[Shajith]

கேடுகெட்ட (டுபாக்கூர்) குடும்பம் – mandothari

கதையின் தலைப்பைப் பார்த்தவுடனேயே ஒரு வித்தியாசமான குடும்பக் கதைக்குள் நுழையப் போகிறோம் என்ற எதிர்பார்ப்பு உருவாகிறது. வழக்கமான குடும்பச் சூழலைத் தலைகீழாக மாற்றி, அதில் நகைச்சுவையையும் அதிர்ச்சியையும் கலந்திருக்கிறீர்கள். குறிப்பாக, புவனா தனது விருப்பத்தை கணவனிடம் வெளிப்படுத்தும் முதல் காட்சியும், ராமதாஸ் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் விதமும் கதையின் தொடக்கத்திலேயே வாசகரின் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன.

புவனா–ராமதாஸ் இடையிலான செல்லமான உரையாடல்கள், புரோக்கரின் குழப்பம், மீனா மற்றும் அருணின் இயல்பான ஒப்புதல் போன்றவை கதையின் நகைச்சுவைத் தன்மையை முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. புரோக்கர் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் வழக்கமான பெண் பார்க்கும் நிகழ்வு, இங்கே தலைகீழாக மாறுவது நல்ல காட்சியமைப்பு. அதேபோல், குமார் மீனாவைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளும் இடமும் ஒரு சின்ன நகைச்சுவைத் திருப்பமாக அமைகிறது.

ஆனால், “வெள்ளம் வருமுன் அணை கட்ட வேண்டும்” என்பதுபோல, கதையின் அடுத்த கட்டத்திற்கு முன்பே சில உணர்ச்சிகளுக்கு அடித்தளம் அமைத்திருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். இவ்வளவு வித்தியாசமான முடிவை எடுக்கும் புவனாவின் மனநிலை என்ன? அவளுடைய ஆசைக்குப் பின்னால் வெறும் குறும்பு மட்டும்தானா, அல்லது நீண்ட காலமாக மனதில் இருந்த ஏதேனும் நிறைவேறாத விருப்பமா? இந்தக் கேள்விகளுக்கு சிறிதளவு இடம் கொடுத்திருந்தால், புவனா வெறும் கதையின் மையப் பெண்ணாக இல்லாமல், தனித்த மனநிலை கொண்ட கதாபாத்திரமாகவும் வெளிப்பட்டிருப்பாள்.

ராமதாஸ் தனது மனைவியின் விருப்பத்தை ஏற்றுக்கொள்வது கதையின் முக்கியமான திருப்பம். ஆனால் அந்த முடிவை அவர் எவ்வளவு எளிதாக எடுத்துக்கொள்கிறார் என்பதில் உணர்ச்சியின் ஆழம் சற்றுக் குறைகிறது. வெளியில் அமைதியாகச் சம்மதித்தாலும், உள்ளுக்குள் எழும் தயக்கம், பொறாமை, குழப்பம் அல்லது தன்னைத்தானே சமாதானப்படுத்திக்கொள்ளும் மனப்போராட்டம் போன்றவற்றைச் சில வரிகளில் காட்டியிருந்தால் அந்தக் கதாபாத்திரம் இன்னும் வலிமையாகியிருக்கும்.

இரண்டாவது பக்கத்தில் குமார்–புவனா சந்திப்பு விவரமாக நகர்கிறது. ஆனால் குமாரின் வெட்கம், பதற்றம், புவனாவிடம் பேசத் தொடங்கும் தயக்கம் ஆகியவற்றை உரையாடல்களிலும் சிறிய செயல்களிலும் வெளிப்படுத்தியிருந்தால் காட்சி இன்னும் உயிர்ப்பாக இருந்திருக்கும். தற்போது சில இடங்களில் உடல் வர்ணனை அதிகமாக முன்னிலைப்படுவதால், கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை உணர்வதற்கான இடம் குறைகிறது. வாசகரின் கற்பனைக்கு இடம் கொடுக்கும் சிறிய மௌனங்களும் பார்வைகளும் பல நேரங்களில் நீண்ட வர்ணனையைவிட வலிமையானவை.

மொத்தத்தில், வழக்கமான கதைக்களத்தைத் தவிர்த்து ஒரு வித்தியாசமான குடும்பச் சூழலை உருவாக்கியிருப்பது கதையின் பலம். நகைச்சுவையும் எதிர்பாராத திருப்பங்களும் வாசகரைத் தொடர்ந்து படிக்கத் தூண்டுகின்றன. அதே நேரத்தில், கதாபாத்திரங்களின் மனப்போராட்டங்களுக்கும் முடிவுகளின் விளைவுகளுக்கும் இன்னும் கொஞ்சம் இடம் கொடுத்தால், இந்தக் கதை வெறும் அதிர்ச்சியும் நகைச்சுவையும் கொண்டதாக இல்லாமல், நினைவில் நிற்கும் கதையாகவும் மாறும்.

கதையின் தலைப்பு ஏற்படுத்தும் எதிர்பார்ப்பை அடுத்தடுத்த பகுதிகளில் எப்படிக் கையாள்கிறீர்கள் என்பதுதான் இப்போது முக்கியம். தொடர்ந்து எழுதுங்கள், ஆசிரியரே!