Adultery వేడి వయసు ( ఇది చాలా hot గురు)...by kavya Sv

[Milf rider]

పొద్దున్నే హడావిడిగా ఆఫీస్ కి బయల్దేరాడు వినీష్. గబగబా టిఫిన్ బాక్స్ తీసుకుని కార్ ఎక్కి వెల్తూ కల్యాణి ని చూసి చిలిపిగా ఒక నవ్వు నవ్వి వెళ్ళిపోయాడు.

విను చాలా మంచి వర్కర్, అఫీస్ లో అతనికి మంచి రెపుటేషన్ ఉంది అంతే కాదు అతని కొలీగ్స్ దగ్గర అతనికి చాలా మంచి రెస్పెక్ట్ కూడా ఉంది, వెంకట్ అతనికి తెలియడమే కాదు ఇద్దరూ కాలేజ్ రోజులనుండీ మంచి స్నేహితులు.

ఇద్దరూ హస్టల్ లో ఒకే రూంలో ఉండేవారు. వెంకట్ ఆ రోజే వాళ్ళ ఆఫీస్ లో చార్జ్ తీసుకుంటున్నాడు, అందరితో పాటు వినూ కూడా వెంకట్ కి గ్రాండ్ వెల్ కం చెప్పాడు.

"మైగాడ్ ......సిక్స్ పాక్ బాడీ" విష్ చేస్తూ అన్నాడు వినీష్.

"హేయ్...వినూ, నువ్వు మాత్రం అలాగే ఉన్నావురా..అస్సలు మారలా. మనం కలిసి దాదాపు 13 ఏళ్లయ్యింది కదూ, ఇంతకాలం e-mail లో తప్పితే మనకి కలుసుకోవడం కుదరలా" ఆప్యాయంగా పలకరించాడు వెంకట్.

వెంకట్ కి 38 ఏళ్ళుంటాయి, డిగ్రీ అవగానే అతని తండ్రి స్నేహితుని ద్వారా US లో జాబ్ సంపాదించాడు. సుమారు 13 ఏళ్ళ నుంచీ అక్కడే ఉన్నాడు కానీ ఈ మధ్య ఏర్పడిన ఆర్దిక కుదుపుకి వెంకట్ కూడా బలయ్యాడు.

ఈ ఊరులో ఉన్న ఇల్లు, పక్కనే ఉన్న పల్లేటూరు లో ఒక ఫాం హౌస్ తప్ప ఏమీ మిగల్లేదు. వినీష్ సహాయంతో ఇప్పుడు ఈ ఉద్యోగం దొరికింది.

ఆ రోజు ఆఫీస్ అయ్యాక ఇద్దరు మిత్రులూ వెంకట్ ఇంటికి వెళ్ళారు. చక్కగా సర్ది ఉంది ఇల్లు విశాలమైన హాల్, మూడు బెడ్ రూంలు హాల్ కి ఆనుకుని ఒక చిన్న మినీ బార్. అన్నిరకాల ఆల్కహాల్ బాటిల్స్ చక్కగా సర్ది ఉన్నాయి.

"ఏంట్రా.. ఇంటిలోనే బార్ పెట్టావా?" నవ్వుతూ అడిగాడు విను.

"ఏదోలేరా అమెరికా అలవాట్లు అంత తొందరగా వదలుకోలేముగా. కూర్చో మనం మాట్లాడుకుని చాలా రోజులైంది, ఒక పెగ్ ఫిక్స్ చేసుకుని మాట్లాడుకుందామా" కూర్చుంటూ అన్నాడు.

"లేదురా వెంకీ ఇంటికి వెళ్ళాలి, మళ్ళీ ఇకోసారి అవునూ నీ వైఫ్ ఏదీ ? ఇంట్లోనే దాక్కుందా..?" నవ్వుతూ అడిగాడు.

"హేయ్..దుర్మార్గుడా నీ దగ్గరా దాక్కోడం...నువ్వు నా పెళ్ళికి కూడా రాలేదు .అయినా నా వైఫ్ ని ఎందుకురా ఇప్పుడు చూడ్డం?" ఎదురు ప్రశ్నించాడు.

