07-11-2026, 06:48 AM
அன்னைக்கு கயல்விழியோட பெரிய மார்புகளையும், இடுப்பையும் தான் அனுபவிச்ச அந்தப் போதை விஜய் நினைவுக்கு வந்ததும், அவனுக்குள் இருந்த அந்தத் தார்மீகக் கட்டுப்பாடுகள் அடியோட உடைந்து நொறுங்கியது. கதிர் சொல்வதிலும் ஒரு நியாயம் இருக்கு என்று அவனது வக்கிர புத்தி சம்மதித்தது.
"சரிடா கதிர்... அன்னைக்கு நீ எனக்கு அம்புட்டுப் பெரிய விருந்து வச்சது நிஜம்தான். என் அம்மாவோட இந்த முதிர்ந்த உடம்பை நீயும் அனுபவிச்சுக்கோ," என்று விஜய் சரி என்று சம்மதித்துக் கூறினான்.
அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே, சாந்தி புடவையை மாற்றிக்கொண்டு சமையலறைக்குச் செல்ல, விஜய்யும் கதிரும் தங்களுக்குக் கிடைத்த அந்தத் தனிமையைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடிவு செய்தனர்.
தந்திரமாக வீட்டின் வாசற்கதவைப் பூட்டிவிட்டு சாந்தி இருக்கும் அந்தச் சமையலறையை நோக்கித் தன் தணியாத வேட்கையோடு மெதுவாக நகரத் தொடங்கினான்.
விஜய் சமையலறையில் வேலை செய்துகொண்டிருந்த தன் அம்மா சாந்தியிடம் மெதுவாகச் சென்றான். அவளது முகத்தைப் பார்த்து அம்புட்டு உருக்கமாக ஒரு போலியான கதையைத் தயார் செய்து பேசத் தொடங்கினான்.
"அம்மா... கதிர் ரொம்பப் பாவம்மா. அவனுக்கு அம்மா, அப்பான்னு யாருமே இல்லை. அனாதையா இந்த உலகத்துல அம்புட்டு கஷ்டப்பட்டுட்டு இருக்கான். இப்போ கூட ஏதோ ஒரு பெரிய கவலையில நெஞ்சு உருகி அழுதுகிட்டு இருக்கான்மா. நீ கொஞ்சம் உள்ளே போய் அவன்கூடப் பேசி அவனுக்கு ஆறுதல் சொல்லேன்மா. ஒரு அம்மாவோட அன்பு அவனுக்கு இப்போ ரொம்பத் தேவைப்படுது," என்று தன் தந்திரமான நாடகத்தை அப்பட்டமாக நடத்தினான்.
தன் மகன் சொன்ன உருக்கமான கதையைக் கேட்டதும் சாந்தியின் பெண் மனசு அடியோடக் கரைந்துபோனது. "ஐயோ பாவமடா அந்தப் பையன்," என்று நினைத்து, சமையலறை வேலையை அப்படியே போட்டுவிட்டு, கதிர் அமர்ந்திருந்த அந்தத் தனி அறைக்குள் பதற்றத்தோடு சென்றாள்.
அங்கே கதிர் சோபாவில் அமர்ந்து, தன் கைகளில் ஒரு பழைய போட்டோவை வைத்திருப்பது போல நடித்து, அம்புட்டுச் சோகமாக விம்மி அழுதுகொண்டிருந்தான். அவனது போலியான அழுகையையும் சோகத்தையும் பார்த்த சாந்திக்கு அவசரமாப் பாசம் தலைக்கேறியது. அவனருகே நெருங்கி அமர்ந்து, "தம்பி கதிர்... எதுக்கும் கவலைப்படாதப்பா. அம்மா அப்பா இல்லைனா என்ன... நாங்க இருக்கோம்ல," என்று ஆறுதலாகப் பேசினாள்.
அவளது அன்பான பேச்சில் மயங்கிய கதிர், சற்றும் தாமதிக்காமல் அவளது தோளில் தன் தலையைச் சாய்த்து அழுதுகொண்டே தன் காமத் திட்டத்தைத் தொடங்கினான்.
