15-10-2019, 03:09 PM
Lakshmi-1
సుల్తానా: అలా ఆ రోజు మా అన్న ముందు నా సిగ్గంతా పోయింది. నా లాగే మీరు కూడా చేసుంటారు, మనస్ఫూర్తిగా ఒప్పుకొని చెప్పండి.
నేను: నువ్ చెప్పు సింధు...
సింధు: నేను లాస్ట్ లో చెప్తాగాని, లక్ష్మీ నువ్ చెప్పు.
లక్ష్మీ: సరే, కానీ సున్తి ఎలా చేస్తారో నాకూ చూడాలని వుంది.
నేను: మల్లి ఇంటర్నెట్లో చూద్దామ్లెవె, ముందు నువ్ నీ గురించి చెప్పు..
లక్ష్మీ: మా ఊర్లో హాస్పిటల్, సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్, కాలేజ్ లు లేవు. దేనికైనా పట్నం రావాల్సిందే, ఎక్కువ చదువుకున్నోళ్ళు కూడా లేరు ఆరోగ్యం బాలేకుంటే బందిలేర్ స్వామి, సమస్య వస్తే పంచాయతి, ఇలా బాగా వెనుక బడ్డ గ్రామం. ఒక రోజు నాకు జ్వరం వచింది, 3 రోజులైనా పోలేదు. అప్పుడు మా పక్కింటి ఆంటీ మా అమ్మ తో బందిలేర్ స్వామీ దగ్గరికి తీస్కెళ్ళి చూపించమంది. అమ్మ ఇంకేం ఆలోచించ కుండా ఆ రోజు సాయంత్రమే పిల్చుకేల్లింది.
చాల మంది రోగులు క్యూ కట్టారు. అది మామూలు ఇల్లులాగే వుంది, మా వంతు వచ్చాక లోపలికి వెళ్లాం, స్వామీ పెద్ద గడ్డం, పొడవాటి జుట్టు, కళ్ళు ముస్కోని అచ్చం సినిమాల్లో లెక్క వున్నాడు. ఆయన ఎదురుగా వెళ్లి కూర్చున్నాము. నాకు బాగా భయమేస్తుంది, కానీ అమ్మ పక్కన వుండటంతో అంతవరకూ వచ్చాను. స్వామి పక్కన వున్న వాడు సమస్యేంటో చెప్పమన్నాడు. అమ్మ మొత్తం చెప్పింది. అప్పుడు స్వామీ కళ్ళు తెరిచి మా వైపు చూసి, ఇది చాలా పెద్ద సమస్య, ఇప్పటికే ఆలస్యమైంది, అనగానే అమ్మ భయపడింది. పరిష్కారం కోసం అమ్మాయి బాగా శ్రమించాల్సి వుంది, రేపు పొద్దన్నే 5 కల్లా పిలుచుకురా పరిష్కరిద్దాం. అని చెప్పి మల్లి కళ్ళు ముస్కున్నాడు. మమ్మల్ని బయటికి రమ్మని సైగ చేసి పిలిచాడు ఆ రెండో వ్యక్తీ. మేము లేచి బయటికి వెళ్తే, 50 రూపాయలు తీస్కొని రేపు కచ్చితంగా 5 కల్లా రమ్మన్నాడు. ఇక అక్కడి నుండి ఇంటికి వెళ్లాం.
