[iravoviyan]

10

---

வீட்டின் அந்த ஹோம் ஐ.சி.யு அறைக்குள் வெண்டிலேட்டரின் சத்தம் காதுகளுக்குத் பரிச்சயமாகிப்போன அந்தச் சூழலில், கோமாவில் சுயநினைவின்றிப் படுத்திருக்கும் விஜயனின் படுக்கைக்கு அருகில் பாட்டியும் அத்தையும் அமர்ந்திருந்தனர்.

"எப்படியாவது கண்ணைத் திறந்து பாருப்பா... உன்னை நம்பி எவ்வளவோ பேர் இருக்கோம்..." என்று பாட்டியின் குரல் நடுங்கியது. குடும்பத்தின் மூத்தவர்கள் என்ற முறையில், அவனுடன் பேசுவது மனதிற்கு ஏதோ ஒரு ஆறுதலைத் தரும் என்ற நம்பிக்கையில் அவர்கள் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

ஆனால், திடீரென விஜயனின் உடல்நிலையில் மீண்டும் அந்த விபரீதமான மாற்றம் நிகழ்ந்தது. நரம்பு மண்டலக் கோளாறு காரணமாக அவனுக்கு மீண்டும் அந்தத் தீவிரமான பிரியாபிசம் (Priapism) ஏற்படத் தொடங்கியது. விறைப்பு நிலை அடைந்து, நீண்ட நேரமாகியும் விறைப்பு குறையவில்லை.

நான் வெளியே போறேன் என பாட்டி சொன்ன நேரம், அந்த வார்த்தைகளின் அர்த்தம் புரிந்த அத்தையின் முகத்தில் ஒரு வினாடி வெட்கமும் தவிப்பும் படர்ந்தது. கடந்த முறை நடந்த நிகழ்வு அவளது நரம்புகளில் ஒருவித சூட்டைக் கிளப்பியது.

பாட்டி, அத்தையை அந்த அறையில் தனியாக விட்டுவிட்டு வெளியேறினாள்.
அந்தத் தனிமை அறைக்குள் அத்தையின் மூச்சுக்காற்று சூடானது. படுக்கையில் கிடக்கும் தன் அண்ணனின் அவஸ்தையைப் போக்க மீண்டும் அந்த உதவியைச் செய்ய வேண்டும் என்ற துடிப்பு ஒருபுறம் எழுந்தாலும், ஆசை அவளை விடவில்லை.

பாட்டியும் மற்றவர்களும் வெளியே இருக்கிறார்கள் என்ற பயமும் மறுபுறம் அவளைப் பயமுறுத்தியது. அவளது விரல்கள் தயங்கின. மனதிற்குள் பெரும் போராட்டம் வெடித்தது. "கூடப் பிறந்தவளா உதவப் பார்க்கிறேன்... இதில் தப்பு என்ன?" என்று தன்னைத் தானே சமாதானப்படுத்த முயன்றவள், தன் உணர்ச்சிகளை மிகுந்த சிரமத்திற்கிடையில் மீண்டும் தன் கைகளால் உதவி செய்தாள்.

---

மறுபுறம், வினய்யின் அறையில் இருந்து வெளியே வந்த இரட்டையர்கள் இருவரும் தங்கள் உணர்ச்சிகளை அடக்க முடியாமல் தவித்தனர். வினய் அவர்களின் கைகளைப் பிடித்து முத்தமிட்டதும், அவர்களின் மார்பகங்களை ஆசையுடன் பிசைந்து தடவிய அந்தத் தீண்டலும் அவர்களின் ரத்த ஓட்டத்தை வேகப்படுத்தியிருந்தது.

"செமையா இருந்துச்சி..." என்று இருவரும் டிஸ்கஸ் செய்தார்கள்.

"அண்ணாவின் கைகள் அவ்வளவு மென்மையாகவும் அதே சமயம் ஒரு வெறியோடும் இருந்தன..." என .
இருவரும் தங்களுக்குள் அந்தத் தீண்டலை அசைபோட்டுப் பேசினர்.

நிழல் திடீரென ஒரு துணிச்சலான முடிவுக்கு வந்தாள். "தென்றல்... எனக்கு இது போதாது. அண்ணாவிடம் நான் இன்னும் நிறைய கேக்கப் போறேன். அவரிடம் லிப் கிஸ் (Lip Kiss) கேட்கப் போகிறேன்!" என்று உறுதியாகக் கூறினாள்.

தென்றல் ஆரம்பத்தில் சற்று தயங்கினாலும், அந்த ஏக்கமே அவளுக்கும் இருந்ததால் மறுக்கவில்லை. "நீ கேட்டு வாங்குனா எனக்கும்..." என்று கிண்டலாகச் சிரித்தாள்.

நிழலுக்கான அந்த வாய்ப்பு ரொம்ப நேரம் காத்திருக்க வைக்கவில்லை. வீட்டின் மற்றவர்கள் வேலைகளில் மும்முரமாக இருக்க, வினய் தன் நுழைந்த நேரம், தனது இதயத் துடிப்பை அடக்கிக் கொண்டு வினய்யின் அறைக்குள் நுழைந்தாள்.
அவள் உள்ளே வருவதைக் கண்ட வினய் சற்று புன்னகையுடன் அவளைப் பார்த்தான்.

