12-11-2026, 02:18 PM
அமுதா – 32 வயது
இந்தக் கதையின் நாயகி. 32 வயதான கணித ஆசிரியர். அழகான முகம், வசீகரமான கண்கள், நீண்ட அடர்த்தியான கூந்தல், அளவான உடல்வாகு, கவர்ச்சியான புன்னகை என இயற்கையான அழகு கொண்டவள். நேர்த்தியாகப் புடவை அணிவாள். அன்பும் கண்டிப்பும் கலந்த குணம் கொண்டவள். இரண்டு வயதில் ஒரு பெண் குழந்தை இருக்கிறது.
அவள் சைஸ் 36 - 34-38
2\. ராம் – 35 வயது
அமுதாவின் கணவர். தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை செய்கிறார். மனைவி, குழந்தை மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டவர். குடும்பப் பொறுப்புள்ளவர்.
3\. ஆசிரியர்கள்
* லாரன்ஸ் – 42 வயது: அனுபவம் வாய்ந்த ஆசிரியர். அமைதியானவர், பொறுப்பானவர்.
* கந்தன் – 39 வயது: மாணவர்களிடம் நட்பாகப் பழகும் ஆசிரியர்.
* தேவி – 28 வயது: அழகான முகம், இனிமையான புன்னகை கொண்ட இளம் ஆசிரியை. அன்பாகப் பாடம் நடத்துபவள்.
* பார்வதி – 32 வயது: நேர்த்தியான தோற்றம் கொண்டவர். அமைதியாகவும் அன்பாகவும் பழகுபவள்.
* ஜெனி – 24 வயது: இளம் ஆசிரியை. புதிதாகத் திருமணமானவள். சுறுசுறுப்பான குணம் கொண்டவள்.
* ரியா – 22 வயது: திருமணமாகாத இளம் ஆசிரியை. துறுதுறுப்பும் கலகலப்பும் நிறைந்தவள்.
* ஜான் – 36 வயது: அமைதியான குணம் கொண்ட ஆசிரியர்.
* பிரபாகரன் – 40 வயது: உடற்கல்வி ஆசிரியர். விளையாட்டுப் போட்டிகளில் ஆர்வம் கொண்டவர்.
பள்ளி நிர்வாகம்
* பிரின்சிபால் ராஜேந்திரன் : 45 வயது: பள்ளியின் முதல்வர். கண்டிப்பும் நிர்வாகத் திறமையும் கொண்டவர்.
* கவிதா – 35 வயது: அசிஸ்டென்ட் பிரின்சிபால். கம்பீரமான தோற்றம், நேர்த்தியான உடை, பொறுப்பான நிர்வாகத் திறன் கொண்டவர்.
* ஆறுமுகம் – 65 வயது: பள்ளியின் வாட்ச்மேன். வயதானவர். பள்ளி வளாகத்தின் பாதுகாப்பைக் கவனிப்பவர்.
. +2 மாணவர்கள் தான். ஆனா வயசு 18. 19. சின்ன வயதில் லேட்டா ஆக ஸ்கூல் சேர்ந்தார்கள். அது மட்டும் இல்லை. ஒரு சில வகுப்பில் இரண்டு முறை படித்தார்கள்.
* சுனில் : 19 வயசு அமைதியானவன், கவனமாகப் பழகுபவன்.
* ராகவன் 19 வயசு கலகலப்பாகப் பேசுபவன், சுறுசுறுப்பானவன்.
* அஜய் 18 வயசு குறும்புத்தனமும் நகைச்சுவையும் நிறைந்தவன்.
* அருண் 19 நண்பர்களுடன் நன்றாகப் பழகுபவன்.
பகுதி 1
காலை 8.15 மணி.
சூரியன் மெதுவாகத் தனது ஒளியைப் பரப்பிக்கொண்டிருந்தான். நகரத்தின் முக்கியமான பகுதியில் அமைந்திருந்த அந்தத் தனியார் மேல்நிலைப் பள்ளி வழக்கம்போல் பரபரப்பாக இயங்கத் தொடங்கியிருந்தது.
