[sagotharan]

கிருஷ்ணன் அவளின் புண்டையில் ஒழுத்துக் கொண்டிருந்தான். ஆ.. ஆ.. வேகமா வேகமாய்யா என அவள் கிருஷ்ணனுக்கு ஊக்கம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.  கிளர்ச்சியான அந்த இளம் இரவில் மின்மினிகள் ஆங்காங்கு மின்னின. கிருஷ்ணன் வேக வேக இடுப்பை அசைத்து இடித்தான். புண்டைக்குள் அவன் சுன்னி வேகமாக குத்தினேன் வெளிவந்தது மீண்டும் குத்தியது. அவன் உச்சமடைந்து விந்தை அவள் புண்டையில் பாச்சினான். அவள் புண்டையில் சூடான விந்து பாய்ந்து அவள் அப்படியே அவனின் மீது அசந்து சாய்த்தாள். சில வினாடிதுளிகள் இருவரும் அமைதியாக இருந்தனர். முழுவதுமாக உடற்சேர்க்கை முடிந்தபிறகு கிருஷ்ணனின் இடுப்பிலிருந்து இறங்கினாள். இருவரும் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டனர். யாரென்றே அறியாத இரு உடல்களும் தங்களுக்குள் ஒரு நாளில் அறிமுகமாகி உடல் இன்பம் முழுக்க துளிர்த்து.. இப்போது ஆனந்தக் கண்ணீரோடு நின்று கொண்டிருந்தன.




அவள் கிருஷ்ணனுக்கு நெற்றியில் முத்தமிட்டுவிட்டு நகர்ந்தாள். இப்போது கிருஷ்ணனுக்கு அந்த யச்சி பற்றிய ஞாபகம் வந்தது. "யட்சி என்றெல்லாம் என்னை பயம் கொள்ள செய்தாயே.. அது போல இங்கொன்றும் இல்லையே" என்றான். இறுதியாக நாம் பார்த்த சிலைக்கு அருகே ஒரு வெற்றிடம் இருக்கிறது அல்லவா? என்று கேட்டாள். அவன் கண்கள் அதைத்தேடி கண்டறிந்தன‌. "ஆமாம். சிற்பம் இல்லாத வெற்றிடம். அதற்கும் யட்சிக்கும் என்ன சம்பந்தம்"

 "நம் புராணங்களில் தலையான யட்சிகளாக முப்பத்தி ஆறு பேரை குறிப்பிடுகின்றனய்யா. சங்கினி, சந்திரி, பாமினி, பத்மினி என பலர் இருக்கிறார்கள். தெய்வீக சக்தி பெற்றவர்கள். இந்த சிலைகளுக்கு பொறுப்பானவள்.. ஜனரஞ்சி."
"அந்த யட்சி என்ன செய்வாள்? அவள் சக்தி என்ன?" என கேட்டுவிட்டு அவளைப் பார்த்தான். அவள் கீழே இருந்த பாவடையை இடுப்பில் கட்டிக் கொண்டு சிரித்தாள். 
"இதோ.. உங்களைப்போல அறிமுகமில்லாத வாலிபரை மயக்கி உறவு கொண்டு அவளுக்கு பிடித்த வடிவத்தில் சிலையாக்கி வைத்துக் கொள்வாள்"
கிருஷ்ணன் திகைத்து நின்றான். வெற்றிடமாக இருந்த இருந்த இடத்தில் ஒரு ஆணின் இடுப்பு பகுதியில் பெண் ஏறி தொற்றிக் கொண்டு உடலுறவு செய்வதுபோல்.. சிற்பம் தோன்றியது. அதன் பிறகு யாரும் கிருஷ்ணனை பார்க்கவில்லை.

- நிறைவு-