நிழல் தாமதிக்காமல் தன் ஆசையை வெளிப்படுத்தினாள். "அண்ணா... இங்கிலீஷ் படத்துல வர்ற மாதிரி, எனக்கு ஒரு பெரிய கிஸ் வேணும்..." என்று சொல்லிக்கொண்டே அவனுக்கு மிக அருகில் சென்று நின்றாள்.

வினய் அந்த இளம் பெண்ணின் கண்களில் இருந்த ஆசையைப் புரிந்து கொண்டான். அவன் சிறிதும் தயங்காமல் அவளை வளைத்துப் பிடித்து, உதடுகளில் ஒரு அழுத்தமான முத்தத்தைக் கொடுத்தான். அந்த முத்தத்தின் தீவிரம் தாங்காமல் நிழல் மூச்சு வாங்கினாள். அதே நேரத்தில் அவளது மார்பகங்களை வினய் தன் கைகளால் ஆசையாகப் பிசைந்து அழுத்தினான். அந்த சுகத்தில் அவள் கண்கள் சொருகின.

நிழல் வெளியே சென்ற சில நிமிட இடைவெளிக்குப் பிறகு, தென்றலும் உள்ளே நுழைந்தாள். அவளும் இங்கிலீஷ் படத்துல வர்ற மாதிரி கிஸ் வேணும் எனக் கேட்க, நிழலுக்கு கொடுத்தது போன்றதொரு இன்ப அதிர்ச்சியை வினய் வழங்கினான்.

இருவரும் மாறி மாறி இன்னொரு முறையும் வினய்யின் அறைக்குள் சென்று அவனது உதட்டுச் சுவையையும் அவனது கைகளின் தீண்டலையும் அனுபவித்துவிட்டு வெளியே வந்தனர். அந்தச் சில நிமிட இன்பம் அவர்களின் உலகத்தையே மாற்றிவிட்டது போல் இருந்தது.

மாலை வேளையில், வீட்டின் சூழல் சற்று அமைதியாக இருந்தது. அன்று முழுவதும் வினய்யின் தீண்டலில் திளைத்திருந்த தென்றலின் மனம் இன்னும் அந்த நினைவிலேயே மூழ்கியிருந்தது. ஆனால், அவளுக்கு அதுவும் போதவில்லை. மாலை நேரத்தில் மீண்டும் வினய்யைத் தனியாகச் சந்திக்க ஏங்கினாள். அதற்கான வாய்ப்பும் உருவானது.

அக்னி வந்திடுவா என நிழல் சொன்னதை கேட்காமல், வினய் அறைக்குள் நுழைந்த தென்றல், "கிஸ் குடு" அண்ணா என்றாள்.

வினய் அவளது ஏக்கத்தைப் புரிந்து கொண்டு, அவளைக் கட்டியணைத்து மீண்டும் அந்த இன்பத்தை வழங்கினான். இந்த முறை சற்று நீண்ட முத்தம். கையையும் ப்ராவுக்குள் விட்டு முலைக்காம்பை நசுக்கி விட தென்றல் தன் உடல் சிலிர்க்க, மயங்கிய நிலையில் அங்கிருந்து வெளியே வந்தாள்.

அவள் வெளியே வந்த நேரம், அக்னி வீட்டுக்குள் ஹாலில் இருக்கும் ஷோபா அருகில் வருவதை கவனித்தாள்.

கல்லூரி முடிந்து சோர்வுடன் வீட்டிற்கு வந்த அக்னி, தன் தங்கையான தென்றல் முகம் சிவந்து, உதடுகள் சற்று வீங்கி, ஏதோ ஒரு கிறக்கமான பார்வையுடன் வினய்யின் அறைப் பக்கத்திலிருந்து வருவதைக் கவனித்தாள். தென்றலின் அந்தத் தோற்றமும், அவளது நடையில் இருந்த தடுமாற்றமும் அக்னியின் கூர்மையான கண்களுக்குத் தப்பவில்லை.

அக்னி மற்றும் தென்றல் இருவரையும் மாறி மாறிப் பார்த்த நிழலும் அதே மாதிரியான அதிர்ச்சியை வெளிப்படுத்தினாள."

அக்னி, இருவரிடமும் எதையும் வாய்விட்டுப் கேட்கவில்லை என்றாலும், இரட்டையர்கள் கொடுத்த அந்த விசித்திரமான எதிர்வினையும், அக்னியின் கண்களைச் சந்திக்காமல் வெட்கத்துடன் தலைகுனிந்து விதமும்," அங்கே ஏதோ பெரிய விஷயம் நடந்திருக்கிறது..." என்பதை அக்னிக்குத் தெளிவாக உணர்த்தியது.

---

மாலை நேரம் கடந்து இரவு நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் ஒருவிதப் பதற்றமும் இரகசியக் கிசுகிசுப்புகளும் நிறைந்தே காணப்பட்டன.