రాత్రి జ్వరం కొద్దిగ తగ్గింది, తెల్లారక ముందే అమ్మ లేపి వేడి నీళ్ళతో స్నానం చేయమంది, నేను బావుంది వద్దులె అన్నా వినకుండా రెడీ చేయించి పిల్చుకేల్లింది. దార్లో ఎవ్వరు లేరు, ఆయన ఇల్లు దగ్గర కూడా ఎవరూ లేరు. ఒక వ్యక్తీ వచ్చి లోపలికి పిలిచాడు, లోపలి వెళ్ళాక బాదితురాలేవారు అని అడిగాడు, అమ్మ నన్ను చూపించింది. రండి అంటూ ఇంకో రూమ్లో కి పిలిచాడు అమ్మ కూడా నాతొ రాబోతుంటే వద్దన్నాడు. అమ్మ అక్కడే కూర్చుంది, నేను భయంతో లోపలి వెళ్లాను, నన్ను పిల్చుకేల్లిన వాడు వెళ్ళిపోయాడు, కొద్ది సేపటికే ఇంకో అతను వచ్చి చెంబుతో నీళ్ళిచ్చి మొత్తం తాగమన్నాడు. కొద్దిగ కష్టమైనా మొత్తం తాగేసా, అతను మల్లి ఇంకో చెంబుతో నీళ్ళు తెచ్చి వీలైనన్ని తాగి లెట్రిన్ కేల్లమన్నాడు. అప్పటికే జోరుమీదున్నా ఇంకొన్ని తాగి అదే రూమ్లో వున్న బాత్రూమ్లోకి వెళ్లాను. వచ్చే సరికి అక్కడ కొన్ని గిన్నెల్లో ఎవెవో తెచ్చి పెట్టారు. ఆ వ్యక్తీ నాతో "బట్టలన్నీ తీసి దీని మీద నిటారుగా పడుకోండి, గాజులు, కమ్మలు, వొంటిమీద ఏం వుంచొద్దు.10 నిమిషాలు కల్లా స్వామీజీ వస్తారు." అని చెప్పి వెళ్లి పోయాడు.
అమ్మను పిలుద్దాం అనుకుంటే ఆ డోర్ బైటినుండి లాక్ చేసారు. ఇక ఎం చేయాలో దిక్కు తోచని పరిస్థితి, ఏమైనా కాని అనుకోని గాజులు, కమ్మలు తీసి అక్కడే పెట్టాను, తర్వాత జాకెట్ హుక్స్ తీశాను, టైట్ గా వున్న ఆ జాకెట్ లూస్ అయి ఎంతో హాయి అనిపించింది, జాకెట్ తీసేసి బాగా ఉబ్బి వున్న నా వ్రుక్షోజాలు చూస్కొని సిగ్గనిపించింది. నామమాత్రంగా నా వ్రుక్షోజాలు మోస్తున్న పిటికోట్ తీసేసి నిట్ట నిలువుగా నిలబడ్డ వ్రుక్షోజాలను సిగ్గుతో అదిమి పట్టుకున్నా, నా సగం శరీరం పూర్తిగా నగ్నంగా వుంది. స్వామీ వస్తాడేమో అన్న భయంతో లంగా తాడును లూస్ చేసి కిందికి వదిలేసా, శరీరం పై భారం తగ్గే కొద్దీ, మనుసులో అలజడి మొదలవుతుంది. తీసిన బట్టలన్నీ అక్కడే వున్న హాంగర్ కి తగిలించి, నా నిక్కర్ వైపు చూస్తూ ఆలోచిస్తే అది మా ఇంట్లోని బాత్రూం తప్పితే ఏదీ చూడలేదు అనుకుంటూ కిందికి లాగాను. చిన్న చిన్న వెంట్రుకలు అక్కడక్కడ నా సిగ్గును కప్పే ప్రయత్నంలో వున్నాయి.
సింధు: అది నిక్కర్ కాదె పాంటి..
లక్ష్మి: నిక్కర్ అంటే సగం తొడలు కప్పి వుంటుందిలే,
అంటూ తన సగం తొడలకు చేయి చూపిస్తూ చెప్పింది.
లక్ష్మి: ఇక అతను చెప్పినట్టు ఆ పెద్ద బండ పైన ఎక్కి పడుకున్నా, సిగ్గుతో రెండు కాల్లూ ఆనించి ఒక చెత్తో రొమ్ములు దాచుకున్నా. ఎం జరిగినా చూసే ధైర్యం లేక కళ్ళు ముస్కోని గుండె చప్పుడు వేగాన్ని గమనిస్తున్న కొద్ది సేపటికి మనసు కుదుట పడింది. శరీరం కూడా మెత్తపడిపోయింది. ఇంతలోనే లోపలి ఎవరో వచ్చే శబ్దం వినిపించింది. అది స్వామి గారే అయి వుంటారు అనుకోని ఊపిరి బిగబెట్టుకున్నా.
