தியும், மதனைப் பத்தியும் கூட சரியா தெரிஞ்சி வெச்சிருக்கியே. அது பெரிய விஷயம்தாம்மா என்று பாராட்டினார்.
 
அப்படில்லாம் இல்ல தாத்தா. யாருன்னு தெரியாமியே என் மேல பாசம் காமிச்ச ஆளு நீங்க. எனக்காக மதன் கிட்ட கூட சண்டைக்கு போனிங்க. அவ்ளோ நல்லவரு தாத்தா நீங்க. அதுனால உங்களைப் புரிஞ்சிக்கிறது ஈசி தாத்தா என்று சிரித்தாள் லாவண்யா!
 
அக்காதான் சீண்டினாள். சரி, தாத்தாவை ஈசியா புரிஞ்சிக்கலாம். மதனை எப்படி புரிஞ்சிகிட்ட? ஆரம்பத்துல என்கிட்ட எவ்ளோ கோபமா பேசியிருக்கான் தெரியுமா? ஆனா, நீ அவன்கிட்ட அதிகம் பேசுனதே இல்லையே? அப்புறம் எப்படி….?
 
லாவண்யா படு அலட்சியாமாய் சொன்னாள்.

யாரு அவன் கோபப்படுவானா? அதெல்லாம் சும்மா! தாத்தாவைப் புரிஞ்சிக்கிறது கூட கொஞ்சம் சிரமமா இருந்தது. மதன்லாம் ஒண்ணுமே இல்லை. அவன் கோபம் வர்ற மாதிரி நடிப்பான். அவ்ளோதான். ஆனா, உள்ளுக்குள்ள கோவமே இருக்காது.

 

உங்க எல்லார் மேலியும் அவனுக்கு பாசம் அதிகம். ஆனா வெளிக்காட்டிக்க மாட்டான். இவன் கோபம் எல்லாம், மத்தவிங்க தன்னை சாதாரணமா நினைச்சிடக் கூடாது, யாரும் ஏமாத்த முயற்சி பண்ணக் கூடாதுன்னு போட்டுகிட்ட முகமூடி என்றாள்.

 

அவளுடைய கணிப்பு அனைவருக்கும் வியப்பாய் இருந்தது. இவள் இந்தளவு கணிப்பாளா என்று!

 

எனக்கோ, அவள் என்னைச் சரியாகக் கணித்திருந்தது பெரிய வியப்பாய் இருந்தாலும், வழக்கம் போல, எனது முகமூடியாக, கோபமாக அவளை முறைத்தேன்.

 

வேதாளம் முருங்கைமரம் ஏறுது. நான் எஸ்கேப்பா என்று அவள், என் அக்காவை இழுத்துக் கொண்டு ஓடினாள்.

 

அவளுடைய செய்கை, அக்கறை, அன்பு எல்லாம் என் மனதில் இன்னும் பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்தின. லாவண்யா மேல் இருந்த அந்த இனம் புரியாத உணர்வு பெருகி, காதலாக மாறி நின்றது. எந்தத் தருணத்தில், எப்படி மாறியது என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும், அது மாறியதை என்னால் உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது.

 

நான் செய்த ஒரே தவறு, வெண்ணை திரண்டு வரும் முன், பானையை உடைத்தது போல், அவளுக்குள் நான் முழுதும் நிரம்பும் முன், என் காதலை, அதுவும் சின்ன வயதில் சொன்னதுதான். நான் இன்னும் கொஞ்சம் பொறுத்திருந்திருக்கலாம்.

 

எந்த முன் யோசனையும் இன்றி, ஜோடனையும் இன்றி, மிக கேசுவலாக நான் என் காதலைச் சொன்னேன்.

 
நான், அவளுடைய கல்லூரியில், இஞ்சினியரிங் சேருவதற்க்கு முதல் நாள், கிளம்பும் சமயத்தில், வீட்டுத் தோட்டத்தில் இருந்த என்னிடம், அவள் வந்து வாழ்த்துக்கள், நாளைக்கு ஃபர்ஸ்ட் டே! என்றாள்.

இதற்கு இடையிலும், நாங்கள் அதிகம் பேசிக் கொள்ளாவிடினும், அவள் என் கோபத்தை எப்பொழுதும் பொருட்படுத்தியதே இல்லை!

 

அவளையேப் பார்த்தவன், இப்ப எனக்கு 18 வயசு ஆகிடுச்சு! இனி நான் சொத்து விஷயத்துலியோ, வேறெந்த விஷயத்துலியும் டெசிஷன் எடுக்கலாமில்ல?

 

சம்பந்தமேயில்லாமல், இப்பொழுது நான் இதை சொல்லுவதைக் கேட்டு குழம்பிய அவள், ம்ம்ம் எடுக்கலாம். என்ன, இனி நான் வீட்டுக்கு வரக் கூடாதா என்று அலட்சியமாகக் கேட்டாள்.

 

அவளுக்குத் தெரியும், நான் அப்படிச் சொல்ல மாட்டேன் என்று!

 

அதெல்லாம் இல்லை. இது வேற விஷயம்.

 

வேற என்ன விஷயம்?

 

ஐ லவ் யூ!

 

வாட்…?

 

ஐ லவ் யூ?