பள்ளியின் நுழைவாயிலில் மாணவர்கள் ஒவ்வொருவராக உள்ளே வந்துகொண்டிருந்தனர். சிலர் நண்பர்களுடன் பேசிக்கொண்டும், சிலர் புத்தகங்களைப் படித்துக்கொண்டும் வகுப்பறைகளை நோக்கிச் சென்றனர்.
ஆறுமுகம் – வாட்ச்மேன்
65 வயதான ஆறுமுகம் பள்ளியின் நுழைவாயிலில் நின்று மாணவர்களைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்தார்.
ஆறுமுகம் : டேய் தம்பி... ஏன் இவ்வளவு வேகமா ஓடுற? மெதுவா போடா. கீழே விழுந்துடப் போற!
மாணவன் : சரிங்க தாத்தா!
ஆறுமுகம் : என்னடா, எல்லாரும் என்னைத் தாத்தான்னு கூப்பிட ஆரம்பிச்சுட்டீங்க!
மாணவன் : அப்புறம் என்ன கூப்பிடுறது?
ஆறுமுகம் : ஆறுமுகம் சார்னு கூப்பிடு!
அருகில் நின்றிருந்த மாணவர்கள் சிரித்துக்கொண்டே உள்ளே சென்றனர்.
ஆசிரியர்கள் அறை – காலை 8.30 மணி
லாரன்ஸ் தனது இருக்கையில் அமர்ந்து நாளிதழைப் படித்துக்கொண்டிருந்தார். அப்போது கந்தன் உள்ளே வந்தார்.
கந்தன் : குட் மார்னிங் லாரன்ஸ் சார்!
லாரன்ஸ் : குட் மார்னிங் கந்தன். இன்னைக்கு சீக்கிரமா வந்துட்டீங்க போல?
கந்தன் : வீட்டுல வேலை எதுவும் இல்லை. அதான் சீக்கிரம் கிளம்பிட்டேன்.
லாரன்ஸ் : அப்படியா? இன்னைக்கு ஏதாவது மீட்டிங் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன்.
கந்தன் : ஏன் சார் அப்படிச் சொல்றீங்க?
லாரன்ஸ் : நேத்து மாலை பிரின்சிபால் என்னைப் பார்த்து ஏதோ பேசணும்னு சொன்னார்.
அந்த நேரத்தில் தேவி ஆசிரியர் அறைக்குள் நுழைந்தாள்.
தேவி : குட் மார்னிங் சார்!
கந்தன் : குட் மார்னிங் மேடம். வாங்க.
தேவி : இன்னைக்கு எல்லாரும் சீக்கிரமே வந்துட்டீங்களா?
லாரன்ஸ் : ஆமாம் மேடம். நீங்க மட்டும் தான் லேட்டா வந்திருக்கீங்க.
தேவி : ஐயோ! இன்னும் மணி எட்டரைதானே ஆகுது சார்!
அனைவரும் சிரித்தனர்.
சில நிமிடங்களில் பார்வதியும் உள்ளே வந்தாள்.
பார்வதி : குட் மார்னிங்!
தேவி : குட் மார்னிங் பார்வதி. இன்னைக்கு உங்களுக்கு எத்தனை கிளாஸ்?
பார்வதி : ஆறு பீரியட் இருக்கு. உங்களுக்கு?
தேவி : எனக்கும் நிறைய வேலை இருக்கு. அதுவும் இன்னைக்கு நோட்ஸ் செக் பண்ணணும்.
அப்போது ஜெனி தனது கைப்பையை எடுத்துக்கொண்டு உள்ளே வந்தாள்.
ஜெனி : குட் மார்னிங் மேடம்ஸ்!
பார்வதி : வாங்க ஜெனி. வீட்டுல எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்களா?
ஜெனி : நல்லா இருக்காங்க மேடம்.
தேவி : புதுசா கல்யாணம் ஆனவங்களுக்கு இப்போ பள்ளியை விட வீட்டுலதான் அதிக வேலை இருக்கும் போல!
ஜெனி : அப்படியெல்லாம் இல்லை மேடம். காலையிலேயே கிளம்புறது பெரிய வேலையா இருக்கு!
பார்வதி : போகப் போகப் பழகிடும்.
