[Milf rider]

"జాణ" - REPOSTING

అద్దం లో కొట్టొచ్చినట్లున్న నా సళ్ళు నేనే పిసుక్కుంటూ వుండి పోయాను. నా పెళ్లి నాటికి కమలా పళ్ల లాగ వుండే నా సళ్ళు కొబ్బరి కాయల్లా తయారయ్యాయంటే అది మా వారి ప్రతాపమే. అయిదేళ్లుగా ఆయన మైదా పిండి ముద్దలు పిసికినట్లు పిసికి పాకం పట్టినా ఇవి నేల చూపులు చూడకుండా నిక్కబొడుచుకునే నిలబడున్నాయి .

ఆడ వాళ్లకి సళ్లు అందమే కాని, ఇవి తెచ్చే బాధలు చికాకే. ఒక రోజు సినిమా హాల్ లో లైట్స్ పోగానే శుభ్రం గా కుదుళ్లతో సహా ,,,,సళ్లు నలిగిపోయాయి. పక్కనున్న మావారే లే అనుకున్నాను. లైట్స్ వచ్చిన తర్వాత తెలిసింది వెనకున్న కుర్ర వెధవ అని. ఇంక మా వారికి చెప్పలేక వూరుకున్నాను.

ఆలోచనలతో తేలిపోతూనే ,,,జాకెట్ తొడుక్కున్నాను. నాకసలు ఇంట్లో బ్రా వేసుకునే అలవాటు లేదు. ఒక వేళ ఖర్మ కాలి వేసుకున్నా కూడా, "నీకెందుకోయ్ బ్రా..!, సళ్లు సొరకాయల్లా జారిపోయిన వాళ్లకి కానీ !!" అంటూ ఉంటారు మా వారు. జాకెట్ హుక్స్ పెట్టుకున్నాను. ఇది కాస్త లోనెక్ జాకెట్ ,,,సళ్లు సగం,,,,పొంగినట్లు వుబ్బు లా తేలి పైకి కనిపిస్తున్నాయి. యీ జాకెట్ మా మిషన్ వచ్చిన కొత్త లో కుట్టిందేమో,,,కాస్త వంగితే, ముచ్చికలతో సహా గుత్తులు బయటపడతాయి. జాకెట్ సర్దుకుని, చీర కట్టుకుని బాల్కనీ లోకొచ్చి నిలబడ్డాను. టైమ్ 7 అవుతున్నా ఆయనగారు ఇంకా రాలేదు. కాళ్లు నొప్పెట్టేంత వరకు నిలబడి, అక్కడే ఉన్న కుర్చీ లో కూలబడ్డాను. వీక్లీ చేతిలోకి తీసుకున్నాను. పేజీలు తిరగేస్తుంటే సినిమా బొమ్మల్లో హీరో,,,హీరోఇన్ మీద రతి జరిపే వాడిలా అతుక్కుని ఉన్నాడు. ఆమె ఒక సన్ను అప్పడంలా అణగి పోతూ ఉంది. ఇవతల సన్ను షేపు కొట్టొచినట్లు కనిపిస్తూ ఉంది. చీర మీద నుంచే హీరో గారు దింపేసినట్లుగా ఫీల్ అవుతూ కళ్లు మగత గా, మత్తు గా పెట్టుకుని ఉంది హీరోఇన్.

నాకు దెబ్బ పడి ఇరవయినాలుగు గంటలయిందేమో ఆ బొమ్మ చూడగానే నరాలు జివ్వున లాగాయి. నా గురించి నేను దాచుకోకూడదు, నాకు ఆ యావ యెక్కువే, నా కంటే మా వారికి డబుల్ యావ,, వీలయితే పగలూ రాత్రీ,, అంటూ లేకపోతే నానేసే ఉంచుతానంటారు.

మా వారి మాటలని బట్టి, ఇతరుల చూపులని బట్టి నేను బాగుంటాననే అనుకుంటాను. 38-30-36 కొలతలు నావి. నా 20వ ఏట పెళ్లయింది. అంతకుముందు నాకసలు ఫిట్టింగ్ గురించే తెలీదు. మొదటగా నా రిబ్బన్ కట్ చేసింది మా వారే. ఆ గురువు గారే ఈ అయిదేళ్లలోనన్ను ఒక గొప్ప దూలిష్ట్ గా మార్చేసారు. ఆరు తొమ్మిది, వొంగుని, ఒకటేంటి అన్నీ నేర్పించారు. పచ్చిబూతులాడుకుంటూ పంగ పగలదీసుకుని పెట్టించుకోవడం అలవాటయి పోయింది. అందుకే ఇలాంటి బొమ్మలు చూస్తుంటేనే వొళ్లు వేడెక్కిపోతుంది.