 

அதிர்ச்சியில், பல நொடிகள் அமைதியாக இருந்தவள், பின் கோபமாக சிறிது நேரம் கண்டபடி திட்டினாள்.
பின், உன் வயசு என்ன, என் வயசு என்ன, நான் உன்னை விட ரெண்டு வயசு பெரியவ. இந்தச் சமூகம் என்ன நினைக்கும். உன் தாத்தா என்ன நினைப்பாரு? ஏன், உன் அப்பாவே, இதுக்குதான், டெய்லி என் வீட்டுக்கு வந்தியான்னு கேப்பாரு. தவிர, உனக்கு இப்பதான் 18.

இந்த வயசுல இந்த மாதிரில்லாம் தோணத்தான் செய்யும். இது வெறும் இன்ஃபாக்சுவேஷன் தான். அதுனால, இதை மறந்துட்டு, ஒழுங்கா படிக்கிற வழியைப் பாரு. என்று அட்வைஸ் வேறு செய்தாள்.

 
அமைதியாக எல்லாவற்றையும் கேட்டவன், பின் அவள் கிளம்பும் போது சொன்னேன். எனக்கு வயசு வித்தியாசம்? எனக்கு அது பெரிய விஷயமா தெரியலை. தாத்தா, கண்டிப்பா, என் விருப்பத்துக்கு எதிர்ப்பு சொல்ல மாட்டாரு. அதுவும் நீ அப்படிங்கிறப்ப, வாய்ப்பேயில்லை. என் அம்மாவை ஏமாத்தி கல்யாணம் பண்ண, என் அப்பவோ, எனக்கு பெருசா எதுவும் செய்யாத இந்த சமூகமோ, என்ன சொல்லும்ங்கிற கவலை எனக்கு கிடையாது. எனக்கு வேண்டியது உன் விருப்பம் மட்டும்தான்.
உனக்கு வேணா, எதைப் பத்தியும், யாரைப் பத்தியும் கவலை இல்லாம இருக்கலாம். ஆனா, என்னால அப்டி இருக்க முடியாது. எனக்கு இந்த சமூகம் என்ன சொல்லும்ங்கிற கவலை இருக்கு. அதுனால, இனி என்கிட்ட இப்டி பேசாத! குட் பை!

 

அதன் பின், இரண்டு நாட்கள் அவள் என் வீட்டுக்கே வரவில்லை. அக்கா வற்புறுத்தியும், சாக்கு போக்கு சொல்லி தவிர்த்தாள்.

 

மூன்றாம் நாள், அவளைத் தனியாக சந்தித்த நான், வற்புறுத்தி காரில் ஏற்றி வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றேன்.

 

என்னையும், அவளையும் ஒன்றாகப் பார்த்த என் அக்காவுக்கோ, பெருத்த ஆச்சரியம். தாத்தாவும் வீட்டிலில்லை.

 

பின் அக்காவிடம் சொன்னேன். உன் ஃபிரண்டு வீட்டுக்கு வராததுக்கு காரணம் நாந்தான். ஏன்னா, ரெண்டு நாள் முன்னாடி, நான் அவகிட்ட ல… லவ் ப்ரபோஸ் பண்ணேன். அதுனாலத்தான் வர மாட்டேங்கிறா என்றேன்.

 

என்னுடைய தடாலடிப் பேச்சில், இருவருமே வாய் பிளந்து நின்றனர். பின் லாவண்யாவிடம் திரும்பி,

 

இங்க பாரு, நான் உன்கிட்ட ப்ரபோஸ் பண்ணது நம்ம ரெண்டு பேரு சம்பந்தப்பட்ட விஷயம். என்னைப் பொறுத்த வரை, என் முடிவுல மாற்றம் இல்லை. அதை ஏத்துக்குறதும், ஏத்துக்காததும் உன் விருப்பம். நான் உன்னை ஏதாவது டிஸ்டர்ப் பண்ணேனா என்ன?

 

நான் லவ்வைச் சொன்னேன்னு, நீ, இவளோட ஃபிரண்ட்ஷிப்பை கட் பண்ணாத? ஓகே! என்று சொன்னவன், அக்காவை ஒரு பார்வை பார்த்து விட்டு சென்றேன்.

 

அப்பொழுதும் என் நேர்மை அவளை பாதித்தது போலும். அக்கா வேறு அவளை நன்கு திட்டினாள். ஏண்டி என்கிட்ட சொல்லலை? இதுனாலத்தான் ரெண்டு நாளா அவாய்ட் பண்ணியா? ம்ம்?

 

சாரிடி! எனக்கு என்ன பண்றதுன்னு தெரியலை. என்னால, உங்களுக்குள்ள சண்டை வர்றதை நான் விரும்பலை. அதான்…

 

அதுக்காக, நீயா உன்னை பிரிச்சிக்குவியா என்று நன்கு திட்டினாள்… திட்டி முடித்த என் அக்காவோ, லாவண்யாவையே ஆழமாகப் பார்த்து சொன்னாள்…

 

லவ்வை சொன்னவனும், நீயும் நானும் பிரியக் கூடாதுன்னு ஃபீல் பண்ணிட்டு போறான். வேணாம்னு சொன்ன நீயும், நாங்க பிரிஞ்சிடக் கூடாதுன்னு ஃபீல் பண்ற! இப்படி பல விஷயங்கள்ல, நீங்க ரெண்டு பேரும் சரியான ஜோடிதாண்டி என்றாள்.