సుల్తానా: అలా ఆ రోజు మా అన్న ముందు నా సిగ్గంతా పోయింది. నా లాగే మీరు కూడా చేసుంటారు, మనస్ఫూర్తిగా ఒప్పుకొని చెప్పండి.
నేను: నువ్ చెప్పు సింధు...
సింధు: నేను లాస్ట్ లో చెప్తాగాని, లక్ష్మీ నువ్ చెప్పు.
లక్ష్మీ: సరే, కానీ సున్తి ఎలా చేస్తారో నాకూ చూడాలని వుంది.
నేను: మల్లి ఇంటర్నెట్లో చూద్దామ్లెవె, ముందు నువ్ నీ గురించి చెప్పు..
లక్ష్మీ: మా ఊర్లో హాస్పిటల్, సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్, కాలేజ్ లు లేవు. దేనికైనా పట్నం రావాల్సిందే, ఎక్కువ చదువుకున్నోళ్ళు కూడా లేరు ఆరోగ్యం బాలేకుంటే బందిలేర్ స్వామి, సమస్య వస్తే పంచాయతి, ఇలా బాగా వెనుక బడ్డ గ్రామం. ఒక రోజు నాకు జ్వరం వచింది, 3 రోజులైనా పోలేదు. అప్పుడు మా పక్కింటి ఆంటీ మా అమ్మ తో బందిలేర్ స్వామీ దగ్గరికి తీస్కెళ్ళి చూపించమంది. అమ్మ ఇంకేం ఆలోచించ కుండా ఆ రోజు సాయంత్రమే పిల్చుకేల్లింది.
చాల మంది రోగులు క్యూ కట్టారు. అది మామూలు ఇల్లులాగే వుంది, మా వంతు వచ్చాక లోపలికి వెళ్లాం, స్వామీ పెద్ద గడ్డం, పొడవాటి జుట్టు, కళ్ళు ముస్కోని అచ్చం సినిమాల్లో లెక్క వున్నాడు. ఆయన ఎదురుగా వెళ్లి కూర్చున్నాము. నాకు బాగా భయమేస్తుంది, కానీ అమ్మ పక్కన వుండటంతో అంతవరకూ వచ్చాను. స్వామి పక్కన వున్న వాడు సమస్యేంటో చెప్పమన్నాడు. అమ్మ మొత్తం చెప్పింది. అప్పుడు స్వామీ కళ్ళు తెరిచి మా వైపు చూసి, ఇది చాలా పెద్ద సమస్య, ఇప్పటికే ఆలస్యమైంది, అనగానే అమ్మ భయపడింది. పరిష్కారం కోసం అమ్మాయి బాగా శ్రమించాల్సి వుంది, రేపు పొద్దన్నే 5 కల్లా పిలుచుకురా పరిష్కరిద్దాం. అని చెప్పి మల్లి కళ్ళు ముస్కున్నాడు. మమ్మల్ని బయటికి రమ్మని సైగ చేసి పిలిచాడు ఆ రెండో వ్యక్తీ. మేము లేచి బయటికి వెళ్తే, 50 రూపాయలు తీస్కొని రేపు కచ్చితంగా 5 కల్లా రమ్మన్నాడు. ఇక అక్కడి నుండి ఇంటికి వెళ్లాం.
