[Srimeghalai]

" அமுதா... ஏய் அமுதா..  மணி ஆறு ஆச்சு... இன்னும் ருமுக்குள்ள என்ன பண்ணிட்டு இருக்க. "  கீழ இருந்து மாமியாரோட குரல், என் தூக்கத்தை கழச்சிருச்சு. 


நான் பதறி அடிச்சு எழுந்து உக்காந்தேன். பக்கத்துல கண்ணன் இன்னும் நல்லா தூங்கிட்டு இருந்தான்.  

" இதோ வந்துட்டேன் அத்தை " 

என் பேர் அமுதா.. வயசு 32.. கல்யாணம் ஆகி 13 வருஷம் ஆகுது.  சென்னைல இருக்க இந்த ரெண்டு மாடி வீட்டுல, என் கணவர் கூட ஒரு கூட்டு குடும்ப வாழ்க்கைய வாழ்ந்துட்டு வரேன்.  கீழ ஹால், கிட்சேன், அப்பறோம் மாமனார் ராமசாமி மாமியார் சரோஜா வோட ரூம், பக்கத்துல  கொழுந்தன் சுரேஷ் அப்பறோம் அவங்க மனைவி கவிதாவோட ரூம்.  First floor ல நானும் கண்ணனும்.. பக்கத்து ரூம்ல நாத்தனார் பிரியா ரூம்.  


நான் மாடி படி வழியா இறங்கும் போதே, சமையல் கட்டுல இருந்து வாசனை வந்தது. சரோஜா அத்தை அடுப்பு பக்கத்துல நின்னுட்டு கரண்டியை தட்டிட்டு இருந்தாங்க. என்ன பார்த்ததும்.. என்ன மேல இருந்து கீழ வர ஒரு பார்வை.. அந்த பார்வைக்கான அர்த்தம் எனக்கு நல்லாவே தெரியும்.  ' ஒன்னுதுக்கும் இது லாய்க்கு இல்ல.. ஆன தூங்குறது மட்டும் நல்லா தூங்குற '.  இதுதான் அந்த பார்வைக்கான அர்த்தம். 

" மாவு அரைச்சு வச்சிருக்கேன்.. சாம்பாருக்கு காய் நறுக்கு... அதுக்கு முன்னாடி உன் மாமனாருக்கு சக்கரை இல்லாம காபி போடு.. அப்பறோம் இன்னொரு விஷயம்.. "  அத்தை அத சொல்லும்போது முகத்துல அதே ஏளனமா பார்வை.. " இன்னைக்கு கவிதாவை டாக்டர்கிட்ட கூட்டிட்டு போகணும்... அதுக்குள்ள எல்லா வேலையும் முடிச்சிடு ". 

" சரிங்க அத்தை " 

அவ மாசமா இருக்கான்ற விஷயத்தை, நேத்து நைட்டுதான் அவ எல்லார்கிட்டயும் சொன்னா.. கல்யாணம் ஆகி எட்டு மாசத்துல இப்படி ஒரு செய்தி. வீடே சந்தோசமா இருந்தது என்னை தவிற..  எனக்கும் அவ மாசமானதுல  சந்தோசம்தான்..  ஆனா அந்த சந்தோசத்தை கொஞ்ச நேரம் கூட அனுபவிக்க கூடாதுன்ற மாறி  " சில பேருக்கு இந்த குடுப்பணை இல்ல " ன்னு என்னை குத்தி காட்டி பேசி.. இருந்த கொஞ்ச சந்தோஷத்தையும் பரிச்சிகிட்டாங்க.  

நான் பால் சூடு பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன்.. பூஜை ரூம்ல சரோஜா அத்தை கவிதாவுக்கு, திருனீறு பூசி, திருஷ்டி சுத்திப் போட்டுட்டு இருந்தாங்க. நான் வாசல் வர போய் உள்ள போக பார்த்தேன். 

" நீ இப்போ உள்ள வராத " ன்னு கைய வச்சு தடுத்துட்டாங்க... அவங்க வாய்க்குள்ள முணுமுணுதது என் காதுல கேட்டுச்சு.. " நல்ல நேரம் அதுவுமா ஆபசகுனம் வந்து இருக்கு " 

நான் வேகமா சமயல்கட்டுக்கு வந்து வெங்காயம் நறுக்க ஆரம்பிச்சேன். என்னால கண்ணுல இருந்து தண்ணி வரத கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல. யாரச்சம் கேட்டா கூட வெங்காயம் நறுக்குனதுனால தான் வருதுன்னு சொல்லிக்கலாம். 

