09-11-2026, 05:44 AM
ஆனால், இந்த உண்மைகள் எதையுமே அவன் தன் அம்மாவிடம் காட்டிக் கொள்ளவில்லை. உள்ளுக்குள் பயந்தாலும், முகத்தில் அதை மறைத்துக் கொண்டு, "என்னம்மா விபரீதமா பேசுற... அவ என் தங்கை இல்லையா, நான் அப்படி செய்வேனா?" என்று பச்சையாகப் பொய் சொல்லி, எல்லாத்தையும் அப்படியே மூடி மறைக்கப் பார்த்தான்.
பெத்த அம்மாவையே நீ இந்த வாழைத் தோட்டத்துல வச்சு உன் ஆசை தீர இப்படி பண்ணி அனுபவிக்கிற... அப்படி இருக்கும்போது, அத்தனை நாளா ரூம்ல கூடவே இருந்த உன் தங்கச்சி கயலை நீ சும்மா விட்ருப்பியா? உண்மையைச் சொல்லுடா முதல்ல!" என்று நேரடியாகக் கேட்டாள்.
அவள் அப்படி கேட்டதும், கதிரால் அதற்கு மேல் உண்மையை மறைக்க முடியாமல் போனது. அவன் தன் தலையைக் குனிந்தபடி, "ஆமாம்மா... நீ நினைக்கிறது நிஜம்தான். நாங்க ஒரே ரூம்ல இருந்த அந்த இரண்டரை வருஷமும் நானும் கயலும் புருஷன் பொண்டாட்டி மாதிரிதான் இருந்தோம். அவளோட உடம்புல இருக்கிற எல்லா சுகத்தையும் நான் தினமும் அனுபவிச்சேன்.
ஆரம்பத்துல பயந்தாலும், அப்புறம் அவளும் எனக்கு முழுசா ஒத்துழைக்க ஆரம்பிச்சா. அதனாலதான் அவ உடம்புல இந்த மாற்றம் வந்திருக்கு. நான் அவளை சும்மா விடலம்மா, எல்லாத்தையும் அனுபவிச்சேன்," என்று முழு உண்மையையும் ஒப்புக்கொண்டான்
கதிர் உண்மையைச் சொல்லி முடித்ததும், அம்மாவின் முகம் கோபத்தால் சிவந்தது. அவளது கண்கள் பொறி பறக்க அவனை உற்று நோக்கினாள். சட்டென்று அவனது கழுத்தை நெரித்து ஒடிப்பது போலப் பிடித்து உலுக்கியபடி, மிகக் கடுமையான குரலில் மிரட்டத் தொடங்கினாள்.
"இதோ பார் கதிரு, நீ செஞ்சது இதோட நிறுத்திக்கோ! இதுக்கு மேல கயல் பக்கத்துல நீ போனாலோ, அவளைத் தொட்டு ஏதாச்சும் பண்ண நினைச்சாலோ, நானே உன்னைக் கொன்னுடுவேன்! ஜாக்கிரதை!" என்று பற்களைக் கடித்தபடி எச்சரித்தாள்
அம்மாவின் இந்தத் திடீர் கோபத்தையும் கொடூரமான மிரட்டலையும் பார்த்த கதிர் பயத்தில் அப்படியே உறைந்து போனான். அவனது உடம்பு நடுங்கத் தொடங்கியது.
அவளது கோபக் குரல் சற்றுத் தணிந்து, ஆனால் அதே தீவிரத்துடன் கதிரின் கண்களை நேராகப் பார்த்துத் தொடர்ந்தாள்:
"இங்க பாரு, உனக்கு அப்படி ஏதாவது ஆசை இருந்தா என்கிட்ட தீர்த்துக்கோ! நான் வாழ்ந்து முடிச்சவா, அவ இனிமேதான் வாழப் போறவ. அவகிட்ட நீ வச்சுக்காத!" என்று கதிரின் முகத்திற்கு நேரே தன் விரலை நீட்டி அழுத்தமாகக் கூறினாள்
கதிர் அம்மாவின் நிபந்தனையை ஏற்று அமைதியாகத் தலையசைத்தான். அந்தப் பேச்சுக்குப் பிறகு, அவர்கள் இருவரும் தங்கள் ஆட்டத்தை முழுமையாக முடித்துக் கொண்டு எழ ஆரம்பித்தனர்.
