[Sandy2009]

கதிரின் விடுமுறை நாட்கள் முடிவுக்கு வந்திருந்தன. அவன் மீண்டும் நகரில் இருக்கும் தன் கல்லூரிக்குக் கிளம்ப வேண்டிய சூழல் உருவானது. அதே நேரத்தில், கயல்விழியும் அதே நகரில் இருக்கும் கல்லூரிக்கு உயர் படிப்பிற்காகச் செல்ல வேண்டியிருந்தது.

அன்று இரவு வீட்டின் திண்ணையில் அமர்ந்து ஈஸ்வரமூர்த்தியும் மயிலாத்தாளும் பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

"என்னங்க, கயலையும் காலேஜுக்கு அனுப்பணும். அவளைத் தனியா ஹாஸ்டல்ல தங்க வைக்கிறதுக்கு எனக்கு என்னவோ பயமா இருக்கு. காலம் கெட்டுக் கிடக்கு," என்று கவலை தோய்ந்த குரலில் சொன்னாள் மயிலாத்தாள்.

ஈஸ்வரமூர்த்தி தன் வேட்டியை மடித்துக் கட்டிக்கொண்டு யோசித்தார். "நீ சொல்றதும் நிஜம் தான் மயிலாத்தா. நம்ம கதிரும் அங்கே தான் படிக்கிறான். ஹாஸ்டலுக்குக் கட்டுற பணத்துக்கு, அங்கேயே ஒரு நல்ல ரூமாப் பார்த்து எடுத்துடலாம். ரெண்டு பேரும் ஒரே இடத்துல தங்குனா, கயலுக்கு கதிர் ஒரு ஒத்தாசையாகவும் துணையாகவும் இருப்பான். நமக்கும் பயமிருக்காது," என்றார்.

பெற்றோர்கள் எடுத்த இந்த முடிவு, கதிரின் காதுகளுக்கு எட்டியபோது அவனுக்குள் ஒரு நிமிடம் மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் இருந்தது. கயல்விழியோடு எந்தப் பயமும் இல்லாமல், நான்கு சுவருக்குள் கட்டற்ற சுதந்திரத்தோடு வாழப் போகும் அந்தத் தனிமை வாழ்க்கை அவனது காம வெறியைத் தூண்டியது. ஆனால், வெளியில் அதைக் காட்டிக் கொள்ளாமல், "சரிங்கப்பா, நீங்க சொல்றபடியே செய்திடலாம். நான் அவளைப் பத்திரமாப் பார்த்துக்கிறேன்," என்று நல்ல பிள்ளை போல் தலையாட்டினான்.

மறுபுறம், கதிர் ஊரை விட்டுப் புறப்படுகிறான் என்ற செய்தி ரஞ்சிதத்திற்குப் பேரானந்தத்தைத் தந்தது. கடந்த சில நாட்களாகக் குற்ற உணர்ச்சியிலும் பயத்திலும் அந்த வீட்டுப் பக்கமே வராமல் ஒதுங்கியிருந்தவளுக்கு, கதிரின் இந்த நகர்வு ஒரு பெரிய நிம்மதிப் பெருமூச்சை வரவழைத்தது.
அடுத்த இரண்டு நாட்களில், கதிரும் கயல்விழியும் நகருக்குப் புறப்பட்டனர். நகரின் ஒரு அமைதியான பகுதியில், தங்களுக்கு என்று ஒரு தனி வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்தனர்.