రాత్రి జ్వరం కొద్దిగ తగ్గింది, తెల్లారక ముందే అమ్మ లేపి వేడి నీళ్ళతో స్నానం చేయమంది, నేను బావుంది వద్దులె అన్నా వినకుండా రెడీ చేయించి పిల్చుకేల్లింది. దార్లో ఎవ్వరు లేరు, ఆయన ఇల్లు దగ్గర కూడా ఎవరూ లేరు. ఒక వ్యక్తీ వచ్చి లోపలికి పిలిచాడు, లోపలి వెళ్ళాక బాదితురాలేవారు అని అడిగాడు, అమ్మ నన్ను చూపించింది. రండి అంటూ ఇంకో రూమ్లో కి పిలిచాడు అమ్మ కూడా నాతొ రాబోతుంటే వద్దన్నాడు. అమ్మ అక్కడే కూర్చుంది, నేను భయంతో లోపలి వెళ్లాను, నన్ను పిల్చుకేల్లిన వాడు వెళ్ళిపోయాడు, కొద్ది సేపటికే ఇంకో అతను వచ్చి చెంబుతో నీళ్ళిచ్చి మొత్తం తాగమన్నాడు. కొద్దిగ కష్టమైనా మొత్తం తాగేసా, అతను మల్లి ఇంకో చెంబుతో నీళ్ళు తెచ్చి వీలైనన్ని తాగి లెట్రిన్ కేల్లమన్నాడు. అప్పటికే జోరుమీదున్నా ఇంకొన్ని తాగి అదే రూమ్లో వున్న బాత్రూమ్లోకి వెళ్లాను. వచ్చే సరికి అక్కడ కొన్ని గిన్నెల్లో ఎవెవో తెచ్చి పెట్టారు. ఆ వ్యక్తీ నాతో "బట్టలన్నీ తీసి దీని మీద నిటారుగా పడుకోండి, గాజులు, కమ్మలు, వొంటిమీద ఏం వుంచొద్దు.10 నిమిషాలు కల్లా స్వామీజీ వస్తారు." అని చెప్పి వెళ్లి పోయాడు.
అమ్మను పిలుద్దాం అనుకుంటే ఆ డోర్ బైటినుండి లాక్ చేసారు. ఇక ఎం చేయాలో దిక్కు తోచని పరిస్థితి, ఏమైనా కాని అనుకోని గాజులు, కమ్మలు తీసి అక్కడే పెట్టాను, తర్వాత జాకెట్ హుక్స్ తీశాను, టైట్ గా వున్న ఆ జాకెట్ లూస్ అయి ఎంతో హాయి అనిపించింది, జాకెట్ తీసేసి బాగా ఉబ్బి వున్న నా వ్రుక్షోజాలు చూస్కొని సిగ్గనిపించింది. నామమాత్రంగా నా వ్రుక్షోజాలు మోస్తున్న పిటికోట్ తీసేసి నిట్ట నిలువుగా నిలబడ్డ వ్రుక్షోజాలను సిగ్గుతో అదిమి పట్టుకున్నా, నా సగం శరీరం పూర్తిగా నగ్నంగా వుంది. స్వామీ వస్తాడేమో అన్న భయంతో లంగా తాడును లూస్ చేసి కిందికి వదిలేసా, శరీరం పై భారం తగ్గే కొద్దీ, మనుసులో అలజడి మొదలవుతుంది. తీసిన బట్టలన్నీ అక్కడే వున్న హాంగర్ కి తగిలించి, నా నిక్కర్ వైపు చూస్తూ ఆలోచిస్తే అది మా ఇంట్లోని బాత్రూం తప్పితే ఏదీ చూడలేదు అనుకుంటూ కిందికి లాగాను. చిన్న చిన్న వెంట్రుకలు అక్కడక్కడ నా సిగ్గును కప్పే ప్రయత్నంలో వున్నాయి.
సింధు: అది నిక్కర్ కాదె పాంటి..
లక్ష్మి: నిక్కర్ అంటే సగం తొడలు కప్పి వుంటుందిలే,
అంటూ తన సగం తొడలకు చేయి చూపిస్తూ చెప్పింది.
లక్ష్మి: ఇక అతను చెప్పినట్టు ఆ పెద్ద బండ పైన ఎక్కి పడుకున్నా, సిగ్గుతో రెండు కాల్లూ ఆనించి ఒక చెత్తో రొమ్ములు దాచుకున్నా. ఎం జరిగినా చూసే ధైర్యం లేక కళ్ళు ముస్కోని గుండె చప్పుడు వేగాన్ని గమనిస్తున్న కొద్ది సేపటికి మనసు కుదుట పడింది. శరీరం కూడా మెత్తపడిపోయింది. ఇంతలోనే లోపలి ఎవరో వచ్చే శబ్దం వినిపించింది. అది స్వామి గారే అయి వుంటారు అనుకోని ఊపిరి బిగబెట్టుకున్నా.