அனைவரும் சிரித்தனர்.
அடுத்ததாக ரியா ஆசிரியர் அறைக்குள் வந்தாள்.
ரியா : குட் மார்னிங் எல்லாருக்கும்!
தேவி : வா ரியா. இன்னைக்கு ஏன் இவ்வளவு உற்சாகமா இருக்க?
ரியா : எப்பவும் இப்படித்தான் மேடம்.
ஜெனி : உனக்கு மட்டும் எப்பவும் எனர்ஜி குறையவே குறையாது.
ரியா : அதெல்லாம் நம்ம வயசு அப்படி மேடம்!
பார்வதி : என்னது? எங்களுக்கு வயசாகிடுச்சா?
ரியா : அப்படிச் சொல்லலையே மேடம்!
மீண்டும் ஆசிரியர்கள் அறையில் சிரிப்புச் சத்தம் கேட்டது.
அந்த நேரத்தில் ஜான் உள்ளே வந்தார்.
ஜான் : குட் மார்னிங். என்ன எல்லாரும் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கீங்க?
லாரன்ஸ் : பள்ளி ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னாடி கொஞ்சம் சந்தோஷமா இருக்கட்டுமே ஜான்!
ஜான் : அதுவும் சரிதான் சார்.
காலை 8.45 மணி – உடற்கல்வி மைதானம்
பிரபாகரன் விளையாட்டு மைதானத்தில் மாணவர்களுக்கான பயிற்சி ஏற்பாடுகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.
பிரபாகரன் : ஏய் அருண்! அந்தப் பந்தை எடுத்துட்டு வா.
அருண் : இதோ சார்!
பிரபாகரன் : சுனில், நீங்க எல்லாரும் இன்னைக்கு மாலை பயிற்சிக்கு வரணும்.
சுனில் : சரிங்க சார்.
அப்போது ராகவனும் அஜய்யும் அங்கே வந்தனர்.
ராகவன் : சார், இன்னைக்கு கிரிக்கெட் மேட்ச் வைக்கலாமா?
பிரபாகரன் : முதல்ல உங்க படிப்பைப் பாருங்க. அப்புறம் மேட்ச் வைக்கலாம்.
அஜய் : சார், படிப்புக்கும் விளையாட்டுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?
பிரபாகரன் : உன்னை மாதிரி ஆளுங்க இருக்கிற வரைக்கும் எனக்குப் பதில் சொல்லவே நேரம் போயிடும்!
அருண் சிரித்தான்.
காலை 9.00 மணி – அமுதாவின் வீடு
அமுதா கண்ணாடி முன்பு நின்று தனது புடவையைச் சரிசெய்துகொண்டிருந்தாள்.
32 வயதான அவள், அழகான மெல்லிய நிறப் புடவையில் மிகவும் நேர்த்தியாகத் தோன்றினாள். அடர்த்தியான நீண்ட கூந்தலை அழகாகப் பின்னியிருந்தாள். நெற்றியில் சிறிய பொட்டு, காதுகளில் சிறிய தோடுகள், முகத்தில் இயல்பான புன்னகை எனப் பள்ளிக்குச் செல்லத் தயாராக இருந்தாள்.
அவளுடைய இரண்டு வயது பெண் குழந்தை கட்டிலில் அமர்ந்து பொம்மையுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தது.
அமுதா : செல்லக்குட்டி... அம்மா ஸ்கூலுக்குப் போயிட்டு வரட்டுமா?
குழந்தை : அம்மா... அம்மா...
அமுதா குழந்தையைத் தூக்கி முத்தமிட்டாள்.
அப்போது ராம் அறைக்குள் வந்தான்.
ராம் : அமுதா, கிளம்பிட்டியா?
அமுதா : ஆமாம் ராம். இன்னும் ஐந்து நிமிஷத்துல கிளம்பிடுவேன்.
ராம் : குழந்தை இன்னைக்கு உன்னை விடவே மாட்டேங்குது போல!
அமுதா : தினமும் இப்படித்தான். நான் கிளம்பும்போது மட்டும் அம்மா வேணுமாம்.
ராம் : சரி, நீ கவலைப்படாம போ. நான் பார்த்துக்கிறேன்.
