[Srimeghalai]

எனக்கு அப்போ ஒரு 19 வயசு இருக்கும். நான் டி நகர் பக்கத்துல இருந்த ஒரு கவர்மென்ட் காலேஜ்ல bsc maths படிச்சிக்கிட்டு இருந்தேன்.  எங்க குடும்பத்துல காலேஜ் வாசலை மிதிச்ச முதல் பொண்ணு நான்தான். அப்பா ஒரு சின்ன டைலர் கடை வச்சிருந்தாரு. அம்மா பக்கத்து வீட்ல ஹவுஸ் ஒர்க் பண்ணிட்டு இருந்தாங்க. எனக்கு ஒரு தங்கச்சி, கடைசியா ஒரு தம்பி.. வீடு முழுக்க கடன்.. 

" நீ படிச்சி நல்ல வேலைக்கு போய். எங்கள காப்பாத்துவ அமுதா " ன்னு அப்பா அடிக்கடி சொல்லுவாரு. அந்த நம்பிக்கைக்காகவே நான் உசுர குடுத்து ராத்திரி பகலுமா படிப்பேன். 

இந்த நம்பிக்கையை நான் காப்பாத்த தயாரா இருந்த அளவு, என் குடும்பம் அப்போ இல்ல.. ஒரு நாள் கண்ணனோட குடும்பம் எங்க வீட்டுக்கு வந்தாங்க. தூரத்து சொந்தம். பையன் it கம்பெனில வேலை பாக்குறான். நல்ல குடும்பம்ன்னு எல்லாரும் சொன்னாங்க.. வரதச்சனை  எதும் வேண்டாம், பொண்ணு மட்டும் போதும்ன்னு சொல்லிட்டாங்க. 

" இப்படி ஒரு வரன் கிடைக்கிறதுலாம் ரொம்ப கஷ்டம் அமுதா " செண்டிமெண்ட் ராணி எங்க அம்மா. கண்ணுல கண்ணுத்தண்ணி வச்சிட்டாங்க. 

" நான் படிக்கணுமா. எனக்கு இந்த கல்யாணத்துலலாம் விருப்பம் இல்ல " 

 " கல்யாணம் பண்ணின அப்பறோம் கூட படிக்கலாம் அமுதா " அப்பா சொன்னாரு. அது ஒரு பொய்.. இருக்குற கடன் சுமைல நான் ஒரு extra சுமையாதான் அவங்களுக்கு தெரிஞ்சேன். 

என்மேலே நம்பிக்கை வச்ச என் அப்பவே இப்படி பேசுறத என்னால ஏத்துக்க முடியல.. கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா கண்டிப்பா என்னால படிக்க முடியாதுன்னு அப்போ எனக்கு எண்ணம்.. கல்யாணம் பண்ண அடுத்த வருஷமே குழந்தை வரும். அப்பறோம் குழந்தையை பாத்துக்கவே நேரம் சரியா இருக்கும். அத வழக்குறதுக்குள்ளயே என் பாதி வாழ்க்கை காணாம போய்டும்.  எனக்கு இத நெனச்சே பயம் அதிகம் ஆனது.. அது அந்த வயசுல எனக்கு வந்த பயம். இதுல இருந்து.. இந்த கல்யாணத்துல இருந்து எப்படியாவது தப்பிக்கணும். 

என் ப்ரெண்ட் திவ்யாவோட அத்தை ஒரு பிரைவேட் hospital ல நர்ஸ் வேல பாக்குறாங்க. காலேஜ் கான்டீன்ல நான் அழுதுகிட்டே என் பிரச்சனைய திவ்யா கிட்ட சொன்னேன் . 

" அம்மா அப்பாவை எதிர்த்து உன்னால எதுவும் பண்ண முடியாது அமுதா. கல்யாணத்த தள்ளி போட முடியாது.. ஆனா குழந்தை பெத்துகிறத தள்ளி போட முடியும்ன்னு என் அத்தை சொன்னாங்க..  அதுக்கு ஒரு வலி இருக்குன்னு சொன்னாங்க " 

அந்த வார்த்தையை அப்போ நான் நம்புனேன். எனக்கு என் parents ஆச படி கல்யாணம் பண்ண மாறியும் இருக்கும்.. நானும் என் படிப்ப முடிச்சிரலாம் ன்னு ஒரு நம்பிக்கை.  ஒரு two weaks திவ்யா வீட்டுல தங்கி படிக்கிறேன்னு சொன்னேன். 
நான் திவ்யா யாருக்கும் தெரியாம procedure ஸ்டார்ட் பண்ணோம்.. எனக்கு டுபெக்டமி ஆபரேஷன்.. அந்த வயசுல அத பத்தி எனக்கு முழு understand இல்ல. என் பிரின்ட் ஓட அத்தை பேச்ச கேட்டு முடிவு பண்ணது. 