நாற்பத்திநான்கு வயதான அவளது முதிர்ந்த மாநிற உடம்பின் சூடும், அவளது பெரிய மார்பகங்கள் அவனது தலையில் மென்மையாக அழுத்தியதும் கதிருக்குள்ள இருந்த வேட்கை அம்புட்டும் அப்பட்டமாகத் தலைதூக்கியது. அவளது தோளில் சாய்ந்தபடியே, தன் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு, அவளது முகத்தை ஏறிட்டுப் பார்த்தான்.
"எனக்கு இந்த உலகத்துல யாருமே இல்லை அத்த... ஆனா உங்களைப் பார்க்கும்போது எனக்கு எங்க அம்மாவோட ஞாபகம் வருது. எனக்கு நீங்கதான் இப்போ எல்லாமே," என்று காமப் பார்வையோடு அவளது கைகளைப் பற்றினான். சாந்தியும் அவனது தந்திரமான பார்வையின் தகிப்பில் மயங்கி, தன் மகன் போலவே அவனையும் நினைத்து, "நான் இருக்கேன்பா உனக்கு... இனிமே நீ அனாதை இல்லை," என்று உருக்கமாகக் கூறினாள்.
அடுத்த நொடியே, சாந்தி மெதுவாக அவளது முகத்தருகே தன் முகத்தைக் கொண்டு சென்றா
அவன் நெற்றியிலும், அவளது கன்னத்திலும் மெல்ல மெல்லத் தன் உதடுகளை வச்சு முத்தம் கொடுத்தாள். சாந்தி அவனது இந்த இளமைத் துடிப்பான தீண்டலில் உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்து, பெரிய மார்புகள் அசைந்து குலுங்க கண்களை அவன்லேசாக மூடிக்கொண்டு
கதிர் அவளது கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு, தன் நெஞ்சில் தேங்கிக் கிடந்த அந்த உண்மையான தவிப்பை அப்பட்டமாக உடைத்தான். "அத்த... எனக்கு உங்க மேல அம்புட்டுத் தீவிரமான காமம் ஏற்பட்டுள்ளது. என் அம்மா என்னை விட்டுட்டுப் போனதல இத யாரு கிட் சொல்லுறது தெரியல உங்களோட இந்த லட்சணமான மாநிற அழகும், மார்புகளோட செழுமையும் என்னை அடியோடத் தூங்க விடாம வதைக்குது அத்த. என்னோட இந்த உக்கிரமான காம வெறியைத் தீர்க்க நீங்கதான் எனக்கு உதவ வேண்டும்," என்று அம்புட்டு உருக்கமாகவும் ஆசையோடும் அவளது காலடியில் விழுந்து கேட்டான்
"சரிடா கதிர்... அன்னைக்கு நீ எனக்கு அம்புட்டுப் பெரிய விருந்து வச்சது நிஜம்தான். என் அம்மாவோட இந்த முதிர்ந்த உடம்பை நீயும் அனுபவிச்சுக்கோ," என்று விஜய் சரி என்று சம்மதித்துக் கூறினான்.
அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே, சாந்தி புடவையை மாற்றிக்கொண்டு சமையலறைக்குச் செல்ல, விஜய்யும் கதிரும் தங்களுக்குக் கிடைத்த அந்தத் தனிமையைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடிவு செய்தனர்.
தந்திரமாக வீட்டின் வாசற்கதவைப் பூட்டிவிட்டு சாந்தி இருக்கும் அந்தச் சமையலறையை நோக்கித் தன் தணியாத வேட்கையோடு மெதுவாக நகரத் தொடங்கினான்.
விஜய் சமையலறையில் வேலை செய்துகொண்டிருந்த தன் அம்மா சாந்தியிடம் மெதுவாகச் சென்றான். அவளது முகத்தைப் பார்த்து அம்புட்டு உருக்கமாக ஒரு போலியான கதையைத் தயார் செய்து பேசத் தொடங்கினான்.
"அம்மா... கதிர் ரொம்பப் பாவம்மா. அவனுக்கு அம்மா, அப்பான்னு யாருமே இல்லை. அனாதையா இந்த உலகத்துல அம்புட்டு கஷ்டப்பட்டுட்டு இருக்கான். இப்போ கூட ஏதோ ஒரு பெரிய கவலையில நெஞ்சு உருகி அழுதுகிட்டு இருக்கான்மா. நீ கொஞ்சம் உள்ளே போய் அவன்கூடப் பேசி அவனுக்கு ஆறுதல் சொல்லேன்மா. ஒரு அம்மாவோட அன்பு அவனுக்கு இப்போ ரொம்பத் தேவைப்படுது," என்று தன் தந்திரமான நாடகத்தை அப்பட்டமாக நடத்தினான்.