அமுதா : சரி. குழந்தைக்கு நேரத்துக்கு சாப்பாடு கொடுத்துடுங்க.
ராம் : கண்டிப்பா.
அமுதா : நான் கிளம்புறேன்.
ராம் : பத்திரமா போயிட்டு வா.
அமுதா தனது கைப்பையை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள்.
காலை 9.20 மணி – பள்ளி நுழைவாயில்
ஆறுமுகம் வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்தார். அப்போது அமுதா தனது இருசக்கர வாகனத்தில் வந்து இறங்கினாள்.
ஆறுமுகம் : குட் மார்னிங் மேடம்!
அமுதா : குட் மார்னிங் ஆறுமுகம் அண்ணா. எப்படி இருக்கீங்க?
ஆறுமுகம் : நல்லா இருக்கேன் மேடம். நீங்க நல்லா இருக்கீங்களா?
அமுதா : நல்லா இருக்கேன். குழந்தை வீட்டுல இருக்கா?
ஆறுமுகம் : ஆமாம் மேடம். உங்க குட்டிப் பாப்பா எப்படி இருக்கு?
அமுதா : நல்லா இருக்கு அண்ணா.
ஆறுமுகம் : சரி மேடம். உள்ளே போங்க.
அமுதா : சரி அண்ணா.
அமுதா ஆசிரியர்கள் அறையை நோக்கி நடந்தாள்.
ஆசிரியர்கள் அறை
அமுதா உள்ளே நுழைந்ததும் அனைவரும் அவளைப் பார்த்தனர்.
அமுதா : குட் மார்னிங் எல்லாருக்கும்!
தேவி : குட் மார்னிங் அமுதா!
பார்வதி : வாங்க அமுதா. இன்னைக்கு கொஞ்சம் லேட்டா?
அமுதா : ஆமாம். குழந்தையைத் தயார் பண்ணிட்டு வர வேண்டியிருந்தது.
ஜெனி : குழந்தை எப்படி இருக்கு அமுதா?
அமுதா : நல்லா இருக்கு ஜெனி. இப்போ நிறைய பேச ஆரம்பிச்சுடுச்சு.
ரியா : அக்கா, குழந்தை பேசுறதை வீடியோ எடுத்து வச்சிருக்கீங்களா?
அமுதா : இருக்கு ரியா. நேரம் கிடைக்கும்போது காட்டுறேன்.
தேவி : சரி அமுதா, இன்னைக்கு உனக்கு முதல் பீரியட் என்ன?
அமுதா : பன்னிரண்டாம் வகுப்பு மேத்ஸ்.
கந்தன் : அப்படியா? அப்போ உங்களுக்கு இன்னைக்கு வேலை அதிகம்தான்.
அமுதா : அதெல்லாம் பழகிடுச்சு சார்.
அந்த நேரத்தில் அசிஸ்டென்ட் பிரின்சிபால் கவிதா ஆசிரியர்கள் அறைக்குள் வந்தார்.
கவிதா : குட் மார்னிங் டீச்சர்ஸ்!
அனைவரும் : குட் மார்னிங் மேடம்!
கவிதா : எல்லாரும் பத்து மணிக்கு மீட்டிங் ஹாலுக்கு வந்துடுங்க. பிரின்சிபால் சார் முக்கியமான அறிவிப்பு கொடுக்கப் போறார்.
லாரன்ஸ் : ஏதாவது விசேஷமான அறிவிப்பா மேடம்?
கவிதா : மீட்டிங்கில் தெரிஞ்சிடும் சார்.
அப்படிச் சொல்லிவிட்டு கவிதா வெளியேறினார்.
அமுதா : என்னவா இருக்கும்?
தேவி : தெரியல. ஏதாவது பள்ளி நிகழ்ச்சி சம்பந்தமாக இருக்கலாம்.
பார்வதி : எதுவாக இருந்தாலும் பத்து மணிக்கு தெரிஞ்சிடும்.
அனைவரும் தங்களுடைய வகுப்புகளுக்குச் செல்லத் தயாரானார்கள்.
தொடரும்...