"సారీరా మామా, నిజంగా పెళ్ళికి రావడానికి కురరలేదు ఐనా నేను వచ్చినా మీ మావయ్యా వాళ్ళు నానా యాగీ చేస్తారు. వాళ్ళ దృష్టి లో నేను వెధవని కదా?" నవ్వుతూ చెప్పాడు వినీష్.

"మామా...ఆ విషయాలు ఇప్పుడొద్దు కానీ రంజిత రేపువస్తుంది. మావయ్యని చూడ్డానికి వెళ్ళింది" చెప్పాడు వెంకీ.

"రంజితని మీ పెళ్ళి కాకముందు చూసా, తను కూడా చాలా మారిపోయి ఉంటుంది. ఎంతైనా తనని పెళ్ళి చేసుకుని మంచి పని చేసావు, రేపు రంజితని తీసుకుని మా ఇంటికి రా కల్యాణికి పరిచయం చేస్తా మీ ఇద్దరినీ" అన్నాడు.

"ఏ రంజిత లేకుండా రావద్దా.....రానీయవా మీ ఇంటికీ?" దీర్గం తీస్తూ అడిగాడు వెంకీ.

"ఛీ నోర్మూయ్, అలా ఐతే ఇప్పుడే రా వెల్దాం. పనిలో పని భోజనం మా ఇంట్లోనే చేద్దువుగాని" అన్నాడు విను.

“వొదిన పేరేమిటన్నావ్ కల్యాణి కదూ, అడుగుతున్నానని ఏమీ అనుకోకురా... బాగుంటుందా? చనువుగా ఉండొచ్చా?” కొంటెగా అడిగాడు.

“ఛీ......వెధవా నువ్వస్సలు మారవు. అడిగావు కాబట్టి చెబుతున్నా మీ వదిన పేరుకి తగ్గట్టే ఉంటుంది. ఇక చనువంటావా, అది మాత్రం నాకు తెలీదు.” నవ్వుతూ సమాధానం చెప్పాడు.

"సరే ఐతే వొదినకి చెప్పేయ్ నాకూ వండమని. ఒక కొత్త మరిది వస్తున్నాడని చెప్పు. ఇక ఎలాగూ నాకు వంట పని లేదుగా..రా ఇద్దరం ఒక పెగ్గేసుకుని వెల్దాం..సరేనా? మన కాలేజీ రోజులు చెప్పుకుని చాలా రోజులయ్యింది" అన్నాడు వెంకీ.

వినీష్ ఇంటికి ఫోన్ చేసి కల్యాణికి వెంకీ గురించి చెప్పి తనతో డిన్నర్ కి తీసుకొస్తున్నట్టు చెప్పాడు. సరే తొందరగా రమ్మని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది కల్యాణి.

ఇద్దరు మిత్రులూ కూర్చుని డ్రింక్ చెయ్యడం మెదలెట్టారు.

“ఎలా ఉందిరా మీ మారేజ్ లైఫ్?” ఒక సిప్ చేసి అడిగాడు వెంకీ

“మామూలే, అంతా హడావిడి లైఫ్, అఫీస్ – ఇల్లు అంతా పరుగుపందాలే” తనూ ఒక సిప్ చేసి చెప్పాడు.

“దీప మళ్ళీ కలిసిందా?” నెమ్మదిగా అన్నాడు వెంకీ

“లేదురా, అది చివరిగా కలిసింది నిన్నే. నీకే తెలియాలి” భారంగా అన్నాడు.

“ఏరా...ఇంకా నీకింకా దాని షేపులు గుర్తున్నాయా?” అడిగాడు వెంకట్.

“మర్చిపోయే పరువాలేంట్రా దానివీ? రసగుల్లా లా ఉండేది” పరవశం గా చెప్పాడు విన్నూ.

“ఐతే దాన్ని మిస్ అయినందుకు ఇంకా భాధ పడుతున్నావన్న మాట” సిగరెట్ వెలిగిస్తూ అన్నాడు వెంకీ

“అవసరం లేదురా, నా వైఫ్ దాదాపు అలాగే ఉంటుంది. సో నాకా భాధ లేదు” సిగ్గు పడకుండా చెప్పాడు, ఎందుకంటే వాళ్ళ ఫ్రెండ్ షిప్ అలాటిది.

