[iravoviyan]

கள்வனின் மனைவி
15
அரக்கனின் லீலைகள் - 04

---

மறுநாள் இரவு...

ஊரே ஆழ்ந்த நிசப்தத்தில் மூழ்கியிருந்த அந்த வேளையில், அரக்கனின் கைப்பேசி மீண்டும் அந்தத் தாயின் எண்ணைத் தொடர்பு கொண்டது. முந்தைய நாள் இரவில் அவளிடம் காட்டிய இரட்டை அர்த்தப் பேச்சும், மிரட்டலும் தற்காலிகமாக ஒரு தயக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தாலும், இன்றைய சூழலில் தன் மகளைக் காப்பாற்றக்கூடிய ஒரே இரட்சகன் அவன்தான் என்ற பரிதவிப்பு அந்தத் தாயை வேறு வழியில்லாமல் மீண்டும் அந்த அழைப்பை ஏற்கச் செய்தது.

போனை எடுத்தவுடன், சற்றும் தயக்கமின்றித் தனது வழக்கமான கொச்சையான மற்றும் ஆபாசமான தொனியிலேயே பேசத் தொடங்கினான் அந்த அரக்கன்.

"என்ன அக்கா... நேத்து நான் சொன்னதுக்கு பயந்துபோயிட்டீங்களா? இல்ல என் மேல கோபமா?" என்று அவன் குரல் கிண்டலாகவும் அதே நேரம் காமம் கசியும் விதமாகவும் ஒலித்தது.

மறுமுனையில் அந்தத் தாய் நடுங்கும் குரலில், "தம்பி... தயவுசெய்து இந்த நேரத்துல இதெல்லாம் பேசாதீங்க. என் பொண்ணு நாளைக்கு காலையில என்ன பண்ணப் போறாளோங்கிற பயத்துல என் நெஞ்சே வெடிச்சுப் போயிடும் போலிருக்கு. நீங்க என்னனா..." என்று கவலையுடன் பேசினாள்.

அவனோ சற்றும் இரக்கமின்றி, அவளது அந்தப் பலவீனத்தை மீண்டும் தன் சாதகமாக மாற்ற முயன்றான். "அக்கா, நீங்க ஏன் இப்படி வீண் டென்ஷன் எடுத்துக்குறீங்க? நான் உங்களைச் கஷ்டப்படுத்த மாட்டேன்னு சொன்னேனா இல்லையா? ஆனா, நமக்கிடையில ஒரு புரிதல் வேணும்ல? நீங்க என்னை நல்லபடியா கவனிச்சுகிட்டாதான், உங்க பொண்ணை அந்தப் பையன்கிட்ட இருந்து பிரிச்சு உங்ககிட்ட கொண்டு வந்து சேர்க்கிற வேலையை என்னால முழு மூச்சோட பார்க்க முடியும். இல்லன்னா, உங்க மானமும் சேர்த்து ஊருக்குள்ள அடிபடும், பார்த்துக்கோங்க!" என்று மறைமுகமான மிரட்டலையும் தனது ஆபாச ஆசையையும் ஒன்றாகக் கலந்து பேசினான்.

அவன் பேசிய அந்த ஆபாச வார்த்தைகளும், "உன் மானம் போயிடும்" என்ற மிரட்டல்களும் அந்தத் தாயின் காதுகளில் ஓடிக்கொண்டே இருந்தன. அந்த நள்ளிரவு இருளில், அவளது மனம் இரண்டாகப் பிளந்து நின்றது.

ஒருபுறம், ஒரு காவல்துறை அதிகாரி தன் வயதை மறந்து, தன் மகளின் நிலையைப் பயன்படுத்தித் தனக்குத் தரும் இந்தத் தொல்லையும், அவன் பேசும் அசிங்கமான வார்த்தைகளும் அவளுக்கு அருவருப்பால் உடலைச் சிலிர்க்கச் செய்தன. "ச்ச... இவன் ஒரு மானங்கெட்ட ஜென்மம்; நம்மைக் காப்பாற்றப் போவதாகச் சொல்லி, நம் பலவீனத்தை வச்சி விளையாடப் பார்க்கிறானே!" என்று அவள் மனம் அவனைக் கடுமையாகச் பேசியது.

ஆனால், அதே நேரத்தில்—மறுபுறம் அந்த வார்த்தைகள் அவளது ஆழ்மனதின் ஏதோ ஒரு மூலையில் நீண்ட நாட்களாக உறங்கிக் கிடந்த ஒரு விசித்திரமான ஆசையையும் தூண்டிவிட்டன! தன் கணவன் வெளிநாட்டில் இருக்கும் நிலையில், ஒரு வாலிபப் பையன், அதுவும் கம்பீரமான காக்கிச் சட்டைக்குப் சொந்தக்காரன், தன்னை ஒரு இளம்பெண்ணைப் போலப் பாவித்து வர்ணிப்பதும், தன்மீது வெறி கொண்டு ஆசைப்படுவதும் அந்த எளிய தாயின் பெண்மையை ஒரு கணத்திற்குப் புத்துயிர் பெறச் செய்தன. அருவருப்புடன் கலந்த அந்தச் சிறிய ஆசை அவளது ரத்த ஓட்டத்தை வேகப்படுத்தியது.

