[Milf rider]

అన్నిటికన్నా నన్ను కట్టిపడేసింది తన అందమైన మొఖం, చాలా అంటే చాలా బాగుంటుంది. చూసిన ఎవరైన కూడా ఇద్దరు పిల్లల తల్లి అంటే నమ్మలేరు, అంత అందమైన మొఖానికి ఇంకా అందం పెంచే సుర్మా (కాటుక) పెట్టిన కల్లు, గులాబి రంగు పెదవులు, ఇంక తను స్మైల్ ఇస్తే అలానే పడుండాలి అనిపివ్వడం లొ ఎమాత్రం అతిశయొక్తి లేదు. (తన గురించి తీరిగ్గా తరువాత వర్నిస్తాను).

నేను ఎవరొ తెలియదు కాబట్టి నన్ను నేను పరిచయం చేసుకుని మాస్టారు గారు ఉన్నారా అని అడిగాను, లేరు మార్కెట్ కి వెల్లారు కూర్చొండి అని వరండాలొ కుర్చీ చూపించి తను మిగిలిన బట్టలు ఆరేస్తుంది. తన వెనక భాగం నా కన్నులకి విందు చేస్తుంది. వెనక నుండి తన షేప్ చీరలొ కూడా గుండ్రంగా కనిపిస్తున్నాయి. అటుపైన నడుము మడత అలా చూస్తూనే ఉండిపొయాను. తను బట్టలు ఆరేసి చీపిరి తీసుకొని ఊడవడం మొదలు పెట్టింది, అలా వంగి ఊడుస్తుంటె పక్కనుంచి కనిపిస్తున్న తన సండ్లు నన్ను రమ్మని ఆహ్వానిస్తున్నట్లుగానే ఉన్నాయి. నా కల్లు తను ఎటు వెల్తే అటు వెంటాడుతున్నాయి. నేను ఎంతగా లీనం అయ్యాను అంటే మాస్టారు గారు వచ్చి నన్ను పిలుస్తున్నా కూడా పట్టిచ్చుకొనంత.

నా బుజం పట్టి కదిపి కుర్చీలొ కూర్చొని నిద్రపొతున్నావా అని ఆదిగిన ప్రశ్న కి నేను వర్తమానం లొకి వచ్చాను, అప్పటి వరకు నా ఊహలలొ ఫర్జానాని అనుభవిస్తున్నాను కదా అందుకే నా పాంట్ లొ గుడారం ఏర్పడింది. అది కవర్ చేసుకొడానికి నానా తిప్పలు పడ్డాను. మాస్టారి పేరు మీకు చెప్పలేదు కదా, ఆయన పేరు జానీ పాష, నల్లగా పొట్టిగా తుమ్మమొద్దులాగ ఉంటాదు, "కాకి ముక్కుకి దొండ పండు లా" బ్లాక్ & వైట్ టి.వి. లా ఉంటారు. కూర్చొని పాటం చెప్పడం మొదలుపెట్టారు కాని నాకే ఒక్క ముక్క కూడా ఎక్కడం లేదు, కల్ల ముందు ఫర్జాన అలా తిరుగుతుంటే ఇంక చదువు ఏమి ముందుకు సాగుతుంది. ఎలా లైన్ లొ పెట్టాలా అని ఆలొచిస్తున్నాను. ఇంక ఆరొజు నుంచి ప్రతీరొజు కొంచెం ముందుగానే వెల్లి తనని చూస్తూ కూర్చొవడం ఒక అలవాటు తయారయ్యింది. మాట్లాడుతుంటే ఏదొ ఒక రకంగా నా ప్రయతం చేసుకునే వాడిని కాని ఇంట్లొ ఆయన పిల్లలు ఉండడం వలన నాకు ఎక్కువ చాన్స్ దొరకడం లేదు. అందుకే బాగా అలొచించి మాస్టారితొ చెప్పాను, పొద్దున పూట వచ్చి చదువుకుంటాను మాస్టారండి ఇంట్లొ చుట్టాలు ఎక్కువ చాలా డిస్టర్బన్స్ అని అడిగిన నాకు ఏ మూడ్ లొ ఉన్నడేమొ సరే వచ్చి చదువుకొ నేను పిల్లలు కాలేజ్ కెల్లి వస్తాము, మీ మేడం ఒక్కతే ఉంటుంది, ఏమన్న డౌట్స్ ఉంటే సాయంత్రం నేను వచ్చిన తరువాత క్లియర్ చేస్తాను అని చెప్పరు. ఆ మాట వింగానే నాకు ఎక్కడ లేని ఆనందం వేసింది.