My telegram id msivamuruganm
My insta id sivamurugan021985
My google chat id sivamuruganm321985
இந்தக் கதையின் நாயகி. 32 வயதான கணித ஆசிரியர். அழகான முகம், வசீகரமான கண்கள், நீண்ட அடர்த்தியான கூந்தல், அளவான உடல்வாகு, கவர்ச்சியான புன்னகை என இயற்கையான அழகு கொண்டவள். நேர்த்தியாகப் புடவை அணிவாள். அன்பும் கண்டிப்பும் கலந்த குணம் கொண்டவள். இரண்டு வயதில் ஒரு பெண் குழந்தை இருக்கிறது.
அவள் சைஸ் 36 - 34-38
2\. ராம் – 35 வயது
அமுதாவின் கணவர். தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை செய்கிறார். மனைவி, குழந்தை மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டவர். குடும்பப் பொறுப்புள்ளவர்.
3\. ஆசிரியர்கள்
* லாரன்ஸ் – 42 வயது: அனுபவம் வாய்ந்த ஆசிரியர். அமைதியானவர், பொறுப்பானவர்.
* கந்தன் – 39 வயது: மாணவர்களிடம் நட்பாகப் பழகும் ஆசிரியர்.
* தேவி – 28 வயது: அழகான முகம், இனிமையான புன்னகை கொண்ட இளம் ஆசிரியை. அன்பாகப் பாடம் நடத்துபவள்.
* பார்வதி – 32 வயது: நேர்த்தியான தோற்றம் கொண்டவர். அமைதியாகவும் அன்பாகவும் பழகுபவள்.
* ஜெனி – 24 வயது: இளம் ஆசிரியை. புதிதாகத் திருமணமானவள். சுறுசுறுப்பான குணம் கொண்டவள்.
* ரியா – 22 வயது: திருமணமாகாத இளம் ஆசிரியை. துறுதுறுப்பும் கலகலப்பும் நிறைந்தவள்.
* ஜான் – 36 வயது: அமைதியான குணம் கொண்ட ஆசிரியர்.
* பிரபாகரன் – 40 வயது: உடற்கல்வி ஆசிரியர். விளையாட்டுப் போட்டிகளில் ஆர்வம் கொண்டவர்.
பள்ளி நிர்வாகம்
* பிரின்சிபால் ராஜேந்திரன் : 45 வயது: பள்ளியின் முதல்வர். கண்டிப்பும் நிர்வாகத் திறமையும் கொண்டவர்.
* கவிதா – 35 வயது: அசிஸ்டென்ட் பிரின்சிபால். கம்பீரமான தோற்றம், நேர்த்தியான உடை, பொறுப்பான நிர்வாகத் திறன் கொண்டவர்.
* ஆறுமுகம் – 65 வயது: பள்ளியின் வாட்ச்மேன். வயதானவர். பள்ளி வளாகத்தின் பாதுகாப்பைக் கவனிப்பவர்.
. +2 மாணவர்கள் தான். ஆனா வயசு 18. 19. சின்ன வயதில் லேட்டா ஆக ஸ்கூல் சேர்ந்தார்கள். அது மட்டும் இல்லை. ஒரு சில வகுப்பில் இரண்டு முறை படித்தார்கள்.
* சுனில் : 19 வயசு அமைதியானவன், கவனமாகப் பழகுபவன்.
* ராகவன் 19 வயசு கலகலப்பாகப் பேசுபவன், சுறுசுறுப்பானவன்.
* அஜய் 18 வயசு குறும்புத்தனமும் நகைச்சுவையும் நிறைந்தவன்.
* அருண் 19 நண்பர்களுடன் நன்றாகப் பழகுபவன்.
பகுதி 1
காலை 8.15 மணி.
சூரியன் மெதுவாகத் தனது ஒளியைப் பரப்பிக்கொண்டிருந்தான். நகரத்தின் முக்கியமான பகுதியில் அமைந்திருந்த அந்தத் தனியார் மேல்நிலைப் பள்ளி வழக்கம்போல் பரபரப்பாக இயங்கத் தொடங்கியிருந்தது.