தன் மகன் சொன்ன உருக்கமான கதையைக் கேட்டதும் சாந்தியின் பெண் மனசு அடியோடக் கரைந்துபோனது. "ஐயோ பாவமடா அந்தப் பையன்," என்று நினைத்து, சமையலறை வேலையை அப்படியே போட்டுவிட்டு, கதிர் அமர்ந்திருந்த அந்தத் தனி அறைக்குள் பதற்றத்தோடு சென்றாள்.
அங்கே கதிர் சோபாவில் அமர்ந்து, தன் கைகளில் ஒரு பழைய போட்டோவை வைத்திருப்பது போல நடித்து, அம்புட்டுச் சோகமாக விம்மி அழுதுகொண்டிருந்தான். அவனது போலியான அழுகையையும் சோகத்தையும் பார்த்த சாந்திக்கு அவசரமாப் பாசம் தலைக்கேறியது. அவனருகே நெருங்கி அமர்ந்து, "தம்பி கதிர்... எதுக்கும் கவலைப்படாதப்பா. அம்மா அப்பா இல்லைனா என்ன... நாங்க இருக்கோம்ல," என்று ஆறுதலாகப் பேசினாள்.
அவளது அன்பான பேச்சில் மயங்கிய கதிர், சற்றும் தாமதிக்காமல் அவளது தோளில் தன் தலையைச் சாய்த்து அழுதுகொண்டே தன் காமத் திட்டத்தைத் தொடங்கினான்.
நாற்பத்திநான்கு வயதான அவளது முதிர்ந்த மாநிற உடம்பின் சூடும், அவளது பெரிய மார்பகங்கள் அவனது தலையில் மென்மையாக அழுத்தியதும் கதிருக்குள்ள இருந்த வேட்கை அம்புட்டும் அப்பட்டமாகத் தலைதூக்கியது. அவளது தோளில் சாய்ந்தபடியே, தன் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு, அவளது முகத்தை ஏறிட்டுப் பார்த்தான்.
"எனக்கு இந்த உலகத்துல யாருமே இல்லை அத்த... ஆனா உங்களைப் பார்க்கும்போது எனக்கு எங்க அம்மாவோட ஞாபகம் வருது. எனக்கு நீங்கதான் இப்போ எல்லாமே," என்று காமப் பார்வையோடு அவளது கைகளைப் பற்றினான். சாந்தியும் அவனது தந்திரமான பார்வையின் தகிப்பில் மயங்கி, தன் மகன் போலவே அவனையும் நினைத்து, "நான் இருக்கேன்பா உனக்கு... இனிமே நீ அனாதை இல்லை," என்று உருக்கமாகக் கூறினாள்.
அடுத்த நொடியே, சாந்தி மெதுவாக அவளது முகத்தருகே தன் முகத்தைக் கொண்டு சென்றா
அவன் நெற்றியிலும், அவளது கன்னத்திலும் மெல்ல மெல்லத் தன் உதடுகளை வச்சு முத்தம் கொடுத்தாள். சாந்தி அவனது இந்த இளமைத் துடிப்பான தீண்டலில் உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்து, பெரிய மார்புகள் அசைந்து குலுங்க கண்களை அவன்லேசாக மூடிக்கொண்டு
கதிர் அவளது கைகளைப் பற்றிக்கொண்டு, தன் நெஞ்சில் தேங்கிக் கிடந்த அந்த உண்மையான தவிப்பை அப்பட்டமாக உடைத்தான். "அத்த... எனக்கு உங்க மேல அம்புட்டுத் தீவிரமான காமம் ஏற்பட்டுள்ளது. என் அம்மா என்னை விட்டுட்டுப் போனதல இத யாரு கிட் சொல்லுறது தெரியல உங்களோட இந்த லட்சணமான மாநிற அழகும், மார்புகளோட செழுமையும் என்னை அடியோடத் தூங்க விடாம வதைக்குது அத்த. என்னோட இந்த உக்கிரமான காம வெறியைத் தீர்க்க நீங்கதான் எனக்கு உதவ வேண்டும்," என்று அம்புட்டு உருக்கமாகவும் ஆசையோடும் அவளது காலடியில் விழுந்து கேட்டான்