 

யதேச்சையாக இதைக் கேட்ட எனக்கும் அதிலிருந்த உண்மை மட்டுமல்ல, இன்னொன்றும் உறைத்தது. அது,

 
இன்னமும் அவள், எனக்கு பிடிக்கலைன்னு சொல்லவில்லை. சமூகம் என்ன சொல்லும்னு தான் பயப்படுறா என்ற உண்மைதான் அது!

[whiteburst]

70.

 
அதன் பின், அவள் மீண்டும் எப்பொழுதும் போல் வர ஆரம்பித்தாள். ஆனால், அவள் என்னிடமோ, நான் அவளிடமோ எதுவும் பேசுவதில்லை. ஆனால், ஒருவரைப் பற்றி இன்னொருவர், இன்னும் ஆழமாக புரிந்து கொள்ள ஆரம்பித்தோம்.
 
என் மனதில் வந்த காதலைச் சொன்ன எனக்கு, அவள் மனதில் காதல் வந்திருக்குமா என்று யோசித்துப் பார்க்கத் தோணவில்லை. அவள் பிடிக்கவில்லை என்று சொல்லாவிட்டாலும், அவள் சொன்ன காரணங்கள் எனக்கு மொக்கையாக இருந்தாலும், அவள் மனதில் நான் இன்னும் முழுதாக வரவில்லை என்ற உண்மை எனக்கு உறைத்தது.
 
இப்போதைக்கு இதைப் பற்றி அதிகம் பேசாமல், எதுவும் செய்யாமல் இருப்பது நல்லது என்று எனக்குப் பட்டது. தவிர என்ன இருந்தாலும், என்னை வேண்டாம் என்று சொன்னது, எனது ஈகோவை கொஞ்சம் சீண்டியிருந்தது. நான் அறியாத ஒரு விஷயம் இருந்தது. அது,
 
இதுவரை, காதலைப் பற்றிய சிந்தனையே இல்லாதிருந்த லாவண்யாவிற்கு, என்னுடைய காதல் ஒரு அறிமுகத்தைக் கொடுத்தது. அவள் காதலை மறுத்தாலும், இவன் ஏன் ரெண்டு வயசு சின்னவனாப் போனான் என்ற எண்ணத்தை அவள் மனதில் ஏற்படுத்தியிருந்தது. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, எனக்கு கொடுத்த பதில் உண்மையாகவுமே சரிதானா என்ற குழப்பத்தையும் சலனத்தையும் அவள் மனதில் ஏற்படுத்தியிருந்ததுதான்.

மதனின் கெட்ட நேரம், வேறு யாராவதாக இருந்திருந்தால், லாவண்யா உடனே அவள் தன்னுடைய ஃபிரண்டிடம், மனம் விட்டுப் பேசியிருப்பாள். ஆனால், சொன்னது மதன் என்பதால், அவளால், தன் உயிர் தோழியுடனும் மனதை பகிர்ந்து கொள்ள முடியவில்லை.

 

இந்தக் குழப்பங்களும், சலனங்களும், அவள் கண்களில் அலைபாய்தலை கொண்டு வந்தது. மதனும், லாவண்யாவும் அவர்களையறியாமல், மற்றவரை ஆராயத் தொடங்கினர். கூர்ந்து கவனிக்கத் தொடங்கினர். சமயங்களில் ஒருவர் செயலை இன்னொருவர் ரசிக்கவும் தொடங்கினர். ஆனால் இவை எல்லாவற்றையும், இந்த இருவர் மீதும் ஆழமான அன்பை வைத்திருக்கும், அந்த மூன்றாவது ஜீவன் மட்டும் தொடர்ந்து கவனித்துக் கொண்டே வந்தது.

 
மாதங்கள் இப்படியே ஓடின. இடையில் இருவரும் பேசிக் கொள்ளவில்லை. மதன் கல்லூரியில் சேர்ந்தான். சொன்ன படி நிறுவனத்தில் தாத்தாவிற்கு உதவி செய்ய ஆரம்பித்தான். சமயங்களில், அவனுடைய புத்திசாலித்தனத்தை அவன் இல்லாத சமயத்தில் தாத்தா சிலாகித்து பேசும் போது, லாவண்யா, ஏனோ தானே சாதித்தது போல் பெருமிதம் கொள்வாள். 

மதன் கல்லூரியில் சேர்ந்து முதல் வருடம் முடியப் போகிறது. கல்லூரியில் அவன் எந்த இடத்திலும் அவனது பணத்தைக் காட்டியதில்லை. அவனுடைய படிப்பு, விளையாட்டில் திறமை, தெளிவான சிந்தனை போன்றவற்றால் அதற்குள்ளாகவே, ஆசிரியர்களிடத்திலும், மாணவர்களிடத்திலும், பெரிய பெயரை வாங்கியிருந்தான். அது அவனுக்கென்று பல பெண் ரசிகைகளை உருவாக்கியிருந்தது. அவனுடைய முதிர்ச்சியான பேச்சும், அப்ரோச்சும், வாட்ட சாட்டமான ஆத்லடிக் உடம்பும், அவன் அக்காவின் வகுப்பில் கூட, சில பெண் ரசிகைகளை உருவாக்கியிருந்தது.

 

பெண்களை அதிகம் பிடிக்காத அவனுக்கு, பெண்கள் வலிய வந்து பேசும் போது, அவர்களிடம் வழியாமல், விஷயத்திற்காக மட்டும் பேசும், அவன் பழக்க வழக்கம் வேறு, இன்னும் அவனுடைய புகழை கூட்டியிருந்தது.