பள்ளியின் நுழைவாயிலில் மாணவர்கள் ஒவ்வொருவராக உள்ளே வந்துகொண்டிருந்தனர். சிலர் நண்பர்களுடன் பேசிக்கொண்டும், சிலர் புத்தகங்களைப் படித்துக்கொண்டும் வகுப்பறைகளை நோக்கிச் சென்றனர்.
ஆறுமுகம் – வாட்ச்மேன்
65 வயதான ஆறுமுகம் பள்ளியின் நுழைவாயிலில் நின்று மாணவர்களைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்தார்.
ஆறுமுகம் : டேய் தம்பி... ஏன் இவ்வளவு வேகமா ஓடுற? மெதுவா போடா. கீழே விழுந்துடப் போற!
மாணவன் : சரிங்க தாத்தா!
ஆறுமுகம் : என்னடா, எல்லாரும் என்னைத் தாத்தான்னு கூப்பிட ஆரம்பிச்சுட்டீங்க!
மாணவன் : அப்புறம் என்ன கூப்பிடுறது?
ஆறுமுகம் : ஆறுமுகம் சார்னு கூப்பிடு!
அருகில் நின்றிருந்த மாணவர்கள் சிரித்துக்கொண்டே உள்ளே சென்றனர்.
ஆசிரியர்கள் அறை – காலை 8.30 மணி
லாரன்ஸ் தனது இருக்கையில் அமர்ந்து நாளிதழைப் படித்துக்கொண்டிருந்தார். அப்போது கந்தன் உள்ளே வந்தார்.
கந்தன் : குட் மார்னிங் லாரன்ஸ் சார்!
லாரன்ஸ் : குட் மார்னிங் கந்தன். இன்னைக்கு சீக்கிரமா வந்துட்டீங்க போல?
கந்தன் : வீட்டுல வேலை எதுவும் இல்லை. அதான் சீக்கிரம் கிளம்பிட்டேன்.
லாரன்ஸ் : அப்படியா? இன்னைக்கு ஏதாவது மீட்டிங் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன்.
கந்தன் : ஏன் சார் அப்படிச் சொல்றீங்க?
லாரன்ஸ் : நேத்து மாலை பிரின்சிபால் என்னைப் பார்த்து ஏதோ பேசணும்னு சொன்னார்.
அந்த நேரத்தில் தேவி ஆசிரியர் அறைக்குள் நுழைந்தாள்.
தேவி : குட் மார்னிங் சார்!
கந்தன் : குட் மார்னிங் மேடம். வாங்க.
தேவி : இன்னைக்கு எல்லாரும் சீக்கிரமே வந்துட்டீங்களா?
லாரன்ஸ் : ஆமாம் மேடம். நீங்க மட்டும் தான் லேட்டா வந்திருக்கீங்க.
தேவி : ஐயோ! இன்னும் மணி எட்டரைதானே ஆகுது சார்!
அனைவரும் சிரித்தனர்.
சில நிமிடங்களில் பார்வதியும் உள்ளே வந்தாள்.
பார்வதி : குட் மார்னிங்!
தேவி : குட் மார்னிங் பார்வதி. இன்னைக்கு உங்களுக்கு எத்தனை கிளாஸ்?
பார்வதி : ஆறு பீரியட் இருக்கு. உங்களுக்கு?
தேவி : எனக்கும் நிறைய வேலை இருக்கு. அதுவும் இன்னைக்கு நோட்ஸ் செக் பண்ணணும்.
அப்போது ஜெனி தனது கைப்பையை எடுத்துக்கொண்டு உள்ளே வந்தாள்.
ஜெனி : குட் மார்னிங் மேடம்ஸ்!
பார்வதி : வாங்க ஜெனி. வீட்டுல எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்களா?
ஜெனி : நல்லா இருக்காங்க மேடம்.
தேவி : புதுசா கல்யாணம் ஆனவங்களுக்கு இப்போ பள்ளியை விட வீட்டுலதான் அதிக வேலை இருக்கும் போல!
ஜெனி : அப்படியெல்லாம் இல்லை மேடம். காலையிலேயே கிளம்புறது பெரிய வேலையா இருக்கு!
பார்வதி : போகப் போகப் பழகிடும்.
அனைவரும் சிரித்தனர்.
