[காமதேனு]

கம்பெனிக்குச் சென்றதும் என்னுடைய கேபினில் அமர்ந்திருந்தேன். காலையிலேயே மனநிலை சரியில்லாமல் இருந்தது. கடுமையான டிராஃபிக்கில் வந்து சேர்ந்ததால் ஒரே எரிச்சலாக இருந்தது.
சரி, ஒரு காபி குடித்துவிட்டு வேலையைத் தொடங்கலாம் என்று நினைத்து கேஃப்டீரியாவுக்குச் சென்றேன். ஒரு கப் காபி வாங்கிக்கொண்டு, தனியாக இருந்த ஒரு மேஜையில் அமர்ந்தேன்.
காபியை மெதுவாகப் பருகியபடியே ஆழ்ந்த யோசனையில் மூழ்கினேன். மனதில் பழைய நினைவுகள் ஒவ்வொன்றாக வந்து செல்ல ஆரம்பித்தன.
அது என் வாழ்க்கையில் ஒரு வசந்த காலம். எங்கள் ஊர் ஆனைகட்டி , கோவை மாவட்டம். எங்கள் ஊரைச் சுற்றிலும் மலைகளும் காடுகளும் சூழ்ந்திருக்கும். எப்போதும் பசுமையாகக் காட்சியளிக்கும் எங்கள் ஊரின் இயற்கை அழகும், அங்குள்ள அருமையான காலநிலையும் தனி அழகு. எனக்கு என் ஊர் என்றால் மிகவும் பிடிக்கும்.

அப்போது நான் கல்லூரியில் மூன்றாம் ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த வயதில் எல்லோரையும் போல எனக்கும் காதல் வந்தது. மறக்கவும் முடியாமல், மன்னிக்கவும் முடியாமல் என் வாழ்க்கையையே மாற்றிய அந்தக் காதல்தான் இன்று நான் இந்த நிலைமையில் இருப்பதற்குக் காரணம்.

அவள் பெயர் கீதா. பெயருக்கு ஏற்ற மாதிரி ஒரு கீதையைப் போல இருப்பாள்.
கீதா அவ பாண்டியன் ஸ்டோர், ஷாலினி மாதிரி இருப்பா உங்க கற்பனைக்கு