 

மதனின் அக்காவின் நண்பர்கள் சிலருக்கு மட்டும், அவளுடைய தம்பி மதன் என்பது தெரியும். அதனால் அவளிடம் வேண்டுமென்றே சிலர், உன் தம்பியை நான் லவ் பண்ணலாம்னு இருக்கேன் என்பார்கள். லாவண்யாவைச் சீண்டுவதற்காகவே, அவன் வயசுல ரெண்டு வயசு சின்னவனாச்சே பரவாயில்லையா என்று அவனது அக்காவும் வம்பு வளர்ப்பாள்.

 

மூணு வயசு வித்தியாசம் வரனுமே? அவன் 1st இயர் தானே?

 

1st இயர்தான். ஆனா, அவன் ஸ்கூல் சேந்ததே கொஞ்சம் லேட்டு. அதுனால ரெண்டு வயசுதான் சின்னவன்.

 

அவன் 5 வயசு சின்னவன்னாலும் கவலை இல்லை. எங்களுக்கு ஓகே! தவிர ஆளு அப்படி ஒண்ணும் சின்னப் பையன் மாதிரில்லாம் இல்லை!

 

ஏய், இந்த சொசைட்டி என்ன சொல்லும்னு கவலை இல்லையா உங்களுக்கு? அக்கா வேண்டுமென்றே சீண்டினாள்.

 

அது என்ன கருமத்தையோ சொல்லிட்டு போகுது! அது எதுக்கு எங்களுக்கு? நீ பேசிப் பாரேன், உன் தம்பிகிட்ட!

 

சனியனுங்களா, தம்பி மூலமா அக்காவுக்கு லெட்டர் கொடுத்த கதையைக் கேட்டிருக்கேன். இந்த உலகத்துலியே, அக்கா மூலமா, தம்பிக்கு லவ் ப்ரபோஸ் பண்ற பொண்ணுங்க நீங்கதாண்டி! அதுவும் கூட்டமா வேற வந்து சொல்லுறீங்க. வெக்கமே இல்லீயா உங்களுக்கு?

 

ஆம்பிளைகிட்டதாண்டி பொண்ணுங்க வெக்கப்படனும். நீ எதுக்குடி பொண்ணுகிட்டயே வெக்கப்படச் சொல்லுற? அவளா நீயி?

 

ஏய் ச்சீ! என்னைக் கட்டிக்கிறவரைத்தான், என் தம்பி மாமான்னு கூப்பிடனும். நீங்க என்னான்னா, என்னையே, என் தம்பிக்கு மாமாவாக்குறீங்க?

 

ஏய் ஓவர் சீன் போடாத? எங்களுக்காக உன் தம்பிகிட்ட பேசப் போறியா இல்லையா?

 

ஏய் போங்கடி! என்னதான், நான், என் தம்பிகிட்ட அதிகம் பேச மாட்டேன்னாலும், தெரிஞ்சே அவன் வாழ்க்கையை நான் கெடுக்க மாட்டேன். உங்கள்ல ஒருத்தியை என் தம்பிக்கு கட்டி வெச்சு, அவன் வாழ்க்கையை நான் நாசமாக்கனுமா? அதுக்கு அவனை காலத்துக்கும் பிரம்மச்சாரியாவே இருக்கச் சொல்லிடுவேன்…

 

ஏய்… ஓவரா பேசாதடி! எங்கள்ல ஒருத்தர் கூடவா உன் தம்பிக்கு மேட்ச் இல்லை. சும்மா ரொம்பத்தான்…

 

ஏய், அப்படி நம்ம கிளாஸ்ல இருந்துதான் ஒருத்தரை கட்டி வெக்கனும்னா…… என்று சொன்னவள் ஓரக்கண்ணால் லாவண்யாவைப் பார்த்தாள்.

 

இது வரை தன் தோழிகள் மதனைப் பற்றி சொல்லியதால் பொறாமை கொண்டிருந்த, அதற்கு பதிலளித்த அவன் அக்காவின் பேச்சுக்களால் கோபம் கொண்டிருந்த லாவண்யா, இப்போது அவளது சீண்டல் பார்வையில் படபடத்துப் போனாள்.

 

அவளைச் அதிகம் சீண்ட விரும்பாதவள், என் தம்பி யாரையாவது லவ் பண்ணி, அந்தப் பொண்ணும் திரும்ப லவ் பண்ணா, எனக்கு வயசு எப்படி இருந்தாலும் பிரச்சினை இல்லைப்பா என்று அதற்கு முற்றுப் புள்ளி வைத்தாள்.

 

அதன் பின் சில நாட்கள் கழித்து, லாவண்யாவிற்கு வேறொரு பிரச்சினை வந்தது. அது, அவளுடைய வகுப்புத் தோழன் விஜய், லாவண்யாவிடம் ப்ரபோஸ் பண்ணியதுதான். வெறும் ப்ரபோஸ் அல்ல அது. தன்னை கண்டிப்பாக திரும்பி லவ் பண்ணியாக வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்தியதுதான், அவளுடைய பிரச்சினை.

