[heygiwriter]

அத்தியாயம் 23 - 

சரண்யா மனசுல ஒரு பக்கம்  இந்த ரிஸ்க் வேணுமானு அவளை அவளே கேட்டுக்கிட்டாலும்.

ஒரு பக்கம் பண தேவை, இன்னொரு பக்கம், அன்போட அந்த ஆசை. ரெண்டுக்கும் இவன் தீனி போடுவானு அவளுக்கு தோணுச்சு. . இங்க இருந்தா நிச்சயம் ஏதோ ஒரு சமயம் நம்ம கிட்ட கை வரிசை காட்டுவான்னு நெனச்சா. அதுக்குள்ள கொஞ்சம் காசு, அவனுக்கு ரெண்டு மிதி, அன்புக்கும் ஒரு ஷோ காட்டலாம் னு நெனச்சா.

அவ waiting ஏரியா ல உக்காந்துட்டு யோசிச்சுட்டே ஒரு முடிவெடுத்தா .... இந்த மடையன் கிட்ட ஒரு நடிப்பை போட வேண்டியது தான் னு முடிவெடுத்து அவளோட குரலை உசத்தி கூப்டா

யாராச்சும் இருக்கீங்களா ?


30 நிமிஷம் கழிச்சு.
இன்டர்வியூ முடிஞ்சுது.


சரண்யா வெளிய இருந்த சோபா ல உக்காந்து இருந்தா. அந்த 30 நிமிஷம் என்ன நடந்துருக்கும்னு சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்ல. சரண்யா மாதிரி ஒரு நட்டுக்கட்டைய யாரு வேணாம்னு சொல்வாங்க அதும் அந்த எண்ணத்துல இருக்கிற பிரவீன்.  பிரவீன் அந்த கடை ஓனர் அவனுக்கு எப்படியும் ஒரு 26 வயசு இருக்கும் சின்ன பையன் . வந்ததுல இருந்து சரண்யா வ பாத்தோன  ஜொள்ளு விட ஆரம்பிச்சான். வரும் போதே அவன் என்ன எதிர்பாக்கிறான் னு அவங்க கடை ஆளுங்க மூலமா தெரிஞ்சுக்கிட்ட சரண்யா, தனக்கு பண தேவை இருக்கிறத காமிச்சுக்கிட்டா , தன்னை ஒரு வெள்ளந்தியாவும் காட்டிகிட்டா. அதுக்கு மேல ப்ரவீனுக்கு என்ன வேணும் கல்யாணம் ஆனாலும் பரவாயில்ல. ட்ரை பண்ணுவோம் னு சரண்யாவை வேளைக்கு சேதிக்க தயாரா இருந்தான். ஆனா நான் கொஞ்சம் யோசிக்கணும் , ஹஸ்பண்ட் வேலை செய்ற எடத்துல பிரஷர், தொல்லை பன்றாங்க இது பத்துமானு தெரியலைனு அளந்து விட்டு யோசிக்கிறேன் னு வெளிய வந்து உக்காந்துட்டா. அவளை பொறுத்த வரைக்கும் இவன் எப்படியும் என்ன விட போறது இல்ல, கெடைக்கிற வரைக்கும் ரேட் ஏந்துவோம் னு முடிவு பண்ணி உக்காந்தா. 

30 நிமிடத்திற்கு பிறகு

பிரவின் : என்ன மேடம் யோசிச்சுட்டீங்களா டைம் வேணும்னு சொன்னிங்க.
சரண்யா : ஆமா சார் எனக்கு கொஞ்சம் டைம் வேணும்
பிரவின் : சரி நீங்க ஏன் யோசிக்கிறிங்கனு தெரியும் 
சரண்யா :  இல்ல சார் நான் என்னோட கொழுந்தியா கல்யாண்துக்கு ஏதாச்சும் உதவும் னு தான் வேலை தேடுறேன். ஹஸ்பண்ட் க்கு இஷ்டம் இல்ல. வாரத்துல அஞ்சு நாள் நா ஒகே. சனி ஞாயிறு கண்டிப்பா முடியாது .எனக்கு வீட்ல வேலை இருக்கும். நீங்க அடிக்கடி உங்க கூட வெளிய ட்ரிப் இருக்கலாம் னு சொல்றிங்க. அதான் யோசிக்கிறேன் சார். வீட்டை சமாளிச்சு வேளைக்கு வரலாம், வெளியூர் போகணும் அடிக்கடினா  சிரமம்.
பிரவின் : அடிக்கடி நா மாசத்துல ஒரு வாட்டி. அந்த மாதிரி. வேற தினமும் அப்படி லாம் இல்ல. பிசினஸ் பேச போறப்ப கூடவருவினாகி அவ்ளோதான். இதுக்கெல்லாம் யோசிக்க வேணாம், வேணும்னா நீங்க வேளைக்கு வாங்க கொஞ்ச மாசம் போகட்டும், அப்பொறம் நீங்களே நான் வருவேன்னு சொல்விங்க பாருங்க.
பிராவின் :என்ன மேடம் யோசிச்சுட்டே இருக்கீங்க.
சரண்யா : சார்.அது வந்து
பிரவின் : உங்களுக்கு 25 ஆயிரம் சொன்னேன், இப்ப 30 ஆயிரம், நாளைக்கே வேலைல சேந்துருங்க
சரண்யா : சார் உண்மையாவா
பிரவின் : இந்த பிரவின் ஒரு முடிவெடுத்தா மாறமாட்டான். உங்கள எனக்கு ரொம்ப புடிச்சுருச்சு ஹானஸ்டா இருக்கீங்க. உங்கள மாதிரி உழைக்கிற எண்ணம் இருக்கிற ஒருத்தர தான் நான் தேடிட்டு இருந்தேன் கரெக்ட்டா என்கிட்ட வந்துருக்கீங்க.
சரண்யா : ரொம்ப ரொம்ப தேங்க்ஸ் சார். இதுக்கு தான் தயங்குனேன். என்னைக்கு ஜாயின் பண்ணனும் சார்
பிரவின் : நாளைக்கே பன்னிருங்க.

சரண்யா அங்க இருந்து கிளம்புனா.


இது ஒரு பக்கமிருக்க
அதே லைன் ல கொஞ்சம் தூரம் தள்ளி இருக்கிற ஷோரூம்

அன்பு போன் ல பிசியா இருந்தான்
அவன் அருண் க்கு சொன்ன அந்த ஷோரூம் டெஸ்ட் ட்ரைவ் ஓடுன வண்டிங்க லிஸ்ட் எடுத்துட்டு இருந்தான். தங்கச்சி கல்யாணம் வருது, ஏதாச்சும் பணம் சேத்தியே ஆகணும்

அப்ப தான் அவன் மெசேஜ் பாத்தான்.
பரவாயில்ல அவளுக்கு வேலை கெடைச்சுருச்சு.
கொஞ்சம் சந்தோஷப்பட்டான்

அவனுக்கு அதுக்குள்ள இருக்கிற வில்லங்கம் இன்னும் புரியல.