ரெண்டு வாரம் என் பிரின்ட் வீட்ல தங்கி உடம்பு ஓரளவுக்கு குணம் ஆனதுக்கு அப்போறோம் வீட்டுக்கு வந்தேன். எனக்கு அப்போ ஒரு நம்பிக்கை நான் படிக்கிற வரைக்கும் தள்ளி போட்டுரலாம் ன்னு.. 

எனக்கு என் parents ஆச படி கல்யாணம் ஆனது..  எனக்கு முதல்ல கண்ணன் மேல வெறுப்புதான் இருந்தது.. ஆனா அவன் first நைட்ல சொன்ன வார்த்தைகள் எனக்கு அவன் மேல இருந்த கெட்ட என்னத்த உடைச்சது.. 

" உன் விருப்பம் இல்லாம நான் உன்ன தொட மாட்டேன் ஆமுதா.. உன் படிப்பு முடியிற வரைக்கும் நான் வெயிட் பண்றேன். அதுக்கு அப்பறோம் கூட உன் சம்மதத்தோட தான் " இந்த வார்த்தை அப்போ எனக்கு ரொம்ப முக்கியமான ஒரு வார்த்தை. 


5 வருஷம் போனது.. நான் என்னோட காலேஜ் படிப்ப complete பண்ணறதுக்கு.. அந்த இடைப்பட்ட காலத்துல கண்ணன் எனக்கு ரொம்பவே சப்போர்ட் பண்ணான்.. எனக்கு அவன் மேல லவ் சொல்ல முடியாத அளவுக்கு மரியாதையும் வந்தது.. உண்மையிலேயே கண்ணன் மாறி husband கிடைக்க நான் குடுத்து வச்சி இருக்கணும். 


நானே அவனுக்கு சிக்னல் குடுத்தேன். நெருக்கம் காட்டுனேன்.. அவனை அடிக்கடி சீண்டுனேன்..  அடுத்த ஒரு வருஷம் கண்ணனும் நானும் ரொம்ப close ஆனோம்.. என் first டைம் இப்போ நெனச்சா கூட.. அந்த டேய்ஸ்க்கு again போக மாட்டோமான்னு தோணும்.  கட்டில் சுகத்துல நாங்க எல்லாத்தையும் அனுபவிச்சோம்.. 

ஆனா எங்களுக்கு எந்த குழந்தையும் உண்டாகல.. கண்ணன் அத பத்தி பெருசா கவலை பட்ட மாறி தெரியல.. ஆனா எனக்கு பயமாத்தான் இருந்தது. நாம பண்ணது temporary solution தான்.. அதுல பொறுமையா நடக்கும்ன்னு நம்புனேன்.. 

அப்போதான் ஒரு நாள் எனக்கு உண்மை தெரிஞ்சது.. நியூஸ் ல.. Illegal ah பெண்களுக்கு கருத்தடை பண்ண கேஸ் ல.. திவ்யாவோட அத்தை கைத்துன்னு.. எனக்கு பதட்டம் அதிகம் ஆனது.. எனக்கு அந்த மாறி எதும் பண்ணலன்னு நான் நம்புனேன்.. Google ல எனக்கு பண்ண operation pathi search பண்ணி பாத்தேன். 

நான் பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன்.. எனக்கு இனிமே குழந்தை பெத்துக்கவே முடியாத மாறி பண்ணிட்டேன்..  அதுக்கு அப்பறோம் என் மாமியார் அடிக்கடி என்கிட்ட கேப்பாங்க 26 வயசாச்சு இன்னும் ஒரு வாரிசு வரல.. ஹாஸ்பிடல் பொய் செக் பண்ணி பாருங்கன்னு. எங்க வீட்டுலயும் கண்ணனை சந்தேக பட்டாங்க.. அப்போல்லாம் என் மனசாட்சி என்ன உருத்துச்சி.. 

அப்போ கூட எனக்கு ஆறுதலா கண்ணன் இருந்தான்.. எனக்கு நெறய நம்பிக்கை குடுத்தான்.. நெறய தடவ ஹாஸ்பிடல் போய் செக் பண்ணுங்கன்னு சொல்லும்போதெல்லாம். நான் அத தட்டி கழிச்சேன்.. அப்டியே வருஷம் போனது.. இப்போ வரைக்கும் என் கிட்ட சந்தோசம் இல்ல.. கண்ணனுக்கு உண்மையா இல்லன்னு என் மனசு என்ன உறுத்துச்சு... அவனுக்கு குழந்தைன்னா ரொம்ப இஷ்டம்.. என்ன உருகி உருகி காதலிக்கிறவனுக்கு  ஒரு அப்பா ஸ்தானத்தை குடுக்க முடியலைன்னு உள்ளுக்குள்ள வெந்து சாகுறேன்.