 

ஏற்கனவே, அவன் தொடர்ந்து ஃபாலோ செய்வதும், அவளிடம் வழிவதும் என்று இருக்கும் போதே, அவன் எண்ணம் லாவண்யாவிற்கும், மதனின் அக்காவிற்கும் நன்கு தெரிந்தது. அதனாலேயே கொஞ்ச நாட்களாக அவனை அவாய்ட் செய்து வந்தாள் லாவண்யா.

 

அவனாக புரிந்து விலகிக் கொள்வான் என்று நினைக்கையில், திடீரென வந்து லவ்வைச் சொன்னதும், திரும்ப லவ் பண்ண வேண்டும் என்றதும் அவளுக்கு கடுப்பானது.

 

அவனை மீண்டும் அவாய்ட் செய்கையில், இரண்டு நாட்கள் கழித்து, அவன் நண்பன் ரமேஷூடன் வந்தவன், ஒழுங்கா லவ் பண்ணு, இல்லை ஆசிட் அடிக்கவும் தயங்க மாட்டேன் என்று மிரட்டி விட்டு சென்றான்.

 

அதில் மிகவும் பயந்து போனாள் லாவண்யா! அதை அப்படியே மதனிடம், அவனுடைய அக்கா, லாவண்யா சொல்லக்கூடாது என்று சொல்லியும் கேட்காமல், அவள் இல்லாத போது சொல்லிவிட்டாள்.

 

இதுக்கு எதுக்கு பயப்படுறா அவ? அவன் வீடு தெரியுமில்ல? நேரா, அவிங்க அம்மாகிட்ட போயி, உங்க புள்ளை இப்படி சொல்றாரு ஆண்ட்டி, நான் அவரை லவ் பண்ணட்டுமா, இல்ல ஆசிட் அடிக்க மூஞ்சியைக் காமிக்கட்டுமான்னு கேக்கச் சொல்லு. அவன் ஒரு ஆளுன்னு, பயப்படுறா இவ, என்கிட்ட மட்டும்தான் வீராப்பெல்லாம்… என்று முணுமுணுத்து விட்டு சென்றான் மதன்.

 

அதே சமயம், இந்தச் சந்தர்ப்பத்தை விடக் கூடாது என்று நினைத்த அவன் அக்காவோ, லாவண்யாவிடம்,

 

ஏண்டி அந்த விஜய் ஒன்னும் சின்னப் பையன் இல்லீல்ல? ஓரளவு நல்லாதானே இருக்கான். என்னா அரியர் வெச்சிருக்கான் அவ்ளோதானே? எப்டியும் உங்க வீட்ல, ஒரு நல்ல மாப்பிள்ளையை பாக்க மாட்டாங்க. அப்ப, பேசாம இந்த விஜய்யை லவ் பண்ண வேண்டியதுதானே என்று சீண்டினாள்.

 

ஏய் போடி! நீ எனக்கு சப்போர்ட் பண்ணுவன்னு பாத்தா, அவனுக்கு பேசுற?

 

உனக்காகத்தாண்டி பேசுறேன். அவனுக்கென்ன குறை? உன்னை விட வயசு கம்மியா? இல்லை கல்யாணம் பண்ணா, இந்த சொசைட்டிதான் ஏதாவது சொல்லுமா? அப்புறம் என்ன? அதுதானே உன் கவலை எப்பவுமே?

 
லாவண்யா முறைத்தாள்.

ம்க்கும்.. எங்ககிட்டதான் இந்த முறைப்பெல்லாம். அந்த விஜய்கிட்டன்னா பம்முவ! உனக்கெல்லாம், விஜய்தான் கரெக்ட்டு. புடிச்சா லவ் பண்ணு, புடிக்கலைன்னா, புடிக்கிற வரைக்கும் காத்திருப்பேன்னு சொல்றவனை எல்லாம் கண்டுக்க மாட்டீங்க! என்னமோ பண்ணு போ! என்று சென்று விட்டாள்.

 
ஆனால், அவனுடைய அக்காவிற்கு தெரியும். மதனின் காதல் லாவண்யாவின் மனதில் வேரூன்றுவதற்கான வாய்ப்பை அவள் ஏற்படுத்தி விட்டாள் என்று!

[whiteburst]

71.

 
ஹாய், உங்கள்ல விஜய் யாரு? எனக்கு யார் விஜய் என்று தெரியும், இருந்தும் கேட்டேன்!

டேய், நீ மதன் தானே? ஃபர்ஸ்ட் இயர், ஜூனியர் இல்ல? அவனுடைய நண்பன் ரமேஷ், என்னை பதில் கேள்வி கேட்டான்!

 
ஆமா, ஃபர்ஸ்ட் இயர் தான்! நீங்கதான் விஜய்யா?

 
இல்லை, இவந்தான் விஜய். என்ன விஷயம்?

 
ஓ இவரா? ஹாய்!

 
எஸ், நான்தான் விஜய்! என்ன விஷயம்?

 
உங்க சிஸ்டர், ஹேமா, ____ காலேஜ்ல ஃபர்ஸ்ட் இயர் BSc படிக்கிறாங்கல்ல?

 
ஆமா, உனக்கு எப்படி அது தெரியும்?

 
இல்ல, நான் அவிங்களை லவ் பண்றேன்! அவிங்ககிட்ட போய் லவ்வைச் சொன்னா, எப்பிடியும் உங்ககிட்ட சொல்லலாம் இல்லையா? அதான் நேரா உங்ககிட்டயே சொல்லிடலாம்னு! நீங்க வேணா உங்க சிஸ்டர்கிட்ட பேசுறீங்களா?
 