அவளது அந்த அமைதியையும், மூச்சு வாங்கும் ஓசையையும் வைத்து அவள் மனதுக்குள் நடக்கும் போரை அந்த அரக்கன் மிகத் துல்லியமாக உணர்ந்துகொண்டான். "அக்கா... யோசிச்சுப் பாருங்க. நான் சொல்றதுல என்ன தப்பு? நாளைக்கு விடிஞ்சா உங்க பொண்ணு பிறந்தநாள். அவ அந்தப் பையனோட எங்கேயோ சேர்ந்து இருக்கப் போறா. அந்தப் போராட்டத்துல நீங்க தனியா உருகி நிக்கும்போது, உங்க பக்கத்துல ஆறுதலா நிக்க நான் இருக்கேன். என்னோட ஆசையைக் கொஞ்சம் நிறைவேற்றி வச்சா என்ன குறைஞ்சு போயிடுவீங்க?" என்று மேலும் தன் விஷக் கருத்துக்களை அவளது காதுகளில் விதைத்தான்.

தான் தவறு செய்கிறோம் என்று தெரிந்தும், மகளின் எதிர்காலத்தையும் மானத்தையும் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, அந்தத் தாய் அவனது அந்த ஆபாசப் பேச்சுக்கு உடனடியாக முற்றுப்புள்ளி வைக்க முடியாமல் தடுமாறினாள்.

"சரி... தம்பி... நீங்க சொல்றதெல்லாம் இருக்கட்டும். நீங்க சொன்னபடியே நான் அவகிட்ட கவனமா இருக்கேன்" என்று பேச்சைத் திசை திருப்ப முயன்றாள்.

அவளது அந்தப் பதற்றமான பேச்சைக் கேட்டுத் திருப்தியடைந்த அரக்கன், தன் திட்டத்தின் அடுத்த கட்டத்திற்கு வந்தான். "வெரி குட் அக்கா! நாளைக்குக் காலைல விடிஞ்சதும், உங்க பொண்ணு காலேஜுக்குக் கிளம்பி வீட்டை விட்டு வெளியே இறங்குன உடனே, எனக்கு ஒரு போன் பண்ணித் தகவல் சொல்லுங்க. அப்புறம் என்ன பண்ணனும்னு நான் பாத்துக்கிறேன்" என்று கட்டளையிட்டுக் கொண்டே போனைத் துண்டித்தான்.

மறுநாள் விடியல்... அது ஸ்வாதியின் பிறந்தநாள்.

வழக்கத்தைவிட அதிகாலையிலேயே அந்த வீடு முழுவதும் ஒருவித இறுக்கமான அமைதி கவ்வியிருந்தது. ஸ்வாதியின் தாய் சமையலறையில் வேலை செய்தாலும், அவளது கண்கள் முழுவதும் தன் மகளின் அறைக் கதவு மீதே இருந்தது. ஸ்வாதியோ, இன்றைய பிறந்தநாளைத் தன் காதலனுடன் எப்படிக் கொண்டாடுவது என்ற எதிர்பார்ப்பிலும், தன் தாயின் சந்தேகத்திலிருந்து தப்பிக்க எப்படி நழுவுவது என்ற யோசனையிலும் இயல்பாகத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தாள்.

கடிகாரம் கல்லூரிக்குச் செல்லும் நேரத்தைக் காட்டியதும், ஸ்வாதி தன் தோளில் பேக்குடன் "பை" சொல்லிவிட்டு வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தாள். தன் மகளின் ஒவ்வொரு அசைவையும் கவனித்துக் கொண்டிருந்த அந்தத் தாய், அவள் வீட்டைத் தாண்டிச் தெருமுக்குக்குச் சென்ற வேகத்தில், தன் கைப்பேசியை எடுத்து அந்த அரக்கனுக்கு அவசரமாக ஒரு அழைப்பை விடுத்தாள்.

மறுமுனையில் ரிங் ஆனவுடன், போனை எடுத்த அந்த அரக்கனிடம் பதற்றத்துடன் முணுமுணுத்தாள்: "சார்... தம்பி... பொண்ணு கிளம்பிட்டா. பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு நடந்து போயிட்டிருக்கா!"

"ஓகே அக்கா! நீங்க கவலைப்படாமல் வீட்டுல இருங்க. நான் இப்போவே கிளம்புறேன்" என்று சுருக்கமாகக் கூறிவிட்டு போனைத் துண்டித்தான் அந்த அரக்கன்.

அந்த இளம் மாணவி ஸ்வாதி, தன் வீட்டிலிருந்து நடந்து சென்று சற்றுத் தொலைவில் இருந்த அந்தப் பேருந்து நிலையத்தை அடைந்தாள். அங்கே அவளுக்காகக் காத்திருந்த அவளது காதலன், அவளைக் கண்டதும் முகம் மலர்ந்து வரவேற்றான். இருவரும் பேசிக்கொண்டே அடுத்தகட்டப் பயணத்திற்குப் பைக்கில் ஏறினாள்...

பைக் கேரளா செல்லும் சாலையில் பயணிக்கத் துவங்கியது. அரக்கனுக்கு கிடைத்த தகவலின்படி, அதே சாலையிலேயே நண்பனின் வீட்டுக்கும் செல்ல வேண்டும். ​"எங்கே செல்வார்கள்?" என்ற யோசனையுடனும், அவர்களை எப்படியாவது தன் தனிப்பட்ட வலைக்குள் கொண்டுவந்து சிக்க வைக்க வேண்டும் என்ற வெறியுடனும், அவர்களை பின் தொடர்ந்தான்...