அடுத்ததாக ரியா ஆசிரியர் அறைக்குள் வந்தாள்.
ரியா : குட் மார்னிங் எல்லாருக்கும்!
தேவி : வா ரியா. இன்னைக்கு ஏன் இவ்வளவு உற்சாகமா இருக்க?
ரியா : எப்பவும் இப்படித்தான் மேடம்.
ஜெனி : உனக்கு மட்டும் எப்பவும் எனர்ஜி குறையவே குறையாது.
ரியா : அதெல்லாம் நம்ம வயசு அப்படி மேடம்!
பார்வதி : என்னது? எங்களுக்கு வயசாகிடுச்சா?
ரியா : அப்படிச் சொல்லலையே மேடம்!
மீண்டும் ஆசிரியர்கள் அறையில் சிரிப்புச் சத்தம் கேட்டது.
அந்த நேரத்தில் ஜான் உள்ளே வந்தார்.
ஜான் : குட் மார்னிங். என்ன எல்லாரும் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கீங்க?
லாரன்ஸ் : பள்ளி ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னாடி கொஞ்சம் சந்தோஷமா இருக்கட்டுமே ஜான்!
ஜான் : அதுவும் சரிதான் சார்.
காலை 8.45 மணி – உடற்கல்வி மைதானம்
பிரபாகரன் விளையாட்டு மைதானத்தில் மாணவர்களுக்கான பயிற்சி ஏற்பாடுகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.
பிரபாகரன் : ஏய் அருண்! அந்தப் பந்தை எடுத்துட்டு வா.
அருண் : இதோ சார்!
பிரபாகரன் : சுனில், நீங்க எல்லாரும் இன்னைக்கு மாலை பயிற்சிக்கு வரணும்.
சுனில் : சரிங்க சார்.
அப்போது ராகவனும் அஜய்யும் அங்கே வந்தனர்.
ராகவன் : சார், இன்னைக்கு கிரிக்கெட் மேட்ச் வைக்கலாமா?
பிரபாகரன் : முதல்ல உங்க படிப்பைப் பாருங்க. அப்புறம் மேட்ச் வைக்கலாம்.
அஜய் : சார், படிப்புக்கும் விளையாட்டுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?
பிரபாகரன் : உன்னை மாதிரி ஆளுங்க இருக்கிற வரைக்கும் எனக்குப் பதில் சொல்லவே நேரம் போயிடும்!
அருண் சிரித்தான்.
காலை 9.00 மணி – அமுதாவின் வீடு
அமுதா கண்ணாடி முன்பு நின்று தனது புடவையைச் சரிசெய்துகொண்டிருந்தாள்.
32 வயதான அவள், அழகான மெல்லிய நிறப் புடவையில் மிகவும் நேர்த்தியாகத் தோன்றினாள். அடர்த்தியான நீண்ட கூந்தலை அழகாகப் பின்னியிருந்தாள். நெற்றியில் சிறிய பொட்டு, காதுகளில் சிறிய தோடுகள், முகத்தில் இயல்பான புன்னகை எனப் பள்ளிக்குச் செல்லத் தயாராக இருந்தாள்.
அவளுடைய இரண்டு வயது பெண் குழந்தை கட்டிலில் அமர்ந்து பொம்மையுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தது.
அமுதா : செல்லக்குட்டி... அம்மா ஸ்கூலுக்குப் போயிட்டு வரட்டுமா?
குழந்தை : அம்மா... அம்மா...
அமுதா குழந்தையைத் தூக்கி முத்தமிட்டாள்.
அப்போது ராம் அறைக்குள் வந்தான்.
ராம் : அமுதா, கிளம்பிட்டியா?
அமுதா : ஆமாம் ராம். இன்னும் ஐந்து நிமிஷத்துல கிளம்பிடுவேன்.
ராம் : குழந்தை இன்னைக்கு உன்னை விடவே மாட்டேங்குது போல!
அமுதா : தினமும் இப்படித்தான். நான் கிளம்பும்போது மட்டும் அம்மா வேணுமாம்.
ராம் : சரி, நீ கவலைப்படாம போ. நான் பார்த்துக்கிறேன்.