விஜய் மட்டுமல்ல, அவன் நண்பர்கள் இருவரும் கூட கோபம் அடைந்திருந்தனர்! விஜய் என்னைப் பிடித்து கீழே தள்ளினான்!

 
டேய், என்ன திமிரா? யார்கிட்ட விளையாடுற?

 
மெல்ல எழுந்தேன். அவனைப் பார்த்து சிரித்தேன்!

 என்ன சீனியர், அமைதியா லவ்வைச் சொன்னதுக்கே இவ்ளோ கோவப்படுறீங்க?

அவன் நண்பன், ரமேஷ் சொன்னான், டேய், இன்னிக்கு சாவப் போற நீ? அடி வாங்கி செத்துடாத, ஓடிடு!

 
நான் விஜய் தங்கச்சியை லவ் பண்றேன்! அதை அவருகிட்ட சொல்றேன். இடையில நீங்க யாரு? ஓ, மாமன் மச்சான்னு, விளையாட்டுக்குப் பேசிக்கறீங்கன்னு நினைச்சேன்! இல்லையா? உண்மையாலுமேவா?

 
இப்போது ரமேஷ் கோபம் அடைந்திருந்தான்!

 
டேய், என்று என் சட்டையை இறுகப் பற்றினான்!

 
உங்களுக்கு சம்பந்தமில்லாத விஷயம்ன்னா, ஒழுங்கா தள்ளி நில்லுங்க, இல்லாட்டி கேள்வி வரத்தான் செய்யும்!

 
இப்போது அவன் அடிக்க கை ஓங்கியிருந்தான்!

 
நான் அவன் கையைப் பிடித்து நிறுத்தினேன்! இதுவரையிலான எனது உடற்பயிற்சிகளும், நான் சென்றிருந்த கராத்தே கிளாஸ்களும், இதைப் பற்றி எதுவுமே தெரியாத இவர்களை, என் முன் தூசு போல் காட்டியது!

 
இருந்தும் சொன்னேன், நீங்க என்னை 10 அடி அடிச்சாலும் எனக்கு அசிங்கமில்லை! ஆனா, நான் திருப்பி ரெண்டு அடி அடிச்சாலும், காலேஜ்ல உங்களுக்குதான் அசிங்கம்! ஏன்னா, நீங்க சீனியர், நான் ஜீனியர்!

 
தவிர, நான் கராத்தே, மார்ஷல் ஆர்ட்ஸ்லாம் போயிருக்கேன், நிமிஷத்துல உங்களை என்னால அடிச்சிட முடியும். அதுனால கொஞ்சம் யோசிச்சி கை வைங்க!

எனது தைரியமும், தெனாவெட்டான பேச்சும் அவனை கொஞ்சம் யோசிக்க வைத்தது! தவிர தூரத்தில் இருந்து சிலர் இதை கவனிப்பது போலும் இருந்தது! இது தன்மானப் பிரச்சினையாச்சே?

 
ஆனாலும், விஜய் கொலை வெறியில் இருந்தான்! என்னா மிரட்டுறியா? அடிச்சிட்டு போயிடுவியா? எங்கன்னாலும், இங்கதான் வந்தாகனும்! சீனியர்ஸ் மேல கை வெச்சிட்டு தைரியமா இருந்துடுவியா?

 ஹலோ, நான் அடிக்கல்லாம் வரலை. லவ்வைச் சொல்லத்தான் வந்தேன். நீங்கதான் சண்டைக்கு வர்றீங்க! என்னை அடிக்க வந்தா, நான் ஒண்ணும் வேடிக்கை பாத்துட்டிருக்க மாட்டேன்! பிரிச்சு மேஞ்சுடுவேன்!
இப்போதுதான், அவனுடைய இன்னொரு நண்பன் ப்ரேம் வாய் திறந்தான்? டேய், நானும் பாக்குறேன், ஓவரா போயிட்டிருக்க! என்ன நினைச்சிட்டிருக்க? உனக்கு கராத்தே தெரியும்னு திமிரா? பாத்துரலாமா?

 
அந்தக் கூட்டத்திலேயே நல்லவன் ப்ரேம்தான்! அதனால், அவனுக்குரிய மரியாதையை கொடுக்க நினைத்தேன்! 

 
ஏன் சீனியர், இவிங்க சிஸ்டர்ன்னா, லவ் பண்றேன்னு சொல்றது கூட கொலைக் குத்தம்! ஆனா, இன்னொரு பொண்ணுன்னா, லவ் பண்ணாட்டி, ஆசிட் அடிச்சிருவேன்னு கூட இவிங்க மிரட்டலாம் இல்லை?
 

இப்போதுதான் அவர்களுக்கு ஏதோ விஷயம் புரிவது போல் இருந்தது! ஏற்கனவே, ப்ரேம், அதற்காக விஜய்யை திட்டியிருந்தான்.

 
இருந்தும் இப்போதும், ரமேஷ் திமிறினான்! டேய், லாவண்யாகிட்ட லவ்வைச் சொன்னா, உனக்கு என்னடா வந்தது?

 
ப்ரேமை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன், அவனை முறைத்தேன். விஜய் தங்கச்சிகிட்ட, நான் லவ்வைச் சொன்னா, உனக்கு என்னடா வந்தது? ப்ரண்டு தங்கச்சிக்காக நீ வரலாம், அக்காவோட ஃப்ரண்டுக்காக நான் வரக் கூடாதா?