“వావ్.....నిజంగా వొదిన అంత బాగుంటుందా? ఐతే వెంఠనే చూదాల్సిందే ..పద...పద” కంగారునటిస్తూ అన్నాడు.

“నీయబ్బా...కూర్చోబే.....నువ్విప్పుడు నా కొంప ముంచేట్టున్నావ్. నీ ఆత్రమేమిటో నాకర్ధం కావడంలేదు. పిచ్చి వేషాలేసి తన్నులు తినకు దాని చేతిలో” చెయ్యి పట్టుకుని కూర్చోపెడుతూ అన్నాడు వినీష్.

“అదేంటి మామా....అలా అంటావ్. వదినని భాధ పెడతానా చెప్పు, మరిదిని కదా ఆ మాత్రం వదినతో సరసమాడచ్చులే అని” తేల్చి చెప్పేశాడు విన్నూ.

“నిన్నిక్కడికి ఇండియా వచ్చి సెటిల్ అవమన్నా చూడూ అదీ నా తప్పు” అన్నాడు వినీష్.

"ఏరా రంజిత ఇంకా ఆ విషయం గిరించి ఆలోచిస్తోందా ?" తలదించుకుని నెమ్మదిగా అన్నాడు విను.

"మర్చిపోయే పని చేసారా మీరు, రంజిత సంగతలా ఉంచు.. అసలా విషయం మీ ఆవిడతో చెప్పావా?" సీరియస్ గా అడిగాడు వెంకీ

"లేదురా చెప్పడానికి ధైర్యం చాలలా. చెబుదాం చబుదాం అనుకుంటూ ఇన్నేళ్ళు గడిచిపోయాయి" సిగ్గుగా తల దించుకున్నాడు వెంకీ.

"నువ్వెందుకురా సిగ్గు పడతావూ, జరిగిన దాంట్లో అందరి తప్పూ ఉంది, ఇందులో ఎవరు ఎవర్నీ అనాల్సిన పని లేదు. ఇక పెద్దాళ్ళంటావా, పాపం పాతకాలం మనుషులు వాళ్ళకి తెలిసింది అంతే"

"ఇప్పటికీ నీకు సారీ చెప్పడం తప్ప నేనేమీ చెయ్యలేను మామా.." నెమ్మదిగా విస్కీ సిప్ చేస్తూ అన్నాడు విను.

"అబ్బా వదిలేయరా...నాకా విషయం గురించి పెద్దగా పట్టింపు లేదు, ఇక రంజిత అంటావా..కలిసినప్పుడు నువ్వే అడుగు, ఇక నా తల తినకుండా ఇంకో పెగ్ పొయ్యి" అనేసరికి వెంకీ మొబైల్ ఫోన్ రింగయ్యింది.

రిసీవర్ కి చెయ్యడ్డం పెట్టి వినీష్ తో

"రంజిత, నేను మాట్లాడి వస్తాను నువ్వు కానిస్తూ ఉండు, ప్లీజ్ తను కొంచెం ఎక్కువసేపే మాట్లాడుతుంది, ఏమనుకోకు.." అని ఫోన్ పుచ్చుకుని బైటికి కదిలాడు.

డ్రింక్ చేస్తున్న వినీష్ ఆలోచనలు ఆ రోజుల్లోకి దొర్లాయి.

దాదాపు 14 ఏళ్ళ క్రితం, వినీష్ కి 25 ఏళ్ళు డిగ్రీ ఫైనలియర్ ఐపోతున్న రోజులు.

గట్టిగా దమ్ము లాగుతూ మంచం మీద పడుకుని కిటికీ లోనుంచి బైటికి చూస్తూ

"మామా...దీప కత్తిలా ఉందిరా, రొజు రోజుకీ దాని ఎత్తులు బలిసిపోతున్నాయి, ఒక్క ఛాంన్స్ రా వెంకీ...అది ఒక్క సారి ఛాంన్స్ ఇస్తే సమ్మగా దాని సళ్ళు నొక్కుతా" పొగ బైటికి వదుల్తూ నడుస్తున్న దీపని చూస్తూ అన్నాడు విను.