[DoctorDoom]

**Episode 14**

ஆர்த்தி முனுசாமியின் சுண்ணியைக் கையில் பிடித்து, ஊம்ப நெருங்கிய தருணத்தில் திடீரென்று கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டது. இரண்டு தட்டு. மூன்று தட்டு. இடியோடு மழை இன்னும் பெய்துக்கொண்டிருந்தது.

இருவரும் திடுக்கிட்டு விலகினர். ஆர்த்தி வாயை மூடிக்கொண்டு, வேகமாக எழுந்தாள். முனுசாமி உடனே லுங்கியை இடுப்பில் சுற்றினார். சட்டையைப் போட்டுக்கொண்டார். ஆனால் சட்டை பொத்தான்கள் சரியாகப் போடவில்லை. லுங்கி சற்று லூசாக இருந்தது. அவரது சுண்ணி இன்னும் முழுவதும் இறங்கவில்லை. லுங்கிக்குள் பெரியதாக புடைத்துத் தெரிந்தது.

ஆர்த்தி பதட்டமாகச் சொன்னாள். “நீங்க… சோபாவுல உக்காருங்க. நான் பாக்கறேன்.”

முனுசாமி தலையை அசைத்து, சோபாவில் உட்கார்ந்தார்.ஆர்த்தி வேகமாக முகத்தைத் துடைத்துக்கொண்டு, வாசலுக்குச் சென்றாள். கைகள் நடுங்கின. உடல் முழுவதும் வியர்த்துக் கொட்டியது.

கதவைத் திறந்தாள்.

அங்கே நின்றுகொண்டிருந்தது சூர்யா.

முழுவதும் நனைந்து, தலை முதல் கால் வரை தண்ணீர் கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. முகம் களைப்பாக இருந்தது. ஆனால் ஆர்த்தியைப் பார்த்ததும் சற்று சிரித்தான். “என்னடி… இவ்ளோ நேரம்? கதவு திறக்கல. மழையில நனைச்சிடேன்.”




ஆர்த்தியால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. வாயைத் திறந்தாள். மூடினாள். “மாமா… நீங்க… இவ்ளோ சீக்கிரம்?”

சூர்யா உள்ளே நுழைந்தான். பையைப் போட்டுவிட்டு, ஹால் பக்கம் திரும்பினான். அங்கே சோபாவில் உட்கார்ந்திருந்த முனுசாமியைப் பார்த்தான்.

“இவர்… யாரு?”

ஆர்த்தி மூச்சை இழுத்தாள். மனசுக்குள் ஏதாவது சொல்ல வேண்டும் என்று ஓடியது. “இவர்… முனுசாமி மாமா. நம்ம தெருவுல… அவர் நண்பர் வீடு இருக்காம். அங்க போக வந்தவரு மழையில மாட்டிக்கிட்டு… வாசல்ல நின்னாரு. நான் தான்… உள்ளே கூப்பிட்டேன்.”

சூர்யா முனுசாமியை மேலிருந்து கீழ்வரை பார்த்தான். முனுசாமி எழுந்து நின்று, கைகளைக் கூப்பினார். “வணக்கம் தம்பி. நான் மழையில மாட்டிக்கிட்டேன். உங்க பொண்டாட்டி… நல்லவங்க. உள்ளே கூப்பிட்டாங்க. சரி தம்பி நான்… இப்போ போய்டுறேன்.”

சூர்யா சற்று நேரம் அமைதியாக இருந்தான். பிறகு “மழை இன்னும் பெய்துட்டு இருக்கு. போக வேணாம். இங்கயே இருங்க. நான் போய் ட்ரஸ் மாத்திட்டு வரேன்.”

அவன் அறைக்குள் சென்றான். ஆர்த்தி முனுசாமியைப் பார்த்தாள். அவர் மெதுவாகச் சிரித்தார். ஆர்த்தி தலையை அசைத்து, “ப்ளீஸ்… எதுவும் பேசாதீங்க” என்று மெதுவாகச் சொன்னாள்.

சூர்யா ட்ரஸ் மாற்றிவிட்டு வெளியே வந்தான். டவலைத் தோளில் போட்டுக்கொண்டு, சோபாவில் உட்கார்ந்தான். முனுசாமி பக்கத்தில். ஆர்த்தி சமையலறைக்குச் சென்று, டீ போட்டு வந்தாள். மூன்று கோப்பை. கைகள் இன்னும் நடுங்கின.