 
நான் இவன் தங்கச்சியை லவ் பண்றேன்னு சொன்னாலே உங்களுக்குல்லாம் கோவம் வரும்? ஆனா, இன்னொரு பொண்ணுகிட்ட, லவ் பண்ணாட்டி, ஆசிட் அடிப்பேன்னு சொல்றதுக்கு, உங்களுக்குல்லாம் நாக்கு கூசலை இல்லை?

 
ப்ரெண்டு லவ் பண்றேன்னு சொன்னா, அதுக்கு ஹெல்ப் பண்ணு! அவன் ஆசிட் அடிப்பேன்னு சொன்னப்ப, நீயும் வேடிக்கை பாத்துட்டுதானே நின்னிட்டிருந்த? அசிங்கமா இல்ல? இதுக்கு பேருதான் ஃப்ரண்ட்ஷிப்பா?

 
என் கேள்வி அவர்களை அமைதியாக்கியிருந்தது! ப்ரேமுக்கும் அது சரியென்று தோன்றியதால், என்னைத் தடுக்கவில்லை! இருந்தும் நான் தொடர்ந்து திட்டுவதால், என்னை தடுக்கக் கேட்டான்!
 

அப்படின்னா, இவன் லவ் பண்ணக் கூடாதா மதன்?

 
நான் ப்ரேமை பார்த்தேன். என்ன சீனியர் பேசுறீங்க? நான் என்ன, லவ் பண்ண வேணாம்னு சொன்னேனா? போய் லவ்வைச் சொல்லட்டும்! அவ ஒத்துகிட்டா, லவ் பண்ணட்டும், இல்லாட்டி மூடிட்டு இருக்கனும்!

 
இல்ல, அவ மேல தீராத லவ்வு இருக்குன்னா, அவளை ஹர்ட் பண்ணாம, தொடர்ந்து லவ்வைச் சொல்லட்டும்! கடைசி வரைக்கும் அவ ஒத்துக்காட்டி, கம்முனு விட்டுடனும். அதை விட்டுட்டு, லவ் பண்னனும் இல்லாட்டி, ஆசிட் அடிக்கனும்னு சொல்றதுக்கு பேரு லவ்வா?

 
நான் கடுங்கோபத்தில் இருந்தேன். என் கோபத்தில் இருந்த நியாயம் ப்ரேமுக்கும் புரிந்தது!

 
நான் இன்னும் பேசினேன். இவன் என்ன பெரிய புடுங்கியா? கைல காசு பெருசா இருக்கா? இல்லை ஏதாவது கேம்ல ப்ளேயரா? இல்ல படிப்புல பெரிய ஆளா? இல்ல, ஏதாவது ஆர்ட் அது இதுன்னு திறமைசாலியா? ஃபைனல் இயர் முடிச்சிட்டு என்ன புடுங்கப் போறான்? கையில வேலை இருக்கா? இவன் லவ்வைச் சொன்ன லாவண்யா, கேம்பஸ்ல செலக்ட் ஆயிட்டா! இவன் என்ன கிழிச்சிருக்கான்? 

 
அவ யாரு தெரியுமா? ஒரு கோடிஸ்வர வீட்டுப் பையன், லவ் சொன்னதுக்கே, நியாயம் பேசி, தப்பு, முடியாதுன்னு சொன்னவ! ஆனா இவன்?

 
எதுவுமே இல்லாத, ஒரு சாதா மிடில் கிளாஸ்ல இருக்குற, ஆவரேஜ் பையன். இவன் வந்து சொன்னவுடனே, அவ லவ்வுக்கு ஓகே சொல்லிடனுமா? லவ்வை தனியா சொல்றதுக்கு கூட திராணியில்லாம, கூட இந்த ரமேஷைக் கூட்டிட்டு போயி சொல்ற கோழைக்குல்லாம் எதுக்கு லவ்வு? கேரக்டரும் இல்லை! திறமையும் இல்லை! குறைந்த பட்சம் தைரியம் கூட இல்லை! அப்பேர்பட்ட இவன், லவ்வைச் சொன்னா அவ எதுக்கு ஒத்துக்கனும்?

 
விஜய், அமைதியாய் இருந்தான். இருந்தாலும் நான் திட்டுவது அவனுக்கு அசிங்கமாய் இருந்தது.

 
டேய் சீனியர்னு மரியாதை இல்லை?

 
டேய்… கூடப் படிக்கிற பொண்ணை, ஃபிரண்டா பாக்கத் துப்பில்லை! லவ் பண்றேன்னு சொல்றியே, அந்தப் பொண்ணை ஹர்ட் பண்ணக் கூடாதுன்னு கூடத் தோணலை. உனக்குல்லாம், எதுக்குடா சீனியர்னு மரியாதை? உன்னைப் பாத்து நானே, மரியாதை கொடுக்கனும்! சீனியர்னு கொடுத்தா, அது உனக்குதான் அசிங்கம்! மூடு வாயை!
 

அவன் இதற்கு மேலும், லாவண்யாவை தொந்தரவு செய்யக் கூடாது! என்னிடம் திட்டு வாங்கிய கோபத்தில், அவளிடம் மீண்டும் லூச்சுத்தனமாக நடந்து கொண்டால்? அதனாலேயே சொன்னேன்!