கவிதா இடுப்புல கை வச்சிக்கிட்டு, வயித்த லேசா தடவிக்கிட்டே வந்தா. இன்னும் வயிரே வெளிய தெரியல.. ஆனா அவ பண்றதுலாம் பாத்தா வேணும்னே பண்ற மாறி இருந்தது. 

" அக்கா.. நீங்க ஏன் இன்னும் டாக்டர்கிட்ட போகாம இருக்கீங்க.. நான் சொல்ற ஹாஸ்பிடல் ட்ரை பண்ணி பாருங்க.. என் ஃப்ரெண்டும் உங்கள மாதிரிதான் இருந்தா. அப்பறோம் அந்த ஹாஸ்பிடல்ல காட்டின ஒடனே சரி ஆகிடுச்சு. " 

அவ பேசுறதுல அக்கறை இருக்க மாறித்தான் இருக்கும்.. ஆன அதுக்குள்ள ஒரு ஊசி இருக்கும்.  

" பாத்துக்கலாம் கவிதா ".. அதுக்கு மேல நான் அவகிட்ட பேச்சு குடுக்கல. 

அப்போ பிரியா போனை பாத்துகிட்டே படி இறங்கி வந்தா. " அண்ணி டிபன் ரெடியா?.. எனக்கு அபிஷுக்கு லேட் ஆகுது. "  

கூடவே மாமனாரோட குரல் மெதுவா கேட்டுச்சு. " அமுதாம்மா.. நீ ஏன் எல்லா வேலையும் தனியா இழுத்துப் போட்டுக்கிற?.. ஏண்டி பிரியா சீக்ரம் எழுந்து வந்தீனா உன் அன்னிக்கு help பண்ணலாம்ல " 

" பரவால்ல மாமா. நான் பாத்துக்கிறேன் "  இந்த வீட்ல கண்ணனுக்கு அடுத்து எனக்கு சப்போர்ட் பண்ற ஒரே ஆள் இவர்தான். 

" ஏன்மா முகம் வாடி இருக்கு. ராத்திரி சரியா தூங்கலயா " 

" அப்டிலாம் எதும் இல்ல மாமா. நான் நல்லாதான் இருக்கேன் "


மதியம் 1 மணி.. வீடே அமைதியா இருந்தது.. நான் மொட்ட மாடில நின்னுகிட்டு கண்ணனுக்கு போன் பண்ணேன்.. அவர் எடுக்கல.. அங்கேயே ஒரு ஓரமா நின்னுகிட்டு வெடிக்க பாத்துகிட்டு இருந்தேன்.. இந்த வீட்ல என்ன ஒரு நல்ல விஷயம்னா ரோட்ல யார் என்ன பேசுனாலும் அது கிளீன்னா மாடி வரைக்கும் கேக்கும்.. 

அப்போ கீழ பாத்தப்போ, பக்கத்து வீட்டு மங்கலம் மாமி காய்கறி வாங்கிட்டு போய்ட்டு இருந்தாங்க. பக்கத்துல எதுர்த்த வீட்டு பொண்ணு.. நான் அவங்களுக்கு கை காட்டினேன்.. என்ன பாத்து சிரிச்சிகிட்டே கை காட்டிட்டு போனாங்க.. அப்போ அவங்க பேசிகிட்டது என் காதுல விழுந்தது. 

"  அவளுக்கு கல்யாணம் ஆகி 13 வருஷம் ஆகுது. ஆனா இன்னும் ஒரு புள்ள கூட இல்ல. பாவம் அந்த பையன்..  இப்போ சின்ன மருமகளே  முழுகாம இருக்கா.  ஊரே இவள மலடின்னுதான் சொல்ராங்க " 

மலடி எவ்ளோ சின்ன வார்த்தை.. ஆனா அது குடுக்குற காயம்?.... என் கை நடுங்க ஆரம்பிச்சது. நான் அங்க நிக்காம வேகமா கீழ இறங்கி வந்தேன். சிங்க்ல நின்னு தண்ணி திறந்து மூஞ்ச கழுவினேன்.  கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு என்னையே பாத்தேன். கண்ணுக்கு கீழ கருவளையம்.. இப்போயே மூஞ்சுல நெறய சுருக்கம்.. உதடு காஞ்சு போய் வெடிப்பு விட்டு இருந்தது.  சிரிப்ப மறந்துபோன மூஞ்சி. 

எல்லாரும் நினைக்கிறது என்னமோ சரிதான்.. நான் மலடிதான்.. ஆனா அவங்க யாருக்கும் தெரியாத ஒரு விஷயம்.. இந்த பிரச்சனை நானா எனக்கு உருவாக்கி கிட்டது.  சின்ன வயசுல நான் பண்ண ஒரு தப்பு.. இப்போ எனக்கு இந்த நிலைமைக்கு கொண்டு வந்து விட்டிருக்கு.