சூர்யா டீயை வாங்கிக்கொண்டு, முனுசாமியைப் பார்த்தான். “நீங்க எங்க இருந்து வரீங்க? நம்ம ஏரியாவுல பாத்ததில்லையே.”

முனுசாமி மெதுவாகச் சொன்னார். “நான்… கொஞ்ச தூரத்துல இருக்கேன். இன்னைக்கு தீபாவளினு… நண்பரைப் பாக்க வந்தேன். பஸ்ல வந்தேன். அங்கே… உங்க பொண்டாட்டியைப் பாத்தேன்.”

ஆர்த்தி திடுக்கிட்டாள். சூர்யா அவளைப் பார்த்தான். “பஸ்லயா?”

முனுசாமி தலையை அசைத்தார். “ஆமா. கூட்டம் அதிகமா இருந்தது. அவங்க… என் பக்கத்துல உட்கார்ந்தாங்க. கொஞ்ச நேரம் பேசினோம். பிறகு இறங்கிட்டாங்க. நான் பின்னால வந்தேன். மழை வந்துடுச்சு.”

சூர்யா சிரித்தான். ஆனால் அவரது குரலில் சற்று அதிர்ச்சி இருந்தது. “ஓ… அப்படியா. ஆர்த்தி… நீ சொல்லவே இல்லை”

ஆர்த்தி தலையைத் தாழ்த்தினாள். “நான்… மறந்துட்டேன் மாமா. கூட்டம் அதிகமா இருந்தது. கவனிக்கல

சூர்யா டீயைக் குடித்தான். மழை இன்னும் நிக்கவில்லை. வெளியே இடி முழக்கம். அவர் மெதுவாகச் சொன்னார். “சரி ஐயா. இன்னைக்கு இங்கயே தங்கிடுங்க. மழை நிக்கல. நான்… பாய் போட்டுத் தர்றேன் தூங்குங்க.”

ஆர்த்தி அதிர்ச்சியாகப் பார்த்தாள்.

சூர்யா தலையை அசைத்தான்.

“ஐயா இப்போ நேரம் ஆச்சு வெளிய போக முடியாது.… நீங்க ஹாலுல படுத்துக்கோங்க.”

முனுசாமி கைகளைக் கூப்பினார். “நன்றி தம்பி நீங்க ரொம்ப நல்லவங்க.”

அவர் ஆர்த்தியைப் பார்த்தார். கண்களில் அதே காம பார்வை இருந்தது. ஆர்த்தி முகம் திருப்பிக்கொண்டாள். ஆனால் உடல் இன்னும் சூடாக இருந்தது. புண்டை இன்னும் ஈரமாக இருந்தது. இரவு முழுவதும் இந்த வீட்டில்… முனுசாமி இருக்கப் போகிறார்..

சூர்யா ஆர்த்தியைப் பார்த்தான். “சாப்பாடு ரெடியா?”

ஆர்த்தி தலையை அசைத்தாள். “ம் ரெடி தான். வாங்க சாப்படலாம்.”

சூர்யா முனுசாமியைப் பார்த்தான். “ ஐயா… வாங்க. சாப்பிடலாம். மழையில வந்திருக்கிங்க. பசி இருக்கும்.”

முனுசாமி தயங்கினார். “வேணாம் தம்பி. நீங்க சாப்பிடுங்க.”

சூர்யா கையை அசைத்தான். “அப்படி சொல்லாதீங்க. வாங்க.” ஆர்த்தியிடம் அவரை கூப்பிட சொன்னான்.