 
நான் யார் தெரியுமா?

 
என்னைப் பற்றி சொன்னேன்.

 
நினைச்சிருந்தா, உன்னைல்லாம் ஆளே அட்ரஸ் இல்லாம பண்ணிருப்பேன். அவ்ளோ செல்வாக்கு, பவர் இருக்கு! சீனியர்ங்கிர ஒரே காரணத்துக்காக பேசிட்டிருக்கேன்! மத்தவிங்ககிட்ட இருந்து லவ்வரை காப்பத்துறவந்தான் உண்மையான லவ்வர். இப்பிடி, நானே அடிச்சிடுவேன்னு சொல்றவனுக்கு பேரு வேற!

 
இப்பிடி, உன் தங்கச்சிகிட்ட ஒருத்தன் சொல்லியிருந்தா, நீ பாத்திட்டிருப்பியா?

 
எனது பின்புலத்தை தெரிந்தவுடன், அவர்கள் இருவருக்கும் என் பலம் புரிந்தது! ப்ரேமுக்கும் அது பெரிய ஆச்சரியம்!

 
சரி விடு மதன்! தெரியாம பண்ணிட்டாங்க! நானே திட்டிகிட்டு இருந்தேன். டேய், மதன்கிட்ட சாரி சொல்லுங்க!

 
சாரி மதன். சாரி! இருவருமே மெல்லிய குரலில் சொன்னார்கள்!

 
எனக்கு எதுக்கு சீனியர் சாரி! அவகிட்ட போய் சொல்லச் சொல்லுங்க! நேத்தே இருந்து அப்செட்! அவளே, எவ்ளோ கஷ்டத்துல படிக்க வர்றா தெரியுங்களா? பாவம் அவ! அதுல நீங்க வேற!

 
ப்ரேம் என்னையே பார்த்தான்!

 
என்ன சீனியர் அப்படி பாக்குறீங்க?

 
உன் வயசுக்கு மீறின மெச்சூரிட்டி, தைரியம், தன்னம்பிக்கை மதன்! கீப் இட் அப்!

 
தாங்க்ஸ் சீனியர்!

 
எனக்கு ஒரு டவுட் மதன்! ஒரு கோடீஸ்வர வீட்டு பையன், லாவண்யாகிட்ட லவ் சொன்னதுக்கே ரிஜக்ட் பண்ணதாச் சொன்னியே, யாரு அது? உனக்கு எப்புடி தெரியும்?

 
நான் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னேன்! என்ன சீனியர், என்னைப் பத்தி எனக்கு தெரியாதா?

 
நீயா? நீயா? குரல்கள் ஒரே நேரத்தில் ஒலித்தன!

 
எஸ்!

 
ஏய், நீ அவளை விட ரெண்டு வயசு சின்னவண்டா!
 

ஆமா, அந்தக் காரணத்தைச் சொல்லித்தான் அவ என்னை வேணாம்னு சொன்னா. அது மட்டுமில்லாம, எனக்கு அட்வைஸ் வேற பண்ணிட்டு போனா!  சச்சின், 5 வருஷம் மூத்த பொண்ணை கல்யாணம் பண்ணி ஒற்றுமையா இருக்கிரதை ரசிக்கிரவங்க, இதை மட்டும் கேள்வி கேக்குறாங்க?

 
விஜய் கொஞ்சம் கோபமாகக் கேட்டான்!

 
நீ லவ் பண்ற ஆளுங்கிறதுனாலத்தான் சண்டைக்கு வந்தியா?

 
நான் அவனையே பார்த்தேன். பின் அழுத்தமாகச் சொன்னேன்! மறுபடி தப்பு பண்றீங்க சீனியர். நான் லவ் பண்ணேன். இப்பியும் பண்றேன். அவ முடியாதுன்னு சொல்லிட்டா! ஆனா, நான் இன்னமும், அவளை லவ் பண்றது அவளுக்குத் தெரியும். இருந்தும், அவளை நான் எந்தத் தொந்தரவும் பண்ணதில்லை.

 
இப்பியும், அவ சொல்லி, நான் வரலை. என் அக்கா சொல்லித்தான் வந்தேன். அதுவும் ஆசிட் அடிப்பேன்னு சொன்னதுனால!

 
நாளைக்கே ஒரு வேளை, அவ உங்களை லவ் பண்ணா, நான் தள்ளி நிப்பேன்! உங்க விஷயத்துக்குள்ள தலையிட மாட்டேன்! ஆனா, அது வரைக்கும் நான் லவ் பண்ணுவேன்! அவளை கன்வின்ஸ் பண்ண ட்ரை பண்னுவேன்!

 
உனக்கு இருக்குற பக்குவம் எங்களுக்கில்ல மதன். ரியல்லி சாரி! இனி அவளை டிஸ்டர்ப் பண்ண மாட்டேன். நாளைக்கு நானே, அவகிட்ட சாரி சொல்றேன்!

ப்ரேமும், என் தோள்களில் தட்டிக் கொடுத்தான்!

 நான் ஏதாவது தப்பா பேசியிருந்தா சாரி சீனியர்ஸ்! இதை மறந்துடலாம்! என்று சொல்லி விட்டு, நாங்கள் சிரித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தோம்! அதை மட்டும் லாவண்யா பார்த்தாள்!

அவள் பயங்கரக் கோபமாகச் சென்றாள்!