அமுதா : சரி. குழந்தைக்கு நேரத்துக்கு சாப்பாடு கொடுத்துடுங்க.
ராம் : கண்டிப்பா.
அமுதா : நான் கிளம்புறேன்.
ராம் : பத்திரமா போயிட்டு வா.
அமுதா தனது கைப்பையை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள்.
காலை 9.20 மணி – பள்ளி நுழைவாயில்
ஆறுமுகம் வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்தார். அப்போது அமுதா தனது இருசக்கர வாகனத்தில் வந்து இறங்கினாள்.
ஆறுமுகம் : குட் மார்னிங் மேடம்!
அமுதா : குட் மார்னிங் ஆறுமுகம் அண்ணா. எப்படி இருக்கீங்க?
ஆறுமுகம் : நல்லா இருக்கேன் மேடம். நீங்க நல்லா இருக்கீங்களா?
அமுதா : நல்லா இருக்கேன். குழந்தை வீட்டுல இருக்கா?
ஆறுமுகம் : ஆமாம் மேடம். உங்க குட்டிப் பாப்பா எப்படி இருக்கு?
அமுதா : நல்லா இருக்கு அண்ணா.
ஆறுமுகம் : சரி மேடம். உள்ளே போங்க.
அமுதா : சரி அண்ணா.
அமுதா ஆசிரியர்கள் அறையை நோக்கி நடந்தாள்.
ஆசிரியர்கள் அறை
அமுதா உள்ளே நுழைந்ததும் அனைவரும் அவளைப் பார்த்தனர்.
அமுதா : குட் மார்னிங் எல்லாருக்கும்!
தேவி : குட் மார்னிங் அமுதா!
பார்வதி : வாங்க அமுதா. இன்னைக்கு கொஞ்சம் லேட்டா?
அமுதா : ஆமாம். குழந்தையைத் தயார் பண்ணிட்டு வர வேண்டியிருந்தது.
ஜெனி : குழந்தை எப்படி இருக்கு அமுதா?
அமுதா : நல்லா இருக்கு ஜெனி. இப்போ நிறைய பேச ஆரம்பிச்சுடுச்சு.
ரியா : அக்கா, குழந்தை பேசுறதை வீடியோ எடுத்து வச்சிருக்கீங்களா?
அமுதா : இருக்கு ரியா. நேரம் கிடைக்கும்போது காட்டுறேன்.
தேவி : சரி அமுதா, இன்னைக்கு உனக்கு முதல் பீரியட் என்ன?
அமுதா : பன்னிரண்டாம் வகுப்பு மேத்ஸ்.
கந்தன் : அப்படியா? அப்போ உங்களுக்கு இன்னைக்கு வேலை அதிகம்தான்.
அமுதா : அதெல்லாம் பழகிடுச்சு சார்.
அந்த நேரத்தில் அசிஸ்டென்ட் பிரின்சிபால் கவிதா ஆசிரியர்கள் அறைக்குள் வந்தார்.
கவிதா : குட் மார்னிங் டீச்சர்ஸ்!
அனைவரும் : குட் மார்னிங் மேடம்!
கவிதா : எல்லாரும் பத்து மணிக்கு மீட்டிங் ஹாலுக்கு வந்துடுங்க. பிரின்சிபால் சார் முக்கியமான அறிவிப்பு கொடுக்கப் போறார்.
லாரன்ஸ் : ஏதாவது விசேஷமான அறிவிப்பா மேடம்?
கவிதா : மீட்டிங்கில் தெரிஞ்சிடும் சார்.
அப்படிச் சொல்லிவிட்டு கவிதா வெளியேறினார்.
அமுதா : என்னவா இருக்கும்?
தேவி : தெரியல. ஏதாவது பள்ளி நிகழ்ச்சி சம்பந்தமாக இருக்கலாம்.
பார்வதி : எதுவாக இருந்தாலும் பத்து மணிக்கு தெரிஞ்சிடும்.
அனைவரும் தங்களுடைய வகுப்புகளுக்குச் செல்லத் தயாரானார்கள்.
தொடரும்...
My telegram id msivamuruganm
My insta id sivamurugan021985
My google chat id sivamuruganm321985