ஆர்த்தி மெதுவாகத் தலையை அசைத்தாள். முனுசாமியைப் பார்த்து கூப்பிட்டாள். அவர் எழுந்து, அவள் பின்னால் சமையலறைக்கு வந்தார். மூன்று பேரும் உட்கார்ந்தனர். ஆர்த்தி சாதம், கூட்டு, பொரியல் பரிமாறினாள். கைகள் இன்னும் சற்று நடுங்கியது. முனுசாமி அவளைப் பார்த்துக்கொண்டே சாப்பிட்டார். அவரது பார்வை அவ்வப்போது அவள் மார்பிலும் இடுப்பிலும் விழுந்தது. சூர்யா அதைக் கவனித்தான். ஆனால் எதுவும் சொல்லவில்லை.

url=https://ibb.co/wZq6t0sK] [/url]


சாப்பிட்டு முடித்ததும் ஆர்த்தி பாத்திரங்களை எடுத்துச் சென்றாள். சூர்யா முனுசாமியிடம் சொன்னான். “ஐயா நீங்க ஹாலுல படுத்துக்கோங்க. நான் பாய், தலையணை, போர்வை எடுத்துத் தர்றேன்.”

அவன் உள்ளே சென்று, பழைய பாயையும் தலையணையையும் போர்வையையும் எடுத்து வந்து ஹாலில் விரித்தான். “இங்க படுத்துக்கோங்க. குளிர்னா போர்வைய போட்டுக்கோங்க.”

முனுசாமி தலையை அசைத்தார். “நன்றி தம்பி. நீங்க போய் படுத்துக்கோங்க.”

சூர்யா ஆர்த்தியின் கையைப் பிடித்தான். “வாடி. நாம போகலாம்.”

இருவரும் படுக்கையறைக்குச் சென்றனர். கதவைச் சாத்தினார்கள். ஆனால் முழுவதும் பூட்டவில்லை. சூர்யா படுக்கையில் உட்கார்ந்தான். ஆர்த்தி கருப்பு நைட்டியைச் சற்று சரிசெய்துகொண்டு, அவன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தாள்.

வெளியே முனுசாமி பாயை விரித்து, தலையணையை வைத்து, போர்வையை எடுத்துக்கொண்டு படுத்தார். ஆனால் தூக்கம் வரவில்லை. மனசுக்குள் ஒரே எண்ணம். இன்று ஏதாவது பண்ணணும். இந்த சந்தர்ப்பத்தை விடக்கூடாது. ஆர்த்தி பஸ்ஸில் தலையை அசைத்திருந்தாள். அவள் கையில் அவன் சுண்ணியைப் பிடித்திருந்தாள். வீட்டிற்குள் ஊம்ப தயாரானாள்.இப்போது இந்த வீட்டில்… இரவு முழுவதும் அவளுடன் இருக்கிறேன். சூர்யா தூங்கினால்… ஏதாவது நடக்கலாம்.

url=https://ibb.co/C3jstSht] [/url]


அவர் மெதுவாக எழுந்து, கதவு பக்கம் வந்து நின்றார். உள்ளே குரல் கேட்டது.

படுக்கையறையில் சூர்யா ஆர்த்தியைப் பார்த்தான். “அந்த பெரியவர்… பஸ்ல உன்கிட்ட என்ன பேசினாரு?”

ஆர்த்தி தலையைத் தாழ்த்தினாள். “ஒன்னும் இல்ல மாமா. கூட்டம் அதிகமா இருந்தது. இடம் கொடுத்தாரு. அவ்ளோதான்.”

சூர்யா சற்று நேரம் அமைதியாக இருந்தான். பிறகு மெதுவாகச் சொன்னான். “நான் வந்தப்போ… அவர் சட்டை சரியா இல்ல. லுங்கி லூசா இருந்தது. நீ… பதட்டமா இருந்த. ஏன்?”

ஆர்த்தி மூச்சை இழுத்தாள். “மழைல… திடீர்னு தட்டினாரு. நீங்களும் வேகமா தட்டினிங்க நான் பயந்துட்டேன். அவ்ளோதான்.”

சூர்யா அவளை இழுத்து அணைத்துக்கொண்டான்.சரிடி டையர்டா இருக்கு துங்கலாம்.

வெளியே முனுசாமி கதவில் காதை வைத்துக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். உள்ளே பேச்சு நின்றது. சூர்யா ஆர்த்தியை அணைத்துக்கொண்டு படுத்திருந்தான். கொஞ்ச நேரம் கழித்து சூர்யா தூங்கிவிட்டான்.

முனுசாமி மெதுவாகச் சிரித்தார். இன்று… இந்த சந்தர்ப்பத்தை விடக்கூடாது.

**- தொடரும்**