[Milf rider]

కిచ కిచా నవ్వుతూ వాడి తలను రెండు చేతులతోనూ పట్టుకుని తన వక్షోజాలకు వత్తుకుందామె. సాంబయ్యకు తన గుండెను ఎవరో పిండేసినట్టైంది. ఎంకడ్ని మభ్య పెట్టి వ్యవహారం నడిపించుకోడానికి అపధర్మంగా అలా అనేశాడు గాని, ఆ కామినీ తన భార్య దేహాన్ని ఆవహించడంవల్ల, ఈ వ్యవహారంలో తాయారు మైల పడిపోయినట్టేనన్న సత్యం తను విస్మరించలేకపోయాడు. కాని అంతకన్నా మార్గం లేదనిపించింది.

ఇదే పదేళ్ళ క్రిందట జరిగి ఉంటే తానింత చేతకానివాడిలా నిలబడేవాడు కాడు. ఏమైతే అది అవుతుందని పంచే ఎగ్గెట్టి మంచం పైకి ఎక్కిపోయేవాడు. ఇప్పుడా హుషారు లేదు, ఓపికా లేదు. పైకంతగా కనిపించకపోవచ్చు గాని, వయసు మీదపడి, ఓపిక తగ్గింది, మునుపట్లా జవసత్వాలు లేవు. తాయారు పక్కన నిలబడితే తను మరీ ముసలివాడైనట్టు కనిపించి పోతున్నాడు. పెళ్ళి నాటికి తనకు 25 ఆమెకు 13 మేనరికమని కట్టబెట్టేసారు. ఆ వ్యత్యాసమిప్పుడు కనిపిస్తోంది. చూడ్డనికావిడ పిక్కలా పిటపిటలాడిపోతుంటుంది మరి. నలభై ఏళ్ళు నిండ వస్తున్నాయి తనకి.
దానికి తోడు తన శరీర తత్వం కూడా మహా గట్టిది.

ఇంకా వొక్క వెంట్రుక కూడా తెల్లబడలేదు. నడుం దగ్గర వెనక వైపు అటూ ఇటూ కనిపించే రెండు మడతలు తప్పిస్తే ఆ వంట్లో బిగి కూడా సడల్లేదెక్కడా!

మంచి సంబందం వచ్చినందువల్ల అమ్మాయికి 16 నిండగానె పెళ్ళి చేసి ఏడాది కావస్తూంది. ఈ ఏడాదో వచ్చే ఏడాదో ఆమె అమ్మమ్మ తను తాతయ్య అవ్వడం జరుగుతుంది.
అమ్మాయి తర్వాత ఇద్దరబ్బాయిలు. ఒకడు ఎనిమిది మరొకడు ఆరు చదువుతున్నారు. ఆస్తికి లోటు లేదు. పెద్ద మేడా, ఊరి నిండా పొలాలు ఉన్నాయి దానికి తోడు ఊళ్ళో పలుకు బడి ఉంది.

ఎటొచ్చీ మీదపడ్డ వయసు గురించే బెంగగా ఉంది. తన భార్య యవ్వనం పుంజుకుని కన్నె పిల్లలా కొత్త కళల్ని సంతరించుకోవడం బెంగగా బెడదగా ఉంది తనకి.

పాతికేళ్ళగా తన మాటే చెల్లుతున్నా ఈ మధ్య గమ్మున పెళ్ళాం మాట కొట్టేయలేక పోతున్నాడు. ఒక వేళ అభిప్రాయ బేధం వచ్చినా, తనను దబాయించి మరీ తన మాట నెగ్గించుకుంటోంది. కొన్ని విషయాలైతే తనకు చెప్పకుండా ఆవిడే స్వంత పెత్తనం జరిపిస్తూంది. తను ఏమి అనలేక పోతున్నాడు. ఏమీ చెయ్యలేక పోతున్నాడు. డబ్బు లేనప్పుడూ, వొంట్లో వోపిక తగ్గినప్పుడూ పులి లాంటి మగాడైనా, పెళ్ళాం దగ్గర పిల్లైపోతాడన్న సత్యాన్ని గ్రహించాడు తను.


అమ్మాయికి పెళ్ళై అత్తారింటికి వెళ్ళాక చాల మార్పు వచ్చింది తనలో. ఇదివరకే చీరైనా కట్టే మనిషి ఇప్పుడు లోపలి లంగా కనిపించే పల్చని చీరలు కడుతుంది. జాకెట్ కూడా గమ్మత్తుగ వేస్తుంది. పైట కొంచం అటూ ఇటూ ఐనా విశాలంగా కుట్టించుకున్న ఆ మెడ భాగం లోంచి సగం దాకా బయటకి కనిపించి పోతున్నాయా పొంగులు.
ఆమె రొమ్ములు అసలే పెద్దవి.