వీక్లీ లో నుంచి నేను తలెత్తి చూసేసరికి గుమ్మం లో మూర్తి నిలబడి ఉన్నాడు. మూర్తి ని చూసి ఠక్కున పమిట సర్దుకుని లేచి నిలబడ్డాను. మూర్తి, మా వారు కొలీగ్స్. అంతే కాదు ప్రాణ స్నేహితులు. మూర్తి వెనుక కాస్త ఆస్తిపాస్తులున్నవాడు, షోకిల్లా రాయుడు. ఆయన గారి క్రిష్ణలీలలు మావారి ద్వారా వింటూ ఉండడం వల్ల అతన్ని చూడగానే కంగారు పడి, పమిట భుజం మీదకి లాక్కున్నాను. అతను లోపలికి అడుగు వెయ్యలేదు, గుమ్మంలోనే నిలబడ్డాడు. ఎప్పుడైనా మావారితో వస్తుంటాడు మా ఇంటికి, కానీ ఆయన లేనప్పుడు రావడం మాత్రం ఇదే తొలిసారి. మా రెండు కుటుంబాల మధ్య కూడ కాస్త స్నేహం ఉంది. మూర్తి భార్య సుబ్బలక్ష్మి తో కూడా నాకు పరిచయం ఉంది. అందుచేత లోపలికి పిలవక పోతే బాగుండదన్నట్టు "రండి" అని సన్నగా నసిగినట్లు పిలిచాను. అతను లోపలికి అడుగు పెట్టలేదు. గుమ్మం దగ్గరే నిలబడి "పద్మావతి గారూ! సీతారారాం ఇంకా రాలేదా?" అని అడిగాడు.

"లేదండీ,,,,వచ్చే టైమ్ అయింది., కూర్చోండి" బలహీనం గానే అన్నాను. అతను లోపలికి రాలేదు. వాచీ చూసుకుంటూ, "ఏడుకల్లా వచేస్తానన్నాడండి" అన్నాడు. నేను మాట్లాడలేదు.

మా వారు చెప్పిన దాన్ని బట్టి ఈయన గారు చూసిన ఆడదాన్ని చెయ్యకుండా వదలడని విన్నాను. అలాంటివాడు నాకేసి చూడలేదు, గౌరవంగా తలొంచుకునే నిలబడి ఉన్నాడు. ఒకవేళ లోపలికొచ్చి పిచ్చి పిచ్చి మాటలు, చేష్టలు మొదలెట్టడు కదా! అనిపించింది. అయినా ఇంటికొచ్చిన స్నేహితుడిని పంపేయలేం కదా,,,ఆయనొచ్చి, కూర్చోమనలేకపోయావా అని అడిగితే ? అందుకే మరోసారి మెల్లిగానే అన్నాను ""వచ్చేస్తారేమో కూర్చోండి" అని. అని అతనికేసి చూసాను. అతను తలొంచుకుని ఆడదాన్ని ముఖమెత్తి చూడని ప్రవరాఖ్యుడి లా నిలబడి ఉన్నాడు. నాకు వొళ్లు మండుకొచ్చింది, నక్క వినయాలు చూపే వాళ్లంటే నాకు చిరాకు.
"మీ ఇష్టం వెళితే వెళ్లండి, 8 గంటల్ల కల్లా రావచ్చేమో ఆయన" అన్నాను. అలా అనడంలో కోపం అనిపించింది నా గొంతు లో, నాకు తెలీకుండానే. అతను ఠక్కున నాకేసి తలెత్తి చూసి లోపలకు అడుగెట్టాడు. నేను పక్కకి తప్పుకుని ఛైర్ చూపించాను. ఛైర్ లోవీక్లీ ఉండిపోఇంది. అది తీయడానికి ముందుకి వంగాను. అంతే!, మాయదారి పైట జారిపోఇంది. ఇంకేముంది !!పంపర పనసకాయల్లాంటి నా సళ్లు లోనెక్ జాకెట్లోనుంచి వాటంగా అతనికి దర్శనం ఇచ్చేసాయి