வாழைத் தோட்டத்துத் தரையில் சரிந்து கிடந்த உடைகளை மயிலாத்தாள் ஒவ்வொன்றாக எடுத்தாள். முதலில் தன் மார்புகளை மூடி பிராவை அணிந்து கொண்டாள். அதைத் தொடர்ந்து, தன் உடலை மறைக்கும்படி பாவாடை மற்றும் ஜாக்கெட்டை அணிந்து கொண்டு, கலைந்திருந்த சேலையையும் நேர்த்தியாக உடுத்தினாள். அவளது ஆடைகளைச் சரிசெய்து கொள்ளும் அழகை கதிர் ரசித்தபடியே இருந்தான். அவனும் மண்ணில் கிடந்த தன் உடைகளை எடுத்து ஒவ்வொன்றாக அணிந்து கொண்டான்
பெத்த அம்மாவையே நீ இந்த வாழைத் தோட்டத்துல வச்சு உன் ஆசை தீர இப்படி பண்ணி அனுபவிக்கிற... அப்படி இருக்கும்போது, அத்தனை நாளா ரூம்ல கூடவே இருந்த உன் தங்கச்சி கயலை நீ சும்மா விட்ருப்பியா? உண்மையைச் சொல்லுடா முதல்ல!" என்று நேரடியாகக் கேட்டாள்.
அவள் அப்படி கேட்டதும், கதிரால் அதற்கு மேல் உண்மையை மறைக்க முடியாமல் போனது. அவன் தன் தலையைக் குனிந்தபடி, "ஆமாம்மா... நீ நினைக்கிறது நிஜம்தான். நாங்க ஒரே ரூம்ல இருந்த அந்த இரண்டரை வருஷமும் நானும் கயலும் புருஷன் பொண்டாட்டி மாதிரிதான் இருந்தோம். அவளோட உடம்புல இருக்கிற எல்லா சுகத்தையும் நான் தினமும் அனுபவிச்சேன்.
ஆரம்பத்துல பயந்தாலும், அப்புறம் அவளும் எனக்கு முழுசா ஒத்துழைக்க ஆரம்பிச்சா. அதனாலதான் அவ உடம்புல இந்த மாற்றம் வந்திருக்கு. நான் அவளை சும்மா விடலம்மா, எல்லாத்தையும் அனுபவிச்சேன்," என்று முழு உண்மையையும் ஒப்புக்கொண்டான்
கதிர் உண்மையைச் சொல்லி முடித்ததும், அம்மாவின் முகம் கோபத்தால் சிவந்தது. அவளது கண்கள் பொறி பறக்க அவனை உற்று நோக்கினாள். சட்டென்று அவனது கழுத்தை நெரித்து ஒடிப்பது போலப் பிடித்து உலுக்கியபடி, மிகக் கடுமையான குரலில் மிரட்டத் தொடங்கினாள்.
"இதோ பார் கதிரு, நீ செஞ்சது இதோட நிறுத்திக்கோ! இதுக்கு மேல கயல் பக்கத்துல நீ போனாலோ, அவளைத் தொட்டு ஏதாச்சும் பண்ண நினைச்சாலோ, நானே உன்னைக் கொன்னுடுவேன்! ஜாக்கிரதை!" என்று பற்களைக் கடித்தபடி எச்சரித்தாள்
அம்மாவின் இந்தத் திடீர் கோபத்தையும் கொடூரமான மிரட்டலையும் பார்த்த கதிர் பயத்தில் அப்படியே உறைந்து போனான். அவனது உடம்பு நடுங்கத் தொடங்கியது.
அவளது கோபக் குரல் சற்றுத் தணிந்து, ஆனால் அதே தீவிரத்துடன் கதிரின் கண்களை நேராகப் பார்த்துத் தொடர்ந்தாள்:
"இங்க பாரு, உனக்கு அப்படி ஏதாவது ஆசை இருந்தா என்கிட்ட தீர்த்துக்கோ! நான் வாழ்ந்து முடிச்சவா, அவ இனிமேதான் வாழப் போறவ. அவகிட்ட நீ வச்சுக்காத!" என்று கதிரின் முகத்திற்கு நேரே தன் விரலை நீட்டி அழுத்தமாகக் கூறினாள்
கதிர் அம்மாவின் நிபந்தனையை ஏற்று அமைதியாகத் தலையசைத்தான். அந்தப் பேச்சுக்குப் பிறகு, அவர்கள் இருவரும் தங்கள் ஆட்டத்தை முழுமையாக முடித்துக் கொண்டு எழ ஆரம்பித்தனர்.
வாழைத் தோட்டத்துத் தரையில் சரிந்து கிடந்த உடைகளை மயிலாத்தாள் ஒவ்வொன்றாக எடுத்தாள். முதலில் தன் மார்புகளை மூடி பிராவை அணிந்து கொண்டாள். அதைத் தொடர்ந்து, தன் உடலை மறைக்கும்படி பாவாடை மற்றும் ஜாக்கெட்டை அணிந்து கொண்டு, கலைந்திருந்த சேலையையும் நேர்த்தியாக உடுத்தினாள். அவளது ஆடைகளைச் சரிசெய்து கொள்ளும் அழகை கதிர் ரசித்தபடியே இருந்தான். அவனும் மண்ணில் கிடந்த தன் உடைகளை எடுத்து ஒவ்வொன்றாக அணிந்து கொண்டான்