[Milf rider]

రెండేళ్ళ ముందు మా అన్నయ్య "షఫీ" కి సున్తి చేసారు, అదెలా చేస్తారో అని నాకు ఆసక్తిగా వుండేది, అందులోను సున్తి చేసేటప్పుడు చుట్టూ చాలా మంది వుంటారు నెనూ చూడొచ్చులే అనుకున్నా , కాని మా అన్నయ్య కి సిగ్గెక్కువ మా నాన్నమరియు డాక్టర్ తప్పితే ఇంకెవర్ని రానివ్వలేదు. ఎంతో ఆసక్తితో ఎదురు చుసిన నాకు నిరాశే మిగిలింది, చేసాక ఎర్ర పంచ కట్టి రూంలో పడుకో బెట్టారు, ఒక రోజు ముందే ఫంక్షన్ చేసారు కాబట్టి చాలా మంది బంధువులు వెళ్ళిపోయారు, వున్న కొద్దిమందిని ఇంట్లో పడుకోడానికి ఏర్పాట్లు చేసారు. నేను మా అక్క పడుకునే రూమ్లో బంధువులు పడుకున్నాక నేను, అక్క, అమ్మ, నాన్న మిగిలాము. అమ్మ అక్క కలిసి అమ్మ రూమ్లో పడుకోమని చెప్పి, నాన్న అన్న పడుకున్న రూంలోకి వెళ్ళొచ్చి, నన్ను అన్న రూమ్లో పడుకో మని చెప్పి, ఏమైనా అవసరముంటే లేపమని చెప్పాడు, తను హాల్ లో వున్న సోఫాలో పడుకున్నాడు, నేను అన్న రూమ్లోకి వెల్లగానే...

షఫీ: వాకిలి వేయి ఎవరైనా వస్తారు.
తను బాగా సిగ్గు పడ్తున్నట్టు నాకు అర్థం అయ్యింది, నేను వాకిలి వేసి అన్న బెడ్ పక్కన చాప పరచుకొని కూర్చున్నా. అన్న షర్టు, బనీన్ లేకుండా కేవలం తన పంచను పూర్తిగా కప్పుకొని కొద్దిగా శాలువ కూడా వేస్కున్నాడు. తన కాల్లకెదురుగా ఒక టేబల్ ఫ్యాన్ తిరుగుతుంది. నేను ఇంకేదో ఆలోచించబోయేలోపు, బయటి నుంచి నాన్న అరుపు,

నాన్న: "షఫీ.....!, గాలి తగిలేతట్టు పెట్టుకో లేకుంటే నొప్పెక్కువవుతుంది..."
షఫీ: "సరే... నాన్న........."

అంటూ శాలువ పక్కకు తీసి రెండు కాళ్ళు చాపి పంచ గుండా గాలి తగిలేట్టు పెట్టుకున్నాడు.

నేను: అన్నయ్యా..., ఇప్పుడు నీకు పాస్ వస్తే?
షఫీ: బాత్రూంకెల్లి పోస్తా.......

నేను: ఎలా పోస్తావ్, కట్ చేసేసారుగా?
షఫీ: మరి నీకు అస్సలే లేదుగా, నువ్వెలా పోస్తావ్?

నేను: ఆడవాళ్ళకు హొల్ వుంటుంది, అది కట్ చేయరు కదా, అందుకే నాకేం పోయటానికి ప్రాబ్లం లేదు.
షఫీ: నాకు కూడా ఎం కోయలేదు తల్లీ..., ఉత్త చర్మం మాత్రమె కట్ చేసారు.

నేను: ఏది చూపి?
షఫీ: ఇప్పుడు నువ్ చూడక పొతే కొంపలు మునిగి పోవులే పడుకో.

నేను: సిగ్గ్గని చెప్పచ్చుగా.., ఎందుకు మాటలు మార్చుతావ్?
షఫీ: అవును సిగ్గే, ఎం నువ్ సిగ్గుపడవా?

నేను: నీ అంత సిగ్గు నేనే కాదు ఎవ్వరు పడరు.
షఫీ: ఒకసారి నా స్థానంలో వుండి చూడు తెలుస్తుంది.

నేను: అంటే, ఆ పంచ కట్టుకొని హాయిగా ఫ్యాన్ ముందు పడుకోవటం పెద్ద కష్టమా?
షఫీ: ఏది పడుకొని చూపి..?

ఏదో మాట మాట పెరిగి అనేసాను, ఇప్పుడెం చేయాలో అర్థం కావట్లేదు, అయినా ధైర్యం చేసి..
నేను: మ్.... పడుకుంటా అదేముంది......
షఫీ: ఇలాంటి డైలాగ్లు, ఎవరైనా చెప్తారు చేసి చూపించు.

నేను: చేసి చూపిస్తే, నువ్వు నాకు అది చూపించాలి..

అంత సిగ్గు విడిచి ఎలా అడిగానో తెలిదు కాని, ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే భలే సిగ్గేస్తాది. అప్పటికి కూడా అన్న తగ్గుతాడేమో అని అనుకున్నా.. కాని.

షఫీ: నువ్ రాక ముందు ఈ పంచ కూడా లేదు, నువ్ ముందు చేసి చూపించు అప్పుడు నువ్ చెప్పినట్టే చూపిస్తా...

చిన్నప్పుడు ఏమో కాని, పెద్దయ్యాక అన్న ముందు ఎప్పుడూ బట్టలు లేకుండా కనబడలేదు. ఇప్పుడు ఎలా చేయాలో అర్థం కాలేదు కాని అన్నది చూస్తానన్న ఆశతో ఒప్పుకున్నా. అక్కడే వున్న టవల్ తీస్కొని బాత్రూం వైపు వెళ్తుంటే...

షఫీ: నాకు ఆ ఛాన్స్ ఇవ్వలేదు, నాన్న, డాక్టర్ ముందే బట్టలు తీసి కూర్చున్నా, నాన్న టవల్ లాగి అట్టే కూర్చోబెట్టాడు.

హాయిగా బెడ్ మీదే పడుకొని ఆ మాట అనేసరికి, నాకు కోపం వచ్చింది మల్లి ఆలోచిస్తే తన మీద జాలేసింది పాపం ఎలా ధైర్యం చేసాడో ఏమో? గోడ వైపు తిరిగి రెండు చేతులతో టాప్ పైకి లేపి తీసేసా, ఆ తర్వాత శరై తాడు లాగి లూస్ చేసి కిందికి వదిలేసా, అందులోంచి కాళ్ళు పక్కకు తీసి శరై కుర్చీ మీద వేసా, టవల్ నడుము వరుకు కట్టుకొని పిటికోట్ తీసేసా, ఇప్పుడు నేను కూడా అన్న లాగే తయారైయ్యా , కాని లోపల పాంటి అట్టే వుంది. అన్న వైపు తిరిగాను కాని నా రెండు చేతులతో ఛాతి మీద ఉబ్బిన ఆ రెండింటిని దాచేసాను. లోన ఏదో గుబులు, అలజడి మొదలయింది...