వయసు ముదురుతుంటే ఈ వెధవ్వెషాలేమిటి ఈ ఫాషన్ జకెట్లేమిటి అని అప్పటికీ ఒక సారి అడగనె అడిగేసాడు.
కొర కొరా చూస్తూ అంది.. వయసు ముదిరిపోతుంటే మీకిప్పుడు లేని పోని అనుమానాలు పుట్టుకొస్తున్నట్టున్నై..నాకు మాత్రం అలాంటిదేమీ లేదు. వేసవిలో ఉక్కబోతకి లోపల ఒరుసుకు పోకుండా వుంటుందని కొంచం గాలాడ్డం కోసం గాడీగా కుట్టించుకున్నాను. నా కమ్మా ఇంతేసున్నాయని నలుగురికీ చూపించడానికి కాదు.

ఇంత వయసయ్యాక నేనిప్పుడు ఫాషన్ వొలక పోస్తే మాత్రం చూసే వెధవెవడూ? వెటకారంగా అంటూ కడిగిపారేసింది. మాట జారినందుకు తనకే తగిలింది దెబ్బ. ఆమె చేత మాట అనిపించుకోకుండా వుండాలనే ఎప్పటికప్పుడు విశ్వ ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు తను. కాని లాభం లేకపోతోంది. చింత చచ్చినా పులుపు చావలేదన్నట్టు ఉంది తన పరిస్థితి.
ఆమె గారి పొంగుల్ని పిటపిట లాడే పిర్రల్ని పట్టి పట్టి చూసినప్పుడల్లా ఓ పట్టు పట్టాలని మనసాగక ఎంతో కోరిక కలుగుతుంది. కాని తస్సా దియ్యా ఆ కోరికకి తగ్గట్టు తన నరాల్లోకి అలికిడి రావడం లేదు. సగం సగం పురేసుకుని సాగారి పోతుంది. అక్కడే లొంగిపోతున్నాడు తను.

"చా! గట్టిపడకుండా ఏం చేసుకోనూ?" పుటుక్కున అడిగేస్తుంది.

కౌగిలిలో కవ్వించి, ముద్దులతో మురిపించి, ముందుల్ని వెనకల్ని కసి కొద్దీ పిసికి పిసికి వేడెక్కించిన తర్వార ఆమె మాత్రం చూస్తూ చూస్తూ చేయి జారబెట్టుకోలేదుకదా.నొక్కి లాగి సవరదీసాక తప్పని పరిస్థితుల్లో చోటిస్తుంది.
అప్పుడైనా తను చివరి దాకా మాట దక్కించుకోలేక పోతున్నాడాయె! నాలుగైదు ఊపుల్తో జావ కారిపోయి నడుం లో బలం చాలక నీరసంగా పక్కకి ఒదిగి పోవడమో జరుగుతుంది.

" ఈ సగం సగం పనికోసం కక్కుర్తి పడి పక్కలో చేరి నన్ను చంపక పోతే నీ మానాన్న నువ్వు ముడుచుకు పెట్టుకుని గదిలో పడుకోకూడదూ" అని చిరాకు పడిపోయిందొక సారి.

" బిగి మీదున్నప్పుడు ఇంట్లో మనిషి అవుసరం కనిపించేది కాదు నీకు, ఇప్పుడు నడుంలో పస తగ్గింది గనక అమాసకీ పూర్ణిమకి దగ్గరికొస్తున్నావు. కాని నాకిది తొడల్లో కుంపటి పెట్టినట్టుంటోంది. పైనా కిందా పిసికి పిసికి మొక్కుబడిగా నాలుగు ఊపులు ఊపి దిగిపోతుంటే నాకింక తెల్లవార్లూ నిద్ర పట్టి చావక పిచ్చెక్కినట్టు ఉంటోంది. ఎందుకో ఎమిటో తెలియదు గాని నాకీ మధ్య చచ్చే కుతిగా ఉంటోంది. నువ్వు మగాడివి గనక నీకు ఓపికున్న రోజుల్లో అడ్డమైన కొంపల్లో దూరి దూల దులిపేసుకొచ్చేవాడివి. ఆడదాన్ని నేనెక్కడికి పోగలనూ?

" చెప్పుకుంటే సిగ్గు చేటు చెట్టంత మగాడిని ఇంట్లో పెట్టుకుని నావి నేను పిసుక్కుని , అక్కడ వేళ్ళెట్టుకుని ఆడించుకుని నాలో నేనే తిప్పలు పడాల్సిన గతి పట్టింది... పోనీ టవునుకెళ్ళి ఏ మంచి డాక్టరుకో చూపించుకుని మందో మాకో వాడకూడదూ? కొంచం నరాలు బలం పుంజుకుని నిటారుగ నిలబడతాదేమొ ఓ సారి ప్రయత్నించకూడదూ? అని సలహా ఇచ్చింది కూడా.

చచ్చినట్టు ఓ పెద్ద డాక్టరు చేత పరీక్ష చేయించుకుని టానిక్కులూ మాత్రలూ , ఇంజెక్షన్లు వాడినా తన పెళ్ళాం ఆశించిన ప్రయోజనం మాత్రం కలగలేదు.పైగా నేలకు పోయేదన్ని నెత్తికి రుద్దుకున్నట్టైంది.