[Sandy2009]

மருத்துவமனையிலிருந்து தங்குமிடத்திற்குத் திரும்பிய கயல்விழியின் மனதுக்குள் இந்த முறை ஒரு புதிய உறுதியும் வைராக்கியமும் ஒன்னாத் திரண்டு வந்தது. தன் வயிற்றுக்குள் வளர்ந்த உயிர் அடியோடு கலைக்கப்பட்ட அந்த வலியும் வேதனையும் அவளுக்குள் இருந்த குடும்பப் பயத்தையும், ஒழுக்கத்தையும் அடியோட விழித்தெழச் செய்தது.

கதிர் கட்டிலில் அமர்ந்து தங்களது ரகசிய வாழ்க்கைக்கான ஆபத்து நீங்கிவிட்ட நிம்மதியில் மீசையை முறுக்கிக் கொண்டிருந்தான். கயல்விழி மெதுவாகத் தன் பைகளை எடுத்து, ஆடைகளையும் மாற்றுத் துணிகளையும் அம்புட்டு வேகமா எடுத்து அடுக்கத் தொடங்கினாள். அவளது இந்த திடீர் முடிவைக் கண்ட கதிர் ஆச்சரியத்துடன் எழுந்து வந்து அவளது கையைப் பலமாகப் பற்றினான்.
"என்னடி கயலு... துணிமணியெல்லாம் எடுத்து வைக்கிற? எங்கேடி புறப்பட்டுட்ட?" என்று தன் தடித்த குரலில் அதிகாரமாகக் கேட்டான்.

கயல்விழி இந்த முறை அவனது தீண்டலுக்கு அணுவளவும் இடம் கொடுக்காமல், தன் கையை அம்புட்டு வேகமா உதறிவிட்டு அவனிடமிருந்து விலகி நின்றாள். அவளது கண்களில் கண்ணீர் இருந்தாலும், முகம் அம்புட்டும் ஒரு புதிய நேர்வழியின் தைரியத்தைக் காட்டியது.
"என்னைத் தொடாதடா கதிர்! நான் இப்போதே ஊருக்குச் செல்கிறேன். நம்ம வாழ்க்கை இவ்வளவு தூரம் வந்து தடம் மாறிப் போயிடுச்சு. ஒரு அண்ணன் தங்கச்சியா இருக்க வேண்டிய நாம, இந்த நாலு சுவத்துக்குள்ள புருஷன் பொண்டாட்டியா அசிங்கமா வாழ்ந்து, கடைசியில ஒரு உசிரையும் கொல்ற அளவுக்கு நிலைமை மோசமாயிடுச்சு. இனிமே நாம இந்தத் தங்குமிடத்துல ஒன்றாக இருக்கவே கூடாது," என்று முகத்திலடித்தார் போல் அப்பட்டமாகக் கூறினாள்.

"நான் ஊருக்குப் போய் அப்பா முன்னாடி நல்ல பிள்ளையா வாழப் போறேன். என்னை இனிமே உன் காமப் பசிக்குத் தேடி வராத. மீறி என்னை வற்புறுத்தினா, தற்கொலை செய்து கொள்வேன்" என்று அம்புட்டு உறுதியாக எச்சரித்துவிட்டு, அந்த அறையின் கதவைத் திறந்து நேராகத் தன் ஊரை நோக்கிப் புறப்பட்டுச் சென்றாள். அவளது இந்த அதிரடித் தப்பித்தல் கதிரை அங்கே தனியாக உரைய வைத்தது.



கயல்விழி அம்புட்டு உறுதியா பேசிட்டு கதவைச் சாத்திட்டுப் புறப்பட்ட அந்த நொடியில, கதிருக்குள்ள இருந்த அந்த ஆண்மைத் திமிரும் வன்மமும் ஒரு நிமிஷம் அப்படியே அடங்கிப்போச்சு. அவளோட முகம் முழுக்க இருந்த அந்த உசிர் வேதனையையும், அந்த ஹாஸ்பிட்டல் வலியில அவ கண்ணீர் விட்டுக் கதறினதையும் நினைச்சுப் பார்த்த அவனோட மனசுக்குள்ள ஒரு புதிய நடுக்கம் வந்துச்சு.

அவளோட மனநிலையைக் கருதி அவனும் அவளை விட்டுவிட்டான்.


கயல்விழி தன் நெஞ்சில் இருந்த அந்த மஞ்சள் கயிற்றை அடியோட அவிழ்த்து அந்த அறைக்குள்ளேயே எறிந்துவிட்டு, ஒரு புதிய விடியலை நோக்கி நேர்வழியில தன் சொந்த ஊருக்குப் புறப்பட்டுப் போனாள். தடம் மாறிப்போன தங்களது இந்த அசிங்கமான இரட்டை வாழ்க்கைக்கு இத்துடன் ஒரு முற்றுப்புள்ளி விழுந்தது.


கயல்விழி அந்த இடத்தை விட்டுத் தன் சொந்த ஊருக்குப் புறப்பட்டுச் சென்று ஒரு மாதமானது. ஆரம்பத்தில் அவளது மனநிலையைக் கருதி அமைதியாக இருந்த கதிருக்கு, நாட்கள் செல்லச் செல்ல அவளது உடம்பின் சுகமும், அந்தத் தனிமை அறையின் நினைவுகளும் மீண்டும் அவனது ஆண்மை வெறியைக் கிளப்பத் தொடங்கின. அவளுக்குள் இருந்த பயம் நீங்கியதும், அவனுக்குள் மீண்டும் கட்டுக்கடங்காத உடல் பசி எடுத்தது.
தன் காமத் தாகத்தைத் தணிக்க வேறு வழியில்லாமல் தவித்தவன், தனது பழைய கூட்டாளியான விஜய்யைத் தேடி அவனது வீட்டுக்குச் செல்ல முடிவெடுத்தான். அவனிடம் பேசினால் ஏதேனும் புதிய வழி பிறக்கும் என்ற வக்கிரக் கணக்கோடு வண்டியை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டான்.