இரவு உணவு தயாரிக்கும் நேரம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. பாட்டியும் அத்தையும் ஹாலில் ஏதோ பேசிக்கொண்டிருக்க, அக்னி மண்டையில் என்னவெல்லாம் பண்ணிருப்பான் என்றே ஓடியது.

டின்னர் ரெடியான பிறகு, வினய்யை அழைக்க அவனது அறைக்குள் சென்றாள்.

தென்றல் மற்றும் நிழல் இருவருமே அதனை வினோதமாக உணர்ந்தார்கள். ஃபோனில் அழைத்து, "டேய் வா" என திமிராக பேசும் அக்கா, இப்போ எதுக்கு வினய் அண்ணா ரூம்க்குள்ள போறாங்க என்ற எண்ணம்.

வினய் அறைக்குள் நுழைந்த அக்னி, "என்னடா... உள்ளுக்குள்ள என்னவெல்லாம் ஓடிட்டு இருக்கு?" என தன் வழக்கமான அதட்டல் குரலில் நேரடியாகவே விஷயத்திற்கு வந்தாள்.

வினய் லேசாகச் சிரித்துக்கொண்டே, "ஒண்ணுமில்லையே அக்னி... சும்மாதான் உட்கார்ந்திருக்கேன்..." என்று சமாளிக்க முயன்றான்.

ஆனால் அக்னி விடுவதாக இல்லை. அவள் வினய்க்கு அருகில் சென்று, அவனது தோளில் தன் கையை வைத்து ஊடுருவும் பார்வையால் பார்த்தாள்.

"பொய் சொல்லாத வினய்! தென்றல், உன் ரூமை விட்டு வெளிய வரும்போது எப்படி முகம் சிவந்து, வந்தான்னு நான் பார்த்தேன். என்கிட்டயே வந்து பில்டப் கொடுக்காத..." என்றாள்.

வினய் பதில் சொல்லாமல் அமைதியாகச் சிரிக்க, அக்னி தன் வாதத்தை மேலும் தொடர்ந்தாள். "சரி... சும்மா ஒரு கிஸ் மட்டும்தானே கொடுத்த? அவளுகதானே கேட்டாளுங்க?" என்று நக்கலாகக் கேட்டாள்.

வினய் சற்று தயக்கத்துடன், "ம்ம்... ஆமா..." என்று தலையசைத்தான்.

அதைக்கேட்ட அக்னி, "என்னடா இப்படி போட்டுக் கொடுக்குற?" தன் கையால் லேசாக வினயின் தலையில் குட்டிவிட்டு, "கிஸ் மட்டும் தானா இல்லை என ஹாரன் அடிப்பது போல கையை அசைத்துக் காட்டினாள்.

அக்னியின் அந்தப் பேச்சைக் கேட்ட வினய் திகைத்துப்போனான். தான் செய்த லீலைகள் எப்படி இவளுக்கு இவ்வளவு துல்லியமாகத் தெரிந்தன என்று அதிர்ந்தவன், அவளது கேள்விக்கு மறுப்பு சொல்ல முடியாமல் முழித்தான்.

அக்னி அவனைப் பார்த்து ஒரு கேலியான சிரிப்புடன், "ஏற்கனவே ரெண்டு பேரையும் நல்லா முழுசா சாப்பிட்டு முடிச்சுக் கசக்கிட்ட... இப்போ உனக்கு எங்க பசிக்கப் போகுது? என்றாள்.

வினய் மவுனமாக இருக்க," வா வந்து தொலல, எல்லாரும் உனக்காக காத்துட்டிருக்காங்க..." என்று சொல்லிக்கொண்டே திரும்பினாள்.

வினய் கட்டிலில் இருந்து எழுந்து கீழே இறங்கினான். அப்போதுதான் அவனுக்கு அந்த அதிர்ச்சி காத்திருந்தது.

அக்னி, திடீரெனத் திரும்பி வினய்யை நெருங்கிய அக்னி, சற்று குறும்பான குரலிலும் அதே சமயம் ஆச்சரியமூட்டும் விதமாகவும், "சரி விடு... அவங்களுக்குத்தான் கொடுத்துட்ட இல்ல... எனக்கும் ஒரு கிஸ் கொடு பார்க்கலாம்..." என்று திடீரெனக் கேட்டாள்!

அக்னி அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்டதும் வினய் நிலைகுலைந்து போனான். அவனது ஒட்டுமொத்த நரம்புகளும் ஒருகணம் ஸ்தம்பித்தன. எப்போதும் தன்னை மிரட்டும், உருட்டும் அதே அக்னிதான் தனக்கு முன்பாக நின்று முத்தம் கேட்டுச் சிரிக்கிறாள் என்பதை அவனால் நம்பவே முடியவில்லை.

"அக்னி... நீ என்ன பேசுற? சும்மா விளையாடாத..." என்று வினய் பதற்றத்துடன் பின்வாங்கித் தடுமாறினான்.

அவனது அந்தப் பயத்தையும் பதற்றத்தையும் பார்த்த அக்னிக்குச் சிரிப்பு பொத்துக்கொண்டு வந்தது. அவளது கண்கள் குறும்பாக மின்னின.